payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سقوط گوندولین اثر جی. آر. آر. تالکین یکی از داستان‌هایی است که پایه‌ای برای بخشی از اثر منتشرشده پس از مرگ او، سیلماریلیون، با نسخه‌ای که بعداً در کتاب داستان‌های گم‌شده ظاهر شد، تشکیل شد. در روایت، گوندولین توسط پادشاه تورگون در عصر اول تأسیس شد. این شهر به دقت پنهان شده بود و قرن ها قبل از اینکه مورد خیانت و نابودی قرار گیرد دوام آورد. نسخه‌ای مستقل و کامل از داستان که توسط کریستوفر تالکین ویرایش شده بود در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. سقوط گوندولین یکی از سه داستان از دوران اول سرزمین میانی است که به عنوان یک کتاب
از دوران اول سرزمین میانی است که به عنوان یک کتاب مستقل منتشر شد: دو داستان دیگر برن و لوثین و فرزندان هورین هستند.
اینو تام (؛ زادهٔ ) حقوقدان، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
ماریون رنه ریمرز توشه (متولد ۲ اوت ۱۹۸۵) یک روزنامه‌نگار ورزشی، مفسر و مجری تلویزیونی مکزیکی می‌باشد. ماریون در حال حاضر با قرارداد دارد. وی بیشتر بدلیل حضورش در فاکس اسپورت مکزیک و فاکس دیپورتز نام برده می‌شود، مکانی که ماریون در برنامه خبری ورزشی شبانه "فاکس مرکزی" از سال ۲۰۰۸تا ۲۰۲۱گویندگی کرد. او همچنین یکی از بنیانگذاران و رئیس سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی ورسوس می‌باشد. دوران جوانی و تحصیل. ماریون رنه ریمرز توشه در تاریخ ۲ اوت ۱۹۸۵ در مکزیکوسیتی متولدشد. وی آلمانی الاصل می‌باشد. ماریون در سنین ۴ سالگی
وی آلمانی الاصل می‌باشد. ماریون در سنین ۴ سالگی به ورزش‌هایی مثل شنا، تنیس، فوتبال و دو و میدانی پرداخته و قهرمان کشور کاراته بوده‌است. او تاریخ هنر و عکاسی را در فلورانس ایتالیا تحصیل کرد، ولی بعداً تصمیم گرفت در رشته ارتباطات در تکنولوژیکو د مونتری تحصیل نمود، جایی که در سال ۲۰۱۰ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۱۴، ماریون مدرک کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری را از دانشگاه تورکواتو دی تلا با همکاری روزنامه "ملت" کسب نمود. حرفه. ماریون در سال ۲۰۰۶کار وی را به اسم ویراستار برایمخروط شمالی فاکس اسپورت آمریکای لاتین
برایمخروط شمالی فاکس اسپورت آمریکای لاتین شروع نمود. در سال ۲۰۰۷ او کار پخش خود را ابتدا به عنوان گزارشگر و بعدها به نام مجری پایان هفته "خاطرات ورزشی فاکس" شروع نمود. در سال ۲۰۰۸ او مجری اصلی برنامه خبری ورزشی "روباه مرکزی" شد که در آمریکای لاتین درفاکس اسپورت و در ایالات متحده در فاکس اسپورت پخش می‌شود. او رویدادهای متعددی از جمله بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶، جام جهانی فوتبال در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸، لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ و کوپا لیبرتادورس را پوشش داده‌است. وقتی که لیگ در
کوپا لیبرتادورس را پوشش داده‌است. وقتی که لیگ در ژوئیه ۲۰۱۷ راه اندازی شد، ماریون شروع به فراخوانی مسابقه هایلیگ ام ایکس زنان در فاکس اسپورت ۲ در مکزیک به عنوان تحلیلگر مسابقات و تفسیر کرد. او در ژوئیه ۲۰۱۹مفسر اصلی بازی به بازی شد. او همچنین مفسر بازی به بازی ۴مسابقه مردان بوندسلیگا آلمان در فاکس اسپورت مکزیک و فاکس اسپورت آمریکای مرکزی در ماه مه تا ژوئن ۲۰۲۰ بود، وقتی که بوندسلیگا بعداز یک وقفه ۲ماهه به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ بازی را از سر گرفت. "ماریون" به نام مفسر بازی به بازی، پخش هر مسابقه فوتبال را
به نام مفسر بازی به بازی، پخش هر مسابقه فوتبال را در شروع نیمه نخست با فاز مهم خود آغاز می‌نماید"با این امتیاز که همیشه نزدیک توپ باشم." (به معنای "با داشتن امتیاز همیشه نزدیک به توپ.") در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۹، ماریون نخستین زن اسپانیایی اصل بود که فینال لیگ قهرمانان اروپا را پخش نمود، جایی که او تحلیلگر مسابقات و مفسر در برنامه‌های فاکس اسپورت مکزیک و فاکس اسپورت آمریکا مرکزی بود. در تاریخ ۴ اوت ۲۰۲۱، ماریون اعلام نمود که بعد از ۱۵سال فاکس اسپورت مکزیک را ترک نموده تا به برود، جایی که او به پخش مسابقات و
ترک نموده تا به برود، جایی که او به پخش مسابقات و فینال لیگ قهرمانان اروپا ادامه خواهد داد. انتظار می‌رفت ورزش تلموندو ماریون را به اسم مفسر شماره ۴ بازی به‌بازی خود ("نارادورا") برای پوشش مسابقه‌های جام جهانی فوتبال مردان قطر ۲۰۲۲ برای بازار تلویزیون اسپانیایی زبان (اسپانیایی) ایالات متحده معرفی نماید. انتظار می‌رفت ماریون با جرالدین کاراسکورو، روزنامه‌نگار ورزشی ونزوئلا، که به اسم قرضی از بوئنوس آیرس، شرکت‌های تولید رسانه‌های ورزشی در آرژانتین، گروه پی ای جی سی ای و اسپانیا سر، حضور داشته باشد، نخستین
ای جی سی ای و اسپانیا سر، حضور داشته باشد، نخستین تیم پخش کننده کل زنانه را تشکیل دهند که جام جهانی مردان را فراخوانی می‌نماید. مسابقات در تلویزیون اسپانیایی زبان ایالات متحده. ماریون و کاراسکورو هر دو بازی‌های جام جهانی مردان را در محل در قطر تفسیر خواهند نمود. زندگی شخصی. در سال ۲۰۱۲، ریمرز به نام جزعی از تبادل شغلی با شرکت مخروط جنوبی فاکس اسپورت آمریکای لاتین در حالی که برای مدرک کارشناسی ارشد خود تحصیل می‌نمود، به بوئنوس آیرس، آرژانتین مهاجرت کرد. ماریون به زبان‌های اسپانیایی، انگلیسی، آلمانی و
ماریون به زبان‌های اسپانیایی، انگلیسی، آلمانی و ایتالیایی تسلط کامل دارد. سرگرمی‌های او شامل خواندن، عکاسی و موسیقی است. ریمرز استاد روزنامه‌نگاری در تکنولوژیکو دمونتری در مکزیکوسیتی می‌باشد. ماریون به نام عضوی از جامعه ال جی بی تی می‌شود. او با دانشمند و مجری برنامه، لئونورا میلان رابطه دارد.
آژانس امنیت سلامت انگلستان (UKHSA) یک آژانس دولتی در بریتانیا است که از آوریل ۲۰۲۱ مسئول حفاظت از سلامت عمومی و پیشرفت بیماری‌های عفونی در سراسر انگلیس است و جایگزین آژانس سلامت عمومی انگلستان هست. این یک آژانس اجرایی وزارت سلامت و مددکاری اجتماعی (DHSC) است. تشکیل آژانس امنیت سلامت انگلستان اساساً وظایف بهبود سلامت عمومی انگلستان را به این آزانس منتقل کرد، در حالی که عناصر حفاظت از سلامت آن بخشی از آژانس دولتی جدید را تشکیل می‌دهند. کارکنان و سیستم‌ها در سال ۲۰۲۱ به سازمان جدید منتقل شدند. آزانس سلامت
سال ۲۰۲۱ به سازمان جدید منتقل شدند. آزانس سلامت عمومی تا سپتامبر ۲۰۲۱ همچنان در سایه وجود داشت. آآژانس امنیت سلامت بریتانیا در ۱ اکتبر ۲۰۲۱ به‌طور کامل عملیاتی شد. نقش. مسئولیت‌های آژانس امنیت سلامت انگلستان عبارتند از: آژانس امنیت سلامت انگلستان با بهداشت عمومی اسکاتلند، بهداشت عمومی ولز و آژانس بهداشت عمومی ایرلند شمالی همکاری می‌کند.
دراگان روزیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال صربستان و زیر ۲۱ سال صربستان بازی کرده‌است که در پست دروازه‌بان در باشگاه فوتبال آلمریا بازی‌ می‌کند.
فصل ۱۱ قانون ورشکستگی ایالات متحده (عنوان ۱۱ کد ایالات متحده آمریکا) اجازه می‌دهد که سازمان‌های ورشکسته، تحت قوانین ایالات متحده مجدد سازماندهی شوند. این اجازه که به عنوان «ورشکستگی فصل ۱۱» شناخته می‌شود، برای هر کسب و کاری اعم از کورپوریشن، شراکت، مؤسسه انفرادی و افراد در دسترس است اما معمولاً کورپوریشن‌ها بیشتر از این قانون استفاده می‌کنند. در مقابل، فصل ۷ روند ورشکستگی را کنترل می‌کند ولی ممکن است انحلال شرکت تحت فصل ۱۱ نیز رخ دهد. از آن طرف فصل ۱۳ اجازه سازماندهی مجدد برای افراد خصوصی که ورشکست شدند را
سازماندهی مجدد برای افراد خصوصی که ورشکست شدند را ارائه می‌کند.
در الکترونیک، ضریب تقویت، که بهره نیز نامیده می شود، میزانی است که تقویت‌کننده آنالوگ توان سیگنال را افزایش می دهد. در محاسبات این با نماد A‌F نشان داده می شود. در مهندسی سازه ضریب تقویت نسبت خیزش مرتبه دوم به مرتبه اول است. در تحلیل عددی ضریب تقویت عددی است که با استفاده از تحلیل پایداری فون نیومان برای تعیین پایداری یک طرح عددی برای یک معادله دیفرانسیل جزئی به دست می‌آید.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2022-07-19T14:35:45Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;سپهراد آمیتیس&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;سپهراد آمیتیس صفحهٔ ده ترکان (لردگان) را به ده ترکان (خانمیرزا) منتقل کرد: تغییرات شهرستان&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;35170131&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2022-07-19T14:50:40Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;سپهراد آمیتیس&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;سپهراد آمیتیس صفحهٔ ده‌نو (جوانمردی) را به دهنو (خانمیرزا) منتقل کرد: تغییرات شهرستان&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;35170479&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
صداباز شخصی است که مشتاق بازتولید صدایی با کیفیت بالا است. یک صداباز به دنبال بازتولید صدای اجرای زنده موسیقی است، معمولاً در اتاقی با آکوستیک خوب. به‌طور گسترده توافق‌شده‌است که رسیدن به این هدف بسیار دشوار است و حتی بهترین سامانه‌های ضبط و پخش نیز به ندرت به آن دست می‌یابند. طرزفکر صداباز ممکن است در تمام مراحل بازتولید موسیقی اعمال شوند: ضبط صوتی اولیه، فرایند تولید، و پخش، که معمولاً در یک محیط خانگی است. به‌طور کلی، ارزش‌های یک صداباز در تضاد با محبوبیت روزافزون موسیقی راحت‌تر اما با کیفیت پایین‌تر،
روزافزون موسیقی راحت‌تر اما با کیفیت پایین‌تر، به‌ویژه انواع فایل‌های دیجیتالی با اتلاف مانند MP3، خدمات پخش با کیفیت پایین‌تر و هدفون‌های ارزان‌قیمت است. اصطلاح "صدای رده-بالا" به تجهیزات پخشی گفته می‌شود که توسط صدابازان استفاده می‌شود و ممکن است از فروشگاه‌ها و وب‌سایت‌های تخصصی خریداری شود. اجزای رده-بالا عبارتند از گرامافون‌ها، مبدل‌های دیجیتال به آنالوگ، دستگاه‌های برابرسازی، پیش‌تقویت‌کننده‌ها و تقویت‌کننده‌ها (هم حالت-جامد و هم لامپی)، بلندگوها (شامل شیپوری، بلندگوهای الکترواستاتیک و
بلندگوها (شامل شیپوری، بلندگوهای الکترواستاتیک و مغناطواستاتیک)، نرم‌گر برق، ساب‌ووفر، هدفون و صداگیر اتاق‌های آکوستیک علاوه بر دستگاه‌های اصلاح اتاق. اگرچه بسیاری از فنون‌های صداباز مبتنی‌بر معیارهای عینی هستند که می‌توان با استفاده از فنون‌هایی مانند آزمایش ای‌بی‌ایکس تأیید کرد، کیفیت صدای درک‌شده لزوماً ذهنی است، که منجر به برخی از فنون‌های بحث‌برانگیز صداباز می‌شود که مبتنی‌بر اصول شبه‌علمی، جادویی یا فراهنجار هستند. پیوند به بیرون. جوامع صوتی
آنا کارین انستروم () دیپلمات سوئدی است که به عنوان نماینده دائمی سوئد در سازمان ملل متحد خدمت کرده است، وی اعتبارنامه خود را در ۶ ژانویه ۲۰۲۰ به دبیرکل سازمان ملل متحد تقدیم کرد. انستروم از ۲۰۱۹ در سمت معاون نماینده دائمی سوئد در سازمان ملل متحد مشغول به کار است. سنین جوانی و تحصیل. انستروم کارشناسی ارشد حقوق را از دانشگاه اوپسالا دریافت کرد. فعالیت حرفه‌ای. انستروم پیش از این فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان نماینده کمیته سیاسی و امنیتی در نمایندگی دائم سوئد در اتحادیه اروپا در بروکسل برعهده داشت. انستروم در
اتحادیه اروپا در بروکسل برعهده داشت. انستروم در سال ۲۰۰۹ پس از اینکه درسال ۲۰۰۷ به عنوان سفیر کشورهای افغانستان و پاکستان خدمت کرد، به عنوان فرستاده ویژه ملل متحد دراین کشورها بود.
اِسکور () با نام کامل مخابرهٔ سیگنال به‌واسطهٔ تجهیزات بازپخش مداری () نخستین ماهواره مخابراتی جهان بود که به‌طور هدفمند ساخته شد. ماهوارهٔ اسکور که با یک راکت اتلس آمریکایی در ۱۸ دسامبر ۱۹۵۸ پرتاب شد، امکان انجام دومین آزمایش یک سامانهٔ بازپخش مخابراتی در فضا (که نخستین مرحلهٔ آن توسط ماهوارهٔ پایونیر ۱ متعلق به نیروی هوایی آمریکا/ناسا انجام شده‌بود)، نخستین پخش صدای انسان از فضا، و نخستین کاربرد موفق راکت اتلس به‌عنوان وسیلهٔ پرتاب ماهواره را فراهم کرد. این ماهواره به‌واسطهٔ پخش یک پیام کریسمس از سوی
این ماهواره به‌واسطهٔ پخش یک پیام کریسمس از سوی دوایت آیزنهاور، رئیس‌جمهور ایالات متحده با استفاده از موج کوتاه و از طریق یک ضبط صوت نصب‌شده بر روی ماهواره، توجه جهان را به خود جلب کرد. این ماهواره در میان عوام با نام «"اتلس سخنگو»" به شهرت رسید. ماهوارهٔ اسکور، در قالب یک استراتژی ژئوپلیتیک، و به‌عنوان پاسخی کاربردی به ماهواره‌های اسپوتنیک-۱ و اسپوتنیک-۲، ایالات متحده را در سطحی یکسان با اتحاد جماهیر شوروی قرار داد. پیش‌زمینه. تلاش‌های شش‌ماهه نخستین تلاش‌های آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته (که در آن زمان
آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته (که در آن زمان تازه‌تأسیس بود و اکنون با نام دارپا شناخته می‌شود) به رهبری روی جانسون بود و نشان داد که وجود یک گروه کوچک با تمرکز و توانایی بالا به‌همراه منابع متناسب، روشی ایدئال برای دستیابی به پیشرفت‌های فناورانه و علمی لازم برای کسب موفقیت در مسابقهٔ در حال ظهور فضانوردی در جهان است. ماهوارهٔ اسکور دارای اهداف فنی دولایه بود. علاوه بر نشان‌دادن این که موشک اتلس قادر به پرتاب محمولهٔ ماهواره‌ای است، جرم خودِ محموله نیز چند صد برابر بیشتر از سایر ماهواره‌های پیشین ایالات
صد برابر بیشتر از سایر ماهواره‌های پیشین ایالات متحده متحده بود. این برنامه توانست امکان‌پذیر بودن انتقال پیام‌هایی از یک ایستگاه زمینی به یک یا چند ایستگاه زمینی دیگر از طریق اتمسفر فوقانی زمین را به اثبات برساند. نتیجهٔ این برنامه، که از تکنیک‌های بی‌درنگ و ذخیره و ارسال استفاده می‌کرد، یک پیشرفت علمی بزرگ بود که نشان داد که ماهواره‌های مخابراتی فعال قادر به فراهم کردن روشی برای انتقال پیام‌ها از یک نقطه به نقاط دیگری بر روی زمین هستند. فضاپیما. ماهوارهٔ اسکور، که متعلق به نیروی زمینی ایالات متحده بود،
اسکور، که متعلق به نیروی زمینی ایالات متحده بود، در واقع یک ماهوارهٔ اتلس به طول و قطر بود که به‌عنوان بستری برای آزمایش بازپخش مخابراتی مورد استفاده قرار گرفت و بندهٔ فضاپیما نقض آنتن را ایفا می‌کرد. هدف این ماهواره، نشان دادن امکان‌پذیری و کشف مشکلات مرتبط با بهره‌برداری از یک سامانهٔ ارتباطات ماهواره‌ای بود. این ماهواره حامل پیام‌های ضبط‌شده بر روی یک ضبط صوت بود که برای ارسال پیام تبریک کریسمس از سوی دوایت آیزنهاور مورد استفاده قرار گرفت. عملکرد اسمی این ماهواره با فعالیت به‌مدت ۱۲ روز، عمر مداری
این ماهواره با فعالیت به‌مدت ۱۲ روز، عمر مداری برنامه‌ریزی‌شده به‌مدت ۲۰ روز، و عمر مداری واقعی برابر با ۳۴ روز همراه بود. علامت ردیابی اسکور در بسامد ۱۰۸ مگاهرتز کار می‌کرد. بستهٔ مخابراتی اسکور توسط کنت مسترمن-اسمیت، مهندس پژوهش ارتباطات نظامی، به‌همراه سایر کارکنان قرارگاه پژوهش و توسعه سیگنال نیروی زمینی ایالات متحده در دژ مونموث، نیوجرسی طراحی و ساخته شد. این برنامه در چنان سطحی از محرمانگی به اجرا درآمد که تنها ۸۸ نفر از وجود آن مطلع بودند. تا پیش از تاریخ پرتاب ماهوارهٔ اسکور، به ۵۳ نفر از این افراد
پرتاب ماهوارهٔ اسکور، به ۵۳ نفر از این افراد گفته شده‌بود که این برنامه لغو شده‌است و نباید دربارهٔ وجود آن با دیگران صحبت کنند. این باعث شد که تنها ۳۵ نفر از این افراد، به‌همراه باقی کارکنان مهندسی، از جمله کارکنان بخش پرتاب باقی بمانند که از مأموریت اتلس ۱۰بی اطلاع داشتند و تصور آنان بر این بود که تنها بر روی پروژهٔ پرتاب آزمایشی راکت کار می‌کنند. با این حال، یک شب پیش از پرتاب راکت، در یک نشست خبری از جان ای. کلارک، معاون مدیر آرپا، سؤال شد که آیا می‌تواند وجود صدای آیزنهاور در ضبط صوت را رد کند یا خیر.
وجود صدای آیزنهاور در ضبط صوت را رد کند یا خیر. او در پاسخ گفت «خیر» و گزارش‌های خبری آن روز حاکی از آن بودند که صدای مورد اشاره احتمالاً صدای رئیس‌جمهور است. مخابره سیگنال به‌واسطه تجهیزات بازپخش مداری. این برنامه که نسختین آزمایش ماهوارهٔ مخابراتی بود، شامل ۲ ترمینال تکرارکنندهٔ مخابراتی مشابه بود که بر روی غلاف‌های راهنما در کناره‌های پرتابه نصب شده‌بودند. این آزمایش قرار بود که امکان‌پذیری و مشکلات مرتبط با استفاده از ماهواره‌ها برای اهداف مخابراتی و ارتباطی را مورد آزمایش قرار دهد. هیچ نوسانی بر روی
را مورد آزمایش قرار دهد. هیچ نوسانی بر روی موج حامل از بستهٔ آزمایشی شمارهٔ ۱ دریافت نشد. پیام‌های صوتی و تله تایپ در زمان حاضر، و نیز از ضبط صوت آزمایشی شمارهٔ ۲ ارسال و دریافت شدند. این ضبط صوت ۲۸ بار با محتوای تازه پر شد و در نهایت، خرابی آن به‌دلیل خالی شدن باتری‌های آن بود. گیرنده و فرستندهٔ مورد استفاده در این آزمایش به‌ترتیب در بسامد ۱۵۰ و ۱۳۲ مگاهرتز کار می‌کردند. مأموریت. وزن محمولهٔ این مأموریت بود و در داخل غلاف‌های پسارگیر موشک اتلس ساخته و جاسازی شده‌بود. وزن ترکیبی کل بستهٔ مداری نیز برابر با
شده‌بود. وزن ترکیبی کل بستهٔ مداری نیز برابر با بود. ماهوارهٔ اسکور از مجتمع پرتاب ۱۱ در پیوست آزمایش موشک کیپ کاناورال واقع در فلوریدا به مداری با حضیض و اوج پرتاب شد و دارای انحراف مداری ۳۲٫۳° و تناوب مداری ۱۰۱٫۴ دقیقه بود. باتری‌های آن تا ۱۲ روز دوام آوردند و راکت در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۵۹ مجدداً وارد اتمسفر زمین شد. تکرارکنندهٔ مخابراتی نصب‌شده بر روی موشک می‌توانست سیگنال را دریافت کند، آن را تقویت کند و سپس مجدداً آن را مخابره کند. دو مجموعهٔ اضافی از تجهیزات نیز در دماغهٔ موشک اسکور نصب شده‌بود. چهار آنتن
نیز در دماغهٔ موشک اسکور نصب شده‌بود. چهار آنتن نیز هم‌سطح با سطح موشک نصب شده‌بودند؛ دو آنتن برای مخابره و دو آنتن برای دریافت سیگنال. سایر تجهیزات اسکور شامل دو ضبط صوت، هر یک با ظرفیت چهار دقیقه می‌شد. هر یک از ایستگاه‌های زمینی مستقر در جنوب ایالات متحده می‌توانستند به ماهواره دستور ورود به حالت پخش مجدد برای مخابره کردن پیام نگهداری‌شدهٔ خود، یا دستور ورود به حالت ضبط برای دریافت و نگهداری پیامی جدید را بدهند. این افزونه‌ها زمانی ارزش خود را نشان دادند که یکی از ضبط صوت‌ها با مشکل مواجه شد و در طول
که یکی از ضبط صوت‌ها با مشکل مواجه شد و در طول مأموریت ۱۲ روزه نیز قابل استفاده نبود. مطابق با بخشی از تاریخچهٔ رسمی آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته (ARPA), برنامهٔ پرتاب ماهوارهٔ اسکور در ابتدا برای پخش پیام صوتی ویلبر ام. براکر، وزیر ارتش ایالات متحده برنامه‌ریزی شده‌بود. هنگامی که رئیس‌جمهور از این موضوع آگاه شد، چندین ساعت پیش از پرتاب راکت، گفت که علاقه‌مند است که پیام ارسال‌شده را خودش ارائه دهد. نوار حاوی پیام او به‌صورت دستی به کیپ کاناورال برده شد، اما در آن زمان محموله قفل شده و آمادهٔ پرتاب بود.
اما در آن زمان محموله قفل شده و آمادهٔ پرتاب بود. مدیر برنامهٔ آرپا تصمیم گرفت که پرتاب را به‌همراه پیام وزیر ارتش انجام دهد، سپس آن را در فضا پاک کند و پیام رئیس‌جمهور را به‌عنوان جایگزین آن بارگذاری کند. این تلاش او موفقیت‌آمیز بود و متعاقباً پیام مخابره‌شدهٔ اسکور از فضا به زمین به شرح زیر بود: این صدای رئیس‌جمهور ایالات متحده است. به‌واسطهٔ شگفتی‌های پیشرفت علمی، صدای من از یک ماهوارهٔ در حال چرخش به‌دور زمین در فضای خارجی به گوش شما می‌رسد. پیام من یک پیام ساده است: از طریق این وسیلهٔ منحصر به فرد،
پیام ساده است: از طریق این وسیلهٔ منحصر به فرد، آرزوی آمریکا برای صلح در زمین و حسن نیت نسبت به انسان‌ها در همه جا را به شما و همهٔ بشریت می‌رسانم. پخش سیگنال پیام تبریک آیزنهاور نسبتاً ضعیف بود و تنها گیرنده‌های رادیویی بسیار حساس قادر به شناسایی آن بودند. بیشتر آمریکایی‌ها این پیام را به‌شکلی که مجدداً در برنامه‌های خبری تجاری پخش شد، شنیدند.
اریک جیمز هوگلاند (زاده ۱۸ مارس ۱۹۴۴) دانشمند علوم سیاسی آمریکایی و کارشناس مسائل ایران معاصر است. از سال ۲۰۱۰ او استاد پژوهشی ارشد در مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه لوند سوئد بوده‌است. هوگلاند در واترویل، مین به دنیا آمد و در دانشگاه مین تحصیل کرد و از آنجا در سال ۱۹۶۶ مدرک لیسانس تاریخش را کسب کرد. او داوطلب سپاه صلح در ایران (۱۹۶۶–۱۹۶۸) بود و متعاقباً تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه جانز هاپکینز زیر نظر محقق برجسته حقوق اسلامی، مجید خدوری، گذراند و در سال ۱۹۷۵ دکترای روابط بین‌الملل و مطالعات
و در سال ۱۹۷۵ دکترای روابط بین‌الملل و مطالعات خاورمیانه را دریافت کرد. او در اوایل دهه ۷۰ در دوره دکترای میدانی خود در ایران با حمید عنایت، نادر افشار نادری، جواد صفی‌نژاد و مصطفی ازکیا همکاری داشت. پایان‌نامه او در مورد سیاست اصلاحات ارضی، اولین کتاب منتشر شده او، با عنوان "سرزمین و انقلاب در روستاهای ایران، ۱۹۶۰–۱۹۸۰" شد که نماینگر تأثیر اندیشه‌های جیمز اسکات، اریک ولف و بارینگتون مور جونیور بر رویکرد او در بررسی جوامع دهقانی و جنبش‌های مقاومت روستایی است. هوگلاند تعهدی دیرینه به توسعه مطالعات خاورمیانه
هوگلاند تعهدی دیرینه به توسعه مطالعات خاورمیانه به عنوان یک رشته دانشگاهی دارد. او بیش از یک دهه عضو گروه تحریریه گزارش خاورمیانه منتشر شده توسط پروژه تحقیقاتی و اطلاعاتی خاورمیانه بود، سپس سردبیر مجله خاورمیانه و از سال ۱۹۹۵ سردبیر نقد خاورمیانه بوده‌است. او همچنین برای چندین سازمان غیردولتی متمرکز در خاورمیانه، از جمله بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی، آرشیو امنیت ملی، و موسسه مطالعات فلسطین، کار کرده‌است. تجربه تدریس او شامل کالج بیتس و کالج بودوین در مین، دانشگاه ایالتی اوهایو، دانشگاه کالیفرنیا،
در مین، دانشگاه ایالتی اوهایو، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، کالج سنت آنتونی، آکسفورد، دانشگاه شیراز در ایران و دانشگاه فنی خاورمیانه در ترکیه است. هوگلاند در طول فعالیت حرفه ای خود چندین کتاب و بیش از ۱۰۰ مقاله منتشر کرده‌است. هوگلاند در اثر خود به بررسی جنبه‌های گوناگون فرهنگ، حکومت، تاریخ، روابط بین‌الملل، ادبیات، مهاجرت، اقتصاد سیاسی، جامعه‌شناسی و مذهب ایران می‌پردازد. اگرچه به عنوان یک دانشمند علوم سیاسی آموزش دیده‌است، شناخته شده‌ترین اثر او، یعنی کتاب «زمین و انقلاب در ایران ۱۳۴۰–۱۳۶۰» در رده اقتصاد
«زمین و انقلاب در ایران ۱۳۴۰–۱۳۶۰» در رده اقتصاد سیاسی و جامعه‌شناسی روستایی قرار می‌گیرد.
آسپاید (نام ایتالیایی asp) یک موشک هوا به هوا و زمین به هوا با برد متوسط ایتالیایی است که توسط آلنیا آیروناتیکا ساخته شد است. این موشک دارای سر جستجوگر رادار نیم فعال می‌باشد. این موشک بسیار شبیه به ایم-۷ اسپارو آمریکایی است که از همان بدنه موشک استفاده می‌کند، این شباهت با AIM-7 باعث شده بود که مطبوعات خارجی از آسپاید به عنوان یک نوع اسپارو یاد کنند. با این حال، آسپاید دارای تجهیزات الکترونیکی و کلاهک اصلی و موتور جدید و قدرتمندتر بود. هیدرولیک‌های حلقه بسته نیز جایگزین نوع حلقه باز اسپارو شدند که به آسپید
نیز جایگزین نوع حلقه باز اسپارو شدند که به آسپید مانور پایین برد بهتری داد. حتی سطوح کنترلی نیز متفاوت بود، طراحی آسپاید تقریباً مشابه موشک اسکای فلش انگلستان بود که حدوداً در همان زمان وارد خدمت شد. خود ایالات متحده نیز یک جستجوگر تک پالس را به نسخه‌های AIM-7M در سال ۱۹۸۲ اضافه کرد. طراحی. آسپاید در نسخه‌های مختلف خود، هم در نقش هوا به هوا که توسط هواپیماهای اف ۱۰۴ در نسخه‌های مناسب F-104S و F-104ASA حمل می‌شد و هم در نقش نیروی دریایی به عنوان موشک زمین به هوا استفاده می‌شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، چین تعدادی
هوا استفاده می‌شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، چین تعدادی موشک آسپاید MK1را از ایتالیا خریداری کرد، سپس قراردادی را با Alenia امضا کرد تا این موشک را تحت لیسانس تولید کند. در سال ۱۹۸۹، چین اولین دسته از موشک‌های آسپاید MK1خود را با استفاده از قطعات وارداتی از ایتالیا تولید کرد. با این حال، به دلیل تحریم تسلیحاتی اتحادیه اروپا که پس از اعتراضات و کشتار میدان تیان آن من در سال ۱۹۸۹ اعمال شد، چین دیگر قادر به خرید کیت‌های اضافی موشک آسپاید نبود. چین با استفاده از مهندسی معکوس و کپی برداری خانواده موشکی خود را بر اساس
معکوس و کپی برداری خانواده موشکی خود را بر اساس آسپاید MK1 با نسخه‌های سطح به هوا با که با نام‌های موشک ال وای۶۰ و نسخه هوا به هوا با نام موشک پی ال ۱۱ شناخته می‌شوند را توسعه داد. موتور موشک آسپاید توسط سازنده موشک روکتسان ترکیه تولید می‌شود. وزن آن حدود ۷۵ کیلوگرم است و ۵۰ کیلونیوتن نیروی رانش برای ۳٫۵ ثانیه تولید می‌کند. کاربران. ۷۵ موشک برای ناوچه‌های کلاس Elli؛ سفارش در سال ۱۹۸۰ و تحویل در ۱۹۸۱. استفاده در نیروی دریایی ۳۲۰ موشک در سال ۱۹۸۸ سفارش و تحویل در ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۷. ۱۷۵ موشک آسپاید ۲۰۰۰ در سال
در ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۷. ۱۷۵ موشک آسپاید ۲۰۰۰ در سال ۲۰۰۷ سفارش و در طول ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به ارزش ۵۶۵ میلیون دلار تحویل داده شد. ۸ موشک در سال ۱۹۷۸ سفارش داده شد و در سال ۱۹۸۳ برای استفاده در روی ناوچه مدرن لیبیایی Dat Assawari تحویل داده شد. ۱۸موشک در سال ۱۹۹۵ سفارش داده شد و در سال ۱۹۹۷ برای کوروت کلاس Laksamana تحویل داده شد. مورد استفاده در ناوچه ۵۰۱. در سال ۱۹۷۷ سفارش داده شد و در سال ۱۹۸۳ تحویل داده شد. ۲۵ موشک آسپاید MK1در سال ۱۹۷۷ سفارش داده شد و در سال ۱۹۸۲ برای ناوچه Meko 360 Aradu تحویل شد. ۱۰ موشک آسپاید
ناوچه Meko 360 Aradu تحویل شد. ۱۰ موشک آسپاید MK1 در سال ۱۹۸۲ سفارش داده و در سال ۱۹۸۳ تحویل داده شده‌است.
برآفتاب، روستایی در دهستان خانمیرزا بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
امامزاده عباسعلی، روستایی در دهستان خانمیرزا بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۱ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
پروژه تحقیقات و اطلاعات خاورمیانه (ام‌ای‌آرآی‌پی یا مریپ) یک گروه پژوهشی مستقل غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و گزارش‌ها و مقالات موضعی را در مورد درگیری‌های مختلف خاورمیانه منتشر کرده‌است. برجسته‌ترین نشریه آن "گزارش خاورمیانه" است که هم به صورت آنلاین و هم به صورت مجله چاپی منتشر می‌شود. تاریخ. این پروژه در ابتدا توسط گروهی از فعالان ضد جنگ ویتنام آغاز شد، مریپ در سال ۱۹۷۱ با انتشار یک خبرنامه شش صفحه‌ای نامنظم به نام گزارش‌های مریپ آغاز شد. در سال ۱۹۷۳، گروه شروع به انتشار "گزارش‌ها" بر اساس
سال ۱۹۷۳، گروه شروع به انتشار "گزارش‌ها" بر اساس برنامه‌ریزی کرد. جو استورک سردبیر قدیمی "گزارش خاورمیانه بود". مریپ با انتشارات مستقل پلوتو پرس شریک است. پلوتو در یک بیانیه مطبوعاتی، علایق مشترک آنها را اینگونه توضیح داد: «مأموریت هر دو سازمان، توانمندسازی و آموزش افرادی با دیدگاه‌های جایگزین در مورد چنین منطقه مورد بحث و مهمی از جهان است».
الدمام (۸۱۶) یک ناوچه کلاس لافیت متعلق به نیروی دریایی سلطنتی سعودی است. توسعه و طراحی. ناوچه الدمام یک نسخه ضدهوایی توسعه یافته از ناوچه کلاس لافایت فرانسوی است، که حداکثر وزن آن به۴۷۰۰ تن می‌رسد. طول آن۱۳۳ متر و عرض آن تقریباً ۱۶ متر است. ساخت. ناوچه الدمام در ۷ سپتامبر ۲۰۰۲ در کارخانه کشتی سازی لوریان به آب انداخته شد و در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۴ وارد خدمت شد. ناوچه‌های کلاس الریاض. سه ناوچه کلاس الریاض ساخته شده‌است:
«سال‌های طلایی» () ترانه‌ای از موسیقی‌دان انگلیسی دیوید بویی است که در ۲۱ نوامبر ۱۹۷۵ به عنوان تک‌آهنگ آغازین دهمین آلبوم استودیویی او، "ایستگاه به ایستگاه" (۱۹۷۶) از طریق آرسی‌ای رکوردز منتشر شد. بویی این ترانه را تا حدودی قبل از شروع فیلم‌برداری "مردی که به زمین سقوط کرد" (۱۹۷۶) نوشت، و اکثراً در استودیو تکمیل شد و اولین قطعهٔ تکمیل‌شدهٔ آلبوم بود. تعدادی از زندگی‌نامه‌نویسان می‌گویند که این ترانه برای الویس پرسلی نوشته شده که آن را نپذیرفت، ولی همسر بویی، انجی ادعا کرد که این ترانه برای او نوشته شده‌است.
انجی ادعا کرد که این ترانه برای او نوشته شده‌است. ضبط آن در سپتامبر ۱۹۷۵ در استودیوی چروکی در لس آنجلس انجام شد. تهیه‌کنندگی این ترانه بر عهدهٔ بویی و هری مازلین بود و شامل مشارکت‌هایی از کارلوس آلومار و ارل اسلیک در گیتار، جورج مورای نوازنده بیس و دنیس دیویس در درام بود. دوست قدیمی بویی، وارن پیس، در آواز پس‌زمینه حضور داشت و در تنظیم صدا کمک کرد. بویی بعداً گفت که به دلیل مصرف زیاد کوکائین تقریباً چیزی از ساخت آلبوم "ایستگاه به ایستگاه" به یاد نمی‌آورد. از نظر موسیقایی، «سال‌های طلایی» ترانه‌ای فانک و