payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجریان را با مشکلات متعدد تفسیری مواجه می‌کنند. مایکل باخ، نوازنده ویولن سل آلمانی، گفته‌است که او معتقد است دست نوشته‌های سوئیت‌های آنا ماگدالنا باخ دقیق هستند. بر اساس تحلیل او، موقعیت غیرمنتظره لجن‌ها با توسعه هارمونیک مطابقت دارد که نظریه او را تأیید می‌کند. نظریه او مورد پذیرش جهانی نیست. جدیدترین مطالعات به روابط بین چهار نسخه خطی نشان می‌دهد که دستنوشته آنا ماگدالنا باخ تقریباً به‌طور قطع مستقیماً از هولوگراف شوهرش کپی نشده‌است، بلکه از یک منبع میانجی گم شده کپی شده‌است. در صورت تأیید، اشکال‌های
گم شده کپی شده‌است. در صورت تأیید، اشکال‌های موجود در نسخه خطی از خود باخ نمی‌آمد و سرنخ‌هایی برای تفسیر آنها نخواهد بود. تحقیقات اخیر نشان داده‌است که سوئیت‌ها لزوماً برای ویولن سل آشنا که بین پاها نواخته می‌شود (دا گامبا) نوشته نشده‌اند، بلکه ابزاری که بیشتر شبیه ویولن روی شانه (دا اسپلا) نواخته می‌شود. تغییرات در اصطلاحات مورد استفاده برای اشاره به آلات موسیقی در این دوره به سردرگمی مدرن منجر شده‌است و بحث در مورد اینکه «باخ قصد داشت» چه ابزاری را داشته‌است، و حتی اینکه آیا او قصد خاصی از ساز داشته‌است،
و حتی اینکه آیا او قصد خاصی از ساز داشته‌است، ادامه دارد. Sigiswald Kuijken و Ryo Terakado هر دو سوئیت‌های کامل را بر روی این ساز «جدید» ضبط کرده‌اند که امروزه به عنوان ویولونسل یا ویولا دا اسپلا شناخته می‌شود. بازتولید این ساز توسط دمیتری بادیاروف نوازنده ساخته شده‌است. نسخه‌ها. ادموند کورتز، نوازنده ویولنسل، نسخه‌ای را در سال ۱۹۸۳ منتشر کرد که بر اساس نسخه‌های فاکسی‌میل دست‌نویس آنا ماگدالنا باخ، آن‌ها را در مقابل هر صفحه چاپ شده قرار داد. این به عنوان «مهمترین نسخه از بزرگترین موسیقی که تا به حال برای
نسخه از بزرگترین موسیقی که تا به حال برای ساز نوشته شده» توصیف شد. ترتیبات. باخ حداقل یکی از سوئیت‌ها، سوئیت شماره ۵ را به زبان سی مینور، برای عود رونویسی کرد. نسخه خطی خودنویس این نسخه با نام BWV 995 وجود دارد. رابرت شومان با استفاده از نسخه باخ که توسط Johann Friedrich Dotzauer نوازنده ویولنسل تهیه و توسط Breitkopf &amp; Härtel در سال ۱۸۲۶ منتشر شد، تنظیم‌هایی را با همراهی پیانو برای هر شش سوئیت ویولن سل باخ نوشت. ناشر شومان در سال ۱۸۵۴ تنظیم سونات‌های ویولن باخ را پذیرفت، اما تنظیم ویولن سلویولن سوئیت
باخ را پذیرفت، اما تنظیم ویولن سلویولن سوئیت باخ را رد کرد. تنها تنظیم سوئیت ویولن سل که از او باقی مانده‌است، تنظیم سوئیت شماره ۳ است که در سال ۱۹۸۱ توسط موسیقی‌شناس یواخیم دراهیم در رونویسی ۱۸۶۳ توسط جولیوس گلترمن، نوازنده ویولن سل کشف شد. اعتقاد بر این است که کلارا شومان، بیوه شومان، به همراه جوزف یواخیم، ویولونیست، دست نوشته‌های تنظیم ویولن سل او را مدتی پس از سال ۱۸۶۰ نابود کردند، زمانی که یواخیم آنها را غیر استاندارد اعلام کرد. جیمز آلتنا، منتقد فن‌فار، در سال ۲۰۱۱ با آن نقد موافق بود و تنظیم
فن‌فار، در سال ۲۰۱۱ با آن نقد موافق بود و تنظیم باقی‌مانده ویولنسل/پیانو باخ-شومان را «یک پلاتیپوسی نوک اردک‌دار موسیقایی، یک عجایب فوق‌العاده که فقط برای موسیقی‌شناسان قرن نوزدهم مورد توجه قرار می‌گیرد» نامید. یواخیم راف در سال ۱۸۶۸ در حالی که روی سوئیت‌های خود برای پیانو تک‌نوازی و برای گروه‌های دیگر کار می‌کرد، سوئیت‌هایی را برای تک‌نوازی پیانو تنظیم کرد که از سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۱ توسط ریتر-بیدرمن منتشر شد. در سال ۱۹۲۳، لئوپولد گودووسکی رونوشت‌های پیانویی از سوئیت‌های شماره ۲، ۳، و ۵ را در کنترپوان کامل
از سوئیت‌های شماره ۲، ۳، و ۵ را در کنترپوان کامل برای پیانو تک‌نوازی ساخت و آن‌ها را «بسیار آزادانه رونویسی و اقتباس شده برای پیانو» زیرنویس کرد. سوئیت‌های ویولنسل برای سازهای انفرادی متعددی از جمله ویولن، ویولا، کنترباس، ویولا دا گامبا، ماندولین، پیانو، ماریبا، گیتار کلاسیک، فلوت، باس الکتریک، هورن، ساکسیفون، کلارینت، باسون، ترومپت، رونویسی شده‌اند. ترومبون، یوفونیوم، توبا، یوکلل و چارانگو. آنها برای ارکستر نیز رونویسی و تنظیم شده‌اند. ساختار. سوئیت‌ها هر کدام در شش حرکت هستند و ساختار و ترتیب حرکات زیر
کدام در شش حرکت هستند و ساختار و ترتیب حرکات زیر را دارند. محققین بر این باورند که باخ در نظر داشت که این آثار به‌جای مجموعه‌ای دلخواه از قطعات، به‌عنوان چرخه‌ای نظام‌مند در نظر گرفته شوند. در مقایسه با سایر مجموعه‌های سوئیت باخ، سوئیت‌های ویولنسل به ترتیب حرکاتشان سازگارترین هستند. علاوه بر این، برای دستیابی به طراحی متقارن و فراتر رفتن از چیدمان سنتی، باخ حرکات "اینترمتزو" یا "گالنتری" را به صورت جفت بین سارابند و گیگ قرار داد. تنها پنج موومان در کل مجموعه سوئیت‌ها کاملاً غیر آکوردی هستند، به این معنی که
سوئیت‌ها کاملاً غیر آکوردی هستند، به این معنی که فقط از یک خط ملودیک تشکیل شده‌اند. اینها مینوت دوم سوئیت شماره ۱، مینوت دوم سوئیت شماره ۲، بوریه دوم سوئیت شماره ۳، ژیگ سوئیت شماره ۴ و سارابنده سوئیت شماره ۵ هستند. گاووت دوم سوئیت شماره ۵ فقط یک آکورد همصدا دارد (همان نت که همزمان روی دو سیم نواخته می‌شود)، اما فقط در نسخه اصلی سوئیت اسکورداتوری. در نسخه تنظیم استاندارد کاملاً بدون آکورد است. سوئیت شماره ۱ در ماژور، BWV 1007. پرلود، که عمدتاً از آکوردهای آرپژی تشکیل شده‌است، بهترین حرکت شناخته شده از کل
آرپژی تشکیل شده‌است، بهترین حرکت شناخته شده از کل مجموعه سوئیت‌ها است و به‌طور مرتب در تلویزیون و فیلم شنیده می‌شود. سوئیت شماره ۲ در مینور، BWV 1008. پیش‌درآمد از دو قسمت تشکیل شده‌است که قسمت اول دارای مضمونی قوی و تکراری است که بلافاصله در ابتدا معرفی می‌شود. بخش دوم یک حرکت cadenza مبتنی بر مقیاس است که به آکوردهای نهایی و قدرتمند منتهی می‌شود. آلمانده بعدی شامل کادنزاهای کوتاهی است که از این فرم رقص بسیار سخت دور می‌شوند. مینوت اول شامل جابجایی آکوردهای سخت و تلاقی سیم است. سوئیت شماره ۳ در سی ماژور،
سخت و تلاقی سیم است. سوئیت شماره ۳ در سی ماژور، BWV 1009. پیش‌درآمد این مجموعه از فرم A-B-A-C تشکیل شده‌است که A یک حرکت مبتنی بر مقیاس است که در نهایت به یک بخش آرپژو پر انرژی حل می‌شود. و B، بخشی از آکوردهای سخت. سپس به تم مقیاس برمی گردد و با یک حرکت آکورد قدرتمند و شگفت‌انگیز به پایان می‌رسد. الماند تنها حرکتی در سوئیت هاست که به جای یک نیم کوار، که فرم استاندارد آن است، دارای یک نوبت است. بوره دوم، اگرچه به زبان سی مینور است، اما دارای یک امضای دو تخته (یا G مینور) است. این نت نویسی که در موسیقی پیش
(یا G مینور) است. این نت نویسی که در موسیقی پیش کلاسیک رایج است، گاهی اوقات به عنوان امضای کلیدی جزئی شناخته می‌شود. بوره اول و دوم سوئیت سوم گاهی به عنوان سولو برای سازهای باس دیگر مانند توبا، یوفونیوم، ترومبون و باسون استفاده می‌شود. سوئیت شماره ۴ در ماژور E , BWV 1010. سوئیت شماره ۴ یکی از پرطرفدارترین سوئیت‌ها از نظر فنی است، زیرا E یک کلید احساسی روی ویولنسل است و به موقعیت‌های دست چپ زیادی نیاز دارد. کلید نیز در ویولنسل به دلیل عدم وجود سیم‌های باز طنین دار دشوار است. پیش‌درآمد در درجه اول شامل یک
طنین دار دشوار است. پیش‌درآمد در درجه اول شامل یک حرکت سخت و روان است که قبل از بازگشت به موضوع اصلی خود، جایی را برای یک کادنزا باقی می‌گذارد. ساراباند بسیار آرام در مورد ضرب دوم با استرس و کاملاً مبهم است، که مشخصه اصلی است؛ زیرا در ساراباند، تقریباً هر ضرب اول حاوی یک آکورد است، در حالی که ضرب دوم اغلب چنین نیست. سوئیت شماره ۵ در سی مینور، BWV 1011. سوئیت شماره ۵ در ابتدا به صورت اسکورداتوری با سیم A تنظیم شده به G نوشته شده بود، اما امروزه نسخه ای برای تنظیم استاندارد تقریباً در هر نسخه چاپی سوئیت‌ها
تنظیم استاندارد تقریباً در هر نسخه چاپی سوئیت‌ها همراه با نسخه اصلی گنجانده شده‌است. برخی از آکوردها باید هنگام نواختن با تنظیم استاندارد ساده شوند، اما برخی از خطوط ملودیک نیز آسان‌تر می‌شوند. پیش‌درآمد به شکل A-B نوشته شده‌است. با یک حرکت آهسته و احساسی شروع می‌شود که دامنه عمیق ویولنسل را بررسی می‌کند. پس از آن یک فوگ تک خطی سریع و بسیار سخت می‌آید که به پایان قدرتمند منتهی می‌شود. این سوئیت بیشتر به خاطر قطعه ساراباند معروف است، که یکی از معدود حرکات در این شش سوئیت است که دارای هیچ استاپ دوبل (آکورد)
این شش سوئیت است که دارای هیچ استاپ دوبل (آکورد) نیست. مستیسلاو روستروپویچ آن را جوهره نبوغ باخ توصیف کرد. پل تورتلیه آن را گسترش سکوت می‌دانست. روستروپوویچ که "سکوت" تورتلیه را تا حد زیادی گسترش می‌داد، گاهی اوقات سارابنده را به عنوان رسیتال با علامت مترونوم ۳۲ یا آهسته‌تر، یک نت در هر ضرب، بدون ویبراتو و بدون لغزش می‌نواخت، و هر نت به تنهایی در یک "چاه" ایستاده بود. سکوت". سوئیت پنجم نیز استثنایی است زیرا کورانت و ژیگ آن به سبک فرانسوی است، نه به شکل ایتالیایی پنج سوئیت دیگر. دستنوشته ای از نسخه عود باخ
پنج سوئیت دیگر. دستنوشته ای از نسخه عود باخ از این مجموعه با نام BWV 995 وجود دارد. سوئیت شماره ۶ در ماژور BWV 1012. عموماً اعتقاد بر این است که سوئیت شماره ۶ به‌طور خاص برای پیکولو ویولونسل پنج سیم ساخته شده‌است، یک ویولن سل کوچکتر، تقریباً اندازه سلوی معمولی با سیم پنجم بالایی که روی E کوک شده‌است، یک پنجم کامل بالاتر از سیم در غیر این صورت بالا. با این حال، برخی می‌گویند که هیچ مدرک قابل توجهی برای حمایت از این ادعا وجود ندارد: در حالی که سه منبع به نوازنده اطلاع می‌دهند که برای ساز "à cinq cordes"
نوازنده اطلاع می‌دهند که برای ساز "à cinq cordes" نوشته شده‌است، تنها دستنوشته آنا ماگدالنا باخ کوک سیم‌ها را نشان می‌دهد و دیگری منابع به هیچ وجه ابزار مورد نظر را ذکر نکرده‌اند. دیگر سازهای ممکن برای این سوئیت عبارتند از ویولن سل دا اسپلا، نسخه ای از ویولونسل پیکولو که روی شانه مانند ویولا نواخته می‌شود، و همچنین ویولا با سیم پنجم کوک شده به E، به نام ویولا پومپوزا. از آنجایی که محدوده مورد نیاز در این قطعه بسیار زیاد است، احتمالاً این سوئیت برای ساز بزرگ‌تری در نظر گرفته شده بود، اگرچه می‌توان تصور کرد
در نظر گرفته شده بود، اگرچه می‌توان تصور کرد که باخ - که به ویولا علاقه داشت - ممکن است این اثر را خودش روی یک پیکولو ویولونسل دستی اجرا کرده باشد. با این حال، به همان اندازه محتمل است که فراتر از اشاره به تعداد تارها، باخ اصلاً ساز خاصی را در نظر نداشته باشد زیرا ساخت سازها در اوایل قرن ۱۸ بسیار متغیر بود. نوازندگان ویولن سل که این سوئیت را بر روی یک ویولن سل مدرن چهار سیم می‌نوازند با مشکلاتی مواجه می‌شوند زیرا مجبور می‌شوند از موقعیت‌های بسیار بالا برای رسیدن به بسیاری از نت‌ها استفاده کنند. نوازندگان
رسیدن به بسیاری از نت‌ها استفاده کنند. نوازندگان متخصص در موسیقی اولیه و استفاده از سازهای معتبر معمولاً از ویولن سل پنج سیم برای این سوئیت استفاده می‌کنند. رویکرد واتسون فوربز، در رونویسی این مجموعه برای ویولا، انتقال کل مجموعه به G ماژور بود، و از «رنگی که برای این نوع موسیقی خیلی مناسب نیست» اجتناب کرد و اکثر آکوردهای اصلی را قابل پخش کرد. ساز چهار سیم این مجموعه به شکلی بسیار آزادتر از سایرین نوشته شده‌است و شامل حرکات کادنزا مانند و متن‌های زیباتر است. همچنین تنها سوئیت‌هایی است که تا حدی در کلیدهای
همچنین تنها سوئیت‌هایی است که تا حدی در کلیدهای آلتو و سوپرانو ذکر شده‌است (نسخه‌های مدرن از کلیدهای تنور و تریبل استفاده می‌کنند)، که برای بقیه مورد نیاز نیست زیرا هرگز بالاتر از نت G 4 (G بالاتر از C وسط نمی‌روند). Mstislav Rostropovich سوئیت شماره ۶ را «سمفونی برای تک‌نوازی ویولنسل» نامید و تناژ د ماژور آن را برانگیختن شادی و پیروزی توصیف کرد. گمانه زنی‌ها در مورد آنا ماگدالنا باخ. پروفسور مارتین جارویس از دانشکده موسیقی دانشگاه چارلز داروین در داروین استرالیا، در سال ۲۰۰۶ حدس زد که آنا ماگدالنا ممکن
استرالیا، در سال ۲۰۰۶ حدس زد که آنا ماگدالنا ممکن است آهنگساز چندین قطعه موسیقی منتسب به همسرش بوده باشد. جارویس پیشنهاد می‌کند که آنا ماگدالنا شش سوئیت ویالنسل را نوشته و در ساختن آریا از "واریاسیون‌های گلدبرگ" (BWV 988) نقش داشته‌است. پسر اپوز «با این حال، موسیقی شناسان، منتقدان و نوازندگان، با اشاره به نازک بودن شواهد این گزاره، و شواهد موجود که از نویسندگی یوهان سباستین باخ حمایت می‌کند، همچنان نسبت به این ادعا تردید دارند.»
لامباها یک گروه قومی و زبانی هستند که در ناحیه کران و دوفلگو منطقه کارا در شمال توگو و در بخش‌های آتاکورا و دونگا در بنین، آفریقای غربی زندگی می‌کنند. مرکز ناحیه کران کانته و مرکز ناحیه دوفلگو نیامتوگو است. در توگو، لامباها در مرکز و غرب ناحیه کران زندگی می‌کنند. در کوه‌های توگو در زنجیره دفاله؛ در بخش غربی منطقه دوفلگو؛ در بخش شرقی ناحیه دوفلگو در شمال رودخانه بینه: و در نیامتوگو، در روستاهای یاکا و آگبنده. در بنین، لامباها در بوکومبه (بوکامتیه) و اطراف آن در بخش آتاکورا و در نزدیکی جوگو و باسیلا در بخش
در بخش آتاکورا و در نزدیکی جوگو و باسیلا در بخش دونگا زندگی می‌کنند. آنها همچنین در مناطق دیاسپورا در مناطق مرکزی و فلات توگو، در مناطق مرزی غنا، و در شهرهای پایتخت لومه و کوتونو ساکن هستند. مردم لامبا عمدتاً به کشاورزی معیشتی و پرورش حیوانات کوچک علی‌الخصوص مرغ، مرغ شاخدار، بز، خوک و گوسفند اشتغال دارند. این مردم ارزن و ذرت خوشه ای می‌کارند که با آن نوعی حلیم غلیظ می‌پزند که خوراک اصلی این مردم را تشکیل می‌دهد و همچنین در تهیه آبجوی غلیظی با درصد الکل کم کاربرد دارد. به علاوه کاشت یم، مانیوک، بادام زمینی،
دارد. به علاوه کاشت یم، مانیوک، بادام زمینی، لوبیا و نیز رواج دارد. مردم لامبا به دنبال زمین حاصلخیز به ناحیه ای در توگو مابین سوکوده و نوتسه مهاجرت کردند که در آنجا اجتماعاتی تشکیل داده‌اند. علاوه بر این، در پی شغل و مزد به پایتخت توگو، شهر لومه و پایتخت اقتصادی بنین، شهر کوتونو نیز کوچ کرده‌اند. مردان لامبا نه تنها در آلمان، بریتانیا و فرانسه، بلکه در ارتش بنین و توگو در سال‌های پس از استقلال این دو کشور نیز خدمت کرده‌اند.
هتل آسمان یک هتل در حال ساخت در شیراز، ایران است. این ساختمان با ۱۶ طبقه و ۶۴ متر ارتفاع ششمین بنای مرتفع شیراز است که در مرکز بافت تاریخی و کوتاه‌قامت شهر در خیابان باریک رودکی قد کشیده‌است. قرار گرفتن هتل در حریم بصری ارگ کریم‌خان، نقدهای فراوانی را در پی داشته‌است که تاکنون منجر به تخریب دو طبقه از آن شده‌است. علیرضا پاک‌فطرت، شهردار پیشین شیراز، ساخت این هتل را «بزرگ‌ترین تخلف در تاریخ فعالیت شهرداری در این شهر» به‌شمار می‌آورد. نقدها. در سال ۱۳۸۱ مجوز ساخت هتل آسمان در ۷ طبقه توسط شهرداری شیراز صادر شد
هتل آسمان در ۷ طبقه توسط شهرداری شیراز صادر شد اما با پیگیری‌های مالک، مجوز طبقات هتل به ۱۸ طبقه افزایش یافت. پروژه ساخت هتل در ۱۸ طبقه در سال ۱۳۸۴ آغاز شد. با قد کشیدن ساختمان در اوایل دهه ۱۳۹۰، نقدها به ساخت آن شدت گرفت. ساختمان غول‌پیکر هتل حریم منظری مجموعه تاریخی زندیه و ارگ کریم‌خان را تحت تأثیر قرار می‌داد و بر ثبت جهانی این مجموعه نیز تأثیر منفی می‌گذاشت. سرانجام با اعتراضات فراوان مردم، انجمن‌ها و سازمان میراث فرهنگی، شهردار شیراز در مهرماه ۱۳۹۳ در نامه‌ای خواستار پیگیری تخلف پرونده ساختمانی هتل
نامه‌ای خواستار پیگیری تخلف پرونده ساختمانی هتل آسمان و حدف طبقات فوقانی آن شد. در تابستان سال ۱۳۹۴ شورای عالی معماری و شهرسازی شیراز طی مصوبه‌ای خواستار تخریب ۴ طبقه از هتل شد. به گفته مدیرکل میراث فرهنگی استان فارس، کاهش طبقات از ۱۸ به ۱۴ طبقه دیگر آسیبی را متوجه ارگ کریم‌خانی نمی‌کرد. مالک ساختمان با این وجود، از انجام این کار امتناع ورزید و سرانجام کارگاه ساخت در آبان ۱۳۹۴ با حکم دادستان پلمب شد. چند روز بعد ساختمان با حکم دادستان شیراز فک پلمب شد تا سرمایه‌گذار بتواند طبقاتی که مشکل ساخت ندارد را
سرمایه‌گذار بتواند طبقاتی که مشکل ساخت ندارد را تکمیل کند. سرانجام در اردیبهشت ماه ۱۳۹۵ شهرداری تحت تأثیر افکار عمومی، یک و نیم طبقه از ساختمان را تخریب کرد. در مردادماه ۱۳۹۸ طبقات پایینی هتل دچار آتش‌سوزی شد که پس از ۱۴ ساعت مهار شد. پس از این آتش‌سوزی بیان شد که ساختمان این هتل با قرار گرفتن در فخرست ساختمان‌های ناایمن شیراز، ایمنی سازه‌ای را از دست داده و نیاز به مقام‌سازی دارد. با فروریختن ساختمان متروپل در خردادماه ۱۴۰۱ موضوع ناایمن بودن ساختمان این هتل دوباره در صدر اخبار رسانه‌ها قرار گرفت. با این
دوباره در صدر اخبار رسانه‌ها قرار گرفت. با این حال تا مهرماه ۱۴۰۱ نقشه مقاوم‌سازی هتل تأیید نشد.
مگس‌عقرب‌ها ، سرده‌ای از مگس‌های عقربی است که به‌طور گسترده‌ای پراکنده‌است، به‌ویژه در نیم‌کره شمالی. با این حال، آنها در غرب آمریکای شمالی یافت نمی‌شوند. سیزده گونه در شرق کانادا وجود دارند. تا سال ۲۰۱۸، حدود ۲۶۰ گونه توصیف شده‌است. لاروها و بالغین از لاشه تغذیه می‌کنند. چرخه زندگی "Panorpa nuptialis" و رفتارهای آن در زمینه حشره‌شناسی قانونی مورد توجه قرار گرفته‌است.
موزه ملی () یک موزه است که در جالان دامانسارا در کوالا لامپور، مالزی واقع شده است. موزه، در نزدیکی باغ دریاچه پردانا قرار گرفته است و چشم‌اندازی از تاریخ و فرهنگ مالزی را ارائه می‌دهد. نمای بیرونی موزه شامل مؤلفه‌هایی از ویژگی‌های سنتی مالایی و مدرن است. این موزه در روز ۳۱ اوت ۱۹۶۳، افتتاح شد و به عنوان گنجینه ای از میراث تاریخی و فرهنگی غنی مالزی عمل می‌کند. موزه ملی یک بنای سه طبقه است که دارای طولی برابر با ۱۰۹٫۷ متر (۳۵۹ فوت و ۱۱ اینچ)، عرضی برابر با ۱۵٫۱ متر (۴۹ فوت و ۶ اینچ) بوده و در کانون مرکز آن
متر (۴۹ فوت و ۶ اینچ) بوده و در کانون مرکز آن ارتفاعی برابر با ۳۷٫۶ متر (۱۲۳ فوت و ۴ اینچ) دارد. چهار گالری اصلی موزه به قوم‌شناسی و تاریخ طبیعی (زمین‌شناسی) اختصاص دارد. تاریخچه. موزه قدیمی سلانگور موزه سلانگور، در حقیقت موزهٔ ملی پیش از استقلال بود. موزه سلانگور در سال ۱۸۸۷ به عنوان یک فعالیت غیر حرفه ای توسط مستخدمین دولت مستعمراتی تأسیس شد. آن موزه زیر نظر دولت مستعمراتی قرار داشت و در پی تشکیل ایالات فدرال مالایا در سال ۱۸۹۶، در سال ۱۹۰۴ تحت عنوان موزه ایالات فدرال مالایا و با مدیریت لئونارد ری
موزه ایالات فدرال مالایا و با مدیریت لئونارد ری جونیور، از لحاظ اداری با موزه پراک در تایپینگ ادغام شد.
مقاومت بدون رهبر یا مقاومت بی‌رهبر ، یا ساختار سلول‌های فانتوم، یک راهبرد مقاومت اجتماعی است که در آن گروه‌های کوچک و مستقل (سلول‌های مخفی)، یا افراد (یک سلول انفرادی «گرگ تنها» نامیده می‌شود)، یک نهاد مستقر مانند قانون، نظام اقتصادی، نظم اجتماعی یا حکومت را به چالش می‌کشند. مقاومت بدون رهبر می‌تواند شامل هر چیزی باشد، از اعتراض غیرخشونت‌آمیز و نافرمانی مدنی گرفته تا خرابکاری، تروریسم، و دیگر فعالیت‌های خشونت‌آمیز. سلول‌های بدون رهبر بدون پیوندهای فرماندهی عمودی هستند و بنابراین بدون فرمان سلسله مراتبی عمل
هستند و بنابراین بدون فرمان سلسله مراتبی عمل می‌کنند، اما هدف مشترکی دارند که آنها را به جنبش اجتماعی که ایدئولوژی آنها از آن آموخته‌شده‌است، مرتبط می‌کند.
برخا سینگ () بازیگر هندی است که به‌طور عمده در فیلم‌های هندی و مجموعه‌های اینترنتی فعالیت می‌کند. او حرفه خود را به عنوان یک هنرمند خردسال آغاز کرد و در فیلم‌هایی همچون با من دوست میشی؟ (۲۰۰۲) و (۲۰۰۳) نقش آفرینی کرد. او سپس در مجموعه‌های تلویزیونی از جمله "خانم خوش قدم" (۲۰۱۵) و "دختران در صدر" (۲۰۱۶) کار کرد. سینگ بیشتر به خاطر ایفاء نقش در مجموعه‌های اینترنتی "دختران مهندس" و فیلم‌های "۳۶ مزرعه سرا" و "ماجا ما"، هر دو فیلم متعلق به سال (۲۰۲۲)، معروف است. فیلم‌شناسی. فیلم‌ها
پارک پستانداران دریایی (همچنین به عنوان پارک جانوران دریایی و گاهی اقیانوس شیشه‌ای نیز شناخته می‌شود) یک پارک موضوعی تجاری یا آکواریومی است که در آن پستانداران دریایی مانند دلفین‌ها، نهنگ‌های بلوگا و شیرهای دریایی در مخازن آب نگهداری می‌شوند و در نمایش‌های ویژه به عموم مردم نمایش داده می‌شوند. پارک پستانداران دریایی پیچیده‌تر از دلفین‌خانه است، زیرا دیگر پستانداران دریایی را نیز در خود جای داده و جاذبه‌های سرگرمی بیشتری را ارائه می‌دهد؛ بنابراین به عنوان ترکیبی از یک آکواریوم عمومی و یک پارک تفریحی دیده
ترکیبی از یک آکواریوم عمومی و یک پارک تفریحی دیده می‌شود. پارک‌های پستانداران دریایی با پارک‌های دریایی متفاوت هستند که شامل ذخایر طبیعی و پناهگاه‌های حیات وحش دریایی مانند صخره‌های مرجانی، به ویژه در استرالیا است.
در زیست‌شناسی، یک کلاین یا شیبه (به معنی «تکیه کردن») یک گرادیان قابل اندازه‌گیری در یک شخصیت واحد (یا صفت زیست‌شناختی) یک گونه در سراسر محدوده پراکنش جغرافیایی آن است. نخستین بار توسط جولیان هاکسلی در سال ۱۹۳۸ ابداع شد، «شخصیت» کلاینی که به آن اشاره می‌شود معمولاً ژنتیکی است (به عنوان مثال فراوانی آلل، گروه خونی)، یا فنوتیپی (مانند اندازه بدن، رنگدانه‌های پوست). کلاین‌ها می‌توانند درجه‌بندی هموار و پیوسته را در یک کاراکتر نشان دهند، یا ممکن است تغییرهای ناگهانی‌تری در صفت را از یک منطقه جغرافیایی به منطقه
در صفت را از یک منطقه جغرافیایی به منطقه دیگر نشان دهند. در حالی که واژه‌ها " اکوتیپ " و "کلاین" گاهی به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما در واقع از این جهت با هم تفاوت دارند که "اکوتیپ" به جمعیتی اشاره دارد که از نظر تعدادی از کاراکترها با دیگر جمعیت‌ها متفاوت است، نه شخصیت واحدی که در بین جمعیت‌های یک کلاین متفاوت است. پیشران‌هان و تکامل کلاین‌ها. کلاین‌ها اغلب به عنوان نتیجه دو محرک متضاد ذکر می‌شوند: انتخاب طبیعی و شارش ژن (همچنین به عنوان مهاجرت شناخته می‌شود). انتخاب باعث سازگاری با محیط محلی می‌شود و
انتخاب باعث سازگاری با محیط محلی می‌شود و در نتیجه ژنوتیپ‌ها یا فنوتیپ‌های مختلف در محیط‌های مختلف مورد علاقه قرار می‌گیرند. این نیروی تنوع‌بخش با جریان ژنی مقابله می‌کند که اثر همگن‌کننده‌ای روی جمعیت‌ها دارد و از طریق ایجاد مخلوط‌های ژنتیکی و محو کردن هر گونه مرزهای ژنتیکی متمایز از گونه‌زایی جلوگیری می‌کند.
جنگل‌زدایی عامل اصلی تغییرات آب و هوایی است. تغییرهای کاربری زمین، به ویژه در قالب جنگل‌زدایی، دومین منبع بزرگ انسانی انتشار دی‌اکسید کربن اتمسفر، پس از احتراق سوخت‌های فسیلی است. گازهای گلخانه‌ای در هنگام احتراق زیست‌توده جنگل و تجزیه مواد گیاهی باقیمانده و کربن خاک منتشر می‌شود. مدل‌های جهانی و فهرست‌های ملی گازهای گلخانه‌ای نتایج مشابهی را برای انتشار جنگل‌زدایی به دست می‌دهند. ، جنگل زدایی مسئول حدود ۱۱ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان است. انتشار کربن ناشی از جنگل زدایی مناطق گرمسیری در حال
کربن ناشی از جنگل زدایی مناطق گرمسیری در حال افزایش است. دگرگونی سرزمین ذغال سنگ نارس نیز سبب انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود. جنگل‌های در حال رشد یک مخزن کربن با پتانسیل اضافی برای کاهش اثرات تغییر آب و هوا هستند. برخی از اثرات تغییر آب و هوایی، مانند آتش‌سوزیهای بیشتر، ممکن است جنگل‌زدایی را افزایش دهد. جنگل‌زدایی به شکل‌های مختلفی رخ می‌دهد: آتش‌سوزی جنگلی، پاکسازی کشاورزی، دامداری، و قطع درختان برای چوب و غیره. اکثریت قریب به اتفاق فعالیت‌های کشاورزی که سبب جنگل‌زدایی می‌شود از درآمد مالیاتی دولت حمایت
سبب جنگل‌زدایی می‌شود از درآمد مالیاتی دولت حمایت می‌شود. جنگل‌ها ۳۱ درصد از مساحت زمین را پوشش می‌دهند و سالانه ۷۵۷۰۰ کیلومتر مربع (۱۸٫۷ میلیون هکتار) از جنگل از بین می‌رود. طبق گزارش موسسه منابع جهان، از بین رفتن جنگل‌های استوایی اولیه از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ ۱۲ درصد افزایش داشته‌است. جنگل‌زدایی انبوه همچنان جنگل‌های استوایی، تنوع زیستی و خدمات بوم‌سازگان آن‌ها را تهدید می‌کند. منطقه اصلی نگرانی جنگل‌زدایی در جنگل‌های بارانی استوایی است زیرا آنها خانه اکثریت تنوع زیستی سیاره هستند. اثرات جنگل‌زدایی بر وضعیت
تنوع زیستی سیاره هستند. اثرات جنگل‌زدایی بر وضعیت تغییر اقلیم. طبق یک بررسی، درموقعیت ۵۰ درجه شمالی، جنگل‌زدایی در مقیاس بزرگ منجر به خنک شدن هوا می شود. اما جنگل زدایی در مناطق استوایی منجر به گرم شدن قابل توجه، نه فقط به دلیل تأثیرات CO2، بلکه به دلیل اینکه مکانیسم‌های بیوفیزیکی کربن محور را کم‌اثر میکند، می‌گردد. جنگل‌زدایی برگشت‌ناپذیر منجر به افزایش دائمی دمای سطح جهانی می‌شود. این نشاندهنده این است که جنگل‌های استوایی ایستاده، به خنک شدن میانگین دمای جهانی بیش از ۱ درجه سانتی‌گراد کمک می‌کنند. علاوه
جهانی بیش از ۱ درجه سانتی‌گراد کمک می‌کنند. علاوه بر این جنگل‌زدایی از جنگل‌های استوایی ممکن است خطر ایجاد نقطه‌های عطف سامانه اقلیمی و فروپاشی اکوسیستم جنگلی را ایجاد کند که این خود میتواند تغییرات آب و هوایی را به دنبال داشته باشد.
مسفر بن علی القحطانی (۱۹۷۱ م -۱۳۹۱ ق) محقق، متفکر و دانشگاهی سعودی اهل الخبر در استان شرقی است. او چندین کتاب از جمله «تأثیر رویکرد بنیادگرایانه در عقلانی کردن کار اسلامی» و «قرائت معاصر شریعت در زندگی» را منتشر کرده‌است.
دالیان‌شکاری (به معنی دزد دالیان) یک سرده مشکوک از پرندگان پیشاتاریخ است که حدود ۱۲۰ میلیون سال پیش در چین زندگی می‌کردند، در دوره کرتاسه اولیه که در سازند جیوفوتانگ چین یافت شد که در ابتدا پیش از توصیف آن، تصور می‌شد یک دونده‌خزنده ممکن است. این بسیار شبیه پرنده‌بالان Jeholornis پرنده "جهول‌پرنده" است، اگرچه دارای بند انگشت I بلندتر (معادل شست) و اندام‌های جلویی کوتاه‌تر است، که نشان می‌دهد ممکن است بدون پرواز بوده باشد. با رسیدن به حدود از نظر طول، در صخره‌های سازند جیوفوتانگ در استان لیائونینگ یافت شد.
داکوتاشکاری یا داکوتارپتر (به معنی دزد از داکوتا) یک سرده بالقوه chimaeric از دایناسورهای تروپود بزرگ دونده‌خزنده است که در دوره کرتاسه پسین در آمریکای شمالی زندگی می‌کرده‌است. بقایای آن در مرحله ماستریختین از سازند نهر جهنم، مربوط به اواخر دوران مزوزوئیک، پیدا شده‌است، که "داکوتاراپتور" را به یکی از آخرین دونده‌خزنده‌های بازمانده تبدیل کرده‌است. بقایای "D. steini" در یک بستر استخوانی چند گونه کشف شد. عناصر گونه‌نام و نمونه‌های ارجاع‌شده بعداً مشخص شد که وابسته به لاک‌پشت‌های نرم‌کاسه هستند، و تجزیه و تحلیل
به لاک‌پشت‌های نرم‌کاسه هستند، و تجزیه و تحلیل بیشتر از پیوندهای غیردونده‌خزنده بالقوه هولوتیپ و مواد ارجاعی هنوز انجام نشده‌است. تجزیه و تحلیل تبارزایی "D. steini" آن را در جایگاه‌های مختلف در Dromaeosauridae قرار می‌دهد.
سیلوستازول () (با نام تجاری Pletal)، دارویی است که برای کمک به علائم لنگش متناوب در بیماری‌های عروق محیطی استفاده می‌شود. اگر پس از ۳ ماه هیچ بهبودی مشاهده نشد، قطع دارو منطقی است. همچنین ممکن است برای جلوگیری از سکته مغزی استفاده شود. این دارو از راه دهان مصرف می شود. عوارض جانبی شایع شامل سردرد، اسهال، سرگیجه و سرفه است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل کاهش بقا در افراد مبتلا به نارسایی قلبی، پلاکت پایین و گلبول‌های سفید پایین باشد. سیلوستازول یک مهارکننده فسفودی استراز ۳ است که با مهار تجمع پلاکت‌ها و گشاد
استراز ۳ است که با مهار تجمع پلاکت‌ها و گشاد کردن شریان‌ها عمل می‌کند. تداخلات. سیلوستازول توسط دو ایزوآنزیم CYP3A4 و CYP2C19 از سیستم سیتوکروم P450 متابولیزه می شود. داروهایی که CYP3A4 را مهار می‌کنند، مانند ایتراکونازول، اریترومایسین، کتوکونازول و دیلتیازم، با سیلوستازول تداخل دارند. مهارکننده پمپ پروتون امپرازول، یک مهارکننده CYP2C19، قرار گرفتن در معرض متابولیت فعال سیلوستازول را افزایش می‌دهد. آب گریپ فروت (که یک مهارکننده CYP3A4 است) حداکثر غلظت دارو را حدود ۵۰٪ افزایش می‌دهد. سازوکار. سیلوستازول یک
را حدود ۵۰٪ افزایش می‌دهد. سازوکار. سیلوستازول یک مهارکننده انتخابی فسفودی استراز نوع ۳ (PDE3) با تمرکز درمانی بر افزایش cAMP است. افزایش cAMP منجر به افزایش شکل فعال پروتئین کیناز A (PKA) می‌شود که مستقیماً با مهار تجمع پلاکتی مرتبط است. PKA همچنین از فعال شدن آنزیمی (میوزین کیناز با زنجیره سبک) که در انقباض سلول های عضله صاف مهم است جلوگیری می کند و در نتیجه اثر گشاد کنندگی عروق خود را اعمال می کند.
جسپر ته‌کوان چو (؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۸۶) که بیشتر با نام جسپر چو () شناخته می‌شود، بازیگر و کارگردان کانادایی مقیم کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "نسل خورشید" (۲۰۱۶) و "مردی که می‌میرد برای زندگی کردن" (۲۰۱۷) شناخته می‌شود. زندگی شخصی. جسپر چو در سال ۲۰۱۵ با نو هه ری، یک فرد غیر سلبریتی شروع به قرار گذاشتن کرد و این زوج در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۶ ازدواج کردند.