payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رائول آریانو (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
توماس بالکاسار (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
سالوادور موتا (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال نیکاکسا، باشگاه فوتبال آتلانتی، و باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
سرخیو براوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لئون و باشگاه فوتبال تیگرس اونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
خوان گومس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اطلس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
کارلوس سپتین (؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۲۳ – ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آتلانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
مویسس خینیچ (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آتلانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
ماریو اوچوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
کارلوس کاروس (; – ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
رانولفو کورتس (؛ زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۳۴ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو اورو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
رنگِ شگفت‌انگیزِ بعد یا رنگِ شگفت‌انگیزِ روح (انگلیسی: The Astonishing Color of After) یک رمان برای جوانان نوشته امیلی ایکس. آر. پن است که در ۲۰ مارس ۲۰۱۸ منتشر شده است. این رمان به موضوعاتی از جمله خودکشی و سلامت روان از طریق داستان یک نوجوان دو نژادی، لی، که در جستجوی مادرش است؛ لی معتقد است به دنبال خودکشی او، مادرش به پرنده‌ای قرمز تبدیل شده است. او پرنده را به تایوان، زادگاه مادرش تعقیب می‌کند، جایی که برای اولین‌بار با پدربزرگ و مادربزرگش ملاقات کرده و سعی می‌کند قبل از پایان ماه سنتی ارواح، آنچه را
و سعی می‌کند قبل از پایان ماه سنتی ارواح، آنچه را که پرنده سعی دارد به او بیاموزد، بیاموزد. در طول داستان، لی از رنگ‌ها برای توصیف احساسات و هنر خود به‌عنوان راهی برای پردازش اندوه خود استفاده می‌کند. در این میان او با پدرش نیز درگیر است که باور نمی‌کند غم و اندوه خود را تحمل کرده و همچنین فکر می‌کند باید به‌دنبال چیزی عملی‌تر از هنر باشد. "رنگ شگفت‌انگیزِ روح" بازنمایی فرهنگی آسیایی-آمریکایی و همچنین به تصویر کشیدن موضوعاتی مانند سلامت روان و خودکشی نوجوانان، منجر به بحث‌های انتقادی و علمی درباره‌ی ارزش
منجر به بحث‌های انتقادی و علمی درباره‌ی ارزش آموزشی رمان شده است. تایم، "رنگ شگفت‌انگیزِ روح" را در فهرست «۱۰۰ بهترین کتاب YA در تمام دوران» خود قرار داد. ترجمه فارسی این اثر در نشر پرتقال منتشر شده است.
صدای گرافیکی یا صدای ترسیم شده. Fr. son dessiné، تولید لحن گرافیکی آلمانی؛ این صدای ضبط شده‌ای است که از تصاویر کشیده شده مستقیماً روی فیلم یا کاغذ که سپس با استفاده از یک سیستم صوتی پخش می شوند ایجاد می‌شود. بسته به فناوری به کار رفته چندین تکنیک مختلف وجود دارد، اما همه آنها نتیجه فناوری صدا روی فیلم و بر اساس ایجاد آهنگ‌های صوتی پلی فونیک نوری مصنوعی بر روی فیلم شفاف هستند. تاریخ. اولین سیستم‌های عملی صدا روی فیلم تقریباً به طور همزمان در اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا و آلمان ایجاد شد. در شوروی
ایالات متحده آمریکا و آلمان ایجاد شد. در شوروی پاول تاگر اولین تحولات را در سال 1926 در مسکو آغاز کرد. در سال 1927، کمی بیش از چند ماه بعد، الکساندر شورین تحقیقات خود را در لنینگراد (سن پیترزبورگ کنونی) آغاز کرد. نسخه محبوب شورینوفون او که بطور گسترده برای ضبط صدای میدانی و استودیویی استفاده میشد، بر اساس بازتولید مکانیکی شیارهای طولی گرامافون مانند امتداد نوار فیلم بود. نسخه دیگری از سیستم "شورین - کیناپ " که عمدتاً برای تولید صدا روی فیلم استفاده می‌شود، بر اساس یک ضبط نوری با منطقه متغیر روی فیلم است.
بر اساس یک ضبط نوری با منطقه متغیر روی فیلم است. (رمزگذاری مجدد عرضی همانطور که در روسیه نامیده می شود.) در سال 1916، آرسنی آوراموف در مقاله "آینده علم موسیقی و عصر جدید در تاریخ موسیقی" دیدگاه خود را در مورد آینده هنر موسیقی اعلام کرد: دانستن راه ضبط، پیچیده‌ترین بافت‌های صوتی با استفاده از گرامافون، پس از تجزیه و تحلیل ساختار منحنی شیار صدا، هدایت سوزن غشای تشدیدکننده، می‌توان با ایجاد شیاری با ساختار مناسب، هر صدایی، حتی خارق‌العاده‌ترین صدا را به صورت مصنوعی ایجاد کرد. در اکتبر 1929 اولین فیلم سینمایی
ایجاد کرد. در اکتبر 1929 اولین فیلم سینمایی "پیاتیلتکا". فیلم پلان ولیکیه ربات توسط "یک اتاق" ساخته شده‌است. گروه کار بر روی این فیلم شامل نقاش، تصویرگر کتاب و انیماتور میخائیل تسهخانوفسکی و همچنین مخترع و مهندس با استعداد اوگنی شولپو بود. اما برجسته‌ترین شرکت‌کننده در این پروژه آرسنی آوراموف - آهنگساز، روزنامه‌نگار، نظریه‌پرداز موسیقی، مخترع، یکی از ماجراجوترین افراد زمان خود، محرک اجرا، دشمن آشتی‌ناپذیر سیستم کلاسیک دوازده تن (بر اساس مقیاس خوش خلق) و مروج سیستم اولتراکروماتیک سیستم ولتتون توسعه‌دهنده
سیستم اولتراکروماتیک سیستم ولتتون توسعه‌دهنده آلات و ابزارهای موسیقی تجربی، و نویسنده داستان سمفونی آژیرهای کارخانه بود. اعضای خدمه از منظره اولین قطعه صوتی که تا به حال دیده بودند شگفت‌زده شدند و میخائیل تسخانوفسکی این ایده را بیان کرده بود: "اگر برخی زیورآلات مصری یا یونان باستان را به عنوان آهنگ صوتی در نظر بگیریم، شاید موسیقی باستانی ناشناخته‌ای را بشنویم؟". هر یک از اعضای خدمه بلافاصله در فرآیند صدای فیلم نوری جدید ابزاری را برای تحقق بخشیدن مؤثر به ایده‌های دیرینه خود تشخیص دادند: آرسنی آوراموف ،
ایده‌های دیرینه خود تشخیص دادند: آرسنی آوراموف ، برای توسعه بیشتر مفهوم خود از سیستم "ولتتون" اولتراکروماتیک و کشف کیفیت‌های صوتی صدای تزئینی جدید استفاده کرد.اوگنی شولپو ، درحال توسعه ابزارهای موسیقی "بی اجرا" خود بود. روز بعد آنها با عصبانیت در حال کار بر روی آزمایش‌هایی بودند که از آنها به عنوان صدای زینتی، طراحی شده، کاغذی، گرافیکی و مصنوعی یاد می‌کردند. در 20 فوریه 1930، درست چند ماه بعد، آرسنی آوراموف روند جدیدی را در سخنرانی خود برای گروه صدا بر روی فیلم در ARRK ذکر کرد. در اکتبر 1930 تکنیک جدیدی در
در ARRK ذکر کرد. در اکتبر 1930 تکنیک جدیدی در مقاله "ضرب صدا" (انیمیشن صدا) بوجود آمد. دقیقاً در همان زمان تلاش‌های مشابهی در آلمان توسط رودولف پنینگر در مونیخ انجام می‌شد. با توجه به اظهارات اسکار فیشینگر از مقاله خود: زیورآلات صدا برای اولین بار در سال 1932 به زبان آلمانی منتشر شد و سپس در سراسر جهان توزیع شد. بین زینت و موسیقی پیوندهای مستقیم وجود دارد، به این معنی که زیورآلات موسیقی هستند. اگر به نواری از فیلم از آزمایشات من با صدای مصنوعی نگاه کنید، در امتداد یک لبه نوار نازکی از الگوهای زینتی
در امتداد یک لبه نوار نازکی از الگوهای زینتی دندانه‌دار خواهید دید. این زیورآلات موسیقی کشیده شده‌اند، آنها صدا هستند. این صداها هنگامی که از طریق یک پروژکتور اجرا می‌شوند، صداهای گرافیکی صداهایی از خلوصی که تاکنون شنیده نشده را پخش می کنند و بنابراین، کاملاً واضح است که امکانات فوق‌العاده‌ای برای ساخت موسیقی در آینده باز می شود. این حرف‌ها در یک روزنامه عمومی آلمان به نام(قدرت و جوهر) بر اساس مقاله‌ای که در سال 1931 منتشر شد. رویکرد آوراموف نیز مشابه بود: «آرسنی آوراموف آهنگساز در مؤسسه علمی-پژوهشی
بود: «آرسنی آوراموف آهنگساز در مؤسسه علمی-پژوهشی آزمایش‌های جالبی را روی خلق موسیقی دستی انجام می‌دهد. او به جای ضبط صدای رایج روی فیلم با استفاده از میکروفون و فتوسل، به سادگی روی کاغذ اشکال هندسی ترسیم می‌کند و سپس از آنها در مسیر صوتی نوار فیلم عکس می‌گیرد. سپس این نوار فیلم به عنوان یک فیلم معمولی با استفاده از پروژکتور فیلم پخش می‌شود. در 20 فوریه 1930، درست چند ماه بعد آرسنی آوراموف روند جدیدی را در سخنرانی خود برای گروه صدا بر روی فیلم در ARRK ذکر کرد. آوراموف در اکتبر 1930 تکنیک جدیدی در مقاله "ضرب
آوراموف در اکتبر 1930 تکنیک جدیدی در مقاله "ضرب صدا" توسط ویزنبرگ در سال 1930 توضیح داد. دقیقاً در همان زمان تلاش‌های مشابهی در آلمان توسط رودولف پنینگر در مونیخ انجام می‌شد. 1931-32، توسط اسکار فیشینگر در برلین. با توجه به اظهارات اسکار فیشینگر از مقاله خود "زیورآلات صدا" که برای اولین بار در سال 1932 به زبان آلمانی منتشر شد و در سراسر جهان توزیع شد، "بین زینت و موسیقی پیوندهای مستقیم وجود دارد، به این معنی که زیورآلات موسیقی هستند. اگر به نواری از فیلم از آزمایشات من با صدای مصنوعی نگاه کنید، در امتداد
آزمایشات من با صدای مصنوعی نگاه کنید، در امتداد یک لبه نوار نازکی از الگوهای زینتی دندانه‌دار خواهید دید. این زیورآلات موسیقی کشیده شده‌اند - آنها صدا هستند: هنگامی که از طریق یک پروژکتور اجرا می‌شوند، این صداهای گرافیکی صداهایی از خلوصی که تاکنون شنیده نشده را پخش می‌کنند، و بنابراین، کاملاً واضح است که امکانات فوق.العاده‌ای برای ساخت موسیقی در آینده باز می‌شود. رویکرد آوراموف نیز مشابه بود؛ آرسنی آوراموف آهنگساز در مؤسسه علمی-پژوهشی آزمایش‌های جالبی را روی خلق موسیقی دستی انجام می‌دهد. او به جای ضبط صدای
خلق موسیقی دستی انجام می‌دهد. او به جای ضبط صدای رایج روی فیلم با استفاده از میکروفون و فتوسل، به سادگی روی کاغذ اشکال هندسی ترسیم می کند و سپس از آنها در مسیر صوتی نوار فیلم عکس می گیرد. سپس این نوار فیلم به عنوان یک فیلم معمولی با استفاده از پروژکتور فیلم پخش می‌شود. این نوار فیلم که توسط فتوسل خوانده می‌شود، تقویت می‌شود و توسط بلندگو نظارت می‌شود، به نظر می‌رسد که حاوی یک ضبط موسیقی شناخته‌شده‌است، در حالی که ارتباط تایم آن با هیچ ابزار موسیقی موجود غیرممکن است. رفیق آوراموف در حال حاضر مطالعه ای در
است. رفیق آوراموف در حال حاضر مطالعه ای در زمینه ثبت اشکال هندسی پیچیده‌تر انجام می‌دهد. به عنوان مثال، برای ثبت نمایش‌های گرافیکی ساده‌ترین معادلات جبری، ترسیم مدارهای مولکولی برخی از عناصر شیمیایی در این پژوهش، گروهی از کارمندان جوان پژوهشکده فیلم و عکس، آهنگساز را یاری می‌کنند. اورااموف تا پایان دسامبر کار جدید خود را به پایان خواهد رساند و آن را به جامعه فیلم نمایش می‌دهد. احتمالاً گوش دادن به چکیده‌های «موسیقی دستی» در پخش رادیویی سازماندهی خواهد شد (کینو 1931). هیئت ملی فیلم کانادا. در دهه 1950، هیئت
1931). هیئت ملی فیلم کانادا. در دهه 1950، هیئت ملی فیلم کانادا انیماتورها نورمن مک لارن و اولین لمبارت و آهنگساز فیلم موریس بلکبرن آزمایشات خود را با گرافیک آغاز کردند. صدا، اقتباس از تکنیک‌های پنینگر و هنرمند روسی نیکلای وینوف. مک لارن در سال 1951 یک فیلم کوتاه به نام "Pen Point Percussion" ساخت و کار خود را به نمایش گذاشت. سال بعد، مک لارن تحسین برانگیزترین کار خود را به پایان رساند، فیلم ضدجنگ برنده جایزه اسکار «همسایگان» که استاپ موشن پیکسیلاسیون را با یک موسیقی متن گرافیکی ترکیب کرد. "Blinkity Blank"
یک موسیقی متن گرافیکی ترکیب کرد. "Blinkity Blank" یک فیلم انیمیشن کوتاه محصول 1955 توسط نورمن مک لارن است که مستقیماً بر روی رهبر فیلم سیاه حکاکی شده‌است و جاز بداهه را با صداهای گرافیکی ترکیب می‌کند. در سال 1971، مک لارن آخرین فیلم صوتی گرافیکی خود "سنکرومی" را ساخت.
رضوان بولاتلی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
بصری دیریملیلی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
چتین زیبک (؛ ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۲ – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
روبر اریول (؛ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۰ – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
مصطفی ارتان (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
ارول کسکین (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
سوات مامات (؛ ۸ نوامبر ۱۹۳۰ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
شمارهٔ ۱۰ فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی حمید زرگرنژاد و به تهیه‌کنندگی ابراهیم اصغری محصول سال ۱۴۰۱ است. این فیلم نخستین‌بار در بهمن ۱۴۰۱ در چهل‌ویکمین جشنوارهٔ فیلم فجر به نمایش درآمد و با ۱۱ نامزدی توانست در چهار رشتهٔ بهترین بازیگر مرد، بهترین موسیقی متن، بهترین چهره‌پردازی و بهترین طراحی صحنه موفق گردید بیشترین جایزهٔ سیمرغ بلورین را در بخش سودای سیمرغ از آن خود کند. داستان. شماره ۱۰ فرار دو اسیر ایرانی از اردوگاه عراقی را روایت میکند و بر اساس ماجرای فرار محمدرضا عبدی و زاگرس میلانی در اول
ماجرای فرار محمدرضا عبدی و زاگرس میلانی در اول فروردین ١٣۶٢ از اردوگاه موصل عراق ساخته شده است. تولید. بنا به گفتهٔ کارگردان فیلم، تحقیق از سال ۱۳۹۶ شروع شده و نگارش فیلم‌نامه حدود سه سال طول کشیده‌است. ابراهیم اصغری تهیه‌کنندهٔ فیلم دربارهٔ بودجه گفت که فیلم با پشتیبانی بنیاد سینمایی فارابی ساخته شده‌است و نسبت به آثار در مورد جنگ ایران و عراق هزینهٔ کمتری داشته‌است. انتشار. "شمارهٔ ۱۰" نخستین‌بار در بهمن ۱۴۰۱ در چهل‌ویکمین جشنوارهٔ فیلم فجر به نمایش درآمد. پخش تلویزیونی. شبکه‌های تلویزیون ایران در نوروز
پخش تلویزیونی. شبکه‌های تلویزیون ایران در نوروز ۱۴۰۲، "شمارهٔ ۱۰" را در دو نوبت پخش کردند. حق پخش تلویزیونی با قراردادی بین ۷تا ۸ میلیارد تومان معادل سود پرفروشترین فیلم غیر کمدی سال ۱۴۰۱ به صداوسیما واگذار شده‌است. مدیرعامل بنیاد فارابی در مصاحبه‌ای اعلام کرد برای پخش تلویزیونی فیلمهای این بنیاد (شماره ده ۸ میلیارد و چند فیلم دیگر جمعا ۷ میلیارد) مبلغ ۱۵ میلیارد تومان معادل ۵۰۰ هزار بلیت ۳۰ هزار تومانی، از صداوسیما دریافت می‌شود.
لفتر کوچوکاندونیادیس (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال یونانی‌تبار اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه ورزشی تقسیم، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، ترکیه بی و ترکیه بازی کرده‌است.
شوکرو ارسوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
علی براتلیگیل (؛ ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، و باشگاه ورزشی گالاتاسارای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
ناجی اردم (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال فاتح قره‌گمرک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
مهمت دینچر (؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۲۴) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
ندیم گونار (؛ ۲ ژانویه ۱۹۳۲ – ۷ سپتامبر ۲۰۱۱) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
احمت برمان (; – ۱۷ دسامبر ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال فاتح قره‌گمرک، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
نجمی اواریجی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
کوشکون تاش (؛ – ۱۱ نوامبر ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال کلن و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.تاش در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۴، در کلن، نوردراین-وستفالن، آلمان، در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
آکگون کاچماز (؛ زادهٔ ۱۹ فوریه ۱۹۳۵) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال فاتح قره‌گمرک، و باشگاه فوتبال باندرماسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
فریدون بوکر (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
شارل خیرتس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
لئوپولد خرنای (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوستنده اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
کونستانت هویسمانس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
یوزف فلیرس (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
ونسا گرونمان (Vanessa Gronemann) (متولد ۱۹۸۹) سیاستمدار آلمانی اتحاد ۹۰/سبزها است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده مجلس ایالتی هسن مشغول به کار است. زندگی. ونسا گرونمان یک دوره کارآموزی را زیر نظر یک عضو پارلمان ایالتی به نام مونه لنتز در سال ۲۰۱۳ به پایان رساند. سپس او در سال ۲۰۱۵ از طرف حزب سبز رئیس انجمن محلی شهر کاسل شد. گرونمان در سال ۲۰۱۷، عضو دفتر بتینا هافمن، یکی از اعضای بوندستاگ شد. او از سال ۲۰۱۸، رئیس شورای مشورتی محلی در شهر کاسل است. گرونمان عضو گروه پارلمانی حزب اتحاد ۹۰/سبزها در شهر کاسل و
گروه پارلمانی حزب اتحاد ۹۰/سبزها در شهر کاسل و سخنگوی کارگروه ورزش، سلامت، گردشگری و ال‌جی‌بی‌تی است. او همزمان عضو کمیسیون فرهنگی شورای شهر کاسل نیز می باشد. گرونمان از سال ۲۰۱۳ عضو حزب اتحاد ۹۰/سبزها است و در پی انتخابات ایالتی هسن در سال ۲۰۱۸ عضو پارلمان ایالت شد. گرونمان با کسب ۲۶.۷ درصد آرای حوزه انتخابیه شهر کاسل I پیروز شد و به طور مستقیم به مجلس راه یافت.در گروه پارلمانی ایالتی حزب اتحاد ۹۰/سبزها، او مسئول ناحیه کاسل و همچنین سخنگوی کارگروه حفاظت از گونه ها، حمایت از مصرف کننده و ورزش می باشد.
روبرت فن کرکهوفن (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
هیپولیته فن دن بوس (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
پیتر فن دن بوس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
جف فن در لیندن (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد.
جو باکارت (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رویال شارلوا اشاره کرد.
باب مرتنس (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
ژان فن استین (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
روئون تونگیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سودانی‌تبار اهل استرالیا است که در پست مدافع بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد و باشگاه فوتبال مس کرمان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا و استرالیا بازی کرده‌است.
یک ساعت اصلی یک ساعت دقیق است که سیگنال‌های زمان‌بندی را برای همگام‌سازی ساعت‌های فرعی به‌عنوان بخشی از یک شبکه ساعت ارائه می‌دهد. شبکه‌های ساعت‌های الکتریکی که با سیم به یک ساعت پاندولی دقیق متصل می‌شوند، در حدود سال ۱۹۰۰ در مؤسساتی مانند کارخانه‌ها، ادارات و مدارس مورد استفاده قرار گرفتند. ساعت‌های رادیویی نوین با سیگنال‌های رادیویی یا اتصالات اینترنتی به یک سیستم زمانی جهانی به نام زمان جهانی هماهنگ (UTC) هم‌زمان می‌شوند، که در بسیاری از کشورها توسط ساعت‌های اتمی مرجع اولیه اداره می‌شود. یک نسخه نوین و
اتمی مرجع اولیه اداره می‌شود. یک نسخه نوین و اتمی از یک ساعت اصلی، مجموعه ساعت بزرگی است که در رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده یافت می‌شود.
مائوریتسیو گوچی (ایتالیایی: Maurizio Gucci؛ زاده ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۸ – درگذشته ۲۷ مارس ۱۹۹۵) تاجر ایتالیایی و رئیس سابق خانه مد گوچی بود. او پسر بازیگر رودولفو گوچی و نوه بنیانگذار شرکت گوچیو گوچی بود. او در ۲۷ مارس ۱۹۹۵ توسط یک قاتل که توسط همسر سابقش پاتریسیا رجانی استخدام شده بود، کشته شد. در فرهنگ عامه. فیلمی با الهام از داستان زندگی گوچی با عنوان "خاندان گوچی" به کارگردانی ریدلی اسکات ساخته شد که لیدی گاگا در نقش پاتریسیا رجانی و آدام درایور در نقش مائوریتسیو گوچی در آن حضور دارند. "خاندان گوچی" در ۲۴
گوچی در آن حضور دارند. "خاندان گوچی" در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ توسط یونایتد آرتیستس در ایالات متحده منتشر شد. خانواده گوچی بیانیه‌ای را برای فیلم داستان زندگی این خانواده و قتل منتشر کردند. اگرچه فیلم ادعا می‌کند که «داستان واقعی» خانواده را روایت می‌کند، اما روایت آن کاملاً دقیق نیست و آلدو گوچی - رئیس شرکت برای ۳۰ سال - و سایر اعضای خانواده گوچی را که قهرمانان مستندشده وقایع بودند، به عنوان اوباش، نادان و بی‌احساس نسبت به دنیای اطراف خود به تصویر می‌کشد.»
ارتش آزادیبخش داغستان (به انگلیسی:Libration Army of Dagestan) یک سازمان ستیزه‌جوی غیرواقعی بود که گفته می‌شد در داغستان مستقر است و تماس گیرندگان ناشناسی ادعا کرده بودند مسئول بمب‌گذاری آپارتمان‌های روسیه در سال ۱۹۹۹ است. تماس‌ها. اولین تماس. در ۲ سپتامبر ۱۹۹۹، روزنامه‌نگاری که برای خبرگزاری فرانسه در شهر گروزنی کار می‌کرد از شخصی به نام خسبولات، تماسی تلفنی دریافت کرد. تماس گیرنده خود را یکی از اعضای "ارتش آزادی بخش داغستان" معرفی کرد و مدعی شد که عامل انفجار میدان مانژنایا در مسکو در ۳۱ اوت ۱۹۹۹ بوده‌است.
میدان مانژنایا در مسکو در ۳۱ اوت ۱۹۹۹ بوده‌است. . به گزارش خسبولات، ارتش آزادسازی داغستان زیرمجموعه ارتش اسلامی قفقاز به رهبری شیخ محمد بگ‌الدین بود. شیخ بگ‌الدین، اهل روستای کاراماخی در داغستان و رهبر جامعه وهابی بود و ارتش اسلامی قفقاز را در واکنش به حمله نیروهای فدرال به زادگاهش ایجاد کرده بود. دومین تماس. در ۹ سپتامبر ۱۹۹۹، یک فرد ناشناس که با لهجه قفقازی صحبت می‌کرد با خبرگزاری اینترفاکس تماس گرفت و گفت که انفجارهای بویناکسک و مسکو «پاسخ ما به بمباران غیرنظامیان در روستاهای چچن و داغستان» بود. سومین
غیرنظامیان در روستاهای چچن و داغستان» بود. سومین تماس. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۹، مردی ناشناس که او هم با لهجه قفقازی صحبت می‌کرد، با خبرگزاری ایتار تاس تماس گرفت و ادعا کرد که نماینده ارتش آزادی بخش داغستان است. او گفت که انفجارهای بویناکسک و مسکو توسط سازمان او انجام شده‌است. به گفته وی این حملات در تلافی کشته شدن زنان و کودکان مسلمان در جریان حملات هوایی روسیه در داغستان بوده‌است. تماس‌گیرنده گفته بود: «مرگ را با مرگ اجابت خواهیم کرد» بازخوردها. مقام‌های رسمی. مقامات روسیه،‌ چه در وزارت کشور و چه در اف‌اس‌بی،‌
روسیه،‌ چه در وزارت کشور و چه در اف‌اس‌بی،‌ این ادعاها را مشکوک دانستند. سرگئی باگدانوف،‌ از سرویس مطبوعاتی اف‌اس‌بی در مسکو،‌ اعلام کرد نباید برای گفته‌های فردی ناشناس که خود را نماینده سازمانی نیمه خیالی معرفی می‌کند اعتباری قائل شد. او اصرار داشت که این سازمان ارتباطی با بمب‌گذاری‌ها ندارد. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۹،‌ یکی از مقامات داغستان نیز منکر وجود ارتش آزادیبخش داغستان شد. منبع. Wikipedia contributors. Liberation Army of Dagestan [Internet]. Wikipedia, The Free Encyclopedia; 2023 Feb 6, 16:58 UTC [cited
Free Encyclopedia; 2023 Feb 6, 16:58 UTC [cited 2023 Feb 22]. Available from: https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Liberation_Army_of_Dagestan&amp;oldid=1137821303.
دلفست یک تولید‌کننده‌ٔ دوچرخه برقی اوکراینی در ایالات متحده است. تاریخچه. دلفست از سال ۲۰۱۴ در اوکراین به عنوان یک سرویس پیک دوچرخه برای سفارش آنلاین در کی‌یف مشغول خدمات‌رسانی است . هدف این شرکت در ابتدا ارائهٔ خدمات سازگار با محیط زیست بود؛ اما چیزی بیش از کیفیت و عملکرد دوچرخه های برقی موجود در بازار را انتظار داشت. به همین دلیل مجبور شد خودش دست به ساخت دوچرخه‌ی برقی بزند. در سال ۲۰۱۷، این شرکت تولید را با ۱۵۰۰۰۰ دلار سرمایه جمعی در کیک‌استارتر راه‌اندازی کرد. به دلیل تقاضای بسیار زیادی که برای
کرد. به دلیل تقاضای بسیار زیادی که برای دوچرخه‌های الکترونیکی دلفست وجود داشت، این شرکت یک پروژه‌ی جانبی را به تجارت تبدیل کرد. تا سال ۲۰۱۹، این شرکت چندین دوچرخه‌ی برقی موفق تولید کرد و تا ۲۰۰۰۰ پیش‌سفارش نیز دریافت کرد. دلفست از نزدیک با موسسه‌ی پلی‌تکنیک کی‌یف در زمینه‌ی تحقیق و توسعه همکاری کرد. در آوریل ۲۰۲۰، از بانک اروپایی بازسازی و توسعه "کوپن‌های نوآوری آب و هوا" را دریافت کرد که به این شرکت اجازه می‌داد دوچرخه‌های الکترونیکی را برای بازار اتحادیه اروپا تایید کند. این شرکت یک دفتر درایالات متحده،