payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلنی پرنده ، اجتماع بزرگی از افراد یک یا چند گونه پرنده که در نزدیکی یک مکان خاص آشیانه می‌سازند یا در نزدیکی خانه می‌خوابند. بسیاری از انواع پرندگان در گروه‌هایی با اندازه‌های مختلف جمع می‌شوند. به گروه پرندگان آشیانه‌ساز، کلنی زادآوری می‌گویند. پرندگان آشیانه‌ساز کلنی شامل پرندگان دریایی مانند ماهی‌گیرک و آلباتروس؛ گونه‌های تالابی مانند حواصیل، و چند گنشک‌سان مانند مرغ جولا و سیاه‌پرگان معین و چندین پرستو هستند. به گروهی از پرندگان که برای استراحت دور هم جمع می‌شوند، استراحتگاه مشترک می‌گویند. شواهدی از
جمع می‌شوند، استراحتگاه مشترک می‌گویند. شواهدی از آشیانه‌سازی کلنی در پرندگان غیرنئورنیتین (ناهمسان‌مرغان)، در رسوبات کرتاسه پسین (ماستریختین) رومانی یافت شده است. نگارخانه. کلنی‌های پرندگان دریایی می‌توانند عمدتاً یک گونه یا ترکیبی از گونه‌ها باشند:آشیانه‌سازی در کلنی می‌تواند آنقدر نزدیک باشد که چندین لانه در هم تنیده شوند:شکل دیگر این است که آشیانه‌های جداگانه در گروه نزدیک هم باشد:کلنی حواصیل‌ها و کلاغ سیاه اغلب در بالای درختان قرار دارد:
تومان پینکنی (Thomas Pinckney) (زادهٔ ۲۳ اکتبر، ۱۷۵۰- در گذشتهٔ ۲ نوامبر، ۱۸۲۸)، اولین دولتمرد، دیپلمات و سرباز آمریکایی بود که در هر دو جنگ انقلابی آمریکا و جنگ ۱۸۱۲ حضور داشت و به درجهٔ سرلشگری نائل شد. او در سمتِ فرمانداری کارولینای جنوبی و نیز سفیر ایالات متحده در بریتانیای کبیر خدمت کرد. وی نامزد فدرالیستی معاونت رئیس‌جمهوری در انتخابات ۱۷۹۶ بود. پینکنی که در خانواده‌ای سرشناس در شهر چارلز، واقع در استان کارولینای جنوبی متولد شد، قبل از بازگشت به آمریکا در اروپا تحصیل کرد. او از جنبش استقلال حمایت کرد
در اروپا تحصیل کرد. او از جنبش استقلال حمایت کرد و به عنوان دستیار ژنرال هوراتیو گیتس کار کرد. پس از جنگ انقلابی، پینکنی مزرعهٔ خود را مدیریت کرد و در انتخابات فرمانداری کارولینای جنوبی پیروز شد و از سال ۱۷۸۷ تا ۱۷۸۹ در این سمت خدمت نمود. او ریاست کنوانسیون ایالتی را بر عهده داشت که قانون اساسی ایالات متحده را به تصویب رساند. او در سال ۱۷۹۲، انتصاب رئیس‌جمهور جورج واشینگتن را به سمت وزیر بریتانیا پذیرفت، اما نتوانست امتیازاتی را در رابطه با خدمت اجباری ملوانان آمریکایی کسب کند. او نیز به عنوان سفیر به
ملوانان آمریکایی کسب کند. او نیز به عنوان سفیر به اسپانیا رفته و در آنجا خدمت کرد و بر سر معاهدهٔ سن لورنزو که مرز میان اسپانیا و ایالات متحده را مشخص می‌کرد، مذاکره کرد. به دنبال موفقیت دیپلماتیک پینکنی در اسپانیا، فدرالیست‌ها او را به عنوان شریک انتخابی جان آدامز در انتخابات ریاست جمهوری ۱۷۹۶ برگزیدند. طبق قوانینی که در آن زمان وجود داشت، فردی که بیشترین آراء الکترال را به دست بیاورد رئیس‌جمهور می‌شود و فردی که دومین آراء الکترال را کسب کند، معاون رئیس‌جمهور می‌شود. اگرچه آدامز در انتخابات ریاست جمهوری
می‌شود. اگرچه آدامز در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد، اما توماس جفرسون، نامزد دموکرات-جمهوری‌خواه، دومین آراء الکترال را به‌دست‌آورد و معاون رئیس جمهورشد. پس از انتخابات، پینکنی از سال ۱۷۹۷ تا ۱۸۰۱ در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. برادر او، چارلز کوتسورث پینکنی، نامزد معاون ریاست جمهوری فدرالیست در سال ۱۸۰۰ و نامزد ریاست جمهوری این حزب در سال‌های ۱۸۰۴ و ۱۸۰۸ بود. در طول جنگ ۱۸۱۲، پینکنی به درجه سرلشکر نائل شد. پینکنی در سال ۱۷۹۷ یکی از اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا شد. اوایل زندگی و سال‌های
مجمع فیلسوفان آمریکا شد. اوایل زندگی و سال‌های جنگ انقلابی. پینکنی در ۲۳ اکتبر ۱۷۵۰ در چارلزتاون، واقع در استان کارولینای جنوبی به‌دنیا آمد. پدرش، چارلز پینکنی، یک مقام سرشناس استعماری بود، در حالی که مادرش، الیزا لوکاس، به‌خاطر معرفی فرهنگ ایندیگو به مستعمره شهرت داشت. او سه خواهر و برادر داشت و فرزند دوم بود. هریت، خواهر بزرگتر او، بعداً با یک مزرعه‌دار ثروتمند اهل کارولینای جنوبی ازدواج کرد، در حالی که برادر بزرگترش، چارلز کوتسورث پینکنی، رهبر برجسته‌ای در کارولینای جنوبی شد. وقتی پینکنی ۳ ساله بود،
در کارولینای جنوبی شد. وقتی پینکنی ۳ ساله بود، پدرش خانواده را برای تجارت استعماری به بریتانیای کبیر برد، اما پینکنی بزرگ در سال ۱۷۵۸ درگذشت. مادرش خانواده را در بریتانیا نگه داشت و پینکنی در مدرسه وست مینستر، کریست چرچ واقع در آکسفورد و معبد میدل تحصیل کرد. پینکنی در نوامبر ۱۷۷۴ در وکالت پذیرفته شد و بلافاصله به کارولینای جنوبی رفت. گرچه پینکنی بیشتر عمر خود را در انگلستان گذرانده بود، اما با جنبش میهن‌دوستان در جنگ انقلابی آمریکا هم‌دردی کرد. او همراه با برادرش، چارلز، در ژوئن ۱۷۷۵ در ارتش قاره‌ای ناخدا
برادرش، چارلز، در ژوئن ۱۷۷۵ در ارتش قاره‌ای ناخدا شد. وی پس از جنگیدن در نبردهای فراوان، دستیار ژنرال هوراتیو گیتس شد و در نبرد فاجعه بار کامدن در سال ۱۷۸۰ توسط بریتانیایی‌ها دستگیر شد. در آن زمان او ازدواج کرده بود و یک فرزند شیرخواره داشت. به او اجازه داده شد که در مزرعهٔ مادر زنش به نام مزرعهٔ ربکا بروتون موته، در خارج از چارلستون، رفته و زخم‌هایش را بهبود بخشد. در سال ۱۷۸۱ او و خانواده‌اش در سفری که به فیلادلفیا داشتند توسط بریتانیایی‌ها در تبادل با زندانیان آزاد شد. پینکنی به جنوب بازگشت و در آن سال
آزاد شد. پینکنی به جنوب بازگشت و در آن سال زیر نظر مارکی دو لافایت در ویرجینیا نبرد کرد. فرماندار و سفیر. پینکنی، پس از جنگ، روی مزارع خود و فعالیت‌های قانونی خود تمرکز کرد. در سال ۱۷۸۷ به اصرار دوستش ادوارد راتلج نامزد فرمانداری کارولینای جنوبی شد. پینکنی با مخالفت کمی، به سمت فرمانداری انتخاب شد. او موافق تصویب قانون اساسی ایالات متحده بود و ریاست کنوانسیون ایالتی را بر عهده داشت که قانون اساسی را تصویب کرد. او از ۳ ژانویه تا ۲۰ دسامبر ۱۷۹۱، در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی در کلیسای سنت فیلیپ و سنت
کارولینای جنوبی در کلیسای سنت فیلیپ و سنت مایکل خدمت کرد. پینکنی در ابتدا انتصابش را در یک سمت فدرالی رد کرد، اما در سال ۱۷۹۲ پذیرفت که سفیر رئیس‌جمهور جورج واشینگتن در بریتانیا باشد. از آنجاییکه پینکنی نتوانست بریتانیایی‌ها را در رسیدن به توافق بر سر مسائل مختلف، از جمله خدمت اجباری یا تخلیه قلعه‌های بریتانیا در قلمرو آمریکا، وادار کند، واشینگتن جان جی را به عنوان فرستاده ویژه به بریتانیا اعزام کرد. پینکنی به جی کمک کرد تا معاهده جی را منعقد کند که به برخی از مسائل بین ایالات متحده و بریتانیا اشاره
برخی از مسائل بین ایالات متحده و بریتانیا اشاره می‌کرد، اما در ایالات متحده تفرقه افکن بود. در سال ۱۷۹۵، در حالی که پینکنی همچنان در بریتانیا سفیر بود، به اسپانیا اعزام شد تا در معاهده‌ای با موضوع مرزها و کشتی‌رانی ایالات متحده در رودخانه می‌سی‌سی‌پی مذاکره کند. در معاهدهٔ سان لورنزو، اسپانیا موافقت کرد که به آمریکایی‌ها اجازهٔ صادرات کالا از طریق رودخانه می‌سی‌سی‌پی را بدهد. پینکنی پس از بازگشت به ایالات متحده، برای توسعهٔ مزرعهٔ برنج معروف به الدورادو واقع در رودخانه سانتی در خارج از چارلستون، به مادر
در رودخانه سانتی در خارج از چارلستون، به مادر زنش ربکا موته پیوست. مادر زنش با پینکنی، دختر و نوه‌هایش تا سال‌های آخر زندگی‌اش در آنجا زندگی می‌کرد. اواخر زندگی. خدمات عمومی. پینکنی در سپتامبر ۱۷۹۷ به عضویت مجلس نمایندگان ایالات متحده درآمد و تا مارس ۱۸۰۱ در آنجا خدمت کرد. خدمت او تحت تأثیر وضعیت نامساعد سلامتی‌اش قرار گرفت، طوریکه از انتخاب در دوره بعدی در سال ۱۸۰۰ خودداری کرد. وی زمانیکه در کنگره بود، از قانون اقامت بیگانگان و اغتشاش حمایت کرد. او نیز یکی از مدیران منتصب در مجلس ۱۷۹۸ بود که ویلیام بلونت
از مدیران منتصب در مجلس ۱۷۹۸ بود که ویلیام بلونت را استیضاح نمود. پینکنی پس از ترک کنگره، بار دیگر بر توسعهٔ مزارع خود تمرکز کرد. وی به درخواست رئیس‌جمهور جیمز مدیسون، به خدمت در جنگ ۱۸۱۲ روی آورد. وی در طول جنگ شاهد نبرد بود، اما سرپرست نیروهای آمریکایی در جنوب ایالات متحده شد. او در سال ۱۸۲۶، به عنوان رئیس مجمع سین سیناتی، جانشین برادرش شد، این مجمع سازمانی متشکل از افسران کهنه‌کار جنگ انقلابی آمریکا است. وفات. پینکنی در ۲ نوامبر ۱۸۲۸ در چارلستون، کارولینای جنوبی درگذشت. او در حیاط کلیسای سنت فیلیپ به
جنوبی درگذشت. او در حیاط کلیسای سنت فیلیپ به خاک سپرده شد.
یک ساختار در ریاضیات، یک مجموعه است که به آن یک ویژگی اضافی که روی مجموعه عمل می‌کند (مثل یک عمل، ، متریک یا توپولوژی) اعطا شده‌است. این ویژگی اضافی اغلب به مجموعه مرتبط یا متصل است، که در نتیجه این امر، آن مجموعه یک معنا یا اهمیت اضافی خواهد داشت. یک لیست جزئی از ساختارهای ممکنه شامل اندازه، ساختار جبری (گروه، میدان، و غیره)، توپولوژی، ساختار متریک (هندسه)، ترتیب، ، رابطه هم‌ارزی، و رسته‌ها است. گاهی به یک مجموعه، به صورت همزمان، بیش از یک ویژگی اعطا می‌شود، که این موضوع باعث می‌شود که ریاضیدانان تعامل بین
که این موضوع باعث می‌شود که ریاضیدانان تعامل بین ساختارهای مختلف را به صورت دقیق‌تری مطالعه کنند. برای مثال، یک ترتیب، یک حالت، شکل، یا توپولوژی روی مجموعه تحمیل می‌کند، و اگر یک مجموعه هم ویژگی توپولوژی و هم یک ویژگی گروه داشته باشد، که این دو ویژگی به روش معینی با هم مرتبط شوند، آنوقت این ساختار، یک گروه توپولوژیکی است. نگاشت بین مجموعه‌ها که ساختار را حفظ می‌کند (یعنی ساختارهای دامنه به ساختارهای معادل در هم‌دامنه نگاشت داده می‌شود) در بسیاری از شاخه‌های ریاضیات دارای اهمیت زیادی است. مثال‌ها شامل
ریاضیات دارای اهمیت زیادی است. مثال‌ها شامل همریختی است که ساختار جبری را نگهداری می‌کند، شامل هومئومورفیسم است که ساختار توپولوژیکی را حفط می‌کند؛ و دیفئومورفیسم است که ساختار دیفرانسیلی را حفظ می‌کند.
استراحتگاه گروهی (Communal roosting)، یک رفتار جانوری است که در آن گروهی از افراد، معمولاً از همان گونه، بر اساس سیگنال بیرونی برای چند ساعت در یک منطقه جمع می‌شوند و با ظاهر شدن دوباره سیگنال به همان مکان بازمی‌گردند. سیگنال‌های محیطی اغلب مسئول این گروه‌بندی هستند، از جمله شب، جزر و مد یا بارندگی. تمایز بین استراحتگاه گروهی و زادآوری همکارانه نبودن جوجه در استراحتگاه گروهی است. در حالی که استراحتگاه گروهی به‌طور کلی در پرندگان دیده می‌شود، این رفتار در خفاش‌ها، نخستی‌ها و حشرات نیز دیده شده‌است. اندازه
نخستی‌ها و حشرات نیز دیده شده‌است. اندازه این توده‌ها، به ویژه در میان گونه‌های پرندگان، می‌تواند بین هزاران تا میلیون‌ها فرد باشد.
کلنی حواصیل (Heronry)، محل زادآوری حواصیل است. اگرچه مناطق زادآوری آنها اغلب در جزایر کوچک حفاظت‌شده‌تر در دریاچه‌ها یا حوضچه‌های نگهداری است، حواصیل‌ها در کلنی حواصیل پرورش می‌یابند (و پرندگان دیگر مانند کفچه‌نوک، لک‌لک و باکلان به آن‌ها می‌پیوندند).
حلقه‌گذاری پرنده ، چسباندن یک برچسب فلزی یا پلاستیکی کوچک با شماره جداگانه به پا یا بال پرنده وحشی برای امکان شناسایی فردی است. این کار به پیگیری جابجایی پرنده و تاریخچه زندگی آن کمک می‌کند. اندازه‌گیری و بررسی شرایط پرریزی، چربی زیرپوستی، نشانه‌های سن و جنسیت در زمان گرفتن برای حلقه‌گذاری است. بازیابی یا بازیابی دوباره پرنده می‌تواند اطلاعاتی در مورد کوچ پرندگان، طول عمر، مرگ‌ومیر، جمعیت، قلمرو، رفتار تغذیه و دیگر جنبه‌هایی که توسط پرنده‌شناسان مورد مطالعه قرار می‌گیرد، ارائه دهد. روش‌های دیگر علامت‌گذاری
قرار می‌گیرد، ارائه دهد. روش‌های دیگر علامت‌گذاری پرندگان نیز ممکن است برای امکان شناسایی بر اساس میدانی که نیازی به گرفتن ندارد، استفاده شود.
تور پرنده‌گیری ، معمولا توسط پرنده‌شناسان و زیست‌شناسان خفاش برای گرفتن پرندگان وحشی و خفاش‌ها برای حلقه‌گذاری یا دیگر پروژه‌های پژوهشی به کار می‌رود. تور پرنده‌گیری معمولاً از مش نایلون یا پلی‌استر ساخته می‌شوند که بین دو قطب معلق هستند و شبیه تور والیبال هستند. هنگامی که تورها به درستی در زیستگاه مناسب برپا شوند، عملاً نامرئی هستند. تورهای پرنده‌گیری دارای قفسه‌هایی هستند که توسط خطوط افقی ایجاد شده‌اند و یک جیب شل و گشاد ایجاد می‌کنند. وقتی پرنده یا خفاش به تور برخورد می کند، در این جیب می‌افتد، ناخن‌های
تور برخورد می کند، در این جیب می‌افتد، ناخن‌های پایش به تور گیر می‌کند و در هم پیچیده می‌شود. نصب و کاربرد این نیاز به دقت و مراقبj زیاد و سرکشی زودهنگام دارد. گاهی پرندگان ناخواسته هم ممکن است در تور بیفتند یا بمیرند.
ویلیام الکساندر (William Alexander)، همچنین معروف به لرد استرلینگ (Lord Stirling) (زادهٔ ۱۷۲۶ – درگذشتهٔ ۱۵ ژانویه ۱۷۸۳)، سرلشکر آمریکایی اسکاتلندی-تبار در جریان جنگ انقلاب آمریکا بود. وی از طریق نسب اسکاتلندی خود (بازمانده ارشد مرد از پدربزرگ پدری نخستین ارلِ استرلینگ که در ۱۶۴۰ میلادی درگذشت)، وارث مرد عنوان اسکاتلندی ارلِ استرلینگ بود و پس از سال ۱۷۵۶ میلادی طالب این عنوان شد. ادعای وی در نخست در ۱۷۵۹ میلادی توسط دادگاه اسکاتلندی پذیرفته شد؛ اما، مجلس اعیان در نهایت رأی دادگاه اسکاتلندی را ملغی اعلام
اعیان در نهایت رأی دادگاه اسکاتلندی را ملغی اعلام نموده و این عنوان را در ۱۷۶۲ میلادی نپذیرفت. علی‌رغم این موارد، وی همواره خود را «لرد استرلینگ» معرفی می‌کرد. لرد استرلینگ فرماندهی یک تیپ در نبرد لانگ آیلند را برعهده داشت، اقدامات جناح عقبی ارتش وی منتج به اسیر شدن وی شد اما در عین حال باعث شد تا نیروهای ژنرال جورج واشینگتن فرار کند. استرلینگ چندی بعد از طریق یک مبادله اسیران جنگی آزاد گردیده و یک ترفیع دریافت کرد؛ وی همواره باافتخار در کل جنگ خدمت کرد. وی مورد اعتماد واشینگتن قرار داشت و در ۱۷۷۸ میلادی
مورد اعتماد واشینگتن قرار داشت و در ۱۷۷۸ میلادی کانوی کابال را افشا کرد. اوایل زندگی. ویلیام در ۱۷۲۶ میلادی در شهر نیویورک که در آن زمان مربوط به استان نیویورک و بخشی از آمریکای بریتانیایی بود، زادهٔ شد. او پسر وکیل جیمز الکساندر و تاجر مری اسپرات پرووست الکساندر بود. سناتور جان روتهرفورد (۱۷۶۰–۱۸۴۰) خواهرزاده وی بود. او یک مرد تحصیل کرده، باهمت و متخصص در ریاضیات و اخترشناسی بود، اما به تجارت مادر خود مری الکساندر پیوست، مادر وی بیوه دیوید پرووست بود که پس از مرگش تجارتش را به همسرش به ارث ماند. ارلدوم
پس از مرگش تجارتش را به همسرش به ارث ماند. ارلدوم استرلینگ. ارلدوم استرلینگ در میان جامعه اشرافی اسکاتلند پس از مرگ هنری الکساندر، پنجمین ارل استرلینگ، مشهور و مجزا شد. پدر ویلیام الکساندر، جیمز الکساندر پس از شرکت در قیام جیکوبایت در ۱۷۱۶ میلادی از اسکاتلند فرار نموده و دیگر مدعی این عنوان اشرافی نشد. پس از مرگ پدر خود، ویلیام به‌طور رسمی ادعا نموده و یک درخواست در محکمه ثبت کرد. نسبت وی به ارل پنجم از طریق وراثت دارنده عنوان اشرافی نبود، بلکه از طریق وراثت مرد ارشد بود. از اینرو، وی نمی‌توانست ادعای
وراثت مرد ارشد بود. از اینرو، وی نمی‌توانست ادعای داشتن عنوانی را نماید که آن عنوان را تنها از طریق بازماندگان مرد ارل یکم به‌دست آورده‌است. با این وجود، میراث از طریق نسبت خونی نیز مورد پرسش قرار داشت. این دعوای حقوقی با اتفاق آرای دوازده هیئت منصفه دادگاه اسکاتلندی در ۱۷۵۹ میلادی به نفع وی فیصله یافته و ویلیام عنوان مورد مناقشه ارل استرلینگ را به‌دست‌آورد. این مسئله معلوم نیست که آیا این قضیه به‌خاطر یک پاسخ نامناسب از سوی لرد لیون کینگ آرمز در رابطه با مقام اشرافی به دادگاه رفته‌است یا خیر. نظر حقوقی
مقام اشرافی به دادگاه رفته‌است یا خیر. نظر حقوقی این بود که این یک مشکل «وارث اسکاتلندی» است و حقوق مرتبط با عنوان نیز حل گردید. این مسئله ممکن بود یک دعوای حقوقی مرتبط با عنوان اشرافی باشد که هیچ مخالفت یا تردیدی در آن وجود نداشته باشد، اما در اینجا مسئلهٔ وجود داشت. دو حامی، آرچی‌بالد کمپ‌بیل، دوک سوم آرگیل و جوان استوارد، ارل سوم بیوت، از طریق نمایندگان خود ویلیام الکساندر را تشویق نمودند تا این عنوان را مدعی شود. هدف به‌دست آوردن مالکیت زمین‌های فراوان در آمریکا بود که دارنده این عنوان از آن لذت
در آمریکا بود که دارنده این عنوان از آن لذت می‌برد. اگر ویلیام موفق می‌شد، دو حامی مالی وی پول و زمین دریافت می‌کردند. با داشتن این مسئله در ذهن، ویلیام تصمیم گرفت تا به مجلس اعیان دادخواست دهد. یک دوست و متخصص حرفه‌ای در اسکاتلند به‌نام اندرو استوار ت به ویلیام نامه‌ای نوشته و به وی توصیه نمود تا به مجلس اعیان دادخواست ندهد. وی احساس می‌کرد که حقوق اشرافی مسلم مستلزم این بود که ویلیام این عنوان خود را همانند دیگران مدعی می‌شد. نظر وی این بود که دیگران نیز ادعاهای مشابهی را به عنوان می‌داشته باشند و با
ادعاهای مشابهی را به عنوان می‌داشته باشند و با ویلیام مخالفتی صورت نمی‌گیرد. این ممکن است که ویلیام ممکن است نخواهد جرمی را انجام دهد یا اینکه مجرم شناخته شود، اما اگر ادعای وی در مجلس اعیان پیش برده شود، این کار برای همیشه قانونی خواهد شد. یک مشکل به اثبات رساندن ادعای وی در دادگاه بود، دو مرد کهنسال برای شهادت دادن اینکه ویلیام در واقع از طریق عموی خود جان الکساندر، از نوادگان ارل اول بود، به دادگاه فراخوانده شدند. این کار ممکن است در دادگاه اسکاتلندی قانع‌کننده باشد، اما در انگلستان بدون شک مبهم پنداشته
باشد، اما در انگلستان بدون شک مبهم پنداشته خواهد شد. او ثروت بزرگی از پدرش به ارث برد، در کارهای استخراج معدن و زراعت دخیل شد و یک زندگی را که پر از خصیصه‌های یک لرد اسکاتلندی بود، زندگی کرد. این سبک زندگی خیلی گران‌قیمت بود و او در نهایت برای تأمین مخارج خود بدهکار شد. وی ساخت عمارت بزرگ خود را در منطقه بسکینگ ریج شهرک برناردز، نیوجرسی آغاز نموده و پس از تکمیل شدن آن، خانه خود در نیویورک را به فروش رساند و به آنجا نقل مکان کرد. جورج واشینگتن در جریان انقلاب در چندین مراسم در این خانه وی مهمان بود و در
در چندین مراسم در این خانه وی مهمان بود و در عروسی دختر الکساندر مراسم خداحافظی را با او به‌جا آورد. انجمن سلطنتی هنر در ۱۷۶۷ میلادی به الکساندر مدال طلا اعطاء نمود، چون وی چالش این انجمن برای تأسیس زراعت انگور و تاکستان در مستعمرات شمالی آمریکا را با کاشت ۲٬۱۰۰ تاک انگور (V. vinifera) در ایالت خود نیوجرسی، پذیرفته بود. الکساندر در ۱۷۷۰ میلادی به عنوان عضو مجمع فیلسوفان آمریکا انتخاب گردید. جنگ انقلاب آمریکا. زمانی که جنگ انقلاب آمریکا آغاز شد، استرلینگ به عنوان سرهنگ در شبه‌نظامیان استعماری نیوجرسی خدمت
عنوان سرهنگ در شبه‌نظامیان استعماری نیوجرسی خدمت می‌کرد. چون وی یک فرد ثروتمند بود و این اراده را داشت تا پول شخصی خود را در راستای آرمان میهن‌دوستی هزینه کند، وی واحد خود را به‌نام هنگ یکم نیوجرسی به مصارف شخصی‌اش تأسیس کرد. وی در اوایل انقلاب، با رهبری یک گروه داوطلبان و دستگیری یک ترابری دریایی مسلح بریتانیایی، جایگاه خود را برجسته ساخت. کنگره قاره‌ای دوم در مارس ۱۷۷۶ وی را به عنوان سرتیپ در ارتش قاره‌ای گماشت. اسیر جنگی. استرلینگ در ماه اوت همان سال در نبرد لانگ آیلند، یک تیپ از یگان سالیوان را
سال در نبرد لانگ آیلند، یک تیپ از یگان سالیوان را فرماندهی می‌کرد. او در مقابل حملات مکرر از سوی نیروهای مجهز تر ارتش بریتانیا تحت رهبری ژنرال جیمز گرانت در اولد استون هاوس در نزدیکی گوانوس کریک مقاومت نموده و تلفات سنگین را متقبل شد. نیروهای کت‌قرمز یک حمله دیگر از جناح‌های دور انجام داده و با گذر از طریق گذرگاه کمتر-محافظت شده جامایکا، یکی از مجموعه ورودی‌های پایینی از طریق رشته کوه‌های که از سمت شرق به غرب امتداد داشته و از مرکز لانگ آیلند می‌گذرد، به سمت شرق پیشروی نمودند و از جناح چپ با نیروهای
به سمت شرق پیشروی نمودند و از جناح چپ با نیروهای میهن‌دوست درگیر شدند. استرلینگ به تیپ خود دستور داد تا عقب‌نشینی نماید و خودش همراه با هنگ یکم مریلند به عنوان پسر قراول برای محافظت از آنها قرار گرفت. هرچند تعداد وی در مقابل دشمن بسیار اندک بود، اما او یک ضد حمله انجام داده و در نهایت توانست افراد خود را قبل از اینکه مورد حمله قرار گیرند، پراکنده نماید. خود استرلینگ اسیر گرفته شد، اما وی به حد کافی نیروهای بریتانیایی را مشغول نگه داشته بود تا بدنه اصلی ارتش واشینگتن به موضع‌های دفاعی در بلندی‌های بروکلین
واشینگتن به موضع‌های دفاعی در بلندی‌های بروکلین در امتداد خط ساحلی رودخانه ایست فرار نمایند. بعدتر با تحت پوشش یک مه معجزه‌آسا که تمامی رودخانه را پوشانده بود، واشینگتن توانست توسط قایق‌های ته‌پهن بقیه نیروها و تجهیزات خود را به جزیره منهتن عبور داده و از آنجا به شهر نیویورک انتقال دهد. استرلینگ به‌خاطر کارهای که در لانگ آیلند انجام داد از سوی یک روزنامه به عنوان «شجاع‌ترین مرد در آمریکا» خوانده شد و همچنین از سوی هم واشینگتن و هم نیروهای بریتانیایی به‌خاطر شجاعت و نترسی‌اش مورد تحسین قرار گرفت. بعدها یک
شجاعت و نترسی‌اش مورد تحسین قرار گرفت. بعدها یک مناره یادبود از وی در مکان رزمایش جنگی و عقب‌نشینی قوا تأسیس گردیده و مالکیت این قطعه زمین در نزدیکی پراسپکت پارک، به عنوان قطعه زمین مقدس از «خون ریخته شده در خاک مریلند»، به ایالت مریلند داده شد. موازنه جنگ. استرلینگ در یک تبادل اسیران جنگی در مقابل فرماندار مونتفورت براون از زندان آزاد گردیده و به درجه نظامی سرلشکر ترفیع داده شود، او در نهایت به یکی از تواناترین و مورد اعتمادترین ژنرالان جورج واشینگتن مبدل شد. واشینگتن به حدی به او ارج می‌گذاشت که زمانی که
واشینگتن به حدی به او ارج می‌گذاشت که زمانی که خود وی برای ملاقات با کنگره قاره‌ای در ۲۱ دسامبر ۱۷۷۸ به فیلادلفیا رفت و دوباره در ۵ فوریه ۱۷۷۹ میلادی بازگشت نمود، برای مدت دو ماه استرلینگ را در جریان اردوگاه‌سازی دوم میدلبروک به جای خود فرمانده ارتش قاره‌ای تعیین نموده و مقر آن را در نزدیکی وان هورن هاوس قرار داد. در طول جنگ، استرلینگ معمولاً پس از ژنرال واشینگتن سومین یا چهارمین ژنرال بلند رتبه محسوب می‌گردید. وی در نبرد ترنتون که در ۲۶ دسامبر ۱۷۷۶ به وقوع پیوست، هنگ نیروهای آلمانی هسیان را تسلیم گرفت. در
پیوست، هنگ نیروهای آلمانی هسیان را تسلیم گرفت. در ۲۶ ژوئن ۱۷۷۷، وی برخلاف دستورها واشینگتن، در متوچن منتظر حمله ماند. موضع وی افشا شده و لشکر وی مغلوب گردید و در نتیجه دو تفنگ و یک صد و پنجاه مرد را در نبرد شارت هیلز از دست داد. نبردهای بعدی وی در براندی‌واین و جرمن‌تاون در پنسیلوانیا، در جریان پیکار برای دفاع از پایتخت میهن‌دوستی فیلادلفیا و مونماوت در نیوجرسی، شهرت وی به شجاعت و داوری تاکتیکی بی‌نقص را به مراتب مستحکم تر ساخت. استرلینگ همچنین نقش بزرگی در افشاسازی کانوی کابال داشت، گروهی از افسران برکنار
افشاسازی کانوی کابال داشت، گروهی از افسران برکنار شده ارتش قاره‌ای که می‌خواستند واشینگتن را فرماندهی کل قوا دور نموده و ژنرال هوراتیو گیتس را جایگزین او نمایند. براساس یادداشت یک نویسنده، «لرد استرلینگ هیچگاه دورهمی‌های کسل‌کننده برگزار نمی‌کرد. نهارهای وی افشرده‌ای از نیاگارا بود. عشق و او به بطری زبانزد بود..» یکی از دستیارهای گیتس به‌نام جیمز ویلکینسون در مقر فرماندهی استرلینگ در ریدنگ، پنسیلوانیا توقف کرد و به‌خاطر اینکه باران می‌بارید، برای نهار نزد استرلینگ ماند. ویلکینسون مست شد و به تکرار کردن
استرلینگ ماند. ویلکینسون مست شد و به تکرار کردن نقدهای واشینگتن که از دیگر افسران شنیده بود آغاز کرد. در نهایت او ادعا کرد که نامه‌ای از توماس کانوی به گیتس را خوانده است که در آن نوشته بود، «آسمان تصمیم گرفته است تا کشور تو را نجات دهد یا اینکه یک ژنرال ضعیف و مشاوران بد آن را به تباهی خواهند کشاند». استرلینگ وفادار، روز بعد نامه‌ای به واشینگتن نوشته و آنچه ویلکینسون گفته بود را تکرار کرد. واشینگتن به نوبه خود نامه‌ای به کانوی نوشته و آنچه را استرلینگ نوشته بود، تکرار کرد. پس از افشا شدن، گروهک توطئه از
بود، تکرار کرد. پس از افشا شدن، گروهک توطئه از هم پاشید. کانوی از اینکه هرگز چنین یادداشتی نوشته باشد را رد کرد، ویلکینسون استرلینگ را دروغگو خواند و گیتس بیانیه‌های ایراد نمود که خودش را گناهکار جلوه داد. در نبرد مونماوت در ۲۸ ژوئن ۱۷۷۸، استرلینگ جناح چپ نیروهای آمریکایی را فرماندهی می‌کرد. این جناح مشتمل بود بر تیپ‌های یکم (۴۲۹)، دوم (۴۸۷) و سوم (۴۳۸) پنسیلوانیا و تیپ‌های جان گلور (۶۳۶)، ابینزر لیرند (۳۷۳) و جان پاترسون (۴۸۵) ماساچوست. او با تعیین نمودن مکان مشخص برای آتشبارهای خود یک داوری تاکتیکی از
مکان مشخص برای آتشبارهای خود یک داوری تاکتیکی از خود به نمایش گذاشته و در تلاشی برای تغییر دادن جناح خود، ضربه سنگینی به دشمن وارد و آنها را دفع کرد. در جریان اردوگاه سازی در زمستان ویرانگر در والی فورج، واقع در شمال غرب فیلادلفیای تحت کنترل بریتانیا، مقرهای نظامی وی حفظ شدند. در ژانویه ۱۷۸۰، او یک شبیخون غیرموثر را علیه جزیره استتن در کرانه غربی خلیج نیویورک انجام داد.
دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خامنه‌ای دانشگاه افسری وابسته به نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که در شهر رشت قرار دارد. تاریخچه. دانشگاه دریایی امام خامنه‌ای در تاریخ ۶ شهریور ۱۳۹۲ با تجمیع دانشکده های دریایی سپاه، تأسیس شد. دانشکده‌ها. دانشکده شناوری. دانشکده علوم و فنون شناوری جوادالائمه یا دانشکده شناوری، هم‌اکنون در رسته ناوبری در دانشگاه دریایی امام خامنه‌ای ۲۸۶ دانشجو دارد. ۱۵۷ نفر از دانشجویان در رسته مکانیک دریایی تحصیل می‌کنند و در رسته برق و الکترونیک دریایی نیز دارای ۵۰ نفر دانشجو
برق و الکترونیک دریایی نیز دارای ۵۰ نفر دانشجو است. رشته برق و الکترونیک دریایی و سلاح شناوری نیز ۷۲ نفر دانشجو دارد. در دانشکده علوم و فنون شناوری در مجموع ۶۱۹ نفر تحصیل می‌کنند. دانشکده موشکی. در دانشکده موشکی در گرایش تجهیزات پرتاب موشک ۸۹ نفر دانشجو مشغول تحصیل هستند، که ۳۲ نفر از دانشجویان در رسته هدایت و کنترل موشک تحصیل می‌کنند. دانشکده موشکی در مجموع دارای ۱۴۵ دانشجو است. دانشکده هوادریا. دانشکده هوادریا دانشگاه دریایی امام خامنه‌ای با جمع‌آوری مجموعه‌های پراکنده آموزش‌های هوا دریا در کشور تشکیل
پراکنده آموزش‌های هوا دریا در کشور تشکیل شد. در این دانشکده ۳۰ نفر از دانشجویان، دوره خلبانی قایق پرنده و خلبانی پهباد را می‌گذرانند. دانشکده تکاوری سیدالشهدا. دانشكده تكاوری سیدالشهدای زیباكنار اول بصورت مركز آموزشی تفنگداری و تكاوری نیروی دریایی سپاه پاسداران از سال ۶۵ فعال بود كه هم اكنون به عنوان زیر مجموعه دانشگاه علوم و فنون امام خامنه ای در آمده و افتتاح اولیه این دانشگاه در سال 92 صورت گرفته است. تعداد دانشجویان. دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خامنه‌ای نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز
نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز سال ۹۵ و در مرکز آموزشی زیباکنار با ۱۵۰ هزار متر مربع احداث شد و در حال حاضر ۱۸۰ مربی و هیئت علمی و ۳ هزار و ۵۰۰ دانشجو در این دانشگاه به تحصیل و فعالیت علمی می‌پردازند.
ویلیام بورلی (William Beverley) (۱۶۹۶ – ۱۷۵۶ میلادی)، قانون‌گذار، کارمند دولت، مزرعه‌دار و زمین‌دار قرن هجدهم میلادی در مستعمره ویرجینیا بود. بورلی که متولد ویرجینیا بود –پسر مزرعه‌دار و مورخ رابرت بورلی جونیور (حدود ۱۶۶۷ – ۱۷۲۲ میلادی) و همسرش ارسولا بایرد بورلی (۱۶۸۱–۱۶۹۸)– از نظر قرابت خونی به دو خانواده مهم ویرجینیا نسبت داشت. او برادرزاده پیتر بورلی (۱۶۶۸ – ۱۷۲۸ میلادی)، رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا و نوه مزرعه‌دار ثروتمند ویرجینیا ویلیام بایرد یکم (۱۶۵۲ – ۱۷۰۴ میلادی) از مزرعه وستور بود. مادر بورلی مدت
– ۱۷۰۴ میلادی) از مزرعه وستور بود. مادر بورلی مدت کوتاهی قبل از ۱۷امین زاد روز خود (زمانی که بورلی کودک نوپا بود) وفات کرد و بورلی به انگلستان فرستاده شد. پس از اتمام تحصیلات خود در انگلستان، وی حرفه عمومی خود را به عنوان منشی دادگاه شهرستان اسکس (۱۷۱۶ – ۱۷۴۵ میلادی) آغاز نموده و همچنین از شهرستان اورنج (۱۷۳۶ – ۱۷۳۸ میلادی) و شهرستان اسکس (۱۷۴۲ – ۱۷۴۹ میلادی) در مجلس ایالتی ویرجینیا [پیش از انقلاب] نمایندگی کرد. بورلی در ۱۷۵۰ میلادی در شورای فرماندار ویرجینیا نیز خدمت کرد. پس از مرگ پدرش در ۱۷۲۲ میلادی، او
نیز خدمت کرد. پس از مرگ پدرش در ۱۷۲۲ میلادی، او میراث هنگفتی در سراسر ویرجینیا به ارث برد و از آنها درآمدهای چون عایدات تولید تنباکو و کرایه ۱۱۹ مستأجر به‌دست می‌آورد. مجتمعی که وی در مساحت ۱۱۸٬۹۴۱ آکر (۴۸۱٫۳۴ کیلومتر مربع) به‌نام بورلی مانور تراکت در شهرستان امروزی آگاستا داشت، دیگران را نیز تشویق نمود تا زیستگاه‌ها را بیشتر به سمت غرب در رشته‌کوه‌های بلو ریج توسعه دهند. توماس فیرفاکس، ششمین لرد فیرفاکس کامرون به بورلی مأموریت سپرد تا در یک سفر اکتشافی با پیتر جفرسون برود و خط فیرفاکس را در گردنه شمالی