payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دختری که ماه را نوشید () کتابی برای کودکان در سال ۲۰۱۶ نوشته کلی بارن است. این کتاب می‌گوید که چگونه لونا، پس از بزرگ شدن توسط جادوگری به نام زان، باید بفهمد که چگونه با قدرت‌های جادویی که به‌طور تصادفی به او داده شده‌است، رفتار کند. او باید قبل از اینکه خیلی دیر شود، قدرت‌های خود را کنترل کند. این کتاب برنده مدال نیوبری ۲۰۱۷ شد. اندکی قبل از انتشار، یک داستان کوتاه پیش‌درآمد از طریق انترتیمنت ویکلی به صورت آنلاین منتشر شد. داستان. مردم شهر پروتکتریت هر سال کوچک‌ترین نوزاد را در جنگل رها می‌کنند تا «هدیه
کوچک‌ترین نوزاد را در جنگل رها می‌کنند تا «هدیه ای» برای جادوگر بدی که از آن می‌ترسند. با این حال، جادوگر زان، که مردم شهر معتقدند منشأ همه بدی‌ها است، بچه‌های کوچک را می‌گیرد و به شهر دیگری می‌دهد، جایی که مردم این کودکان را مانند خودشان بزرگ می‌کنند. در حالی که زان همین کار را با یک دختر بچه دیگر انجام می‌دهد، به‌طور تصادفی به این موجود کوچک به جای نور ستاره ای که در واقع به آنها غذا می‌دهد، به مهتاب غذا می‌دهد. اکنون این نوزاد جادویی است و بنابراین برای افراد عادی خطرناک است. زان نام کودک را لونا
برای افراد عادی خطرناک است. زان نام کودک را لونا می‌گذارد و تصمیم می‌گیرد او را با اژدهای کوچک فیریان و هیولای مرداب گلرک بزرگ کند. معلوم می‌شود که زان به‌طور مادرزادی جادوگر نیست، بلکه روزی او به عنوان یک یتیم توسط شعبده باز پیدا شد و با آنها بزرگ شد. آنها آزمایش‌هایی روی او انجام دادند و او را جادویی کردند. یکی از جادوگران، زوسیموس، کسی بود که بیش از همه از او مراقبت می‌کرد و پدر و مربی او شد. زان که مدتها برای پدر و مادرش اندوهگین شده بود، یادگرفت که غم خود را از جادوگری پنهان کند که غم و اندوه او و در
خود را از جادوگری پنهان کند که غم و اندوه او و در نتیجه انرژی او را از او گرفته بود. زان زوسیموس تنها جادوگر آن زمان است که هنوز زنده است، همراه با گلرک، که به اندازه خود دنیا پیر است، و فیرین، که مادرش مرده‌است. سال‌ها می‌گذرد و زان راهی برای مهر و موم کردن جادوی دردسرساز لونا پیدا می‌کند، اما با هزینه ای گزاف: لونا نمی‌تواند کلمه «جادو» را بشنود، هر زمان که آن را می‌شنود از هوش می‌رود، و جادوی مهر و موم شده اش، زمانی که در لونا منفجر می‌شود. تولد ۱۳ سالگی زان مال او خواهد بود و به این ترتیب جادوگر نیز
زان مال او خواهد بود و به این ترتیب جادوگر نیز بمیرد. در همین حال، پسری به نام آنتان از این واقعیت که شهرش همیشه نوزادان را قربانی جادوگر بد می‌کند، با تماشای ناامیدی مادر لونا که به دلیل از دست دادن دختر بچه اش دیوانه شده بود، به شدت ناراحت است. او یکی از اعضای شورای بزرگان هم هست، اما از آنجایی که بعد از این ضربه، دیگر هیچ وقت مراسم قربانی کردن نوزاد را انجام نمی‌دهد، این مقام را از دست می‌دهد. آنتین یک روز تصمیم می‌گیرد به دیدن زن دیوانه که اکنون در یک سلول حبس شده و همچنین جادویی است، برود. در این
یک سلول حبس شده و همچنین جادویی است، برود. در این بازدید، پرندگان کاغذی جادویی او به آنتان حمله می‌کنند. او را زخمی کرد آنتان دوباره زخم عمیقی دارد. او شغلی را به عنوان نجار آغاز می‌کند و به زودی دوباره با دختری به نام اتین ملاقات می‌کند که همیشه علاقه عمیقی به او داشت. اتین تنها کسی است که به زخم‌هایش اهمیت نمی‌دهد و به زودی با هم ازدواج می‌کنند. زان هر سال ضعیف تر و ضعیف تر می‌شود و سیزدهمین سالگرد تولد لونا نزدیک می‌شود. لونا می‌تواند با یک کلاغ ارتباط برقرار کند و گلرک، فیریان و مادر بزرگش زان را بسیار
کند و گلرک، فیریان و مادر بزرگش زان را بسیار دوست دارد. لونا و زان هر چند وقت یک‌بار به شهر سفر می‌کنند تا به مردم نگاه کنند، اما یک بار هم به شهری که نوزادان در آن رها شده‌اند، سفر نمی‌کنند. یک بار، زمانی که زان نوزاد دیگری را نجات می‌دهد، آنتان، که صفوف را دنبال کرده‌است، او را می‌بیند، اما وقتی او به شورای بزرگتر در مورد جادوگر می‌گوید، آنها او را باور نمی‌کنند. ایگناتیا، رهبر خواهران، که اتین زمانی بخشی از آنها بود، در عین حال همیشه به زن دیوانه ای که غم و اندوه او را زنده نگه می‌دارد، یواشکی می‌رود.
غم و اندوه او را زنده نگه می‌دارد، یواشکی می‌رود. ایگناتیا در درون خود جادو دارد. آنتان و اتین صاحب فرزندی می‌شوند که قرار است قربانی شود، اما هر دو نمی‌توانند پسر بچه خود را از دست بدهند و به این ترتیب آنتان تصمیم می‌گیرد به جنگل برود و جادوگر را بکشد. ایگناتیا، پس از مکالمه با عموی آنتان، او را دنبال می‌کند تا آنتان را بکشد، به طوری که وقتی مردم شهر برمی گردند، نتواند چیزی به آن‌ها بگوید. شورای بزرگان به مردم غمگین و داغدار شهر نیاز دارند که سؤال نپرسند و سکوت کنند. زن دیوانه با تبدیل شدن به یک سوسک شاهد
سکوت کنند. زن دیوانه با تبدیل شدن به یک سوسک شاهد گفتگوی بین عضو شورا، گرلند و ایگناتیا است. زان در راه به دست آوردن نوزاد رها شده که تبدیل به پرنده شده‌است، آنتان را ملاقات می‌کند که به‌طور تصادفی او را زخمی می‌کند و بنابراین مجبور می‌شود با او سفر کند. لونا که از طریق نامه ای راز مادربزرگش را در مهر و موم کردن جادویش کشف می‌کند، با کلاغش زان را تعقیب می‌کند. گلرک و فیریان نیز آنها را دنبال می‌کنند. فیرین، که همیشه برای اژدها خیلی کوچک بود، به‌طور غیرمنتظره ای شروع به رشد می‌کند. لونا با وجود داشتن نقشه
ای شروع به رشد می‌کند. لونا با وجود داشتن نقشه در جنگل گم می‌شود. نقشه جنگل نقشه ای است که خودش نقاشی کرده‌است و جمله «او اینجاست، او اینجاست، او اینجاست» دارد، همان جمله ای که زن دیوانه همیشه زمزمه می‌کند. در حالی که آنتان و زان، ایگناتیا، لونا و کلاغش، و گلرک و فیریان و زن دیوانه، که از سلولش در روز خروج آنتین فرار کرده‌است، در جنگل هستند تا در نهایت ابر غم را ملاقات کنند شهر، بر ذهنیت مردم تأثیر می‌گذارد، شروع به محو شدن می‌کند، مردم را از غم و اندوهشان پاک می‌کند، آنها را وادار می‌کند که سؤال کنند و
پاک می‌کند، آنها را وادار می‌کند که سؤال کنند و شروع به دیدن رویاهای فرزندان قربانی خود کنند که فکر می‌کردند مرده‌اند. اتین، که زمانی یکی از اعضای خواهران بود و از ایگناتیا متنفر بود، که به نوبه خود از او متنفر بود، با کمک خواهرانی که دوستان او هستند، شورشی را آغاز می‌کند. اعضای شورا با آن مخالفت می‌کنند و گرلند را می‌فرستند تا با اتین صحبت کند. با این حال، او را رد می‌کند. فرستادن گرلند برای صحبت با اتین. با این حال، او را رد می‌کند. فرستادن گرلند برای صحبت با اتین. با این حال، او را رد می‌کند. در حالی که
با اتین. با این حال، او را رد می‌کند. در حالی که لونا به زودی با ایگناتیا ملاقات می‌کند و با کمک پرندگان کاغذی زن دیوانه که به نظر می‌رسد او را می‌شناسند، به سختی از پیرزن خطرناک فرار می‌کند، زان متوجه می‌شود که چرا مردم شهر کوچک‌ترین نوزادان خود را رها می‌کنند و احساس گناه می‌کنند. ناتوانی در دیدن ابر غم و زیر سؤال بردن بیشتر رها شدن نوزادان. زن دیوانه که پرندگان کاغذی اش او را به خانه گلرک، فیریان، زان و لونا برده‌اند، کفش‌های جادویی را کشف می‌کند که توانایی دویدن بسیار پهن و سریع را دارند. ایگناتیا به
دویدن بسیار پهن و سریع را دارند. ایگناتیا به زودی با زن دیوانه نیز آشنا می‌شود و از آنجایی که کفش‌ها در واقع زمانی متعلق به ایگناتیا بودند، سعی می‌کند آنها را پس بگیرد. زن دیوانه فرار می‌کند و به زودی لونا آنتان و زان را ملاقات می‌کند. آنتان سعی می‌کند به او حمله کند، اما لونا می‌تواند او را متوقف کند، و در آن زمان است که او واقعاً جادویی بودن او را کشف می‌کند. زان به خود واقعی خود تبدیل می‌شود و زن دیوانه و همچنین ایگناتیا به زودی همه آنها را ملاقات می‌کنند. مشخص می‌شود که ایگناتیا برای زنده ماندن به غم و
مشخص می‌شود که ایگناتیا برای زنده ماندن به غم و اندوه مردم نیاز دارد، بنابراین، هنگامی که آتشفشان فوران کرد، به جادوگران و جادوگران دیگر کمک نکرد و غم زان را خورد. او سپس تصمیم گرفت که رهبر غیررسمی شهر شود، جایی که قرن‌ها در آنجا باقی مانده‌است، و شایعات جادوگر بد را در جنگل پخش می‌کند، بنابراین در غم و اندوه مردم با از دست دادن کوچک‌ترین فرزندانشان زنده می‌ماند. در همین حال، گلرک به فیریان کوچولو می‌گوید که چرا او برای یک اژدها کوچک است و دلیل آن این است که در حالی که مادرش قرن‌ها پیش در فوران آتشفشان
که در حالی که مادرش قرن‌ها پیش در فوران آتشفشان مرده بود، او خیلی به او نزدیک بود. فیریان از ایگناتیا، که اکنون بزرگتر شده‌است، و آنچه ایگناتیا قرن‌ها پیش انجام داده‌است، همان‌طور که گلرک به او می‌گوید، می‌فهمد. آنتان برای فهمیدن اینکه ایگناتیا عامل واقعی این همه رنج است، زخمی می‌شود و زن دیوانه از اتهامات زان به ایگناتیا حمایت می‌کند. مشخص شد که جادوگر زان غم خود را از ایگناتیا پنهان کرده بود. با این حال، خود ایگناتیا نیز از چیزی غمگین بود و این باعث شد که قلب او سخت‌تر شود، بنابراین برای زنده ماندن به غم
قلب او سخت‌تر شود، بنابراین برای زنده ماندن به غم دیگران نیاز داشت. فیریان با عصبانیت سعی می‌کند ایگناتیا را به خاطر مسئول مرگ مادرش بکشد، اما لونا، گلرک و زان مانع او می‌شوند. سپس، پس از گذشت این همه قرن، آتشفشان دوباره فوران می‌کند و نشان می‌دهد که جادوگران، جادوگران و اژدهاها آتشفشان را مهر و موم کردند، درست مانند زان که در تمام این سال‌ها پیش جادوی لونا را مهر و موم کرد. این بار، به جای مهر و موم کردن، اجازه دادند فوران کند و با ساختن حباب‌هایی که از شهر و مردم در برابر آسیب‌های زیاد محافظت می‌کند، از
و مردم در برابر آسیب‌های زیاد محافظت می‌کند، از شهرها محافظت می‌کنند. بالاخره اگر این، گرلند در زندان به سر می‌برد، در حالی که ایگناتیا و زان در بیمارستان بستری هستند، زیرا هر دوی آنها در حال مرگ هستند. لونا از مردم شهر نام مادرش را می‌پرسد و نام زن دیوانه مشخص می‌شود که آدارا است. مشخص نیست که آیا زان در پایان مرده‌است یا خیر، زیرا گلرک، که همیشه زان را دوست داشت، که همیشه او را در عوض دوست داشت، با او به باتلاق سفر می‌کند. لونا و فیریان برای زان غصه می‌خورند و آنتین و اتین که لونا و آدارا را در کنارشان
و آنتین و اتین که لونا و آدارا را در کنارشان می‌مانند، از دیگر مردم شهر حمایت می‌کنند. لونا با فیریان به تمام شهرهای دیگر سفر می‌کند و داستان جادوگری را که بچه‌های رها شده را نجات می‌دهد و داستان مردم ستمدیده ای را برای آنها تعریف می‌کند که مجبور شده‌اند هرگز کارهای شورای بزرگان و ایگناتیا را زیر سؤال نبرند. داستان با کشف شعری از گلرک به پایان می‌رسد که لونا هنگام رفتن به باتلاق برای او سروده بود. بازخورد. این کتاب مورد نقد مثبت قرار گرفت. "کامان سنز مدیا" به آن ۵ ستاره و A+ برای ارزش آموزشی داده‌است، پیام
آن ۵ ستاره و A+ برای ارزش آموزشی داده‌است، پیام مثبت و الگوهای نقش آن را «یک انتخاب عالی برای دوستداران فانتزی درجه متوسط» نامیده‌است. دیانا واگمن که برای نیویورک تایمز می‌نویسد، همچنین از این کتاب به دلیل توانایی آن در ارائه درس‌ها به شیوه ای جذاب تعریف می‌کند. این کتاب برنده مدال نیوبری در سال ۲۰۱۷ شد که باعث تعجب بارن هیل شد که فکر نمی‌کرد کسی از آن خوشش بیاید.
ستاره آکباش (به ترکی، استانبولی: Sitare Akbaş) زاده ۶ اکتبر ۱۹۸۸ در استانبول، بازیگر اهل کشور ترکیه است. او بیشتر برای بازی در این سریال شناخته می‌شود:تو در خانه‌ام را بزن. زندگی و شغل. ستاره آکباش در ۶ اکتبر ۱۹۸۸ در استانبول به دنیا آمد. او از گروه تئاتر کنسرواتوار دولتی دانشگاه استانبول فارغ‌التحصیل شد. او اولین گام خود را در سال ۲۰۰۴ با شخصیت «عایشه» که در سریال تلویزیونی بعد پنجم در تلویزیون سامانیولو به تصویر کشیده بود، برداشت. شناخت واقعی او با شخصیت «زینو» در مجموعه تلویزیونی ایستگاه آکاسیا آغاز شد
«زینو» در مجموعه تلویزیونی ایستگاه آکاسیا آغاز شد که در سال ۲۰۰۸ از کانال د پخش شد. او اولین قدم سینمایی خود را در سال ۱۳۸۸ با بازی شخصیت «دلال» در فیلم انجیر چکیردگی برداشت. آکباش با شخصیت "«فیگن ییلدیریم (فیفی)»" که در سریال تلویزیونی تو در خانه‌ام را بزن که پخش آن از شبکه فاکس (ترکیه) در سال ۲۰۲۰ آغاز شد، پس از نوشتن نامش در چندین پروژه، به تلویزیون بازگشت. او در سال ۲۰۲۱ در سریال رامو در شبکه شو تی‌وی قرار گرفت و نقش شخصیت "«دلبر»" را بازی کرد.
نادین پترا کاتارینا شاه معروف به نادین شاه (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۸۶) خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان بریتانیایی است. پیشینه. نادین شاه در شهری ساحلی به نام ویت‌برن در منطقه تاینساید جنوبی واقع در شمال شرق بریتانیا، از مادری انگلیسی و نروژی‌تبار اهل ساوت شیلدز و پدری پاکستانی به دنیا آمد. او در ۱۷ سالگی به لندن نقل مکان کرد تا کار خود را به عنوان خواننده جاز آغاز کند. مدت کوتاهی پس از اقامت در لندن، او با ایمی واینهاوس دوست صمیمی شد. کارنامه حرفه‌ای. آلبوم اول او که "Love Your Dum and Mad" نام داشت و با همکاری
که "Love Your Dum and Mad" نام داشت و با همکاری بن هیلیر تولید شده بود، تا حد زیادی الهام‌گرفته و تحت تاثیر مرگ تراژیک دو مرد جوان بود. نادین شاه در این باره گفته است: «در مدتی که آهنگ‌های این آلبوم نوشته می‌شدند، دو دوست بسیار نزدیک من دست به خودکشی زدند». نادین شاه از هنرمندانی است که مجدانه درباره انگ‌های اجتماعی که به افراد مبتلا به بیماری‌های روانی زده می‌شود صحبت می‌کند. نادین شاه و بن هیلیر، دومین آلبوم خود با عنوان "Fast Food" را در آوریل ۲۰۱۵ منتشر کردند. نادین شاه همچنین در دو ترانه از آلبوم
کردند. نادین شاه همچنین در دو ترانه از آلبوم "Shedding Skin" اثر گوست‌پوئت که در مارس ۲۰۱۵ منتشر شد، به عنوان خواننده مهمان شرکت داشت. در فوریه ۲۰۱۶، هیلیر و نادین شاه برای تئاتر کارتر را بگیرید موسیقی متن نوشتند که شامل برخی قطعات اصیل و بازآفرینی برخی قطعات گروه انیمالز بود. آلبوم سوم نادین شاه با نام "Holiday Destination" در اوت ۲۰۱۷ منتش شد. تهیه‌کننده این آلبوم هیلیر بود که در بند اجرای زنده نادین شاه درامز هم می‌نوازد. این آلبوم در سال ۲۰۱۸ نامزد دریافت جایزه مرکوری شد.چهارمین آلبوم استودیویی نادین
جایزه مرکوری شد.چهارمین آلبوم استودیویی نادین شاه با نام "Kitchen Sink" در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد و مورد استقبال و تحسین منتقدان قرار گرفت. نادین شاه را با زنان هنرمند دیگری مانند پی‌جی هاروی و سوزی اند د بنشیز مقایسه کرده‌اند و او به خاطر صدای بم و نمایشی‌اش مورد توجه خاص قرار گرفته است. زندگی شخصی. نادین شاه در مصاحبه‌ای با جان فریمن تاکید کرد که سلامت روانی اهمیت بسیار زیادی برای او دارد. او خود را مسلمان می‌داند و درباره فعالیتش در حوزه موسیقی گفته است که اگر فعالیت هنری من «باعث شود هر زن جوان مسلمانی
اگر فعالیت هنری من «باعث شود هر زن جوان مسلمانی گیتاری به دست بگیرد و آهنگی بنوازد، بسیار هم عالی است». شاه از اندومتریوز رنج می برد. او با فیلمسازی به نام متیو کامینز ازدواج کرده و در رامس‌گیت واقع در منطقه کنت زندگی می‌کند. دیدگاه‌های سیاسی. در نوامبر ۲۰۱۹ در آستانه انتخابات سراسری بریتانیا، نادین شاه و ۳۴ موسیقی‌دان دیگر، نامه‌ای در حمایت از جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر، امضا کردند و خواستار پایان ریاضت اقتصادی شدند. در سال ۲۰۲۰، نادین شاه از رهبر جدید حزب کارگر، کی‌یر استارمر، حمایت کرد.
"پدیدار دوم‏ (")، دوم پدیدار یا پدیدار دوم، پدیداری است که تابع پدیدار دیگری باشد. به این معنی که وجود و عدم آن، در وجود و عدم پدیدار اصلی (اولی) بی تأثیر است. نظریه اصالت پدیدار ثانوی. قول به اینکه پدیدارهای ادراکی تابع چگونگی سلسله اعصاب است، یعنی پدیدارهای ادراکی ناشی از سلسله اعصاب، اما بی اثر در آن است. نسبت این حالات به وضع فیزیولوژیکی اعصاب مثل نسبت سایه جسم به جسم است یا نسبت نور به چراغ. چنان‌که نور برخاسته از شمع اتومبیل در حرکت اتومبیل بی اثر است و سایه شیء متحرک در حرکت آن بی اثر است، به همین
و سایه شیء متحرک در حرکت آن بی اثر است، به همین طریق پدیدارهای شعوری در حرکت و فعل انسان اثر ندارد، زیرا شعور پدیده زائدی است و مغز، فکر را تولید می‌کند، چنان‌که کبد صفرا را تولید می‌کند. تأکید نظریهٔ اصالت پدیدار ثانویه. نظریهٔ اصالت پدیدار ثانویه (Epiphenomenalism) بر این نکته تأکید دارد که: اگر چه رخدادهای ذهنی، توسط رخدادهای فیزیکی ایجاد می‌شوند ولی خودشان مسبب هیچ رخداد دیگری نیستند. رخدادهای ذهنی به لحاظ علّی بی‌اثر و عقیم‌اند و در شبکهٔ ارتباط‌های علّی صرفاً معلول به شمار می‌آیند و هرگز در نقش علت
صرفاً معلول به شمار می‌آیند و هرگز در نقش علت ظاهر نمی‌شوند. تمایزی که به‌طور سنتی میان دو مفهوم «فیزیکی» و «ذهنی» لحاظ می‌شود، به فهم بهتر موضع اصالت پدیدار ثانوی کمک خواهد کرد.
" کاپیتان فرانسیس لایت (۲۱ اکتبر ۱۷۹۴–۱۷۴۰)، سیاح بریتانیایی و بنیانگذار مستعمرهٔ امپراطوری بریتانیا در پنانگ (بخشی از مالزی کنونی)، و مرکز آن شهر جرج تاون، در سال ۱۷۸۶ بود. لایت و شریک مادام العمر زندگیش، مارتین روزلز، والدین ویلیام لایت، بنیانگذار شهر آدلاید در استرالیای جنوبی بودند. دوران ابتدایی زندگی. لایت در دهکده دالینقو، ناحیه سوفولک بریتانیا در تاریخ ۱۵ دسامبر ۱۷۴۰ غسل تعمید داده شد. مادرش دارای عنوان مری لایت بود. توسط یکی از خویشاوندان، نجیب‌زاده ویلیام نگوس انتخاب شد و در سال ۱۷۴۷ وارد مدرسه وود
نگوس انتخاب شد و در سال ۱۷۴۷ وارد مدرسه وود بریج شد. محققان ابتدا بر این باور بودند که لایت فرزند نامشروع ویلیام نگوس است، ولی بر طبق گفته، نویسنده نوئل فرانسیس لایت پوردون، ششمین نتیجه (پسر نوه) فرانسیس لایت، نگوس هزینه مراقبت از او و ایفای نقش سرپرستی در تمام دوران تحصیل وی را دریافت نموده است.
مجموعه هنری نوردراین-وستفالن یک مجموعه هنری ایالت فدرال آلمان نوردراین-وستفالن، در دوسلدورف است. این مؤسسه سه مکان مختلف نمایشگاهی دارد: K20 در گرب‌پلتس، K21 در خانه املاک و خانهٔ اشملا. این مجموعه هنری در سال ۱۹۶۱ توسط دولت ایالتی نوردراین-وستفالن به عنوان یک بنیاد تحت قانون خصوصی با هدف نمایش مجموعه هنری و گسترش آن از طریق خریدهای جدید تأسیس شد. مجموعه هنری نوردراین-وستفالن در طول تاریخ ۵۰ ساله خود، به عنوان موزه هنر قرن بیستم، شهرتی بین‌المللی به دست آورده‌است. از آن موقع تا به حال، مدتی است که طیف زمانی
از آن موقع تا به حال، مدتی است که طیف زمانی مجموعه - که از طریق خرید آثار پاول کله آغاز شد - گسترش یافته‌است. ساختمان در گرب‌پلتس (K20)، با نمای مشخصه گرانیت سیاه و سفید آن، در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد. ساختمان توسعه یافته در سال ۲۰۱۰ تکمیل گردید. مجموعه دائمی هنری نوردراین-وستفالن با آثار اصلی پابلو پیکاسو، آنری ماتیس، و پیت موندریان، در میان دیگران، و همچنین مجموعه ای گسترده از حدود ۱۰۰ طراحی و نقاشی از پاول کله، چشم‌اندازی منحصر به فرد از مدرنیسم کلاسیک را ارائه می‌دهد. مجموعه آثار هنری آمریکای پس از جنگ شامل
می‌دهد. مجموعه آثار هنری آمریکای پس از جنگ شامل آثار جکسون پولاک و فرانک استلا و هنرمندان رابرت راشنبرگ، جسپر جانز و اندی وارهول است. از دیگر نکات برجسته این مجموعه می‌توان به آثار یوزف بویس، گرهارد ریشتر، تونی کرگ، امیل شوماخر، سارا موریس، کاترینا فریچ، نام جون پایک، ولف ووستل و ایمی کنبل اشاره کرد. "خانه املاک (K21)" که در بهار سال ۲۰۰۲ به عنوان یک مکان اضافی برای مجموعه هنری در کنار حوض قیصر قرار داشت، افتتاح شد، ساختمانی که قبلاً به عنوان مقر پارلمان نوردراین-وستفالن عمل می‌کرد. در میان نکات برجسته،
نوردراین-وستفالن عمل می‌کرد. در میان نکات برجسته، تعدادی اتاق هنرمند و تأسیسات بزرگ وجود دارد که تمرکز ویژه این بخش از مجموعه است. "خانهٔ اشملا"، در منطقه تاریخی دوسلدورف، در سال ۲۰۰۹ به عنوان یک مکان تمرین نمایش و محل سخنرانی به مجموعه هنری پیوست. هنگامی که برای اولین بار در سال ۱۹۷۱ افتتاح شد، این بنای دیدنی محافظت شده توسط معمار هلندی آلدو وان آیک، خانه گالری آلفرد اشملا بود و اولین ساختمانی بود که در جمهوری فدرال آلمان به‌طور صریح به عنوان یک گالری هنری ساخته شد. از بهار ۲۰۱۱، خانهٔ اشملا نیز دوباره
ساخته شد. از بهار ۲۰۱۱، خانهٔ اشملا نیز دوباره برای نمایشگاه‌ها استفاده می‌شود. مجموعه هنری نوردراین-وستفالن، به عنوان یک مؤسسه با سه مکان، بیش از ۱۰۰۰۰ متر مربع (۱۱۰۰۰۰ فوت مربع) مساحت نمایشگاه در اختیار دارد. اداره آموزش و پرورش با برنامه‌های همراه و پروژه‌های ویژه خود تلاش می‌کند تا آثاری که در مجموعه منطقه‌ای نگهداری می‌شوند را برای بازدیدکنندگان در هر سنی در دسترس قرار دهد. برای این منظور تعدادی استودیو، یک کارگاه رسانه ای و یک «آزمایشگاه» که در گالری‌های نمایشگاه ادغام شده‌است، در دسترس قرار
گالری‌های نمایشگاه ادغام شده‌است، در دسترس قرار داده‌است. تاریخچه. تاریخچه مجموعه هنری نوردراین-وستفالن در سال ۱۹۶۰ با خرید ۸۸ اثر از پاول کله از مجموعه تولیدکننده فولاد پیتسبورگ جی. دیوید تامپسون آغاز می‌شود. این خرید که توسط فروشنده هنری بازل ارنست بیلر انجام شد و توسط اولین نمایش دولتی آن زمان فرانتس مایر نظارت شد، هسته این مجموعه را تشکیل می‌دهد. این مجموعه در سال ۱۹۶۱ تحت عنوان «بنیاد مجموعه هنری نوردراین-وستفالن» تأسیس شد. ورنر اشمالنباخ بین سال ۱۹۶۲ و بازنشستگی در سال ۱۹۹۰، به عنوان اولین مدیر
۱۹۶۲ و بازنشستگی در سال ۱۹۹۰، به عنوان اولین مدیر مجموعه تازه تأسیس خدمت کرد. او مجموعه‌ای با کیفیت فوق‌العاده از آثار هنری کلاسیک مدرنیستی را گردآوری کرد و بدین ترتیب تنها مجموعه منطقه‌ای تخصصی در آلمان در زمینه هنر نوگرا را ایجاد نمود. در ابتدا، این مجموعه در کاخ جاگرهوف نگهداری می‌شد. بلافاصله پس از افتتاح، محدودیت‌های فضا باعث شد که طرح‌هایی برای یک ساختمان جدید کلید بخورد. در سال ۱۹۷۵ مسابقه ای برای طراحی آن اعلام گردید. پیشنهاد برنده توسط دفتر معماری دانمارکی "Dissing + Weitling" ارائه شد. این
دانمارکی "Dissing + Weitling" ارائه شد. این ساختمان - که در تاریخ معماری در گذار از مدرنیسم پساجنگ به پست‌مدرنیسم قرار دارد - در ۱۴ مارس ۱۹۸۶ با حضور رئیس‌جمهور وقت آلمان، ریشارد فون وایتسکر افتتاح شد و از آن زمان به عنوان نماد شهر عمل کرده‌است. این ساختمان با نمای منحنی از سنگ سیاه طبیعی صیقلی، ویژگی خاصی را به گرب‌پلتس می‌بخشد. این میدان دقیقاً روبروی گالری هنر دوسلدورف قرار دارد و ساختمان آن همچنین به عنوان دفتر مرکزی انجمن هنری راینلند و وستفالن عمل می‌کند. در سال ۱۹۹۰، آرمین زوایت، رئیس سابق گالری شهر
در سال ۱۹۹۰، آرمین زوایت، رئیس سابق گالری شهر در لنباخهاوس واقع شده در مونیخ، جانشین اشمالنباخ شد. در حالی که اشمالنباخ دارایی‌های موزه را تا حد زیادی با افزودن شاهکارهای نقاشی گسترش داده بود، اما مجسمه‌ها، تأسیسات و عکس‌های معاصر در درجه اول از سال ۱۹۹۰ با تلاش جانشین او وارد مجموعه شدند. در ۱ سپتامبر ۲۰۰۹، ماریون آکرمن - مدیر سابق موزه هنر اشتوتگارت - مدیریت هنری مجموعه هنری نوردراین-وستفالن را بر عهده گرفت. او رویکردی پویا به مجموعه در پیش گرفته‌است و به دنبال ارتباط بیشتر هنر معاصر و مدرن کلاسیک با
به دنبال ارتباط بیشتر هنر معاصر و مدرن کلاسیک با یکدیگر است. آکرمن به همراه هاگن لیپه وایسنفلد که در ۱ نوامبر ۲۰۰۸ به عنوان مدیر امور مالی و بازرگانی به تیم ملحق شد، ریاست بنیاد را بر عهده دارد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹، مجموعه هنری خانهٔ سابق گالری اشملا را، واقع در "Mutter-Ey-Straße 3" در دوسلدورف-آلتشتات، به عنوان مکانی برای نمایشگاه‌ها، بحث‌ها و سایر فعالیت‌ها افتتاح کرد. K20 در گرب‌پلتس پس از بیش از دو سال بسته ماندن در طول بازسازی‌های جامع و ساخت یک ساختمان، فعالیت خود را به‌عنوان مکان نمایشگاه در ژوئیه
فعالیت خود را به‌عنوان مکان نمایشگاه در ژوئیه ۲۰۱۰ از سر گرفت. اکنون برای مجموعه و برای نمایشگاه‌های موقت، مساحت زیادی در دسترس است. اولین هنرمندانی که در آنجا آثار خود را به نمایش گذاشتند: تصویرگر بلژیکی، کریس مارتین و مجسمه‌ساز آلمانی، مایکل سیل استورفر بودند که برای دو گالری ساختمان جدید، یعنی گالری "Klee Halle" و "Konrad und Gabriele Henkel" که روی هم تقریباً ۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارند، تأسیسات قابل دسترس ایجاد کردند. تنها در دو هفته اول پس از بازگشایی، نزدیک به ۶۰۰۰۰ بازدیدکننده از ورود رایگان به
نزدیک به ۶۰۰۰۰ بازدیدکننده از ورود رایگان به مجموعه هنری استفاده کردند. این موزه در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰ از ۱۰۰۰۰۰ بازدیدکننده خود استقبال نمود. نقاشی دیواری موزاییکی هنرمند آمریکایی سارا موریس، «هورنت» که در مقیاس بزرگ از کاشی‌های رنگارنگ و آثار تشکیل شده‌است، به حضور عمومی جدید و تأکیدی تر مجموعه هنری - که اکنون می‌تواند مجموعه‌های هنری این ایالت فدرال را جامع تر از همیشه به نمایش بگذارد - کمک می‌کند. معماری. K20 در گرب‌پلتس. ساختمانی که مجموعه هنری KK20 در گرب‌پلتس را در خود جای داده‌است، با نمای متمایز خود از
را در خود جای داده‌است، با نمای متمایز خود از گرانیت بورنهولم سیاه، در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد. دفتر معماری کپنهاگ "Dissing+Weitling"، با کار بر اساس شیوه آرنه یاکوبسن، ساختمانی را ایجاد کرد که دارای جزئیات معمول زمان خود است و کیفیت آثار هنری نمایش داده شده را در پیش زمینه قرار می‌دهد. قسمت ورودی به سمت "Grabbe Halle" در همان سطح باز می‌شود، بلندترین فضای گالری ساختمان، که دارای سقف‌های ۱۴ متری است. این سالن که برای نمایشگاه‌های موقت استفاده می‌شود، ۶۰۰ متر مربع و فاقد ستون‌های نگهدارنده است. از لابی، سه راه
و فاقد ستون‌های نگهدارنده است. از لابی، سه راه پله تک پله که یکی پشت پله بعدی چیده شده‌اند، دسترسی به دو طبقه بالایی را فراهم می‌کنند. مانند گالری‌های طبقه دوم، سالن بزرگ در طبقه اول از نور طبیعی بالایی برخوردار است. سنگ بنای توسعه در سال ۲۰۰۸ گذاشته شد و ساختمان جدید در ژوئیه ۲۰۱۰ افتتاح گردید. ساختمان جدید که توسط همان دفتر معماری انجام شده‌است، اصطلاح معماری ساختار اصلی را تداوم می‌بخشد. در طول دوره دو ساله تعطیلی، ساختمان اصلی به‌طور کامل بازسازی شد و مطابق با استانداردهای فنی فعلی بود. در حال حاضر در
با استانداردهای فنی فعلی بود. در حال حاضر در دو سالن نمایشگاهی جدید ساختمان الحاقی - هر دو بدون ستون‌های نگهدارنده - در مجموع ۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارند. "Klee Halle" در سمت راست سرسرا ساختمان قدیمی قرار دارد و عمدتاً برای نمایشگاه‌های موقت استفاده می‌شود. با فضای خالی ۶٫۴ متری، سالن به‌طور مصنوعی توسط بیش از ۵۰۰ نورافکن روشن می‌شود. یک راه پله باریک در عقب، سطح طبقه همکف را به سالن فوقانی جدید متصل می‌کند. کل سطح نمایشگاه مجموعه هنری KK20 در گرب‌پلتس اکنون بیش از ۵۰۰۰ متر مربع است. K21 در خانه املاک. در ۱۸
از ۵۰۰۰ متر مربع است. K21 در خانه املاک. در ۱۸ آوریل ۲۰۰۲، ساختمان موزه معروف به "Ständehaus am Kaiserteich" (خانهٔ املاک در حوض قیصر) با حضور یوهانس راو رئیس‌جمهور وقت آلمان افتتاح شد و به دومین ستون اصلی مجموعه هنری برای هنر مدرن و معاصر تبدیل شد. بین سال‌های ۱۸۷۶ و ۱۸۸۰، استاندهاوس در دوسلدورف به سبک تاریخ‌گرایانه معماری احیای رنسانس توسط معمار جولیوس راشدورف ساخته شد. پارلمان ایالت فدرال نوردراین-وستفالن بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۸ در آنجا تشکیل جلسه می‌داد. در اطراف میدان عمومی مرکزی ساختمان - که به شکل
در اطراف میدان عمومی مرکزی ساختمان - که به شکل یک میدان بزرگ است - چهار شاخه شامل گذرگاه‌های طاقدار پیوسته‌است. تبدیل سه ساله این ساختمان به سبک تاریخی توسط معماران "Kiessler+Partner" مونیخ انجام شد. آنها یک ساختمان موزه مدرن با سقف گنبدی لعابدار چشمگیر به شکل طاق صومعه ای دراز، متشکل از ۱۹۱۹ ورق شیشه ایجاد کردند که ظاهر زیبایی شناختی ساختمان را شکل می‌دهد. در حالی که نمای بیرونی حفظ شده‌است، تقریباً تمام وسایل اصلی از داخل خارج شده‌است. پلکان تاریخی حفظ شد و اکنون به گالری‌های سه طبقه بالایی منتهی می‌شود.
و اکنون به گالری‌های سه طبقه بالایی منتهی می‌شود. گالری‌های نمایشگاهی انعطاف‌پذیر در سطح زیرزمین، همراه با اتاق‌های فوقانی، مجموعاً ۵۳۰۰ متر مربع از سطح نمایشگاه را تشکیل می‌دهند. خانهٔ اشملا. خانهٔ اشملا توسط معمار هلندی آلدو وان آیک (۱۹۱۸–۱۹۹۹)، یکی از نمایندگان کلیدی معماری ساختارگرا ساخته شد. این بنا در سال ۱۹۷۱ افتتاح گردید و اکنون تحت حفاظت از بناهای تاریخی قرار دارد. اولین ساختمان این بنا در جمهوری آلمان فدرال بود که به‌طور خاص به عنوان یک گالری هنری خصوصی ساخته شد. این ساختمان پنج طبقه که از سنگ