payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عمر مندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناسیونال (اروگوئه)، باشگاه ورزشی فرو کاریل اوئسته، و باشگاه فوتبال ایندپندینته اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
روبرت کورنر (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
ارنست اشتویاسپال (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال آستریا وین، باشگاه فوتبال استراسبورگ، و باشگاه فوتبال آاس موناکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
والتر هاومر (; – &lt;ref name=teams&gt;{) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
آلفرد تاینیتزر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاسک و باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
یوهان ریگلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال لانس، و باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
کارل گیسر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
فرانتس پلیکان (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
هونگ دوک-یونگ (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کره جنوبی بود. او همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. هونگ دوک-یونگ در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
پارک کیو-چونگ (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
پارک جائه-سونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
هواپیماهای کاغذی (به انگلیسی: Paper Planes) یک فیلم سه‌بعدی استرالیایی درام به کارگردانی رابرت کانولی با بازی سم ورثینگتون، دیوید ونهام، دبورا میلمن و اد اوکسنبولد است. این فیلم داستانی در مورد دیلن، پسر جوانی است که در استرالیا زندگی می‌کند، که متوجه می‌شود استعدادی در ساخت هواپیماهای کاغذی دارد و آرزوی شرکت در مسابقات جهانی هواپیمای کاغذی در ژاپن را دارد. فیلم در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ در سینماهای استرالیا در ۲۵۳ اکران توسط کمپانی Roadshow Films اکران شد. این فیلم تا پایان اکران خود ۹٫۶۱ میلیون دلار استرالیا در
تا پایان اکران خود ۹٫۶۱ میلیون دلار استرالیا در گیشه استرالیا فروخت.
کانگ چانگ-گی (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
لی سانگ یی (؛ زادهٔ ۱۹۲۲، تاریخ درگذشت نامشخص) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل کره جنوبی بود که در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ برای تیم ملی کره جنوبی بازی کرد. او همچنین برای باشگاه فوتبال سئول نیز بازی کرده بود.
مین بیونگ-دائه (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ژاپن و کره جنوبی بازی کرده‌است.
لی سو-نام (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
چوی چونگ-مین (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
وو سانگ-کوون (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
سونگ ناک-وون (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
چونگ نام-سیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دانشگاه کره اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
لی جونگ-کاپ (; – ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
هام هونگ-چول (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کره جنوبی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تنگستن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
هان چانگ-وها (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
کیم جی سونگ (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
دبلیودبلیوئی بِرَگینگ رایتس (به انگلیسی: WWE Bragging Rights) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای و شبکه دبلیودبلیوئی بود که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی، یک کمپانی کشتی حرفه‌ای مستقر در کانتیکت، تولید می شد. این رویداد نخستین بار در سال ۲۰۰۹ برگزار شد و جایگزین پی پر ویو سایبر ساندی شد. آخرین دوره از این رویداد در سال ۲۰۱۰ برگزار شد. محور اصلی این رویداد، نبرد کشتی گیران دو برند اصلی کمپانی دبلیودبلیوئی یعنی راو و اسمکدان بود.
میرزا ملااحمد (ملااحمداف) ( –) پژوهشگر تاجیک بود. ملااحمد از اعضای آکادمی علوم و اتحادیه نویسندگان تاجیکستان بود و مدتی ریاست انجمن دوستی تاجیکستان و ایران را بر عهده داشت. او در ناحیه عینی زاده شد و در شهر دوشنبه درگذشت. زندگی حرفه‌ای. میرزا ملااحمد در سال ۱۹۶۹ از بخش خاورشناسی دانشگاه ملی تاجیکستان فارغ‌التحصیل شد. او تا سال ۱۹۹۹ در انستیتوی زبان و ادبیات و خاورشناسی و میراث خطی ابوعبدالله رودکی در فرهنگستان علوم تاجیکستان، در زمینه‌های ایران‌شناسی، هندشناسی، و تاریخ ادبیات کار می‌کرد. میرزا ملااحمد بیست
و تاریخ ادبیات کار می‌کرد. میرزا ملااحمد بیست سال پایانی خود مسئول بخش علم و سازمان‌دهی و معاون دبیر ارشد علمی در آکادمی ملی علم‌های تاجیکستان بود. میرزا ملااحمد متخصص پژوهش و بررسی آثار رودکی بود. اما درباره دیگر شاعران پارسی‌زبان مانند فردوسی، ناصرخسرو، مولوی، ابوالقاسم لاهوتی، فرخی سیستانی، فروغی بسطامی، و قاآنی شیرازی نیز کتاب نوشته و پژوهش کرده بود. او عضو هیات تحریریه مجله "رودکی" (تهران)، فصلنامه علمی-پژوهشی "پژوهشنامه تاریخ و مجله مؤسسه فرهنگی اکو" (تهران) بود. میرزا ملااحمد همچنین دبیر
اکو" (تهران) بود. میرزا ملااحمد همچنین دبیر سمپوزیوم‌های گوناگون بین‌المللی از جمله «هزاره شاهنامه فردوسی» بود. آثار. میرزا ملااحمد بیش از ۴۵۰ اثر و بیش از ۳۰ کتاب درباره شعرا و نویسندگان قدیم و معاصر پارسی‌زبان از خود باقی گذاشته است.
پارک ایل-کاپ (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
چوی یونگ-کون (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
لی کی-جو (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
چونگ کوک-چین (; – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است.
چو یونگ-کوانگ (؛ ۱۹۲۰ – ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مکرم مصطفی قیسی (زاده ۳۱ مارس ۱۹۷۰ در عمان) دیپلمات و سیاست‌مدار، وزیر سابق جوانان و سفیر سابق اردن در پرتغال، سرزمین‌های مقدس و نمایندگی دائمی در یونسکو بود. او با لونا ممدوح عبادی وکیل اردنی ازدواج کرده‌است که از وی سه فرزند دارد. حرفه. مکرم کار خود را از دربار شاهنشاهی هاشمی آغاز کرد. او ابتدا مسئول هماهنگی و رسانه و دفتر رئیس دادگاه سلطنتی هاشمی (۱۹۹۳–۱۹۹۴) و سپس مدیر دفتر در دفتر اعلیحضرت شاهزاده عبدالله بن الحسین بود. او بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۵ سمت دستیار رئیس پروتکل سلطنتی و سپس رئیس پروتکل
سمت دستیار رئیس پروتکل سلطنتی و سپس رئیس پروتکل (۲۰۰۵–۲۰۰۷) در دادگاه سلطنتی هاشمی را به عهده داشت. در همان زمان، او هماهنگ‌کننده نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد (WEF)، دریای مرده (۲۰۰۵) بود. قیسی در حالی که به عنوان سفیر اردن و نماینده دائم کشورش در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در وین خدمت می‌کرد، بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ استاندار پادشاهی هاشمی اردن در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود. او سپس به عنوان نایب رئیس شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (۲۰۱۱–۲۰۱۲) انتخاب شد. وی همچنین ریاست بخش محصولات دیپلماتیک
انتخاب شد. وی همچنین ریاست بخش محصولات دیپلماتیک عرب (۲۰۱۲–۲۰۱۳) را به‌عهده داشت. وی از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ به عنوان سفیر اردن در جمهوری اتریش خدمت می‌کرد. وی نماینده دائم اردن در سازمان ملل و سایر سازمان‌های بین‌المللی در وین، و همچنین سفیر غیر مقیم در مجارستان، اسلوونی، جمهوری چک و سازمان امنیت و همکاری اروپا بود. مصطفی قیسی پس از تأیید ملک عبدالله دوم بن الحسین، به عنوان رئیس مأموریت در پاریس در سال ۲۰۱۳منصوب شد. مکرم در سال ۲۰۱۶ همزمان با سمت خود به عنوان سفیر اردن در فرانسه، با قدردانی از تجربه خود در
سفیر اردن در فرانسه، با قدردانی از تجربه خود در مسائل بین‌المللی هسته ای، به عنوان نماینده اردن در اجلاس امنیت هسته ای منصوب شد. سپس در سال ۲۰۱۷ از آقای قیسی خواسته شد تا ریاست گروه تماس امنیت هسته ای را بر عهده بگیرد. او از اکتبر ۲۰۱۹ به عنوان سفیر اردن در فرانسه و همچنین نماینده دائم اردن در یونسکو منصوب شد و هم اکنون در همین سمت فعالیت میکند.
سالم محمد حمید(۱۹۷۴متولد)، بنیانگذار و رئیس (مرکز المزماة للدراسات والبحوث) مرکز مطالعات و تحقیقات المزمات از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ بود. او سال‌ها برای دولت دبی در زمینه فرهنگی کار کرده‌است، در توسعه بسیاری از طرح‌ها تحقیقات و استراتژی‌های توسعه و ارتقای فرهنگی دبی و امارات متحده مشارکت داشته‌است. وی با همکاری کمیته برنامه درسی وزارت آموزش و پرورش امارات متحده عربی در تألیف برنامه‌های درسی آموزش ملی، اجتماعی و تاریخی برای سطوح ابتدایی، راهنمایی و متوسطه مشارکت داشته‌است. محتوای برخی از کتاب‌های او در برنامه‌های
محتوای برخی از کتاب‌های او در برنامه‌های درسی امارات درج شده‌اند. زندگی. سالم حمید متولد ۱۹۷۴، فارغ‌التحصیل ۲۰۰۷ دکترای فلسفه از دانشکده علوم انسان‌شناسی دانشگاه ولز انگلستان است. فعالیتها. نویسنده و پژوهشگر دانشگاهی در مطالعات انسانی، فرهنگی و مردم‌شناسی، امور سیاسی و اسلام سیاسی، مقالات بسیاری را به دو زبان عربی و انگلیسی منتشر کرده‌است و برای مطبوعات اماراتی و میدل ایست آنلاین و روزنامه‌های بین‌المللی عرب لندن مقاله می‌نویسد. او ستون هفتگی منظمی در روزنامه الاتحاد و روزنامه العرب لندن دارد و پیش از این
الاتحاد و روزنامه العرب لندن دارد و پیش از این برای روزنامه‌های، الشرق الاوسط لندن، امارات الیوم، ملی اماراتی-انگلیسی، گلف نیوز، خلیج تایمز نوشته‌است. تالیفات. او در زمینه اسلام سیاسی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی تخصص دارد و عناوین زیادی به نام او منتشر شده‌است، از جمله:
هالینا وابونارسکا (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۴۷) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خبرچینان"، "تاج پادشاهان"، "بازیگران شهرستانی"، "مرد آهنین"، "سالی از خورشید خاموش"، "اروپا اروپا"، "اسمولنسک"، "وینچی"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "قانون حقیقی" و "صفر-هفت، به‌گوشم" اشاره نمود. وی در سال ۲۰۱۳ برندهٔ صلیب شایستگی و در سال ۲۰۱۷ برندهٔ نشان زرین شایستگی در فرهنگ - گلوریا آرتیس شد.
لخ واتوتسکی (؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۴۷) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پیمان ورشو"، "ناقوس جنگ"، "هفت آرزو"، "سال‌های شیرین"، "عنصر نامطلوب"، "طایفه"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "کارآگاهان جنایی"، ""، "قانون حقیقی" و "اسمولنسک" اشاره نمود. وی در سال ۲۰۱۵ بابت مشارکت‌های فرهنگی-هنری‌اش برندهٔ نشان افتخار تولد لهستان شد.
سرقت () یک فیلم کمدی سرقت آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی اف. گری گری با بازی کوین هارت، گوگو امبتا-را، وینسنت دن آفریو، اورسولا کوربرو، بیلی مگنوسن، جیکوب باتالون، ژان رنو و سم ورثینگتون است. این فیلم در ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴ از طریق نتفلیکس منتشر شد. موضوع. یک دزد حرفه‌ای توسط دوست دختر سابق خود و اف‌بی‌آی تشویق می‌شود تا با خدمه بین‌المللی خود در یک هواپیمای ۷۷۷ که از لندن به زوریخ پرواز می‌کند، یک سرقت غیرممکن را انجام دهد. شرح داستان. سایروس ویتاکر، دزد بین‌المللی مشهور، رهبری گروهی از سارقان را برعهده دارد
مشهور، رهبری گروهی از سارقان را برعهده دارد که شامل دنتون، کامیلا (خلبان)، می-سان (هکر)، مگنوس (صندوق‌گشا) و لوک (مهندس) است. این گروه دو سرقت هم‌زمان را انجام می‌دهند: سرقت یک تابلوی ون‌گوگ در لندن و آدم‌ربایی ساختگی یک هنرمند مشهور آثار ان‌اف‌تی با نام «ان۸» در ونیز. گروه با صحنه‌سازی آدم‌ربایی برای ان۸، کاری می‌کنند که قیمت آثار او بالا برود. سایروس توضیح می‌دهد که پس از سرقت، ارزش تابلوهای مشهور ناگهان افزایش می‌یابد؛ آن‌ها تابلوی ون‌گوگ را می‌دزدند، در بازار سیاه به قیمت ۲۰ میلیون دلار می‌فروشند و با
بازار سیاه به قیمت ۲۰ میلیون دلار می‌فروشند و با آن پول ان‌اف‌تی متعلق به ان۸ را می‌خرند. پس از «ربوده شدن»، ارزش ان‌اف‌تی به ۸۹ میلیون دلار می‌رسد. N8 که وعدهٔ دریافت سهمی از پول را دارد، تصمیم می‌گیرد همراه گروه جشن بگیرد. مامور اینترپل، ابی گلدوِل که پیش‌تر رابطه‌ای با سایروس داشته، به شواهدی علیه دنتون دست می‌یابد و او را دستگیر می‌کند. اما به‌جای طرح اتهام علیه گروه، فرمانده هاکسلی، مافوق ابی، از وضعیت قانونی آن‌ها استفاده می‌کند تا آن‌ها را وادار کند برای دستگیری میلیاردر لارس یورگنسن همکاری کنند.
برای دستگیری میلیاردر لارس یورگنسن همکاری کنند. یورگنسن قصد دارد با همکاری گروه هکری «لویاتان»، با به‌راه انداختن سیلابی عظیم در اروپا و دستکاری در بازار سهام، میلیاردها دلار سود به‌دست آورد. از آنجا که لویاتان تنها شمش طلای غیرقابل ردیابی را به‌عنوان دستمزد می‌پذیرد، یورگنسن تدارک دیده که محموله‌ای از طلای موجود در خزانه‌اش در لندن با یک پرواز تجاری به بانک لویاتان در زوریخ منتقل شود. در چارچوب توافق برای پاک‌سازی سابقهٔ کیفری سایروس و گروهش، او اصرار دارد که ابی نیز همراه گروه باشد تا در پوشش مأمور
دارد که ابی نیز همراه گروه باشد تا در پوشش مأمور اینترپل، کمکشان کند. گروه درمی‌یابد که تنها راه سرقت طلا، ربودن آن در حین پرواز است. آن‌ها با همکاری یک مجموعه‌دار ثروتمند آثار هنری به نام مولسن، یک جت شخصی تهیه می‌کنند که کامیلا آن را طوری پرواز می‌دهد تا درست زیر هواپیمای تجاری قرار گیرد. می-سان با دست‌کاری سیگنال رادارها، وانمود می‌کند که هواپیمای تجاری در مسیر خود باقی مانده، در حالی‌که گروه آن را به فرودگاهی خصوصی منحرف می‌کنند. در عوضِ قرض دادن جت، سایروس به مولسن وعده می‌دهد که ان۸ یک ان‌اف‌تی ویژه
به مولسن وعده می‌دهد که ان۸ یک ان‌اف‌تی ویژه برای او طراحی کند. پس از باز کردن گاوصندوق توسط مگنوس و بی‌اثر کردن محافظان یورگنسن، گروه طلا را با کمک جت بیرون خواهند کشید. اوضاع زمانی پیچیده می‌شود که یورگنسن یک نفوذی را در سازمان خود اعدام کرده و تاریخ تحویل طلا را جلو می‌اندازد. با این حال، گروه سر موقع آماده می‌شود. پس از انحراف موفقیت‌آمیز هواپیما، محافظان یورگنسن تلاش به هواپیماربایی می‌کنند که به درگیری‌ای در داخل هواپیما منجر می‌شود. مگنوس، ابی، سایروس و کامیلا دستگیر می‌شوند. مگنوس در زمین فرار
و کامیلا دستگیر می‌شوند. مگنوس در زمین فرار می‌کند، اما سه نفر دیگر همراه طلا به جت منتقل می‌شوند تا به ویلای یورگنسن در توسکانی برده شوند. فرمانده هاکسلی که نمی‌خواهد طلا به دست یورگنسن برسد، دستور می‌دهد هواپیما توسط ناتو هدف قرار گیرد. هری، رابط گروه در مرکز کنترل پرواز، همراه کامیلا پیامی به خلبانان می‌رساند که گروگان‌هایی در هواپیما هستند و همین باعث توقف عملیات می‌شود. درگیری دیگری بین گروه و محافظان یورگنسن در جت رخ می‌دهد و جت در محوطهٔ ویلای یورگنسن سقوط می‌کند. ابی، سایروس و کامیلا توسط یورگنسن
سقوط می‌کند. ابی، سایروس و کامیلا توسط یورگنسن با تهدید اسلحه دستگیر می‌شوند. یورگنسن همچنین نمایندهٔ لویاتان را به‌قتل می‌رساند، چرا که آن‌ها تصمیم به لغو معامله گرفته‌اند. پلیس کارابینیری و هاکسلی وارد صحنه می‌شوند و سایروس با کمک دوربین‌های نصب‌شده روی جت، فیلم قتل نمایندهٔ لویاتان به‌دست یورگنسن را پخش می‌کند. یورگنسن بازداشت می‌شود، و ابی که متوجه می‌شود هاکسلی دستور شلیک ناتو را داده بوده، به او مشت می‌زند و از اینترپل استعفا داده و به سایروس می‌پیوندد. چند هفته بعد، سایروس به ابی فاش می‌کند که گروه
چند هفته بعد، سایروس به ابی فاش می‌کند که گروه هنگام سرقت هوایی، طلاها را دزدیده و به‌جای آن شمش‌های آهنی رنگ‌شده گذاشته‌اند. آن‌ها محمولهٔ واقعی طلا را بازیابی کرده و همراه گروه، موفقیت‌شان را جشن می‌گیرند و رابطهٔ ابی و سایروس از سر گرفته می‌شود. تولید. در ۱۸ مارس ۲۰۲۱، فیلمنامه دنیل کونکا به‌نام "سرقت" توسط نتفلیکس خریداری شد و مت ریوز قرار بود تهیه‌کنندهٔ این فیلم باشد. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱، اف. گری گری فیلم برای کارگردانی انتخاب شد و کوین هارت به بازیگری و تهیه کنندگی پیوست. در ۹ ژوئن ۲۰۲۲، بازیگران
و تهیه کنندگی پیوست. در ۹ ژوئن ۲۰۲۲، بازیگران کامل اعلام شد و جرمی دونر به عنوان نویسنده شناخته شد. در ژانویه ۲۰۲۳ مشخص شد، امرالد فنل و کینبرگ در ساخت فیلمنامه نقش داشته‌اند.
آندژی تشاسکوفسکی (؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌شناس، موسیقی‌دان سبک جاز، نوازنده پیانو، رهبر ارکستر و معلم موسیقی اهل لهستان بود. وی از صاحب‌نظران سَنکُپ در موسیقی محسوب می‌شد و آثاری در سبک موسیقی آوانگارد و موسیقی دوازده‌نغمه‌ای ارائه نمود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جادوگران بی‌گناه"، "پیروزی آسان" و "قطار شب" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب شایستگی شده‌است.
«می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» () ترانه‌ای از تیلور سوئیفت خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. این ترانه یک ترانه بونس است که در اصل به عنوان بخشی از "نسخه ۳ صبح" دهمین آلبوم استودیویی او، "نیمه‌شب‌ها" (۲۰۲۲)، منتشر شد. این آهنگ توسط سوئیفت و آرون دسنر نوشته و تهیه شده است. این ترانه دارای سبک سافت راک متمایل به موج نو است. در این ترانه، راوی در مورد یک رابطهٔ عاشقانه با فردی بزرگتر از خود نشخوار فکری می‌کند. منتقدان، موسیقی متن و تولید و احساسات عاطفی این آهنگ را بسیار مورد ستایش قرار دادند و برخی آن را به
را بسیار مورد ستایش قرار دادند و برخی آن را به عنوان یک ترانهٔ برجسته انتخاب کردند. این ترانه در مجله‌های "بیزنس اینسایدر"، "رولینگ استون" و "اسلنت مگزین" در جدول بهترین‌های پایان سال ۲۰۲۲ قرار گرفت. این ترانه تا رتبهٔ ۲۰ "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده و رتبهٔ ۲۱ در "بیلبورد" ۲۰۰ جهانی به اوج رسید و در کانادا، فیلیپین، پرتغال، سوئد و ویتنام نیز در جدول برترین‌ها قرار گرفت. پس‌زمینه و انتشار. در ۲۸ اوت ۲۰۲۲، سوئیفت هنگام دریافت جایزهٔ بهترین ویدیوی سال برای "" در جوایز ام‌تی‌وی ۲۰۲۲، انتشار دهمین آلبوم
"" در جوایز ام‌تی‌وی ۲۰۲۲، انتشار دهمین آلبوم استودیویی خود با نام "نیمه‌شب‌ها" را اعلام کرد.&lt;ref name="RS/reveal"&gt;&lt;/ref&gt; این آلبوم که دارای ۱۳ ترانه است، در نیمه‌شب ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ به وقت شرق آمریکا توسط ریپابلیک رکوردز منتشر شد. سه ساعت بعد، نسخهٔ «"۳ صبح"» از آلبوم "نیمه‌شب‌ها"، که شامل «می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» و شش آهنگ دیگر بود، به صورت غافلگیرانه‌ای منتشر شد. این آهنگ همچنین در نسخه‌های «"تا سپیده دم"» و «"اواخر شب"» آلبوم که در ۲۶ مه ۲۰۲۳ منتشر شدند، قرار داده شد. آرون دسنر که با
مه ۲۰۲۳ منتشر شدند، قرار داده شد. آرون دسنر که با سوئیفت در آلبوم‌های استودیویی "فولکلور" و "اورمور" در سال ۲۰۲۰ همکاری کرده بود، روی چهار آهنگ از نسخهٔ "۳ صبح" آلبوم، از جمله «می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» کار کرد. در ۸ مه ۲۰۲۳، سوئیفت این ترانه را به همراه دسنر در یک توقف در شهر نشویل به عنوان بخشی از تور دوره‌ها، اجرا کرد. در سال ۲۰۲۴، سوئیفت این ترانه را دو بار به عنوان بخشی از یک مش‌آپ با دیگر ترانه‌هایش در تور دوره‌ها اجرا کرد. او اولین مش‌آپ را با ترانه «پیچک» در سیدنی در ۲۶ فوریه و دومین بار با «من
«پیچک» در سیدنی در ۲۶ فوریه و دومین بار با «من جاهایی را می‌شناسم» در ادینبرو و در ۷ ژوئن اجرا کرد. «می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» برای اولین بار در بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده در رتبه ۲۰ قرار گرفت. همچنین در بیلبورد ۲۰۰، در رتبه ۲۱ قرار گرفت. این ترانه در جدول تک‌آهنگ‌ها به چنین رتبه‌هایی دست یافت: جدول ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ کانادا (۱۸)، جدول تک‌آهنگ پرتغالی (۶۶)، جدول آهنگ‌های فیلیپین (۲۳) و جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد ویتنام (۹۶). ترکیب‌بندی. سوئیفت این ترانه را با همکاری دسنر نوشت و تهیه کرد. دسنر برای این
را با همکاری دسنر نوشت و تهیه کرد. دسنر برای این ترانه سازهای گوناگونی از جمله گیتار بیس، گیتار الکتریک، گیتار آکوستیک، سازدهنی، سینث‌سایزر و پیانو را نواخته است. دیگر نوازندگان عبارتند از: برایس دسنر (گیتار الکتریک)، جیمز مک‌آلیستر (درام، سینث‌سایزر)، برایان دوندورف (درام)، و توماس بارتلت (کیبورد، سینث‌سایزر). آهنگ ترانه دارای ساختار پیوسته‌ای از گیتار آکوستیک، سینث‌سایزر و دیستورشن است. کَلی آلگریم منتقد "بیزنس اینسایدر"، ژانر ترانه را سافت راک دانست، و رولینگ استون آن را یک ترانهٔ متمایل به موسیقی موج
رولینگ استون آن را یک ترانهٔ متمایل به موسیقی موج نو نامید. در "اورگونین"، لیزی آکر آهنگ را حاوی «حال و هوای کمابیش کانتری» دانست. ملیسا روجیری از "یواس‌ای تودی" گفت که ترانه دارای «یک کادانس افسارگسیخته و رفرین فزاینده» است. در اشعار متن ترانه، یک راوی در مورد رابطه گذشتهٔ خود در سن ۱۹ سالگی با فردی مسن‌تر، نشخوار فکری می‌کند؛ افکاری که همچنان در بزرگسالی نیز ذهنش را آزار می‌دهد. راوی با تعمقی دربارهٔ این رابطه می‌گوید «کاملاً مطمئنم که هرگز نمی‌بایست در ۱۹ سالگی با شیطان می‌رقصیدم / و خدا گواه است که
۱۹ سالگی با شیطان می‌رقصیدم / و خدا گواه است که رنجی شیرین بود / و اکنون که بزرگ شده‌ام، از خاطرهٔ ترسناک و مکرر آن هراسانم.» او وارسی می‌کند که چگونه ضربه روحی این خاطرات او را به حربه‌ای تبدیل کرده است («من همیشه برایت متاسفم»)؛ اما همچنین اقرار می‌کند که چگونه آن شخص، وی را سرگرم و خرسند می‌کرد («و خدا گواه است که رنجی شیرین بود»). علاوه بر اینها، اشعار ترانه مملو از اشارات مذهبی است («تو بحران ایمان من هستی» و «قبر بسته نمی‌شود، پنجره‌های شیشه‌ای رنگی در ذهن من است»). بریج ترانه حاوی اشعاری است که برخی
ذهن من است»). بریج ترانه حاوی اشعاری است که برخی از منتقدان آن را چشمگیر و پرکنایه می‌دانند. راوی می‌خواند «زندگی با هیجان ضربه به نقاط حساس تو/ نوجوانیِ دخترانه‌ام را به من بازگردان، که در اصل متعلق به خودم بود» و مرد را به دزدیدن بی‌گناهی او و آزار عاطفی و جنسی متهم می‌کند. بسیاری از منتقدان این ترانه را دنباله‌ای برای ترانه «جان عزیز» می‌دانند، زیرا هر دو در مورد یک دختر نوجوان هستند که با یک مرد مسن رابطه برقرار می‌کند. اما راب شفیلد نویسندهٔ "رولینگ استون" «می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» را «آشفته‌تر،
استون" «می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» را «آشفته‌تر، سردرگم‌تر، دوسوگراتر» در نظر گرفت. در "اسلیت"، کارل ویلسون گفت که در این آهنگ، بازگشت سوئیفت «به داستان‌هایی است که به نظر آشنا هستند، اما این بار با دودلی و تردید». پذیرش. بسیاری از منتقدان «می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» را بهترین آهنگ در نسخه ۳ صبح نیمه‌شب‌ها می‌دانستند، و برخی ادعا داشتند که حتی از ۱۳ آهنگ نسخهٔ استاندارد بهتر است و تصمیم سوئیفت را برای قرار دادن ترانه به عنوان یک آهنگ بونس زیر سؤال بردند. افراد اندکی هم با قرار دادن ترانه در نسخهٔ ۳ "صبح"
اندکی هم با قرار دادن ترانه در نسخهٔ ۳ "صبح" به جای نسخهٔ اصلی موافق بودند، زیرا این قطعه از نظر تولید نسبت به بقیهٔ آلبوم متمایز است.روزنامه‌نگار "ورایتی" کریس ویلمن نوشت که ممکن است اشعار دردناک "نیمه‌شب‌های" نسبتاً بازیگوش را خراب کند. ویلسون این آهنگ را یک «قاتل» با اشعار تأثیرگذاری نامید که باعث می‌شود احساس کند «(هنگام آتش گرفتن) در جایی از خانه است که می‌سوزد.» کوئین مورلند از "پیچفورک" آن را به عنوان یکی از بهترین آهنگ‌های حرفه‌ای سوئیفت انتخاب کرد و دیدگاه دقیق و بالغ‌تر او را در مقایسه با آهنگ
و دیدگاه دقیق و بالغ‌تر او را در مقایسه با آهنگ ۲۰۱۰ وی «جان عزیز» ستود. در "آتلانتیک"، شرلی لی اظهار داشت که علیرغم شایعات رسانه‌ای که موضوع پنهان در «می‌شد، می‌توانست، می‌بایست» احاطه کرده بود، این آهنگ به لطف احساسات عاطفی خود در آزمون زمان مقاومت خواهد کرد. آکر کمتر تعارف داشت؛ او این آهنگ را مانند دیگر آهنگ‌های نیمه‌شب‌ها سرگرم‌کننده نمی‌دانست. این آهنگ در جدول‌های بهترین آهنگ‌های پایان سال ۲۰۲۲ توسط بیزنس اینسایدر (اول)، "اسلنت مگزین" (۲۴)، و "رولینگ استون" (۵۹) رتبه‌بندی شد. دست‌اندرکاران. اعتبارات
استون" (۵۹) رتبه‌بندی شد. دست‌اندرکاران. اعتبارات از تیدال گرفته‌شده است.
دلداری () نوعی همدردی اندوه ناشی از رنج دیگران است و برای احساس قابل مقایسه برای دلسوزی تسلیت یا همدلی به کار می‌رود. خودخوری نوعی دلداری برای خود است. دو نوع متفاوت از دلداری وجود دارد: دلداری خیرخواهی و همدردی. روان‌شناسان دلداری را در کودکی در حال رشد می‌دانند که خارج از توانایی نوزاد و غیرقابل تشخیص برای دیگران است. همچنین دلداری یک نام خانوادگی است که در سیستان و بلوچستان سراوان،سوران،جالق،کله گان،استفاده میشود.
سربازان خاکستری () اسم رمز یک گروه شبه نظامی مخفی از انجمن پیشاهنگی و هدایت لهستان بود که در دوران جنگ جهانی دوم فعالیت داشتند. این سازمان در زمان جنگ و در ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۹ بنیان نهاده شد، و تا ۱۸ ژانویه ۱۹۴۵ در مقابل آلمان نازی در ورشو جنگید و فعالانه مقاومت کرد و سهمی مهم در جنبش مقاومت لهستان در جنگ جهانی دوم به رهبری دولت زیرزمینی لهستان داشت. برخی اعضای این گروه شبه نظامی از بهترین نیروهای آموزش دیدهٔ ارتش میهنی بودند. گروه سربازان خاکستری تا ۱ مه ۱۹۴۴ میلادی، ۸٬۳۵۹ عضو داشت و تا آن هنگام همه اعضا
میلادی، ۸٬۳۵۹ عضو داشت و تا آن هنگام همه اعضا می‌بایست بالای ۱۷ سال باشند. اما از ۱۹۴۲ نوجوانان کم‌سن‌تر (۱۲ تا ۱۷ سال) هم به عضویت آنها درآمدند. گرچه «سربازان خاکستری» به‌طور رسمی مستقل بودند، اما همکاری نزدیکی با نمایندگان هیئت دولت زیرزمینی و همچنین ستاد ارتش داخلی داشتند. این گروه مقر مرکزی اختصاصی خود را داشت که با نام رمز «محوطهٔ زنبوران» شناخته می‌شد که توسط سررسد به اضافه سه تا پنج معاون در رتبه «رسدیار» اداره و رهبری می‌شد. سربازان خاکستری از اصول پیش از جنگ «انجمن پیشاهنگی و هدایت لهستان» پیروی
پیش از جنگ «انجمن پیشاهنگی و هدایت لهستان» پیروی می‌کردند: خدمت به مردم و کشور، و آموزش و ارتقای مهارت‌های‌شان. پیش‌تر نیروهای آلمان نازی «انجمن پیشاهنگی و هدایت لهستان» را یک سازمان جنایی اعلام و فعالیت‌شان را ممنوع کرده بود. علاوه بر منشور اخلاقی پیشاهنگی، سربازان خاکستری یک مسیر عملی سه مرحله‌ای اساسی را نیز دنبال می‌کردند: