payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلانتری خدمت کرد. در سال ۱۸۵۶ مجلس قانون‌گذاری کالیفرنیا در بنیسیا تشکیل جلسه نمودند و زمانیکه این مجلس منحل شد، برایانت به مرکز جدید ایالت کالیفرنیا، ساکرامنتو رفت و در آنجا کسب و کار کالا را همراه با جورج دبلیو چسلی و جورج ال برادلی که به مدت چهار سال دوام نمود، آغاز کرد. سپس او «این کسب و کارش را به حراج گذاشت و کسب و کار عمده فروشی مشروب را همراه با آقای موریسون به راه انداخت». بعداً به سانفرانسیسکو برگشته و در شرکت‌های چون دفتر بیمه و کسب و کار انتقالات کار کرد. خانواده. برایانت دو بار ازدواج کرد که
کار کرد. خانواده. برایانت دو بار ازدواج کرد که از همسر اولیش شش فرزند داشت. دختر بزرگش بعدها همسر شهردار شهر نیویورک ویلیام راسل گریس بود. ازدواج دومش در سال ۱۸۷۰ بود. در ۱۸۷۷ دختر دیگرش ماری با جورج آوری ازدواج نمود. حرفه. در سانفرانسیسکو برایانت در حزب دموکرات فعالیت می‌کرد و در سال ۱۸۶۶ او توسط رئیس‌جمهور اندرو جانسون به عنوان افسر نیروی دریایی «همراه با تمام افتخارات و مزایایی که از آن حاصل می‌شود» مقرر شد. زندگی‌نامه‌نویس او ویلیام هاینتز، گفته بود که برایانت «این منصب را تا ۱۸۷۰ بدون سفردریایی فراتر
برایانت «این منصب را تا ۱۸۷۰ بدون سفردریایی فراتر از گولدن گیت نگهداشته بود». برایانت در سال ۱۸۷۱ عضو کمیته مالی شرکت بیمه سرمایه‌گذاری در ایالت بود. او این حرفه در بیمه را همزمان با شهرداری سانفرانسیسکو ادامه داد و از ۱۸۸۲ به بعد او رئیس شرکت برقی کالیفرنیا نیز بود. او به عنوان یک «چهره برجسته در بخش بیمه» شناخته می‌شد. عضویت‌ها. اگرچه برایانت یک دموکرات بود، او در جریان جنگ داخلی ایالت متحده با حزب جمهوری‌خواهان همسو شد و در سال ۱۸۷۱ او در سازماندهی اتحادیه برودریک در انجمن جمهوری‌خواهان کالیفرنیا که به
برودریک در انجمن جمهوری‌خواهان کالیفرنیا که به افتخار سناتور این ایالت که در جنگ تن به تن با رئیس دادگستری کالیفرنیا دیوید اس تیری کشته شدند، نام‌گذاری شده بود، کمک کرد و به‌عنوان مأمور ریاست آن کار کرد. قطع‌نامه تأسیس این اتحادیه تذکر داشت که برودریک کوشیده‌است تا یک سازمانی را شکل بدهد که «اصل اساسی آن مخالفت با تجدید برده‌داری است». سال بعد، ۱۸۷۲، برایانت نقش فعالی در آغاز یک شاخه جنبش جمهوری‌خواه لیبرال به‌نام انجمن مرکزی گریلی داشت. هدف این جنبش حمایت از هوراس گریلی به‌عوض اولیس اس گرانت برای ریاست
از هوراس گریلی به‌عوض اولیس اس گرانت برای ریاست جمهوری بود. تا سال ۱۸۷۳ برایانت رئیس باشگاه پاسیفیک جوکی بود که مسابقات اسب دوانی را در میدانی در شهر برگزار می‌کرد. او همزمان رئیس لژ غربی به‌نام ماسون‌های آزاد پذیرفته شده و عضو هیئت امنای کالج میلس در آنکلند بود. در سال ۱۸۷۵، او در سازماندهی گشت آتش‌نشانی سانفرانسیسکو که هدف آن کشف و مانع آتش و نجات ملک از آتش‌سوزی بود، کمک کرد. در سال ۱۸۷۶ برایانت یکی از سازمان دهندگان انجمن پیشگیری از ستم بر کودکان بود. شهر نیویورک. به‌عنوان شهردار منتخب، برایانت به شهر
نیویورک. به‌عنوان شهردار منتخب، برایانت به شهر نیویورک در سال۱۸۷۵ سفر کرد و در آنجا با همراهی مقامات عمومی، ستاد پلیس بروکلین و با شام مجللی در هتل ویندسور در منهتن مورد استقبال قرار گرفت. او در یکی از اجلاس هیئت انجمن شهر نیویورک شرکت کرد و در پهلوی رئیس هیئت ساموئل ای لوئیس نشسته بود. وفات. برایانت در۱۱ مه سال ۱۸۸۸ بعد از سقوط از قایقی که از سانفرانسیسکو به آکلند در حرکت بود، درگذشت. در نخست تصور به این می‌شد که او خودکشی کرده‌است و سه ستون مکمل سانفرانسیسکو کرونیکل به همین فرضیه اختصاص یافته بود: اولین
کرونیکل به همین فرضیه اختصاص یافته بود: اولین حدس این بود که طریقه مرگ غم‌انگیز این شهروند شناخته شده خود یک مدرک خودکشی بود. پیشرفت‌های بعدی تنها به تقویه این نظریه و برطرف کردن تمام تردیدها که پایان بی موقع زندگی و حرفه شهردار سابق نتیجه نومیدی و تحریک شده توسط مشکلات مالی و جسمانی بوده‌است. نیویورک تایمز گزارش داد که: برایانت شهردار سابق سانفرانسیسکو با پریدن از قایق انسینال لحظاتی بعد ازینکه قایق سفرش را به آکلند ساعت ۹:۱۵ آغاز کرده بود، به زندگیش خاتمه داد. آقای برایانت هنگام خریداری بلیط متشنج و
داد. آقای برایانت هنگام خریداری بلیط متشنج و متزلزل بود و دروازه‌بان آخرین شخصی به نظر می‌رسد که با او صحبت کرده‌است. اگرچه هیئت منصفه، پزشک قانونی در تاریخ۱۵ مه، ۱۸۸۸ حکم کرد که مرگ او تصادفی بود. این تصمیم اساساً با درنظر گرفتن شهادت پسری به‌نام «جوزف لیکنا» گرفته شده بود. او گفته بود: هنگامی‌که قایق سه یا چهار بلوک از اسکله فاصله داشت، من مردی را دیدم که در عرشه بالایی قایق بالا و پایین قدم می‌زند. او تنها شخصی بود که آنجا دیدم. او نزدیک به نرده رفت، مبهوت شد و به دریا افتاد و زمانیکه به آب برخورد کرد
شد و به دریا افتاد و زمانیکه به آب برخورد کرد او دست و پا می‌زد مثل اینکه می‌خواست شنا کند. او از کنار به عقب قایق رفت اما به‌طور اختیاری به آب نپرید. حرفه سیاسی. سان فرانسیسکو. انتخابات. حمایت برایانت از هشت ساعت کاری در روز و درخواست او مبنی بر توقف «هجوم» کارگران چینی به کالیفرنیا توجه رهبران دموکرات را جلب نموده او در سال ۱۸۷۵ موفق به کسب نامزدی شهرداری سانفرانسیسکو شد. برخی او را به‌خاطر مخالفت با «دموکراسی» (که در آن زمان حزب دموکرات به اصل دموکراسی شهرت داشت) مورد انتقاد قرار می‌دادند. واکنش یک
شهرت داشت) مورد انتقاد قرار می‌دادند. واکنش یک روزنامه این بود: «اتهامی مبنی بر غیر ارتدکس بودن او در بخش دموکراسی نامعقول است…. اگر…. او همراه با حزب جمهوری‌خواهان همکاری می‌کرد، او فقط کاری را کرد که هزاران دموکراتها کردند؛ اگر چنین نمی‌کردند، اتحادیه نابود می‌شد».
کاترین کولونا (به فرانسوی: Catherine Colonna؛ زاده ۱۶ آوریل ۱۹۵۶) دیپلمات و سیاستمدار فرانسوی است. او از مه ۲۰۲۲ تا ژانویه ۲۰۲۴ وزیر امور خارجه فرانسه بود. وی پیشتر، از سپتامبر ۲۰۱۹ تا مه ۲۰۲۲ به‌عنوان سفیر فرانسه در بریتانیا فعالیت می‌کرد. کولونا بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ سفیر فرانسه در ایتالیا و متعاقباً سفیر فرانسه در OECD بود.
شیوع آبلهٔ میمون برای نخستین بار در ۲۹ آوریل ۲۰۲۲ در بریتانیا با بروز علائم آبلهٔ میمون در یک شهروند بریتانیایی که به نیجریه، جایی که یک بیماری بومی است، سفر کرده بود شناسایی شد. فرد متعاقباً در ۴ مه به بریتانیا بازگشت و بیمار صفر شیوع این بیماری به کشور شد. از ۱۸ مه به بعد، موارد ابتلا از تعداد فزاینده‌ای از کشورها و مناطق دیگر، عمدتاً در اروپا، اما همچنین در آمریکای شمالی و جنوبی، خاورمیانه و استرالیا گزارش شده‌است. سازمان جهانی بهداشت در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲ شیوع آبلهٔ میمون را یک وضعیت اضطراری جهانی اعلام کرد.
آبلهٔ میمون را یک وضعیت اضطراری جهانی اعلام کرد. منشأ چند مورد از موارد آبلهٔ میمون در بریتانیا ناشناخته است. برخی از ناظران از اواسط ماه مه شاهد انتقال اجتماعی در منطقهٔ لندن بودند. موارد بیشتری از این ویروس در شمال شرقی و جنوب شرقی انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی گزارش شده‌است. آبلهٔ میمون یک عفونت ویروسی است که یک یا دو هفته پس از قرار گرفتن در معرض آن با تب و سایر علائم غیراختصاصی ظاهر می‌شود و سپس جوش‌هایی ایجاد می‌کند که می‌تواند تا چند هفته ادامه داشته باشد و معمولاً برطرف می‌شود. موارد در
ادامه داشته باشد و معمولاً برطرف می‌شود. موارد در کودکان به احتمال زیاد شدیدتر است. پیش‌زمینه. آبلهٔ میمون انسانی یک بیماری ویروسی است که توسط "ویروس آبلهٔ میمون"، یکی از گونه‌های آبله که اکنون ریشه‌کن شده‌است، ایجاد می‌شود. آبلهٔ میمون معمولاً با علائمی مشابه آبله تظاهر می‌کند، اگرچه معمولاً خفیف‌تر است. با این حال نرخ مرگ و میر در مورد آبلهٔ میمون هنوز هم بدون درمان فوری ممکن است تا ۱۰٪ باشد. آبلهٔ میمون، بیماری بومی غرب و مرکز آفریقا است. قبل از شیوع سال ۲۰۲۲، بریتانیا تنها هفت مورد قبلی آبلهٔ میمون را
۲۰۲۲، بریتانیا تنها هفت مورد قبلی آبلهٔ میمون را ثبت کرده بود، که تمام موارد، وارداتی از آفریقا یا کارکنان مراقبت‌های بهداشتی بودند که در درمان آن‌ها شرکت داشتند. سه مورد اول از این قبیل در سال ۲۰۱۸، و پس از آن یک مورد دیگر در سال ۲۰۱۹ و سه مورد دیگر در سال ۲۰۲۱ بود. تنها شیوع عمدهٔ آبلهٔ میمون که در یک کشور غربی قبل از سال ۲۰۲۲ ثبت شد، شیوع آبلهٔ میمون در غرب میانه در سال ۲۰۰۳ در ایالات متحده بود. با این حال این شیوع انتقال در جامعه را نشان نداد. آبلهٔ میمون عمدتاً از طریق تماس نزدیک با افراد عفونی منتقل
عمدتاً از طریق تماس نزدیک با افراد عفونی منتقل می‌شود. قبل از شیوع سال ۲۰۲۲، آبلهٔ میمون به عنوان یک بیماری آمیزشی در نظر گرفته نمی‌شد. با این حال، گسترش سریع ویروس بین شرکای جنسی در مراحل اولیهٔ شیوع این بیماری، این بحث را برانگیخته است که آمیزش جنسی ممکن است راه دیگری برای انتقال باشد. موارد در ناحیهٔ اندمیک. در مقاله‌ای در کنورستیون، اویواله توموری اشاره کرد که تعداد عفونت‌های آبلهٔ میمون در نیجریه تا تاریخ ۲۰۲۱ احیاناً کمتر گزارش شده‌است چون بسیاری از جمعیت نیجریه به دلیل ترس از مبتلا شدن به کووید ۱۹
جمعیت نیجریه به دلیل ترس از مبتلا شدن به کووید ۱۹ از امکانات مراقبت‌های بهداشتی پرهیز نموده‌اند. نظارت نیجریه بر بیماری‌های مختلف، از جمله آبلهٔ میمون، باید بر روی دنیاگیری کووید-۱۹ در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ تمرکز می‌کرد که بسیاری از موارد را از دست داد و منجر به کم کردن آمار رسمی شد. همان‌طور که مقام‌های بهداشتی بریتانیا نخستین مورد آبلهٔ میمون را در بریتانیا گزارش نمودند. درماه مه ۲۰۲۲، دولت نیجریه اطلاعات و آماری را در مورد موارد گزارش شده و مرگ و میر در این کشور به اطلاع مردم رساند. در گزارش ۹ مه ۲۰۲۲،
این کشور به اطلاع مردم رساند. در گزارش ۹ مه ۲۰۲۲، ان‌سی‌دی‌سی اعلام کرد که میان سال ۲۰۱۷، ۲۳۰ مورد در ۲۰ ایالت و منطقهٔ پایتخت فدرال تأیید شده‌است. و سال ۲۰۲۲. ایالت ریورز بیشترین آسیب را دید و پس از آن بایلسا و لاگوس قرار گرفتند. در بازهٔ زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲، ان‌سی‌دی‌سی ۶ مورد مرگ را در ۶ ایالت مختلف گزارش نمود که نسبت مرگ و میر ۳٫۳ درصدی را نشان می‌داد. انگلستان. در اواخر آوریل ۲۰۲۲ گزارش شد که یکی از ساکنان بریتانیایی که به لاگوس و ایالت دلتا در نیجریه، یعنی مناطقی که آبلهٔ میمون به عنوان یک بیماری بومی
مناطقی که آبلهٔ میمون به عنوان یک بیماری بومی در نظر گرفته می‌شود، سفر کرده‌است. این فرد در ۲۹ آوریل در حالی که هنوز در نیجریه بود علائم آبلهٔ میمون، از جمله بثورات پوستی را نشان داد. او متعاقباً به بریتانیا پرواز کرد و در ۴ مه رسید و در همان روز به بیمارستان مراجعه کرد. عفونت این فرد بلافاصله به آبلهٔ میمون مشکوک شد و فرد در بیمارستان گایز بستری شد و پس از مثبت شدن تست ویروس، قرنطینه شد. آزمایش نمونه‌های سواب بیمار توسط واکنش زنجیره‌ای پلیمراز نشان داد که شیوع این بیماری از تبارشاخه آبلهٔ میمون آفریقای
شیوع این بیماری از تبارشاخه آبلهٔ میمون آفریقای غربی است که در بین دو سویهٔ شناخته‌شدهٔ آبلهٔ میمون با نرخ مرگ و میر کمتر از یک درصد مرگبارتر است. رهگیری تماس گستردهٔ افرادی که هم در پرواز بین‌المللی از نیجریه به بریتانیا و هم در داخل کشور پس از ورودشان با این مورد در تماس بودند، انجام شد؛ به تماس‌های احتمالی توصیه شد که از علائم آبلهٔ میمون آگاه باشند و بلافاصله در صورتی که علائم در عرض ۲۱ روز از رویداد تماس دیده شوند، خود را قرنطینه کنند. سازمان بهداشت جهانی به دنبال این تلاش رهگیری تماس، انتقال بیشتر
جهانی به دنبال این تلاش رهگیری تماس، انتقال بیشتر ویروس در بریتانیا را با خطر «حداقل» در نظر گرفت. طبق گزارش بهداشت عمومی اسکاتلند رهگیری تماس در پاسخ به این پرونده در تاریخ ۱۴ مه به اسکاتلند گسترش یافت. به «تعداد کمی» از مردم در اسکاتلند به دنبال تماس نزدیک با فردی که در ابتدا گزارش شده بود به این ویروس مبتلا شده‌است، دستور داده شد تا خود را ایزوله کنند، اگرچه خطر کلی برای عموم مردم «بسیار کم» باقی مانده‌است. دو مورد جدید آبلهٔ میمون توسط آژانس امنیت بهداشتی بریتانیا در ۱۲ مه تأیید شد، که هر دو در لندن
بریتانیا در ۱۲ مه تأیید شد، که هر دو در لندن بودند. این دو نفر با هم در یک خانواده زندگی می‌کردند. با این حال، هیچ ارتباط شناخته‌شده‌ای بین هر یک از آن‌ها و مورد شاخص یا سفر به مناطق بومی وجود نداشت. یکی از موارد جدید در بیمارستان سنت مری بستری شد، در حالی که مورد دیگر با علائم خفیف‌تر گفته شد که در خانهٔ خود ایزوله شده‌است. چهار مورد دیگر آبلهٔ میمون در ۱۷ مه تأیید شد، سه مورد از آن در لندن به علاوه یک مورد در شمال شرقی انگلستان که قبلاً به لندن سفر کرده بود. هیچ‌یک از این موارد جدید هیچ سابقهٔ تماس
بود. هیچ‌یک از این موارد جدید هیچ سابقهٔ تماس شناخته‌شده‌ای با سه مورد تأیید شدهٔ قبلی نداشتند و این نشان می‌دهد که سرایت گسترده‌تر این ویروس در منطقه لندن در حال انجام است. با این حال، آژانس امنیت بهداشتی بریتانیا اعلام کرد که خطر برای عموم مردم «بسیار کم» باقی مانده‌است. تأیید شد که بیماران مبتلا به عفونت آبلهٔ میمون در بیمارستان رویال ویکتوریا در نیوکاسل آپون تاین و در بیمارستان رویال فری و بیمارستان گایز در لندن بستری هستند. در ۲۰ مه، ساجد جاوید گزارش داد که ۱۱ مورد دیگر در بریتانیا تأیید شده‌است که
داد که ۱۱ مورد دیگر در بریتانیا تأیید شده‌است که مجموع موارد را در این کشور به بیست می‌رساند. یک نمایندهٔ آژانس امنیت سلامت انگلستان خواستار هوشیاری مردانی شد که با مردان رابطه جنسی دارند، که تعداد نامتناسبی از موارد را در بریتانیا و اروپا را تشکیل داده‌اند. کشورهای دیگر. در ۱۸ مه در پرتغال، ۱۴ مورد آبلهٔ میمون توسط مقامات بهداشتی از مجموع ۲۰ مورد مشکوک گزارش شد که ۲ نمونه هنوز در انتظار نتایج آزمایش هستند. تا ۱۸ مه، ۷ مورد تأیید شده در اسپانیا وجود داشت. در همان روز، ایالات متحده اولین مورد آبلهٔ میمون در
همان روز، ایالات متحده اولین مورد آبلهٔ میمون در سال ۲۰۲۲ را تأیید کرد و کانادا نیز ۱۳ مورد مشکوک را گزارش کرد. در ۱۹ مه، سوئد و بلژیک اولین موارد آبلهٔ میمون را گزارش کردند، در حالی که ایتالیا اولین مورد خود را در مسافری که از جزایر قناری وارد شده بود تأیید کرد. یک مورد مشکوک در فرانسه گزارش شده‌است. یک تجزیه و تحلیل ژنومی انجام‌شده روی یک مورد در پرتغال، روی ویروسی که بیمار را در کلاد آفریقای غربی آلوده کرده بود، نشان داد که ویروس بیشترین ارتباط را با ویروس‌های مرتبط صادرشده از نیجریه در سال‌های ۲۰۱۸ و
مرتبط صادرشده از نیجریه در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ دارد. پس از شناسایی یک مورد در ماساچوست در ۱۸ مه، ایالات متحده در ۱۹ مه سفارش ۱۱۹ میلیون دلار برای ۱۳ میلیون واکسن آبلهٔ میمون از باوارین نوردیک داد. در ۲۰ مه، استرالیا اولین مورد مشکوک خود را در مردی که پس از بازگشت از سفر در اروپا بیمار شده بود را گزارش کرد. مورد دوم نیز در همان روز تأیید شد. این موارد در ملبورن و سیدنی شناسایی شدند که هر دو فرد به تازگی از سفری در اروپا بازگشته بودند. آلمان، فرانسه و هلند نیز اولین موارد خود را در همان روز تأیید کردند. در
اولین موارد خود را در همان روز تأیید کردند. در ۲۱ مه، سوئیس و اسرائیل اولین موارد خود را تأیید کردند. یونان اولین مورد مشکوک خود را در یک گردشگر انگلیسی ۲۹ ساله در همان روز گزارش کرد. سازمان جهانی بهداشت و واکنش‌های ملی. در ۲۰ مه، سازمان بهداشت جهانی یک جلسهٔ اضطراری از مشاوران مستقل برای بحث در مورد شیوع و ارزیابی سطح تهدید تشکیل داد. هانس کلوگه رئیس اروپایی این مرکز ابراز نگرانی کرد که با تجمع مردم برای مهمانی‌ها و جشنواره‌ها در تابستان ممکن است گسترش عفونت‌ها در اروپا تسریع شود. انتظار می‌رود سازمان
عفونت‌ها در اروپا تسریع شود. انتظار می‌رود سازمان جهانی بهداشت اطلاعاتی را در مورد توالی ژنوم ویروس از موارد مختلف برای تعیین علت ارائه دهد.
چارلز برانتلی آیکوک (Charles Brantley Aycock) (زادهٔ ۱ نوامبر ۱۸۵۹ – درگذشتهٔ ۴ آوریل ۱۹۱۲)، از سال ۱۹۰۱ الی ۱۹۰۵ پنجاهمین فرماندار ایالت کارولینای شمالی ایالات متحده بود. او پس از شروع کار خود به عنوان وکیل و معلم، در دوره «ایالت‌های جنوبی یکپارچهٔ» حامی حزب دموکرات فعالیت کرد و به عنوان یک جدایی‌طلب برجسته شناخته شد. او به دلیل حمایتش از بهبود سیستم مدارس دولتی کارولینای شمالی، به عنوان «فرمانده آموزش» شناخته شد و پس از پایان سمت دولتی، برای ترویج اهداف آموزشی به سرزمین خودش بازگشت. اوایل زندگی. چارلز بی.
به سرزمین خودش بازگشت. اوایل زندگی. چارلز بی. آیکوک در شهرستان وین، کارولینای شمالی به‌دنیا آمد. وی فرزند اخیر از ۱۰ فرزند بنجامین و سرنا آیکوک بود. خانواده او در نزدیکی شهر فعلی فرمونت در کارولینای شمالی زندگی می‌کردند که در آن زمان به نام ناهونتا شناخته می‌شد. اگرچه پدرش وقتی‌که چارلز ۱۵ ساله بود، فوت کرد. اما مادر و برادران بزرگش به توانایی‌های او پی بردند و تصمیم گرفتند که او را به دانشگاه بفرستند. آیکوک به دانشگاه کارولینای شمالی (دانشگاه فعلی کارولینای شمالی در چپل هیل) راه یافت و به انجمن
کارولینای شمالی در چپل هیل) راه یافت و به انجمن بشردوستانه، یک انجمن مبتنی بر مناظره و ادبیات در دانشگاه، پیوست. چارلز در سال ۱۸۸۰ فارغ‌التحصیل شد. وی با داشتن مهارت در زمینه خطابه و مقاله‌نویسی، وارد حرفه وکالت در گلدزبورو شد و عایدی خود را به دلیل تدریس در مدرسه افزایش داد. موفقیت او در هر دو زمینه منجر به انتصاب او به عنوان سرپرست مدارس در شهرستان وین و خدمت در هیئت‌مدیره مدرسه در گلدزبورو شد. او در سال ۱۸۸۸ فعالیت سیاسی خود را به عنوان انتخاب‌کننده ریاست‌جمهوری برای گروور کلیولند آغاز کرد. در آن زمان
برای گروور کلیولند آغاز کرد. در آن زمان چارلز به عنوان خطیب و مناظره‌کننده سیاسی شهرت یافت. از سال ۱۸۹۳ الی ۱۸۹۷، وی به عنوان وکیل ایالات متحده در ناحیه شرقی کارولینای شمالی خدمت کرد. کمپین‌های برتری سفیدپوستان. در سال‌های ۱۸۹۸ و ۱۹۰۰، آیکوک در کمپین‌های حزب دمکرات برای «برتری سفیدپوستان» شهرت یافت. نقش آیکوک در شورش ویلمینگتون در سال ۱۸۹۸ در گزارش رسمی کمیسیون ایالتی شرح داده شده‌است. «خشونت برنامه‌ریزی شده برای سرکوب جوامع آفریقایی‌آمریکایی و جمهوری‌خواه به جنگ و خونریزی بدل شد. ما نمی‌توانیم پس از
به جنگ و خونریزی بدل شد. ما نمی‌توانیم پس از پیروزی قاطع و تا حدودی ضد اقدامی در انتخابات، به سادگی از کنار سخنرانی‌های آتشین پیرامون پیروزی برتری سفیدپوستان که مدام توسط سخنورانی مانند آلفرد مور وادل و چارلز آیکوک ایراد می‌شد، بگذریم.» طبق گزارش‌ها، آیکوک در روز قیام در ویلمینگتون حضور نداشت. در سال ۱۸۹۹، مجلس ایالتی کارولینای شمالی که به شدت دموکرات بود، اصلاحیه‌ای را در قانون اساسی ایالت تصویب کرد. این اصلاحیه برای جلوگیری از سلب حق‌رای رای‌دهندگان فقیر سفیدپوست، «مالیات سرانه» و «آزمون سواد» و همچنین
سفیدپوست، «مالیات سرانه» و «آزمون سواد» و همچنین «بند اجداد» را اضافه کرد. آیکوک از این اصلاحیه حمایت کرد و از مجلس مقننه (کنگره) خواست تا آن را در انتخابات اوت - که از نوامبر جلو افتاده بود- به رأی مردم بگذارد. آیکوک در همان انتخابات، برای سمت فرمانده در برابر رقیبش، اسپنسر بی آدامزِ جمهوری‌خواه نامزد شد. در مسیر مبارزات انتخاباتی، حامیان او یکی از تفنگ‌های فیر سریع شورش ویلمینگتون در سال ۱۸۹۸ را به نمایش گذاشتند و آیکوک مرتباً توسط «پیراهن قرمزها» اسکورت می‌شد. در انتخابات فرماندهی کارولینای شمالی در سال
در انتخابات فرماندهی کارولینای شمالی در سال ۱۹۰۰، اصلاحیه حق رأی تأیید شد و آیکوک به عنوان فرمانده انتخاب شد. طبق گزارش‌ها، او ۶۰ درصد آرا را به دست آورد، اما این تا حدی به دلیل تقلب رأی‌دهندگان بود. در چندین شهرستان، تعداد آرای آیکوک از تعداد رای‌دهندگان واجد شرایط به میزان چند صد رأی بیشتر بود. فرماندار. آیکوک در سمت فرماندار، به دلیل حمایت از سیستم مدارس دولتی به عنوان «فرماندار آموزش» شناخته شد. گفته می‌شد که به ازای هر روزی که او در این سمت بود، یک مدرسه در ایالت ساخته می‌شد. ظاهراً آیکوک پس از دیدن
در ایالت ساخته می‌شد. ظاهراً آیکوک پس از دیدن افتخار مادرش هنگام امضاء یک سند، خودش را وقف آموزش کرد. آیکوک احساس می‌کرد که هیچ اصلاح اجتماعی پایداری بدون آموزش امکان‌پذیر نیست. او از افزایش حقوق معلمان، دوره طولانی‌تر مدرسه و احداث ساختمان‌های جدید مدارس حمایت کرد. «۶۹۰ مدرسه جدید ساخته شد، از جمله ۵۹۹ مدرسه برای سفیدپوستان و ۹۱ مدرسه برای سیاه‌پوستان». در حالی که آیکوک به‌خاطر گسترش مدارس برای متعلمین سیاه‌پوست شناخته می‌شد، اما همچنین گفته می‌شود که وی از این موضوع حمایت می‌کرد که متعلمین سیاه‌پوست از
از این موضوع حمایت می‌کرد که متعلمین سیاه‌پوست از طریق برنامه درسی و نظارت‌های شدید سفیدپوستان کارولینای شمالی کنترل شوند تا به درستی آموزش ببینند و «نژاد سیاه‌پوستان یاد بگیرند که تابع باشند».
ویروس آبلهٔ میمون (; MPV یا MPXV) یک ویروس زئونوز دو رشته‌ای دی‌ان‌ای گونه‌ای از سردهٔ "ارتوپاکس‌ویروس" در تیرهٔ پاکس‌ویریده است. این ویروس یکی از ارتوپاکس‌های انسانی است که شامل ویروس‌های آبله، آبلهٔ گاوی و واکسینیا است. این ویروس پیش‌گونهٔ مستقیم ویروس واریولا، که باعث آبله می‌شود، نیست. "ویروس آبلهٔ میمون" بیماری شبیه آبله را ایجاد می‌کند، اما با بثورات خفیف‌تر، میزان مرگ و میر کمتری دارد. تنوع در حدت ویروس در جدایه‌هایی از آفریقای مرکزی مشاهده شده‌است که در آن سویه‌ها بدخیم‌تر از آن‌هایی هستند که از غرب
در آن سویه‌ها بدخیم‌تر از آن‌هایی هستند که از غرب آفریقا می‌آیند. این دو منطقه دارای کلادهای مجزای ویروس هستند که به آن‌ها حوزهٔ کنگو و کلادهای غرب آفریقا گفته می‌شود. مخزن. آبلهٔ میمون توسط جانورانی از جمله پستانداران حمل می‌شود. اولین بار توسط پربن فون مگنوس در کپنهاگ، دانمارک در سال ۱۹۵۸ در میمون مکاک دم‌دراز که به عنوان حیوانات آزمایشگاهی استفاده می‌شدند، شناسایی شد. شیوع سال ۲۰۰۳ در ایالات متحده در سگ‌های دشتی که از یک موش کیسه‌ای وارداتی گامبیایی آلوده شده بودند ردیابی شد. "ویروس آبلهٔ میمون" باعث
شده بودند ردیابی شد. "ویروس آبلهٔ میمون" باعث ایجاد این بیماری در پستانداران و سایر جانوران می‌شود. این ویروس عمدتاً در مناطق جنگل‌های بارانی استوایی مرکز و غرب آفریقا یافت می‌شود. انتقال. این ویروس می‌تواند هم از حیوان به انسان و هم از انسان به انسان سرایت کند. عفونت از حیوان به انسان می‌تواند از طریق گاز گرفتن حیوان یا تماس مستقیم با مایعات بدن حیوان آلوده رخ دهد. ویروس می‌تواند از طریق تنفس قطرات و تماس با فومایت‌ها (سطوح قابل لمس) از مایعات بدن فرد آلوده از انسان به انسان دیگر سرایت کند. دوره نهفتگی
از انسان به انسان دیگر سرایت کند. دوره نهفتگی بین ۱۰ تا ۱۴ روز است. علائم پرودرومال شامل تورم غدد لنفاوی، درد عضلانی، سردرد، تب، قبل از ظهور بثورات است. همه‌گیرشناسی. این ویروس عمدتاً در جنگل‌های گرمسیری آفریقای مرکزی و غرب آفریقا یافت می‌شود. اولین بار در سال ۱۹۵۸ در میمون‌ها و در سال ۱۹۷۰ در انسان کشف شد. بین سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۶، بیش از ۴۰۰ مورد در انسان گزارش شده‌است. شیوع‌های ویروسی کوچک با نرخ مرگ و میر در محدوده ۱۰ درصد و میزان آلودگی ثانویهٔ انسان به انسان تقریباً به همان میزان به‌طور معمول در مرکز
انسان تقریباً به همان میزان به‌طور معمول در مرکز و غرب آفریقای استوایی رخ می‌دهد. تصور می‌شود که راه اصلی عفونت، تماس با جانوار آلوده یا مایعات بدن آن‌ها باشد. اولین شیوع گزارش شده در ایالات متحده در سال ۲۰۰۳ در ایالت‌های غرب میانه ایلینوی، ایندیانا و ویسکانسین، با یک مورد در نیوجرسی رخ داد و هیچ مرگ‌ومیری گزارش نشد.
چارلز فرانسیس آدامز سینیور (.Charles Francis Adams Sr) (زادهٔ ۱۸ اوت ۱۸۰۷ – درگذشتهٔ ۲۱ نوامبر ۱۸۸۶)، ویراستار تاریخی، نویسنده، سیاستمدار و دیپلمات اهل ایالات متحده بود. او فرزند رئیس‌جمهور جان کویینسی آدامز و نوه رئیس‌جمهور جان آدامز بود و در مورد پدربزرگ خود یک زندگی‌نامه طویل نوشت. او دو دختر و پنج پسر داشت، از جمله جان کویینسی آدامز دوم، چارلز فرانسیس آدامز جونیور، هنری آدامز و بروکس آدامز. آدامز برای دو دوره در مجلس سنای ایالتی ماساچوست خدمت نمود، پس از آن از سوی حزب خاک آزاد به عنوان معاون ریاست
پس از آن از سوی حزب خاک آزاد به عنوان معاون ریاست جمهوری در تکت انتخاباتی رئیس‌جمهور پیشین مارتین ون بیورن در انتخابات ۱۸۴۸ معرفی گردید، اما ناموفق بود. در جریان جنگ داخلی آمریکا، آدامز از سوی اداره آبراهام لینکلن به عنوان سفیر ایالات متحده به انگلستان فرستاده شد، جاییکه وی در بی‌طرف نگه‌داشتن بریتانیا و به رسمیت نشناختن ایالات مؤتلفه از نظر سیاسی، نقش کلیدی را ایفا نمود. آدامز سرپرست دانشگاه هاروارد شد و پارک ملی تاریخی آدامز را تأسیس کرد، کتابخانهٔ در کوینزی، ماساچوست که به افتخار پدرش نام‌گذاری نمود.
ماساچوست که به افتخار پدرش نام‌گذاری نمود. اوایل زندگی. آدامز در ۱۸ اوت ۱۸۰۷ در بوستون از جان کویینسی آدامز (۱۷۶۷ – ۱۸۴۸ میلادی) و لوئیزا کاترین جانسون (۱۷۷۵ – ۱۸۵۲ میلادی) زاده شد، دو برادر و یک خواهر داشت. دو برادر بزرگتر از وی جورج واشینگتن آدامز (۱۸۰۱ – ۱۸۲۹ میلادی) و جان آدامز دوم (۱۸۰۳ – ۱۸۳۴ میلادی) نام داشتند. خواهر وی لوئیزا در ۱۸۱۱ میلادی متولد و در ۱۸۱۲ میلادی، زمانی که خانواده در روسیه زندگی می‌کرد، درگذشت. وی در مدرسه لاتین بوستون و کالج هاروارد آموزش دید و در ۱۸۲۵ میلادی از این کالج
هاروارد آموزش دید و در ۱۸۲۵ میلادی از این کالج فارغ‌التحصیل شد. پس از آن وی نزد دنیل وبستر به آموزش حقوق پرداخت، اجازه فعالیت حقوقی را دریافت نموده و بعداً در بوستون به وکالت آغاز کرد. وی در نشریه «"نورت امریکن رویو"» نقدهای ادبی فراوانی در مورد تاریخ آمریکا و بریتانیا نوشت. در جریان ریاست جمهوری جان کویینسی آدامز (۱۸۲۵ – ۱۸۲۹ میلادی)، چارلز و برادرانش جان و جورج برای به‌دست آوردن همان زن، دختر خاله/دایی آنها مری کاترین هلن که پس از مرگ والدینش با خانواده آدامز زندگی می‌کرد، باهم رقابت می‌کردند. در ۱۸۲۸
آدامز زندگی می‌کرد، باهم رقابت می‌کردند. در ۱۸۲۸ میلادی، جان طی یک مراسم در کاخ سفید با مری ازدواج کرد و چارلز و جورج در این مراسم شرکت نکردند. حرفه. در ۱۸۴۰ میلادی، آدامز برای سه دوره تک-ساله به عنوان عضو مجلس نمایندگان ماساچوست انتخاب شده و از ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۵ میلادی در مجلس سنای ماساچوست خدمت کرد. در ۱۸۴۶ میلادی، او روزنامه بوستون ویگ را خریداری نموده و سردبیر آن شد. در ۱۸۴۸ میلادی، وی از سوی حزب خاک آزاد به عنوان نامزد معاون ریاست جمهوری ایالات متحده معرفی گردیده و در تکت انتخاباتی رئیس‌جمهور پیشین مارتین
گردیده و در تکت انتخاباتی رئیس‌جمهور پیشین مارتین ون بیورن به مبارزه انتخاباتی پرداخت. از دهه ۱۸۴۰ میلادی به بعد، آدامز به یکی از بهترین ویراستاران تاریخی عصر خود مبدل شد. او این استعداد خود را تا حدی مدیون پدرش بود، کسی که در ۱۸۲۹ میلادی (پس از اینکه برای بر دوم در انتخابات ۱۸۲۸ نامزد ریاست جمهوری شد و شکست خورد) سیاست را ترک نمود و به تاریخ و زندگی‌نامه‌نویسی روی آورد. جان کویینسی آدامز به نوشتن زندگی‌نامه پدر خود جان آدامز آغاز کرد، اما با ورود دوباره به حوزه سیاست در ۱۸۳۰ میلادی و انتخاب شدن به عنوان
حوزه سیاست در ۱۸۳۰ میلادی و انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس نمایندگان، تنها پس از نوشتن چند فصل نوشتن را متوقف کرد. آدامز جوان که تازه ویراستاری نامه‌های مادربزرگ خود ابیگیل آدامز را تحت عنوان نامه‌های خانم آدامز، همسر جان آدامز (۱۸۴۰ میلادی) به پایان رسانیده بود، پروژهٔ ناتمام پدر را به اتمام رسانده و در میان سال‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۵۶ نه تنها دو جلد زندگی‌نامه از پدربزرگ خود را پیشکش کرد، بلکه هشت جلد کتاب دیگر نیز ارایه نمود که حاوی نسخه‌های از خاطرات و خود زیست‌نامه جان آدامز، نوشته‌های عمده سیاسی و گزیده‌ای
جان آدامز، نوشته‌های عمده سیاسی و گزیده‌ای از نامه‌ها و سخنرانی‌های وی بود. نسخه‌ای با عنوان کارهای جان آدامز، دومین رئیس‌جمهور ایالات متحده تنها نسخه از نوشته‌های جان آدامز به‌حساب می‌رفت تا اینکه خانواده مقاله‌های محافظت شده آدامز را در ۱۸۵۴ میلادی به انجمن تاریخ ماساچوست اهدا نموده و اجازه ساخت پروژه مقالات آدامز را صادر کرد؛ این پروژه مدرن، نسخه‌های صحیح و دانشمندانه از زندگی‌نامه آدامز، چندین جلد مکاتبات خانواده آدامز، دو جلد تصاویر جان و ابیگیل آدامز و جان کویینسی و لوئیسا کاترین آدامز و خاطرات‌نامه