payamvha/North_RAG huggingface dataset:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;35574295&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2022-09-16T17:29:34Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Farshidr90&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;35580390&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; مسابقات کشتی ۷۹ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بود، در ۲۴ و ۲۵ شهریور (۱۵ و ۱۶ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
اغواگر بزرگ (به ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۸ با بازی وو دو هوان، جوی، کیم مین جه و مون گا یونگ است. این مجموعه بر پایهٔ رمان فرانسوی "روابط خطرناک" از پیر-آمبرواز شودرلو دو لاکلو است. این مجموعه از ۱۲ مارس تا ۱ مه ۲۰۱۸، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد. "اغواگر بزرگ" در ۱ فوریه ۲۰۲۰ در نتفلیکس منتشر شد. بازخورد. براساس نظرسنجی تلویزیونی گود دیتا کورپوریشن، "اغواگر بزرگ" در جایگاه اول درام‌های آنلاین در میان تمام درام‌های پخش شده در کره جنوبی قرار گرفت.
تمام درام‌های پخش شده در کره جنوبی قرار گرفت. همچنین در فهرست ۱۰ سریال برتر که در مورد آنها بیشتر بحث می‌شود قرار گرفت و جوی و وو دو هوان نیز در فهرست ۱۰ بازیگر برتر که بیشتر مورد بحث قرار گرفته‌اند، به‌ترتیب در جایگاه دوم و سوم لیست قرار گرفتند.
امیر عابدی (زادهٔ ۱۸ اسفند ۱۳۴۱) عکاس سینما و تهیه‌کننده ایرانی است. او در بیش از سی‌وپنج سال عکاسی در سینما و تلویزیون ایران، همکاری با کارگردان‌هایی همچون اصغر فرهادی در "چهارشنبه‌سوری" (۱۳۸۴)، کیومرث پوراحمد در "شب یلدا" (۱۳۸۰) و رسول ملاقلی‌پور را در "مزرعهٔ پدری" (۱۳۸۱) تجربه کرده‌است. تندیس زرین بهترین عکاسی فیلم از هشتمین جشن خانهٔ سینما برای "مزرعهٔ پدری" و سیمرغ بلورین بهترین عکس فیلم جشنواره فیلم فجر برای عکاسی فیلم "سه زن" (۱۳۸۶) به کارگردانی منیژه حکمت از جملهٔ افتخارات اوست. از دیگر
منیژه حکمت از جملهٔ افتخارات اوست. از دیگر کارگردان‌هایی که عکاسی دست‌کم یکی از فیلم‌های خود را به عابدی سپرده‌اند، می‌توان به فریدون جیرانی، مهران مدیری، حسن فتحی، محمدعلی نجفی، مسعود جعفری جوزانی و کمال تبریزی اشاره کرد. وی تاکنون تهیه‌کنندگی فیلم‌های سینمایی "ناکوک" به کارگردانی امیر پورکیان، "سگدونی" به کارگردانی فرزان زارع و "النا" به کارگردانی هومن عین‌الهی را نیز بر عهده داشته‌است. فعالیت هنری. امیر عابدی فعالیت خود را در عکاسی سینما از سال ۱۳۶۷ با عکاسی فیلم "هفت شهر عشق" آغاز کرد و تاکنون عکاسی
عکاسی فیلم "هفت شهر عشق" آغاز کرد و تاکنون عکاسی بیش از ۶۲ فیلم بلند سینمایی، بیش از ۵ مجموعهٔ تلویزیونی و بیش از سه دهه عکاسی تئاتر را در کارنامه خود دارد. مسئولیت‌ها. عضو انجمن عکاسان سینمای ایران (از سال۱۳۷۲) عضویت در هیئت مدیره انجمن عکاسان سینمای ایران در کلیه دوره ها (از سال۱۳۷۲) تا امروز بازرس انجمن عکاسان سینمای ایران در (دو دوره) عضو هیئت مدیره خانه سینما (در سه دوره مختلف) عضویت در شورای عالی داوری عضویت در آکادمی سینمای ایران نماینده طرح معمرین از طرف خانه سینما عضو هیئت مؤسس اولیه انجمن عکاسان
طرف خانه سینما عضو هیئت مؤسس اولیه انجمن عکاسان ایران مؤسس و عضو انجمن عکاسان تئاتر&lt;ref&gt;
اوژنی برازیر (به ؛ ۱۲ ژوئن ۱۸۹۵ – ۲ مارس ۱۹۷۷)، معروف به «مادر برازیر» (la Mère Brazier)، یک سرآشپز فرانسوی بود. او اولین کسی بود که شش ستاره میشلن را در سال ۱۹۳۳ دریافت کرد. زندگی. اوژنی برازیر در اواخر قرن نوزدهم در یک منطقه عمدتاً روستایی در شرق فرانسه متولد شد. وقتی مادرش درگذشت، برازیر به مزرعه‌ای در همان نزدیکی نقل مکان کرد. او که در آنجا از گاوها و خوک‌ها مراقبت می‌کرد شروع به کاوش در غذاهای محلی کرد. سپس، برازیر در سن ۲۰ سالگی، پسرش گاستون را به دنیا آورد و به لیون رفت تا به عنوان شاگرد آشپز کار کند
آورد و به لیون رفت تا به عنوان شاگرد آشپز کار کند و مهارت‌های خود را تقویت کند. هشت سال پس از نقل مکان به لیون، رستوران «مادر برازیر» (la Mère Brazier به مغتی مادر منقل) را افتتاح کرد که به سرعت به عنوان یک آشپزخانه با مکانی زیبا برای سیاستمداران و افراد مشهور شهرت پیدا کرد. رستوران مادر برازیر بارها گسترش یافت تا با افزایش چشمگیر مشتریانش سازگار باشد. در نهایت، او کسب و کار خود را به سمت غرب گسترش داد و به ارتفاعات کل دو لا لوئر رسید، که باوجود کمبود آب و برق، رستورانش به بالاترین درجه تمجید دست یافت. او
برق، رستورانش به بالاترین درجه تمجید دست یافت. او تا سال ۱۹۶۸ در آنجا رستوران داشت.
یک مجموعه مانگا ژاپنی است که توسط تسوتومو نیهه‌ای نوشته و مصورسازی شده‌است. این سری برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ و در مجلهٔ سینن مانگای "هفته‌نامه یانگ مگزین" از انتشارات کودانشا به چاپ رسید. اما کودانشا تنها یک جلد تانکوبون را در ۵ نوامبر ۲۰۰۴ منتشر کرد، و سپس این سری به "اولترا جامپ" شوئیشا منتقل شد که نشر آن از ۱۹ مه ۲۰۰۶، الی ۱۹ ژانویه ۲۰۰۹ ادامه داشت. شوئیشا فصل‌های خود را در شش جلد تانکوبون جمع‌آوری کرد، که از ۱۹ ژانویه ۲۰۰۷، تا ۱۹ مارس ۲۰۰۹ منتشر شد. "بایومگا" یک اثر مستقل اما شامل ارجاعاتی به اثر قبلی
یک اثر مستقل اما شامل ارجاعاتی به اثر قبلی نیهه‌ای یعنی "بلیم!" است.
پیتر اوپسویک ؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴) یک طراح صنعتی اهل نروژ بود که بیشتر به خاطر صندلی‌های مبتکرانه و ارگونومیک خود شهرت دارد. وی، پدر نوازندهٔ باسِ جاز، ایویند اوپسویک است. مبلمان اوپسویک را می‌توان با نام‌های تجاری: ریبو (باغ)، صندلی پایه‌بلند نومی، هوگ (کاپیسکو، اچ۰۴، اچ۰۵، بال کنونتیو)، واریر، استوکه (تریپ ترپ) ناتورالمنت (رفلکس)، سیلندرا (اشیاء مبلمان) و مومنت (گوی) پیدا کرد. کتاب او "«بازاندیشی نشستن»" در سال ۲۰۰۹ میلادی منتشر شد و بینشی در مورد تفکر او دربارهٔ نشستن و توضیح فلسفهٔ پشت
در مورد تفکر او دربارهٔ نشستن و توضیح فلسفهٔ پشت طراحی صندلی‌های خود ارائه کرد. پیتر اوپسویک نوازندهٔ جاز نیز بود. او از سال ۱۹۷۲ میلادی در گروه کریستیانیا جاز و از سال ۱۹۹۳ میلادی عضو گروه کریستیانیا ۱۲ بود. مفاهیم اساسی. احتمالاً شناخته شده‌ترین کار او صندلی قابل تنظیم تریپ ترپ (۱۹۷۲ میلادی) برای کودکان است، اولین صندلی که همراه با کودک، از کودک نوپا تا نوجوان «رشد» می‌کند. این محصول توسط شرکت استوکه ساخته شده و بیش از هفت میلیون نسخه فروخته شده‌است. در سال ۲۰۱۳ میلادی، همراه با وبگاه اوُموو.کام، صندلی
سال ۲۰۱۳ میلادی، همراه با وبگاه اوُموو.کام، صندلی پایه‌بلند مفهومی نومی را راهی بازار کرد. صندلی زینی هوگ کاپیسکو در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی و با الهام از وضعیت پویای اسب سوار به بازار عرضه شد. با این حال هدف، ایجاد یک وسیلهٔ نشستن یا صندلی کار بود که کاربر را دعوت می‌کند تا بیشترین تعداد حالت نشستن ممکن را به خود بگیرد. در سال ۲۰۱۰ میلادی این طراحی کلاسیک برای مخاطبان وسیع تری در هنگام عرضه کاپیسکو پولس در دسترس قرار گرفت. شیب متعادل کننده بسیار سودمند است زیرا کاربر به‌طور خودکار حرکات چرخش صندلی را بدون نیاز
کاربر به‌طور خودکار حرکات چرخش صندلی را بدون نیاز به فکر کردن در مورد آن کنترل می‌کند. کاربر می‌تواند روی فعالیت‌های خود تمرکز کند و نیازی به تنظیم مکانیکی صندلی ندارد. این صندلی از تمایلات طبیعی بدن پیروی می‌کند و به‌طور خودکار در زوایای نشستن انتخاب شده بدن یا در زوایایی که برای انجام کار مورد نیاز است تثبیت می‌شود. ساده‌ترین راه برای تأیید این موضوع این است که یکی از صندلی‌های او را در مقابل میز کار در طول یک روز کاری عادی امتحان کنید. هنگامی که کاربر می‌خواهد روی میز فعال باشد صندلی به جلو متمایل
می‌خواهد روی میز فعال باشد صندلی به جلو متمایل می‌شود و اگر کاربر بخواهد استراحت کند یا با تلفن صحبت کند به سمت عقب متمایل می‌شود. اغلب چنین تغییراتی چندین بار در دقیقه رخ می‌دهد. هانس کریستین منگسهول مفهوم حالت صندلی زانویی را در نروژ آغاز کرد، و پیتر اوپسویک یکی از سه طراح بود که صندلی‌هایی را بر اساس این اصل توسعه داد که همهٔ آنها بالانس را در نام خود داشتند. دیگران اودوین ریکن و پروفسور سواین گسرود بودند. صندلی‌های زانویی پیتر اوپسویک در اصل توسط استوکه (اکنون واریر)، هوگ و ریبو ساخته شده بودند. این
(اکنون واریر)، هوگ و ریبو ساخته شده بودند. این صندلی به عنوان یکی از ۵۰ طرحی که دنیا را تغییر داد انتخاب شده‌است. همان‌طور که از نام متغیر مشخص است، برای اوپسویک اهمیت اولیه این بود که حالت زانویی باید یکی از بسیاری از حالت‌های نشستن مختلف باشد. نمونه‌های محصول عبارتند از بالانس متغیر، بالانس گرانش، بالانس آن‌نشسته، و بالانس بال. جوایز. پیتر اوپسویک جوایز متعددی را برای کار خود دریافت کرد و کمیسیون اروپایی را نیز «جایزهٔ ایمنی محصول ۲۰۱۹ میلادی» برای صندلی غذای نومی دریافت کرده‌است. جایزهٔ «بهترین
صندلی غذای نومی دریافت کرده‌است. جایزهٔ «بهترین بهترین‌ها» رد دات ۲۰۱۳ میلادی برای صندلی غذای نومی، جایزهٔ رد دات ۲۰۱۱ میلادی (برای کاپیسکو پولس)، جایزهٔ طلایی طراحی محصول آی‌اف ۲۰۱۱ میلادی (برای کاپیسکو پولس) و جایزهٔ طراحی برتر نروژی ۲۰۱۱ میلادی اوپسویک جایزهٔ کلاسیک برای برتری طراحی در نروژ برای صندلی تریپ ترپ در سال ۱۹۹۶ میلادی و هوگ کاپیسکو اهداء شد. در سال ۲۰۰۸ میلادی جایزهٔ فرهنگی آندرس یاهره و جایزهٔ طراحی نوردیک به او اهداء شد. اوپسویک همچنین جایزهٔ طراحی تورستن و وانیا سودربرگ را در سوئد به خاطر
طراحی تورستن و وانیا سودربرگ را در سوئد به خاطر مبلمان متحرک و متغیر خود دریافت کرده‌است. در سال ۲۰۱۳ میلادی فرم نروژی (بنیاد طراحی و معماری در نروژ) به اوپسویک جایزه-یاکوب برای سال ۲۰۱۲ میلادی اعطاء کرد. نمایشگاه‌ها. مبلمان-اشیاء پیتر اوپسویک در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده‌است. جنبش پیتر اوپسویک، یک نمایشگاه سیار که توسط وزارت امور خارجهٔ نروژ آغاز شد، در موزهٔ هنرهای تزئینی و طراحی (خنت) در سال ۱۹۹۹ میلادی، موزهٔ آلمان (مونیخ)، فانوس دریایی (گلاسگو) و همچنین از جمله موزهٔ طراحی (لندن)، موزهٔ هنر و
و همچنین از جمله موزهٔ طراحی (لندن)، موزهٔ هنر و طراحی تزئینی (گوتنبرگ) و… به نمایش گذاشته شد. برخی دیگر از نمایشگاه‌های وی در این مکان‌ها به نمایش درآمده است:
گابریلا «گابی» راکل بریمر (به‌؛ زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۷ – درگذشته ۲ ژانویه ۲۰۰۰)، نویسنده زن و فعال حقوق افراد دارای معلولیت اهل مکزیک بود. بریمر در کتاب‌ها و فیلم‌هایی که تجربه‌اش را به‌عنوان یک فرد مبتلا به فلج مغزی به‌طور واقعی به تصویر می‌کشید، کمک‌های مؤثری کرد و در نهایت فرصت‌های بیشتری را برای افراد معلول ایجاد کرد. زندگی. گابریلا بریمر در سال ۱۹۴۷ در مکزیکوسیتی، از پدر. مادری به نام ساری و میشل بریمر، مهاجران یهودی اتریشی که از اتریش نازی فرار کرده بودند به دنیا آمد. او یک برادر به نام دیوید داشت.
بودند به دنیا آمد. او یک برادر به نام دیوید داشت. بلافاصله پس تولد، والدین گابریلا متوجه شدند که او فلج مغزی شدید دارد، یک اختلال عضلانی که می‌تواند بر حرکت، توان عضلانی و وضعیت بدن فرد تأثیر بگذارد. او از کودکی یادگرفت چگونه در دنیایی عمل کند که در پذیرش تنوع در افراد مشکل دارد. فلورنسیا سانچز مورالس سرپرست بریمر تا حد زیادی مسئول آموزش برقراری ارتباط به او بود. مراقبین بریمر به او یاد دادند که از طریق کلمات مکتوب و شعر با دیگران ارتباط برقرار کند، زیرا او غیرکلامی بود. پای چپ او، تنها قسمتی از بدنش که
او غیرکلامی بود. پای چپ او، تنها قسمتی از بدنش که می‌توانست حرکت کند، وسیله ارتباط او با دنیا شد. همان‌طور که در آثار هنری امروز نشان داده شده‌است، او با استفاده از ماشین تحریری که با انگشت شست پای چپش کار می‌کرد، قطعات زیبایی نوشت. بریمر بعداً با رمان‌نویسان و روزنامه‌نگاران مکزیکی همکاری کرد تا سه کتاب پرفروش را بنویسد که زندگی او را دقیقاً به تصویر می‌کشد. او همچنین با تهیه‌کنندگان همکاری کرد تا زندگی‌نامه‌اش را به فیلم "گابی: یک داستان واقعی (Gaby: A True Story)" تبدیل کند که در سال ۱۹۸۷ به صحنه آمد و
Story)" تبدیل کند که در سال ۱۹۸۷ به صحنه آمد و نامزدی گلدن گلوب و اسکار را از آن خود کرد. در ادامه بریمر انجمن حقوق افراد دارای معلولیت حرکتی را تأسیس کرد و در بسیاری از سازمان‌های دیگر که از حقوق معلولیت و دسترسی حمایت می‌کردند، شرکت کرد. در سال ۱۹۷۹، زندگینامه اسپانیایی زبان او با نام "گابی بریمر،" توسط النا پونیاتوسکا، توسط سرمقاله گریالبو (به اسپانیایی: Grijalbo) در مکزیکو سیتی منتشر شد که ترجمه انگلیسی آن توسط ترودی بالچ در سال ۲۰۰۹ انتشار یافت. در سال ۲۰۱۶، مرکز ملی توانبخشی و ادغام آموزشی گابی بریمر
۲۰۱۶، مرکز ملی توانبخشی و ادغام آموزشی گابی بریمر به افتخار او ایجاد شد.
چسکر گونه ای از چکرز و شطرنج است که توسط سولومون ولف گلومب در سال ۱۹۴۸ اختراع شد. قوانین. ارتقا. هنگامی که یک پیاده به ردیف آخر تخته می‌رسد، حرکت آن به پایان می‌رسد، و پیاده می‌تواند به عنوان پادشاه، اسقف یا شتر ارتقا یابد. نقطهٔ شروع. سیاه اول حرکت می‌کند. شرایط پیروزی. بازیکنی که تمام پادشاهان حریف را اسیر کند برنده بازی است. همچنین بازیکنی که پات شده‌است (نمی‌تواند حرکت کند) بازی را می‌بازد.
سرژ کوملا نیویادزی (۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱) فوتبالیست حرفه‌ای اهل توگو است که در پست هافبک یا مهاجم برای باشگاه اورداباسی و تیم ملی توگو می‌کند. حرفه بین‌المللی. نیویادزی اولین بازی خود را برای تیم ملی توگو در یک بازی دوستانه در مقابل تیم ملی گینه در ۵ ژوئن ۲۰۲۱ انجام داد و در این بازی با نتیجهٔ ۲–۰ به پیروزی رسید.
کیکوری (به لاتین: Kikori River) یک رود در پاپوآ گینه نو است. رودخانه کیکوری یک رودخانهٔ بزرگ در جنوب پاپوآ گینه نو در جزیره گینه نو است. با طول کلی ۴۴۵ کیلومتر (۲۷۷ مایل) و در جنوب شرقی به خلیج پاپوآ می‌ریزد و دلتای آن در سر خلیج است. آبادی کیکوری بر دلتا قرار دارد.
«پادشاه دریای باریک» چهارمین قسمت از فصل اول سریال تلویزیونی درام فانتزی "خاندان اژدها" از اچ‌بی‌او است که نخستین بار در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ پخش شد. این قسمت توسط ایرا پارکر نوشته شده و کلر کیلنر آن را کارگردانی کرده‌است. این اپیزود نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرده‌است و از فیلمنامه پارکر، کارگردانی کیلنر، و اجراها، به ویژه کانسیداین، تمجید شده‌است. داستان. در اِستورمز اِند. رینیرا به اِستورمز اِند سفر کرده‌است، جایی که با راهنمایی لرد بورموند باراتیون و همراهی سِر کریستون، خواستگاران بی‌شماری را ملاقات کرده و رد
کریستون، خواستگاران بی‌شماری را ملاقات کرده و رد می‌کند. یک درگیری بین خواستگارها درمی‌گیرد که در آن پسری یکی دیگر را با شمشیر خود می‌کشد. آن‌ها در راه رفتن به خانه با کشتی، دیمون را روی اژدهایش کاراکسیس می‌بینند که از کنار آنها عبور می‌کند و از لشکرکشی خود در استپ استونز به خانه بازمی‌گردد. در کینگز لندینگ. درست زمانی که شاهزاده دیمون وارد اتاق تاج‌وتخت می‌شود، رینیرا به کینگز لندینگ بازمی‌گردد. دیمون می‌گوید که او را «پادشاه دریای باریک» نامیدند، اما با پادشاه ویسریس بیعت کرده و با برداشتن تاج خود، آن را
ویسریس بیعت کرده و با برداشتن تاج خود، آن را به پادشاه می‌دهد. در حالی که برادران به هم می‌پیوندند و جشن می‌گیرند، ملکه آلیسنت تنهایی خود را به رینیرا که دلتنگ دوستی آن‌ها شده‌است، ابراز می‌کند. رینیرا در اواخر شب در لباس یک پسر، به همراه عمویش دیمون برای کاوش در کینگز لندینگ به بیرون می‌رود. آن‌ها مشروب می‌نوشند، در یک نمایش بی‌عفت شرکت می‌کنند و از یک روسپی‌خانه دیدن می‌کنند. دیمون، رینیرای مشتاق را اغوا می‌کند، اما نمی‌تواند کاملاً برانگیخته شود و برادرزادهٔ خود را در آنجا رها می‌کند. با بازگشت به رد
خود را در آنجا رها می‌کند. با بازگشت به رد کیپ، رینیرا سِر کریستون را اغوا می‌کند. جاسوس سِر اتو، او را از سوءاستفاده‌های دیمون و رینیرا مطلع می‌کند. سِر اتو این جریان را به پادشاه بازگو می‌کند در حالی که آلیسنت به آن گوش می‌دهد. او به‌طور خصوصی از رینیرا، که رابطهٔ جنسی با دیمون را انکار می‌کند، در این مورد پرسش می‌کند. پادشاه با عصبانیت با دیمون روبرو می‌شود، که ظاهراً اتهامات را تأیید می‌کند و به پادشاه پیشنهاد ازدواج با رینیرا را می‌دهد. ویسریس می‌گوید دیمون فقط برای به دست آوردن تاج سلطنتی می‌خواهد
دیمون فقط برای به دست آوردن تاج سلطنتی می‌خواهد ازدواج کند، سپس برادرش را به وِیل تبعید می‌کند. ویسریس برای جلوگیری از رسوایی، به رینیرا دستور می‌دهد تا با سِر لِینور ولاریون ازدواج کند. پادشاه سِر اتو های‌تاور را از سمت دستِ خود برکنار می‌کند و احساس می‌کند که اتو همیشه برای منافع شخصی خودش از او سوءاستفاده کرده‌است. پادشاه، گرندمستر ملوس را می‌فرستد تا به رینیرا یک چای احتیاطی سقط جنین بدهد. بازخورد. رتبه‌بندی. حدود ۱٫۸۱ میلیون بیننده «پادشاه دریای باریک» را در اولین پخش آن از اچ‌بی‌او در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲
را در اولین پخش آن از اچ‌بی‌او در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ تماشا کردند. پاسخ انتقادی. در وبسایت بازبینی‌خوانی راتن تومیتوز، ۸۸٪ از ۱۰۴ بررسی منتقدین مثبت است و این قسمت میانگینِ امتیاز ۷٫۶/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبسایت چنین می‌نویسید: ««پادشاه دریای باریک»، برای تماشا با خانواده بسیار ناراحت‌کننده است و شعله‌های اژدها را با رابطه‌های خطرناک معاوضه می‌کند، و راه طولانی را به سمت تعمیق شبکه توطئه‌های "خاندان اژدها" پیش می‌برد.» مولی ادواردز از "گیمزریدار+" امتیاز ۴٫۵ از ۵ ستاره را به این قسمت داد و گفت: «پس
۴٫۵ از ۵ ستاره را به این قسمت داد و گفت: «پس از نمایش خیره‌کننده و وحشتناک هفتهٔ گذشته، «پادشاه دریای باریک» بازگشتی است به آنچه این مجموعه به خوبی انجام می‌دهد: یک بازی پر پیچ‌وخم با انگیزه‌های مخفی. تا زمان پخش تیتراژ پایانی، این اپیزود به طرز ماهرانه‌ای تک‌تک اعضای بازیگران اصلی خود را در موقعیتی غیرممکن قرار می‌دهد». الک بوجالاد از "دن آف گیک" به آن امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و نوشت: «رویکرد نمایش نسبت به زمان همانند یک شمشیر دولبهٔ والریایی است. "خاندان اژدها" بسیاری از کارهای کوچک را به خوبی انجام
اژدها" بسیاری از کارهای کوچک را به خوبی انجام می‌دهد که آرزو می‌کنید کاش زمان بیشتری برای لذت‌بردن از آن‌ها داشت.» مایکل دیکن از "دیلی تلگراف" نیز به آن امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و آن را «بهترین قسمت سریال تاکنون» نامید. جنا شرر از "ای. وی. کلاب" به آن نمره «B+» داد و از نویسندگی پارکر، کارگردانی کیلنر، موسیقی جوادی و بازی اسمیت و آلکاک تمجید کرد. شرر علاوه بر این در مورد پارکر و کیلنر اظهار داشت که این دو با موفقیت «روایت و انگیزه‌ای احساسی ایجاد کرده‌اند که "خاندان اژدها" به شدت تاکنون فاقد آن بود.» او این
"خاندان اژدها" به شدت تاکنون فاقد آن بود.» او این اپیزود را به‌طور کلی «پرتنش، سکسی، باهوش و بسیار سرگرم‌کننده» دانست. هلن اوهارا از "آی‌جی‌ان" به آن نمرهٔ «خوبِ» ۷ از ۱۰ را داد و در نقد خود نوشت: «پس از قسمت پر اکشن قبلی، این اپیزود آرام‌تر و تقریباً بدون صحنه‌های اکشن است و باری دیگر بر روی مسائل مربوط به خانواده و جنسیت متمرکز شده‌است. عملکرد بازیگران، فیلم‌برداری و آهنگ‌سازی در این قسمت عالی است، اما شخصیت‌های ناراضی و خودآگاهش اگر بخواهند با "بازی تاج‌وتخت" مطابقت داشته باشند، به کمی دقت نیاز دارند.»
مطابقت داشته باشند، به کمی دقت نیاز دارند.» او همچنین نویسندگی، ارزش‌های تولید، و اجراها، به ویژه کانسیدین را ستود. جرمی اگنر از "نیویورک تایمز" نیز از این قسمت استقبال کرد و اجرای پویای کانسیدین و آلکاک را ستود.
جنگجویان آینده ، که قبلاً با نام جنگ متناقض (به چینی: 矛盾戰爭) شناخته می‌شد، یک فیلم علمی تخیلی و اکشن محصول سال ۲۰۲۲ سینمای هنگ کنگ به کارگردانی هنرمند جلوه‌های بصری نگ یوئن فای در اولین کارگردانی خود و با بازی لوئیس کو، شان لائو، کارینا لاو و نیک چیانگ است. پس از سه سال ساخت، تولید این فیلم در ۱۲ فوریه ۲۰۱۷ آغاز شد. و در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۹ اکران شود. پس از یک تأخیر طولانی، این فیلم چهل و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم هنگ‌کنگ را در ۱۵ اوت ۲۰۲۲ اکران شد. و در ۲۵ اوت ۲۰۲۲ در هنگ کنگ اکران شد. این فیلم
و در ۲۵ اوت ۲۰۲۲ در هنگ کنگ اکران شد. این فیلم منتقدان را دوقطبی کرده‌است، زیرا جلوه‌های بصری، صحنه‌های اکشن و اجراها با انتقاداتی که نسبت به طرح و فیلمنامه آن دارد، مورد تحسین قرار گرفت. خلاصه داستان. در سال ۲۰۵۵، جنگ‌ها زمین را ویران کردند، زیرا گرمایش جهانی و بلایای طبیعی، جو را به‌طور کامل نابود کرده‌است. بسیاری از مردم با نقایص مادرزادی به دنیا می‌آیند و می‌میرند، با تورهای آسمانی که برای محافظت از بقایای مردم در زمین ساخته شده‌اند. B-16 (در حال حاضر یک شهر آینده نگرانه هنگ کنگ) توسط یک شهاب سنگ
یک شهر آینده نگرانه هنگ کنگ) توسط یک شهاب سنگ بمباران می‌شود و دکتر چان، دانشمند ارشد ASU (یک نیروی نظامی محلی)، راهی برای ریشه کنی این مشکل و تصفیه هوا پیدا می‌کند. بازخوردها. ادموند لی از ساوت چاینا مورنینگ پست به فیلم امتیاز ۳ از ۵ ستاره داد و جلوه‌های بصری فیلم را به عنوان پیشگامانه و نقطه عطفی در سینمای هنگ کنگ ستود و در عین حال به کمبود ایده‌های تازه فیلم اشاره کرد.
باشگاه ورزشی پورتوگیزا () معمولاً به عنوان پورتوگیزا شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای برزیلی مستقر در ناحیه پاری، ایالت سائوپائولو است که در کمپئوناتو پائولیستا سری آ۲، رده دوم لیگ فوتبال ایالتی سائوپائولو، رقابت می‌کند. این بخشی از یک باشگاه ورزشی است که در ۱۴ اوت ۱۹۲۰ توسط جمعیت پرتغالی شهر تأسیس شد. تاریخچه. در ۱۴ اوت ۱۹۲۰، پنج باشگاه پائولیستا به نمایندگی از جامعه پرتغالی سائوپائولو گرد هم آمدند و باشگاه ورزشی پورتوگیزا را تأسیس کردند. آنها رنگ‌های پرتغال را انتخاب کردند: سبز و قرمز. این باشگاه
پرتغال را انتخاب کردند: سبز و قرمز. این باشگاه در سال ۱۹۲۰ با کالج مکنزی ادغام شد و سپس به مکنزی-پورتوگیزا تغییر نام داد. هماوردها. پورتوگیزا در طول مدت حضورش در سری آ برزیل و مسابقات قهرمانی ایالتی، با باشگاه فوتبال کورینتیانس، پالمیراس، سائوپائولو، اوبیس و اتلتیکو یوونتوس هماوردی داشته‌است. ورزشگاه. استادیوم پورتوگیزا، استادیو دو کانینده است که در سال ۱۹۵۵ ساخته‌شد و حداکثر ظرفیت آن ۲۷۵۰۰ نفر است. طبق قوانین ایمنی فعلی فیفا، حداکثر ظرفیت ۲۵۴۷۰ نفر می‌تواند باشد.
ماریا روزا گارسیا گارسیا (سن فرناندو، ۱۵ ژانویه ۱۹۷۷)، معروف به نینا پاستوری، خواننده و ترانه‌سرای فلامنکو است که در ۲۵ سال فعالیت حرفه ای خود بیش از ۲ میلیون نسخه فروخته‌است. جایزه Plaza de España 2018 که توسط هیئت دولتی در اندلس اعطا می‌شود. و مدال اندلس، در فوریه ۲۰۱۸ به او اهدا شده‌است. ماریا روزا گارسیا گارسیا در سال ۱۹۷۷ در شهر کادیز سن فرناندو به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند از پنج فرزند پاستورا، خواننده آماتور کولی، و خوزه، نظامی پیو است. نام هنری او «نینا پاستوری» است زیرا در بین برادرانش تنها زن
«نینا پاستوری» است زیرا در بین برادرانش تنها زن بود و همه از او به عنوان «دختر» یاد می‌کردند.
نمونه‌های متنوعی از بقایای باستان‌شناسی در معبد اورشلیم به دست آمده. برخی غیرمستقیم به معبد سلیمان منتسب می‌شوند و برخی دیگر چالش برانگیزند. شواهد فیزیکی متعددی وجود دارد که معبدی وجود داشته که امروز موسوم به معبد دوم است، و توسط تبعیدیان بازگشته در حدود سال ۵۱۶ پ. م ساخته شده و تا زمان تخریب آن توسط رومیان در سال ۷۰م. پابرجا بود است. معبد اول. اصطلاح معبد اول معمولاً برای توصیف معبد هم دوره با کتاب مقدس استفاده می‌شود و تصور بر این است که در اثر حملهٔ بابلی‌ها ویران شده‌است. در کتاب مقدس آمده‌است که این
ویران شده‌است. در کتاب مقدس آمده‌است که این معبد توسط سلیمان فرمانروای اسرائیل ساخته شده‌است و گفته می‌شود که قدس‌الاقداس معبد بر روی تپه‌ای سنگی که اکنون به عنوان صخره مقدس شناخته می‌شود، ساخته شده‌است که مرکز سنتی عبادت در اورشلیم بوده‌است. باستان‌شناسی. به دلیل حساسیت‌های مذهبی و سیاسی موجود، از زمان سفر چارلز وارن بین سال‌های ۱۸۷۰–۱۸۶۷م. هیچ کاوش باستان‌شناسی در این محل انجام نشده و تنها بررسی‌های سطحی محدودی در حرم شریف انجام نشده‌است. در نتیجه، باستان‌شناسان همچنان بر سر وجود معبد سلیمان اختلاف نظر
همچنان بر سر وجود معبد سلیمان اختلاف نظر دارند. کتلین کنیون، مدعی است که هیچ مدرک باستان‌شناسی برای وجود معبد سلیمان در دست نیست، اما این دیدگاه توسط ارنست ماری لاپرروزاز به چالش کشیده شده‌است. اسرائیل فینکلشتاین و نیل آشر سیلبرمن معتقدند که اولین معبد یهودی در اورشلیم تا پایان قرن هفتم پیش از میلاد، یعنی حدود سیصد سال پس از حیات سلیمان ساخته نشده‌است. آن‌ها بر این باورند که معبد نمی‌تواند ساختهٔ سلیمان، که آن‌ها معتقدند تنها مدتی کوتاه رئیس بخشی کوهستانی و کوچک بوده‌است، باشد؛ بلکه مدعی هستند که به احتمال
کوچک بوده‌است، باشد؛ بلکه مدعی هستند که به احتمال زیاد معبد توسط یوشیا، که از سال ۶۰۹ تا ۶۳۹ پیش از میلاد بر یهودا حکومت می‌کرده، ساخته شده‌است. با این حال، آلن آر. میلارد معتقد است که این دیدگاه سطحی و اساساً یک قضاوت ذهنی است. فیلیپ الکساندر بر اساس اطلاعات مدارک مکتوب این دیدگاه سطحی را رد می‌کند. شواهد باقی‌مانده از معبد دوم. اصطلاح معبد دوم معرف ساختمانی است که به قول کتاب مقدس بعد از به قدرت رسیدن کوروش کبیر در ایران و بنیانگذاری شاهنشاهی هخامنشی در سال ۵۵۹پ. م. ساخته شده. که در نتیجه به قدرت رسیدن
سال ۵۵۹پ. م. ساخته شده. که در نتیجه به قدرت رسیدن کوروش معبد و شهر اورشلیم بازسازی شده. شواهد فیزیکی وجود این معبد بسیار است. این بنا در سال ۵۱۶پ. م. و ۴۳ سال پس از به قدرت رسیدن کوروش توسط تبعیدیان بازگشته از بابل تحت رهبری عزرا و نحمیا ساخته شد و ساختمان آن در زمینی بسیار وسعی‌تر قرار دارد. بنای معبد دوم حداقل دو بار دیگر توسعه یافته، یک بار در زمان سلسله حشمونیان و بار دیگر در زمان هرود کبیر، که آن را به یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های ساخته شده در جهان باستان تبدیل کرد. توسعهٔ دورهٔ حشمونیان. سلسله حشمونیان
تبدیل کرد. توسعهٔ دورهٔ حشمونیان. سلسله حشمونیان سکوی معبد مربعی ۵۰۰ ذراعی را به سمت جنوب توسعه دادند. سنگ‌های ساختمانی حشمونیان در دیوار شرقی، متمایز و قابل مشاهده است. توسعهٔ دورهٔ هرودیایی. توسعهٔ عظیم معبد دوم توسط هرودیان در زمان عیسی مسیح اتفاق افتاد. کتیبه‌ها. کتیبهٔ محل شیپور و کتیبۀ هشدار معبد، بقایایی از توسعهٔ هرودیایی حرم شریف هستند. هر دو سنگ نوشته در موزه اسرائیل به نمایش گذاشته شده‌اند. در زمان معبد دوم، ورود به کوه حرم شریف با مجموعه‌ای پیچیده از قوانین خلوص محدود می‌شد و کسانی که از قوم
از قوانین خلوص محدود می‌شد و کسانی که از قوم یهود نبودند از ورود به صحن داخلی معبد منع می‌شدند. نوشتهٔ حکاکی شده با خط یونیسیال یونانی، بر روی سنگ‌تراش خورده‌ای به ابعاد ۶۰×۹۰ سانتی‌متر، در سال ۱۸۷۱م. نزدیک به دادگاهی، در کوه معبد در اورشلیم کشف شد، که این ممنوعیت را هشدار می‌دهد: ترجمه: «به هیچ خارجی اجازه ندهید داخل محجر و قسمتی محصور محوطه معبد وارد شود. هر متخلفی دستگیر شود، مسئول مرگ خود خواهد بود.» امروزه این سنگ در موزه باستان‌شناسی استانبول نگهداری می‌شود. دیوارها. دیوارهای عظیمی در بخش زیرین
می‌شود. دیوارها. دیوارهای عظیمی در بخش زیرین هیرودین در بخش‌های شمالی، شرقی، جنوبی و غربی باقی‌مانده‌است. سازه‌های زیر سکوی معبد. اصطبل‌های سلیمان نامی است که در قرون بعدی به سازهٔ طاق‌دار زیرزمینی عظیمی داده شد که توسط مهندسان هرودین ساخته شد بود. سنگ‌فرش. بخش‌هایی از سنگفرش‌های هرودیایی "در" مکان‌های مختلف در حرم شریف باقی مانده‌است. ساختارهای باستانی مجهول. چاه ارواح در زیر سنگ بنای معبد، که قدمت بسیاری دارد، هرگز توسط باستان‌شناسان زیر مجموعه بنیاد اسلامی وقف باز نشده‌است.
سرجیو سوارس (؛ زادهٔ ) یک مربی فوتبال برزیلی و بازیکن سابق فوتبال است که در پست هافبک بازی می کرد. او سرمربی فعلی باشگاه ورزشی پورتوگیزا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سان خوزه، باشگاه فوتبال نائوچیکو، باشگاه فوتبال پالمیراس، باشگاه فوتبال گوارانی، باشگاه فوتبال کیوتو سانگا، باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال پائولیستا اشاره کرد.