payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زیادی نشان می‌دهند. آزمایش ۲: تکرار مطالعه بارنز و آندروود در سال(۱۹۵۹) در مدل ارتباطی دوم ، مک‌کلوسکی و کوهن سعی کردند تا مطالعه در مورد تداخل پس‌فعال در انسان‌ها، توسط بارنز و آندروود در سال (۱۹۵۹) را تکرار کنند. آنها مدل را بر روی لیست‌های A-B و A-C آموزش دادند و الگوی متناظر را در بردار ورودی (الگوی ورودی) برای تفکیک بین لیست‌ها استفاده کردند. به‌طور خاص، شبکه آموزش داده شده بود تا در صورت نمایش تحریک A و الگوی متناظر A-B با پاسخ درست B پاسخ دهد و در صورت نمایش تحریک A و الگوی متناظر A-C با پاسخ صحیح C
نمایش تحریک A و الگوی متناظر A-C با پاسخ صحیح C پاسخ دهد. زمانی که مدل همزمان بر روی آیتم‌های A-B و A-C آموزش داده شد، شبکه به سرعت تمام ارتباطات را به درستی یاد گرفت. در آموزش توالی، لیست A-B ابتدا آموزش داده می‌شد، سپس لیست A-C. پس از هر نمایش لیست A-C، عملکرد برای هر دو لیست A-B و A-C اندازه‌گیری می‌شد. آنها متوجه شدند که مقدار آموزش در لیست A-C که منجر به ۵۰٪ پاسخ‌های درست می‌شد در مطالعه بارنز و آندروود، به تقریباً ۰٪ پاسخ درست توسط شبکه پس‌انتشاری خطا منجر شد. علاوه بر این، آنها متوجه شدند که شبکه در
منجر شد. علاوه بر این، آنها متوجه شدند که شبکه در هنگامی که به آن این دستور داده می‌شد که الگوی پاسخ B را بدهد، الگوی پاسخ C را نشان می‌دهد. این نشان می‌دهد که لیست A-C به ظاهر لیست A-B را بازنویسی کرده است. این می‌تواند مانند یادگیری کلمه سگ و سپس یادگیری کلمه صندلی باشد و سپس متوجه شوید که نمی‌توانید کلمه گربه را به خوبی تشخیص دهید، بلکه هنگامی که با کلمه سگ مواجه می‌شوید به کلمه صندلی فکر می‌کنید. مک‌کلوسکی و کوهن سعی کردند تا با استفاده از تعدادی تغییر دهنده از جمله تغییر تعداد واحدهای مخفی، تغییر
دهنده از جمله تغییر تعداد واحدهای مخفی، تغییر مقدار پارامتر نرخ یادگیری، بیش‌آموزش بر روی لیست A-B، منجمد کردن بعضی از وزنه‌های ارتباطی و تغییر مقادیر هدف به جای ۰.۱ و ۰.۹ به جای ۰ و ۱، تداخل فاجعه‌باری که توسط شبکه نشان داده شده را کاهش دهند. با این حال، هیچ‌یک از این تغییرات مداخله‌های ناشی از تداخل فاجعه‌بار را به‌طور رضایت‌بخشی کاهش ندادند که توسط شبکه‌ها نشان داده شد. در کل، مک‌کلوسکی و کوهن (۱۹۸۹) به نتیجه‌گیری‌های زیر رسیدند: - حداقل در صورتی که یادگیری جدید وزن‌های مربوط به نمایش داده شده را تغییر
جدید وزن‌های مربوط به نمایش داده شده را تغییر دهد، برخی از تداخل‌ها رخ می‌دهد. - هر چه مقدار یادگیری جدید بیشتر باشد، اختلال در دانش قدیمی بیشتر خواهد بود. - تداخل در شبکه‌های پس‌انتشاری فاجعه‌بار است که وقتی یادگیری به صورت توالی و نه همزمان انجام می‌شود، رخ می‌دهد. محدودیت‌های تحمیل شده توسط توابع یادگیری و فراموشی: رتکلیف در سال(۱۹۹۰) رتکلیف (۱۹۹۰) از چندین مجموعه مدل پس‌انتشاری استفاده کرد که به روش‌های استاندارد حافظه تشخیصی اعمال شدند و آیتم‌ها به صورت توالی یادگرفته شدند. پس از بررسی عملکرد مدل‌های
توالی یادگرفته شدند. پس از بررسی عملکرد مدل‌های تشخیصی، او دو مشکل اصلی را مشاهده کرد: - اطلاعاتی که به خوبی یادگرفته شده بودند، همزمان با یادگیری اطلاعات جدید به صورت فاجعه‌باری فراموش می‌شدند، به‌همین ترتیب در شبکه‌های پس‌انتشاری بزرگ و کوچک. - حتی یک آزمایش یادگیری با اطلاعات جدید منجر به از دست دادن قابل توجهی از اطلاعات قدیمی می‌شد، مشابه یافته‌های مک‌کلوسکی و کوهن (۱۹۸۹). رتکلیف همچنین متوجه شد که خروجی‌های حاصل به‌طور معمول مجموعه‌ای از ورودی‌های قبلی و ورودی جدید بودند. در شبکه‌های بزرگ‌تر،
قبلی و ورودی جدید بودند. در شبکه‌های بزرگ‌تر، آیتم‌هایی که به گروه‌ها یادگرفته شده بودند (برای مثال AB و سپس CD) مقاومت بیشتری در برابر فراموشی نسبت به آیتم‌های به تنهایی یادگرفته شده (برای مثال A و سپس B و سپس C...) داشتند. با این حال، فراموشی برای آیتم‌هایی که به صورت گروهی یادگرفته شده بودند همچنان بسیار بزرگ بود. اضافه کردن واحدهای مخفی جدید به شبکه تداخل را کاهش نمی‌دهد. تمایز بین آیتم‌های مور در مطالعه و آیتم‌های قبلاً دیده شده کاهش یافته است در حالی که یادگیری ادامه می‌یابد. این نتیجه در تناقض با
که یادگیری ادامه می‌یابد. این نتیجه در تناقض با مطالعات حافظه انسان است که نشان می‌دهد تمایز با یادگیری افزایش می‌یابد. رتکلیف تلاش کرد این مشکل را با اضافه کردن «گره‌های پاسخ» که به‌طور انتخابی به ورودی‌های قدیمی و جدید پاسخ می‌دهند، رفع کند. با این حال، این روش کار نکرد زیرا این گره‌های پاسخ برای همه ورودی‌ها فعال می‌شدند. مدلی که از الگوی زمینه استفاده می‌کرد همچنین توانایی تمایز بین آیتم‌های جدید و قدیمی را افزایش نداد.
کوتاه کردن موهای آدام (به انگلیسی: Clipping Adam) درامی محصول ۲۰۰۴ آمریکا به نویسندگی و کارگردانی مایکل پیچیوتینو با بازی کریس ایگمن، لوئیز فلچر، رابرت پاین، برایان برک، رایان ویلیس، کوین سوربو و ایوان پیترز است. داستان. آدام دو سال و دو ماه است که موهایش را کوتاه نمی‌کند. یعنی از روزی که مادر و خواهر کوچکش را در تصادف رانندگی از دست داده. او در مدرسه با دیگر دانش آموزان مشکل دارد، سال بعد باید به دبیرستان برود و با محیط جدیدی روبرو شود و پدرش افسردگی دارد و الکل مصرف می‌کند. در کنار تمام این مشکلات او
و الکل مصرف می‌کند. در کنار تمام این مشکلات او مادربزرگش را دارد، پدر دن، کشیشی که وظیفۀ مشاوره دادن به او در ایام تابستان را دارد، همینطور اودری، دختر همکلاسیش را و جانی پسر هم‌مدرسه‌ای و خانوادۀ مهربانش را. آدام کم‌کم خوب می شود. شخصیت‌پردازی. آدام درونگرا، شکننده و افسرده است. مدام او را می‌بینیم که سوار بر دوچرخه‌اش در تنهایی رکاب می‌زند و به خاطراتی که از مادر و خواهرش دارد فکر می‌کند. او توجه ویژه‌ای به دوست همکلاسیش اودری دارد. این رابطه متقابل است. آنها قصد دارند با هم به مهمانی رقص مدرسه بروند، در
قصد دارند با هم به مهمانی رقص مدرسه بروند، در موقعیت‌های مختلف که به هم بر می‌خورند رفتار محبت‌آمیزی با هم دارند و حتی یک شب اودری بی‌مقدمه و از روی محبت صرف آدام را می‌بوسد. پدر آدام سوگوار همسر و دخترش است و به وظایف پدریش توجهی ندارد. او مدام می‌نوشد، در گاراژ خانه میان اسباب و وسایل همسرش وقت می‌گذراند، پرخاشگری می‌کند و حتی کار به جایی می‌رسد که یک روز ناخواسته آدام را کتک می‌زند. مادربزرگ که تجربۀ از دست دادن همسرش را دارد بر سوگ از دست دادن دختر و نوه‌اش غلبه کرده. اغلب باغبانی می‌کند و همیشه و همه
غلبه کرده. اغلب باغبانی می‌کند و همیشه و همه وقت مراقب آدام است و به پدرش مدام هشدار می‌دهد با بی‌توجهی‌هایش ممکن است آدام را از دست بدهند. جانی شاید تنها پسری از دانش آموزان مدرسه است که پا پیش می‌گذارد و با آدام رفاقت می‌کند. او خانواده‌ای نرمال و سرشار از عشق دارد و از این عشق به آدام هم سهمی می‌دهد. او و آدام قصد دارند طوطی سبز شکار کنند و به قیمت خوبی بفروشند. آنها طوطیشان را شکار می‌کنند اما دل زندانی شدنش را ندارند و دست‌آخر آزادش می‌کنند.
ویکتوریا گونزالس (متولد ۱۲ ژانویه ۱۹۹۱) کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است. او در حال حاضر با دبلیودبلیوئی قرارداد دارد و با نام راکل رودریگز در برند را فعالیت می‌کند. او قبلاً یک بار قهرمان زنان ان اکس تی و دو بار قهرمان تگ تیم زنان NXT بوده‌است. او همچنین دو بار قهرمان تگ تیم زنان دبليو دبلیوئی شده‌است، او ابتدا با آلیا و سپس با لیو مورگان این عنوان را کسب کرد. پدر گونزالس به نام ریک گونزالس هم زمانی یک کشتی‌گیر حرفه‌ای بوده‌است. در سال ۲۰۲۱، او و داکوتا کای برنده مسابقات کلاسیک تگ تیم داستی رودز زنان شدند و
مسابقات کلاسیک تگ تیم داستی رودز زنان شدند و به عنوان اولین قهرمانان تگ تیم زنان ان اکس تی معرفی شدند.
ورود غیربالستیک به اتمسفر روشی برای ورود به جو است که با استفاده از بالابری آیرودینامیکی در اتمسفر بالایی، یک مسیر غیربالستیکی را دنبال می‌کند. این روش شامل مسیرهایی مانند پرش و گلاید (سر خوردن) است. پرش یک مسیر پروازی است که در آن فضاپیما به جو وارد و خارج می‌شود. گلاید یک مسیر پروازی است که در آن فضاپیما برای پرواز پایدار، مدتی در جو می‌ماند. در بیشتر نمونه‌ها، ورود مجدد با پرش، برد هواپیماهای فضایی زیرمداری و وسایل نقلیه ورود مجدد را در مسیر صرفاً بالستیک تقریبا دو برابر می‌کند. در برخی دیگر، مجموعه‌ای
تقریبا دو برابر می‌کند. در برخی دیگر، مجموعه‌ای از "پرش‌ها"، افزایش بیشتر برد را فراهم می‌کند. ورود غیربالستیک به جو به‌طور جدی اولین بار به‌عنوان راهی برای افزایش برد موشک‌های بالستیک مطالعه شد، اما از آنجایی که موشک‌های متعارف با برد بیشتر تولید شدند، از آن استفاده عملیاتی نشد. بعدا مفاهیم اساسی آیرودینامیکی برای تولید کلاهک‌های مانوپذیر بازگشتی (MaRV) استفاده شد تا دقت برخی موشکها مانند Pershing II افزوده شود. اخیراً، از این مفاهیم برای تولید اچ‌جی‌وی مانند آوانگارد استفاده شده‌است تا از رهگیری جلوگیری
آوانگارد استفاده شده‌است تا از رهگیری جلوگیری شود. افزایش برد به‌عنوان راهی برای دستیابی به پرواز در ارتفاع‌های پایین‌تر استفاده می‌شود و به پیشگیری از رهگیری رادار برای مدت طولانی‌تر در مقایسه با مسیرهای بالستیک بالاتر کمک می‌کند. این روش همچنین برای افزایش زمان بازگشت فضاپیماهایی که از ماه به زمین بر می‌گردند، استفاده شده‌است، چون بدون این روش آنها باید در زمان کوتاهی مقدار زیادی از سرعت خود را کاهش دهند و در نتیجه با گرمای بسیار بالایی روبرو شوند. سفینه فرماندهی آپولو تقریبا از یک پرش مجدد (یا پرش جزئی)
آپولو تقریبا از یک پرش مجدد (یا پرش جزئی) استفاده کرد، و Zond شوروی و Chang'e 5-T1 چینی هم از این روش استفاده کردند. بازگشت با پرش چندگانه که پیچیده‌تر است، برای هواگردها یا فضاپیماهای جدیدتر مانند فضاپیمای اوریون پیشنهاد شده‌است.
ماروچی فرسنو (؛ ۱۴ فوریه ۱۹۱۶ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سلیمان و سبا" و "گوهرفروشان مهتاب" اشاره کرد.
ماریا مائور (؛ زادهٔ ) بازیگر بازنشستهٔ اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لژیونرهای کلئوپاترا" اشاره کرد.
ماریا مارتین (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چاقوکش‌ها"، "دکتر ژیواگو"، "سفر به ایتالیا" و "قتل‌های خیابان مورگ" اشاره کرد.
ماریا باسْکِـس (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کارآگاهان خصوصی" و "چشم در برابر چشم" اشاره کرد.
استپان ملیک-باخشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مورخ اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ آوریل ۱۹۲۴ در شاهکرت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است. وی در ۲۸ مارس ۱۹۹۸ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
دیلانا جانسن ون وورن (۱۰ اوت ۱۹۷۲) که بیشتر با نام دیلانا اسمیت شناخته می‌شود یک خواننده، ترانه‌سرا و مجری آفریقای جنوبی است که در لس آنجلس، کالیفرنیا زندگی می‌کند. دیلانا یانسن ون وورن در ۱۰ اوت ۱۹۷۲ در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی به دنیا آمد. نام خانوادگی او زمانی که حدود دو ساله بود، پس از آنکه مادرش با ناپدری اش ازدواج کرد، به اسمیت تغییر کرد.
بازشگت (نام انگلیسی: Come Back, Little Sheba) عنوان نمایشنامه ای نوشته ویلیام اینگ (به انگلیسی: William Inge) است که توسط رضا دادویی ترجمه و در سال ۱۴۰۰ توسط انتشارات سبزان به چاپ رسیده‌است. این نمایشنامه در سال ۱۹۵۳ برنده جایزه پولیتزر نمایشنامه نویسی شد. نخستین بار در ۱۵ فوریه سال ۱۹۵۰ توسط گروه نمایشی گیلد در سالن تئاتر بوت برادوی در شهر نیویورک به کارگردانی دنیل مان روی صحنه رفت. در سال ۱۹۵۲ فیلمی ۹۹ دقیقه ای بر اساس آن به نام برگرد، شبای کوچک به کارگردانی دنیل من ساخته شد که شرلی بوت با بازی در این
دنیل من ساخته شد که شرلی بوت با بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه اسکار شد.
تپه باستانی خالصه با قدمتی که به ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد و دوره نوسنگی برمی‌گردد که به عنوان مهم‌ترین منبع برای مطالعه دربارهٔ تاریخچه فلات مرکزی و شمال غربی ایران محسوب می‌شود. کاوش‌های انجام شده در سال‌های گذشته پرده از رازهای مهمی برداشته است که از جمله مهم‌ترین آن‌ها باید به دیده شدن نشانه‌های زندگی در تپه خالصه اشاره کنیم. خانه‌های کشف‌شده همگی از جنس خشت و چینه هستند و این سبک از معماری نشان می‌دهد که زندگی مردم در دوره روستانشینی و به صورت استقرار دائمی بوده است. این تپه باستانی و تاریخی در جنوب شهر
بوده است. این تپه باستانی و تاریخی در جنوب شهر خرم دره واقع شده است. کشف دانه‌های گیاهی مانند نخود لپه‌ای و لوبیا در تپه خالصه به خوبی نشان می‌دهد که مردم آن زمان به شغل کشاورزی مشغول بوده‌اند. وجود کوره‌های سفالگری هم خودکفایی آن‌ها را به تصویر می‌کشد. موضوع دیگری که در این کاوش‌ها مشخص شده این است که مردم آن زمان برای تدفین مرده‌های خود از روش خمره‌ای استفاده می‌کردند؛ یعنی مرده‌های خود را درون خمره قرار می‌دادند. وجود 3 اسکلت ۸۰۰۰ ساله که به صورت خمره‌ای دفن شده‌اند، این موضوع را به خوبی اثبات می‌کند.
دفن شده‌اند، این موضوع را به خوبی اثبات می‌کند. از دیگر آثار کشف‌شده در تپه خالصه باید به ابزارهای سنگی کشاورزی و ظروف سفالی باستانی اشاره کنیم. با مطالعه روی ظروف سفالی، باستان‌شناسان مشخص کرده‌اند که این تپه باستانی تنها در دوره‌های نوسنگی و مس‌سنگ زنده بوده و پس از آن متروک شده است. تپه خالصه خرم دره را می‌توان از معدود مناطق شناخته شده پیش از تاریخ ایران دانست که می‌تواند اطلاعات مهمی در خصوص پیش از تاریخ شمال غرب فلات ایران ارائه کند و در یک‌کلام باید بگوییم که این تپه باستانی به خوبی تفاوت میان زندگی
که این تپه باستانی به خوبی تفاوت میان زندگی مردم امروزی و مردم ۸۰۰۰ سال پیش را به تصویر می‌کشد.
هونمینجانگوم (کره‌ای: 훈민정음; هانجا: 訓民正音; با معنیِ تحت‌الفظیِ «واج‌های درست برای آموزش مردم») رساله‌ای تاریخی است که یک خط کاملاً تازه و بومی را برای زبان کره‌ای معرفی می‌کند.این خط در ابتدا پس از انتشار با همین نام شناخته شد اما بعدها با نام هانگول شناخته شد. در اصل شامل ۲۸ نویسه به گونه‌ای بود تا مردم عادی و بی‌سواد در هانجا (نویسه‌های چینی) هم بتوانند به آسانی و دقت، خواندن و نوشتنِ زبان کره‌ای را بیاموزند. چهار حرف از این ۲۸ نویسه با گذر زمان از کاربرد افتادند. املای نخستینِ عنوان رساله، 훈〮민져ᇰ〮ᅙᅳᆷ با
افتادند. املای نخستینِ عنوان رساله، 훈〮민져ᇰ〮ᅙᅳᆷ با تلفظِ «Húnminjyéongʼeum» (و در نسخهٔ کرهٔ شمالی Húnminjyéonghʼeum) بود. هون‌مین‌جانگ‌اِم در شمارهٔ صد و دویِ «"سالنامه پادشاه سجونگ»" چاپ شد و هم‌اکنون، تاریخ انتشار رسمیِ فرضی آن، نهم اکتبر ۱۴۴۶، در کرهٔ جنوبی، روز هانگول است. برخی گزارش‌های تاریخی، اختراع این خط را در بیست و پنجمین سالِ سلطنت سجونگ (۱۴۴۳–۱۴۴۴) می‌دانند. یونسکو نسخه خطیِ این رساله به سالِ ۱۴۴۶ را که در حافظه جهانی گنجاند. واژه‌شناسی. واژگان «هون‌مین» و «جانگ‌اِم» به ترتیب به معنای «آموزش به
و «جانگ‌اِم» به ترتیب به معنای «آموزش به مردم» و «صداهای مناسب» هستند. در نهایت «هون‌مین‌جانگ‌اِم» به معنای «صداهای درست برای آموزش مردم» است. این الفبا در همان ابتدای ساخته‌شدن توسط شاه‌سجونگ، با همین نامِ «هون‌مین‌جانگ‌اِم» معرفی می‌شد اما امروزه با نام «هانگول» شناخته می‌شود. تاریخچه. پیش از ساختن هانگول، کره‌ای‌ها از خط چینی بهره می‌گرفتند. از آنجایی که زبان‌های چینی و کره‌ای شباهت‌های اندکی دارند، وام‌گرفتن حروفِ چینی برای انعکاس زبانِ گفتاری، ناکارآمد است. افزون بر این، در زمان سلطنت پادشاه سجونگ،
است. افزون بر این، در زمان سلطنت پادشاه سجونگ، سلسلهٔ مینگ به تازگی در چین به قدرت رسیده بود. شاهان مینگ، تلفظ حروف چینی را تغییر دادند و یادگیری تلفظ استانداردِ تازهٔ چینی در راستای ضبط واژگان برای کره‌ای‌ها سخت‌تر شد. از آنجایی که خواندن و یادگرفتن نویسه‌های چینی در میان اشراف و بزرگان محدود شده بود، سطح بی‌سوادی هم بالا مانده بود. خط چینی عموماً در اسناد رسمی توسط اشراف به کار می‌رفت. استفاده و یادگیری نویسه‌های چینی برای اشراف، نماد قدرت و امتیاز تبدیل بود. شاه‌سجونگ، به منظور دسترسی بیشترِ مردم عادی
بود. شاه‌سجونگ، به منظور دسترسی بیشترِ مردم عادی به اَمرِ نوشتار، آغاز به ساختِ هانگول به طرزِ مخفیانه کرد چراکه همچین اتفاقی به ضررِ طبقه اشراف تمام می‌شد. هانگول شخصا توسط سجونگ بزرگ، چهارمین پادشاه سلسله چوسان ابداع شد و خودِ او آن را در سال ۱۴۴۳ آشکار کرد. پیشتر عموماً تصور می‌شد که پادشاه سجونگ دستور اختراع هانگول را به «تالار شایستگان» داده است اما اسناد تازه‌یافت مانند "وقایع‌نامه سالیانه سلسله چوسان" تأکید می‌کنند که او خودش این خط را اختراع کرده است. این تاکید در کتاب ۱۱۳ از سالنامه پادشاه سجونگ
این تاکید در کتاب ۱۱۳ از سالنامه پادشاه سجونگ (Sejongsillok) مربوط به «نهمین ماه و بیست و هشتمین سال سلطنت پادشاه سجونگ» دیده می‌شود. زان‌پس، پادشاه سجونگ دیباچهٔ هون‌مین‌جانگ‌اِم را نوشت و منشأ و آماجِ هانگول را توضیح داد و نمونه‌ها و توضیحات کوتاهی را ارائه کرد و سپس تالار شایستگان را مأمور ساخت تا نمونه‌ها و توضیحات مفصل‌تری را بنویسند. رئیس تالار شایستگان، جانگ این‌جی، مسئول تدوین شد. در آخر هون‌مین‌جانگ‌اِم در سال ۱۴۴۶ برای عموم منتشر شد. درون‌مایه. خودِ این رساله به زبان چینی کلاسیک نوشته شده‌است و
این رساله به زبان چینی کلاسیک نوشته شده‌است و شامل یک پیشگفتار، حروف الفبا "(jamo)" و توضیحات مختصری درباره آواهای مربوطهٔ آنهاست. این رساله بعدها با رساله طولانی‌تری به نام "Hunminjeongeum Haerye" تکمیل‌تر شد که در کره به‌عنوان گنجینهٔ ملیِ شمارهٔ ۷۰ نام‌گذاری شد. در راستای ایجادِ تمایز میانِ این دو نسخهٔ اولیه و ثانویه، هون‌مین‌جانگ‌اِمِ نخستین را گاهی «نسخه نمونه و ساده» ( ) می‌نامند. هون‌مین‌جانگ‌اِمِ چینی کلاسیک (漢文/hanmun) تا اندازه‌ای به کره‌ای میانه ترجمه شده‌است. این ترجمه در کتابی دینی از آیین
ترجمه شده‌است. این ترجمه در کتابی دینی از آیین بودایی به نامِ "وُرین‌ساکبو (Worinseokbo)" قرار دارد و هون‌مین‌جانگ‌اِم آن‌هه‌بُن ("Hunminjeongeum Eonhaebon)" نامیده می‌شود. نخستین پاراگراف رساله، انگیزه شاه‌سجونگ برای ساخت هانگول را می‌نمایاند: 異잉〮乎ᅘᅩᆼ中듀ᇰ國귁〮ᄒᆞ〮야〮 與영〯文문字ᄍᆞᆼ〮로〮不부ᇙ〮相샤ᇰ流류ᇢ通토ᇰᄒᆞᆯᄊᆡ〮 故공〮로〮愚ᅌᅮᆼ民민이〮有ᅌᅮᇢ〯所송〯欲욕〮言ᅌᅥᆫᄒᆞ〮야도〮 而ᅀᅵᆼ終쥬ᇰ不부ᇙ〮得득〮伸신其끵情쪄ᇰ者쟝〯ㅣ多당矣ᅌᅴᆼ〯라〮 予영ㅣ爲윙〮此ᄎᆞᆼ〯憫민〯然ᅀᅧᆫᄒᆞ〮야〮 新신制졩〮二ᅀᅵᆼ〮十씹〮八바ᇙ〮字ᄍᆞᆼ〮ᄒᆞ〮노니〮 欲욕〮使ᄉᆞᆼ〯人ᅀᅵᆫ人ᅀᅵᆫᄋᆞ〮로〮易잉〮習씹〮ᄒᆞ〮야〮便뼌於ᅙᅥᆼ日ᅀᅵᇙ〮用요ᇰ〮耳ᅀᅵᆼ〯니라〮 中듀ᇰ國귁〮에〮달아〮
中듀ᇰ國귁〮에〮달아〮 文문字ᄍᆞᆼ〮와〮로〮서르ᄉᆞᄆᆞᆺ디〮아니〮ᄒᆞᆯᄊᆡ〮 이〮런젼ᄎᆞ〮로〮어린〮百ᄇᆡᆨ〮姓셔ᇰ〮이〮니르고〮져〮호ᇙ〮배〮이셔〮도〮 ᄆᆞᄎᆞᆷ〮내〯제ᄠᅳ〮들〮시러〮펴디〮몯〯ᄒᆞᇙ노〮미〮하니〮라〮 내〮이〮ᄅᆞᆯ〮為윙〮ᄒᆞ〮야〮어〯엿비〮너겨〮 새〮로〮스〮믈〮여듧〮字ᄍᆞᆼ〮ᄅᆞᆯ〮ᄆᆡᇰᄀᆞ〮노니〮 사〯ᄅᆞᆷ마〯다〮ᄒᆡ〯ᅇᅧ〮수〯ᄫᅵ〮니겨〮날〮로〮ᄡᅮ〮메〮便뼌安ᅙᅡᆫ킈〮ᄒᆞ고〮져〮ᄒᆞᇙᄯᆞᄅᆞ미〮니라〮 نسخه‌ها. دو نسخه خطیِ اصلی از "هون‌مین‌جانگ‌اِن" در دست است:
فتّاح یک، موشک ساخت نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. فتاح یک موشک هایپرسونیک با برد ۱۴۰۰ کیلومتر و سرعت ۱۳ تا ۱۵ ماخ است. تاریخچه. این موشک در ۱۶ خرداد ۱۴۰۲ با حضور سیّد ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران، رونمایی شد و نام آن را سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، انتخاب کرده است. سپاه پاسداران می‌گوید در روز سه شنبه، ۱ اکتبر ۲۰۲۴ برابر با دهم مهرماه ۱۴۰۳، در دومین حمله موشکی ایران علیه اسرائیل از موشک فتاح استفاده کرده است. ان‌دی‌تی‌وی در گزارشی استفاده ایران از این موشک را تایید کرد.
در گزارشی استفاده ایران از این موشک را تایید کرد. خبرگزاری‌های سپاه پاسداران از استفاده از این موشک در جریان جنگ ۱۲ روزه و عملیات وعده صادق ۳ علیه مواضع اسرائیل خبر دادند.‌ موفقیت این موشک در عبور از سامانه‌های دفاعی و پدافندی اسرائیل، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت برخی گزارش‌ها از میزان خسارت بالای موشک و آتش‌سوزی در محل اصابت سخن گفتند.‌ همچنین تخمین زده می‌شد که از نسل جدید موشک‌های فتاح در این حملات استفاده شده است. قابلیت‌ها. مسئولان سپاه پاسداران مدعی هستند که فتاح یک موشک هایپرسونیک با برد ۱۴۰۰
مدعی هستند که فتاح یک موشک هایپرسونیک با برد ۱۴۰۰ کیلومتر و سرعت ۱۳ تا ۱۵ ماخ است. به گفته کارشناسان، موشک فتاح یک نازل متحرک دارد که امکان حرکت در مسیر نامنظم را فراهم می‌کند و رهگیری آن را دچار مشکل خواهد کرد. سوخت این موشک جامد است و کلاهک مخروطی انفجاری و مانورپذیری و سرعت بالا از ویژگی‌های مهم آن برشمرده شده. مقامات ایران مدعی شده‌اند که این موشک می‌تواند سامانه‌های موشکی ضد بالستیک آمریکا و اسرائیل از جمله پیکان (Arrow) را دور بزند. حاجی‌زاده فرمانده نیروهای هوا فضای سپاه پاسداران در اظهاراتی گفته
نیروهای هوا فضای سپاه پاسداران در اظهاراتی گفته است که این موشک می‌تواند از همه سامانه‌های دفاع موشکی گذر کند و آنها را مورد اصابت قرار دهد. او مدعی است که این موشک می‌تواند در پایین و بالای جو زمین پرواز کند. فتاح ۲. در تاریخ ۲۸ آبان ۱۴۰۲ در جریان بازدید رهبر جمهوری اسلامی ایران از نمایشگاه آخرین دستاوردهای نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی موشک هایپرسونیک فتاح ۲ رونمایی شد. این موشک در مرحله اول از سوخت موشک فتاح ۱ استفاده کرده اما مرحله دوم آن سوخت مایع است. به ادعای خبرگزاری تسنیم، این موشک
سوخت مایع است. به ادعای خبرگزاری تسنیم، این موشک توانایی گلاید روی هوا و پرواز کروز را دارد. برخلاف موشک فتاح ۱ که ویدیویی از آزمایش آن توسط سپاه پاسداران منتشر شد، شواهدی از آزمایش فتاح ۲ منتشر نشده است.
هسا سیمرغ (به انگلیسی: HESA Simorgh) یک هواپیمای ترابری سبک ایرانی است که توسط متخصصان سازمان صنایع هوایی وزارت دفاع در شرکت صنایع هواپیماسازی ایران طراحی و ساخته شده‌است. این هواپیما در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۱ با حضور محمدرضا آشتیانی وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در اصفهان رونمایی شد. این هواپیما نسخه ترابری و توسعه‌یافته هواپیمای توربوپراپ هسا ایران-۱۴۰ است. توسعه. این پرنده بر پایه هواپیمای ایران-۱۴۰ طراحی شده‌است. مهمترین تغییر در آن اضافه شدن درب رمپ عقب بوده و نسبت به هواپیمای پایه (هسا ایران-۱۴۰)
عقب بوده و نسبت به هواپیمای پایه (هسا ایران-۱۴۰) در حوزه‌های پیکربندی، سازه و سیستم‌های هیدرومکانیکی از جمله مکانیسم‌های سطوح کنترل، سیستم هیدرولیک، موتور کمکی، سیستم تهویه مطبوع، اینتریور و تجهیزات باربری و سیستم الکترونیک ارتقا یافته و تغییرات گسترده‌ای انجام شده‌است. طول بدنه در این پرنده بیش از ۲ متر افزایش یافته و دم های عمودی و افقی نیز کاملا تغییر یافته است و سازه و فضای داخلی جدید طراحی شده‌است. اولین نمونه اولیه این هواپیما برای اولین بار در ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱ رونمایی شد. به گفته مقامات نظامی ایران
۱۴۰۱ رونمایی شد. به گفته مقامات نظامی ایران این هواپیما در مرحله آزمایش تاکسی سریع بود.در ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، تصویری منتشر شد که نسخه اولیه آزمایش تاکسی سریع را در باند فرودگاه نشان می‌داد. این هواپیما توانایی حمل ۶ تا ۸ تن بار با برد حدود ۳۶۰۰ تا ۳۹۰۰ کیلومتر با حداکثر سرعت ۵۳۰ کیلومتر در ساعت را داراست. پرواز. در تاریخ ۳ خرداد ۱۴۰۲ هواپیمای ترابری سیمرغ اولین تست پروازی خود را با موفقیت پشت سر گذاشت. سیمرغ همچنین در تاریخ ۲۰ آذر ۱۴۰۳ در نمایشگاه بین‌المللی هوایی و فضایی ایران در کیش به پرواز درآمد. موتور.
هوایی و فضایی ایران در کیش به پرواز درآمد. موتور. هسا سیمرغ دارای دو موتور توربوپراپ است و طبق گفته مدیر عامل سازمان صنایع دفاعی، موتور این پرنده نسبت به پلتفرم قبلی در بخش سوخت رسانی و کنترل الکترونیکی موتور یعنی سیستم فدک با اجرای سرویس‌های بولتن ارتقا پیدا کرده است و تمهیداتی برای ارتقاء بعضی از پارامترهای عملکردی هواپیما در شرایط گرم و مرتفع اندیشه شده است.
برنامه بقای گونه‌ها یا طرح بقای گونه‌ها در آمریکا یا برنامه SSP در سال ۱۹۸۱ توسط اتحادیه باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌ها (آمریکایی) برای کمک به اطمینان از بقای گونه‌های برگزیده در باغ‌وحش‌ها و آکواریومها، که بیشتر آنها در حیات وحش در معرض تهدید یا در خطر انقراض هستند، ایجاد شد. برنامه کلان SSP. برنامه کلان SSP یا طرح جامع SSP ، سندی است که توسط هماهنگ‌کننده SSP (به‌طور کلی یک متخصص باغ وحش زیر نظر یک کمیته مدیریت منتخب) برای یک گونه خاص تهیه می‌شود. این سند هدف‌های جمعیتی "درجا" و دیگر توصیه‌های مدیریتی را برای
جمعیتی "درجا" و دیگر توصیه‌های مدیریتی را برای دستیابی به حداکثر گوناگونی ژنتیکی و پایداری جمعیتی برای یک گونه، با توجه به محدودیت‌های انتقال و فضا، تعیین می‌کند.
کارآگاهان بزرگ آگاتا کریستی، پوآرو و مارپل یا معماهای بزرگ: پوآرو و مارپل (ژاپنی: アガサ·クリスティーの名探偵ポワロとマープル، "Agasa Kurisutī no Meitantei Powaro to Māpuru") یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی است که چندین داستان از آگاتا کریستی دربارهٔ هرکول پوآرو و خانم مارپل را اقتباس کرده‌است. شخصیت جدیدی به نام میبل وست، خواهرزادهٔ خانم مارپل، که دستیار کوچک پوآرو می‌شود، برای ارتباط این دو کارآگاه است. این سریال از ۴ ژوئیه ۲۰۰۴ تا ۱۵ مه ۲۰۰۵ از ان‌اچ‌کی پخش شد و همچنان در ان‌اچ‌کی و دیگر شبکه‌های ژاپن به‌صورت مجدد نمایش داده
و دیگر شبکه‌های ژاپن به‌صورت مجدد نمایش داده می‌شود. این مجموعه به‌عنوان مانگا با همین نام اقتباس شد که در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ منتشر شد. اقتباس. این مجموعه تلویزیونی با توجه به محدودیت‌های زمانی، عموماً اقتباسی صادقانه از داستان‌های اصلی است (معمولاً یک قسمت ۲۵ دقیقه‌ای برای یک داستان کوتاه، چهار قسمت برای یک رمان). با وجود اقتباس مدرن ژاپنی، مکان‌ها و دوره زمانی اصلی (عمدتا انگلیسی) حفظ شده‌اند. تنها تغییر داستان اضافه شدن میبل وست و اردک خانگی‌اش، الیور است. با این حال، بیشتر برگرفته از گفت‌وگوی
الیور است. با این حال، بیشتر برگرفته از گفت‌وگوی شخصیت‌های دیگر داستان‌های اصلی است، بنابراین حضور او تغییری اساسی در توسعه داستان ایجاد نمی‌کند.
برنامه عمل تنوع زیستی یا برنامه اقدام تنوع زیستی یک برنامه شناخته‌شدهٔ بین‌المللی است که به گونه‌ها و زیستگاه‌های در معرض تهدید رسیدگی می‌کند و برای حفاظت و بازیابی سیستم‌های زیست‌شناختی طراحی شده‌است. انگیزه اصلی برای این برنامه‌ها از کنوانسیون ۱۹۹۲ دربارهٔ تنوع زیستی (CBD) برمی‌خیزد. از سال ۲۰۰۹، ۱۹۱ کشور CBD را تصویب کرده‌اند، اما تنها بخشی از آنها سندهای بنیادین BAP را گسترش داده‌اند. عناصر اصلی یک BAP معمولاً عبارتند از: (الف) تهیه فهرستی از اطلاعات زیست‌شناختی برای گونه‌ها یا زیستگاه‌های برگزیده. ب)
برای گونه‌ها یا زیستگاه‌های برگزیده. ب) ارزیابی وضعیت حفاظتی گونه‌ها در بوم‌سازگان‌های مشخص. ج) ایجاد هدف‌هایی برای حفاظت و بازسازی. و (د) ایجاد بودجه، جدول زمانی و مشارکت‌های نهادی برای اجرای BAP. برنامه‌های گونه‌ای. یک روش اساسی درگیرشدن با BAP، مستندسازی کامل دربارهٔ گونه‌های منفرد، با تأکید بر توزیع جمعیت و وضعیت حفاظت است. این وظیفه، اگرچه اساسی است، اما بسیار دلهره‌آور است، زیرا تصور می‌شود که تنها ده درصد از گونه‌های جهان تا سال ۲۰۰۶ مشخص شده‌اند، بیشتر این ناشناخته‌ها قارچ‌ها، جانوران بی‌مهرگان،
بیشتر این ناشناخته‌ها قارچ‌ها، جانوران بی‌مهرگان، میکروارگانیسم‌ها و گیاهان هستند. برای بسیاری از گونه‌های پرندگان، پستانداران و خزندگان، اطلاعات اغلب در مقاله‌های منتشرشده موجود است. با این حال، برای قارچ‌ها، جانوران بی‌مهره، میکروارگانیسم‌ها و بسیاری از گیاهان، چنین اطلاعاتی ممکن است به جمع‌آوری داده‌های محلی چشمگیری نیاز داشته باشد. همچنین گردآوری روندهای زمانی برآوردهای جمعیت به منظور درک پویایی تنوع و آسیب‌پذیری جمعیت سودمند است. در برخی از نقاط جهان موجودی کامل گونه‌ها واقع‌بینانه نیست. برای مثال، در
کامل گونه‌ها واقع‌بینانه نیست. برای مثال، در جنگل‌های برگ‌ریز خشک ماداگاسکار، بسیاری از گونه‌ها کاملاً غیرقانونی هستند و بسیاری از این منطقه هرگز به‌طور سیستماتیک توسط دانشمندان کاوش نشده‌است. یک جزء برنامه عمل گونه‌ها در یک کشور در حالت ایده‌آل باید شامل توصیف کامل محدوده پراکنش، زیستگاه، رفتار، زادآوری و برهم‌کنش با گونه‌های دیگر باشد. پس از تعیین وضعیت حفاظتی (به عنوان مثال کمیاب، در معرض خطر، تهدیدشده، آسیب‌پذیر)، می‌توان برنامه‌ای برای حفظ و بازگرداندن جمعیت گونه‌ها به سطوح هدف ایجاد کرد. نمونه‌هایی