payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این مرحله پرسید که آیا می‌توان سقط جنین انجام داد اما پاسخی به او داده نشد. زن و شوهر دوباره پرسیدند که آیا می‌توان سزارین انجام داد و دوباره به آنها گفتند که نوزاد زنده نخواهد ماند. در ۱۷ مارس ۱۹۸۳، هاجرز نوزاد دختری به نام جما را در رنج شدید به دنیا آورد که بلافاصله درگذشت. هاجرز دو روز بعد به دلیل سرطان در گردن، ستون فقرات، پاها، کبد و دنده‌هایش درگذشت.
سفر دختر بابا (به انگلیسی: Daddy Daughter Trip) یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی و بازی راب اشنایدر و نویسندگی جیمی لیسو و پاتریشیا مایا اشنایدر است. بقیه بازیگران متشکل از مونیکا هوارته، میگل آنخل مونیوز، جکی سندلر، جان کلیز و با معرفی میراندا اشنایدر و گاوین گوئررو در اولین فیلم خود. داستان. یک مرد (راب اشنایدر) و دخترش (میراندا اشنایدر) را به یک سفر جاده‌ای تعطیلات بهار می‌برد، زیرا آنها در طول مسیر با ماجراجویی‌های مختلفی روبرو می‌شوند. تولید. این فیلم در آریزونا فیلمبرداری شده‌است. در
تولید. این فیلم در آریزونا فیلمبرداری شده‌است. در ژوئیه ۲۰۲۱ اعلام شد که فیلمبرداری به پایان رسیده‌است. انتشار. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در کمل‌ویو در میدان مد در اسکاتس‌دیل، آریزونا در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ داشت. بازخوردها. بیل گودی کونتز از آریزونا ریپابلیک به این فیلم یک ستاره و نیم اعطا کرد و نوشت: اغلب شوخی‌ها به جایی نمی‌رسند. کمدی فیزیکی هم همین‌طور. داستان واقعاً قابل اجرا نیست. واضح است که اشنایدر و دخترش هر کدام را دوست دارند، و این فیلم راهی برای بیان آن است. اما باید از بقیه بخواهیم آن را
برای بیان آن است. اما باید از بقیه بخواهیم آن را تماشا کنیم.
وزیر ایالت کالیفرنیا دبیر ارشد ایالت کالیفرنیای ایالات متحده است که بر وزارت ۵۰۰ نفری نظارت دارد. وزیر ایالت مانند سایر افسران قانون اساسی ایالت برای یک دوره چهار ساله انتخاب می‌شود. صاحب دفتر با محدودیت مدت به دو دوره محدود می‌شود. وزیر ایالت کنونی شرلی وبر است که پس از استعفای الکس پادیلا که پس از استعفای کامالا هریس به عنوان معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده به عنوان سناتور کالیفرنیا منصوب شد، این نقش را بر عهده گرفت. وبر قبل از انتخاب شدن در مجمع در سال ۲۰۱۲ در هیئت آموزشی سن دیگو و به عنوان استاد مطالعات
در هیئت آموزشی سن دیگو و به عنوان استاد مطالعات آفریقایی-آمریکایی در دانشگاه ایالتی سن‌دیگو خدمت می‌کرد. او که یکی از اعضای گروه سیاهپوستان قانونگذاری کالیفرنیا است، اولین آمریکایی آفریقایی‌تبار است که به عضویت مجلس قانونگذاری ایالت کالیفرنیا در جنوب لس آنجلس انتخاب شد. در دسامبر ۲۰۲۰، فرماندار گوین نیوسام، وبر را به عنوان وزیر ایالت کالیفرنیا منصوب کرد و جانشین الکس پدیا شد که او را به عنوان سناتور ایالات متحده کالیفرنیا منصوب کرده بود. وبر اولین آمریکایی آفریقایی‌تبار است که به عنوان وزیر ایالت کالیفرنیا
است که به عنوان وزیر ایالت کالیفرنیا خدمت می‌کند و پنجمین فردی است که در یک سمت در سراسر ایالت خدمت می‌کند.
مصطفی سریدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
مراد سلطانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عبدالرحمان سوخان (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ، باشگاه فوتبال تولوز، و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
محمد سوخان (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
رنگ‌های ملی یونان () آبی و سفید هستند. رنگ‌های آبی و سفید هم چنین رنگ‌های ملی اسرائیل، آرژانتین، السالوادور، گواتمالا، هندوراس و نیکاراگوئه است، اضافه بر اینها رنگ‌های سازمان ملل متحد می‌باشد و هم چنین رنگ‌های ملی پیشین پرتغال بوده‌است. تاریخچه. به نظر می‌رسد که رنگ‌های آبی و سفید از لحاظ تاریخی چندین قرن توسط یونانی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت و در هنگام شورش‌های قبل از انقلاب ۱۸۲۱ بر علیه عثمانی، از آنها استفاده می‌شد.
کامل طاهر (؛ ۱۱ ژانویه ۱۹۴۵ – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
محمد طالیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال المپیک شلف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
بلال طریقت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کمال تشالابی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عبدالقادر تلمسانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
مصطفی زغبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الحراش، باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
ناصر زکری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عبدالغنی زیتونی (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
آدم زرقان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارادو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر الجزایر بازی کرده‌است.
برگزیده (به انگلیسی: The Chosen One) یک فیلم کمدی-درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی و بازی راب اشنایدر در نقش یک فروشنده ماشین است که با کمک شمن‌های بومی کلمبیایی با بحران میانسالی مواجه است. همچنین استیو بوشمی، هالند تیلور و پیتر ریجرت در این فیلم بازی می‌کنند. داستان در مورد مردی هست که به خود ایمان می‌آورد و فکر می‌کند که او برگزیده شده‌است تا بشریت را از نابودی نجات دهد و … داستان. یک فروشنده اتومبیل افسرده (راب اشنایدر) بارها توسط یک همکار از نمایندگی نیسان، یک مترجم زن زیبا (کارولینا گومز)، سه
نیسان، یک مترجم زن زیبا (کارولینا گومز)، سه شمن بومی آمریکایی از مردم آرهواکو از کوه‌های کلمبیا در اقدام به خودکشی آنها را متوقف می‌کند، او سرانجام پس از اینکه بقیه دنیا به او ایمان آوردند، به خود ایمان پیدا می‌کند. تنها موجود روی زمین که می‌تواند با اعتماد بشریت را از نابودی خود نجات دهد. انتشار. اکران فیلم سه سال به تعویق افتاد. این ممکن است به دلیل عدم اطمینان در مورد نحوه بازاریابی فیلم باشد، زیرا این فیلم که عمدتاً دراماتیک است به‌طور نادرست به عنوان یک کمدی ساده به بازار عرضه شد. این فیلم در نهایت
یک کمدی ساده به بازار عرضه شد. این فیلم در نهایت کامل و منتشر شد.
ادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل-تونس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی پورتوگیزا، باشگاه فوتبال سانتا کروز، باشگاه فوتبال تورون پالوسئورا، باشگاه فوتبال سانتوس، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه ورزشی باهیا، و باشگاه فوتبال میپا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
حمزه العقریبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
بلحسن العلوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
هانی عمامو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد.
ولید عزیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال حمام الانف، باشگاه فوتبال آفریقایی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
مالک بعیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
نبیل بالشاوش (؛ ۱۹۷۰ – ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
ناصر البدوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بالمرسی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
صدام بن عزیزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عبدالرحمان بن عزالدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عبدالمجید بن بلقاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عبدالقادر بلحسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
محمد امین بن حمیده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک باجی و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
فراس بالعربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بالمرسی، باشگاه فوتبال بنزرتی، باشگاه ورزشی الفجیره امارات، باشگاه فوتبال عجمان امارات، و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Tunisia national under-17 football team و تونس بازی کرده‌است.
بلال بن مسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
مرتضی بن وناس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ستاره ساحلی، بنزرتی و قاسم‌پاشا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
محمود بن صالح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
آدم بن لامین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد-تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال تونس، زیر ۲۰ سال تونس، و تونس بازی کرده‌است.
سد قًدرونی (یا ثامن) راور، یک سد بتنی وزنی در نزدیکی شهر راور استان کرمان است که در ابتدای تنگه قدرون بر روی رودهای فصلی حتکن و قدرونی قرار دارد. این سد در سال ۱۳۹۹ با تأخیر هفت ساله بدون تأسیسات تصفیه و انتقال آب شرب که در طرح این ساخت سد بود افتتاح شد. برای انتقال آب سد به شهر راور، نیاز به ۳۵ کیلومتر لوله گذاری تا این شهر و تأسیسات تصفیه آب است. در بالادست سد قدرونی، استفاده کنندگان محلی آب با قراردادهای ۳۰ سال ۵۳ بند خاکی در دهه ۶۰ و ۷۰ شمسی ساخته شد که بعد از ساخت این سد مانع تجمیع آب در سد قدرونی
که بعد از ساخت این سد مانع تجمیع آب در سد قدرونی شدند. تجمیع آب در مخزن این سد باعث ارتفاع گرفتن آب و جلوگیری از تبخیر سریع و امکان برنامه ریزی برای استفاده از آب می‌شود. اهداف طرح. طبق مصوبهٔ اولیه طرح این سد، پیش‌بینی شده بود در کم‌باران‌ترین شرایط، سالانه حدود ۱۴٫۸ میلیون متر مکعب آب از طریق کنترل سیل‌های فصلی در این سد ذخیره شود که اولویت مصرف برای آب شرب شهرهای راور و زرند بود که بعدها با توجه به نیاز به ۷ ایستگاه پمپاژ برای انتقال آب به زرند، مسئولان این شهرستان تصمیم به تأمین آب از محل دیگری گرفتند.
شهرستان تصمیم به تأمین آب از محل دیگری گرفتند. تأمین آب شرب شهر راور از طریق منابع آب زیرزمینی صورت می‌پذیرد و کمیت آب استحصالی از سفره زیرزمینی جوابگوی نیازها نمی‌باشد که این کمبودها در کوتاه مدت و میان مدت می‌تواند منجر به مهاجرت‌های انسانی گردد. انتظار می‌رود پس از احداث سد قدرونی با تأمین آب شرب شهر راور و روستاهای مجاور در منطقه، شرایط اجتماعی-اقتصادی مطلوبی برای ساکنان تأمین گردد. مشخصات طرح و افتتاح آن. طرح سد قدرونی شامل بدنه سد، تصفیه خانه و خطوط انتقال آب به راور می‌شود. در شهریور ۱۳۹۹ وزیر نیرو
آب به راور می‌شود. در شهریور ۱۳۹۹ وزیر نیرو وقت با سفر به کرمان، پروژه این سد که هنوز بخش ساخت تصفیه خانه و خطوط انتقال آب آن اجرا نشده بود را افتتاح کرد که مورد انتقاد رسانه‌ها و نمایندگان استان کرمان در مجلس قرار گرفت.
بوژیدارکا کیکا دامیانوویچ-مارکوویچ شهره به کیکا (۲۵ سپتامبر ۱۹۲۰–۱۷ ژانویه ۱۹۹۶) یک فرمانده پارتیزان یوگسلاوی در جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی بود. پس از جنگ جهانی دوم، او وارد فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی عالی شد، و در مقطعی معاون مجلس فدرال و مجلس ملی جمهوری سوسیالیستی صربستان شد. او دریافت کننده مدال یادبود پارتیزان ۱۹۴۱ و نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) بود. سنین جوانی و تحصیل. بوژیدارکا دامیانوویچ در ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۰ در ملادنوواتس در خانواده‌ای با چهار فرزند به دنیا آمد. پدرش جورا دامیانوویچ کارگر راه‌آهن بود که
آمد. پدرش جورا دامیانوویچ کارگر راه‌آهن بود که در کوپلار به دنیا آمد. او مدرسه ابتدایی را در ملادنوواک و چهار کلاس دبیرستان را در اسمدروفسکا پلانکا به پایان رساند. تا آغاز جنگ جهانی دوم، او مدرسه صنایع دستی را به پایان رساند و شروع به تحصیل در یک مدرسه تندنویسی کرد. هنگامی که خانواده او به والیفو نقل مکان کردند، دامیانوویچ در ملادنوواچ درماند اگرچه جنگ به تحصیلات تکمیلی او پایان داد. جنگ جهانی دوم. سازمان دهندگان قیام و اعضای اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی در کراگویواتس که او در تابستان ۱۹۴۱ با آنها ارتباط
کراگویواتس که او در تابستان ۱۹۴۱ با آنها ارتباط برقرار کرد، وظایف مختلف مربوط به شورش را به او محول کردند که او با موفقیت این امور محوله انجام داد. او در حالی برای آماده‌سازی قیام کار می‌کرد که به‌طور غیرقانونی در ملادنواچ زندگی می‌کرد. او در اواخر ژوئن ۱۹۴۱ به عضویت اتحادیه جوانان کمونیست یوگسلاوی درآمد. در اواسط اکتبر ۱۹۴۱، او داوطلب شد تا به اولین گروه از پارتیزان‌های شومادیج (اولین جوخه پارتیزان) بپیوندد و در آنجا به عضویت این گروه پذیرفته شد. او سپس عضو حزب کمونیست یوگسلاوی، و سپس به عضویت کمیساریای
حزب کمونیست یوگسلاوی، و سپس به عضویت کمیساریای حزب کمونیست یوگسلاوی برای ناحیه ملادنوواک منصوب شد. هنگامی که گروهان پارتیزان کوسماج به دلیل عملیات یوزیسه ارتش اشغالگر آلمان و متحدانش به منطقه سنجاک عقب‌نشینی کردند، یک گروهان پارتیزانی در این قلمرو باقی ماندند که گهگاه دست به اقدامات مسلحانه می‌زدند. دامیانوویچ در همه این عملیات‌های چریکی شرکت داشت. او نام مستعار خود «کیکا» را از همرزمانش در این زمان دریافت کرد. در سال ۱۹۴۲، دامیانوویچ، همسرش دراگوسلاو مارکوویچ، آندریا هابوش و پارتیزان‌های دیگر در یک عملیات
آندریا هابوش و پارتیزان‌های دیگر در یک عملیات غافلگیری در یک مدرسه دهقانی در ملادنواچ محاصره شدند، اما موفق شدند از آنجا جدا رهایی یابند. در سال ۱۹۴۳ او با مارکوویچ، از روسای اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی ازدواج کرد. در همان سال، دامیانوویچ به عنوان معاون کمیساریای سیاسی منصوب شد. او در عملیات‌های چریکی متعددی علیه ورماخت اشغالگر و تشکیلات مسلح محلی مانند پلیس ویژه، گارد دولتی صربستان و چتنیک‌ها، پارتیزان‌ها را رهبری کرد. در پاییز ۱۹۴۴، در جریان مبارزه برای آزادی صربستان، دامیانوویچ فرماندهی گروه پارتیزان
آزادی صربستان، دامیانوویچ فرماندهی گروه پارتیزان کوسماج را بر عهده داشت. در پایان جنگ، او همچنین یکی از اعضای کمیته منطقه ملادنواچ در اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی بود. پس از آزادی صربستان در سال ۱۹۴۴، او در دادگاه ژانکا استوکیچ و سیما پاندوروویچ (هنرمندان صربستانی متهم به همکاری با اشغالگران) شرکت کرد. دوره جمهوری سوسیالیستی فدرال یوگسلاوی. پس از پایان جنگ جهانی دوم، او در سمت‌های سیاسی زیر فعال بود: دستیار رئیس کمیسیون کنترل دولتی جمهوری سوسیالیستی صربستان، رئیس اداره پرسنل کمیته مرکزی حزب کمونیست صربستان
رئیس اداره پرسنل کمیته مرکزی حزب کمونیست صربستان و عضوی از هیئت اجرایی آن. به موازات فعالیت‌های سیاسی، او مدرسه تربیت معلم را به پایان رساند. و از سال ۱۹۵۲ به عنوان معلم مشغول به کار شد. بین سالهای ۱۹۵۹ و ۱۹۶۳، او به عنوان مدیر در یک مدرسه ابتدایی در بلگراد خدمت کرد. او همچنین مدیر مؤسسه آموزش ابتدایی و آموزش معلمان جمهوری سوسیالیستی صربستان بود. از پایان جنگ جهانی دوم، او بارها به عنوان معاون ملی مجلس فدرال و مجلس ملی جمهوری سوسیالیستی صربستان انتخاب شد. در طول جنگ، او در ارگان جبهه خلق صربستان، "گلاس"، و
طول جنگ، او در ارگان جبهه خلق صربستان، "گلاس"، و "کوسماجسکی بوراک،" به کار روزنامه‌نگاری پرداخت. پس از جنگ، او در روزنامه "نوی دانی" ("روزهای جدید") و بسیاری از نشریات دیگر همکاری داشت. او زندگی‌نامه ای "به نام Ja i moji drugovi" (من و رفقای من) نوشت. او در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۶ درگذشت.
دریاچه کری یک دریاچه در قزاقستان است که در استان قراغندی واقع شده‌است.
کسبی یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ولایت کشک‌دریا واقع شده‌است.
نیکلای بخ ( زادهٔ - درگذشته ) مهندس مکانیک اهل روسیه بود. زندگی‌نامه. وی در ۲ ژانویهٔ ۱۹۴۶ به دنیا آمد و از مؤسسه پلی‌تکنیک کیف فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان آنانیا شیراکاتسی، نشان دوستی خلق، نشان برجسته افتخار و نشان درجه ۳ لیاقت میهن‌پرستی شده‌است. وی در ۳ آوریل ۲۰۲۱ در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
در زمینه کلی نژادپرستی علیه سیاهپوستان آمریکایی و نژادپرستی در ایالات متحده، خشونت نژادی دسته جمعی در ایالات متحده شامل درگیری‌های قومیتی و شورش‌های نژادی، همراه با رویدادهایی مانند فهرست زیر بوده‌است: تاریخچه. پاکسازی نژادی و قومی. پاکسازی نژادی و قومی در دوره زمانی خاصی در تاریخ ایالات متحده در مقیاس وسیعی به ویژه در برابر سرخ‌پوستان آمریکایی انجام شده و سرخپوستان به زور از سرزمین‌های خود خارج شدند و به مناطق اختصاصی سرخپوستی منتقل شدند. همراه با سرخپوستان آمریکا، چینی آمریکایی‌ها در شمال غربی اقیانوس
آمریکا، چینی آمریکایی‌ها در شمال غربی اقیانوس آرام و آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در سراسر ایالات متحده جمع‌آوری و از شهرهایی که تحت تهدید حکومت اوباش بودند بیرون رانده شدند. اوباش سفیدپوست اغلب قصد داشتند به اهداف آمریکایی آفریقایی‌تبار خود آسیب برسانند. نسل‌کشی مردمان بومی کالیفرنیا. پس از تبدیل کالیفرنیا به یک ایالت، دولت ایالتی کالیفرنیا به معدنچیان، دامداران، شبه نظامیان و شهرک‌نشینان مردمی برای بردگی، ربودن یا قتل بخش عمده‌ای از بومیان کالیفرنیا، که گاهی با تحقیر از آنها با عنوان انگلیسی «Diggers» به
با تحقیر از آنها با عنوان انگلیسی «Diggers» به دلیل سنت خوردن ریشه گیاهان اشاره می‌شد. پیتر برنت، فرماندار کالیفرنیا در سال ۱۸۵۱ میلادی پیش‌بینی می‌کرد که جنگ ریشه‌کنی بومیان تا انقراض نسل بومیان آمریکا ادامه پیدا می‌کند. خشونت ضد مهاجر. شورش‌هایی که با «نژاد» تعریف می‌شوند حداقل از قرن هجدهم بین گروه‌های قومی در ایالات متحده رخ داده‌است و ممکن است قبل از آن نیز رخ داده باشد. در اوایل تا اواسط قرن ۱۹ میلادی، شورش‌های خشونت آمیزی بین «بومی گرایان» پروتستان و مهاجران کاتولیک ایرلندی اخیراً وارد شده به خاک
و مهاجران کاتولیک ایرلندی اخیراً وارد شده به خاک آمریکا رخ داد. دوره بازسازی ایالات متحده (۱۸۶۳–۱۸۷۷). با پایان یافتن جنگ داخلی آمریکا، نیروهای سیاسی ضد برده داری خواهان حقوقی برای بردگان سابق شدند. این روند منجر به تصویب متمم‌های ۱۴ و ۱۵ قانون اساسی ایالات متحده شد و از منظر نظری و حقوقی به مردان آفریقایی-آمریکایی و سایر اقلیت‌ها برابری و حق رای اعطا کرد. اگرچه دولت فدرال آمریکا در ابتدا نیروهای خود را در جنوب مستقر کرد تا از این آزادی‌های جدید محافظت کند، اما این روند دوام چندانی نداشت.
اوا گرلیچ (۲۰ ژوئیه ژوئیه ۱۹۲۰ – درگذشته ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۸) روزنامه‌نگار و نویسنده کروات، مادر کارگردان و تهیه‌کننده مشهور کروات، رایکو گرلیچ بود. سنین جوانی و تحصیل. گرلیچ در بوداپست در خانواده ای یهودی به دنیا آمد. پدرش اسکار (اوسیاس) جشوا ایزرائیل، یهودی سفاردی و مادرش کاتیکا کلینگنبرگ، یهودی اشکنازی بود. او زبان لادینو و آداب و رسوم یهودی را آموخت. گرلیچ زبان مجاری را از مادرش وزبان بوسنیایی را از پدرش آموخت. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در سارایوو گذراند. گرلیچ قبلاً در سالهای نوجوانی خود متمایل به
گرلیچ قبلاً در سالهای نوجوانی خود متمایل به جوانان چپگرا در سارایوو بود و با آنها به تورهای سازمان یافته یا اسکی زمستانی رفت. به زودی او تأثیر خودکامگی پادشاهی یوگسلاوی قبل از جنگ را احساس کرد، زمانی که پلیس نامه‌هایی را بدست آورد که دوست پسرش میلینکو کویتکوویچ، داوطلب تیپ‌های بین‌المللی از اسپانیا برای او فرستاده بود. به دلیل آن نامه‌ها، گرلیچ با محرومیت دادگاه از ادامه تحصیل در قلمرو پادشاهی یوگسلاوی جریمه شد. وی در سال ۱۹۳۸ با خانواده اش به زاگرب نقل مکان کرد. او در زاگرب یک دوره تندنویسی را گذراند و
کرد. او در زاگرب یک دوره تندنویسی را گذراند و سرانجام و به راحتی به عنوان منشی در چندین شرکت خصوصی استخدام شد. جنگ جهانی دوم. در آوریل ۱۹۴۰، گرلیچ با رودولف دومانی، برادر رابرت دومانی ازدواج کرد که از او تنها دخترش به نام وسنا دومانی هاردی در می ۱۹۴۱ به دنیا آمد. شوهرش رودولف در سپتامبر ۱۹۴۱ توسط اوستاشه به عنوان گروگان کشته شد. در این میان، سایر اعضای خانواده حق خود را برای داشتن آپارتمان در مرکز زاگرب از دست دادند، بنابراین به همراه دختر، مادر، مادربزرگش ترزا کوهن و والدین شوهر مرحومش، گرلیچ در آپارتمان
ترزا کوهن و والدین شوهر مرحومش، گرلیچ در آپارتمان پسر عموی شوهرش، آنتونیا اشپیکنر، نقل مکان کرد. در فوریه ۱۹۴۲، اوستاشه به تبعید یهودیان باقی مانده در زاگرب اقدام کرد و تنها گرلیچ، دختر و مادرش توانستند خود را از تبعید نجات دهند. گرلیچ به زودی به پارتیزان‌ها پیوست و برای روزنامه "شورای دولتی ضد فاشیست برای آزادی ملی کرواسی" مقاله نوشت. در آن زمان از جنگ، اتو و روژا فوکس از دخترش مراقبت کردند. مادر گرلیچ نیز به پارتیزان‌ها پیوست و در عملیات سه‌گانه در سال ۱۹۴۲ کشته شد. بقیه اعضای خانواده وی از جمله پدرش در
کشته شد. بقیه اعضای خانواده وی از جمله پدرش در جریان هولوکاست در دولت مستقل کرواسی از بین رفتند. تنها گرلیچ، عمویش موشه ایزرائیل و دخترش از هولوکاست جان سالم به در بردند. در سال ۱۹۴۵، گرلیچ به زاگرب بازگشت تا به دخترش که در آن زمان ۴ ساله بود، بپیوندد. دوران پس از جنگ. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹، گرلیچ با بسیاری از روزنامه‌ها کار کرد. به مدت سه سال، گرلیچ به عنوان دشمن سیاسی جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی در زندان گلی اوتوک زندانی بود. گرلیچ همچنین به عنوان مترجم آلمانی و مجاری کار می‌کرد. در سال ۱۹۹۸، گرلیچ
آلمانی و مجاری کار می‌کرد. در سال ۱۹۹۸، گرلیچ داستان زندگی‌نامه‌ای "حافظه را" دربارهٔ زندگی خود قبل و بعد از جنگ به عنوان چپ‌گرا منتشر کرد. "حافظه" همچنین به زبان مجاری و زبان ایتالیایی منتشر شد. شوهر دوم او دانکو گرلیچ، اومانیست و فیلسوف مارکسیست زاگرب بود که از او تنها پسری به نام رایکو گرلیچ داشت. در سال ۲۰۰۲، گرلیچ کتاب "مسافری به کراکوف و داستان‌های دیگر" را منتشر کرد. گرلیچ در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۸ در زاگرب درگذشت و در قبرستان میروگوج به خاک سپرده شد.
کریستوفر (; ؛ زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۹۹۲) خواننده دانمارکی زیر نظر کمپانی ئی‌ام‌آی دانمارک است. او در سال ۲۰۱۲ برندهٔ جایزه‌ای در مراسم جوایز موسیقی دانمارکی شد. او برندهٔ جایزه متفکر تازه‌کار سال (دانمارکی: Årets nytænker) شد که توسط اسپاتیفای تحت عنوان یک جایزه نوآورانه به او اعطا شد. کریستوفر پنج آلبوم منتشر کرد و نخستین آلبوم او به نام "رنگ‌ها" (۲۰۱۲) بود. به دنبال آن، او آلبوم‌های "بهت گفته بودم" (۲۰۱۴)، "نزدیک‌تر" (۲۰۱۶)، "زیر زمین" (۲۰۱۹) و "خون من" (۲۰۲۱) را منتشر کرد. زندگی شخصی. او در فردریکسبر به دنیا
را منتشر کرد. زندگی شخصی. او در فردریکسبر به دنیا آمد و بعداً به همراه پدر و مادر و برادر کوچکترش، اولیور، به آماگر نقل مکان کرد. او در سال ۲۰۱۲ با دوست‌دخترش مدینا که خواننده دانمارکی بود، رابطه عاشقانه داشت. این زوج بعداً جدا شدند. کریستوفر در سال ۲۰۱۵ وارد رابطه با سسیل هوگارد، مدل دانمارکی شد و در ژوئن ۲۰۱۹ ازدواج کردند. فرزند اول این زوج که یک دختر بود، در سال ۲۰۲۱ به دنیا آمد. فرزند دوم این زوج در سال ۲۰۲۳ به دنیا آمد که او نیز دختر بود.
لوسیا رونچتی (زاده ۳ فوریه ۱۹۶۳) آهنگساز ایتالیایی است. زندگی‌نامه. رونچتی آهنگسازی و موسیقی کامپیوتری را در کنسرواتوار سانتا سیسیلیا در رم آموخت و در سمینارهای آهنگسازی با سیلوانو بوسوتی در Scuola di Musica of Fiesole از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ و با سالواتوره شارینو در Corsi Internazionali Città di Castello از ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ شرکت کرد. او در رشته علوم انسانی در دانشگاه ساپینزای رم تحصیل کرد. وی در سال ۱۹۸۷ با ارائه پایان‌نامه اش در مورد آهنگ‌های ارکستری برونو مادرنا مدرک خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۱ موفق به دریافت
خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۱ موفق به دریافت مدرک DEA در زیبایی‌شناسی از دانشگاه پاریس ۱ شد. وی سپس از فرانسوا لسور در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی موسیقی‌شناسی خواند و دکترای خود را با ارائه پایان‌نامه‌ای در مورد سبک ارکسترال ارنست شوسون و تأثیر واگنر بر نویسندگی ارکستر فرانسوی اواخر قرن نوزدهم دریافت کرد. وی در پاریس در سمینارهای آهنگسازی با جرارد گریسی از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ شرکت کرد و در ۱۹۹۷ در دوره‌های سالانه موسیقی کامپیوتر در موسسه صوت‌شناسی و موسیقی زیر نظر تریستان موریل به تحصیل پرداخت. در سال ۲۰۰۵
نظر تریستان موریل به تحصیل پرداخت. در سال ۲۰۰۵ او به عنوان یک محقق مدعو در گروه موسیقی دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک، که توسط تریستان موریل دعوت شده بود، به عنوان عضو فولبرایت مشغول به کار شد. آثار ولی توسط ناشرین، ارکسترها و موسسات متعددی در رم، مونیخ، برلین، اشتوتگارت، فرایبورگ، کلن، تورین، ونیز و فرانسه اجرا شده‌است. حرفه. از سال ۱۹۹۸، رونچتی کارهای مختلفی را در موسسه فناوری برلین (TUB) با همکاری فولکمار انجام داده‌است. در سال ۲۰۰۳ او در استودیوی تجربی فرایبورگ شروع به کار کرد. جایی که با کمک آندره
فرایبورگ شروع به کار کرد. جایی که با کمک آندره ریچارد، راینهولد بریگ و یواخیم هاس و با همکاری باربارا مورر ویولونیست چرخه‌ای از آهنگ‌ها را نوشت که پیکربندی صدای ویولا را بررسی می‌کنند. داین سری موسیقیر سال ۲۰۰۷ در جشنواره اولتراشالبرلین ارائه شد و "Xylocopa Violacea" نام دارد که توسط استرادیواریوس در سال ضبط شد. او روی آهنگسازی صدا کار کرده‌است و بسیار با استودیوی Neue Vocalsolisten از اشتوتگارت همکاری می‌کند. از جمله همکاری‌های مشترک این دو می‌توان به "Studio detto dei venti"، برای چهار صدا در سال 2010.