payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زمان بین‌المللی اتمی () (با کوته‌نوشت TAI، از نام فرانسوی آن temps atomique international[]) یک استاندارد زمانی هماهنگ اتمی با دقت بالای ساعت اتمی است که بر اساس گذر زمان ویژه در ژئوئید زمین است. این یک مقیاس پیوسته از ادامهٔ زمان است، بدون احتساب ثانیه‌های کبیسه، و تحقق اصلی زمان زمینی TT (با یک افست ثابت از دوران) است. این مبنایی برای زمان هماهنگ جهانی (UTC) است که برای زمان‌سنجی شهری در سراسر سطح زمین استفاده می‌شود و شامل ثانیه‌های کبیسه است که UTC ثانیه‌های کاملی از TAI جلوتر است. از ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۷،
کاملی از TAI جلوتر است. از ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۷، زمانی که افزودن یک ثانیه کبیسه دیگر اجرا شد،در حال حاضر UTC دقیقاً ۳۷ ثانیه از TAI عقب است. ۳۷ ثانیه از اختلاف اولیه ۱۰ ثانیه در آغاز سال ۱۹۷۲ به علاوه ۲۷ ثانیهٔ کبیسه در UTC از سال ۱۹۷۲ حاصل می‌شود. "TAI" ممکن است با استفاده از روش‌های سنتی تعیین روز (اشاره به روز) گزارش شود که این از استانداردهای زمانی غیریکنواخت بر اساس چرخش زمین منتقل شده‌است. به‌طور خاص، هم در روزهای جولیان و هم در تقویم میلادی از آن استفاده می‌شود. "TAI" در این شکل در ابتدای سال ۱۹۵۸ با زمان
"TAI" در این شکل در ابتدای سال ۱۹۵۸ با زمان جهانی هماهنگ شد و از آن زمان این دو از هم دور شده‌اند؛ که این عمدتاً به دلیل کند شدن چرخش محوری زمین بوده‌است.
دوروتی بوید (؛ – ۱۹۹۶) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سست‌عفاف"، "تیری در تاریکی"، "تا سه نشه بازی نشه"، "وای دکتر نه!" و "پرنده‌های شکاری" اشاره کرد.
جرج کینگ (؛ ۱۸۹۹ – ۲۶ ژوئن ۱۹۶۶) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ممنوع"، "نه و چهل و پنج دقیقه"، "وای دکتر نه!" و "با احتیاط جابه‌جا کنید" اشاره نمود.
رسالۀ «دربارۀ نفس» ؛ ؛ ، یکی از آثار بنیادین ارسطو (۳۸۴–۳۲۲ پیش از میلاد) است که در حدود ۳۵۰ پیش از میلاد به رشتۀ تحریر درآمده است. این اثر، که می‌توان آن را نوعی «زیست‌روان‌شناسی» یا توصیفی از موضوع روان‌شناسی در چارچوبی زیست‌شناختی دانست، نخستین رسالۀ شناخته‌شده و نظام‌مند در دوران باستان به شمار می‌رود که به طور خاص به موضوع نفس می‌پردازد. ارسطو در این اثر، که احتمالاً مجموعه‌ای از یادداشت‌های موجز و فشردۀ خود فیلسوف بوده که بعدها در مکتبش بسط داده شده، چندان به تعریف انتزاعی نفس نمی‌پردازد، بلکه بیشتر
چندان به تعریف انتزاعی نفس نمی‌پردازد، بلکه بیشتر به توصیف کارکرد و قوای آن توجه دارد. این رساله به بررسی اصول حیات، حرکت موجودات زنده، عواطف و ابزارهای شناخت می‌پردازد و در حوزه‌هایی چون معرفت‌شناسی، فلسفۀ ذهن، علم‌النفس فلسفی (یا روان‌شناسی فلسفی) و نظریۀ کنش مباحث مهمی را مطرح می‌کند. از دیدگاه ارسطو، نفس نه تنها علت صوری موجود زنده است، بلکه علت غایی آن نیز محسوب می‌شود و بنابراین، شرط اولیۀ غایت‌مندیِ ذاتی جهان زنده است. گیاهان و حیوانات به طور ناخودآگاه برای امر کلی، یعنی برای تداوم نوع و حفظ صورت
برای امر کلی، یعنی برای تداوم نوع و حفظ صورت خود، عمل می‌کنند. اما انسان آگاهانه برای امر کلی زندگی می‌کند و حیات را تا عالی‌ترین سطوح فعالیت ارزش‌گذاری می‌نماید. نفس، جوهر یا صورت جوهری موجود زنده است و قوای نفس، صور عرضی آن به شمار می‌روند. تعریف نفس به عنوان «صورتِ جوهری»، یعنی جوهر از آن حیث که صورت است، بدین معناست که نفس، به‌طور کلی، جوهری فی‌نفسه و لنفسه نیست، بلکه صورتِ موجود زنده است. بنابراین، نگرش جوهری به نفس باید با بررسی شیوه‌های انضمامی که فعالیت نفس در موجودات زندۀ مختلف از طریق آن‌ها تجلی
نفس در موجودات زندۀ مختلف از طریق آن‌ها تجلی می‌یابد، تکمیل شود. ارسطو نفس را «صورت» یا به تعبیر دقیق‌تر «اِنتِلِخیا» یک بدن طبیعی و «اندام‌وار» می‌داند که بالقوه امکان حیات دارد. این تعریف نفس به عنوان «فعل اول یک بدن طبیعی سازمان‌یافته» (DA, 412 a 27) برای تمامی انواع یا حالات چهارگانۀ نفس که ارسطو برمی‌شمارد، صادق است. منظور از «اندام‌وار» (برگرفته از واژۀ یونانی όργανον، اُرگانون، به معنای ابزار) احتمالاً بیش از آنکه صرفاً به معنای «مجهز به اندام‌ها» باشد، به معنای «بدنی که به عنوان ابزاری برای حیات
باشد، به معنای «بدنی که به عنوان ابزاری برای حیات عمل می‌کند» است (De anima II 1, 412a19-412b6). بدن بالقوه حیات دارد یعنی برای جان‌دار شدن مناسب است؛ نفس این قوه را به فعلیت می‌رساند. ارسطو ماده را با قوه مرتبط می‌داند و بدن‌ها از آن رو حیات دارند که از ماده و صورت ترکیب یافته‌اند. نفس، فعل است زیرا امکان می‌دهد حیات از حالت بالقوه به حالت بالفعل درآید. این مفهوم ارسطویی از نفس را باید در چارچوب نظریۀ «هیولی‌انگاری» فهمید. نفس، صورتِ موجود زنده است و بدن، مادۀ آن. نفس، یک جوهرِ مستقل نیست که جدا از بدن
مادۀ آن. نفس، یک جوهرِ مستقل نیست که جدا از بدن وجود داشته باشد، بلکه اصل حیات آن است و از بدن جدایی‌ناپذیر است (DA II 1, 413a4)، همان‌گونه که جدا کردنِ بینایی از چشم غیرممکن است. برخورداری از نفس (از نوعی خاص) است که یک اُرگانیسم را اساساً به یک اُرگانیسم تبدیل می‌کند و بنابراین، تصور بدنی بدون نفس، یا نفسی در نوع نامناسبی از بدن، امری مطلقاً نامعقول است. این دیدگاه، گسستی بنیادین از دوگانه‌انگاری افلاطونی ایجاد می‌کند. برای ارسطو، اتحاد نفس و بدن یک «واقعیت بنیادین» است. (ارسطو البته استدلال می‌کند که
بنیادین» است. (ارسطو البته استدلال می‌کند که برخی از اجزای نفس – یعنی عقل – می‌توانند بدون بدن وجود داشته باشند، اما بیشتر اجزای آن چنین توانی ندارند). حتی زمانی که می‌خوابیم، نفس را داریم، فقط در انجام کارکردهایش فعال نیست. اندام‌ها در واقع ابزارهای نفس هستند و هر اندامی کارکرد خاص خود را دارد. تطبیق این دیدگاه‌ها با تصور رایج از نفس به عنوان نوعی جوهر روحانی که در بدن «ساکن» است، دشوار می‌نماید. برخی مفسران پیشنهاد کرده‌اند که اصطلاح «نفس» ارسطو بهتر است به «نیروی حیات» یا «دم زندگی» (souffle de vie)
به «نیروی حیات» یا «دم زندگی» (souffle de vie) ترجمه شود. برای مثال، در سال ۱۸۵۵ میلادی، چارلز کولیر (Charles Collier) ترجمه‌ای از این رساله با عنوان «دربارۀ اصل حیاتی» (On the Vital Principle) منتشر کرد. با این حال، جورج هنری لویس (George Henry Lewes) (۱۸۱۷–۱۸۷۸ میلادی)، این عنوان را نادرست دانست. محور اصلی بحث ارسطو در رسالۀ «دربارۀ نفس»، بررسی انواع یا «حالات» نفسانی است که موجودات زندۀ گوناگون از آن برخوردارند و این نفوس، بر اساس فرآیندهای حیاتی و قوای متفاوتشان از یکدیگر متمایز می‌شوند: گیاهان از قوای
از یکدیگر متمایز می‌شوند: گیاهان از قوای تغذیه و تولیدمثل بهره‌مندند (حداقل لازم برای هر موجود زنده)؛ حیوانات، علاوه بر این قوا، دارای توانایی ادراک حسی و حرکت ارادی (کنش) نیز هستند؛ و انسان‌ها، به عنوان «حیوان ناطق»، افزون بر تمامی این موارد، از قوۀ عقل (نوس) نیز برخوردارند. ترجمه‌های متوالی این اثر، به‌ویژه ترجمۀ عربی آن در اواخر دوران باستان، گاه دستخوش اضافات یا جهت‌گیری‌هایی شده که معنای متن را دگرگون ساخته است، مثلاً آن را به سمت و سوی فلسفۀ نوافلاطونی سوق داده است. ساختار و تقسیم‌بندی رساله و
سوق داده است. ساختار و تقسیم‌بندی رساله و پرسش‌های آغازین. این رساله به سه کتاب تقسیم شده و هر کتاب نیز به نوبۀ خود به فصولی تقسیم گردیده است (کتاب اول: پنج فصل؛ کتاب دوم: دوازده فصل؛ کتاب سوم: سیزده فصل). این رساله تقریباً در سرتاسر جهان با عنوان اختصاری "DA" (برگرفته از عنوان لاتین De anima) شناخته می‌شود و ارجاع به کتب و فصول آن عموماً با اعداد رومی و عربی، به همراه شماره‌گذاری بِکِر (Bekker numbers) صورت می‌پذیرد. (بنابراین، "DA I.1, 402a1" به معنای "De anima، کتاب اول، فصل ۱، صفحۀ ۴۰۲ بِکِر، ستون a،
anima، کتاب اول، فصل ۱، صفحۀ ۴۰۲ بِکِر، ستون a، سطر شمارۀ ۱" است.) محتوای کتاب دوم: تعریف نفس، و بررسی قوای نباتی و حسی. این کتاب شامل تعیین علمی ماهیت نفس از سوی ارسطو است. پس از این ملاحظات، ارسطو به طور خاص به حواس پنج‌گانه می‌پردازد: ۲.۳. محتوای کتاب سوم: نفس عقلانی، تفکر، عقل فعال و منفعل، و جاودانگی این کتاب به ذهن یا نفس ناطقه می‌پردازد که تنها به انسان‌ها تعلق دارد و قوای «نوس‌شناختی» آن را بررسی می‌کند. بازنویسی، انتقال و دریافت در سنت‌های فلسفی. رسالۀ «دربارۀ نفس» از تأثیرگذاری گسترده‌ای در اروپا
«دربارۀ نفس» از تأثیرگذاری گسترده‌ای در اروپا و جهان اسلام برخوردار بوده است و تاریخچۀ پرباری از تفسیر و شرح را به خود اختصاص داده است. در سنت یونانی، رومی متأخر و جهان اسلام. در اواخر دوران باستان، متون ارسطویی در پرتو فلسفۀ نوافلاطونی بازتفسیر شدند. بازنویسی‌ای از «دربارۀ نفس» وجود دارد که در سنت عربی باقی مانده و ترکیب نوافلاطونی را منعکس می‌کند. این متن در قرن سیزدهم میلادی به فارسی ترجمه شد و احتمالاً مبتنی بر یک اصل یونانیِ مفقود است که در فرآیند ناهمگون پذیرش در ادبیات اولیۀ عربی، بیشتر تلفیق شده
پذیرش در ادبیات اولیۀ عربی، بیشتر تلفیق شده است ترجمۀ عربی متأخرتری از «دربارۀ نفس» به اسحاق بن حنین (متوفی ۹۱۰ یا ۹۱۱ میلادی) منسوب است. ابن زُرعه (۹۴۳–۱۰۰۸ میلادی) ترجمه‌ای از سریانی به عربی انجام داد. نسخه‌های عربی تاریخچۀ پیچیده‌ای از تأثیرات متقابل را نشان می‌دهند. ابن سینا (حدود ۹۸۰ – ژوئن ۱۰۳۷ میلادی) شرحی بسیار تأثیرگذار بر «دربارۀ نفس» نوشت که توسط مایکل اسکوتوس (حدود ۱۱۷۵ – حدود ۱۲۳۲ میلادی) به لاتین ترجمه شد. ابن رشد (۱۱۲۶ – ۱۱ دسامبر ۱۱۹۸ میلادی) در شرح کبیر خود بر «دربارۀ نفس»، که از طریق
در شرح کبیر خود بر «دربارۀ نفس»، که از طریق ترجمۀ لاتین مایکل اسکوتوس از دهۀ ۱۲۳۰ میلادی در دسترس دانشمندان لاتینی‌زبان قرار گرفت، از دو ترجمۀ عربی استفاده کرد، عمدتاً بر ترجمۀ اسحاق بن حنین تکیه داشت، اما گاهی از ترجمۀ قدیمی‌تر به عنوان جایگزین نقل قول می‌کرد. او معتقد بود بخشی از نفس – یعنی عقل – می‌تواند از بدن یا سایر قوا جدا شود. زراحیا شئلتیئل «دربارۀ نفس» ارسطو را از عربی به عبری در سال ۱۲۸۴ میلادی ترجمه کرد. هم ابن رشد و هم زراحیا ترجمۀ ابن زرعه استفاده کردند. در قرون وسطای لاتین. رسالۀ «دربارۀ
استفاده کردند. در قرون وسطای لاتین. رسالۀ «دربارۀ نفس» در جهان لاتینی‌زبان قرون وسطی، ابتدا از طریق ترجمۀ لاتینی که یاکوب ونیزی (James of Venice) حداکثر تا اواسط قرن دوازدهم میلادی انجام داد، شناخته شد. با ورود شروح عربی، به‌ویژه شرح ابن رشد، این اثر به یکی از کتب درسی اصلی در دانشگاه‌ها در دورۀ اوج مدرسی (High Scholasticism) تبدیل شد. در رنسانس و دوران نوین. در دورۀ رنسانس ارسطویی، بحث دربارۀ فهم «دربارۀ نفس» ادامه یافت و حتی در میان متکلمان پروتستان نیز مطرح بود. در میان قدما، [ارسطو] کسی است که بیش از
مطرح بود. در میان قدما، [ارسطو] کسی است که بیش از همه شایستۀ مطالعه است. [...] کتاب‌های ارسطو دربارۀ نفس و همچنین رسالات او دربارۀ جنبه‌ها و شرایط خاص آن، به همین دلیل هنوز هم برجسته‌ترین اثر – یا تنها اثر با اهمیت نظری – در این موضوع هستند. هدف اساسی فلسفۀ روح تنها می‌تواند بازگرداندن مفهوم به شناخت روح و در نتیجه گشودن دوبارۀ معنای این کتاب‌های ارسطویی باشد. — هگل، مجموعه آثار جلد ۱۹: ۱۳۱، و ۱۹: ۲۴۱–۲۴۲ هگل در «درسگفتارهایی دربارۀ تاریخ فلسفه» (Lectures on the History of Philosophy) ادامه می‌دهد&lt;ref
on the History of Philosophy) ادامه می‌دهد&lt;ref name="10.1007/978-3-319-26904-7_12"&gt;&lt;/ref&gt;:"در دوران اخیر هیچ فلسفه‌ای به‌اندازۀ این [یعنی فلسفۀ ارسطویی] مورد اهانت قرار نگرفته است، و هیچ فیلسوف باستانی دیگری به‌اندازۀ ارسطو مستحق دلجویی نیست." — هگل، مجموعه آثار جلد ۱۰: ۹. برخی از نسخ خطی مهم. در ادامه به معرفی تعدادی از نسخ خطی (manuscripts) مهم رسالۀ «دربارۀ نفس» پرداخته می‌شود که در مطالعات متنی این اثر نقش کلیدی داشته‌اند:
سرزمین بی‌صاحب () فیلمی سوئیسی به کارگردانی آلن تانر است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. این فیلم نامزد دریافت شیر طلایی در چهل‌ودومین دورهٔ جشنواره فیلم ونیز بود.
بتینا زیمرمان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اغواگری – دختر عجیب"، "مسیرهای عبور"، "پرونده‌ای برای دو نفر" و "هشدار برای کبرا ۱۱" اشاره نمود.
زونیا گرهارد (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اغواگری – دختر عجیب"، "صحنه جرم"، "خاطرات دکتر"، "فعالیت فراطبیعی"، "آلمان ۸۳" و "آلمان ۸۶" اشاره کرد.
DW (که قبلاً "تلویزیون دویچه وله" نیز نامیده می‌شد) شبکه عمومی تلویزیون خارجی آلمان دویچه وله است. برنامه خبری و اطلاعاتی دویچه وله از اول آوریل ۱۹۹۲ به صورت زنده پخش شد. به عنوان جانشین RIAS-TV روی آنتن رفت و از طریق ماهواره قابل دریافت است. محل تولید برنامه تلویزیونی "دویچه وله" برلین است – از ساختمان‌های کارخانه موتورهای کوچک سابق AEG در Voltastraße در گگزوندبرونن (برلین). در فوریه ۲۰۱۲ ساعت ۶ صبح، دویچه وله مجدداً (بعد از تعطیلی موقت برای بازنگری) راه اندازی شد و از آن زمان تنها به عنوان دی-دابلیو در
اندازی شد و از آن زمان تنها به عنوان دی-دابلیو در همه کانال‌ها نام برده شد. علاوه بر این، برنامه تلویزیونی مورد بازنگری اساسی قرار گرفت. نسخه‌ها. DW در حال حاضر دارای پنج کانال است: وظیفه. وظیفه اصلی DW ارائه تصویری جامع از آلمان در خارج از کشور است. مبنای قانونی پخش این برنامه تلویزیونی، "قانون شرکت پخش تحت قانون فدرال «دویچه وله» مصوب" ۱۶ است. هدف این شبکه به عنوان نماینده خارجی آلمان در ریشه‌ها و ارزش‌های لیبرال-دمکراتیک آن است. برنامه‌های DW همچنین باید دیدگاه‌های متفاوتی در مورد موضوعات کلیدی، به‌ویژه
دیدگاه‌های متفاوتی در مورد موضوعات کلیدی، به‌ویژه سیاست، فرهنگ و تجارت داشته باشد. هم در اروپا و هم در قاره‌های دیگر باید مجمعی با هدف ترویج تفاهم و تبادل بین فرهنگ‌ها و مردم وجود داشته باشد که برنامه‌ها را مصوب کند. پخش. ایستگاه شبکه از طریق ۱۸ ماهواره در سراسر جهان توزیع می‌شود. در اروپا، برنامه آلمانی از طریق Astra 4A، نسخه انگلیسی از طریق ماهواره‌های Astra 1M و Hotbird 13B قابل دریافت است. این برنامه تلویزیونی نیز از طریق وب سایت شبکه، در اینترنت توزیع می‌شود. برنامه‌های DW در سراسر جهان از طریق
توزیع می‌شود. برنامه‌های DW در سراسر جهان از طریق ایستگاه‌های به اصطلاح مشترک DW مانند Deukom و Satelio پخش می‌شوند. در مجموع حدود ۳۵۰۰ شریک وجود دارد که DW-TV (یا DW-Radio) را به‌طور کامل یا جزئی، دوباره پخش می‌کنند. پارازیت در ایران. در روزهای هفتم و هشتم در دسامبر ۲۰۰۹، فرستنده هاتبرد ۸، که توسط DW-TV نیز استفاده می‌شود، دچار اختلال شد. به گفته این ایستگاه، و بر اساس بیانیه اپراتور ماهواره ای یوتلست، پارازیت در ایران بومی سازی شده‌است. در آن زمان اپراتور سعی کرد با افزایش توان انتقال، دریافت بدون تداخل
سعی کرد با افزایش توان انتقال، دریافت بدون تداخل را فعال کند، اما سیگنال تداخل پس از آن تقویت شد.گمان می‌رود که علت این اغتشاشات، سانسور گزارش در مورد ناآرامی‌ها و اعتراضات توسط چهره‌های مخالف رژیم، در ایران باشد. از دهم تا سیزدهم فوریه ۲۰۱۰ که سالگرد انقلاب اسلامی بود، اختلال‌های ماهواره‌ای دوباره ظاهر شد.
اقدام سپر انسانی به عراق گروهی بودند که باهدف جلوگیری ازبمباران برخی مکان‌ها توسط نیروهای ائتلاف به رهبری ایالات متحده در طول تهاجم سال۲۰۰۳ بعراق سفر کردند تا بعنوان سپر انسانی عمل کنند. کرونولوژی. در دسامبر۲۰۰۲،کنت اوکیف، یک تفنگدار سابق آمریکایی و کهنه سرباز جنگ خلیج فارس که چندین بار تلاش کرده بود تابعیت ایالات متحده خود را رها کند، درخواستی برای اقدام برای تعداد زیادی از شهروندان غربی ارسال کرد که بعراق مهاجرت کنند و خود را به عنوان سپر انسانی استقرار کنند». این اقدام در نهایت تی جی پی (حقیقت عدالت صلح)
این اقدام در نهایت تی جی پی (حقیقت عدالت صلح) اقدام سپر انسانی بعراق نامیده شد. اوکیف معتقد بود که اعتراضات و دادخواست‌ها هیچ شانسی برای جلوگیری از تهاجم ندارند و حضور گسترده شهروندان غربی که بصورت استراتژیک در عراق در اهداف بالقوه قرار گرفته‌اند، تنها عامل بازدارنده قابل دوام برای جنگ است. او استدلال کرد که هزاران سپر انسانی مستقر در این مکان‌ها تهاجم را از نظر سیاسی غیرقابل دفاع می‌کند. اوکیف علناً صدام حسین را پیش از ورود به عراق به عنوان یک «دیکتاتور خشن» و «قاتل دسته جمعی» پذیرفت. حدس زده می‌شود که او
و «قاتل دسته جمعی» پذیرفت. حدس زده می‌شود که او این کار را در تلاشی برای خنثی کردن این تصور انجام داده‌است که سپرهای انسانی صرفاً مهره‌های صدام هستند. در نتیجه، او هیچ لطفی از سوی صدام دریافت نکرد، با سفر بعراق، نفوذ او در عملیات به سرعت کاهش یافت و سرانجام او چند روز قبل از حمله تبعید شد. قبل از تبعید، او بارها مدعی حمایت غرب ازصدام حسین دربرخی از بدنام‌ترین جنایات او شد. درنهایت او استدلال کرد که این مردم عراق هستند که بیشترین آسیب را ازجنگ خواهند دید. در ژانویه۲۰۰۳، گروهی از فعالان ضد جنگ به اوکیف در
در ژانویه۲۰۰۳، گروهی از فعالان ضد جنگ به اوکیف در لندن پیوستند و برای اجرای این طرح اقدام کردند. در ۲۵ ژانویه۲۰۰۳ یک گروه ۵۰نفره از داوطلبان لندن را ترک کردند و بقصد اینکه بعنوان سپر انسانی عمل کنند بسمت بغداد حرکت کردند. این کاروان با اتوبوس ازاروپا و ترکیه عبور کرد و داوطلبان بیشتری را در طول مسیر برد که در مجموع حدود ۷۵نفر بودند. تخمین زده می‌شود که ۲۰۰تا ۵۰۰نفر در نهایت قبل از حمله به عراق در ماه مارس راهی عراق شدند. بارسیدن ببغداد، استراتژی با این فرض شکل گرفت که سپرهای انسانی کافی برای جلوگیری از
شکل گرفت که سپرهای انسانی کافی برای جلوگیری از تهاجم وجود نخواهد داشت. این امر شامل اعزام داوطلبانه فعالان به مکان‌های استراتژیک در سراسر بغداد و احتمالاً بصره، در تلاش برای جلوگیری از بمباران آن مکان‌ها بود. بحث‌های داخلی زیادی درمورد مکان‌هایی که قرار بود انتخاب شوند وجود داشت. درنهایت داوطلبان به نیروگاه برق الدوره، نیروگاه برق بغداد جنوبی، کارخانه تصفیه آب ۷آوریل، کارخانه تصفیه آب الدوره، سیلو غذایی تجیو، پالایشگاه نفت الدوره و تأسیسات مخابراتی المامون اعزام شدند. نیاز بهمکاری نزدیک با دولت عراق چیزی
اعزام شدند. نیاز بهمکاری نزدیک با دولت عراق چیزی نبود که بسیاری از داوطلبان سپر با آن احساس راحتی کنند. برخی احساس کردند که فهرست ارائه شده توسط مقامات، استقلال آنها را بخطر می‌اندازد. دیگران احساس کردند که ترجیح می‌دهند در مدارس، بیمارستان‌ها و پرورشگاه‌ها مستقر شوند. این داوطلبان سپر عراق را ترک کردند. بقیه در این سایت‌ها اقامت کردند، فهرستی از آن‌ها همراه بادرخواست به رئیس ستاد مشترک فرستاده شد تا اظهارات فعالان مبنی بر اینکه هدف قرار دادن این مکان‌ها نقض ماده۵۴ پروتکل الحاقی به کنوانسیون ژنو است را
نقض ماده۵۴ پروتکل الحاقی به کنوانسیون ژنو است را بشناسند. به نامه‌ها پاسخی داده نشد. در اوج خود، مجموع داوطلبان سپر در بغداد حدود ۵۰۰نفر بود، اما درک این موضوع که هزاران نفر برای توقف حملات به بغداد نیاز داشتند محقق نشد، همراه با ناکامی سازمان ملل در جلوگیری از جنگ، به این معنی بود که بمباران به پایان رسید. قریب‌الوقوع بسیاری از سپرها ماندن را انتخاب کردند. بسیاری دیگر ترک کردند. برخی دیگر، مانند اوکیف، به دستور دولت عراق صادر شدند. یک سپر انسانی ۲۱ ساله به نام تام هورندال به دلایل ایمنی بغداد را ترک کرد.
نام تام هورندال به دلایل ایمنی بغداد را ترک کرد. او به سرزمین‌های فلسطین رفت و در حین همکاری با جنبش همبستگی بین‌المللی مورد اصابت گلوله یک سرباز اسرائیلی قرار گرفت. هیچ‌یک از ۸۰سپر که در طول جنگ در بغداد ماندند کشته یازخمی نشدند. هیچ‌یک از مکان‌هایی که آنها درآن ساکن بودند تخریب نشد. در طول اعزام خود، گروه کوچکی از داوطلبان به رهبری گوردون اسلون از نیوزیلند، کار بررسی سایت‌ها را به عهده گرفتند تا اطمینان حاصل کنند که در مجاورت تأسیسات نظامی نیستند. این امر باعث درگیری با میزبان عراقی آنها، دکتر عبدالرزاق
باعث درگیری با میزبان عراقی آنها، دکتر عبدالرزاق الهاشمی، سخنگوی صدام حسین در طول جنگ اول خلیج فارس و رئیس سازمان دوستی، صلح و همبستگی بود که میزبان فعالان تحت رهبری دولت بعث عراقبود. با تهاجم قریب‌الوقوع، هاشمی از اکتشافات اسلون ناامید شد، جلسه‌ای تشکیل داد و از فعالان خواست که در سایت‌ها مستقر شوند یا عراق را ترک کنند. برخی ازداوطلبان پیشرو گفته‌اند که دیدار هاشمی یک اشتباه سیاسی پرهزینه بوده‌است. این محرک اضطراب زیادی در میان داوطلبانوگزارش‌های منفی دررسانه‌ها بود، ازجمله گزارش‌های نادرست مبنی بر اینکه
بود، ازجمله گزارش‌های نادرست مبنی بر اینکه فعالان مجبور به اعزام به سایت‌های نظامی شدند. همچنین در این مرحله بود که تعدادی ازداوطلبان بریتانیایی به همراه دو اتوبوس قرمز رنگ دوطبقه و صاحبشان که درابتدا قرار بود بزودی پس از رسیدن به لندن برگردند، بازگردند. پارانویایی که پیرامون اعلام هاشمی و گزارش‌هایی مبنی بر خروج اتوبوس‌ها از عراق بوجود آمد، هجوم فعالان به عراق را کند کرد و باعث شد برخی از کسانی که قبلاً آنجا بودند، عراق را ترک کنند، زیرا معتقد بودند با اقدامات هاشمی اعتبار خود را از دست داده‌اند. از سوی
هاشمی اعتبار خود را از دست داده‌اند. از سوی دیگر، مقامات عراقی کنت اوکیف، اسلون و سایر سازمان‌دهندگان را بعنوان مدام به چالش کشیدن اقتدار هاشمی و اخلال عمدی می‌دیدند، و اینکه برخی سپرهای احتمالی برای استقرار در سایت‌ها بیش از حد طول می‌کشد. سپس از پنج نفر از «مشکل سازان» خواسته شد که کشور را ترک کنند. با این حال، بسیاری از فعالان باقی ماندند و در مکان‌های انتخابی ماندند. ادعا می‌شود که هشتاد سپر انسانی در طول عملیات بمباران در منطقه بغداد باقی مانده‌است. تجزیه و تحلیل و اثرات سپر انسانی. در ۲۶ فوریه۲۰۰۳،
و تحلیل و اثرات سپر انسانی. در ۲۶ فوریه۲۰۰۳، خبرنگار ارشد سی ان ان پنتاگون، جیمی مک اینتایر، اظهار داشت که «پنتاگون می‌گوید که تا زمانی که سپرهای انسانی در سایت‌های نظامی مستقر نشده باشند، تلاش خواهند کرد تا در اطراف سپر انسانی کار کنند». از میان تمام سایت‌های محافظت‌شده، تنها تأسیسات مخابراتی المامون که مسلماً یک هدف مشروع طبق کنوانسیون‌های ژنو است در نهایت یک روز پس از خروج سپرهای انسانی از آن بمباران شد. به دلیل نقض ممنوعیت سفر ایالات متحده قبل از جنگ، سپرهای انسانی از ایالات متحده با جریمه و/یا زندان
سپرهای انسانی از ایالات متحده با جریمه و/یا زندان مواجه شدند. یک روز پس از خروج کاروان سپر انسانی، اندرو کارت، رئیس کارکنان کاخ سفید، بیانیه ای را در محکومیت این اقدام منتشر کرد و فاکس نیوز گزارش داد که رهبران ایالات متحده در حال بررسی پیگرد قانونی سپر انسانی ایالات متحده برای جنایات جنگی هستند. انتقادات. جنبش سپر انسانی به دلیل آنچه که بسیاری آن را اقدامی آشکار برای کمک به حکومت صدام حسین می‌دانستند مورد انتقاد قرار گرفت. اتهامات «فریبکاری» و «احمق‌های مفید» بودن سپرها برای صدام در ایالات متحده گسترده
مفید» بودن سپرها برای صدام در ایالات متحده گسترده بود. شرکت کنندگان استدلال کردند که درحالی که دولت‌های مختلف در سراسر جهان اقدامات تجاوزکارانه انجام می‌دهند، اقدام سپر انسانی باهدف جلوگیری از آن انجام می‌شود. دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرد که «غیرنظامیانی که بعنوان سپر انسانی عمل می‌کنند، چه داوطلبانه و چه غیر داوطلبانه، به‌طور غیرمستقیم به توانایی جنگی یک دولت کمک می‌کنند. اقدامات آنها خطر مستقیمی برای نیروهای مخالف ندارد. از آنجا که آنها مستقیماً درگیر خصومت علیه یک دشمن نیستند، مصونیت غیرنظامی خود را در
علیه یک دشمن نیستند، مصونیت غیرنظامی خود را در برابر حمله حفظ می‌کنند.» دیده‌بان حقوق بشر همچنین با استناد به پروتکل ۱کنوانسیون اول ژنو خاطرنشان کرد که استفاده از سپر انسانی توسط یک دولت، داوطلبانه یا غیر داوطلبانه، نقض قوانین بین‌المللی است. جونا گلدبرگ پس از مناظره با اوکیف ادعا کرد که «اوکیف و دوستانش به‌طور عینی طرفدار صدام حسین و رژیم قاتل او هستند، زیرا معتقدند که او منحصراً ارزش دفاع با بدن خود را دارد.» آنها ممکن است شجاع باشند، من حدس می‌زنم، اما آنها هنوز هم احمق هستند، و من مطمئن هستم که صدام از
هنوز هم احمق هستند، و من مطمئن هستم که صدام از آنها سپاسگزار است. ماریا ارماننو، رئیس انجمن صلح و داوری سوئد، با اشاره به گزارش‌هایی مبنی بر اینکه مقامات عراقی در حال ترتیب دادن حمل‌ونقل، اسکان و کنفرانس‌های خبری برای سپر انسانی و استفاده از آنها برای اهداف تبلیغاتی توسط صدام حسین است، اشاره کرد: «برای رفتن به عراق و زندگی کردن و در آنجا با هزینه رژیم اقدام کردن، پس شما از یک دیکتاتور وحشتناک حمایت می‌کنید. ارماننو به رادیو سوئد گفت: من فکر می‌کنم این روش کاملاً اشتباه است. دولت عراق همچنین به دلیل تشویق و
اشتباه است. دولت عراق همچنین به دلیل تشویق و تسهیل اقدامات سپر انسانی مورد انتقاد قرار گرفت، زیرا این اقدام نقض قوانین بین‌المللی و پروتکل اول ماده۲۰ کنوانسیون ژنو بود. یک دهه پس از شروع جنگ عراق با تعدادی از سپرهای انسانی برای مقاله ای در مورد جنبش مصاحبه شد. هیچ‌یک از آنها از شرکت در این اقدام پشیمان نشدند. اریک لوی که در طول مدت عملیات هوایی در پالایشگاه نفت دورا در جنوب بغداد بود، ادعا کرد: «این کار درستی بود: «جنگ غیرقانونی و غیراخلاقی بود. ما ممکن است نتوانستیم تهاجم را متوقف کنیم، اما با قرار دادن
نتوانستیم تهاجم را متوقف کنیم، اما با قرار دادن خود در مسیر آسیب، پیامی روشن به جهان فرستادیم. پیامی که امیدواریم همچنان بازتاب یابد.»
فستیوال جرج تاون یک فستیوال فرهنگی سالانه است که در شهر جرج تاون ایالت پنانگ، کشور مالزی برگزار می‌گردد. آغاز این فستیوال به سال ۲۰۱۰ بر می‌گردد، این فستیوال در ابتدا برای جشن گرفتن رسیدگی به ثبت جرج تاون به عنوان میراث جهانی یونسکو بود. فستیوال از آن زمان ترقی نمود و با جذب حدود ۲۵۰٬۰۰۰ بازدید کننده در سال ۲۰۱۵، به یک «رویداد بزرگ هنری آسیایی» تبدیل شد. پیشینه. در سال ۲۰۱۹، شرکت ثبت شده میراث جهانی جرج تاون، سازمان دولتی که وظیفهٔ نظارت و ارتقاء میراث شهر را بر عهده دارد، فستیوال یکروزه‌ای را به خاطر ثبت
را بر عهده دارد، فستیوال یکروزه‌ای را به خاطر ثبت بافت تاریخی شهر جرج تاون در سازمان میراث جهانی یونسکو در سال قبل از آن، برگزار نمود. در سال ۲۰۱۰، با دلگرمی از موفقیت در این رویداد، برگزاری فستیوال یک ماهه مطرح گردید. جو سیدک، هنرمند مشهور مالزیایی، مدیریت رویه انجام کارهای فستیوال را بر عهده داشت. با وجود محدودیت بودجه، در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۰، مراسم با موفقیت برگزار شد. از آن زمان به بعد، فستیوال هر ساله به‌طور منظم برگزار شده است، با برگزاری مراسم‌هایی که توسط بناهای میراث شهری به عنوان محل اجرای مراسم
توسط بناهای میراث شهری به عنوان محل اجرای مراسم همراه است. مراسم سال ۲۰۱۴، بالغ بر ۲۱۸٬۳۵۵ نفر بازدید کننده داشت که در سال بعد این آمار به ۲۵۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافت. تشریح برنامه‌های فستیوال. فستیوال جرج تاون برای بزرگداشت و حفاظت از فرهنگ، هنر و میراث محلی برگزار می‌گردد. فعالیتهای هنری شامل رقص، موزیک و نمایش، هم چنین عکاسی و نمایشگاه آثار فرهنگی و ماندگار می‌باشد که در این فستیوال گنجانده شده است. اگر چه فستیوال هنری ماهانه به‌طور معمول فعالیت‌های بین‌المللی شناخته می‌شود، بیشینه فعالیت‌ها سرچشمه محلی
شناخته می‌شود، بیشینه فعالیت‌ها سرچشمه محلی دارند. اضافه بر این، فستیوال هنری به پل ارتباطی ترویج هنرهای فرهنگی منطقه ای تبدیل شده است. به عنوان نمونه، فستیوال سال ۲۰۱۴ تعدادی اجرای هنرمندان سنگاپوری که نمایش داده شد، فرهنگ مشترک بین دو شهر دوست شهرک‌های تنگه را نمایان ساخت، در حالی که در سال ۲۰۱۷، فستیوال با اجرای گروه‌های موسیقی از سراسر جنوب شرقی آسیا آغاز گردید.
یوریس هارتمانیس (زاده ۵ ژوئیه ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ) دانشمند برجسته علوم یارانه و نظریه‌پرداز محاسباتی است که به همراه ریچارد ای. استرنز جایزه انجمن ماشین‌های حسابگر تورینگ را در سال ۱۹۹۳ «به منظور قدردانی از مقاله مهم خود که پایه‌های زمینه نظریه پیچیدگی محاسباتی را ایجاد کرد، دریافت کردند.» زندگی و شغل. هارتمانیس در لتونی به دنیا آمد. او پسر مارتیش هارتمانیس بود، یک ژنرال در ارتش لتونی و برادر شاعر آسترید ایواسک. پس از اینکه اتحاد جماهیر شوروی لتونی را در سال ۱۹۴۰ اشغال کرد، مارتیش هارتمانیس توسط شوروی دستگیر