payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رئیس مؤسسه بارنا، و گیب لیون از پروژه فرمی، مطالعه‌ای دربارهٔ نگرش آمریکایی‌های ۱۶ تا ۲۹ ساله نسبت به مسیحیت منتشر کردند. آنها دریافتند که حدود ۳۸ درصد از همه کسانی که به‌طور منظم به کلیسا می‌رفتند، برداشت‌های منفی از مسیحیت، به ویژه مسیحیت انجیلی داشتند، که آن را با فعالیت‌های سیاسی محافظه کار، ریاکاری، همجنس‌گراهراسی، اقتدارگرایی، و قضاوت گرایی مرتبط می‌دانستند. حدود ۱۷ درصد درک «بسیار بد» از مسیحیت داشتند. نقش زنان. سه دیدگاه عمده در مسیحیت مدرن در مورد نقش زنان وجود دارد. آنها به ترتیب به عنوان فمینیسم
زنان وجود دارد. آنها به ترتیب به عنوان فمینیسم مسیحی، برابری طلبی مسیحی و مکمل‌گرایی شناخته می‌شوند. برخی از مسیحیان استدلال می‌کنند که باور به مرد بودن خدا بر پایه جنسیت نیست، در عوض، آنها استدلال می‌کنند که باور به مرد بودن خدا مبتنی بر سنتی است که در جامعه پدرسالار غالب آن زمان وجود داشت که در آن مردان به عنوان یک مرد عمل می‌کردند. رهبران و مراقبان خانواده‌هایشان. بنابراین، تصور اینکه خدا «پدر» است، با توجه به رابطه او با مسیحیان «فرزندانش» است. اکثر مسیحیان اصلی ادعا می‌کنند که آموزه تثلیث متضمن این
اصلی ادعا می‌کنند که آموزه تثلیث متضمن این است که خدا باید به جای مادر، پدر خوانده شود، همان‌طور که عیسی یک مرد بود تا یک زن. عیسی به پیروانش می‌گوید که خدا را پدر خطاب کنند. او به شاگردانش می‌گوید که همان‌طور که پدر آسمانی آنها مهربان است، مهربان باشند. او به شاگردانش می‌گوید که همان‌طور که پدر آسمانی آنها مهربان است، مهربان باشند و روح پدرشان در مواقع جفا از طریق آنها صحبت خواهد کرد. در روز یکشنبه عید پاک، او به مریم مجدلیه دستور می‌دهد تا به شاگردان دیگر بگوید: «من نزد پدر خود و پدر شما می‌روم…» مارک
بگوید: «من نزد پدر خود و پدر شما می‌روم…» مارک بروملی اشاره می‌کند که پشت زبان عهد جدید پذیرش و بازآفرینی الهی این ایده نهفته‌است که خدا پدر ما است زیرا او «منبع» یا «منشأ» زندگی جدید ما در مسیح است. او ما را از طریق مسیح نجات داده و ما را در روح تقدیس کرده‌است. بروملی ادعا می‌کند که این به وضوح بیش از یک استعاره است. قیاس با پدری زمینی آشکار است. خدا برای پیروان مسیح صرفاً مانند پدر نیست. او واقعاً پدر آنهاست. در میان مسیحیانی که به این باور پایبند هستند، این حس متمایز وجود دارد که رفتار عیسی با زنان باید
حس متمایز وجود دارد که رفتار عیسی با زنان باید متضمن برابری آنها در رهبری و نقش‌های زناشویی باشد، همان‌طور که جنسیت مرد معین عیسی باید متضمن نام پدر برای خدا باشد. آنها به جای توصیف نامگذاری جایگزین به عنوان ضدفمینیسم، آن را غیر ضروری و بدون پشتوانه کلماتی که در کتاب مقدس یافت می‌شود توصیف می‌کنند. در سال ۲۰۰۰، کنوانسیون باپتیست جنوبی به تجدید نظر در «ایمان و پیام باپتیست» (بیانیه ایمان) رأی داد. مخالفت با زنان به عنوان کشیش در حالی که این تصمیم الزام‌آور نیست و زنان را از خدمت به عنوان کشیش بازنمی‌دارد،
نیست و زنان را از خدمت به عنوان کشیش بازنمی‌دارد، خود تجدید نظر توسط برخی از داخل کنوانسیون مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در همان سند، کنوانسیون باپتیست جنوبی موضعی قوی در مورد دیدگاه تبعی از زن در ازدواج اتخاذ کرد: «زن باید خود را با بزرگواری تسلیم رهبری خدمتگزار شوهرش کند. او مسئولیت خدادادی دارد که به شوهرش احترام بگذارد و به عنوان یاور او در اداره خانواده و پرورش نسل بعدی خدمت کند.» (تأکید اضافه شده‌است) کلیسای ارتدکس شرقی اجازه انتصاب روحانیون زن را نمی‌دهد. از سوی دیگر، کلیسای کاتولیک کلدانی همچنان
از سوی دیگر، کلیسای کاتولیک کلدانی همچنان تعداد زیادی از شماس‌ها را حفظ می‌کند که در طول مراسم عشای ربانی در کنار شماها مرد خدمت می‌کنند. در برخی از کلیساهای انجیلی، کشیش، شماس یا بزرگان کلیسا برای زنان ممنوع است. در تأیید چنین ممنوعیت‌هایی، اغلب به آیه استناد می‌شود: اما من اجازه نمی‌دهم که یک زن به او آموزش دهد و نه اختیار مرد را غصب کند، بلکه در سکوت باشد. ریشه‌ها. برخی استدلال کرده‌اند که مسیحیت بر پایه یک عیسی تاریخی بنا نشده‌است، در عوض، آنها استدلال کرده‌اند که مسیحیت بر پایه یک آفرینش اسطوره‌ای بنا
که مسیحیت بر پایه یک آفرینش اسطوره‌ای بنا شده‌است. این دیدگاه پیشنهاد می‌کند که ایده عیسی تجلی یهودیان فرقه‌های اسرارآمیز هلنیستی بود که ماهیت غیرتاریخی خدای خود را تصدیق می‌کردند و از آن به‌عنوان وسیله آموزشی استفاده می‌کردند. با این حال، این موضع که عیسی یک شخصیت تاریخی نبود، اساساً در میان پژوهشگران کتاب مقدس و مورخان کلاسیک بدون حمایت است. الهی‌دانان و پژوهشگران کتاب مقدس مانند جیمز اچ. چارلزورث نسبت به استفاده از شباهت با خدایان زندگی-مرگ-تولد مجدد در ادیان اسرارآمیز گسترده رایج در فرهنگ هلنیستی هشدار
اسرارآمیز گسترده رایج در فرهنگ هلنیستی هشدار می‌دهند تا به این نتیجه برسند که عیسی یک شخصیت کاملاً افسانه‌ای است. چارلزورث استدلال می‌کند که «احمقانه خواهد بود که به تقویت این توهم ادامه دهیم که انجیل‌ها صرفاً داستان‌های تخیلی مانند افسانه‌های هرکول و اسکلپیوس هستند. الهیات در عهد جدید بر پایه تفاسیر وقایع تاریخی واقعی است.»
تیجا بلک (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل اسلوونی است.
مناظره سقط جنین مناقشه‌ای دیرینه و در جریان است که جنبه‌های اخلاقی، قانونی، پزشکی، و مذهبی سقط جنین عامدانه را در بر می‌گیرد. در کشورهای انگلیسی‌زبان، این مناظره پیرامون دو جنبش که خود را «طرفدار انتخاب» و «طرفدار زندگی» می‌نامند، قطبی‌سازی می‌شود. "طرفدار انتخاب" بر حقّ یک زن در خودمختاری بدنی تأکید می‌کند، در حالی که موضع "طرفدار زندگی" استدلال می‌کند که یک جنین -فارغ از ارادهٔ مادرش- انسانی سزاوار حمایت قانونی است. رسانه‌های جریان اصلی این دو اصطلاح را جهت‌دار می‌دانند، و به‌طور کلّی اصطلاحاتی همچون
جهت‌دار می‌دانند، و به‌طور کلّی اصطلاحاتی همچون «حقوق سقط جنین» یا «ضد سقط جنین» ترجیح داده می‌شود. هریک از این دو جنبش در پی تأثیرگذاری بر افکار عمومی و کسب حمایت قانونی از موضع خود بوده‌اند، که به نتایج متفاوتی انجامیده‌است. بسیاری از کسانی که یک موضع را برمی‌گزینند، استدلال می‌کنند که سقط جنین اساساً یک مسئلهٔ اخلاقی مرتبط با آغاز تشخّص یک انسان، حقوق جنین، و تمامیت جسمانی است. این مناظره در برخی کشورها به یک موضوع سیاسی و حقوقی تبدیل شده‌است؛ پویش‌گرانِ ضدّ سقط در پی وضع، حفظ، و گسترش قوانین ضد سقط
ضدّ سقط در پی وضع، حفظ، و گسترش قوانین ضد سقط جنین هستند، در حالی که مبارزان حقوق سقط خواستار لغو یا تسهیل این‌گونه قوانین و گسترش دسترسی به روش‌های سقط می‌باشند. قوانین سقط جنین تفاوت قابل توجهی بین دستگاه‌های قضایی دارد، و از وضع ممنوعیت صریح بر روش‌های سقط تا تخصیص بودجه عمومی برای سقط را در بر می‌گیرد. در دسترس بودن سقط جنین ایمن نیز در سراسر جهان متفاوت است. بررسی اجمالی. در دوران باستان، مسائلی همچون سقط جنین و شیرخوارکُشی در بافتار تنظیم خانواده، انتخاب جنسیت فرزند، کنترل جمعیت، و حقوق مالیکت
انتخاب جنسیت فرزند، کنترل جمعیت، و حقوق مالیکت پدرسالار ارزیابی می‌شود. به‌ندرت نیز حقوق مادر آینده و بسیار کمتر از آن حقوق آن فرزند در نظر گرفته می‌شد. سپس تا به امروز، این بحث‌ها اغلب با طبیعت نوع بشر، وجود روح هنگامی که زندگی آغاز می‌شود، و آغاز تشخّص یک انسان مرتبط شده‌است. مباحثه در مورد تشخّص فرضی جنین می‌تواند به‌وسیلهٔ وضعیت حقوقی فعلی کودکان پیچیده شود. یک جنین یا یک رویان مانند خردسالان در ایالات متحده از نظر قانونی یک «شخص» نیست، به سن بلوغ نرسیده و قادر به انعقاد قرارداد و شکایت‌کردن یا مورد
و قادر به انعقاد قرارداد و شکایت‌کردن یا مورد شکایت قرار گرفتن نمی‌باشد. خردسالان از دههٔ ۱۸۶۰ میلادی به‌طور محدود در قانون توهین به شخص در بریتانیا از جمله ایرلند شمالی به عنوان شخص در نظر گرفته شدند، اگرچه این رویکرد به‌وسیلهٔ تعدیل قانونی ۱۹۶۷ سقط جنین در انگلستان، اسکاتلند و ولز تعدیل شد. علاوه بر این، دشواری‌های آمایه‌ای در فرض‌کردنِ جنین به‌عنوان «هدف اقدام مستقیم» وجود دارد. یک قاضی دادگاه عالی نیوجرسی چنین خاطرنشان کرده‌است: «اگر جنین یک شخص باشد، شخصی است در شرایط بسیار ویژه؛ به‌تمامی در بدن شخص
شخصی است در شرایط بسیار ویژه؛ به‌تمامی در بدن شخص بسیار بزرگ‌تر دیگری وجود دارد و معمولاً نمی‌تواند توسط دیگری هدف اقدام مستقیم قرار گیرد.» پیشنهادهایی در مناظرهٔ کنونی از ممنوعیت کامل روش‌های سقط جنین (حتی اگر برای نجات جان مادر ضروری باشد) تا قانونی‌سازی کامل با بودجهٔ عمومی متفاوت است. اصطلاحات. بسیاری از اصطلاحات به‌کاررفته در این مناظره، به‌عنوان چارچوب‌بندی سیاسی در نظر گرفته می‌شوند؛ اصطلاحاتی که برای معتبرسازی موضع خود در عین بی‌اعتبارکردن موضع مخالفین به کار می‌رود. برای نمونه، برچسب‌های «طرفدار
به کار می‌رود. برای نمونه، برچسب‌های «طرفدار انتخاب» و «طرفدار زندگی» به‌طور ضمنی به پشتیبانی از ارزش‌های گسترده‌پسندی همچون آزادی یا حق زندگی می‌پردازند، در حالی که این مناظره را تقابل «ضد انتخاب» یا «ضد زندگی» جلوه می‌دهند. برخی نیز اصطلاحاتی همچون «طرفدار سقط» را به کار می‌برند؛ در حالی که این اصطلاحات همیشه بازتاب‌دهندهٔ یک دیدگاه سیاسی یا در راستای این دوقطبی نیست. در یک داده‌خواهی از طرف مؤسسه دین‌پژوهی عمومی، از هر ده آمریکایی هفت نفر خودشان را «طرفدار انتخاب» توصیف کردند در حالی که تقریباً دو-سوم
انتخاب» توصیف کردند در حالی که تقریباً دو-سوم ایشان خود را «طرفدار زندگی» می‌دانستند. «مخالف بردگی» شناسهٔ دیگری در این مناظره است که به تلاش ضد برده‌داری در سدهٔ نوزدهم برمی‌گردد. در مناظرهٔ سقط جنین، اغلب به حقوق جنین ، زن باردار ، یا دست‌اندرکاران دیگر استناد می‌شود که می‌تواند سردرگمی بیافریند؛ اگر "نوع" این حقوق (اعم از شهروندی، طبیعی، یا غیره) مشخص نباشد یا اگر به‌سادگی "فرض" شود که حقّ مورد استناد باید بر دیگر حقوق متعارض اولویت داشته باشد (مثالی از مصادره به مطلوب). نام مناسب برای ارگانیسم انسانی
مصادره به مطلوب). نام مناسب برای ارگانیسم انسانی قبل از تولّد نیز مورد مناقشه است. برخی طرفداران ضد سقط بر این نظر هستند که اصطلاحات پزشکی «رویان» و «جنین» انسان‌زدایانه است، در حالی که برخی طرفداران حقّ سقط اصطلاحات روزمره‌ای چون «کوچولو» و «کودک» را برانگیزانندهٔ احساسات می‌دانند. برخی صاحب‌نظران استفاده از عبارت «کوچولو» برای توصیف ارگانیسم انسانی به‌دنیانیامده را بخشی از تلاش برای منتسب‌کردن عاملیت جانداری می‌دانند. انتساب عاملیت در خدمت ایجاد بیش‌تر تشخّص جنینی است. کنشگران ضد سقط گهگاه در ارجاع به
تشخّص جنینی است. کنشگران ضد سقط گهگاه در ارجاع به تعداد سقط‌های انجام‌شده در ایالات متحده از سال ۱۹۷۳، از عبارت «هلوکاست خاموش» استفاده می‌کنند. مناظره سیاسی. مناظرات دربارهٔ وسعت قوانین سقط فراوان است. بعضی از طرفداران حقوق سقط استدلال می‌کنند که دولت‌ها نباید برای سقط فراتر از دیگر اقدامات پزشکی قانون بگذارند. در هر دو سوی این مناظره، برخی استدلال می‌کنند که دولت‌ها باید مجاز باشند که سقط خودخواسته را بعد از ۲۰ هفتگی، زنده‌مانی جنین، یا سه‌ماهه دوم بارداری ممنوع کنند. برخی هم خواستار ممنوعیت تمام سقط‌ها
ممنوع کنند. برخی هم خواستار ممنوعیت تمام سقط‌ها از بدو لقاح هستند. حریم خصوصی. در ایالات متحده، این مناظره در قالب جنبه‌ای از حریم خصوصی مطرح شده‌است. اگرچه حق حریم خصوصی در بسیاری از قوانین اساسی دولت‌های مستقل به‌طور آشکار گفته نشده‌است، بسیاری از مردم آن را یکی از پایه‌های دموکراسی درست می‌بینند. به‌طور کلّی، حقّ حریم خصوصی را می‌توان متّکی بر قانون امنیت قضایی ("Habeas corpus") یافت که به‌طور رسمی نخستین بار تحت فرمانروایی هنری دوم در انگلستان سدهٔ یازدهم بیان شد؛ هرچند پیشینه‌ای در قانون انگلوساسکونی
بیان شد؛ هرچند پیشینه‌ای در قانون انگلوساسکونی دارد. این قانون حقّ آزادی از دخالت دلخواه حاکمیت را علاوه بر رویه عادلانه تضمین می‌کند. چنین فهمی از حقّ حریم خصوصی در تمام کشورهایی که از طریق اعلامیهٔ پذیرش از حقوق مشترک انگلستان اقتباس کرده‌اند، در جریان است.
ادگار پاچکو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. او در آنگولا متولد شد و نماینده پرتغال در سطح بین‌المللی بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده‌است.
دانشگاه بیلیم آنتالیا (دانشگاه بین‌المللی آنتالیا سابق) دومین دانشگاه و اولین دانشگاه پایه است که در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰ در آنتالیا تأسیس شد. دانشگاه بیلیم آنتالیا توسط بنیاد ورزش و محیط زیست سلامت تأسیس شده‌است. رئیس دانشگاه اسماعیل یوکسک است. در سال تحصیلی ۹۱–۲۰۲۱ تعداد ۵۵۲۴ دانشجو (در مقاطع کاردانی ۱۲۶۰ نفر، کارشناسی ۳۷۱۴ نفر، کارشناسی ارشد ۵۴۶ نفر و دکتری ۴ نفر) مشغول به تحصیل بودند. تا سال ۲۰۲۲، در مجموع ۲۸۷ هیئت علمی شامل ۴۷ استاد، ۱۹ دانشیار، ۱۲۰ دکتر، ۶۳ مدرس و ۳۸ دستیار پژوهشی در دانشگاه مشغول به
۶۳ مدرس و ۳۸ دستیار پژوهشی در دانشگاه مشغول به کار بودند.
دانشگاه الون یک دانشگاه خصوصی در ایلان، کارولینای شمالی است. الون که در سال ۱۸۸۹ به عنوان کالج الون تأسیس شد، در شش مدرسه سازماندهی شده‌است که اکثر آنها مدرک لیسانس و تعدادی از آنها مدرک کارشناسی ارشد یا دکترای حرفه ای ارائه می‌دهند. تیم‌های دو و میدانی بین دانشگاهی ایلان در دو و میدانی ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم به عنوان عضوی از انجمن دو و میدانی رقابت می‌کنند. کمتر از بیست درصد از دانشجویان کارشناسی الون بومی ایالت کارولینای شمالی هستند. موسسه‌ای که برای سال‌ها بیشتر ساکنان کارولینای شمالی را ثبت‌نام می‌کرد، در
ساکنان کارولینای شمالی را ثبت‌نام می‌کرد، در اواسط دهه ۱۹۷۰ شروع به ثبت نام تعداد قابل توجهی از دانشجویان از ایالت‌های میانه آتلانتیک کرد و شروع به بهبود استانداردهای تحصیلی خود برای پذیرش کرد. در آغاز قرن بیست و یکم، حدود ۶۸ درصد از دانشجویان این دانشگاه از خارج از ایالت می‌آمدند و تنها در صورتی پذیرفته می‌شدند که استانداردهای تحصیلی بالایی داشته باشند. تا سال ۲۰۱۳، ۸۲ درصد از دانشجویان ورودی از خارج از ایالت بودند.
پاتریک اکنگ (; – ) بازیکن فوتبال اهل کامرون بود که در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کامرون و کامرون بازی کرده‌است.
دن اکنر (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بی سوئد بازی کرده‌است.
عفت ماهباز (زادهٔ ۱۳۳۸ در لنگرود) فعال سیاسی و حقوق بشری، فعال حقوق زنان و زندانی سیاسی سابق ایرانی است. او از زندانیان سیاسی دههٔ ۶۰ و جان‌به‌در بردگان اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ است. زندگی و فعالیت‌ها. عفت ماهباز که زادهٔ سال ۱۳۳۸ در شهر لنگرود است، تحت تأثیر سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران در دهه ۱۳۵۰، و پس انقلاب ۱۳۵۷ در تهران به یکی از تشکل‌های دانشجویی این سازمان به نام «پیشگام» می‌پیوندد. او در این تشکل دانشجویی، با همسر خود، شاهپور اسکندری آشنا می‌شود و پس از مدتی با
خود، شاهپور اسکندری آشنا می‌شود و پس از مدتی با یکدیگر ازدواج می‌کنند. پس از انشعاب سازمان چریک‌های فدایی خلق در تیرماه ۱۳۵۹، او و همسرش به به شاخه اکثریت این سازمان می‌پیوندند. عفت ماهباز و شاهپور اسکندری در نوروز ۱۳۶۳ در یکی از خیابان‌های تهران توسط پاسداران جمهوری اسلامی دستگیر و به زندان اوین منتقل می‌شوند. زندان و دههٔ ۶۰. طبق داده‌های بنیاد عبدالرحمان برومند، برادر عفت ماهباز، علی ماهباز، که از اعضای سازمان فداییان خلق (اکثریت) بوده است، در آذر ماه ۱۳۶۰ در زندان اوین تهران به اتهام «گفتار یا پندار
۱۳۶۰ در زندان اوین تهران به اتهام «گفتار یا پندار ضدانقلابی» اعدام و پیکر وی در گورستان خاوران به خاک سپرده می‌شود. عفت ماهباز و همسرش شاپور اسکندری در تاریخ ۲ فروردین ۱۳۶۳ دستگیر می‌شوند. عفت ماهباز ۷ سال را زندان به همراه شکنجه گذرانده است. بعدتر در تابستان ۱۳۶۷ اعلام می‌شود که همسرش علیرضا اسکندری، در جریان اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ اعدام شده و در گورستان خاوران دفن شده است. شکنجه‌ها در زندان. عفت ماهباز که در طول مدت بازداشت خود در زندان اوین تحت شکنجه قرار داشته است،
خود در زندان اوین تحت شکنجه قرار داشته است، دربارهٔ شرایط زندان گفت: «شلاق می‌زدند که نماز بخوانیم؛ شکنجه می‌کردند تا انسان را از انسانیت‌اش به‌درآورند، می‌خواستند بشوی «میمون لاجوردی»... می‌خواستند انسان نباشی.» او همچنین در نامه‌ای که برای همسر ابراهیم رئیسی نوشته بود اذعان داشت: «به عنوان یک فرد که در دادگاهی چند دقیقه محاکمه شدم به جرم نخواندن نماز روزها و ساعت‌ها شکنجه شدم و امروز پس گذشت سال‌ها، هنوز صدای اذان و نوحه آهنگران تنم را به رعشه می‌اندازد یعنی هنوز پس از از گذشت سی سال، اثرات شکنجه باقی
یعنی هنوز پس از از گذشت سی سال، اثرات شکنجه باقی مانده است.» مهاجرت. عفت ماهباز در مصاحبه‌ای به ایران‌وایر گفت که به‌دلیل شرایط سخت زندگی در ایران، دو سال و نیم پس از آزادی به آلمان مهاجرت کرد. نامه به جمیله علم الهدی. در اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۶، عفت ماهباز در نامه‌ای به جمیله علم‌الهدی از اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ گفت و به او گفت که همسرش سید ابراهیم رئیسی در این کشتار دست داشته است. او در قسمتی از نامهٔ خود به علم‌الهدی نوشته است: او دربارهٔ انتشار نامهٔ خود گفت که قصدش از این
او دربارهٔ انتشار نامهٔ خود گفت که قصدش از این کار اطلاع‌رسانی به مردم ایران درمورد کشتارهای دههٔ ۶۰ توسط نظام جمهوری اسلامی بوده است. آثار. «"فراموشم مکن"» کتابی از عفت ماهباز است در بیستمین سالگرد کشتار زندانیان در تابستان سال ۱۳۸۷ منتشر شد. او در این کتاب خاطرات خود در فاصله سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹ در زندان‌های جمهوری اسلامی را شرح داده است. او در آغاز این کتاب از رابطهٔ عاشقانه‌اش با همسرش و مرگ فرزند خردسالش می‌گوید. او همچنین در این کتاب به جزئیات زندگی، روابط زندانیان و چگونگی شرایط زندان‌ها و اعدام
روابط زندانیان و چگونگی شرایط زندان‌ها و اعدام می‌پردازد.
گورستان یهودیان چنای () یک گورستان برای یهودیان پارادسی (Paradesi Jews) چنای، هند است. این گورستان در منطقه ای نزدیک جاده لویدز واقع شده است. گورستان، تنها به عنوان نشانه ای از جمعیت قابل توجه یهودیان در چنای، که اکنون قریب به یقین منقرض شده‌اند، به یادگار باقی مانده است. این مکان، قبر تاجران الماس یهودی قرن هجده که فوت شده‌اند، را شامل می‌شود. این گورستان، منزلگاه کمتر از ۳۰ قبر است که برخی از آنها بیش از ۳۰۰ سال قدمت دارند.
فردریک گوتکونست، ( به انگلیسی: Frederick Gutekunst زاده ۲۵ سپتامبر ۱۸۳۱ – درگذشته ۲۷ آوریل ۱۹۱۷) یک عکاس چهره آمریکایی اهل فیلادلفیا، پنسیلوانیا بود. او اولین استودیوی عکاسی پرتره خود را با برادرش در سال ۱۸۵۴ افتتاح کرد و به مدت شصت سال با موفقیت تجارت خود را اداره کرد. او در طول جنگ داخلی آمریکا به شهرت ملی رسید و تجارت خود را به دو استودیو و یک عملیات چاپ فتوتایپ بزرگ گسترش داد. او به دلیل پرتره های باکیفیت از شخصیت های برجسته و مشاهیر به عنوان «رئیس عکاسان آمریکایی» شناخته می شود. او به‌عنوان عکاس رسمی
آمریکایی» شناخته می شود. او به‌عنوان عکاس رسمی راه‌آهن پنسیلوانیا کار می‌کرد و برای عکس‌هایش از میدان نبرد گتیسبرگ و یک عکس پانورامای نوآورانه سه متری از نمایشگاه صدمین سالگرد شهرت ملی و بین‌المللی، جایزه دریافت کرد.
گورستان یهودیان ورشو () یکی از بزرگ‌ترین گورستان‌های یهودیان در اروپا و دنیا است. این گورستان در خیابان اوکوپوا (Okopowa)ورشو و در مجاورت گورستان پوونسکوفسکی که متعلق به مسیحیان است، واقع شده است. مساحت این گورستان که در سال ۱۸۰۶ تأسیس شد بالغ بر ۳۳ هکتار (۸۳ جریب فرنگی) است. گورستان بیش از ۲۵۰٫۰۰۰ سنگ قبر، و هم چنین گور دسته جمعی قربانیان گتوی ورشو را دربر گرفته است. اگر چه این گورستان در طی جنگ جهانی دوم تعطیل شد ولی بعد از پایان جنگ دوباره باز شد و بخش کوچکی از آن فعال باقی مانده است تا به جمعیت یهودیان
از آن فعال باقی مانده است تا به جمعیت یهودیان ورشو، خدمات ارائه دهد.
دبستان دخترانه ناموس از نخستین مدارس دخترانه در ایران است که به دست ایرانیان مسلمان تأسیس شده‌است. این مدرسه در سال ۱۲۸۳ هجری خورشیدی به همت طوبی آزموده در خانه شخصی او، کمی‌پایین‌تر از چهارراه «یوسف‌آباد» (حافظ کنونی) در نزدیک میدان حسن‌آباد افتتاح شد. میرزا حسن رشدیه در اداره مدرسه، آزموده را یاری می‌کرده‌است. آزموده به پاس جبران کمک‌ها و هدایت‌های میرزاحسن رشدیه نسبت به ایشان در نظام‌نامه مدرسه مقرر داشته بود که برای همیشه و تا هر زمان که مدرسه ناموس پابرجاست، یکی از دختران خاندانِ رشدیه می‌تواند در آن
یکی از دختران خاندانِ رشدیه می‌تواند در آن تدریس کند. با این وجود، دانش آموزان و کارکنان این مدارس به علت حملات و توهین و اهانت‌های پی در پی، امنیت لازم را نداشتند. چنان‌که چندین بار به دختران و مدرسان این مدارس حمله شد و چند تن از آنان به قتل رسیدند. مدرسه ناموس چند سال بعد از تأسیس به خیابان فرمانفرما و بعد از آن به محل بزرگتری در خیابان شاهپور (حافظ فعلی) منتقل شد. در این زمان مدرسه ناموس به قدری توسعه یافته بود که به صورت یکی از مهم‌ترین و مجهزترین مدارس متوسطه کامل درآمد و تا پایان دوره دبیرستان
مدارس متوسطه کامل درآمد و تا پایان دوره دبیرستان دختران را آموزش می‌داد، به طوری که در ۱۳۰۷ ش. اولین گروهِ دیپلمه مدرسه ناموس فارغ‌التحصیل شدند. دسته اول این گروه شامل خانم‌ها توران آزموده، فخر عظمی ارغنون، بی‌بی‌خانم خلوتی، گیلان خانم، فرخنده خانم و مهرانور سمیعی بودند.
فرحناز فروتن (زادهٔ ۱۹۹۲) روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان اهل افغانستان است. او در زمان رژیم مجاهدین به همراه خانواده اش به ایران نقل مکان کرد. فرحناز در سال ۲۰۰۱ به افغانستان بازگشت، اما در سال ۲۰۲۰ پس از قرار گرفتن در فهرست ترور طالبان به فرانسه پناهنده شد. زندگی شخصی. در سال ۱۹۹۶، زمانی که فرحناز سه ساله بود و طالبان به شهر زادگاهش، کابل رسیدند، او و خانواده اش به دلیل جنگ داخلی در افغانستان به ایران مهاجرت کردند. فرحناز و خواهرانش به دلیل مهاجرت یا پناهندگی از تحصیل محروم شدند. او سرانجام توانست مدرسه را
از تحصیل محروم شدند. او سرانجام توانست مدرسه را از صنف اول تا چهارم در یک مکتب خصوصی با منابع بسیار محدود ادامه دهد. فعالیت حرفه‌ای. فرحناز فروتن بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰ در سه ایستگاه اصلی پخش تلویزیونی در افغانستان از جمله شبکه تلویزیونی آریانا کار می‌کرد.او مجری برنامه‌های مهمی برای طلوع نیوز و گفتگوی ویژه و برنامه هفتگی مناظره کابل برای تلویزیون یک بوده است. فرحناز به سراسر کشور و خارج از افغانستان سفر کرده است تا از داستان‌های مربوط به افغانستان گزارش تهیه کند، از جمله گزارش‌هایی از ولسوالی سنگین
تهیه کند، از جمله گزارش‌هایی از ولسوالی سنگین هلمند درست زمانی که این منطقه یک منطقه جنگی خطرناک تحت کنترل طالبان بود. شجاعت او توسط بسم‌الله خان محمدی، رهبر تیم، پس از آن که از دستور او برای عقب ماندن سرپیچی کرد مورد تحسین قرار گرفت. او با تهیه یک مستند تحقیقی در مورد زندگی زندانیان طالبان که روند فکری و منطقی آنها را برای نه فقط نیروهای افغان و بین‌المللی، بلکه عموم مردم در افغانستان تجزیه و تحلیل می‌کرد، به شهرت رسید. در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، فرحناز یک کمپین در رسانه‌های اجتماعی به راه انداخت و در تلاش
در رسانه‌های اجتماعی به راه انداخت و در تلاش برای جلوگیری از استفاده طالبان از روند صلح افغانستان برای لغو آزادی‌هایی که از زمان سقوط طالبان به دست آمده بود، به سراسر کشور سفر و شهادت‌های زنان را جمع‌آوری کرد. از این شهادت‌ها برای لابی کردن رهبران افغان، دیپلمات‌های خارجی و گروه‌های جامعه مدنی استفاده شد و کمپین فرحناز از حمایت زنان سازمان ملل در افغانستان برخوردار بود. در سال ۲۰۱۹، «نیویورک تایمز» گزارش داد که کمپین رسانه‌های اجتماعی او، معروف به #myredline، «از زنان می‌خواهد که برای دفاع از حقوق خود
«از زنان می‌خواهد که برای دفاع از حقوق خود استادگی کنند».در ۴ آوریل ۲۰۱۹، «رویترز» گزارش داد که او «با اعلام این که قلم او، نماد حرفه اش، خط قرمز او بود، این جنبش را راه اندازی کرد.» در ۲۱ آوریل ۲۰۱۹، فرحناز به «خبرگزاری فرانسه» گفت که رئیس‌جمهور اشرف غنی توییت کرده است که حقوق زنان «خط قرمز» در روند صلح است. فرحناز در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸ یکی از سیزده زن تأثیرگذار افغانستان بود که با مریم منصف وزیر زن کانادا دیدار کرد تا در مورد چالش‌های پیش روی زنان افغانستان گفتگو کند. در سال ۲۰۱۹ او و فردوس صمیم «بنیاد تاک»
کند. در سال ۲۰۱۹ او و فردوس صمیم «بنیاد تاک» را برای افزایش آگاهی از حقوق اساسی از طریق آموزش و مشارکت عمومی تأسیس کردند. در ۹ نوامبر ۲۰۲۰، فرحناز تماسی از کمیته ایمنی خبرنگاران افغانستان دریافت کرد که به او اطلاع دادند که طبق اطلاعات سرویس‌های اطلاعاتی خارجی، او در لیست سیاه افراد طالبان قرار دارد، لیستی که «نیویورک تایمز» عنوان «لیست ترور» به آن داده است، که او را مجبور کرد به فرانسه، پناهنده شود.
انتقاد از عیسی از قرن اول وجود داشته است. عیسی توسط فریسیان و کاتبان به‌دلیل نافرمانی از شریعت موسی مورد انتقاد قرار گرفت. او در یهودیت به‌عنوان یک مدعی شکست خورده مسیحیت یهودی و یک پیامبر دروغین توسط اکثر فرقه‌های یهودی مورد انتقاد قرار گرفت. یهودیت نیز پرستش هر شخصی را نوعی بت‌پرستی می‌داند، و ادعای الهی بودن عیسی را رد می‌کند. برخی از روانپزشکان، علمای دینی و نویسندگان توضیح می‌دهند که خانواده عیسی، پیروان () و معاصران به‌طور جدی او را فردی متوهم، شیطانی و یا دیوانه می‌دانستند. منتقدان اولیه عیسی و
و یا دیوانه می‌دانستند. منتقدان اولیه عیسی و مسیحیت شامل کلسوس در سدهٔ دوم و پورفیری در سدهٔ سوم بودند. در سدهٔ نوزدهم، فریدریش نیچه به‌شدت از عیسی انتقاد کرد، زیرا او تعالیم او را در برخورد با موضوعاتی مانند تمایلات جنسی «ضد طبیعت» می‌دانست. از منتقدان برجستهٔ معاصر عیسی می‌توان به آین رند، هکتور آوالوس، سیتا رام گوئل، کریستوفر هیچنز، برتراند راسل و دینندا سرسوتی اشاره کرد. نقد معاصران عیسی. نافرمانی از قانون موزاییک. فریسیان و کاتبان از عیسی و شاگردانش به خاطر رعایت نکردن شریعت موسی انتقاد کردند. آنها از
خاطر رعایت نکردن شریعت موسی انتقاد کردند. آنها از شاگردانش انتقاد کردند که چرا دست‌های خود را قبل از غذا نشویید. (رهبران مذهبی به پاکسازی تشریفاتی مانند شستن تا آرنج و غسل تعمید فنجان‌ها و بشقاب‌ها قبل از خوردن غذا در آنها مشغول بودند.—, Matthew 15.) عیسی همچنین به خاطر غذا خوردن با باجگیران مورد انتقاد قرار می‌گیرد (). فریسیان همچنین از شاگردان عیسی به خاطر جمع‌آوری غلات در روز سبت انتقاد کردند (). ادعای حجت الهی. بارزترین خصوصیات سخنان عیسی، ادعای خدایی او بود (که تنها توسط پیروان و دشمنانش بیان می‌شد)
او بود (که تنها توسط پیروان و دشمنانش بیان می‌شد) که به همین دلیل برخی از یهودیان سعی کردند او را سنگسار کنند و عده ای نیز موفق شدند او را برای مصلوب شدن تحویل دهند (که پیلاطس بود). خودش، به خاطر ارتکاب توهین به مقدسات، احساس نکرد که این کار درست یا صحیح است:یهودیان گفتند: «ما تو را برای هیچ کار نیکی سنگسار نمی‌کنیم، بلکه به خاطر کفرگویی، زیرا تو که مردی خود را خدا می‌دانی».همچنین لحن اقتدار از سوی او و این ادعا وجود داشت که آرامش و رستگاری معنوی را صرف پذیرش رهبری او می‌توان یافت. فرازهایی مانند: "یوغ مرا
رهبری او می‌توان یافت. فرازهایی مانند: "یوغ مرا بر خود بگیرید... و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت" (متی xi. 29); "هر که جان خود را به خاطر من از دست بدهد... آن را نجات دهد" (viii. 35). «از آنجا که شما آن را برای یکی از کوچک‌ترین این برادرانم کردید، آن را برای من کردید» (متی xxv. 40)، نشان‌دهنده یک فرض قدرت است که قطعاً در تاریخ یهود منحصر به فرد است، و در واقع عامل بسیاری است. تا آنجایی که وجود دارد، ضدیت یهودیان مدرن نسبت به عیسی است. از سوی دیگر، در هیچ یک از این سخنان اندکی وجود دارد که نشان دهد