payamvha/North_RAG huggingface dataset:
L طول قطعه در حال شکل‌گیری است، n تعداد پایه‌های شکل‌دهی است، d است فاصله بین پایه‌ها، و V سرعت نوار در میان رول‌ها است. به‌طور کلی، خطوط شکل‌دهی با غلتک بسته به کاربرد می‌توانند از ۵ تا ۵۰۰ فوت در دقیقه (۱٫۵ تا ۱۵۲٫۴ متر در دقیقه) یا بالاتر اجرا شوند. در برخی موارد عامل محدود کننده کاربردهای سوراخ‌کاری یا برش است. ملاحظات دیگر. در حین کار با تولید، مواردی که باید در نظر گرفته شوند عبارتند از، به عنوان مثال، روانکاری، تأثیر فرایند بر خواص مواد، هزینه و البته ایمنی. روانکاری یک مانع اساسی بین قالب‌های رول و
ایمنی. روانکاری یک مانع اساسی بین قالب‌های رول و سطح قطعه کار ایجاد می‌کند. این به کاهش سایش ابزار کمک می‌کند و باعث می‌شود اشیا سریعتر حرکت کنند. این جدول انواع مختلف روان‌کننده‌ها، کاربرد آنها و فلزات بهینه برای استفاده از آنها را نشان می‌دهد. اثرات این فرایند بر خواص مواد حداقل است. خواص فیزیکی و شیمیایی عملاً تغییر نمی‌کنند، اما این فرایند ممکن است باعث کار سختی، ترک‌های ریز یا نازک شدن در خم‌ها در هنگام بحث در مورد خواص مکانیکی مواد شود. هزینه شکل‌دهی غلتشی نسبتاً کم است. هنگام محاسبه هزینه فرایند
غلتشی نسبتاً کم است. هنگام محاسبه هزینه فرایند مواردی مانند زمان راه اندازی، هزینه تجهیزات و ابزار، زمان بار/تخلیه، نرخ کار مستقیم، نرخ سربار و استهلاک تجهیزات و ابزار باید در نظر گرفته شود. ایمنی نیز در این فرایند کمی مشکل است. خطرات اصلی که باید در نظر گرفته شوند، برخورد با قطعات کار متحرک (حداکثر ۸۰۰ فوت در دقیقه (۲۴۰ متر در دقیقه))، غلتک‌های فشار بالا، یا لبه‌های فلزی تیز و بریده شده‌است.
"لنست"، یکی از قدیمی‌ترین مجلات علمی پزشکی در جهان، دو مطالعه بررسی شده دربارهٔ تأثیر حمله سال ۲۰۰۳ به عراق و اشغال متعاقب آن بر میزان مرگ و میر عراق منتشر کرد. اولین در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. دوم (توسط بسیاری از همان نویسندگان) در سال ۲۰۰۶. این مطالعات تعداد مرگ و میرهای اضافی ناشی از اشغال را، هم به صورت مستقیم (مبارزان به علاوه غیر رزمندگان) و هم غیرمستقیم (به دلیل افزایش بی قانونی، زیرساخت‌های تخریب شده، مراقبت‌های بهداشتی ضعیف و غیره) تخمین می‌زند) اولین نظرسنجی که در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد، ۹۸۰۰۰ کشته
نظرسنجی که در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد، ۹۸۰۰۰ کشته اضافی عراقی (با دامنه۸۰۰۰ تا ۱۹۴۰۰۰، با استفاده از فاصله اطمینان 95% (CI)) را از تهاجم سال ۲۰۰۳ و اشغال متعاقب عراق تا آن زمان تخمین زد. حدود ۵۰ درصد بیشتر از میزان مرگ و میر قبل از حمله است. نویسندگان این را به عنوان یک تخمین محافظه کارانه توصیف کردند، زیرا داده‌های آماری بسیار دور از فلوجه را کنار گذاشت. اگر خوشه فلوجه گنجانده شود، تخمین مرگ و میر نسبت به نرخ‌های قبل از حمله به ۱۵۰٪ افزایش می‌یابد(۹۵٪ فاصله اطمینان: ۱٫۶ تا ۴٫۲) نظرسنجی دوم که در ۱۱ اکتبر
اطمینان: ۱٫۶ تا ۴٫۲) نظرسنجی دوم که در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد، ۶۵۴۹۶۵ مرگ اضافی مربوط به جنگ یا ۲٫۵٪ از جمعیت را تا پایان ژوئن۲۰۰۶ تخمین زد. مطالعه جدید روش‌های مشابهی را اعمال کرد و شامل نظرسنجی‌هایی بین ۲۰مه و ۱۰ژوئیه ۲۰۰۶ بود. تعداد بیشتری از خانوارها مورد بررسی قرار گرفتند، که باعث شد فاصله اطمینان ۹۵٪ بین ۳۹۲٬۹۷۹ تا ۹۴۲٬۶۳۶ مرگ و میر اضافی عراقی وجود داشته باشد. ۶۰۱٬۰۲۷ مرگ (محدوده ۴۲۶٬۳۶۹ تا ۷۹۳٬۶۶۳ با استفاده از فاصله اطمینان ۹۵٪) به دلیل خشونت بود. ۳۱ درصد (۱۸۶۳۱۸) از این افراد به ائتلاف تحت رهبری
۳۱ درصد (۱۸۶۳۱۸) از این افراد به ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده، ۲۴ درصد (۱۴۴٬۲۴۶) به دیگران و ۴۶ درصد (۲۷۶٬۴۷۲) ناشناخته نسبت داده شده‌اند. علل مرگ‌های خشونت‌آمیز تیراندازی (۵۶٪ یا ۳۳۶۵۷۵)، بمب‌گذاری در خودرو (۱۳٪ یا ۷۸۱۳۳)، سایر انفجارها / مهمات (۱۴٪)، حمله هوایی (۱۳٪ یا ۷۸٬۱۳۳)، تصادف (۲٪ یا ۱۲٬۰۲۰)، و ناشناخته (۲٪). برآوردهای مرگ و میر در بررسی‌های "لنست" بیشتر از چندین گزارش دیگر، از جمله گزارش‌های وزارت بهداشت عراق و سازمان ملل متحد، و همچنین بررسی‌های دیگر خانواده‌ها مانند بررسی شرایط زندگی عراق و
دیگر خانواده‌ها مانند بررسی شرایط زندگی عراق و بررسی سلامت خانواده عراق است. بررسی ORB در سال ۲۰۰۷ از تلفات جنگ عراق تلفات بیشتری را نسبت به لنست تخمین زد، اگرچه دوره طولانی تری از درگیری را پوشش داد. نظرسنجی‌های "لنست" انتقاد و ناباوری را از سوی برخی از روزنامه نگاران، دولت‌ها، پروژه شمارش بدن عراق، برخی اپیدمیولوژیست‌ها و آمارشناسان و دیگران برانگیخته است، اما از سوی برخی روزنامه نگاران، دولت‌ها، اپیدمیولوژیست‌ها و آمارشناسان نیز حمایت شده است. اولین مطالعه (۲۰۰۴). این نظرسنجی توسط مرکز بین‌المللی
مطالعه (۲۰۰۴). این نظرسنجی توسط مرکز بین‌المللی مطالعات بلایای اضطراری و پناهندگان، دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ، بالتیمور، MD، ایالات متحده (نویسندگان کیلبرت بارنهام و دیوید رابرتز) و گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، حمایت شده است. دانشگاه المستنصریه، بغداد، عراق. تیم رابرتز به دلیل تجربه آنها در تخمین مرگ و میر کل در مناطق جنگی انتخاب شد، برای مثال تخمین او از ۱٫۷ میلیون مرگ در اثر جنگ در کنگو که نه تنها با استقبال گسترده روبرو شد و در سال۲۰۰۰ با چالشی مواجه نشد اما نتیجه شد و در قطعنامه
با چالشی مواجه نشد اما نتیجه شد و در قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل استناد شد که تمام ارتش‌های خارجی باید کنگو را ترک کنند، درخواست سازمان ملل برای کمک ۱۴۰ میلیون دلاری، و وزارت خارجه ایالات متحده متعهد به کمک ۱۰ میلیون دلاری اضافی. مطالعات مشابه به صورت غیر انتقادی به عنوان برآورد مرگ و میر زمان جنگ در دارفور و بوسنی پذیرفته شده است. روش معمول رابرتز تخمین مرگ و میر کل با نظرسنجی‌های شخصی نمونه ای از خانوارهای منطقه مورد مطالعه است. این روش به منظور اجتناب از کم‌شماری ذاتی استفاده از مرگ‌های گزارش‌شده در
از کم‌شماری ذاتی استفاده از مرگ‌های گزارش‌شده در مناطقی به‌قدری آشفته که بسیاری از مرگ‌ها گزارش نمی‌شوند،انتخاب شده است، و شامل آن مرگ‌هایی می‌شود که مستقیماً به خشونت نسبت داده نمی‌شوند، اما با این وجود نتیجه درگیری از طریق ابزارهای غیرمستقیم، مانند به عنوان آلودگی منبع آب یا عدم دسترسی به مراقبت‌های پزشکی. میزان مرگ و میر پایه محاسبه‌شده از گزارش‌های مصاحبه‌شوندگان برای دوره قبل از درگیری، از میزان گزارش‌شده در طول درگیری کم می‌شود تا میزان مرگ و میر اضافی که ممکن است به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به وجود
که ممکن است به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به وجود درگیری نسبت داده شود، برآورد شود. این تکنیک در بررسی‌های قبلی مرگ و میر که در بالا مورد بحث قرار گرفت به‌طور غیر انتقادی پذیرفته شده است. به دلیل غیرعملی بودن انجام یک بررسی توزیع شده یکنواخت، به‌ویژه درطول جنگ، نظرسنجی‌های رابرتز از «نمونه‌گیری خوشه‌ای» استفاده می‌کند و منطقه را به تعدادی منطقه به‌طور تصادفی انتخاب شده و تقریباً مساوی با جمعیت تقسیم می‌کند. یک نقطه تصادفی در هر منطقه انتخاب می‌شود و تعداد ثابتی از نزدیکترین خانوارها به آن نقطه به عنوان یک
از نزدیکترین خانوارها به آن نقطه به عنوان یک «خوشه» بررسی می‌شوند. اگرچه به اندازه یک نظرسنجی توزیع شده یکسان از همان تعداد خانوار دقیق نیست، این روش دقیق تر از بررسی صرف یک خانوار برای هر نقطه انتخاب شده است. رابرتز در مطالعه خود در مورد عراق، کشور را به ۳۳منطقه تقسیم کرد و سعی کرد ۳۰خانوار را برای هر خوشه نمونه برداری کند و ۹۸۸ خانوار را با ۷۸۶۸ ساکن انتخاب کرد. در سپتامبر ۲۰۰۴، از ژانویه ۲۰۰۲، هر خانوار مورد بررسی در مورد ترکیب خانوار، تولدها و مرگ و میرها مصاحبه شد. از ۷۸ خانواری که پس از پایان مصاحبه
مصاحبه شد. از ۷۸ خانواری که پس از پایان مصاحبه از اعضای آنها خواسته شد تا اسنادی را برای تأیید ادعای خود نشان دهند، ۶۳ خانواده توانستند گواهی فوت ارائه کنند. به گفته نویسندگان، ۵ (۰٫۵٪) از ۹۸۸ خانواری که به‌طور تصادفی برای بررسی انتخاب شدند، از مصاحبه خودداری کردند. خطر نسبی مرگ ناشی از تهاجم و اشغال سال۲۰۰۳ با مقایسه مرگ و میر در۱۷٫۸ماه پس از تهاجم با ۱۴٫۶ماه قبل از آن برآورد شد. نویسندگان گفتند: «با فرضیات محافظه کارانه، ما فکر می‌کنیم که از زمان حمله به عراق در سال۲۰۰۳، حدود۱۰۰۰۰۰ مرگ بیش از حد یا بیشتر
در سال۲۰۰۳، حدود۱۰۰۰۰۰ مرگ بیش از حد یا بیشتر اتفاق افتاده است.» از جمله «فرض‌های محافظه‌کارانه» حذف داده‌های فلوجه در بسیاری از یافته‌های آن است. از آنجایی که تفسیر نتایج مطالعه با گنجاندن یک خوشه دورتر در فلوجه پیچیده می‌شود، جایی که نبردهای سنگین تلفات بسیار بیشتری نسبت به سایر نقاط عراق داشت، مطالعه عمدتاً بر روی نتایجی متمرکز شد که خوشه فلوجه را حذف کرد. در حالی که نویسندگان استدلال کردند که گنجاندن خوشه فلوجه می‌تواند به عنوان بخشی عادی از استراتژی نمونه‌گیری توجیه شود (نویسندگان خاطرنشان کردند که
نمونه‌گیری توجیه شود (نویسندگان خاطرنشان کردند که سایر «نقاط داغ» مانند نجف مورد بررسی قرار نگرفته بودند)، و نویسندگان دو مجموعه از نتایج را در برخی موارد ارائه کردند. (یک مجموعه شامل داده‌های فلوجه و یکی نه)، مقاله، و بیشتر پوشش مطبوعاتی مقاله، بر داده‌هایی تأکید می‌کند که خوشه فلوجه را حذف می‌کند. بحث اصلی در رسانه‌ها در ایالات متحده و بریتانیا بر این موضوع متمرکز بود که آیا ۹۸۰۰۰(۹۵٪ فاصله اطمینان (CI): 8000-194000) عراقی بیشتر در نتیجه مداخله ائتلاف جان خود را از دست داده‌اند یا خیر، که بر اساس برآورد
خود را از دست داده‌اند یا خیر، که بر اساس برآورد آنها از افزایش مرگ و میر ۱٫۵برابر محاسبه شده است. نرخ قبل از جنگ (به استثنای داده‌های فلوجه). اگر نمونه فلوجه گنجانده شده بود، تخمین نظرسنجی مبنی بر اینکه نرخ مرگ و میر از زمان تهاجم حدود ۲٫۵ برابر افزایش یافته بود (با فاصله اطمینان ۹۵٪) از جمله داده‌های فلوجه منجر به بیش از ۲۹۸۰۰۰مرگ و میر (95% CI) می‌شد. با ۲۰۰۰۰۰نفر در ۳درصد عراق در اطراف فلوجه متمرکز شده است (رابرتس و همکاران ص. ۵). بر اساس این مقاله، خشونت عامل اکثر مرگ و میرهای اضافی بوده است، چه
خشونت عامل اکثر مرگ و میرهای اضافی بوده است، چه داده‌های فلوجه حذف شود یا نه. اگر داده‌های فلوجه گنجانده شود، حملات هوایی ائتلاف عامل اصلی این مرگ و میرهای خشونت‌آمیز خواهد بود. این مطالعه به این نتیجه رسید که: «مرگ‌های خشونت‌آمیز گسترده بود، در ۱۵ مورد از ۳۳ خوشه گزارش شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد.» و «خشونت عامل بیشتر مرگ و میرها و حملات هوایی نیروهای ائتلاف بیشترین مرگ و میرهای خشونت‌آمیز را به خود اختصاص داده است.» این مطالعه تخمین می‌زند که خطر مرگ به‌ویژه در اثر خشونت در عراق در طول
که خطر مرگ به‌ویژه در اثر خشونت در عراق در طول دوره پس از تهاجم، تقریباً ۵۸ برابر بیشتر از دوره قبل از جنگ بود، با CI95 8.1-419، به این معنی که احتمال ۹۷٫۵ درصد وجود دارد که خطر مرگ ناشی از خشونت پس از تهاجم حداقل ۸٫۱ برابر بیشتر از قبل است. نیوزدی گزارش داد:شایع‌ترین علل مرگ و میر قبل از حمله به عراق سکته قلبی، سکته مغزی و سایر بیماری‌های مزمن بود. با این حال، پس از تهاجم، خشونت به عنوان علت اصلی مرگ ثبت شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد با حدود ۹۵درصد از این مرگ‌ها ناشی از بمب‌ها یا شلیک
حدود ۹۵درصد از این مرگ‌ها ناشی از بمب‌ها یا شلیک هلیکوپترها. انتقادات و انتقادات متقابل. برخی از انتقادات بر فواصل اطمینان نسبتاً وسیع 95%(CI95)متمرکز شده‌اند که ناشی از دشواری و کمبود منابع قابل اعتماد است. لیلا گوترمن، پس از نوشتن یک مقاله طولانی در ژانویه ۲۰۰۵ درگاهنامه آموزش عالی، مقاله کوتاهی در مجله "بررسی روزنامه‌نگاری کلمبیا نوشت" که بیان داشت: «با حدود ده آمارشناس زیستی و متخصص مرگ و میر تماس گرفتم. هیچ‌یک از آنها با روش‌های مطالعه یا نتیجه‌گیری آن مخالفت نکردند. دانشمندان به من گفتند که در هر
آن مخالفت نکردند. دانشمندان به من گفتند که در هر صورت، نویسندگان در برآوردهای خود محتاط بوده‌اند. با تماس سریع با یک آمارگیر، خبرنگاران متوجه می‌شوند که این احتمال یک منحنی زنگی را تشکیل می‌دهد احتمال اینکه تعداد مرگ‌ها در هر دو انتهای محدوده کاهش یابد بسیار کم است. احتمال اینکه نزدیک وسط بیفتد بسیار زیاد بود.» یک بیانیه وزیران که در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ توسط دولت بریتانیا نوشته شد، بیان کرد: «دولت نتیجه‌گیری مرکزی خود را [مطالعه] نمی‌پذیرد»، زیرا ظاهراً با ارقام منتشر شده توسط وزارت بهداشت عراق، بر اساس ارقام
منتشر شده توسط وزارت بهداشت عراق، بر اساس ارقام جمع‌آوری شده توسط بیمارستان‌ها، مطابقت ندارد. که می‌گوید بین ۵ آوریل ۲۰۰۴ تا ۵ اکتبر ۲۰۰۴، ۳۸۵۳ غیرنظامی کشته و ۱۵۵۱۷نفر مجروح شدند. برخی از منتقدان گفته‌اند که نویسندگان مطالعه "لنست" قادر به بازدید از مناطق نمونه‌ای که به‌طور تصادفی انتخاب شده‌اند، نبودند. با این حال، نویسندگان این مطالعه در مصاحبه ای در برنامه رادیویی «این زندگی آمریکایی» می‌گویند که آنها هرگز مناطق مختلف و در دسترس تر را جایگزین نکرده‌اند و هرمکانی که به‌طور تصادفی در ابتدای مطالعه انتخاب
هرمکانی که به‌طور تصادفی در ابتدای مطالعه انتخاب شده است به‌طور کامل بررسی شده است. با وجود خطر مرگ برای نقشه برداران. منتقدان مطالعه "لنست" به مشکلات دیگری در دستیابی به آمار دقیق در یک منطقه جنگی اشاره کرده‌اند. نویسندگان این مطالعه به راحتی این نکته را تصدیق کرده و مشکلات موجود در مقاله را یادداشت می‌کنند. به عنوان مثال، آنها بیان می‌کنند که «می‌تواند یک دسته‌بندی چشمگیر از مرگ و میرها در جنگ‌هایی وجود داشته باشد که بسیاری از آنها در اثر بمباران می‌میرند». آن‌ها همچنین گفتند که داده‌هایی که
می‌میرند». آن‌ها همچنین گفتند که داده‌هایی که پیش‌بینی‌هایشان بر اساس آن‌ها است، «دقت محدود» است، زیرا کیفیت اطلاعات به دقت مصاحبه‌های خانوار مورد استفاده برای مطالعه بستگی دارد. نتایج این مطالعه از نظر سیاسی حساس بود، زیرا تعداد تلفات سنگین می‌تواند سوالاتی را در مورد توجیهات بشردوستانه در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده ایجاد کند.منتقدان به زمان‌بندی گزارش اعتراض کردند و مدعی شدند که این گزارش با عجله تهیه و منتشر شده است، علیرغم آنچه از نظر آنها کیفیت پایین آن برای تحت تأثیر قرار دادن
نظر آنها کیفیت پایین آن برای تحت تأثیر قرار دادن رای‌دهندگان ایالات متحده است. در مورد این موضوع، لس رابرتز اظهار داشت: «من آن را در ۳۰ سپتامبر ایمیل کردم، به شرطی که قبل از انتخابات منتشر شود. انگیزه من از این کار این بود که انتخابات را منحرف نکنم. انگیزه من این بود که اگر این موضوع در طول مبارزات انتخاباتی آشکار شود، هر دو نامزد مجبور شوند متعهد شوند که از جان غیرنظامیان در عراق محافظت کنند. من با جنگ مخالف بودم و هنوز فکر می‌کنم که جنگ ایده بدی بود، اما فکر می‌کنم علم ما از دیدگاه ما فراتر رفته است.»
فکر می‌کنم علم ما از دیدگاه ما فراتر رفته است.» پاسخ‌های دیگر به انتقاد. "گاهنامه آموزش عالی" همچنین مقاله ای نوشت که در آن به تفاوت‌های استقبال از نظرسنجی در مطبوعات عمومی در مورد نحوه استقبال از آن در جامعه علمی پرداخت. کلیم مک فرسون، اپیدمیولوژیست، در ۱۲ مارس ۲۰۰۵ "مجله پزشکی بریتانیا" می‌نویسد: دولت این بررسی و تخمین‌های آن را غیرقابل اعتماد رد کرد؛ تا حدی به دلیل اینکه برون یابی آماری از نمونه‌ها نامعتبر بود. نادقیق هستند، اما تا حدی مشخص. اینها تخمین‌های منحصربه‌فردی از یک نظرسنجی بی‌علاقه است که در
منحصربه‌فردی از یک نظرسنجی بی‌علاقه است که در خطرناک‌ترین شرایط اپیدمیولوژیک انجام شده است. از این رو، تخمین‌ها، تا جایی که می‌توانند پیش بروند، بعید به نظر می‌رسد که جانبدارانه باشند، حتی اجازه بازگرداندن فلوجه را بدهند. اشتباه گرفتن عدم دقت با تعصب غیرقابل توجیه است." مطالعه دوم (۲۰۰۶). مطالعه دوم توسط برخی از همان نویسندگان در اکتبر ۲۰۰۶ در "لنست" منتشر شد.ما تخمین می‌زنیم که بین ۱۸ مارس۲۰۰۳ و ژوئن۲۰۰۶ ،۶۵۴٬۹۶۵ (۳۹۲٬۹۷۹–۹۴۲٬۶۳۶) عراقی بیشتر از آنچه که بر اساس نرخ مرگ و میر خام قبل از تهاجم در نتیجه
بر اساس نرخ مرگ و میر خام قبل از تهاجم در نتیجه تهاجم ائتلاف انتظار می‌رفت جان خود را از دست داده‌اند. از این تعداد مرگ و میر، تخمین می‌زنیم که ۶۰۱٬۰۲۷ (۴۲۶٬۳۶۹–۷۹۳٬۶۶۳) به دلیل خشونت بوده است.در صورت صحت، این ارقام به معنای مرگ متوسط ۵۰۰ نفر در روز یا ۲٫۵درصد از جمعیت عراق در این دوره خواهد بود. مقاله ۱۱ اکتبر۲۰۰۶ "واشینگتن پست" گزارش می‌دهد:این نظرسنجی بین ۲۰مه و ۱۰ژوئیه[۲۰۰۶] توسط هشت پزشک عراقی که از طریق دانشگاه مستنصریه در بغداد سازماندهی شده بودند، انجام شد. آنها از ۱۸۴۹خانوار که به‌طور تصادفی
انجام شد. آنها از ۱۸۴۹خانوار که به‌طور تصادفی انتخاب شده بودند بازدید کردند که هر کدام به‌طور میانگین هفت عضو داشتند. از یک نفر در هر خانوار در مورد مرگ و میر در ۱۴ماه قبل از حمله و در دوره پس از حمله سؤال شد. مصاحبه‌کنندگان در ۸۷درصد مواقع گواهی فوت می‌خواستند. زمانی که آنها این کار را انجام دادند، بیش از ۹۰درصد خانواده‌ها گواهینامه تولید کردند.لنست: تنها ۴۷خوشه از ۵۰خوشه مورد نظر در این تحلیل گنجانده شدند. در دو نوبت، ارتباط نادرست منجر به عدم بازدید از خوشه‌ها در مثنی و دهوک شد و در عوض در سایر استان‌ها
در مثنی و دهوک شد و در عوض در سایر استان‌ها گنجانده شد. در واسیت، ناامنی باعث شد که تیم نزدیک‌ترین منطقه جمعیتی بعدی را مطابق با پروتکل مطالعه انتخاب کند. بعداً مشخص شد که این مکان دوم در واقع آن سوی مرز در استان بغداد بوده است؛ بنابراین، این سه خوشه بد نسبت داده شده حذف شدند و نمونه نهایی ۱۸۴۹خانوار در ۴۷خوشه به‌طور تصادفی انتخاب شده باقی ماند.نویسندگان "لنست" محاسبات خود را بر اساس نرخ مرگ و میر اضافی پس از حمله ۷٫۸/۱۰۰۰ در سال استوار کردند. میزان مرگ و میر قبل از حمله ۵٫۵ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال بود (۹۵٪
قبل از حمله ۵٫۵ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال بود (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI): 4.3-7.1)، در مقایسه با ۱۳٫۳ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال (۱۰٫۹–۱۶٫۱) در ۴۰ ماه پس از حمله." جدول ۳ را در مقاله "لنست" ببینید. تعداد جمعیت مورد استفاده در محاسبه در ضمیمه "لنست" گزارش شده است: «پیش‌بینی‌های مرگ‌ومیر در تخمین‌های سال۲۰۰۴ جمعیت میانی (۲۶۱۱۲۳۵۳) مناطق مورد بررسی (که شامل استان‌های مثنی و دهوک نمی‌شوند، اعمال شد. از طریق تخصیص نادرست حذف شده است) تا پیش بینی‌های مرگ و میر ایجاد شود." از ۶۲۹مرگ تأیید شده و ثبت شده در میان نمونه ای متشکل
۶۲۹مرگ تأیید شده و ثبت شده در میان نمونه ای متشکل از ۱۸۴۹خانوار که شامل حدود ۱۲۸۰۱نفر در زمان بررسی بود، ۱۳ درصد در ۱۴ماه قبل از تهاجم و ۸۷درصد در ۴۰ماه پس از آن رخ داده است. جمعیت مورد مطالعه در ابتدای دوره یادآوری (اول ژانویه ۲۰۰۲) ۱۱۹۵۶نفر محاسبه شد و در مجموع ۱۴۷۴تولد و ۶۲۹مرگ در طول دوره مورد مطالعه گزارش شد. این مطالعه به این نتیجه رسید که میزان مرگ و میر به ازای هر ۱۰۰۰نفر جمعیت در سال در دوره قبل از حمله ۵٫۵(محدوده ۴٫۳–۷٫۱، با استفاده از فاصله اطمینان 95%CI) و در دوره پس از تهاجم 13.3(95%
اطمینان 95%CI) و در دوره پس از تهاجم 13.3(95% CI،۱۰٫۹–۱۶٫۱). بنابراین میزان مرگ و میر بیش از حد در دوره قبل از حمله ۷٫۸به ازای هر ۱۰۰۰نفر در سال بود که مرگ خشونت‌آمیز ۹۲درصد از افزایش میزان مرگ و میر را تشکیل می‌داد. "واشینگتن پست":«بر اساس نتایج این نظرسنجی، جراحات ناشی از شلیک گلوله باعث ۵۶ درصد از مرگ‌های خشونت‌آمیز، با بمب‌گذاری‌های خودروها و انفجارهای دیگر باعث ۱۴ درصد مرگ‌ها می‌شود. پاسخ دهندگان گفتند که از مرگ‌های خشونت باری که پس از تهاجم رخ داده است، ۳۱ درصد ناشی از نیروهای ائتلاف یا حملات هوایی
۳۱ درصد ناشی از نیروهای ائتلاف یا حملات هوایی بوده است. نتایج مطالعه افزایش نرخ مرگ و میر را در طول دوره‌های پس از تهاجم نشان می‌دهد، با نرخ مرگ و میر اضافی برای ژوئن۲۰۰۵-ژوئن۲۰۰۶ از ۱۴٫۲ (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI)، ۸٫۶–۲۱٫۵) تقریباً ۵٫۵برابر میزان مرگ و میر اضافی برای مارس۲۰۰۳-آوریل. ۲۰۰۴ از 2.6 (95% CI،۰٫۶–۴٫۷). مطالعه۲۰۰۶ همچنین تخمینی را برای دوره ۱۸ ماهه پس از تهاجم (مارس۲۰۰۳ تا سپتامبر۲۰۰۴) از۱۱۲۰۰۰مرگ(۹۵٪ فاصله اطمینان (CI, 69000-155000) ارائه می‌دهد. نویسندگان نتیجه‌گیری می‌کنند، «بنابراین، داده‌های
نویسندگان نتیجه‌گیری می‌کنند، «بنابراین، داده‌های ارائه شده در اینجا، مطالعه ما در سال۲۰۰۴ را تأیید می‌کند، که به‌طور محافظه کارانه مرگ و میر بیش از ۱۰۰۰۰۰نفر را تا سپتامبر۲۰۰۴ تخمین زده است.» نویسندگان این واقعیت را که تخمین آنها بیش از ده برابر بیشتر از برآوردهای دیگر است، مانند برآورد پروژه شمارش بدن عراق (شمارش بدن عراق) و برآوردهای وزارت دفاع ایالات متحده، «غیرمنتظره» توصیف کردند و گفتند که این یک اتفاق رایج در درگیری است. موقعیت‌ها آنها گفتند: «به غیر از بوسنی، ما نمی‌توانیم هیچ موقعیت درگیری را پیدا
از بوسنی، ما نمی‌توانیم هیچ موقعیت درگیری را پیدا کنیم که در آن نظارت غیرفعال بیش از ۲۰ درصد از مرگ‌ها را با روش‌های مبتنی بر جمعیت اندازه‌گیری کند. در چندین شیوع، بیماری و مرگ ثبت‌شده با روش‌های مبتنی بر تسهیلات، در مقایسه با تخمین‌های مبتنی بر جمعیت، رویدادها را با ضریب ده یا بیشتر دست‌کم گرفتند. بین سال‌های۱۹۶۰ و ۱۹۹۰، گزارش‌های روزنامه‌ها از مرگ‌های سیاسی در گواتمالا به درستی بیش از ۵۰درصد از مرگ‌ها را در سال‌های خشونت کم گزارش کردند، اما کمتر از ۵درصد در سال‌های بیشترین خشونت را گزارش. واکنش‌های رسمی.
سال‌های بیشترین خشونت را گزارش. واکنش‌های رسمی. یک مقاله ۱۲ اکتبر۲۰۰۶ "سانفرانسیسکو کرونیکل" گزارش داد:بوش گفت: "ششصد هزار یا هر چیزی که آنها حدس می‌زنند، درست است، قابل اعتماد نیست." در دسامبر[۲۰۰۵]، بوش تخمین زد که ۳۰۰۰۰عراقی در جنگ کشته شده‌اند. بوش در کنفرانس خبری در پاسخ به این سؤال که فکر می‌کند این رقم اکنون چقدر است، گفت: "من در کنار این آمار هستم که بسیاری از مردم بی گناه جان خود را از دست داده‌اند." در نشست جداگانه پنتاگون، ژنرال جورج کیسی، فرمانده ارشد ایالات متحده در عراق، گفت که این رقم «به
ارشد ایالات متحده در عراق، گفت که این رقم «به نظر بسیار فراتر از هر رقمی است که من دیده‌ام. من عددی بالاتر از ۵۰۰۰۰ندیدم. و بنابراین من اصلاً به آن اعتبار چندانی نمی‌دهم."دولت بریتانیا نیز نتایج پژوهشگران را رد کرد. در انجام این کار، به توصیه مشاور علمی ارشد وزارت دفاع، سر روی اندرسون، که این مطالعه را "محکم" و روش‌های ادعا شده آن را "نزدیک به "بهترین عملکرد" در این زمینه خوانده بود، اشاره ای نکرد. مشکلات جمع‌آوری و راستی‌آزمایی داده‌ها در شرایط کنونی عراق»، در یک یادداشت داخلی در روز انتشار مطالعه، مورخ
در یک یادداشت داخلی در روز انتشار مطالعه، مورخ ۱۳ اکتبر 2006. انتقادات. پروژه شمارش بدن عراق (IBC)، که یک پایگاه داده از مرگ‌های غیرنظامی گزارش‌شده را گردآوری می‌کند، از برآورد لنست از ۶۰۱۰۰۰مرگ خشونت‌آمیز از برآورد لنست که ۶۵۴۹۶۵کل مرگ‌های اضافی مربوط به جنگ بود،انتقاد کرده است. مقاله ای در اکتبر۲۰۰۶ توسط شمارش بدن عراق استدلال می‌کند که تخمین "لنست" مشکوک است "به دلیل نتیجه‌گیری بسیار متفاوتی که توسط یک نظرسنجی تصادفی خانوار دیگر، بررسی شرایط زندگی عراق 2004 (ILCS)، با استفاده از روشی قابل مقایسه، اما به
(ILCS)، با استفاده از روشی قابل مقایسه، اما به طور قابل توجهی بهتر توزیع شده و بسیار بزرگتر به دست آمده است. نمونه." شمارش بدن عراق همچنین چندین "پیامدهای تکان دهنده" را برشمرده است که اگر گزارش "لنست" دقیق باشد، درست خواهد بود، به عنوان مثال "نیم میلیون گواهی فوت توسط خانواده‌هایی دریافت شده است که هرگز به طور رسمی به عنوان صادر نشده ثبت نشده‌اند" و ادعا می‌کند که این "پیامدهای شدید و غیر محتمل" و "شکست کامل سازمان‌های محلی یا خارجی در توجه و پاسخ به تخریب یک مرد بالغ". جمعیت در مناطق کلیدی شهری" برخی از
یک مرد بالغ". جمعیت در مناطق کلیدی شهری" برخی از دلایل متعددی است که آنها در برآوردهای این مطالعه تردید دارند. شمارش بدن عراق بیان می‌کند که این پیامدها «تصورات افراطی» را تشکیل می‌دهند. اظهارات بعدی در مقاله ای در سال۲۰۱۰ توسط شمارش بدن عراق می‌گوید که «ارقام بسیار اغراق‌آمیز تعداد کشته‌ها» در گزارش لنست در سال۲۰۰۶ توسط تحقیق‌های اخیر منتشر شده «به‌طور جامع بی‌اعتبار شده است». جان پدرسن از مؤسسه فافو و مدیر تحقیق‌های بررسی ILCS، که تقریباً ۲۴۰۰۰ (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI 18000-29000)مرگ ومیر ناشی از جنگ در
اطمینان (CI 18000-29000)مرگ ومیر ناشی از جنگ در عراق تا آوریل۲۰۰۴ را تخمین زد، نسبت به نرخ پایین مرگ و میر قبل از جنگ ابراز نگرانی کرد. در مطالعه لنست و در مورد توانایی نویسندگان آن برای نظارت صحیح بر مصاحبه‌ها همان‌طور که در سرتاسر عراق انجام می‌شد استفاده شد. از پدرسن نقل شده است که او فکر می‌کند اعداد لنست "بالا و احتمالاً بسیار زیاد است." من چیزی نزدیک به ۱۰۰۰۰۰را قبول می‌کنم، اما ۶۰۰۰۰۰خیلی زیاد است." دباراتی گوها ساپیر، مدیر مرکز تحقیق‌های اپیدمیولوژی بلایای طبیعی در بروکسل، در مصاحبه ای با
بلایای طبیعی در بروکسل، در مصاحبه ای با Nature.com گفته است که تیم برنهام اعداد "پرور" را منتشر کرده‌اند که روند تخمین تعداد مرگ و میر را "بی اعتبار" می‌کند."چرا آنها این کار را انجام می‌دهند؟" او می‌پرسد. این به خاطر انتخابات است.». با این حال، یک هفته بعد، یک مصاحبه‌کننده دیگر تصویر سنجیده‌تری از انتقادات او ترسیم می‌کند: «او نگرانی‌های روش‌شناختی دربارهٔ این روزنامه دارد، از جمله استفاده از افراد محلی - که ممکن است با اشغال مخالف باشند - به عنوان مصاحبه‌گر. او همچنین خاطرنشان می‌کند که نتیجه با نتایجی
او همچنین خاطرنشان می‌کند که نتیجه با نتایجی که در ۱۵ سال مطالعه مناطق درگیری ثبت کرده است، مطابقت ندارد. او می‌گوید حتی در دارفور، جایی که گروه‌های مسلح کل روستاها را از بین برده‌اند، محققان این ۵۰۰ روستا را ثبت . مرگ‌های خشونت‌آمیز روزانه که تیم جانز هاپکینز تخمین می‌زند در عراق رخ می‌دهد. اما به‌طور کلی Guha-Sapir می‌گوید که این مقاله حاوی بهترین داده‌ها در مورد میزان مرگ و میر در عراق است." مقاله بعدی توسط دباراتی گوها ساپیر و اویور دگومی برای مرکز تحقیقات اپیدمیولوژی بلایای طبیعی به بررسی جزئیات
تحقیقات اپیدمیولوژی بلایای طبیعی به بررسی جزئیات داده‌های "لنست" می‌پردازد.نتیجه می‌گیرد که "لنست" تلفات را بیش از حد تخمین زده است و تعداد کشته‌های مربوط به جنگ به احتمال زیاد حدود ۱۲۵۰۰۰ نفر برای دوره تحت پوشش مطالعه "لنست" بوده است، و با تصحیح اشتباهات در تخمین "لنست" در سال ۲۰۰۶ و مثلث‌بندی با داده‌های شمارش بدن عراق و ILCS به نتایج خود می‌رسد. بث آزبورن داپونته، جمعیت‌شناس که به دلیل برآوردهای مرگ و میر در جنگ اول خلیج فارس شناخته شده است، بررسی لنست وسایر منابع را در مقاله ای برای بررسی بین‌المللی
وسایر منابع را در مقاله ای برای بررسی بین‌المللی صلیب سرخ ارزیابی می‌کند. درمیان سایر انتقادات، داپونته قابلیت اطمینان تخمین‌های پیش از جنگ مورد استفاده درمطالعه لنست را برای استخراج تخمین «مرگ‌های اضافی» و تأیید اخلاقی این نظرسنجی زیر سؤال می‌برد. او نتیجه می‌گیرد که معتبرترین اطلاعات موجود تا به امروز توسط بررسی سلامت خانواده عراق، بررسی شرایط زندگی عراق و شمارش بدن عراق ارائه شده است. خبرنگار برزو درگاهی عراق برای "لس آنجلس تایمز"، در مصاحبه با پی‌بی‌اس، این مطالعه را بر اساس تحقیق‌های قبلی آنها در عراق
این مطالعه را بر اساس تحقیق‌های قبلی آنها در عراق زیر سؤال برد و گفت: "خب، ما فکر می‌کنیم - "لس آنجلس تایمز" فکر می‌کند این اعداد بسیار بزرگ هستند، بسته به گسترده بودن. تحقیق‌هایی که انجام دادیم در اوایل سال جاری، در حدود ژوئن، گزارش حداقل در ماه ژوئن منتشر شد، اما این گزارش هفته‌ها قبل از آن انجام شد. ما به سردخانه‌ها، گورستان‌ها، بیمارستان‌ها، مقامات بهداشتی رفتیم و تا آنجا که می‌توانستیم آمار اجساد واقعی را جمع‌آوری کردیم و تعداد ما در حدود ژوئن حدود ۵۰۰۰۰ نفر بود. و این نوع برخورد با برخی از گزارش‌های
نفر بود. و این نوع برخورد با برخی از گزارش‌های خبری که در آنجا منتشر شده بود، انباشت گزارش‌های خبری، از نظر تعداد کشته شدگان. سازمان ملل می‌گوید که حدود ۳۰۰۰ نفر در ماه کشته می‌شوند. که با اعداد ما و با شماره سردخانه همخوانی دارد. این تعداد ۶۰۰۰۰۰ کشته یا بیشتر از آغاز جنگ، بسیار دور از نمودار ماست.» برآورد "لنست" در اکتبر ۲۰۰۶ نیز با انتقاد دولت عراق مواجه شد. علی دباغ، سخنگوی دولت گفت: این رقم که در واقعیت هیچ مبنایی ندارد، اغراق‌آمیز است. علی الشمری، وزیر بهداشت عراق نیز در نوامبر ۲۰۰۶ دیدگاه مشابهی