payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عملیات جستجو در طبقات فوقانی به پایان رسیده و گروه‌های جستجوگر درتلاش برای ایجاد ۶ منفذ ورودی به زیرزمین ساختمان هستند. تا آخرین لحظه و تا آخرین فردی که ادعا شود زیر آوار مانده کار آواربرداری ادامه پیدا خواهد کرد. "ساعت ۱۰:۱۵" تعداد فوتی‌های حادثه به ۱۸ نفر رسید. "ساعت ۱۲:۱۵:" به گفتهٔ نامی رئیس ستاد مدیریت بحران وزارت کشور، عملیات جستجوی آوار ماندگان به علت حساسیت نشان ندادن دستگاه‌ها و سگ‌های زنده یاب و احتمال کم شدن محبوسان زیر آوار، شب پنجشنبه به پایان می‌رسد. همچنین به گفتهٔ او تمام ساختمان‌های
پایان می‌رسد. همچنین به گفتهٔ او تمام ساختمان‌های محدودهٔ شعاع ۱۵۰ متری ساختمان متروپل بیمه و منازل و فروشگاه‌های اطراف تخلیه شده‌اند. "ساعت ۲۱:۳۰:" به گفتهٔ وحیدی وزیر کشور، سازه ناپایدار است و تا حداکثر دو روز خطر زدایی انجام خواهد شد. به گفتهٔ وحیدی، پیکرهای ۱۳ جانباختهٔ حادثه شناسایی و دفن شد. تعدادی از عزاداران نیز مغازهٔ پدری حسین عبدالباقی مالک این ساختمان را آتش زدند. جمعه ۶ خرداد ۱۴۰۱ "ساعت ۱۱:۳۰:" مخبر معاون اول رئیس‌جمهور وارد آبادان شد و از نزدیک روند آواربرداری را بررسی کرد. "ساعت ۱۳:۴۸:" آغاز
روند آواربرداری را بررسی کرد. "ساعت ۱۳:۴۸:" آغاز آواربرداری مکانیکی با دو جرثقیل سنگین در دو جبهه روبه‌روی و پشت ساختمان. "ساعت ۱۹:۰۰:" افزایش تعداد جان‌باختگان به ۲۶ نفر. تعدادی از ساختمان‌های اطراف متروپل برای سهولت در آواربرداری تخریب شدند. شنبه ۷ خرداد ۱۴۰۱ "ساعت ۸:۵۱:" تعداد فوتی‌های حادثه به ۲۸ نفر رسید. وحیدی وزیر کشور در جمع خبرنگاران گفت: «در هیچ حادثه ای در کشور این میزان ماشین‌آلات متنوع و متعدد مهیا نشده است. تقریباً تمام تجهیزات لازم شامل انواع جرثقیل‌ها، بیل مکانیکی، برش پلاسمایی، کاتر و… به
جرثقیل‌ها، بیل مکانیکی، برش پلاسمایی، کاتر و… به منظور آواربرداری به محل اعزام شده است و بیش از این تعداد، مکان حادثه ریزش ساختمان متروپل آبادان گنجایش حضور ماشین‌آلات را ندارد.» "ساعت ۱۰:۱۵:" هیئت ۷ نفره قضایی و بازپرس ویژه‌ای برای رسیدگی به پرونده متروپل تعیین شد. همچنین تا این ساعت ۱۳ نفر از مقصران حادثه بازداشت شده‌اند. "ساعت ۱۱:۴۰:" ساختمان متروپل به لرزه افتاد. به گفتهٔ رئیس سازمان مدیریت بحران بخش باقی‌ماندهٔ متروپل بسیار خطرناک و لرزان است و به همین دلیل شتاب در عملیات در اولویت نیست. "ساعت ۱۲:۱۵:"
دلیل شتاب در عملیات در اولویت نیست. "ساعت ۱۲:۱۵:" به گفتهٔ فرمانده میدان حادثه متروپل پیش‌بینی شد که مرحله اول عملیات آواربرداری و کشف جسد در سه روز آینده به پایان برسد و در مرحله بعدی باقی‌ماندهٔ سازه جمع‌آوری شود. "ساعت ۱۵:۰۰:" تعداد فوتی‌ها به ۲۹ رسید. علاوه بر این جسد افرادی هم دیده شده که بیرون آورده خواهند شد. هیئت دولت روز یکشنبه ۸ خرداد ۱۴۰۱ را عزای عمومی اعلام کرد. یکشنبه ۸ خرداد ۱۴۰۱ به گفتهٔ رئیس سازمان جمعیت هلال احمر عملیات امدادرسانی و آواربرداری از چهار جبهه ساختمان در حال انجام است. با توجه
از چهار جبهه ساختمان در حال انجام است. با توجه به تغییر تاکتیکی که در روند آواربرداری داده شد سرعت عملیات افزایش یافت. شورای سیاست‌گذاری ائمه‌جمعه از برگزاری مراسم بزرگداشت جان‌باختگان حادثه در مسجدها و مصلی‌های کشور خبر داد. تعداد مفقودی‌های حادثه به اعلام خانواده‌ها ۳۸ مفقودی اعلام شد. دوشنبه ۹ خرداد ۱۴۰۱ تا ظهر روز دوشنبه، ۳۲ پیکر از زیر آوار پیدا شده است. وحیدی وزیر کشور در جلسه هیئت دولت بازدید خود از متروپل را گزارش داد. او شرایط این حادثه را از حادثه آتش‌سوزی و ریزش ساختمان پلاسکو پیچیده‌تر بیان
آتش‌سوزی و ریزش ساختمان پلاسکو پیچیده‌تر بیان کرد. سه‌شنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱ از بامداد روز سه شنبه، اجساد جدیدی پیدا شده و شمار فوتی‌ها به ۳۴ نفر رسید. به گفتهٔ رئیس سازمان نظام مهندسی خوزستان، باقی‌ماندهٔ سازه اصلاً قابل استفاده نیست و باید تخریب شود. همچنین آتش‌نشانان توانستند به طبقه منفی یک ساختمان نفوذ کنند. تمام حساب‌های حسین عبدالباقی مسدود و در اختیار دادستان قرار گرفت و قرار است خسارات مربوط به حادثه از حساب عبدالباقی پرداخت شود. "ساعت ۱۹:۴۵:" منزل حسین عبدالباقی دچار آتش‌سوزی شد که هنوز جزئیات آن در
عبدالباقی دچار آتش‌سوزی شد که هنوز جزئیات آن در دسترس نیست. چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۱. "ساعت ۹:۳۰:" فرماندار آبادان از افزایش تعداد جان‌باختگان به ۳۷ نفر خبر داد. "ساعت ۱۲:۰۰:" به گفتهٔ فرمانده عملیات آواربرداری کار آواربرداری رو به اتمام است و بعد از آن ساختمان به صورت کامل تخریب خواهد شد. "ساعت ۱۵:۵۵:" استاندار خوزستان گفت: «تا ۲۴ ساعت آینده، تکلیف پیکرهای احتمالی گرفتار در متروپل مشخص خواهد شد.» پنجشنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۱. تداوم آواربرداری با سرعت بیشتر جمعه ۱۳ خرداد ۱۴۰۱. "ساعت ۸:۵۰:" بازدید رئیسی از محل حادثه
۱۴۰۱. "ساعت ۸:۵۰:" بازدید رئیسی از محل حادثه و دیدار با خانواده برخی جان‌باختگان حادثه در مینوشهر پل طبیعت به مناسبت درگذشت خمینی و جان‌باختگان متروپل در روزهای جمعه و شنبه ۱۳ و ۱۴ خرداد ۱۴۰۱ به مدت یک ساعت خاموش شد. "ساعت ۲۱:۱۰:" محمد متور با رای اکثریت شورای شهر آبادان به عنوان سرپرست شهرداری آبادان منصوب شد. شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱. "ساعت ۱۳:۱۰:" مأموریت آتش‌نشانان و امدادگران سازمان آتش‌نشانی اهواز بعد از ۱۲ روز به پایان رسید. به گفتهٔ فرماندار ویژه آبادان، آواربرداری به مرحله حساسی رسیده. "ساعت ۱۴:۲۰:" به
آواربرداری به مرحله حساسی رسیده. "ساعت ۱۴:۲۰:" به گفتهٔ رئیس سازمان مدیریت بحران، آواربرداری در مراحل پایانی است. دوشنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۱. "ساعت ۱۱:۵۰:" افزایش شمار جان‌باختگان به ۴۱ نفر چهارشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۱. فروریختن مجدد بخش تاج نما و قسمت میانی ساختمان و کشته شدن یک کارگر ۱۸ ساله چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱. فروریختن بخش باقیمانده ساختمان در اثر ریزش بخش باقیمانده واقع در ضلع جنوبی متروپل برروی ساختمان واقع در سوی دیگر خیابان سعدی، ساختمانی دوطبقه به‌طور کلی تخریب گردید. چهارشنبه ۷ دی ۱۴۰۱. فروریختن کامل
تخریب گردید. چهارشنبه ۷ دی ۱۴۰۱. فروریختن کامل باقیمانده ساختمان بدون تلفات جانی و مالی علت حادثه. به گفته صادق خلیلیان استاندار خوزستان، سازه ساختمان متروپل بسیار سنگین بوده و این ساختمان در شش طبقه طراحی شده بود اما بعد سه طبقه و بعد از آن مجدداً دو طبقه دیگر به آن اضافه شد. رئیس کل دادگستری استان خوزستان دستور بررسی علت و عوامل بروز این حادثه را صادر کرد. ۱۳ نفر از متخلفان پروژه (شهردار فعلی آبادان، دو شهردار سابق و نیز تعدادی از کارکنان شهرداری و ناظران) با دستور قضایی بازداشت شده‌اند. معاونت پیشگیری
با دستور قضایی بازداشت شده‌اند. معاونت پیشگیری سازمان آتش‌نشانی آبادان ۲۸ آبان سال گذشته هشدارهایی درمورد احتمال ریزش این ساختمان داده بود اما توجهی به آن نشد. ارتباط برادرزاده علی شمخانی با عبدالباقی. بر اساس مجموعه اسنادی که به ایران اینترنشنال رسیده، موعود شمخانی، برادرزاده علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی و نماینده خامنه‌ای در این نهاد، حسین عبدالباقی را برای سرمایه‌گذاری به شهرداری آبادان معرفی کرده است. بر اساس این سند، موعود شمخانی، معاون وقت منطقه آزاد اروند، گروه ساختمان‌سازی عبدالباقی را که
آزاد اروند، گروه ساختمان‌سازی عبدالباقی را که مالک پروژه متروپل هستند، برای انجام امور اداری و مشارکت در یک پروژه ساختمانی، به شهرداری آبادان معرفی کرده است. اسناد رسیده به ایران اینترنشنال همچنین نشان از حمایت گسترده مقام‌های جمهوری اسلامی و مقام‌های محلی خوزستان از عبدالباقی دارند. بر پایه این اسناد، موعود شمخانی، معاون وقت فنی و زیربنایی منطقه آزاد اروند، در سال ۹۸ طی نامه‌ای به شهرداری آبادان، گروه مهندسین ساختمان سازی عبدالباقی را برای مشارکت در یک پروژه معرفی کرده است. حمایت گسترده مقام‌های جمهوری
معرفی کرده است. حمایت گسترده مقام‌های جمهوری اسلامی از این فرد در حالی است که علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، پس از سه روز از وقوع حادثه متروپل در پیامش در این زمینه نوشت وظیفه پیگرد مقصران حادثه و مجازات عبرت‌آموز آنان با همکاری قوه قضاییه، «بر عهده همه ما مسئولان کشور است.» پیش از این هم گزارش‌هایی دربارهٔ روابط حسین عبدالباقی با مقام‌های منطقه آزاد اروند و دیگر مقام‌های آبادان منتشر شده است. بر اساس این گزارش‌ها، مالک متروپل با «ارتباطات خاص» خود با مقامات توانسته بود مجوز ساخت این ساختمان را دریافت
توانسته بود مجوز ساخت این ساختمان را دریافت کند و ضوابط فنی در ساخت آن رعایت نشده است. ابهام در سرنوشت مالک و پیمانکار. در حالی که دادگستری خوزستان، از احضار و دستگیری حسین عبدالباقی، مالک و پیمانکار برج دوقلوی متروپل خبر داده بود، اما فردای حادثه، دادستان اهواز بنا بر گزارش پزشکی قانونی استان خوزستان مدعی شد که عبدالباقی در جریان ریزش ساختمان زیر آوار مانده و درگذشته است. صادق جعفری چگنی (دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان خوزستان) در این رابطه گفت: «با توجه به کشف اسناد هویتی حسین عبدالباقی در البسه یکی
به کشف اسناد هویتی حسین عبدالباقی در البسه یکی از قربانیان حادثه که غیرقابل تشخیص بود، دستورها مقتضی برای تشخیص هویت متوفی از طریق واحد تشخیص هویت فراجا و پزشکی قانونی صادر شد که در نهایت هویت وی مورد تأیید قرار گرفت.»علاوه بر این، تصاویری منتسب به جسد حسین عبدالباقی منتشر شده است. اما گمانه‌زنی‌ها در مورد حیات وی جریان دارد. کلیپی بعد از فروریختن منتشر شد که مشخص شد این تشابه چهرهٔ او با کارگری است که درحال امدادرسانی بوده است. بعد از آن کلیپ دیگری در فضای مجازی پخش شد که شباهت فردی در دوبی به او را نشان
مجازی پخش شد که شباهت فردی در دوبی به او را نشان می‌دهد. در اعتراضاتی در آبادان نیز مردم با شعار «عبدالباقی نمرده» و «عبدالباقی بی‌شرف»، مرگ او را باور ندارند. سپردن پروژه تخریب به قرارگاه خاتم‌الانبیاء و ریزش‌های مجدد. به گفتهٔ معاون سازمان منطقه آزاد اروندپژمان فرجی، روند تخریب بقایای متروپل به قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء محول شد. خبرگزاری تسنیم که وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، در ۲۰ تیر ۱۴۰۱ گزارش داد که تا آن تاریخ، مبلغ ۱۰ میلیارد تومان به‌عنوان ۲۰ درصد پیش‌پرداخت مبلغ قرارداد به
تومان به‌عنوان ۲۰ درصد پیش‌پرداخت مبلغ قرارداد به قرارگاه خاتم‌الانبیاء پرداخت شده است. در ۲۳ شهریور ۱۴۰۱، بخش‌هایی از سازه باقیمانده ساختمان متروپل فروریخت. دو روز بعد، در ۲۵ شهریور ۱۴۰۱، اعلام شد که جسد کارگری که زیر آوار گرفتار شده و جان باخته بود پیدا شده است. نام این فرد رضا کریمی بود که ۱۸ سال داشت و از اتباع افغانستان بود. بیش از ۵ ماه پس از ریزش اولیه متروپل، در غروب ۴ آبان ۱۴۰۱، همزمان با خیزش ۱۴۰۱ ایران و در روز حمله به حرم شاه‌چراغ، بخش دیگری از بقایای ساختمان فروریخت. بر اثر این حادثه، یک زن ۴۰
ساختمان فروریخت. بر اثر این حادثه، یک زن ۴۰ ساله به نام سحر کشیف جان باخت و چندین نفر مصدوم شدند. بقایای ساختمان متروپل نهایتاً در ۷ دی ۱۴۰۱ به‌طور کامل تخریب شد. محاکمهٔ عاملان. پس از صدور کیفرخواست برای متهمان پرونده ریزش متروپل در ۳۰ تیر ۱۴۰۱ که تعداد آنها ابتدا ۲۰ و سپس ۲۱ نفر اعلام شد، برای رسیدگی به این پرونده سه جلسه رسیدگی در شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو اهواز به ریاست قاضی میثم ایمانی در تاریخ‌های ۱۰ مرداد، ۱۱ مرداد و ۱۲ مرداد ۱۴۰۱ در شهر اهواز برگزار شد. در حکم بدوی صادره از این شعبه، تمامی ۲۱ متهم
شد. در حکم بدوی صادره از این شعبه، تمامی ۲۱ متهم پرونده به اتهام قتل شبه‌عمد ناشی از عدم رعایت نظامات دولتی و ایمنی ساختمان منتهی به قتل ۴۳ نفر (۳۶ مرد و ۷ زن) و مصدومیت ۱۳ نفر، به ۳ سال حبس تعزیری و پرداخت دیه به خانواده و ورثهٔ جانباختگان حادثه، اقامت اجباری، انفصال از خدمات دولتی و عمومی، لغو پروانهٔ اشتغال و منع اشتغال در حرفهٔ مهندسی ساختمان محکوم شدند. اسامی افراد محکوم‌شده عبارت بود از: امین تقوی‌فر، امیر اسماعیلی وردنجانی، عبدالرضا نادریان‌فر، سعید پارسافر، محمدقنبر دزفولی، محمودرضا شیرازی، حسین
پارسافر، محمدقنبر دزفولی، محمودرضا شیرازی، حسین حمیدپور، علیرضا بازافت، عیسی محمدپور، خرم مولائی، مهدی ذوقی، محمد حویزاوی، فریبرز دائم‌الذکر، علیرضا بچاری، محمدحسن حیاتی، امید طه‌زاده، سیدجمال‌الدین موسوی، محسن وزیری قنات نوئی، محمدرضا صالحی وانانی و محمد خواجه‌پور. در آبان ۱۴۰۱، این حکم در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد. خسارت‌ها. جان باختگان. در این سانحه ۴۳ نفر از جمله حسین عبدالباقی کشته و ۳۷ نفر مصدوم شده‌اند. در فضای مجازی، بعضی از جان‌باختگان مورد توجه قرار گرفتند. مریم قربانی و رامین معصومی (یا منصوری)
گرفتند. مریم قربانی و رامین معصومی (یا منصوری) که به تازگی با یکدیگر ازدواج کرده بودند، صاحبان کافه مری واقع درکوچهٔ متروپل بودند. مریم و رامین به همراه شیرین معصومی (خواهر رامین) در این حادثه کشته شدند. همچنین فوت ۵ دانش آموز ملیکا و میترا صالحیان‌پور و مسیح صادقی از خرمشهر و همچنین آرین و حمیدرضا جلیلیان از آبادان در این حادثه، مورد توجه عموم قرار گرفت. خسارات مالی. همهٔ ساختمان‌های اطراف متروپل تا شعاع ۱۵۰ متری بیمه شده‌اند و فروشگاه‌ها و منازل اطراف تخلیه و تعدادی از منازل مسکونی هم خریداری شده‌اند تا
و تعدادی از منازل مسکونی هم خریداری شده‌اند تا در صورت تخریب، ضرری به صاحبان نرسد. همچنین اموال حسین عبدالباقی برای جبران خسارات مالی حادثه مسدود شده است. پیامدها و واکنش‌ها. اعتراضات. در پی این حادثه مردم آبادان از روز دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱، در خیابان‌ها دست به راهپیمایی زده و به وقوع این حادثه و کمبود تجهیزات امدادی و عدم رسیدگی به افراد زیر آوار مانده اعتراض کردند. شهروندان آبادانی در تجمعات علیه مسئولان محلی و سیاست‌های جمهوری اسلامی شعارهای همچون «عزا عزاست امروز روز عزاست امروز آبادان بی صاحب، صاحب
عزاست امروز روز عزاست امروز آبادان بی صاحب، صاحب عزاست امروز» سر دادهو همچنین نسبت به ادعای مسئولان و رسانه‌های رسمی مبنی بر فوت «حسین عبدالباقی» مالک این ساختمان واکنش نشان دادند. «دروغه، دروغه، عبدالباقی نمرده»، «آخوند برو گمشو»، «دشمن ما همین‌جا است دروغ میگن آمریکا است» و «باقی جنایت می‌کنه، مسئول حمایت می‌کنه» از جمله دیگر شعارهای این اعتراضات است. قتل و نبش قبر برادر حسین عبدالباقی. ایرنا روز شنبه ۱ مرداد ۱۴۰۱ گزارش کرد که مجید عبدالباقی، برادر حسین عبدالباقی، در آبادان مورد سوءقصد مسلحانه قرار گرفت
در آبادان مورد سوءقصد مسلحانه قرار گرفت و کشته شد. در کمتر از ۲۴ ساعت فرمانده انتظامی آبادان اعلام کرد پنج نفر به اتهام تیراندازی و قتل وی بازداشت شدند اما کاربران شبکه‌های اجتماعی دربارهٔ این قتل تردیدهایی ابراز کردند. در ۹ شهریور ۱۴۰۱، دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان خوزستان خبر داد که عامل اصلی قتل دستگیر شده است. در ۱۵ مرداد ۱۴۰۱، رئیس کل دادگستری اصفهان خبر داد که عوامل نبش قبر مجید عبدالباقی دستگیر شده‌اند. به گفته او این اقدام توسط ۲ نفر انجام شده که با مجید عبدالباقی نسبت فامیلی داشتند و برای
که با مجید عبدالباقی نسبت فامیلی داشتند و برای اینکه مطمئن شوند جسد دفن‌شده متعلق به مجید عبدالباقی است یا خیر، دست به نبش قبر زده‌اند. به گفته وی، این دو پس از نبش قبر به آبادان برگشته و پس از آن شناسایی و دستگیر شده‌اند.
هیاهو یک نقاشی نئو-امپرسیونیست اثر: ژرژ سورا است که تاریخ نقاشی آن ۱۸۹۰–۱۸۸۹ میلادی است. اولین بار در سال ۱۸۹۰ میلادی در سالن انجمن هنرمندان مستقل (با عنوان هیاهو، کَت. شمارهٔ ۷۲۶) در پاریس به نمایش گذاشته شد. هیاهو مورد توجه منتقدان هنری قرار گرفت و در میان منتقدان سمبولیست بسیار مورد بحث قرار گرفت. این نقاشی - که نمایانگر یک کوادریل (نوعی رقصی گروهی) در مولن روژ است - بر فوویست‌ها، کوبیست‌ها، فوتوریست‌ها و اُرفیست‌ها تأثیر گذاشت. هیاهو که قبلاً در مجموعهٔ گوستاو کان شاعر سمبولیست و منتقد هنری فرانسوی بود،
کان شاعر سمبولیست و منتقد هنری فرانسوی بود، در موزهٔ کرولر-مولر در اوترلو، هلند قرار دارد. شرح. «هیاهو» یک نقاشی رنگ روغن روی بوم به ابعاد ۱۷۰ در ۱۴۱ سانتی‌متر (۶۷ در ۵۵ اینچ) است. سورا از سبک دیویزیونیستی، با نقاط رنگی پوینتیلیست استفاده می‌کرد. این اثر تحت سلطهٔ یک طرح رنگی است که به سمت انتهای طیف قرمز گرایش دارد، از رنگ‌های خاکی که از پالت قهوه‌ای، برنزه، خاکستری گرم و آبی، نه تنها با رنگ‌های اصلی (قرمز و زرد) در هم آمیخته شده‌ است، و نه حتی با شش رنگ اصلی، بلکه با هجده مخلوط در پالت پیش از اعمال بر
اصلی، بلکه با هجده مخلوط در پالت پیش از اعمال بر روی بوم (که هر کدام می‌تواند با سفید مخلوط شده باشد). یک حاشیۀ آبی عمیق‌تر که در اطراف لبۀ بوم نقاشی شده‌ است که با یک قوس کم عمق در لبۀ بالایی به اوج می‌رسد. هیاهو نمونه بارز تکنیک پوینتیلیستیِ سورا است. مدولاسیون (تغییرات) نور و سایه در سرتاسر کار با استفاده از نقاط کوچک رنگی که در کنار هم قرار گرفته‌اند در حالی که در شدت و غلظت متناوب هستند به دست می‌آید. این نقطه‌ها در چشم بیننده قرار می‌گیرند تا حسی از رنگ‌های ترکیبی را هنگام مشاهده از فاصله ایجاد کنند.
ترکیبی را هنگام مشاهده از فاصله ایجاد کنند. در حالی که امپرسیونیست‌ها توجه خود را بر هارمونی رنگ‌ها بر اساس رنگ‌های مشابه یا مرتبط متمرکز کرده بودند (فقط تا حدی از هم جدا شده‌اند)، هارمونی نئو-امپرسیونیست‌ها بر رنگ‌های متضاد مبتنی بود که یکی در مقابل دیگری قرار گرفته بودند. که منجر به ایجاد یک "ملانژ اپتیک" (اختلاط نوری در چشم ناظر) می‌شود. نقاشی به سه فضای اصلی تقسیم شده‌ است. نوازندگان بخش پایین سمت چپ را اشغال می‌کنند، یکی از آن‌ها در مرکز قرار دارد، پشتش به سمت بیننده چرخیده‌ است و کنترباس او به سمت چپ
به سمت بیننده چرخیده‌ است و کنترباس او به سمت چپ کادر چسبیده است. یک ردیف رقصنده، دو زن و دو مرد با پاهای برافراشته، سمت راست بالا را اشغال می‌کنند. آن‌ها با منحنی‌ها و تکرار ریتمیک مشخص می‌شوند و حس مصنوعی حرکت پویا را ایجاد می‌کنند. پس‌زمینه متشکل از وسایل نورپردازی پرآذین به سبک کاباره است و چند نفر از تماشاگران که در ردیف جلو نشسته‌اند و چشمانشان به اجرا دوخته شده‌ است. در سمت راست پایین، مشتری دیگری با نگاهی به پهلو خیره شده‌ است که نشان دهندۀ میل جنسی یا قصد حیله‌گرانه و بدخواهانه است؛ کهن الگوی یک
یا قصد حیله‌گرانه و بدخواهانه است؛ کهن الگوی یک مرد فضول، که اغلب در تصاویر روزنامه‌نگاری اواسط قرن از کن-کن به تصویر کشیده شده‌ است. پیشینه. هیاهو (در لغت به معنای سر و صدا) نامی جایگزین برای کن-کن است، یک رقص تحریک آمیز و جنسی که برای اولین بار در سال ۱۸۳۰ میلادی در سالن‌های رقص پاریس ظاهر شد. سبک رقص به دلیل ضربات کشیده و سایر حرکات بازوها و پاها باعث رسوایی شد. تا دهۀ ۱۸۹۰ میلادی، این رقص از افراد حاضر در تالارهای رقص به اجرای برنامه‌های گروه کُر در مکان‌هایی مانند مولن روژ در مون‌مارتر منتقل شد.
انتخابات عمومی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۰ در یوگسلاوی برگزار شد که شامل انتخابات ریاست جمهوری نیز بود که با استفاده از نظام انتخاباتی دومرحله‌ای برگزار شد و دور دوم احتمالی آن برای ۸ اکتبر برنامه‌ریزی شده بود. پس از دور اول، کمیسیون فدرال انتخابات اعلام کرد که وویسلاو کوشتونیتسا از اپوزیسیون دموکراتیک صربستان (DOS) کمی کمتر از نیمی از آراء داده‌شده را به‌دست آورده و انتخابات، به دور دوم خواهد رفت. بر این اساس، کوشتونیتسا، باید در دور دوم، با نفر دوم دور نخست انتخابات، رئیس‌جمهور در قدرت، اسلوبودان میلوشویچ رقابت
رئیس‌جمهور در قدرت، اسلوبودان میلوشویچ رقابت می‌کرد. با این‌حال، ائتلاف DOS ادعا کرد که کوشتونیتسا ۵۲٫۵۴ درصد از آراء را به‌دست آورده و پیروز انتخابات شده‌است. این امر، منجر به درگیری گسترده‌ای میان مخالفان و دولت شد. مخالفان تظاهراتی را در بلگراد در ۵ اکتبر ۲۰۰۰ ترتیب دادند. پس از آن، میلوشویچ در ۷ اکتبر استعفا داد و ریاست جمهوری را به کوشتونیتسا واگذار کرد. نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین‌المللی (USAID) متعاقباً نتایج تجدیدنظرشدهٔ انتخابات را منتشر کرد که بر پایهٔ آن، کوشتونیتسا کمی بیش از
منتشر کرد که بر پایهٔ آن، کوشتونیتسا کمی بیش از ۵۰ درصد از کل آراء را به‌دست آورده بود. این انتخابات، توسط ائتلاف حاکم مونته‌نگرو به رهبری حزب دموکراتیک سوسیالیست مونته‌نگرو تحریم شده بود.
به دنبال اثر بازدارنده عملیات برتری(۱۹۶۱)،کویت در سال۱۹۶۳ توسط عراق به رسمیت شناخته شد.هر دو کشور در بیشتر دهه۱۹۶۰ اختلافات مرزی مداومی داشتند، اگرچه اغلب در تاریخ همبستگی اعراب حل و فصل شده و محدود شده بودند. از سال۱۹۶۷ و در طول سال۱۹۷۳، علیرغم سابقه بی‌ثبات بین کویت و رهبری عراق در آن زمان، ارتش کویت در ائتلاف با ارتش عراق در طول جنگ شش روزه عمل کرد و در همان سال با نیرویی مشخص در جنگ اکتبر۱۹۷۳ شرکت کرد. درگیری مرزی ۱۹۷۳. معروف و نامیده شده به عنوان "سمیتا"(به معنای عربی: "آرام") درگیری؛ با این حال، پست
معنای عربی: "آرام") درگیری؛ با این حال، پست مرزی مناسب مورد اشاره "سانیتاً بود، زیرا به یک پاسگاه مرزی شمالی در مرز کویت باعراق اشاره داشت و براین اساس درگیری به عنوان چنین تعیین شد. در ۲۶ دسامبر۱۹۷۲، کویت هیئتی از نمایندگان مجلس ملی کویت را به عراق فرستاد. هیئت کویتی با صدام حسین، معاون وقت رئیس‌جمهور عراق دیدار و در مورد تعیین مرز بین کویت و عراق و لزوم حل این مناقشه گفتگو کردند. هیئت کویتی همچنین با احمد حسن البکر رئیس‌جمهور عراق دیدار کرد و وی به اعضای هیئت اطمینان داد که وضعیت مرزی حل خواهد شد. بر این
اطمینان داد که وضعیت مرزی حل خواهد شد. بر این اساس، در ۲۶ فوریه۱۹۷۳، هیئت دیگری از کویت به ریاست شیخ صباح الاحمد الجابر الصباح، وزیر امور خارجه وقت کویت، از عراق دیدن کرد و تا ۲ مارس۱۹۷۳ در این کشور باقی ماند. مقامات کویت و عراق جلسات متعددی را برگزار کردند که در آن مقامات عراقی ادعا کردند که جزیره وربه و جزیره بوبیان به دلیل اهمیت آنها به‌عنوان کانال‌های آبی برای تجارت عراق و نقاط استراتژیک ژئوپلیتیکی قابل توجه بخشی از عراق است. در پاسخ، هیئت بازدیدکننده اظهار داشت که کویت هیچ‌یک از سرزمین‌های خود را
اظهار داشت که کویت هیچ‌یک از سرزمین‌های خود را واگذار نخواهد کرد و اگر این سرزمین‌ها برای اهداف توسعه اقتصادی مشترک مورد نیاز باشد، کویت از هیچ تلاشی برای تحقق چنین تلاشی برای پیشبرد صرفاً بشردوستانه از طریق دادن امتیاز دریغ نخواهد کرد. در چارچوب رسمی کردن یک رویکرد مأموریت عادلانه و پس از نهایی شدن تعیین مرزها. از آنجایی که هیئت کویتی قرار بود عراق را در ۳ مارس۱۹۷۳ ترک کند، دولت عراق توافقنامه ای را بین کویت و عراق پیشنهاد کرد که توانایی عراق را در گسترش تجارت از طریق کویت افزایش می‌داد. هیئت کویتی مایل
تجارت از طریق کویت افزایش می‌داد. هیئت کویتی مایل به همکاری بود تا زمانی که سرزمین‌هایش به‌طور غیرقانونی به خطر نیفتد. در پاسخ، دولت عراق پیشنهاد خود پس گرفتند و شروع باعمال فشار کردند. در این بین و با توجه به سابقه اختلافات مهارشده و آرام، پاسگاه‌های مرزی کویت بین سربازان نیروهای مسلح کویت و پلیس کویت تغییر یافت. در ۲۰ مارس۱۹۷۳، در ساعت۰۳۰۰، بین کویت و عراق براساس مرزبندی‌های زمینی که عراق مدعی آن بود، بحرانی رخ داد. واحدهای ارتش عراق به سمت ایستگاه پلیس مرزی کویت پیشروی کردند که توسط اعضای گارد مرزی کویت
کویت پیشروی کردند که توسط اعضای گارد مرزی کویت محافظت شد و از مرزبانان خواستند که محل را تخلیه کنند. هنگامی که امتناع کرد، نیروهای عراقی به پاسگاه مرزی که کمتر محافظت می‌شد حمله کردند. نیروهای گارد مرزی مواضع خود را حفظ کردند و در طول شب تا صبح با نیروهای به شدت مسلح عراق نبرد کردند. در این زد و خورد چند نفر مجروح شدند و ستوان یکم مسئول و سرجوخه اش جان باختند. در نتیجه کویت وضعیت فوق‌العاده اعلام کرد و مرزها بسته شد. بلافاصله پس از آن، مبارک عبدالله الجابر الصباح و معاون وی ، سرتیپ شیخ صالح محمد الصباح،
الصباح و معاون وی ، سرتیپ شیخ صالح محمد الصباح، نیروهای مسلح کویت را بسیج کردند و برای آماده شدن برای بدترین شرایط، استقرار را به سمت مرز با عراق هدایت کردند. گروه نیروی واکنش سریع رزمی کویت توسط یک سرهنگ کویتی با کمک یک سرهنگ دوم متشکل از عناصر ارتش کویت و نیروی هوایی کویت رهبری می‌شد. نیروی واکنش رزمی شامل یک نیروی کماندویی به رهبری یک سرهنگ دوم کویتی بودکه توسط یک تیپ تانک زرهی و دو هواپیمای جنگنده مافوق صوت انگلیسی الکتریک لایتنینگ پشتیبانی می‌شد که وظیفه داشتند درصورت لزوم منطقه را درگیر کنند و همچنان
داشتند درصورت لزوم منطقه را درگیر کنند و همچنان به عنوان گشت‌زنی پیشتازان هوایی مسلح عمل می‌کردند. نظارت بر منطقه از ام قصر در شرق تا صفوان درغرب. در پاسخ به تجمع نیروهای مسلح کویت توسط مبارک و صالح، مقامات عراقی در تاریخ ۲۹ مارس۱۹۷۳ در ساعت۱۳ بیانیه ای صادر کردند و مدعی شدند که نیروهای کویتی متجاوزان هستند که در حالی که یگان‌های نظامی عراق در حال انجام عملیات بودند در خاک عراق نفوذ می‌کنند. تمرینات نظامی و در نتیجه ارتش عراق با قدرت پاسخ داد. در پاسخ، مقامات کویت بیانیه مشابهی صادر کردند و مدعی شدند که
کویت بیانیه مشابهی صادر کردند و مدعی شدند که حمله به پست «سانیتا» حمله به خاک کویت و متعاقباً حمله به کویت بوده‌است. علاوه بر این، بیانیه کویت می‌افزاید: این حمله در زمانی رخ داد که کویت انتظار داشت یک هیئت عراقی از عراق به کویت بیاید و بر اساس قراردادی که بغداد در ۴ اکتبر۱۹۶۳ امضا کرد، تعیین مرزهای بین دو کشور را حل و فصل کند. دولت عراق پیشنهاد کرد که ارتش عراق و ارتش کویت باید ۱۰کیلومتر را عقب بکشند، مقامات کویتی این پیشنهاد را رد کردند و از اتحادیه عرب خواستند که از عراق بخواهد نیروهای خود را به خط مرزی
که از عراق بخواهد نیروهای خود را به خط مرزی تعیین شده توسط نیروهای اتحادیه عرب در جریان عملیات برتری بازگرداند. همچنین مقامات کویت بر خروج تمامی یگان‌های نظامی عراق از پاسگاه مرزی «سانیتا» پافشاری کردند و همچنین خواستار تعیین مرزهای بین کویت و عراق شدند.
چه‌مین مخفف Chemistry and Mineralogy نام ابزاری است که در داخل مریخ نورد "کنجکاوی" قرار دارد و در حال کاوش در سطح دهانه گیل در مریخ است.دیوید بلیک، از مرکز تحقیقات ایمز ناسا، محقق اصلی این پروژه است. شرح. چه‌مین یک ابزار پراش پودر است که قابلیت طیف‌سنجی فلورسانس پرتو ایکس را نیز دارد. چه‌مین نیازی به استفاده از معرف‌های مایع ندارد، در عوض، از یک لامپ پرتو ایکس کبالت با فوکوس میکرو، یک سلول نمونه انتقال و یک افزاره بارجفت‌شده حساس به اشعه ایکس متمایز کننده انرژی برای تولید الگوهای پراش پرتو ایکس دو بعدی و
انرژی برای تولید الگوهای پراش پرتو ایکس دو بعدی و انرژی استفاده می‌کند. هیستوگرام‌های پراکنده از نمونه‌های پودری فریم‌های CCD خام به منظور کاهش حجم داده‌ها در کاوشگر به محصولات داده پردازش می‌شوند. این محصولات داده برای تجزیه و تحلیل‌های پردازش بیشتر به زمین منتقل می‌شوند.
کالین مارتیندیل ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) روان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی به مدت ۳۵ سال استاد روانشناسی در دانشگاه مین بود. مارتیندیل خلاقیت و فرآیندهای هنری را مطالعه کرد. محبوب‌ترین اثر او "«الههٔ موسیقی کوک» (The Clockwork Muse)" (۱۹۹۰) بود، که در آن او استدلال می‌کرد که پیشرفت هنری در طول زمان در آثار نوشتاری، بصری و موسیقایی نتیجۀ جستجو برای تازگی است که می‌تواند کمیت شود و تا آنجا مورد مطالعه قرار گیرد که تاریخ هنر را می‌توان به عنوان یک علم تجربی در نظر گرفت. مارتیندیل در سال ۱۹۸۴
یک علم تجربی در نظر گرفت. مارتیندیل در سال ۱۹۸۴ میلادی جایزۀ انجمن آمریکایی برای پیشرفت علم را برای تحقیقات علوم رفتاری دریافت کرد.
نبرد بیجی، نبردی است در شهر بیجی عراق علیه داعش که بین سال‌های ۲۰۱۴تا۲۰۱۵ در جریان بود. بیجی شهری در استان صلاح‌الدین عراق است. این شهر به دلیل دارا بود پالایشگاه بیجی (که حدود یک‌سوم سوخت مصرفی عراق را تأمین می‌کند) و مجاورت با دجله از اهمیت بسیاری برخوردار است.همین موضوع باعث شد که مورد توجه نیروهای داعش قرار گیرد و در روز ۲ تیر ۱۳۹۳ پس از ده روز محاصره و درگیری با نیروهای عراقی این شهر و پالایشگاه آن به دست نیروهای داعش افتاد. بازپس‌گیری. پس از ده روز محاصره شهر و پالایشگاه بیجی توسط داعش با وجود