payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با معلم دینی شیخ عبدالجلیل ملاقات کرد و سپس به همراه او به جاوه و هند سفر کرد. شهر الور ستار در سال ۱۷۳۵ توسط سلطان محمد جیوا ایجاد گردید که از زمان استقرار سلطان‌نشین کداح، هشتمین مرکز زمامداری کداح تلقی می‌شود. مراکز زمامداری قبلی در کوتا بوکیت مریام، کوتا سونگای آماس، کوتا سیپوتی، کوتا ناگا، کوتا سنا، کوتا ایندیرا کایانگان و کوتا بوکیت پینانگ قرار داشتند. در پی ساخت شهر، سلطان محمد جیوا مبادرت به ساخت کاخ خود کرد که به نام ایستانا کوتا ستار معروف بود.
حاجی میرزاآقا بلوری مشهور به "بلوری تبریزی" و "میرزا آقا" و معروف به "نالۀ ملت"، روزنامه‌نگار ایرانی، زادۀ تبریز، مدیر نشریۀ دوزبانۀ فکاهی-کاریکاتوری "آذربایجان" (تبریز ۱۲۸۵ش)، نشریۀ سیاسی-خبری "استقلال" (تبریز ۱۲۸۸)، پایه‌گذار و مدیر نشریۀ سیاسی-اجتماعی و فکاهی "حشرات‌ الارض" (۱۲۸۶، جانشین "آذربایجان") بود. وی نشریۀ سیاسی-خبری "نالۀ ملت" را در ۱۳۲۶ق/۱۲۸۶ش در تبریز منتشر کرد و در آن مقاله‌های تندی می‌نوشت. چاپخانۀ ناموس را که "آذربایجان" در آن چاپ می‌شد، از محمدعلی میرزا، هنگامی که حاکم تبریز و مقیم آن‌جا
محمدعلی میرزا، هنگامی که حاکم تبریز و مقیم آن‌جا بود، خرید. میرزا آقا بلوری از حامیان اصلی انتشار روزنامه‌های انقلابی بود که از نظر مالی پشتوانۀ محکمی برای انقلابیون و آزادی‌خواهان آن دوره بود.
زنان در فناوری بین‌المللی (WITI) سازمانی است که دستاوردهای زنان در فناوری را ترویج و پشتیبانی می‌کند و فرصت‌ها و ایده‌ها را گسترش می‌دهد. این سازمان توسط کارولین لیتون در سال ۱۹۸۹ به عنوان شبکه بین‌المللی زنان در فناوری تأسیس شد. این اتحادیه در سال ۲۰۰۱ زمانی که به عنوان یک سازمان تجاری برای زنان در فناوری فعالیت می‌کرد به سازمان حرفه‌ای WITI تغییر نام داد این سازمان به‌خاطر ساختن تالار مشاهیر زنان در فناوری بین‌المللی، که سهم قابل توجهی در معرفی زنان اثرگذار در حوزه فناوری داشته، شناخته شده‌است. تاریخ.
در حوزه فناوری داشته، شناخته شده‌است. تاریخ. کارولین لیتون WITI را در سال ۱۹۸۹ تأسیس کرد، که در شروع به‌عنوان شبکه بین‌المللی زنان در فناوری راه‌اندازی شد، تا به گسترش کسب‌وکار زنان شاغل در تمام بخش‌های فناوری کمک کند و در عین حال دسترسی دیگران را در زمینه‌های مورد علاقه خود مهیا کرده و از آنها پشتیبانی کند. در سال ۲۰۰۱، WITI به اتحادیه حرفه‌ای WITI تبدیل شد. با توجه به تقاضای بین‌المللی، امروزه WITI به عنوان شرکتی عمل می‌کند که طیف گسترده‌ای از خدمات و محصولات را برای اعضا و شرکای شرکت ارائه می‌کند.
و محصولات را برای اعضا و شرکای شرکت ارائه می‌کند. شبکه‌های WITI. شبکه حرفه‌ای WITI. شبکه‌های WITI برای حرفه‌ای‌هایی که فناوری را برای کسب‌وکار و حرفه‌شان محوری و مهم می‌دانند، ارتباطات، منابع و فرصت‌ها را فراهم می‌کنند.
نینا مریون آرمانیو (؛ زادهٔ ) سپهبد بازنشسته نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا است که از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ به عنوان اولین مدیر ستاد نیروی فضایی خدمت می‌کرد. او اولین افسر ژنرال زن نیروی فضایی و تنها افسری است که فرماندهی بال سی‌ام و بال چهل و پنجم فضایی را بر عهده داشته‌است. قبل از انتقال به نیروی فضایی، وی یک سرلشکر در نیروی هوایی ایالات متحده بود و به مدت ۳۲ سال در آن نیرو خدمت می‌کرد. پس از بازنشستگی از خدمت، آرمانیو به عضویت هیئت‌مدیره راکت لب درآمد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال خدمات برتر دفاعی و
برندهٔ جوایزی همچون مدال خدمات برتر دفاعی و لژیون افتخار شده‌است. زندگی و تحصیل. آرمانیو در سال ۱۹۶۶ در شهر داندی در ایالات ایلینوی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۴ از دبیرستان داندی-کراون با نمرات عالی فارغ‌التحصیل شد. او که علاقه داشت فضانورد شود، کارشناسی علوم خود را در سال ۱۹۸۸ از آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در کلرادو اسپرینگز، کلرادو دریافت کرد. آرمانیو در سال ۱۹۹۲ از مدرسه افسری اسکادران در پایگاه نیروی هوایی ماکسول در آلاباما فارغ‌التحصیل شده و در سال ۱۹۹۹، کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت
در سال ۱۹۹۹، کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت آموزش از دانشگاه چپمن در کالیفرنیا گرفت. خدمت نظامی. آرمانیو پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده در کلرادو در ژوئن ۱۹۸۸ وارد نیروی هوایی شد. تجربه او در عملیات‌های سیستم‌های فضایی شامل اپراتور آماده مأموریت رزمی، مربی، ارزیاب و فرمانده پرواز در هشدار استراتژیک موشکی، نظارت فضایی، کنترل فضایی و پرتاب فضایی بود. او افسر عملیات در اسکادران ۱ پرتاب فضایی در پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال، فلوریدا بود. آرمانیو به عنوان دومین فرمانده بال سی‌ام
بود. آرمانیو به عنوان دومین فرمانده بال سی‌ام فضایی در پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ، کالیفرنیا، مسئول عملیات انتقال فضایی و عملیات‌های محدوده فضای پایگاه، و پشتیبانی از آزمایش سیستم‌های موشکی عملیاتی و آزمایشی وزارت دفاع در ساحل غربی ایالات متحده بود. او به عنوان فرمانده پایگاه اسکادران ششم هشدار فضایی در پایگاه نیروی هوایی کیپ کاد ماساچوست، فرمانده و معاون فرمانده گروه بیست‌ویکم عملیات‌ها در پایگاه نیروی هوایی پیترسون کلرادو، دستیار ارشد نظامی و رئیس ستاد مدیر ارزیابی و آزمایش‌های عملیاتی دفتر وزیر دفاع
مدیر ارزیابی و آزمایش‌های عملیاتی دفتر وزیر دفاع خدمت کرده‌است. علاوه بر این، او وظایف ستادی در ستاد نیروی هوایی ایالات متحده، ستاد فرماندهی فضایی نیروی هوایی، ستاد فرماندهی نیروی چهاردهم هوایی و گروه ۳۸۱ آموزشی را برعهده داشته‌است و به عنوان عضو قانونگذار نیروی هوایی در دفتر الن تاوشر، نماینده کنگره، خدمت کرده‌است. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۳، آرمانیو به درجه سرتیپی ارتقا یافت و فرماندهی بال چهل‌وپنجم فضایی و مدیریت محدوده شرقی در پایگاه نیروی هوایی پاتریک، فلوریدا را بر عهده گرفت. او همچنین اولین افسری شد که هر دو
بر عهده گرفت. او همچنین اولین افسری شد که هر دو بال سی‌ام و چهل‌وپنجم را فرماندهی می‌کرد. در آنجا، او مسئول پردازش و پرتاب ماهواره‌های دولتی و تجاری ایالات متحده از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال، فلوریدا بود. او همچنین مرجع تأیید نهایی برای همه پرتاب‌ها در محدوده شرقی بود، منطقه ای به وسعت ۱۵ میلیون مایل مربع که به‌طور متوسط از ۱۵ پرتاب در سال توسط دلتا، اطلس، فالکون، نیروی دریایی، و پرتابگرهای نوظهور پشتیبانی می‌کند. علاوه بر این، او زیرساخت‌های پرتاب بال و محدوده را برای پشتیبانی از ناسا، مأموریت‌های
و محدوده را برای پشتیبانی از ناسا، مأموریت‌های تجاری و آزمایش موشکی مدیریت می‌کرد. آرمانیو در ۴ اوت ۲۰۱۵ فرماندهی بال چهل‌وپنجم فضایی را به وین مونتیث واگذار کرد و به عنوان مدیر نقشه‌های استراتژیک، برنامه‌ها، الزامات و تجزیه و تحلیل فرماندهی فضایی نیروی هوایی منصوب شد، جایی که او مسئول توسعه استراتژی، دکترین، و خط مشی عملیات فضایی و سایبری، تعریف آینده سیستم‌های فضایی و فضای سایبری از طریق تعریف نیازمندی‌ها، معماری‌های منطقه مأموریت، تحلیل، توسعه علم و فناوری در حمایت از برنامه جنگنده مشترک، وزارت دفاع، و
در حمایت از برنامه جنگنده مشترک، وزارت دفاع، و کاربران غیرنظامی و ملی بود. در ژوئن ۲۰۱۷، آرمانیو به عنوان مدیر نقشه‌ها و سیاست در ستاد فرماندهی راهبردی ایالات متحده آمریکا منصوب شد. او یک سال در آنجا ماند و سپس به پنتاگون منصوب شد تا به عنوان مدیر برنامه‌های فضایی در دفتر دستیار وزیر برای امور جذب و تملک خدمت کند. هنگامی که نیروی فضایی در سال ۲۰۱۹ تأسیس شد، آرمانیو توسط ژنرال دیوید تامپسون برای کمک به راه اندازی نیروی جدید انتخاب شد و در حالی که هنوز به‌طور رسمی مدیر برنامه‌های فضایی بود، مدیریت امور اداری
رسمی مدیر برنامه‌های فضایی بود، مدیریت امور اداری و عملیاتی نیروی فضایی را برعهده گرفت. او در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰ برای انتقال به نیروی فضایی ایالات متحده و ترفیع به درجه سپهبدی نامزد شد. آرمانیو همچنین به عنوان اولین مدیر ستاد آن نیرو منصوب شد. او در ۱۷ اوت ۲۰۲۰ به نیروی فضایی منتقل شده، ترفیع درجه گرفت و اولین افسر زن در نیروی فضایی شد. پس از بازنشستگی از خدمت، آرمانیو به عضویت هیئت‌مدیره راکت لب درآمد. زندگی شخصی. همسر آرمانیو، ادی پپزون، یک افسر بازنشسته نیروی هوایی است که هنگامی که هر دو سروان نیروی هوایی
هوایی است که هنگامی که هر دو سروان نیروی هوایی بودند، با او آشنا شد.
شکار زنان جادوگر یا ساحره‌گیری یک پدیده است که همچنان در عصر معاصر نیز در سطح جهانی اتفاق می‌افتد و در جنوب صحرای آفریقا، هند، نپال و پاپوآ گینه نو مشاهده می‌شود. شکار ساحره‌ها در دورهٔ مدرن حتی از تعداد قربانیان ساحره‌گیری در اوایل دوره مدرن نیز پیشی می‌گیرد. کشورهای جنوب صحرای آفریقا، به ویژه جمهوری دموکراتیک کنگو، آفریقای جنوبی، تانزانیا، کنیا و نیجریه، قربانیان زیادی در قالب شکار ساحره را شاهد هستند. در کامرون، طرح اتهام ساحرگی در دادگاه‌های قضایی دوباره مطرح شده است که اغلب شامل ترس از سحر و تسخیر
مطرح شده است که اغلب شامل ترس از سحر و تسخیر کودکان است. در گامبیا شکار جادوگران تحت حمایت دولت انجام شد که منجر به آدم‌ربایی، اعترافات اجباری و اعدام تعدادی از مظنونان شد. در غنا، شکار ساحره ریشه‌های تاریخی دارد و پناهگاه‌هایی برای قربانیان شناسایی شده است. در مناطق جنوبی، اتهامات معمولاً بدون خشونت باقی می‌مانند ولی هراس جمعی و هیستری ناشی از ساحره‌ها به وسیله رسانه‌ها دامن زده می‌شود. کنیا دارای سابقه شکار جادوگران است که در گذشته گزارش‌هایی از آن شده است. در نیجریه چنین اتهاماتی منجر به عواقب مرگباری
در نیجریه چنین اتهاماتی منجر به عواقب مرگباری برای افراد مظنون می‌شود که اغلب نوعی خدمات اجتماعی در نظر گرفته می‌شود. در تانزانیا از ساحره‌ها به عنوان عوامل فشارهای اقتصادی و استثمار یاد شده و آنان را مجازات می‌کنند. در زامبیا زنان جادوگر را در سنتی ترکیبی از مسیحیت و باورهای بومی جزا می‌دهند. در هند، شکار جادوگران شامل اتهاماتی علیه زنان، اغلب بیوه‌ها یا مطلقه‌ها می‌شود که منجر به خشونت و گاهی مرگ مظنون می‌شود. اندونزی دارای سابقه خرافات و اعتقاد به جادوگری است و شکار جادوگران پس از دوران سوهارتو گزارش
است و شکار جادوگران پس از دوران سوهارتو گزارش شده است. در نپال، زنانی از طبقه پایین جامعه به دلیل خرافات، عدم تحصیلات و مسائل اجتماعی هدف شکارچیان ساحره قرار می‌گیرند. در پاپوآ گینه نو شکنجه‌های غیرقانونی و قتل مظنونان به ساحرگی، بر اثر حسادت و عوامل اقتصادی رواج دارد. شکار ساحره‌ها علیه کودکان افزایش قابل توجهی در مناطق جنوب صحرا داشته است، به‌طوری که تخمین زده می‌شود فقط در شهر کینشاسا حدود ۴۰۰۰۰ کودک یتیم به خاطر شکار جادوگر بی‌مادر شده‌اند. آفریقا. امروزه بیشتر ساحره‌گیری محدود به جنوب صحرای آفریقا
بیشتر ساحره‌گیری محدود به جنوب صحرای آفریقا است. اکثر ادبیات قوم نگاری در مورد این موضوع در سطح محلی باقی می‌ماند. خلاصه کردن مطالعات و متاآنالیز به دلیل حجم داده‌های درگیر کمیاب است. مکس مارویک، جان میدلتون، مری داگلاس و لوسی مایر از جمله اولین کسانی بودند که طیف وسیع تری از شکار ساحره‌ها را پوشش دادند. در زمان‌های اخیر، ولفگانگ بهرینگر اثری دربارهٔ شکار جادوگران در طول تاریخ و در قاره‌ها ارائه کرده است. شیوع ساحره‌گیری به‌طور خاص در جمهوری کنگو، آفریقای جنوبی، تانزانیا، کنیا و نیجریه در دورهٔ معاصر وجود
تانزانیا، کنیا و نیجریه در دورهٔ معاصر وجود داشته. سایر کشورهایی که ساحره‌گیری به صورت دائمی یا مکرر را نشان می‌دهند عبارتند از مالاوی، غنا، گامبیا، بنین، آنگولا و آفریقای مرکزی. در حالی که برخی از جوامع بیشتر از ساحره‌گیری‌های پراکنده و هر از گاهی رنج می‌برند (مانند سنگال، نامیبیا و رواندا)، کل آفریقای جنوب صحرا شیوع بالایی از اعتقادات به وجود جادوگری و شیوع قابل توجهی از شکار خشونت‌آمیز جادوگران را نشان می‌دهد. با این وجود، بسیاری از گروه‌های قومی، اگر نه اکثر قومیت‌ها، به وجود جادو اعتقاد دارند، اما
نه اکثر قومیت‌ها، به وجود جادو اعتقاد دارند، اما معمولاً دیگران را به جادوگری متهم نمی‌کنند. در مواردی که اتهامات مطرح می‌شود، اتهامات در همه جا منجر به خشونت نمی‌شود و حتی می‌تواند برای منافع شخص متهم مورد استفاده قرار گیرد.[ "" ] آسیا. هندوستان. برخی از مردم هند، بیشتر در جوامع روستایی، اعتقاد دارند که سِحر و جادوی سیاه مؤثر است. از طرفی، افراد ممکن است برای حل مشکلات سلامتی، مالی یا زناشویی به جادوگران رجوع کرده و مشاوره بگیرند. از سوی دیگر، مردم به ویژه زنان به جادوگری متهم می‌شوند و مورد حمله قرار
زنان به جادوگری متهم می‌شوند و مورد حمله قرار می‌گیرند و گهگاه کشته می‌شوند. گزارش شده است که بیشتر زنان بیوه یا مطلقه با هدف غارت اموالشان آمال حملات اینچنین قرار می‌گیرند. بنا به گزارش‌ها، جادوگران محترم دهکده به افراد خاصی به عنوان جادوگر دستمزد می‌دهند تا بدون شکنجه کشته شوند. قوانین موجود دولت برای جلوگیری از قتل ناکارآمد تلقی شده است. در ژوئن ۲۰۱۳، کمیسیون ملی زنان (NCW) گزارش داد که بر اساس آمار اداره ملی ثبت جرائم، از سال ۲۰۰۸ تاکنون ۷۶۸ زن به اتهام ساحرگی به قتل رسیده‌اند. این اداره از ایجاد
اتهام ساحرگی به قتل رسیده‌اند. این اداره از ایجاد برنامه‌های جدیدی در این راستا خبر داد. نپال. شکار جادوگران در نپال رایج است و به ویژه علیه زنان قشر پایین جامعه انجام می‌گیرد. علل اصلی خشونت مربوط به جادوگری عبارتند از: اعتقاد گسترده به خرافات، فقدان آموزش، عدم آگاهی عمومی، بی سوادی، نظام کاست، مردسالاری و وابستگی اقتصادی زنان به مردان. قربانیان این نوع خشونت اغلب مورد ضرب و شتم، شکنجه، تحقیر عمومی و قتل قرار می‌گیرند. گاهی به اعضای خانواده متهم نیز تعرض می‌شود. در سال ۲۰۱۰، سروا دو پراساد اوجا، وزیر زنان
در سال ۲۰۱۰، سروا دو پراساد اوجا، وزیر زنان و رفاه اجتماعی، گفت: «خرافات عمیقاً در جامعه ما ریشه دوانده و اعتقاد به جادوگری یکی از بدترین اشکال آن است.» پاپوآ گینه نو. اگرچه اعمال جادوی "سفید" (مانند شفای ایمان) در پاپوآ گینه نو قانونی است، قانون جادوگری ۱۹۷۶ مجازاتی تا دو سال زندان برای اعمال جادوی "سیاه" در نظر گرفته است. در سال ۲۰۰۹، دولت گزارش داد که با مهاجرت روستاییان به مناطق شهری، شکنجه و قتل غیرقانونی جادوگران ادعایی - که معمولاً زنان هستند - از مناطق ییلاقی به شهرها گسترش یافته است. به عنوان
مناطق ییلاقی به شهرها گسترش یافته است. به عنوان مثال، در ژوئن ۲۰۱۳، چهار زن متهم به جادوگری شدند؛ زیرا خانواده‌شان «خانه‌ای دائمی» از چوب داشتند و خانواده دارای تحصیلات عالی و موقعیت اجتماعی بالا بودند. همه زنان شکنجه شدند و هلن رومبالی سر بریده شد. هلن هاکنا، رئیس کمیته حقوق بشر بوگنویل شمالی، گفت که این اتهامات به دلیل حسادت و خوب شدن وضع اقتصادی آن خانواده با کار در معدن آغاز شد. گزارش‌های آژانس‌های سازمان ملل، عفو بین‌الملل، آکسفام و انسان‌شناسان نشان می‌دهند که «حمله به جادوگران و ساحره‌ها متهم - گاه
که «حمله به جادوگران و ساحره‌ها متهم - گاه از مردان، اما اکثراً زنان - مکرر، وحشیانه و اغلب کشنده است.» تخمین زده می‌شود که سالانه ۱۵۰ مورد خشونت و قتل فقط در استان سیمبو در پاپوآ گینه نو رخ می‌دهد. گزارش‌ها نشان می‌دهد که این عمل در برخی مکان‌ها به «چیزی بدخیم‌تر، سادیستی و شهوانی» بدل شده است. به‌طور مثال یک زن که توسط مردان جوان از روستای مجاور مورد حمله قرار گرفته بود، «در اثر فروکردن مکرر اتوهای داغ، اندام تناسلیش سوخت و غیرقابل ترمیم شد.» سایر مناطق. برزیل. در قبایل بدوی آمازون اعتقاد به ساحره و
برزیل. در قبایل بدوی آمازون اعتقاد به ساحره و مقابله با آن‌ها همچنان وجود دارد. سال ۲۰۱۷، پیکرهٔ فیلسوف جودیت باتلر به عنوان یک جادوگر سوزانده شد، در حالی که او به سازماندهی کنفرانسی در SESC، یک سازمان تحقیقاتی در سائوپائولو کمک می‌کرد. باتلر در یک تظاهرات به جادوگری متهم شد و به تلاش برای از بین بردن هویت جنسی مردم و تلاش برای تضعیف ارزش‌های کشور متهم شد. عربستان سعودی. ساحره‌گری یا جادوگری در عربستان سعودی یک جرم جنایی باقی مانده است، اگرچه ماهیت دقیق آن تعریف نشده است. تعداد دفعات پیگرد قانونی برای این
تعریف نشده است. تعداد دفعات پیگرد قانونی برای این موضوع در کل کشور مشخص نیست. در نوامبر ۲۰۰۹، گزارش شد که ۱۱۸ نفر در آن سال در استان مکه به جرم سحر و جادو و «استفاده تحقیرآمیز از کتاب خدا» دستگیر شدند که ۷۴ درصد آن‌ها زن بودند. بر اساس گزارش دیده‌بان حقوق بشر در سال ۲۰۰۹، تعقیب جادوگران در این کشور در حال افزایش است و «دادگاه‌های سعودی شکار واقعی جادوگران توسط پلیس مذهبی را تأیید می‌کنند.» در سال ۲۰۰۷، مصطفی ابراهیم، تبعه کشور مصر، به دلیل استفاده از جادو در تلاش برای جدایی یک زوج متأهل، و همچنین زنا و هتک
تلاش برای جدایی یک زوج متأهل، و همچنین زنا و هتک حرمت به قرآن، در عربستان اعدام شد. در همین سال عبدالحمید بن حسین بن مصطفی الفکی، تبعه سودان، نیز به جرم مشابهی کشته شد. در سال ۲۰۰۹, علی سیبات، یک مجری تلویزیونی لبنانی که در حالی که در عربستان سعودی در حال زیارت بود دستگیر شد زیرا در یک برنامه تلویزیونی در ماهواره، پیش‌بینی‌هایی کرده بود و او به اعدام محکوم شد. درخواست تجدید نظر او توسط یک دادگاه پذیرفته شد، اما دادگاه دوم در مدینه حکم اعدام او را در مارس ۲۰۱۰ تأیید کرد و اظهار داشت که او سزاوار آن است زیرا
تأیید کرد و اظهار داشت که او سزاوار آن است زیرا او چندین سال در مقابل میلیون‌ها بیننده به‌طور علنی جادوگری کرده است. در نوامبر ۲۰۱۰، دادگاه عالی از تصویب حکم اعدام خودداری کرد و اظهار داشت که شواهد کافی وجود ندارد که اقدامات او به دیگران آسیب رسانده باشد. در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۱، امینا بنت عبدالحلیم ناصر پس از محکوم شدن به تمرین رمالی و جادو در استان الجاف سر بریده شد. وضعیت مشابه دیگر بسیار است. مورد مورئ بن علی بن عیسی العصری نیز رخ داد و او در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۲ در استان نجران سر بریده شد.
دونا فیگلی باربیش (۱۴ ژوئیه ۱۹۴۷) یک افسر بازنشسته ارتش ایالات متحده و یک مقام محلی منتخب در ناحیه کلمبیا است. او کهنه سرباز جنگ ویتنام است و دارای درجه سرلشکری می‌باشد. باربیش در حالی که به‌طور تمام وقت برای وزارت امور خارجه ایالات متحده کار می‌کرد، در بخش آمادگی ضد تروریسم نیز برای نیروهای ذخیره ارتش درحال فعالیت بود و در این بخش دارای تخصص بود. او به عنوان یک غیرنظامی دولتی، سازمان‌های دولتی نظامی و غیرنظامی را در زمینه ارائه حمایت‌های پزشکی در پی حملات تروریستی آموزش می‌داد. اوایل زندگی و شروع کار.
تروریستی آموزش می‌داد. اوایل زندگی و شروع کار. باربیش در ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۷ در یکی از بخش‌های پنسیلوانیا به دنیا آمد. او دختر دیوید آ. فیگلی و جین فیگلی است. او در سال ۱۹۶۵ از دبیرستان کارتیرزولی فارغ‌التحصیل شد و در دانشکده پرستاری بیمارستان کلمبیا در ویلکینزبورگ مشغول به تحصیل شد. در سال ۱۹۶۷، باربیش در ارتش ایالات متحده ثبت نام کرد و در برنامه آموزشی پرستاران ارتش شرکت کرد. دو سال بعد، او به بیمارستان واحد ۹۱ در منطقه نظامی چولای در ویتنام جنوبی فرستاده شد و یک سال در آنجا خدمت کرد. تحصیلات. باربیش مدرک
و یک سال در آنجا خدمت کرد. تحصیلات. باربیش مدرک لیسانس خود را در رشته بیهوشی و آموزش از دانشگاه کالیفرنیایِ پنسیلوانیا دریافت کرد. او بعد از دریافت مدرک لیسانس خود، مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بهداشت عمومی را از دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی دریافت کرد. علاوه بر این، او دارای دکترا در مدیریت بهداشت و رهبری از دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی است. تحصیلات نظامی او شامل دوره افسری فرماندهی و ستاد کلی وزارت پزشکی ارتش از دانشکده جنگ ارتش ایالات متحده است. ادامه خدمت. باربیش پس از خدمت در ویتنام، فعالیت در
خدمت. باربیش پس از خدمت در ویتنام، فعالیت در حرفه نظامی خود را به صورت فعال و به عنوان عضوی از نیروهای ذخیره ارتش ایالات متحده ادامه داد. او فرماندهی واحد ۳۵۰ بیمارستان جراحی ارتش در گرین‌ویل، کارولینای شمالی و مدیریت مطالعات یکپارچه‌سازی اجزای ذخیره ارتش در بخش‌های فرماندهی، رهبری و مدیریت آموزشی را بر عهده گرفت. باربیش بعداً به عنوان معاون سوم فرماندهی پزشکی برای بخش پشتیبانی نیز خدمت کرد و در سال ۱۹۹۸ به درجه سرتیپ ارتقا یافت. باربیش پایان‌نامه دکترای خود را در سال ۱۹۹۹ در مورد حملات شیمیایی، بیولوژیکی
را در سال ۱۹۹۹ در مورد حملات شیمیایی، بیولوژیکی و هسته‌ای نوشت که بر چهار رویداد تروریسم متمرکز بود. هنگامی که حملات ۱۱ سپتامبر رخ دادند، او برای استخدام در یک بخش غیرنظامی در آنکارا حضور داشت اما مجبور به توجیه کارکنان وزارت امور خارجه در مورد واکنش دولت آمریکا در پی این حملات تروریستی شد. در سال ۲۰۰۲، باربیش به درجه سرلشکری ارتقا یافت. از جمله مأموریت‌های او در درجه سرلشکری، خدمت به عنوان دستیار نظامی معاون وزارت دفاع بود. او در سال ۲۰۰۵ بازنشسته شد و جوایز او شامل مدال خدمات برتر دفاعی، مدال خدمات
و جوایز او شامل مدال خدمات برتر دفاعی، مدال خدمات شایستگی، مدال دستاورد اجزای ذخیره ارتش، مدال خدمات دفاع ملی، مدال خدمات ویتنام، مدال ذخیره نیروهای مسلح، روبان خدمات ارتش، قطعات ذخیره ارتش، ترامون قطعات در خارج از کشور است. صلیب گالانتری جمهوری ویتنام با نخل، استناد واحد اقدامات مدنی جمهوری ویتنام، مدال کمپین ویتنام، و نشان پزشکی میدانی متخصص بود. پس از بازنشستگی. باربیش پس از بازنشستگی به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره بنیاد زنان ارتش خدمت کرد. او همچنین رئیس "Global Deterrence Alternatives" بود. این
رئیس "Global Deterrence Alternatives" بود. این سازمان یک سازمان تجاری مشاوره‌ای بود که مشاوره و راهنمایی در مورد بازدارندگی تروریسم و ایجاد ظرفیت برای پاسخگویی به بلایا را ارائه می‌کرد. باربیش یک همکار برجسته و عضو هیئت علمی وابسته در مرکز زیرساخت‌های حیاتی دانشگاه جورج میسون نیز محسوب می‌شد. او همچنین در هیئت مشاوران تحریریه مجله "پزشکی بلایای طبیعی و آمادگی بهداشت عمومی" انجمن پزشکان آمریکا فعالیت می‌کرد. در سال ۲۰۲۰، باربیش به عضویت کمیسیون محلی مشاوره‌ای ناحیه کلمبیا از بخش دوم درآمد. منطقه تحت نفوذ او
ناحیه کلمبیا از بخش دوم درآمد. منطقه تحت نفوذ او در بخش دوم کلمبیا، شامل مجموعه واترگیت، یادبود لینکلن و رودخانه پوتوماک بود. او دوره مسئولیت خود را در ۲ ژانویه ۲۰۲۱ آغاز کرد. خانواده. باربیش مادر دو دختر به نام‌های ربکا و پاتریشیا است که هر دو به‌عنوان مهندس مشغول به کار هستند.
ماکروپینوزوم‌ها نوعی محفظهٔ سلولی هستند که در نتیجهٔ قطره‌خواری (ماکروپینوسیتوز) ایجاد می‌شوند. تشکیل. آن‌گونه که توصیف شده‌است ماکروپینوزوم‌ها از طریق یک مکانیسم موج‌مانند یا از راه تشکیل قطب چادری (tent-pole) تشکیل می‌شوند که هر دوی این فرایندها نیازمند پلیمریزاسیون سریع ساختارهای غنی از اکتین هستند. عملکرد. ماکروپینوزوم‌ها عمدتاً در جذب املاح از مایعات برون‌سلولی عمل می‌کنند. ماکروپینوزوم‌ها هنگامی که درون سلول قرار می‌گیرند، تحت یک فرایند بلوغ قرار گرفته که مشخصهٔ آن افزایش بیان ژن Rab7 در طول مسیر
که مشخصهٔ آن افزایش بیان ژن Rab7 در طول مسیر اندوسیتوز است. آن‌ها در انتها به لیزوزوم‌ها ملحق می‌شوند و محتویات ماکروپینوزوم تجزیه می‌شود. تنظیم. فعال‌سازی PI-3K و فسفوئینوزیتید فسفولیپاز سی برای تشکیل ماکروپینوزوم در فیبروبلاست‌ها ضروری است. اعضای خانوادهٔ SNX نیز در تشکیل ماکروپینوزوم مهم هستند. نشان داده شده‌است که آدنوزین منوفسفات حلقه‌ای باعث افزایش برگشت از ماکروپینوزوم‌ها می‌شود. نقش در بیماری‌زایی. از آنجایی که فرایند ماکروپینوسیتوز غیر اختصاصی است، بسیاری از پاتوژن‌ها از ماکروپینوزوم‌ها برای آلوده
بسیاری از پاتوژن‌ها از ماکروپینوزوم‌ها برای آلوده کردن سلول‌های هدف خود استفاده می‌کنند. به این ترتیب، پاتوژن‌های وارد شده در ماکروپینوزوم‌ها از موانع و انسدادهای موجود مانند غشای پلاسمایی و ازدحام سیتوپلاسمی هنگام حرکت به درون سیتوپلاسم مصون هستند. یک مثال، ویروس ابولا است که مسئول بیماری ویروسی ویرانگر ابولا است که تشکیل ماکروپینوزوم را پس از اتصال به سطح سلول هدف تحریک می‌کند. ویروس واکسینیا (VACV)، یکی از اعضای خانوادهٔ پاکس‌ویریده، همچنین نشان داده شده‌است که تا حدی از ماکروپینوسیتوز برای ورود به
شده‌است که تا حدی از ماکروپینوسیتوز برای ورود به سلول‌ها استفاده می‌کند. هر دو شکل عفونی ویروس واکسینیا یعنی ویریون بالغ (MV) و ویریون پوششی (EV)، ماکروپینوسیتوز خود را با اتصال به سطح سلول و ایجاد برجستگی غشای پلاسمایی با واسطهٔ اکتین ایجاد می‌کنند که در نهایت سلول را آلوده می‌کنند. نشان داده شده که شیگا توکسین تولید شده توسط اشریشیا کلی انتروهموراژیک از راه ماکروپینوسیتوز وارد سلول‌های هدف می‌شود و باعث عوارضی در دستگاه گوارش می‌شود. پاتوژن‌های دیگری که مشخص شده‌است از این مکانیسم استفاده می‌کنند، ویروس
شده‌است از این مکانیسم استفاده می‌کنند، ویروس هرپس مرتبط با سارکوم کاپوزی و سالمونلا هستند.
خلأ عظیم () (همچنین به عنوان خلأ عظیم در NGH، اَبَرخلأ تازی‌ها و AR-Lp 36 نیز شناخته می‌شود) منطقه‌ای فوق‌العاده بزرگ از فضا با تراکم کمتر از حد معمول کهکشان‌ها است و در صورت فلکی تازی‌ها قرار دارد. این دومین خلأ کیهانی تأیید شده به‌شمار می‌رود که تا به امروز با قطر تخمینی ۳۰۰ تا ۴۰۰ پارسک (۱ تا ۱٫۳ میلیارد سال نوری) کشف شده‌است. مرکز این خلأ نیز تقریباً ۱٫۵ میلیارد سال نوری فاصله دارد (انتقال به سرخ = 0.116). این خلأ در سال ۱۹۸۸ کشف شدو در نیمکره شمالی کهکشانی، بزرگ‌ترین خلأ به‌شمار می‌رفت. همچنین به
کهکشانی، بزرگ‌ترین خلأ به‌شمار می‌رفت. همچنین به احتمال زیاد این دومین خلأ بزرگی است که تابه‌حال کشف شده‌است. حتی «ابرخلأ جوی» که با محل «نقطه سرد تابش زمینه کیهانی» مطابقت دارد، در مقایسه با این خلأ کوچک است، اگرچه خلأ عظیم با هیچ خنک شدن قابل توجهی در تابش زمینه کیهانی مطابقت ندارد. درون این خلأ وسیع ۱۷ خوشه کهکشانی با تمرکز در یک ناحیه کروی به قطر ۵۰ مگاپارسک وجود دارند. مطالعات انجام شده بر روی حرکات این خوشه‌ها نشان می‌دهد که آنها هیچ برهم‌کنشی با یکدیگر ندارند، این بدان معناست که تراکم خوشه‌ها بسیار
ندارند، این بدان معناست که تراکم خوشه‌ها بسیار پایین است و در نتیجه نیروی گرانش بسیار ضعیف است. موقعیت این خلأ در آسمان نیز نزدیک به خلأ گاوران است. در مجموعه‌ای از مقالاتی که بین سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ منتشر شد، کیهان‌شناس و فیزیکدان نظری، لورا مرسینی-هاتن، نظریه‌ای ارائه داد که براساس آن جهان از یک چندجهانی پدید آمده‌است. او مجموعه‌ای از پیش‌بینی‌های قابل آزمایش از جمله وجود خلأ عظیم را مطرح می‌کند.
دمیتری آساناو (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل بلاروس است.
ویتالی بوبنوویچ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
هانا دودزنکووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک زن اهل بلاروس است.
هانا هایدوکویچ (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک زن اهل بلاروس است.
مانستر های یا دبیرستان هیولا فرنچایز عروسک مد آمریکایی تحت حمایت چندرسانه‌ای می‌باشد که توسط طراح اسباب‌بازی گرت ساندر خلق شد و توسط متل در سال ۲۰۱۰ راه‌اندازی شد. این فرنچایز که برای کودکان ۷ تا ۱۴ سال طراحی شده‌است، شامل شخصیت‌هایی می‌باشد که از فیلم‌های هیولایی، وحشت علمی-تخیلی، داستان‌های دلهره‌آور، نهان‌جانداران، فولکلور، اسطوره‌ها و فرهنگ عامه الهام گرفته‌اند و حول محور ماجراهای فرزندان نوجوان هیولاها و دیگر موجودات افسانه‌ای می‌چرخد که در دبیرستانی به‌همین نام تحصیل می‌کنند.
هانا هانچارووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست زن ترامپولین اهل بلاروس است.
محفظه‌های سلولی در زیست‌شناسی سلولی شامل تمام قسمت‌های بستهٔ درون سیتوزول یک سلول یوکاریوتی است که معمولاً توسط یک غشای تک‌لایه یا دولایهٔ لیپیدی احاطه شده‌است. این بخش‌ها اغلب، اما نه همیشه، به‌عنوان اندامک‌های متصل به غشاء تعریف می‌شوند. هر دو اندامک، میتوکندری و کلروپلاست (در جانداران فتوسنتزکننده)، محفظه‌هایی هستند که بر پایهٔ پژوهش‌ها منشأ درون-همزیستی دارند. محفظه‌های دیگر مانند پراکسی‌زوم‌ها، لیزوزوم‌ها، شبکهٔ آندوپلاسمی، هستهٔ سلولی یا دستگاه گلژی منشأ درون-همزیستی ندارند. اجزای کوچک‌تر مانند
منشأ درون-همزیستی ندارند. اجزای کوچک‌تر مانند وزیکول‌ها و گاهی حتی میکروتوبول‌ها نیز می‌توانند به‌عنوان محفظه به حساب آیند. تصور می‌شد که ایجاد محفظه‌ها منحصر به سلول‌های یوکاریوتی است و در سلول‌های پروکاریوتی انجام نمی‌شود اما کشف کربوکسیزوم‌ها و ریزمحفظه‌های باکتریایی این موضوع را رد کرد و مشخص شد که پروکاریوت‌ها نیز قادر به ایجاد محفظه‌ها هستند. البته محفظه‌های پروکاریوتی در بیشتر موارد، ساختار دولایهٔ فسفولیپیدی ندارند، بلکه پوششی پروتئینی دارند. انواع. به‌طور کلی، ۴ گونه محفظهٔ سلولی اصلی وجود دارد که