payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وی تحصیلاتش را از دانشگاه بمبئی به انتهارساند. درسنین 19 سالگی خانه‌اش را ترک نمودتا حرفه بازیگری و مدلینگ را دنبال نماید و به بمبئی مهاجرت کرد. سپس در آرژانس مدلینگ پیویت لاتد. ثبت نام کرد و در آنجا کار خود را به عنوان مدل آغاز کرد و بعداً در چندین آگهی تبلیغاتی ظاهر شد. پیشه. فقیه در 19 سالگی تصمیم گرفت مدل شود. در تاریخ2010، وی با قسمتی از احوالیه زیبا در رام کام "ماهی راه" وارد تلویزیون هندی شد. بعد از پنج سال وقفه، وی در تاریخ2015 با درام عاشقانه "در شهر تو" از استار پلاس که وی را در نقش راچیتا
"در شهر تو" از استار پلاس که وی را در نقش راچیتا آگنیهوتری نشان می داد، به تلویزیون برگشت. در همان سال، وی همچنین در "ماشین زمان" ظاهر شد. سپس در همان سال درتاریخ دسامبر، فقیه در نقش آنتاگونیست شیطانی رانی راگشواری در "یکی شاه بود یکی ملکه" ، یک درام دورهمی که از تلویزیون زی پخش می‌شد، بازی کرد و قبل از اینکه سریال را در سال 2016 ترک کند، به دلیل مهارت‌های بازیگری‌اش بسیار مورد قدردانی قرار . درماه فوریه 2017، وی درام اجتماعی "دوانشی" از تلویزیون رنگ ها را امضا نمود. وی در نقش ساکشی، خواهرخوانده شخصیت
را امضا نمود. وی در نقش ساکشی، خواهرخوانده شخصیت کلیدی دوانشی (با بازی هلی شاه )بازی کرد. ازماه ژوئیه 2017، فقیه به نام یک رهبر هم راستا در برنامه تلویزیونی محبوب زی تی وی "کوندالی باگیا" که توسط اکتا کاپور حمایت می شود ظاهر می شود. نقش آفرینی وی در نقش سرشیتی شیطون و دل بسته کننده، جایزه طلایی و جایزه زی ریشتی را برای وی به رهاورد آورد. جدا از اینکه "کوندالی باگیا" از تاریخ2016 گسترده‌ترین ارائه را در روزهای هفته از نظر تی آر پی می باشد، در حال حاضر پربیننده ترین صابون زی TV در تلویزیون است. در تاریخ
ترین صابون زی TV در تلویزیون است. در تاریخ های2018 و 2020، او همچنین به ترتیب در تولید های دیگر اکتا کاپور ، "دل است" (در تلویزیون سونی ) و "ناگین 5" (در تلویزیون رنگ ها ) نقش کوتاهی داشت. در تاریخ2020، "فاقیه در دو نمایش اینترنتی کشمکش و کهنه کو همسفر هاین" نقش های راهبردی را انجام می دهد. در تاریخ دسامبر 2020، او نخستین نماهنگ خود را با "گرم طاها مل" انجام داد. ازماه اوت 2021، فاقیه به نام مایتری در "عالی بنظر می رسد دیده می شود."
همبستگی با طبیعت ، میزانی است که افراد طبیعت را به عنوان بخشی از هویت خود لحاظ می‌کنند. این شامل درک طبیعت و هر چیزی است که از آن تشکیل شده‌است، حتی بخش‌هایی که خوشایند نیستند. ویژگی‌های همبستگی با طبیعت مشابه ویژگی‌های شخصیتی است: ارتباط با طبیعت در طول زمان و در موقعیت‌های مختلف پایدار است. مولفه‌های همبستگی با طبیعت. شولتز سه مؤلفه را که ساختار همبستگی با طبیعت را تشکیل می‌دهند، شرح می‌دهد: روش‌های دیگر برای اندازه‌گیری ارتباط فرد با طبیعت شامل مقیاس Allo-Inclusive و آزمون طبیعت‌سنجی Implicit Associates
و آزمون طبیعت‌سنجی Implicit Associates است.
گروهبان استابی (۱۹۱۶–۱۶ مارس ۱۹۲۶) یک سگ و سمبل خوش‌یمنی برای هنگ ۱۰۲ پیاده‌نظام بود و در جنگ جهانی اول به لشکر ۲۶ (یانکی) اعزام شد. او ۱۸ ماه خدمت کرد و در ۱۷ نبرد و چهار حمله در جبهه غرب شرکت کرد. او هنگ خود را از حملات غافلگیرانه گاز خردل نجات داد، مجروحان را پیدا کرد و ظاهراً یک بار یک سرباز آلمانی را از ناحیه شلوار گرفت و او را تا زمانی که سربازان آمریکایی او را پیدا کردند، در آنجا نگه داشت. اقدامات او به خوبی در روزنامه‌های معاصر آمریکا ثبت شد. استابی به‌عنوان برجستگی‌ترین سگ نظامی در جنگ جهانی و تنها
برجستگی‌ترین سگ نظامی در جنگ جهانی و تنها سگی شناخته می‌شود که به درجه گروهبان ارتقا یافته است. موزه ملی تاریخ آمریکا مدال‌ها و آثار باقی مانده از او قرار دارد. انیمیشن "" به زندگی واقعی گروهبان استابی می‌پردازد.
دختر پایانی () یا دختر آخری، دختر نهایی و همچنین دختر تیتراژ، کارکتر مادینه (مؤنث) بازمانده در پایان فیلم، به ویژه فیلم ترسناک است که برای مقابله با کارکتر منفی، شخصیت قاتل یا روایت پایانی ماجرا در نظر گرفته می‌شود. دختر پایانی کارکتری است که در بسیاری از فیلم‌ها از جمله کشتار با اره‌برقی در تگزاس، هالووین (فیلم ۱۹۷۸)، بیگانه (فیلم ۱۹۷۹)، جمعه سیزدهم (فیلم ۱۹۸۰)، کابوس در خیابان الم (فیلم ۱۹۸۴)، جیغ (فیلم) و قطار بوسان به خوبی ارائه‌شده و به ایفای نقش پرداخته است. کارل جی کلاور در کتاب خودش تحت عنوان مرد،
است. کارل جی کلاور در کتاب خودش تحت عنوان مرد، زن و اره زنجیری منتشرشده به سال ۱۹۹۲ برای نخستین مرتبه به تعریف و ارائه این کاراکتر پرداخت. معنای اصلی دختر نهایی، همان‌گونه که کلاور در سال ۱۹۹۲ توصیف کرد، کاملاً محدود است. کلاور فیلم‌های اسلشر دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ را که اتفاقاً محدوده‌ای شامل عصر طلایی این ژانر از فیلم‌ها بوده را مطالعه و بررسی کرده بود. وی دختر نهایی را زنی تعریف کرد که تنها بازماندهٔ گروهی از مردم (معمولاً جوانان) است که توسط یک فرد شرور تعقیب می‌شوند، دختر نهایی می‌تواند یا خودش فرد شرور
می‌شوند، دختر نهایی می‌تواند یا خودش فرد شرور را از میان بردارد یا در آخرین لحظات توسط شخصی (مثل افسر پلیس) نجات پیدا کند. ممکن است برای دختر پایانی از دیدگاه اخلاق و دیدگاه اجتماعی برتری‌هایی نیز لحاظ گردد به عنوان مثال، این شخصیت تنها کسی می‌تواند باشد که برخلاف دوستانش از رابطه جنسی، مواد مخدر یا سایر رفتارهای معمول خودداری می‌کند.
الکساندر مک ایکین جونیور (.Alexander Mack Aikin Jr) (زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۰۵ – درگذشتهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۸۱)، سیاستمدار دموکرات آمریکایی بود که در مجلس نمایندگان و مجلس سنای تگزاس خدمت کرد. او در سال ۱۹۳۲، عضو مجلس نمایندگان شد و پس از دو دوره خدمت، در سال ۱۹۳۷ به عضویت مجلس سنا درآمد. در کل، او به مدت ۴۶ سال در دو مجلس قانونگذاری تگزاس خدمت و تا زمان بازنشستگیش در ژانویه ۱۹۷۹، طولانی‌ترین دورهٔ تصدی در تاریخ مجلس تگزاس را از آن خود کرد. ایکین حامی سرسخت آموزش بود و به او لقب افتخاری «پدر آموزش مدرن تگزاس» داده شد. او
او لقب افتخاری «پدر آموزش مدرن تگزاس» داده شد. او از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۹ در کمیتهٔ مالی سنا خدمت کرد و همچنین از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹، رئیس این کمیته بود. در سال ۱۹۴۳، ایکین به عنوان رئیس موقت سنا (president "pro tempore") و همچنین در غیاب فرماندار، کوک آر استیونسون و معاونش، برای ۱۴ روز به عنوان فرماندار موقت خدمت کرد. آرشیو ایالتی الکساندر مک و ولما ایکین و سمپوزیوم ایکین در کالج پریس و همچنین دو کرسی در دانشگاه تگزاس در آستین به افتخار او نامگذاری شده‌اند. اوایل زندگی. الکساندر مک ایکین جونیور در ۹ اکتبر ۱۹۰۵
زندگی. الکساندر مک ایکین جونیور در ۹ اکتبر ۱۹۰۵ در بیشهٔ ایکین، شهرستان رد ریور، ایالت تگزاس چشم به جهان گشود. خانواده‌اش در سال ۱۹۰۷ به شهرستان لامار نقل‌مکان کردند و ایکین در دبستانی در میلتون و دبیرستانی در دیپورت تحصیل کرد. او سپس به کالج پریس در شهر پریس و بعد دانشگاه کامبرلند در لبنن، تنسی رفت و در سال ۱۹۳۲، با مدرک کارشناسی حقوق از آنجا فارغ‌التحصیل شد. حرفهٔ سیاسی. ایکین عضو حزب دموکرات بود و حرفهٔ سیاسی خود را از سال ۱۹۳۲ با عضویت در مجلس نمایندگان تگزاس آغاز کرد. در سال ۱۹۳۷، او پس از دو دوره
تگزاس آغاز کرد. در سال ۱۹۳۷، او پس از دو دوره خدمت در مجلس نمایندگان، به عضویت مجلس سنای تگزاس درآمد. از سال ۱۹۴۸ به بعد، ایکین در تمام انتخابات خود، بدون رقیب بود. در کل، او به مدت ۴۶ سال در دو مجلس قانونگذاری تگزاس خدمت و تا زمان بازنشستگیش در ژانویه ۱۹۷۹، طولانی‌ترین دورهٔ تصدی در تاریخ مجلس تگزاس را از آن خود کرد. او در طی دوران فعالیت سیاسی خود، تنها دو روز و نیم از مجلس در حال فعالیت را از دست داد. ایکین حامی سرسخت آموزش بود. به گفتهٔ دیزی هارویل «او از هر لایحهٔ آموزشی مهمی که توسط مجلس تصویب شد،
از هر لایحهٔ آموزشی مهمی که توسط مجلس تصویب شد، حمایت کرد» و همچنین به او لقب افتخاری «پدر آموزش مدرن تگزاس» داده شد. از مهم‌ترین دستاوردهای قانونگذاری ایکین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: حمایتش از لایحهٔ سال ۱۹۳۳ برای ایجاد سیستم بازنشستگی معلمان که در سال ۱۹۳۷ به متمم قانون اساسی تبدیل شد؛ حمایت او از قوانین گیلمر-ایکین در سال ۱۹۴۹ (با نماینده کلود گیلمر از راک‌اسپرینگز) که سیستم آموزشی ایالتی و متمرکزی را به همراه برنامه‌ای از کمترین میزان هزینه‌های مدرسه ایجاد کرد که تأمین بودجهٔ مدارس دولتی و حداقل
ایجاد کرد که تأمین بودجهٔ مدارس دولتی و حداقل حقوق معلمان را از سوی دولت، تضمین می‌کرد؛ و حمایت او از اصلاحیهٔ سال ۱۹۵۶ برای تعیین ۱۰۰ دلار در ماه به عنوان حداقل پرداخت بازنشستگی برای معلمان به منظور جذب استعدادهای برتر در این حرفه. ایکین همچنین حامی ساخت شاهراه‌های ایالتی بود، زیرا باعث دسترسی بهتر به مدارس و همچنین بیمارستان ام دی اندرسون که مرکز اصلی درمان سرطان در تگزاس است، می‌شدند. ایکین از زمان عضویت در مجلس سنای تگزاس در سال ۱۹۳۷ تا زمان بازنشستگیش در سال ۱۹۷۹، در کمیتهٔ مالی سنا که مسئول رسیدگی به
سال ۱۹۷۹، در کمیتهٔ مالی سنا که مسئول رسیدگی به بودجهٔ ایالتی و لوایح مالیاتی است، خدمت کرد. او همچنین از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹ رئیس این کمیته بود. در سال ۱۹۴۳، ایکین به عنوان رئیس موقت سنا و همچنین در غیاب فرماندار، کوک آر استیونسون و معاونش، برای ۱۴ روز به عنوان فرماندار موقت خدمت کرد. او در طی دوران تصدی کوتاه مدت خود به عنوان فرماندار موقت، به دلیل شورش نژادی در بومونت، برای مدت کوتاهی حکومت نظامی اعلام کرد؛ او این اقدام را به درخواست مقامات محلی و با تأیید فرماندار استیونسون انجام داد. ایکین در سال ۱۹۶۳
فرماندار استیونسون انجام داد. ایکین در سال ۱۹۶۳ رئیس مجلس سنا و پس از بازنشستگی در سال ۱۹۷۹، با حفظ عنوان، رئیس بازنشسته شد. زندگی شخصی. ایکین به جز حرفهٔ سیاسی، به عنوان شریک ارشد در شرکت حقوقی ایکین و تاونسند و همچنین فروشگاه لباس مردانهٔ ایکین واقع در شهر پریس فعالیت داشت. در سال ۱۹۲۹، او با ولما مورفیو، حامی زیباسازی فضای سبز و رئیس آتی کالج پریس ازدواج کرد و صاحب یک پسر شدند. ایکین در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۱ در ۷۶ سالگی در بیمارستان سنت جوزف در شهر پریس درگذشت؛ او از ۶ سپتامبر در بیمارستان بستری شده بود. در ۲۶
او از ۶ سپتامبر در بیمارستان بستری شده بود. در ۲۶ اکتبر، مراسم خاکسپاریش در اولین کلیسای متحد متدیست در شهر پریس برگزار شد، و سناتور ایالات متحده جک انگلیش هایتاور از ورنون و سناتور سابق آرون رابرت «بیب» شورتز از گالوستون در مراسم او سخنرانی کردند. همچنین در ۲۹ اکتبر، مراسمی کوتاه برای بزرگداشت او در مجلس سنای تگزاس برگزار شد و معاون فرماندار ویلیام پی هابی جونیور و سناتور ایالتی شورتز در آنجا سخنرانی کردند. میراث. در سال ۱۹۷۳، بیانیه‌ای با عنوان «روز الکساندر مک ایکین» منتشر شد که در طی آن پرترهٔ ایکین در
مک ایکین» منتشر شد که در طی آن پرترهٔ ایکین در مجلس سنای تگزاس آویزان شد، «افتخاری بی‌نظیر برای قانونگذاری که همچنان در حال خدمت بود». به احترام ایکین در سال ۱۹۷۸، آرشیو ایالتی الکساندر مک و ولما ایکین در مرکز آموزشی مایک روداسیل در کالج پریس تأسیس شد. این آرشیو منبعی از مقالات شخصی اوست. به علاوه، این آرشیو شامل نمایشگاه و برگردانی از دفتر کار ایکین در سنای تگزاس و اتاق مطالعه‌ای برای محققان است. افزون بر این، این آرشیو حاوی مجموعه‌های تاریخی محلی و منطقه‌ای، از جمله دست‌نوشته‌ها، نقشه‌ها، روزنامه‌ها،
از جمله دست‌نوشته‌ها، نقشه‌ها، روزنامه‌ها، عکس‌ها، و دیگر اسناد است و به دلیل وضعیت آن به عنوان گنجینهٔ منطقه‌ای در کمیسیون آرشیو و کتابخانهٔ ایالت تگزاس، سوابق دولت محلی از شهرستان‌های دلتا، فانین، لامار، و رد ریور را نیز شامل می‌شود. در سال ۱۹۷۹، سمپوزیوم ایکین در کالج پریس به صورت سمیناری دو روزه برای دانش‌آموزان دبیرستانی با موضوع «مسئولیت مالی در دولت» برپا شد. از سوی دیگر، کرسی جانشینی ایکین در کالج منطقه‌ای و شهری و کرسی جانشینی ایکین در رهبری آموزش در سال ۱۹۸۵ در دانشگاه تگزاس در آستین ایجاد شدند.
در سال ۱۹۸۵ در دانشگاه تگزاس در آستین ایجاد شدند. کل وقف این دو کرسی، یک میلیون دلار بود. رئیس سابق کالج پریس، لوئیس بی ویلیامز، جمع‌آوری کمک‌های مالی برای این وقف را به عهده گرفت، و کل هدیهٔ ۵۰۰۰۰۰ دلاری برای ایجاد کرسی‌های یادبود با بودجهٔ صندوق دائمی دانشگاه تطبیق داده شد.
رمز اتبش یک سیستم رمزنگاری جانشینی تک‌الفبایی است. این رمز، که در اصل برای رمزگذاری متون در الفبای عبری استفاده می‌شده، می‌تواند در هر سیستم نوشتاری با الفبای مرتب مورد استفاده قرار گیرد. رمزگذاری. رمز اتبش از خانواده رمزهای جانشینی تک‌الفبایی است. رابطهٔ بین الفبای آشکار و الفبای رمز، از معکوس کردن ترتیب حروف به دست می‌آید. به این ترتیب که در متن رمزشده، به جای حرف اول الفبا از حرف آخر الفبا استفاده می‌شود، به جای حرف دوم از حرف ماقبل آخر استفاده می‌شود و الی آخر. به عنوان مثال، رمزگذاری متن در الفبای
و الی آخر. به عنوان مثال، رمزگذاری متن در الفبای انگلیسی با استفاده از جدول زیر انجام می‌شود: با توجه به این‌که تبدیل فوق تنها به یک روش قابل انجام است و کلیدی برای رمزنگاری وجود ندارد، رمز اتبش امنیتی برای ارتباطات فراهم نمی‌کند. اگر چند ترتیب مختلف برای الفبا وجود داشته باشد (مثلاً ترتیب عادی حروف در الفبای فارسی و ترتیب حروف ابجد)، انتخاب ترتیب مناسب می‌تواند به عنوان کلید درنظر گرفته شود. اما با این وجود هم امنیت قابل ملاحظه‌ای به‌دست نخواهد آمد، زیرا تنها دانستن چند حرف برای شکستن کل رمز کافی خواهد
تنها دانستن چند حرف برای شکستن کل رمز کافی خواهد بود. تاریخچه. نام این رمز از حروف اول، آخر، دوم و ماقبل آخر الفبای عبری (الف، تاو، بت، شین) گرفته شده. چند نمونه استفاده از این رمز در عهد عتیق مشاهده می‌شود. برای مثال، در سفر بیست و پنج کتاب ارمیا از «پادشاه ششک» نام برده شده که ششک در این متن، رمز شدهٔ بابل با رمز اتبش است ( "bbl" به "ššk").
کالج دانشگاه ویکتوریا (میانمار) یک کالج دانشگاهی خصوصی است. این دانشگاه اولین دانشگاه خصوصی میانمار است و شامل چهار پردیس است - سه تا در یانگون و یکی در ماندالی. تاریخچه. نای وین ناینگ، کالج دانشگاه ویکتوریا (میانمار) را در سال ۲۰۱۲ تأسیس کرد. این دانشگاه به عنوان یک کالج شروع به فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۴ کالج دانشگاه ویکتوریا به مرکز آموزشی بین‌المللی دانشگاه ولورهمپتون تبدیل شد و مدرک لیسانس را ارائه کرد. دوره‌های آموزشی. از سال ۲۰۱۲، کالج دانشگاه ویکتوریا دوره‌های زیر را ارائه می‌دهد.
آلن لوئیس بنسون (Allan Louis Benson) (۶ نوامبر ۱۸۷۱–۱۹ اوت ۱۹۴۰)، ویراستار روزنامه و نویسندهٔ آمریکایی بود که به‌عنوان نامزد حزب سوسیالیست آمریکا برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده کاندید شد. زندگی‌نامه. سال‌های اولیهٔ زندگی. بنسون در ۶ نوامبر سال ۱۸۷۱ در پلینول ایالت میشیگان متولد شد. آدلبرت ال. بنسون، پدر وی در کودکی کارگر کارخانه بود که بعداً آسیابان شد، در حالی‌که روز موریس بنسون، مادر بنسون در زمان نوزادی بنسون، درگذشت. آلن الی ۱۲ سالگی با پدربزرگ خود که یک کشاورز در سلیور کریک در ایالت میشیگان بود، زندگی
کشاورز در سلیور کریک در ایالت میشیگان بود، زندگی کرد. زمانی‌که بنسون ۱۵ ساله بود، آسیاب پدرش آتش گرفت و وی مجبور شد که از آروزی ثبت نام در کالج و حقوق‌دان شدن دست بکشد. بنسون خانه را ترک کرد و در یک کارخانه صندلی سازی به کار مشغول شد و بعدها در یک کارخانه کاغذ سازی کار می‌کرد. بنسون صرف یک‌سال در دبیرستان درس خواند اما با این وصف در امتحان ایالت در سمت معلمی مدرسه شرکت ورزید و در این امتحان کامیاب شد و گواهی‌نامهٔ تدریس در یک مدرسهٔ محلی را بدست آورد. در نخستین مدرسه‌ای که در آن تعیین شده بود، با پسران
نخستین مدرسه‌ای که در آن تعیین شده بود، با پسران مدرسه به درگیری فیزیکی پرداخت و ظاهراً مجبور شد که از سمت خود استعفا دهد. بنسون در ماه آوریل سال ۱۸۹۱، شهرستان اتسگو میشیگان را به قصد دیترویت ترک کرد و در آنجا در شرکت اتومبیل شبه جزیره به‌عنوان دست‌کار به کار مشغول شد. وی به‌خاطر دریافت سمتی، منظماً از دفاتر روزنامه‌های مختلف در دیترویت دیدن می‌کرد و بالاخره به‌عنوان گزارشگر استخدام شد و یک دستمزد بخور و نمیر ۶ دلار در هفته بدست می‌آورد. بنسون در سال ۱۸۹۱ به‌منظور پذیرش سمت سردبیری روزنامهٔ واشیتاو دیلی
به‌منظور پذیرش سمت سردبیری روزنامهٔ واشیتاو دیلی تایمز به شهر ان آربور رفت. وی مرتباً به درجات بالای حرفهٔ روزنامه ارتقا می‌یافت تا این‌که در بهار سال ۱۸۹۲ به ویراستار تلگراف روزنامهٔ شیکاگو بین اقیانوس صعود یافت. بعدها ویراستار تلگرافی روزنامهٔ "سالت لیک تریبیون" و به عنوان نویسنده در سان فرانسیسکو کار کرد. بنسون متعاقباً به عنوان سرویراستار روزنامه‌های دیترویت ژورنال، دیترویت تایمز و واشینگتن تایمز کار کرد. در ۱۹ ماه نوامبر سال ۱۸۹۹ در شهر ویندروز انتاریو با مری هوگ ازدواج کرد و چهار فرزند داشت. نویسندهٔ
با مری هوگ ازدواج کرد و چهار فرزند داشت. نویسندهٔ سوسیالیست. در دوره تصدی خود به عنوان ویراستار روزنامه، بنسون مقاله‌ای را در دایرةالمعارف در موضوع سوسیالیسم خواند، این مقاله توسط انجمن فابیانیسم انگلیسی نوشته شده بود و بنسون از این طریق به جنبش سوسیالیستی جذب شد. بنسون به جمع هیئت روزنامه‌ای اپیل تو ریزن، یک روزنامه سوسیالیستی با تیراژ زیاد که در شهر جیراد کانزاس نشر می‌شد، پیوست و سرمقاله‌هایش برای آن روزنامه او را در سطح ملی به چهره شناخته شده در میان فعالان سیاسی رادیکال آمریکا تبدیل کرد. بنسون، بویژه
سیاسی رادیکال آمریکا تبدیل کرد. بنسون، بویژه در مخالفت خود با جنگ‌گرایی رک و راست صحبت می‌کرد و از پیشنهاد ممنوعیت ورود آمریکا در جنگ اول جهانی حمایت کرد، مگر این‌که مشارکت آمریکا در جنگ نخست توسط همه‌پرسی ملی مردم آمریکا تأیید شود. علاوه بر این بنسون خواستار این شد که هرکس که بر مشارکت آمریکا در جنگ رای مثبت می‌دهد، باید از نخستین کسانی باشد که در ارتش به‌خاطر سربازی نام‌نویسی نماید و این کار باید از طریق رای‌گیری امضا شده اجرا شود نه رای‌گیری مخفی. این درخواست توسط تعداد زیادی از وفاداران حزب سوسیالیست
توسط تعداد زیادی از وفاداران حزب سوسیالیست یک درخواست غیرعملی شناخته شد، از جمله موریسس هیلکویت، صاحب‌نظر برجستهٔ حزب، درخواست عوام‌فریبانهٔ بنسون را به‌عنوان یک درخواست «قطعاً وحشیانه»، رد کرد. با این وصف، موضع افراط آمیز بنسون در قبال ورود آمریکا در جنگ اروپا در میان اعضای ردهٔ پائین حزب سوسیالیست مخاطبان خود را داشت. از آنجائی‌که انتخابات نامزدی ریاست‌جمهوری و معاون ریاست‌جمهوری سال ۱۹۱۶ توسط رای همه‌پرسی صورت گرفت نه از طریق کنوانسیون سیاسی، از این‌رو وضعیت بنسون به‌عنوان نویسندهٔ مقالات کثیرالانتشار
وضعیت بنسون به‌عنوان نویسندهٔ مقالات کثیرالانتشار ضد جنگ، وی را به نامزد پیشتاز حزب تبدیل کرد. پس از این‌که یوجین وی. دبز، به‌منظور پیروزی در انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت خود در ایندیانا از رقابت انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۱۶ انصراف داد، بنسون در رقابت با جیمز اچ. ماورر، رهبر کارگری اهل پنسیلوانیا و آرتور لسور اهل داکوتای شمالی قرار گرفت. بنسون اکثریت آرای همه‌پرسی ریخته شده توسط اعضای حزب را بدست آورد و نامزد ریاست‌جمهوری حزب سوسیالیست شد. کمپین سال ۱۹۱۶ توسط بنسون و حزب سوسیالیست،
شد. کمپین سال ۱۹۱۶ توسط بنسون و حزب سوسیالیست، عمدتاً از طریق روزنامه‌ها صورت گرفت و توجه بنسون بر کمپین «آمادگی» کشور متمرکز بود. این کمپین ظاهراً ناموفق بود و بنسون صرف نیمی از تقریباً یک میلیون رای که برای یوجین دبز در کمپین سال ۱۹۱۲ داده شده بود، را بدست آورد. بنسون و جورج راس کریکپاتریک، نامزد معاونت ریاست‌جمهوری وی، در نهایت ۵۹۰۵۲۴ رای که صرف ۳٫۲٪ کل آرا را کسب می‌کرد، بدست آوردند. انشعاب از حزب سوسیالیست. اگرچه بنسون تا سال‌های پیش از جنگ اول جهانی، صدای رسای ضد جنگ بوده، اما در ماه آوریل سال ۱۹۱۷
صدای رسای ضد جنگ بوده، اما در ماه آوریل سال ۱۹۱۷ مقارن با تصویب اعلامیه حزب سوسیالیست مبنی بر مقصر دانستن آلمان و متحدین، ایالات متحده وارد درگیری شد و بنسون تعهد کرد که به مخالفت خود با درگیری ادامه می‌دهد. بنسون در ماه ژوئن سال ۱۹۱۸ با تحریر مقاله‌ای تحت عنوان «مشکل حزب سوسیالیست چیست؟» در روزنامهٔ د نیو اپیل، و روزنامهٔ تجسم جدید طرفدار جنگ هفته‌نامهٔ با ارزش اپیل تو ریزن، سکوت خود را شکست. بنسون در این مقاله، این ایده را که «کارگران کشور ندارند» به‌عنوان یک ایدهٔ «آشوب برانگیز» محکوم کرد و سازمان
یک ایدهٔ «آشوب برانگیز» محکوم کرد و سازمان «کارگران صنعتی جهان» را به خرابکاری بلا انقطاع در داخل حزب در مقابل رقبایش، متهم ساخت. بسنون اعلام کرد برای این‌که حزب سوسیالیست مورد احترام قرار گیرد، «باید قابل احترام باشد» و ناهنجاری‌های حزب را بر گردن «آنارشیست‌های حزب را که به دروغ سوسیالیست تلقی می‌شوند و توسط یک‌تعداد خارجی‌های مشخص کمک و حمایت می‌شدند همزمان با این‌که به کشورهای که از آن آمده‌اند تبعید شوند، سند تابعیت شان نیز لغو شود»، انداخت. بنسون تا یک سال عضو غیرفعال حزب بود، در حدود اوایل ماه ژوئیه
سال عضو غیرفعال حزب بود، در حدود اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۱۸ رسماً ارتباط خود را با سازمان قطع کرد و به اتحادیه سوسیال دموکرات آمریکا رقیب سیاسی جدید طرفدار جنگ پیوست. بنسون در یک نامه سرگشاده اعلام تصمیم خود، اظهار داشت که «هیچ چیز بدتر از قرار گرفتن در زیر پای نیروی ستمگر امپریالیسم آلمان برای جهان اتفاق نمی‌افتد» و از شرکت بیشتر در سازمانی که «جنگجویان متخاصم را در برابر هم قرار می‌داد»، خودداری کرد. بنسون بر اتهام خود اصرار ورزید که حزب سوسیالیست تحت تسلط «رهبران تولد شده در خارج» قرار گرفته‌است که توسط
«رهبران تولد شده در خارج» قرار گرفته‌است که توسط «اقلیت آنارشیست سندیکالیست» کمک می‌شوند. بسنون پس از تغییر وابستگی سازمانی، توسط سر ویراستار امانوئل هالدمن- جولیوس، به‌عنوان نویسنده هیئت روزنامهٔ د نیو اپیل که به سازمان نیمه رسمی اتحادیه سوسیال دموکرات تبدیل شده بود، استخدام شد.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۶ پنجاه و نهمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه بین آ.اس. رم و اینترمیلان برگزار شد. در نهایت این باشگاه فوتبال اینتر میلان بود که برای پنجمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
آلما شیلی آدامز (Alma Shealey Adams) (زادهٔ ۲۷ مه ۱۹۴۶)، سیاستمدار آمریکایی و نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیه دوازدهم کارولینای شمالی در مجلس نمایندگان ایالات متحده است. آدامز عضو حزب دموکرات است و از زمان انتصابش در آوریل ۱۹۹۴ تا زمانی که جانشین رالف سی جانسون در کنگره شد، نمایندهٔ حوزهٔ پنجاه و هشتم مجلس ایالتی در شهرستان گیلفورد در شورای ایالتی کارولینای شمالی بود. آدامز که رئیس کالج و استاد هنر از شهر گرینزبورو است، به خاطر کلاه‌های منحصر به فردش شهرت دارد (او ادعا می‌کند که ۹۰۰ عدد کلاه دارد). آدامز پس از
ادعا می‌کند که ۹۰۰ عدد کلاه دارد). آدامز پس از استعفای مل وات، در انتخابات میان دوره‌ای سال ۲۰۱۴ در حوزهٔ دوازدهم انتخاباتی کارولینای شمالی پیروز و به صدمین زن حاضر در صد و سیزدهمین کنگرهٔ ایالات متحده تبدیل و همچنین برای یک دورهٔ کامل دو ساله انتخاب شد. اوایل زندگی و تحصیلات. آدامز در ۲۷ مه ۱۹۴۶ درهای پوینت، ایالت کارولینای شمالی چشم به جهان گشود. والدینش بنجامین شیلی و متی استوکس بودند. او در سال ۱۹۴۶، از دبیرستان وست ساید در نیوآرک، ایالت نیوجرسی فارغ‌التحصیل شد. آدامز مدرک .B.A خود را در سال ۱۹۶۹ و
شد. آدامز مدرک .B.A خود را در سال ۱۹۶۹ و کارشناسی ارشدش را در سال ۱۹۷۲، از دانشگاه فنی و کشاورزی کارولینای شمالی در رشتهٔ آموزش هنر و دکترای خود را در سال ۱۹۸۱، در رشتهٔ آموزش هنر/آموزش چندفرهنگی از دانشگاه ایالتی اوهایو دریافت کرد. او عضو انجمن زنان آلفا کاپا آلفاست. نهاد قانونگذاری ایالتی. آدامز از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶، عضو انجمن نظارت بر مدارس شهر گرینزبورو و از سال ۱۹۸۷ تا زمانی که در سال ۱۹۹۴، وارد مجلس شد، عضو شورای شهر گرینزبورو بود. با درگذشت هرمان گیست، آدامز در سال ۱۹۹۴ به عضویت مجلس شورای کارولینای
آدامز در سال ۱۹۹۴ به عضویت مجلس شورای کارولینای شمالی درآمد. این حوزه در شهرستان گیلفورد قرار دارد و بیشتر نواحی جنوب شرقی گرینزبورو را شامل می‌شود. آدامز پیشتر اعلام کرده بود که در آن سال قصد رقابت با گیست را در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها دارد. آدامز پس از گرفتن این کرسی، با تاجر محافظه‌کار و مهندس بازنشسته، او سی استافورد در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها روبرو شد. استافورد کاندیدی دائمی بود که برای منصب‌های مختلف، گاهی به عنوان دموکرات و زمانی به عنوان جمهوری‌خواه نامزد شده بود. استافورد در انتخابات
جمهوری‌خواه نامزد شده بود. استافورد در انتخابات همگانی سال ۱۹۹۲ از سوی حزب جمهوری‌خواه به رقابت با گیست پرداخته بود. در سال ۱۹۹۴، استافورد به عنوان دموکرات در انتخابات مقدماتی از آدامز شکست خورد. آدامز با شکست راجر جی کوفر از حزب جمهوری‌خواه در انتخابات همگانی پیروز شد. او در انتخابات همگانی سال ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸، با استافورد از حزب جمهوری‌خواه رقابت و در هر دو انتخابات پیروز شد. در سال ۲۰۰۰، آدامز در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها رقیبی نداشت. او در انتخابات همگانی، مشاور املاک جیم راملی از حزب جمهوری‌خواه را شکست
مشاور املاک جیم راملی از حزب جمهوری‌خواه را شکست داد. در سال ۲۰۰۲، پس از تقسیم مجدد حوزه‌های انتخاباتی، کرسی آدامز از حوزهٔ ۲۶ به حوزهٔ ۵۸ تغییر یافت. تنها رقیب او در آن سال، وکیل دیوید ویلیامز از حزب آزادی‌خواه بود که در اکتبر به خاطر نقل‌مکان به کلرادو از رقابت کنار کشید. نام ویلیامز همچنان در برگهٔ رأی وجود داشت، اما آدامز تقریباً با ۸۶ درصد آرا برنده شد. آدامز برای حفظ کرسی خود، سال‌هاست که با اولگا مورگان رایت، دستیار حقوقی و عضو فعال حزب جمهوری‌خواه رقابت می‌کند. رایت از سال ۲۰۰۴، تقریباً در هر
رقابت می‌کند. رایت از سال ۲۰۰۴، تقریباً در هر انتخابات مرتبط با کرسی آدامز، کاندید شده‌است. آدامز در سال ۲۰۰۴، رایت و والتر اسپرکو از حزب آزادی‌خواه را با ۶۶ درصد آرا شکست داد. در انتخابات بعدی، آدامز هیچ رقیبی در انتخابات مقدماتی نداشت. او در انتخابات همگانی، رایت را با ۶۶ درصد به ۳۴ درصد آرا شکست داد. در سال ۲۰۰۸، زمانی که باراک اوباما به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد، میزان مشارکت رأی دهندگان دموکرات بالا بود و آدامز با ۷۱٫۳۵ درصد به ۲۸٫۶۵ درصد، رایت را شکست داد. در سال ۲۰۰۸، آدامز برای دورهٔ دوم به عنوان
داد. در سال ۲۰۰۸، آدامز برای دورهٔ دوم به عنوان رئیس انجمن سیاه‌پوستان قانونگذار کارولینای شمالی انتخاب شد. آدامز نایب رئیس کمیتهٔ دولتی در مجلس ایالتی بود. او پیش از این، رئیس کمیتهٔ تخصیص بودجه و همچنین نایب رئیس کمیتهٔ بازرگانی، کسب و کارهای کوچک و کارآفرینی بود. در سال ۲۰۱۰، آدامز در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها به رقابت با رالف سی جانسون پرداخت. او با ۷۶٫۵۶ درصد آرا جانسون را شکست داد. سپس آدامز در انتخابات همگانی با دارین اچ توماس از حزب جمهوری‌خواه روبرو شد و توانست با ۶۳٫۱۵ درصد به ۳۶٫۸۵ درصد آرا،
شد و توانست با ۶۳٫۱۵ درصد به ۳۶٫۸۵ درصد آرا، او را شکست دهد. در سال ۲۰۱۲، او در انتخابات مقدماتی رقیبی نداشت و اولگا رایت را در انتخابات همگانی با ۷۹٫۸۶ درصد به ۲۰٫۱۴ درصد آرا شکست داد. مجلس نمایندگان ایالات متحده. انتخابات. انتخابات مخصوص و عمومی ۲۰۱۴. در آوریل ۲۰۱۳، مل وات، تنها نمایندهٔ کنگره که از زمان تأسیس حوزهٔ دوازدهم در سال ۱۹۹۳، در آنجا خدمت کرده بود، به عنوان مدیر آژانس مالی مسکن فدرال منصوب شد. آدامز یکی از اولین کسانی بود که اعلام کرد در صورت انتصاب وات، در انتخابات میان دوره‌ای بعدی شرکت
انتصاب وات، در انتخابات میان دوره‌ای بعدی شرکت خواهد کرد. وات در دسامبر ۲۰۱۳ تأیید شد. آدامز برای شرکت در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها برای یک دورهٔ کامل دو ساله در صد و چهاردهمین کنگره و همچنین شرکت در انتخابات میان دوره‌ای برای به عهده گرفتن باقیماندهٔ دورهٔ یازدهم وات که در نوامبر ۲۰۱۴ برگزار می‌شد، به‌طور رسمی مراحل اداری را طی کرد. آدامز در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴، سوگند یاد کرد تا هفت هفتهٔ باقیماندهٔ دورهٔ وات را به پایان برساند. پس از ادای سوگند، آدامز به صدمین عضو زن حاضر در کنگره تبدیل شد و رکورد قبلی را