payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سابق بریتانیا در بوستون بود. در آخرین وصیت‌نامه مورخ سال ۱۹۰۴، بخش اعظم ثروت و میراث از فرزندان گرفته شده بود تا صرف «تأسیس مدرسه‌ای برای ارائه آموزش در زمینه مهارت‌های مکانیکی» بشود. سوزان ویلوبی استوارت حتی قبل از محکمه با چالش‌های اقتصادی مواجه بود. با این حال پس از نُه ماه مذاکره، دارایی آریوچ ونت وورث تقسیم شد. سهم فرزندانان او و مدیران مؤسسه ونت وورث هر کدام تقریباً ۳٫۵ میلیون دلار بود. آترتون که مجری آخرین وصیت‌نامه ونت وورث نیز بود، به همراه پل دبلیو واتسون (وکیل آریوچ ونت وورث (به عنوان مسئول دفتر
واتسون (وکیل آریوچ ونت وورث (به عنوان مسئول دفتر و مدیر و بعدتر به عنوان خزانه‌دار و مدیر منصوب شد. آترتون درست از ابتدا، در ایده‌پردازی، طراحی و ساخت مؤسسه تا افتتاح ونت وورث و دریافت فیس از دانشجویان در سال ۱۹۱۱ و در طول ۲۵ سال بعد از آن درگیر بود. مقالات معاصرِ هاروارد در آن زمان همچنین مشخص می‌کردند که مؤسسه ونت وورث بیش از ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار موقوفه دارد. ضمن پوشش مطبوعاتی، در میان مدیران مؤسسه ونت وورث و بوستون برهمن تشویش‌های موجهی وجود داشت مبنی بر اینکه این پول باید برای اهداف آموزشی در ایالات متحده
این پول باید برای اهداف آموزشی در ایالات متحده سرمایه‌گذاری شود. اگرچه این مبلغی نبود که آترتون پیش‌بینی کرده بود، اما هشت سال بعد، همین پیسه شهرت او را به عنوان یک متولی در زمینه آموزش تقویت کرد و موقعیت او را در جامعه ارتقا داد. در همان زمان او به ثروت قابل توجهی دست یافت. در سال ۱۹۱۲، او عمدتاً در واشینگتن دی سی زندگی می‌کرد و در محافل دیپلماتیک و سیاسی همراه با والتر ال. فیشر، وزیر کشور ایالات متحده که بعداً ۵ تن از پسرانش را برای تحصیل به هاروارد فرستاد، دیده می‌شد. آترتون قبلاً یکی از اعضای باشگاه
دیده می‌شد. آترتون قبلاً یکی از اعضای باشگاه متروپولیتن در واشینگتن دی سی بود که رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، ویلیام هاوارد تافت نیز عضو آن بود. در آن زمان، جدا از اینکه وی متولی یک صندوق آموزشی بزرگ بود، او یک نویسنده مالی و تجاری محسوب می‌شد که در حال حاضر تا حد زیادی در این حوزه ناشناخته مانده‌است. ظاهراً او هرگز وکالت نمی‌کرد و بر روی ارتباطات سطح بالا متمرکز بود. شهرت او در جامعه به نحوه مدیریت دارایی‌های خود (چندین شرکت شخصی) برمی‌گشت؛ این دارایی‌ها شامل ارثیه‌ای بود که هم از تولیدات قرن نوزدهم و هم
ارثیه‌ای بود که هم از تولیدات قرن نوزدهم و هم از شرکت‌های مالی در نیوانگلند سرچشمه می‌گرفت. وی مسئول دفتر مؤسسه ونت وورث باقی ماند و با آن موفقیت، شناخته شد.
رفقای عجیب ۲ () یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی هاوارد دویچ و با بازی جک لمون و والتر ماتائو است.
کارل گوستاو فلرر (به آلمانی: Karl Gustav Fellerer) (زادهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۰۲ – درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۱۹۸۴) موسیقی‌دان و موسیقی‌شناس اهل آلمان بود. آثار او شامل بیش از ۶۰۰ مقالهٔ علمی در مورد موسیقی کلیسای کاتولیک، موسیقی ایتالیایی از ۱۶۰۰ تا آغاز قرن بیستم و تاریخ موسیقی قرن ۱۹ میلادی است. او تک‌نگاری‌هایی در مورد موتزارت، هندل، پالسترینا و ماکس بروخ نوشت و سردبیر چندین مجلهٔ موسیقی بود. او همچنین سالنامهٔ موسیقی کلیسا را به مدت ۴۶ سال، از ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۶ منتشر کرد. فلرر در طول فعالیت‌عای خود ریاست چند انجمن
کرد. فلرر در طول فعالیت‌عای خود ریاست چند انجمن موسیقی‌شناسی را بر عهده داشت. او همچنین ۱۶ سال رئیس انجمن جوزف هاس بود. زندگی‌نامه. کارل گوستاو فلرر ۷ ژوئیه ۱۹۰۲ در فرایزینگ، بایرن متولد شد. او در رگنسبورگ تحصیل کرد، سپس در مونیخ، جایی که جوزف هاس در میان معلمانش بود، به ادامهٔ تحصیلاتش پرداخت و در شال ۱۹۲۵ در برلین مدرک دکترای خود را دریافت کرد. وی پس از آن در دانشگاه مونستر و دانشگاه فریبورگ به تدریس مشغول شد و در سال ۱۹۳۴ به درجه استادی کامل دست یافت. فلرر در سال ۱۹۳۹ مدیر مؤسسهٔ موزیکولوژی دانشگاه کلن
در سال ۱۹۳۹ مدیر مؤسسهٔ موزیکولوژی دانشگاه کلن شد و از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ رئیس دانشکدهٔ فلسفه بود. او از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ نیز به عنوان رئیس دانشگاه کلن فعالیت کرد و در سال ۱۹۷۰ به عنوان استاد ممتاز دست یافت. او در سن ۸۱ سالگی در ۷ ژانویه ۱۹۸۴ در ایستگاه راه‌آهن مرکزی مونیخ هنگامی که از یک جلسهٔ موسیقی کلیسا در اینسبروک بازگشت، درگذشت. افتخارات. کارل گوستاو فلرر عضو چندین آکادمی علوم از جمله آکادمی‌های لندن، بروکسل و کپنهاگ بود. او در طول فعالیت‌های علمی و هنری خود، جوایزی همچون مدال موتزارت، صلیب بزرگ نشان
خود، جوایزی همچون مدال موتزارت، صلیب بزرگ نشان شایستگی جمهوری فدرال آلمان، صلیب افتخار اتریش برای علم و هنر (در سال ۱۹۷۷) و صلیب فرماندهی نشان پاپ سنت گرگوری را دریافت کرد.
هارون شاری یا هارون خارجی یک شورشی خارجی‌مذهب بود که در جزیره علیه معتضد، خلیفهٔ وقت، شورش کرده بود و از حمایت ، (رک به حمدانیان) برخوردار بود. سرانجام حمدان بن حمدون به دست معتضد دستگیر شد. فرزند او، ، به معتضد پیشنهاد داد که در ازای آزادی پدرش، اعطای ۵۰۰ سواره‌نظام دائم به وی و لغو خراج قبیلهٔ بنی تغلب، هارون را دستگیر کند. روایت دیگری نیز موجود است مبنی بر اینکه یکی از سرداران معتضد پیشنهاد کرد حسین بن حمدان به جنگ فرستاده شود. در هر حال، حسین بن حمدان با سیصد سوار به نبرد هارون رفت و وی را اسیر کرد و
با سیصد سوار به نبرد هارون رفت و وی را اسیر کرد و تحویل معتضد داد.
فروزان زاهدبیگی کارگردان، گوینده عروسکی، عروسک گردان و مدرس دانشگاه اهل ایران است. وی همسر آرش نوذری بازیگر سینما و تلویزیون است. شروع به کار. شروع فعالیت هنری او مربوط به سال ۱۳۶۲ در مدرسه هنر و ادبیات وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در رشته طراحی و تئاتر عروسکی و اخذ گواهینامه در سال ۱۳۶۴ در هردو رشته بود. رزومه کاری. وی مدرس دانشگاه و کارشناس نمایش با گرایش کارگردانی از دانشگاه هنر و معماری دانشگاه آزاد است. کارگردانی و گویندگی. وی از سال ۱۳۸۰ به بعد به عنوان کارگردان فعالیت داشته‌است باغ
به بعد به عنوان کارگردان فعالیت داشته‌است باغ شادونه
قیمت عادلانه یک نظریه فلسفه اخلاق در علم اقتصاد است که تلاش می‌کند استانداردهایی برای رعایت عدالت در معاملات تعیین کند. این نظریه که از جهت منطقی ریشه‌هایی در فلسفه یونان باستان دارد، توسط توماس آکویناس بر اساس یک بحث علیه ربا مطرح شد. در زمان او ربا، به ایجاد هرگونه نرخ بهره در وام اشاره داشت. این امر باعث ایجاد اصل قراردادی "laesio enormis" شد. قیمت ناعادلانه: نوعی تقلب. بحث علیه ربا این بود که وام دهنده در ازای هیچ کاری، دریافت درآمد می‌کرد، زیرا در واقع چیزی قرض داده نمی‌شد، بلکه تنها پول رد و بدل
واقع چیزی قرض داده نمی‌شد، بلکه تنها پول رد و بدل می‌شد. و از آنجایی که یک دلار را فقط می‌توان با یک دلار به‌طور عادلانه مبادله کرد، درخواست بیشتر پول در ازای همان مقدار قرض داده شده، ناعادلانه بود. آکویناس بعداً استدلال خود را برای مخالفت با هرگونه درآمد ناعادلانه ای که در تجارت به دست می‌آمد گسترش داد و ادعای خود را بر اساس قانون طلایی استوار کرد. بر اساس ضرب‌المثل «با دیگران چنان رفتار کن که دوست داری با تو رفتار کنند»، انسان نیز باید ارزش را با ارزش معاوضه کند. آکویناس معتقد بود که افزایش قیمت‌ها
معاوضه کند. آکویناس معتقد بود که افزایش قیمت‌ها به‌طور مشخص امری غیراخلاقی است، زیرا اگر یک خریدار خاص به چیزی که فروخته می‌شود نیاز فوری پیدا کند، به علت شرایط زمانی، ممکن است متقاعد شود که قیمت بالاتری بپردازد: بنابراین آکویناس اقداماتی مانند افزایش قیمت تجهیزات ساختمانی در پی یک بلای طبیعی را محکوم می‌کرد. افزایش تقاضا که به علت تخریب ساختمان‌های موجود به وجود آمده بود بر هزینه‌های فروشنده نمی‌افزود، بنابراین بهره‌گیری از افزایش تمایل خریداران به پرداخت، از دیدگاه آکویناس نوعی تقلب محسوب می‌شد. آکویناس
از دیدگاه آکویناس نوعی تقلب محسوب می‌شد. آکویناس بر این باور بود که تمام عواید حاصل از تجارت باید به نیروی کار بازرگان مربوط باشد نه به نیاز خریدار. از این رو، او سود متوسط را به عنوان پرداخت حتی برای تجارت غیرضروری، مشروط بر اینکه قیمت تنظیم شده و در محدوده خاصی نگه داشته شود، چشم پوشی کرد: تفسیرهای بعدی دکترین. در زمان آکویناس، بیشتر محصولات توسط تولیدکنندگان مستقیم (یعنی کشاورزان و صنعتگران) فروخته می‌شد و کار مزدی و بانکداری هنوز در مراحل ابتدایی خود بودند. نقش بازرگانان و پول دهندگان محدود بود. مکتب
نقش بازرگانان و پول دهندگان محدود بود. مکتب بعدی سالامانکا استدلال کرد که قیمت عادلانه با استفاده از یک تخمین رایج تعیین می‌شود که می‌تواند با قیمت بازار یکسان باشد - بسته به شرایط مختلف مانند قدرت چانه زنی نسبی فروشندگان و خریداران - یا می‌تواند توسط مقامات دولتی تعیین شود.. با ظهور سرمایه‌داری، استفاده از نظریه قیمت عادلانه کم رنگ شد و تا حد زیادی با مفهوم اقتصاد خرد عرضه و تقاضا از لاک، استوارت، ریکاردو، ابن تیمیه و به ویژه آدام اسمیت جایگزین شد. در مفهوم در اقتصاد مدرن، بهره به عنوان پرداختی در ازای یک
در اقتصاد مدرن، بهره به عنوان پرداختی در ازای یک خدمت ارزشمند، که همان استفاده از آن پول است، تلقی می‌شود، با این وجود اکثر سیستم‌های بانکی هنوز نرخ بهره بیش از حد را ممنوع می‌کنند. به همین ترتیب، در طول گسترش سریع سرمایه‌داری در چند قرن گذشته، نظریه قیمت عادلانه برای توجیه اقدامات مردمی علیه بازرگانانی استفاده شد که قیمت‌های خود را در سال‌های قحطی افزایش دادند. مورخ مارکسیست ای پی تامپسون در مقاله خود در مورد «اقتصاد اخلاقی جمعیت انگلیسی در قرن هجدهم» بر نیروی مستمر این سنت تأکید کرد. سایر مورخان و جامعه
مستمر این سنت تأکید کرد. سایر مورخان و جامعه شناسان همین پدیده را در موقعیت‌های مختلف دیگر از جمله شورش کشاورزان در قارهٔ اروپا، در طول قرن نوزدهم و در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، در قرن بیستم کشف کرده‌اند. برای مثال، دانشمند علوم سیاسی، جیمز سی. اسکات، در "کتاب اقتصاد اخلاقی کشاورز: امرار معاش و شورش در آسیای جنوب شرقی" نشان داد که چگونه می‌توان از این ایدئولوژی به عنوان روشی برای مقاومت در برابر اقتدار استفاده کرد. Laesio enormis. اگرچه قانون امپراتوری روم، "Corpus Juris Civilis" بیان کرده بود که
روم، "Corpus Juris Civilis" بیان کرده بود که طرفین مبادله حق دارند در جهت سبقت گرفتن از یکدیگر تلاش کنند، این دیدگاه توسعه یافت که اگر قرارداد به‌طور قابل توجهی برای یکی از طرفین مضر باشد، فسخ شود: در صورتی که یک آسیب غیرعادی وجود داشته باشد؛ در زبان لاتین (laesio enormis). این بدان معناست که اگر توافقی به‌طور قابل توجهی به ضرر یکی از طرفین نامتعادل شود، دادگاه‌ها از اجرای آن سرباز می‌زنند و صلاحیت را دارند. در طول قرن نوزدهم، قانونگذاریها در فرانسه و آلمان از پذیرش این اصل خودداری کردند، در حالی که
آلمان از پذیرش این اصل خودداری کردند، در حالی که حوزه‌های قضایی کامن لا تلاش کردند دکترین آزادی قراردادها را تعمیم دهند. با این حال، در عمل، و به‌طور فزاینده ای در قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم، قانون حمایت از مصرف‌کننده، قراردادهای اجاره، و قانون کار توسط اساسنامه تنظیم شد تا عادلانه بودن در مبادله را ایجاب کند. برخی از شروط اجباری خواهند بود، برخی دیگر ناعادلانه تلقی می‌شوند و دادگاه‌ها می‌توانند حکمی از خود را جایگزین کنند که در همه شرایط عادلانه باشد.
جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۲۲–۲۰۲۱ ۶۲امین فصل از جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان بود (که به‌دلیل حامی مالی آن، به‌عنوان جام کارابائو شناخته می‌شود). تمامی باشگاه‌های لیگ برتر فوتبال انگلستان و لیگ فوتبال اجازه حضور را در این رقابت‌ها داشتند. قهرمان این جام به مرحله پلی‌آف لیگ کنفرانس اروپا ۲۳–۲۰۲۲ راه می‌یابد. مسابقات در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۱ آغاز شد و فینال به میزبانی ورزشگاه ومبلی در ۲۷ فوریه ۲۰۲۲، میان چلسی و لیورپول برگزار شد. پس از تساوی بدون گل در وقت‌های معمول و سپس وقت‌های اضافه، لیورپول با پیروزی
معمول و سپس وقت‌های اضافه، لیورپول با پیروزی ۱۱–۱۰ در ضربات پنالتی، نهمین قهرمانی خود را در جام اتحادیه به دست آورد و رکورددار شد. منچستر سیتی قهرمان چهار دوره قبل و مدافع عنوان قهرمانی در این فصل بود، اما در دور چهارم به دست وستهام یونایتد حذف شد. جواز حضور. تمامی ۹۲ باشگاه در لیگ برتر و لیگ فوتبال انگلیس وارد جام اتحادیه این فصل شدند. جواز حضور در بین ۴ لیگ برتر سیستم لیگ‌های فوتبال انگلیس توزیع شد. برای قرعه‌کشی دو دور اول، باشگاه‌ها به دو دسته شمالی و جنوبی تقسیم شدند. در دور اول، ۲۲ باشگاه از ۲۴
و جنوبی تقسیم شدند. در دور اول، ۲۲ باشگاه از ۲۴ باشگاه چمپیونشیپ و تمام باشگاه‌های لیگ یک و لیگ دو وارد رقابت‌ها شدند. دور بعد، دو باشگاه باقیمانده از دسته چمپیونشیپ که در فصل ۲۱–۲۰۲۰ از لیگ برتر در رده‌های هجدهم و نوزدهم قرار گرفتند (فولام و وست برومویچ آلبیون)، و باشگاه‌های لیگ برتر که در لیگ قهرمانان، لیگ اروپا یا لیگ کنفرانس شرکت نداشتند، وارد مسابقات شدند. دور اول. مجموعاً ۷۰ تیم در دور اول رقابت کردند: ۲۴ تیم از لیگ دو (سطح ۴)، ۲۴ تیم از لیگ یک (سطح ۳) و ۲۲ تیم از چمپیونشیپ (سطح ۲). قرعه کشی این
۳) و ۲۲ تیم از چمپیونشیپ (سطح ۲). قرعه کشی این مرحله بر اساس منطقه جغرافیایی شمالی و جنوبی انجام شد و تیم‌ها به مصاف حریفانی از همان منطقه خود می‌رفتند. دور دوم. در مجموع ۵۰ باشگاه در دور دوم بازی کردند: ۳۵ تیم پیروز از دور اول، ۲ باشگاه از دسته چمپیونشیپ (سطح ۲) که در مرحله اول شرکت نکردند، به علاوه ۱۳ باشگاه لیگ برتری که در رقابت‌های اروپایی حضور نداشتند. قرعه کشی این دور بر اساس موقعیت جغرافیایی تیم‌ها انجام شد و تیم‌ها در دو بخش «شمالی» و «جنوبی» تقسیم شدند و هر تیم در مقابل تیمی از همان بخش قرار گرفت.
و هر تیم در مقابل تیمی از همان بخش قرار گرفت. قرعه کشی در ۱۱ اوت ۲۰۲۱ و در ساعت ۲۱:۱۵ به وقت بریتانیا، پس از پایان تساوی دور اول بین لیتون اورینت و کویینز پارک رنجرز، به صورت زنده در اسکای اسپورت برگزار شد و اندی تاونزند و جوبی مک‌آنوف مسئولیت آن را بر عهده داشتند. دور سوم. مجموعاً ۳۲ تیم در دور سوم رقابت کردند. چلسی، لستر سیتی، لیورپول، منچستر سیتی، منچستر یونایتد، تاتنهام هاتسپر و وستهام یونایتد به دلیل حضور در لیگ قهرمانان اروپا ۲۲–۲۰۲۱, لیگ اروپا ۲۲–۲۰۲۱, یا لیگ کنفرانس اروپا ۲۲–۲۰۲۱، از این دور وارد
یا لیگ کنفرانس اروپا ۲۲–۲۰۲۱، از این دور وارد رقابت‌های جام شدند. قرعه‌کشی این مرحله در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۲۱ به صورت زنده از اسکای اسپورت پس از اتمام بازی وست برومویچ آلبیون مقابل آرسنال به وسیله کوین فیلیپس و کوین کمپل انجام شد. برخلاف دور قبل، تیم‌ها در این مرحله در دو دسته شمالی و جنوبی گروه‌بندی نشدند. بازی‌های به تساوی کشیده با پنالتی تعیین تکلیف شدند. اولدهام اتلتیک و روچدیل پایین‌ترین تیم‌هایی بودند که همچنان خود را در عرصه جام حفظ کرده بودند. دور چهارم. در مجموع ۱۶ تیم در این دور حضور داشتند. بازی‌ها
در مجموع ۱۶ تیم در این دور حضور داشتند. بازی‌ها در ۲۶ و ۲۷ اکتبر برگزار شدند. تیم ساندرلند از لیگ یک، تنها نمایندهٔ باقی مانده در رقابت‌ها از دسته سوم یا پایین‌تر بود. یک‌چهارم نهایی‌ها. در مجموع هشت تیم در این مرحله رقابت کردند. قرعه کشی در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۱ انجام شد. بازی‌ها در ۲۱ و ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ برگزار شدند. تیم لیگ یکی ساندرلند تنها تیم خارج از لیگ برتر فوتبال انگلستان بود که در عرصه رقابت باقی مانده بود. نیمه نهایی‌ها. چهار تیم دور نیمه نهایی، همگی از لیگ برتر بودند و قرعه‌کشی این مرحله به تاریخ ۲۲
لیگ برتر بودند و قرعه‌کشی این مرحله به تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ برگزار شد. همچون فصل ۲۰–۲۰۱۹، دور نیمه نهایی به شیوه رفت و برگشتی برگزار شد، در حالی که در فصل ۲۱–۲۰۲۰، به دلیل تراکم برنامه بازی‌ها در پی تعلیق‌های ناشی از شیوع کووید ۱۹، نیمه‌نهایی‌ها با تک‌بازی برگزار شدند. برنامه این بود تا بازی‌های دور رفت و برگشت به ترتیب در هفته‌های آغاز شده از ۳ و ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲ برگزار شوند، با این حال در ۵ ژانویه ۲۰۲۲، لیگ فوتبال بازی دور رفت را میان آرسنال و لیورپول به دلیل موارد گزارش شده از کووید ۱۹ میان بازیکنان و
دلیل موارد گزارش شده از کووید ۱۹ میان بازیکنان و عوامل لیورپول تا ۱۳ ژانویه به تعویق انداخت. این تأخیر سبب شد تا بازی رفت در خانه لیورپول و بازی برگشت به تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۲ در خانه آرسنال برگزار شود. "چلسی در مجموع ۳–۰ پیروز شد." "لیورپول در مجموع ۲–۰ پیروز شد." فینال. چلسی و لیورپول هماورد یکدیگر در فینال شدند که به تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۲۲ برگزار شد. همچون فینال سال ۲۰۲۰ و طبق روال همیشگی، فینال در فوریه برگزار شد، بر خلاف فینال سال ۲۰۲۱ که در آوریل برگزار شد تا با توجه به محدودیت‌های ناشی از کووید ۱۹ در
شد تا با توجه به محدودیت‌های ناشی از کووید ۱۹ در انگلستان، تماشاگران بتوانند در ورزشگاه حاضر شوند. ورزشگاه ومبلی در ومبلی از منطقه برنت لندن میزبان این بازی بود. قهرمان، جواز حضور را در لیگ کنفرانس اروپا ۲۳–۲۰۲۲ به کسب می‌کرد، مگر آنکه سهمیه لیگ قهرمانان اروپا ۲۳–۲۰۲۲ یا لیگ اروپا ۲۳–۲۰۲۲ را به دست می‌آورد.
مستطیل قرمز فیلمی به کارگردانی حسن و حسین صیدخانی و تهیه‌کنندگی سید علی‌رضا سجاد پور محصول سال ۱۳۹۵ است. این فیلم برنده لوح زرین جشنواره فیلم میلان شد. خلاصه داستان. داستان این فیلم به یکی از وقایع جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد. قصه مردم جنگ‌زده‌ای است که حاضر به ترک محل زندگی خود نیستند؛ آن‌ها در اردوگاه برای نشاط روحی مسابقه فوتبالی برگزار می‌کنند، اما در دقیقه ۵۵ به ناگاه بازی متوقف می‌شود… سید علی خامنه‌ای درباره این حادثه می‌گوید «این حادثه باید برای مردم تبیین شود تا آن‌ها با شهدای چوار ایلام، آشنا
مردم تبیین شود تا آن‌ها با شهدای چوار ایلام، آشنا شوند.» مخاطب این فیلم عموم افراد می‌باشند و همچنین این فیلم در مدت ۰۱:۴۰:۰۰ پخش قابل دریافت است. مستطیل قرمز از دید گونه‌شناسی در سینمای ایران عضوی از ژانر «سینمای دفاع مقدس» محسوب می‌شود. عوامل و ساخت. در آبان ۱۳۹۵ خبری منتشر شد که یک فیلم سینمایی با موضوعیت رخداد بمباران زمین فوتبال چوار ساخته خواهد شد و کار فیلمبرداری آن در ایلام، تهران و شهرک سینمایی دفاع مقدس دنبال خواهد شد. تهیه‌کننده این اثر گفت داستان این فیلم دربارهٔ جنایت رژیم عراق در بمباران زمین
این فیلم دربارهٔ جنایت رژیم عراق در بمباران زمین فوتبال چوار ایلام است. داستان فیلم در زمان حال اتفاق می‌افتد و در دنباله به رخداد «چوار» پرداخته می‌شود. جوایز. فیلم سینمایی مستطیل قرمز برنده جشنواره فیلم میلان است که جایزه ویژه سال ۲۰۱۹ میلادی خود را به شبکه ورزش سیمای جمهوری اسلامی ایران به دلیل این فیلم اعطا کرد. این فیلم همچنین برگزیده جشنواره بین‌المللی مقاومت و کسب دیپلم افتخار و لوح زرین از جشنواره ملی فانوس نیز است. نقدها. بسیاری از عوامل چندین مرتبه نظرات خود را در جشنواره‌های داخل ایران و نیز در
نظرات خود را در جشنواره‌های داخل ایران و نیز در گفتگوها در خبرگزاری‌ها درمورد این فیلم بیان کرده‌اند. در ادامه به برخی از آن‌ها پرداخته شده‌است. کورش جاهد، منتقد سینما، دربارهٔ این فیلم گفت: «مستطیل قرمز» بر اساس واقعیت ساخته شده و مستندگونه است و لحن صدا و ریتم بیان گوینده جنبه مستندگونه فیلم را تقویت می‌کند. جنگ در کل پدیده وحشتناکی است اما جالب است که در این فیلم مدام به این نکته اشاره می‌شود که زندگی در جنگ نیز در جریان است. ما نیازمند نگاه جدیدی در سینمای دفاع مقدس هستیم و امیدوارم این دو برادر
در سینمای دفاع مقدس هستیم و امیدوارم این دو برادر کارگردان، با شور و حالی که کار را خود را آغاز کرده و فیلم پرزحمتی را ساخته‌اند، با وجود همه مشکلاتی که در سینما وجود دارد به راه خود ادامه دهند. علی اوسیوند بازیگر مستطیل قرمز دربارهٔ همکاری در این فیلم گفت: مستطیل قرمز نخستین تجربه فیلم بلند سینمایی برادران صیدخانی در ایلام بوده‌است که امیدوارم از حرکت شایسته و کاملاً ارزشمند این دو برادر حمایت شود تا در سال‌های آینده نیز این حرکت انسانی، فرهنگی و خدایی را ادامه دهند. اندیشه فولادوند بازیگر مستطیل قرمز در
ادامه دهند. اندیشه فولادوند بازیگر مستطیل قرمز در مورد این فیلم در مصاحبه با خبرگزاری مهر گفت خوش شانس بودم که به این فیلم دعوت شدم او همچنین با انتقاد از کم‌توجهی‌ها و کم‌کاری‌ها نسبت به دوران دفاع مقدس، شهدای این دوران را انسان‌هایی دارای ژن‌های واقعاً مقدس توصیف کرد.
هنری تیلور بلو (Henry Taylor Blow) (۱۵ ژوئیه ۱۸۱۷–۱۱ سپتامبر ۱۸۷۵)، دو دوره نماینده ایالت میسوری در مجلس نمایندگان ایالات متحده و سفیر ایالات متحده در ونزوئلا و برزیل بود. اوایل زندگی. هنری در شهرستان ساوت‌همپتون ایالت ویرجینیا در خانواده کاپیتان پیتر و الیزابت (تیلور) بلو مالکین بردهٔ مشهوری به‌نام درد اسکات، به دنیا آمد. بلو هشتمین فرزند از جمله ده فرزند خانواده بود. بلو با والدینش به هانتسویل ایالت آلاباما نقل مکان نمود و در آنجا پدرش تلاش ناموفقی را در کشاورزی انجام داد. در سال ۱۸۳۰ خانوادهٔ بلو دوباره
انجام داد. در سال ۱۸۳۰ خانوادهٔ بلو دوباره به سنت‌لوئیس ایالت میسوری نقل مکان کرد و پیتر بلو در آنجا مهمان‌خانه شبانه‌روزی باز کرد و بردگان خویش از جمله درد اسکات را که به‌عنوان کارگر فعالیت می‌کردند، در بدل مزد استخدام نمود. مادر هنری در سال ۱۸۳۱ فوت نمود و متعاقباً یک سال بعد، پدرش نیز درگذشت. هنری بلو از دانشگاه سنت لوئیس فارغ شد و به عنوان کارآموز در یک دفتر حقوقی شروع به کار نمود اما با مرگ والدین‌اش مجبور شد تا در بازرگانی شوهر خواهراش چارلز که فروش رنگ و نفت بود، به عنوان منشی کار نماید. هنری بلو
رنگ و نفت بود، به عنوان منشی کار نماید. هنری بلو اموال و دارایی خویش را به دو دختر مجرد و برادران جوان هنری به‌نام‌های تیلور و ویلیام واگذار نمود. هنری زمانی‌که پانزده ساله بود، پدرش فوت نمود اما به قدر کافی بالغ بود که به‌عنوان مردی شناخته شود که به تنهایی قادر به ادامهٔ زندگی است. شارلوت تیلور خواهر متأهل هنری بلو نیز میراث نگرفت. وی در سال ۱۸۳۱ با جوزف چارلز جونیور ازدواج نمود. جوزف چارلز، پدر چارلز نخستین روزنامه در غرب می‌سی‌سی‌پی را تأسیس نمود. خانوادهٔ چارلز، هنری را بعد از مرگ پدرش کمک نمودند و
چارلز، هنری را بعد از مرگ پدرش کمک نمودند و هنری کار خویش را به عنوان منشی در شرکت عمده فروشی دارو و رنگ آن‌ها آغاز نمود. پس از بازنشستگی چارلز پدر در سال ۱۸۳۶، هنری در این بازرگانی شریک شد. در سال ۱۸۳۸ این بازرگانی به‌نام چارلز، بلو و شرکت تغییر نام داده شد. صرف چند سال بعد در سال ۱۸۴۴ این شراکت منحل گردید. چارلز مالکیت داروخانه را به دست گرفت و بلو شرکت تولیدی را که بعداً به‌نام شرکت کولایر وایت لید و اویل معروف شد، را حفظ نمود. شرکت کولایر یکی از بزرگترین کارخانه‌ها در سنت لوئیس بود. چارلز، بلو و شرکت
کارخانه‌ها در سنت لوئیس بود. چارلز، بلو و شرکت تنها بازرگانی نبود که بلو رهبری می‌نمود. هنری و برادراش پیتر شرکت معدن‌کاری و ذوب گرنبی را ایجاد نمودند. هنری همچنین یک مدتی به‌صفت رئیس خط آهن کوه آهن خدمت نمود و در ایجاد کوره صنعت آهن در کارندولت کمک نمود. هنری با مینروا گریمسلی (۱۸۲۱–۱۸۷۵) دختر سرهنگ تورنتون، دختر مالک ثروتمند کارخانه تولید زین و سوسن (ستارک) ازدواج نمود که نُه فرزند از وی داشت. هنری و مینروا در سال ۱۸۴۰ ازدواج نمودند. هنری دختران‌اش را به کسب آموزش تشویق نمود و این کار در آن زمان کار
به کسب آموزش تشویق نمود و این کار در آن زمان کار غیرمعمول و خارق‌العادهٔ بود. یکی از آن دختران به‌نام سوسن الیزابت بلو مربی سرشناس قرن نوزدهم شد که نخستین کودکستان را در سراسر نواحی کشور بنیان‌گذاری نمود. در سال ۱۸۴۹ پس از آن‌که منزل خانوادگی آتش گرفت و بیماری همه‌گیر وبا به سرعت در سنت لوئیس گسترش یافت، بلو خانواده‌اش را به کاروندلت که در آن‌زمان شهر جداگانه بود، منتقل نمود. سرهنگ تورنتون در این محل به مساحت هفده جریب زمین را به فامیل هنری داد. بلو عمارت ویکتوریایی بر روی زمین بناء کرد که دارای کتابخانهٔ
بر روی زمین بناء کرد که دارای کتابخانهٔ با تابلوهای ساخت استادانه و پنجره‌های شیشه‌ای داغی بود که بعداً در موزه تاریخی میسوری نصب شد. زندگی سیاسی. با وجودیکه بلو در جنوب بزرگ شده بود ولی مخالف بردگی بود. والدین هنری بردهٔ داشتند، به‌نام درد اسکات که به امرسون فروختند و امرسون این برده را به سرزمین‌های آزاد ایلینوی و ویسکانسین برد. زمانیکه اسکات به سنت لوئیس برگشت، هنری تیلور بلو وی را تشویق کرد تا برای آزادی خویش دعوی باز نماید، زیرا وی در ایالت‌های آزاد زندگی کرده بود. هر دو برای تأمین مالی مالی این
زندگی کرده بود. هر دو برای تأمین مالی مالی این پرونده پول کمک نمودند که بر اثر آن این پرونده از طریق سیستم حقوقی تا دیوان عالی راه یافت. اسکات بعداً در پیشنهاد آزادی خویش ناکام شد. دادگاه حکم نمود که برده جزو اموال است نه شهروند. درد اسکات بعد از اینکه بیوه امرسون او را به تیلور بلو بخشید و تیلور او را برای همیشه آزاد نمود، سرانجام آزادی خویش را به‌دست‌آورد. بلو در سال ۱۸۵۴ به دلیل دیدگاه جمهوری‌خواهان در قبال برده‌داری به حزب جمهوری‌خواه پیوست. هنری تیلور بلو در آن سال به عضویت سنای میسوری انتخاب شد و از
بلو در آن سال به عضویت سنای میسوری انتخاب شد و از سال ۱۸۵۴ تا سال ۱۸۵۸ در این مجلس خدمت نمود. در سال ۱۸۶۰ بلو به عنوان نمایندهٔ میسوری در کنوانسیون شیکاگو خدمت کرد، جاییکه آنها ابراهام لینکلن را نامزد ریاست‌جمهوری معرفی نمودند. بلو در سال ۱۸۶۱ توسط رئیس‌جمهور ابراهام لینکلن وزیرمختار ونزوئلا تعیین شد و تا سال بعدی در این سمت خدمت نمود. بلو در این سمت برای بهبود بازرگانی بین ونزوئلا و دره می‌سی‌سی‌پی کار نمود. بلو برای مدت زیادی در این سمت باقی نماند. وی به‌منظور حمایت اتحادیه در جریان جنگ داخلی به ایالات
حمایت اتحادیه در جریان جنگ داخلی به ایالات متحده آمریکا برگشت. او بعداً به‌عنوان یک اتحادیه گریا بدون قید و شرط، به مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. بلو در سال‌های ۱۸۶۲ و ۱۸۶۴ در این مجلس انتخاب شد و الی سال ۱۸۶۷ خدمت نمود. بلو خواستار برگشت به کسب و کار خود در سنت لوئیس بود و از نامزدی مجدد در انتخابات سال ۱۸۶۷ خودداری نمود. بلو در کمیتهٔ مشترک بازسازی که اصلاحیه چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده را پیش‌نویس نمود، خدمت کرد. بلو در سال ۱۸۶۹ زمانیکه توسط رئیس‌جمهور یولیسیز سایمن گرانت به عنوان
توسط رئیس‌جمهور یولیسیز سایمن گرانت به عنوان سفیر در برزیل تعیین شد، به سیاست برگشت. بلو در سال ۱۸۷۴ به عضویت هیئت عالی رتبگانی که به‌منظور سازماندهی مجدد حکومت ناحیه کلمبیا گماشته شده بودند، تعیین شد. وی شش ماه پس از اشغال این پُست به اساس ملاحظات شخصی استعفا داد. مرگ و میراث. هنری تیلور بلو در سال ۱۸۷۵ به عمر ۵۸ سالگی در اسرتووگا ایالت نیویورک فوت نمود. مرگ بلو فقط پس از سه ماه از مرگ مینروا به‌وقوع پیوست. این دو به مدت ۳۵ سال با هم زندگی مشترک داشتند. مراسم جنازه بلو به مدت دو ساعت را دربرگرفت و قطار
مراسم جنازه بلو به مدت دو ساعت را دربرگرفت و قطار خاصی برای انتقال عزاداران از سنت لوئیس به خانه او در کاروندلت گماشته شد. وی در گورستان بلفونتاین در سنت لوئیس ایالت می‌سوزی دفن شد و از وی شش فرزند باقی‌ماند. بلو در تأسیس و ایجاد تعداد زیادی سازمان‌ها از جمله کلیسای پروتستان، مجمع فیلسوفان، انجمن فیل‌هارمونیک یا ترویج موسیقی سنت لوئیس، باشگاه قرن بیستم، آکادمی هنر غربی و مدرسهٔ دولتی کاروندلت، کمک نمود. جادهٔ بلو که از چندین شهرستان در همسایگی شهر سنت لوئیس جنوبی می‌گذرد، به‌نام بلو نام‌گذاری شده‌است.
جنوبی می‌گذرد، به‌نام بلو نام‌گذاری شده‌است. مدرسه اچ. تی بلو در واشینگتن دی‌سی نیز به‌نام وی نام‌گذاری شده بود. این مدرسه بعداً به‌منظور ایجاد مدرسه بلو-پیرس، با مدرسه ابتدائی فرانکلین پیرس ادغام شد. اخیراً این مدرسه به مدرسه ویژه‌ای به‌نام مدرسه ابتدائی دوستی بلو پیرس تغییر نام داده شد.
میراث جهانی در لیبی شامل پنج اثر ثبت شده در کشور لیبی توسط میراث جهانی است. سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. لیبی این پیمان‌نامه را در جمعه، ۱۳ اکتبر ۱۹۷۸ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی لیبی واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. هر پنج اثر ثبت‌شدهٔ لیبی در بخش آثار فرهنگی و سایت‌هایی تاریخی هستند. آثار ثبت