payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ملی برای وزن‌ها و اندازه‌گیری‌ها توسط یک مؤسسه ملی اندازه‌گیری (NMI) حفظ می‌شود که بالاترین سطح استانداردها را برای زیرساخت‌های کالیبراسیون / اندازه‌گیری قابلیت ردیابی در آن کشور فراهم می‌کند. نمونه‌هایی از سازمان‌های دولتی عبارتند از: آزمایشگاه ملی فیزیکی، بریتانیا (NPL) ، مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) در ایالات متحده آمریکا، Physikalisch-Technische Bundesanstalt (PTB) در آلمان، و Instituto Nazionale di Ricerca Metrologica (INRiM) در ایتالیا همان‌طور که توسط NIST تعریف شده‌است، «قابلیت ردیابی
که توسط NIST تعریف شده‌است، «قابلیت ردیابی اندازه‌گیری مستلزم ایجاد یک زنجیره ناگسستنی از مقایسه‌ها با مراجع اعلام شده با عدم قطعیت اعلام شده‌است.» یک ساعت ارائه می‌کند زمان قابل ردیابی با استاندارد زمانی مانند زمان جهانی هماهنگ یا زمان بین‌المللی اتمی قابل ردیابی است. سیستم موقعیت‌یاب جهانی منبع زمان قابل ردیابی است. زنجیره تأمین. در زنجیره تأمین یک محصول، قابلیت ردیابی ممکن است هم یک موضوع نظارتی و هم یک موضوع اخلاقی یا زیست‌محیطی باشد. قابلیت ردیابی به‌طور فزاینده ای به یک معیار اصلی برای تلاش‌های
به‌طور فزاینده ای به یک معیار اصلی برای تلاش‌های پایداری مرتبط با زنجیره‌های تأمین تبدیل می‌شود که در آن شناخت تولیدکننده، کارگران و سایر پیوندها به عنوان یک عامل ضروری است که زیربنای ادعاهای معتبر تأثیرات اجتماعی، اقتصادی یا زیست‌محیطی است. خرده فروشان دوستدار محیط زیست ممکن است تصمیم بگیرند اطلاعات مربوط به زنجیره تأمین خود را آزادانه در اختیار مشتریان قرار دهند، که نشان دهنده این واقعیت است که محصولاتی که می‌فروشند در کارخانه‌هایی با شرایط کار ایمن، توسط کارگرانی که دستمزد منصفانه دریافت می‌کنند، با
کارگرانی که دستمزد منصفانه دریافت می‌کنند، با استفاده از روش‌هایی که به محیط زیست آسیب نمی‌زند، تولید می‌شود. . مواد. در رابطه با مواد، قابلیت ردیابی به توانایی مرتبط ساختن یک قطعه تمام شده با نتایج آزمایش مخرب انجام شده بر روی ماده ای از همان شمش با عملیات حرارتی یکسان، یا مرتبط ساختن یک قطعه تمام شده با نتایج آزمایش انجام شده بر روی نمونه ای از همان، اشاره دارد. مذاب با تعداد قطعه منحصر به فرد ماده مشخص می‌شود. آزمایش‌های مخرب معمولاً شامل آزمایش‌های ترکیب شیمیایی و استحکام مکانیکی است. معمولاً روی قطعه
شیمیایی و استحکام مکانیکی است. معمولاً روی قطعه یا ماده خامی که شمش را مشخص می‌کند، شماره حرارتی مشخص می‌شود، و تعداد زیادی ممکن است گروهی از قطعات را که عملیات حرارتی مشابهی را تجربه کرده‌اند (یعنی در همان زمان در یک کوره قرار داشته‌اند) مشخص کند. قابلیت ردیابی مواد برای صنایع هوافضا، هسته ای و فرآیندی مهم است زیرا آنها اغلب از مواد با استحکام بالا استفاده می‌کنند که شبیه به نسخه‌های تجاری کم استحکام هستند. در این صنایع به قطعه ای که از مواد اشتباه ساخته شده‌است، «تقلبی» می‌گویند، حتی اگر تعویض آن تصادفی
«تقلبی» می‌گویند، حتی اگر تعویض آن تصادفی باشد. این رویه مشابه در سراسر صنایعی که از سخت‌افزار نظامی استفاده می‌کنند، از جمله صنعت اتصال دهنده‌ها، گسترش می‌یابد. لجستیک. در لجستیک، قابلیت ردیابی به قابلیت ردیابی کالا در طول زنجیره توزیع بر اساس شماره دسته ای یا سری اشاره دارد. قابلیت ردیابی جنبه مهمی است به عنوان مثال در صنعت خودرو، جایی که فراخوانی را ممکن می‌سازد، یا در صنایع غذایی که به ایمنی مواد غذایی کمک می‌کند. سازمان استاندارد بین‌المللی EPCglobal تحت GS1 استانداردهای EPCglobal Network (به ویژه
تحت GS1 استانداردهای EPCglobal Network (به ویژه استاندارد EPC Information Services EPCIS) را تأیید کرده‌است که نحو و معنایی را برای رویدادهای زنجیره تأمین و روش ایمن برای اشتراک گذاری انتخابی رویدادهای زنجیره تأمین با شرکای تجاری تدوین می‌کند. این استانداردها برای ردیابی در استقرار موفقیت‌آمیز در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار گرفته‌اند و در حال حاضر طیف گسترده‌ای از محصولات وجود دارد که دارای گواهینامه سازگاری با این استانداردها هستند. فرآوری مواد غذایی. در فرآوری مواد غذایی (فرآوری گوشت، فرآوری
غذایی. در فرآوری مواد غذایی (فرآوری گوشت، فرآوری محصولات تازه)، اصطلاح قابلیت ردیابی به ثبت از طریق بارکدها یا برچسب‌های RFID و سایر رسانه‌های ردیابی، تمام حرکت محصول و مراحل در فرایند تولید اشاره دارد. یکی از دلایل کلیدی که این یک نقطه بحرانی است، در مواردی است که موضوع آلودگی به وجود می‌آید و نیاز به فراخوانی است. در مواردی که قابلیت ردیابی به دقت رعایت شده‌است، می‌توان با تاریخ/زمان و مکان دقیق مشخص کرد کدام کالا باید فراخوان شود و کدام یک ایمن هستند که به‌طور بالقوه باعث صرفه جویی در میلیون‌ها دلار در
به‌طور بالقوه باعث صرفه جویی در میلیون‌ها دلار در فرایند فراخوان می‌شود. قابلیت ردیابی در صنعت فرآوری مواد غذایی نیز برای شناسایی مناطق کلیدی تولید و کیفیت بالا در یک کسب و کار، در مقابل مناطق با بازده کم، و نقاطی که در فرایند تولید ممکن است بهبود یابد، استفاده می‌شود. در "نرم‌افزار پردازش مواد غذایی"، سیستم‌های ردیابی به استفاده از یک قطعه داده منحصر به فرد (به عنوان مثال، تاریخ/زمان سفارش یا یک شماره دنباله‌ای سریالی، به‌طور کلی از طریق استفاده از بارکد / RFID) دلالت می‌کند که می‌تواند در کل جریان تولید
RFID) دلالت می‌کند که می‌تواند در کل جریان تولید ردیابی شود. تمام بخش‌های کسب و کار، از جمله تأمین کنندگان و فروش آینده از طریق زنجیره تأمین. پیام‌ها و فایل‌ها در هر نقطه از سیستم می‌توانند از نظر صحت و کامل بودن، با استفاده از نرم‌افزار ردیابی برای یافتن تراکنش و/یا محصول خاص در زنجیره تأمین، ممیزی شوند. در سیستم‌های غذایی، ISO 22005، به عنوان بخشی از خانواده استانداردهای ISO 22000، برای تعریف اصول ردیابی مواد غذایی و مشخص کردن الزامات اساسی برای طراحی و اجرای سیستم ردیابی خوراک و مواد غذایی ایجاد
و اجرای سیستم ردیابی خوراک و مواد غذایی ایجاد شده‌است. این می‌تواند توسط سازمانی که در هر مرحله از زنجیره خوراک و غذا فعالیت می‌کند اعمال شود. قانون غذای عمومی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۲ به اجرا درآمد و قابلیت ردیابی را برای اپراتورهای غذا و خوراک اجباری کرد و آن مشاغل را ملزم به اجرای سیستم‌های ردیابی کرد. اتحادیه اروپا در آوریل ۲۰۰۴ سیستم کنترل تجاری و کارشناسی خود یا TRACES را معرفی کرد. این سیستم یک پایگاه داده مرکزی برای ردیابی حرکت حیوانات در داخل اتحادیه اروپا و از کشورهای ثالث فراهم می‌کند. استرالیا
اروپا و از کشورهای ثالث فراهم می‌کند. استرالیا سیستم ملی شناسایی دام خود را برای پیگیری وضعیت دام از بدو تولد تا کشتارگاه دارد. هند ابتکاراتی را برای راه اندازی سیستم‌های ردیابی در سطوح دولتی و شرکتی آغاز کرده‌است. Grapenet, ابتکاری توسط اداره توسعه صادرات کشاورزی و محصولات غذایی فرآوری شده (APEDA)، وزارت بازرگانی، دولت هند نمونه ای در این راستا است. GrapeNet یک سیستم نرم‌افزاری مبتنی بر اینترنت برای نظارت بر انگور تازه صادر شده از هند به اتحادیه اروپا است. GrapeNet اولین ابتکار در نوع خود در هند است که
GrapeNet اولین ابتکار در نوع خود در هند است که سیستمی را برای نظارت بر باقیمانده آفت کش‌ها، دستیابی به استانداردسازی محصول و تسهیل ردیابی از پالت‌ها به مزرعه پرورش دهنده هندی، از طریق مراحل مختلف نمونه برداری، راه اندازی کرده‌است. آزمایش، صدور گواهینامه و بسته‌بندی. Grapenet برنده جایزه ملی (طلا)، در برندگان اعلام شده برای بهترین طرح‌های دولت الکترونیکی انجام شده در هند در سال شد. اداره تولید تجارت خارجی (DGFT)، دولت هند، از طریق اطلاعیه خود مورخ ۴ مارس ۲۰۰۹ مربوط به اصلاحیه سیاست تجارت خارجی (RE2008)
۲۰۰۹ مربوط به اصلاحیه سیاست تجارت خارجی (RE2008) دستور داده‌است که صادرات به اتحادیه اروپا مشروط به ثبت در APEDA مجاز است. اجباری کردن Grapenet برای کلیه صادرات انگور تازه از هند به اروپا. اروگوئه همچنین سیستمی به نام "سیستم ردیابی و اطلاعات الکترونیکی صنعت گوشت گاو" طراحی کرده‌است. محصولات جنگلی. در چارچوب حمایت از زنجیره تأمین قانونی و پایدار جنگل، قابلیت ردیابی در دهه گذشته به عنوان ابزاری جدید برای تأیید ادعاها و اطمینان دادن به خریداران در مورد منبع مواد آنها ظهور کرده‌است. ردیابی الوار که عمدتاً از
آنها ظهور کرده‌است. ردیابی الوار که عمدتاً از اروپا خارج می‌شود و کشورهایی را هدف قرار می‌دهد که قطع درختان غیرقانونی در آنها یک مشکل کلیدی بوده‌است (کشورهای FLEGT)، اکنون بخشی از تجارت روزانه برای بسیاری از شرکت‌ها و حوزه‌های قضایی است. قابلیت ردیابی کامل مزایایی را برای شرکای متعدد در طول زنجیره تأمین فراتر از سیستم‌های صدور گواهینامه ارائه می‌دهد، از جمله: تعدادی از شرکت‌های ردیابی الوار برای خدمات رسانی به تقاضای جهانی در حال فعالیت هستند. توسعه سیستم‌ها و نرم‌افزار. در سیستم‌ها و توسعه نرم‌افزار،
و نرم‌افزار. در سیستم‌ها و توسعه نرم‌افزار، اصطلاح قابلیت ردیابی (یا قابلیت ردیابی نیازمندی‌ها) به توانایی مرتبط کردن نیازمندی‌های محصول به منطق ذینفعان و انتقال به مصنوعات طراحی، کد و موارد آزمایش مربوطه اشاره دارد. قابلیت ردیابی از بسیاری از فعالیت‌های مهندسی نرم‌افزار مانند تجزیه و تحلیل تأثیر تغییر، تأیید انطباق یا ردیابی کد، انتخاب آزمون رگرسیون و اعتبارسنجی الزامات پشتیبانی می‌کند. معمولاً در قالب یک ماتریس ایجاد شده برای تأیید و اعتبار پروژه انجام می‌شود. متأسفانه، ساخت و نگهداری یک ماتریس ردیابی
می‌شود. متأسفانه، ساخت و نگهداری یک ماتریس ردیابی نیازمندی‌ها (RTM) می‌تواند بسیار دشوار باشد و با گذشت زمان، ردیابی‌ها به حالت نادرست فرسایش می‌یابند مگر اینکه تاریخ/زمان مهر و موم شده باشد. روش‌های خودکار جایگزین برای ایجاد ردیابی با استفاده از روش‌های بازیابی اطلاعات توسعه یافته‌اند. در نرم‌افزار پردازش تراکنش، قابلیت ردیابی به معنای استفاده از یک قطعه داده منحصر به فرد (به عنوان مثال، تاریخ/زمان سفارش یا شماره ترتیبی است) است که می‌تواند از طریق کل جریان نرم‌افزاری همه برنامه‌های کاربردی مربوطه ردیابی
نرم‌افزاری همه برنامه‌های کاربردی مربوطه ردیابی شود. پیام‌ها و فایل‌ها در هر نقطه از سیستم می‌توانند از نظر صحت و کامل بودن، با استفاده از کلید ردیابی برای یافتن تراکنش خاص، ممیزی شوند. گاهی به این ردپای تراکنش نیز گفته می‌شود. مراقبت‌های بهداشتی. ایمنی بیمار در حین ارائه خدمات بهداشتی و درمانی با افزایش و بهبود کیفیت زندگی شهروندان، نقش مهمی در جلوگیری از تأخیر در بهبودی یا حتی مرگ و میر دارد و به عنوان شاخصی از وضعیت کیفی خدمات بهداشتی محسوب می‌شود حفظ ایمنی بیمار یک کار پیچیده‌است. و شامل عوامل ذاتی
ایمنی بیمار یک کار پیچیده‌است. و شامل عوامل ذاتی محیط و اعمال انسان است. فن آوری‌های جدید ابزارهای ردیابی بیماران و داروها را تسهیل می‌کند. این امر به ویژه برای داروهایی که ریسک و هزینه بالایی در نظر گرفته می‌شوند، مرتبط است. سازمان بهداشت جهانی اهمیت قابلیت ردیابی برای محصولات پزشکی با منشأ انسانی (MPHO) را تشخیص داده‌است و از کشورهای عضو خواسته‌است که «اجرای سیستم‌های کدگذاری سازگار جهانی را برای تسهیل قابلیت ردیابی ملی و بین المللی تشویق کنند». امنیت و مبارزه با جرم و جنایت. برای جلوگیری از سرقت، و کمک
با جرم و جنایت. برای جلوگیری از سرقت، و کمک به مکان‌یابی اشیاء مسروقه، ممکن است کالاها به صورت غیرقابل تشخیص یا غیرقابل شناسایی علامت گذاری شوند تا مشخص شود که دزدیده شده‌اند و در برخی موارد شناسایی می‌شوند. به عنوان مثال، گاهی ترتیب داده می‌شود که اسکناس‌های دزدیده شده با رنگ پاک نشدنی علامت گذاری می‌شوند تا نشان دهند که دزدیده شده‌اند. آنها را می‌توان با شماره سریال منحصر به فرد آنها شناسایی کرد. اعلام اینکه ماشین‌های پول نقد مجهز به سمپاش‌های SmartWater بودند، ژل نامرئی که برای سال‌ها قابل تشخیص بود،
بودند، ژل نامرئی که برای سال‌ها قابل تشخیص بود، برای علامت‌گذاری سارقان و لباس‌های آن‌ها هنگام نفوذ یا دستکاری دستگاه، در یک طرح آزمایشی در سال ۲۰۱۶ برای کاهش ۹۰ درصدی سرقت پیدا شد.
دوره معبد دوم یا دوره پس از تبعید در تاریخ یهودیان، حدود ۶۰۰ سال (۵۱۶ قبل از میلاد – ۷۰ میلادی) را نشان می‌دهد که معبد دوم در شهر اورشلیم وجود داشت. این دوره با بازگشت به صهیون و بازسازی معبد در اورشلیم آغاز شد و با جنگ اول یهودی-رومی و محاصره اورشلیم توسط رومیان پایان یافت. در سال ۵۸۷/۵۸۶ قبل از میلاد، امپراتوری نو بابلی پادشاهی یهودا را فتح کرد؛ یهودیان استقلال خود را در جریان محاصره بابلی اورشلیم از دست دادند و معبد اول نابود شد. پس از آنکه بابلی‌ها یهودا را به عنوان یک استان الحاق کردند، بخشی از جمعیت
را به عنوان یک استان الحاق کردند، بخشی از جمعیت تسلیم شده به بابل تبعید شدند. این دوره تبعید نزدیک به پنج دهه به طول انجامید و پس از آنکه امپراتوری نو بابلی خود توسط امپراتوری هخامنشی پارس فتح شد. امپراتوری هخامنشی مالک سرزمین‌های بابلی شد. بلافاصله پس از پیروزی، کوروش بزرگ پادشاه پارس، فرمانی موسوم به فرمان کوروش را صادر کرد که در آن تبعیدیان را تشویق می‌کرد به سرزمین اجدادی خود که توسط پارسیان به عنوان یک استان خودگردان یهودی-محور برپا شده بود، بازگردند. در دوران پارسیان (حدود ۵۳۹-۳۳۲ قبل از میلاد)،
در دوران پارسیان (حدود ۵۳۹-۳۳۲ قبل از میلاد)، جمعیت بازگشته یهودی شهر را احیا کردند و معبد را در اورشلیم بازسازی نمودند. در سال ۳۳۲ قبل از میلاد، امپراتوری هخامنشی به دست اسکندر کبیر سقوط کرد و این منطقه بعداً به پادشاهی پتولمائی (حدود ۳۰۱-۲۰۰ قبل از میلاد) و امپراتوری سلوکی (حدود ۲۰۰-۱۶۷ قبل از میلاد) ملحق شد. شورش مکابیان علیه حکومت سلوکیان به تأسیس یک پادشاهی یهودی مستقل تحت سلسله به نام حشمونیان (۱۴۰-۳۷ قبل از میلاد) منجر شد. در حالی که در ابتدا این پادشاهی تحت هژمونی سلوکیان حکومت نیمه مستقل داشت،
پادشاهی تحت هژمونی سلوکیان حکومت نیمه مستقل داشت، پادشاهی حشمونیان به تدریج خودگردانی کامل را به دست آورد زیرا آنها با انجام لشکرکشی‌های نظامی سلوکیان را که رو به ضعف می‌رفتند از منطقه بیرون راندند و خود را به عنوان آخرین پادشاهی یهودی و پیش از وقفه‌ای حدود ۲۰۰۰ ساله در حاکمیت یهودیان در خاورمیانه برقرار کردند. در سال ۶۳ قبل از میلاد، جمهوری روم پادشاهی حشمونیان را شکست داد. در سال ۳۷ قبل از میلاد، رومیان هیرودیس کبیر را به عنوان پادشاه یهودیه وابسته به خود منصوب کردند. در سال ۶ میلادی، یهودیه به‌طور کامل
منصوب کردند. در سال ۶ میلادی، یهودیه به‌طور کامل در قالب استان یهودیه به امپراتوری روم ملحق شد. نارضایتی فزاینده از حکومت روم و آشوب‌های داخلی در نهایت منجر به جنگ اول یهودی-رومی (۶۶-۷۳ میلادی) شد که به ویرانی اورشلیم و معبد آن انجامید و دوره معبد دوم را پایان داد. همزمان با تکامل یهودیت دوره معبد دوم، جریان‌های مذهبی متعددی ظهور کرد و تحولات فرهنگی، مذهبی و سیاسی گسترده‌ای رخ داد. تدوین کانون عهد عتیق، کنیسه و امور مربوط به انجیل یهودی می‌تواند به دوره معبد دوم ردیابی شود. بر اساس سنت یهودی، در اوایل دوره
دوم ردیابی شود. بر اساس سنت یهودی، در اوایل دوره معبد دوم پیامبری متوقف شد؛ این امر یهودیان را در زمانی که بیشترین نیاز به راهنمایی و حمایت الهی را احساس می‌کردند، بدون آن رها کرد. تحت حکومت یونانی، نفوذ رو به گسترش یونانی‌گرایی در یهودیت برای آن دسته از یهودیانی که به آیین توحیدی خود چنگ می‌زدند، منبع اختلاف شد؛ این امر یکی از عوامل اصلی شورش مکابیان بود. در سال‌های پایانی این دوره، جامعه یهودی از نظر افکاری عمیقاً قطبی شده بود و فرقه‌های فریسیان، صدوقیان، اسنیان، مُتعَصِّبان و مسیحیت اولیه شکل گرفت. آثار
اسنیان، مُتعَصِّبان و مسیحیت اولیه شکل گرفت. آثار مهم یهودی نیز در دوره معبد دوم نگاشته شد، از جمله بخش‌هایی از عهد عتیق مانند کتاب‌های عزرا، نحمیا، استر و دانیال و نوشته‌هایی که بخشی از کتاب های قدیس نشده و نسخ دریای مرده هستند. از میان منابع اصلی این دوره می‌توان به نوشته‌های یوسفوس، فیلون، کتاب‌های مکابیان، نویسندگان یونانی و رومی و ادبیات ربانی بعدی اشاره کرد. ویرانی اورشلیم و معبد دوم در سال 70 میلادی یکی از مخرب‌ترین رویدادها در تاریخ یهودیان محسوب می‌شود. از دست رفتن شهر اجدادی و معبد، بازسازی فرهنگ
از دست رفتن شهر اجدادی و معبد، بازسازی فرهنگ یهودی را برای تضمین بقای آن ضروری ساخت. فرقه‌های یهودی مبتنی بر معبد ناپدید شدند. یهودیت ربانی که بر پایه پرستش جمعی در کنیسه و مطالعه تورات بنا شده بود، سرانجام از مکتب فریسیان برآمد و به شکل غالب این آیین تبدیل شد.[ در همین دوره، مسیحیت به تدریج از یهودیت جدا شد و به آیینی عمدتاً غیریهودی تبدیل گردید. چند دهه پس از جنگ اول یهودی-رومی، شورش بارکخبا (132-135 میلادی) درگرفت؛ سرکوب خشونت‌بار آن توسط رومیان جمعیت یهودی در یهودیه را بیش از پیش کاهش داد و نقش
یهودی در یهودیه را بیش از پیش کاهش داد و نقش پراکندگی یهودیان را تقویت کرد، به گونه‌ای که مرکز جمعیت یهودی به منطقه شمالی جلیل که مشنا در آنجا تدوین شد و سپس به بابل با جوامع کوچک‌تر در سراسر مدیترانه منتقل شد. تاریخچه. دوران پارسی ( ۵۳۸-۳۳۲ پیش از میلاد ). بر اساس کتاب عزرا، کوروش کبیر هخامنشی در سال ۵۳۸ قبل از میلاد، یک سال پس از تسخیر بابل, تبعید بابلی را پایان داد . این تبعید با بازگشت زروبابل شاهزاده (که او را شاهزاده می‌نامیدند زیرا از نسل سلسله داوود بود) و یوشع کاهن (از نسل کاهنان اعظم معبد) و ساخت
بود) و یوشع کاهن (از نسل کاهنان اعظم معبد) و ساخت معبد دوم در فاصله سال‌های ۵۲۱ تا ۵۱۶ قبل از میلاد پایان یافت. منشور کوروش، لوحی باستانی که در آن اعلامیه‌ای به نام کوروش در مورد بازسازی معابد و بازگرداندن مردم تبعیدی نوشته شده است، اغلب به عنوان تأییدی بر اصالت فرامین کتاب مقدس منسوب به کوروش تلقی شده است، اما برخی دیگر از محققان اشاره می‌کنند که متن این لوح مربوط به بابل و بین‌النهرین است و هیچ اشاره‌ای به یهودیه یا اورشلیم ندارد. پروفسور لستر ال. گراب مدعی شد که "فرمان ادعایی کوروش" در مورد یهودیه،
مدعی شد که "فرمان ادعایی کوروش" در مورد یهودیه، "نمی‌تواند اصیل تلقی شود"، اما یک "سیاست کلی برای اجازه بازگشت تبعیدیان و احیای اماکن پرستشی" وجود داشت. او همچنین اظهار داشت که شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این بازگشت یک "جریان آرام" طی دهه‌ها بوده است، نه یک رویداد منفرد. هخامنشیان ممکن است ابتدا با حکومت بر یهودیه به عنوان یک پادشاهی وابسته داوودی تحت نظر نوادگان یهویاکین آزمایش کرده باشند، اما تا اواسط قرن پنجم قبل از میلاد، یهودیه در عمل به یک حکومت روحانی تبدیل شده بود که توسط کاهنان اعظم موروثی و
روحانی تبدیل شده بود که توسط کاهنان اعظم موروثی و یک فرماندار منصوب شده توسط هخامنشیان، اغلب یهودی، که وظیفه حفظ نظم و پرداخت باج را برعهده داشت، اداره می‌شد. گروه دومی به تعداد ۵۰۰۰ نفر، به رهبری عزرا و نحمیا، در سال ۴۵۶ قبل از میلاد به یهودیه بازگشتند. نفر اول توسط پادشاه هخامنشی ماموریت داده شد که قوانین تورات را اجرا کند و نفر دوم مقام فرماندار و ماموریت سلطنتی برای بازسازی دیوارهای شهر را داشت. کتاب مقدس از تنش میان بازگشتگان و کسانی که در یهودیه مانده بودند سخن می‌گوید، گروه اول تلاش "ساکنان سرزمین"
بودند سخن می‌گوید، گروه اول تلاش "ساکنان سرزمین" برای مشارکت در بازسازی معبد را رد کردند؛ این رویکرد بر پایه انحصارگرایی بود که تبعیدیان در زمان اقامت در بابل پرورش داده بودند و احتمالاً بخشی از آن نیز ناشی از اختلافات بر سر امور مالکیت بود. بنابراین، کارنامه عزرا و نحمیا در قرن پنجم قبل از میلاد نوعی مستعمره‌گرایی معکوس مذهبی بود، تلاشی از سوی یکی از گروه‌های یهودی متعدد در بابل برای ایجاد یک جامعه خودگردان و با آداب طاهرانه که از پیشگویی‌های حزقیال و پیروانش الهام گرفته بود. دوره هخامنشی، به ویژه بازه
الهام گرفته بود. دوره هخامنشی، به ویژه بازه ۵۳۸ تا ۴۰۰ قبل از میلاد، پایه‌های دین متحد یهودی و آغاز کانون کتاب مقدس را بنا نهاد. توراتِ نهایی به‌طور گسترده‌ای محصول دوره هخامنشی (احتمالاً ۴۵۰ تا ۳۵۰ قبل از میلاد) دانسته می‌شود. این اجماع با دیدگاه سنتی یهودی که نقش محوری را به عزرا در اشاعه آن نسبت می‌دهد، همخوانی دارد. پیشنهاد شده است که اصلاحات داریوش در ساختارهای اداری امپراتوری، که شامل جمع‌آوری، تدوین و اجرای قوانین محلی بود، نیروی محرکه پشت ویرایش تورات یهودی بوده است. جمعیت یهودیه در دوره هخامنشی
یهودی بوده است. جمعیت یهودیه در دوره هخامنشی به‌طور قابل توجهی کاهش یافت؛ به احتمال زیاد هرگز از ۳۰۰۰۰ نفر تجاوز نکرد. این رقم نشان‌دهنده ۷۰ درصد کاهش در مقایسه با اواخر دوره اول معبد است. محدوده شهر اورشلیم نیز در مقایسه با اواخر دوره اول معبد کوچکتر بود. شهر به اندازه قبل از قرن هشتم قبل از میلاد کوچک شد و مناطق مسکونی آن - شهر داوود و تپه معبد - حدود ۱۵۰۰ نفر جمعیت داشت. با احتساب مزارع و مناطق مسکونی بدون دیوار اطراف، جمعیت اورشلیم حدود ۳۰۰۰ نفر بود. بقیه جمعیت در شهرک‌ها و روستاهای کوکوچک و بدون دیوار
جمعیت در شهرک‌ها و روستاهای کوکوچک و بدون دیوار زندگی می‌کردند. اسرائیل دوره هخامنشی متشکل از نوادگان ساکنان پیشین پادشاهی یهودیه، بازگشتگان از جامعه تبعیدیان بابلی، بین‌النهرینی‌هایی بود که به آنها پیوسته یا خود در دوره‌ای بسیار قدیمی‌تر به سامره تبعید شده بودند، سامری‌ها و دیگران. دوران هلنیستی ( ۳۳۳-۱۱۰ پیش از میلاد ). در سال ۳۳۲ پیش از میلاد، این منطقه توسط اسکندر کبیر مقدونی فتح شد و دوران هلنیستی را آغاز کرد. پس از مرگ وی در سال ۳۲۲ پیش از میلاد، فرماندهانش امپراتوری را تقسیم کردند و یهودیه منطقه
امپراتوری را تقسیم کردند و یهودیه منطقه مرزی بین امپراتوری سلوکی و مصر بطلمیوسی شد. در دوران پادشاهی‌های هلنیستی، یهودیه توسط مقام موروثی کاهن اعظم اسرائیل به عنوان یک تابعدار هلنیستی حکومت می‌شد. در همین زمان، هلنیسم تا حدودی از طریق انواع تماس‌ها، به ویژه در نتیجه توسعه تجارت و ورود مهاجران یونانی، به تدریج در سراسر منطقه گسترش یافت. بین سال‌های ۳۰۱ تا ۲۱۹ پیش از میلاد، بطلمیوسی‌ها با آرامش نسبی بر یهودیه حکومت کردند. یهودیان اغلب در ادارات و ارتش بطلمیوسی مشغول به کار بودند، که به ظهور یک طبقه نخبه
مشغول به کار بودند، که به ظهور یک طبقه نخبه یهودی هلنیستی (مثل تابیادها) منجر شد. این دوره همچنین شاهد ظهور یهودیت هلنیستی بود که ابتدا در میان یهودیان مهاجر اسکندریه و انطاکیه پدید آمد و سپس به یهودیه گسترش یافت. مهمترین محصول ادبی این امیزش فرهنگی، ترجمه هفتادگانی ( سپتواگینتا ) عهد عتیق از عبری و آرامی عبری به زبان یونانی کوینه است. دلیل تهیه این ترجمه این بود که بسیاری از یهودیان اسکندریه توانایی صحبت کردن به عبری و آرامی را از دست داده بودند. در آغاز قرن دوم پیش از میلاد، یک لشکرکشی نظامی موفق در
قرن دوم پیش از میلاد، یک لشکرکشی نظامی موفق در سوریه توسط آنتیوخوس سوم سلوکی سرانجام این منطقه را به امپراتوری سلوکی پیوست، و در سال ۱۹۸ پیش از میلاد اورشلیم تحت کنترل وی درآمد. سلوکیان، همانند بطلمیوسی‌ها پیش از آنها، حاکمیت بر یهودیه را داشتند: آنها فرهنگ یهودی را احترام می‌گذاشتند و از نهادهای یهودی حمایت می‌کردند. این سیاست توسط آنتیوخوس چهارم به شدت معکوس شد، احتمالاً به دلیل اختلاف بر سر رهبری معبد در اورشلیم و مقام کاهن اعظم یا شورشی که ماهیت آن در گذر زمان از بین رفته است. آنتیوخوس چهارم فرامینی را
زمان از بین رفته است. آنتیوخوس چهارم فرامینی را صادر کرد که بسیاری از آداب سنتی یهودی را ممنوع می‌کرد و علیه یهودیان متدین یک کارزار آزار و اذیت را آغاز کرد. این امر شورشی را علیه حکومت وی، شورش مکابیان را برانگیخت. این فرامین از رویه معمول سلوکیان که تلاش نمی‌کردند مذاهب محلی را در امپراتوری خود سرکوب کنند، منحرف شده بود. محققان عهد عتیق گاهی از دوران حکومت آنتیوخوس به عنوان "بحران‌های آنتیوخی" برای یهودیان, و به عنوان یک دوره جنگ داخلی بین یهودیت هلنیستی و ارتدوکس یاد می‌کنند. شورش مکابیان ( ۱۶۷-۱۴۱ پیش
و ارتدوکس یاد می‌کنند. شورش مکابیان ( ۱۶۷-۱۴۱ پیش از میلاد ). طبق کتاب اول مکابیان، دوم مکابیان و جوزفوس، امپراتور سلوکی آنتیوخوس چهارم (۱۷۵-۱۶۴ پیش از میلاد) پس از حمله موفقیت آمیزش به مصر بطلمیوسی (۱۷۰ تا ۱۶۸ پیش از میلاد) که با مداخله جمهوری روم عقب رانده شد، تلاش کرد کنترل سختگیرانه ای را بر ساتراپی سلوکی سوریه کوهستانی و فینیقیه اعمال کند. او اورشلیم و معبد را غارت کرد و آیین های مذهبی و فرهنگی یهودی و سامری را سرکوب کرد،[. و رسوم یونانی را تحمیل نمود (حدود ۱۶۸-۱۶۷ پیش از میلاد) اقدامات آنتیوخوس نه
(حدود ۱۶۸-۱۶۷ پیش از میلاد) اقدامات آنتیوخوس نه تنها نخبگان بلکه روستاییان که عمدتاً متأثر از یونانی گرایی نشده بودند را نیز خشمگین کرد. در ۱۶۷ پیش از میلاد، متاتیاس، یک کاهن یهودی از خاندان حشمونیان، یک یهودی را در زادگاهش مودیین که برای قربانی به خدایان یونانی پیش قدم شده بود کشت؛ سپس یک مقام سلوکی که دستور قربانی را داده بود را نیز کشت. بنا بر کتاب اول مکابیان، او اعلام کرد: "هرکس برای شریعت غیور است و از پیمان حمایت می کند با من بیاید!", و با پسرانش و پیروانش به بیابان یهودیه گریخت. این رویدادها آغاز
پیروانش به بیابان یهودیه گریخت. این رویدادها آغاز شورش مکابیان را نشان می دهد.. هنگامی که متاتیاس درگذشت، پسرش یهودا مکابی رهبری شورش را برعهده گرفت. او با استفاده از تاکتیک های چریکی، چندین ارتش کوچک سلوکی را در حالی که آنتیوخوس چهارم در شرق درگیر جنگ بود شکست داد. این درگیری به شدت مذهبی بود زیرا مکابیان برای متمایز کردن خود از مخالفان یهودی شان، خود را یهودیان افراطی معرفی می کردند و اقدام به ختنه اجباری گسترده می کردند. یهودا در نهایت موفق شد اورشلیم را تصرف کند و معبد بی حرمت شده را پاکسازی کند.. این
تصرف کند و معبد بی حرمت شده را پاکسازی کند.. این رویداد با جشن یهودی حنوکا گرامی داشته می شود.. در ۱۶۴ پیش از میلاد، مرگ آنتیوخوس چهارم و درگیری فرماندهانش بر سر سرپرستی پسر کوچکش آنتیوخوس پنجم، به نفع مکابیان بود؛ این آشفتگی زمانی پایان یافت که برادرزاده آنتیوخوس چهارم، دمتریوس یکم، از تبعید در روم بازگشت، آنتیوخوس پنجم را برکنار کرد و بر تخت سلوکیان نشست. دمتریوس جنگ را علیه مکابیان ادامه داد و از مخالفان یهودی آنها پشتیبانی کرد. در این زمان بود که یهودا توانست با رومیان پیمانی ببندد. حدود ۱۶۱ پیش از
توانست با رومیان پیمانی ببندد. حدود ۱۶۱ پیش از میلاد، پیمان رومی-یهودی امضا شد. در ۱۶۰ پیش از میلاد، باکیدس، سردار سلوکی، مکابیان را در نبرد الاسا در ۱۶۰پیش از میلاد شکست داد؛ مرگ یهودا در این نبرد ضربه سنگینی به شورشیان وارد کرد.. پس از مرگ یهودا، برادرش جاناتان آفوس رهبری شورش را به عهده گرفت. او از کشمکش داخلی سلوکیان بین پادشاه دمتریوس یکم سوتر و یک غاصب به نام الکساندر بالاس بهره برد. هر دو تلاش کردند جاناتان را با امتیازات به سوی خود جلب کنند و الکساندر بالاس حتی او را به مقام کاهن اعظم برگزید.
بالاس حتی او را به مقام کاهن اعظم برگزید. الکساندر بالاس در نهایت موفق شد خود را تثبیت کند، اما به سرعت توسط پسر دمتریوس، دمتریوس دوم شکست خورد. نبرد بر سر تاج و تخت اکنون بین او و سردار دیودوتوس تریفون بود که موقعیت جاناتان را بیش از پیش تقویت کرد. این وضعیت حتی زمانی که تریفون موفق شد با خیانت جاناتان را در عکا دستگیر بکند و به قتل برساند، تغییری نکرد. در ۱۴۲ پیش از میلاد، سیمون تاسی، آخرین پسر متاتیاس، رهبری شورش و کاهن اعظمی را برعهده گرفت. او در نهایت موفق شد آکرا، یک مجتمع نظامی در اورشلیم که آخرین
موفق شد آکرا، یک مجتمع نظامی در اورشلیم که آخرین نماد حاکمیت سلوکیان در یهودیه بود را نابود کند. دولت رعیتی حشمونیان ( ۱۴۰-۱۱۰ پیش از میلاد ). پس از اغتشاش و کشتار سیمون و جایگزینی او توسط پسرش یوحان حیرکانوس اول (حدود ۱۳۴-۱۰۴ پیش از میلاد)، آنتیوخوس هفتم با ارتش بزرگی به یهودیه حمله کرد و پس از دو سال محاصره حیرکانوس حاکم رعیتی در اورشلیم را مجبور به تسلیم کرد . با این حال، پس از مرگ آنتیوخوس در جنگ‌های سلوکی-پارتی در سال ۱۲۹ پیش از میلاد، سلوکی‌ها ضعیف شده بودند و دیگر نمیتوانستند بتوانند سیاست فعالی را