payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لوح کوچک و قابل‌حملی بود که بسته به نوع و درجه آن، از موادی چون طلا، نقره و چوب ساخته می‌شد. از پایزه‌ها به‌عنوان نشان ابلاغ مأموریت، معرفی‌نامه شغلی و نیز نشان افتخار استفاده می‌کردند. مغولان بهره‌گیری از پایزه را از حکومت‌های شمال چین (ختا) فرا گرفتند. پایزه‌های دوره ایلخانی دارای نوشته‌هایی به زبان مغولی و خط اویغوری بودند. امروزه تنها دو نمونه پایزه ایلخانی باقی‌مانده که در موزه ملی ایران و موزه بنیاد مستضعفان نگهداری می‌شوند. هر دو نمونه نیز با توجه به کتیبه‌هایشان به زمان زمامداری ابوسعید بهادرخان
به کتیبه‌هایشان به زمان زمامداری ابوسعید بهادرخان تعلق دارند. کتاب‌ها. رشیدالدین فضل‌الله همدانی در نوشتن بخش تاریخ مغول از کتاب جامع‌التواریخ، از کتابی به زبان مغولی با نام آلتان دبتر (کتاب زرین) استفاده کرده است. به‌گفته وی، این کتاب به‌صورت برگ‌های پراکنده در خزانه شاهی نگهداری می‌شد. از کتابی که رشیدالدین به آن اشاره دارد امروزه اثری باقی نمانده است. هنگام تکمیل نسخه فارسی کتاب جامع‌التواریخ، ترجمه‌هایی از آن به عربی، ترکی و مغولی نیز صورت گرفت. بااین‌حال امروزه به‌جز بخشی از جلد دوم نسخه عربی، از آن
امروزه به‌جز بخشی از جلد دوم نسخه عربی، از آن ترجمه‌ها چیز دیگری باقی نمانده است. امروزه یک متن چند خطی دربارهٔ وصیت قوبلای قاآن در کتابخانه دانشگاه استانبول نگهداری می‌شود که گمان می‌رود به دوره تیموری تعلق داشته باشد. این متن شامل دو بخش با محتوایی یکسان است؛ یکی به زبان مغولی میانه و ، و دیگری به زبان پیش-جغتایی و خط اویغوری. متن مذکور به‌احتمال زیاد برگرفته از یک نسخه کهن‌تر و مفصل‌تر است. از شعر مغولی در ایران، تنها سه سطر به خط اویغوری، متشکل از چهار مصراع از شخصی با نام محمد سمرقندی در قالب رباعی
مصراع از شخصی با نام محمد سمرقندی در قالب رباعی به‌جامانده، که در سال ۷۲۴ ه‍.ق بر نسخه‌ای از تاریخ جهانگشای جوینی آمده: "لاتین‌نویسی متن مغولی:" "ترجمه فارسی:" اسناد دولتی. از اشارات موجود در منابع دوره ایلخانی پیداست که از زبان مغولی و خط اویغوری برای ثبت تعدادی از اسناد و نامه‌های دولتی استفاده می‌کرده‌اند. چند نمونه از این اسناد امروزه همچنان موجود هستند. نامه‌هایی که ایلخانان برای پادشاهان اروپای غربی و پاپ‌ها به‌عنوان بخشی از کوشش‌ها برای تشکیل اتحاد فرانک و مغول می‌فرستادند، به‌طور انحصاری به زبان
فرانک و مغول می‌فرستادند، به‌طور انحصاری به زبان مغولی و خط اویغوری بود و همراه آن ترجمه‌ای به زبان لاتین نیز برای فهم طرف اروپایی فرستاده می‌شد. نامه‌ها و فرمان‌های لشکری و نظامی نیز به ترکی و مغولی صادر می‌شدند. در سال ۱۹۳۶ پل پلیو، خاورشناس فرانسوی، سه سند ایلخانی موزه ایران باستان که به زبان مغولی و خط اویغوری بودند در کتاب آثار ایران معرفی کرد. این سه سند بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۳ توسط ، تاریخ‌نگار و زبان‌شناس آمریکایی بررسی و ترجمه شدند. یکی از این اسناد که با نام فرمان ابوسعید بهادرخان به خانواده شیخ
که با نام فرمان ابوسعید بهادرخان به خانواده شیخ زاهد گیلانی شناخته می‌شود، مفصل‌ترین و همچنین مهم‌ترین سند به‌لحاظ تاریخی است. واپسین سند مغولی مفصل شناخته‌شده در ایران، فرمانی از شیخ اویس جلایر به‌سال ۷۵۹ ه‍.ق (۱۳۵۹ م) است. یک فرمان به زبان فارسی به‌سال ۷۷۳ ه‍.ق (۱۳۷۲ م) و مربوط به دوره جلایریان نیز موجود است که پشت فرمان یک سطر به زبان مغولی و خط اویغوری نوشته شده است. ترجمه‌ها. در دوره امپراتوری مغول تعدادی از آثار علمی و ادبی مردمان تابع به زبان مغولی ترجمه شدند. از میان این آثار احتمال می‌رود که کلیله
شدند. از میان این آثار احتمال می‌رود که کلیله و دمنه و داستان اسکندر از فارسی به مغولی ترجمه‌شده باشند. به‌طورمشابه بخشی از درون‌مایه تاریخ‌نگاری مغولی در قالب منابعی چون آلتان دبتر و به‌احتمال زیاد تاریخ سری مغولان نیز از طریق ترجمه به منابع تاریخی فارسی راه پیدا کرد. وام‌واژه‌ها. زبان فارسی. حاکمیت به‌نسبت طولانی‌مدت مغولان بر ایران طی سده‌های ۷ و ۸ ه‍.ق (۱۳ و ۱۴ م)، باعث ورود شمار قابل‌ملاحظه‌ای وام‌واژه مغولی به زبان فارسی شد. این موضوع نخست از طریق منابع دولتی و تاریخ‌نگاری و سپس از طریق ادبیات و شعر
دولتی و تاریخ‌نگاری و سپس از طریق ادبیات و شعر خود را نشان داد. بیشتر وام‌واژه‌های مغولی پس از پایان حکومت مغول از کاربرد افتاده و منسوخ شدند. پوربهای جامی شاخص‌ترین شاعر فارسی‌سرایی است که اشعارش را با بهره‌گیری از واژگانی با ریشه ترکی-مغولی سرود. امروزه ایجاد تمایز میان وام‌واژه‌های ترکی و مغولی در زبان فارسی تا حدودی دشوار است و گاهی در واژه‌نامه‌های شناخته‌شده نیز در این‌باره نوعی سردرگمی وجود دارد. ازجمله وام‌واژه‌های مغولی که امروزه در فارسی کاربرد دارند می‌توان به «جلو»، «مَرال (مارال)» و «نوکر»
دارند می‌توان به «جلو»، «مَرال (مارال)» و «نوکر» اشاره نمود. ولی واژه «تومان» که به‌طور عمومی یک وام‌واژه مغولی شناخته می‌شود، در اصل یک وام‌واژه تخاری (با منشأ به‌احتمال زیاد چینی) است که در ابتدا به ترکی و مغولی و سپس از طریق آن‌ها به فارسی راه پیدا کرده است. ورود وام‌واژه‌ها یک‌طرفه نبود و طی دوره حکمرانی مغول‌ها، تعدادی واژه فارسی مانند «باغ»، «زندان» و «دانشمند» به مغولی میانه راه یافتند. تبادل وام‌واژه‌ها میان این دو زبان گاهی به‌واسطه زبان‌های ترکی صورت گرفته است. آن دسته از اسناد مغولی که به اواخر
گرفته است. آن دسته از اسناد مغولی که به اواخر دوره ایلخانی و دوره جلایری متعلق‌اند، تعداد قابل‌توجه‌ای وام‌واژه فارسی و عربی در خود دارند. ورود تعدادی از وام‌واژه‌های ترکی-مغولی که در طی دوره ایلخانی و حتی پیش از آن وارد زبان فارسی شدند، نه از طریق مغولی، بلکه از طریق ترکی بوده است. برای نمونه، دو اصطلاح کلیدی «یرلیغ» و «یاسا / یاساق»، که به‌طور مشخص اگر از طریق مغولی به فارسی راه پیدا می‌کردند، می‌بایستی در منابع تاریخی و ادبی فارسی به‌صورت‌های «جرلیغ» و «جاساغ» ثبت می‌شدند. نوع ترکی که این واژگان از طریق
ثبت می‌شدند. نوع ترکی که این واژگان از طریق آن به فارسی وارد شده‌اند، قارلقی است؛ به این دلیل که در ابتدای شکل‌گیری حکومت مغولان، تعدادی از اهالی ترکستان شرقی به‌عنوان کارگزار به‌خدمت آن‌ها درآمدند و به‌نظر می‌رسد که ترکی قارلقی دست‌کم تا اواخر دوره ایلخانان، مورد استفاده بوده است. بنابر یک ارزیابی، ۱۰ درصد واژگان موجود در گویش فارسی هزارگی دارای منشأ مغولی هستند. موضوعی که از نقش تاریخی مغولان در شکل‌گیری هویت قومی و زبانی مردم هزاره امروزی متأثر است. زبان ترکی آذربایجانی. تعداد واژه‌هایی که از زبان مغولی
ترکی آذربایجانی. تعداد واژه‌هایی که از زبان مغولی به زبان ترکی آذربایجانی و دیگر گویش‌های ترکی موجود در ایران راه یافته‌اند، کم نیستند. واژه‌هایی مانند «یکه / yekə» (بزرگ)، «هوندور / hündür» (بلند)، «قابیرغا / qabırğa» (دنده) و «شیلان / şilan» (مهمانی، ولیمه). حضور مغولان در منطقه آذربایجان سبب مغولی‌شدن برخی جای‌نام‌های این منطقه شد. شناخته‌شده‌ترین این موارد، نام‌های «جغاتو» و «تاتائو» هستند که به‌ترتیب برای زرینه‌رود و سیمینه‌رود به‌کار می‌روند. برای مدتی، قزل‌اوزن نیز با نام مغولی «هولان‌موران» شناخته
قزل‌اوزن نیز با نام مغولی «هولان‌موران» شناخته می‌شد. شبه‌جزیره آب‌شوران در خاک جمهوری آذربایجان امروزی، که زمانی سکونتگاه قشلاقی قبایل مغول بود نیز چند جای‌نام مغولی دارد. نام شهر سومقاییت، از بزرگ‌ترین شهرهای کشور آذربایجان، از نام قبیله مغولی «سوگااوت (ساگاییت)» گرفته‌شده، و منشأ نام‌های شهرهای الت و جورات نیز به دو قبیله مغولی با همین نام‌ها بازمی‌گردد. نمونه متن. "لاتین‌نویسی متن مغولی:" "ترجمه فارسی:" پیوند به بیرون. همه فایل‌ها مربوط به سایت Monumenta Altaica هستند:
ریچارد شچنر، (زاده 1934) استاد دانشگاه در مدرسه هنر تیش، دانشگاه نیویورک، و سردبیر «ژورنال نقد و بررسی درام (TDR)» است. زندگی‌نامه. ریچارد شچنر در سال ۱۹۵۶، مدرک کارشناسی خود را در رشته هنر از دانشگاه کرنل، و دو سال بعد مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه آیووا، و در سال ۱۹۶۲ مدرک دکترای خود را از دانشگاه تولین دریافت کرد. او از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۹، و پس از وقفه‌ای از سال ۱۹۸۶ تا به امروز، "ژورنال نقد و بررسی درام" را اداره کرده‌است شچنر یکی از بنیان‌گذاران بخش مطالعات مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک است. او
مطالعات مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک است. او گروه پرفورمنس نیویورک را در سال ۱۹۶۷ تأسیس کرد، و تا سال ۱۹۸۰ مدیر هنری آن بود. در آن سال، شچنر تعهدنامه «اعتراض مالیاتی نویسندگان و ویراستاران» را امضا کرد و متعهد شد در اعتراض به جنگ ویتنام از پرداخت مالیات خودداری کند. در سال ۱۹۹۲، شچنر گروه «"هنرمندان ساحل شرقی»" را تأسیس کرد، که تا سال ۲۰۰۹ مدیر هنری آن بود. او همچنین برای مجلات در سراسر جهان نویسندگی می‌کند. در دهه ۱۹۹۰، «راساباکس» را ابداع کرد، که تکنیکی در آموزش عاطفی برای اجراکنندگان هنری بود. از
در آموزش عاطفی برای اجراکنندگان هنری بود. از سال ۲۰۰۷، مرکز مطالعات اجرای ریچارد شچنر در آکادمی تئاتر شانگهای شروع به انتشار دوسالانه "ژورنال نقد و بررسی درام چین" کرد. آثار منتشرشده. آثار تئاتری/کارگردانی. در مارس ۲۰۰۵، مرکز مطالعات اجرای ریچارد شچنر به‌عنوان بخشی از آکادمی تئاتر شانگهای، افتتاح شد. شچنر با گروه پرفورمانس این مرکز اجراهای زیادی را کارگردانی کرد، از جمله "دیونیسوس در سال ۶۹،" بر اساس "باکا" اوریپید (۱۹۶۸)، مکبث بر اساس مکبث شکسپیر (۱۹۶۹)، قطعه طراحی‌شده توسط گروه کمون (۱۹۷۰)، دندان جنایت
قطعه طراحی‌شده توسط گروه کمون (۱۹۷۰)، دندان جنایت سام شپارد (۱۹۷۲)، مادر شجاع و فرزندانش برشت (۱۹۷۵)، پروژه مرلین دیوید گارد (۱۹۷۵)، ادیپ سنکا (۱۹۷۷)، پلیس‌های کورتیس فاکس (۱۹۷۸) و بالکن ژان ژنه (۱۹۷۹). شچنر همراه با گروه "هنرمندان ساحل شرقی"، فاوست/غذا (۱۹۹۳)، سه خواهر آنتون چخوف (۱۹۹۵)، هملت ویلیام شکسپیر (۱۹۹۹)، یوکاستا از شوچنر و ساویانا استانسکو، (۲۰۰۳)، یوکاستاس ردوکسان آمریس (۲۰۰۵) را کارگردانی کرده‌است. شچنر همچنین در آسیا و آفریقا نیز کارگردانی کرده‌است: باغ گیلاس اثر آنتون چخوف (۱۹۸۳ به زبان
کرده‌است: باغ گیلاس اثر آنتون چخوف (۱۹۸۳ به زبان هندی) در دهلی نو، سان هویژو می‌نگری جیویائو چو شان (۱۹۸۹ در شانگهای به زبان ماندارین) آگوست ویلسون، سیاه ما رینی (۱۹۹۲) در جشنواره گراهامزتاون در آفریقای جنوبی، اورستیا (۱۹۹۵ در تایپه به زبان ماندارین) اثر آیسخولوس، و هملت شکسپیر (۲۰۰۷ در شانگهای و ۲۰۰۹ در وروتسواف، لهستان، به زبان ماندارین). شچنر در شناسایی بسیاری از نویسندگان، از جمله سام شپارد، ژان کلود وان ایتالی، موری مدنیک، رونالد تاول و مگان تری از کانادا، که تکنیک‌های آن‌ها را با شکسپیر مقایسه کرد،
که تکنیک‌های آن‌ها را با شکسپیر مقایسه کرد، نقش به‌سزایی داشت. شچنر معتقد بود که نمایش‌نامه‌ها باید به جای «نوشته مکتوب» ساخته شوند - و او اشاره کرد که شکسپیر در آغاز قرن هفدهم با همکاری نزدیک با شرکت‌های تئاتری در حال رشد لندن، آثار بزرگی را «"ساخته"» کرد.
شهدطوطیک آبی یک شهدطوطی کوچک از پلینزی فرانسه و جزایر کوک است. همچنین به نام‌های شهدطوطیک تاهیتی، شهدطوطیک بنفش، شهدطوطی تاهیتی، شهدطوطی آبی و شهدطوطی نیلی نیز شناخته می‌شود. در گذشته در ۲۳ جزیره در اطراف تاهیتی یافت می‌شد، اما اکنون به هشت جزیره محدود شده‌است: آیتوتاکی، آپاتاکی، آروتوا، کائوکورا، مانوآئه، ماوپیها، موتو وان، رانگیروا، و احتمالاً مانیهی و مانوآئه. پرهای آن عمدتاً به رنگ آبی تیره است و ناحیه‌ای سفید در بالای سینه، گلو و چهره خود دارد. نخستین پرورش در اسارت در بریتانیا توسط مارکز تاویستوک در
پرورش در اسارت در بریتانیا توسط مارکز تاویستوک در دهه ۱۹۳۰ انجام شد. او به خاطر این موفقیت از سوی لیگ پرندگان خارجی مدال نقره دریافت کرد. شهدطوطیک آبی در هر زیستگاه جنگلی در گستره پراکنش خود، از جمله مناطق کشت‌شده زندگی خواهد کرد. بیشترین فراوانی آن در توده‌های مخلوط نارگیل و "هلیوتروپیوم فورتریانوم" است.
مؤید ابوکشک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اردن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان)، باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه ورزشی فنجاء، باشگاه فوتبال الشباب اردن، و باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده‌است.
شهدطوطیک برگی ، که همچنین به نام شهدطوطیک فلورس یا شهدطوطیک وبر نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای طوطی است که در جزیره فلورس اندونزی بومی است. در گذشته به عنوان زیرگونهای از شهدطوطیک رنگین‌کمان در نظر گرفته می‌شد، اما پس از بررسی در سال ۱۹۹۷، به‌طور فزاینده‌ای به عنوان یک گونه جداگانه در نظر گرفته می‌شود.
مولچت دوما (; ) یک گروه موسیقی پست-پانک بلاروسی از مینسک است که در سال ۲۰۱۷ تشکیل شد. این گروه اکنون متشکل از اگور اشکوتکو (آواز)، رومان کوموگورستف (نوازندهٔ گیتار و ماشین درام)، و پاول کوزلوف (نوازندهٔ گیتار بیس) است. سبک موسیقی آن‌ها از موسیقی راک روسیه در دههٔ ۸۰ میلادی تأثیر پذیرفته و معمولاً به عنوان پست-پانک، موج نو وسینث-پاپ توصیف شده‌است. آن‌ها نخستین آلبومشان به نام «"از بام خانه‌هایمان"» (, "S krysh nashikh domov") را در سال ۲۰۱۷ و سپس دومین آلبومشان، «"اتاژی"» را در سال ۲۰۱۸ منتشر کردند. پس از
«"اتاژی"» را در سال ۲۰۱۸ منتشر کردند. پس از اینکه در سطح جهانی به محبوبیت رسیدند، در سال ۲۰۲۰ با ناشر مستقل سیکرد بونز ریکوردز قرارداد بستند و برای نخستین بار در آمریکای شمالی آثار خود را منتشر کردند. آلبوم سوم آن‌ها، «"بنا"»، در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۰ منتشر شد. تاریخچه. مولچت دوما در مینسک، بلاروس تشکیل شد و در سال ۲۰۱۷ انتشار موسیقی را آغاز کردند. آن‌ها نخستین آلبومشان، "از سقف خانه‌هایمان" () را خودشان در ۲۴ آوریل ۲۰۱۷ عرضه کردند. در ژوئیه ۲۰۱۷، آن‌ها تک‌ترانهٔ "تاجر" (Коммерсанты، "Kommersanty") را منتشر
"تاجر" (Коммерсанты، "Kommersanty") را منتشر کردند. سال بعد، این گروه دومین آلبومشان به نام «"اتاژی"» (Этажи، «طبقه‌ها») را در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ منتشر کردند. با گذشت زمان، دو آلبوم نخست از طریق یوتیوب و بندکمپ محبوبیت پیدا کردند. موسیقی آن‌ها به شکل غیررسمی توسط کاربری به نام «Harakiri Diat» آپلود می‌شد که همچنین موسیقی مشابه دیگر گروه‌ها را منتشر می‌کرد. تا پایان ۲۰۱۹، "اتاژی" حدود دو میلیون شنونده از طریق آپلود آلبوم پیدا کرده بود. گروه در ابتدا در کشور میهنشان بلاروس مانند دیگر مناطق اروپا محبوب نبود.
میهنشان بلاروس مانند دیگر مناطق اروپا محبوب نبود. آن‌ها در تمام قاره اجرا کرده بودند اما نه در بلاروس؛ هرچند آن‌ها اظهار داشتند که علاقه‌ای به اجرا در مینسک آرنا ندارند. سبک موسیقی و متن. مولچت دوما اظهار داشتند که تحت تأثیر موسیقی راک دههٔ ۱۹۸۰ روسیه از دوران پرسترویکا قرار گرفتند، به‌ویژه گروه کینو. آن‌ها همچنین با دو گروه کیور و جوی دیویژن مقایسه شده‌اند. سبک آواز اگور اشکوتکو و ظاهر در صحنه همانند ایان کرتیس، خواننده جوی دیویژن است. کت ژنگ از "پیچفورک" آواز اشکوتکو را «طیفی و بی‌جسم» توصیف کرده‌است. در
اشکوتکو را «طیفی و بی‌جسم» توصیف کرده‌است. در حال حاضر، مولچت دوما هرگز به زبان بلاروسی آهنگ نخوانده‌اند. هنگامی که در این باره از آن‌ها پرسیده شد، به سادگی پاسخ دادند که «برای آن‌ها راحت‌تر است».
شهدطوطیک گونه‌زرد گونه‌ای از طوطی‌های خانواده طوطیان سبز و بومی سولاوسی در اندونزی است. به‌طور کلی رایج است. در گذشته با شهدطوطیک سولا هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد و در مجموع شهدطوطیک لیمویی نامیده می‌شد.
شهدطوطیک نوک‌زرد گونه‌ای از طوطی خانواده طوطیان سبز است که در گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. شهدطوطیک نوک‌زرد دارای پرهای سبز با سینه قرمز و نوک زرد روشن است.
شهدطوطیک نوک‌نارنجی یک گونه طوطی از خانواده طوطیان سبز است که در گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. رنگ آن عمدتاً سبز، با زیرتنه قرمز و رگه‌های مایل به زرد روی سر است. می‌توان آن را با اندازهٔ کوچک‌تر و نوک نارنجی‌اش از شهدطوطیک نوک‌زرد مشابه متمایز کرد. از شهد، گل، میوه و گرده تغذیه می‌کند. به دلیل گستره وسیع و عدم کاهش شدید جمعیت، در فهرست گونه‌های کمترین نگرانی توسط IUCN جای دارد. معمولاً در جفت، گروه‌های کوچک یا گله‌های تا ۳۰ فرد یافت می‌شود. از
کوچک یا گله‌های تا ۳۰ فرد یافت می‌شود. از گرده، شهد، گل‌ها، میوه‌ها و به‌طور نامعمول از دانه‌ها تغذیه می‌کند. شهدخوارتر از شهدطوطیک نوک‌زرد است. جستجوی غذا عمدتاً در تاج پوشش و همچنین در سطوح پایین‌تر انجام می‌شود. فصل تولیدمثل در مهرماه است. ۲ عدد تخم می‌گذارد. در حفره‌ها آشیانه می‌سازد.
شهدطوطیک سرزیتونی که به آن شهدطوطی کامل نیز گفته می‌شود، گونه‌ای از طوطی‌ها از خانواده طوطیان سبز است که در جنگل‌ها و مناطق کشت‌شده در تیمور و جزایر کوچک‌تر پیرامونی یافت می‌شود. این گونه از شهدطوطیک رنگین‌کمان در پرورش پرندگان پرطرفدار است.
در این مقاله، فهرستی از پرهزینه‌ترین بازی‌های ویدئویی که تا به حال ساخته شده‌اند، با حداقل هزینه کل ۵۰ میلیون دلار آمریکا و طبقه‌بندی شده بر اساس هزینه کل بر اساس تورم، آورده شده‌است. بیشتر بودجه بازی‌ها فاش نمی‌شود، بنابراین تمام موارد این فهرست نشان دهنده عملکرد صنعت بازی نیست. فهرست‌ها. ارقام غیررسمی. تخمین مطبوعات. بودجه‌های زیر توسط رسانه‌ها بدون نام بردن از تحلیلگر یا شرکت خاصی برآورد شده‌است.
شهدطوطیک گلوسرخ یک گونه بومی فیجی و در خطر انقراض است. طول آن ۱۸ سانتی‌متر است و به‌طور کلی سبز روشن، با گونه‌ها، گلو و ران قرمز است. این گونه در گذشته در سرده "Charmosyna" جای داشت. بر اساس یک مطالعه تبارزایی مولکولی شهدطوطیک‌ها منتشر شده در سال ۲۰۲۰ به جنس "Vini" منتقل شدو
شهدطوطیک چانه‌سرخ یک گونه طوطی از خانواده طوطیان سبز و بومی بریتانیای جدید، ایرلند جدید، هانوفر جدید و جزیره کارکار در پاپوآ گینه نو است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. این گونه به‌طور کلی به عنوان تک‌نماد شناخته می‌شود. با این حال، برخی از مقامات، جمعیت‌های جزیره کارکار را به عنوان یک زیرگونه جداگانههٔ "V. r. krakari" تقسیم کردند.
شهدطوطیک پیشانی‌سرخ ، که همچنین به عنوان شهدطوطیک خال‌سرخ یا شهدطوطیک دمگاه‌سرخ شناخته می‌شود، گونه‌ای از طوطی‌ها از خانواده طوطیان سبز است که در شمال گینه نو و جزیره بیاک یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. دو زیرگونه شناخته شده‌است:
شهدطوطیک سولا گونه‌ای طوطی از خانواده طوطیان سبز و بومی جزایر سولا در اندونزی است. در جنگل‌ها و ارتفاعات تا ۲۴۰۰ متر یافت می‌شود. به‌طور کلی رایج است.
مویه‌گرهای ژیان‌مرغ یک سرده از پرندگان خانواده مگس‌گیران ژیان‌مرغ است. آنها با چندین گونه از خانواده مرغان کدر نام مشترک «مویه‌گر» را دارند. این سرده سه گونه دارد.
مویه‌گرهای سنگ‌چشم‌گون یک سرده از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده مرغان کدر است. به‌طور سنتی در خانواده گوهرمرغان قرار می‌گرفته‌است، اما شواهد قوی نشان می‌دهند که بهتر است در مرغان کدر باشند، جایی که اکنون توسط SACC قرار داده می‌شود. آنها نام مشترک «مویه‌گر» را با گونه‌های "سوت‌کش‌ها"، "Laniisoma" و "Rhytipterna" دارند.
چارلز کورزمن استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل است که در زمینۀ خاورمیانه و مطالعات اسلامی تخصص دارد. وی دارای لیسانس در سال ۱۹۸۶ از دانشگاه هاروارد، و کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. او از سال ۱۹۹۸ به دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل وابسته است.
رضا مهنان (زادهٔ ۵ مهر ۱۳۳۹ - بجنورد) مربی و سرمربی کوراش و جودو اهل ایران است. او سرمربی سابق تیم ملی کوراش ایران بوده است و هم‌اکنون در پست مدیر فنی تیم‌های ملی کوراش مردان و زنان، در کنار کادر فنی تیم ملی کوراش ایران است. او سرمربی‌گری تیم‌های باشگاهی کوراش و جودوی استان خراسان شمالی و تیم‌های ملی را برعهده داشته و با هدایت در مسابقات گوناگون آسیایی و جهانی موفق به کسب مدال‌های مختلف شده‌اند. اون در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۴ ماه دار فانی رو وداع گفت. فعالیت. رضا مهنان از ۱۲ سالگی پا به عرصه ورزش نهاده است. او
مهنان از ۱۲ سالگی پا به عرصه ورزش نهاده است. او در سال ۱۳۶۰ به استخدام ژاندارمری سابق درآمده و به واسطه رشته ورزشی جودو، بیشتر خدمت خود را در تربیت بدنی ژاندارمری و ناجا انجام داده و در سال ۱۳۸۷ بازنشست شده و در زمینه‌های ورزشی فعالیت بیشتری داده است. برخی از عناوین و افتخارات رضا مهنان از جمله: کسب چندین عنوان قهرمانی و نایب قهرمانی در لیگ برتر کشور در دهه ۸۰، کسب مدال برنز نیروهای مسلح کشور در سال ۶۲ و ۶۳، حضور متعدد به‌عنوان مربی و سرمربی در مسابقات استانی و کشوری و آسیایی و جهانی و کسب عناوین قهرمانی و
و کشوری و آسیایی و جهانی و کسب عناوین قهرمانی و نایب قهرمانی در کنار تیم کوراش و جودو، تربیت شاگردان بسیار که هر یک موفق به کسب مدال‌های مختلف و افتخارات متعدد برای کشور شده‌اند، به چشم می‌خورد، از جمله زین العابدین حقانی که اولین مدال آورنده آسیا در تاریخ جودوی کشورمان می‌باشد.
حمله مغول به فلسطین () در اواخر جنگ‌های صلیبی، به دنبال موفقیت موقت حمله مغول به شام، عمدتاً در سالهای ۱۲۶۰ و ۱۳۰۰ اتفاق افتاد. پس از هر یک از این تهاجمات، دوره ای چند ماهه وجود داشت که طی آن مغولان توانستند به سمت جنوب به فلسطین حمله کنند و تا غزه (شهر) رسیدند. این حملات توسط بخش نسبتاً کوچکی از ارتش مغول انجام شد که به غارت، کشتار و تخریب پرداختند. با این حال، به نظر می‌رسد که مغول‌ها در هر دو مورد قصدی برای ادغام فلسطین در سیستم اداری مغول نداشته‌اند و چند ماه پس از تهاجمات سوریه، نیروهای مملوک از مصر
چند ماه پس از تهاجمات سوریه، نیروهای مملوک از مصر بازگشتند و با مقاومت کمی منطقه را دوباره اشغال کردند. زمینه. جنگ صلیبی نهم که معمولاً از آن با نام واپسین جنگ صلیبی قرون وسطی و فراگیرتر از آن، سرزمین‌های مقدس یاد می‌شود، از تاریخ ۱۲۷۱ تا ۱۲۷۲ میلادی آغاز شد. با بسته شدن پیمان صلح با امیرنشین‌های بزرگ صلیبی، جنگ میان ممالیک و صلیبیان حدود ۱۴ سال متوقف شد. تا اینکه در سال ۱۲۸۵ جنگ بار دیگر در زمان منصور قلاوون آغاز شد و سرانجام در سال ۱۲۹۱، با بیرون راندن صلیبیان در زمان اشرف خلیل، پسر منصور و انقراض
صلیبیان در زمان اشرف خلیل، پسر منصور و انقراض پادشاهی اورشلیم به پایان رسید.
باشگاه ورزشی مجنتا یک تیم فوتبال از کالدونیای جدید است که در سوپر لیگ کالدونیای جدید بازی می‌کند. این تیم در نومئا مستقر است و ورزشگاه خانگی‌اش نوما-دالی مجنتا است. تاریخچه. این باشگاه که در ابتدا انجمن ورزشی نیکل نومئا (Nouméa ASLN) نام داشت، اولین دوره شکوه خود را در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تجربه کرد. برنده جام حذفی کالدونیای جدید برای چهار سال متوالی بین سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۲ شد و به دنبال آن یک برد در سال ۱۹۷۵ بدست آورد. این تیم همچنین در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۷۴، ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ فینالیست شد. با نام جدید مجنتا، این
۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ فینالیست شد. با نام جدید مجنتا، این باشگاه به تدریج در اوایل دهه ۱۹۹۰ به خط مقدم صحنه فوتبال کالدونیای جدید بازگشت و فینالیست جام در سال ۱۹۹۱ شد، این تیم دوباره در سال ۱۹۹۶ قهرمان شد و به دنبال آن با یک سری از ۶ برد متوالی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ به عنوان موفق‌ترین تیم در رقابت‌ها تبدیل شد. مجنتا در سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ قهرمان مسابقات قهرمانی شد. این تیم همچنین قهرمان جام حذفی فوتبال خارج از کشور با شکست دادن پیرائه در سال ۲۰۰۳ (۲–۲ در بازی رفت، ۲–۲ در بازی برگشت، سپس ۴–۳ در ضربات پنالتی)
رفت، ۲–۲ در بازی برگشت، سپس ۴–۳ در ضربات پنالتی) شد. مجنتا در فصل ۲۰۰۵ علاوه بر قهرمانی در جام حذفی و قهرمانی در مسابقات کالدونیای جدید، در ژوئن ۲۰۰۵ پس از به پایان رساندن گروه B در صدر جدول، به فینال لیگ قهرمانان اقیانوسیه در ژوئن ۲۰۰۰۵ راه یافت. با این حال، کالدونیایی‌ها در برابر تیم استرالیایی سیدنی (۰–۲) شکست خوردند. فصل ۲۰۰۶ برای مجنتا بسیار کمتر موفق بود. علاوه بر حذف قبل از فینال لیگ قهرمانان اقیانوسیه، این باشگاه همچنین نتوانست عنوان قهرمانی مسابقات کالدونیای جدید را برای اولین بار در چهار سال
کالدونیای جدید را برای اولین بار در چهار سال گذشته به دست بیاورد، علاوه بر این که برای اولین بار پس از سال ۱۹۹۹ جام حذفی کالدونیای جدید را کسب نکرد. در فصل ۲۰۰۷، با مربیگری فوتبالیست سابق آندره بوجی، این تیم سه سال متوالی قهرمان مسابقات شد. پس از پیروزی در سال ۲۰۱۰، این تیم در جام حذفی فرانسه ۱۱–۲۰۱۰ بازی کرد و اولین باشگاه کالدونیای جدید شد که دور هفتم مرحله مقدماتی را پشت سر گذاشت، قبل از اینکه در دور هشتم از پاریس (۴–۰) شکست بخورد. در نوامبر ۲۰۱۴، این باشگاه پس از غلبه بر رقیبش لوسی، برای نهمین بار
باشگاه پس از غلبه بر رقیبش لوسی، برای نهمین بار قهرمان جام حذفی کالدونیای جدید شد. جایگاه خود در دور هفتم جام حذفی فرانسه تضمین کرد.
محمدرضا شاهمرادی پیشکسوت موسیقی مقامی بجنورد (متولد ۱۳ فروردین ۱۳۲۷) در روستای کیکانلو است، وی قبل از انقلاب یکی از خوانندگان محبوب کرمانجی بود که به مدت ۵ سال در رادیو مشهد فعالیت هنری داشته و در مدت حدود نیم قرن فعالیت هنری بیش از ۱۵۰ ترانه را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. زندگی هنری. محمدرضا شاهمرادی در سال ۱۳۲۷ در روستای کیکانلو از توابع مانه و سملقان متولد شد و آوازهای محلی را درمحضر پدر در سنین نوجوانی فراگرفت. این هنرمند با حضور در رادیوی خراسان رضوی در سال ۴۷ و ۵ سال همکاری مستمر با ارکستر رادیو
در سال ۴۷ و ۵ سال همکاری مستمر با ارکستر رادیو کارنامه هنری خود را پربار کرد و فعالیتش را در این عرصه از طریق همکاری با هنرمندانی همچون مرحوم علی آبچوری، حسین یزدانی، فریدون کامران پور، اسد قلی نژاد و محمود متبسم قوت بخشید. به واسطه نیم قرن فعالیت این هنرمند در عرصه موسیقی ۱۵۰ ترانه از وی به جا مانده است؛ شخصیتی که امروز از او به عنوان بنیان گذار موسیقی رسانه ای یاد می شود. پژوهشگر موسیقی نواحی، محمدرضا شاهمرادی را در زمره خوانندگانی می داند که سبک رسانه ای را در شمال خراسان بنیان گذاری کرد و می افزاید:به
را در شمال خراسان بنیان گذاری کرد و می افزاید:به نوعی بنیاد موسیقی رسانه ای با فردی همچون «شاهمرادی» در خراسان شمالی به واسطه این که در آن دوران تعریف جدی در مورد موسیقی رسانه ای وجود نداشت، پایه گذاری شد. «هوشنگ جاوید» اضافه می کند: ارکستر هایی که این هنرمند را همراهی می کردند با موسیقی ردیف و دستگاهی آشنا بودند، نه موسیقی بومی اما تبحر بالای ارکستر و نوازندگی خوب سبب می شد پس از شنیدن آواز و در لحظه آهنگ را پدید آورند و این از عجایب روزگار ماست.وی به لحاظ آموزشی، آثار شاهمرادی را خوب و استاندارد می داند
آموزشی، آثار شاهمرادی را خوب و استاندارد می داند و می گوید: هر چند از ادوات موسیقی غربی در آهنگ سازی آثار این هنرمند استفاده می شد، اما آهنگ سازان اصالت نغمه را گم نمی کردند و پایبندی آن ها به اصالت نغمه بیشتر بود و این همان نقطه قوتی است که در آثار شاهمرادی به چشم می خورد زیرا آهنگ ساز به نغمه های اصیل وفادار بوده و پایه اصلی را در زیر صداها و نوع نغمه های موسیقی فرنگی گم نکرده است.محمدرضا شاهمرادی که ۱۵۰ ترانه حاصل نیم قرن تلاش او در عرصه موسیقی و آواز است، هر چند به گفته خود در شرایطی قرار دارد که نمی
هر چند به گفته خود در شرایطی قرار دارد که نمی تواند فعالیت هنری داشته باشد، اما به واسطه این که سال ها در عرصه موسیقی تلاش کرده است، امروز به این می اندیشد که شاید تاکنون زمان آن نرسیده که آیین نکوداشتی برایش برگزار شود، با این وجود از همه دست‌اندرکاران تقدیر می کند و همین که از این حرکت استقبال کردند کافی می داند. این هنرمند ادامه می دهد: از مسئولان می خواهم به جوان ها برای فعالیت در این عرصه بها دهند تا موسیقی این خطه حفظ شود، زیرا حیف است این موسیقی از بین برود./روزنامه خراسان شمالی آثار هنری. از جمله
بین برود./روزنامه خراسان شمالی آثار هنری. از جمله آثار هنری محمد رضا شاهمرادی ، به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: