payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیرا کاراپه (Sierra Carapé) یا سیرا د کاراپه یک رشته تپه واقع در بخش مالدونادو در جنوب اروگوئه است. این رشته از غرب به شرق از بخش مالدونادو عبور کرده و وارد بخش روچا می‌شود. مرزبندی محلی. این تپه‌زار مرز بین بخش‌های لاوالخا و مالدونادو در جنوب شرقی اروگوئه را تشکیل می‌دهد. این رشته‌تپه‌ها بخشی از یک رشتهٔ بزرگتر به نام کوچیلا گرانده را تشکیل می‌دهد. مرتفع‌ترین نقطه اروگوئه. این تپه‌زار بلندترین نقطه کشور اروگوئه یعنی سرو کاتدرال با ۵۱۳٫۶۶ متر ارتفاع را در خود جای داده‌است.
نوریگا: مورد علاقه خدا یک فیلم زندگینامه‌ای محصول سال ۲۰۰۰ ساخته شده برای تلویزیون به کارگردانی راجر اسپاتیس‌وود با بازی باب هاسکینز در نقش مانوئل نوریگا است. این فیلم داستان ظهور ژنرال مانوئل آنتونیو نوریگا از فقر مطلق به دیکتاتور نظامی پاناما را روایت می‌کند. این داستان درگیری او با کارتل‌های مواد مخدر و همچنین دولت ایالات متحده در جریان ایران را در ماجرای مک‌فارلین را نشان می‌دهد.
رجب نیاز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال بوکاسپور، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، و باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، و جوانان ترکیه، و Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، و Turkey national under-19 football team بازی کرده‌است.
فورکان سویالپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باندرماسپور و باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-17 football team، و جوانان ترکیه بازی کرده‌است.
چاغلار شاهین آک‌بابا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکاسپور و باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Turkey U19 بازی کرده‌است.
مهمت اردم اوغورلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه ورزشی گوزتپه، و باشگاه فوتبال آنکارا اسپور اشاره کرد.
اوغوز جیلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
الکساندرو ماکسیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی غازی عینتاب اف.کی، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، باشگاه فوتبال اسپانیول بی، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، و باشگاه فوتبال اسپانیول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی و رومانی بازی کرده‌است.
محمد دمیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، و باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-17 football team, Turkey national under-19 football team، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
گورای وورال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، و باشگاه فوتبال بلدیه‌اسپور آق‌حصار اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و ترکیه بازی کرده‌است.
کنان عزیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه فوتبال بلدیه‌اسپور آق‌حصار، باشگاه ورزشی بولوسپور، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، و باشگاه فوتبال آنتالیااسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Turkey U19 بازی کرده‌است.
جونیور مورائیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، و باشگاه فوتبال آسترا جورجو اشاره کرد.
جنگل سانگله در بخش کالوادوس و سن لوران دو کوندل ایالت نرماندی فرانسه واقع شُده است. منطقه جنگلی سانگله یک منطقه حائز اهمیت برای مطالعات جانورشناسی و گیاهشناسی است. اقتصاد. در طول تاریخ از چوب جنگل برای هیزم و ساخت ابزارآلات کشاورزی و صنعتی استفاده می‌شُده است. گونه‌های گیاهی و جانوری مشهور. از درختان مشهور جنگل می‌توان به غان، فندقیان و بلوط اشاره کرد از گل‌های وحشی جنگل می‌توان به زنبق دره اشاره کرد. از میان گونه‌های جانوری می‌توان به گراز وحشی، آبیا، گوزن، خرگوش، روباه اشاره کرد بعضی حیوانات نادر جنگل مثل
خرگوش، روباه اشاره کرد بعضی حیوانات نادر جنگل مثل سارگپه اروپایی، دارکوب سیاه، سنقر خاکستری و دم سرخ از گونه‌های نادر جنگل است.
بری‌وودین () (با نام‌های تجاری Zostex، Mevir، Brivir و غیره) یک داروی ضد ویروسی است که در درمان هرپس زوستر (زونا) به کار می‌رود. این دارو مانند سایر داروهای ضدویروسی، با مهار تکثیر ویروس هدف عمل می کند. مصارف پزشکی. بری‌وودین برای درمان هرپس زوستر در بیماران بالغ به کار می‌رود. برخلاف آسیکلوویر، والاسیکلوویر و سایر داروهای ضد ویروسی، یک بار در روز به صورت خوراکی مصرف می‌شود. یک مطالعه نشان داده است که این دارو از آسیکلوویر مؤثرتر است، اما به دلیل تعارض احتمالی منافع در بخشی از نویسندگان مطالعه، این مورد
منافع در بخشی از نویسندگان مطالعه، این مورد مورد بحث قرار گرفته است. موارد منع مصرف. این دارو در بیمارانی که تحت سرکوب سیستم ایمنی (مثلاً به دلیل پیوند عضو) یا درمان سرطان قرار می‌گیرند، منع مصرف دارد، به‌ویژه با فلوراوراسیل (5-FU) و داروهای مرتبط شیمیایی مانند کپسیتابین و تگافور، و همچنین داروی ضد قارچ، فلوسیتوزین. که به 5-FU نیز مربوط می شود. بی خطر بودن آن در کودکان و زنان باردار یا شیرده ثابت نشده است. عوارض جانبی. این دارو به طور کلی به خوبی تحمل می‌شود. تنها عارضه جانبی رایج حالت تهوع است (در ۲ درصد
تنها عارضه جانبی رایج حالت تهوع است (در ۲ درصد از بیماران). عوارض جانبی کمتر شایع (&lt;۱%) شامل سردرد، افزایش یا کاهش شمار سلول‌های خونی (گرانولوسیتوپنی، کم‌خونی، لنفوسیتوز، مونوسیتوز)، افزایش آنزیم‌های کبدی و واکنش‌های آلرژیک است. تداخل. بری‌وودین به شدت و در موارد نادر به صورت کشنده با داروی ضد سرطان فلوئورواوراسیل (5-FU)، پیش‌داروها و مواد مرتبط با آن تداخل دارد. حتی استفاده موضعی از 5-FU می‌تواند در ترکیب با بری‌وودین خطرناک باشد. این ناشی از متابولیت اصلی، برومووینیل‌اوراسیل (BVU) است که به‌طور
اصلی، برومووینیل‌اوراسیل (BVU) است که به‌طور برگشت‌ناپذیر آنزیم دی هیدروپیریمیدین دهیدروژناز (DPD) را که برای غیرفعال کردن 5-FU ضروری است، مهار می‌کند. پس از درمان استاندارد بری‌وودین، عملکرد DPD می‌تواند تا ۱۸ روز به خطر بیفتد. این تداخل با داروی نزدیک به سوری‌وودین که BVU را نیز به عنوان متابولیت اصلی خود دارد، مشترک است. هیچ تعامل مرتبط دیگری وجود ندارد. بری‌وودین به طور قابل توجهی بر روی آنزیم‌های سیتوکروم P450 در کبد تأثیر نمی‌گذارد. مکانیسم عمل. بری‌دودین یک آنالوگ از نوکلئوزید تیمیدین است. ترکیب
یک آنالوگ از نوکلئوزید تیمیدین است. ترکیب فعال بری‌وودین 5'-تری فسفات است که در فسفریلاسیون بعدی توسط تیمیدین کیناز ویروسی (اما نه انسانی) و احتمالاً توسط نوکلئوزید-دی فسفات کیناز تشکیل می‌شود. بری‌وودین 5'-تری فسفات به این دلیل کار می‌کند که در DNA ویروسی گنجانده شده است، اما سپس عملکرد DNA پلیمرازها را مسدود می‌کند، بنابراین از تکثیر ویروس جلوگیری می‌کند.
ادیسون سی. براون (Addison C. Brown) (زادهٔ ۲۱ فوریهٔ ۱۸۳۰- درگذشتهٔ ۹ آوریل ۱۹۱۳)، قاضی فدرال دادگاه ناحیهٔ جنوبی نیویورک، گیاه‌شناس و اخترشناس آماتور آمریکایی بود. اوایل زندگی، تحصیلات و حرفه. ادیسون براون، در ۲۱ فوریهٔ سال ۱۸۳۰ میلادی در نیوباری غربی ماساچوست به دنیا آمد. پدری وی، ادیسون براون پدر- که شغل کفاشی داشت- و مادرش بابسون گریفین، صاحب پنج فرزند بودند. ادیسون براون بزرگترین فرزند خانواده بود. پدر و مادر وی هر دو از نسل نخستین مهاجرانی بودند که به ماساچوست آمده بودند. او در کودکی وارد مدرسه
که به ماساچوست آمده بودند. او در کودکی وارد مدرسه تک‌کلاسهٔ نیوبوری غربی شد و در سن ۱۲ سالگی به آموزش خود در آنجا پایان داد، همچنین براون در سال ۱۸۴۳ تحصیلات خود را در زمینه‌هایی چون زبان لاتین، فیزیک، جبر و فلسفه آغاز کرد. براون در سال ۱۸۴۸ وارد کالج آمهرست شد و از همان ابتدا تلاش کرد تا در سال دوم تحصیلش، به دانشگاه هاروارد راه یابد. وی در زمان تحصیلاتش در دانشگاه هاروارد، از طریق نوازندگی ارگ درآمد کسب کرد و با دلی ناخواسته چند ماه تابستان را به عنوان معلم روستا تدریس نمود. او با هوراتیو
را به عنوان معلم روستا تدریس نمود. او با هوراتیو الجر-هم‌کلاسی‌اش در هاروارد- آشنا شد و افرایم ویتمن گرونی (که بعدها استاد فلسفه، تاریخ و رئیس دانشکدهٔ هاروارد شد) را به عنوان نزدیک‌ترین دوست دانشگاهی خود برشمرد. براون در سال ۱۸۴۲ مدرک لیسانس خود را در رشته هنر از دانشگاه هاروارد به دست آورد و به عنوان دانشجو به درجه دوم فارغ شد. جوزف هاجس چوات- همکلاسی براون که بعدها وکیل و دیپلمات شد- در رتبه سوم قرار گرفت. ویلیام گاردنر چوات، برادر جوزف که قبل از براون به دادگاه محلی ناحیهٔ غربی نیویورک پیوسته بود، به
به دادگاه محلی ناحیهٔ غربی نیویورک پیوسته بود، به عنوان دانشجو درجه اول فارغ شد. همچنین جورج بی آدامز- بعدها جانشین براون در سمت قاضی دادگاه- نیز عضو کلاس در سال ۱۸۵۲ بود. براون پس از سال‌ها مطالعه، برای بازگرداندن سلامت جسمی خود، تابستان سال ۱۸۵۲ را صرف کار در یک قایق ماهی‌گیری نمود و از شهر گلوکستر ایالت ماساچوست به جزیرهٔ پرنس ادوارد رفت. براون در یادداشت‌های شخصی خود نوشته‌است که در آن زمان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، در سه زمینه انتخاب شغلی داشتند: وزارت، پزشکی یا هم قانون. او «شخصاً هیچ چیزی از قانون و
پزشکی یا هم قانون. او «شخصاً هیچ چیزی از قانون و وکالت نمی‌دانست… و از طبابت بیزار بود». براون پس از یک ارزیابی به این نتیجه رسید که برای احراز کرسی وزارت نیز شخص مناسب نیست: «تنها گزینهٔ قانون باقی ماند». او به محض این‌که متوجه شد می‌تواند با یک سال کار و تحصیل در یک دفتر وکالت، تقریباً نیمی از هزینهٔ تحصیل رشتهٔ حقوق در هاروارد را پس‌انداز کند، به مجتمع حقوقی جان جیمز مارش مراجعه نموده و در سال ۱۸۵۳ وارد دانشکده حقوق هاروارد شد و در پایان سال ۱۸۵۴ مدرک لیسانس خود را در این بخش به دست آورد. فعالیت حقوقی.
خود را در این بخش به دست آورد. فعالیت حقوقی. براون در سال ۱۸۵۴ با رهنمایی یک استاد دانشگاه هاروارد، وارد نیویورک شد، (جاییکه برای وی به دلیل فرصت‌های تجاری رو به رشد آن نسبت به شهرک کوچک زادگاهش امیدوارکننده بود) او به عنوان منشی کارش را با شرکت براون (غیرمرتبط با اسم ادیسون براون)، حال (شهردار وقت نیویورک) و وندرپول آغاز کرد. او در نیویورک با وکلای دیگر نیز آشنا شد، در مورد وکالت چیزهای بیشتر آموخت، برای آزمون وکالت نیویورک آمادگی گرفت و در فوریهٔ سال ۱۸۵۵ در آزمون کامیاب شد. در همان سال اقدام به تشکیل
در آزمون کامیاب شد. در همان سال اقدام به تشکیل مجموعه کوچکی از مشتریان خودش کرد و به درآمد خود به عنوان نوازندهٔ ارگ و کارگردان ارکستر در کلیسای اسقفی نیوتون جزیرهٔ لانگ افزود. براون با اتکا به توانایی خودش به موفقیت رسید و سپس در سال ۱۸۵۶ به نلسون اسمیت پیوست. در سال ۱۸۵۷ او با ادوین. ای. بوگاردوس که یک سازمان و فعالیت حقوقی متنوع داشت به منظور ایجاد شرکت بوگاردوس و براون شریک شد. این شرکت تا زمان انحلالش در مه ۱۸۶۴ رونق داشت تا این که براون با دوستان قدیمی‌اش شرکت استنلی، لانگدل و براون را تأسیس نمود. او
شرکت استنلی، لانگدل و براون را تأسیس نمود. او در این شرکت تا زمان آغاز کار وکالت در سال ۱۸۸۱ باقی ماند (شرکت پس از تقرر لانگدل در سمت ریاست دانشکدهٔ حقوق هاروارد، به استنلی، براون و کلارک تغییر نام داده شد). فعالیت سرمایه‌گذاری. براون بیان کرده‌است که پس از پایان تحصیلات در صدد یافتن مسیر جدید برای کسب و کار بوده‌است. او شغلی تجاری پیدا نمود که مطابق میل‌اش نبود، زیرا هیچ علاقه‌ای به ثروت‌اندوزی و زندگی پُردرآمد نداشت؛ هرچند وی در فعالیت‌های تجاری شرکت کرد و ثروت قابل توجهی به دست آورد. اما در اواخر سال
و ثروت قابل توجهی به دست آورد. اما در اواخر سال ۱۸۵۰، او آغاز به سرمایه‌گذاری و انجام کارهای حقوقی روی معاملات املاک کرد که در پی آن مناطق وسیعی از زمین‌ها در حاشیهٔ رو به توسعهٔ نیویورک تقسیم‌بندی و با سود قابل توجهی فروخته شد. موفقیت براون در فعالیت‌های تجاری به حدی بود که افراد ثروت‌مند در زادگاهش نیوبوری غربی و اطراف آن اعتماد کردند تا سرمایه‌های شان را در برابر ۷ درصد بازدهی و بیش از آن به وی بسپارند تا سرمایه‌گذاری نماید. این کار به او فرصت داد تا بیش از پیش در معاملات املاک فعالیت کند. براون در
بیش از پیش در معاملات املاک فعالیت کند. براون در یادداشت‌هایش اظهار داشته‌است: «استفاده از بودجه قابل توجه در بخش املاک برای سال‌های طولانی، نه‌تنها دستاورد قابل توجهی در کسب و کار حقوقی‌ام داشت، بلکه برایم به عنوان یک فرد مسئول اعتبار بیشتر بخشید، مشتریان را در فعالیت ساختمانی جذب کرد و به این ترتیب سهم شخصی‌ام در فعالیت‌های حقوقی را افزایش داد». خدمات قضایی در دادگاه فدرال. براون در ۲ ژوئن سال ۱۸۸۱ از جانب رئیس‌جمهور جیمز آ. گارفیلد برای انتصاب در سمت قاضی دادگاه محلی نیویورک غربی یک قرار ملاقات دریافت
دادگاه محلی نیویورک غربی یک قرار ملاقات دریافت کرد و در ۱۲ اکتبر سال ۱۸۸۱ توسط رئیس‌جمهور چستر آ. آرتور برای احراز این سمت معرفی شد. مجلس سنای ایالات متحدهٔ آمریکا در ۱۴ اکتبر سال ۱۸۸۱ نامزدی براون در این سمت را تأیید کرد و در همان روز حکم تقرر خود را دریافت نمود. براون در اواخر ۱۸۵۰ به عضویت باشگاه محلی حزب جمهوری‌خواه درآمد و به فعالیت خود در سیاست‌های حزب جمهوری‌خواه را ادامه داد؛ در حالی که قبل از آغاز کار وکالت، نه به دنبال منصب سیاسی بود و نه هم آن را به دست آورده بود. فعالیت حقوقی بیست‌سالهٔ براون
به دست آورده بود. فعالیت حقوقی بیست‌سالهٔ براون پربار و برجسته توصیف شده‌است. او افتخار صدور ۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ تصمیم قضایی را داشته‌است. اکثر این تصمیمات قضایی در مورد نیروی دریایی/دریا سالاری، ورشکستگی و استرداد متهمان بوده‌است. مشهورترین پروندهٔ وی در مورد اتهام افترا علیه یک روزنامه‌نگار به‌نام چارلز اندرسون دانا بود که از سوی دولت اولیس اس. گرانت متهم شده بود. براون موضوع استرداد اندرسون دانا از نیویورک به واشینگتن دی‌سی را رد کرد؛ به این دلیل که قبل از استرداد متهم، باید تخطی وی از قانون به اثبات برسد تا
متهم، باید تخطی وی از قانون به اثبات برسد تا روال قانونی را طی نماید. براون در سال ۱۹۰۱ به دلیل ناتوانی جسمی از سمتش در دادگاه استعفا داد. روزنامهٔ نیویورک‌تایمز پس از بازنشستگی وی نوشت که براون «یکی از سختکوش‌ترین و پُرتلاش‌ترین قاضیای کرسی دادگاه بود».
پارکوکسیب () که با نام تجاری Dynastat فروخته می‌شود، یک پیش‌داروی محلول در آب و تزریقی از والدکوکسیب است. پارکوکسیب یک مهارکننده انتخابی COX2 است و قابل تزریق است. این دارو در بسیاری از اروپا برای کنترل کوتاه مدت درد پس از عمل تایید شده است. پارکوکسیب در سال ۱۹۹۶ میلادی ثبت اختراع شد و در سال ۲۰۰۲ برای استفاده پزشکی تایید شد. پارکوکسیب نخستین مهارکننده انتخابی COX-2 تزریقی است که برای استفاده بالینی در مدیریت درد موجود است. نخستین اثر ضد درد محسوس آن در عرض هفت تا سیزده دقیقه رخ می‌دهد، با بی‌دردی معنی‌دار
هفت تا سیزده دقیقه رخ می‌دهد، با بی‌دردی معنی‌دار بالینی در عرض بیست و سه تا سی و نه دقیقه و حداکثر اثر آن در عرض دو ساعت پس از تجویز دوزهای منفرد ۴۰ میلی‌گرم با تزریق IV یا IM مشاهده می‌شود.
ذخیره‌گاه ملی شیمبا هیلز یک منطقه حفاظت‌شده ملی کوچک در استان ساحلی سابق در کنیا است که ۳۳ کیلومتر از مومباسا و ۱۵ کیلومتر از ساحل اقیانوس فاصله دارد. ذخیره گاه منطقه ای از جنگل‌های بارانی ساحلی، جنگل‌ها و مراتع است. این یک منطقه مهم برای تنوع زیستی گیاهی است - بیش از ۵۰٪ از ۱۵۹ گیاه کمیاب در کنیا در تپه‌های شیمبا یافت می‌شوند، از جمله برخی از گونه‌های در خطر انقراض سیکاد و ارکیده. همچنین یک مکان مهم ملی برای پرندگان و پروانه‌ها است. تخمین زده می‌شود که حدود ۷۰۰ فیل در این ذخیره گاه وجود دارد. این جمعیت
۷۰۰ فیل در این ذخیره گاه وجود دارد. این جمعیت به‌طور ناپایدار زیاد است - باعث آسیب قابل توجهی به پوشش گیاهی می‌شود و زندگی گیاهان در معرض خطر را تهدید می‌کند. درگیری بین انسان و فیل نیز به سطوح بحرانی رسیده‌است. در شمال این ذخیره‌گاه، پناهگاه فیل‌های موالوگانجه ایجاد شده‌است تا مسیری را برای خروج فیل‌ها از پارک فراهم کند. باقیمانده مرز پارک برای جلوگیری از حمله فیل‌ها به زمین‌های کشاورزی حصارکشی شده‌است. سرویس حیات وحش کنیا در سال ۲۰۰۵ قصد کرد تا ۴۰۰ فیل را از شیمبا به پارک ملی ساوو شرق منتقل کند. شیمبا
را از شیمبا به پارک ملی ساوو شرق منتقل کند. شیمبا هیلز تنها جمعیت شبدیز آنتلوپ کنیا را در خود جای داده‌است. حدود ۱۰۰ رأس از این گونه در پارک وجود دارد.
جنگل کاکامگا یک جنگل بارانی استوایی است که در شهرستان کاکامگا و ناندی کنیا در شمال غربی پایتخت نایروبی و نزدیک به مرز اوگاندا واقع شده‌است. این تنها جنگل بارانی استوایی کنیا است و گفته می‌شود که آخرین بازمانده کنیایی از جنگل‌های بارانی گینه-کنگولی باستانی است که زمانی سراسر این قاره را در بر می‌گرفت. جغرافیا. این جنگل در زمین‌های موج‌دار قرار دارد که عمدتاً بین ۱۵۰۰ تا ۱۶۰۰ متر ارتفاع دارند. این جنگل در حوضه رودخانه‌های ایسیوخو و یالا است که قبل از ریختن به دریاچه ویکتوریا از میان جنگل می‌گذرند. جنگل شامل
دریاچه ویکتوریا از میان جنگل می‌گذرند. جنگل شامل ذخایر حدود ۲۳۸ کیلومتر مربع است که کمی کمتر از نیمی از آن در حال حاضر به عنوان جنگل بومی باقی مانده‌است. در شمال جنگل ذخیره‌گاه ملی کاکامگا، با توجه به وضعیت ذخیره‌گاه ملی جنگل در سال ۱۹۸۵ وجود دارد. در شمال منطقه حفاظت شده جنگل کیسر قرار دارد. گردشگری. بخش جنوبی جنگل کاکامگا، ایستگاه جنگل ایسچنو که توسط خدمات جنگل کنیا اداره می‌شود، در دسترس‌ترین نقطه برای گردشگری است. درخت معروف ماما متره، درختی تاریخی است که بیشترین عکس را در جنگل کاکامگا از آن می‌گیرند.
که بیشترین عکس را در جنگل کاکامگا از آن می‌گیرند. درختان انجیر خفه‌کننده نیز مورد توجهند. مسیرهای پیاده‌روی در جنگل وجود دارند که امکان پیاده‌روی در جنگل، کمپینگ، پیاده‌روی، تماشای پستانداران، تماشای پرندگان و پروانه‌ها، تماشای بازی و پیاده‌روی در روستا را فراهم می‌کند. راهنمایان تور جنگل‌های بارانی کاکامگا (KRFTG) می‌توانند تورهایی برای بازدید از سنگ گریه در ایلسی، واقع در امتداد جاده کاکامگا-کیسومو، یا جنگل کیسره برای دیدن میمون‌ها در شمال کاکامگا ترتیب دهند. همچنین تماشای پرنده‌ها، صبح از ساعت ۶:۳۰ صبح
همچنین تماشای پرنده‌ها، صبح از ساعت ۶:۳۰ صبح تا ۸:۳۰ با پیاده‌روی فوق‌العاده یا عصر از ۴:۳۰ بعد از ظهر تا ۶:۳۰ بعد از ظهر محیاست.
دریاچه ناکورو یکی از دریاچه‌های ریفت ولی در ارتفاع بالاتر از سطح دریا است. در جنوب ناکورو، در دره ریفت ولی کنیا قرار دارد و توسط پارک ملی دریاچه ناکورو محافظت می‌شود. وفور جلبک‌های دریاچه باعث جذب مقدار زیادی فلامینگو در این دریاچه می‌شود. پرندگان و حیوانات دیگری نیز مانند زگیل، بابون‌ها و سایر پستانداران بزرگ در این منطقه رشد می‌کنند. کرگدن سیاه شرقی و کرگدن سفید جنوبی نیز در این منطقه می‌زیند. سطح دریاچه در اوایل دهه ۱۹۹۰ به‌طور چشمگیری کاهش یافت، اما از آن زمان تا حد زیادی بهبود یافته‌است. در سال ۲۰۱۳،
آن زمان تا حد زیادی بهبود یافته‌است. در سال ۲۰۱۳، آب دریاچه تغییراتی کرد که منجر به مهاجرت فلامینگوها به دریاچه بوگوریا برای جستجو و تأمین غذا شد. بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ مساحت دریاچه ناکورو از ۴۰ به ۶۸ کیلومتر مربع افزایش یافت. ۶۷۷ خانوار، بخش‌هایی از شهر ناکورو و مناطق پارک ملی دچار سیل شدند. ناکورو در زبان ماسایی به معنای «غبار یا مکان غبارآلود» است. پارک ملی دریاچه ناکورو، در نزدیکی شهر ناکورو، در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد. در آغاز پارکی کوچک بود و فقط دریاچه معروف و کوهستان‌های اطراف را در بر می‌گرفت، اما از
و کوهستان‌های اطراف را در بر می‌گرفت، اما از آن زمان به بعد گسترش یافته و بخش بزرگی از ساواناها را شامل می‌شود. دریاچه ناکورو تحت کنوانسیون رامسر در مورد تالاب‌ها محافظت می‌شود.
دریاچه نایواشا یک دریاچه آب شیرین در کنیا است که خارج از شهر نایواشا در شهرستان ناکورو قرار دارد که در شمال غربی نایروبی قرار دارد. این منطقه بخشی از گریت ریفت ولی است. نام دریاچه نایواشا از نام محلی ماسایی "Nai'posha گرفته شده" است، به معنای «آب خشن» به دلیل طوفان‌های ناگهانی که ممکن است بوجود بیاید است. محل. دریاچه نایواشا در بالاترین ارتفاع ریفت ولی کنیا با قرار دارد. در یک ترکیب زمین‌شناسی پیچیده، بستر دریاچه از سنگ‌های آتشفشانی و نهشته‌های رسوبی دریاچه بزرگتر عصر پلیستوسن باقی مانده. به غیر از نهرهای
بزرگتر عصر پلیستوسن باقی مانده. به غیر از نهرهای گذرا، این دریاچه از رودخانه‌های چند ساله Malewa و Gilgil تغذیه می‌شود. هیچ خروجی قابل مشاهده ای وجود ندارد، اما از آنجایی که آب دریاچه نسبتاً شیرین است، فرض می‌شود که خروجی زیرزمینی داشته باشد. تاریخ. بین سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۵۰، این دریاچه به‌عنوان محل عبور قایق‌های پرنده در مسیر مسافری و پستی امپریال ایرویز از ساوتهمپتون در بریتانیا به آفریقای جنوبی مورد استفاده قرار گرفت. کیسومو و نایروبی را به هم مرتبط کرد. جوی آدامسون، نویسنده رمان "متولد آزاد"، در اواسط
جوی آدامسون، نویسنده رمان "متولد آزاد"، در اواسط دهه ۱۹۶۰ در سواحل این دریاچه زندگی می‌کرد. در سواحل دریاچه اوسریان ("کاخ جین") قرار دارد که در وقایع دره مقدس بین دو جنگ جهانی به شهرت رسید. اکنون بخشی از مزرعه گل اوسریان را تشکیل می‌دهد. در سال ۱۹۹۹، انجمن ساحلی دریاچه نایواشا جایزه حفاظت از تالاب رامسر را به دلیل تلاش‌های خود در خصوص حفاظت از سایت دریاچه نایواشا طبق کنوانسیون رامسر دریافت کرد.
دریاچه بوگوریا (دریاچه سابق هانینگتون) یک دریاچه شور و قلیایی است که در یک منطقه آتشفشانی در یک حوضه نیمه گرابن در جنوب دریاچه بارینگو، در کشور کنیا، کمی در شمال خط استوا قرار دارد. دریاچه بوگوریا، مانند دریاچه ناکورو، دریاچه المنتیتا، و دریاچه ماگادی در جنوب دره ریفت، گاهی اوقات سکونتگاه یکی از بزرگترین جمعیت فلامینگوهای کوچک در جهان است. این دریاچه یکی از سایت‌های رامسر است و ذخیره‌گاه ملی دریاچه بوگوریا از تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۹۷۳ به عنوان ذخیره‌گاه ملی حفاظت‌شده شناخته می‌شود. دریاچه بوگوریا کم عمق است (در
شناخته می‌شود. دریاچه بوگوریا کم عمق است (در حدود ۱۰ متر عمق) و حدود ۳۴ است کیلومتر به طول ۳٫۵ کیلومتر عرض، با حوضه زهکشی ۷۰۰ کیلومتر 2 در شهرستان بارینگو واقع شده‌است.
دریاچه المنتیتا یک دریاچه سودا است که در گریت ریفت ولی، حدود ۱۲۰ کیلومتری شمال غربی نایروبی، کنیا قرار دارد. المنتیتا از کلمه ماسایی برگرفته شده‌است، به معنای «گرد و غبار» اشاره به خشکی و غبارآلود بودن منطقه به ویژه بین دی تا اسفند است. شهر گیلگیل در نزدیکی دریاچه است. در توالی جنوب به شمال دریاچه‌های دره ریفت، المنتیتا بین دریاچه نایواشا و دریاچه ناکورو قرار دارد. بزرگراه اصلی نایروبی - ناکورو (جاده A104) در امتداد پرتگاه مجاور می‌گذرد و چشم‌اندازی تماشایی به سمت دریاچه را برای رانندگان فراهم می‌کند.
به سمت دریاچه را برای رانندگان فراهم می‌کند. امروزه این دریاچه به دلیل زندگی پرندگانش یک منطقه حفاظت شده‌است و به همراه دریاچه ناکورو و دریاچه بوگوریا به عنوان میراث یونسکو نامگذاری شده‌است. در انتهای جنوبی دریاچه چشمه‌های آب گرم «ککوپی» قرار دارد که در آن ماهی معرفی شده به نام دریاچه ماگادی تیلاپیا زاد و ولد می‌کند. نی‌های اطراف محل ماهیگیری حواصیل‌های شب و پلیکان است.
فرنک سوت بلک (Frank Swett Black) (زادهٔ ۸ مارس ۱۸۵۳ – درگذشتهٔ ۲۲ مارس ۱۹۱۳)، ویرایشگر روزنامه، وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود. او یک جمهوری‌خواه، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده در سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۷ و سی و دومین فرماندار ایالت نیویورک از سال ۱۸۹۷ تا ۱۸۹۸ بود. بلک اهل لیمینگتون، مِین است، درسال ۱۸۷۵ از کالج دارتموث فارغ‌التحصیل شد و به نیویورک نقل مکان کرد، جاییکه برای روزنامه‌های جانستون و تروی ویرایش و گزارش تهیه می‌کرد. او در رشته حقوق تحصیل نمود و در سال ۱۸۷۹ در وکالت پذیرفته شد و در تروی مشغول به کار
۱۸۷۹ در وکالت پذیرفته شد و در تروی مشغول به کار شد. بلک با سخنرانی برای نامزدهای جمهوری‌خواه و ریاست حزب در شهرستان رنسلر وارد سیاست شد. درسال ۱۸۹۴، او یک نامزد موفق برای مجلس نمایندگان ایالات متحده بود و به‌صورت پاره‌وقت از مارس ۱۸۹۵ تا ژانویه ۱۸۹۷ خدمت کرد. بلک قبل از پایان دوره خدمت خود استعفا نمود چون که به عنوان فرماندار انتخاب شده بود. در سال ۱۸۹۶، بلک نامزد موفق جمهوری‌خواهان برای فرمانداری بود. او یک دوره، از ژانویه ۱۸۹۷ تا دسامبر ۱۸۹۸ خدمت کرد. او یک نامزد ناموفق برای نامزدی مجدد در سال ۱۸۹۸ بود و
نامزد ناموفق برای نامزدی مجدد در سال ۱۸۹۸ بود و در کنوانسیون ایالتی حزب از تئودور روزولت شکست خورد تا در انتخابات عمومی پیروز شود. پس از ترک قدرت، بلک وکالت را از سر گرفت و به عنوان سخنران مبارزات انتخاباتی نامزدهای جمهوری‌خواه در سیاست فعال ماند. او در تروی در ۲۲ مارس ۱۹۱۳ در خانه تابستانی خود، در مزرعه‌ای در فریدرم، نیو همپشایر به خاک سپرده شد. اوایل زندگی. بلک در ۸ مارس ۱۸۵۳ در نزدیکی لمینگتون، مِین به‌دنیا آمد، او یکی از یازده فرزند کشاورز جیکوب بلک و شارلوت (باترز) بلک بود. پدرش پس از پذیرش‌اش در یک
شارلوت (باترز) بلک بود. پدرش پس از پذیرش‌اش در یک پُست به عنوان نگهبان زندان شهرستان یورک، خانواده‌اش را به آلفرد، مِین منتقل کرد. بلک در سال ۱۸۷۱ از آکادمی لبنان فارغ‌التحصیل شد. سپس در جریان تحصیل در کالج دارتموث، نیز به تدریس در مدرسه پرداخت. او در سال ۱۸۷۵ با مدرک لیسانس هنر فارغ‌التحصیل شد ویراستار سه نشریه دانشجویان مدرسه بود و جوایزی را نیز برای سخنوری دریافت نمود. در دوران کالج او به انجمن اخوت دلتا کاپا اپسیلون پیوست. آغاز حرفه. پس از اتمام تحصیلات، بلک به رم، نیویورک تغیر مکان داد، جاییکه او
بلک به رم، نیویورک تغیر مکان داد، جاییکه او کرومو لیتوگرافی می‌فروخت. او به‌زودی به جانستون، نیویورک رفت تا سردبیر ژورنال جانستون شود، ناشر آن عضوی حزب جمهوری‌خواه استالوارت بود که به روسکو کانکلینگ «عضوی نیمه نژاد حزب جمهوری‌خواه و پیرو جمیز جی. بلین» وفادار بود، بلک موضع سیاسی نشریه را تغییر داد، درحالیکه ناشر آن خارج از شهر بود و به همین دلیل فوراً اخراج گردید. سپس به تروی نیویورک رفت که در آنجا برای نشریه‌های تروی ویگ و تروی تایمز کار نماید. زمانی‌که به عنوان گزارشگر شبانه، دبیر در اداره پُست تروی و
به عنوان گزارشگر شبانه، دبیر در اداره پُست تروی و همکار پردازش کار می‌کرد، در مؤسسه رابرتسون و فاستر در رشته حقوق تحصیل کرد. بلک در سال ۱۸۷۹ در وکالت پذیرفته شد و در تروی به کار در وکالت پرداخت. در سال ۱۸۸۸، بلک کارزار تبلیغاتی بنجامین هاریسون را برای ریاست جمهوری انجام داد. درسال ۱۸۹۲، او برای انتخاب مجدد هریسون تبلیغ کرد، اما هاریسون توسط ریس جمهور سابق گرویر کلیولند شکست خورد. در ادامه فعالیت‌های سیاسی او شامل خدمتش به عنوان رئیس حزب جمهوری‌خواه در شهرستان رنسیلر می‌شود. در مارس ۱۸۹۴ مشاجره در روز
شهرستان رنسیلر می‌شود. در مارس ۱۸۹۴ مشاجره در روز انتخابات میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در تروی با قتل رابرت راس که جمهوری‌خواه بود، به اوج خود رسید. بلک در پیگیری متهمان «بارتولومیو «بات» ِشی و جان مک گوف که مجرم شناخته شده بودند» همکاری کرد. مک گاف به بیست سال زندان محکوم شد وِ شی اعدام شد. مجلس ایالات متحده. عمدتاً به علت علنی بودن پرونده قتل راس، بلک برای نمایندگی کنگره نوزدهم نیویورک در نشست کنگره ۵۴ ایالات متحده در نوامبر ۱۸۹۴ انتخاب گردید. او از چهار مارس ۱۸۹۵ تا ۷ ژانویه ۱۸۹۷ مصروف خدمت بود تا