payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نسیم وهابی (Nasim Vahabi ) نویسنده و پژوهشگر اهل ایران است. دانش و کار. دانش آموخته ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه آزاد تهران، در موسسه ملی زبان و تمدن های شرقی فرانسه درس خوانده (استاد راهنما: کریستف بالایی)، و دارای دکترای ادبیات تطبیقی از دانشگاه نانتر پاریس است (استاد راهنما: ورونیک ژلی -Veronique Gely ). او با شورای کتاب کودک و مجله ی کلک همکاری داشته، در جهان کتاب مقالات متعددی به چاپ رسانده و با مجله ی فرانسوی ان ار اف (NRF از انتشارات گالیمار) در تهیه ی شماره ی مخصوص ادبیات ایران همکاری کرده است .
ی شماره ی مخصوص ادبیات ایران همکاری کرده است . عضو انجمن قلم فرانسه، زمینه ی کاری او حوزه ی کتاب و ادبیات است. کتاب ها. به زبان فارسی : به زبان فرانسه : "Les Ecrits des enfants de la guerre", EUE, 2011, ISBN 9786131566417 (نوشته های بچه های جنگ) "Amours persanes, Anthologie des nouvelles iraniennes contemporaines", Gallimard, 2021, ISBN 9782072914362 (عشق ایرانی ، گردآوری داستان های معاصر ایران با همکاری علیرضا غلامی. وی مقدمه ی این اثر را نگاشته و داستانی از او در این مجموعه منتشر شده است). J"e ne suis
از او در این مجموعه منتشر شده است). J"e ne suis pas un roman", Tropismes Editions, 2022, ISBN 9782493823021 - (من رمان نیستم)
اجاق موشکی یک اجاق گاز کارآمد و گرم سوز با استفاده از سوخت چوب با قطر کوچک است.سوخت در یک محفظه احتراق ساده حاوی یک دودکش عمودی عایق شده می‌سوزد، که احتراق تقریباً کامل را قبل از رسیدن شعله به سطح پخت تضمین می‌کند. طرح‌های اجاق‌های موشکی اغلب برای اجاق‌های قابل حمل برای پخت و پز استفاده می‌شوند، اما این طرح برای اجاق‌های بزرگ و ثابت در موسسات و برای ساخت بخاری‌های دسته جمعی موشکی برای گرم کردن نیز استفاده می‌شود. در آزمایش‌های میدانی در هند، اجاق‌های موشکی در مقایسه با اجاق‌های سنتی ۱۸ تا ۳۵ درصد سوخت کمتری
مقایسه با اجاق‌های سنتی ۱۸ تا ۳۵ درصد سوخت کمتری مصرف کردند و در مقایسه با آتش ساده، سنتی، باز و سه سنگی، سوخت مصرفی ۳۹ تا ۴۷ درصد کاهش یافت. [نیازمند منبع] تاریخچه. ایده اجاق موشک از لامپ Argand بود که در سال ۱۷۸۰ به ثبت رسید. یک لامپ نفتی سنتی بود که یک دودکش شیشه ای را در بالای شعله برای افزایش جریان هوا تعبیه کرده بود. این طرح علاوه بر استفاده برای نور، برای پخت و پز و گرم کردن آب نیز به دلیل داشتن قوی‌ترین گرمای بدون دود مورد استفاده قرار گرفت. لری وینیارسکی، مدیر فنی Aprovecho، توسعه اجاق موشک را در
مدیر فنی Aprovecho، توسعه اجاق موشک را در سال ۱۹۸۰ بر اساس اجاق VITA، طراحی شده توسط Sam Baldwin سام بالدوین، آغاز کرد و اصول سیستم‌های توسعه یافته توسط رومی‌ها در سیستم‌های گرمایش و پخت و پز هیپوکاست (زیر سوز) را دوباره کشف کرد. یک اجاق برای ساخت تورتیلا بر اساس اصول اجاق موشک طراحی شد و در سال ۲۰۰۵ برنده جایزه Ashden Award شد. Aprovecho در سال ۲۰۰۶ همان جایزه را برای اجاق‌های موشکی خود دریافت کرد. اجاق‌های موشکی Aprovecho در لسوتو، مالاوی، اوگاندا، موزامبیک، تانزانیا و زامبیا فروخته شدند. بهره‌برداری.
تانزانیا و زامبیا فروخته شدند. بهره‌برداری. بسیاری از کشورهای در حال توسعه از اجاق‌های سوخت چوبی سنتی بدون تهویه مناسب استفاده می‌کنند، که غلظت ذرات دود در داخل خانه را «معمولاً ۱۰ تا ۱۰۰ برابر سطوح درازمدت توصیه شده توسط سازمان بهداشت جهانی» تولید می‌کنند.قرار گرفتن در مدت طولانی دربرابر این ذرات موجب بیماری است. اجاق‌های موشکی در احتراق سوخت بهتر عمل می‌کنند، بنابراین سوخت کمتری مصرف می‌کنند و دود، مونوکسید کربن و دوده کمتری تولید می‌کنند. در روستایی در کنیا، مقایسه اجاق‌های سه سنگی سنتی و اجاق‌های گلی
کنیا، مقایسه اجاق‌های سه سنگی سنتی و اجاق‌های گلی موشکی (RMS) نشان داد که استفاده از RMS منجر به کاهش ۳۳ درصدی تولید مونوکسید کربن در آشپزخانه و کاهش ۴۲ درصدی در تولید مونوکسید کربن «شخصی» می‌شود. با دیتالاگرهایی که روی لباس قرار داده شده بودند اندازه‌گیری شد.
فرانک بورگی (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
رابرت کرادک (; – ) بازیکن فوتبال ولزی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
جو گایجنز (; – ) بازیکن فوتبال اهل هائیتی-ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راسینگ فرانسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال هائیتی و ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
گینو گارداشانیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال ایتالیایی‌تبار و کروات‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب، باشگاه فوتبال رجینا، و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد.
موتور دیزل هواپیما یا آئرو دیزل یک موتور هواپیمای دیزلی است. آنها در کشتی‌های هوایی مورد استفاده قرار گرفتند و در اواخر دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در هواپیماها آزمایش شدند، اما هرگز فراتر از این به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفتند. مزایای اصلی آنها مصرف سوخت کم، کاهش اشتعال پذیری و چگالی بالای سوخت آنها است که با ترکیبی از معایب ذاتی در مقایسه با موتورهای بنزینی یا توربوپراپ از بین رفته‌است. افزایش روزافزون هزینه‌های بنزین هوایی و تردیدها در مورد در دسترس بودن آن در آینده باعث تجدید حیات موتورهای دیزل هواپیما در
در آینده باعث تجدید حیات موتورهای دیزل هواپیما در اوایل دهه ۲۰۱۰ شد. استفاده از موتورهای دیزلی در هواپیما از منظر حفاظت از محیط زیست و همچنین حفاظت از سلامت انسان سودمند است، زیرا ماده ضد ضربه سرب تترا اتیل در بنزین هوایی از مدت‌ها قبل به عنوان بسیار سمی و همچنین آلاینده شناخته شده‌است. توسعه. هواپیماهای دیزلی اولیه. تعدادی از سازندگان در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ موتورهای دیزلی ساختند. شناخته شده‌ترین آنها شعاعی هوا خنک Packard و Junkers Jumo 205 بودند که نسبتاً موفق بودند، اما نشان دادند که برای استفاده رزمی
موفق بودند، اما نشان دادند که برای استفاده رزمی در جنگ جهانی دوم مناسب نیستند. قایق پرنده گشتی دریایی بلوم و ووس BV 138 با موتور پیشرفته تر Junkers Jumo 207 مجهز شد و با سه جومو ۲۰۷ دیزلی خود که حداکثر ۲۱۰۰ کیلومتر (۱۳۰۰ مایل بر شعاع) را ارائه می‌کرد موفق تر بود. نزدیک به ۳۰۰ نمونه از BV 138 ساخته شد. اولین موتور دیزلی موفقی که به‌طور خاص برای هواپیما ساخته شد، دیزل شعاعی Packard DR-980 در سال‌های ۱۹۲۸–۱۹۲۹ بود که در قالب شعاعی هوا خنک خنک شبیه به طرح‌های رایت و پرت و ویتنی طراحی شد و معاصر با تورنادو
رایت و پرت و ویتنی طراحی شد و معاصر با تورنادو بردمور بود. مورد استفاده در کشتی هوایی R101. استفاده از دیزل برای سوخت کم خطر آتش‌سوزی مشخص شده بود. اولین پرواز موفقیت‌آمیز یک هواپیمای دیزلی در ۱۸ سپتامبر ۱۹۲۸ با یک هواپیمای استینسون مدل SM-1DX Detroiter به شماره ثبت X7654 انجام شد. در حدود سال ۱۹۳۶ موتورهای دیزلی سنگین‌تر اما کمتر تشنه نسبت به موتورهای بنزینی ترجیح داده می‌شدند، زمانی که زمان پرواز تنها ۶ تا ۷ ساعت بود. موتور پیستون مخالف دو زمانه Junkers Jumo 205 که در اوایل دهه ۱۹۳۰ وارد خدمت شد، بسیار
Jumo 205 که در اوایل دهه ۱۹۳۰ وارد خدمت شد، بسیار بیشتر از آئرو دیزل‌های قبلی مورد استفاده قرار گرفت. در استفاده از آن در Blohm &amp; Voss Ha 139 و حتی بیشتر از آن در استفاده از کشتی هوایی موفقیت متوسطی داشت. در بریتانیا با مجوز Napier &amp; Son, Junkers Jumo 204 بزرگتر را به عنوان Napier Culverin ساخت، اما در تولید به این شکل استفاده نشد. یک موتور دیزلی دایملر-بنز نیز در زپلین‌ها از جمله LZ 129 هیندنبورگ بدبخت استفاده شد. این موتور در کاربردهای نظامی و متعاقب آن توسعه موتور هواپیمای آلمانی که بر روی
و متعاقب آن توسعه موتور هواپیمای آلمانی که بر روی موتورهای بنزینی و جت متمرکز شد نامناسب بود. بمب افکن استراتژیک چهار موتوره دوران جنگ جهانی دوم شوروی Petlyakov Pe-8 با موتورهای دیزل Charomskiy ACh-30 ساخته شد. اما درست پس از پایان جنگ، هم موتورهای دیزلی و هم موتورهای V12 خطی Mikulin با سوخت بنزینی برای بدنه هواپیماهای بازمانده Pe-8 با موتورهای بنزینی شعاعی طراحی شوتسوف به دلیل نگرانی‌های مربوط به کارایی جایگزین شدند. بمب افکن متوسط دوربرد یرمولایف یر-۲ نیز با موتورهای دیزلی چارمسکی ساخته شد. سازندگان دیگر
با موتورهای دیزلی چارمسکی ساخته شد. سازندگان دیگر نیز در این دوره موتورهای دیزلی را آزمایش کردند، مانند بلوخ فرانسوی (بعداً Dassault Aviation) که نمونه اولیه بمب افکن MB203 آن از دیزل‌های Clerget با طراحی شعاعی استفاده می‌کرد. استقرار هواپیماهای سلطنتی در سال ۱۹۳۲ نسخه آزمایشی احتراق تراکمی (دیزلی) رولز رویس کندور را توسعه داد و آن را با یک هاوکر هورسلی برای اهداف آزمایشی به پرواز درآورد.
بنزین هوایی () یک سوخت هوایی است که در هواپیماهایی با موتورهای احتراق داخلی با جرقه استفاده می‌شود. Avgas از بنزین معمولی مورد استفاده در وسایل نقلیه موتوری متمایز می‌شود که در زمینه حمل و نقل هوایی به آن mogas (بنزین موتور) می‌گویند. بر خلاف بنزین موتور، که از دهه ۱۹۷۰ برای استفاده از مبدل‌های کاتالیزوری با محتوای پلاتین برای کاهش آلودگی فرموله شده‌است، رایج‌ترین سطح استفاده شده Avgas است که هنوز حاوی تترا اتیل سرب (TEL) هست، ماده ای سمی که برای جلوگیری از کوبش موتور (انفجار زودرس) استفاده می‌شود.
از کوبش موتور (انفجار زودرس) استفاده می‌شود. آزمایش‌هایی در حال انجام است که در نهایت هدف آن کاهش یا حذف استفاده از TEL در بنزین حمل‌ونقل هوایی است. سوخت جت مبتنی بر نفت سفید برای مطابقت با نیازهای موتورهای توربین که نیازی به اکتان ندارند و در یک پوشش پروازی بسیار گسترده‌تر از موتورهای پیستونی کار می‌کنند، فرموله شده‌است. نفت سفید همچنین توسط اکثر موتورهای پیستونی دیزلی که برای استفاده در هوانوردی ساخته شده‌اند، مانند موتورهای SMA Engines, Austro Engine و Thielert استفاده می‌شود. خواص. ماده اصلی نفتی مورد
استفاده می‌شود. خواص. ماده اصلی نفتی مورد استفاده در مخلوط کردن گاز، آلکیلات است که مخلوطی از ایزواکتان‌های مختلف است. برخی از پالایشگاه‌ها نیز از ریفرمیت استفاده می‌کنند. تمام گریدهای اوگس که مطابق با CAN 2-3 [توضیحات بیشتر لازم است]، 25-M82 [توضیحات بیشتر لازم است] دارای چگالی ۶٫۰۱ پوند در هر گالن ایالات متحده (720 g/L) در دمای ۱۵ درجه سانتیگراد (۵۹ °F) هستند.(6 lb/U.S. gal معمولاً در آمریکا برای محاسبه وزن و تعادل استفاده می‌شود) چگالی به ۶٫۴۱ پوند در هر گالن ایالات متحده (768 g/L) در -۴۰ °C (-40 °F)
هر گالن ایالات متحده (768 g/L) در -۴۰ °C (-40 °F) افزایش می‌یابد و حدود ۰٫۱ درصد کاهش می‌یابد. در هر ۱ درجه سانتیگراد (۱٫۸ درجه فارنهایت) افزایش دما. Avgas دارای ضریب (یا عامل) انتشار ۱۸٫۳۵۵ پوند در هر گالن ایالات متحده (۲٫۱۹۹۴ کیلوگرم در لیتر) CO2 یا حدود ۳٫۰۷ واحد وزن CO2 تولید شده در واحد وزن سوخت مصرف شده‌است. Avgas با محدوده فشار بخار رید ۵٫۵ تا 7 psi نسبت به بنزین خودرو، با محدوده ۸ تا 14 psi فرار کمتر است. حداقل حد نوسانات کافی برای راه اندازی موتور را تضمین می‌کند. حدود بالا مربوط به فشار اتمسفر در
تضمین می‌کند. حدود بالا مربوط به فشار اتمسفر در سطح دریا، 14.7 psi، برای وسایل نقلیه موتوری و فشار محیط در ۲۲۰۰۰ فوت، 6.25 psi، برای هواپیما است. نوسانات پایین گاز، احتمال قفل شدن بخار در خطوط سوخت را در ارتفاعات تا ۲۲۰۰۰ فوت کاهش می‌دهد. مخلوط‌های ویژه‌ای که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرند همان چیزی است که برای اولین بار در دهه ۱۹۴۰ توسعه یافتند و در موتورهای هوایی و نظامی با سطوح بالای سوپرشارژ استفاده می‌شدند. به ویژه موتور رولزرویس مرلین مورد استفاده در جنگنده‌های اسپیت‌فایر و هاریکان، جنگنده
در جنگنده‌های اسپیت‌فایر و هاریکان، جنگنده بمب‌افکن Mosquito و بمب‌افکن سنگین لنکستر (مرلین II و نسخه‌های بعدی به سوخت ۱۰۰ اکتان نیاز داشتند)، و همچنین موتور آلیسون V-1710 خنک‌شده با مایع، و موتورهای شعاعی هوا خنک از پرت اند ویتنی، رایت، و دیگر سازندگان در دو سوی اقیانوس اطلس. رتبه‌های اکتان بالا به‌طور سنتی با افزودن تترا اتیل سرب، یک ماده بسیار سمی که در اواخر قرن بیستم در اکثر کشورها به تدریج از خودروسازی حذف شد، به دست می‌آمد. اوگاز سرب دار در حال حاضر در چندین درجه با حداکثر غلظت سرب متفاوت موجود است.
چندین درجه با حداکثر غلظت سرب متفاوت موجود است. (آوگاز بدون سرب نیز موجود است) از آنجایی که تترااتیل سرب یک افزودنی سمی است، حداقل مقدار مورد نیاز برای رساندن سوخت به درجه اکتان مورد نیاز استفاده می‌شود. غلظت واقعی اغلب کمتر از حداکثر مجاز است. [نیاز به منبع] از نظر تاریخی، بسیاری از موتورهای هواپیماهای پیستونی ۴ و ۶ سیلندر کم مصرف پس از جنگ جهانی دوم برای استفاده از سوخت‌های سرب طراحی شده بودند. سوخت جایگزین بدون سرب برای این موتورها در حال توسعه و تأیید است. برخی از هواپیماهای با موتور رفت و برگشتی
است. برخی از هواپیماهای با موتور رفت و برگشتی همچنان به سوخت سرب نیاز دارند، اما برخی دیگر نیازی به سوخت ندارند و برخی نیز در صورت استفاده از افزودنی روغن خاص می‌توانند بنزین بدون سرب بسوزانند. Lycoming فهرستی از موتورها و سوخت‌های سازگار با آنها را ارائه می‌دهد. طبق نمودار اوت ۲۰۱۷ آنها، تعدادی از موتورهای آنها با سوخت بدون سرب سازگار هستند. با این حال، همه موتورهای آنها نیاز به استفاده از افزودنی روغن در هنگام استفاده از سوخت بدون سرب دارند: "هنگام استفاده از سوخت‌های بدون سرب مشخص شده در جدول ۱، افزودنی
از سوخت‌های بدون سرب مشخص شده در جدول ۱، افزودنی روغن Lycoming P/N LW-16702، یا یک محصول نهایی مشابه مانند Aeroshell 15W- 50، باید استفاده شود." Lycoming همچنین خاطرنشان می‌کند که درجه اکتان سوخت مورد استفاده نیز باید الزامات ذکر شده در مشخصات سوخت را برآورده کند، در غیر این صورت ممکن است به دلیل انفجار موتور آسیب ببیند. در همین حال، Teledyne Continental Motors نشان می‌دهد (در سند X30548R3 که اخیراً در سال ۲۰۰۸ بازبینی شده‌است) که در موتورهای آنها گاز سرب‌دار مورد نیاز است: «موتورهای هواپیمای فعلی دارای
مورد نیاز است: «موتورهای هواپیمای فعلی دارای اجزای دنده سوپاپ هستند که برای سازگاری با سوخت‌های سربی ASTM D910 طراحی شده‌اند. در چنین سوخت‌هایی، سرب به عنوان روان کننده عمل می‌کند و نواحی تماس بین سوپاپ، راهنما و صندلی را می‌پوشاند. استفاده از سوخت خودروهای بدون سرب با موتورهای طراحی شده برای سوخت‌های سربی می‌تواند منجر به سایش بیش از حد صندلی دریچه اگزوز به دلیل کمبود سرب شود و عملکرد سیلندر بدتر شود. سطوح غیر قابل قبول در کمتر از ۱۰ ساعت.»
هری کیو (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
جو ماکا (; – ) بازیکن فوتبال بلژیکی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
اد مک‌ایلونی (; – ) بازیکن فوتبال اسکاتلندی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ورکسام، باشگاه فوتبال واترفورد، و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
فرانک مونیز (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
جینو پاریانی (; – ) بازیکن فوتبال ایتالیایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
جان سوزا (; – ) بازیکن فوتبال پرتغالی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
اد سوزا (; – ) بازیکن فوتبال پرتغالی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
انریکه آوالوس (؛ زادهٔ ۱۹۲۲ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
مارسیال آوالوس (؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۲۱ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌ است.
ملانیو بائس (؛ زادهٔ حدود ژوئیه ۱۹۳۱ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناسیونال پاراگوئه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
آنتونیو کابررا () بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیبرتاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
لورنسو کالونگا (؛ ۲۸ اوت ۱۹۲۹ – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا، باشگاه ورزشی الیمپیا، باشگاه فوتبال ایندپندینته مدئین، و باشگاه فوتبال لئون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
کاسیانو سسپدس (؛ زادهٔ ۱۹۲۴ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
پابلو سنتوریون () بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال سانتا فه، و باشگاه فوتبال میلوناریوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
کاستور کانترو (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
پارک سانگ میون (؛ زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۶۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "همسر من یک گانگستر است" (۲۰۰۱) شناخته می‌شود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشت"ه‌است می‌توان به "ناخواهری سیندرلا"، "شماره ۳ و "هیلر" اشاره کرد. حرفه. پارک سانگ میون در سال ۱۹۸۷ از مؤسسه هنر سئول با مدرک تئاتر فارغ‌التحصیل شد او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۱۹۹۳ و با ایفای نقش در ورژن کره‌ای موزیکال "مردها و عروسک‌ها" آغاز کرد.
خوان کانیته (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی واسکو دوگاما، باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، و باشگاه فوتبال بوتافوگو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
نام هه سونگ () آهنگساز و کارگردان موسیقی اهل کره جنوبی است. او یکی از بهترین موسیقی‌دان‌های کره جنوبی به‌شمار می‌آید و بر آلات موسیقی مختلفی تسلط دارد. او برندهٔ جایزهٔ کارگردان موسیقی است و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه یانسه که یکی از معتبرترین دانشگاه‌های کره جنوبی است، وارد دنیای صنعت سرگرمی شد.
کارگردان موسیقی (به انگلیسی: music(al) director) شخصی است که مسئول جنبه‌های موسیقایی یک پرفورمانس، اثر تولیدی یا سازمان است. این مفهوم شامل این موارد می‌شود: کارگردان هنری و معمولاً رئیس یک ارکستر یا ارکستر بادی، کارگردان موسیقی یک فیلم، کارگردان موسیقی ایستگاه رادیویی، شخص مسئول فعالیت‌های موسیقایی یا رئیس دپارتمان موسیقی در یک آموزشگاه، هماهنگ‌کننده گروه موسیقی در یک دانشگاه، کالج یا مؤسسه (اما معمولاً رئیس دپارتمان موسیقی آکادمیک نیست)، رهبری یک گروه موسیقی نظامی، رهبری نوازندگان ارگ و گروه کر یک کلیسا،
نظامی، رهبری نوازندگان ارگ و گروه کر یک کلیسا، یا مستر گروه کر کلیسا (عنوانی که به یک کارگردان موسیقی در یک کلیسای جامع به خصوص در انگلستان داده می‌شود).
از زمان آغاز جام جهانی باشگاه‌ها در سال ۲۰۰۰، شش بازیکن از شش کشور در شش نوبت برای پنج باشگاه از چهار لیگ، سه گل (هت‌تریک) یا بیشتر در یک مسابقه به ثمر رسانده‌اند. اولین بازیکنی که به این مهم دست یافت لوییس سوارز بود که در پیروزی ۳–۰ مقابل گوانگژو اورگرند در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵ سه بار برای بارسلونا گلزنی کرد. کریستیانو رونالدو تنها بازیکنی است که در فینال این رقابت‌ها هت‌تریک کرده است و این کار را در فینال ۲۰۱۶ مقابل کاشیما آنتلرز انجام داد.
مانوئل گاویلان (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیبرتاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
آلبرتو گونسالیتو (؛ ۱۹۲۲ – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
ویکتوریانو لگیزامون (؛ ۲۳ مارس ۱۹۲۲ – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیبرتاد، باشگاه ورزشی الیمپیا، و باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
آتیلیو لوپس (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال اتلتیکو چالاکو، و باشگاه فوتبال ناسیونال پاراگوئه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
سزار لوپس فرتس (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا و باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
آرماندو گونسالس () بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا و باشگاه فوتبال ایندپندینته مدئین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
ایلیورو پاردس (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
داریو خارا ساگیر (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
فرانسیسکو سوسا (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روساریو سنترال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
لئونخینو اونسایم (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه ورزشی الیمپیا، باشگاه فوتبال روآن، باشگاه فوتبال ناسیونال پاراگوئه، باشگاه فوتبال رایو وایکانو، و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
مارسلینو وارگاس (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا و باشگاه فوتبال لیبرتاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
ایلاریون اوسوریو (؛ ۱۹۲۸ – ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
کیم سونگ جو (؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۷۲) مجری و گوینده تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او از سال ۲۰۱۵ تاکنون مجری برنامه "پادشاه خواننده نقابدار" است. اوایل زندگی. کیم سونگ جو زادهٔ چئونگ‌جو، استان چونگچئونگ شمالی، کره جنوبی است. او در دبیرستانی در چئونگ‌جو تحصیل کرد و بعد به سئول نقل مکان کرد، جاییکه از دانشگاه چونگ آنگ فارغ‌التحصیل شد.
کیم مین جو (؛ زادهٔ ۵ فوریه ۲۰۰۱) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به عنوان عضو پیشن گروه دخترانهٔ کره‌ای-ژاپنی آیز*وان شناخته می‌شود که پس از کسب جایگاه یازدهم در برنامه رقابتی شبکه ام‌نت، "پرودوس ۴۸" به عنوان نماینده‌ای از کمپانی اوربن ورکس، به عضویت این گروه درآمد. پس از منحل شدن گروه آیز*وان، کیم مین جو اعلام کرد که قصد دارد حرفهٔ بازیگری را دنبال کند. در سال ۲۰۲۲ او از کمپانی اوربن ورکس جدا شد و با منیجمنت سوپ قرارداد امضا کرد. به عنوان بازیگر در مجموعه‌های تلویزیونی "اغواگر بزرگ" (۲۰۱۸)،
در مجموعه‌های تلویزیونی "اغواگر بزرگ" (۲۰۱۸)، "ازدواج ممنوع" (۲۰۲۲)، "ارتباط" (۲۰۲۴) و "دبیرستان مخفی" (۲۰۲۵) ایفای نقش کرده است.
آمینوکاپروئیک اسید () یکی از مشت‌ها و آنالوگ‌های اسید آمینه لیزین است که آن را به یک مهارکننده مؤثر برای آنزیم‌هایی تبدیل می‌کند که به آن باقیمانده خاص متصل می‌شوند. این آنزیم‌ها شامل آنزیم‌های پروتئولیتیک مانند پلاسمین هستند، آنزیمی که مسئول فیبرینولیز است. به همین دلیل در درمان برخی اختلالات خونریزی موثر است و با نام تجاری Amicar به فروش می‌رسد. کاربرد پزشکی. اسید آمینوکاپروئیک (Amicar) برای استفاده در درمان خونریزی حاد به دلیل فعالیت فیبرینولیتیک بالا مورد تایید FDA است. این دارو همچنین دارای یک داروی
تایید FDA است. این دارو همچنین دارای یک داروی یتیم از FDA برای پیشگیری از خونریزی پیاپی در بیماران مبتلا به هایفما تروماتیک است. در عمل بالینی، اسید آمینوکاپروئیک اغلب برای کنترل خونریزی در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی شدید، کنترل خونریزی دهانی در بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی مادرزادی و اکتسابی، کنترل خونریزی بعد از عمل مرتبط با جراحی قلب، پیشگیری از خونریزی بیش از حد در بیماران استفاده می‌شود. در مورد درمان ضد انعقاد تحت روش‌های تهاجمی دندانپزشکی، و کاهش خطر خونریزی فاجعه‌بار در بیماران مبتلا به
و کاهش خطر خونریزی فاجعه‌بار در بیماران مبتلا به لوسمی پرومیلوسیتیک حاد.
زینت‌آرایی باغ ، کالاهایی هستند که برای ارتقای زینت‌آرایی و دکوراسیون باغ، پارک و چشم‌انداز استفاده می‌شوند. تزئینات باغ عبارتند از:
پارک یونگ-ها (؛ – ) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی بود. درگذشت. در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰، جسد پارک یونگ-ها در خانهٔ خود توسط مادرش در ساعت ۵:۳۰ (کی‌اس‌تی) در حالیکه پس از خودکشی با کابل شارژر دوربین فیلمبرداری آویزان شده بود، پیدا شد. ظاهراً او پیش از خودکشی، از فشارهای کمپانی سرگرمی و شغل خود رنج می‌برد و همچنین با بیماری سرطان پدرش نیز مقابله می‌کرد. او یادداشت خودکشی از خود بر جای نگذاشت. در سال ۲۰۱۱، کیم جه جونگ، دوست پارک، ترانه‌ای به نام «در بهشت» به او تقدیم کرد.
دستگاه گازشوی خیس یا دستگاه اسکرابر خیس انواع دستگاه‌هایی را توصیف می‌کند که آلاینده‌ها را از گازهای دودکش کوره یا دیگر جریان‌های گاز حذف می‌کنند. در یک دستگاه گازشوی خیس، جریان گاز آلوده با مایع پاک‌کننده، با پاشش آن با مایع، با فشار دادن آن به داخل یک حوضچه مایع یا با روش تماسی دیگر، در تماس با مایع پاک‌کننده قرار می‌گیرد تا آلاینده‌ها حذف شوند. بخش‌ها. برخی از اجزایی که ویژه فرایند شستشوی خیس هستند عبارتند از:
زینت چمن‌کاری، اشیای تزئینی هستند که در محوطه چمن‌کاری یک ناحیه قرار می‌گیرند. شکل‌های جانوری: مجسمه‌های جانورانی مانند قورباغه، لاک‌پشت، خرگوش، گوزن، فلامینگو و مرغابی در پلاستیک یا سیمان ریخته می‌شوند.
سی و هشتمین جوایز تونی در ۳ ژوئن ۱۹۸۷ در تئاتر گرشوین برگزار شد و از تلویزیون سی‌بی‌اس پخش شد. مجری‌های این مراسم، جولی اندروز و رابرت پرستون بودند. برنده‌ها و نامزدها. "برنده‌ها به‌صورت پررنگ درج شده‌اند"
سو سوجین (؛ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۹۸) که بیشتر با نام سوجین () شناخته می‌شود، خواننده و رقصنده اهل کره جنوبی است. او عضو گروه دخترانهٔ (جی)آیدل زیر نظر کیوب انترتینمنت بود. اوایل زندگی. سوجین زادهٔ هواسونگ، استان گیونگ‌گی، کره جنوبی است. او در مدرسه راهنمایی واو در هواسونگ تحصیل کرده‌است. او زمانیکه دانش آموز دبیرستان هنرهای سئول بود، رقص جاز و تکواندو را یادگرفت. سوجین در سالهای اولیهٔ زندگی خود تصمیم گرفت که خواننده شود اما دو سال طول کشید تا پدرش متقاعد شود و با تصمیم او موافقت کند.
باشگاه فوتبال بولیوار یا کلوب بولیوار () یک باشگاه فوتبال در شهر لاپاز، بولیوی است. این باشگاه که در سال ۱۹۲۵ تاسیس شده سابقه ۳۱ قهرمانی در لیگ دسته اول فوتبال بولیوی را در کارنامه دارد.