payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در حال حاضر بعنوان نیروهای رزمی به حساب می‌آیند، می‌توانند «بازگشت» شوند و تلاش‌های آنها می‌تواند به عنوان آموزش و پشتیبانی برای عراقی‌ها بازتعریف شود. رئیس ستاد مشترک ادم. مایک مولن همچنین گفته‌است: «سه سال زمان زیادی است. شرایط می‌تواند در آن دوره زمانی تغییر کند.» ژنرال در نامه‌ای به پرسنل ارتش آمریکا دربارهٔ قوانین جدید تعامل، ری اودیرنو گفت که نیروهای ایالات متحده دید خود را کاهش خواهند داد اما این به معنای «کاهش توانایی اساسی ما برای محافظت از خود» نیست. اودیرنو نوشت که نیروهای آمریکایی «عملیات را با
اودیرنو نوشت که نیروهای آمریکایی «عملیات را با تأیید دولت عراق (دولت عراق) هماهنگ خواهند کرد و ما همه عملیات‌ها را توسط و از طریق نیروهای امنیتی عراق انجام خواهیم داد. علیرغم برخی تعدیل‌ها در نحوه انجام عملیات، توافق بسادگی انتقال‌هایی را که در حال حاضر در حال انجام است، تقویت می‌کند، ومن می‌خواهم تأکید کنم که اصول کلی ما یکسان باقی می‌ماند.» ژنرال ریموند اودیرنو گفت که برخی از نیروهای آمریکایی در ایستگاه‌های امنیتی محلی به‌عنوان تیم‌های آموزشی و راهنمایی پس از ضرب‌الاجل ژوئن ۲۰۰۹ که در توافقنامه وضعیت
پس از ضرب‌الاجل ژوئن ۲۰۰۹ که در توافقنامه وضعیت نیروها مشخص شده‌است، باقی خواهند ماند. در مقابل، رابرت گیتس تخمین زد که نیروهای آمریکایی تا ۳۰ ژوئن «خارج از شهرها و مناطق پرجمعیت» خواهند بود. او پیش‌بینی کرد: «این نقطه ای است که در آن ما تمام ۱۸ استان را به کنترل استانی عراق خواهیم داد». سخنگوی اودیرنو، سرهنگ دوم. جیمز هاتون، بار دیگر تأکید کرد که سربازانی که در شهرها می‌مانند، نیروهای رزمی نیستند، بلکه «توانمندساز» خواهند بود که خدماتی مانند مراقبت‌های پزشکی،کنترل ترافیک هوایی و پشتیبانی هلیکوپتر را ارائه
ترافیک هوایی و پشتیبانی هلیکوپتر را ارائه می‌دهند که عراقی‌ها خودشان نمی‌توانند انجام دهند. اظهارات اودیرنو باعث خشم برخی از قانونگذاران عراقی شد که می‌گویند ایالات متحده راه را برای نقض توافق موقت هموار می‌کند. هنگامی که چارلی رز در مصاحبه ای با پی بی اس از او پرسید که پس از سال۲۰۱۱ نیروی "باقیمانده" آمریکا در عراق چقدر خواهد بود، وزیر دفاع گیتس پاسخ داد که اگرچه مأموریت تغییر خواهد کرد،"حدس من این است که شما به چند ده نیرو نگاه می‌کنید». عراق. برای اعتراض به توافقی که آنها آن را طولانی کردن یک اشغال
به توافقی که آنها آن را طولانی کردن یک اشغال «تحقیرآمیز» می‌دانستند، ده‌ها هزار عراقی مجسمه جورج دبلیو بوش را در میدانی در مرکز بغداد سوزاندند، جایی که سربازان آمریکایی و شهروندان عراقی پنج سال پیش مجسمه‌ای از صدام حسین را پاره کردند. پارلمان عراق قبل و حین رای‌گیری صحنه اعتراضات بسیاری بود. پس از تصویب این توافق، بیش از ۹۰۰۰ عراقی برای تظاهرات در حومه شرقی بغداد، شهر صدر، تجمع کردند. معترضان پرچم ایالات متحده را آتش زدند و بنرهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود: «نه، نه به توافق». شیخ حسن الحسینی
نوشته شده بود: «نه، نه به توافق». شیخ حسن الحسینی درست پس از رأی‌گیری در نماز جمعه هفتگی بغداد به نمازگزاران گفت: «ما توافق را محکوم می‌کنیم و آن را رد می‌کنیم، همان‌طور که همه بی عدالتی‌ها را محکوم می‌کنیم. مقتدی صدر، متکلم، سیاسی و رهبر شبه‌نظامیان عراقی پس از تصویب این توافق، خواستار برگزاری تظاهرات مسالمت آمیز و عزاداری سه روزه شد. آیت الله العظمی علی حسینی سیستانی با ابراز نگرانی از نسخه تصویب شده این پیمان خاطرنشان کرد: دولت عراق هیچ اختیاری برای کنترل انتقال نیروهای آمریکایی به داخل و خارج از
کنترل انتقال نیروهای آمریکایی به داخل و خارج از عراق،کنترل محموله‌ها ندارد و این پیمان به آمریکا اجازه می‌دهد. مصونیت سربازان از تعقیب قضایی در دادگاه‌های عراق. وی گفت که حکومت عراق در کشور تا زمانی که نیروهای آمریکایی حضور دارند کامل نیست، اما در نهایت مردم عراق در همه‌پرسی این پیمان را قضاوت خواهند کرد. سیستانی بخش‌هایی از توافق را «معموم» می‌داند و گفت که این پیمان «هیچ تضمینی» برای بازپس‌گیری حاکمیت عراق ارائه نمی‌کند. در ۳ دسامبر ۲۰۰۸، حدود ۲۰۰۰ پناهجوی عراقی در سوریه علیه پیمان نظامی عراق و ایالات
عراقی در سوریه علیه پیمان نظامی عراق و ایالات متحده تظاهرات کردند و گفتند که این توافق عراق را تحت سلطه ایالات متحده قرار می‌دهد. روی یکی از بنرها در بیرون مغازه ای در محله ای که اکثراً شیعه نشین بودند، نوشته شده بود: «ما توافقنامه امنیتی، توافق شرم آور و شرم آور اشغالگری آمریکا را محکوم می‌کنیم». انجمن علمای مسلمان، گروهی از رهبران مذهبی سنی در عراق، جبهه توافق عراق، حزبی که از این پیمان حمایت می‌کرد، به «فروش عراق» متهم کرد و همچنین این معامله را «مشروعیت بخشیدن به اشغال» محکوم کرد. برخی دیگر از عراقی‌ها
بخشیدن به اشغال» محکوم کرد. برخی دیگر از عراقی‌ها نسبت بخروج کامل نیروها توسط ایالات متحده در سه سال آینده ابراز تردید کردند. بین‌المللی. اکثر نیروهای خارجی که بخشی از این نیرو در عراق بودند، قرار بود تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸ با نیروهایی از آذربایجان، لهستان، مقدونیه، ژاپن، بوسنی، کره جنوبی، و گرجستان ترک می‌کنند. دولت‌های عراق و بریتانیا در حال مذاکره بر سر یک توافقنامه امنیتی بودند که ظاهراً مشابه توافقنامه وضعیت نیروها عراق و آمریکا بود. این پیمان احتمالاً غیررسمی انتظار داشت که نقش نیروهای بریتانیا تا پایان
انتظار داشت که نقش نیروهای بریتانیا تا پایان سال ۲۰۰۹ به حداقل برسد. با ارتش بریتانیا و آمریکا،انتظار می‌رفت که یک نیروی کوچک از دو یا سه کشور دیگر باقی بماند. محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه ایران گفت: «دولت عراق در این زمینه (پیمان امنیتی) بسیار خوب عمل کرده‌است». بگفته مقامات و دانشگاهیان سوری، این پیمان خطری برای امنیت سوریه به همراه داشت. فاروق الشرع معاون رئیس‌جمهور سوریه گفت: «حضور آمریکا در عراق، چه دائمی و چه موقت، امنیت سوریه را تهدید می‌کند». رئیس‌جمهور بشار اسد گفت که این توافق «عراق را به
رئیس‌جمهور بشار اسد گفت که این توافق «عراق را به سکوی پرتاب برای حمله به همسایگان خود به جای حمایت از آنها تبدیل می‌کند». جاسم زکریا، تحلیلگر سیاسی سوری، گفت: «تداوم حضور ایالات متحده در منطقه، با آنچه مجله نیوزویک می‌گوید بزرگترین سفارت در جهان [در بغداد] است، به این معنی است که… در تمام امور منطقه دخالت خواهد کرد». سوریه مدعی شد که ایالات متحده در سپتامبر۲۰۰۸ حمله هوایی به روستایی در سوریه انجام داد که در آن هشت غیرنظامی کشته شدند. نقش پیمانکاران تحت موافقت‌نامه وضعیت نیروها. پیمانکاران آمریکایی که برای
وضعیت نیروها. پیمانکاران آمریکایی که برای نیروهای آمریکایی کار می‌کنند مشمول قوانین کیفری عراق خواهند بود، در حالی که پیمانکارانی که برای وزارت خارجه و سایر آژانس‌های ایالات متحده کار می‌کنند ممکن است مصونیت خود را حفظ کنند. آلن چووتکین، که به نمایندگی از پیمانکاران، از جمله مویوک، مستقر در بلک واتر ورلد واید، کار می‌کند، گفت: «مسئله مصونیت، بزرگ‌ترین سؤالی که در مورد آن صحبت می‌شود، در این توافقنامه مطرح نشده‌است». چووتکین گفت که او معتقد است که نگهبانان بلک واتر همچنان طبق فرمان ۱۷ صادر شده توسط پل برمر.
واتر همچنان طبق فرمان ۱۷ صادر شده توسط پل برمر. بلک واتر در حال حاضر هیچ مجوزی برای کار در عراق ندارد. کنفرانس مطبوعاتی ۱۴ دسامبر ۲۰۰۸. در ۱۴ دسامبر۲۰۰۸، جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پیمان امنیتی را با عراق امضا کرد. رئیس‌جمهور در چهارمین و آخرین سفر خود به عراق در کنار نخست‌وزیر عراق حاضر شد و گفت که باید کارهای بیشتری انجام شود.در جریان کنفرانس مطبوعاتی در مورد امضای پیمانبا نخست‌وزیر نوری المالکی در کاخ او در منطقه سبز به شدت مستحکم، پرزیدنت بوش از دو کفشی که از حضار به سوی او پرتاب شد طفره
بوش از دو کفشی که از حضار به سوی او پرتاب شد طفره رفت. مردی که کفش‌هایش را پرتاب کرد، منتضار الزیدی، روزنامه‌نگار عراقی شبکه تلویزیونی البغدادیه مستقر در مصر، شنیده می‌شد که به زبان عربی فریاد می‌زد: "این یک خداحافظی است… ای سگ!" همان‌طور که اولین کفشش را پرتاب کرد و هنگام پرتاب کفش دوم صدای الزیدی شنیده می‌شد که فریاد می‌زد: "این برای بیوه‌ها، یتیمان و کسانی است که در عراق کشته شده‌اند!" در حالی که نیروهای امنیتی روی زمین چسبیده بودند، فریاد زد: "شما عراقی‌ها را کشتید!" در حالی که فریاد مرد از بیرون شنیده
را کشتید!" در حالی که فریاد مرد از بیرون شنیده می‌شد، بوش گفت: «این کاری است که مردم در یک جامعه آزاد انجام می‌دهند، توجه را به خود جلب کنید.» دو خبرنگار "نیویورک تایمز" الزیدی را «در سراسر جهان عرب در آغوش گرفته» توصیف کردند. الزیدی مورد حمایت هزاران معترض در عراق و کارفرمایش قرار گرفت. در بیانیه ای که از سوی تلویزیون البغدادیه منتشر شد، آمده‌است: «تلویزیون البغدادیه از مقامات عراقی می‌خواهد که در راستای دموکراسی و آزادی بیانی که مقامات آمریکایی بمردم عراق وعده داده‌اند، فوراً منتذر الزیدی را آزاد کنند.
وعده داده‌اند، فوراً منتذر الزیدی را آزاد کنند. «اکثریت قریب به اتفاق» بینندگان تلویزیون البغدادیه که برای بیان نظرات خود با این تلویزیون تماس گرفتند، گفتند که آنها اقدامات الزیدی را تأیید می‌کنند. دولت نوری کمال المالکی نخست‌وزیر این کشور پرتاب کفش را «یک اقدام وحشیانه شرم آور» خواند و خواستار عذرخواهی علنی البغدادیه شد. در بیانیه ای آمده‌است: «این اقدام باعتبار روزنامه نگاران عراقی و به‌طور کلی روزنامه‌نگاری لطمه زد. مذاکرات موافقت‌نامه وضعیت نیروها. مذاکرات بین ایالات متحده و عراق برای موافقت‌نامه وضعیت
بین ایالات متحده و عراق برای موافقت‌نامه وضعیت نیروها جدید در پاییز ۲۰۱۰ آغاز شد. جلساتی در اواخر شب در محوطه مستحکم رئیس‌جمهور وقت عراق، جلال طالبانی، و در کنفرانس‌های ویدئویی بین بغداد و واشینگتن برگزار شد. در ژوئن ۲۰۱۱، دیپلمات‌ها و مقامات عراقی گفتند که پرزیدنت اوباما به نخست‌وزیر مالکی گفته‌است که آماده است تا ۱۰۰۰۰ سرباز را برای ادامه آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی عراق (ISF) باقی بگذارد. آقای مالکی موافقت کرد، اما گفت که برای صف آرایی متحدان سیاسی به زمان نیاز دارد. در نهایت، او مجوز ادامه مذاکرات با
نیاز دارد. در نهایت، او مجوز ادامه مذاکرات با ایالات متحده در مورد حفظ نیروها در عراق را به دست آورد. پارلمان عراق در اواخر نوامبر ۲۰۱۱ (کمی قبل از تاریخ خروج پایان سال) از تعطیلی بازگشت، زیرا این نگرانی وجود داشت که نیروهای آمریکایی باقی مانده از سوی دادگاه‌های عراق مصونیت اعطا نشوند. فرماندهان میدانی آمریکایی نگران پاسخ صدریان در صورت باقی ماندن نیروها و آمادگی عراق برای انتقال قدرت بودند. در آگوست ۲۰۱۱، پس از مناظره بین پنتاگون، وزارت امور خارجه و کاخ سفید، ایالات متحده بر روی تعداد ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سرباز
ایالات متحده بر روی تعداد ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سرباز تصمیم گرفت. یک مقام آمریکایی گفت ارزیابی‌های اطلاعاتی نشان می‌دهد که عراق در غیاب نیروهای آمریکایی در معرض خطر بزرگ سقوط به سمت هرج و مرج قرار ندارد و این عاملی در تصمیم‌گیری بود. در اکتبر۲۰۱۱، مقامات آمریکایی رهبری عراق را تحت فشار قرار دادند تا دوباره در مقر رئیس‌جمهور طالبانی برای گفتگو در مورد این موضوع ملاقات کنند. این بار ایالات متحده ازعراق خواست تا درمورد مسئله مصونیت سربازان موضع بگیرد و امیدوار بود آنچه را که همیشه بزرگترین چالش بوده‌است برطرف کند. با
را که همیشه بزرگترین چالش بوده‌است برطرف کند. با این حال، آنها سیاست عراق و افکار عمومی عراق را اشتباه خوانده‌اند. عراقی‌ها پس از تماشای بهارعربی که منطقه را فراگرفته بود و همچنان تحت تأثیر آسیب‌های این جنگ و جنگ‌های قبلی بودند، حاضر بپذیرش هر چیزی که به حاکمیت آنها تجاوز کند، نبودند. رهبری عراق بسرعت این احساسات را دریافت کرد. در نتیجه، آنها علناً اعلام کردند که از مصونیت قانونی هیچ‌یک از نیروهای آمریکایی حمایت نخواهند کرد. برخی از مقامات آمریکایی به‌طور خصوصی گفته‌اند که اصرار برای آن جلسه در اصل مجبور
خصوصی گفته‌اند که اصرار برای آن جلسه در اصل مجبور کردن عراقی‌ها برای اتخاذ موضع عمومی درمورد چنین موضوع بحث‌برانگیزی قبل از بررسی سیاست ارائه آن به رای‌دهندگان خود و پارلمان یک اشتباه تاکتیکی شدید بود که به حفظ نیروهای آمریکایی در دسامبر ۲۰۱۱ پایان داد. پس از اعلام خروج، دستیاران کاخ سفید گفتند که ایالات متحده سفارت خود در بغداد و دو کنسولگری خود را حفظ خواهد کرد. آنها همچنین گفتند که حدود۴۰۰۰ تا۵۰۰۰ پیمانکار دفاعی وجود خواهد داشت. بعد از ۲۰۱۱. مقامات آمریکایی در ماه می۲۰۱۷، زمانی که شکست داعش قریب‌الوقوع
در ماه می۲۰۱۷، زمانی که شکست داعش قریب‌الوقوع به نظر می‌رسید، گفتند که مذاکرات بر سر توافق با حیدر العبادی، نخست‌وزیر، «به‌طور جدی» آغاز شده‌است. در دسامبر۲۰۱۹،عادل عبدالمهدی، نخست‌وزیر موقت، در یک بیانیه رسمی در مورد تماس با مارک اسپر، وزیر دفاع ایالات متحده، به «حمایت از نیروهای همتای شرکتی» در زمینه ادامه همکاری علیه داعش، برای «اقناع کردن» اشاره کرد.
زوکومکاتلایت یک کانی تیلورات کمیاب با فرمول Cu 3 (TeO 4 ) (OH) 4 است.این یک کانی قائم الزاویه است که به صورت توده یا کره‌های کریستالی سوزنی شکل سبز رنگ به وجود می‌آید. این کانی اولین بار در سال ۱۹۷۵ به دلیل یک پیش آمد تصادفی در معدن شرقی در نزدیکی موکتزوما، سونورا ، مکزیک پیدا شد. همچنین وجود این کانی از معدن اورکا در ناحیه تینتیک ، شهرستان جواب، یوتا و معدن زمرد در ناحیه تومستون، شهرستان کوچیس، آریزونا در ایالات متحده گزارش شده‌است.
باشگاه فوتبال باریرنسه (به پرتغالی: Futebol Clube Barreirense) یک باشگاه ورزشی واقع در پرتغال است که در ۱۱ آوریل ۱۹۱۱ تأسیس شد. ورزش‌های اصلی که این باشگاه در آنها صاحب نام می‌باشد، فوتبال و بسکتبال است. این باشگاه در هر دو رشته ورزشی، نماینده پرتغال در رقابت‌های اروپایی بوده‌است. در رشته بسکتبال، این باشگاه تاکنون موفق به کسب ۲ قهرمانی کشوری و ۶ جام در پرتغال شده‌است. این باشگاه همچنین دارای رشته‌های شطرنج، ژیمناستیک و کیک بوکسینگ می‌باشد. فوتبال. این باشگاه فوتبال هفت بار قهرمان دسته دوم پرتغال شده‌است.
فوتبال هفت بار قهرمان دسته دوم پرتغال شده‌است. در فصل ۷۰–۱۹۶۹، باریرنسه به بالاترین جایگاه تاریخ خود در لیگ برتر پرتغال دست یافت و به مقام چهارم رسید.
باشگاه فوتبال ایتون سوکن یک باشگاه فوتبال استقرار یافته در سنت نئوتز، انگلستان است. آنان در حال حاضر عضو لیگ دسته اول میدلندز جنوبی اسپارتان می‌باشند و در ریور رود، سنت نئوتز بازی می‌کنند. تاریخ. باشگاه فوتبال ایتون سوکن در تاریخ ۱۸۶۷ تأسیس شد. در تاریخ ۲۰۰۵، این باشگاه پس از قهرمانی در بخش بزرگسالان A به بخش برتر لیگ شهرستان کمبریج شایر عضو شد. در تاریخ ۲۰۲۲، باشگاه به لیگ دسته یک میدلندز جنوبی اسپارتان قبول شد. زمین. باشگاه فوتبال ایتون سوکن درحاضر در ریور رود، سنت نئوتس بازی می‌کند. منابع. "Eaton Socon
رود، سنت نئوتس بازی می‌کند. منابع. "Eaton Socon F.C." Northamptonshire Football Association. Retrieved 18 May 2022 "National League System club allocations – steps 5/6, season 2022–23" (.pdf). "The Football Association". Retrieved 18 May 2022 "Eaton Socon - River Road". The Wycombe Wanderer. 10 August 2021. Retrieved 18 May 2022
آیس‌بریکر لایف مفهوم یک مأموریت کاوشگر مریخ است که براساس برنامه دیسکاوری ناسا پیشنهاد شده بود. این مأموریت شامل یک فرودگر ثابت و تقریباً یک کپی از فضاپیمای موفق "فونیکس" و اینسایت ۲۰۰۸ بود؛ اما ابزار علمی اختر زیست‌شناسی، شامل مته‌ای برای نمونه‌برداری از زمین‌های یخی که در دشت‌های شمال مریخ وجود دارد، می‌باشد تا برای تحقیق نشانه‌های زیستی یا وجود زندگی در مریخ درگذشته بکار گرفته شود. اهداف. مأموریت مریخ‌پیمای "آیس‌بریکر لایف" بر اهداف علمی زیر تمرکز دارد: حفاظت از سیاره. این مأموریت بایستی با الزامات حفاظت
از سیاره. این مأموریت بایستی با الزامات حفاظت از سیاره که توسط ناسا و کمیته پژوهش فضایی (COSPAR) تعیین شده‌است، مطابقت داشته باشد.
مؤسسه () رمانی در ژانر علمی تخیلی-دلهره‌آور ترسناک، نوشتهٔ نویسندهٔ آمریکایی، استیون کینگ است که اسکریبنرز آن را در سپتامبر ۲۰۱۹ منتشر کرد. این رمان دربارهٔ پسری دوازده ساله به نام لوک الیس است که مزاحمانی وارد خانهٔ آن‌ها می‌شوند، پدر و مادرش را به قتل می‌رسانند و او را با خود می‌برند. زمانی که لوک بیدار می‌شود، خودش را در اتاقی در راهروی مؤسسه‌ای می‌بیند که از نظر ظاهری به اتاق خودش شباهت دارد و کودکان دیگری با استعداد یا قدرت خاص در اتاق‌های آنجا نگهداری می‌شوند. اقتباس. در زمان انتشار رمان اعلام شد که
می‌شوند. اقتباس. در زمان انتشار رمان اعلام شد که حقوق تلویزیونی آن جهت تولید مجموعه‌ای محدود با نویسندگی دیوید ای کلی، کارگردانی جک بندر و تهیه‌کنندگی اجرایی کلی و بندر نزد تلویزیون اسپای‌گلس محفوظ است.
غازی ملا محمد (به روسی: Кази-Мулла، "غازی ملا"، ۱۷۹۳ -۱۸۳۲) اولین امام امامت قفقاز (از ۱۸۲۸ تا ۱۸۳۲) بود. او از یاران سرسخت امام شامل بود و به ترویج شریعت، تهذیب معنوی و تسهیل جهاد علیه روس‌های متجاوز پرداخت. او همچنین یکی از حامیان اصلی مریدیسم بود، پیروی دقیق از قوانین قرآنی که توسط امامان برای افزایش شور مذهبی و میهنی در قفقاز استفاده می‌شد. اوایل زندگی. وی از دوستان صمیمی امام شامل در دوران کودکی در داغستان بود. آنها هر دو قرآن و تصوف را با هم در یراغال، یک مرکز مرید مطالعه کردند، و هر دو از آداب و رسوم
یک مرکز مرید مطالعه کردند، و هر دو از آداب و رسوم سست مردم کوهستانی که با قوانین قرآن در تضاد بود، بیزار بودند. مرشد او ملا محمد یراقی، عالم صوفی نقشبندی بود که ملا را وارد علما کرد. غازی ملا یکی از مبلغان اسلام در قفقاز شد. حفظ بیش از چهارصد حدیث به او اجازه داد تا در بسیاری از مناظرات در برابر وعاظ رقیب در آن منطقه پیروز شود. همان‌طور که شهرت او افزایش یافت، توسط بسیاری از خانات‌ها و پادشاهی‌های وفادار، بی‌تفاوت و دشمن تزار دعوت شد. او به نشانه فروتنی و ریاضت از سواری امتناع می‌کرد و پیاده ایاب ذهاب
و ریاضت از سواری امتناع می‌کرد و پیاده ایاب ذهاب می‌نمود. محبوبیت، استقبال، و تربیت. در اوایل تا اواسط قرن نوزدهم، استراتژی سیاسی روسیه در داغستان شامل حمایت از قوانین محلی و بومی، معروف به "«عادات» بود". این یک سرمایه‌گذاری دقیق و استراتژیک در برابر دینداری و مقاومت فزاینده مبتنی بر "قوانین شرعی" بود که توسط غازی محمد حمایت می‌شد. محبوبیت و ظهور غازی محمد هم به شخصیت کاریزماتیک او و هم به جمعیت بومی داغستانی نسبت داده شده‌است که از نفوذ روسیه و سازماندهی مجدد زمین و منابع محلی خسته شده بودند. به دلیل تضاد
زمین و منابع محلی خسته شده بودند. به دلیل تضاد منافع سیاسی، حقوقی و مذهبی محلی، جنگ به رهبری غازی محمد به عنوان جنگی به نام مقاومت مسلمانان به همان اندازه که جنگ علیه تجاوزات امپراتوری روسیه به قفقاز شمالی توصیف شده‌است. در حالی که غازی محمد برای سیاست‌های مذهبی و تاکتیک‌های نظامی‌اش از حمایت مردمی برخوردار شد، حمایت گسترده‌ای در میان دیگر رهبران سیاسی منطقه پیدا نکرد و در واقع حملاتی را هم علیه رهبران محلی که ترجیح می‌دادند به "«ادات»" نسبت می‌دادند و هم علیه روس‌های متجاوز به راه انداخت. به این ترتیب،
علیه روس‌های متجاوز به راه انداخت. به این ترتیب، حمایت از غازی محمد در داغستان همه جا وجود نداشت و به قدرت رسیدن او منجر به ناآرامی در میان سهامداران سیاسی محلی شد. جنگ مقدس. (برای جزئیات نظامی به جنگ مرید مراجعه کنید. در سال ۱۸۲۹ در قیمری به امامت منصوب شد و در آنجا رسماً دعوت به دفاع مقدس را اعلام کرد. او همچنین حکم داد که تمام شراب‌ها باید در ملاء عام نابود شود. در سال ۱۸۳۰، غازی ملا و شیخ شامل تلاشی ناموفق برای تصرف پایتخت آوار، خونزاخ از خانم پاککو-بکخه کردند . پس از این عقب‌نشینی، شمیل بر او چیره شد
کردند . پس از این عقب‌نشینی، شمیل بر او چیره شد تا مدتی درنگ کند تا اینکه همه قبایل در پیروی از شریعت متحد شدند. در سال ۱۸۳۱، پس از چند ماه سکوت، به شمال داغستان حمله کرد و در آنجا با موفقیت روبرو شد. تاکتیک‌های چریکی او روس‌ها را ناآماده گرفتار کرد. در سال ۱۸۳۲ او توانست ولادی قفقاز را تهدید کند، با این حال، روسها حمله ملا را دفع کردند و طبق افسانه هنگامی که قیمری را گرفتند، متوجه شدند غازی ملا فوت کرده ولی به حالت دعا روی فرش نشسته و با یک دست ریش خود را در دست دارد و با دست دیگر به آسمان اشاره می‌کند
در دست دارد و با دست دیگر به آسمان اشاره می‌کند روسها جسد او را به تارکو، پایتخت ایالت قوموق بردند و به خان قوموق که به آنها وفادار بود، دادند. جسد برای چند روز در بازار به نمایش گذاشته شد و سپس در تپه‌ها به خاک سپرده شد.
ریچارد پارکس بِلَند (Richard Parks Bland) (۱۹ اوت ۱۸۳۵–۱۵ ژوئن ۱۸۹۹)، سیاستمدار، حقوق‌دان و آموزگار آمریکایی از ایالت میسوری بود. بلند که دموکرات بود از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۹۵ و از سال ۱۸۹۷ تا ۱۸۹۹ در زمان‌های مختلف به‌عنوان نماینده ناحیه‌های کنگره پنجم، هشتم و یازدهم میسوری در مجلس نمایندگان آمریکا خدمت کرد. بلند که به‌خاطر تلاش‌هایش برای ترویج پشتوانه قراردادن دو فلز، لقب «دیک نقره‌ای» را کسب نمود، بیشتر به‌خاطر قانون بلند - آلیسون مشهور است. بلند که در کنتاکی متولد شد پس از کار به عنوان معدنچی و آموزگار، یک
متولد شد پس از کار به عنوان معدنچی و آموزگار، یک دفتر وکالت حقوقی را در قلمروی یوتا تأسیس نمود. از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۴ در اوج سال‌های هجوم مردم به معدن‌کاری کومستاک لود، به‌عنوان خزانه‌دار شهرستان کارسون خدمت نمود. در سال ۱۸۶۵ در میسوری ساکن شد و وکالت حقوقی را در لبانن ایالت میسوری تأسیس نمود. در سال ۱۸۷۲ در مجلس نمایندگان انتخاب شد و به‌زودی خود را مدافع برجستهٔ جنبش نقرهٔ آزاد ثابت ساخت. از قانون بلند - آلیسون حمایت نمود که وزارت خزانه‌داری ایالات متحده را ملزم می‌ساخت که مقدار معینی نقره را خریداری و آن
ملزم می‌ساخت که مقدار معینی نقره را خریداری و آن را به‌عنوان دلار نقره در گردش بیندازد. بلند همچنین خود را به‌عنوان یک امپریالیزم ستیز تثبیت نمود. بلند در انتخابات سال ۱۸۹۴ نتوانست مجدداً انتخاب شود اما در سال ۱۸۹۶ دوباره کرسی خود را به‌دست‌آورد. بِلَند با وجود اینکه نسبت به کاندیداتوری برای ریاست‌جمهوری اظهار بی میلی کرد، اما کاندیدا پیشتاز نامزدی ریاست‌جمهوری دموکرات‌ها در سال ۱۸۹۶ بود. ازدواج بلند با یک زن کاتولیک سبب مخالفت عناصر ضد کاتولیک حزب شد. بلند در سه مرحلهٔ اول رای‌گیری کنوانسیون ملی
شد. بلند در سه مرحلهٔ اول رای‌گیری کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در سال ۱۸۹۶ بیشترین آرا را به‌دست‌آورد، اما این آرا برای کسب اکثریت لازم کافی نبود. ویلیام جنینگز برایان که وی نیز طرفدار پشتوانه قرار دادن دو فلز بود، در مرحلهٔ پنجم رای‌گیری برندهٔ نامزدی حزب دموکرات‌ها شد و در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۸۹۶ در برابر ویلیام مک‌کینلی جمهوری‌خواه شکست خورد. بلند پس از این کنوانسیون از سال ۱۸۹۷ تا زمان مرگش در سال ۱۸۹۹ در مجلس خدمت نمود. اوایل زندگی و تحصیلات. بلند در نزدیکی هارتفورد شهرستان اوهایو در ایالت کنتاکی
در نزدیکی هارتفورد شهرستان اوهایو در ایالت کنتاکی در خانوادهٔ استاتون ادوار و مری پی. (نل) بلند متولد شد. پدرش از فرزندان از نخستین خانواده‌های ویرجینیا، از جمله ریچارد بلند سیاستمدار و عضو کنگره قاره‌ای، بود. فامیل‌های بلند و نل از جملهٔ خانواده‌های اولیه بودند که همراه با دنیل بون از ویرجینیا به بیابان کنتاکی مهاجرت نمودند. ریچارد و سه خواهر و برادرش علی‌رغم شجرهٔ خانوادگی و ثروت که در ویرجینیا داشت، در یک مزرعهٔ کوچک والدینش در فقر نسبی بزرگ شد. در سال ۱۸۴۲ زمانیکه ریچارد بلند در سن هفت سالگی قرار داشت،
زمانیکه ریچارد بلند در سن هفت سالگی قرار داشت، وضعیت با مرگ غیر منتظرهٔ پدرش بدتر شد. متعاقباً با مرگ مادرش در سال ۱۸۴۹ بلند یتیم (بی پدر و بی مادر) شد و مجبور شد تا به‌خاطر پیشبرد زندگی، در خارج از مزرعه به عنوان کارگر مزرعه کار نماید. با وجودی که فقیر بزرگ شد، اما در کالج هارتفورد درس خواند و با مدرک آموزگاری فارغ‌التحصیل شد. بلند سپس قبل از رفتن به شهرستان واینی ایالت میسوری در سن ۲۰ سالگی در سال ۱۸۵۵، به مدت دو سال در زادگاه‌اش در مدرسه تدریس نمود. بلند در بار نخست مدت کوتاهی در میسوری اقامت داشت و قبل
در بار نخست مدت کوتاهی در میسوری اقامت داشت و قبل از رفتن به کالیفرنیا صرف یک دوره در یک مدرسه در میسوری تدریس نمود. در حین اقامت در آنجا شروع به تحصیل در رشته حقوق نمود. بعداً به بخش غربی قلمروی یوتا، بخشی از نوادای غربی فعلی، نقل مکان نمود و در آنجا در مدرسه تدریس کرد و برای اکتشاف و معدن کاری شروع به کار نمود. از سخنرانی مدح‌آمیزی که در مورد او در کنگره ارائه شد چنین بر می‌آید که در حین اقامت در غرب، بلند در موارد متعددی با بومیان آمریکای نیز به درگیری پرداخته بود، با وجودیکه جزئیات کمی در این مورد
پرداخته بود، با وجودیکه جزئیات کمی در این مورد ارائه شده. همزمان با تدریس در مدرسه به تحصیل در رشته حقوق ادامه داد و پس از قبول شدن در کانون وکلا در ویرجینیا سیتی و کارسون سیتی به کار وکالت آغاز کرد. در جریان اقامت در کالیفرنیا و نوادا، دلبستگی دائمی به معدن‌کاری به‌ویژه نقره پیدا کرد. حرفهٔ سیاسی. نخستین وظیفهٔ انتخابی ریچارد پی. بلند، سمت خزانه‌داری شهرستان کارسون قلمروی یوتا بود که از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۴ در اوج هجوم معدن‌کاری کومستاک لود، در این سمت خدمت کرد. بلند که پس از ایالت شدن نوادا و سازماندهی مجدد
بلند که پس از ایالت شدن نوادا و سازماندهی مجدد حکومت بدون شغل ماند، در سال ۱۸۶۵ به میسوری برگشت و همراه با برادرش چارلز، در شهر رولا به وکالت شروع نمود. این دو برادر تا سال ۱۸۶۹ زمانی‌که به لبانن ایالت میسوری (از دید او این شهر از نظر بازرگانی مناسب رشد و ترقی بود، زیرا خط آهن اسبق سنت لوئیس و سانفرانسیسکو اخیراً از مسیر این شهر گذشته بود) نقل مکان نمود، باهم وکالت کردند. در سال ۱۸۷۲ به‌عنوان نمایندهٔ دموکرات مجلس نمایندگان ایالات متحده در چهل و سومین کنگره انتخاب شد. از آغاز تصدیش در این سمت، نقره یک
انتخاب شد. از آغاز تصدیش در این سمت، نقره یک موضوع پراهمیت برای بلند بود. بحران مالی سال ۱۸۷۳ و قانون ضرب سکه سال ۱۸۷۳ ضربهٔ شدیدی به کشاورزان ایالت میسوری و سایر ایالات غرب میانه زد که منجر به سلب حق اقامه دعوی ملک و تعطیلی کسب و کار مرتبط با کشاورزی شد. در سال ۱۸۷۸ با ویلیام آلیسون جمهوری‌خواه از ایالت آیووا، قانون بلند ـ آلیسون را طرح کردند. این قانون استفاده از طلا و نقره را به‌عنوان پول رایج ایالات متحده اجباری ساخت و خریداری نقره به نرخ بازار و ضرب زدن فلزات در دلار نقره را اجازه داد و خزانه‌داری
زدن فلزات در دلار نقره را اجازه داد و خزانه‌داری ایالات متحده را ملزم ساخت تا هر ماه بین ۲ تا ۴ میلیون نقره از معادن غرب خریداری نماید. این قانون که توسط رئیس‌جمهور رادرفورد بیرچاردهیز وتو شد، کنگره دوباره در مورد طرح برکناری رئیس‌جمهور رأی داد. این قانون تا زمانیکه رئیس‌جمهور گروور کلیولند در سال ۱۸۹۳ آن را لغو کرد، نافذ بود. نام‌های مستعار بلند ـ «عوامی بزرگ» و «دیک نقره‌ای» - منعکس کنندهٔ تلاش‌های او برای کمک به مردم عادی و معدن‌چیان نقره است. کمپین ۲۵ سالهٔ او برای استاندارد دو فلزی، او را به دوست و
سالهٔ او برای استاندارد دو فلزی، او را به دوست و مدافع کشاورزی و معدن‌چیان غرب تبدیل نمود. بلند با این وجود فراتر از یک قانون‌گذار تک موضوعی بود. وی مکرراً درگیر مباحث مرتبط با مسائل تعرفه‌ها، اوراق قرضه دولتی و مالیات شهروندان بود. بلند شدیداً مخالف کمیسیون‌های انتخاباتی دورهٔ بازسازی بود و با کاربرد نیروهای انتظامی ایالات متحده یا نیروهای فدرال در محلات رأی‌گیری به تندی مخالفت نمود. در مسائل سیاست خارجی بلند یک امپریالیسم ستیز بود. بلند ده مرتبه به مجلس انتخاب شد، در سال ۱۸۹۴ به سختی شکست خورد و در سال
انتخاب شد، در سال ۱۸۹۴ به سختی شکست خورد و در سال ۱۸۹۶ مجدداً کرسی خود را به‌دست‌آورد، در سال ۱۸۹۸ دوباره انتخاب شد و در سال ۱۸۹۹ هنگام انجام وظیفه درگذشت. همزمان با عضویت مجلس رئیس کمیتهٔ معادن و معدن کاری در کنگره چهل و چهارمین بود. بلند در کنگره چهل و هشتم، کنگره چهل و نهم، کنگره پنجاهم، کنگره پنجاه و دوم و کنگره پنجاه و سوم، رئیس کمیته مسکوکات، اوزان و معیارها بود.