payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باسیلاسه یا خانوادهٔ باسیل‌ها خانواده‌ای از باکتری‌های گرم مثبت، هتروتروف و میله‌ای‌شکل هستند که ممکن است اندوسپور تولید کنند. گونه‌های قادر به حرکت این خانواده، دارای تاژک هستند. برخی از باسیلاسه‌ها هوازی هستند، در حالی‌که برخی دیگر بی‌هوازی اختیاری و برخی نیز کاملاً بی‌هوازی هستند. بیشتر آن‌ها بیماری‌زا نیستند، اما گونه‌هایی از سردهٔ "باسیلوس" به‌عنوان عامل بیماری در انسان شناخته می‌شوند. دیوارهٔ سلولی گرم متغیر. برخی از باسیلاسه‌ها مانند سرده‌های "فیلوباسیلوس، لنتی‌باسیلوس" و "هالوباسیلوس"، گرم منفی یا
لنتی‌باسیلوس" و "هالوباسیلوس"، گرم منفی یا «گرم متغیر» هستند اما در مجموع، به داشتن دیوارهٔ سلولی از نوع گرم مثبت شناخته شده‌اند. نام‌گذاری. آرایه‌های این خانوادهٔ زیستی گاهی به‌صورت عامیانه با عنوان باسیل شناخته می‌شوند. اما این اصطلاح، مبهم است زیرا بین ردهٔ باسیل (Bacilli) راستهٔ باسیل (Bacillales)، خانوادهٔ باسیلاسه (Bacillaceae) و سردهٔ باسیلوس "(Bacillus)" تمایز قائل نمی‌شود. سرده‌ها. باسیلاسه شامل سرده‌های زیر است:
ویلیام مالکولم بان (William Malcolm Bunn) (۱ ژانویه ۱۸۴۲–۱۹ سپتامبر ۱۹۲۳)، روزنامه‌نگار آمریکایی و فرماندار قلمرو آیداهو از سال ۱۸۸۴ تا سال ۱۸۸۵ بود. وی حرفهٔ سیاسیش را با اجرای یک سلسله وظایف محلی و ایالتی همزمان با خدمت به عنوان عضو سازمان حزبی سیاسی محلی، آغاز نمود. پس از خریداری روزنامهٔ فیلادلفیا، وی پوشش خبری مثبت را برای منافع سیاسی معامله کرد. در همان زمان، زندگی فعال اجتماعی را پرفروش داد و به‌خاطر سخنرانی‌هایش پس از ناهار، به شهرت رسید. بان در جریان دورهٔ فرمانداریش بین جناح‌های رقیب داخل حزبش که
دورهٔ فرمانداریش بین جناح‌های رقیب داخل حزبش که بر سر چندهمسری و حمایت از جمعیت مورمون مبارزه می‌کردند، درگیر شد. پس‌زمینه. بان در ۱ ژانویه سال ۱۸۴۲ در فیلادلفیای ایالت پنسیلوانیا متولد شد. در ناحیه شانزدهم شهر بزرگ شد و در مدارس دولتی آموزش دید. در یازده سالگی به کار در کارخانه شروع کرد. بان در آنجا مدت سه سال کار کرد و سپس به‌منظور پذیرفته شدن به مدرسه تحت اداره عمویش، به هاوانا ایالت نیویورک فرستاده شد. در سن ۱۶ آموزش رسمی خود را اتمام نمود و در چوب‌تراشی به کارآموزیآغاز نمود. بان در آغار جنگ داخلی
به کارآموزیآغاز نمود. بان در آغار جنگ داخلی آمریکا در هفتاد و دومین پیاده‌نظام پنسیلوانیا برای سربازی نام‌نویسی کرد. در ۲۹ ماه ژوئن سال ۱۸۶۲ بان در جریان نبرد ایستگاه ساویچ زخمی و توسط نیروهای مؤتلفه دستگیر شد. بان به عنوان اسیر جنگی تا زمان آزادی در جریان مبادلهٔ زندانیان در اواخر همان سال، در ریچموند ایالت ویرجینیا نگهداری می‌شد. به‌محض برگشت به فیلادلفیا، بان به مشکلات ناشی از عود زخم مواجه شد و مرخصی پزشکی داده شد. بان پس از خدمت نظامی، با برادرش در کسب و کار موفقیت‌آمیز چوب‌تراشی شروع به کار نمود. در
و کار موفقیت‌آمیز چوب‌تراشی شروع به کار نمود. در سال ۱۸۷۰ با کاتین مایرس ازدواج نمود. این زوج یک پسر داشتند. اوایل حرفهٔ سیاسی. بان پس از خدمت به عنوان نماینده در کنوانسیون سراسری جمهوری‌خواهان فیلادلفیا در سال ۱۸۶۶ از لحاظ سیاسی فعال شد. سال بعدی نامزد کرسی شورای شهر شد، اما به‌منظور حل اختلافات در درون حزب خود، قبل از برگذاری انتخابات از کاندیداتوری خود انصراف داد. در سال ۱۸۶۸ در نخستین دور دوره‌های متوالی در مجمع عمومی پنسیلوانیا انتخاب شد. پس از دورهٔ خدمت در مجلس ایالتی، مأمور ثبت وصیت‌نامه‌ها انتخاب
در مجلس ایالتی، مأمور ثبت وصیت‌نامه‌ها انتخاب شد. پس از آن در سال‌های ۱۸۷۵ و ۱۸۷۸، نگهبان فقراء انتخاب شد. بان همزمان با این مناصب، به‌عنوان نمایندهٔ حزب در سطح محلی، ایالتی و ملی نیز خدمت کرد. بان در سال ۱۸۷۸ روزنامهٔ «"فیلادلفیا ساندی ترنسکریپت"» را خریداری نمود. به عنوان صاحب امتیاز این روزنامه، بان حامی سازمان حزبی سیاسی کامرون شد و پوشش خبری مثبت را با منافع سیاسی معامله کرد. بان علاوه بر فعالیت‌های سیاسی و بازرگانی، زندگی فعال اجتماعی را نیز پرورش داد. بان، به سخنران ناهار مشهور شد و لباس پُر زرق و
بان، به سخنران ناهار مشهور شد و لباس پُر زرق و برقش، سبب شهرت وی به‌عنوان یکی از بهترین لباس پوشان ایالت فیلادلفیا شد. به‌عنوان یکی از موفقیت اجتماعیش، بان نائب انجمن شبدر شد. فرمانداری. بان در آغاز دههٔ ۱۸۸۰ به معدن‌کاری در قلمروهای آریزونا و آیداهو علاقه پیدا کرد. بان که به مقام سیاسی نزدیک به منافع بازرگانی تمایل داشت، از ارتباطات سیاسیش استفاده نمود تا پس از استعفای جان سی. فریمونت، به عنوان فرماندار آریزونا گماشته شود. بان که در این تلاش خود به شکست مواجه شد، به دنبال منصب دیگری وابسته به منافع
مواجه شد، به دنبال منصب دیگری وابسته به منافع بازرگانی خود بود. انتصاب بان در نتیجهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۸۸۴ صورت گرفت. رئیس‌جمهور چیستر آرتور، موافقت کرد به انتصاب روزنامه‌نگار در ازای حمایت از سازمان حزب سیاسی کامرون، موافقت نمود. در مقابل، این سازمان سیاسی توافق کرد تا زمانی که آرتور نسبت به جیمز جی. بلاین در صدر باشد، از انتخاب مجدد وی حمایت نماید. بان در ۲۶ مارس سال ۱۸۸۴ فرماندار قلمرو آیداهو گماشته شد. فرماندار جدید در ۲۶ ماه ژوئن سال ۱۸۸۴ وارد قلمروی آیداهو شد. بان به زودی به‌خاطر «روی
وارد قلمروی آیداهو شد. بان به زودی به‌خاطر «روی دست‌گیری اقداماتی که هیچ فرمانداری قبل از وی تجربه نکرده بود یا توانمندی ادامه این اقدمات» با سبک اجتماعی و لباس مردانهٔ خود به شهرت رسید و به همین سبب «فرماندار شیک‌پوش» نامیده شود. از جملهٔ اقدمات مهم دوران فرمانداریش می‌توان به تجویز اوراق قرضه‌ای به ارزش ۸۰٬۰۰۰ دلار آمریکایی برای ساخت مقر دادستانی کل قلمرو، حمایت از قوانین محدودکنندهٔ قطع درختان در جنگلات قلمرو، تلاش برای ایجاد سمت دادستانی کل قلمرو درخواست ایجاد تیمارستان مجانین در بلک‌فوت و رفع نیاز به
ایجاد تیمارستان مجانین در بلک‌فوت و رفع نیاز به فرستادن بیماران روانی در تأسیسات اورگن، اشاره کرد. به هر حال، بزرگ‌ترین مسئله سیاسی پس از رسیدن بان، جنبش ضد مورمون بود. فرماندار جدید که علایقی زیادی به منافع بازرگانی خود داشت، دیدگاه معتدلی را در مخالفت با چند همسری در پیش گرفت اما در قبال جمیعت مورمون از مدارا کار گرفت. این کار سبب مخالفت وی با جمهوری‌خواهان طرفدار سلب حق رأی مکمل مورمون‌ها و دموکرات‌های میانه‌رو متحد مورمون‌ها، شد. اقدامات مشخص اتخاذ شده توسط بان در این مسئله، شامل حمایت از قوانین
شده توسط بان در این مسئله، شامل حمایت از قوانین ایجادکنندهٔ شهرستان بینگهام و در نتیجه ضعیف سازی نفوذ مورمون‌ها در شهرستان اونیدا شد و امضاء لایحه‌ای که مقامات قلمرو را ملزم به سوگند وفاداری بر ضد مورمون‌ها ملزم می‌ساخت، می‌باشد. اقدامات اتخاذ شده توسط بان توأم با شعارهای ضد مورمون‌ها، برای قناعت دادن عناصر رادیکال حزبش کافی نبود. پس از این‌که فرماندار از انتصاب کاندیدا مورد حمایت دوبوا در یک پُست جدیداً ایجاد شده در شهرستان بینگهام، خودداری نمود بین بان و فرد دوبوا، مارشال ایالات متحده رهبر جناح رادیکال
فرد دوبوا، مارشال ایالات متحده رهبر جناح رادیکال جمهوری‌خواه اختلاف پیدا شد. این امر موجب رویارویی بین فرماندار و مارشال شد و سبب شد که بان نتواند رو در رو با دوبوا ملاقات نماید. بان مدعی بود که دوبوا در شرف کشیدن اسلحه به طرف فرماندار غیرمسلح بود و در مقابل دوبوا، بان را ترسو نامید. علی‌رغم این برخورد، فرماندار ترجیح داد به دوید پی.بی. پراید، رهبر «بویز رینگ» اجازه داد برای کنترل حزب جمهوری‌خواه در داخل قلمرو با دوبوا وارد رقابت شود. تنش‌ها میان جناح‌های میانه‌رو و رادیکال تا ۱۴ فوریه سال ۱۸۸۵ پیوسته
میانه‌رو و رادیکال تا ۱۴ فوریه سال ۱۸۸۵ پیوسته ادامه یافت. در اوایل ساعات صبح، پس از چاپ روزنامهٔ آن‌روز با مجموعه‌ای از داستان‌ها و سرمقالهٔ انتقادی بان، مقامات حزب جمهوری‌خواهان شهر به زور وارد دفتر روزنامه شدند که سبب پراگندگی چاپ روزنامه شد. تقریباً در همان زمان دفاتر حزب آیداهو دموکرات به آتش کشیده شد. هیچ‌یکی از این حوادث سبب خسارت جدی نشد اما منجر به شور و غوغای عموم مردم شد. حامیان دوبوا از این حادثه به عنوان دلیلی برای روزنامه‌های محلی برای چاپ مجدد سرمقاله‌های قدیمی فیلادلفیا در انتقاد از بان،
سرمقاله‌های قدیمی فیلادلفیا در انتقاد از بان، استفاده نمودند. تمامی حادثه بعدها به «جنگ بان» بان مشهور شد. در زمان ورود به محل روزنامه، بان در مرخصی طولانی مدت بود. بان پس از پنج ماه به آیداهو برگشت و در تاریخ ۳ ژوئیه سال ۱۸۸۵ استعفای خود را پیشکش نمود که شش روز بعد منظور شد. اواخر زندگی. بان پس از استعفا به زادگاه‌اش برگشت. در سال ۱۹۰۸ بعضی از سخنرانی‌های پس از ناهار را منتشر کرد که حاوی مجموعه‌ای از سخنوری‌های وی بود. بان در ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۲۳ در فیلادلفیا فوت نمود.
ورزشگاه آنتونیو کویمبرا دا موتا (به پرتغالی: Estadio António Coimbra da Mota) یک ورزشگاه چند منظوره در استوریل، پرتغال است. این ورزشگاه در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می‌شود و استادیوم خانگی باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا است. این ورزشگاه گنجایش ۸۰۰۰ تماشاگر را دارد. این ورزشگاه همچنین میزبان بازی‌های خانگی تیم دوم اشتوریل پرایا است. کاربرد. فوتبال. تیم ملی فوتبال سوئد از این ورزشگاه به عنوان محل تمرین برای آماده‌سازی در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ استفاده کرد. این ورزشگاه همچنین میزبان
اروپا ۲۰۰۴ استفاده کرد. این ورزشگاه همچنین میزبان بازی‌های تیم جوانان پرتغال به‌ویژه تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال بوده‌است. آخرین بازی آنها در ۹ سپتامبر ۲۰۱۱ در یک بازی دوستانه در برابر تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسلواکی بود که با نتیجه ۱– ۱ به پایان رسید. در ۳۱ مارس ۲۰۱۵، تیم بزرگسالان پرتغال در این زمین، در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی دماغه سبز به میدان رفت. در ۸ نوامبر ۲۰۱۸، این ورزشگاه میزبان یک بازی دوستانه بین‌المللی بین تیم‌های ملی زنان پرتغال و ایالات متحده بود. راگبی. این استادیوم همچنین
و ایالات متحده بود. راگبی. این استادیوم همچنین میزبان بازی‌هایی در رشته راگبی بوده‌است.
اتحادیه دپورتیوا سالامانکا، (تلفظ اسپانیایی: [uˈnjon depoɾˈtiβa salaˈmaŋka]) یک تیم فوتبال تاریخی اسپانیایی مستقر در سالامانکا، در منطقه خودمختار کاستیا و لئون بود. این باشگاه که در ۹ فوریه ۱۹۲۳ تأسیس شد و با نام مستعار لوس چاروس (Los Charros) شناخته شد، با پیراهن‌های سفید و شورت سیاه بازی می‌کرد و بازی‌های خانگی را در ورزشگاه ال هلمانتیکو برگزار می‌کرد که ۱۷۳۴۱ تماشاگر را در خود جای می‌داد. تاریخچه. سالامانکا که در ابتدا توسط دانشجویان ایرلندی تشکیل شد، ابتدا در مسابقات قهرمانی اسپانیا در سال ۱۹۰۷ بازی
ابتدا در مسابقات قهرمانی اسپانیا در سال ۱۹۰۷ بازی کرد، قبل از اینکه لیگ رسمی بعداً تأسیس شود. در ۱۶ مارس ۱۹۲۳، در میزهای کافه نوولتی، واقع در پلازا مایور، دیونیزیو ریدروجو پایه‌های رسمی اولیه باشگاه را تنظیم کرد. فصل ۱۱–۲۰۱۰ رکورد ده شکست متوالی باشگاه را بین دسامبر ۲۰۱۰ و فوریه ۲۰۱۱ و دو تغییر مربیگری به ارمغان آورد و سالامانکا پس از پنج سال به دسته سوم بازگشت. در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۳، ۹۰ سال پس از تأسیس، باشگاه به دلیل انباشت بدهی‌های پرداخت نشده منحل شد.
مانتلای طلایی (نام علمی: Mantella aurantiaca) یک قورباغه کوچک و زمینی بومزاد ماداگاسکار است. این جانور، توزیع بسیار محدودی در چند منطقه در ماداگاسکار دارد. این قورباغه، یکی از در معرض‌خطرترین گونه‌های دوزیستان ماداگاسکار است. پراکنش محدود آن در منطقه‌ای با فعالیت‌های انسانی بالا از عوامل تهدید نسل این قورباغه است. همچنین ممکن است نسل آن‌ها به‌دلیل زنده‌گیری و تجارت بیش از حد به‌منظور فروش آن‌ها به‌عنوان حیوان خانگی، در معرض تهدید باشد. توصیف. مانتلای طلایی، قورباغه‌ای به رنگ زرد، نارنجی یا قرمز به اندازهٔ
قورباغه‌ای به رنگ زرد، نارنجی یا قرمز به اندازهٔ ۲۰ تا ۲۶ میلی‌متر است. پوست روشن و رنگ آن، به شکارچیان هشدار می‌دهد که این قورباغه سمی است. تصور می‌شود که رنگ‌های درخشانی که مانتلای طلایی دارد، نمونه‌ای از رنگ هشدار است که به شکارچیان، از ماهیت سمی قورباغه هشدار می‌دهد. بوم‌شناسی و رفتار. مانتلای طلایی در طول ماه‌های زمستانی از مه تا اکتبر، تا حد بالایی غیرفعال باقی می‌ماند. هنگام بارش باران و گرم شدن هوا، این قورباغه‌ها از مخفیگاه خود بیرون می‌آیند و از تالاب‌های کوچک و گودال‌های به‌وجودآمده، برای تولید
کوچک و گودال‌های به‌وجودآمده، برای تولید مثل استفاده می‌کنند. تخم‌ها در خشکی در بستر مرطوب در نزدیکی آب گذاشته می‌شوند. مانتلای طلایی دارای رژیم غذایی بی‌مهرگان کوچک است. این طعمه‌ها در طبیعت، عمدتاً از کنه‌ها، مورچه‌ها و مگس‌ها هستند. این قورباغه‌ها سموم پوست خود را از رژیم غذایی خود می‌گیرند. این سموم عبارت‌اند از پومیلیوتوکسین، آلوپومیلیوتوکسین، آلکالوئیدهای هوموپومیلیوتوکسین، پیرولیزیدین‌ها، ایندولیزیدین‌ها و کوینولیزیدین‌ها. این جانور اگرچه سمی است، اما شکار آن توسط گونه‌هایی از مارها در طبیعت دیده
اما شکار آن توسط گونه‌هایی از مارها در طبیعت دیده شده‌است. در اسارت. امروزه جمعیت وحشی مانتلای طلایی، تحت تأثیر تجارت حیوانات خانگی و در معرض تهدید قرار دارد و توسط برخی مجموعه‌داران و مؤسسات جانورشناسی در اسارت نگهداری می‌شود. این قورباغه‌ها به‌دلیل فعالیت روزانه، رنگ‌بندی جذاب و سهولت نسبی نگهداری از آن‌ها، به‌عنوان یک حیوان خانگی، محبوبیت دارند. اکنون برنامه‌هایی برای آغاز یک برنامهٔ تنظیم‌شدهٔ قانونی برای حفاظت از این گونه در دست اجراست.
پدر عروس یک فیلم عاشقانه و کمدی-درام آمریکایی به کارگردانی گاز آلازراکی و نویسندگی مت لوپز که بر اساس رمانی به همین نام نوشته ادوارد استریتر در سال ۱۹۴۹ ساخته شده‌است. در این فیلم اندی گارسیا، گلوریا استفان، آدریا آرجونا، ایزابلا مونر، دیگو بونتا و کلوئه فاینمن به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم توسط پلن بی انترتینمنت تولید شده و در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ توسط برادران وارنر پیکچرز و اچ‌بی‌او مکس منتشر شد. داستان. بیلی و اینگرید زوجی هستند که دو دختر دارند و تصمیم دارند تا از یکدیگر جدا شوند، اما قبل از اینکه این خبر
تا از یکدیگر جدا شوند، اما قبل از اینکه این خبر را به دختران خود بدهند، متوجه می‌شوند که یکی از آنها نامزد کرده‌است و… تولید. فیلمبرداری اصلی در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۱ در آتلانتا آغاز شد.
کافه حقوق () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۲ با بازی لی سونگ-گی و لی سه-یونگ است. این مجموعه از ۵ سپتامبر ۲۰۲۲، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۵۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد. خلاصهٔ داستان. "کافه حقوق" داستان عشق بین کیم جونگ-هو (لی سونگ-گی) یک دادستان سابق که با عنوان «هیولای نابغه» شناخته می‌شود، و کیم یو-ری (لی سه-یونگ)، یک وکیل زیبا را روایت می‌کند. انتشار. این مجموعه در ابتدا قرار بود که در ۲۹ اوت ۲۰۲۲ پخش شود اما پخش آن عقب افتاد و در ۵ سپتامبر پخش شد.
حافظ عدن ( "") یک تحت الحمایه بریتانیا در عربستان جنوبی بود که پس از فتح عدن توسط استان بمبئی هند بریتانیایی در سال ۱۲۱۷ در پس‌کرانه بندر عدن و در حضرموت تکامل یافت و تا دهه ۱۳۴۰ ادامه یافت. در سال ۱۳۱۹ برای اهداف اداری به دو بخش تحت‌الحمایه غربی و تحت‌الحمایه شرقی تقسیم شد. امروزه این قلمرو بخشی از جمهوری یمن است. حاکمان تحت الحمایه عدن، مانند سایر کشورهای تحت الحمایه بریتانیا و ایالت‌های تحت حمایت، حاکم مستقل باقی ماندند: پرچم‌های آنها هنوز بر فراز ساختمان‌های دولتی آنها به اهتزاز درمی‌آمد، حکومت هنوز
دولتی آنها به اهتزاز درمی‌آمد، حکومت هنوز توسط آنها یا به نام آنها پیش برده می‌شد، و ایالت‌های آنها در حقوق بین‌الملل یک «شخصیت بین المللی» متمایز داشتند، برخلاف کشورهایی که بخشی از امپراتوری بریتانیا را تشکیل می‌دهند، مانند مستعمره عدن، که در آن پادشاه بریتانیا رئیس هر دولتی بود. تاریخ. شروع غیررسمی. آنچه تحت عنوان تحت‌الحمایهٔ عدن شناخته شد در ابتدا ترکیب غیررسمی تحت‌الحمایگی با ۹ قبیله در پس‌کرانه‌های شهر بندری عدن بود: گسترش بریتانیا به این منطقه برای محافظت از بندر مهمی طراحی شده بود که در آن زمان
محافظت از بندر مهمی طراحی شده بود که در آن زمان توسط هند بریتانیا اداره می‌شد. از سال ۱۸۷۴ (۱۲۵۳ خورشیدی)، این ترتیبات تحت‌الحمایگی با پذیرش ضمنی امپراتوری عثمانی وجود داشت که بر یمن در شمال حاکم بود و این سیاست‌ها در مجموع به عنوان «نه قبیله» یا «نه کانتون» شناخته شدند. معاهدات رسمی حمایت. با آغاز یک معاهده رسمی حفاظت با ماهرا سلطان نشین قشن و سقطری در سال ۱۸۸۶، بریتانیا به آرامی ترتیبات حفاظتی را رسمی کرد که شامل بیش از ۳۰ معاهده اصلی حفاظتی بود که آخرین آن تنها در سال ۱۹۵۴ امضا شد. این معاهدات، همراه با
تنها در سال ۱۹۵۴ امضا شد. این معاهدات، همراه با تعدادی از قراردادهای جزئی دیگر، کشور تحت‌الحمایه عدن را ایجاد کرد که از شرق عدن تا حضرموت امتداد داشت و شامل تمام قلمروهایی بود که به یمن جنوبی تبدیل می‌شد. عدن با بندرش تنها منطقه تحت حاکمیت کامل بریتانیا بود و همراه با برخی جزایر فراساحلی به نام های شهرک عدن (۱۸۳۹–۱۹۳۲)، استان عدن (۱۹۳۲–۱۹۳۷)، مستعمره عدن (۱۹۳۷–۱۹۶۳) و در نهایت ایالت عدن شناخته می‌شد. (۱۹۶۳–۱۹۶۷). در ازای حمایت بریتانیا، حاکمان سرزمین‌های تشکیل دهنده تحت الحمایه موافقت کردند که با هیچ قدرت
دهنده تحت الحمایه موافقت کردند که با هیچ قدرت خارجی دیگری قرارداد نبندند یا سرزمینی را به آن واگذار نکنند. در سال ۱۹۱۷، کنترل تحت الحمایه عدن از دولت هند، که وارث منافع شرکت هند شرقی بریتانیا در مسیر دریایی مهم استراتژیک از اروپا به هند بود، به وزارت خارجه بریتانیا منتقل شد. برای مقاصد اداری، تحت الحمایه غیررسمی به دو بخش تحت الحمایه شرقی (با افسر سیاسی خود، مستشاری بریتانیایی، مستقر در مکلا در قعیتی از سال ۱۹۳۷ تا حدود ۱۹۶۷) و الحمایه غربی (با افسر سیاسی خود، مستقر شد) تقسیم شد. در سال ۱۹۲۸، بریتانیا
خود، مستقر شد) تقسیم شد. در سال ۱۹۲۸، بریتانیا فرماندهی عدن را تحت رهبری نیروی هوایی سلطنتی تأسیس کرد تا امنیت کشور را حفظ کند. در سال ۱۹۳۶ به نیروهای بریتانیایی عدن تغییر نام داد و بعدها به عنوان نیروهای بریتانیا در شبه جزیره عربستان و سپس فرماندهی خاورمیانه (عدن) شناخته شد. سیاست‌ها. مرزهای بین سیاست‌ها و حتی تعداد آنها در طول زمان در نوسان بود. برخی مانند سلطان نشین ماهرا به سختی ادارهٔ کارآمدی داشتند. مستعمره عدن و نواحی جزیره ای پریم، کامران و خریا موریا که به آن تعلق گرفته بود، شامل این نمی‌شد.
موریا که به آن تعلق گرفته بود، شامل این نمی‌شد. تحت‌الحمایهٔ شرقی. تحت‌الحمایهٔ شرقی (حدود ۲۳۰۰۰۰ کیلومتر 2) شامل موجودیت‌های سیاسی زیر (بیشتر در حضرموت) شد: تحت‌الحمایهٔ غربی. تحت‌الحمایهٔ غربی (حدود ۵۵۰۰۰ کیلومتر 2) شامل: معاهدات مشورتی. در سال ۱۹۳۸، بریتانیا یک معاهده مشورتی با سلطان قعیتی امضا کرد و در طول دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، معاهده‌های مشابهی را با دوازده کشور تحت الحمایه دیگر امضا کرد. کشورهای زیر دارای معاهدات مشورتی بودند: این قراردادها امکان استقرار یک مشاور مقیم را در کشورهای امضاکننده اعطا
یک مشاور مقیم را در کشورهای امضاکننده اعطا می‌کرد که به بریتانیا کنترل بیشتری بر امور داخلی خود می‌داد. این امر وضعیت و قوانین جانشینی حاکمان را منطقی و تثبیت کرد، اما تأثیری بر تحریف رهبری و تشویق فساد اداری داشت. بمباران هوایی و مجازات دسته جمعی گاه علیه قبایل سرکش برای اعمال حاکمیت بریتانیا استفاده می‌شد. تحت‌الحمایه بریتانیا بودن به عنوان مانعی برای پیشرفت تلقی شد، دیدگاهی که با رسیدن اخبار ناسیونالیسم عربی از جهان خارج در رادیوهای ترانزیستوری جدیدالساخت موجود تقویت شد. چالش‌های وضعیت جدید. کنترل
موجود تقویت شد. چالش‌های وضعیت جدید. کنترل بریتانیا نیز توسط احمد بن یحیی پادشاه متوکلی یمن در شمال به چالش کشیده شد. او حاکمیت بریتانیا در عربستان جنوبی را به رسمیت نمی‌شناخت و جاه طلبی برای ایجاد یک یمن بزرگ واحد داشت. در اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰، یمن درگیر تعدادی درگیری‌های مرزی در امتداد مسئلهٔ مناقشه‌برانگیز خط بنفش بود، مرزبندی انگلیسی-عثمانی در سال ۱۹۱۴ که یمن را از تحت الحمایه عدن جدا کرد. در سال ۱۹۵۰، کندی ترواسکیس، مشاور حفاظت از غرب، طرحی را برای ایالت‌های تحت الحمایه ترسیم کرد تا دو
را برای ایالت‌های تحت الحمایه ترسیم کرد تا دو فدراسیون، مربوط به دو نیمه تحت الحمایه، تشکیل دهند. اگرچه پیشرفت چندانی در تحقق این طرح حاصل نشد، اما احمد بن یحیی آن را تحریک آمیز تلقی کرد. وی علاوه بر نقش پادشاهی، به عنوان امام شاخه زیدی شیعه نیز خدمت می‌کرد. او می‌ترسید که یک فدراسیون موفق در مناطق سنی شافعی به عنوان چراغی برای شافعیان ناراضی ساکن مناطق ساحلی یمن باشد. احمد برای مقابله با این تهدید، تلاش برای تضعیف کنترل بریتانیا را افزایش داد و در اواسط دهه ۱۹۵۰، یمن از تعدادی از شورش‌های قبایل ناراضی
دهه ۱۹۵۰، یمن از تعدادی از شورش‌های قبایل ناراضی علیه کشورهای تحت الحمایه حمایت کرد. جذابیت یمن در ابتدا در منطقه تحت الحمایه محدود بود، اما صمیمیت فزاینده بین یمن و رئیس‌جمهور محبوب ملی‌گرای عرب مصر جمال عبدالناصر و تشکیل ایالات متحده عربی جذابیت آن را افزایش داد. فدراسیون و پایان تحت‌الحمایگی. عدن به عنوان پیوندی با هند بریتانیا مورد توجه بریتانیا قرار گرفته بود و سپس، پس از از دست دادن بیشتر مستعمرات بریتانیا از سال ۱۹۴۵ و بحران فاجعه بار سوئز در سال ۱۹۵۶، به عنوان بندری ارزشمند برای دسترسی به نفت حیاتی
به عنوان بندری ارزشمند برای دسترسی به نفت حیاتی خاورمیانه مورد توجه قرار گرفت. همچنین به عنوان مکان جدید برای فرماندهی خاورمیانه انتخاب شده بود. فشار ملی گرایان، حاکمان ایالت‌های تحت الحمایه عدن را وادار کرد تا تلاش‌ها برای تشکیل فدراسیون را احیا کنند و در ۱۱ فوریه ۱۹۵۹، شش تن از آنها توافق‌نامه ای را برای تشکیل "فدراسیون امارات عربی جنوب" امضا کردند. در سه سال بعد، ۹ نفر دیگر به آنها ملحق شدند و در ۱۸ ژانویه ۱۹۶۳، مستعمره عدن با فدراسیون ادغام شد و فدراسیون جدید "عربستان جنوبی" را ایجاد کرد. در همان زمان،
جدید "عربستان جنوبی" را ایجاد کرد. در همان زمان، ایالت‌های (عمدتا شرقی) که به فدراسیون ملحق نشده بودند، "تحت الحمایه عربستان جنوبی" قرار گرفتند و بدین ترتیب به وجود تحت‌الحمایهٔ عدن پایان داد. موقعیت اضطراری عدن. در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۳، وضعیت اضطراری در منطقه تحت الحمایه سابق و ایالت تازه ایجاد شده عدن اعلام شد. وضعیت اضطراری تا حد زیادی توسط موجی از ناسیونالیسم عربیکه به شبه جزیره عربستان گسترش یافت و عمدتاً از دکترین‌های سوسیالیستی و پان عربیستی رهبر مصر جمال عبدالناصرسرچشمه می‌گرفت، تسریع شد. نیروهای متجاوز
عبدالناصرسرچشمه می‌گرفت، تسریع شد. نیروهای متجاوز بریتانیا، فرانسه و اسرائیل که در پی ملی شدن کانال سوئز توسط ناصر در سال ۱۹۵۶ به مصر حمله کرده بودند، پس از مداخله ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی مجبور به عقب‌نشینی شدند. جمال عبدالناصر تنها موفقیت محدودی در گسترش دکترین پان‌عربیستی خود در جهان عرب داشت، تلاش او در سال ۱۹۵۸ برای متحد کردن مصر و سوریه به عنوان جمهوری متحده عربی که تنها ۳ سال بعد دچار فروپاشی شد. قیام ضد استعماری در عدن در سال ۱۹۶۳ فرصت بالقوه دیگری را برای دکترین‌های او فراهم کرد، اگرچه
دیگری را برای دکترین‌های او فراهم کرد، اگرچه مشخص نیست که آیا شورش در میان اعراب در عدن باعث شد که گروه‌های چریکی یمنی از ایده‌های پان عربیستی ناصر الهام بگیرند یا خودشان به‌طور مستقل عمل کردند. در سال ۱۹۶۳ و در سال‌های بعد، گروه‌های چریکی ضد انگلیسی با اهداف سیاسی متفاوت شروع به ادغام در دو سازمان بزرگ‌تر و رقیب کردند: ابتدا جبهه آزادی‌بخش ملی (NLF) مورد حمایت مصر و سپس جبهه آزادی یمن جنوبی اشغالی. FLOSY)، که به یکدیگر و همچنین انگلیسی‌ها حمله کردند. درنهایت نیروهای انگلیسی در نوامبر ۱۹۶۷ عدن را ترک
آسکلاددن (نروژی: Askeladden) یک شخصیت ایدئال در داستان‌های عامیانه نروژ است. هر گاه شخصی که هیچ‌کس انتظار موفقیتش را ندارد، موفق می‌شود، او را به آسکلاددن تشبیه می‌کنند. نام کامل این شخصیت عامیانه، اِسپن آسکلاددن است. او از ۳ برادر، کوچکترین است. پدر خانواده پیر و فقیر است و به غیر از ۳ فرزند خود، هیچ خویشاوندی ندارد. آسکلاددن، رویاباف و ساده لوح می‌نماید. برادرانش همیشه او را سرزنش می‌کنند. اما وقتی زمان مناسب فرا می‌رسد، آسکلاددن به شکل مرموزی، از امتحان پیروز برمی آید. به ثروت دست یافته یا با دختر پادشاه
برمی آید. به ثروت دست یافته یا با دختر پادشاه ازدواج می‌کند. نام، معروفیت و ریشه آن. نام آسکلاددن، که بیشتر در شرق نروژ، رایج است، از طریق افسانه‌هایی که آسبیورنسن و موه، از روستاهای نروژ گردآوری کردند و اولین بخش آن در سال ۱۸۴۱م، انتشار یافت، به شهرت رسید. این نام در گویش عامیانه نروژیها به گونه ای تلفظ می‌شود که لنگه جوراب یا پسر بچه را تداعی می‌کند. گونه ای دیگر از این تلفظ، معنی خاکسترزاده یا فرزند خاکستر را تداعی می‌کند و از این دیدگاه سیندرلا در روایت سوئدی آن را به یاد می‌آورد. در نروژ و سوئد،
روایت سوئدی آن را به یاد می‌آورد. در نروژ و سوئد، سیندرلا با نام «آسکه پوت» شناخته می‌شود که برگرفته از واژه خاکستر(ash) در زبان انگلیسی است. در جنوب نروژ، و گاه در دیگر مناطق، این شخصیت داستانی به صورت نام کامل «اِسپن آسکلاددن» شناخته می‌شود که در واقع از افسانه‌های دانمارکی وام گرفته شده‌است.
نیتروژن قابل جذب مخمر ترکیبی از آمینو نیتروژن آزاد (FAN)، آمونیاک (NH 3) و آمونیوم (NH 4 +) است که برای مخمر دردسترس است. به جز قندهای قابل تخمیر گلوکز و فروکتوز، نیتروژن مهمترین ماده مغذی مورد نیاز برای انجام یک تخمیر موفقیت‌آمیز است. شراب‌سازان اغلب منابع موجود YAN را با افزودنی‌های نیتروژنی مانند دی آمونیوم فسفات (DAP) تکمیل می‌کنند. با این حال، افزودن مقادیر بیش از حد نیتروژن همچنین می‌تواند خطر ایجاد کند زیرا موجودات دیگر علاوه بر مخمر شراب می‌توانند از مواد مغذی استفاده کنند که شامل موجودات فاسد کننده
مواد مغذی استفاده کنند که شامل موجودات فاسد کننده مانند "برتانومایسس"، "استوباکتر" و باکتری‌های اسید لاکتیک از جنس "لاکتوباسیلوس" و "پدیوکوکوس" هستند. مقدار YAN که شراب‌سازان در پوراب‌های انگور خود مشاهده می‌کنند به تعدادی از مؤلفه‌ها از جمله انواع انگور، ساقه زیرزمینی، خاک تاکستان و شیوه‌های کشت انگور (مانند استفاده از کودها و سایبان) و همچنین شرایط آب و هوایی باغ‌های خاص بستگی دارد.
سید هاشم صفی‌الدین (۳ مهٔ ۱۹۶۴ – ۳ اکتبر ۲۰۲۴) روحانی شیعه و سیاستمدار لبنانی بود که از سال ۲۰۰۱ تا هنگام ترورش، ریاست شورای اجرایی حزب‌الله لبنان را بر عهده داشت، از او به عنوان نفر دوم حزب‌الله و یکی از گزینه‌های احتمالی برای جانشینی سید حسن نصرالله یاد می‌شد. صفی‌الدین در مه ۲۰۱۷ از سوی ایالات متحده آمریکا و عربستان سعودی تحریم شد. وی در ۳ اکتبر ۲۰۲۴ در بیروت، هدف حمله هوایی اسرائیل قرار گرفت. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در ۸ اکتبر ۲۰۲۴، مدعی کشتن وی، در حمله‌ای به ضاحیه جنوبی بیروت شد. در عصر
وی، در حمله‌ای به ضاحیه جنوبی بیروت شد. در عصر ۲۳ اکتبر ۲۰۲۴ حزب‌الله لبنان خبر کشته‌شدن وی را تأیید کرد. زندگی. هاشم صفی‌الدین پسر دایی سید حسن نصرالله است. برادرش عبدالله صفی‌الدین به عنوان نماینده حزب‌الله در ایران است. پسر او، رضا صفی‌الدین همسر زینب سلیمانی و داماد قاسم سلیمانی است. هاشم صفی‌الدین در سال ۱۹۶۴ در جنوب لبنان در خانواده‌ای سرشناس در منطقه به دنیا آمد. او در دهه ۱۹۸۰ به همراه خویشاوند خود حسن نصرالله برای تحصیل علوم دینی راهی شهر قم شد. در سال ۱۹۸۳ با دختر محمدعلی الامین از اعضای شورای
در سال ۱۹۸۳ با دختر محمدعلی الامین از اعضای شورای قانونگذاری شورای اسلامی شیعیان لبنان ازدواج کرد. او تا سال ۱۳۷۲ در ایران و در حوزه علمیه قم حضور داشت. وی پیش از این نیز در حوزه علمیه نجف درس می‌خواند. با فراخوان سید حسن نصرالله او راهی لبنان شد تا در هرم قدرت حزب‌الله، نقش‌آفرینی کند. در حزب‌الله لبنان. او از زمان تأسیس گروه حزب‌الله لبنان در سال ۱۹۸۲ عضو این گروه است. به گفته سازمان غیردولتی مقابله با تروریسم هاشم صفی‌الدین در ایران آموزش دیده و از سال ۱۹۹۲، ریاست شورای اجرایی این گروه را به دست گرفته