payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گواهینامه دریافت کرده‌اند، با نام‌هایی مانند راننده موقت، اپراتور جوان، راننده آزمایشی یا گواهینامه متوسط اعمال می‌شود. این گواهینامه‌ها برخی از امتیازات رانندگی را محدود می‌کند، مانند اینکه آیا راننده جدید می‌تواند مسافر حمل کند یا خیر، و اگر چنین است چند نفر، و همچنین تعیین مقررات منع رفت و آمد برای رانندگان جوان. به عنوان مثال، رانندگان یوتا که زیر ۱۸ سال دارند، نمی‌توانند افراد خارج از خانواده را در شش ماه اول خود با گواهینامه رانندگی کنند. برخلاف برخی از ایالت‌های استرالیا و برخی از استان‌های کانادا،
از ایالت‌های استرالیا و برخی از استان‌های کانادا، قوانین صدور مجوز فارغ‌التحصیل به محدودیت‌های سرعت کمتر، نمایش پلاک‌های L و P، محدودیت در یدک‌کشی تریلر یا قایق، یا ممنوعیت رانندگی در بزرگراه‌ها یا استفاده از خودروهای با کارایی بالا نیازی ندارند. رانندگان زیر ۱۸ سال معمولاً موظفند در یک برنامه آموزش جامع رانندگی چه در دبیرستان خود یا یک مدرسه رانندگی حرفه ای شرکت کنند و قبل از درخواست گواهینامه، تعداد معینی از درس‌های پشت فرمان را با یک مربی رانندگی معتبر بگذرانند. برخی از ایالت‌ها مانند نیویورک همچنین از
برخی از ایالت‌ها مانند نیویورک همچنین از رانندگان بزرگسال جدید می‌خواهند قبل از درخواست گواهینامه، در برخی از آموزش‌های رانندگی شرکت کنند. در برخی از ایالت‌ها، همه رانندگان بزرگسالی که به تازگی گواهینامه دریافت کرده‌اند ممکن است برای مدت معینی (معمولاً بین شش ماه تا دو سال) مشروط شوند، که طی آن تخلفات رانندگی مجازات‌های سخت تری یا تعلیق اجباری را در پی دارد که برای رانندگان باتجربه اعمال نمی‌شود. وزارت حمل و نقل ایالات متحده از همه رانندگان دارای گواهینامه رانندگی تجاری می‌خواهد که هر دو سال یک بار قبل از
رانندگی تجاری می‌خواهد که هر دو سال یک بار قبل از تمدید، معاینه فیزیکی دوره ای را پشت سر بگذارند و حداقل ۲۱ سال سن داشته باشند تا بتوانند در تجارت بین ایالتی فعالیت کنند یا مواد خطرناکی را حمل کنند که راننده را ملزم به قرار دادن پلاکارد روی آن کند. وسیله نقلیه، اما به ایالت‌ها اجازه می‌دهد برای رانندگان زیر ۲۱ سال گواهینامه رانندگی تجاری صادر کنند، مشروط بر اینکه آنها فقط در خطوط ایالتی (تجارت بین دولتی) فعالیت کنند. همه رانندگانی که وسایل نقلیه موتوری تجاری را که نیازی به گواهینامه رانندگی تجاری در تجارت
را که نیازی به گواهینامه رانندگی تجاری در تجارت بین ایالتی ندارند، رانندگی می‌کنند، باید حداقل ۲۱ سال سن داشته باشند و مشمول شرایط بهداشتی مشابه رانندگان با گواهینامه‌های رانندگی تجاری هستند. در سال ۲۰۱۷، اورگن اولین ایالت در ایالات متحده شد که به ساکنانی که به عنوان تراجنسیتی یا غیر باینری (نه زن یا مرد) شناسایی می‌شوند، پیشنهاد داد که جنسیت خود را به عنوان "X" در مجوزها یا کارت‌های شناسایی خود تعیین کنند. در مارس ۲۰۲۲، جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا قانونی را امضا کرد که به تراجنسیتی‌ها و
آمریکا قانونی را امضا کرد که به تراجنسیتی‌ها و آمریکایی‌های غیر دودویی اجازه می‌دهد تا نشانگر جنسیت "X" را در پاسپورت ایالات متحده خود انتخاب کنند. سایر ایالت‌ها (از جمله واشینگتن، دی.سی.) که به ساکنان تراجنسیتی و غیر باینری اجازه می‌دهند "X" را به عنوان جنسیت خود انتخاب کنند عبارتند از هاوایی، کالیفرنیا، واشینگتن، آیداهو، نوادا، نیومکزیکو، کلرادو، آرکانزاس، ایلینوی، ایندیانا، مینه‌سوتا، ویسکانسین. ویرجینیا، مریلند، پنسیلوانیا، نیویورک (ایالت)، نیوجرسی، کنتیکت، ماساچوست، ورمانت، مین (ایالت)، نیوهمپشایر و
ماساچوست، ورمانت، مین (ایالت)، نیوهمپشایر و رود آیلند. یوتا و اوهایو برای نشانگر جنسیت "X" به تأیید دولتی نیاز دارند. همه ایالت‌های دیگر گزینه جنسیت سوم را ارائه نمی‌دهند. استفاده به عنوان شناسنامه و مدرک سن. گواهینامه‌های رانندگی صادر شده در ایالات متحده دارای یک شماره یا کد الفبایی است که توسط اداره وسایل نقلیه موتوری ایالت صادر کننده (یا معادل آن) صادر شده‌است، معمولاً یک عکس از حامل و همچنین یک کپی از امضای حامل، نشانی دارنده نشان می‌دهد. محل اقامت اولیه، نوع یا کلاس مجوز، محدودیت‌ها، تأییدیه‌ها (در
نوع یا کلاس مجوز، محدودیت‌ها، تأییدیه‌ها (در صورت وجود)، مشخصات فیزیکی حامل (مانند قد، وزن، رنگ مو و رنگ چشم) و تاریخ تولد. شماره گواهینامه رانندگی صادر شده توسط یک ایالت منحصر به فرد است. به دلیل نگرانی‌های مربوط به سرقت هویت، شماره تأمین اجتماعی اکنون توسط قانون فدرال از نمایش در گواهینامه‌های رانندگی جدید منع شده‌است. در اکثر ایالت‌ها، جهت انطباق با استانداردهای AAMVA، جهت گواهینامه رانندگی برای افراد زیر ۲۱ سال عمودی است در حالی که گواهینامه رانندگی برای افراد بالای ۲۱ سال افقی است. از آنجایی که
برای افراد بالای ۲۱ سال افقی است. از آنجایی که گواهینامه رانندگی اغلب به عنوان اثبات سن افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد، تفاوت در جهت‌گیری باعث می‌شود تا تشخیص اینکه فرد از نظر قانونی مجاز به خرید الکل یا تنباکو است را آسان می‌کند (سن نوشیدن و تنباکو در همه ایالت‌های ایالات متحده ۲۱ سال است). برخی از ایالت‌ها، مانند آریزونا، نیازی به تغییر گواهینامه رانندگی به افقی در سن ۲۱ سالگی ندارند. گواهینامه عمودی تا سن ۶۵ سالگی در ایالت آریزونا منقضی نمی‌شود. اکثر ایالت‌ها نیاز دارند که وقتی یک راننده در یک ایالت
ایالت‌ها نیاز دارند که وقتی یک راننده در یک ایالت اقامت می‌کند، باید گواهینامه صادر شده توسط آن ایالت را در مدت زمان محدود دریافت کند. از آنجایی که هیچ کارت شناسایی ملی در ایالات متحده وجود ندارد، گواهینامه رانندگی اغلب به عنوان معادل واقعی برای تکمیل بسیاری از معاملات تجاری رایج و دولتی استفاده می‌شود. در نتیجه گواهینامه رانندگی به سرقت رفته و برای سرقت هویت استفاده می‌شود. گواهینامه رانندگی همیشه کارت شناسایی نبود. در بسیاری از ایالت‌ها، گواهینامه رانندگی تا دهه ۱۹۸۰ حتی یک عکس هم نداشت. حمایت مادران
تا دهه ۱۹۸۰ حتی یک عکس هم نداشت. حمایت مادران مخالف رانندگی در حالت مستی برای تأیید سن شناسنامه عکس دار در ارتباط با افزایش سن نوشیدن به ۲۱ سال برای کاهش مصرف مشروبات الکلی زیر سن قانونی منجر به اضافه شدن عکس‌ها به تمام مجوزهای دولتی شد. نیویورک و تنسی آخرین ایالت‌هایی بودند که در سال ۱۹۸۶ عکس اضافه کردند. نیوجرسی بعداً به رانندگان اجازه داد تا مجوزهای غیرعکسی دریافت کنند، اما این گزینه متعاقباً لغو شد. دارندگان مجوز ورمونت این امکان را دارند که مجوزی بدون عکس دریافت کنند. رانندگان تنسی با سن ۶۰ سال یا
عکس دریافت کنند. رانندگان تنسی با سن ۶۰ سال یا بیشتر، قبل از ژانویه ۲۰۱۳، زمانی که گواهینامه عکس برای شناسایی رای لازم بود، این امکان را داشتند که گواهینامه رانندگی بدون عکس داشته باشند. کسانی که مجوزهای معتبر غیرعکس را داشتند، پس از انقضای مجوز فعلی آنها، مجاز به دریافت مجوز عکس بودند. سیزده ایالت به دلایل اعتقاد مذهبی مجوز رانندگی بدون عکس را مجاز می‌دانند: آرکانزاس، ایندیانا، کانزاس، مینه‌سوتا، میسوری، نبراسکا، نیوجرسی، داکوتای شمالی، اورگان، پنسیلوانیا، تنسی، واشینگتن، و ویسکانسین. موارد بعدی به مجوزها
تنسی، واشینگتن، و ویسکانسین. موارد بعدی به مجوزها شامل اثر انگشت، بارکد، نوار مغناطیسی، شماره تأمین اجتماعی و ویژگی‌های ضد دستکاری می‌شد که بیشتر آنها برای جلوگیری از سرقت هویت و جلوگیری از استفاده از شناسه‌های جعلی اضافه شدند. ایالت‌ها به آرامی ویژگی‌های دیجیتالی شده را به گواهینامه‌های رانندگی اضافه کرده‌اند که هولوگرام‌ها و بارکدها را برای کاهش جعل در خود جای داده‌اند.
نبرد مقدس () یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی لهستانی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و پخش آن تا سال ۲۰۰۹ ادامه داشت. پس از سال‌ها، یک فصل دیگر از این سریال (فصل ۱۱) در پائیز ۲۰۲۰ منتشر شد. از بازیگران این سریال می‌توان به آدام بائومن، زبیگنیف بوچکوفسکی، یوآنا بارتل، بوهدان وازوکا، گژگوش پشیبیو و بوگدان کالوس اشاره کرد.
سلیطه آدامس بادکنکی ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌سرای اهل ولز مارینا دیاماندیس که اکنون به‌صورت رسمی با نام مارینا و در گذشته با عنوان مارینا اند د دایمندز شناخته می‌شد است. این نخستین ترانه از دومین آلبوم استودیویی "قلب الکترا" (۲۰۱۲) وی است که همراه آن در ۲۷ آوریل ۲۰۱۲ به انتشار رسید. درحالی که ریک نوولز و دین رید تهیه‌کنندگی ترانه را برعهده گرفتند، ترانه‌سرایی آنرا دیاماندیس همراه با نوولز به اتمام رساندند. ترانه علیرغم اینکه بعنوان تک‌آهنگ منتشر نشده‌است، توانست بعد از دوره‌ای محبوبیت در اوایل ۲۰۲۱
توانست بعد از دوره‌ای محبوبیت در اوایل ۲۰۲۱ (میلادی) در شبکه اجتماعی تیک‌تاک وارد نمودار پخش جهانی شود. سپس به این خاطر در ماه مارس صاحب گواهی طلا در ایالات متحده آمریکا و در سپتامبر سال جاری صاحب گواهی نقره در بریتانیا شد.
یوآنا بارتل (؛ ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مقدرشده برای بلوز"، "در خوشی و سختی"، "آلیس" و "نبرد مقدس" اشاره نمود.
ناوِنچوف (؛ ) یک شهرک دارای چشمه‌های آب معدنی گرم است که در شهرستان پوواو واقع در استان لوبلین لهستان کوچک قرار دارد. این شهر یکی از نقاط محبوب گردشگری نویسندگان نامدار لهستانی بولِـسواف پروس و استفان ژرومسکی بود و امروزه موزه‌های برای یادبود آن دو، در این شهر برپاست. جمعیت یهودیان محلی در سال ۱۹۳۹ در حدود ۲۵۰ تا ۴۰۰ نفر بود. در بهار ۱۹۴۲، نیروهای آلمان نازی ناوِنچوف را به عنوان نقطه انتقال یهودیان مورد استفاده قرار داده و یهودیان منطقه را درون واگن‌های راه‌آهن حمل احشام جمع‌آوری نموده و به اردوگاه‌های مرگ
حمل احشام جمع‌آوری نموده و به اردوگاه‌های مرگ بلزک و سوبیبور منتقل کردند. این عمل جامعهٔ یهودی این شهر را به‌کلی از بین برد.
گلاله احمدی (متولد ۱۹۸۲) سیاستمدار آلمانی اتحاد ۹۰/سبزها است که از سال ۲۰۲۱ به عنوان نماینده مجلس نمایندگان برلین مشغول به کار است. زندگی، تحصیل و شغل. احمدی در سال ۱۳۶۱ هجری شمسی در تهران به دنیا آمد. مادرش روزنامه نگار و پدرش مکانیک خودرو و کارمند اتحادیه کارگری بود. والدین او به دلیل عضویت در حزب توده ایران که طرفدار شوروی بود، تحت تعقیب سیاسی قرار گرفتند. گاهی اوقات زندانی می شدند یا مجبور بودند مخفیانه زندگی کنند. خانواده در سال ۱۹۹۶ به آلمان گریختند و در آنجا به مدت سه سال و نیم در یک کمپ پناهندگان
و در آنجا به مدت سه سال و نیم در یک کمپ پناهندگان زندگی می کردند و سپس در فورستنوالده ساکن شدند. گلاله تحصیلات مدرسه را به پایان رساند و در سال ۲۰۰۴ دیپلم خود را دریافت کرد. سپس در ماگدبورگ ، فرانکفورت (اودر) و برلین به تحصیل علوم سیاسی و تاریخ و فرهنگ خاورمیانه پرداخت. احمدی از سال۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ سخنگوی یک گروه دانشجویی آلمانی-ایرانی بود که برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران فعالیت می کرد. او به عنوان بخشی از یک کمپین آموزشی در برلین، کارگاه هایی را در زمینه آموزش دموکراتیک، ضد تبعیض، ضد فمنیسم و ضد نژادپرستی
دموکراتیک، ضد تبعیض، ضد فمنیسم و ضد نژادپرستی رهبری کرد. احمدی بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ در دفاتر پارلمانی بوندستاگ و مجلس نمایندگان برلین به عنوان دستیار پژوهشی کار می کرد. او همچنین مترجم بخش دادگستری سنای برلین بود. در سال ۲۰۱۹، او مدیر دفتر یکی از اعضای مجلس نمایندگان برلین شد. سیاست. احمدی در سال ۲۰۱۳ به حزب سبزها پیوست و در فعالیت های سیاسی محلی در برلین شرکت کرد. در انتخابات ایالتی برلین در سال ۲۰۱۶، او در حوزه انتخابیه شپانداو۲ شرکت کرد اما انتخاب نشد. اما در انتخابات محلی که در همان روز برگزار شد،
اما در انتخابات محلی که در همان روز برگزار شد، او به عضویت شورای منطقه شپانداو انتخاب شد و در آنجا رئیس گروه پارلمانی سبزها شد. احمدی در طول فعالیت سیاسی خود بار ها تهدید به خشونت قرار گرفته است. احمدی همچنین از سال ۲۰۱۹ نماینده شورای زنان فدرال سبز است، در سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ عضو گروه راهبری ایالتی آموزش و پرورش و در سال ۲۰۱۹ یکی از سخنرانان کارگروه ایالتی "زنان* و جنسیت" بود. احمدی به عنوان نامزد سبزها برای حوزه انتخابیه شپانداو 3 در انتخابات ایالتی برلین در سال ۲۰۲۱ و همچنین رتبه نهم در لیست ایالتی حزب
در سال ۲۰۲۱ و همچنین رتبه نهم در لیست ایالتی حزب نامزد شد. او با ۱۳.۵ درصد آرا سوم شد و در فهرست ایالتی به عضویت مجلس نمایندگان برلین انتخاب شد. پس از آن، او سخنگوی سبزها در موضوع امنیت و سیاست رسانه ای شد. در ژانویه ۲۰۲۲، او به عنوان رئیس کمیته داخلی انتخاب شد.
فوگازا (از گویش جنوایی: "fugassa"، ایتالیایی: focaccia)، یک نوع پیتزای آرژانتینی است که منشأ آن به بوئنوس آیرس پایتخت این کشور بازمی‌گردد. این پیتزا از یک پوسته ضخیم تشکیل شده که روی آن پیاز، پنیر و بعضی اوقات زیتون قرار داده شده‌است. پیتزای فوگازا از ترکیب پیتزای ناپلی با نان فوکاچیای ایتالیایی به‌دست می‌آید. منابع. Mejores Recetas de pizza en www.pizzaportatil.online
پیتزای شکلاتی یا پیتزا شکلات نوعی پیتزا است که با استفاده از شکلات به عنوان ماده اولیه تهیه می‌شود. سبک‌ها و روش‌های آماده‌سازی مختلفی برای تهیه این پیتزا وجود دارد. پیتزای شکلاتی را می‌توان به‌عنوان دسر و به عنوان یک غذای خوش طعم آماده کرد. برخی از شرکت‌ها در پیتزاهای شکلاتی تخصص دارند. آماده‌سازی. برخی از پیتزاهای شکلاتی از شکلات در خمیر پیتزا استفاده می‌کنند. پیتزای شکلاتی ممکن است به‌عنوان یک غذای شیرین و به سبک دسر یا به‌عنوان یک غذای خوش طعم که شامل شکلات است سرو شود. پیتزای شکلاتی را می‌توان با
شکلات است سرو شود. پیتزای شکلاتی را می‌توان با استفاده از شکلات پخت و پز قبل از پخت در فر تهیه کرد. مواد مورد استفاده در تهیه پیتزای شکلاتی شامل شکر پودری، موز، توت فرنگی، مارشمالو، اسپرینکل، اسمارتیز، و چیپس شکلات سفید است.
آنری سروکا (؛ زادهٔ ) رهبر گروه موسیقی، خواننده، آهنگساز و موسیقی‌دان اهل بلژیک است. وی سازندهٔ آهنگ رسمی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "منم، دزد"، "بچه‌ها و ماهی"، "آلیس" و "همبستگی، همبستگی..." اشاره نمود.
بوگدان کالوس (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۶۵) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تاج پادشاهان"، "در خیابان سپولنی"، "پدر متیو"، "در خوشی و سختی"، "ماگدا ام."، "کارآگاهان جنایی"، ""، "ع چون عشق" و "نبرد مقدس" اشاره نمود.
شِیکرها () یک فرقه هزاره‌گرا استعادیه مسیحی است که ۱۷۴۷ در انگلستان پایه‌گذاری و سپس در دهه ۱۷۸۰ در ایالات متحده سازماندهی شد. آنها در ابتدا به دلیل رفتار هیجان‌انگیزشان در مراسم عبادت به عنوان «کوئیکرها» شناخته می‌شدند. زنان با حمایت از آرمان‌های مساوات‌خواهی، نقش‌های رهبری معنوی را در کنار مردان به عهده گرفتند، از جمله رهبران مؤسس مانند جین واردلی، آن لی و لوسی رایت. شاکرها از انگلستان مهاجرت کردند و درمستعمرات سیزده‌گانه آمریکا، با اسکان اولیه در مستعمره واترویلت، نیویورک (کنونی)، در سال ۱۷۷۴، ساکن شدند.
نیویورک (کنونی)، در سال ۱۷۷۴، ساکن شدند. سبک زندگی آنها آرمان‌شهری، صلح‌جویی، مسیحیت کاریزماتیک، و برابری جنسیتی بود، که در دهه ۱۷۸۰ در جامعه خود نهادینه کردند. آنها همچنین به دلیل زندگی ساده، معماری، نوآوری‌های فناورانه، موسیقی و مبلمان خود شناخته شده‌اند. جرد و فرزندان. شیکرها مجرد بودند. تولیدمثل پس از پیوستن آنها به جامعه ممنوع شد (به جز زنانی که در بدو ورود حامله بودند). کودکان از طریق قرارداد، فرزندخواندگی یا تبدیل به جوامع خود اضافه می‌شدند. گاهی یک بچه زاده شده به‌طور ناشناس در آستانه خانه شیکر رها
زاده شده به‌طور ناشناس در آستانه خانه شیکر رها می‌شد.
جین واردلی (؛ –) بنیانگذار سازمانی شاکرها اهل انگستان بود. زندگی شخصی. اطلاعات کمی در مورد زندگی شخصی واردلی وجود دارد. او ساکن بولتون، واقع در بریتانیا، که به بولتون لو مور نیز معروف است، بود. او با همسرش جیمز که به عنوان خیاط کار می‌کرد در آنجا زندگی و کار می‌کرد. آنها بعداً به منچستر نقل مکان کردند، جایی که در شرایط زمانی کم به زندگی ادامه دادند. زندگی مذهبی. واردلی و شوهرش از اعضای مؤمن انجمن دوستان بودند که به کوئیکرها نیز معروف بودند. با این حال، در حدود سال ۱۷۴۷ واردلی شروع به دیدن رؤیاهایی از جانب
سال ۱۷۴۷ واردلی شروع به دیدن رؤیاهایی از جانب خدا کرد که به او می‌گفت که به شهر خود برود و حقیقت را در مورد پایان جهان آموزش دهد: اینکه مسیح در شرف بازگشت است و ظهور دوم او به شکل یک زن خواهد بود.
جماعت‌های شیکر () فرقه ای از مسیحیت هستند که به تجرد، زندگی جمعی، اعتراف به گناه، برابری‌خواهی و آشتی‌خواهی باور دارند. پس از شروع در انگلستان، شیکرها آن کشور را به مقصد مستعمرات انگلیسی در آمریکای شمالی در سال ۱۷۷۴ ترک کردند. شیکرها در اواخر قرن هجدهم و در تمام قرن نوزدهم جوامع متعددی را ایجاد کردند. اولین دهکده‌ها در ایالت‌های بالاایالت نیویورک و ایالت‌های نیوانگلند سازمان‌دهی شدند، و از طریق تلاش‌های میسیونری شیکر، جماعت‌های شیکر در ایالت‌های غرب میانه آمریکا ظاهر شدند. جماعت‌های شیکر توسط اسقف‌های منطقه
ظاهر شدند. جماعت‌های شیکر توسط اسقف‌های منطقه اداره می‌شدند و در درون جوامع افراد در واحدهای «خانوادگی» گروه‌بندی می‌شدند و برای مدیریت فعالیت‌های روزانه با هم کار می‌کردند. تا سال ۱۸۳۶، هجده جامعه بزرگ و بلندمدت، شامل حدود ۶۰ خانواده، همراه با یک جماعت رو به انقراض در ایندیانا، تأسیس شد. بسیاری از جوامع کوچکتر و کوتاه‌مدت در طول قرن ۱۹ تأسیس شدند، از جمله دو سرمایه‌گذاری ناموفق در جنوب شرقی ایالات متحده و یک جامعه شهری در فیلادلفیا، پنسیلوانیا. شاکرها در دهه ۱۸۴۰ و اوایل دهه ۱۸۵۰ به اوج جمعیت رسیدند و
دهه ۱۸۴۰ و اوایل دهه ۱۸۵۰ به اوج جمعیت رسیدند و تعداد اعضای آن بین ۴۰۰۰ تا ۹۰۰۰ نفر بود. رشد اعضا از اواسط دهه ۱۸۵۰ شروع به رکود کرد. در آشفتگی جنگ داخلی آمریکا و متعاقب آن انقلاب صنعتی، آیین شیکرها به شدت رو به افول رفت. با کاهش تعداد شیکرهای زنده، کمون‌های شیکر منحل شدند یا دیگر وجود نداشتند. برخی از ساختمان‌ها و مکان‌های آن‌ها به موزه تبدیل شده‌اند و بسیاری از آن‌ها مناطق تاریخی هستند که در فهرست ملی مکان‌های تاریخی قرار دارند. تنها جامعه فعال دهکده شاکر لیک ساباسدی در مِین است که از حداقل سه عضو فعال
لیک ساباسدی در مِین است که از حداقل سه عضو فعال تشکیل شده‌است.
کوپه ملت‌ها ۱۹۳۰ یک تورنمنت فوتبال در تابستان سال ۱۹۳۰ در ژنو، سوئیس بود که توسط باشگاه محلی سروت برگزار شد. سروت به تازگی قهرمان سوئیس شده بود و این رویداد را به عنوان نقطه مقابل اولین جام جهانی فوتبال برگزار کرد که در همان زمان در اروگوئه برگزار شد و تنها چند کشور اروپایی (بلژیک، فرانسه، رومانی و یوگسلاوی) یک تیم به آن اعزام کردند. این مسابقات همچنین افتتاح ورزشگاه شارمی بود. برخی از مردم این مسابقات را پیشین لیگ قهرمانان اروپا می‌دانند، زیرا این اولین مسابقه سازماندهی شده برای تیم‌های قهرمان ملی در اروپا
سازماندهی شده برای تیم‌های قهرمان ملی در اروپا بود. قهرمانان همه کشورهای بزرگ فوتبال اروپا در سال‌های قبل از جنگ دعوت شدند، به جز کشورهای خانگی بریتانیا که در آن زمان از فیفا خارج شدند. اویپشت مجارستان قهرمان مسابقات شد و در ۴ بازی ۱۶ گل به ثمر رساند و تنها ۱ گل دریافت کرد. اویپشت پس از برنده شدن کوپا ملت‌ها، خود را "قهرمان قهرمانان" اعلام کرد. در سال‌های بعد چندین تلاش برای ایجاد یک تورنمنت برای قهرمانان اروپا انجام شد. شهرهای شمال ایتالیا قصد داشتند در سال ۱۹۳۱ میزبان مسابقات باشند، اما به دلایل مالی
سال ۱۹۳۱ میزبان مسابقات باشند، اما به دلایل مالی منصرف شدند. سرانجام در سال ۱۹۳۷، در جریان نمایشگاه پاریس، مسابقاتی به عنوان جانشین مسابقات ژنو برگزار شد، اما تنها دو تیم قهرمان این دعوت را پذیرفتند. پس از مسابقات زوریخ، به عنوان میزبان نمایشگاه ۱۹۳۹ و رم، میزبان ۱۹۴۲ تلاش‌هایی برای ایجاد مسابقات انجام داد، اما هر دو شهر شکست خوردند. دفعه بعدی که قهرمانان بزرگ اروپا گرد هم آمدند، پس از تأسیس یوفا در سال ۱۹۵۴ بود که جام اروپا را در سال ۱۹۵۵ آغاز کرد. شرکت کنندگان. تمامی تیم‌های زیر قهرمان کشورهای خود شدند.
تمامی تیم‌های زیر قهرمان کشورهای خود شدند. "نکات:" مرحله اول بازنده‌ها. برندگان این دور به مرحله یک‌چهارم نهایی راه یافتند.
الژبیتا تووارینتسکا (؛ زادهٔ ) خوانندهٔ سوپرانوی اپرا و بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی موسیقی در کراکوف بوده و در اپرا کراکوفسکا مشغول به‌کار است و با زبیگنیف پرایسنر در موسیقی چند فیلم همکاری داشته است. از فیلم‌هایی که وی در خواندن ترانه‌های متن‌شان مشارکت داشته است، می‌توان به ""، "زندگی دوگانه ورونیکا"، "آوالون" و "پاپوشا" اشاره کرد.
بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء از بزرگ‌ترین مراکز حوزوی در شهر قم است. عبدالله جوادی آملی، از مراجع تقلید شیعه، مؤسس این بنیاد و فرزندش، مرتضی جوادی‌ آملی، ریاست آن را برعهده دارد. این بنیاد تاکنون بیش از دویست جلد کتاب از جمله "تفسیر تسنیم" را منتشر کرده‌است. اساسنامه این بنیاد در سال ۱۳۹۲ به پیشنهاد بیت رهبری به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسیده و براساس آن مهم‌ترین هدف این بنیاد پژوهش در آثار عبدالله جوادی آملی به منظور استخراج و معرفی دیدگاه‌های او می‌باشد. بر اساس آنچه که در ماده ۱۵ اساسنامه این
می‌باشد. بر اساس آنچه که در ماده ۱۵ اساسنامه این بنیاد آمده است، منابع مالی بنیاد از طریق هدایا و کمک های بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی، موقوفات، تسهیلات بانکی (اعم از خصوصی و دولتی) و اعتبارات، ردیف ها و کمک های دولتی و درآمدهای حاصل از فعالیت های آموزشی، پژوهشی، انتشاراتی و فرهنگی تأمین می گردد. اما برخی معتقدند همانند دفاتر و موسسه‌های آموزشی اکثر مراجع تقلید، وابسته به دولت جمهوری اسلامی ایران و دارای ردیف بودجه دارد. اطلاعاتی دربارهٔ هزینه‌ها و درآمدهای بنیاد اسراء در دست نیست.
خودانگاره ، تصویری ذهنی است، عموماً از نوعی کاملاً مقاوم در برابر تغییر، که نه تنها جزئیاتی را به تصویر می‌کشد که به‌طور بالقوه برای بررسی عینی دیگران (قد، وزن، رنگ مو، و غیره) در دسترس هستند، بلکه موارد دیگری را نیز به تصویر می‌کشد. افراد از تجربیات شخصی خود یا از طریق درونی کردن قضاوت‌های دیگران، دربارهٔ خود یادگرفته‌اند. خودانگاره می‌تواند بر تن‌انگاره بر نوع و رفتار تغذیه نیز اثرگذار باشد. انواع خودانگاره. خودانگاره ممکن است از شش نوع تشکیل شود:
رویاهای مجله (به انگلیسی: Magazine Dreams) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی الیجا باینام با بازی جاناتان میجرز، هیلی بنت، تیلور پیج، مایک اوهرن، هریسون پیج و هریت سنسوم هریس است. فیلم ماجرای زندگی یک بدنساز آماتور سیاه‌پوست را روایت می‌کند که برای راه یافتن به موفقیت و سلبریتی شدن تلاش می‌کند. اولین نمایش جهانی این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ بود. این فیلم ابتدا قرار بود که در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۲۳ به صورت سینمایی توسط کمپانی سرچلایت پیکچرز منتشر شود، اما به دلیل
توسط کمپانی سرچلایت پیکچرز منتشر شود، اما به دلیل اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا و جنجال‌های مرتبط با جاناتان میجرز از برنامه انتشار حذف شد و توسط این توزیع‌کننده کنار گذاشته شد. پس از آن، کمپانی Briarcliff Entertainment حقوق توزیع داخلی فیلم را به دست آورد و آن را در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ اکران کرد. داستان. کیلیان، یک بدنساز آماتور آمریکایی آفریقایی‌تبار برای ایجاد ارتباطات اجتماعی تلاش می‌کند. او آرزوی یک حرفه موفق در صحنه بدنسازی را دارد. در عین حال در کنترل خلق و خوی غیرقابل پیش‌بینی خود مشکل دارد. کیلیان با پدربزرگ
غیرقابل پیش‌بینی خود مشکل دارد. کیلیان با پدربزرگ بیمار خود، کهنه سرباز سابق، زندگی می‌کند. بین جلسات درمانی به دستور دادگاه و کار پاره وقت در یک فروشگاه مواد غذایی، او مرتباً بدن خود را فولادین‌تر می‌کند. در محل کار، او عاشق یک خانم صندوقدار می‌شود که با او دوستانه رفتار می‌کند. در عین حال، پزشکان به او توصیه می‌کنند که بدنسازی را کنار بگذارد زیرا ممکن است باعث آسیب دائمی به بدن او شود.
پی‌یر کوسو (؛ زادهٔ ) بازیگر، موسیقی‌دان، ترانه‌سرا و خواننده اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مینو"، "ناپدری"، "ماجراهای اسب سیاه"، "مهمانی ۲" و "مینو" اشاره کرد.
نبرد اواجیک در تابستان ۱۵۱۵ میلادی در نزدیکی اواجیک، بین سپاهیان صفوی و عثمانی روی داد و با پیروزی امپراتوری عثمانی به پایان رسید. این جنگ تهاجم صفویه به آناتولی شمالی را متوقف کرد. فرمانده صفوی نورعلی خلیفه و اکثر نیروهایش در میدان جنگ کشته شدند. پس از این نبرد تونجلی و اطراف آن به تصرف عثمانی‌ها درآمد. پس از این اشغال، ارتش عثمانی به رهبری بیقلی محمد پاشا برای نبردهای بعدی با صفویان (نبرد قوچ‌حصار) آماده شد.
مینو () یک مینی‌سریال ایتالیایی-آلمانی است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این سریال در اواخر دهه ۱۳۶۰ خورشیدی، بعد از ظهرهای روز جمعه از برنامهٔ کودکان و نوجوانان پخش می‌شد.
در قرن نوزدهم، سربازان شروع به پوشیدن برت به عنوان بخشی از سرپوش در یونیفرم نظامی در برخی از کشورهای اروپایی کردند. از اواسط قرن بیستم، این پوشش به یکی از اجزای لباس بسیاری از نیروهای مسلح در سراسر جهان تبدیل شد. کلاه‌بره‌های نظامی معمولاً به سمت راست خم می‌شوند تا شانه‌ای که اکثر سربازان تفنگ را روی آن حمل می‌کند آزاد باشد، اما ارتش برخی کشورها، عمدتاً در اروپا، آمریکای جنوبی و آسیا (از جمله ایران)، به سمت چپ خم شده‌است. در بسیاری از کشورها، برت‌ها با نیروهای ویژه مرتبط شده‌اند که اغلب کلاه‌های خود را با
ویژه مرتبط شده‌اند که اغلب کلاه‌های خود را با رنگ‌های خاص می‌پوشند. به عنوان مثال، کلاه بره عنابی عمدتاً سرپوش سنتی برای نیروهای هوابرد در سراسر جهان است، به استثنای چند نمونه — برای مثال، نیروهای هوابرد روسیه، کلاه آبی آسمانی می‌پوشند، و چتربازان پرتغالی کلاه سبز می‌پوشند. بر پایه کشور. جمهوری اسلامی ایران. در ایران کلاه بره نظامی به سمت چپ خم می‌شود. ایالات متحده آمریکا. در ایالات متحده آمریکا کلاه بره نظامی به سمت راست خم می‌شود.
استفانو رولی (؛ ؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تا ابد مری"، "دیوار لاستیکی"، "بچه‌های دزدیده‌شده"، "آتش‌بس"، "بهترین دوران جوانی"، "پس از تولد دیگر نمی‌توانی پنهان شوی"، "برادرم تنها فرزند است"، "زندگی ما"، "سوبورا"، "پاپ جوان"، "مینو" و "کد مرگبار" اشاره کرد.
در علوم کامپیوتر ، یک معماری برچسب خورده نوع خاصی از معماری رایانه ای است که در آن هر کلمه حافظه یک اجتماعی از برچسب گذاری شده را تشکیل می دهد ، که به تعدادی از داده ها تقسیم می شود ، و یک بخش برچسب که توصیف می کند نوع داده ها: چگونه می توان آن را تفسیر کرد ، و اگر مرجع باشد ، نوع شیئی که به آن اشاره می کند. در مقابل ، حافظه برنامه و داده در معماری فون نویمان قابل تشخیص نیست و روشی را برای تفسیر معنای صحیح بسیار مهم می کند. نمونه های قابل توجه معماری های برچسب زده شده آمریکایی ، دستگاه های LISP بودند که
برچسب زده شده آمریکایی ، دستگاه های LISP بودند که پشتیبانی از اشاره گر را در سطح سخت افزار و Opcode ، سیستم های بزرگ Burroughs ، که دارای یک معماری با برچسب و توصیف کننده مبتنی بر توصیف کننده داده و رایانه برنج غیر تجاری بودند ، برچسب گذاری کرده بودند. هر دو دستگاه Burroughs و LISP نمونه هایی از معماری رایانه ای با زبان سطح بالا هستند که در آن از برچسب زدن برای پشتیبانی از انواع زبان سطح بالا در سطح سخت افزار استفاده می شود. علاوه بر این ، اجرای اصلی Xerox Smalltalk از حداقل بیت مهم هر کلمه 16 بیتی به
Smalltalk از حداقل بیت مهم هر کلمه 16 بیتی به عنوان یک برچسب استفاده می کرد: اگر مشخص بود ، سخت افزار آن را به عنوان یک آدرس حافظه تراز شده می پذیرد در حالی که اگر تنظیم می شد ، درمان می شد به عنوان یک عدد صحیح 15 بیتی. مستندات فعلی Intel ذکر می کند که بیت های پایین یک آدرس حافظه ممکن است به طور مشابه توسط برخی از سیستم های مبتنی بر مترجم استفاده شود. در اتحاد جماهیر شوروی ، سری Elbrus از ابر رایانه ها پیشگام استفاده از معماری های برچسب زده شده در سال 1973 بود. همچنین ببینید. حفاظت از فضای آدرس اجرایی