payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سی‌دابلیو در فوریه ۲۰۲۲ یک قسمت آزمایشی را برای ارزیابی سفارش داد، و سپس در مه ۲۰۲۲ سریال "شوالیه‌های گاتهام" را انتخاب کرد. انتخاب بازیگران. در مارس ۲۰۲۲، اسکار مورگان، فالون اسمیت، تایلر دی چیارا، اولیویا رز کیگان و ناویا رابینسون کمی بعد برای نقشهای خود در پایلوت انتخاب شدند، و میشا کالینز فاش کرد که نقش هاروی دنت را به تصویر خواهد کشید. آنا لور نیز با ایفای نقش استفانی براون به بازیگران پیوست. در ماه آوریل، راهارت آدامز برای نقش برودی انتخاب شد. فیلمبرداری. فیلمبرداری قسمت آزمایشی در آوریل ۲۰۲۲ در
فیلمبرداری قسمت آزمایشی در آوریل ۲۰۲۲ در سراسر خیابان‌های تورنتو آغاز شد. فیلمبرداری بقیه فصل در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد. بازاریابی. اولین تریلر در ۳۱ می ۲۰۲۲ منتشر شد که اکثراً پاسخ منفی داشت. انتشار. مجموعه تلویزیونی "شوالیه‌های گاتهام" قرار است برای نخستین بار در سال ۲۰۲۳ نمایش داده شد و پس از یک فصل توسط cw کنسل شد.
مهندسی سیاسی (به انگلیسی:political engineering) طراحی نظام‌های سیاسی در یک جامعه می‌باشد. مهندسی سیاسی اغلب شامل استفاده از احکام سیاسی نوشته شده کاغذی، در قالب قوانین، همه‌پرسی یا موارد دیگر می‌باشد و برای تلاش برای دستیابی به اثری موردنظر در نظر گرفته‌شده‌است. معیارها و محدودیت‌های مورد استفاده در چنین طراحی بسته به روش‌های بهینه‌سازی مورد استفاده متفاوت است. معمولاً نظام‌های سیاسی دموکراتیک به عنوان موضوع روش‌های مهندسی سیاسی مناسب تلقی نمی‌شوند. مهندسی سیاسی، با استفاده از روش‌ها یا معیارهای نامطلوب،
سیاسی، با استفاده از روش‌ها یا معیارهای نامطلوب، گاهی می‌تواند نتایج فاجعه‌باری را به همراه داشته باشد، مانند تلاش برای مهندسی چشم‌انداز سیاسی یک کشور قبلاً دموکراتیک با روش‌هایی مانند، برای مثال، کودتا. حکومت نظامی یونان در سالهای ۱۹۶۷–۱۹۷۴ از مهندسی سیاسی با استفاده از کودتا برای انحلال نظام دموکراتیک یونان با نتایج فاجعه باری استفاده کرد. مهندسی سیاسی همچنین می‌تواند برای طراحی روش‌های رأی‌گیری جایگزین در یک سیستم دموکراتیک به کار گرفته شود. در عرصه اجتماعی، همتای مهندسی سیاسی، مهندسی‌اجتماعی است.
اتونیتازن یک داروی ضد درد است که برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ گزارش شد. مشخص شده‌است که تقریباً هزار تا هزار و پانصد برابر مورفین در حیوانات قدرت اثر دارد. از آنجایی که مشخص شده‌است که این ماده پتانسیل وابستگی قوی و تمایل به ایجاد هیپوونتیلاسیون دارد، در انسان استفاده نمی‌شود. با این حال، در مدل‌های حیوانی برای مطالعات اعتیاد مفید است، به‌ویژه آن‌هایی که حیوانات را مجبور به نوشیدن یا بلعیدن عامل می‌کنند، زیرا به تلخی نمک‌های مواد افیونی مانند مورفین سولفات نیست.
ناوگروه ضربت () یا به اختصار CSG، نوعی ناوگروه نبرد در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. این تشکیلات عملیاتی متشکل از تقریباً ۷۵۰۰ پرسنل، یک ناو هواپیمابر، دستکم یک رزم‌ناو، یک اسکادران ناوشکن متشکل از دستکم دو ناوشکن یا ناوچه و یک ناو حمل‌کننده واحدهای هوایی متشکل از ۶۵ تا ۷۰ هواپیما است. یک ناوگروه ضربت همچنین در مواردی شامل زیردریایی‌ها، کشتی‌های کمکی و یک کشتی تدارکات هم هست. فرمانده گروه ضربت ناو به‌طور عملیاتی به فرمانده یکی از ۷ ناوگان اصلی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا گزارش می‌دهد که مسئولیت
ایالات متحده آمریکا گزارش می‌دهد که مسئولیت عملیاتی منطقه آب‌هایی که گروه ضربت ناو در آن فعالیت می‌کند را بر عهده دارد. ناوگروه ضربت یک بخش اصلی از قابلیت برنامه‌ریزی شدهٔ نیروهای ایالات متحده را تشکیل می‌دهند. یک اَبَـر ناو هواپیمابر آنچنان توانمند است که قدرت آتش کافی برای رقابت با نیروی هوایی کل کشورهای جهان را دارد. نام ناوگروه‌های ضربت معمولاً از نام کشتی پایگاه آن گرفته می‌شود مثلاً «ناوگروه ضربتِ یواس‌اس انترپرایز». ایالات متحده آمریکا تا سال ۲۰۱۷ میلادی، ۱۰ ناوگروه ضربت فعال در نیروی دریایی خود
میلادی، ۱۰ ناوگروه ضربت فعال در نیروی دریایی خود داشت. ناوگروه ضربت در نیروی‌های دریایی با هر شرایطی وفق پذیر است و می‌تواند در آب‌های بسته یا در اقیانوس باز، در طول روز و شب و در هر شرایط آب و هوایی فعالیت کند. نقش اصلی ناو حمل‌کننده واحدهای هوایی در ناوگروه ضربت، تأمین نیروی آتش تهاجمی اولیه است، در حالی که سایر کشتی‌ها، نقش دفاع و پشتیبانی دارند. با این حال، این نقش‌ها انحصاری نیستند. کشتی‌های دیگر در ناوگروه ضربت گاهی عملیات تهاجمی (مثلاً پرتاب موشک‌های کروز) انجام می‌دهند و حمل‌کننده واحدهای هوایی به
کروز) انجام می‌دهند و حمل‌کننده واحدهای هوایی به دفاع گروه حمله (از طریق گشت‌های هوایی رزمی و اقدامات هوابرد ضد زیردریایی) کمک می‌کند؛ بنابراین، از منظر فرماندهی و کنترل، ناوگروه‌های ضربت بر اساس نوع مأموریت سازماندهی می‌شوند تا بر اساس بستر و زیرساخت اولیه.
میلیاردر مجموعه تلویزیونی کمدی اجتماعی به کارگردانی علیرضا امینی و نویسندگی نوید میهن‌دوست محصول سال ۱۳۹۱ شبکه یک است. داستان. بهادر، جوان ساده‌ای که دستاوردهای علمی بسیاری دارد؛ برای مصاحبه به شرکتی می‌رود که بر اساس روابط خانوادگی و فامیلی اداره می‌شود. آقای فرجام، مدیر عامل شرکت که از این وضعیت ناراضی‌ است، از بهادر می‌خواهد تا به صورت موازی با یکی از اقوام همسرش کار کرده و در این مدت تمام تلاشش را به کار گیرد تا پس از یک هفته، هرکس عملکرد بهتری از خود نشاد داد، استخدام شود. اما همسر فرجام، که نفوذ
نشاد داد، استخدام شود. اما همسر فرجام، که نفوذ بسیاری در شرکت دارد و اکثر کارمندان آنجا از اقوامش هستند، کارها را برای بهادر سخت می‌کند …
درون‌زیاگان گیاه‌پارچ یا توزیاگان گیاه‌پارچ (انگلیسی: Nepenthes infauna)، موجوداتی هستند که در پارچ گیاهان گیاه‌پارچ زندگی می‌کنند. اینها شامل لارو مگس و مگس‌ریزه، عنکبوت، کنه، مورچه و حتی گونه‌ای از خرچنگ به نام جئوسسارما مالایانوم () است. شایع‌ترین و آشکارترین شکارچیان موجود در پارچ لارو پشه است که در طول رشد خود تعداد زیادی از لاروهای دیگر را مصرف می‌کند. بسیاری از این جانوران به قدری تخصصی هستند که نمی‌توانند در هیچ جای دیگری زنده بمانند و از آنها به‌عنوان گیاه‌پارچ‌زی (nepenthebionts) یاد می‌شود. روابط
گیاه‌پارچ‌زی (nepenthebionts) یاد می‌شود. روابط پیچیده بین این موجودات مختلف هنوز به‌طور کامل درک نشده است. این سؤال که آیا جانوران توزیاگان غذا را از میزبان خود «می‌دزدیدند» یا اینکه آنها در یک مشارکت سودمند متقابل (همزیستی) درگیر هستند، هنوز به‌طور تجربی مورد بررسی قرار نگرفته و منشأ بحث‌های قابل توجهی است. چارلز کلارک () پیشنهاد می‌کند که همزیستی دوسویه بودن یک «وضعیت محتمل» است که به موجب آن «توزیاگان محل سکونت، محافظت و غذا را از گیاه دریافت می‌کنند، در حالی که در ازای آن، توزیاگان به شکستن طعمه،
در حالی که در ازای آن، توزیاگان به شکستن طعمه، افزایش سرعت هضم و پایین نگه داشتن تعداد باکتری‌ها کمک می‌کند.» طبقه‌بندی. گیاه‌پارچ‌زی. گیاه‌پارچ‌زی (Nepenthebionts) جانورانی هستند که برای زندگی در پارچ‌های گیاه‌پارچ تخصص دارند و حداقل در برخی از مراحل زندگی خود کاملاً به آنها وابسته هستند. بسیاری از گونه‌های لارو پشه در این دسته قرار می‌گیرند. برای نمونه می‌توان به کولکس جنسنی و فیل‌پشه راجا اشاره کرد که به نام گیاه‌پارچ راجا نامگذاری شده‌اند و همچنین گونه‌های مرتبط اورانوتائنا مولتونی (). گیاه‌پارچ‌یار.
مرتبط اورانوتائنا مولتونی (). گیاه‌پارچ‌یار. گیاه‌پارچ‌یار (Nepenthephiles) موجوداتی هستند که اغلب در پارچ‌های گیاه‌پارچ یافت می‌شوند، اما در هیچ مرحله‌ای از زندگی خود کاملاً به آنها وابسته نیستند. بیشتر جانورانی که با گیاه‌پارچ همزیستی دارند در این دسته قرار می‌گیرند. برای نمونه می‌توان به میزومنوپس نپنتیکولا ()، یک عنکبوت خرچنگی که از مگس‌های صید شده توسط گیاه‌پارچ تغذیه می‌کند و جئوسسارما مالایانوم، گونه‌ای از خرچنگ اشاره کرد. گیاه‌پارچ‌پذیر. گیاه‌پارچ‌پذیر (Nepenthexenes) جانورانی هستند که معمولاً با
(Nepenthexenes) جانورانی هستند که معمولاً با پارچ‌ها مرتبط نیستند، اما گهگاه در آنها دیده می‌شوند. اینها معمولاً در صورتی یافت می‌شوند که پارچ با طعمه‌های گندیده پر شود، زمانی که ممکن است توسط لارو گونه‌های مختلف مگس مستعمره شود. اینها صرف نظر از اینکه در پارچ‌ها یافت می‌شوند یا نه، از مواد پوسیده تغذیه می‌کنند. تنوع. در یک مطالعه در سال ۱۹۹۱، تنوع گسترده‌ای از جانوران در پارچ‌های گیاه‌پارچ قمقمه‌ای یافت شد: تغذیه مردار: تغذیه فیلتر: تغذیه ریزه: شکارچیان نیش‌دار (می‌توانند در مایع شنا کنند، فک پایین در یک
(می‌توانند در مایع شنا کنند، فک پایین در یک صفحه افقی در مقابل یکدیگر حرکت می‌کنند): شکارچیان قلاب شونده (فقط می‌توانند بخزند، فک پایین به موازات یکدیگر در یک صفحه عمودی حرکت می‌کنند): شکارچیان زمینی: مگس‌های گیاه‌پارچ
مطالعات رسانه‌ای (به انگلیسی:Media studies) رشته مطالعاتی است که به محتوا، تاریخچه و تأثیرات رسانه‌های مختلف به ویژه رسانه‌های جمعی می‌پردازد. مطالعات رسانه‌ای ممکن است از سنت و روش‌های علوم اجتماعی و علوم انسانی، اما بیشتر از رشته‌های اصلی خود همانند ارتباطات جمعی، ارتباطات، علوم ارتباطات، و مطالعات ارتباطات استفاده کند. محققان این رشته همچنین ممکن است نظریه‌ها و روش‌های رشته‌هایی از جمله مطالعات فرهنگی، بلاغت (از جمله بلاغت دیجیتال)، فلسفه، نظریه ادبی، روان‌شناسی، علوم سیاسی، اقتصاد سیاسی، علوم اقتصادی،
علوم سیاسی، اقتصاد سیاسی، علوم اقتصادی، جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی، نظریه اجتماعی، تاریخ هنر، نقد هنری، نظریه فیلم و نظریه اطلاعات را بکار گیرند. ریشه. اولین برنامه کارشناسی ارشد مطالعات رسانه‌ای در ایالات متحده و توسط جان کالکین (John Culkin) در مکتب جدید (The New School) و در سال ۱۹۷۵ معرفی شد که از آن زمان تاکنون بیش از ۲۰۰۰ دانشجو فارغ‌التحصیل داشته‌است. کالکین مسئول آوردن مارشال مک‌لوهان به فوردهام در سال ۱۹۶۸ بود و متعاقباً مرکز درک رسانه‌ها را تأسیس کرد که به برنامه مکتب جدید تبدیل شد.
سوخت‌وساز اجتماعی یا مِتابولیسم اجتماعی (به انگلیسی:Social metabolism) یا مِتابولیسم اجتماعی-اقتصادی (به انگلیسی:socioeconomic metabolism) مجموعه‌ای از جریانات مواد و انرژی است که بین طبیعت، جامعه، بین جوامع مختلف و در درون جوامع رخ می‌دهد. این جریان‌های مواد و انرژی تحت کنترل انسان، ویژگی اساسی همه جوامع است، اما بزرگی و تنوع آنها تا حد زیادی به فرهنگ‌های خاص یا رژیم‌های متابولیک اجتماعی بستگی دارد. «خودجایگزین‌گری و تکامل ساختارهای بیوفیزیکی جامعه انسانی نیز به متابولیسم اجتماعی اشاره دارد و شامل آن دسته
به متابولیسم اجتماعی اشاره دارد و شامل آن دسته از فرآیندهای تبدیل بیوفیزیکی، فرآیندهای توزیع، و جریان است که توسط انسان برای اهداف خود کنترل می‌شوند. ساختارهای بیوفیزیکی جامعه (in use stocks) و متابولیسم اجتماعی-اقتصادی پایه بیوفیزیکی جامعه را تشکیل می‌دهند.» فرآیندهای متابولیک اجتماعی با "تصاحب" انسان از مواد و انرژی از طبیعت آغاز می‌شود. این مواد و انرژی‌ها می‌توانند "تبدیل" شوند و به "گردش در بیایند" تا "مصرف شوند" و در نهایت به خود طبیعت "دفع شوند". هر یک از این فرایندها بسته به نحوه انجام، میزان مواد
یک از این فرایندها بسته به نحوه انجام، میزان مواد و انرژی درگیر در فرایند، منطقه ای که در آن رخ می‌دهد، زمان در دسترس یا ظرفیت احیای طبیعت، تأثیرات زیست‌محیطی متفاوتی دارند. متابولیسم اجتماعی نشان دهنده گسترش مفهوم متابولیسم از موجودات بیولوژیکی مانند بدن انسان به اساس بیوفیزیکی جامعه است. انسان‌ها معادن و مزارع، پالایشگاه‌های نفت و نیروگاه‌ها، کارخانه‌ها و زیرساخت‌ها را برای تأمین انرژی و جریان‌های مواد مورد نیاز برای بازتولید فیزیکی یک فرهنگ خاص می‌سازند و راه‌اندازی می‌کنند. انبارهای در حال استفاده که
و راه‌اندازی می‌کنند. انبارهای در حال استفاده که شامل ساختمان‌ها، وسایل نقلیه، لوازم خانگی، زیرساخت‌ها و غیره می‌شود، توسط فرآیندهای صنعتی مختلف که بخشی از متابولیسم اجتماعی هستند ساخته و نگهداری می‌شوند. و سپس به مردم در قالب سرپناه، حمل و نقل یا ارتباط خدمات ارائه می‌کنند. جامعه و متابولیسم آن با هم یک سیستم خودنوگری که یک سیستم پیچیده که خود را بازتولید می‌کند است را تشکیل می‌دهند. نه فرهنگ و نه متابولیسم اجتماعی نمی‌توانند خود را به تنهایی بازتولید کنند. انسان‌ها به غذا و سرپناه نیازی دارند که توسط
انسان‌ها به غذا و سرپناه نیازی دارند که توسط متابولیسم اجتماعی تأمین می‌شود و دومی برای کارکردن آن به انسان نیاز دارد. مطالعات متابولیسم اجتماعی را می‌توان در سطوح مختلف تجمع سیستم (system aggregation) انجام داد. (به در ویکی‌پدیای انگلیسی مراجعه کنید) به عنوان مثال، در حسابداری جریان مواد، ورودی‌ها و خروجی‌های مواد و انرژی یک دولت یا منطقه خاص، و همچنین واردات و صادرات، تجزیه و تحلیل می‌شود. چنین مطالعاتی با سهولت دسترسی به اطلاعات مربوط به معاملات تجاری تسهیل می‌شود. متابولیسم اجتماعی یا اجتماعی-اقتصادی
می‌شود. متابولیسم اجتماعی یا اجتماعی-اقتصادی تصریح می‌کند که جامعه انسانی و تعامل آن با طبیعت یک سیستم خود بازتولیدکننده پیچیده را تشکیل می‌دهد و بنابراین می‌توان آن را به عنوان پارادایم مطالعه اساس بیوفیزیکی جوامع انسانی تحت جنبه بازتولید خود دید. «یک پارادایم مشترک می‌تواند ترکیب و ادغام مدل را تسهیل کند و می‌تواند منجر به ارزیابی‌های بین رشته‌ای قوی تر و جامع تری از استراتژی‌های توسعه پایدار شود. . . . استفاده از متابولیسم اجتماعی یا اجتماعی-اقتصادی به عنوان پارادایم می‌تواند به توجیه مفاهیم اقتصادی
عنوان پارادایم می‌تواند به توجیه مفاهیم اقتصادی جایگزین کمک کند.»
ترمواکونومیک (به انگلسیی:Thermoeconomics) که به آن اقتصاد بیوفیزیکی (به انگلیسی:biophysical economics) نیز گفته می‌شود، مکتبی از اقتصاد دگراندیشانه است که قوانین ترمودینامیک را در نظریه اقتصادی اعمال می‌کند. ترمواکونومیک را می‌توان به عنوان فیزیک آماری ارزش اقتصادی و زیر شاخه ای از فیزیک اقتصاد در نظر گرفت. ترمواکونومیک مطالعه راه‌ها و ابزارهایی است که جوامع بشری از طریق آنها انرژی و سایر منابع بیولوژیکی و فیزیکی را برای تولید، توزیع، مصرف و مبادله کالاها و خدمات تهیه و استفاده می‌کنند و در عین حال انواع
و خدمات تهیه و استفاده می‌کنند و در عین حال انواع زباله‌ها و اثرات زیست‌محیطی را ایجاد می‌کنند. اقتصاد بیوفیزیک بر پایه علوم اجتماعی و علوم طبیعی است تا بر برخی از اساسی‌ترین محدودیت‌ها و نقاط کور اقتصاد متعارف غلبه کند. این رشته درک برخی الزامات کلیدی و شرایط چارچوبی برای رشد اقتصادی و همچنین محدودیت‌ها و مرزهای مرتبط را ممکن می‌سازد.
فانتوم () مجموعه ای از پرنده‌های بدون سرنشین (پهپاد) است که توسط شرکت فناوری چینی DJI توسعه یافته است. کاربردها. بخش‌های مختلفی از صنایع از این پرنده‌ها استفاده تجاری می کنند، از جمله روزنامه نگاری هوایی، تصویربرداری از طوفان‌ها، نقشه‌برداری سه بعدی منظره، حفاظت از طبیعت، کشاورزی، جستجو و نجات، بازرسی هواپیما، تعقیب گردباد، و اکتشاف حوضچه های گدازه. هواپیماهای بدون سرنشین علاوه بر کاربرد تجاری، در سرگرمی نیز کاربرد دارند. شرکت پخش فاکس از فانتوم ۲ ویژن+ برای تبلیغ "۲۴" در طول کامیک-کان سن دیگو اینترنشنال
تبلیغ "۲۴" در طول کامیک-کان سن دیگو اینترنشنال ۲۰۱۴ استفاده کرد. دی‌جی‌آی فانتوم ظاهراً توسط داعش در سوریه و عراق مسلح شده است و برای هدایت صحنه نبرد، نقطه‌یابی برای توپخانه، هدایت خودروهای بمب‌گذاری شده و انجام بمباران هوایی با پرتاب نارنجک/خمپاره بر روی نیروهای دشمن استفاده می‌شود. اندازه کوچک و عملکرد چابک در حین پرواز، شناسایی و نابودی این پهپادها را بسیار دشوار می کند.
اندام عقبی یا اندام پشتی (back limb) یکی از زائده‌های مفصلی جفتی (اندام) است که در انتهای دمی (خلفی ) نیم‌تنه مهره‌داران چهارپای زمینی متصل شده‌است. با اشاره به چهارپاها، اصطلاح پای عقبی یا پای پشتی اغلب به جای آن استفاده می‌شود. در جانوران دوپا با حالت ایستاده (مانند انسان و برخی پستانداران)، اغلب از اصطلاح اندام زیرین استفاده می‌شود. این بخش روی اندام یک جانور قرار دارد. اندام عقبی در تعداد زیادی از چهارپاها وجود دارد. اگرچه این اندام خلفی است، اما در برخی از جانوران می‌تواند سبب لنگش شود. راه رفتن در
از جانوران می‌تواند سبب لنگش شود. راه رفتن در اندام عقبی را دوپا می‌گویند.
آماندا دلارا نیکمن (؛ زادهٔ ۱۹۹۷) که با نام دلارا شناخته می‌شود، خوانندهٔ پاپ و آراندبی ایرانی-نروژی زادهٔ سوئد است. پدر و مادر او مهاجران ایرانی ساکن در نروژ هستند. دلارا نخستین تک‌آهنگ خود با نام «کاغذِ کاغذی» را در مارس ۲۰۱۷ تحت برچسب منتشر کرد. این تک‌آهنگ، هم در ایالات متحده و هم در سطح جهانی به ۲۰ ترانهٔ برتر اسپاتیفای وایرال صعود کرد. او نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود با نام "شورشی" را در ژوئیهٔ همان سال همراه با تک‌آهنگ‌های «درهمز» و «نسل جدید» منتشر کرد. دلارا در همان سال نامزد دریافت جایزهٔ پی۳ گال در
دلارا در همان سال نامزد دریافت جایزهٔ پی۳ گال در گروه تازه‌وارد برتر سال شد. در نوامبر ۲۰۱۸، او آلبوم چندآهنگهٔ دیگری با نام "به‌سوی اعماق" را منتشر کرد که به‌واسطهٔ این آلبوم و همچنین تک‌آهنگ «سربازان»، نامزد دریافت جایزهٔ اسپلمن ۲۰۱۸ در کلاس هنرمند پاپ برتر سال شد. او همچنین برای ترانهٔ «اکنون نوبت ماست» نامزد دریافت جایزهٔ پی۳ گال ۲۰۲۰ برای ترانهٔ برتر سال شد.
روگ‌لایک یا روگ لایک (به انگلیسی: Roguelike یا rogue-like) یکی از زیرگونه‌های ژانر نقش آفرینی در بازی‌های ویدوئی است که اغلب بر اساس گیم‌پلی نوبتی، پیچیدگی مکانیزم بازی، حرکت‌های گرید-بیسد و مرگ دائمی شخصیت در بازی، شناخته می‌شود. گیم‌پلی. با گذشت زمان و مشهور شدن سبک روگ‌لایک بازی‌های زیادی به اسم سبک روگ‌لایک ساخته شدند که تفاوت زیادی در گیم‌پلی نسبت به روگ‌لایک‌های کلاسیک مانند "Rogue" یا "NetHack" داشتند. به همین دلیل چندین سال روگ‌لایک پلیرها و توسه‌دهندگان در تعریف سبک روگ‌لایک با هم اختلاف داشتند. در
در تعریف سبک روگ‌لایک با هم اختلاف داشتند. در سال ۲۰۰۸ کنفرانس بین‌المللی توسعه روگ لایک برگراز شد. در این کنفراس طی گفت و گوها و بحث‌هایی که ایجاد شد، چندین مولفه با اولویت‌های متفاوت برای شناخت اینکه روگ‌لایک‌ها چگونه هستند معرفی شدند. این مولفه‌ها عبارتند از:
نظریه فیلم مجموعه‌ای از رویکردهای علمی در رشته دانشگاهی مطالعات فیلم و سینما است که در دهه ۱۹۲۰ با زیر سؤال بردن ویژگی‌های اساسی صوری فیلم‌های سینمایی آغاز شد. اکنون نظریه فیلم چارچوب‌های مفهومی برای درک رابطه فیلم با واقعیت، هنرهای دیگر، بینندگان فردی و جامعه را به‌طور کلی فراهم می‌کند. نظریه فیلم را نباید با نقد کلی فیلم یا تاریخ فیلم اشتباه گرفت، اگرچه این سه رشته به هم مرتبط هستند. اگرچه برخی از شاخه‌های نظریه فیلم برگرفته از زبان‌شناسی و نظریه ادبی است، این نظریه نیز هم از فلسفه فیلم سرچشمه گرفته و هم
این نظریه نیز هم از فلسفه فیلم سرچشمه گرفته و هم با آن همپوشانی دارد.
ناوگروه هواپیمابر نبرد () یا به اختصار CVBG، به ناوگانی متشکل از یک ناو هواپیمابر پایگاه (اصلی) و چندین ناو بزرگ مشایعت‌کننده و همراه است که با هم یک ناوگروه را تشکیل می‌دهند. نخستین گروه ضربت دریایی متشکل از چند ناو جنگی درست پیش از، و در حین جنگ جهانی دوم ایجاد شدند. نیروی دریایی امپراتوری ژاپن (IJN) نخستین نیروی دریایی بود که بسیاری از ناوهای حامل را در یک گروه ضربت واحد به نام کیدو بوتایی گردآوری کرد. این گروه ضربت با تأثیری ویرانگر در جریان حمله ژاپن به پرل هاربر مورد استفاده قرار گرفت. کیدو بوتای تا
پرل هاربر مورد استفاده قرار گرفت. کیدو بوتای تا هنگامی که چهار ناو آن در نبرد میدوی غرق شدند، به‌عنوان ناوگروه نبرد اصلیِ نیروی دریایی امپراتوری ژاپن عمل می‌کردند. از طرفی، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا ناوهای بزرگ خود را در تشکل‌های جداگانه سازماندهی کرده‌است و هر ناو هواپیمابر، رزمناو اسکورت و ناوشکن‌های اختصاصی خود را دارد. این سازماندهی‌های تک‌حامل اغلب برای انجام وظایف و عملیاتی خاص انجام می‌شود، مثلاً نبرد دریای مرجان و نبرد میدوی. با این حال، در سال ۱۹۴۳، تعداد زیادی ناوگان و ناوگروه‌های سبک
در سال ۱۹۴۳، تعداد زیادی ناوگان و ناوگروه‌های سبک ایجاد شد که به تشکیلات بزرگتر از سه یا چهار ناو نیاز داشتند. این گروه‌ها در نهایت «ناوگروه ضربت سریع» را تشکیل دادند که به واحد عملیاتی اصلی ناوگان سوم و پنجم ایالات متحده آمریکا تبدیل شد. با ساخت «اَبَـر ناوهای» بزرگ در دوران جنگ سرد، عمل به‌کارگیری هر ناو اصلی حمل‌کننده در یک آرایش واحد دوباره رواج یافت. در طول جنگ سرد، نقش اصلی ناوگروه هواپیمابر در صورت درگیری با شوروی، حفاظت از مسیرهای تدارکاتی اقیانوس اطلس میان ایالات متحده آمریکا و متحدانش در ناتو در
میان ایالات متحده آمریکا و متحدانش در ناتو در اروپا بود، در حالی که وظیفهٔ نیروی دریایی شوروی قطع این خطوط دریایی بود که اساساً کاری به مراتب ساده‌تر محسوب می‌شد. از آنجا که اتحاد جماهیر شوروی هیچ ناو هواپیمابر بزرگی در اختیار نداشت، بروز نبرد یک‌به‌یک میان ناوهای هواپیمابر نامحتمل بود. با این حال، مأموریت اصلی زیردریایی‌های تهاجمی نیروی دریایی شوروی این بود که همه ناوگروه‌های نبرد متحدین را ردیابی کنند و در زمان وقوع درگیری، ناوها را غرق کنند. با درک این تهدید، «ناوگروه هواپیمابر» منابع عظیمی را برای
تهدید، «ناوگروه هواپیمابر» منابع عظیمی را برای پروژه‌های جنگ ضدزیردریایی خود صرف کرد.
لشکر ۵ پیاده () لشکر پیاده‌نظام مکانیزه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲ منحل گردید. لشکر ه پیاده در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم، جنگ ویتنام و حمله ایالات متحده آمریکا به پاناما به‌عنوان یگان عمل‌کننده حضور داشت.
لشکر ۷۱ پیاده ایالات متحده آمریکا () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد و در سال ۱۹۵۶ منحل گردید. تاریخچه. این لشکر به عنوان یک لشکر پیاده‌نظام سبک، کوچکتر از لشکرهای متعارف، با تنها ۹۰۰۰ نفر تشکیل شد. در ابتدا، از آنجا که قرار بود در جبهه اقیانوس آرام بجنگد، تحت آموزش‌های تخصصی برای نبرد در جنگل‌های کوهستانی قرار گرفت. این لشکر به ویژه هنگ ۱۴ پیاده، یک واحد فعال ارتش که مدت‌ها در پاناما مستقر بود و با جزئیات نبرد در جنگل آشنا بود، را در خود جای داد. پس از یک تمرین
جنگل آشنا بود، را در خود جای داد. پس از یک تمرین طراحی شده برای آزمایش اثربخشی بالقوه این مدل واحد، مشخص شد که چنین لشکرهایی فاقد منابع لازم برای مؤثر بودن در نبرد هستند. لشکر ۷۱ سپس به یک لشکر پیاده‌نظام متعارف تبدیل شد. این لشکر دیر به جبهه رسید و در ۶ فوریه ۱۹۴۵ در لو آور پیاده شد. این لشکر، لشکر ۱۰۰ پیاده را در راتزویلر جایگزین کرد و اولین نبرد خود را در ۱۱ مارس تجربه کرد. از ۱۵ مارس، آلمانی‌ها را از فرانسه بیرون راند و سپس به خط زیگفرید حمله کرد. در ۲۱ مارس پیرماسنز را تصرف کرد و در ۳۰ مارس از راین
۲۱ مارس پیرماسنز را تصرف کرد و در ۳۰ مارس از راین عبور کرد. متعاقباً، در ۱۳ آوریل کوبورگ را بدون مواجهه با هیچ مقاومتی تصرف کرد که به آن اجازه داد اتوبان بین برلین و مونیخ را قطع کند. در ۱۶ آوریل، قبل از تصرف روزنبرگ و عبور از دانوب در ۲۶ آوریل، با مقاومت بسیار بیشتری در تصرف بایرویت مواجه شد. رگنسبورگ روز بعد قبل از اشتراوبینگ در ۲۸ آوریل سقوط کرد. سپس این لشکر تقریباً تا پایان جنگ با هیچ مخالفت دیگری روبرو نشد، در ۲۹ آوریل از ایسار عبور کرد و در ۲ مه وارد اتریش شد. در آنجا، اردوگاه گانسکیرشن، بخشی از
اتریش شد. در آنجا، اردوگاه گانسکیرشن، بخشی از اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن را آزاد کرد. در ۸ مه با ارتش سرخ در شرق لینز روبرو شد و آن را به دورترین واحد آمریکایی تبدیل کرد که در طول مبارزات انتخاباتی اروپا به سمت شرق پیشروی کرده است. پس از انجام مأموریت‌های اشغال، در مارس ۱۹۴۶ غیرفعال شد. این لشکر بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ به طور خلاصه سازماندهی مجدد شد و در آلاسکا مستقر شد.
لشکر ۷۹ پیاده () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و تحت امر ذخیره نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد. یک واحد پیاده نظام از نیروی ذخیره ارتش ایالات متحده در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم بود. از سال ۲۰۰۹، این واحد به عنوان فرماندهی ۷۹ پشتیبانی صحنه نبرد فعال بوده است.
مطالعات فیلم (به انگلیسی:Film studies) یک رشته دانشگاهی است که با رویکردهای مختلف نظری، تاریخی و انتقادی به سینما به عنوان یک هنر و یک رسانه می‌پردازد. گاهی اوقات این رشته در زیرمجموعه و زیرشاخه‌ای از مطالعات رسانه‌ای قرار می‌گیرد و اغلب با مطالعات تلویزیون مقایسه می‌شود. مطالعات فیلم کمتر به دنبال ارتقای مهارت در تولید فیلم است و اهداف اصلی آن کاوش در مفاهیم روایی، هنری، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی سینما می‌باشد. در جست‌وجوی این ارزش‌های اجتماعی-ایدئولوژیکی، مطالعات فیلم مجموعه‌ای از رویکردهای انتقادی را برای
فیلم مجموعه‌ای از رویکردهای انتقادی را برای تحلیل تولید، چارچوب نظری، زمینه و آفرینش فیلم و سینما اتخاذ می‌کند. همچنین، در تحصیل در رشته سینما، مشاغل احتمالی شامل نقد یا تولیدکنندگی است. به‌طور کلی، مطالعه فیلم همچنان در حال رشد است و صنعت فیلم روی آن تمرکز دارد. مجلات آکادمیک که ادبیات علمی مطالعات فیلم را منتشر می‌کنند عبارتند از:
لشکر ۸۳ پیاده ایالات متحده آمریکا () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد. جنگ جهانی اول. لشکر ۸۳ پیاده در سپتامبر ۱۹۱۷ در کمپ شرمن، اوهایو تشکیل شد و شامل سربازانی از کنتاکی، اوهایو و پنسیلوانیا بود. این لشکر شامل تیپ ۱۶۵، متشکل از هنگ‌های ۳۲۹ و ۳۳۰، و تیپ ۱۶۶، متشکل از هنگ‌های ۳۳۱ و ۳۳۲ بود. این لشکر در ژوئن ۱۹۱۸ به سمت اروپا حرکت کرد و به عنوان لشکر جایگزین دوم تعیین شد. این لشکر بیش از ۱۹۵۰۰۰ افسر و سرباز را به عنوان جایگزین سایر واحدهای فرانسه بدون شرکت در کل
عنوان جایگزین سایر واحدهای فرانسه بدون شرکت در کل عملیات، فراهم کرد. برخی از واحدهای این لشکر در برخی نبردها، مانند هنگ ۳۳۲ پیاده نظام در ایتالیا، که در نبرد ویتوریو ونتو جنگید، شرکت کردند. این لشکر در اکتبر ۱۹۱۹ منحل شد. بین جنگ‌ها. این لشکر در ۲۴ ژوئن ۱۹۲۱ به عنوان یک لشکر ذخیره بازسازی و به ایالت اوهایو اختصاص داده شد. این ستاد در ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۱ سازماندهی شد. جنگ جهانی دوم. در ۱۵ اوت ۱۹۴۲، این لشکر دوباره فعال شد و شامل هنگ‌های ۳۲۹، ۳۳۰ و ۳۳۱ بود. لشکر ۸۳ پیاده نظام، به فرماندهی سرلشکر رابرت ماکون، در
۸۳ پیاده نظام، به فرماندهی سرلشکر رابرت ماکون، در ۱۶ آوریل ۱۹۴۴ به انگلستان رسید و پس از آموزش در ولز، این لشکر که در حمله متفقین به نرماندی شرکت داشت، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۴ در ساحل اوماها پیاده شد و در ۲۷ ژوئن وارد سنگرهای جنوب کارنتان شد. پس از شروع حمله، لشکر ۸۳ در ۲۵ ژوئیه به جاده سن لو پر رسید و با وجود مقاومت شدید، ۱۳ کیلومتر (۸ مایل) پیشروی کرد و در پایان نبرد نرماندی به پایان رسید. سپس این لشکر در عملیات کبرا به عنوان بخشی از سپاه پانزدهم ارتش سوم جنگید و بعداً در نبرد علیه خط زیگفرید شرکت کرد. در ماه
و بعداً در نبرد علیه خط زیگفرید شرکت کرد. در ماه نوامبر، این لشکر در نبرد جنگل هورتگن جنگید و در ماه دسامبر، در نبرد بولگه شرکت کرد. سپس این لشکر در طول عملیات نارنجک به سمت راین پیشروی کرد و بعداً در حمله متفقین غربی به آلمان، از جمله آزادسازی اردوگاه کار اجباری بوخنوالد، شرکت کرد. در طول این نبرد، ۳۱۶۱ نفر از سربازان این لشکر کشته و ۱۱۸۰۷ نفر زخمی شدند. پس از جنگ. از سال ۲۰۱۴، مرکز آموزش ذخیره ۸۳ ارتش ایالات متحده، سربازان را در برنامه‌های رهبری و عملکرد آموزش داده است.
گرانت شاپس (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۸)، یک سیاستمدار بریتانیایی است که از ۱۹ تا ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲ به عنوان وزیر کشور بریتانیا خدمت کرد. او قبلاً از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ به عنوان وزیر امور حمل و نقل در دولت جانسون خدمت کرده‌است. او که یکی از اعضای حزب محافظه‌کار است از زمان انتخابات عمومی سال ۲۰۰۵، عضو پارلمان برای ولوین هتفیلد است. شاپس از ۳۱ اوت ۲۰۲۳ تا ۵ ژوئیه ۲۰۲۴، وزیر دفاع بریتانیا بود.