payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به "نام پژواک شرق" را منتشر کرد. این مجله، اخبار، و نکات فرهنگی و خانگی را برای مخاطبان و خوانندگان عرب‌زبان در ایالات متحده و آن سوی مرز در کانادا ارائه می‌کرد. صفدی پس از ۱۵ سال اقامت در لنسینگ، در سال ۱۹۵۰ به واشینگتن، دی.سی. نقل مکان کرد و شغل نظارت و ترجمهٔ اخبار بین‌المللی برای وزارت دفاع ایالات متحده را برعهده گرفت. او در سال ۱۹۵۴ کتابی از ضرب‌المثل‌ها و ترانه‌های عربی را که به انگلیسی ترجمه کرده بود، "به" نام «هزار و یک ضرب‌المثل عربی» از طریق ناشری در بیروت منتشر کرد. او در این دوره مجموعه‌ای
در بیروت منتشر کرد. او در این دوره مجموعه‌ای محبوب از دستورالعمل‌های لبنانی-سوری را نیز نوشت که ابتدا از طریق ناشری در واشینگتن، و سپس مجدداً در دیترویت، بیروت و شربروک منتشر شد. سال‌های بعد در کانادا. در حالی که صفدی در واشینگتن ساکن بود، مالک لبنانی یک فروشگاه کالاهای خام در کواتیکوک، کبک، به نام مایکل الیاس، از طریق نامه‌نگاری پستی از او خواستگاری کرد. او سرانجام با درخواست الیاس را پذیرفت و در سال ۱۹۶۱ با او ازدواج کرد و سپس به کانادا مهاجرت کرد. او در آنجا کتاب "اربعون قصاص حقیقه وقایع" (چهل داستان
آنجا کتاب "اربعون قصاص حقیقه وقایع" (چهل داستان واقعی) را نوشت که بر اساس تجربیات او به‌عنوان یک زن جوان در خاورمیانه است. این کتاب در سال ۱۹۶۵ توسط الامریکیه پرس در کانادا منتشر شد. پس از مرگ الیاس در حدود سال ۱۹۶۸، صفدی به وینزر، انتاریو نقل مکان کرد تا همزمان با ماندن در کانادا، به حلقهٔ خود در میشیگان نیز نزدیک باشد. او به مدت نه سال در آنجا زندگی کرد، تا اینکه در سال ۱۹۷۶ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
آدلیا آنتوانت فیلد جانستون (۵ فوریهٔ ۱۸۳۷ – ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۱۰) مربی و مدیر کالج اهل ایالات متحده آمریکا بود. او نخستین عضو زن هیئت علمی در کالج اوبرلین بود که در آنجا به تدریس تاریخ مشغول بود و از سال ۱۸۷۰ تا ۱۹۰۰ رئیس زنان این کالج بود. اوایل زندگی. آدلیا آنتوانت فیلد در لافایت، اوهایو به دنیا آمد و پدرش لئونارد فیلد و مادرش مارگارت گریدلی فیلد بود. هنگامی که او ۱۳ ساله بود، به‌دلیل ابتلای معلم بالغ منصوب‌شده برای تدریس در مدرسه به بیماری سرخک، به‌مدت سه هفته در مدرسهٔ خود به تدریس پرداخت. او در مدرسه علمیه
در مدرسهٔ خود به تدریس پرداخت. او در مدرسه علمیه گیوجا و سپس کالج ابرلین به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۸۵۶ از دورهٔ ادبی کالج ابرلین فارغ‌التحصیل شد. او در دههٔ ۱۸۶۰ و پس از درگذشت همسرش، مطالعات بیشتر خود را به زبان لاتین و آلمانی دنبال کرد و یک سفر مطالعاتی طولانی به آلمان نیز داشت. او بعداً مدرک کارشناسی ارشد افتخاری خود را از کالج هیلزدیل دریافت کرد و در سال ۱۹۰۶ مدرک دکترای حقوق افتخاری را از دانشگاه وسترن رزرو اخذ کرد. فعالیت حرفه‌ای. فیلد پیش از ازدواج در سال ۱۸۵۹ به تدریس در ماسی کریک، تنسی مشغول
در سال ۱۸۵۹ به تدریس در ماسی کریک، تنسی مشغول بود و پس از آن به‌همراه همسرش در اورول، اوهایو به تدریس مشغول شد. او مدیر مدارس اوهایو و رود آیلند نیز بود. جانستون از سال ۱۸۷۰ تا ۱۹۰۰ به‌عنوان مدیر و رئیس دپارتمان زنان کالج ابرلین مشغول به کار بود، و در سال ۱۸۷۸، همزمان با آغاز به تدریس دوره‌های تاریخ، به نخستین عضو زن هیئت علمی این کالج تبدیل شد. او در سال ۱۸۹۰ به‌عنوان استاد تاریخ قرون وسطی منصوب شد. جانستون همچنین در شهر ابرلین، اوهایو فعالیت داشت و به برگزاری نمایشگاه‌های هنری، حمایت از یک باشگاه تاریخ
نمایشگاه‌های هنری، حمایت از یک باشگاه تاریخ طبیعی و به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران انجمن بهبود دهکدهٔ ابرلین، به تمیز کردن مکان‌های ناخوشایند در شهر می‌پرداخت. او به نروژ، اسپانیا، مصر و الجزایر سفر کرد، و در مورد سفرهای خود سخنرانی‌هایی ارائه کرد، از جمله سخنرانی در مورد نروژ در نمایشگاه جهانی کلمبیا در شیکاگو در سال ۱۸۹۳. او رمانی "به نام دو سوی یک سپر: داستانی از جنگ داخلی" (۱۹۱۱) را نیز به نوشت. زندگی شخصی و میراث. آدلیا فیلد در سال ۱۸۵۹ با یکی از فارغ‌التحصیلان ابرلین به نام جیمز میکس جانستون ازدواج کرد
ابرلین به نام جیمز میکس جانستون ازدواج کرد که در سال ۱۸۶۲ درگذشت. آدلیا فیلد جانستون نیز در سال ۱۹۱۰ در سن ۷۳ سالگی در خانه‌اش در ابرلین درگذشت. هریت لوئیز کیلر زندگی‌نامهٔ جانستون را نوشت و در سال ۱۹۱۲ آن را منتشر کرد. کالج ابرلین دارای یک کرسی استادی به نام جانستون، و یک کمک‌هزینهٔ تحصیلی برای فارغ‌التحصیلان ابرلین است.
"همه‌چیز همه‌جا به یکباره" فیلم کمدی-درام پوچ‌گرایانه آمریکایی محصول ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی دانیل کوان و دانیل شاینرت (که مجموعاً با نام «دانیلز» شناخته می‌شوند) است که آنتونی و جو روسو آن را تهیه کرده‌اند. داستان فیلم دربارهٔ یک زن چینی-آمریکایی است که توسط خدمات درآمد داخلی حسابرسی می‌شود و متوجه می‌شود که باید با نسخه‌های جهان موازی خود ارتباط برقرار کند تا از یک موجود قدرتمند از تخریب چندجهانی جلوگیری کند. این فیلم به دلیل تخیل، جلوه‌های بصری، طنز، کارگردانی، تدوین، بازیگری و مدیریت مضامینی مانند
کارگردانی، تدوین، بازیگری و مدیریت مضامینی مانند اگزیستانسیالیسم، نیهیلیسم و هویت آسیایی-آمریکایی مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت. این فیلم جوایز متعددی دریافت کرده‌است، و همچنین از سوی هیئت ملی بازبینی فیلم و انستیتوی فیلم آمریکا به عنوان یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۲۲ معرفی شده‌است. یئو و جاناتان کی کوان برای بازی خود در هشتادمین مراسم گلدن گلوب جایزه گلدن گلوب را دریافت کردند که دومی نیز برنده بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در بیست و هشتمین جایزه انتخاب منتقدان شد. این فیلم همچنین با ۱۱ نامزدی، بیشترین
منتقدان شد. این فیلم همچنین با ۱۱ نامزدی، بیشترین تعداد نامزدی را در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار دریافت کرده‌است. این فیلم همچنین با پشت سر گذاشتن فیلم "" پر جایزه‌ترین فیلم تاریخ شده‌است. این فیلم با نامزدی در چندین بخش تاریخ اسکار را به ثبت رساند: یئو نخستین زن آسیایی است که در بخش بهترین بازیگر زن نامزد شده‌است. نامزدی استفانی شو در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن، در کنار نامزدی هانگ چائو برای فیلم "نهنگ"، اولین باری بود که دو بازیگر زن آسیایی در یک سال در آن بخش نامزد شدند.
هرم اهمسه (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;pyramid of Ahmose&lt;/bdi&gt;)، نه به‌عنوان یک مقبره، بلکه یک گور نمادین برای فرعون اهمسه یکم در قبرستان ابیدوس مصر ساخته شد. این سازه تنها هرم سلطنتی ساخته‌شده در این منطقه بود. امروزه از آن تلی از آوار باقی مانده‌است و ارتفاعش به حدود ۱۰ متر می‌رسد. این هرم برای اولین بار توسط آرتور میس و چارلز تریک کرلی در سال ۱۸۹۹ مورد کشف و بررسی قرار گرفت. در سال ۱۹۹۳ استفان پی. هاروی حفاری‌هایی را در منطقه اطراف هرم انجام داد. هرم از ماسه و قلوه‌سنگ ساخته شده‌است و تنها روکشی از سنگ
ماسه و قلوه‌سنگ ساخته شده‌است و تنها روکشی از سنگ آهک ساختمان را ـبه شکلی‌ـ نگه می‌دارد. طول پایه هرم و ارتفاع آن حدود می‌باشد. شیب سطوح ۶۰ درجه است. این هرم هیچ اتاقکی برای دفن نداشته و در اطرافش تعدادی معبد و همچنین یک گور نمادین کوچک برای مادربزرگ اهومسه، تتی‌شری قرار دارد.
پیوند اجتماعی و پرورش خویشاوندی: سازگاری بین رویکردهای فرهنگی و زیستی ()، کتابی دربارهٔ خویشاوندی انسانی و رفتار اجتماعی نوشته ماکسیمیلیان هالند است که در سال ۲۰۱۲ چاپ شده‌است. این کار دیدیگاه‌های زیست‌شناسی فرگشتی، روان‌شناسی و انسان‌شناسی فرهنگی-اجتماعی را برای درک پیوند اجتماعی آسان و رفتار مشارکتی ترکیب می‌کند. این کتاب یک درمان نظری را ارائه می‌کند که بسیاری باور دارند پرسش‌های دیرینه دربارهٔ جایگاه مناسب پیوندهای ژنتیک (یا "خونی") در روابط خویشاوندی و اجتماعی انسانی را حل کرده‌است، و ترکیبی است که
و اجتماعی انسانی را حل کرده‌است، و ترکیبی است که "باید الهام‌بخش سرمایه‌گذاری‌های ظریف‌تر در به‌کارگیری رویکردهای داروینی در انسان‌شناسی فرهنگی-اجتماعی باشد.." این کتاب «نقطه عطفی در زمینه زیست‌شناسی فرگشتی» نامیده شده‌است که «به اصل موضوع مربوط به رابطه مناقشه‌آمیز بین مقوله‌های خویشاوندی، ارتباط ژنتیک و پیش‌بینی رفتار می‌پردازد»، «مکان‌های ژنتیکی جبرگرایی در دیدگاه صحیح»و به عنوان «نمونه درخشانی از آنچه که می‌توان به دست آورد، زمانی که دانشمندان عالی‌رتبه به‌طور کامل فراتر از مرزهای رشته‌ای درگیر شوند»،
به‌طور کامل فراتر از مرزهای رشته‌ای درگیر شوند»، عمل می‌کند.
در زیست‌شناسی، جهش ناگهانی ، یک تغییر جهش ناگهانی و بزرگ از یک نسل به نسل دیگر است که به‌طور بالقوه سبب گونه‌زایی یک‌مرحله‌ای می‌شود. این موضوع از دیدگاه تاریخی به عنوان یک جایگزین برای داروین‌گرای ارائه شده‌است. برخی از شکل‌های جهش‌گرایی در عمل جهش ناگهانی بودند که دلالت بر جهش‌های بزرگ ناپیوسته دارد. گونه‌زایی، مانند پلی‌پلوئیدی در گیاهان، گاهی می‌تواند در یک گام و از نظر فرگشتی ناگهانی به دست آید. نمونه‌هایی برای شکل‌های گوناگون جهش ناگهانی در جانداران مختلف وجود دارد. چارلز داروین با انتشار کتاب
مختلف وجود دارد. چارلز داروین با انتشار کتاب «دربارهٔ خاستگاه گونه‌ها» در سال ۱۸۵۹ نوشت که بیشتر تغییرهای فرگشتی به تدریج انجام می‌شود، اما وی وجود جهش‌های ناگهانی را انکار نکرد. از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۸۰ جهش‌های ناگهانی مورد علاقه تعداد اندکی بود، اما در سال ۱۸۹۰ به یک علاقه عمده برای دانشمندان تبدیل شد.
رانش آفت‌کش به انتشار غیرعمدی آفت‌کش‌ها و اثرات منفی بالقوه کاربرد آفت‌کش‌ها، از جمله آلودگی خارج از هدف به دلیل رانش اسپری و همچنین رواناب از گیاهان یا خاک اشاره دارد. این موضوع می‌تواند سبب آسیب به سلامت انسان، آلودگی محیط زیست و آسیب به دارایی‌ها شود. برخی از آفت‌کش‌ها بیشتر از دیگر آفت‌کش‌ها رانده می‌شوند که می‌تواند به این معنی باشد که در برخی موارد زیان‌بارتر هستند. به عنوان مثال، مواد بخور که آفت‌کش‌های گازی هستند به آسانی در هوا حرکت می‌کنند و در صورت عدم وجود، حرکت می‌کنند. برخی از آفت‌کش‌ها مانند
عدم وجود، حرکت می‌کنند. برخی از آفت‌کش‌ها مانند ابر به نظر می‌رسند، در حالی که برخی دیگر نامرئی و بی‌بو هستند.
یک ماده شیمیایی کشاورزی ، یک محصول شیمیایی است که در کشاورزی صنعتی به کار می‌رود. ماده شیمیایی کشاورزی به زیست‌کش‌ها (آفت‌کش‌ها شامل حشره‌کش‌ها، علف‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها و نماتدکش‌ها) و کودهای مصنوعی گفته می‌شود. همچنین ممکن است شامل هورمون‌ها و دیگر عوامل رشد شیمیایی باشد. مواد شیمیایی کشاورزی جزو مواد شیمیایی ویژه به‌شمار می‌روند. کنش زیست‌شناختی. در بیشتر موارد، مواد شیمیایی کشاورزی به آفت‌کش‌ها اشاره دارد.
کاربرد آفت‌کش به روش عملی اشاره دارد که در آن آفت‌کش‌ها (شامل علف‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها، حشره‌کش‌ها یا عوامل کنترل نماتد) به هدف‌های "بیولوژیکی" خود ("مانند" جانداران آفت، محصول یا دیگر گیاهان) تحویل داده می‌شوند. نگرانی عمومی دربارهٔ کاربرد آفت‌کش‌ها، نیاز به کارآمد کردن این فرایند را تا حد امکان به منظور کاستن از انتشار آنها در محیط زیست و قرار گرفتن انسان (از جمله اپراتورها، تماشاگران و مصرف‌کنندگان محصول) برجسته کرده‌است. مدیریت آفت با استفاده منطقی از آفت‌کش‌ها بسیار چندرشته‌ای است و بسیاری از جنبه‌های
بسیار چندرشته‌ای است و بسیاری از جنبه‌های زیست‌شناسی و شیمی را با: زراعت، مهندسی، هواشناسی، اجتماعی-اقتصادی و بهداشت عمومی، همراه با رشته‌های جدیدتری مانند زیست‌فناوری و علم اطلاعات ترکیب می‌کند.
هرم جنوبی سقاره یا هرم ناتمام سقاره جنوبی؛ (فهرست هرم‌های لپسیوس) یک مقبره سلطنتی مصر باستان است که در طول دودمان سیزدهم در سقاره جنوبی ساخته شده‌است، و به داشتن استادانه‌ترین معبد یا مقبره زیرزمینی از اواخر اهرام دودمان دوازدهم معروف است. این ساختمان ناتمام مانده و مالک آن هنوز نامشخص است زیرا هیچ مدرک روشنی برای حل این موضوع پیدا نشده‌است. در سال 2008، کریستوفر تیس، مصرشناس، عنوان کرد که بر اساس کتیبه‌ای که گوستاو ژکویر در آن نزدیکی کشف کرده بود، این هرم برای پادشاه چهوتی ساخته شده‌است. مجتمع هرمی. در
برای پادشاه چهوتی ساخته شده‌است. مجتمع هرمی. در جنوب غربی این هرم، هرم خنجر قرار دارد. این هرم در سفر ارنست مکی و فلیندرز پتری در سال ۱۹۱۰–۱۹۱۱ کشف شد. در سال‌های ۱۹۲۹–۱۹۳۰ گوستاو ژکویر کاوش دقیقی از مجموعه هرم انجام داد. این مجموعه شامل یک مقبره زیرزمینی، با روبنایی سخت و یک دیوار با محفظه مواج است. سایر سازه‌های فرعی مانند هرم فرقه، معبد وداع و غیره، یافت نشد. قابل توجه است که دو سنگ سرپوش بدون کتیبه ساخته‌شده از گرانیت سیاه در داخل محوطه کشف شد که به نظر می‌رسد در مقایسه با روبنای ناقص بسیار زود به
نظر می‌رسد در مقایسه با روبنای ناقص بسیار زود به آن‌جا آورده شده‌است. به نظر می‌رسد این هرم کمی بزرگ‌تر از آنچه برنامه‌ریزی شده بود ساخته شده‌است: پایه به صورت مربعی به طول ضلع طراحی شده‌است. برای دیوارهای مقبره زیرزمینی از آجرهای آهکی ریز "تورا" استفاده شده‌است. از همین ماده برای پی‌ریزی روبنا نیز استفاده شد که ترانشه آن بود. دیوار محفظه سینوسی‌شکل منحصربه‌فرد، از خشت ساخته شده بود، با ضخامت و . در چهار گوشه هرم چند شیء متعلق به دفن آیینی یافت شده‌است، اما هیچ‌یک از یافته‌ها نامی ندارند. مقبره زیرزمینی.
هیچ‌یک از یافته‌ها نامی ندارند. مقبره زیرزمینی. مقبره زیرزمینی به دلیل اندازه و پیچیدگی‌اش قابل توجه است و بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین هرم شناخته‌شده می‌باشد، که قدمت آن به اواخر دودمان دوازدهم و سیزدهم مصر می‌رسد. جهت و سطح این گذرگاه چندین بار تغییر داده شده، و قرار بود چهار دروازه بالارو، بیش‌تر از هر هرم دیگری در آن دوره داشته باشد. ورودی. ورودی هرم در ضلع شرقی است. یک پلکان طولانی رو به پایین که از یک تورفتگی می‌گذرد نیز در آن‌جا قرار دارد. راهرو به چپ می‌پیچد و ادامه می‌یابد سپس به راست پیچده، و دوباره
و ادامه می‌یابد سپس به راست پیچده، و دوباره رو به غرب می‌رود. در آن نقطه دو گذرگاه در سمت راست راهرو باز می‌شود: اولین گذرگاه ورودی، ورودی یک راهرو طولانی است. گذرگاه دوم پلکانی است که دوباره از سطوح پایین می‌آید و به چپ (رو به غرب) می‌پیچد. گذرگاه به سمت غرب از طریق دومین (سمت چپ) و سومین (در سمت راست) کانال ادامه می‌یابد، که هر یک تغییر سطح بدون پلکان دارند و در نهایت به آخرین دوشاخه می‌رسند که راهرویی است منتهی به دو تابوت‌دان. تابوت‌دان بزرگ‌تر جلوتر (غرب) و تابوت‌دان کوچک‌تر در سمت راست (شمال) قرار
(غرب) و تابوت‌دان کوچک‌تر در سمت راست (شمال) قرار دارند. دو اتاق تابوت. اتاقک اصلی، با سقف V شکل معکوس، دقیقاً در مقابل ورودی دوشاخه راهرو، به سمت غرب قرار دارد. این اتاق بزرگ‌تر از دو اتاق دیگر است و دارای بلوک کوارتزیتی است، و یک حفره بزرگ در مرکز آن تعبیه شده‌است که حاوی یک تابوت‌دان و یک طاقچه برای است که هر دو استفاده نشده‌اند: ظاهراً هیچ مواد مومیایی یا تابوت در اتاقک بزرگ قرار داده نشده‌است. ورودی اتاقک دوم تابوت کوچک‌تر در ضلع شمالی راهرو دوشاخه قرار دارد و به صورت دو قسمت مجزا قرار گرفته‌است. هدف
دارد و به صورت دو قسمت مجزا قرار گرفته‌است. هدف از ساخت این اتاق نامشخص است: ممکن است برای همسر ملکه، یا "کا" پادشاه، خواهر و برادر همزاد فرعون، یا شاید یک «اتاق دفن دروغین» که قصد داشت دزدان قبر را گیج کند، در نظر گرفته شده باشد. دو قسمت از اتاقک تابوت دوم طوری طراحی شده بود که با چهارمین و آخرین کانال که هنوز باز است از هم جدا شوند. عجیب است که ترتیب سرسرا و طاق تابوت با هم عوض می‌شوند: طاق تابوت معمولاً قبل از سرسرا قرار دارد، که درب تابوت را نگه می‌دارد و توسط تابوت‌خانه مهر و موم می‌شود. این چیدمان
و توسط تابوت‌خانه مهر و موم می‌شود. این چیدمان عجیب نیز غیرقابل توضیح است و شاید منعکس‌کننده دلایل ناشناخته دین یا سنت باشد. غارت‌گری. مقبره زیرزمینی به گونه‌ای طراحی می‌شد که با چندین ترفند پیچیده، مانند تغییر جهت، تغییر سطح، درب‌های مخفی در زیر سنگ‌فرش، سقف و دیوارهای جانبی، و احتمالاً یک اتاق تدفین طعمه در مقابل غارت‌گران غیرقابل نفوذ باشد. (همان‌طور که در بالا گفته شد، اتاق تابوت دوم به‌عنوان یک اتاقک کاذب در نظر گرفته شده بود). با وجود تدابیر احتیاطی، سارقان موفق شدند به داخل اتاق‌های دفن راه پیدا
سارقان موفق شدند به داخل اتاق‌های دفن راه پیدا کرده و آن‌ها را پیدا کنند. نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد این هرم در دوران باستان و زمان دیگری مورد دست‌برد واقع شده‌است. به احتمال زیاد در زمان خلیفه عباسی مأمون، وارد هرم بزرگ جیزه شد باشند. گوستاو ژکویر توانست از طریق راهرو و تونلی که دزدان از آن راه به درون هرم راه یافته بودند، به اتاقک‌ها برسد. انتساب. این مجموعه شباهت‌های زیادی با مجموعه‌های دیگر دارد، مانند هرم خنجر، هرم مزغونه شمالی، و تا حدی هرم آمنی قمائو (عمدتاً در داشتن تابوت دوم). با این‌حال،
قمائو (عمدتاً در داشتن تابوت دوم). با این‌حال، هیچ‌یک از اشیاء به‌دست‌آمده از این مجموعه نام مالک آن را نشان نمی‌دهد، اگرچه برچسب‌های ساخت و ساز یافت شده، که به سال‌های سلطنت اشاره می‌کند. یک کتیبه تکه‌تکه با عنوان «"وسرخع"» در داخل هرم یافت شده‌است که ممکن است به هوروس اشاره داشته باشد و نشان می‌دهد که او می‌تواند صاحب هرم بوده باشد. با در نظر گرفتن اندازه، پیچیدگی و کیفیت بخش‌های مختلف مقبره، راینر استادلمن استدلال کرد که مالک باید یک فرعون مهم (یا حداقل جاه‌طلب) باشد. ژکویر عنوان کرد که این هرم می‌تواند
باشد. ژکویر عنوان کرد که این هرم می‌تواند متعلق به سلف یا جانشین نزدیک خنجر مانند وگاف یا امرامشا باشد. ریهولت وگاف را به دلیل سلطنت بسیار کوتاهش در مقایسه با سال‌های سلطنت به‌عنوان سازنده کنار گذاشت و امرامشا یا جانشین او اینتف پنجم را به‌عنوان مالکان احتمالی پیشنهاد کرد. لاندوا-مک کورمک نیز عنوان کرد که این دو اتاق تابوت ممکن است متعلق به دو برادر فرعون سیزدهم باشد.
ریتا مارکوتولی (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۹) پیانیست و آهنگساز جاز ایتالیایی است. او دختر یک مهندس صدا است که با نینو روتا و انیو موریکونه و دیگران همکاری کرده‌است. او نواختن پیانو را در پنج سالگی آغاز کرد و در موسیقی کلاسیک از کنسرواتوار سانتا سیسیلیا فارغ‌التحصیل شد.مارکوتولی کار حرفه ای خود را در اوایل دهه ۱۹۸۰ آغاز کرد و اولین ضبط خود را در سال ۱۹۸۴ انجام داد. به لطف مجموعه ای از همکاری‌های معتبر، از جمله ریچارد گالیانو، چت بیکر، انریکو راوا، کنی ویلر، پیتر ارسکین و استیو گروسمن، در چند سال او خود را به عنوان
و استیو گروسمن، در چند سال او خود را به عنوان یک چهره مهم در صحنه جاز معاصر معرفی کرد.در سال ۱۹۸۷ مارکوتولی در نظرسنجی منتقدان موسیقی جاز NPR نامزد جایزه بهترین استعدادهای جوان شد. در سال ۱۹۸۸ با بیلی کوبهام در ایالات متحده و اروپا تور برگزار کرد و همچنین در آلبوم «ورودی کوبهام» ظاهر شد. در سال ۱۹۶۶ او با پت متنی در جشنواره موسیقی سان رمو دوئت کرد. او همچنین رابطه موسیقی طولانی مدتی با دیوی ردمن داشته‌است.سبک مارکوتولی عمدتاً بر بداهه نوازی متکی است و تأثیرات او شامل موسیقی برزیلی، موسیقی آفریقایی و موسیقی
او شامل موسیقی برزیلی، موسیقی آفریقایی و موسیقی هندی است. مارکوتولی در سال ۲۰۱۰ به عنوان آهنگساز موسیقی برای فیلم‌ها نیز فعال بود و برنده جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین موسیقی شد.
میشل راگوسا بازیگر و خواننده آمریکایی است که در حال حاضر در نیوجرسی ساکن است. او بیشتر به خاطر کارهایش در تئاتر برادوی و اجرای انفرادی و اجرای کنسرت با ارکسترهای سمفونیک در سراسر ایالات متحده شناخته شده‌است. او همچنین شخصیت دوره‌ای را در کمدی تلویزیونی "Happyish" ایفا کرد. راگوسا که در بوفالو، نیویورک به دنیا آمد، از آکادمی فرشتگان مقدس فارغ‌التحصیل شد و زمانی که از دانشگاه نیاگارا بازدید کرد و تصمیم گرفت رؤیای خود را دنبال کند و به رشته تئاتر انتقالی گرفت. او در سال ۱۹۸۷ با مدرک BFA فارغ‌التحصیل شد و
او در سال ۱۹۸۷ با مدرک BFA فارغ‌التحصیل شد و بلافاصله در شرکت یانگ در استودیو آرنا استخدام شد و به انجمن سهام بازیگران پیوست. او سپس به شهر نیویورک نقل مکان کرد و شروع به کار در آف برادوی و در تولیدات منطقه ای کرد و به عنوان یک «سوپرانوی بامزه» شناخته شد.
فایندلی (زاده ۷ ژوئن ۱۹۹۱)، با نام واقعی ناتالی رز فایندلی، یک موسیقی‌دان انگلیسی است که اصالتاً اهل استوکپورت، انگلستان است. فیندلی از حدود ۱۵ سالگی شروع به نواختن گیتار کرد و پس از حدود یک سال شروع به نوشتن آهنگ کرد. در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳، فایندلی دومین EP خود "Greasy Love را منتشر کرد." با این حال، پس از اختلاف نظر با شرکت ضبط موسیقی خود، Polydor، فایندلی از قرارداد خود با این شرکت آزاد شد.
لبیوس گروئنلندیکوس () یک گونه از سخت‌پوستان و نوعی میگوهای راستین است. در زبان ژاپنی ایبارامو ابی (میگو) نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
شوخی یهودی ()، قدمت آداب و رسوم شوخی در یهودیت به تورات و میدراش در خاورمیانه کهن بر می‌گردد، ولی در مجموع به روند اخیر مزاح کلامی و اغلب حکایتی اشکنازی اطلاق می‌شود که در بیش از صد سال اخیر در ایالات متحده آمریکا، از جمله در فرهنگ سکولار یهودی ریشه کرده‌است. مزاح یهودی اروپایی در قالب اولیه اش، در جامعه یهودیان امپراتوری مقدس روم، به واسطه تبدیل طنز مذهبی به عنوان یک روش مرسوم نهانی در ضدیت با مسیحی‌سازی، بروز کرد.
کلک زورانتل، روستایی در دهستان زیودار بخش مرکزی شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
گرگوری، روستایی در دهستان زیودار بخش مرکزی شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
سنگ سفید عبدالحسین، روستایی در دهستان زیودار بخش مرکزی شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
هلن نینا تاپان لوبلیچ (۱۲ اکتبر ۱۹۱۷ – ۱۸ اوت ۲۰۰۴) یک میکرودیرینه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود که استاد زمین‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، زیست‌چینه‌شناس در سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده آمریکا (USGS) و تصویرگر علمی بود که در زمینهٔ پژوهش بر روی روزن‌داران کرتاسه تخصص داشت. اوایل زندگی. هلن نینا تاپان لوبلیچ در ۱۲ اکتبر ۱۹۱۷ در نورمن، اکلاهما و در خانواده‌ای تحصیل‌کرده به دنیا آمد. مادرش مری پرل جنکس تاپان معلم ریاضی در دانشگاه کرنل بود و پدرش فرانک ژیرارد تاپان رئیس مهندسی برق در دانشگاه
فرانک ژیرارد تاپان رئیس مهندسی برق در دانشگاه اکلاهما بود. تحصیل. تاپان لوبلیچ مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود در رشتهٔ زمین‌شناسی را به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۹ از دانشگاه اکلاهما دریافت کرد. پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد او در مورد روزن‌داران اواسط کرتاسه در اکلاهما و تگزاس بود. او در سال ۱۹۳۹ در کلاس شیمی دانشگاه اکلاهما با همسر آینده و همکار علمی دیرینهٔ خود، آلفرد آر. لوبلیچ جونیور، آشنا شد. مدت کوتاهی پس از آن، آنها ازدواج کردند و ماه عسل خود را با مشاور فارغ‌التحصیلی خود در جنوب مرکزی اکلاهما به
مشاور فارغ‌التحصیلی خود در جنوب مرکزی اکلاهما به انجام کار میدانی گذراندند. لوبلیچ مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۴۲ از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد و پایان‌نامهٔ او ادامه‌ای بود بر کار اصلی او. زمانی که همسرش در سال ۱۹۴۲ به خدمت سربازی اعزام شد، تاپان لوبلیچ تبدیل به نخستین استاد زن در کالج هنر و علوم دانشگاه تولین شد. در سال ۱۹۵۳ به او کمک‌هزینه تحصیلی گوگنهایم اعطا شد تا به او این امکان را بدهد که از قرارداد خود با USGS برای سفر به اروپا به‌همراه همسرش به‌منظور جمع‌آوری روزن‌داران، مدتی مرخص شود. پژوهش.
جمع‌آوری روزن‌داران، مدتی مرخص شود. پژوهش. آلفرد، همکار پژوهشی و همسر تاپان لوبلیچ، در حین کار بر روی "رساله دیرینه‌شناسی بی‌مهرگان"، توسط مؤسسه اسمیتسونیان در اروپا استقرار داده شد تا در مورد نمونه‌های روزن‌داران دیده‌شده در موزه‌های اروپایی و نمونه‌هایی که او در این زمینه جمع‌آوری کرده بود، پژوهش بیشتری انجام دهد. با توجه به عضویت در USGS و سیاست این نهاد مبنی بر عدم اجازهٔ کار در خارج از ایالات متحده، تاپان لوبلیچ برای پیوستن به همسرش در اروپا مرخصی گرفت. آن دو در طول سفرهای خود، نمونه‌های زیادی را
گرفت. آن دو در طول سفرهای خود، نمونه‌های زیادی را جمع‌آوری کردند و دانش خود را در مورد روزن‌داران به‌طور چشم‌گیری گسترش دادند. تاپان لوبلیچ به‌خاطر مطالعاتش بر روی روزن‌داران، موجودات زندهٔ تک سلولی که قادر به تولید پوسته‌ای به نام تست هستند که بسته به گونه، معمولاً از ترکیبات آلی، دانه‌های شن و کلسیم کربنات ساخته می‌شود، شهرت داشت. این پوسته‌ها در طول رشد به محفظه‌هایی شبیه به آمونیت تقسیم می‌شوند. روزن‌داران از نظر زیست‌چینه‌شناسی مفید هستند، زیرا رشد تکاملی نسبتاً قابل توجهی را نشان می‌دهند، به‌شکلی که
نسبتاً قابل توجهی را نشان می‌دهند، به‌شکلی که زیرگونه‌های مختلفی از آن‌ها در زمان‌های مختلف یافت می‌شوند.تاپان لوبلیچ به همکار افتخاری پژوهشی مؤسسه اسمیتسونین تبدیل شد و به کالیفرنیا نقل مکان کرد تا فعالیت حرفه‌ای خود را در دانشگاه کالیفرنیا دنبال کند؛ جایی که در سال ۱۹۶۶ به عضویت تمام‌وقت در هیئت علمی و سپس به سمت نایب رئیس زمین‌شناسی از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ دست یافت. همسرش آلفرد کار بر روی یک برنامهٔ ریزدیرینه‌شناسی در شرکت تحقیقات میدان نفتی شورون را آغاز کرد. جوایز. تاپان لوبلیچ موفق به کسب مدال انجمن
کرد. جوایز. تاپان لوبلیچ موفق به کسب مدال انجمن دیرینه‌شناسی در سال ۱۹۸۳، جایزهٔ زن سال در علوم طبیعی از موزهٔ صحرای پالم اسپرینگز در سال ۱۹۸۷، مدال ریموند سی مور برای «تعالی در دیرینه‌شناسی» در سال ۱۹۸۴ و جایزهٔ زن سال در علوم ۱۹۸۲ از مرکز پزشکی UCLA شد. تاپان لوبلیچ همچنین در هیئت‌های تحریریه و انجمن‌های متعددی کار می‌کرد. او در مجموع ۲۷۲ مقاله یا کتاب علمی را عمدتاً با همسرش منتشر کرد. یکی از برجسته‌ترین آثار آن‌ها مقاله‌ای در سال ۱۹۵۷ با عنوان «همبستگی پالئوسن دشت ساحلی خلیج و اقیانوس اطلس و سازندهای
پالئوسن دشت ساحلی خلیج و اقیانوس اطلس و سازندهای ائوسن پایین با استفاده از روزن‌داران پلانکتونیک» بود که برندهٔ جایزهٔ بهترین مقاله در مجلهٔ دیرینه‌شناسی شد. کتاب او با نام «زیست‌دیرینه‌شناسی پروتیست‌های گیاهی» (۱۹۸۰)، همچنین به عنوان «بهترین کتاب غیرداستانی» در آن سال انتخاب شد.
مرلین کریسپل متولد در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، پیانیست و آهنگساز جاز آمریکایی است. جان پارلس از نیویورک تایمز او را اینگونه توصیف می‌کند: «شنیدن پیانو انفرادی مریلین کریسپل مانند زیر نظر گرفتن یک آتشفشان فعال است او یکی از معدود پیانیست‌هایی است که به چالش فری جاز نیز برمی‌خیزد.» علاوه بر او. کریسپل به عنوان یک نوازنده یا رهبر گروه، کار گسترده‌ای دارد. زندگی. کریسپل در فیلادلفیا به دنیا آمد و در ده سالگی به بالتیمور نقل مکان کرد و در دبیرستان وسترن مریلند تحصیل کرد او در سن هفت سالگی در کنسرواتوار پی بادی
کرد او در سن هفت سالگی در کنسرواتوار پی بادی پیانو کلاسیک خواند و از سنین پایین شروع به بداهه نوازی کرد، به لطف معلمی که از همه شاگردانش می‌خواست بدون توجه به سطح مهارتشان بداهه نوازی کنند. او بعداً در تحصیل کرد و در آنجا پیانو و آهنگسازی خواند و در سال ۱۹۶۸ فارغ‌التحصیل شد. حرفه. کریسپل تا سال ۱۹۷۵ علاقه‌ای به جاز نداشت، زمانی که در کیپ کاد زندگی می‌کرد، برای اولین بار آهنگ "عشق عالی" جان کولترین را شنید. او به یاد می‌آورد: "کیفیت عاطفی و روحی آن بر من غلبه کرد می‌توانم صادقانه بگویم که احتمالاً بی
من غلبه کرد می‌توانم صادقانه بگویم که احتمالاً بی نظیرترین تجربه ای است که در زندگی ام داشته‌ام. آن یک شب گوش دادن به "عشق عالی" بارها و بارها فقط زندگی من را کاملاً تغییر داد." کریسپل به دوباره پس از مدت کوتاهی به بوستون بازگشت، جایی که به مدت دو سال به‌طور خصوصی با چارلی باناکوس جاز را آموخت. به گفته کریسپل، "من باید واقعاً از ابتدا می‌رفتم. باید همه کارها را با دوازده کلید انجام می‌دادم. باید در هر کلید در هر قطعه هفت تک نوازی می‌نوشتم. باید به تعداد زیادی چیز گوش می‌دادم و آن را رونویسی می‌کردم. برای