payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صندلی مدل تخم‌مرغی نوعی صندلی با طراحی منحصر‌به‌فرد است که توسط آرنه یاکوبسن (Arne Jacobsen) در سال ۱۹۵۹ میلادی برای هتل رادیسون اس‌ای‌اس در شهر کپنهاگ، پایتخت دانمارک، طراحی شد. این صندلی توسط شرکت دانمارکی جمهوری فریتز هانسن تولید گردید. صندلی مدل تخم‌مرغی امروزه در برخی از هتل‌ها و کافه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و طراحی ارگونومیک و رنگ‌بندی متنوع آن، جلوه‌ای زیباشناسانه به فضاهای داخلی می‌بخشد. طرح صندلی نشسته. صندلی تخم‌مرغی، به شکل معمول یاکوبسن و با استفاده از مواد پیشرفته طراحی گردیده‌ است. به
با استفاده از مواد پیشرفته طراحی گردیده‌ است. به دلیل آنکه برخی از ویژگی‌هایش مشابه صندلی مذکور می‌باشد، اعتقاد بر این است که برای طراحی آن از «صندلی زهدان» ارو سارینن الهام گرفته شده‌است. بسیاری دیگر نیز بر این باورند که جاکوبسن در ساخت این صندلی از صندلی رحم (Womb chair) سارینن Saarinen الهام گرفته اما این طراحی تأثیر‌گذار به‌عنوان پیشگام مدرنیسم برای بیش از ۵۰ سال شناخته می‌شود. برخی دیگر از صندلی‌های مشابه با صندلی تخم مرغی عبارتند از صندلی قو و تا حدودی، اکثر صندلی‌های تخته چندلای یاکوبسن مانند «۷»،
اکثر صندلی‌های تخته چندلای یاکوبسن مانند «۷»، مورچه، سیگار، صندلی جایزهٔ بزرگ، گلدان، قطره و زرافه. صندلی مدل تخم‌مرغی، به عنوان نیمکت نیز طراحی شد. در حالی که کاناپهٔ قو هنوز در حال تولید است؛ تنها تعداد انگشت‌شماری از کاناپه‌های تخم‌مرغ ساخته شده‌است. تعدادی از آن‌ها برای هتل رادیسون و چند سال پیش، برخی به عنوان مبل «نسخهٔ ویژه» ساخته شدند که قیمت آن‌ها بسیار بالا بود. (حدود ۴۰۰٬۰۰۰ کرون دانمارک، معادل تقریباً ۷۵۰۰۰ دلار آمریکا). دلیل محدودیت تولید کاناپهٔ تخم‌مرغ، علاوه بر درخواست انحصاری بودن؛ دشواری
تخم‌مرغ، علاوه بر درخواست انحصاری بودن؛ دشواری ساخت آن است. همچنین یک نقص طراحی وجود دارد که سطح کاناپه بزرگ بوده و اصلاحا باید با دو پوست بزرگ گاو پوشانده شود؛ زیرا در غیر این صورت یک خط دوخت بسیار بزرگ قابل مشاهده در وسط مبل ایجاد می‌شود. با این حال، می‌توان این مشکل را با ساخت روکش پارچه‌ای به جای چرم حل کرد. مکان های استفاده شده. طبق مقاله‌ای در "نیویورک تایمز"، صندلی تخم‌مرغ نیز توسط مک‌دونالد به‌عنوان بخشی از بازطراحی با مفهوم عالی در یکی از رستوران‌هایش در لندن استفاده شده‌است. علاوه بر این، تخم‌مرغ
در لندن استفاده شده‌است. علاوه بر این، تخم‌مرغ در رستوران مک‌دونالد در نوربروگده، کپنهاگ، در میان دیگر مبلمان طراحی شده توسط آرنه یاکوبسن قرار دارد، اگرچه برخی از آن‌ها تقلیدی هستند. این صندلی، به‌عنوان صندلی اتاق خاطرات در اولین مجموعهٔ بریتانیایی «برادر بزرگ» استفاده شد. همچنین، ترمینال ۲ در فرودگاه بین‌المللی سان‌فرانسیسکو که به‌تازگی بازسازی شده، صندلی تخم‌مرغی را در محوطهٔ سالن پرواز خود نمایش می‌دهد.
پروویدنس (به انگلیسی: Providence) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ارینجبرگ، کارولینای جنوبی واقع شده است. پروویدنس ۳۴٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برنادتا ماخائو-کژمینسکا (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۶۶) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه کشیش"، "راه‌های آزادی"، "وقایع‌نگاری رخدادهایی عاشقانه"، "در خوشی و سختی" و "قانون حقیقی" اشاره نمود.
رود چنگیرلاو (به قزاقی: Шыңғырлау өзені، شىڭعىرلاۋ وزەنى) و یا رود اوتوا (به روسی: Утва ) یک رود در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این رود، به رود اورال ریخته شده و در نهایت به ساحل شمالی دریای خزر می‌ریزد.
لو () فیلم آمریکایی در ژانر دلهره آور و اکشن محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی آنا فورستر و نویسندگی مگی کوهن و جک استنلی است. این فیلم در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس منتشر شد. طرح داستان. یک دختر جوان در طوفان قدرتمندی ربوده می‌شود. مادرش با همسایهٔ مرموزش به دنبال آدم‌ربا می‌پیوندد. سفر آن‌ها محدودیت‌های آن‌ها را آزمایش می‌کند و رازهای تاریک گذشته‌شان را آشکار می‌کند.
عمار رحمانویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماریبور، باشگاه فوتبال ایسترا ۱۹۶۱، و باشگاه فوتبال کوپر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بوسنی و هرزگوین و بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است.
دانوتا کووالسکا (؛ زادهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۵۵) بازیگر و مدل اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جادوگر جوان"، "گا، گا، درود بر قهرمانان"، "خیابان فرعی ۴"، "در خوشی و سختی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "ع چون عشق"، "قانون حقیقی" و "طایفه" اشاره نمود.
دریای آرال شمالی (به قزاقی: Солтүстік Арал теңізі، سولتۇستىك ارال تەڭىزى) و یا دریاچه آرال کوچکی (به ازبکی: Kichik Orol dengizi، کیچیک آرال دېنگیزی) یک دریاچه آب شور و دریاچه در قزاقستان است که در استان قزل‌اوردا واقع شده‌است.
دریای آرال غربی (به قزاقی: Батыс Арал теңізі، باتىس ارال تەڭىزى) و یا دریای آرال بزرگی (به ازبکی: Katta Orol dengizi، کتته آرال دېنگیزی) یک دریاچه و آبگیر در قزاقستان است که در استان آق‌تپه واقع شده‌است.
حسگر خورشیدی یا حسگر خورشید () یک ابزار ناوبری است که در فضاپیماها برای تشخیص موقعیت خورشید از آن استفاده می‌شود. سنسورهای خورشید برای کنترل وضعیت، اشاره آرایه خورشیدی، به روز رسانی ژیروسکوپ، و بازیابی ایمن استفاده می‌شود. علاوه بر فضاپیماها، "حسگرهای خورشیدی" در ایستگاه‌های هواشناسی زمینی و سیستم‌های ردیابی خورشید و وسایل نقلیه هوایی از جمله بالون‌ها و پهپادها استفاده می‌شوند. سازوکار. از سنسورهای خورشیدی انواع گوناگونی در دست است که از نظر فناوری و ویژگی‌های عملکرد با هم متفاوت هستند. حسگرهای حضور خورشید
عملکرد با هم متفاوت هستند. حسگرهای حضور خورشید یک خروجی باینری ارائه می‌کنند که حضور خورشید را در محدودهٔ دید سنسور نشان می‌دهد. سنسورهای آنالوگ و دیجیتال خورشید در مقابل، زاویه خورشید را به ترتیب با خروجی سیگنال پیوسته و گسسته نشان می‌دهند. در حسگرهای معمولی خورشید، یک شکاف نازک در بالای یک محفظه مستطیل شکل به یک خط نور اجازه می‌دهد تا روی مجموعه‌ای از سلول‌های آشکارساز نوری در پایین محفظه بیفتد. ولتاژی در این سلول‌ها القا می‌شود که به صورت الکترونیکی ثبت می‌شود. با جهت دهی دو حسگر عمود برهم می‌توان جهت
می‌شود. با جهت دهی دو حسگر عمود برهم می‌توان جهت خورشید را به‌طور کامل تعیین کرد. در بیشتر موارد، چندین حسگر الکترونیک پردازش را به اشتراک می‌گذارند.&lt;ref name="airbus"&gt;
الکساندرا نیشپیلاک (؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۷۳) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یک داستان بسیار کریسمسی"، "قواعد بازی"، "تاج پادشاهان"، "اجاره‌نشین‌ها"، "در خوشی و سختی"، "ماگدا ام."، "عشق اول"، "رنگ‌های خوشبختی"، "طایفه"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو" و "بدهی" اشاره نمود.
مونیکا اوبارا (؛ زادهٔ ۲۱ فوریه ۱۹۸۰) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "محکوم"، "ع چون عشق"، "طایفه"، "هتل ۵۲"، "دهن‌به‌دهن"، "در خیابان سپولنی" و "قانون حقیقی" اشاره نمود.
دونالد مایر بلینکن (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۲۵ – درگذشته ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲) تاجر و دیپلمات آمریکایی بود. که از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ به عنوان سفیر ایالات متحده در مجارستان خدمت کرد. و پسر او، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه حال حاضر جو بایدن، رئیس‌جمهور فعلی ایالات متحده است. اوایل زندگی. دونالد بلینکن در ۱۱ نوامبر ۱۹۲۵ در یانکرز، نیویورک به دنیا آمد. وی پسر موریس بلینکن و همسرش، اتل (هورویتز) بود. پدر و مادرش هر دویهودی تبار بوده و پدرش اصالتاً اهل کیف (پایتخت کنونی اوکراین) بود. پدربزرگ او نویسنده یهودی‌تبار آمریکایی
بود. پدربزرگ او نویسنده یهودی‌تبار آمریکایی مایر بلینکن بود. بلینکن دو برادر به نام‌های آلن و رابرت داشت. آن سه برادر هم در شهر نیویورک و هم در یانکرز بزرگ شدند. و در مدرسه هوراس مان شرکت به تحصیل پرداختند بلینکن پس از خدمت در نیروی هوایی ارتش ایالات متحده در سال ۱۹۴۴ و در طی جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۸ با مدرک لیسانس اقتصاد از دانشگاه هاروارد فارغ "التحصیل" شد، زندگی کاری. بلینکن در سال ۱۹۵۶ ضمن آشنایی با مارک روتکو یک کلکسیونر آثار هنری شد. او از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۹ رئیس بنیاد مارک روتکو بود. در سال ۱۹۸۴،
تا ۱۹۸۹ رئیس بنیاد مارک روتکو بود. در سال ۱۹۸۴، این بنیاد ۱۰۰۰ اثر هنری را در موزه‌هایی از جمله به گالری ملی هنر توزیع کرد. او به عنوان مدیر و رئیس هیئت مدیره برای کمپانی واربورگ پینکوس (Warburg Pincus) خدمت کرد. همچنین از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۶، بلینکن رئیس آکادمی موسیقی بروکلین بود. او در سپتامبر ۱۹۷۶ توسط فرماندار هیو کری به عضویت هیئت امنای دانشگاه ایالتی نیویورک درآمد و در سال ۱۹۷۸ به عنوان رئیس هیئت مدیره منصوب شد. اما هیئت مدیره با فرماندار ماریو کومو درگیر شد زیرا کومو از هیئت مدیره می‌خواست هزینه‌ها را
شد زیرا کومو از هیئت مدیره می‌خواست هزینه‌ها را کاهش دهد. بدین ترتیب بلینکن در اکتبر ۱۹۸۹ استعفای خود را از هیئت مدیره اعلام کرد که با تعیین جانشین وی در سال ۱۹۹۰ اجرایی شد. در دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر، بلینکن در هیئت نامزدی ویژه دادگاه استیناف ایالات متحده حضور داشت. در سال ۱۹۹۴، رئیس‌جمهور بیل کلینتون، بلینکن را به عنوان سفیر ایالات متحده در مجارستان معرفی کرد. او توسط سنای ایالات متحده تأیید شد و تا سال ۱۹۹۷ در این نقش خدمت کرد. همچنین از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، بلینکن دبیرکل فدراسیون جهانی انجمن‌های
تا ۲۰۰۴، بلینکن دبیرکل فدراسیون جهانی انجمن‌های سازمان ملل بود. زندگی شخصی. بلینکن در ساختمان ریور هاوس واقع در منهتن نیویورک ونیز در شهر همپتون شرقی(East Hampton)، نیویورک زندگی می‌کرد. بلینکن در سال ۱۹۵۸ با جودیت فرم ازدواج کرد اما سرانجام در سال ۱۹۷۱ به طلاق انجامید و سپس در سال ۱۹۷۵ با ورا ازدواج کرد. ورا یک بازمانده از هولوکاست در مجارستان در طول جنگ جهانی دوم بود. در سال ۲۰۰۹، این زوج خاطرات خود را در مورد فرار ورا از مجارستان کمونیستی و بازگشتشان به مجارستان در دوره او به عنوان سفیر ایالات متحده
به مجارستان در دوره او به عنوان سفیر ایالات متحده منتشر کردند. در سال ۲۰۱۵، آرشیو جامعه باز در مجارستان پس از دریافت کمک مالی بزرگ از سوی این زوج، به آرشیو جامعه باز ورا و دونالد بلینکن تغییر نام داد. پسر او، آنتونی بلینکن، از اولین ازدواجش، وزیر امور خارجه ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری جو بایدن است. بلینکن در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۶ سالگی در ایست همپتون درگذشت.
یوآنا اورلئانسکا (؛ زادهٔ ۵ ژوئیه ۱۹۷۴) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی"، "کرکس"، "تلخ و شیرین"، "قانون حقیقی"، "عشق اول"، "در خوشی و سختی"، "پدر متیو"، "قانون حقیقی"، "ع چون عشق" و "بلفر" اشاره نمود.
اِلژبیتا یندژیفسکا (؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۶۸) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "طایفه"، "عشق اول"، "ع چون عشق" و "قانون حقیقی" اشاره نمود.
اِوا ماکوماسکا (؛ زادهٔ ۱۹۷۱) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختۀ مدرسه ملی فیلم ووچ است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "قانون حقیقی"، "ع چون عشق" و "در خیابان سپولنی" اشاره نمود.
فضای ذهنی ()، در معنی‌شناسی شناختی، اصطلاحی است که با بهره‌گیری از طرح جهان‌های ممکن مطرح شده‌است. فضای ذهنی. فضای ذهنی یک سازه نظری است که توسط ژیل فاوکونیر (Gilles Fauconnier) ارائه شده‌است که مطابق با جهان‌های ممکن در معناشناسی شرطی حقیقت است. تفاوت اصلی بین یک فضای ذهنی و یک جهان ممکن این است که فضای ذهنی شامل یک بازنمایی وفادار از واقعیت نیست، بلکه یک مدل شناختی ایدئال است. ساختن فضاهای ذهنی و ایجاد نگاشت بین آن فضاهای ذهنی، دو فرایند اصلی در ساخت معنا هستند. این یکی از مؤلفه‌های اساسی در نظریه ترکیبی
هستند. این یکی از مؤلفه‌های اساسی در نظریه ترکیبی ژیل فوکونیه و مارک ترنر (Mark Turner) است که نظریه ای در معنی‌شناسی شناختی است. تجربیات جهان خارج در ذهن. فضای ذهنی، محیطی است که انسان بر حسب شناخت خود از جهان خارج و تجربیاتش از این جهان، در ذهن خود می‌سازد. برای درک بهتر مطلب به این جمله توجه کنید: امروز کامبیز چقدر رنگش پریده. گوینده جمله برای تولید این جمله و انتقال خبری به مخاطب خود، فضای ذهنی ای را با شرایط امروز کامبیز مقایسه می‌کند. در آن فضای ذهنی، رنگ کامبیز نپریده‌است و همین فضای ذهنی به وی
رنگ کامبیز نپریده‌است و همین فضای ذهنی به وی اجازهٔ چنین مقایسه ای را می‌دهد.
گیرنده پروتئین ریخت‌زایی استخوان، نوع IA که با نام BMPR1A نیز شناخته می شود، پروتئینی است که در انسان توسط ژن "BMPR1A" کدگذاری می شود . BMPR1A نیز به عنوان CD292 ( خوشه تمایزی 292) تعیین شده است. فعل و انفعالات. نشان داده شده است که BMPR1A با پروتئین‌های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
نشانه ()، رابطهٔ میان دال و مدلول است. فردینان دو سوسور. نظریه فردینان دو سوسور به ویژه در مطالعه نشانه‌های زبانی تأثیر گذار بوده است. نشانهٔ زبانی. نشانهٔ زبانی به اعتقاد سوسور، رابطهٔ میان دال و مدلول است که به دلیل ذهنی بودن دال و مدلولش، ذهنی است. سوسور این رابطه، یعنی نشانهٔ زبانی را ماهیتاً اختیاری (arbitrary) می‌داند و به هنگام بحث دربارهٔ آن، صرفاً از نمونه‌هایی بهره می‌گیرد که محدود به واژه اند. به همین دلیل چنین فرض شده است که وی نشانهٔ زبانی را به سطح واژه‌های زبان محدود دانسته است. نشانهٔ زبانی
سطح واژه‌های زبان محدود دانسته است. نشانهٔ زبانی در زبان‌شناسی سوسوری و پساسوسوری واحد زبان تلقی می‌شود در معنی‌شناسی شناختی، نشانهٔ زبانی به همان شکلی که سوسور در نظر داشته، مورد تأیید قرار گرفته است و به واحدهای بزرگ‌تر از واژه، نظیر گروه و جمله تعمیم یافته است. برای مطالعهٔ بیشتر. نشانه‌شناسی مفهوم لغزش فرویدی
اخراج یهودی‌ها از اسپانیا () به دنبال فرمان الحمرا در سال ۱۴۹۲ بود، که به منظور از بین بردن نفوذ آنها بر جمعیت بزرگ کونفرسوس اسپانیا و اطمینان از عدم بازگشت اعضای اعضای آن به یهودیت وضع شد. بسیاری از یهودیان اسپانیا یا به مسیحیت گرویدند یا اخراج شدند. بیش از نیمی از یهودیان اسپانیا در نتیجه آزار و اذیت مذهبی و قتل‌عام ۱۳۹۱ میلادی به کلیسای کاتولیک گرویده بودند. به دلیل تداوم حملات، حدود ۵۰۰۰۰ نفر دیگر نیز تا سال ۱۴۱۵ به مسیحی تبدیل شدند. آنهایی که باقی ماندند تصمیم گرفتند برای اجتناب از اخراج تغییر دین
تصمیم گرفتند برای اجتناب از اخراج تغییر دین دهند. در نتیجه فرمان الحمرا و آزار و اذیت قبلی، بیش از ۲۰۰۰۰۰ یهودی به مذهب کاتولیک گرویدند و بین ۴۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ نفر اخراج شدند. تعداد ناشناخته‌ای در سال‌های بعد به اسپانیا بازگشتند. اخراج حاصله منجر به مهاجرت دسته جمعی یهودیان از اسپانیا به ایتالیا، یونان، ترکیه و حوضه مدیترانه شد. یکی از نتایج این مهاجرت، پیدایش نام‌های خانوادگی جدید یهودی در ایتالیا و یونان بود. برای مثال، نام‌های خانوادگی فراگی، فرج و فراچی از شهر اسپانیایی فراگا نشأت گرفته‌اند. در سال ۱۹۲۴،
شهر اسپانیایی فراگا نشأت گرفته‌اند. در سال ۱۹۲۴، رژیم میگوئل پریمو ده ریورا به بخشی از دیاسپورای یهودیان سفاردی تابعیت اسپانیایی اعطا کرد. این فرمان به طور رسمی و نمادین در ۱۶ دسامبر ۱۹۶۸، پس از شورای دوم واتیکان، توسط رژیم فرانسیسکو فرانکو لغو شد. این اتفاق یک قرن کامل پس از آن رخ داد که یهودیان به طور علنی شروع به انجام دین خود در اسپانیا کردند و کنیسه‌ها بار دیگر تحت قوانین آزادی مذهبی اسپانیا به عنوان مکان‌های قانونی عبادت شناخته شدند. در سال ۲۰۱۵، مجلس قانون‌گذاری اسپانیا قانونی را تصویب کرد که بر
قانون‌گذاری اسپانیا قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن نوادگان یهودیان سفاردی می‌توانستند تابعیت اسپانیایی را به دست آورند تا «برای رویدادهای شرم‌آور در گذشته کشور جبران کنند». یهودیانی که می‌توانستند ثابت کنند که از نوادگان کسانی هستند که به دلیل فرمان الحمرا از اسپانیا اخراج شده‌اند، می‌توانستند «بدون ترک خانه یا چشم‌پوشی از تابعیت فعلی خود، اسپانیایی شوند». پیش‌زمینه. یهودیان در کشورهای شبه‌جزیره. تا قرن چهاردهم، یهودیانی که تحت خلافت‌های مسلمان اندلس زندگی می‌کردند، تحمل می‌شدند، دوره‌ای که به عنوان
زندگی می‌کردند، تحمل می‌شدند، دوره‌ای که به عنوان همزیستی شناخته می‌شود. ماریا روزا منوکال نوشت که یهودیان تحت حکومت مسلمانان، ذمی‌هایی با حقوق کاهش‌یافته نسبت به مسلمانان بودند، اما هنوز به طور کلی در موقعیت بهتری نسبت به سایر یهودیان اروپایی که تحت حکومت مسیحیان زندگی می‌کردند، قرار داشتند. مارک آر. کوهن، که کتابش "تحت صلیب و هلال" به بررسی رفتار با یهودیان قرون وسطی پرداخته است، می‌نویسد که در حالی که محدودیت‌های قابل توجهی بر یهودیان در کشورهای اسلامی وجود داشت، آنها مانند یهودیان مسیحیت دچار سرف‌داری،
داشت، آنها مانند یهودیان مسیحیت دچار سرف‌داری، سرکوب جانشین‌گرایانه و شیطان‌سازی نمی‌شدند. داریو فرناندز-موررا بیان می‌کند که هماهنگی فرضی بین یهودیان و مسلمانان در اسپانیا اغراقی بود که در قرن نوزدهم گسترش یافت. با این حال، این موضع به شدت به عنوان اسلام‌هراسی راست افراطی مورد انتقاد قرار گرفته است. فتح مسیحیان. در ۲ ژانویه ۱۴۹۲، پادشاهان کاتولیک اسپانیا امارت غرناطه را فتح کردند. آخرین پادشاه مسلمان، محمد دوازدهم، به آلپوجاراس عقب‌نشینی کرد و تقریباً ۸۰۰ سال حکومت مسلمانان با بازپس‌گیری پایان یافت.
۸۰۰ سال حکومت مسلمانان با بازپس‌گیری پایان یافت. نامه‌ای که در سال ۱۴۹۰ توسط پادشاهان کاتولیک به شورای شهر بیلبائو ارسال شد، بیان می‌کرد که طبق قانون کلیسا و قوانین پادشاهی‌ها، یهودیان تحمل می‌شدند و به عنوان اتباع و واسال‌ها اجازه زندگی در پادشاهی‌ها را داشتند. جوزف پرز معتقد است که «افسانه 'اسپانیای سه فرهنگ' که به عنوان یک عنصر تبلیغاتی به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود، آن‌قدر از واقعیت تاریخی دور است که تنها می‌تواند عناصر جدیدی از سردرگمی ایجاد کند». در پادشاهی‌های مسیحی، به گفته هنری کامن، هم یهودیان
پادشاهی‌های مسیحی، به گفته هنری کامن، هم یهودیان و هم مسلمانان «با تحقیر» رفتار می‌شدند و سه جامعه «زندگی‌های جداگانه‌ای داشتند». در پادشاهی‌های مسلمان، از سوی دیگر، مسیحیان و یهودیان مجبور به پرداخت مالیات برای ابراز دین خود بودند. در قرن دوازدهم و سیزدهم، یهودستیزی در مسیحیت در غرب شدت گرفت که در اقدامهای سخت ضدیهودی که در چهارمین شورای لاتران در سال ۱۲۱۵ توسط پاپ اینوسنت سوم توافق شد، منعکس شد. پادشاهی‌های مسیحی شبه‌جزیره‌ای به هیچ وجه از رشد یهودستیزی فزاینده و جنگ‌طلبانه بی‌خبر نبودند. کد قانونی
فزاینده و جنگ‌طلبانه بی‌خبر نبودند. کد قانونی کاستیلیایی «سیت پارتیداس» بیان می‌کرد که یهودیان در میان مسیحیان زندگی می‌کنند «تا حضور آن‌ها یادآور این باشد که آن‌ها از کسانی هستند که خداوند ما عیسی مسیح را به صلیب کشیدند»، اما پادشاهان همچنان یهودیان را به دلیل نقش مهمی که در پادشاهی‌هایشان ایفا می‌کردند، «حمایت» می‌کردند. در قرن چهاردهم، دوره تحمل نسبی نسبت به یهودیان به پایان رسید و به مرحله‌ای از افزایش درگیری‌ها گذر کرد. کشتار یهودیان در سال ۱۳۹۱ و پیامدهای آن. فاجعه بزرگ برای یهودیان در سال ۱۳۹۱ رخ
آن. فاجعه بزرگ برای یهودیان در سال ۱۳۹۱ رخ داد، زمانی که جوامع کاستیل و تاج آراگون قتل‌عام شدند. حملات، آتش‌سوزی‌ها، غارت‌ها و کشتارها در ژوئن در سویل آغاز شد، جایی که فرناند مارتینز، نایب‌الاسقف اثیخا، از خلأ قدرت ایجاد شده توسط مرگ اسقف اعظم سویل استفاده کرد. او که از سال ۱۳۷۸ موعظه‌های خود را علیه یهودیان سخت‌تر کرده بود، دستور تخریب کنیسه‌ها و ضبط کتاب‌های دعا را صادر کرد. در ژانویه ۱۳۹۱، حمله به محله یهودی توسط مقامات شهری جلوگیری شد، اما در ژوئن، صدها یهودی به قتل رسیدند، خانه‌هایشان غارت شد و
صدها یهودی به قتل رسیدند، خانه‌هایشان غارت شد و کنیسه‌هایشان به کلیسا تبدیل شد. برخی یهودیان موفق به فرار شدند؛ دیگران، وحشت‌زده، درخواست تعمید کردند. از سویل، خشونت ضدیهودی به سراسر اندلس گسترش یافت و سپس به سایر نقاط کاستیل رسید. در آگوست، به تاج آراگون رسید. قتل‌ها، غارت‌ها و آتش‌سوزی‌ها در همه جا رخ داد. بسیاری از یهودیانی که موفق به زنده ماندن شدند یا فرار کردند، به دنبال پناه در پادشاهی‌های ناوار، پرتغال و فرانسه و در شمال آفریقا بودند، یا برای اجتناب از مرگ تعمید را انتخاب کردند. تعیین تعداد
اجتناب از مرگ تعمید را انتخاب کردند. تعیین تعداد قربانیان دشوار است. در بارسلونا حدود ۴۰۰ یهودی به قتل رسیدند؛ در والنسیا، ۲۵۰؛ و در لریدا، ۶۸. پس از کشتار ۱۳۹۱، اقدامهای ضدیهودی شدت یافت. در کاستیل در سال ۱۴۱۲، مردان یهودی مجبور به رشد ریش شدند و یهودیان موظف به پوشیدن نشان قرمز متمایزی که به لباس‌هایشان دوخته شده بود، شدند تا شناخته شوند. در تاج آراگون، داشتن تلمود غیرقانونی اعلام شد و تعداد کنیسه‌ها به یک کنیسه در هر جامعه یهودی (الجاما) محدود شد. علاوه بر این، دستورات گدایی کمپین تبلیغی خود را برای
بر این، دستورات گدایی کمپین تبلیغی خود را برای تبدیل یهودیان به مسیحیت شدت بخشیدند. دومینیکن وینسن فرر از والنسیا نقش برجسته‌ای در این کمپین داشت که از حمایت پادشاهان برخوردار بود. در تاج آراگون، مقرر شد که یهودیان موظف به حضور در سه موعظه در سال هستند. در نتیجه کشتارهای ۱۳۹۱ و اقدامهای پس از آن، تا سال ۱۴۱۵ بیش از نیمی از یهودیان تاج‌های کاستیل و آراگون از شریعت موسی دست کشیده و تعمید یافته بودند، از جمله بسیاری از خاخام‌ها و اعضای مهم جامعه. یهودیان در قرن پانزدهم. پس از کشتارهای ۱۳۹۱ و موعظه‌هایی که پس
پانزدهم. پس از کشتارهای ۱۳۹۱ و موعظه‌هایی که پس از آن‌ها انجام شد، تا سال ۱۴۱۵ به سختی ۱۰۰,۰۰۰ یهودی به دین خود در تاج‌های کاستیل و آراگون ادامه دادند. مورخ جوزف پرز توضیح می‌دهد که «یهودیت اسپانیایی هرگز از این فاجعه بهبود نخواهد یافت». جامعه یهودی «از بحران نه تنها به لحاظ فیزیکی کاهش یافته بلکه به لحاظ اخلاقی و فکری نیز شکسته شده است». در تاج آراگون، یهودیت عملاً در مکان‌های مهمی مانند بارسلونا، والنسیا و پالما ناپدید شد. در سال ۱۴۲۴ جامعه یهودی بارسلونا منحل شد زیرا غیرضروری تلقی می‌شد و تنها جامعه
منحل شد زیرا غیرضروری تلقی می‌شد و تنها جامعه یهودی در ساراگوسا باقی ماند. در کاستیل، الجاماهای پررونق سابق مانند سویا، تولدو و بورگوس بسیاری از اعضای خود را از دست دادند؛ در سال ۱۴۹۲، سال اخراج، در تاج آراگون تنها یک چهارم از تعداد سابق یهودیان باقی مانده بود. به گفته جوزف پرز، در زمان اخراج، کمتر از ۱۵۰,۰۰۰ یهودی وجود داشتند که در ۳۵ الجامای (جامعه) تاج آراگون و ۲۱۶ الجامای تاج کاستیل توزیع شده بودند. در هر دو تاج، مشاهده شد که یهودیان شهرهای بزرگ را ترک کرده و در مناطق کوچک و روستایی زندگی می‌کردند،
کرده و در مناطق کوچک و روستایی زندگی می‌کردند، کمتر در معرض «افراط‌های مسیحیان» قرار داشتند. پس از دوره بحرانی ۱۳۹۱–۱۴۱۵، فشار بر یهودیان برای بازپس‌گیری کنیسه‌ها و کتاب‌های مصادره شده کاهش یافت و آن‌ها توانستند از برخی تعهدات مانند حمل نوار قرمز یا حضور در موعظه‌های راهبان اجتناب کنند. آن‌ها همچنین توانستند سازمان داخلی الجاماها و فعالیت‌های مذهبی خود را بازسازی کنند، به لطف توافقاتی که توسط نمایندگان الجاماها در وایادولید در سال ۱۴۳۲ به دست آمد و توسط پادشاه تأیید شد، که به معنای این بود که «تاج کاستیل
تأیید شد، که به معنای این بود که «تاج کاستیل دوباره به‌طور رسمی می‌پذیرد که اقلیتی از اتباعش دینی غیر از مسیحیت دارند و حق این اقلیت را برای وجود قانونی، با وضعیت قانونی، به رسمیت می‌شناسد». در دوران سلطنت پادشاهان کاتولیک، در ربع آخر قرن پانزدهم، بسیاری از یهودیان در روستاها زندگی می‌کردند و به فعالیت‌های کشاورزی مشغول بودند. صنایع دستی و تجارت انحصاری نبودند – تجارت بین‌المللی به دست نوکیشان افتاده بود. در حالی که یهودیان همچنان به عنوان وام‌دهندگان پول تجارت می‌کردند، تعداد وام‌دهندگان مسیحی به‌طور قابل
می‌کردند، تعداد وام‌دهندگان مسیحی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته بود. یهودیان همچنین به جمع‌آوری اجاره‌های سلطنتی، کلیسایی و فئودالی ادامه دادند، اما اهمیت آن‌ها در این زمینه نیز کاهش یافته بود – در کاستیل آن‌ها تنها مسئول یک چهارم درآمدها بودند. با این حال، در دربار کاستیل – اما نه در تاج آراگون – یهودیان مناصب اداری و مالی مهمی داشتند. با این حال، به گفته جوزف پرز، نقش یهودیان در دربار نباید اغراق شود. «حقیقت این است که دولت می‌توانست بدون یهودیان، هم در دستگاه بوروکراتیک و هم در مدیریت املاک، کار کند».
دستگاه بوروکراتیک و هم در مدیریت املاک، کار کند». بنابراین، جامعه عبری در پایان قرن پانزدهم به هیچ وجه ثروتمند و تأثیرگذار نبود. آنچه آن‌ها را متحد می‌کرد این بود که آن‌ها دینی متفاوت از دین شناخته‌شده را تمرین می‌کردند، که آن‌ها را به یک جامعه جداگانه درون سلطنت تبدیل می‌کرد و «ملک» تاج بود که به این ترتیب از آن‌ها محافظت می‌کرد. بنابراین، یهودیان «نه یک دولت در دولت، بلکه یک میکروجامعه در کنار جامعه مسیحی اکثریت تشکیل می‌دادند، با یک مقام، خاخام تاج، که تاج به آن‌ها بر اعضایشان واگذار کرده بود». الجاماها
به آن‌ها بر اعضایشان واگذار کرده بود». الجاماها به‌طور داخلی با حاشیه وسیعی از خودمختاری سازماندهی شده بودند. نوکیشان و تفتیش عقاید. در قرن پانزدهم، مشکل اصلی دیگر یهودیان نبودند بلکه نوکیشان بودند که به گفته هنری کامن، احتمالاً حدود سیصد هزار نفر بودند. «نوکیش مسیحی» اصطلاحی بود که به یهودیانی که تعمید یافته بودند و نوادگان آن‌ها اطلاق می‌شد. از آنجا که بسیاری از آن‌ها به زور تعمید یافته بودند، اغلب با بی‌اعتمادی از سوی کسانی که خود را مسیحیان قدیمی می‌دانستند، نگریسته می‌شدند. مناصبی که یهودیان ترک کرده
نگریسته می‌شدند. مناصبی که یهودیان ترک کرده بودند، عمدتاً توسط نوکیشان پر شد که در جایی که جوامع یهودی قبل از ۱۳۹۱ شکوفا شده بودند، تجمع می‌کردند و کارهایی را که قبلاً توسط یهودیان انجام می‌شد – تجارت و صنایع دستی – با مزیت اضافی که به عنوان مسیحیان اکنون می‌توانستند به مشاغل و حرفه‌هایی که قبلاً برای یهودیان ممنوع بود، دسترسی پیدا کنند. برخی حتی وارد روحانیت شدند و به عنوان کانون‌ها، پیشوایان و حتی اسقف‌ها خدمت کردند. موقعیت اجتماعی-اقتصادی نوکیشان با سوءظن از سوی "مسیحیان قدیمی" نگریسته می‌شد، کینه‌ای که
از سوی "مسیحیان قدیمی" نگریسته می‌شد، کینه‌ای که با آگاهی از سوی کسانی که هویتی متفاوت داشتند و به مسیحی بودن و داشتن تبار یهودی، که تبار مسیح بود، افتخار می‌کردند، تشدید می‌شد. شورش‌های مردمی علیه نوکیشان بین سال‌های ۱۴۴۹ و ۱۴۷۴، دوره‌ای در کاستیل با مشکلات اقتصادی و بحران سیاسی (به ویژه در دوران جنگ داخلی سلطنت انریکه چهارم) رخ داد. اولین و بزرگ‌ترین این شورش‌ها در سال ۱۴۴۹ در تولدو رخ داد، جایی که یک «قضاوت-اساسنامه» تصویب شد که دسترسی به مناصب شهری را برای «هر اعتراف‌کننده‌ای از تبار یهودی» ممنوع
را برای «هر اعتراف‌کننده‌ای از تبار یهودی» ممنوع می‌کرد – پیش‌زمینه‌ای برای اساسنامه‌های پاکی خون در قرن بعد. منشأ شورش‌ها اقتصادی بود، به ویژه در اندلس به دلیل وجود گرسنگی، که با یک اپیدمی طاعون تشدید شده بود – و در اصل «به‌طور ویژه علیه نوکیشان هدایت نمی‌شد. ... این احزاب و دماگوگ‌ها بودند که از خشم مردم سوءاستفاده کردند و آن را علیه نوکیشان هدایت کردند». برای توجیه حملات به نوکیشان، آنها تأیید کردند که «کانورسوس» مسیحیان دروغین بودند و همچنان در خفا دین یهود را عمل می‌کردند. طبق گفته جوزف پرز، این یک
یهود را عمل می‌کردند. طبق گفته جوزف پرز، این یک واقعیت ثابت شده است که در میان کسانی که برای فرار از خشم کور توده‌ها در سال ۱۳۹۱، یا تحت فشار کمپین‌های تبلیغاتی اوایل قرن پانزدهم تغییر دین دادند، برخی پس از گذشت خطر، مخفیانه به دین قدیمی خود بازگشتند که گفته می‌شود آنها «یهودی‌گری» می‌کردند. اتهام یهودیت مخفی زمانی باورپذیرتر شد که مواردی از نوکیشان برجسته‌ای پیش آمد که پس از تغییر دین خود همچنان به رعایت آیین‌های یهودی ادامه می‌دادند. وقتی یک نوکیش متهم به یهودی‌گری می‌شد، در بسیاری از موارد «شواهدی» که