payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرانیو روپنیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال کنکوردیا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میلان روژیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسپاسویه سامارجیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاینورد، باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
بوژیدار ساندیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوگسلاویا و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسلوبودان سانتراچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ینو آبراهام (؛ ۱۹۰۳ – ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ملادن ساریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
تونی ساووسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل مقدونیه شمالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن و باشگاه فوتبال واردار اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و مقدونیه شمالی بازی کرده‌است.
دوشان ساویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
استوان سکرش (؛ – ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
بوژیدار سنچار (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال ناک بردا، باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ودران روژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد.
هنری هیل جونیور (۱۱ ژوئن ۱۹۴۳–۱۲ ژوئن ۲۰۱۲) یک گانگستر آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۵ تا سال ۱۹۸۰ با خانواده جنایتکار لوچس در شهر نیویورک در ارتباط بود، زمانی که به اتهام مواد مخدر دستگیر شد، یک خبرچین اداره تحقیقات فدرال شد. هیل علیه یاران سابق مافیایی خود شهادت داد که منجر به پنجاه محکومیت شد. او متعاقباً وارد برنامه حفاظت از شاهد شد، اما در اوایل دهه ۱۹۹۰ از برنامه حذف شد. داستان زندگی هیل در کتاب جنایت واقعی (مرد عاقل: زندگی در خانواده مافیایی) اثر نیکولاس پیلگی ثبت شده‌است که متعاقباً توسط مارتین
نیکولاس پیلگی ثبت شده‌است که متعاقباً توسط مارتین اسکورسیزی در فیلم تحسین شده رفقای خوب در سال ۱۹۹۰ اقتباس شد که در آن هیل توسط ری لیوتا به تصویر کشیده شد. اوایل زندگی. هنری هیل جونیور در ۱۱ ژوئن ۱۹۴۳ در منهتن شهر نیویورک در خانواده هنری هیل پدر، یک برقکار ایرلندی-آمریکایی و کارملا کاستا، یک مهاجر ایتالیایی متولد شد. هیل در کتاب مرد عاقل ادعا کرد که پدرش پس از مرگ پدربزرگ هیل در سن دوازده سالگی از ایرلند به ایالات متحده مهاجرت کرد. خانواده طبقه کارگر، متشکل از هنری و هفت خواهر و برادر دیگرش، در براونزویل،
از هنری و هفت خواهر و برادر دیگرش، در براونزویل، محله طبقه کارگر بروکلین، بزرگ شدند. اواخر زندگی. در سال‌های پایانی زندگی، پس از اولین طلاق، با کلی الور و سپس با لیزا کازرتا ازدواج کرد. آنها در توپنگا، نزدیک ملیبو، کالیفرنیا زندگی می‌کردند. هر دو در چندین مستند ظاهر شدند و در برنامه‌های رسانه‌ای مختلف از جمله نمایش هاوارد استرن ظاهر شدند. هیل در این مدت صاحب فرزند سوم شد. مرگ. هیل پس از مدت‌ها مبارزه با بیماری، یک روز پس از تولد ۶۹ سالگی، در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۲ بر اثر عوارض ناشی از بیماری قلبی در بیمارستانی در لس
اثر عوارض ناشی از بیماری قلبی در بیمارستانی در لس آنجلس درگذشت. دوست دخترش در شش سال آخر عمرش، لیزا کازرتا، گفت: «او مدت زیادی بیمار بود… قلبش از پا درآمد.» او گفت که هیل اخیراً قبل از مرگش دچار حمله قلبی شده بود و پس از سابقه طولانی مشکلات قلبی مرتبط با سیگار کشیدن، بر اثر عوارضی درگذشت. خانواده هیل هنگام مرگ او حضور داشتند. هیل یک روز پس از مرگش سوزانده شد.
واکسن ویروس سینسیتیال تنفسی (واکسن RSV) واکسنی است که از عفونت توسط ویروس سین‌سیشیال تنفسی جلوگیری می‌کند. در حال حاضر هیچ واکسن مجازی علیه RSV وجود ندارد، گرچه یک شایان ذکر است یک واکسن در حال حاضر در آزمایش‌های بالینی قرار دارد. تاریخچه. تلاش برای ایجاد واکسن RSV در دهه ۱۹۶۰ با روش واکسن غیرفعال شروع شد که موفق نبود، که با قرار دادن ویروس RSV در فرمالدهید (RSV غیرفعال شده با فرمالدهید (FI-RSV)) ایجاد شده بود. متأسفانه، این واکسن پدیده‌ای را ایجاد کرد که به عنوان بیماری تنفسی تقویت شده مرتبط با واکسن
که به عنوان بیماری تنفسی تقویت شده مرتبط با واکسن (VAERD) شناخته شد، که در آن کودکانی که قبلاً در معرض RSV قرار نگرفته بودند و متعاقباً واکسینه شده بودند در صورت قرار گرفتن در معرض ویروس به شکل شدید بیماری RSV دچار می‌شدند. عوارض خود ویروس، شامل تب، خس خس سینه و برونکوپنومونی، در حدود هشتاد درصد از چنین کودکانی (در مقابل 5 controls از گروه‌های کنترل شده در معرض ویروس) در بیمارستان بستری شدند و دو کودک بر اثر واکنش التهابی کشنده ریه در اولین عفونت طبیعی RSV پس از واکسیناسیون نوزادان نوع ساده RSV جان خود را
پس از واکسیناسیون نوزادان نوع ساده RSV جان خود را از دست دادند. این فاجعه مانع توسعه واکسن در سال‌های آینده شد. مقاله‌ای در سال ۱۹۹۸ گزارش داد که تحقیقات در زمینه تولید واکسن طی ۱۰ سال گذشته بسیار پیشرفت کرده‌است. واکسن مورد نظر از عفونت تنفسی تحتانی از RSV در جمعیت‌های در معرض خطر جلوگیری می‌کند و در صورت امکان در سایر جمعیت‌های با خطر کمتر مفید خواهد بود. بیست سال بعد، مقاله‌ای در سال ۲۰۱۹ به‌طور مشابه ادعا کرد که تحقیقات در زمینه تولید واکسن طی ۱۰ سال گذشته بسیار پیشرفت کرده‌است. همان مطالعه پیش‌بینی
گذشته بسیار پیشرفت کرده‌است. همان مطالعه پیش‌بینی کرد که واکسن ظرف ۱۰ سال در دسترس خواهد بود. انواع فعلی واکسن‌هایی که در حال تحقیق هستند عبارتند از واکسن‌های مبتنی بر ذرات، واکسن‌های تضعیف شده، واکسن‌های زیر واحد پروتئینی یا واکسن‌های مبتنی بر ناقل. دست‌آورد نهایی. واکسن DS-Cav1 برای RSV، یک واکسن زیر واحد پروتئینی، بی خطر است و «با افزایش قدرت آنتی‌بادی‌های RSV F و فعالیت خنثی کننده‌ای که در مرحله اولیه حداقل ۴۴ هفته ادامه داشته» را در تست مرحله اول بالینی نشان می‌دهد. بر اساس مطالعه ای که در آوریل ۲۰۲۱
نشان می‌دهد. بر اساس مطالعه ای که در آوریل ۲۰۲۱ در The Lancet Respiratory Medicine منتشر شد. واکسنی با استفاده از این آنتی‌ژن، به نام GSK3888550A و توسعه یافته توسط گلاکسواسمیت‌کلاین (GSK)، در حال حاضر در مرحله ۳ آزمایش‌ها بالینی است که این مورد از نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. بارنی اس گراهام و پیتر کوانگ از مؤسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی واگیر، به همراه جیسون مک الان، محقق سابق فوق دکتری در VRC که در حال حاضر استادیار دانشگاه تگزاس در آستین می‌باشد، پیشرفت DS را بر عهده داشتند. -Cav1. آنتی‌ژن واکسن، یک نسخه
را بر عهده داشتند. -Cav1. آنتی‌ژن واکسن، یک نسخه تثبیت شده از پروتئین F ویروس، با استفاده از طراحی واکسن مبتنی بر این ساختار توسعه داده شده. در اوت ۲۰۲۱، Moderna تعیین سریع مسیر FDA ایالات متحده برای واکسن ویروس سوسیالیستی تنفسی را دریافت کرد.
استنلی کوبریک (۱۹۹۹–۱۹۲۸) در طول دوران حرفه‌ای خود، سیزده فیلم بلند و سه فیلم مستند کوتاه را کارگردانی کرد. آثار او در مقام کارگردان، شامل ژانرهای مختلف است که به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان آثار تأثیرگذار شناخته می‌شوند. کوبریک نخستین اثر کارگردانی خود، مستند کوتاه "روز نبرد" را در سال ۱۹۵۱ تهیه کرد و سپس به‌دنبالش "کشیش پرنده" را در همان سال ساخت. او در سال ۱۹۵۳ نخستین فیلم بلند خود، "هراس و هوس" را کارگردانی کرد. درون‌مایه‌های تمثیلی ضد جنگ دوباره در فیلم‌های بعدی وی نمایان شد. آثار بعدی او، "بوسه قاتل"
بعدی وی نمایان شد. آثار بعدی او، "بوسه قاتل" (۱۹۵۵) و "کشتن" (۱۹۵۶) از فیلم‌های نوآر بودند. نقاد، راجر ایبرت "کشتن" را ستود و با عطفِ به گذشته، آن را «نخستین فیلم به‌کمال‌رسیدهٔ» کوبریک نامید. کوبریک سپس دو فیلم هالیوودیِ "راه‌های افتخار" (۱۹۵۷) و "اسپارتاکوس" (۱۹۶۰) را با نقش‌آفرینی کرک داگلاس کارگردانی کرد. "اسپارتاکوس" توانست در سال ۱۹۶۰ برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین فیلم درام شود. فیلم بعدی او، "لولیتا" (۱۹۶۲) اقتباسی از رمانی به همین نام، نوشتهٔ ولادیمیر نابوکوف بود. این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ
نابوکوف بود. این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی شد. "دکتر استرنجلاو"، فیلم طنز جنگ سرد کوبریک با بازی پیتر سلرز و جرج سی. اسکات در سال ۱۹۶۴، جایزهٔ بفتای بهترین فیلم را دریافت کرد. این فیلم در کنار "کشتن"، بیشترین امتیاز در میان فیلم‌های کوبریک را در راتن تومیتوز دارد. کوبریک در سال ۱۹۶۸، فیلم حماسهٔ فضایی "" را کارگردانی کرد. "۲۰۰۱" که در حال حاضر در میان برترین فیلم‌های تأثیرگذاری که تاکنون ساخته شده‌اند قرار دارد، تنها جایزهٔ اسکار فردی کوبریک را به‌خاطر فعالیت وی به‌عنوان
اسکار فردی کوبریک را به‌خاطر فعالیت وی به‌عنوان کارگردان جلوه‌های ویژه به ارمغان آورد. پروژهٔ بعدی وی، "پرتقال کوکی" (۱۹۷۱) در ژانر ویران‌شهری نام داشت که در ابتدا اقتباسی با درجه‌بندی اکس از رمانی به همین نام، اثر آنتونی برجس بود. پس از گزارش‌هایی مبنی بر جنایات الهام‌گرفته از نمای «خشونت فوق‌العادهٔ» فیلم، این موضوع کوبریک را از توزیع آن در پادشاهی متحده منصرف کرد. کوبریک سپس فیلم تاریخی "بری لیندون" (۱۹۷۵) را ساخت که از فضای آینده‌نگرانهٔ دو فیلم قبلی او فاصله گرفته بود. این فیلم از نظر تجاری عملکرد
او فاصله گرفته بود. این فیلم از نظر تجاری عملکرد خوبی نداشت و نقدهای مختلفی را دریافت کرد اما برندهٔ چهار اسکار از چهل و هشتمین دوره جوایز اسکار شد. کوبریک در سال ۱۹۸۰، "درخشش" را با اقتباس از رمان استیون کینگ کارگردانی کرد که جک نیکلسون و شلی دووال در آن بازی کردند. اگرچه کوبریک برای این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ تمشک طلایی بدترین کارگردانی شد، "درخشش" اکنون به‌عنوان یکی از بهترین فیلم‌های ترسناکی که تاکنون ساخته شده‌است، شناخته می‌شود. هفت سال بعد، فیلم جنگ ویتنامیِ وی به نام "غلاف تمام‌فلزی" اکران شد. با
ویتنامیِ وی به نام "غلاف تمام‌فلزی" اکران شد. با توجه به راتن تومیتوز و متاکریتیک، این فیلم همچنان بالاترین امتیاز را در بین فیلم‌های بعدی کوبریک دارد. کوبریک در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ برنامهٔ خود برای ساخت فیلم هولوکاست با عنوان "کاغذهای آریان" را رها کرد. او برای رقابت با "فهرست شیندلر" به کارگردانی استیون اسپیلبرگ مردد بود و پس از کار فراوان روی این پروژه، «به‌شدت افسرده» شده بود. آخرین فیلمش، فیلم مهیج شهوانیِ "چشمان کاملاً بسته" با بازی تام کروز و نیکول کیدمن پس از مرگ کوبریک در سال ۱۹۹۹ اکران شد. اسپیلبرگ
پس از مرگ کوبریک در سال ۱۹۹۹ اکران شد. اسپیلبرگ پروژهٔ ناتمامی که کوبریک آن را "پینوکیو" می‌نامید، با عنوان "هوش مصنوعی" (۲۰۰۱) به پایان رساند. جشنوارهٔ فیلم ونیز در سال ۱۹۹۷ شیر طلایی یک عمر دستاورد هنری را به کوبریک اهدا کرد. در همان سال، او جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری انجمن صنفی کارگردانان آمریکا را که بعدها جایزهٔ دی. دبلیو. گریفیث نامیده شد، دریافت کرد. آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا (بفتا) در سال ۱۹۹۹ جایزهٔ بریتانیا را به او تقدیم کرد. پس از مرگ کوبریک، بفتا نام جایزه‌ای را به افتخار او تغییر
کوبریک، بفتا نام جایزه‌ای را به افتخار او تغییر داد که «جایزهٔ بریتانیا استنلی کوبریک برتری در فیلم» نام دارد. او پس از مرگ، در سال ۲۰۰۰ جایزهٔ بفتا فلوشیپ را دریافت کرد.
دراگان سیمئونوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال واردار، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
نیکولا سیمیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، آ.اس موناکو، باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
کریل سیمونوفسکی (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال واردار و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال بلغارستان و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
زوران سیموویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
نیکولا استیپیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
الکساندر استویانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایگالئو، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
اسلاوکو استویانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال رییکا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ولادا استوشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال راد، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش، و باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
راتکو اسویلار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسلاوکو اسوینیارویچ (؛ – 2006) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
یاروسلاو شیفر (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
گزا شیفلیش (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش و باشگاه فوتبال اوی‌پشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
واسیلیه شیاکوویچ (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۲۹ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
خوراک‌های فوق فرآوری شده (Ultra-processed food) محصولات خوراکی و نوشیدنی هستند که معمولاً توسط شرکت‌های فراملیتی و شرکت‌های بسیار بزرگ بر روی فرآوری انواع خاصی از مواد غذایی متمرکز شده‌اند. این خوراک‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که «مناسب، خوردن در حال حرکت، بسیار خوش طعم و جذاب برای مصرف‌کنندگان، و از همه مهم‌تر، سودآوری فراوان برای شرکت‌های بزرگ تولید مواد خوراکی به دلیل هزینه کم تولید مواد اولیه باشند». خوراک فوق فرآوری را نباید با غذای آماده (processed food) اشتباه گرفت. تعریف. مفهومی واژه خوراک فوق
food) اشتباه گرفت. تعریف. مفهومی واژه خوراک فوق فرآوری شده در ابتدا توسط کارلوس مونتیرو، محقق تغذیه برزیلی، به همراه تیمش در مرکز تحقیقات اپیدمیولوژیک در تغذیه و سلامت (NUPENS) در دانشگاه سائوپائولو، برزیل ابداع شد. آنها استدلال می‌کنند که «مسئله نه خوراک است، نه مواد مغذی، بلکه فرآوری» و «از نظر سلامت انسان، در حال حاضر، برجسته‌ترین تقسیم‌بندی غذاها و نوشیدنی‌ها از نظر نوع، درجه و هدف از پردازش." در گزارش‌های آژانس‌های سازمان ملل متحد، در سال ۲۰۱۹ مشخصات و تعاریف خوراک‌های فوق فرآوری شده منتشر شده، در
و تعاریف خوراک‌های فوق فرآوری شده منتشر شده، در نشریات، در پایگاه داده‌های اوپن فود فکتس و در رسانه‌ها موجود است. طبقه‌بندی مواد غذایی نووا (NOVA). سیستم طبقه‌بندی مواد غذایی نووا (NOVA) (نام است نه مخفف) بر اساس ماهیت، وسعت و هدف پردازش مواد خوراکی صنعتی است. گروه‌ها عبارتند از: پردازش معمولاً ضروری است و تقریباً تمام مواد غذایی به نوعی فرآوری می‌شوند. اصطلاح فوق پردازش به پردازش مواد صنعتی مشتق شده از غذاها اشاره دارد، به عنوان مثال با اکسترود کردن، قالب‌گیری، شکل‌دهی مجدد، هیدروژناسیون و هیدرولیز.
قالب‌گیری، شکل‌دهی مجدد، هیدروژناسیون و هیدرولیز. غذاهای فوق فرآوری شده به‌طور کلی شامل افزودنی‌هایی مانند نگهدارنده‌ها، شیرین کننده‌ها، تقویت کننده‌های حسی، رنگ‌ها، طعم‌ها و مواد کمکی پردازشی نیز می‌شوند، اما مواد غذایی کامل کم یا اصلاً وجود ندارد. آنها ممکن است با ریز مغذی‌ها غنی شوند. هدف این است که محصولات غذایی آماده برای خوردن یا گرم کردن بادوام، راحت و خوش طعمی مناسب برای مصرف به عنوان میان‌وعده یا جایگزینی ظروف و وعده‌های غذایی تازه تهیه شده با پایه غذایی ایجاد شود. اقتصاد. خوراک‌های فوق فرآوری شده
غذایی ایجاد شود. اقتصاد. خوراک‌های فوق فرآوری شده بخش مهمی از سود شرکت‌های تولید مواد خوراکی هستند زیرا بر مواد کم هزینه متکی هستند و اغلب از حاشیه سود بالاتری برخوردار هستند. آنها برای جذابیت گسترده بین مصرف‌کننده طراحی شده‌اند. در حالی که نودل‌های فوری اغلب به عنوان کربوهیدرات پایه در وعده‌های غذایی معمولی استفاده می‌شوند، بسیاری از غذاهای فوق فرآوری شده اغلب غذاهای دلخواه برای میان‌وعده‌ها هستند. غذاهای فوق فرآوری شده معمولاً از ماندگاری طولانی‌تر سود می‌برند، که برای مصرف‌کنندگان کم درآمد بدون دسترسی
که برای مصرف‌کنندگان کم درآمد بدون دسترسی مطمئن به یخچال، نکته مهمی است. از جمله دلایل دیگر محبوبیت غذاهای فوق فرآوری شده، هزینه ارزان مواد اصلی آنها و بازاریابی تهاجمی، به ویژه در کشورهای با درآمد متوسط است. تأثیرات. مطالعات اپیدمیولوژیک منتشر شده از سال ۲۰۱۲ در کشورهایی از جمله برزیل، شیلی، کلمبیا، مکزیک، ایالات متحده آمریکا، کانادا، بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، استرالیا و تایوان به‌طور مداوم نشان می‌دهد که افزایش یا مصرف زیاد مواد غذایی فوق فرآوری شده با کاهش همراه است. کیفیت رژیم غذایی یا افزایش بروز
کاهش همراه است. کیفیت رژیم غذایی یا افزایش بروز چاقی یا بیماری‌های مزمن غیرواگیر مانند دیابت، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی، برخی سرطان‌ها و مرگ و میر زودرس. در یک کارآزمایی تصادفی و کنترل‌شده توسط محققان مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، نشان داد که مصرف غذاهای فوق‌فرآوری‌شده باعث افزایش مصرف انرژی و افزایش چربی و وزن کل بدن می‌شود. ارزیابی‌ها. کاربرد طبقه‌بندی NOVA و مفهوم پردازش فوق العاده آن مورد انتقاد قرار گرفته‌است. بیشتر انتقادات منتشر شده از NOVA از سوی نویسندگانی است که به
منتشر شده از NOVA از سوی نویسندگانی است که به نوعی با تولیدکنندگان مواد غذایی فوق فرآوری شده، سازمان‌های نماینده آنها یا سازمان‌هایی که آنها حمایت می‌کنند مرتبط هستند. نظرات سرمقاله "BMJ" 2018: پوشش رسانه ای. یک مطالعه طولی فرانسوی از گروه Nutri Net Santé که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد نشان‌دهنده همبستگی بین مواد غذایی فوق‌فرآوری‌شده و خطر سرطان بود، برخی رسانه‌ها را بر آن داشت تا عنوان‌های هشداردهنده‌ای منتشر کنند و ادعا کنند که خوردن چنین غذایی ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد یا خطر ابتلا به سرطان را
به سرطان را افزایش دهد یا خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. این عنوان‌ها بر اساس سوء تفاهم رایج بین مغالطه علت شمردن همبستگی بود.
زلاتکو اشکوریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
هریس اشکورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال زوریخ، و باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسلوبودان اشکربیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ادخم شلیوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال کلن، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
لازار تاسیچ (؛ ۵ آوریل ۱۹۳۱ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زاربروکن، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
استانکو تاوچار (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
الکساندر توماشویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
نواک تومیچ (؛ ۷ ژانویه ۱۹۳۶ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
راده توشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
الکساندر تریفونوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آسکولی و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دوبریوویه تریویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کولغ بنی، روستایی در دهستان بندزرک بخش بندزرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۸ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
دراگو وابتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسوتیسلاو والیارویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
مارکو والوک (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ژلیمیر ویدوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراتس و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ولادیمیر وینک (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
فرانیو ولادیچ (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.ولادیچ در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، در سن ۷۳ سالگی، در خانه شخصی خود در موستار درگذشت.
استیپان وربانچیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دراگوتین ورجوکا (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسوتوزار وویوویچ (؛ ۳ مارس ۱۹۴۰ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
رادومیر ووکچویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال آژاکسیو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
میلان ووکلیچ (؛ ۲ ژانویه ۱۹۳۶ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
برانیسلاو ووکوساولیویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش، باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
مومچیلو ووکوتیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسلاون زامباتا (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و یوگسلاوی بازی کرده‌است.