payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سقط جنین در کالیفرنیا تا زمان زنده‌مانی جنین قانونی است. تا سال ۱۹۰۰ ممنوعیت سقط جنین وجود داشت و تا سال ۱۹۵۰ سقط جنین برای یک زن جرم محسوب می‌شد. در سال ۱۹۶۲، مؤسسه حقوقی آمریکا نمونه قانون مجازات خود را منتشر کرد که در مورد سقط جنین اعمال می‌شد. البته در این قانون یک پزشک می‌تواند به‌طور موجهی سقط جنین را انجام دهد، و کالیفرنیا نسخه‌ای از این قانون را پذیرفت. در سال ۲۰۰۲، کالیفرنیا قانونی را تصویب کرد که به زنان حق سقط جنین «قبل از زنده‌مانی جنین، یا زمانی که سقط جنین برای محافظت از زندگی یا سلامت زن
که سقط جنین برای محافظت از زندگی یا سلامت زن ضروری است» را تضمین می‌کند. در سال ۲۰۲۲، رای‌دهندگان کالیفرنیا با اکثریت قاطع پیشنهاد ۱ کالیفرنیا ۲۰۲۲ را تأیید کردند که قانون اساسی کالیفرنیا را اصلاح کرد تا صریحاً از حق سقط جنین و جلوگیری از بارداری با اختلاف ۳۳٫۷۶٪ محافظت کند. در پاسخ به مراکز بارداری بحرانی (CPC) که اطلاعات گمراه کننده و نادرست را به زنان باردار ارائه می‌دهند، قانونگذار کالیفرنیا قانون تولید مثل (آزادی، مسئولیت پذیری، مراقبت جامع و شفافیت) (AB-755) را تصویب کرد، که CPCها را ملزم به ارسال
(AB-755) را تصویب کرد، که CPCها را ملزم به ارسال اعلامیه‌های مشهود کرد که گزینه‌های دیگر برای بارداری، از جمله سقط جنین و استفاده از کلینیک‌های تحت حمایت دولت در دسترس است. همچنین موظف شد که مراکز غیرمجاز، اخطاریه وضعیت بدون مجوز خود را اعلام کنند. این مراکز که معمولاً توسط گروه‌های غیرانتفاعی مسیحی اداره می‌شوند، این عمل را به دلیل نقض حق آزادی بیان آنها به چالش کشیدند. کالیفرنیا به متخصصان سلامت غیرپزشک واجد شرایط، مانند دستیاران پزشک، پرستاران، و ماماهای پرستار مجاز اجازه می‌دهد تا سقط جنین خلأ سه‌ماهه
پرستار مجاز اجازه می‌دهد تا سقط جنین خلأ سه‌ماهه اول را انجام دهند و برای سقط‌های پزشکی دارو تجویز کنند. از سال ۱۹۶۹ تعدادی پرونده مرتبط با سقط جنین در دادگاه عالی کالیفرنیا، دادگاه‌های استیناف کالیفرنیا و دادگاه منطقه ای ایالات متحده برای ناحیه جنوبی کالیفرنیا وجود داشته‌است. در کالیفرنیا در نتیجه سقط جنین غیرقانونی مرگ و میر وجود داشته‌است، از جمله ۳۵ مورد در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷، ۲۲ مورد در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹ و یک مورد بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴. کالیفرنیا از بودجه خود برای پوشش تمام سقط جنین‌های «از نظر
از بودجه خود برای پوشش تمام سقط جنین‌های «از نظر پزشکی ضروری» استفاده می‌کند که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید انجام می‌شود. ۸۸۴۶۶ مورد در سال ۲۰۱۰ توسط ایالت تأمین شد. کالیفرنیا یک جامعه فعال حقوق سقط جنین دارد. انجمن سقط جنین انسانی در سال ۱۹۶۳ در سانفرانسیسکو تأسیس شد. مردم کالیفرنیا در اعتراضات #StopTheBans در ماه مه ۲۰۱۹، از جمله در اعتراضات در سانفرانسیسکو و لس آنجلس، شرکت کردند. همچنین یک جامعه فعال ضد حقوق سقط جنین وجود دارد. پت بون اعلام کرد که آهنگی با عنوان «شانزده هزار چهره» در مورد رسوایی دفع
با عنوان «شانزده هزار چهره» در مورد رسوایی دفع جنین در لس آنجلس در می ۱۹۸۵ ترانه ای ضبط کرده‌است. اولین پیاده‌روی برای زندگی در سحل غربی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۵ برگزار شد. تعدادی از اعمال خشونت‌آمیز علیه حقوق سقط جنین نیز در این ایالت رخ داده‌است، از جمله تلاش برای بمب‌گذاری در ژوئیه ۱۹۸۷، آتش‌سوزی در کلینیک‌ها در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، و یک اقدام خشونت‌آمیز در سانفرانسیسکو در فوریه ۱۹۹۵. تاریخچه. در ۳۱ مه ۲۰۱۹، گاوین نیوسام، فرماندار دموکرات، اعلامیه‌ای صادر کرد که در آن قوانین سقط جنین کالیفرنیا را
صادر کرد که در آن قوانین سقط جنین کالیفرنیا را توضیح می‌داد و زنان ایالتی را که به دنبال محدود کردن توانایی یک زن برای سقط جنین هستند تشویق کرد تا در صورت نیاز برای سقط به کالیفرنیا بیایند. در بخشی از این بیانیه آمده‌است: «کالیفرنیا به حمایت از برابری و آزادی زنان با حفاظت از آزادی باروری آنها، آموزش مردم کالیفرنیا در مورد حقوق خود برای آزادی باروری، استقبال از زنان در کالیفرنیا برای استفاده کامل از حقوق باروری خود، و عمل به عنوان الگویی برای سایر ایالت‌ها ادامه خواهد داد. که می‌خواهند آزادی کامل باروری را
خواهد داد. که می‌خواهند آزادی کامل باروری را برای زنان تضمین کنند.» تاریخچه قانونگذاری. در قرن نوزدهم، سقط جنین توسط قانونگذاران ایالتی ممنوع شد. در سال ۱۹۵۰، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن زنی که سقط جنین انجام داده یا فعالانه به دنبال سقط جنین بوده‌است، صرف نظر از اینکه آیا آن را انجام داده‌است، مرتکب یک جرم جنایی شده‌است. در سال ۲۰۰۲، قانونگذار ایالتی کالیفرنیا قانونی را تصویب کرد که گفت: «ایالت نمی‌تواند حق انتخاب یا سقط جنین را قبل از زنده ماندن جنین، یا زمانی که سقط جنین برای
قبل از زنده ماندن جنین، یا زمانی که سقط جنین برای محافظت از زندگی یا سلامت ضروری است انکار کند یا در آن دخالت کند.» این ایالت یکی از ده ایالتی بود که در سال ۲۰۰۷ دارای رضایت آگاهانه مرسوم برای سقط جنین بود. هر مرکز بهداشتی دارای مجوزی که خدمات مراقبتی مرتبط با بارداری را ارائه می‌دهد، ملزم به ارسال اطلاعیه‌ای است که در آن آمده‌است: «کالیفرنیا برنامه‌های عمومی دارد که دسترسی فوری رایگان یا کم‌هزینه به خدمات جامع تنظیم خانواده (شامل همه روش‌های پیشگیری از بارداری تأیید شده توسط FDA)، قبل از تولد ارائه
از بارداری تأیید شده توسط FDA)، قبل از تولد ارائه می‌کند. همچنین برنامه مراقبت و سقط جنین برای زنان واجد شرایط.» قانون مقرراتی را تعیین کرد که در آن این اطلاعیه قرار بود درج شود و در صورت عدم رعایت تسهیلات، جریمه‌های مدنی تعیین شد. این قانون از مراکز بدون مجوزی که خدمات خاصی را در رابطه با بارداری ارائه می‌دادند می‌خواست تا اخطاریه بدین شرح ارسال کنند: «این مرکز به عنوان یک مرکز پزشکی توسط ایالت کالیفرنیا مجوز ندارد و هیچ ارائه‌دهنده پزشکی دارای مجوزی که ارائه یا نظارت مستقیم بر ارائه همه خدماتی که هدف
ارائه یا نظارت مستقیم بر ارائه همه خدماتی که هدف اصلی آنها ارائه خدمات مرتبط با بارداری است ارائه می‌کند، ندارد.» از سال ۲۰۱۷، کالیفرنیا، اورگان، مونتانا، ورمونت و نیوهمپشایر به متخصصان سلامت غیرپزشک واجد شرایط، مانند دستیاران پزشک، پزشکان پرستار و ماماهای پرستار دارای گواهی، اجازه می‌دهند تا سقط‌های خلأ سه‌ماهه اول را انجام دهند و داروهایی را برای سقط جنین پزشکی تجویز کنند. در اوت ۲۰۱۸، ایالت قانونی برای حمایت از حق سقط جنین داشت. از ۱۴ مه ۲۰۱۹، دولت سقط جنین را پس از زنده‌مانی جنین (معمولاً بین هفته‌های
را پس از زنده‌مانی جنین (معمولاً بین هفته‌های ۲۴ و ۲۶) ممنوع کرده‌است. این دوره از استانداردی استفاده می‌کند که توسط دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۹۲ تعریف شده‌است. تاریخچه کلینیک. بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک‌های سقط جنین در ایالت ۲۹ مورد کاهش یافت و از ۵۸۳ در سال ۱۹۸۲ به ۵۵۴ در سال ۱۹۹۲ رسید در بازه زمانی بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، ایالت رتبه اول را در از دست دادن تعداد کلینیک‌های سقط جنین داشت و ۶۲ کلینیک از دست داد و در مجموع ۴۹۲ کلینیک در سال ۱۹۹۶ داشت. در سال ۲۰۰۸، ایالت‌هایی که بیشترین
سال ۱۹۹۶ داشت. در سال ۲۰۰۸، ایالت‌هایی که بیشترین ارائه دهندگان را داشتند، کالیفرنیا با ۵۲۲ و نیویورک با ۲۴۹ مورد بودند. در سال ۲۰۱۴، ۱۵۲ کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۴، ۴۳ درصد از شهرستان‌های این ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۵ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله ایالت در شهرهای بدون کلینیک سقط جنین زندگی می‌کردند. در مارس ۲۰۱۶، ۱۱۴ کلینیک فرزندپروری تنظیم‌شده در ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۷، ۱۱۰ کلینیک فرزندپروری تنظیم‌شده وجود داشت که از این تعداد ۹۳ کلینیک خدمات سقط جنین ارائه
که از این تعداد ۹۳ کلینیک خدمات سقط جنین ارائه می‌کردند، در ایالتی با جمعیت ۹٬۳۸۴٬۵۲۶ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله. آمار. ۵۰۳۰ سقط درمانی در سال ۱۹۶۸ و ۱۵۳۳۹ در سال ۱۹۶۹ و بیش از ۶۰۰۰۰ در سال ۱۹۷۰ وجود داشت در سال ۱۹۹۰، ۳۹۴۹۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. آلاسکا، کالیفرنیا و نیوهمپشایر به‌طور داوطلبانه اطلاعات مربوط به سقط جنین را در سال ۲۰۰۰ به مرکز کنترل بیماری ارائه نکردند، و سال بعد نیز هیچ داده‌ای ارائه نکردند. در سال ۲۰۱۴، ۵۷ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین باید
نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین باید قانونی باشد و ۳۸ درصد گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در سال ۲۰۱۷، نرخ مرگ و میر نوزادان در این ایالت ۴٫۲ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود. مرگ و میر و جراحات غیرقانونی سقط جنین. در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷، ۳۵ مورد مرگ غیرقانونی سقط جنین وجود داشت. این میزان در بازه زمانی بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ که ۲۲ مورد فوتی داشتند، ۳۵ درصد کاهش یافت. در سال ۱۹۶۸، ۷۰۱ زن به تنهایی برای سقط جنین سپتیک در یکی از بیمارستان‌های لس آنجلس بستری شدند که نسبت
یکی از بیمارستان‌های لس آنجلس بستری شدند که نسبت سقط جنین سپتیک به تولد زنده تقریباً ۱ به ۱۴ بود در دوره بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، تنها یک مورد مرگ غیرقانونی سقط جنین در کالیفرنیا وجود داشت. تأمین مالی سقط جنین. هفده ایالت، از جمله کالیفرنیا، از منابع مالی خود برای پوشش تمام یا بیشتر سقط جنین‌های «از نظر پزشکی ضروری» که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید درخواست می‌شود، استفاده می‌کنند، که سیزده مورد از آنها طبق دستور دادگاه ایالتی ملزم به انجام این کار است. در سال ۲۰۱۰، این ایالت دارای ۸۸۴۶۶ سقط جنین با بودجه
سال ۲۰۱۰، این ایالت دارای ۸۸۴۶۶ سقط جنین با بودجه عمومی بود که از این تعداد ۸۸۴۶۶ مورد با بودجه ایالتی بود. مذهب و شخصیت‌های مذهبی. در سال ۱۹۹۰، جان کاردینال اوکانر از نیویورک پیشنهاد کرد که با حمایت از حقوق سقط جنین، سیاستمداران کاتولیک که طرفدار انتخاب بودند در معرض خطر تکفیر قرار می‌گیرند. پاسخ سیاستمداران طرفدار کاتولیک به اظهارات اوکانر به‌طور کلی سرکشی بود. نانسی پلوسی، نماینده کنگره گفت: «هیچ تمایلی برای جنگ با کاردینال‌ها یا اسقف اعظم وجود ندارد. اما باید روشن باشد که ما مقامات منتخب هستیم و از
اما باید روشن باشد که ما مقامات منتخب هستیم و از قانون حمایت می‌کنیم و از مناصب عمومی مستقلاً و جدا از مذهب کاتولیک خود حمایت می‌کنیم.» سیاستمدارانی که در چنین جنجال‌هایی هدف قرار گرفته‌اند عبارتند از: لوسی کیلیا، ماریو کومو، جان کری، رودی جولیانی، و جو بایدن. اعتراضات. جنبش #StopTheBans در پاسخ به تصویب قانونی ۶ ایالت در اوایل سال ۲۰۱۹ ایجاد شد که تقریباً به‌طور کامل سقط جنین را غیرقانونی می‌کرد. زنان می‌خواستند به این فعالیت اعتراض کنند. بسیاری از زنان در تظاهراتی که در سانفرانسیسکو در خارج از تالار شهر
تظاهراتی که در سانفرانسیسکو در خارج از تالار شهر برگزار شد، لباس قرمز پوشیدند که به زنان در "داستان ندیمه مارگارت" اتوود اشاره داشت "." زنان همچنین در لس آنجلس در اعتراض کردند. اولین پیاده‌روی برای زندگی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۵ برگزار شد. چندین هزار معترض (به گفته سازمان دهندگان، ۷۰۰۰ نفر) در مرکز شهر در جاستین هرمان پلازا جمع شدند و ۲٫۵ مایل از طریق اسکله به سمت مارینا گرین راهپیمایی کردند.
ولادیمیر کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
دمیتری لاپیکوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
جین لاسن (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
استفان للتکو (; – ) وزنه‌بردار اهل لهستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
هوندا اچ‌ای-۴۲۰ هونداجت یک جت تجاری سبک است که توسط شرکت هواپیماسازی هوندا در گرینزبورو، کارولینای شمالی، ایالات متحده تولید می‌شود. طرح مفهومی این هواپیما در سال ۱۹۹۷ معرفی شد و در سال ۱۹۹۹ تکمیل گردید. اولین پرواز خود را در ۳ دسامبر ۲۰۰۳ انجام داد، گواهینامه تایپ FAA خود را در دسامبر ۲۰۱۵ دریافت کرد و اولین بار در همان ماه تحویل داده شد. تا پایان سال ۲۰۲۱، ۲۰۰ فروند از آن تحویل داده شد. این هواپیمای هفت تا هشت نفره دارای بدنه کامپوزیت و بال آلومینیومی است و از دو موتور توربوفن جنرال الکتریک هوندا اچ‌اف۱۲۰
از دو موتور توربوفن جنرال الکتریک هوندا اچ‌اف۱۲۰ که به‌طور غیرعادی بر روی دکل‌های بالای بال نصب شده‌اند، نیرو می‌گیرد. می‌تواند با ۴۲۰ نات (۷۸۰ کیلومتر بر ساعت) حرکت کند و دارای ۱٬۴۰۰ مایل دریایی (۲۶۰۰ کیلومتر) برد است. هونداجت چندین جایزه طراحی و نوآوری هوانوردی دریافت کرده‌است.
سرگئی لی (؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۶۲) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
لی ژنگ (؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۸۶) وزنه‌بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
گئورگ لیبش (؛ ۵ آوریل ۱۹۱۱ – ۱۰ نوامبر ۱۹۹۸) وزنه‌بردار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
دیوندی لیکرتس (؛ زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۸۳) وزنه‌بردار زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
نادزدا لیخاچوا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل قزاقستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
لیو هایشیا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
وازدیم لیخاراد (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
سرگئی لوپاتین (؛ ۱۹ مارس ۱۹۳۹ – ۱۷ ژانویه ۲۰۰۴) وزنه‌بردار اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
کمال محجوب (؛ ۱۰ دسامبر ۱۹۲۱ – ) وزنه‌بردار اهل مصر بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
اینو مکینن (؛ ۱۳ ژوئن ۱۹۲۶ – ۱۳ اوت ۲۰۱۴) وزنه‌بردار اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
ایوان مارکوف (؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۸) وزنه‌بردار اهل بلغارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
کارولینا لوندال (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۶۸) وزنه‌بردار و ورزشکار پرتاب وزنه زن اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
آنا گابریلا لوپس (; ) وزنه‌بردار زن اهل مکزیک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
جیلالی عبدی (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
محمد عبروق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
رشید ادغیغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
محمد علی مسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
سعید عماره (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
بوعلام عمیروش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
محمد سعید امقران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
محمدالامین عموره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کریم عریبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراس باتنه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کریم بختی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
الهواری بدار (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
بوبکر بلقری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
آشفته (انگلیسی: Disturbed) یک فیلم ترسناک و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ به کارگردانی چارلز وینکلر با بازی مالکوم مک‌داول در نقش روانپزشکی است که به زن جوانی که تحت مراقبت او بود تجاوز می کند و ۱۰ سال بعد باید با دختر انتقام جوی او برخورد کند. داستان. دکتر دریک راسل (مالکوم مک‌داول) به یکی از بیماران تحت مراقبت خود تجاوز می‌کند. زمانی که بیمار مدت کوتاهی بعد خود را از پشت بام پرت می‌کند، خودکشی خود را نتیجه افسردگی او توصیف می‌کند. ده سال بعد، او قصد دارد به بیمار دیگری به نام سندی رامیرز (پاملا گیدلی)
به بیمار دیگری به نام سندی رامیرز (پاملا گیدلی) تجاوز کند. چیزی که راسل نمی‌داند این است که سندی دختر قربانی قبلی خود است و او در صدد انتقام گرفتن است.
عبدالرزاق بلجربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک شلف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
العید بلهامل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال قسنطینه، و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
مسعود بلوصیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
محمد بن خماسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
خلیفه بن مسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
رضا بن سایح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
شوقی بن طایب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک شلف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کمال بوعصیده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عبدالرحمان بوبکر (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آاس موناکو، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد.
رقص ایرلندی ()به گروهی از گونه‌های رقص سنتی اشاره دارد که از ایرلند نشأت گرفته‌اند و هر دو نوع رقص انفرادی و گروهی را شامل می‌شود، از رقص برای اهداف اجتماعی، رقابتی و نمایشی بهره گرفته می‌شود. رقص ایرلندی به فرم کنونی توسط جریان‌های گوناگونی همچون رقص بومی قدیمی ایرلندی، رقص فولکلور انگلیسی و در آخر هم، شاید از رقص کوادریل فرانسوی، به خاطر اینکه این نوع رقص در قرن نوزده در بریتانیا و ایرلند متداول گردید، به بلوغ رسیده است. این رقص در قرن هفده و هجده توسط ا «اساتید رقص سیار» در سراسر ایرلند آموزش داده شد و
«اساتید رقص سیار» در سراسر ایرلند آموزش داده شد و فرم‌های رقص مجزایی بر اساس رسم فولکلور و اهداف متفاوت شکل گرفت. رقص ایرلندی به بخش قابل توجه ای از فرهنگ ایرلند، به ویژه برای جنبش‌های ملی‌گرایی ایرلندی تبدیل شد. در اوائل قرن بیستم، تعدادی از تشکیلات، فرم‌های گوناگون رفص را تدوین و ترویج نموده و ساختارهای رقابتی و سبک‌های استاندارد شده را به وجود آوردند. رقصندگان ایرلندی که به خاطر مسابقه با هم به رقابت می‌پردازند به سبکی می‌رقصند که مدرن تر از رقص سنتی ایرلندی است. این رقص در اصل به صورت انفرادی انجام
ایرلندی است. این رقص در اصل به صورت انفرادی انجام می‌شود ولی برخی تیم‌های رقصنده در گروه‌های دو، سه، چهار، شش، هشت، ده، شانزده نفره و حتی گروه‌هایی با تعداد بیشتری از این ارقام هم وجود دارند.
هشام بوداوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
تبعیض اقتصادی (به انگلیسی:Economic discrimination) تبعیض مبتنی بر عوامل اقتصادی است. این عوامل می‌تواند شامل در دسترس بودن شغل، دستمزدها، قیمت‌ها و/یا در دسترس بودن کالاها و خدمات، و میزان سرمایه‌گذاری در دسترس اقلیت‌ها برای کسب و کار باشد. تبعیض اقتصادی می‌تواند شامل تبعیض علیه کارگران، مصرف‌کنندگان و مشاغل متعلق به اقلیت‌ها نیز باشد. تبعیض اقتصادی با تبعیض قیمتی تفاوت دارد. تبعیض قیمتی رویه ای است که به موجب آن انحصارگران (و تا حدی انحصار چندتایی و رقبای انحصاری) قیمت‌های متفاوتی را از خریداران مختلف بر
انحصاری) قیمت‌های متفاوتی را از خریداران مختلف بر اساس تمایل آنها به پرداخت دریافت می‌کنند. علل و دلایل تبعیض اقتصادی. طیف گسترده‌ای از نظریه‌ها در مورد علل ریشه ای تبعیض اقتصادی وجود دارد. در جهان غرب تبعیض اقتصادی نسبت به بسیاری از انواع دیگر تبعیض منحصر به فرد است. سه علت اصلی وجود دارد که اکثر نظریه پردازان اقتصادی معتقدند که دلایل احتمالی ریشه ای تبعیض اقتصادی هستند. خصومت. نژادپرستی، تبعیض جنسیتی، سن گرایی، و نفرت از دین، قومیت یا ملیت دیگران، مانند سایر اشکال تبعیض، همواره از اجزای تبعیض اقتصادی
سایر اشکال تبعیض، همواره از اجزای تبعیض اقتصادی بوده‌است. هزینه/درآمد. در برخورد با برخی از اقلیت‌ها، به ویژه در کشورهایی که به شدت تقسیم شده‌اند یا در کشورهایی که تبعیض قابل تحمل است، هزینه فرصت خاصی وجود دارد. دومین دلیل رایج برای این نوع تبعیض زمانی است که کارگر یا مصرف‌کننده مقرون به صرفه نیست. به عنوان مثال، برخی از فروشگاه‌ها در شمال غربی ایالات متحده، علیرغم درخواست‌ها، غذاهای قومی و محلی را عرضه نمی‌کنند، زیرا احساس می‌کنند هزینه برای بازدهی سودی چنین محصولاتی بسیار بالاست. علاوه بر این، بحث مهاجرت
محصولاتی بسیار بالاست. علاوه بر این، بحث مهاجرت غیرقانونی در ایالات متحده منجر به امتناع برخی از مشاغل از استخدام چنین کارگرانی بر اساس احتمال بیشتر جریمه شدن و شکایت علیه آنها شده‌است. بهره‌وری. در برخی موارد، اقلیت‌ها صرفاً به این دلیل که انجام یک تلاش هماهنگ برای تخصیص عادلانه اقتصادی به اندازه کارآمد نمی‌باشد، مورد تبعیض قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، در کشورهایی که اقلیت‌ها بخش بسیار کمی از جمعیت را تشکیل می‌دهند، یا به‌طور متوسط تحصیلات کمتری نسبت به میانگین جمعیت دارند، به ندرت تلاشی برای تمرکز بر
میانگین جمعیت دارند، به ندرت تلاشی برای تمرکز بر ایجاد اشتغال در اقلیت‌ها وجود دارد. طبق مطالعات اخیر، قانون فرصت‌های برابر اشتغال در ایالات متحده تقریباً این نوع منطق برای تبعیض را به هیچ کاهش داده‌است. روابط بین نظریه اقتصادی، کارایی و تبعیض، یا «سلیقه‌های تبعیض آمیز» بسیار مشکل سازتر است. تاریخ/سنت. پایه‌ها و ریشه‌های تبعیض اقتصادی در تاریخ نهفته‌است. تبعیض اقلیت‌ها چرخه ای است که به دلیل دیدگاه‌های تاریخی و بقایای نسل‌های گذشته همچنان در سرتاسر جهان تکرار می‌شود. تاریخچه برده داری اغلب به عنوان «گناه
می‌شود. تاریخچه برده داری اغلب به عنوان «گناه نخستین» آمریکا به دلیل ریشه‌دار کردن همه مشکلات نژادی معاصر شناخته می‌شود. در سال۲۰۲۰ میلادی، بودجه مدارس در مناطق سفیدپوست ۲۳ میلیارد دلار بیشتر از بودجه مدارس در مناطق سنتی آفریقایی-آمریکایی بود. شکاف دستمزدی برای اقلیت‌ها را نیز در طول تاریخ می‌توان مشاهده کرد. اشکال تبعیض اقتصادی. انواع مختلفی از تبعیض اقتصادی وجود دارد. رایج‌ترین شکل تبعیض، نابرابری دستمزد و به دنبال آن شیوه‌های استخدام نابرابر است. اما تبعیض علیه مصرف‌کنندگان اقلیت و مشاغل اقلیت در تعدادی
علیه مصرف‌کنندگان اقلیت و مشاغل اقلیت در تعدادی از زمینه‌ها و تبعیض مذهبی یا قومیتی در کشورهای خارج از ایالات متحده وجود دارد. تبعیض اقتصادی در سطح جهانی. تعداد فزاینده ای از اقتصاددانان و نظریه پردازان تجارت بین‌الملل پیشنهاد کرده‌اند که تبعیض اقتصادی بسیار فراتر از مرزهای افراد یا مشاغل است. بزرگ‌ترین اشکال تبعیض اقتصادی و گسترده‌ترین آنها، کل کشورها یا مناطق جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بسیاری بر این باورند که یک نظام اقتصادی جهان باز (جهانی‌شدن) که شامل نهادهای جهانی مانند صندوق بین‌المللی پول
که شامل نهادهای جهانی مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF)، بانک جهانی و بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (IBRD) است، کشورها را با اعمال تکنیک‌های تبعیض‌آمیز آشکار در معرض خطر قرار می‌دهد. سیاست‌های تجاری مانند توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) و موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت (GATT) اغلب به عنوان نسبت‌های مالی برای سرکوب اقتصادی کشورهای جهان سوم در نظر گرفته می‌شوند. این سرکوب اقتصادی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
بزرگ نادرزاد (۱۳۱۴ – ۱۶ شهریور ۱۳۹۶)، دیپلمات، روشنفکر، نویسنده و مترجم ایرانی بود که آثار ارزشمندی از متون فلسفی و فلسفه سیاست را به فارسی ترجمه کرده است. سرگذشت. بزرگ نادرزاد نادرزاد متولد ۱۳۱۴ محله سرپل امیربهادر تهران بود، تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه فرانسوی‌ها (رازی) آغاز کرد و تحصیلات عالیه خود را در فرانسه و سوییس ادامه داد. با وجود عشق به زبان‌شناسی ابتدا به خواست پدرش برای پزشکی به فرانسه رفت، اما خیلی زود آن را رها کرد و عازم سوییس شد و در ژنو مطالعات شرقی خواند. بعد از لیسانس به ایران بازگشت
مطالعات شرقی خواند. بعد از لیسانس به ایران بازگشت و به استخدام سازمان جلب سیاحان درآمد. بین سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۵ در سمت رایزن فرهنگی ایران در فرانسه بود و در رشته فلسفه درس می‌خواند و از دانشگاه سوربن پاریس دکترای فلسفه گرفت. بعدها مدتی در وزارت فرهنگ کار کرد و همزمان به نگارش مقالات و ترجمه‌هایی در حوزه‌های مختلف فکری پرداخت. بزرگ نادرزاد سرانجام روز پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶ پس از یک دوره بیماری در بیمارستان گاندی تهران درگذشت. پیوند به بیرون. شب بزرگ نادرزاد در مجلۀ بخارا
لیامین بوغراره (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
ناصر بویش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه ورزشی القطر، باشگاه فوتبال ستاره سرخ، باشگاه فوتبال پاریس، باشگاه فوتبال القبائل، و باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
محمد بولعویدات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل و باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عادل بولبینه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده‌است.
نورالدین بونعاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عبدالرحمان بوردیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.