payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جدا شد. شمس آذر قزوین. فصل ۰۳–۱۴۰۲. حسین گودرزی در ۴ مرداد ۱۴۰۲ با قراردادی ۲ ساله به باشگاه شمس‌آذر پیوست. وی با پیراهن شمس‌آذر موفق شد در نیم فصل اول لیگ ۰۳–۱۴۰۲ به استقلال و پرسپولیس گلزنی کند و یکی از پدیده های لیگ قرار بگیرد. سپاهان اصفهان. فصل ۰۴-۱۴۰۳. سپاهان در پایان فصل فصل ۰۳–۱۴۰۲ با پرداخت رضایتنامه حسین گودرزی به شمس‌آذر با قراردادی سه ساله وی را بخدمت گرفتند. وی با باشگاه سپاهان در این فصل با شکست پرسپولیس موفق به کسب قهرمانی سوپر جام شدند. استقلال. حسین گودرزی که در زمان حضور در شمس‌آذر به
حسین گودرزی که در زمان حضور در شمس‌آذر به پیوستن به استقلال علاقه نشان داده بود د و اعلام کرده بود طرفدار این تیم هست پس از اعلام نیاز این تیم به بازیکن پست دفاع چپ، با نظر ریکاردو ساپینتو به استقلال پیوست و استقلال برای بستن قرارداد با وی رضایتنامه به سپاهان پرداخت کرد و قراردادی سه ساله با این بازیکن بست. دوران ملی. تیم ملی امید. وی یکی از بازیکنان ثابت ترکیب تیم ملی امید در مسابقات امید غرب آسیا، مسابقات مقدماتی قهرمانی زیر۲۳سال آسیا و بازی‌های آسیایی هانگژو با مربیگری رضا عنایتی بود. تیم ملی فوتبال
هانگژو با مربیگری رضا عنایتی بود. تیم ملی فوتبال ایران. حسین گودرزی برای اولین بار توسط امیرقلعه نویی برای مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد.
نوک پیکان (به انگلیسی:arrowhead) معمولاً نوک تیز و سخت شده یک تیر است که بخش عمده ای از جرم پرتابه را تشکیل می‌دهد و مسئول برخورد و نفوذ به یک هدف و همچنین انجام برخی اهداف خاص مانند سیگنال دهی است. نوک پیکان‌های اولیه از سنگ و از مواد آلی ساخته شده می‌شدند. با پیشرفت تمدن‌های بشری، از مواد آلیاژی دیگر استفاده شد. نوک پیکان دست‌ساخته‌های مهمی برای باستان‌شناسان هستند. نوک پیکان‌ها یک زیر مجموعه از سر پرتابه‌ها می‌باشند. امروزه و توسط علاقه مندان نوین هنوز «سالانه بیش از یک میلیون نیزه و نوک پیکان جدید تولید
بیش از یک میلیون نیزه و نوک پیکان جدید تولید می‌شود». در عصر سنگ، مردم از استخوان‌های تیز شده، سنگ‌های آتشزنه، پولک‌ها، تراشه‌ها و تکه‌های سنگ به عنوان سلاح و ابزار استفاده می‌کردند. چنین اقلامی در سراسر تمدن بشری مورد استفاده قرار گرفتند و با گذشت زمان از مواد جدیدی استفاده شد. به عنوان دست‌ساخته‌های باستان‌شناسی، چنین اشیایی به عنوان سرپرتابه و بدون مشخص‌سازی استفاده آنها در کمان یا نیزه یا هر روش پرتابی دیگر طبقه‌بندی می‌شوند. چنین دست‌سازه‌هایی را می‌توان در سراسر جهان و در مکان‌های مختلف یافت. آنهایی
در سراسر جهان و در مکان‌های مختلف یافت. آنهایی که باقی مانده‌اند معمولاً از سنگ ساخته شده‌اند که عمدتاً از سنگ آتشزنه، ابسیدین یا چرت تشکیل شده‌است. در بسیاری از کاوش‌ها نوک پیکان‌های استخوانی، چوبی و فلزی نیز یافت شده‌است. پرتابه‌های سنگی با قدمت ۶۴۰۰۰ سال از لایه‌های رسوب باستانی در غار سیبودو و در آفریقای جنوبی کاوش شد. در بررسی‌ها آثاری از خون و بقایای استخوان و چسب ساخته شده از یک رزین گیاهی که برای چسباندن آن‌ها به یک محور چوبی استفاده شده‌است. این نشان‌دهنده یک «رفتار خواستار فرایند شناختی» مورد
نشان‌دهنده یک «رفتار خواستار فرایند شناختی» مورد نیاز برای تولید چسب می‌باشد. «شکار با تیر و کمان نیاز به برنامه‌ریزی پیچیده چند مرحله ای، جمع‌آوری مواد و آماده‌سازی ابزار نیاز دارد و مستلزم مجموعه ای از مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی نوآورانه است.»نوک پیکان‌ها به شفت‌های پیکان متصل می‌شوند تا از کمان پرتاب شوند. انواع مشابهی از سر پرتابه ممکن است به یک نیزه متصل شده و با استفاده از آتالاتل (پرتاب کننده نیزه) «پرتاب» شود. نوک پیکان یا سر پرتابه قسمت اصلی و پایه‌ای تیر است و بیشترین نقش را در تعیین هدف آن ایفا
تیر است و بیشترین نقش را در تعیین هدف آن ایفا می‌کند. برخی از تیرها ممکن است به سادگی از یک نوک تیز شده از شفت جامد استفاده کنند، اما ساختن سر پیکان‌های جداگانه، معمولاً از فلز، شاخ، سنگ یا مواد سخت دیگر، بسیار رایج تر است. انواع. نوک پیکان‌ها معمولاً با توجه به عملکردشان دارای انواع مختلفی هستند. به عنوان مثال نوک "پیکان‌های سه تیغه ای"، "سه تیغه ای" یا "سکایی" در مناطق تحت تأثیر سکاها و ایرانیان باستان یافت شده‌اند. این نوع از نوک پیکان‌ها معمولاً توسط ارتش شاهنشاهی هخامنشی استفاده می‌شده‌است.
ناظریا: یک گروه منابع فمینیستی دگرباش (با نام اختصاری: Nazariya QFRG) یک سازمان غیر انتفاعی مستقر در دهلی، هند است. این گروه در اکتبر ۲۰۱۴ تشکیل شد و از آن زمان در جنوب آسیا حضور داشته‌است. این سازمان کارگاه‌ها، سمینارها، مشاوره تلفنی، و حمایت از حقوق افرادی را که به عنوان زنان همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا معرفی می‌شوند، و افراد تراجنسیتی که در بدو تولد به آنها جنسیت انتسابی داده شده‌اند، انجام می‌دهد. ناظریا همچنین برای اطلاع‌رسانی گفتمان دگرباشان در موسسات و ایجاد ارتباط بین مسائل دگرباش، خشونت و معیشت کار
ایجاد ارتباط بین مسائل دگرباش، خشونت و معیشت کار می‌کند. آنها بر اینترسکشنالیتی بین جنبش‌های دگرباش، زنان و جنبش‌های چپ مترقی در هند تمرکز می‌کنند. در سال ۲۰۱۵، ناظریا از شیوا ۱۹ ساله با گرفتن مشاور حقوقی، پناهگاه امن در دهلی برای به چالش کشیدن محصور کردن غیرقانونی اعمال شده توسط والدینش در آگره حمایت کرد. در سال ۲۰۱۸، لایحه قاچاق انسان (پیشگیری، حفاظت و توانبخشی) هند توسط بسیاری از محققان، حقوقدانان و فعالان به دلیل جرم انگاری افراد آسیب‌پذیر در غیاب اقدامات کافی برای رسیدگی به عواملی که منجر به آن می‌شود
کافی برای رسیدگی به عواملی که منجر به آن می‌شود مورد انتقاد قرار گرفت. افرادی که در وهله اول در معرض قاچاق قرار دارند. پیشینه نام. لغت "ناظریا" به معنای «شیوه دیدن» یا «چشم‌انداز» است. این نام نشان دهنده مأموریت گروه برای شنیدن دیدگاه‌های به حاشیه رانده شده، به منظور مقابله با «هژمونی دگرجنس‌گراهنجاری» فرهنگی و اجتماعی است. نگرانی‌های اساسی. هدف این گروه حساس کردن گروه‌ها و افرادی است که روی مسائل خشونت علیه زنان، آموزش، بهداشت و معیشت از دیدگاه همجنس‌گرایی زنانه، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتی (LBT) کار
زنانه، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتی (LBT) کار می‌کنند. آنها از طریق آموزش، پژوهش، وکالت، ارزیابی و ظرفیت سازی از این کار حمایت می‌کنند. این سازمان برای افزایش آگاهی از «واقعیت‌های زندگی» افراد دگرباش کار می‌کند، و بر بسیاری از مسائل کاری، از جمله آگاهی از اچ آی وی و ایدز، حساسیت نسبت به جهت‌گیری جنسی و هویت جنسی؛ جرم انگاری آمیزش بر خلاف نظم طبیعت طبق بخش ۳۷۷ قانون مجازات هند؛ عدم شمول افراد دگرباش در خشونت، مداخلات بهداشتی و آموزشی؛ عدم گنجاندن و تبعیض علیه افراد دگرباش در فضای کاری؛ فقدان گروه‌های حمایتی در
دگرباش در فضای کاری؛ فقدان گروه‌های حمایتی در شهرها، شهرک‌ها و مناطق روستایی ردیف دوم و سوم در هند؛ فقدان رویکرد اینترسکشنالیتی در گفتمان هویت‌ها در هند و آسیای جنوبی تمرکز دارد. سلامت روان. ناظریا معتقد است که اعضای جامعه دگرباش با تبعیض فامیلی، اجتماعی و قانونی بر اساس هویت خود علاوه بر استرس‌های ناشی از زندگی روزمره مانند کار، روابط و فشار همسالان مواجه هستند. این استرس اضافی و منحصر به فرد به عنوان استرس اقلیت شناخته می‌شود، که به عنوان استرس اضافی که یک فرد در نتیجه وضعیت خود به عنوان یک اقلیت تجربه
یک فرد در نتیجه وضعیت خود به عنوان یک اقلیت تجربه می‌کند، تعریف می‌شود. از سال ۲۰۱۷، گروه منابع روی معنای رفاه روانی برای افراد دگرباش کار کرده‌است. در سپتامبر و دسامبر ۲۰۱۷، این سازمان سلامت و حقوق جنسی و باروری مستقر در دهلی بر روی یک سری کارگاه‌های رایگان و دوزبانه در مورد مدیریت استرس و پیشگیری از فرسودگی شغلی برای افراد ال‌جی‌بی‌تی کار کرد. این کارگاه‌ها بر خودمراقبتی به‌عنوان یک موضوع فمینیستی تأکید داشتند و بر اساس یک مدل غیرپزشکی با تأکید بر تکنیک‌های ساده مدیریت استرس که می‌توان به‌صورت فردی بدون
ساده مدیریت استرس که می‌توان به‌صورت فردی بدون هیچ گونه تجهیزات یا منابع اضافی عمل کرد، فعالیت کرد. روایت زندگی شیوا. در سپتامبر ۲۰۱۵، سازمان توسط مرکز ملی حقوق لزبین ایالات متحده، و متعاقباً توسط خود نوجوان، در مورد حبس غیرقانونی و نقض حقوق بشر شیوا ۱۹ ساله تماس گرفت. یک شهروند هندی که از ۳ سالگی در ایالات متحده زندگی می‌کرد، شیوا که به عنوان یک زن ترنس تعیین شده در هنگام تولد شناسایی شده بود، بلافاصله پس از اینکه والدینش متوجه شدند او دوست دختری دارد، به آگره آورده شد. در آگره، مدارک سفر و پاسپورتش توسط
آگره آورده شد. در آگره، مدارک سفر و پاسپورتش توسط والدینش ضبط شد و او مجبور شد در یک کالج محلی ثبت نام کند. شیوا تحت حضانت والدین خود بود و مجبور به زندگی در خانه با احتمال ازدواج قریب‌الوقوع با یک مرد هندی روبرو بود. شیوا همچنین از کانال یوتیوب این گروه منبع برای انتشار ویدئویی که تجربیات خود را بازگو می‌کرد، استفاده کرد. در اکتبر ۲۰۱۵، ناظریا برای یک وکیل حقوقی به نام آرونداتی کاتجو امکاناتی ترتیب داد تا از طرف شیوا برای محافظت در برابر آزار و اذیت و حق بازگشت به ایالات متحده، یک دادخواست کتبی در دادگاه
به ایالات متحده، یک دادخواست کتبی در دادگاه عالی دهلی ارائه کند. دادگاه عالی دهلی به نفع شیوا رای داد و حق او برای تعیین سرنوشت، سفر و تحصیل را مجدداً تأیید کرد. علاوه بر این، دادگاه، دستور داد که والدین شیوا مدارک سفر او را پس دهند تا او بتواند به ایالات متحده سفر کند. پس از اعلام قضاوت، شیوا به کالیفرنیای شمالی بازگشت تا در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس در رشته زیست‌شناسی عصبی تحصیل کند. وی در اظهار نظر در مورد این حکم گفت که «[قاضی] اساساً قانون را به درستی اجرا کرد» و «مایه تاسف است که باید جشن گرفته شود،
اجرا کرد» و «مایه تاسف است که باید جشن گرفته شود، اما بسیاری از قوانین به‌طور عادلانه برای افراد دگرباشان جنسی اعمال نمی‌شوند». خط تلفنی کمک. این سازمان یک خط تلفنی مشاوره (از دوشنبه تا جمعه از ۱۱ صبح تا ۶ بعد از ظهر، +۹۱–۹۸۱۸۱۵۱۷۰۷) دارد که دذ فضای اداری خود در دهلی قرار دارد. آنها به شایستگی یک فضای آفلاین یا آنلاین که به افراد LBT در توصیف تجربیات و برخوردهای جنسی خود و همچنین برای خانواده و دوستان افراد LBT پاسخ می‌دهد. زندگی ما قصه‌های ما. "زندگی ما قصه‌های ما" یک پروژه تاریخ شفاهی آرشیوی در حال انجام
ما" یک پروژه تاریخ شفاهی آرشیوی در حال انجام برای مستندسازی تاریخ دگرباش و واقعیت‌های زندگی عجیب آنها در هند است. عشق و دوستی و همه چیز. در سال ۲۰۱۸، دو نفر از بنیانگذاران سازمان در یک فیلم کوتاه دوزبانه دربارهٔ زندگی روپس و پریام، یک مرد ترنس و یک همجنس‌گرا، عشق‌ها، خواسته‌ها، تجربیات دوستیابی، دوستی‌ها و روابط صمیمی آن‌ها شرکت کردند. "عشق، دوستی و همه چیز" در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۸ در مرکز بین‌المللی هند، دهلی نو به نمایش درآمد. با همکاری اوریکالانکینی، ناظریا برای افزایش آگاهی در مورد جنسیت و تمایلات جنسی، یک
افزایش آگاهی در مورد جنسیت و تمایلات جنسی، یک کمک هزینه تحصیلی ۱۳ هفته ای برای نوجوانان در آزمایشگاه جنسیت و جنسی ارائه داد. فعالان زیر گروه را تأسیس کردند و همچنان نقش محوری در عملکرد سازمان دارند: ریتابهارا مهتا - مسئول توسعه سازمانی، اجرای برنامه، و جمع‌آوری کمک مالی. ریتوپارنا بورا — مسئول جمع‌آوری اعانه، توسعه برنامه و شبکه سازی، بورا یک فعال فمینیست دگرباش است که در مورد تجربیات شخصی خود، از لزبین بودن، فمینیسم اعتراضی مانند «راه‌پیمایی سلیطه‌ها» صحبت و آنها را منتشر کرده‌است. پورنیما گوپتا - عضو
و آنها را منتشر کرده‌است. پورنیما گوپتا - عضو هیئت مدیره. فمینیست و فعال حقوق مدنی.
محمد عامر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد عبدالمنعم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
طارق العشری (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
حمزه عبدالمولی (; – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
مروان داوود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
خالد عید (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
شریف الفار (; – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
موسی العظم (؛ زاده نامشخص – درگذشته ۱۹۶۰) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد الجندی (; – ۱۳ نوامبر ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
وجیه عبدالحکیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد حمدی زکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد اسکندریه، باشگاه ورزشی الاهلی، و باشگاه فوتبال سموحه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مصر و مصر بازی کرده‌است.
مروان حمدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالجلیل حمزه (; – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
حسام حسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الداخلیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محسن هنداوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سموحه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
سعد حسنی (؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد.
عبدالعزیز همامی (؛ درگذشته قبل از ۲۰۰۹) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالعزیز محمد قابیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
لامبورگینی رِوُئلتو (به ایتالیایی: Lamborghini Revuelto; () یک خودروی اسپرت موتور وسط است که توسط خودروساز ایتالیایی لامبورگینی تولید می‌شود. این خودرو به‌طور رسمی در ۲۹ مارس ۲۰۲۳ و به‌عنوان جایگزین لامبورگینی اونتادور رونمایی شد. این خودرو در نیمهٔ دوم سال ۲۰۲۳ به تولید می‌رسد. انتظار می‌رود نخستین خودروها در سه ماههٔ آخر سال ۲۰۲۳ تحویل داده شوند. تاریخچه. روئلتو در ۲۹ مارس ۲۰۲۳ از طریق انتشار آنلاین اطلاعات و تصاویر فنی به‌عنوان جانشین لامبورگینی اونتادور ارائه شد. این خودرو اولین خودروی این برند است که
ارائه شد. این خودرو اولین خودروی این برند است که از یک سیستم محرکه اتصال برقی دوگانه‌سوز استفاده می‌کند. نام‌گذاری. طبق آداب نام‌گذاری سازنده، نام Revuelto به نام گاو نر اشاره دارد که در سال ۱۸۸۰ در اسپانیا وجود داشته است. طراحی. نمای خارجی. در جلو، لامبورگینی روئلتو شامل پرتوهای ال‌ئی‌دی با نام تجاری Y شکل روز و چراغ‌های مخفی پنهان در پشت این پرتوها بود. این خودرو همچنین دارای یک سیستم آیرودینامیک جدید با دریچه‌های بازطراحی شده در زیر چراغ‌های جلو و پشت درهای قیچی است. با حرکت به سمت عقب، روئلتو دارای یک
قیچی است. با حرکت به سمت عقب، روئلتو دارای یک اسپویلر فعال هوا برای ۶۶٪ نیروی رو به پایین بیشتر از مدل قبلی خود، اونتادور است. چراغ‌های عقب دارای پرتوهای ال‌ئی‌دی با ظاهری تهاجمی‌تر مانند چراغ‌های جلو هستند. نمای داخلی. دارای کابین بزرگتر، فضای سر بزرگتر و فضای آرنج بزرگتر برای حداکثر راحتی برای راننده و سرنشین است. روئلتو دارای حالت رانندگی هیبریدی جدید "Città" است که مخفف "شهر" در ایتالیایی است. این حالت رانندگی قدرت خودرو را برای استفاده روزانه و راحتی بیشتر در شهر کاهش می‌دهد. روئلتو دارای یک نمایشگر
بیشتر در شهر کاهش می‌دهد. روئلتو دارای یک نمایشگر بازطراحی شده است که وضعیت شارژ، بازیابی انرژی و میزان باتری را نشان می‌دهد. همچنین نشان می‌دهد که راننده به چه موسیقی گوش می‌دهد و باتری و میزان مصرف سوخت در سمت چپ و راست مانیتور از هم جدا می‌شوند. از دید مسافر، خودرو دارای یک صفحه نمایش کوچک است که سرعت، دنده و وضعیت خودرو را کنترل می‌کند. ویژگی‌های فنی. بدنه. روئلتو دارای شاسی مونوکوک است که به‌طور کامل از فیبر کربن ساخته شده است و از شاسی اونتادور ۱۰٪ سبک‌تر است. استحکام پیچشی آن ۲۵ درصد بهبود یافته و
است. استحکام پیچشی آن ۲۵ درصد بهبود یافته و قاب جلویی آن ۲۰ درصد سبک‌تر است. سازنده در ساخت این خودرو از سی‌اف‌آرپی استفاده کرده و پشت شاسی آن دارای آلیاژهای آلومینیومی با استحکام بالا است. پیشرانه. این مدل دارای موتور ۶٫۵ لیتری وی۱۲ جدید است که با سه موتور الکتریکی تکمیل شده است که قدرت ترکیبی را تولید می‌کند. شما میتوانید با موتور برقی این ماشین در حالت تمام برقی مسافت ۱۰ کیلومتر حرکت کنید و همچنین در حالت تمام برقی ۱۵۰ کیلومتر سرعت بروید همچنین موتور بنزینی به تنهایی حدود ۸۰۰ اسب بخار قدرت دارد
مهند لاشین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
طلعت منصور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
حسین مدکور (؛ ۱۹۱۹ – ۳۰ ژوئن ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عمر خالد محمد عبد السالا مرموش (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر که به عنوان مهاجم برای باشگاه منچستر سیتی در لیگ برتر انگلیس و تیم ملی مصر بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به وولفسبورگ، سن پائولی، اشتوتگارت، آینتراخت فرانکفورت و منچستر سیتی اشاره کرد. او زننده بهترین گل فصل لیگ‌برتر انگلستان در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ به باشگاه بروموث بود. وی همچنین در رده‌های زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال مصر، و بزرگسالان مصر نیز بازی کرده است.
احمد مکاوی (; – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
موسی محمد (؛ زادهٔ ۱۹۲۵ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
سید محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
حلمی معاطی (؛ – ۶ ژوئیه ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
پادشاهی لمباردها (لاتین: Regnum Langobardorum؛ ایتالیایی: Regno dei Longobardi؛. بعدها پادشاهی ایتالیا -لاتین، Regnum totius Italiae) یک ایالت قرون وسطایی اولیه بود که توسط لمباردها، از ژرمن‌ها ، در شبه جزیره ایتالیا در اواخر قرن ششم تأسیس شد. پادشاه به طور سنتی توسط اشراف عالی‌رتبه، دوک ها، انتخاب می شد، تلاشهای متعددی برای ایجاد یک سلسله موروثی با شکست مواجه شد. این پادشاهی به چندین دوک‌نشین‌ تقسیم می‌شد که توسط دوک‌های نیمه خودمختار اداره می‌شدند. دوک‌نشین‌ها به نوبه خود بین مأموران عالیرتبه ( گاستالدها)
به نوبه خود بین مأموران عالیرتبه ( گاستالدها) تقسیم می‌شدند. پایتخت این پادشاهی و مرکز حیات سیاسی آن پاویا در منطقه‌ای بود که امروزه در شمال ایتالیای مدرن لمباردی خوانده می‌شود. تهاجم لمباردها به ایتالیا با مخالفت امپراتوری بیزانس روبرو شد که کنترل بیشتر شبه جزیره را تا اواسط قرن هشتم حفظ کرد. در بیشتر تاریخ پادشاهی، مناطق اگزارچات راونا و دوک‌نشین رم تحت حاکمیت بیزانس، دوک‌نشین‌های لمبارد شمالی را که مجموعاً به نام لانگوباردیای کبیر شناخته می‌شدند، از دو دوک‌نشین بزرگ جنوبی اسپولتو و بنونتو که لانگوباردیا
بزرگ جنوبی اسپولتو و بنونتو که لانگوباردیا صغیر را تشکیل می‌دادند جدا کردند.به دلیل این تقسیم، دوک‌نشین‌های جنوبی به‌طور قابل ملاحظه‌ای خودمختارتر از دوک‌نشین‌های شمالی کوچکتر بودند. تاریخچه. تأسیس پادشاهی. در قرن ششم، امپراتور بیزانس، ژوستینین یکم تلاش کرد تا قدرت امپراتوری را در قلمروهای امپراتوری روم غربی بازگرداند. در نتیجه جنگ گوت‌ها (۵۳۵–۵۵۴) که علیه پادشاهی استروگوت‌ها به راه افتاد، امیدهای بیزانس برای یک پیروزی زودرس و آسان به یک جنگ فرسایشی طولانی تبدیل شد که منجر به جابجایی و پراکندگی گسترده
تبدیل شد که منجر به جابجایی و پراکندگی گسترده جمعیت و تخریب اموال شد. مشکلات بیشتر در زمستان آتش‌فشانی ۵۳۶ میلادی تشدید شد و باعث قحطی گسترده (۵۳۸–۵۴۲) و یک بیماری همه گیر طاعون ویرانگر (۵۴۱–۵۴۲) شد. اگرچه امپراتوری بیزانس در نهایت پیروز شد، اما ثابت شد که این یک پیروزی شکست‌آمیزبود، زیرا همه این عوامل باعث شد که جمعیت شبه جزیره ایتالیا سقوط کند و سرزمین‌های فتح شده به شدت کم جمعیت و فقیر شود. کلف و حکومت دوک‌ها. در سال ۵۷۲، سی و پنج دوک در پاویا گرد هم آمدند تا از پادشاه کلف استقبال کنند. پادشاه جدید
آمدند تا از پادشاه کلف استقبال کنند. پادشاه جدید مرزهای پادشاهی را گسترش داد و فتح توشیا را تکمیل کرد و راونا را محاصره کرد. کلف سعی کرد سیاست آلبوین را به طور مداوم دنبال کند، که هدف آن شکستن نهادهای قانونی-اداری بود که در دوران استروگوت‌ها و حکومت بیزانس ایجاد شده بود. او با از بین بردن بسیاری از اشراف لاتین، از طریق اشغال زمین‌های آنها و به دست آوردن دارایی‌های آنها، به این مهم دست یافت. با این‌حال، او نیز در سال ۵۷۴ قربانی شد و توسط مردی از اطرافیانش که احتمالاً با بیزانسی‌ها تبانی کرده بود، کشته شد.
احتمالاً با بیزانسی‌ها تبانی کرده بود، کشته شد. پس از ترور کلف، پادشاه دیگری منصوب نشد و برای یک دهه دوک‌ها به عنوان پادشاهان مطلق در دوک‌نشین‌های خود حکومت کردند. در این مرحله، دوک‌ها صرفاً سران فاراها (خانواده‌های) مختلف مردم لومبارد بودند. آنها هنوز ارتباط چندانی با شهرها نداشتند، و صرفاً مستقل عمل می‌کردند، از طرفی تحت فشار رزمندگانی بودند، که اسماً تحت افرمان آنها بودند، تا به آنها اجازه غارت بدهند. وضعیت ناپایدار که در طول زمان تداوم یافت، منجر به فروپاشی نهایی ساختار سیاسی-اداری رومی-ایتالیایی شد که
نهایی ساختار سیاسی-اداری رومی-ایتالیایی شد که تقریباً تا زمان تهاجم برقرار ماند، به طوری که همان اشراف رومی-ایتالیایی مسئولیت اداره مدنی را حفظ کرده بود (همان‌طور که به عنوان نمونه اشاره شد توسط امثال کاسیودوروس). استقرار نهایی: اوداری، آگیلولف و تئودلیندا. پس از ده سال حکام جدا از هم، نیاز به یک سلطنت متمرکز قوی، حتی برای مستقل‌ترین دوک‌ها نیز، واضح شد.فرانک‌ها و بیزانسی‌ها فشار آوردند و لمباردها دیگر نمی‌توانستند ساختار قدرتی آنچنان روان داشته باشند که فقط برای هجوم در جستجوی غارت مفید بود. در سال ۵۸۴
فقط برای هجوم در جستجوی غارت مفید بود. در سال ۵۸۴ دوک‌ها موافقت کردند که پسر پادشاه کلف، اوداری را تاجگذاری کنند و نیمی از دارایی خود را به این پادشاه جدید تحویل دادند (و سپس احتمالاً حتی با سرکوب جدید رومی‌های باقیمانده و تصاحب دارایی‌های آنها). اوداری سپس توانست لمباردها را مجدداً سازماندهی کند و استقرار آنها را در ایتالیا تثبیت کند. او، مانند پادشاهان استروگوت، عنوان فلاویو را به خود داد، که با آن قصد داشت خود را حامی تمام رومیان در قلمرو لمبارد نیز معرفی کند.این یک فراخوان آشکار، ضد بیزانسی، به میراث
کند.این یک فراخوان آشکار، ضد بیزانسی، به میراث امپراتوری روم غربی بود. اوداری بیزانسی‌ها و همچنین فرانک‌ها را شکست نظامی داد و از ائتلاف با آنها خارج شد. این در واقع مأموریتی بود که دوک‌ها در زمان انتخابش به او سپرده بودند.در سال ۵۸۵ او فرانک‌ها را به پیه‌مونته مدرن راند و بیزانسی‌ها را بدان سمت راند که برای اولین بار از زمان ورود لمباردها به ایتالیا، درخواست آتش‌بس کنند. او نهایتاً آخرین سنگر بیزانس، ایزولا کوماسینا در دریاچه کومو، در شمال ایتالیا، را اشغال کرد. اوداری در سال ۵۹۰ درگذشت، احتمالاً به دلیل
کرد. اوداری در سال ۵۹۰ درگذشت، احتمالاً به دلیل مسمومیت در یک طرح و طبق افسانه ای که توسط پل شماس ثبت شده‌است.
حمدی نوح (؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۵۴) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عفت نصار (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرائد، باشگاه ورزشی زمالک، باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال صامسون‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;39182434&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-09T17:30:06Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42660745&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; محمد رضوان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
احمد راشد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
احمد یاسر ریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مصر و مصر بازی کرده‌است.
وائل ریاض (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراتس و باشگاه ورزشی الاهلی اشاره کرد.
احمد صابر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
سعفان الصغیر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
توستن (به معنای «دستیابی به موفقیت» در زبان ولوف) یک سازمان بین‌المللی غیردولتی سازمان ۵۰۱ (سی) ثبت شده در ایالات متحده است که مقر آن در داکار، سنگال است. مأموریت این سازمان «توانمندسازی جوامع برای توسعه و دستیابی به چشم‌انداز خود برای آینده و الهام بخشیدن به جنبش‌های مقیاس بزرگ منجر به عزت برای همه» در چندین کشور غرب آفریقا از جمله سنگال، گینه، گینه بیسائو، گامبیا، مالی و موریتانی است. توستن با تسهیل برنامه‌های آموزش غیررسمی مبتنی بر حقوق بشر، به ویژه برنامه توانمندسازی جامعه، که هدف آن حمایت و توانمندسازی
توانمندسازی جامعه، که هدف آن حمایت و توانمندسازی مشارکت کنندگان و جوامع برای رهبری توسعه خود است، رویکردی جامع و یکپارچه برای توسعه اتخاذ می‌کند. این سازمان با استخدام ۵۰۰ نفر برای تقویت و ترویج مشارکت جامعه در پروژه‌های مربوط به سوادآموزی، بهداشت، رفاه کودکان، حقوق بشر و دموکراسی، پایداری محیط زیست و توانمندسازی اقتصادی کار می‌کند. اگرچه توستن بیشتر به دلیل موفقیتش در تسریع در کنار گذاشتن شیوه‌های سنتی مضر، به ویژه بریدن آلت زنانه و کودک‌همسری، در سراسر آفریقا شناخته شده‌است، اما این سازمان همچنین به
آفریقا شناخته شده‌است، اما این سازمان همچنین به نتایج مثبتی در حوزه‌های تأثیرگذاری حکومت، آموزش، سلامت، توانمندسازی اقتصادی و محیط زیست، و همچنین در موضوعات حمایت از کودکان، توانمندسازی زنان و دختران، و رشد اولیه دوران کودکی… دست یافته‌است. . در سال ۲۰۰۷، توستن جایزه بشردوستانه کنراد ان. هیلتون، بزرگ‌ترین جایزه بشردوستانه جهان را به دلیل «کمک قابل توجهی که در کاهش درد و رنج بشری داشته‌است» دریافت کرد. پیشینه. توستن در سال ۱۹۹۱ توسط مولی ملچینگ، یک معلم آمریکایی و مدافع حقوق بشر، با هدف اصلی ارائه
معلم آمریکایی و مدافع حقوق بشر، با هدف اصلی ارائه برنامه‌های آموزشی جامع غیررسمی به جوامع روستایی در سنگال، تأسیس شد. ملچینگ و تیمی از متخصصان فرهنگی سنگالی با اتکا به بازخوردهای جوامع محلی، برنامه‌ای به نام برنامه توانمندسازی جامعه توسعه دادند، برنامه درسی که جوامع را با کار به زبان خودشان و استفاده از ترکیبی از روش‌های یادگیری، مانند گفتگو، تئاتر و رقص مدرن و سنتی آفریقایی درگیر می‌کند. این برنامه برای اولین بار در ۴۴ منطقه سنگالی راه اندازی شد و تا سال ۱۹۹۴ به ۳۵۰ گسترش یافت. قبل از سال ۱۹۹۷، اهداف شامل