payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و فرآیند انتخاب بازیگر، کار روی آنها را کنار گذاشت تا اینکه با یک مقاله خبری در مورد زندگی یک زندانی سابق مواجه شد. او در ابتدا می‌خواست منصور علی خان نقش اصلی را بازی کند، اما در طول فرآیند نگارش، از کارتی خواسته شد که نقش اصلی را بازی کند و بودجه بیشتر افزایش یافت. فیلمبرداری اصلی در دسامبر ۲۰۱۸ آغاز شد و تا آگوست ۲۰۱۹ به پایان رسید. بخش عمده‌ای از فیلم در شب فیلمبرداری شد. این فیلم بدون آهنگ است و موسیقی آن توسط سم سی. اس ساخته شده است. فیلمبرداری و تدوین به ترتیب توسط ساتیان سوریان و فیلومین راج انجام
به ترتیب توسط ساتیان سوریان و فیلومین راج انجام شد. فیلم «زندانی» در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹، پیش از جشنواره دیوالی، اکران شد. این فیلم با نقدهای مثبتی از منتقدان روبرو شد و با فروش ۱۰۵ کرور روپیه در سراسر جهان، به یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های تامیل سال ۲۰۱۹ تبدیل شد. این فیلم در اوت ۲۰۲۰ برای نمایش رسمی در جشنواره بین‌المللی فیلم هند تورنتو انتخاب شد. فیلم زندانی به زبان هندی با نام بهولا (۲۰۲۳) بازسازی شد.
رایوانی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، خواننده-ترانه‌پرداز و هنرمند رقص اهل تانزانیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی بنیانگذار و رئیس شرکت موسیقی «نکست لِـوِل میوزیک» است. رایوانی نخستین بازیگر تانزانیایی/آفریقایی است که در صحنه ام‌تی‌وی/ئی‌ام‌ای برنامه اجرا نمود، اولین هنرمند تانزانیایی با ۱۰۰ میلیون پخش در «بوم‌پلی» و تنها هنرمند تانزانیایی است که تاکنون «جایزه بی‌ئی‌تی» را برده‌است.
استان خودگردان آدیغیه (به لاتین: Adyghe Autonomous Oblast) یکی از ابلاست‌های خودمختار اتحاد شوروی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است که در سرزمین قفقاز شمالی واقع شده بود. این استان خودگردان از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۱ میلادی وجود داشت. استان خودگردان چرکس (آدیغیه) در ۲۷ ژوئیه ۱۹۲۲ در درون جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی در قلمروهای استان آزوف-دریای سیاه که عمدتاً توسط مردم آدیغیه ساکن شده بودند، تأسیس شد. در آن زمان کراسنودار مرکز اداری این استان بود. در ۲۴ اوت ۱۹۲۲، بی‌درنگ پس از ایجاد آن، به استان
در ۲۴ اوت ۱۹۲۲، بی‌درنگ پس از ایجاد آن، به استان خودگردان آدیغیه (چرکس) تغییر نام داد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۲۴، بخشی از سرزمین قفقاز شمالی شد. این استان در ژوئیه ۱۹۲۸ به استان خودگردان آدیغیه تغییر نام داد. در ۱۰ ژانویه ۱۹۳۴، این استان خودگردان بخشی از سرزمین جدید آزوف-دریای سیاه شد که از منطقه قفقاز شمالی جدا شد. شهر مایکوپ و مناطق اطراف آن به استان آدیغیه افزوده شد و مایکوپ مرکز اداری این استان خودمختار در سال ۱۹۳۶ تعیین شد. استان خودگردان آدیغیه زمانی که در ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۷ تأسیس شد بخشی از منطقه کراسنودار شد.
سپتامبر ۱۹۳۷ تأسیس شد بخشی از منطقه کراسنودار شد. در ۲۸ آوریل ۱۹۶۲، ناحیه تولا در سرزمین کراسنودار، به این استان افزوده شد و منطقه خودگردان به شکل کنونی آن درآمد. در ۳ ژوئیه ۱۹۹۱، این استان خودگردان به وضعیت جمهوری تحت صلاحیت فدراسیون روسیه ارتقا یافت و به جمهوری آدیغیه تغییر نام داد.
جواد روحی (۱۵ مهر ۱۳۷۰ – ۹ شهریور ۱۴۰۲) شهروند ایرانی و از بازداشت‌شدگان اهل آمل در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران بود. او در شهریور ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی نظام جمهوری اسلامی ایران بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب ساری به سه بار اعدام محکوم شده بود. این حکم، بعدتر در دیوان عالی کشور نقض و جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه انقلاب ساری ارسال شده بود. روحی در ۹ شهریور ۱۴۰۲، پس از انتقال از زندان در بیمارستان شهید بهشتی نوشهر درگذشت. نظریه پزشکی قانونی در مورد مرگ وی، «تداخلات دارویی با اشاره به تزریقات مکرر دارو
وی، «تداخلات دارویی با اشاره به تزریقات مکرر دارو توسط بهیار در بهداری زندان ساعاتی پیش از مرگ وی» اعلام شد. به گفتهٔ وکیل جواد روحی، جرم او «رقصیدن در تجمع اعتراضی و به آتش افکندن روسری چند زن معترض» بوده است. در دی ۱۴۰۱ کمیتهٔ پیگیری وضعیت بازداشت شدگان، در گزارشی به شرحِ «شکنجه‌هایِ ترسناک» جواد روحی پرداخته و نوشته بود او در زندانِ سپاه پاسداران برای گرفتنِ اعترافِ اجباری تحتِ فشار قرار گرفته و قدرتِ تکلم را بر اثرِ شکنجه از دست داده است. شکنجه. در دی ۱۴۰۱ کمیتهٔ پیگیری وضعیت بازداشت شدگان، در گزارشی
۱۴۰۱ کمیتهٔ پیگیری وضعیت بازداشت شدگان، در گزارشی به شرحِ «شکنجه‌هایِ ترسناک» جواد روحی پرداخته و نوشته بود او در زندانِ سپاه پاسداران برای گرفتنِ اعترافِ اجباری تحتِ فشار قرار گرفته و قدرتِ تکلم را بر اثرِ شکنجه از دست داده است. در بهمن ۱۴۰۱ —نمایندهٔ پارلمان و دبیرکل حزب کمونیست اسپانیا— در توییتی خواستار آزادی جواد روحی و لغو حکم اعدام او شد و گفت به کمپین فعالان حقوق بشری ایران پیوسته و کفالت وی را پذیرفته است. هم‌زمان عفو بین‌الملل اعلام کرد که جمهوری اسلامی باید فوراً «محکومیت ناعادلانه» و حکم اعدام
اسلامی باید فوراً «محکومیت ناعادلانه» و حکم اعدام عرشیا تک‌دستان، محمدمهدی محمدی‌فرد و جواد روحی را که زیر «شکنجه‌های هولناک (سپاه پاسداران)، از جمله شلاق، شوک الکتریکی، وارونه‌آویزان‌شدن و تهدید به مرگ با اسلحه قرار گرفته» لغو کند. به گفتهٔ این سازمان، روحی در نتیجهٔ شکنجه‌های جسمی و روانی دچار اختلال گفتاری و حرکتی، عوارض گوارشی، بی‌اختیاری ادرار و آسیب‌دیدگی عضلانی شده بود. یک ماه پس از مرگ روحی چند برگ از دست‌نوشته‌های او در زمان بازداشتش توسط آتنا دائمی در توییتر منتشر شد. خانوادهٔ جواد روحی صحت این
در توییتر منتشر شد. خانوادهٔ جواد روحی صحت این دست‌نوشته‌ها را تأیید کرده‌اند. روحی در این نوشته‌ها شکنجه‌های جسمی و روحی خود را از زمان بازداشت در شامگاه ۳۰ شهریور سال ۱۴۰۱ شرح داده و نوشته است که «تا صبح هدف ضرب و شتم و شکنجه با شوکر قرار گرفته است». به گفتهٔ او شدت شکنجه‌ها به حدی بوده که جای عمل جراحی کمرش در سال ۱۴۰۰ زیر مشت و لگد و ضربات شدید باز شده است. روحی در جای دیگری اشاره کرده که بازجوها سه شبانه‌روز به کف پاهایش شلاق و باتوم زده‌اند و بر اثر این ضربات، پای راستش فلج و بی‌حس شده است. او در
این ضربات، پای راستش فلج و بی‌حس شده است. او در نوشته‌هایش تأکید کرده که تمامی اعترافاتش دربارهٔ اتهامات آتش زدن قرآن، توهین به مقدسات و تخریب اماکن دولتی زیر شکنجه و از ترس جان بوده و در جایی دیگر نوشته: «با این طرز شکنجه شدید حتی قوی‌ترین و سالم‌ترین آدم‌های اجتماع تن به اعتراف اجباری می‌دهند چه برسد به بنده». درگذشت. جواد روحی در بامداد روز پنجشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۲ از زندان به بیمارستان شهید بهشتی نوشهر منتقل شد و پس از انتقال به بیمارستان جان باخت. قوه قضاییهٔ ایران دلیل مرگ روحی را اعلام نکرد و به این
ایران دلیل مرگ روحی را اعلام نکرد و به این توضیح کفایت کرد که او پس از آن‌که دچار تشنج شده به بیمارستان منتقل شده و با بی‌نتیجه بودن اقدامات درمانی درگذشته است. ساعتی پیش از اعلام رسمی خبر مرگ روحی، چند فعال حقوق بشر ضمن اعلام جان باختن او در شبکه‌های اجتماعی، مقام‌های قضایی و امنیتی ایران را به کشتن او متهم کرده بودند. براساس گزارش خبرگزاری میزان روحی روز چهارشنبه ۸ شهریور ساعت ۱۷:۳۰ به بهداری زندان مراجعه کرده و داروی دیکلوفناک و سرماخوردگی برایش تجویز شده است. او بار دیگر ساعت ۲۰:۰۰ همان روز به بهداری
است. او بار دیگر ساعت ۲۰:۰۰ همان روز به بهداری زندان مراجعه کرده و پس از ۱۵ دقیقه اکسیژن‌درمانی به بند بازگردانده شده است. به گفتهٔ هم‌بندی‌های روحی «او زمانی که به بند بازگردانده شد حالش اصلاً خوب نبود. باید حتماً به بیمارستان فرستاده می‌شد. اما هربار به بهداری زندان رفت او را به بند برگرداندند. توجهی به وضعیتش نکردند تا وقتی که کار از کار گذشت». در ادامهٔ گزارش میزان آمده است جواد روحی پس از آن‌که در ساعت ۳:۳۰ بامداد پنج‌شنبه ۹ شهریور دچار تشنج شد به بیمارستان بهشتی نوشهر منتقل شد. نظریه پزشکی قانونی در
بهشتی نوشهر منتقل شد. نظریه پزشکی قانونی در مورد مرگ جواد روحی، «تداخلات دارویی با اشاره به تزریقات مکرر دارو توسط بهیار در بهداری زندان ساعاتی پیش از مرگ وی» اعلام شد. وکیل جواد روحی درپی وصول نظریه پزشکی دربارهٔ علت فوت موکلش در زندان، پرونده‌ای علیه رئیس و بهیار زندان نوشهر به اتهام «قتل نفس» تشکیل و به دادسرا ارجاع داد. پیکر جواد روحی شامگاه ۹ شهریور در روستای کلیکان آمل به خاک سپرده شد. درخواست دیده‌بان حقوق بشر. دیده‌بان حقوق بشر، خواهانِ دخالتِ کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل در مرگ مشکوک جواد روحی شد.
حقیقت‌یاب سازمان ملل در مرگ مشکوک جواد روحی شد. سازمان دیده‌بان حقوق بشر طی بیانیه‌ای اعلام کرد که جواد روحی، به شدت تحت شکنجه بوده و به همین دلیل خواهان دخالت کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل در پرونده مرگ مشکوک او شد. این سازمان مستقل حقوق بشری از قول یک منبع آگاه گزارش کرده که جواد روحی در مدت بازداشت از سوی "اطلاعات سپاه شهرستان ساری" تحت شدیدترین شکنجه‌ها بوده است، از جمله اینکه به مدت ۴۰ روز او را در سلول انفرادی نگه داشته و به خانواده‌اش اطلاع نداده‌اند. او در طول بازداشت، مدت‌ها در «دمای زیر صفر» نگه
او در طول بازداشت، مدت‌ها در «دمای زیر صفر» نگه داشته شده است.
خطر اطلاعات "خطری است که از انتشار اطلاعات (واقعی) ناشی می‌شود که ممکن است سبب آسیب شود یا برخی از عوامل را قادر به ایجاد آسیب کند، همان طور که فیلسوف نیک بوستروم در سال ۲۰۱۱ تعریف کرد، در اطلاعات حساسیت موجود است، یک مثال می‌تواند دستورالعمل ایجاد یک سلاح گرمایی هسته‌ای باشد. طبقه‌بندی. باستروم انواع خطرهای اطلاعاتی زیر را در میان بسیاری از انواع دیگر پیشنهاد می‌کند:
خطر توسعه ساحلی ، چیزی است که بر محیط طبیعی توسط فعالیت‌ها و محصولات انسانی تأثیر می‌گذارد. همان‌طور که سواحل توسعه‌یافته‌تر می‌شوند، مولفه آسیب‌پذیری معادله افزایش می‌یابد زیرا ارزش بیشتری برای خطر وجود دارد. مؤلفه احتمال معادله نیز از نظر وجود ارزش بیشتر در ساحل افزایش می‌یابد، بنابراین احتمال وقوع وضعیت خطرناک بیشتر است. اساساً انسان‌ها با حضور خود خطر ایجاد می‌کنند. در یک مثال ساحلی، فرسایش فرآیندی است که به‌طور طبیعی در خلیج کانتربری به‌عنوان بخشی از ژئومورفولوژی ساحلی منطقه و جریان‌های قوی بلند ساحلی
ساحلی منطقه و جریان‌های قوی بلند ساحلی اتفاق می‌افتد. این فرایند زمانی به خطر تبدیل می‌شود که انسان با توسعه آن و ایجاد ارزش در آن منطقه، با آن محیط ساحلی تعامل داشته باشد. خطر طبیعی به عنوان آزاد شدن انرژی یا موادی تعریف می‌شود که انسان را تهدید می‌کند یا آنچه را که ارزش دارد. در یک بافت ساحلی، این خطرها از نظر زمانی و مکانی متفاوت است، از انتشار نادر، ناگهانی و عظیم انرژی و مواد مانند یک رویداد طوفانی بزرگ یا سونامی، تا انتشار مزمن مداوم انرژی و موادی مانند فرسایش بلندمدت ساحلی یا افزایش سطح دریا. این
فرسایش بلندمدت ساحلی یا افزایش سطح دریا. این نوع خطرهای ساحلی، به ویژه در مورد فرسایش و ویژگی‌های پیرامون فرسایش است که این مقاله روی آن تمرکز دارد.
خوشحال‌تر () ترانه‌ای است که توسط خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی اولیویا رودریگو نوشته و ضبط کرده‌است که به عنوان هشتمین آهنگ از اولین آلبوم استودیویی ترش رودریگو دیده می‌شود که در ۲۱ مه ۲۰۲۱ از طریق گفن رکوردز منتشر شد. این آهنگ توسط دن نیگرو تهیه شده‌است. از نظر موسیقایی، خوشحال‌تر یک تصنیف پیانوی فولک-پاپ است که بر روی یک تولید باس عمیق است. اشعار این آهنگ جزئیاتی از تلاش برای جدایی از یکدیگر است و در عین حال خودخواهانه آرزو می‌کند که شریک سابق خود کمتر از رابطه جدید خود راضی باشد. این آهنگ پس از انتشار
رابطه جدید خود راضی باشد. این آهنگ پس از انتشار ترش مورد تحسین منتقدان موسیقی قرار گرفت و بسیاری آن را به عنوان یکی از بهترین آهنگ‌ها و آهنگ‌های برجسته آلبوم نامیدند.
خطر زیست‌محیطی به ماده، حالت یا رویدادی گفته می‌شود که می‌تواند محیط طبیعی اطراف را تهدید کند یا بر سلامت افراد تأثیر منفی بگذارد، از جمله آلودگی و بلایای طبیعی مانند توفان و زلزله. خطرها را می‌توان در چهار نوع طبقه‌بندی کرد:
میندزیخوت (؛ ) شهری در استان لهستان بزرگ و مرکز اداری شهرستان میندزیخوت است. این شهر در کرانهٔ جنوبی رود وارتا در حدود ۷۵ کیلومتری غرب پوزنان واقع شده و ۱۰٬۹۱۵ جمعیت دارد. (آمار ۲۰۱۹). پس از تهاجم آلمان به لهستان در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال لهستان، عده‌ای از اهالی این شهر در نوامبر ۱۹۳۹ در جریان "اینتلیگنتساکتسیون" کشته شدند. نیروهای آلمان نازی یک زندان در این شهر ساخته بودند.
بمب (به ) یا لباس خنثی‌سازی مهمات انفجاری (ئی‌اودی) (به ) یا لباس انفجار (به )، یک لباس زرهی سنگین است که برای مقاومت در برابر فشار ایجاد شده توسط بمب و هر قطعه ای که ممکن است بعد از انفجار بمب تولید شود، طراحی شده‌است. این لباس معمولاً توسط پرسنل آموزش دیده‌ای که سعی در خنثی‌سازی بمب دارند استفاده می‌شود. برخلاف زره‌های بدن بالستیک، که معمولاً روی محافظت از تنه و سر تمرکز می‌کنند، لباس بمب باید از تمام قسمت‌های بدن محافظت کند، زیرا خطرات ناشی از انفجار بمب کل بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. قسمت‌هایی از لباس
بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. قسمت‌هایی از لباس بمب، برای حداکثر محافظت روی هم قرار می‌گیرند و لباس به روش‌های مختلف از بدن محافظت، و همچنین پرتابه‌های ناشی از یک وسیلهٔ منفجر شده را منحرف یا متوقف می‌کند. این لباس، فشار موج انفجاری که به فرد داخل لباس منتقل می‌شود را متوقف کرده یا تا حد زیادی کاهش می‌دهد. اکثر لباس‌های بمب، مانند لباس بمب پیشرفته، از لایه‌های کولار، فوم و پلاستیک برای انجام این عملکردها استفاده می‌کنند. به منظور به حداکثر رساندن محافظت، لباس‌های بمب با یک جفت دستکش قابل تعویض و اتصالات
لباس‌های بمب با یک جفت دستکش قابل تعویض و اتصالات محافظ مچ ارائه می‌شود. این کار، به دست‌های فردی که آن را پوشیده، تحرک و محافظت لازم برای کار می‌دهد و از آلودگی متقابل شواهد یافت شده (مانند اثر انگشت) جلوگیری می‌کند. تکنسین‌های ئی‌اودی لباس‌های بمب را در طول مراحل شناسایی، ایمن‌سازی یا رویه‌های اختلال در تهدیدات احتمالی یا تأیید شده انفجاری می‌پوشند. در صورت منفجر شدن دستگاه انفجاری تهدید کننده، چنین لباس‌هایی باید در برابر تکه‌تکه شدن، فشار بیش از حد انفجار و اثرات حرارتی و درجه سوم محافظت کنند. در عین
و اثرات حرارتی و درجه سوم محافظت کنند. در عین حال، این لباس می‌تواند به‌طور قابل توجهی مانع تحرک یا آگاهی موقعیتی فردی که در آن قرار دارد شود. طوریکه در متن بالا ذکر گردیده ، لباس بمب جهت محافظت تمام بدن طراحی شده است و این لباس ( طراحی جدید ) از هفت قسمت ساخته شده . ۱.کلاه ۲.ژاکت ۳.دستکش ۴.پشت بند ۵.بیضه بند ۶.ساق بند ( پاچه ها ) ۷.پا پوش ( کفش ها ) جهت سهولت در کار تکنیسین ( خنثی کننده ) بمب امکاناتی هم در لباس وجود دارد : ۱.تهویه هوا ( سرد کن ، بخار شکن ) در کلاه ۲.چراغ جهت دید بهتر در شب ۳.میکروفن جهت
) در کلاه ۲.چراغ جهت دید بهتر در شب ۳.میکروفن جهت صحبت کردن ۴.اسپیکر جهت پخش صدای تکنیسین ۵.برق اضطراری در زمان از کار افتادن باطری های اصلی‌ مسائل مربوط به ارگونومی. برای متوقف کردن مؤثر موج انفجار، لایه‌های ضخیم کولار، فوم و پلاستیک برای جلوگیری از آسیب جدی بدن مورد نیاز است. از آنجایی که کل بدن نیاز به محافظت دارد، لباس بمب به دست آمده سنگین است ( یا بیشتر) و گرما به حدی است که ریسک گرمازدگی جان فرد را به خطر می‌اندازد و حرکت را مختل می‌کند. به همین دلیل، اغلب یک نفر پس از شناسایی، لباس بمب را می‌پوشد
اغلب یک نفر پس از شناسایی، لباس بمب را می‌پوشد تا برای خنثی سازی به وسیله انفجاری نزدیک شود. وزن لباس غالباً با میزان محافظتی که می‌تواند ایجاد کند، رابطه مستقیم دارد؛ بنابراین طیف وسیعی از لباس‌های بمب‌گذاری در دسترس هستند تا سازمان‌ها بتوانند در صورت امکان حفاظت مورد نیاز را بدون تحمل وزن غیرضروری لباس انتخاب کنند. یک لباس بمب مینیمال شامل یک ژاکت، پیش‌بند و کلاه ایمنی است که وزن آن کمتر از می‌باشد. این موارد به عنوان موارد مناسب برای فعالیت‌های مین‌روبی ذکر شده‌اند اما برای فعالیت‌های مرتبط با ئی‌اودی
ذکر شده‌اند اما برای فعالیت‌های مرتبط با ئی‌اودی مناسب نیستند. مواد به کار رفته در یک لباس بمب، که آن لباس را واجد شرایط محافظت می‌کند، نمی‌تواند گرمای تولید شده توسط بدن را آزاد کند. نتیجه می‌تواند گرمازدگی باشد که منجر به بیماری، آشفتگی و کاهش توانایی فرد برای انجام وظیفه شود. جدیدترین مدل لباس‌های بمب شامل سیستم‌های خنک‌کننده با باتری برای جلوگیری از گرمازدگی است. یک مطالعه سازنده ادعا می‌کند که سیستم‌های خنک‌کننده داخلی در لباس‌های بمب و به کاربر کمک می‌کنند تا یک ساعت (حتی در یک محیط بسیار گرم) در
می‌کنند تا یک ساعت (حتی در یک محیط بسیار گرم) در دمای قابل کار باقی بماند.
الژبیتا ژایونتسوونا (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "وابانک"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "" و "سکسمیشن" اشاره نمود.
کفر شلال (به عربی: کفرشلال) روستایی است که در شهرستان صیدا در کشور لبنان واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال آئودا یک باشگاه فوتبال لتونی است که در بالاترین سطح فوتبال لتونی (لیگ برتر فوتبال لتونی) بازی می‌کند. آنها در ککاوا، نزدیک پایتخت، ریگا مستقر هستند. افتخارات. جام حذفی فوتبال لتونی
استخر بی‌انتها (؛ اینفینیتی پول) فیلم دلهره‌آور علمی تخیلی به نویسندگی و کارگردانی برندون کراننبرگ است. این یک محصول مشترک بین‌المللی با بازی الکساندر اسکاشگورد، میا گاث و کلوپاترا کولمن است. این فیلم درباره یک نویسنده و همسرش در تعطیلات است که پس از یک حادثه رانندگی، فرهنگ تاریک یک کشور را کشف می‌کنند. این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ساندنس در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳ داشت و در ۲۷ ژانویه در ایالات متحده اکران شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و از فضاسازی و کارگردانی
سوی منتقدان دریافت کرد و از فضاسازی و کارگردانی کراننبرگ تمجید شد. داستان. رمان‌نویس «جیمز فاستر» و همسرش «اِم»، زمانی را در استراحتگاهی در کشور ساحلی خیالی «لی تولکا» می‌گذرانند، و در آنجا جشنواره‌ای محلی در حال برگزاری است. نزاع مزمن زناشویی این زوج زمانی به اوج خود می‌رسد که «گابی»، یکی از طرفداران تنها رمانی که جیمز تا به امروز منتشر کرده‌است، از آن‌ها دعوت می‌کند تا با او و همسرش «آلبان» ملاقات کنند. این چهار نفر شام می‌خورند و تصمیم می‌گیرند روز بعد را با رانندگی در حومه شهر بگذرانند، اگرچه به آن‌ها
با رانندگی در حومه شهر بگذرانند، اگرچه به آن‌ها هشدار داده شده‌است که گردشگران باید همیشه در محوطه استراحتگاه بمانند. در یک ساحل، هنگامی که جیمز پشت درخت ادرار می‌کند، گابی به‌طور غیرمنتظره او را از پشت می‌گیرد و به او دست‌کام می‌دهد. پس از یک روز طولانی آفتاب‌گرفتن و آشپزی، گردشگران در حالت مستی به هتل خود بازمی‌گردند. در طول مسیر، جیمز به‌طور تصادفی با یک مرد محلی برخورد می‌کند و او را می‌کشد. گابی اصرار دارد که آنها نمی‌توانند با پلیس تماس بگیرند، زیرا این کشور فاسد است و آنها در امان نخواهند بود. روز
این کشور فاسد است و آنها در امان نخواهند بود. روز بعد، جیمز دستگیر می‌شود و به او گفته می‌شود که مجازات جرم او برای کشتن و فرار کردن از محل حادثه، مرگ به دست نخستین پسر فرد کشته‌شده‌است. با این حال، این کشور دارای یک سیستم قضایی منحصر به فرد است که به موجب آن مجرمان می‌توانند با پرداخت هزینهٔ هنگفتی شبیه‌سازی شوند، سپس نسخهٔ شبیه‌سازی‌شدهٔ آن‌ها به جای خود فرد کشته می‌شود. جیمز که همسرش ثروتمند است، هزینه‌ای را می‌پردازد و سپس کشته‌شدن بدل خود را نظاره می‌کند. اِم از کل ماجرا وحشت‌زده می‌شود و می‌خواهد
اِم از کل ماجرا وحشت‌زده می‌شود و می‌خواهد فوراً آنجا را ترک کند، اما جیمز از تماشای این صحنه هیجان‌زده می‌شود و می‌خواهد بماند. او گذرنامهٔ خود را پنهان می‌کند و ادعا می‌کند که آن را گم کرده‌است و همسرش را تشویق می‌کند که به ایالات متحده بازگردد. جیمز اقامت خود را یک هفته تمدید می‌کند و دوباره با گابی و آلبان روبرو می‌شود. آن‌ها او را با گروه کوچکی از گردشگران غربی آشنا می‌کنند که همگی به جنایات سنگین محکوم شده‌اند و برای تماشای کشته‌شدن نسخه‌های شبیه‌سازی‌شدهٔ خود پول پرداخت کرده‌اند. این افراد سالانه به
خود پول پرداخت کرده‌اند. این افراد سالانه به این استراحتگاه بازمی‌گردند، مرتکب جنایات فجیعی می‌شوند و برای تماشای سلاخی بدل‌های خود به دولت پول می‌دهند. در طی چند روز آینده، آن‌ها جیمز را تشویق می‌کنند تا به یک جنایتکار لیبرتین تبدیل شود، و او را تشویق می‌کنند تا مردم محلی را بکشد، در عیاشی‌ها و ارجی‌های مستی شرکت کند و کارکنان هتل را مورد آزار قرار می‌دهد. یک شب، جیمز فریب داده می‌شود تا با کلونی از خودش وحشیانه رفتار کند، که او گمان می‌کرد یک کارآگاه پلیس باشد که در ابتدا او را دستگیر کرده بود. در یک
باشد که در ابتدا او را دستگیر کرده بود. در یک لحظه شفافیت و وحشت، جیمز پاسپورت مخفی خود را پس می‌گیرد و سعی می‌کند فرار کند، اما گروه توریستی او را مورد حمله قرار می‌دهند و او را از اتوبوسی که او را به فرودگاه می‌برد، می‌ربایند. گابی فاش می‌کند که او را رقت‌انگیز می‌بیند و این گروه از او برای سرگرمی خود سوء استفاده می‌کنند، به این امید که او را به یک توریست قاتل تبدیل کنند. او به یک بیابان نزدیک فرار می‌کند. گابی هنگام فرار به پای او شلیک می‌کند. پس از ساعت‌ها سرگردانی، جیمز در مزرعه‌ای غش می‌کند، جایی که
سرگردانی، جیمز در مزرعه‌ای غش می‌کند، جایی که یک خانواده محلی او را برای بهبودی می‌برند. او در حالتی روان‌گردان، یک سری توهمات را تجربه می‌کند. هنگامی که او دوباره قدرت خود را به دست می‌آورد، دوباره با گروه گابی مواجه می‌شود که به او دستور می‌دهند یک نسخه از خودش را بکشد تا تغییر شکلش کامل شود. او در ابتدا قبول نمی‌کند، اما زمانی که کلون قصد کشتن او را دارد، جیمز او را تا حد مرگ کتک می‌زند. به عنوان پاداش، گابی سینه برهنه خود را در معرض دید جیمز قرار می‌دهد و او را به شیردادن دعوت می‌کند. روز بعد، در حالی
و او را به شیردادن دعوت می‌کند. روز بعد، در حالی که آنها به ایالات متحده بازمی‌گردند، سایر گردشگران به‌طور معمولی در مورد کارهای آینده خود صحبت می‌کنند، در حالی که جیمز به وضوح از وقایع چند روز گذشته متزلزل شده‌است. او که در فرودگاه منتظر پروازش است، تصمیم می‌گیرد به جای آن عقب بماند. او به استراحتگاه بسته برمی‌گردد و در میان بارش باران‌های موسمی تنها می‌نشیند. تولید. توسعه. برندون کراننبرگ فیلمنامهٔ اصلی فیلم «"Infinity Pool"» را نوشت و قصد داشت کارگردانی آن را نیز بر عهده بگیرد. تا ماه مه ۲۰۱۹، یک محصول
آن را نیز بر عهده بگیرد. تا ماه مه ۲۰۱۹، یک محصول مشترک بین‌المللی بین کانادا، مجارستان و فرانسه با برنامه‌ریزی اولیه برای تصویربرداری در پایان سال ۲۰۱۹ راه‌اندازی شد. تا نوامبر ۲۰۲۰، مکان‌های فیلم‌برداری در کرواسی و مجارستان انتخاب شدند و فیلم‌برداری به سال ۲۰۲۱ عقب افتاد. در ژوئن ۲۰۲۱ اعلام شد که توزیع توسط اِلِوِیشن پیکچرز در کانادا و نئون در ایالات متحده انجام می‌شود. انتخاب بازیگران. در ژوئن ۲۰۲۱ مشخص شد که الکساندر اسکاشگورد در نقش اصلی بازی می‌کند. زمانی که فیلمبرداری شروع شد، حضور بازیگران دیگر
زمانی که فیلمبرداری شروع شد، حضور بازیگران دیگر شامل میا گاث، توماس کرچمان، آماندا بروگل، کارولین بولتون، جان رالستون، جف ریکتز، جلیل لسپرت و رودریک هیل اعلام شد. فیلم‌برداری. تصویربرداری اصلی به مدت پنج هفته، از ۶ سپتامبر ۲۰۲۱، در استراحتگاه «آمادریا پارک» در شیبنیک، کرواسی انجام شد. تولید پس از ۱۲ روز فیلم‌برداری به مجارستان منتقل شد و در آنجا فیلمبرداری به پایان رسید. پس‌تولید در کانادا انجام شد و انتظار می‌رفت در نیمه دوم سال ۲۰۲۲ تکمیل شود. انتشار. "استخر بی‌انتها" نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره
بی‌انتها" نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۳ داشت، و توسط نئون در ایالات متحده در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ اکران شد. نخستین نمایش اروپایی آن در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین بود. درجه‌بندی. برای اکران در ایالات متحده، یک قطعه اولیه از فیلم درجه‌بندی «NC-17» را از انجمن سینمایی آمریکا دریافت کرد. نئون به هیئت تجدید نظر سازمان درجه‌بندی و رتبه‌بندی اعتراض کرد، اما رتبه‌بندی تغییر نکرد. پس از تدوین مجدد، فیلم به درجهٔ «R» دست یافت. بازخورد. فروش گیشه. "استخر بی‌انتها" در نخستین روز اکران خود از ۱٫۸۳۵
"استخر بی‌انتها" در نخستین روز اکران خود از ۱٫۸۳۵ سینما ۱٫۱ میلیون دلار فروش داشت. این فیلم برای اولین بار به ۲٫۷ میلیون دلار رسید، و در رتبهٔ هشتم گیشه قرار گرفت که در آن کراننبرگ از اکران داخلی فیلم ۲۰۲۲ پدرش، "جنایات آینده" (۲٫۴ میلیون دلار) پیشی گرفت. فیلم در آخر هفته دوم خود با ۹۰۰٫۰۰۰ دلار از ده فیلم برتر گیشه خارج شد. پاسخ انتقادی. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «C–» را در مقیاس «A+» تا «F» دادند، در حالی که آن‌هایی که در نظرسنجی پست‌ترک شرکت کردند ۵۲٪ نمره مثبت به آن
در نظرسنجی پست‌ترک شرکت کردند ۵۲٪ نمره مثبت به آن دادند و ۲۸٪ گفتند که قطعاً آن را توصیه می‌کنند. دیوید فیر از "رولینگ استون"، در نقد خود پس از نمایش فیلم در ساندنس، آن را با «خشم، لبه و حساسیت طنزی منحرف‌شده‌ای که منحصر به فرد است» دانست و فیلمنامه و کارگردانی، و همچنین اجراهای بازیگران اصلی را تحسین کرد. منتقد "نیویورک تایمز"، ژانت کاتسولیس، می‌نویسد: «سوررئال، پیچیده و گاهی اوقات بیمارکننده، "استخر بی‌انتها" نشان می‌دهد که در حالی که «کراننبرگِ پدر» ممکن است به متلاشی‌کردن بدن ما توجه داشته باشد، پسرش
است به متلاشی‌کردن بدن ما توجه داشته باشد، پسرش بیشتر نگران تخریب آن است. استر زاکرمن از "ونتی فر" بازی‌های بازیگران (مخصوصاً گاث) را ستایش کرد، اما به‌طور کلی پاسخ انتقادی متوسطی نسبت به فیلم داد و اظهار داشت که این فیلم «تحریک‌آمیز [و] با تسویه‌حسابی مشکوک» است. کتی والش با مقایسه فیلم با "متصرف" در نقد مثبت خود برای "لس آنجلس تایمز"، نوشت که "استخر بی‌انتها" «از نظر وسعت از نسخهٔ پیشین خود فراتر می‌رود، که روایت آن بزرگتر، واضح‌تر، خنده‌دارتر و به طرز شریرانه‌ای منحرف‌تر است». میگان ناوارا از "بلادی
شریرانه‌ای منحرف‌تر است». میگان ناوارا از "بلادی دیسگاستینگ" به فیلم نقد مثبت داد و نوشت: «حس سبک کروننبرگی، همراه با حس بی‌وقفهٔ ترس و تنش و دو سرنخ کاملاً فریبنده و فاسد، تضمین می‌کند که این آب‌های تحریک‌آمیز ارزش ورود به درون آن را داشته باشند». در یک نقد منفی، مایکل اوسالیوان از "واشینگتن پست" از داستان فیلم نقد کرد و نوشت که «کراننبرگ برخی از بدترین افراط و تفریط‌های پدرش را به ارث برده‌است: خشونت نابالغ و فتیشیستی، و جنسی‌سازی بی‌رویه». در نقد منفی دیگری از "هالیوود ریپورتر"، دیوید رونی ادعا کرد که
از "هالیوود ریپورتر"، دیوید رونی ادعا کرد که فیلم «فاقد محتوا و دارای داستانی احمقانه است». "ایندی‌وایر" فیلم را کم‌عمق، سرد و آهسته‌رو» توصیف کرد. مائه عبدالباکی از "اسکرین رنت" به این فیلم امتیاز ۲ از ۵ داد و احساس کرد که «داستان آن درهم‌وبرهم است و انسجام ندارد». روبن بارون از "لوپر" خاطرنشان کرد که «تلاش فیلم برای تفسیر فرهنگی سطحی است» و این فیلم دلیل کمی برای تماشاگران برای اهمیت‌دادن به «شخصیت‌های نفرت‌انگیز» آن می‌دهد، اگرچه بارون عملکرد گاث را تحسین کرد.
مجمع اقلیم آسیب‌پذیر یا مجمع آب و هوای آسیب‌پذیر ، مشارکت جهانی کشورهایی است که به‌طور نامتناسبی تحت تأثیر پیامدهای دگرگونی‌های آب و هوایی قرار دارند. این مجمع به اثرات منفی تغییر اقلیم در نتیجه آسیب‌پذیری‌های اجتماعی-اقتصادی و محیطی می‌پردازد. این کشورها فعالانه به دنبال یک راه حل محکم و فوری برای تشدید تغییرهای اقلیمی در داخل و بین‌المللی هستند. مجمع اقلیم آسیب‌پذیر برای افزایش مسئولیت‌پذیری کشورهای صنعتی در قبال پیامدهای تغییرهای اقلیمی جهانی شکل گرفت. همچنین هدف آن اعمال فشار بیشتر برای اقدام برای
همچنین هدف آن اعمال فشار بیشتر برای اقدام برای مقابله با این چالش است که شامل اقدامات محلی کشورهایی است که مستعد تلقی می‌شوند. رهبران سیاسی درگیر در این مشارکت «از وضعیت خود به عنوان آسیب‌پذیرترین افراد در برابر تغییرهای اقلیمی استفاده می‌کنند تا در میز مذاکره به مراتب بالاتر از وزن خود قرار بگیرند». دولت‌هایی که مجمع اقلیم آسیب‌پذیر را بنیان‌گذاری کردند با تعهدهای ملی برای پیگیری توسعه کم‌کربن و کربن خنثی موافقت کردند. تأسیس. این مجمع توسط دولت مالویو پیش از گردهمایی تغییرات اقلیمی سازمان ملل ۲۰۰۹ در