payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روبن فرناندز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه فوتبال وارزیم، و باشگاه فوتبال سنت ترویدنس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال و تیم ملی فوتبال پرتغال ب بازی کرده‌است. تیم ملی. فرناندز در سال ۲۰۰۶، سه بازی ملی برای تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال انجام داد. اولین بازی او در ۵ اکتبر، در پیروزی ۶–۰ مقابل سائوتومه و پرنسیپ برای بازی‌های لوسوفونی بود که به میدان رفت.
خوزه ادگار آندراده دا کاستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اونیائو، باشگاه فوتبال موریرنز، باشگاه ورزشی ماریتیمو، و باشگاه ورزشی ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال بازی کرده‌است. زندگی شخصی. خواهر کوچکتر کاستا، اریکا، در همان پست برای تیم زنان ماریتیمو بازی می‌کرد. پیوند به بیرون. National team data
لازار روسیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال موریرنز، باشگاه ورزشی براگا، و باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال صربستان بازی کرده‌است. دوران باشگاهی. سال‌های اولیه. روسیچ که در کراگویواتس به دنیا آمد، برای باشگاه‌های شهر خود یعنی رادنیچکی کراگویواچ، اف کی رادنیچکی نیش و اف بازی کرد. براگا. در ژوئن ۲۰۱۶، او با قراردادی ۵ ساله با مبلغ ۷۵۰۰۰۰ یورو به براگا از لیگ برتر فوتبال
با مبلغ ۷۵۰۰۰۰ یورو به براگا از لیگ برتر فوتبال پرتغال رفت. روسیچ اولین بازی خود را برای براگا در افتتاحیه لیگ، در ۱۴ اوت ۲۰۱۶، در برد ۱–۰ مقابل ویتوریا گیمارش انجام داد.در ۱۹ سپتامبر، او اولین گل خود را در باخت ۳–۱ مقابل بنفیکا زد. ناسیونال. در دسامبر ۲۰۱۸، روسیچ که برای کل فصل استفاده نشده‌بود به تیم ناسیونال در یک سطح پایین‌تر قرض داده شد. در اولین بازی خود در ۷ ژانویه، به دنبال چالشی که با لوکاس فرانچا داشت، در بیمارستان بستری شد.اما برای بازی بعدی مقابل بلننسش بازگشت. موریرنز. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۹، روسیچ
بلننسش بازگشت. موریرنز. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۹، روسیچ قراردادی سه ساله با موریرنز امضا کرد و براگا نیمی از حقوق اقتصادی خود را حفظ کرد.
مارکو بایشینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا و باشگاه فوتبال مافرا اشاره کرد. دوران باشگاهی. بایشینیو که در آرودا دوس وینوس، ناحیه لیسبون به دنیا آمد، بیشتر دوران جوانی خود را در باشگاه فوتبال اسپورتینگ و برای مدت کوتاهی در باشگاه فوتبال بنفیکا گذراند. در تابستان ۲۰۱۱، بایشینیو به باشگاه فوتبال مافرا از دسته سوم پیوست. در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۵، پس از چهار فصل بازی معمولی برای مافرا که با کسب عنوان قهرمانی در سطح سوم فوتبال پرتغال
که با کسب عنوان قهرمانی در سطح سوم فوتبال پرتغال به پایان رسید، قراردادی دو ساله با باشگاه لیگ برتری پاسوژ د فریرا امضا کرد. سرمربی این باشگاه در زمان عقد قرارداد، خورخه سیمائو، سرمربی سابق مافرا بود که سابقه همکاری با بایشینیو را داشت. بایشینیو قرارداد خود را در ژانویه ۲۰۱۶ تا تابستان ۲۰۱۹ تمدید کرد. او اولین گل خود را در لیگ برتر در ۵ دسامبر همان سال در جریان پیروزی ۲ بر ۱ مقابل باشگاه فوتبال بوآویشتا، در حالی‌که در پست هافبک دفاعی وارد بازی شده‌بود به ثمر رساند. پس از سقوط پاسوژ در سال ۲۰۱۸، او چهار گل
رساند. پس از سقوط پاسوژ در سال ۲۰۱۸، او چهار گل زد تا به آنها کمک کند تا به عنوان قهرمان بازگردند (پنج بار در تمام مسابقات) و سپس قرارداد جدیدی در ژوئن ۲۰۱۹ امضا کرد.
باشگاه فوتبال والمیرا یا به اختصار والمیرا یک باشگاه فوتبال لتونیایی است که در لیگ برتر فوتبال لتونی، بالاترین بخش فوتبال لتونی بازی می‌کند. این باشگاه در شهر والمیرا مستقر است. با قهرمانی در لیگ ۱ لتونی (سطح دوم فوتبال لتونی) در سال ۲۰۱۷، این تیم پس از ۱۴ سال عدم حضور لیگ برتر فوتبال لتونی (۲۰۱۷–۲۰۰۳) به این لیگ در سال ۲۰۱۸ صعود کرد. تاریخچه. یکی از باشگاه سابق و تیم اصلی شهر والمیرا که از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۳ فعال بود باشگاه فوتبال گاویا والمیرا بود که در سال ۱۹۹۰ فینال مسابقات فوتبال جمهوری شوروی سوسیالیستی
۱۹۹۰ فینال مسابقات فوتبال جمهوری شوروی سوسیالیستی لتونی را به دست آورد و پس از بازگرداندن استقلال لتونی در لیگ برتر فوتبال لتونی ادامه داد. با این حال، پس از فصل ۱۹۹۳ گاویا از لیگ برتر فوتبال لتونی سقوط کرد و در اواسط دهه ۱۹۹۰ یعنی ۱۹۹۳ در حالی که در لیگ ۲ بازی می‌کرد، منحل شد. باشگاه فعلی در سال ۱۹۹۶ با نام والمیرا اف‌کی (باشگاه فوتبال والمیرا) تأسیس شد. در لیگ ۱ (دومین سطح برتر فوتبال لتونی) شرکت کرد. این تیم در لیگ ۱، دوم شد و به والمیرا این امکان را داد که با تیم نهم جدول ده تیمهٔ لیگ برتر فوتبال لتونی
که با تیم نهم جدول ده تیمهٔ لیگ برتر فوتبال لتونی به رقابت پلی آف صعود/سقوط بپردازد. باشگاه فوتبال اسکونتو - متال برای یک مقام در دسته برتر فوتبال لتونی. در بازی اول در شهر ریگا اسکونتو-متال ۱ بر ۰ پیروز شد، اما والمیرا در بر حریف غلبه کرد و ۲ بر ۰ پیروز شد و در مجموع ۲–۱ پیروزی بدست آورد. به این ترتیب اولین حضور را در لیگ برتر فوتبال لتونی به دست آورد. والمیرا در اولین فصل خود در لیگ برتر فوتبال لتونی در سال ۱۹۹۷ موفق شد از بین ۹ تیم با بهتر بودن نسبت به دو تیم ضعیف تر در رده هفتم قرار بگیرد. فصل بعد حتی
تیم ضعیف تر در رده هفتم قرار بگیرد. فصل بعد حتی موفق‌تر نیز بود زیرا تیم در لیگ برتر فوتبال لتونی پنجم شد و همین نتیجه در سال ۱۹۹۹ تکرار شد. هزاره جدید، مشکلات مالی را برای باشگاه فوتبال والمیرا به همراه داشت. پس از فصل ۲۰۰۳، تیم مجبور شد لیگ برتر فوتبال لتونی را به دلیل مشکلات مالی ترک کند و از آن زمان در لیگ ۱(سطح دوم برتر فوتبال لتونی) بازی کرد و توجه بیشتری به پرورش استعدادهای جوان داشت. چندین بازیکن سابق والمیرا در تیم ملی فوتبال لتونی بازی کرده اند. اینها شامل ویتس ریمکوس، ویکتور موروزس، گاتیس
اند. اینها شامل ویتس ریمکوس، ویکتور موروزس، گاتیس کالنیش، دنیس رومانوف و ماریس اسمیرنوف هستند. برای بیش از ده سال(۲۰۰۳ تا ۲۰۱۵) والمیرا یک تیم متوسط در لیگ ۱ بود. از سال ۲۰۱۰، تحت سرپرستی گاتیس گرگلیس، تعدادی از بازیکنان جوان محلی پیشرفت سریعی را تجربه کردند و این تیم به یکی از قدرتمندان لیگ ۱ تبدیل شد. در سال ۲۰۱۶ این سازمان ورزشی با نام "SO Valmiera Glass / Vidzemes Augstskola" یا " Valmiera Glass ViA " تأسیس شد. با نام اسپانسر قدیمی تیم والمیرا و دانشگاه Vidzeme که میراث فوتبال والمیرا را به ارث برد.
Vidzeme که میراث فوتبال والمیرا را به ارث برد. همچنین باشگاه بسکتبال مدرسه به والمیرا گِلس وی‌ای پیوست. در سال ۲۰۱۷ بهترین گلزنان این تیم آلویس دوبوف و نیکس ساوانیکس بودند که به والمیرا گلس وی‌ای کمک کردند تا با اختلاف ۱۰ امتیازی لیگ اول لتونی (سطح دوم فوتبال لتونی) را قهرمان کند. در سال ۲۰۱۸، والمیرا گِلس وی‌ای به لیگ برتر فوتبال لتونی بازگشت. یکی از بزرگترین قراردادهای خارج از فصل برای این تیم، بازگشت گاتیس کالنیش به زادگاهش بود، اما این مهاجم کهنه‌کار بیشتر به دلیل مصدومیت از میادین دور بود. این تیم در
به دلیل مصدومیت از میادین دور بود. این تیم در لیگ رقابت سختی دست و پنجه نرم کرد و در ده بازی ابتدایی لیگ تنها یک امتیاز کسب کرد. این منجر به تصمیم برای جایگزینی سرمربی قدیمی گرگلیس با مربی اوکراینی نیکولای تروباچوف (میکولا تروباچوف) شد. در سال ۲۰۱۹ تاماز پرتیا مربی گرجستانی جایگزین او شد. در سال ۲۰۲۰ باشگاه به "والمیرا اف‌سی" (باشگاه فوتبال والمیرا) تغییر نام داد، بنا بر گزارش‌ها به دلیل اینکه والمیرا به دلیل مشکلات مالی وارد یک فرایند حفاظت قانونی شده‌است.
پدرو سا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وارزیم اشاره کرد. دوران باشگاهی. سا در پووا د وارزیم متولد شد و در سن ۹ سالگی به رده‌های پایه باشگاه فوتبال وارزیم پیوست. او اولین فصل بزرگسالی خود را با هشت بازی در دسته سوم در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ گذراند و در سه فصل بعد به‌طور منظم بازی کرد. در آخرین فصل در سگوندا لیگا، او همچنین در دو بازی برای تیم دوم آنها در لیگ منطقه اول اتحادیه فوتبال پورتو ظاهر شد. قبل از فصل ۱۷–۲۰۱۶، سا با پورتیموننسه از همان
شد. قبل از فصل ۱۷–۲۰۱۶، سا با پورتیموننسه از همان لیگ قرارداد امضا کرد. در ژوئیه ۲۰۱۸، دادگاهی در پووا د وارزیم به باشگاه قبلی دستور داد تا مقداری از هزینه انتقال را به Foot Emotions، مشاورین نقل و انتقالات سا، بپردازد. تیم آلگاروه در اولین سال حضور خود به عنوان قهرمان، صعود کرد. سا اولین بازی خود در لیگ برتر فوتبال پرتغال را در ۷ اوت ۲۰۱۷ انجام داد و در جریان برد خانگی ۲ بر ۱ را در برابر بواویشتا ۹۰ دقیقه در میدان بود. او در ۲۷ بازی دیگر در طول فصل بازی کرد و در ۲۳ اکتبر در تساوی ۳–۳ در باشگاه فوتبال
کرد و در ۲۳ اکتبر در تساوی ۳–۳ در باشگاه فوتبال ویتوریا گلزنی کرد.
ژوائو پدرو آلمیدا ماچادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی و ویتوریا گیمارش اشاره کرد.
آندره آندره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا، باشگاه فوتبال پورتو، باشگاه فوتبال وارزیم، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده‌است. تیم ملی. آندره نماینده پرتغال در تیم ملی زیر ۱۹ سال بود. او اولین بازی خود را با این تیم در ۳۱ مارس ۲۰۱۵ انجام داد و در دقیقه ۶۶ به جای آدرین سیلوا در شکست دوستانه ۰–۲ مقابل تیم ملی فوتبال کیپ ورد به میدان رفت. آندره
مقابل تیم ملی فوتبال کیپ ورد به میدان رفت. آندره اولین گل خود را در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ برای تیم زیر ۱۹ سال به ثمر رساند و پاس ویرینیا را به گل تبدیل کرد. این گل در جریان پیروزی ۲ بر صفر مقابل لوکزامبورگ در استادیوم جوزی بارتل وارد دروازه شد. زندگی شخصی. پدر آندره، آنتونیو نیز یک فوتبالیست و یک هافبک بود. او بیش از یک دهه در باشگاه فوتبال پورتو بازی کرد و با پرتغال در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ ظاهر شد.
لانگ آیلند پاور آثوریتی () به لیپا ["lie-pah"]، یک زیرمجموعه شهری از نیویورک است که مالک سیستم انتقال برق و توزیع برق است که به تمام لانگ آیلند و بخشی از شهر نیویورک معروف راکاوی خدمات‌رسانی می‌کند. لیپا در اصل بر اساس قانون نیروی لانگ آیلند در سال ۱۹۸۵ برای به‌دست‌آوردن زیرساخت‌های برق و گاز طبیعی شرکت لانگ آیلند لایتینگ (لیلکو) پس از لغو نیروگاه هسته‌ای شورهم ایجاد شد. لیپا سیستم انتقال برق لیلکو را در ماه مه ۱۹۹۸ خریداری کرد، در حالی که بقیه زیرساخت‌های مربوط به گاز طبیعی لیلکو با بروکلین یونین گاز ادغام
به گاز طبیعی لیلکو با بروکلین یونین گاز ادغام شدند تا کی‌اسپن را تشکیل دهند. قبل از سال ۲۰۱۴، زیرساخت‌های برق و گاز طبیعی لیپا تحت نام خود اداره می‌شد، اگرچه کی‌اسپن زیرساخت‌های برق و گاز طبیعی خود را تحت یک قرارداد مدیریت قبلی با لیپا تا سال ۲۰۰۷ اداره می‌کرد. کی‌اسپن در سال ۲۰۰۷ با نشنال گرید آمریکا ادغام شد و نشنال گرید تا سال ۲۰۱۳ فعالیت بخش زیرساخت الکتریکی تجارت لیپا را آغاز کرد. نشنال گرید کنترل بخش زیرساخت الکتریکی تجارت لیپا را در پایان فعالیتش در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۳ به پابلیک سرویس واگذار کرد. از ۱
۳۱ دسامبر ۲۰۱۳ به پابلیک سرویس واگذار کرد. از ۱ ژانویه ۲۰۱۴، لیپا با گروه پابلیک سرویس مستقر در نیوجرسی قرارداد دارد تا زیرساخت‌های الکتریکی لیپا را از طرف لیپا برای مدت ۱۲ سال اداره کند. کی‌اسپن هنوز زیرساخت گاز طبیعی در لانگ آیلند را اداره می‌کند. سیستم الکتریکی لانگ آیلند لیپا به بیش از ۱٫۱ میلیون مشتری در شهرستان‌های نساو و سافک و شبه‌جزیره راکاوی در کویینز خدمات ارایه می‌دهد. لیپا هیچ نیروگاه تولید یا دارایی گاز طبیعی خرده فروشی در لانگ آیلند را ندارد یا اداره نمی‌کند، اگرچه بسیاری از نیروگاه‌های
یا اداره نمی‌کند، اگرچه بسیاری از نیروگاه‌های تولید برای تأمین نیازهای تأمین برق با لیپا قرارداد دارند. لیپا به عنوان «مالک، اپراتور و/یا سازمان صورت‌حساب» برای ۲۷ تأسیسات تولید برق در لانگ آیلند در کتاب طلایی ۲۰۱۸ اپراتور سیستم مستقل نیویورک، در مجموع برای حدود ۵۰۴۸ مگاوات ظرفیت پلاک نام، فهرست شده‌است.
گل‌دوزی اوکراینی یا وایشیوکا جایگاه مهمی در میان شاخه‌های مختلف هنرهای تزئینی اوکراینی دارد. گل‌دوزی، تاریخی غنی در اوکراین دارد و مدت‌ها است در لباس‌های محلی اوکراین ظاهر می‌شود و همچنین در عروسی‌های سنتی اوکراینی و جشن‌های دیگر نقش داشته‌است. گل‌دوزی اوکراینی که در سراسر کشور ظاهر می‌شود بسته به منطقه مبدأ متفاوت است. از پولتاوا، کی‌یف، و چرنیهیف در شرق، تا وولین و پولیسیا در شمال غربی، تا بوکووینا، و منطقهٔ هوتسول در جنوب غربی، این طرح‌ها دارای تاریخچهٔ طولانی هستند که نقوش و ترکیبات تزئینی و همچنین
طولانی هستند که نقوش و ترکیبات تزئینی و همچنین رنگ‌ها و انواع کوک‌های مورد علاقهٔ آن‌ها را مشخص می‌کنند. تاریخچه. گل‌دوزی یک سنت باستانی و نمادین در اوکراین است. در سال ۵۱۳ پیش از میلاد، هرودوت، مورخ مشهور یونانی، در توصیف حملۀ داریوش، اشاره کرد که قوم تراسیایی‌ها-داسی‌ها که در منطقۀ کنونی بالکان و غرب اوکراین زندگی می‌کردند، از گل‌دوزی برای تزئین لباس‌های خود استفاده می‌کردند. کاوش‌های شهرهای قرن اول پس از میلاد نمونه‌هایی از لباس‌های گل‌دوزی شده را در قلمرو اوکراین نشان داده‌ است. دیگر نمونه‌های اولیۀ
اوکراین نشان داده‌ است. دیگر نمونه‌های اولیۀ گل‌دوزی شامل نقوش الهۀ پیش از مسیحیت، مانند بِرِهینیا است. نمونه‌هایی از گل‌دوزی قرن یازدهم میلادی در کلیسای جامع سنت سوفیا در کی‌یف بر روی دیوار‌نگاره‌ها و مینیاتورها وجود دارد. بسیاری از این نمونه‌های اولیه شباهت‌های مشخصی به گل‌دوزی‌های محلی در طول تاریخ دارند. گل‌دوزی اوکراینی تا قرن نوزدهم میلادی یک هنر روزمره در زندگی مردم عادی بود، زمانی که بیشتر به یک هنر پیشه‌وری تبدیل شد. گل‌دوزی بیشتر برای تزیین لباس و پارچه و برای تزیین منازل و کلیساها استفاده می‌شد.
پارچه و برای تزیین منازل و کلیساها استفاده می‌شد. محصولات گل‌دوزی شده، به ویژه روشنیک، برای یک سری از مراسم و آیین‌های اوکراین بسیار نمادین هستند. بیشتر گل‌دوزی برای لباس استفاده می‌شد؛ البسۀ اصلی که با گل‌دوزی تزیین می‌شدند پیراهن یا ویشیوانکا بودند. پیراهن را بیشتر روی آستین‌ها و همچنین روی یقه و سینه و سرآستین با گل‌دوزی تزیین می‌کردند. سایر لباس‌ها نیز از جمله روسری، دامن، پیشبند، کلاه و شلوار مردانه، کاپشن بدون آستین، کوژوخ و کوژوشانکا (پالتو پوست‌گوسفند)، حمایل، اوچیپوک و… بودند. در برخی مناطق
حمایل، اوچیپوک و… بودند. در برخی مناطق ملحفه‌‌ها نیز گل‌دوزی می‌شدند. به غیر از لباس، دیگر وسایلی که با گل‌دوزی تزیین می‌شوند، حوله، رومیزی، روکش نیمکت‌ها، حجاب و دستمال‌سر و روبالشی هستند. بسیاری از این اقلام برای تزئین فضای داخلی کلیساها استفاده می‌شوند، به عنوان مثال پوششی برای مراسم دینی یا پوششی برای شمایل‌ها. به گفته مری دولیسزنی، یک فعال اوکراینی-کانادایی، تلاش‌های اتحاد جماهیر شوروی برای روسی‌سازی به هنر گل‌دوزی اوکراینی‌ها ضربه زد. به دلیل تلاش برای از بین بردن هنر گل‌دوزی اوکراینی، اوکراینی‌های
از بین بردن هنر گل‌دوزی اوکراینی، اوکراینی‌های دور از وطن برای مستندسازی الگوها و احیای این هنر تلاش کردند. بیشتر این تحقیقات در مؤسسات مطالعات اوکراینی در دانشگاه هاروارد و دانشگاه تورنتو انجام شد. گل‌دوزی عامیانه نمادین بود و با تعداد زیادی از باورها، افسانه‌ها و خرافات از جمله اعتقادات مربوط به حفاظت و باروری مرتبط بود. شکل لوزی یک نقوش رایج است و نمایانگر زمین کاشت‌شده و باروری زنان است. در اوکراین، گل‌دوزی توسط زنان توسعه یافت و معمولاً تا به امروز به عنوان یک فعالیت زنانه باقی مانده‌ است. به ندرت زنی
یک فعالیت زنانه باقی مانده‌ است. به ندرت زنی وجود داشت که تا حدی به آن تسلط نداشته باشد. هم در اوکراین و هم در جوامع اوکراینی دور از وطن محبوب هستند، به طوری که کلوپ‌های گل‌دوزی زیادی وجود دارند. گل‌دوزی به عنوان یک سرگرمی ملی شناخته می‌شود و بخشی از هویت فرهنگی و ملی اوکراین است. تنوع. گل‌دوزی اوکراینی از منطقه‌ای به منطقۀ دیگر یا حتی روستایی به روستای دیگر تنوع زیادی دارد. با این حال، اکثر گل‌دوزی‌ها به‌طور کلی برای اکثر اوکراینی‌ها مشابه هستند. حتی با وجود این تنوع، سبک‌های سوزن‌دوزی که در سرتاسر
با وجود این تنوع، سبک‌های سوزن‌دوزی که در سرتاسر اوکراین یافت می‌شوند، وقتی با هم جمع شوند، نشان‌دهندۀ یک سبک مشخص ملی اوکراین از گل‌دوزی هستند. قرمز و سیاه رایج‌ترین رنگ‌های گل‌دوزی اوکراینی بودند. گل‌دوزی عامیانه اوکراینی به دلیل تنوع زیاد تکنیک‌های آن قابل توجه است. اوکراین مرکزی و شرقی. در بخش مرکزی و شرقی اوکراین، گل‌دوزی معمولاً از اشکال هندسی و تزئینات گیاهی تشکیل شده‌ است. طیف رنگی نقوش بسیار ظریف و از نظر جزئیات بسیار متنوع است. در منطقۀ پولتاوا، رنگ‌ها معمولاً شامل رنگ‌های آبی کم رنگ، سفید،
رنگ‌ها معمولاً شامل رنگ‌های آبی کم رنگ، سفید، اُخرایی روشن، سبز کم رنگ و خاکستری هستند. محصولات پولتاوا به ویژه به دلیل گل‌دوزی «سفید بر سفید» و گل‌دوزی مشبک‌‌کار خود مشهور هستند. طرح رنگ قرمز، قرمز-آبی (یا قرمز-مشکی) نقش مهمی در گل‌دوزی‌های مرکزی و شرقی-اوکراین ایفا می‌کنند، همان‌ گونه که تقریباً در سراسر اوکراین این کار را انجام می‌دهند. اوکراین غربی. در غرب اوکراین، به ویژه در منطقۀ هوتسول، برای گل‌دوزی از تزئینات هندسی و رنگ‌های تند کاملاً متضاد استفاده می‌کنند. علاوه بر کوک-ضربدری که امروزه به‌طور
می‌کنند. علاوه بر کوک-ضربدری که امروزه به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد، هنوز هم کوک سوزن‌بافی زینتی به نام «نیزینکا» وجود دارد که عمدتاً در قسمت پشتی پارچه اجرا می‌شود و نوعی جلوۀ «توید» (پارچۀ پشم و نخ راه راه) می‌دهد. این یکی از قدیمی‌ترین دوخت‌های سنتی اوکراینی است که در ترکیب با مناطق از پیش تعیین‌شدۀ موادِ پس‌زمینۀ سفید که از طریق نخ‌های متراکم چیده‌شده به چشم می‌خورد، و بر نقش یکدست برش-واضح الگوهای اصلی تأکید می‌کند. در منطقۀ لمکو، قدیمی‌ترین گل‌دوزی‌ها با نقوش خطیِ قرمز و قرمز-آبی اجرا
گل‌دوزی‌ها با نقوش خطیِ قرمز و قرمز-آبی اجرا می‌شد. با گذشت زمان رنگ‌های دیگری مانند آبی، سبز و زرد نیز اضافه شد. در منطقۀ بویکو، گل‌دوزی‌ها از نقوش هندسی سادۀ قرمز-آبی در نواحی غربی، تا نقوش هندسی و/یا گل‌دار عریض و متراکم در نواحی شرقی و جنوبیِ قلمروشان، متنوع بود. بویکوها همچنین به‌خاطر اسموکینگ‌های (تزیین روی لباس که با جمع کردن بخشی از مواد به شکل چین‌های تنگ و چسباندن آن‌ها به هم با دوخت‌های موازی به شکل زینتی ایجاد می‌شود.) چین‌دوزی شده‌شان به نام «بریژکی» که عمدتاً در اطراف یقه‌ها و سرآستین‌های
«بریژکی» که عمدتاً در اطراف یقه‌ها و سرآستین‌های پیراهن‌های زنانه و مردانه و همچنین در امتداد لبه‌های بالای پیش‌بند زنانه یافت می‌شد، شهرت داشتند. گل‌دوزی‌های بوکووینا یکی از غنی‌ترین گل‌دوزی‌ها در سراسر اوکراین است که اغلب از ترکیب ۹ رنگ یا بیشتر استفاده می‌شود، از جمله نخ‌های فلزی نقره‌ای و طلایی و همچنین دانه‌های شیشه‌ای رنگی؛ ضمناً از تعدادی کوک نیز استفاده می‌کنند. سوزن‌دوزی «پوکوتیا» نیز غنی و پیچیده و همچنین بسیار متنوع بود. قرمز رنگ غالب در بسیاری از سبک‌های گل‌دوزی در این منطقه بود که معمولاً با
از سبک‌های گل‌دوزی در این منطقه بود که معمولاً با نخ‌های پشمی ضخیم فرآوری شده خانگی کار می‌کردند و گاهی اوقات برای تاکید به آن‌ها رنگ‌های زرد، سبز و آبی نیز اضافه می‌شد. اگر چه کوک-ضربدری غیرمعمول نبود، اما تکنیک قدیمی‌تر و سنتی‌تر به اصطلاح «کوک مجعد» بود (در واقع در بسیاری از مناطق جنوب غربی اوکراین بسیار محبوب است). در برخی از نقاط پوکوتیا و همسایۀ پودولیا، نقوش عریضی از گل‌دوزی‌های سفید روی سفید با کار پیچیده همراه با مشبک‌کار رایج بود. گل‌دوزی‌های پودولیا از بسیاری جهات مشابه بوکووینا و پوکوتیا بود،
از بسیاری جهات مشابه بوکووینا و پوکوتیا بود، با تفاوت‌های محتاطانه و در عین حال قابل تشخیص در تمهیدات رنگ، نقوش و قرارگیری که به این شیوه آن‌ها را متمایز می‌کرد. در هالیچینا، انواعی از سبک‌های گل‌دوزی وجود دارد که مختص مکان‌های منحصر به فرد بود، به‌ طوری‌ که با دیدن تکه‌ای از گل‌دوزی، امکان اشتباه در منشأ آن وجود ندارد. اوکراین شمالی. در شمال غربی و شمال اوکراین (از جمله قلمرو قومی-تاریخی اوکراینیِ لهستان) سنت‌های سوزن‌دوزی نسبتاً دست نخورده از قدیمی‌ترین زمان‌ها حفظ شده‌ است. قرمز، و همچنین قرمز-آبی و
زمان‌ها حفظ شده‌ است. قرمز، و همچنین قرمز-آبی و قرمز-مشکی طرح‌های رنگی غالب در گل‌دوزی‌های هندسی باستانی این مناطق شمالی اوکراین بودند که عمدتاً در ردیف‌های متراکم یک کوک سوزن‌بافی افقی (به نام «زاوولیکانیا») اجرا می‌شد که نوارهایی افقی از الگوها را ایجاد می‌کند که یادآور بافتنی است. نقوش گل نیز در شمال محبوب هستند و از رنگ‌های قرمز، قرمز-آبی یا قرمز-سیاه به عنوان نوارهای سوزن-بافته استفاده می‌شود، اما در تکنیک بسیار جدیدتر از کوک-ضربدری استفاده می‌شود.
سید محمدرضا همدانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
میرزا حسن خان ساعدالوزاره از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
کورینا، کورینا یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ است ماجرای فیلم در سال ۱۹۵۹ در مورد مردی بیوه (ری لیوتا) است که یک پرستار خانه (ووپی گلدبرگ) را برای مراقبت از دخترش (تینا میجرینو) استخدام می‌کند. این فیلم توسط جسی نلسون در اولین کارگردانی فیلم بلندش نوشته و کارگردانی شد. این آخرین فیلمی بود که دان آمچی در آن بازی کرد. او اندکی پس از اتمام فیلمبرداری درگذشت. در راتن تومیتوز دارای امتیاز ۳۷٪ بر اساس ۱۹ بررسی است. این فیلم در باکس آفیس موفق نبود و در مقابل بوجه ۲۲ میلیون دلاری در ایالات متحده ۲۰ میلیون
بوجه ۲۲ میلیون دلاری در ایالات متحده ۲۰ میلیون دلار فروخت. داستان. پس از مرگ همسر منی سینگر، دختر کوچکش مالی تنها می‌شود. برای مراقبت از مالی او زنی به نام کورینا واشینگتن را استخدام می‌کند. او مالی را از خلوت خود خارج کرده و به آنها راه جدیدی برای زندگی می‌آموزد …
کریگ پاوسون (زاده ۲ مارس ۱۹۷۹) داور حرفه‌ای فوتبال اهل انگلستان است که عمدتاً در لیگ برتر قضاوت می‌کند و در سال ۲۰۱۳ به هیئت داوران گروه منتخب و همچنین در لیگ فوتبال ارتقا یافته است. او در یورک‌شر جنوبی زندگی می‌کند و عضو اتحادیه فوتبال شهرستان شفیلد و هالمشر است.
تک‌لاکه‌پوش زنکویچ (Monoplacophorus zenkevitchi) گونه‌ای از تک‌لاکه‌ای‌ها (monoplacophoran) است، یک نرم‌تن خاره‌چسب دریایی شبیه نرم‌تنان سطحی. تنها از یک نمونه جمع‌آوری شده از عمق ۲۰۰۰ متری در اقیانوس آرام، شمال آب‌سنگ جانستون و غرب هاوایی شناخته شده‌است.
سر جرج یانگ (; – ) سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او همنام است با نام خیابان یانگ، جاده اصلی در تورنتوی کنونی، کانادا، که در سال ۱۷۹۳ توسط معاونفرماندار کل انتاریو، جان گریوز سیمکو نامگذاری شد. یانگ به عنوان یک متخصص در راه‌های رومی شناخته می‌شد: "او مردی ادیب و عضو انجمن باستانی‌ها بود، که خاطرات بسیار خوبی در مورد جاده‌ها و اردوگاه‌های رومی در ارتباط با برخی اکتشافات به آنها ابلاغ کرد. از این رو، نامگذاری خیابان یانگ به نام او مناسب بود، زیرا این خیابان دقیقاً چنین جاده ای است. وی همچنین برندهٔ
خیابان دقیقاً چنین جاده ای است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
فورج قالب باز (به انگلیسی: Open Die Forging) یا آهنگری قالب باز، آهنگری اسمیت، آهنگری دستی یا آهنگری قالب مسطح نیز به آن گفته می‌شود، عملی است که در آن یک چکش به قطعه کار که روی سندان ثابت قرار می‌گیرد، ضربه می‌زند و تغییر شکل می‌دهد. به عبارتی فورج قالب باز فرایند شکل دهی گرم است که در آن فلز با چکش کاری یا فشار دادن بین قالب‌های مسطح یا ساده شکل می‌گیرد. فورج قالب باز نام خود را از این واقعیت گرفته‌است که قالب‌ها (به عبارتی سطوحی که با قطعه کار در تماس هستند) قطعه کار را محصور نمی‌کنند و به آن اجازه حرکت
قطعه کار را محصور نمی‌کنند و به آن اجازه حرکت می‌دهند _ به جز جایی که قالب‌ها با آن تماس دارند _ جریان پیدا کند؛ بنابراین اپراتور باید قطعه کار را جهت و موقعیت دهد تا به شکل مورد نظر برسد. قالب‌ها معمولاً به شکل مسطح هستند، اما برخی از آنها دارای یک سطح مخصوص برای عملیات‌های تخصصی هستند. به عنوان مثال، قالب ممکن است دارای سطح گرد، مقعر یا محدب باشد یا دارای ابزاری برای ایجاد سوراخ یا ابزار برش باشد. از این نظر که قطعه کار توسط قالب‌ها محصور نمی‌شود و خود قالب‌ها بیشتر شبیه ابزارهایی با شکل‌ها و پروفیل‌های
بیشتر شبیه ابزارهایی با شکل‌ها و پروفیل‌های ساده هستند تا شبیه به قالب‌های محصور شده با قالب‌های بسته متفاوت است. محصول خارج شده از فرایند آهنگری قالب باز به‌صورت سطح مقطع هندسی نسبتاً ساده‌ای دارند مانند: دیسک، حلقه، شمش، توپ‌ها، شش ضلعی، صفحه یا شفت. این فرایند لبه بندی نامیده می‌شود زیرا معمولاً در انتهای قطعه کار انجام می‌شود. رایج‌ترین متریال‌ها از جنس فولاد و آلیاژهای آن هستند؛ اما فلزاتی از جمله آلیاژهای مس، نیکل و تیتانیوم نیز قادرند با این روش شکل بگیرند. پیشینه. قدمت هنر آهنگری حداقل به ۴۰۰۰ سال
بگیرند. پیشینه. قدمت هنر آهنگری حداقل به ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد و احتمالاً قبل از آن می‌رسد. فلزاتی مانند برنز و آهن توسط انسان اولیه برای تولید ابزار دستی و سلاح‌های جنگی ساخته شد. آهنگرهای قرن نوزدهم به ویژه در آهنگری با قالب باز آهن فرفورژه ماهر بودند. از آنجایی که آهن فرفورژه فقط در گرمای زیاد تولید می‌شد، آهنگرها در جوشکاری چکشی ماهر شدند و بسیاری از آهنگری‌های شفت‌های بزرگ با وزن ۱۰ تن و بیشتر به تدریج با فرایند آهنگری و جوشکاری چکشی ساخته شدند. اختراع فرایند ساخت فولاد بسمر (به انگلیسی: Bessemer
فرایند ساخت فولاد بسمر (به انگلیسی: Bessemer steel) در سال ۱۸۵۶ یک پیشرفت بزرگ برای صنعت آهنگری آهنی بود. آهنگرها اکنون منبع عظیمی از فولاد ارزان قیمت برای تولید مقادیر حجمی آهنگری داشتند. پذیرفته شده‌است که اولین آهنگرهای فولادی حفره ای با استفاده از فرایند قالب بسته در ایالات متحده در سال ۱۸۶۲ برای تولید قطعات برای هفت تیر (به انگلیسی: Colt revolver) آغاز شد. امروزه چکش‌های هیدرولیک و هوای کنترل‌شده توسط کامپیوتر داریم که سطح جدیدی از کنترل و کارایی آهنگری را نشان می‌دهند. طراحی به روز شده اخیر بخاری‌های
را نشان می‌دهند. طراحی به روز شده اخیر بخاری‌های القایی، همچنین با بهره‌گیری از قدرت محاسباتی مدرن، به افزایش پیشرفت در صنعت آهنگری کمک می‌کند. صنعت آهنگری قادر است طیف وسیعی از اجزاء را در مواد مختلف برای استفاده در صنایع هوافضا، خودروسازی، معدن، کشاورزی و انرژی تولید کند. مزایا. فورج قالب باز یک تکنیک مهم برای بسیاری از انواع تولید است. این روش اجازه تا شکل دهی خشن و تکمیلی فلز، معمولاً فولاد و آلیاژهای فولادی را می‌دهد. این فرایند نیاز به قالبی دارد که از طرفین باز باشد و به قطعه کار اجازه دهد در هنگام
طرفین باز باشد و به قطعه کار اجازه دهد در هنگام ضربه زدن آزادانه در جهت جانبی حرکت کند. این نوع طراحی همچنین امکان آهنگری قطعات کار بسیار بزرگ، در برخی موارد با وزن زیاد و طول و عرض زیاد را فراهم می‌کند. برخی از فورج‌های قالب باز می‌توانند قطعاتی با وزن ۱۵۰ تن آمریکایی (۱۳۶ تن متریک) و ۸۰ فوت یا بیشتر (۲۴٫۴ متر) طول را در خود جای دهند. آهنگری قالب باز نیز ممکن است دانه را جهت افزایش استحکام در جهت مورد نیاز قرار دهد. فرایند آهنگری قالب باز علاوه بر شکل‌دادن به فلز اهداف بسیاری را انجام می‌دهد. این فرایند