payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اریش موریتز فون هورن‌بوستل (به آلمانی: Erich Moritz von Hornbostel) (زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۸۷۷ – درگذشتهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۵) موسیقی‌دان، اتنوموزیکولوگ و پژوهشگر موسیقی اهل اتریش بود. او به دلیل فعالیت‌های پیشرو در اتنوموزیکولوژی و همچنین سیستم طبقه‌بندی سازهای موسیقی که با همکاری کورت زاکس انجام داده‌است، شهرت دارد. زندگی‌نامه. اریش موریتز فون هورن‌بوستل، ۲۵ فوریه سال ۱۸۷۷ در وین متولد شد. مادرش «هلن ماگنوس» خواننده و پدرش قاضی دادگستری بود. هورن‌بوستل نخستین آموزش‌های موسیقی و نوازندگی پیانو را ابتدا از مادر و سپس
موسیقی و نوازندگی پیانو را ابتدا از مادر و سپس از یوهانس برامس که دوست خانوادگی آن‌ها بود، فراگرفت. پس از آن هارمونی و آهنگسازی را نزد «ماندی چوسکی» آموخت. چند سال بعد به شهر هایدلبرگ آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ شیمی مشغول شد و مدرک دکترای خود را در این رشته دریافت کرد. پس از آن به برلین سفر کرد و نزد موسیقی‌شناس مشهور کارل اشتومپف به تحصیل موزیکولوژی پرداخت. فعالیت‌ها. هورن‌بوستل پس از مدتی به عنوان همکار و معاونِ استاد خود در مؤسسهٔ روان‌شناسی برلین مشغول به کار شد و در رشته‌هایی نظیر روان‌شناسی تجربی
به کار شد و در رشته‌هایی نظیر روان‌شناسی تجربی و موزیکولوژی تطبیقی به پژوهش پرداخت. موزیکولوژی تطبیقی در سال ۱۸۹۰ به شکلی نوظهور در آمریکا مطرح شد. هورن‌بوستل تصمیم گرفت با اقتباس از آن، فرم تازه‌تری که امروزه به اتنوموزیکولوژی شهرت دارد، ارائه کند. کارل اشتومپف و هورن‌بوستل برای نخستین‌بار از ترکیب موسیقی و اتنولوژی، اتنوموزیکولوژی را مطرح کردند. در همان زمان یک پزشک متخصص زنان با نام «اتو آبراهام» با آن‌ها همکاری خود را آغاز کرد. هورن‌بوستل و همکارانش نخستین پژوهش‌های خود را در مؤسسهٔ روان‌شناسی دانشگاه
پژوهش‌های خود را در مؤسسهٔ روان‌شناسی دانشگاه برلین آغاز کردند. پس از مدتی به این نتیجه رسیدند که برای گسترش و ادامهٔ تحقیقات خود، به دستگاه ضبط صدا نیاز دارند. آن‌ها نخستین دستگاه «فنوگراف» که توسط ادیسون اختراع شده بود را تهیه کردند و جمع‌آوری موسیقی‌های مختلف از کشورهای دنیا را آغاز کردند. ضبط و جمع‌آوری این موسیقی‌ها به مرور گسترش یافت و پس از مدتی دستگاه کامل‌تری با نام «فنوگرام آرشیو» ساخته شد. هورن‌بوستل در سال ۱۹۰۵ نخستین مدیر آرشیو فنوگرام برلین ( انستیتو موزیکولوژی) شد. او همچنین در سال ۱۹۱۴،
( انستیتو موزیکولوژی) شد. او همچنین در سال ۱۹۱۴، سیستم طبقه‌بندی سازهای موسیقی را که توسط ویکتور شارل ماهیون پایه‌گذاری شده بود، با همکاری کورت زاکس تکمیل کرد که با عنوان هورن‌بوستل-زاکس شهرت دارد. پژوهش‌ها و مطالعات هورن‌بوستل و همکارانش مورد توجه دانشمندان و استادان دانشگاه برلین قرار گرفت. او در سال ۱۹۱۷ به سمت استادی دانشگاه برلین منصوب شد. وی برای نخستین‌بار رشتهٔ موسیقی‌شناسی تطبیقی را به دانشگاه برلین وارد کرد و به آموزش شاگردانی در این زمینه پرداخت و به مرور این رشته توسط شاگردان او در کشورهای
و به مرور این رشته توسط شاگردان او در کشورهای مختلف دنیا گسترش یافت. در اواسط جنگ جهانی اول هورن‌بوستل به خدمت سربازی اعزام شد. او که در این زمان افسر توپخانه بود، پس از مدتی به اسارت درآمد. وی بعد از گذراندن دوران اسارت، به آلمان بازگشت و به نیروی دریایی منتقل شد و تا پایان جنگ در یک زیردریایی مشغول خدمت بود. در این مدت فعالیت‌های انستیتوی موزیکولوژی برلین راکد ماند اما هورن‌بوستل حتی زمان جنگ نیز به تحقیقات خود ادامه داد و همیشه دستگاه فنوگراف خود را به همراه داشت. او در زمان اسارت آهنگ‌های محلی اقوام
همراه داشت. او در زمان اسارت آهنگ‌های محلی اقوام مختلفی که در آن بازداشتگاه اسیر بودند را ضبط کرد و به آرشیو موسیقی خود افزود. تجزیه و تحلیل‌های هورن‌بوستل بر روی این آهنگ‌ها مورد توجه واقع شد و هنوز هم توسط پژوهشگران مورد استفاده قرار می‌گیرد. هورن‌بوستل در علوم طبیعی نیز به موفقیت‌هایی دست یافت. او مطالعاتی بر روی حس شنوایی انسان، از نظر فیزیکی و روان‌شناسی انجام داد. وی همچنین به پژوهش‌هایی بر روی حس بویایی موجودات زنده از نظر فیزیولوژی و روان‌شناسی پرداخت. او این تحقیقات را در راستای گسترش فعالیت‌های
او این تحقیقات را در راستای گسترش فعالیت‌های موزیکولوژی خود انجام می‌داد. هورن‌بوستل بر روی زبان و خط اقوام مختلف نیز مطالعه کرد. او تحقیقات و نتایج مطالعات خود را با جزئیات یادداشت و ثبت می‌کرد و معتقد بود که حتی صحبت‌های خصوصی و خودمانی را نیز باید مکتوب کرد چون ممکن است روزی به‌کار بیاید. از جمله این مکتوبات، نامه‌های خصوصی هورن بوستل است که رساله‌ای طولانی و آموزنده است. از سال ۱۹۲۰ به دلیل وضعیت بد اقتصادی، انستیتو موزیکولوژی هورن‌بوستل دچار محدودیت شد و کمک‌های مالی وزارت فرهنگ آلمان به این مؤسسه قطع
و کمک‌های مالی وزارت فرهنگ آلمان به این مؤسسه قطع شد. در این هنگام کارل اشتومپف و هورن‌بوستل برای جلوگیری از تعطیلی انستیتو موزیکولوژی، کل مؤسسه را به دولت واگذار کردند. پس از مدتی کارل اشتومپف به دلیل کهولت سن از فعالیت کناره‌گیری کرد اما هورن‌بوستل نیز نتوانست مانند قبل به فعالیت خود در این مؤسسه که حالا دیگر دولتی شده بود، ادامه دهد. در سال ۱۹۳۳ با به روی کار آمدن حزب ناسیونال سوسیالیست به رهبری هیتلر، کار برای هورن‌بوستل سخت‌تر شد. او مدتی را به دلیل بیماری قلبی در سوئیس سپری کرد. دولت آلمان نازی به
بیماری قلبی در سوئیس سپری کرد. دولت آلمان نازی به بهانهٔ این‌که مادر او یهودی است، مستمری وی را قطع و از بازگشتش به آلمان جلوگیری کرد. پس از مدتی دانشگاه نیویورک از وی برای تدریس دعوت کرد. هورن‌بوستل به نیویورک رفت اما آب و هوای آن‌جا به او نساخت و پس از مدتی به اروپا بازگشت. او در این زمان به انگلستان سفر کرد و تا پایان عمر در این کشور ماند. فعالیت‌ها و آثار هورن‌بوستل بر شاگردان و همکارانش از جمله فریتز بوز، هنری کاول، جورج هرتزوگ، هانس هیکمن، هاینریش هوسمان، میسیسلاو کولینسکی، یاپ کونست، رابرت لاخمان،
میسیسلاو کولینسکی، یاپ کونست، رابرت لاخمان، کورت زاکس و ماریوس اشنایدر تأثیر داشته است. هورن‌بوستل در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۳۵ در شهر کمبریج انگلستان درگذشت.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; هرگز دوباره نمی رقصم (به انگلیسی: Never Gonna Dance Again ) سومین آلبوم استودیویی کره‌ای ته-مین خواننده کره‌ای است. این شامل دو بخش است، "Act 1" و "Act 2" ، که بعداً در آلبوم بسته بندی مجدد، "هرگز دوباره نمی رقصم (نسخه توسعه یافته) گردآوری شدند." ")" .
ارتش آزادی‌بخش ملی مقدونیه (NLA)، یک سازمان شبه‌نظامی جدایی‌طلب بود که در جمهوری مقدونیه در سال ۲۰۰۱ فعالیت می‌کرد و از نزدیک با ارتش آزادی‌بخش کوزوو (KLA) در ارتباط بود. این سازمان، پس از جنگ مقدونیه در سال ۲۰۰۱، از طریق قرارداد اوهرید، که حقوق و خودمختاری بیشتری را به آلبانیایی‌های مقدونیه می‌داد، خلع سلاح شد. شرح. ارتش آزادی‌بخش ملی مقدونیه در پاییز ۱۹۹۹ تأسیس شد و در ابتدا توسط فرماندهٔ سابق ارتش آزادی‌خواه علی آحمتی، برادرزادهٔ یکی از بنیان‌گذاران KLA، رهبری می‌شد. NLA در آغاز فعالیت خود، بی سر و صدا
رهبری می‌شد. NLA در آغاز فعالیت خود، بی سر و صدا عمل می‌کرد تا این‌که شروع به درگیری آشکار با ارتش و پلیس مقدونیه کرد. هدف اعلام‌شدهٔ NLA حقوق برابر برای اقلیت آلبانیایی در مقدونیه بود. فرماندهان ارشد ارتش ملی مقدونیه تأکید داشتند که «ما نمی‌خواهیم ثبات و تمامیت ارضی مقدونیه را به خطر بیندازیم، اما تا زمانی که حقوق اولیهٔ خود را به‌دست نیاوریم و تا زمانی که به‌عنوان مردمی با حقوق برابر در مقدونیه پذیرفته شویم، در جنگی چریکی خواهیم جنگید.» دولت مقدونیه مدعی شد که NLA یک سازمان تروریستی افراطی است که
مدعی شد که NLA یک سازمان تروریستی افراطی است که به‌دنبال جداسازی مناطق دارای اکثریت آلبانیایی و متحد کردن آن مناطق با آلبانی است. از ۲۲ ژانویه ۲۰۰۱، ارتش آزادی‌بخش ملی، حملاتی را با استفاده از سلاح‌های سبک به نیروهای امنیتی مقدونیه آغاز کرد. درگیری‌ها به‌سرعت افزایش یافت و در آغاز مارس ۲۰۰۱، NLA کنترل مؤثر بخش بزرگی از شمال و غرب مقدونیه را به‌دست گرفت و به ۱۲ مایلی پایتخت، اسکوپیه رسید. در مارس ۲۰۰۱، اعضای NLA در یک حملهٔ گسترده نتوانستند شهر تتوفو را تصرف کنند، اما تپه‌ها و کوه‌های بین تتوفو و کوزوو را
کنند، اما تپه‌ها و کوه‌های بین تتوفو و کوزوو را به کنترل خود درآوردند. در ۳ مه، یک ضدحملهٔ دولت مقدونیه در منطقهٔ کومانوو شکست خورد. در ۸ ژوئن، شورشیان آراچینوو، روستایی در خارج از اسکوپیه را تصرف کردند. در ۱۳ اوت، دو طرف درگیری، قرارداد صلحی را امضا کردند که به درگیری‌های گسترده، پایان داد. ترکیب و قابلیت‌های نظامی. برآورد می‌شود که NLA در اوج خود شامل ۵۰۰۰ نفر می‌شد و برخی از اعضای آن توسط افسران سرویس هوایی ویژه و هنگ چترباز بریتانیا آموزش دیده‌اند. مانند KLA آن‌ها نیز عموماً به سلاح‌های کوچک و خمپاره
KLA آن‌ها نیز عموماً به سلاح‌های کوچک و خمپاره مجهز بودند اما بعداً گزارش‌هایی مبنی بر دستیابی آن‌ها به موشک‌های ضدهوایی اف‌آی‌ام-۹۲ استینگر و سام-۷ وجود داشت. با پیشرفت جنگ، شورشیان موفق شدند به سلاح‌های سنگین، از جمله تانک‌های تی-۵۵ و نفربرهای زرهی که از نیروهای دولتی مقدونیه به غنیمت گرفته شده بود، دست یابند. اگرچه درگیری در مقدونیه کوتاه‌مدت بود، اما جنایات جنگی در آن کم نبود. به گفتهٔ دیده‌بان حقوق بشر، «شورشیان آلبانیایی مقدونیه، کارگران جاده را پس از ربودن آن‌ها از بزرگراه اسکوپیه-تتوفو، شکنجه و
از ربودن آن‌ها از بزرگراه اسکوپیه-تتوفو، شکنجه و مورد آزار جنسی قرار دادند.»
خواننده و ترانه سرای کره جنوبی، کانگ دانیل، یک آلبوم استودیویی، چهار نمایشنامه توسعه یافته (EP)، ۱۶ تک آهنگ (شامل دو ویژگی، چهار تک آهنگ تبلیغاتی، و دو موسیقی متن) و ۱۸ نماهنگ منتشر کرده‌است. او ۱٫۴ میلیون آلبوم به عنوان سولیست و ۴٫۲ میلیون آلبوم دیگر با Wanna One فروخته‌است. پس از پایان فعالیت‌های Wanna One به‌عنوان یک گروه، کانگ اولین EP انفرادی خود را با نام "Color on Me" در ژوئیه ۲۰۱۹ تحت آژانس تازه‌تأسیس‌شده خود Konnect Entertainment منتشر کرد. EP اولین بار در جدول آلبوم Gaon کره جنوبی در رتبه اول قرار
بار در جدول آلبوم Gaon کره جنوبی در رتبه اول قرار گرفت و در جدول آلبوم‌های Oricon ژاپن در رتبه ۲۳ قرار گرفت. همچنین دو رکورد فروش بیش از ۵۰۰۰۰۰ نسخه فیزیکی را در ماه اول انتشار خود شکست. در مارس ۲۰۲۰، کانگ دومین EP خود، "Cyan" را به عنوان اولین قسمت از پروژه "سه گانه رنگی" خود منتشر کرد. این آهنگ با تک آهنگ اصلی خود " 2U " در صدر جدول آلبوم Gaon کره جنوبی قرار گرفت و به کانگ اولین ده آهنگ برتر خود در کره را داد که در جدول دیجیتال Gaon به رتبه هفتم رسید. سومین EP او، "Magenta"، در اوت ۲۰۲۰ منتشر شد و به
سومین EP او، "Magenta"، در اوت ۲۰۲۰ منتشر شد و به عنوان قسمت دوم از مجموعه رنگی سه قسمتی او خدمت کرد. تک‌آهنگ دیجیتالی «Paranoia» که در فوریه ۲۰۲۱ منتشر شد، اولین حضور انفرادی کانگ را در جدول فروش آهنگ دیجیتال جهانی "بیلبورد" با اولین تک‌آهنگ در رتبه پنجم رقم زد. همچنین اولین آهنگ پنج آهنگ برتر خود را در کره به کانگ داد که در نمودار دیجیتال Gaon به رتبه دوم رسید. در آوریل ۲۰۲۱، کانگ چهارمین EP کلی خود، "Yellow" را منتشر کرد، زیرا آخرین قسمت از پروژه سه قسمتی او با هدف یافتن رنگ واقعی خود به عنوان یک هنرمند
او با هدف یافتن رنگ واقعی خود به عنوان یک هنرمند انفرادی بود. این آلبوم با تک‌آهنگ اصلی خود «پادزهر» در صدر جدول آلبوم Gaon کره جنوبی قرار گرفت که به کانگ اولین آهنگ شماره یک خود را در نمودار دیجیتالی Gaon کره جنوبی داد.
آریسا آندو (؛ – ) صداپیشه اهل کشور ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مشت ستاره شمالی" اشاره کرد.
رِسِلمانیا ۲۴ (به انگلیسی: WrestleMania 24 یا WrestleMania XXIV) بیست و چهارمین دوره از رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) رسلمانیا می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای برَند های راو و اسمک‌دَون و ای سی دابلیو تهیه می‌شود و این دوره اش هم در ۳۰ مارس ۲۰۰۸ در ورزشگاه کمپینگ ورلد در شهر اورلاندو در ایالت فلوریدا برگزار شد. زمینه سازی. رسلمانیا به عنوان بهترین رویداد سالانه دبلیودبلیوئی و نماد این کمپانی معرفی می‌شود؛ چرا که قدیمی ترین و دارای بیشترین تعداد برگزاری در تاریخ کشتی حرفه‌ای و در دبلیودبلیوئی از
در تاریخ کشتی حرفه‌ای و در دبلیودبلیوئی از نظر اهمیت برابر سوپر بول در ورزش لیگ فوتبال ملی در کشور آمریکا است. این رویداد شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و داستان‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد، تنش را به حد اکثر می‌رساند و نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند. منابع. ↑ Grabianowski, Ed. "How Pro Wrestling Works". HowStuffWorks. Discovery Communications. Archived from the original
Communications. Archived from the original on November 18, 2013. Retrieved March 5, 2012. ↑ "Live &amp; Televised Entertainment". WWE. Archived from the original on February 26, 2009. Retrieved March 21, 2012. ↑ Steinberg, Brian (May 25, 2016). "WWE's 'Smackdown' Will Move To Live Broadcast On USA (EXCLUSIVE)". Variety. Archived from the original on May 26, 2016. Retrieved May 25, 2016.
رویدادهای سالانه در تورنتو ()جشنواره‌ها، نمایش‌ها و نمایشگاه‌های متعددی سالانه در تورنتو برگزار می‌شود که عبارتند از: نوامبر. رژه بابا نوئل در تورنتو (در سال ۱۹۰۴ تنها با یک شناور شروع شد، اکنون دارای ۳۲ شناور، ۲۴ باند و ۲۰۰۰ شرکت کننده است. این یکی از بزرگترین تولیدات در آمریکای شمالی است و در بسیاری از کشورها پخش می‌شود. سراسر دنیا) نمایشگاه زمستانی رویال کشاورزی، نمایشگاه پاییزی سالانه که از سال ۱۹۲۲ آغاز شد.
کریستین الن هایند (به انگلیسی: Christine Ellen Hynde) (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۵۱) خواننده و ترانه‌سرا و موسیقی‌دان آمریکایی است. او یکی از اعضای مؤسس و خواننده اصلی، گیتاریست، و ترانه‌سرای اصلی گروه راک پرتندرز، و یکی از دو عضو اصلی باقی مانده گروه در کنار درامر مارتین چمبرز است. هایند در سال ۱۹۷۸، با پیت فارندون، جیمز هانیمن-اسکات و چمبرز، Pretenders را تشکیل داد. او همچنین تعدادی آهنگ با نوازندگان دیگر از جمله فرانک سیناترا، چر و UB40 منتشر کرده‌است و آلبوم انفرادی "استکهلم" را در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. هایند در
"استکهلم" را در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. هایند در سال ۲۰۰۵ به عنوان عضوی از Pretenders وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد. او در سال ۱۹۸۵ در Live Aid اجرا کرد. اوایل زندگی. هایند در آکرون، اوهایو، دختر یک منشی پاره وقت و یک مدیر صفحات زرد به دنیا آمد. او از دبیرستان فایرستون در آکرون فارغ‌التحصیل شد، اما اظهار داشت که «من هیچ وقت خیلی به دبیرستان علاقه نداشتم. منظورم این است که من هرگز به رقص نرفتم، هرگز قرار ملاقات نرفتم، هرگز ثابت نرفتم. برای من خیلی افتضاح شد البته به جز اینکه می‌توانستم بروم گروه‌های موسیقی
البته به جز اینکه می‌توانستم بروم گروه‌های موسیقی را ببینم، و این همان ضربه بود. من فقط برای دیدن هر گروهی به کلیولند می‌رفتم؛ بنابراین من خیلی وقت‌ها عاشق بودم، اما بیشتر با بچه‌هایی در گروه‌هایی که هرگز ندیده بودم. برای من، دانستن اینکه برایان جونز آنجا بود، و بعداً اینکه ایگی پاپ آنجا بود، علاقه‌مندی بیش از حد به افراد اطرافم را برایم سخت کرد. من چیزهای بزرگتری در ذهن داشتم.» در آغاز کار. هایند به ضد فرهنگ هیپی، عرفان شرقی و گیاهخواری علاقه‌مند شد. در حالی که به مدت سه سال در مدرسه هنر دانشگاه ایالتی
حالی که به مدت سه سال در مدرسه هنر دانشگاه ایالتی کنت حضور داشت، به گروهی به نام سات پیوست. آفتاب. Mat.، که شامل Mark Mothersbaugh، بعدها از Devo بود. هایند همچنین در ۴ مه ۱۹۷۰ در کشتار دانشگاه کنت گرفتار شد که در آن دوست پسر یکی از دوستانش در میان چهار قربانی بود. هایند در سال ۱۹۷۳ به لندن نقل مکان کرد. او با سابقه هنری خود در یک شرکت معماری مشغول به کار شد اما پس از هشت ماه آن را ترک کرد. در آن زمان بود که او با نیک کنت، روزنامه‌نگار راک آشنا شد و در مجله موسیقی New Musical Express , مشغول به کار شد، و
موسیقی New Musical Express , مشغول به کار شد، و آنچه را که متعاقباً به عنوان «پیش‌گیری فلسفی نیمه کاره و طنزهای بی‌معنی» توصیف کرد، به دست آورد. ثابت شد که این کار دوام نیاورد و هایند بعداً در فروشگاه پوشاک کمتر شناخته شده مالکوم مک لارن و ویوین وست وود، SEX، مشغول به کار شد. در یک نقطه او سعی کرد استیو جونز و سپس جانی راتن (از Sex Pistols که توسط مک لارن مدیریت می‌شد) را متقاعد کند که با او ازدواج کنند تا برای او مجوز کار بگیرند. در نسخه هایند از این قسمت آمده‌است که جونز «پیشنهاد کرد که با من به یک دفتر
آمده‌است که جونز «پیشنهاد کرد که با من به یک دفتر ثبت احوال برود و کارهای غیرقابل ذکر را انجام دهد» اما زمانی که او بعداً از آن خارج شد، راتن داوطلب شد تا جای او را بگیرد. به محض ورود به دفتر ثبت احوال صبح روز بعد، آنها متوجه شدند که «به دلیل تعطیلات طولانی تعطیل است» و به دلیل حضور ویسیوس در دادگاه نتوانستند روز بعد در آن شرکت کنند. هایند سپس قبل از بازگشت به کلیولند در سال ۱۹۷۵، سعی کرد یک گروه در فرانسه راه اندازی. او در سال ۱۹۷۶ برای تشکیل یک گروه به فرانسه بازگشت اما موفق نشد. او کنت را به مقصد مایکل
بازگشت اما موفق نشد. او کنت را به مقصد مایکل فراجی مِمی، نوازنده باس گروه فرانسوی ترک کرد و به آن پیوست. برای یک نمایش در تئاتر المپیا، زمانی که خواننده آنها را ترک کرد، او وظایف خواننده را بر عهده گرفت. او در میانه جنبش پانک اولیه به لندن بازگشت. در اواخر سال ۱۹۷۶، هایند به تبلیغی در "Melody Maker" برای اعضای گروه پاسخ داد و در یک استماع گروه شرکت کرد که تبدیل به ۹۹۹ شد. جان ماس (که بعداً در کلاب فرهنگ حضور داشت) و تونی جیمز از نسل X نیز تست دادند. بعدها، هایند سعی کرد گروهی را با میک جونز از کلش راه
هایند سعی کرد گروهی را با میک جونز از کلش راه اندازی کند. پس از عدم موفقیت با گروه، مالکوم مک لارن او را به عنوان نوازنده گیتاریست در Masters of the Backside قرار داد، اما از او خواسته شد تا گروه را ترک کند، همان‌طور که گروه د دمند شد. پس از یک طلسم کوتاه در گروه جانی موپد، میک جونز از هایند دعوت کرد تا در تور اولیه خود در بریتانیا به گروهش بپیوندد. هایند آن دوره را به یاد می‌آورد: «عالی بود، اما قلبم داشت می‌شکست. خیلی دلم می‌خواست در یک گروه باشم. و رفتن به همه کنسرت‌ها، دیدن آن از نزدیک، زندگی در آن و
به همه کنسرت‌ها، دیدن آن از نزدیک، زندگی در آن و نداشتن گروه برای من ویران کننده بود. وقتی رفتم، گفتم: «خیلی ممنون که به من اجازه دادی بیایم» و برگشتم و با گریه در مترو در سراسر لندن رفتم. تمام افرادی که در شهر می‌شناختم، همه در گروه‌های موسیقی بودند. و من آنجا بودم، مثل بازنده واقعی، می‌دانید؟ واقعاً بازنده.» هایند همچنین مدت کوتاهی را با گروه پانک Moors Murderers در سال ۱۹۷۸ گذراند. این گروه که به نام The Moors Murders (یک جفت قاتل کودک) نامگذاری شده بود، متشکل از خواننده آینده Visage استیو استرنج در
متشکل از خواننده آینده Visage استیو استرنج در خواننده، وینس الی درام و مارک رایان (معروف به نام مستعار). The Kid) و Hynde در گیتار. نام گروه به تنهایی برای شروع جنجال کافی بود و او به زودی از گروه فاصله گرفت، همان‌طور که در "NME" ذکر شده‌است. هاینده گفت: «من در گروه نیستم، فقط با آنها تمرین کردم». او اظهار داشت که «استیو استرنج و سو کت وومن ایده گروه را داشتند و از من خواستند که در گیتار به آنها کمک کنم، که این کار را انجام دادم، هرچند که گروه خودم را جمع می‌کردم و هنوز هم هستم.» مدعیان. اواخر دهه ۱۹۷۰. در
و هنوز هم هستم.» مدعیان. اواخر دهه ۱۹۷۰. در سال ۱۹۷۸، هایند یک نوار دمو ساخت و آن را به دیو هیل، صاحب لیبل Real Records داد. هیل برای مدیریت حرفه‌اش وارد عمل شد و با پرداخت اجاره بهای اتاق تمرینش در کاونت گاردن، لندن، شروع به پرداخت کرد. هیل همچنین به هایند توصیه کرد که وقت خود را صرف کند و گروهی را دور هم جمع کند. در بهار ۱۹۸۷۸، هایند با پیت فارندون، گیتاریست باس آشنا شد و گروهی متشکل از جیمز هانیمن اسکات (گیتار، آواز، کیبورد) و مارتین چمبرز (درام، آواز، سازهای کوبه ای) را انتخاب کردند. نام The Pretenders
کوبه ای) را انتخاب کردند. نام The Pretenders از نسخه Sam Cooke آهنگ R&amp;B Platters در سال ۱۹۵۵ " The Great Pretender " الهام گرفته شده‌است. آنها یک نوار دمو ضبط کردند (شامل "Precious", "The Wait" و جلد Kinks , " Stop Your Sobbing ")، آن را به نیک لو، دوست هایند دادند، و یک تک آهنگ ("Stop Your Sobbing"/"The Wait") را تولید کردند. و اولین کنسرت خود را در یک باشگاه در پاریس اجرا کردند. این تک آهنگ در ژانویه ۱۹۷۹ منتشر شد و به شماره ۳۳ در بریتانیا رسید. دومین تک آهنگ "Kid" به موفقیت مشابهی در ژوئیه ۱۹۷۹
تک آهنگ "Kid" به موفقیت مشابهی در ژوئیه ۱۹۷۹ رسید. در نوامبر ۱۹۷۹، Pretenders اولین تک‌آهنگ امضای خود را با نام «Brass In Pocket» در بریتانیا منتشر کرد که در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۰، در تاریخ ۱۹ ژانویه۱۹۸۰، در رتبه اول بریتانیا قرار گرفت. هر دو موفق شدند نمودار مشابهی در سراسر جهان داشته باشند. دهه ۱۹۸۰–۱۹۹۰. گروه یک آلبوم EP با عنوان "Extended Play" و سپس "Pretenders II" در اواخر تابستان منتشر کرد. " Talk of the Town " و "پیام عشق" در هر دو بود. ترکیب Pretenders در دهه آینده بارها تغییر خواهد کرد. هانیمن-اسکات در
دهه آینده بارها تغییر خواهد کرد. هانیمن-اسکات در ۱۶ ژوئن ۱۹۸۲، درست چند روز پس از اخراج فارندون از گروه، بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر درگذشت. خود فردون نیز سال بعد بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر جان خود را از دست داد. گروه پس از اصلاح با یک ترکیب موقت برای تک آهنگ بعدی خود، " بازگشت به باند زنجیره ای "، با رابی مک اینتاش (گیتار) و مالکوم فاستر (بیس) در طول ضبط آلبوم بعدی خود، موفق جهانی "Learning to" کنار آمدند. "خزیدن". چمبرز در اواسط دهه ۱۹۸۰ قبل از انتشار آلبوم "Get Close" در سال ۱۹۸۶ گروه را ترک
انتشار آلبوم "Get Close" در سال ۱۹۸۶ گروه را ترک کرد. این آلبوم شامل آهنگ‌های «مرا اشتباه نکن» و «عزیزم». در میان ترکیب همیشه در حال تغییر، Hynde به عنوان تنها مدعی اصلی تا بازگشت چمبرز در اواسط دهه ۱۹۹۰ دوام آورد. Hynde تنها عضو ثابت گروه در این دوره بود. در سال ۱۹۹۴، گروه موفقیت دیگری داشت: تصنیف " I'll Stand by You ".
سیددی سیددی، کمال، ظرفیت پرانیک و توانایی روحی و روانی افزایش یافته، کمال فوق طبیعی یا غیر معمول؛ کنترل ذهن و پرانا. و کرامات و نیروی معجزه آسای یوگیان است. در فصل سوم رسالهٔ «یوگاسوترای» پاتنجلی آمده این نیروی شگفت‌آور، مبین پیشرفت و تجرد و پی بردن به ذات اشیاء است. آزادی جان. یوگا دارشا به سیددی بهوتاجایا اشارتی دارد: «با تمرکز عمیق سامیان سامادهی (Samyan samadhi) روی اصول ناخالص، خصیصه‌های این اصول، پنج وجه تانمانترا(Tanmatras)، و حتی علت ظریف تر سه گونای ساتتوا(Sattwa)، راجاها(Rajas)، تاماها(Tamaha)و
ساتتوا(Sattwa)، راجاها(Rajas)، تاماها(Tamaha)و نیروی حفظ جانی(Soul)که در اسارت وابستگی به جسم است، و نیروی آزاد کردن و جدا نمودن جان، یوگی می‌تواند کنترل کاملی روی اصول پنجگانه کسب کند.» کندالینی. وقتی در مراقبه هستی، آینده اسرارش را برایت فاش می‌کند، یا معانی نهانی کتاب‌های آسمانی را درک می‌کنی، تمام تردیدهایت محو می‌شوند، و معانی غامض علوم روحانی را حتی با اولین نگاه درمی یابی، به بصیرت باطنی رسیده‌ای، نیروهای غریب سخن وری را کسب کرده‌ای و اعتماد به نفس کامل داری، بدان که کندالینی معطی سیددیس (siddhis)
کامل داری، بدان که کندالینی معطی سیددیس (siddhis) وارد عمل شده‌است.
توماس هیل باگز سنیور (.Thomas Hale Boggs Sr) (۱۵ فوریه ۱۹۱۴- در ۱۶ اکتبر ۱۹۷۲ ناپدید شد)، سیاستمدار دموکرات آمریکایی و عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از نیو اورلئان ایالت لوئیزیانا بود. وی رهبر اکثریت مجلس و عضو کمیسیون وارن بود. اوایل زندگی و آموزش. باگز پسر کلیر جوسفین (هلی) و ویلیام رابرتسون «ویل» باگز، در شهر لانگ بیچ در شهرستان هاریسون متولد شد. باگز در دانشگاه تولین تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۴ مدرک کارشناسی روزنامه‌نگاری و در سال ۱۹۳۷ مدرک کارشناسی حقوق را از این دانشگاه بدست آورد. او نخست در نیو اورلئان
از این دانشگاه بدست آورد. او نخست در نیو اورلئان به وکالت پرداخت اما به زودی به رهبر جنبش برای شکست قدرت سازمان حزبی هوی پیرس لانگ جونیور سناتور ایالات متحده که در سال ۱۹۳۵ ترور شد، تبدیل شد. لانگ قبلاً قدرت سیاست‌مداران نیو اورلئان را در سال ۱۹۲۹ از هم پاشیده بود. حرفه. مجلس نمایندگان ایالات متحده. باگز دموکرات که به‌عنوان کاندیدای ضد لانگ وارد رقابت‌های انتخاباتی می‌شد، به عضویت مجلس نمایندگان ایالات متحده برای حوزهٔ انتخابیهٔ دوم انتخاب شد و از سال ۱۹۴۱ تا سال ۱۹۴۳ در این مجلس خدمت کرد. در موقع انتخاب
تا سال ۱۹۴۳ در این مجلس خدمت کرد. در موقع انتخاب به عضویت مجلس ۲۷ ساله و جوانترین عضو کنگره بود. انتخاب آغازین وی بدون جدال نبود؛ پنج متحد سیاسی وی که به عنوان کمیسرهای انتخاباتی ناحیهٔ اورلئان کار می‌کردند، به تغیر ۹۷ رای رقبای دموکرات باگز در دور مقدماتی، به آرای باگز محکوم شدند. پرونده ایالات متحده بر علیه کلاسیک به دادگاه عالی رجوع کرد که در آنجا به دولت فدرال اختیار تنظیم انتخابات‌های مقدماتی محلی را ایجاد و رویه قضائی کلیدی برای تصمیمات بعدی در مورد حقوق مدنی بوجود آورد. باگز پس از این‌که در تلاش
حقوق مدنی بوجود آورد. باگز پس از این‌که در تلاش برای انتخاب مجدد در سال به شکست مواجه شد، به‌عنوان پرچم‌دار به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست. وی در باقی سال‌های جنگ دوم جهانی در نیروهای دریای خدمت کرد. تلاش برای فرمانداری. باگز پس از جنگ مجدداً به فعالیت سیاسی خود شروع کرد. در سال۱۹۴۶ یک‌بار دیگر در کنگره انتخاب شد و سپس سیزده مرتبه مجدداً انتخاب شد، یک مرتبه اندکی پس از ناپدید شدن اما قبل از این‌که مرده بودن وی تأیید شود. باگز در سال ۱۹۵۱ کمپین محکوم به شکست را برای فرمانداری لوئیزیانا به راه انداخت.
شکست را برای فرمانداری لوئیزیانا به راه انداخت. باگز که در نظرسنجی اولیهٔ کمپین سبقت داشت، پس از این‌که لوسیل می گرس یکی از کاندیدان دیگر به ترغیب لیاندر پرز، رئیس سیاسی با سابقهٔ لوئیزیانا، عضویت باگز را در انجمن دانشجویی آمریکا در دههٔ ۱۹۳۰ زیر سؤال برد، باگز در حالت دفاعی قرار گرفت. در سال ۱۹۵۱، انجمن دانشجویی آمریکا یک جبههٔ کمونیستی پنداشته می‌شد. باگز این اتهام را انکار کرد و بر گرس و پرز به‌خاطر تخریب شخصیت وی از طریق داستان‌های عامدانه و واهی، حمله کرد. گری بولار نویسنده کتاب دروغ بزرگ با قاطعیت در
گری بولار نویسنده کتاب دروغ بزرگ با قاطعیت در کتاب خود تصریح کرده‌است که باگز عضو انجمن دانشجویی آمریکا بود اما تلاش کرده این واقعیت را در اوضاع سیاسی متفاوت اوایل دههٔ ۱۹۵۰ پنهان نماید. باگز در رای‌گیری برای فرمانداری اوایل سال ۱۹۵۲، در جایگاه سوم قرار گرفت. سی.ای. بارهام اهل شهر راستین، کاندید باگز برای نائب فرمانداری در دور دوم انتخابات بر جان مک‌کتین، فرماندار آینده، غالب شد. الن برایان مور اهل باتون روژ، گزینهٔ باگز برای کرسی ثبت اراضی دولتی، برندهٔ کرسی لوسیل می گرس شد. مور، در دور دوم حکومت مک‌کتین،
لوسیل می گرس شد. مور، در دور دوم حکومت مک‌کتین، مری اولن دکرسون، خزانه‌دار آینده ایالت را شکست داد. دو کاندید دیگر باگز شکست خوردند؛ چیستر ج. کوکو سناتور ایالت اهل کارکسویل کاندید دادستانی کل در برابر فرد اس. لوبلان، شهردار پیشین باتون روژ شکست خورد و داگلاس فلاور اهل کووشاتا در برابر آلیسون کالب از باتون روژ که بعداً جمهوری‌خواه شد، شکست خورد. باگز حمایت روزنامهٔ شروپورت تایمز را برای فرمانداری بدست آورد، این روزنامه به دلیل اقدام باگز به ممانعت دولت ترومن از «تغییر کمک هزینه کاهش روغن در قانون مالیات