payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هذیان‌گو یا شوریده فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی تام دی‌چیلو است. در این فیلم بازیگرانی همچون استیو بوشمی، مایکل پیت، الیسون لومن، جینا گرشان، کالی تورن، کوین کوریگان، ریچارد شورت، الویس کاستلو، دیوید وین، ملیسا راوش، دنیس پارالاتو، ایمی هارگریوس، کریستینا کلیبه، فیلیپ بلوچ، تام آلدریج، دوریس بلیک، لین کوئن، کریستین شال، مینی درایور و رونالد گوتمن ایفای نقش کرده‌اند. این داستان توبی گریس ۲۰ ساله (مایکل پیت) است که از یک زباله‌گرد بی‌خانمان در شهر نیویورک به دستیار یک پاپاراتزی عصبی و وسواسی، لس
نیویورک به دستیار یک پاپاراتزی عصبی و وسواسی، لس گالانتین (استیو بوشمی)، تبدیل می‌شود و سپس عاشق یک خوانندهٔ مشهور به نام کارما می‌شود. داستان. توبی، یک جوان بی‌خانمان، و لس زمانی با هم آشنا می‌شوند که توبی میان جمعی از پاپاراتزی‌ها که منتظر گرفتن عکس از خوانندهٔ پاپ مشهور، کارما لیدز (آلیسون لومن)، هستند، می‌آید. توبی داوطلب می‌شود که برای لس و دو همکارش قهوه بیاورد. در راه برگشت، یکی از عوامل کارما از داخل ساختمان جلوی او را می‌گیرد و می‌پرسد آیا عکاسان حواسشان جای دیگری است یا نه. وقتی توبی تأیید می‌کند
جای دیگری است یا نه. وقتی توبی تأیید می‌کند که عکاسان نگاه نمی‌کنند، آن فرد کارما را از کنار او به سمت یک خودرو هدایت می‌کند. عکاسان متوجه شده و به سمت خودرو هجوم می‌برند و در این میان با توبی برخورد کرده و قهوه را روی زمین می‌ریزند. آن شب، توبی بیرون آپارتمان لس به او نزدیک می‌شود و او را می‌ترساند. توبی ادعا می‌کند که باقی پول خرید قهوه را برگردانده، اما بعداً اعتراف می‌کند که بی‌خانمان است و از لس می‌خواهد که همان شب به او پناه دهد. لس قبول می‌کند و روز بعد توبی پیشنهاد می‌دهد که رایگان دستیارش باشد و
بعد توبی پیشنهاد می‌دهد که رایگان دستیارش باشد و لس هم می‌پذیرد. آن شب، هنگامی که از یک مهمانی بیرون انداخته می‌شوند، لس و توبی به طور اتفاقی صحبت یک مدیر برنامهٔ هنرمندان را می‌شنوند که از عمل جراحی آلت تناسلی مردانهٔ موکلش، چاک سرلاین، می‌گوید. توبی آدرس را یادداشت می‌کند و فردا همراه لس به آن‌جا می‌روند. پس از مدتی انتظار، لس عکسی از سرلاین می‌گیرد که آن را «عکسی که در سراسر جهان شنیده شد» می‌نامد، هرچند فقط ۷۰۰ دلار بابت آن دریافت می‌کند. لس، توبی را برای شام به خانهٔ والدینش می‌برد، جایی که او می‌بیند
شام به خانهٔ والدینش می‌برد، جایی که او می‌بیند خانوادهٔ لس کار او را مبتذل می‌دانند و او را مایهٔ ناامیدی خطاب می‌کنند. توبی او را دلداری می‌دهد و لس پیشنهاد می‌کند که برای کمک به رؤیای بازیگر شدنش، عکس پرترهٔ حرفه‌ای او را رایگان بگیرد. اما همکاری‌شان وقتی دچار تنش می‌شود که کارما توبی را بدون لس به پشت صحنه می‌برد و باعث خشم لس می‌شود. روز بعد، در آپارتمان لس، توبی تماسی از کارما دریافت می‌کند که او را به جشن تولدش دعوت می‌کند. توبی قبول می‌کند به شرطی که لس هم همراهش بیاید تا دل او را به دست آورد. در
که لس هم همراهش بیاید تا دل او را به دست آورد. در مهمانی، لس قولش به توبی را زیر پا می‌گذارد و پنهانی از کارما همراه الویس کاستلو عکس می‌گیرد. این باعث می‌شود هر دو را بیرون کنند. توبی به شدت از لس عصبانی می‌شود. لس وانمود می‌کند که کارت حافظهٔ دوربینش را در فنجان قهوه انداخته، در حالی که در واقع باتری دوربین را خارج کرده‌است، و به توبی پیشنهاد می‌دهد عکس‌هایش را چاپ کرده و به مسئولان انتخاب بازیگر نشان دهد. روز بعد، توبی می‌گوید دل‌درد دارد و نمی‌تواند با لس برود. پس از رفتن لس، او می‌خواهد از خانه خارج
لس برود. پس از رفتن لس، او می‌خواهد از خانه خارج شود اما متوجه می‌شود لس او را قفل کرده‌است. او به کامپیوتر لس دسترسی پیدا می‌کند و عکس‌های کارما و الویس کاستلو از مهمانی را پیدا می‌کند. با احساس خیانت، در را از پاشنه درمی‌آورد و فرار می‌کند. مدتی بعد، توبی به یک بازیگر موفق تبدیل شده‌است. لس بارها از طریق مدیر برنامه‌اش تلاش می‌کند با او تماس بگیرد تا این که توبی سرانجام با او صحبت می‌کند. لس پیشنهاد می‌دهد که برای عذرخواهی با هم قهوه بخورند، اما توبی رد می‌کند. او در فیلمی عشقش به کارما را ابراز می‌کند
می‌کند. او در فیلمی عشقش به کارما را ابراز می‌کند که باعث شهرت فراوانش می‌شود. در خانه، لس حسود دوربینی قدیمی را که پدرش به او داده و داخلش اسلحه‌ای مخفی شده پیدا می‌کند و تصمیم می‌گیرد توبی را بکشد. در مراسم فرش قرمز، زمانی که توبی همراه کارما روی فرش قرمز قدم می‌زند، لس دوربین را بالا می‌آورد تا به او شلیک کند، اما وقتی می‌بیند توبی کارما را می‌بوسد، منصرف می‌شود. هنگام رفتن، توبی او را می‌بیند و صدایش می‌زند. آن‌ها دست می‌دهند و لس نمای نزدیکی از چهرهٔ خندان توبی می‌گیرد. لس به او می‌گوید که برود و توبی
توبی می‌گیرد. لس به او می‌گوید که برود و توبی همراه کارما وارد سالن می‌شود. لس، هرچند هنوز ناشناخته مانده، از موفقیت توبی خوشحال است. پس از تیتراژ پایانی، لس در یک برنامهٔ خبری سرگرمی دیده می‌شود که دربارهٔ عکس توبی صحبت می‌کند، عکسی که مصاحبه‌کننده آن را «عکسی که در سراسر جهان شنیده شد» می‌نامد.
ویلیام گوین دیور (; – انسان‌شناس، باستان‌شناس، متخصص الهیات، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
دلیر امام‌نظروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی کرده‌است.
مهربان کریموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۲۰ سال و بزرگسالان تاجیکستان بازی کرده‌است.
معماری در مالزی () از دیرباز، مبتنی بر معماری بومی مالایی بوده‌است. هرچند معماری مدرن معاصرامروزی در مناطق شهری مرسوم است و سبک‌های تأثیر پذیرفته از اسلامی، معماری دوران مستعمرات، چینی تنگه و برخی موارد دیگر وجود دارد. مصالح جدیدی همچون شیشه و میخ، توسط اروپایی‌ها وارد کشور شد و معماری را تغییر داد. برای مدت طولانی در تاریخ مالزی، چوب به عنوان ماده اصلی ساختمان سازی، از خانه‌های روستایی تا کاخ پادشاهی، مورد استفاده قرار گرفته‌است. در نگری سمبیلان، هیچگونه میخی در ساخت خانه‌های سنتی استفاده نشده‌است. اضافه
در ساخت خانه‌های سنتی استفاده نشده‌است. اضافه بر چوب، از مواد رایجی همچجون بامبو و برگ بهره می‌برند. موزه سلطنتی پراک در کوالا کنگسر که در سال ۱۹۲۶ ساخته شده‌است، تنها کاخ مالایی است که دیوارهای آن از بامبو می‌باشد.
تل السلطان () یک سایت باستانی و یک سایت میراث جهانی یونسکو در دولت فلسطین، در شهر اریحا است، متشکل از بقایای قدیمی‌ترین شهر مستحکم در جهان.
فقط تجارت یا فقط بیزینس فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی جاناتان دوئک است. در این فیلم بازیگرانی همچون جینا گرشان، جاناتان والتون، ارل پاستکو، زکری بنت، آنتونی جی. میفسود و تونی بلوم ایفای نقش کرده‌اند.
باشگاه فوتبال لوکوموتیو پامیر () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای تاجیکستانی مستقر در تاجیکستان است که در لیگ عالی تاجیکستان رقابت می‌کند. تاریخچه. لوکوموتیو پامیر یک باشگاه فوتبال تاجیکستان در شهر دوشنبه است که در ابتدا در سال ۱۹۶۱ با نام لوکوموتیو دوشنبه تاسیس شد. لوکوموتیو دوشنبه پس از انحلال اولیه در اوایل دهه ۱۹۹۰، در اوایل سال ۱۹۹۹ احیا شد و دوباره در پایان سال ۲۰۰۰ منحل شد و دوباره در سال ۲۰۰۸ تاسیس گشت.
عهد بالجونا سوگندنامه ای بود که در اواسط سال ۱۲۰۳ سوگند خورد پس از میلاد توسط تموجین خان قبیله مغول و چنگیزخان آینده و گروه کوچکی از همراهان که متعاقباً به نام "بالجوناتو" شناخته شدند. تموجین در اواخر قرن دوازدهم در خدمت کرائیت خان طغرل (نسطوری) به قدرت رسیده بود. در اوایل سال ۱۲۰۳، طغرل توسط پسرش سنگگوم متقاعد شد که پیشنهاد تموجین برای یک اتحاد ازدواج بین او و خانواده‌هایشان تلاشی برای غصب قدرت آنها بود. تموجین پس از فرار از دو کمین متوالی کریت، در نبرد قلاقلجید ساندز در گوشه ای قرار گرفت و کاملاً شکست
قلاقلجید ساندز در گوشه ای قرار گرفت و کاملاً شکست خورد. تموجین بقایای پراکنده نیروهای خود را دوباره جمع کرد و به سمت بالجونا، یک رودخانه یا دریاچه ناشناس در جنوب شرقی مغولستان عقب‌نشینی کرد. در آنجا او و نزدیکترین یارانش سوگند به وفاداری متقابل یاد کردند و قول دادند که در سختی‌ها و افتخارات شریک همدرد شوند. تموجین پس از گذراندن تابستان به استخدام جنگجویان جذب شده توسط آرمان‌های مبارزاتی خود، نیروی کافی برای شکست کرائیت‌ها در نبرد در پاییز آن روز جمع‌آوری کرد. سه سال بعد، در سال ۱۲۰۶، تموجین با شکست دادن
کرد. سه سال بعد، در سال ۱۲۰۶، تموجین با شکست دادن همه دشمنان در استپ، خود را چنگیزخان در یک قورولتای نامید و "بالجوناتو" را با بالاترین امتیازات امپراتوری جدید مغول خود مفتخر کرد. مورخان قرن نوزدهم به دلیل حذف آن (احتمالاً به دلیل همگن و ناهمگونی سوگند دهندگان) از "تاریخ سری مغولان"، شعر حماسی قرن سیزدهم که اصالت تاریخی ظهور تموجین را بازگو می‌کند، در تاریخی بودن این قسمت تردید داشتند. زمینه. تموجین بین سال‌های ۱۱۵۵ تا ۱۱۶۷ به دنیا آمد، پس از میلاد به یسوکای بهادر، یک رئیس مغول، و همسر اولخونود او هوئلون.
بهادر، یک رئیس مغول، و همسر اولخونود او هوئلون. یسوگی زمانی که تموجین نه ساله بود درگذشت و او، مادرش و شش خواهر و برادر دیگر همگی توسط قبیله خود رها شدند. اما خانواده جان سالم به در برد و تموجین شروع به جمع‌آوری گروه کوچکی از همراهان کرد، به ویژه پس از آن که به "آندا" (" برادر خونی " پدرش)، رئیس طغرل از قبیله مرکزی کریت سوگند وفاداری داد. جاه‌طلبی‌های او توسط جاموقا، "آندای" خودش، که او به‌طور متناوب از دهه ۱۱۸۰ به بعد با آنها می‌جنگید، متوقف شد. اگرچه تا سال ۱۲۰۱، کرائیت‌ها ظاهراً قدرتمندترین قبیله در
سال ۱۲۰۱، کرائیت‌ها ظاهراً قدرتمندترین قبیله در استپ مغول بود، اشراف این قبیله ترسیدند که آنها نیز به زودی توسط تموجین که به سرعت در حال رشد بود، که در شرق مغولستان مسلط شده بود، غصب شوند. این اشراف را سنگگوم پسر طغرل (نسطوری) رهبری می‌کرد که از ارث خود می‌ترسید. این ترس‌ها به زودی محقق خواهند شد. تموجین با هدف تضمین کنترل بر خط جانشینی کرائیت، پیشنهاد کرد که پسر بزرگش جوجی خان با دختر طغرل (نسطوری) چاور بیکی ازدواج کند، و در ازای ایجاد اتحاد "قودا" ("اتحاد ازدواج") به پسر سنگگوم قول یکی از دختران خود را
ازدواج") به پسر سنگگوم قول یکی از دختران خود را داد."). سنگگوم قاطعانه این پیشنهاد را رد کرد: نه تنها موقعیت او به عنوان وارث کریت در خطر بود، بلکه او این پیشنهاد را به دلیل نامشروع بودن احتمالی جوجی خان بی‌احترامی دانست."اشراف قبیله‌ای که شامل آلتان و کوچار، دو تن از بستگان تموجین و جاموخا بودند، در موقعیت خود از سوی اشراف قبیله‌ای حمایت می‌شد.". موقعیت طغرل (نسطوری) در این مناقشه نامشخص است، بر اساس "تاریخ سری مغولان"، بازگویی قرن سیزدهم از زندگی و لشکرکشی‌های تموجین، او بین روابط نزدیکش با تموجین و عشقش
تموجین، او بین روابط نزدیکش با تموجین و عشقش به پسرش درگیر بود و فقط حمایت از پسر دوم را انتخاب کرد. وقتی با اولتیماتوم ارائه شد. از سوی دیگر، بر اساس "جامی التواریخ" رشیدالدین فضل‌الله همدانی و تاریخ شفاهی که مارکوپولو بازگو کرده است، طغرل از قبل نسبت به تموجین تمایل داشت و با عصبانیت نسبت به پیشنهاد ازدواج واکنش نشان داد. این امکان وجود دارد که ذهن طغرل (نسطوری) توسط هیئت تجاری از آسیای مرکزی متشکل از نمایندگان قراختاییان و اویغورها تحت تأثیر قرار گرفته باشد که تموجین احتمالاً در صورت کسب برتری، آنها را
که تموجین احتمالاً در صورت کسب برتری، آنها را از ساختارهای تجاری جاده ابریشم حذف می‌کند. همچنین این احتمال وجود دارد که جاه طلبی‌های خود تموجین تا حدودی در گسست روابط مقصر بوده باشد. در نهایت استدلال سنگم بر طغرل (نسطوری) پیروز شد. رهبر کرائیت‌ها با تمایل به اجتناب از درگیری آشکار در صورت امکان، طرحی برای فریب اندیشید: او به تموجین اطلاع داد که تصمیم گرفته است ازدواج‌های پیشنهادی را بپذیرد و قصد دارد یک ضیافت جشن برگزار کند. تموجین ناآگاه با یک نگهبان حداقلی به سمت جشن حرکت کرد، جایی که توطئه‌گران قصد
به سمت جشن حرکت کرد، جایی که توطئه‌گران قصد داشتند او را به کمین بیاندازند و او را بکشند. او که مونگلیگ، نگهبان قدیمی پدرش نسبت به شایعات خصمانه هشدار داد، متوقف شد. سپس به رهبری سنگگم، کرائیت‌ها به زور وارد میدان شدند و تموجین تنها به این دلیل فرار کرد که دو گله به نام‌های بادای و کیشلیک نقشه‌ها را شنیدند و به او هشدار دادند. تموجین که به‌طور قطعی از تعداد آنها بیشتر بود، مجبور به فرار شدید، او با همراهانش به سمت مرزهای جین چین رفت، جایی که امیدوار بود نیروی کمکی پیدا کند و در صورت لزوم، پناهگاهی را در آن
کمکی پیدا کند و در صورت لزوم، پناهگاهی را در آن سوی مرز جستجو کند. با وجود اینکه او تعدادی فراری از نیروی کریت دریافت کرد، از جمله کویلدار از منغیت و جورچدی از، تموجین در نبرد قلاقلجید سندز در اوایل سال ۱۲۰۳ به‌طور قاطع شکست خورد. جدایی‌ها برای فرار تموجین بسیار مهم بود، جورچدی سنگوم را با یک تیر مجروح کرد و حمله کریت را متوقف کرد، اما طغرل نیز تصمیم گرفت به این دلیل که دشمنش از تصویر استراتژیک خارج شده است، آن را دنبال نکند. عهد بالجونا. نیروهای تموجین در هنگام عقب‌نشینی از نبرد متحمل خسارات شدیدی شده
در هنگام عقب‌نشینی از نبرد متحمل خسارات شدیدی شده بودند و چند تن از کاپیتانان وی مفقود شده بودند. با وجود خطر، او تا شب بعد منتظر بود تا نیروهای بازمانده اش جمع شوند. بوئرچو در سحرگاه که اسب خود را در قلاقلجید گم کرده بود، رسید و کمی بعد بوروقول که از اوگتای خان، پسر سوم تموجین که از ناحیه گردن آسیب جدی دیده بود مراقبت می‌کرد، آمد. تموجین پس از آن عقب‌نشینی کرد و تنها برای دفن کویلدار که در جریان نبرد کشته شده بود توقف کرد. نیروهای او سرانجام به دریاچه یا رودخانه ای به نام بالجونا رسیدند که مکان نامعلومی
رودخانه ای به نام بالجونا رسیدند که مکان نامعلومی بود. محتمل‌ترین مکان بر روی رودخانه خالخین قرار دارد که احتمالاً تموجین در کنار آن عقب‌نشینی کرده و نزدیک مرز جین در جنوب شرقی مغولستان قرار دارد. محققان به‌طور متناوب آن را به عنوان شاخه ای از رودخانه اینگودا یا دریاچه بالزینو در بوریاتیا شناسایی کرده‌اند. در این مقطع در اواسط سال ۱۲۰۳، نیروی تموجین بسیار کم بود و به ۲۶۰۰ یا ۴۶۰۰ جنگجو می‌رسید. زندگی‌نامه در "تاریخ یوآن"، یک تاریخ رسمی قرن چهاردهم، با بیان اینکه تموجین تنها با نوزده پیرو همراه بود، وضعیت
اینکه تموجین تنها با نوزده پیرو همراه بود، وضعیت ضروری را اغراق‌آمیز می‌کند، اما این ممکن است فقط به رهبران شرکت اشاره داشته باشد. به گفته تاریخ یوآن، مردان گرسنه اسب وحشی را کشتند که به‌طور اتفاقی ظاهر شد، گوشت آن را خورد و از محصولات جانبی آن برای نوشیدن ایمن آب گل آلود استفاده کرد. سپس رهبر آنها سوگند یاد کرد:این بازگویی احتمالاً رویدادهای تاریخی را پنهان می‌کند. میثاق شاعرانه بالجونا مضامین را در بر می‌گیرد، آمیزه ای قوی از برابری اجتماعی و ریاضت‌طلبی شخصی، تموجین برای استخدام کنندگان بالقوه تأکید
شخصی، تموجین برای استخدام کنندگان بالقوه تأکید می‌کند. تموجین به احتمال زیاد بخش بزرگی از تابستان را در تلاش برای استخدام جنگجویان برای هدف خود گذراند: کسانی که او موفق شدند شامل قنقرات (قبیله همسرش بورته)، ایکیرس‌ها و برخی از مغولان نیروون بودند. سایر افراد استخدام شده شامل رهبران قبیله خیتان بودند که در تموجین راهی برای انتقام از جین می‌دیدند و بازرگانان مسلمان جعفر و حسن که هزار گوسفند را برای تضمین امنیت آینده و قراردادهای تجاری مطلوب مبادله کردند. او حتی اعضای قبیله کریت طغرل، مانند چینقای را که در
حتی اعضای قبیله کریت طغرل، مانند چینقای را که در زمان اوگدی یکی از مدیران برجسته بود، به خدمت گرفت. مورخان بر ناهمگونی اجتماعی، فرهنگی و مذهبی سوگند خواران بالجونا تأکید کرده‌اند. در نوزده دوره سنتی، به جز تموجین و برادرش قصار، هیچ مغولی وجود نداشت، آنها در عوض شامل خیتان‌ها، تانگوت‌ها، کایریت‌ها، نایمان‌ها، آسیای میانه و احتمالاً حتی آسیای جنوبی، از مجموع ۹ قبیله مختلف بودند. سه مسلمان و چند مسیحی و بودایی که به تموجین، یکی از پیروان مذهبی تنگریسم، وفاداری می‌کردند. به قول جک ودرفورد مورخ، در فراتر از
می‌کردند. به قول جک ودرفورد مورخ، در فراتر از راه‌های سنتی جامعه، میثاق بالجونا «نوعی برادری [مشابه] شهروندی مدنی مدرن مبتنی بر انتخاب و تعهد شخصی بود». عواقب و میراث. در اواخر سال ۱۲۰۳، یک تموجین احیا شده نیروهای خود را به کار گرفت و کریت‌ها را در یک نبرد سخت سه روزه در ارتفاعات جژئر در پایین رودخانه کرلن شکست داد. طغرل (نسطوری) در حال فرار توسط نگهبان نیمانی که او را نشناخت کشته شد. سنگگوم ابتدا به تبت و سپس کاشغر گریخت و بعداً در آنجا کشته شد. در طول سه سال بعد، تموجین نایمان‌ها و مرکیت‌ها را شکست داد و
بعد، تموجین نایمان‌ها و مرکیت‌ها را شکست داد و استپ مغول را تحت یک حاکم متحد کرد. در سال ۱۲۰۶، او یک کورولتای بزرگ ("مجمع") در رودخانه اونون برگزار کرد که در آن لقب "چنگیزخان" را گرفت و به کسانی که او را به قدرت رساندند پاداش داد. اینها شامل گله‌داران بدای و کیشلیک بودند که به او از خیانت طغرل هشدار داده بودند - آنها با چادر قصر، اثاثیه و محافظ رهبر کریت مفتخر شدند. مردانی که به عهد بالجونا سوگند خوردند و به "بالجوناتو" معروف شدند («مردان بالجونا» یا «آب‌خورهای گل آلود») به بالاترین عناوین مفتخر شدند و تا
گل آلود») به بالاترین عناوین مفتخر شدند و تا اواخر دهه ۱۳۰۰ به یادگار ماندند. بسیاری در امپراتوری مغول چنگیز موقعیت‌های برجسته‌ای داشتند - از جمله چینقای، تاجر و دیپلمات مسلمان جعفر خوجا، و قبان، یک اوریانخایی که پسرش سوبوتای یکی از نیرومندترین ژنرال‌های مغول شد. تاریخ‌شناسی و تاریخ‌نگاری. واقعه عهد بالجونا به‌طور کامل از تاریخ سری مغولان حذف شده است. این خلأ باعث شد که سنت شناسان برای نزدیک به یک قرن، از پالادیوس در دهه ۱۸۶۰ تا، پل پلیوت، آرتور والی و رنه گروسست در اواسط قرن بیستم. در سال ۱۹۵۵، فرانسیس
گروسست در اواسط قرن بیستم. در سال ۱۹۵۵، فرانسیس وودمن کلیوز مقاله ای منتشر کرد که این فرض را رد می‌کرد. نظریه کلیوز اکنون در بین مورخان عمومی شده است، زیرا منابع فراوان دیگری از "بالجوناتو" نام می‌برند. محو این واقعه از تاریخ سری مغولان احتمالاً به دلیل ناهمگونی سوگند دهندگان بوده است - نویسنده که نسبت به غیر مغول‌ها مشکوک بود، ممکن است تصمیم گرفته باشد که رویدادی را نادیده بگیرد که باعث شد آنها به حلقه درونی تموجین ارتقا پیدا کنند.
مرادعلی اکنظروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی کرده‌است.
پیله گش () یک اصطلاح زبان عبری برای صیغه ( هم‌بالینی)، یک همراه زناشویی با وضعیت اجتماعی و قانونی پایین‌تر از وضعیت یک زن مشروع و رسمی است. در میان بنی‌اسرائیل، مردان معمولاً صیغه خود را تصدیق می‌کردند و چنین زنانی از همان حقوقی که همسران مشروع در خانه داشتند برخوردار بودند.
کامران تورسونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی کرده‌است.
قبیله بنیامین ()، طبق تورات، ""قبیله بنیامین" () یکی از اسباط اسرائیل بود. این قبیله از تبار بنیامین، کوچک‌ترین پسر سه شه‌پدر یعقوب و همسرش راحل بود. در پنج کتاب سامری نام به صورت «بنیامیم» ظاهر می‌شود.
پنج کتاب سامری (‮ࠕࠦ‎‬ࠅࠓࠡࠄ) متنی از تورات است که به خط سامری (الفبای سامری) نوشته شده و به عنوان کتاب دینی توسط سامری‌ها استفاده می‌شده‌است.
خسرو طاهروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آتیراو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال، و بزرگسالان تاجیکستان بازی کرده‌است.
فتح‌الله فتح‌الله‌یف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه و باشگاه فوتبال دینامو دوشنبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان تاجیکستان بازی کرده‌است.
یابش جلعاد () گاه به «جابش» خلاصه می‌شود، شهری باستانی بنی‌اسرائیل در گیلاد، در شمال غربی اردن. در کتاب مقدس عبری جابش بارها در رابطه با نبردهای شائول علیه [عمون] و فلیسطی‌ها ذکر شده است.
شیلو () شهر و پناهگاه باستانی در سامریه بود. طبق کتاب مقدس عبری، شیلو یکی از مراکز اصلی عبادت اسرائیلیان در دوران پیش از سلطنت، قبل از ساخته شدن اولین معبد (هیکل سلیمان) در اورشلیم بود. پس از فتح کنعان توسط اسرائیل، خیمه (میشکان) به شیلو منتقل شد و در دوره قضات کتاب مقدس در آنجا باقی ماند.
نورالدین دورانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه و باشگاه فوتبال برقچی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۳ سال، و ببزرگسالان تاجیکستان بازی کرده‌است.
جبعه () نام سه مکان ذکر شده در کتاب مقدس عبری، در قبایل قبیله بنیامین، قبیله یهودا و قبیله افرایم است. جبعه از قبیله بنیامین رایج‌ترین مکان ذکر شده‌است. در کتاب داوران صحنه اصلی داستان جنگ بنیامینی است.
جمعیت‌شناسی مالزی () بیانگر گروه‌های قومی چندگانه‌ای است که در کشور وجود دارند. بر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت مالزی، که افراد غیرشهروند را هم دربرگرفته است، بالغ بر ۲۸٬۳۳۴٬۰۰۰ نفر بود که باعث شد مالزی رتبه چهل و دومین کشور پرجمعیت دنیا را در آن سال کسب کند. از این تعداد جمعیت، ۵٫۷۲ میلیون نفر متعلق به مالزی شرقی بودند و ۲۲٫۵ میلیون نفر در شبه‌جزیره مالزی زندگی می‌کردند. با در نظر گرفتن اینکه ۷۹ درصد از شهروندان در شبه‌جزیره مالزی، با مساحتی بالغ بر ۱۳۱٬۵۹۸ کیلومترمربع (۵۰٫۸۱۰٫۲۷ مایل مربع)، متمرکز شده‌اند
کیلومترمربع (۵۰٫۸۱۰٫۲۷ مایل مربع)، متمرکز شده‌اند که تنها ۴۰ درصد از کل مساحت مالزی را شکل داده‌است، توزیع جمعیت ناهمگون به نظر می‌رسد. در سال ۲۰۱۷، نرخ رشد جمعیت مالزی ۱٫۹۴ درصد بود. طبق آخرین برآورد سرشماری سال ۲۰۱۰، نرخ باروری ۳ گروه بزرگ جمعیتی در مالزی برابر با ۲٫۴ فرزند برای هر زن در گروه جمعیتی مالایی/بومی پوترا، ۱٫۴ فرزند برای هر زن در گروه چینی‌ها و ۱٫۸ درصد برای هر زن در گروه هندی‌ها می‌باشد. نرخ زادوولد مالایی‌ها، ۴۰ درصد بیشتر از گروه جمعیتی مالزی‌های هندی‌تبار و ۵۶ درصد بیشتر از گروه مالزی‌های
هندی‌تبار و ۵۶ درصد بیشتر از گروه مالزی‌های چینی‌تبار بود.
صیغه لاوی یا جنگ بنیامینی () روایتی است از کتاب مقدس که در فصل ۱۹، ۲۰ و ۲۱ کتاب داوران ذکر شده‌است. این داستان مربوط به یک لاوی از قبیله افرایم و صیغه (یهودیت) او است. آنها در طی سفر از شهر جبعه متعلق به قبیله بنیامین رد می‌شدند و توسط گروهی که قصد تجاوز گروهی به آن مرد لاوی داشتند، مورد حمله قرار می‌گیرند. او صیغهٔ خود را به این گروه واگذار می‌کند و آنها به او تجاوز می‌کنند تا اینکه این زن از بین می‌رود. پس از مرگ زن در اثر این واقعه، لاوی او را تکه‌تکه می‌کند و بخش‌هایی از بدنش را در سرتاسر اسباط اسرائیل
و بخش‌هایی از بدنش را در سرتاسر اسباط اسرائیل توزیع می‌کند تا مردم را از آنچه اتفاق افتاده آگاه کند. قبایل که از این حادثه خشمگین شده بودند سوگند یاد می‌کنند که هیچ‌کس دخترش را برای ازدواج به بنیامینی‌ها ندهد و جنگی را آغاز می‌کنند که تقریباً این قبیله را نابود می‌کند و تنها ۶۰۰ مرد زنده می‌ماند. با این حال، این آنها از ترس اینکه باعث انقراض کل یک قبیله شوند، از ادامه این اقدام تنبیهی پشیمان شدند و کشتار مردان را متوقف کردند. برای اطمینان از بقای قبیله بنیامینی، لاویان شهر یابش جلعاد را که هیچ‌یک از ساکنان
لاویان شهر یابش جلعاد را که هیچ‌یک از ساکنان آن در جنگ یا نذری شرکت نکرده بودند را غارت و قتل‌عام کردند و ۴۰۰ دوشیزه آن را برای بنیامینی‌های باقیمانده به همسری گرفتند. به ۲۰۰ مرد بنیامینی که هنوز فاقد زن بودند نیز اجازه یافتند دخترانی را که در شهر شیلو در هنگام جشن تو بآو می‌رقصند را بربایند. داستان. یک لاوی و صیغه‌اش از بیت‌لحم می‌روند و هنگام شب به جبعه می‌رسند. آنها در میدان شهر منتظر بودند تا کسی پذیرایی کند. پیرمردی - یک بیگانه ساکن آنجا - به آنها رحم کرد و آنها را به خانه خود دعوت کرد. عصرشان با
رحم کرد و آنها را به خانه خود دعوت کرد. عصرشان با کوبیدن در قطع شد. گروهی از اهالی شهر از صاحب خانه خواستند که لاوی را بیرون بفرستد تا بتوانند به او تجاوز کنند. میزبان سعی کرد با تقدیم دختر باکره خود و کنیز لاوی به جای لاوی، مردان را منحرف کند (داوران ۱۹:۲۴). مردان اما مصر به خواستن خود لاوی بودند، که سرانجام لاوی صیغه اش را «گرفت» و او را از در بیرون راند و به طرف اوباش انداخت. تمام شب او را مورد تجاوز و آزار قرار دادند و صبح او را رها کردند. او راه خود را به سمت در خانه با خزیدن طی کرد و بیهوش بر روی
را به سمت در خانه با خزیدن طی کرد و بیهوش بر روی زمین افتاد. صبح، وقتی لاوی بیرون آمد تا برود، دید صیغه او دم در خوابیده‌است. گفت: «برخیز! ما می‌رویم.» (داوران ۱۹:۲۸). جوابی نبود. او ممکن است بیهوش یا مرده بوده باشد. لاوی او را به خانه برد و سپس او را دوازده تکه کرد و یک عضو بدن را برای هر یک از قبایل اسرائیل فرستاد تا به اقدام نظامی علیه قبیله بنیامین دعوت کند. تفسیر. این داستان از بسیاری جهات هولناک و توهین‌آمیز است. میزبان لاوی به درستی ترسیده بود، اما چگونه می‌توانست دختر باکره خودش را با خوشرویی به
چگونه می‌توانست دختر باکره خودش را با خوشرویی به گروهی متجاوز تقدیم کند؟ اقدامات لاوی حتی ناراحت‌کننده تر بود. هیچ غم و اندوهی ابراز نکرد. کلمات سنگدلانه او صبح بعد - «بلند شو، بیا برویم» - از بی‌احساس‌ترین و خشک‌ترین کلمه‌ها در کتاب مقدس هستند. داستان این زن عمیقاً غم‌انگیز است. او بدون توجه به خواسته‌هایش «داده شده» و «گرفته شد». او هیچ صدایی نداشت، تا اینکه سرانجام اعضای بدنش اجازه یافتند در مورد مرگ او «صحبت کنند». حتی در آن زمان، آنها داستان لاوی را گفتند، نه داستان او را. داستان سوالات دشوار زیادی را
نه داستان او را. داستان سوالات دشوار زیادی را مطرح می‌کند. چرا این دو مرد پیشنهاد تجاوز به زنان را به اوباش دادند؟ چرا محافظت از مردان مهم‌تر از زنان بود؟ چرا لاوی تا این حد سنگدل بود؟ تلاش برخی از مفسران برای پاسخ به این سؤالات و توجیه رفتار مردان می‌تواند تقریباً به اندازه خود اعمال وحشتناک باشد. مفسران به این نتیجه رسیده‌اند که وقتی مردان پیشنهاد عرضه زنان را به متجاوزان می‌دادند، صرفاً محافظت از خود نبود، بلکه تلاشی برای اجتناب از گناه «جنس غیرطبیعی» بود. انجام تجاوز جنسی برای مردان بدتر بود، تا حدی به
انجام تجاوز جنسی برای مردان بدتر بود، تا حدی به این دلیل که زنان ارزش کمتری داشتند، اما همچنین به این دلیل که وقتی زنان مورد تجاوز قرار می‌گرفتند، جنسیت حداقل «طبیعی» بود. این دیدگاه باعث شد که اقدامات آنها قابل درک باشد، هرچند قابل توجیه نبود. داستان مشابه. جزئیات این داستان شبیه به داستانی در کتاب پیدایش باب ۱۹ است که در آن دو فرشته از لوط، برادرزاده ابراهیم دیدن کردند. مردان سدوم نیز می‌خواستند به بازدیدکنندگان تجاوز کنند، و لوط به جای آن دو دختر باکره خود را پیشکش کرد. سپس فرشتگان مردان اوباش را کور
خود را پیشکش کرد. سپس فرشتگان مردان اوباش را کور کردند و همه فرار کردند. با این تفاوت در نسخه داستان کتاب داوران، فرشته ای وجود نداشت. مردان دم در کور نشدند و زن در امان نبود.
اصطلاح زنجیره تقاضا (به انگلیسی :Demand chain)، در زمینه مدیریت و بازرگانی همراه یا به جای اصطلاح «زنجیره تامین» استفاده شده‌است. به گفته مدهانی زنجیره تقاضا «شامل تمام فرآیندهای تقاضا برای درک، ایجاد و تحریک تقاضای مشتری است». مارتین کریستوفر، از دانشکده مدیریت کرانفیلد، پیشنهاد کرده‌است که "در حالت ایده آل، زنجیره تامین باید به یک زنجیره تقاضا تبدیل شود"، او توضیح می‌دهد که در حالت مطلوب، لجستیک و پردازش محصول باید "در پاسخ به نیاز شناسایی شده مشتری " رخ دهد. مفهوم. واکاوی فعالیت‌های بنگاه به عنوان یک