payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جریان به سیم‌پیچ‌ها اتفاق می‌افتد. در نهایت ماده پلیمری مذاب جامد شده و اتصال را تشکیل می‌دهد. تجهیزات. در جوشکاری الکتروفیوژن از اتصالاتی استفاده می‌شود که در اطراف محل جوش قرار می‌گیرند. با عبور جریان الکتریکی از سیم‌پیچ‌های فلزی از قبل تعبیه‌شده در قطعه اتصال، گرما ایجاد می‌شود و بخشی از لوله‌ها را ذوب می‌کند؛ در نهایت پس از انجماد یک مفصل تشکیل می‌شود. دو نوع قطعه اتصال در جوشکاری الکتروفیوژن مورد استفاده قرار می‌گیرد: کوپلرها و سه‌راهی‌ها. اتصال کوپلر شامل دو بخش مجزا از سیم‌پیچ است که در حین جوشکاری
شامل دو بخش مجزا از سیم‌پیچ است که در حین جوشکاری دو ناحیه همجوشی را ایجاد می‌کنند. به علت افزایش سهولت در زمان مونتاژ، قطر داخلی کوپلر معمولاً کمی بزرگتر از قطر بیرونی لوله‌ها است. این امر همچنین این امکان را می‌دهد تا اندکی اختلاف در قطر لوله‌ها مانع از انجام فرایند جوشکاری نشود. به علاوه چفت‌کردن دقیق لوله‌ها در کوپلر برای ایجاد یک اتصال محکم بسیار مهم است. قرارگیری نادرست کوپلر می تواند باعث حرکت سیم‌پیچ‌ها و خروج مواد مذاب پلیمری از محل اتصال و باعث کاهش استحکام اتصال شود. سه‌راهی‌ها کمتر رایج هستند
استحکام اتصال شود. سه‌راهی‌ها کمتر رایج هستند اما بر اساس روشی مشابه کوپلرها مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین سه‌راهی‌ها باید به طور مناسب با لوله‌ها چفت شوند تا مشکلی در حین فرایند جوشکاری پیش نیاید. نصب اتصالات. نصب کوپلرها و اتصالات سه‌راهی با روش‌های اندکی متفاوت انجام می‌شود. مراحل نصب متداول برای هر کدام در زیر آورده شده است. توان الکتریکی مورد نیاز. در جوشکاری الکتروفیوژن نیاز به عبور جریان الکتریکی از سیم‌پیچ‌های موجود در اتصالات است. به این دلیل که انرژی الکتریکی ورودی یک معیار بسیار خوب از قدرت
انرژی الکتریکی ورودی یک معیار بسیار خوب از قدرت اتصالی است که در طول همجوشی ایجاد می‌شود، لازم است ورودی توان الکتریکی ثابت باشد. انرژی ورودی در طول فرآیند اتصال، معمولاً با کنترل زمان لازم برای عبور جریان از اتصالات اندازه‌گیری می‌شود. با این حال، انرژی ورودی را می توان با کنترل دمای کلی، دمای پلیمر مذاب یا فشار پلیمر مذاب کنترل کرد. جعبه کنترل برق مورد نیاز را از یک ژنراتور می‌گیرد و آن را به ولتاژ و جریان مناسب برای اتصال الکتروفیوژن تبدیل می‌کند. به این ترتیب انرژی ورودی برای فرایند فراهم می‌شود.
این ترتیب انرژی ورودی برای فرایند فراهم می‌شود. رایج‌ترین ولتاژ ورودی برای اتصالات جوش الکتروفیوژن 39.5 ولت است، زیرا بهترین نتایج را بدون به خطر انداختن ایمنی اپراتور ارائه می‌دهد. همچنین جریان به شکل موج جریان متناوب (AC) وارد می‌شود. جریان در حین جوشکاری. اکثر منابع تغذیه جوش الکتروفیوژن، دستگاه های ولتاژ ثابت هستند. ماشین‌های جریان ثابت به دلیل نوسانات کمتر در جریان اعمال‌شده به سیم‌پیچ‌ها، انرژی ورودی ثابت‌تری را ایجاد می‌کنند. با این حال، این مزیت اضافی معمولاً ارزش هزینه بالاتر این ماشین‌ها را
اضافی معمولاً ارزش هزینه بالاتر این ماشین‌ها را ندارد. هنگامی که از دستگاه ولتاژ ثابت استفاده می‌شود، مقدار جریان اعمال‌شده به آرامی در طول فرآیند جوشکاری کاهش می‌یابد. این پدیده به دلیل افزایش مقاومت سیم‌پیچ‌ها با اعمال انرژی است. با تولید گرما در سیم‌پیچ‌ها، دمای آن‌ها افزایش می‌یابد و منجر به مقاومت الکتریکی بالاتر در سیم‌پیچ‌ها می‌شود. این افزایش مقاومت الکتریکی باعث می‌شود که جریان کمتری از همان سطح ولتاژ با پیشرفت فرآیند تولید شود. میزان کاهش جریان توسط مواد مورد استفاده برای سیم‌پیچ تعیین می‌شود.
توسط مواد مورد استفاده برای سیم‌پیچ تعیین می‌شود. انرژی ورودی در واحد سطح را می توان محاسبه کرد و برای نظارت بر فرآیند استفاده کرد. مقادیر معمولی برای این محدوده از 2 تا 13 ژول بر میلی‌مترمربع است که با مقدار 3.9 ژول بر میلی‌مترمربع مستحکم‌ترین اتصال را ایجاد می‌کند. دما در حین جوشکاری. در طول فرایند همجوشی، گرادیان‌های دمایی زیادی در اتصال الکتروفیوژن وجود دارد. رسانایی حرارتی پایین پلیمرها علت اصلی این گرادیان‌های دمایی زیاد است. تلاش‌های اخیر برای مدل‌سازی تاریخچه حرارتی در مکان‌های مختلف محل جوشکاری با
تاریخچه حرارتی در مکان‌های مختلف محل جوشکاری با استفاده از مدل‌سازی المان محدود موفقیت‌آمیز بوده است. فشار در حین جوشکاری. با افزایش دما در محل اتصال، پلیمر شروع به ذوب‌شدن می‌کند و منطقه همجوشی تشکیل می‌شود. پلیمر مذاب در ناحیه همجوشی نیرویی رو به بیرون به مواد پلیمری جامد اطراف اعمال می‌کند که به آنها "مناطق سرد" گفته می‌شود. این مناطق سرد باعث ایجاد فشار در ناحیه همجوشی مذاب می‌شوند. در ناحیه همجوشی مدتی طول می‌کشد تا فشار به حداکثر مقدار خود برسد. پس از قطع جریان و شروع خنک‌سازی، فشار به آرامی کاهش
از قطع جریان و شروع خنک‌سازی، فشار به آرامی کاهش می‌یابد تا زمانی که اتصال به دمای یکنواخت برسد. مزایا و معایب. مزایای جوشکاری الکتروفیوژن: معایب جوش الکتروفیوژن: خواص مفاصل. استحکام یک اتصال الکتروفیوژن با استفاده از تست کشش و لایه‌برداری از ناحیه همجوشی اندازه‌گیری می‌شود. دو روش برای ارزیابی تاثیر زمان همجوشی بر استحکام مفصل ایجاد شده است: استحکام اتصال در طول فرآیند جوشکاری ایجاد می‌شود و این به زمان همجوشی، شکاف اتصال و مواد لوله بستگی دارد. این موارد در زیر به تفصیل شرح داده شده‌اند. تاثیر زمان
در زیر به تفصیل شرح داده شده‌اند. تاثیر زمان همجوشی بر استحکام مفصل. با شروع زمان همجوشی، یک دوره نهفتگی وجود دارد که در آن هیچ بخش مستحکمی ایجاد نمی‌شود. هنگامی که زمان کافی برای شروع جامد‌شدن مواد مذاب سپری شد، استحکام مفصل قبل از اینکه به حداکثر استحکام خود برسد شروع به افزایش می‌کند. اگر نیرو پس از ایجاد اتصال کامل اعمال شود، استحکام به آرامی شروع به کاهش می کند. تاثیر شکاف مفصل بر استحکام مفصل. شکاف مفصل، فاصله بین اتصال الکتروفیوژن و مواد لوله است. هنگامی که هیچ شکاف اتصالی وجود ندارد، استحکام مفصل
که هیچ شکاف اتصالی وجود ندارد، استحکام مفصل حاصل زیاد است اما حداکثر نیست. با افزایش شکاف مفصل، استحکام مفصل تا حدی افزایش می‌یابد، سپس شروع به کاهش نسبتاً شدیدی می‌کند. در شکاف‌های بزرگتر فشار کافی در طول زمان همجوشی ایجاد نمی‌شود و استحکام مفصل کم است. به همین علت است که تراشیدن سطح محل اتصال لوله ها قبل از جوشکاری یک مرحله حیاتی است. تراشیدن ناهموار یا ناسازگار می تواند منجر به مناطقی شود که شکاف مفصل زیاد است و منجر به استحکام کم مفصل شود. تاثیر مواد لوله بر استحکام اتصال. مواد لوله با وزن مولکولی (MW)
بر استحکام اتصال. مواد لوله با وزن مولکولی (MW) یا چگالی بالاتر، در طی زمان همجوشی و در حالت مذاب، سرعت جاری‌شدن آهسته‌تری خواهند داشت. با وجود تفاوت در سرعت جاری‌شدن، استحکام اتصال نهایی به طور کلی در محدوده نسبتاً وسیعی از وزن‌های مولکولی لوله ثابت است.
کشتی رلیف ایالات متحده (WLV-605) یک کشتی سبک است که اکنون به عنوان یک کشتی موزه در اوکلند، کالیفرنیا خدمت می کند. این کشتی در سال 1950 ساخته شد و یکی از معدود کشتی های سبک بازمانده ساخته شده برای گارد ساحلی ایالات متحده ساخته شده است . این کشتی در سال 1989 به عنوان یک بنای تاریخی ملی اعلام شد.
ژلیکو استینچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میرکو استویانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
رانکو استوییچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال رویال شارلوا، باشگاه فوتبال اندرلشت، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
سیاد سوشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
نناد شالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ویلموش شیپوش (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان-یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده می‌توان به باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش، باشگاه فوتبال راپید بخارست، باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب، باشگاه فوتبال یوگسلاویا، باشگاه ورزشی یانگ بویز برن، و باشگاه فوتبال مسینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و مجارستان بازی کرده‌است.
اسلاوکو شوردونیا (؛ ۱ اکتبر ۱۹۱۲ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
سعاد اشوراکا (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
زیاد اشوراکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
آنجلکو تشان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
سمیر توتسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوتسرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میروسلاو واردیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال ناک بردا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ولادیمیر ورمزوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، باشگاه فوتبال پانیونیوس، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ریستو ویداکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوساسونا، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال رئال بتیس، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و صربستان و مونته‌نگرو بازی کرده‌است.
دراگوتین وراگوویچ (؛ ۱۸ سپتامبر ۱۸۹۷ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
جورجه وویکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی، و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ندلیکو ووکویه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرایبورگر و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسلاوکو زاگوراتس (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ایلیا زاویشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ، باشگاه فوتبال راد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
یوسیپ زمکو (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ویکوسلاو ژوپانچیچ (؛ ۱۸ مه ۱۹۰۰ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ران فیلد (; – ) طراح رقص، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده‌است.
اولیس داو (; – ) طراح رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز امی شده‌ است. داو آموزش رقص خود را در آکادمی بوگز در جورجیا آغاز کرد. داو تحصیلات پیش پزشکی خود را در دانشگاه هوارد رها کرد تا به دانشگاه ویسکانسین منتقل شود و با زنیا چیلیسوا از باله کیروف به مطالعه رقص بپردازد. او سپس به کالج بنینگتون منتقل شد، جایی که در سال 1970 با لیسانس هنر در رشته رقص فارغ التحصیل شد. سپس به شهر نیویورک نقل مکان کرد و بورسیه تحصیلی به مدرسه مرس کانینگهام و همچنین موقعیتی در شرکت به او پیشنهاد
کانینگهام و همچنین موقعیتی در شرکت به او پیشنهاد شد. زمانی که در نیویورک بود برای مری آنتونی، پرل لنگ و آنا سوکولو اجرا کرد. آلوین آیلی در سال 1973 پس از دیدن اجرای داو در اتاق های سوکولو از داو خواست که به شرکت او بپیوندد. داو به زودی رقصنده اصلی آلوین آیلی شد و به دلیل توانایی او در فرماندهی صحنه با قدرت بالا و اجرای دراماتیک مشهور شد. اولین رقص او در سال 1979 با قطعه "من ماه را می بینم ... و ماه مرا می بیند" بود. او سپس در سال بعد آلوین آیلی را ترک کرد و از سال 1980 تا 1983 دستیار کارگردان گروه رقص اپرا
از سال 1980 تا 1983 دستیار کارگردان گروه رقص اپرا در پاریس شد. سپس داو به عنوان یک طراح رقص آزاد در شرکت هایی مانند باله ملی هلند، باله بازل کار کرد. رقص داو به دلیل سرعت، قدرت و اروتیسم مشهور است. برخی از معروف‌ترین آثار او عبارتند از سایه شب (1982)، خون بد (1984)، شام (1986) که در ابتدا در DCDC تنظیم شده بود، و قسمت ها (1987). فرشتگان سرخ (1994) برای باله شهر نیویورک ساخته شد و برای اولین بار در شهر نیویورک به نمایش درآمد. گرگ و میش که در 23 می 1994 با فرشتگان سرخ اجرا شد، آخرین ساخته داو بود. داو در 11
سرخ اجرا شد، آخرین ساخته داو بود. داو در 11 ژوئن 1996 در سن 49 سالگی در بیمارستان سنت وینسنت در منهتن بر اثر بیماری مرتبط با ایدز درگذشت.
فرانک دیزی (؛ ۱۹ مه ۱۹۵۹ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
جودیت جیمیسون (; – ) طراح رقص و رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مرکز کندی، نشان ملی هنر، و جوایز امی شده است. مرگ. جیمیسون به دنبال یک بیماری کوتاه، در ۹ نوامبر ۲۰۲۴ در مرکز پزشکی ویل کورنل در شهر نیویورک درگذشت. او ۸۱ سال داشت.
مت هابارد (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده برای نویسندگی مجموعه کمدی، جوایز امی ساعات پربیننده، و جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده‌است.
فاضل ووکری (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
پگی هلمز (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و طراح رقص اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شعبده‌بازی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
هال هیکل (؛ زادهٔ ) پویانما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین جلوه‌های تصویری شده‌است.
ویلیام هانلی (; – ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه ادگار شده‌است.
پیتر گروسز (؛ زادهٔ ) نویسنده، بازیگر، بازیگر تلویزیون، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
ادی گورودتسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
همیلتون پریولیو بی (Hamilton Prioleau Bee) (زادهٔ ۲۲ ژوئیه ۱۸۲۲ – درگذشتهٔ ۳ اکتبر ۱۸۹۷)، سیاستمداری آمریکایی در تگزاس و در سال ۱۸۴۶، دبیر سنای تگزاس بود. او از سال ۱۸۴۹، تقریباً به مدت ۱۰ سال به عنوان نماینده در مجلس ایالتی و برای یک دوره به عنوان رئیس مجلس نمایندگان تگزاس خدمت کرد. او بعدها در زمان جنگ داخلی آمریکا به عنوان ژنرال ارتش ایالات مؤتلفه خدمت کرد. او و خانواده‌اش در سال ۱۸۶۹ و در دوران بازسازی آمریکا، تگزاس را ترک کرده و پیش از بازگشت‌شان به سن آنتونیو در سال ۱۸۷۶، چندین سال را در سالتییو،
سن آنتونیو در سال ۱۸۷۶، چندین سال را در سالتییو، مکزیک زندگی کردند. او تا پایان عمر در سن آنتونیو زندگی کرد. اوایل زندگی. همیلتون پریولیو بی در ۲۲ ژوئیه ۱۸۲۲، در خانواده‌ای سیاسی در چارلستون، کارولینای جنوبی چشم به جهان گشود. والدینش، آن راگ (فایسو) و بارنارد الیوت بی سینیور و برادر کوچکترش، بارنارد الیوت بی جونیور بودند. در سال ۱۸۳۶، زمانی که همیلتون ۱۴ ساله بود، خانوادهٔ بی به تگزاس نقل‌مکان کردند. پدرش در انقلاب تگزاس، فرمانده بود و به عنوان دبیر ایالت و وزیر جنگ در جمهوری تگزاس خدمت کرد. شهرستان بی،
و وزیر جنگ در جمهوری تگزاس خدمت کرد. شهرستان بی، ایالت تگزاس و شهر بیویل به احترام او نام‌گذاری شدند. هر دو برادر در زمان جنگ داخلی آمریکا به عنوان ژنرال در ارتش ایالات مؤتلفه خدمت کردند. بارنارد جونیور در اوایل جنگ در نبرد فرست بول ران کشته شد. همیلتون همانند پدرش وارد عرصهٔ سیاست در جمهوری تگزاس و بعدها ایالت تگزاس شد و در مجموع بیش از یک دهه در مشاغل دولتی خدمت کرد. حرفهٔ سیاسی. همیلتون بی در ۱۷ سالگی، به عنوان دبیر هیئت تعیین مرز میان ایالات متحده و جمهوری تگزاس انتخاب شد. سم هیوستون در سال ۱۸۴۳، جوزف
تگزاس انتخاب شد. سم هیوستون در سال ۱۸۴۳، جوزف سی الدریج، توماس اس توری و بی را برای شروع مذاکرات با قبیلهٔ کمانچی فرستاد که منجر به توافق معاهدهٔ تهوکانا کریک شد. بی در سال ۱۸۴۶ در اولین مجلس قانون‌گذاری تگزاس به عضویت سنای تگزاس درآمد و به عنوان دبیر سنا خدمت کرد. در زمان جنگ مکزیک و آمریکا، بی برای مدتی تحت نظر گروهان بنجامین مک‌کالک از هنگ اول داوطلبان سواره‌نظام تگزاس به فرماندهی سرهنگ جک هیز خدمت کرد. او به عنوان ستوان دوم به گروهان سواره نظام تگزاس به فرماندهی میرابو بی لامار منتقل شد. بی در سال
به فرماندهی میرابو بی لامار منتقل شد. بی در سال ۱۸۴۷، برای بار دوم - این بار به عنوان ستوان اول – به خدمت گروهان لامار درآمد که در آن زمان جزء هنگ داوطلبان تگزاس به فرماندهی سرهنگ پیتر هانسبورو بل بود. بی پس از جنگ به لاریدو نقل‌مکان کرد. در سال ۱۸۴۸، او در سومین مجلس قانون‌گذاری تگزاس، صاحب کرسی در مجلس نمایندگان تگزاس شد. او چندین بار صاحب این کرسی شد و از سال ۱۸۴۹ تا پایان مجلس هفتم، مجموعاً به مدت ده سال در مجلس خدمت کرد. در مجلس ششم، بی با ۷۸ رأی در برابر یک رأی برای ان بی چارلتون و یک رأی برای پلزنت
یک رأی برای ان بی چارلتون و یک رأی برای پلزنت ویلیامز کیترل به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. ازدواج و خانواده. بی پس از استقرار در مجلس قانون‌گذاری تگزاس، در ۲۱ مه ۱۸۵۴، در ۳۲ سالگی با میلدرد تارور ازدواج کرد. آنها صاحب ده فرزند شدند، از جمله بارنارد ای بی و کارلوس بی، زمانی که در مکزیک زندگی می‌کردند، متولد شدند. نوهٔ او، کارلوس بی متولد برکلی، ایالت کالیفرنیا، سیاستمدار، شهردار هیوارد، ایالت کالیفرنیا و عضو مجلس ایالتی کالیفرنیا بود. جنگ داخلی. در سال ۱۸۶۱، بی به عنوان سرتیپ شبه نظامیان تگزاس انتخاب و در ۴
بی به عنوان سرتیپ شبه نظامیان تگزاس انتخاب و در ۴ مارس ۱۸۶۲ به عنوان سرتیپ در ارتش ایالات هم پیمان منصوب شد. بی فرماندهی تیپی را برعهده داشت که شامل اولین هنگ سواره‌نظام تگزاس به فرماندهی کارل بوکل، بیست و سومین هنگ سواره‌نظام به فرماندهی نیکلاس سی گولد، بیست و ششمین هنگ سواره‌نظام به فرماندهی خاویر بلانچارد دبری، سی و پنجمین هنگ سواره‌نظام به فرماندهی جیمز بی لایکن، سی و ششمین هنگ سواره‌نظام به فرماندهی پیتر کاوانو وودز و هنگ سواره‌نظام تگزاس به فرماندهی الکساندر واتکینز ترل بود. بی در براونزویل مستقر بود
واتکینز ترل بود. بی در براونزویل مستقر بود و در آنجا مبادلهٔ پنبه در عوض مهمات را از طریق مکزیک انجام می‌داد. در ۴ نوامبر ۱۸۶۳، او مجبور شد براونزویل را در برابر نیروی اعزامی اتحادیه به فرماندهی سرلشکر ناتانیل پی بنکس ترک کند. بی در سال ۱۸۶۴، به عملیات رودخانهٔ قرمز به فرماندهی سپهبد ریچارد تیلور ملحق شد. در نبرد پلزنت هیل، بی در طی حملهٔ سواره‌نظام، دو اسب خود را از دست داد، اما خودش تنها اندکی زخمی شد. یکی از فرماندهان تیپ بی در آن زمان، آرتور پی بگبی جونیور بود که بعدها جایگزین او شد. کمی بعد در فوریه
بود که بعدها جایگزین او شد. کمی بعد در فوریه ۱۸۶۵، بی، علی‌رغم انتقادات شدید بابت مدیریت نیروهایش، به فرماندهی لشکر توماس گرین در فوج سواره نظام سرلشکر جان آ وارتون منصوب شد. پس از آن، او فرماندهی یک تیپ پیاده‌نظام را در لشکر سرتیپ ساموئل بی ماکسی برعهده گرفت. پس از جنگ. پس از جنگ، در سال ۱۸۶۹، در دوران بازسازی آمریکا، بی به همراه خانواده‌اش به سالتیلو، مکزیک نقل مکان کرد. آنها تا سال ۱۸۷۶ در تبعیدی خودخواسته در مکزیک زندگی کردند. در آن زمان، دموکرات‌ها دوباره کنترل مجلس قانون‌گذاری ایالت تگزاس را به دست
کنترل مجلس قانون‌گذاری ایالت تگزاس را به دست گرفته بودند. بی و خانواده‌اش برای زندگی به سن آنتونیو بازگشتند و در آنجا بی به حرفهٔ وکالت مشغول شد. او به عنوان رئیس ادارهٔ بیمه، آمار و تاریخ تگزاس (در حال حاضر سازمان بیمهٔ تگزاس) برای دورهٔ قانونی ۱۸۸۶–۱۸۸۵ منصوب شد. بی در ۳ اکتبر ۱۸۹۷، درگذشت و در گورستان مؤتلفه‌ها در سن آنتونیو به خاک سپرده شد.
جان فالسی (; – ) کارگردان تلویزیونی، تهیه‌کننده تلویزیونی و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
لیست زیر برنامه‌های موبایل است که توسط Google برای سیستم عامل اندروید خود ساخته است. همه این برنامه ها به صورت رایگان از فروشگاه گوگل پلی در دسترس هستند ، اگرچه ممکن است برخی از آنها با دستگاه های خاصی ناسازگار باشند (حتی اگر هنوز هم با فایل APK کار کنند) و برخی از برنامه ها فقط در دستگاه های گوگل پیکسل و / یا گوگل نکسوس در دسترس هستند. بسته به سازنده دستگاه و نسخه اندروید ، ممکن است برخی از این برنامه ها روی برخی از دستگاه ها از قبل نصب شده باشند. موارد اندکی مانند جی‌بورد در نسخه های قدیمی اندروید
اندکی مانند جی‌بورد در نسخه های قدیمی اندروید پشتیبانی نمی‌شوند.
آن الدر (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
راد هولکامب (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی، تهیه‌کننده تلویزیونی و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "گانگستر" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
صلاح‌الدین علامه‌زاده (۱۴۰۰–۱۳۲۴) هنرمند معرق کار ایرانی بود. زندگی. صلاح‌الدین علامه‌زاده، در سال ۱۳۲۴ در بابل دنیا آمد و در سال ۱۳۵۳ در رشته مهندسی بهداشت از دانشکده بهداشت دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. او از طریق یکی از دوستانش با هنر معرق آشنا شد، تحت نظر اساتید مطرح آن زمان آموزش دید و به علت علاقه فراوان به این هنر تصمیم گرفت تدریس معرق را به عنوان شغل اصلی خود برگزیند. علامه‌زاده از چهره‌های ماندگار کشور بود و ضمن همکاری با سازمان‌های هنری از جمله سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، شاگردان بسیاری در
فرهنگی هنری شهرداری تهران، شاگردان بسیاری در حوزه هنر معرق در فرهنگسراهای تهران تربیت کرد. او بیش از ۴۰ سال رشته هنری معرق چوب را دنبال کرد و نزدیک به ۳۰ سال این هنر سنتی ظریف ایرانی را آموزش داد. حدود ۲۰۰ استاد در رشته معرق از محضر این استاد بهره برده‌است. یکی از کارهای این استاد تعلیم هنر معرق تحت نظارت و سبک خاص ایشان به نابینایان جوان بود که این کار در تاریخ هنر جهان به‌ویژه معرق سابقه نداشت و آثار این هنرمندان نابینا تاکنون در نمایشگاه‌های متعددی به نمایش گذاشته شده و تحسین بینندگان را برانگیخته است.
گذاشته شده و تحسین بینندگان را برانگیخته است. وی طی سال‌های فعالیتش نمایشگاه‌های متعدد معرق در داخل و خارج از کشور برگزار کرده‌است که در این میان می‌توان به نمایشگاه‌های کانادا، آلمان، انگلستان، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، امارات متحده عربی (ابوظبی)، هلند، دانمارک، سوئد، سوئیس و ژنو (محل استقرار سازمان ملل متحد) اشاره کرد که از سوی بازدیدکنندگان مورد استقبال قرار گرفته‌است. در زمستان ۱۳۸۰، استاد علامه زاده نمایشگاهی را در زاگرب، کرواسی برگزار کرد و در بهار ۱۳۸۱ در پاسخ به دعوت وزارت فرهنگ کرواسی، کلاس‌های
۱۳۸۱ در پاسخ به دعوت وزارت فرهنگ کرواسی، کلاس‌های معرق را در دانشگاه عالی هنر زاگرب تشکیل داد و در آنها اصول برش و معرق چوب را به استادان دانشگاه و دانشجویان آموخت. وی از سوی مردم و دولت کرواسی مورد تقدیر قرار گرفت. درگذشت. صلاح‌الدین علامه‌زاده، استاد پیشکسوت و چهره ماندگار هنر معرق ۳۱ مرداد ۱۴۰۰ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
داوید گارجا () یک مجموعه‌ای از صومعه‌های ارتدکس گرجی سنگی است که در منطقه کاختی در شرق گرجستان، در دامنهٔ نیمه بیابانی کوه گارجا در لبه فلات ایوری، حدود ۶۰ تا ۷۰ کیلومتر جنوب شرق پایتخت گرجستان، تفلیس قرار دارد. این مجموعه شامل صدها سلول، کلیسا، نمازخانه، سفره‌خانه و محلهٔ زندگی است که داخل صخره‌ها خالی شده‌اند. بخشی از مجموعه داوید گارجا (صومعه برتوبانی) برروی مرز جمهوری آذربایجان و گرجستان قرار دارد و باعث اختلاف مرزی دو کشور شده‌است. این منطقه همچنین خانه‌ای برای گونه‌های جانوری نادر است و شواهدی از
خانه‌ای برای گونه‌های جانوری نادر است و شواهدی از کهن‌ترین سکونت انسان‌ها در منطقه وجود دارد.
احمد قَرامانلی (۱۶۸۶–۱۷۴۵) عضوی از خاندان قرامانیان بود. او سلسله قرامانلی (۱۷۱۱–۱۸۳۵) را در طرابلس و اقلیم طرابلس (در لیبی کنونی) تأسیس کرد. او به عنوان اولین پاشای قرامانلی اقلیم طرابلس (۱۷۱۱–۱۷۴۵) سلطنت کرد. احمد اصالتاً ینی‌چری بود در اوایل سده هجدهم، امپراتوری عثمانی کنترل خود را بر مستملکات خود در شمال آفریقا از جمله طرابلس از دست داد. پس از آن دوره ای از جنگ داخلی آغاز شد و هیچ حاکمی نتوانست بیش از یک سال منصب خود را حفظ کند. احمد قرامانلی، یک افسر ینی‌چری و سواره‌نظام محبوب، فرماندار عثمانی را به
ینی‌چری و سواره‌نظام محبوب، فرماندار عثمانی را به قتل رساند و در کودتای قرامانلی در سال ۱۷۱۱ تاج و تخت را به دست گرفت. احمد پس از متقاعد کردن عثمانی‌ها برای به رسمیت شناختن او به عنوان فرماندار، خود را پاشا معرفی کرد و پست خود را موروثی کرد. اگرچه طرابلس به پرداخت خراج اسمی به پادشاه عثمانی ادامه داد، اما در غیر این صورت به عنوان یک پادشاهی مستقل عمل کرد. احمد که مردی باهوش و توانا بود، اقتصاد شهر خود را به‌ویژه از طریق به‌کارگیری کشتی‌رانی در مسیرهای مهم کشتیرانی مدیترانه، رونق بسیاری بخشید. کشورهایی که