payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افزایش ورود گرد و غبار به دریای عرب، و نیز پایین آمدن مرز درختان و تمام کمربندهای جنگلی از جنگل‌های آلپی-شمالی تا جنگل‌های نیمه‌مرطوب مدیترانه‌ای که جایگزین جنگل‌های گرم‌مسیری موسمی هولوسن در شبه‌قاره هند شدند. همچنین جابه‌جایی گونه‌های جانوری، از جمله گوزن جاوه‌ای تا اعماق جنوب آسیا، از پیامدهای همین یخبندان بود. با وجود ذوب شدید یخ‌ها بر اثر تابش خورشید، جریان یخچال‌ها به سوی حوضه‌های داخلی آسیا آن‌قدر زیاد بود که باعث شکل‌گیری دریاچه‌هایی از آبِ ذوب‌شده در حوضه چایدام، حوضه تاریم و بیابان گُبی شود. کاهش
حوضه چایدام، حوضه تاریم و بیابان گُبی شود. کاهش دما (که پیش‌تر گفته شد) به گسترش این دریاچه‌ها کمک کرد. در نتیجه، ذرات ریز رس که بر اثر ساییده‌شدن زمین توسط یخچال‌ها ایجاد شده بودند، آماده شدند تا با وزش باد از جا کنده و جابه‌جا شوند. فرسایش ناشی از باد و انتقال این ذرات به نقاط دور، به بادهای سرد و سنگینی مربوط بود که از دامنه‌ها به پایین می‌وزیدند. به همین دلیل، یخبندان تبت عامل اصلی تولید گستردهٔ رسوبات لُس و رساندن آن به نواحی میانی و پایینی چین و حتی شرق آن بود.. در دوران یخبندان، این بادهای سرد و
شرق آن بود.. در دوران یخبندان، این بادهای سرد و سنگین—که گاهی به اشتباه «موسم زمستانی» نامیده می‌شوند—در تمام طول سال جریان داشتند. بالاآمدن گستردهٔ فلات تبت با سرعتی حدود ۱۰ میلی‌متر در سال، که از قرن نوزدهم با اندازه‌گیری‌های دقیق و همچنین مطالعات زمین‌شناسی و لرزه‌نگاری تأیید شده، با بالاآمدن هیمالیا برابری می‌کند. با این حال، این میزان افزایش ارتفاع بسیار بیشتر از آن است که تنها به فعالیت‌های زمین‌ساختی نسبت داده شود، چون چنین تغییراتی در این فلات معمولاً فقط به شکل حرکت‌های آرام و گستردهٔ پوسته زمین
فقط به شکل حرکت‌های آرام و گستردهٔ پوسته زمین رخ می‌دهند. در واقع، بخش بزرگی از این بالاآمدن را می‌توان ناشی از بالا آمدن دوبارهٔ زمین پس از سبک‌شدن آن به دلیل آب‌شدن یخچال‌های عظیم دانست؛ که در تبت حدود ۶۵۰ متر برآورد شده است. دیدگاه جایگزینی که برخی دانشمندان دارند این است که یخچال‌های موجود در فلات تبت در تمام داده‌های منتشرشده از ۱۹۷۴ تاکنون (در منابع ارجاع‌داده‌شده در ماتیاس کوهل، ۲۰۰۴) همواره محدود بوده‌اند و حداکثر گسترش آن‌ها بسیار کمتر از آنچه کوهل می‌گوید، بوده است. دیدگاه جایگزینی که برخی
کوهل می‌گوید، بوده است. دیدگاه جایگزینی که برخی دانشمندان دارند این است که یخچال‌های فلات تبت در تمام داده‌های منتشرشده از سال ۱۹۷۴ تاکنون، که در منابع ارجاع‌شده در کوهل (۲۰۰۴) آمده‌اند، همواره محدود بوده‌اند و هیچ‌گاه به پوشش وسیعی که کوهل ادعا می‌کند نرسیده‌اند.
کهن‌ترین نشانه‌های زندگی انسان در سرزمین پاریس، استخوان‌هائی‌ست که از انسان به‌جا مانده و گواه‌هایی‌ست از لشگرگاه شکارچیان که دیرینگی‌اش به ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد، در دوره میان‌سنگی برمی‌گردد. میان سال‌های ۲۵۰ تا ۲۲۵ پیش از میلاد، تباری از سلتیک-سنون‌ها به نام پاریزی‌ها در کرانه رود سن نشیمن گزیدند، پل‌ها و دژی ساختند، سکه ضرب کردند و بازرگانی با دیگر شهرک‌های رودخانه‌ای در اروپا را آغاز نمودند. در سال ۵۲ پیش از میلاد، یک ارتش رومی به رهبری تیتوس لابینوس، پاریزی‌ها را شکست داد و یک پادگان-شهرِ گالو-رومی به
را شکست داد و یک پادگان-شهرِ گالو-رومی به نام لوتتیا پایه‌گذاری کرد. این شهر در سده سوم پس از میلاد مسیحی شد و پس از فروپاشی امپراتوری روم، کلوویس یکم، پادشاه فرانک‌ها، آن را گرفت و در سال ۵۰۸ پایتخت خود کرد. در درازای سده‌های میانه، پاریس بزرگ‌ترین شهر اروپا، یک کانون دینی و بازرگانی برجسته و گهواره معماری سبک گوتیک بود. دانشگاه پاریس در کرانه چپ رود سن، که در میانه‌های سده سیزدهم پایه‌گذاری شد، یکی از نخستین دانشگاه‌ها در اروپا بود. پاریس زخم‌خوردهٔ طاعون خیارکی در سده چهاردهم و جنگ صدساله در سده پانزدهم
خیارکی در سده چهاردهم و جنگ صدساله در سده پانزدهم بود. میان سال‌های ۱۴۱۸ و ۱۴۳۶، شهر را بورگوندی‌ها و سربازان انگلیسی گرفتند. در سده شانزدهم، پاریس پایتخت نشر کتاب اروپا شد، هرچند که با روی دادن جنگ‌های دینی فرانسه میان کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها این سرآمدی سست و ناپایدار شد. در سده هجدهم، پاریس کانون جوشش اندیشه‌ای نامور به روشنگری و بستر بنیادین انقلاب فرانسه از سال ۱۷۸۹ بود که هر سال در ۱۴ ژوئیه با رژه لشکری گرامی‌اش می‌دارند. در سده نوزدهم، ناپلئون شهر را با سازه‌های تاریخی برای شکوه لشکری آراست. این شهر
با سازه‌های تاریخی برای شکوه لشکری آراست. این شهر پایتخت مد اروپا و بستر دو انقلاب دیگر (در سال‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۸) شد. در دوره ناپلئون سوم و فرماندار او در سن، ژرژ اوژن هاوسمان، میانه پاریس در سال‌های ۱۸۵۲ تا ۱۸۷۰ با خیابان‌های نو، میدان‌ها و بوستان‌های نو بازسازی شد و شهر تا پهناوری کنونی خود در سال ۱۸۶۰ گسترش یافت. پیشاتاریخی. در سال ۲۰۰۸، باستان‌شناسان هنگام کنده‌کاری در خیابان هنری فارمان شماره ۶۲ در بخش ۱۵، کمی آنسوتر از کرانه چپ رود سن، کهن‌ترین بازمانده‌های انسان و نشانه‌هایی از یک زیستگاه
بازمانده‌های انسان و نشانه‌هایی از یک زیستگاه شکارچی-گردآورنده در پاریس را یافتند که دیرینگی آن به ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد در دوره میان‌سنگی می‌رسد. دیگر یافته‌های تازهٔ زیستگاه‌های موقت، در برسی (بخشی از پاریس) در سال ۱۹۹۱ پیدا شده بود که دیرینگی آن‌ها میان ۴۵۰۰ تا ۴۲۰۰ پ‌م است. در کنده‌کاری‌های برسی، تکه‌های سه قایق چوبی ماهیگیران در رود سن یافت شد که کهن‌ترین آنها به ۴۸۰۰ تا ۴۳۰۰ پیش از میلاد برمی‌گردد. در کاوش‌های پایگاه رو هنري فارمان نشانه‌هایی از زیستگاه‌های دوره نوسنگی میانی (۴۲۰۰–۳۵۰۰ پیش از میلاد)
دوره نوسنگی میانی (۴۲۰۰–۳۵۰۰ پیش از میلاد) و سده‌های نخست دوره برنز (۱۵۰۰–۳۵۰۰ قبل از میلاد)؛ و نخستین دوره آهن (۸۰۰–۵۰۰ پیش از میلاد) یافت شد. باستان شناسان سرامیک، تکه‌های استخوان جانوران و تکه‌های تبر تیزشده پیدا کردند. تبرهای ساخته‌شده در اروپای خاوری در پایگاه باستان‌شناسی نوسنگی در برسی پیدا شد، که نشان می‌دهد نخستین پاریسی‌ها در گذشته با زیستگاه‌ها در دیگر جاهای اروپا دادوستد می‌کردند. گشایش پاریس از سوی رومیان. میان سال های ۲۵۰ تا ۲۲۵ پیش از میلاد، در دوره آهن، پاریزی‌ها که زیرشاخه‌ای از
از میلاد، در دوره آهن، پاریزی‌ها که زیرشاخه‌ای از سلتیک‌سنون‌ها بودند، در کرانه‌های رود سن نشیمن گزیدند. در آغاز سده دوم پیش از میلاد، آنها یک اوپیدوم (شهرکی با برج‌وباروی استوار) ساختند که درباره جای آن گمان‌هایی هست. شاید جای ساخت آن در ایل د لا سیته، جایی که پل‌های یک راه بازرگانی برجسته از رود سن گذر می‌کرده است، بوده‌باشد. ژولیوس سزار در گزارش خود از جنگ‌های گالی، دیدار با رهبران پاریسی را در جزیره‌ای در رود سن نگاشته‌است. مورخان دیگر نبود نشانه‌ای از زیستگاه‌های نخستینِ گالی در جزیره را می‌نگارند و
زیستگاه‌های نخستینِ گالی در جزیره را می‌نگارند و باورمندند که اوپیدوم در نانتر پیرامون پاریس جای داشته‌است؛ جایی که بازمانده‌های شهرکی بزرگ در هنگام ساخت یک بزرگراه در دهه ۱۹۸۰ یافت شد. این زیستگاه "لوکوتوسیا" (به گفته جغرافیدان یونانی باستان استرابو) یا "لکوتسیا" (به گفته جغرافیدان رومی بطلمیوس) نامیده می‌شد و شاید نام آن از واژه سلتی lugo یا luco به معنای مرداب یا تالاب گرفته شده‌باشد. تاخت‌وتاز ژولیوس سزار: ژولیوس سزار و ارتش او میان سال‌های ۵۸ تا ۵۳ پ‌م به بهانه پاسداری از سرزمین‌شان در برابر تازندگان
به بهانه پاسداری از سرزمین‌شان در برابر تازندگان ژرمنی، ولی در واقع برای گرفتن آن بخش و پیوست کردنش به جمهوری روم، به گال لشکرکشی کردند. در تابستان سال ۵۳ پ‌م، او از پاریس دیدن کرد و با نمایندگان تبارهای گالی که در برابر پرستشگاه گرد آمده بودند سخن گفت تا از آنها بخواهد که با دادن سرباز و پول، او را برای نبردهای انتخاباتی کمک کنند. پاریزی‌ها با پروا و دوراندیشی به سزار گوش دادند و پیشنهاد کردند که شماری سواره‌نظام فراهم کنند، ولی پنهانی با دیگر تبارهای گالی به رهبری ورسین‌گتوریکس هم‌پیمان شدند و در ژانویهٔ
به رهبری ورسین‌گتوریکس هم‌پیمان شدند و در ژانویهٔ ۵۲ پ‌م خیزشِ در برابر رومیان را به‌راه انداختند. سزار خیلی زود پاسخ داد. او شش لژیون را سوی شمال رو به اورلئان، جایی که شورش آغاز شده بود، و سپس به گرگوویا، زادگاه ورسین‌گتوریکس، برد. در همان زمان، او جانشین خود تیتوس لابینوس را با چهار لژیون فرستاد تا پاریزی‌هاو هم‌پیمان‌های آنها، سنون‌ها را زیر چیرگی خود درآورد. فرمانده پاریزی‌ها، کامولوژن، پلی را که اوپیدوم را به کرانهٔ چپ رود سن پیوند می‌داد، سوزاند، پس رومی‌ها نتوانستند به شهر نزدیک شوند. سپس لابینوس و
نتوانستند به شهر نزدیک شوند. سپس لابینوس و رومی‌ها به پایین دست رفتند، پل شناور خود را در مولن ساختند و به لوتیتا در کرانهٔ راست رود نزدیک شدند. کامولوژن کارهای رومیان را با سوزاندن پل سمت راست و سوزاندن شهر، پیش از عقب‌نشینی به کرانه چپ و ساخت کمپ در جایی که اکنون سن ژرمن د پره نامیده می شود، پاسخ داد. لبینوس پاریزی‌ها را با نیرنگی فریب داد. در نیمه‌های شب بخشی از لشکر خود را با سر و صدای فراوان به سوی بالادست مولن فرستاد او کم‌آزموده‌ترین سربازان خود را در لشگرگاه خود در کرانه راست رود رها کرد و با
را در لشگرگاه خود در کرانه راست رود رها کرد و با بهترین سربازانش بی‌سروصدا از رود سن گذشت و به سوی کرانه چپ رفت و تله‌ای برای پاریزی‌ها گذاشت. کامولوژن که گمان می‌کرد رومیان دارند عقب‌نشینی می‌کنند، نیروهای خود را بخش کرد، برخی برای گرفتن لشگرگاه رومی که می‌پنداشت رهاشده می‌باشد و برخی دیگر برای پیگرد ارتش روم. به‌جایش او مستقیماً با بهترین دو لژیون رومی در دشت گرنل، نزدیک برج ایفل و آموزشکده لشگری اکول کنونی برخورد کرد.پاریزی‌ها دلاورانه و ناامیدانه در جنگی که به نبرد لوتتیا نامور شد جنگیدند. کامولوژن
جنگی که به نبرد لوتتیا نامور شد جنگیدند. کامولوژن کشته شد و سربازانش از سوی سپاه سامان‌مند روم کشته شدند. با اینکه پاریزی‌ها شکست خوردند ولی ایستادگی در برابر رومی‌ها را پی گرفتند. آنها هشت هزار تن را برای جنگ همراه با ورسین‌گتوریکس در واپسین ایستادگی خود در برابر رومیان در نبرد آلیزیا فرستادند.
هریسون ماوروس (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
آرلی مندس (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل شیلی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
به‌خاطر موسیقی سپاسگزارم () یک آلبوم گردآوری‌شده از ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که نخستین بار در نوامبر ۱۹۸۳ در بریتانیا منتشر شد و بابت فروش بیش از ۱۰۰٬۰۰۰نسخه، گواهینامهٔ طلا دریافت کرد. نسخهٔ اسپانیایی زبان فرناندو برای نخستین بار در بریتانیا در این آلبوم منتشر شد. فهرست ترانه‌ها. رویِ اول رویِ دوم
لودیا مونترو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
روسالبا مورالس (; ) وزنه‌بردار زن اهل کلمبیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
فرانسیسکو موسکرو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کلمبیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲۳ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
جنبش فلسطین آزاد () یک جنبش مسلحانه و سازمان اجتماعی سوری فلسطینی است که توسط تاجری به نام یاسر قشلاق رهبری می‌شود و از دولت بعث سوریه حمایت می‌کند. این سازمان مخالف وجود کشور جعلی و اشغالگر اسرائیل است و بیشتر به دلیل فعالیت‌های سیاسی و ارائه خدمات اجتماعی پیش از سال ۲۰۱۲ میلادی به فلسطینی‌ها در سوریه و نوار غزه و هر جای جهان شناخته می‌شود که در جریان اشغال سرزمینشان از سوی صهیونیست‌ها در جهان آواره گشتند. با شروع جنگ داخلی سوریه، جنبش فلسطین آزاد شاخه شبه نظامی خود را تشکیل داد. تاریخ. سال‌های اولیه
شبه نظامی خود را تشکیل داد. تاریخ. سال‌های اولیه فعالیت. جنبش فلسطین آزاد توسط یاسر قشلاق، تاجر ثروتمند فلسطینی متولد سوریه که مالک چندین سازمان از جمله مؤسسه مطالعات بین‌المللی لبنان، اتاق سرمایه‌گذاری سوریه و فلسطین، باشگاه بازرگانان فلسطینی و همچنین یک روزنامه کوچک لبنانی تأسیس شد. علاوه بر این، یاسر به خاطر دیدگاه‌های یهودستیزانه‌اش شناخته می‌شود، زیرا بارها یهودیان را «دورریزهای اروپایی»، «باند قاتلان جنایتکار»، و «کثافت‌های انسانی» خوانده‌است که باید به اروپا تبعید شوند. همچنین او اعلام کرده‌است که
به اروپا تبعید شوند. همچنین او اعلام کرده‌است که «هیچ دلیلی برای همزیستی» بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها وجود ندارد، زیرا فلسطینی‌ها سرزمین‌های خود را پس می‌گیرند و «اسراییلی‌ها را در همه جای دنیا تعقیب می‌کنند و آنها را به خاطر قتل‌عام‌هایشان محاکمه می‌کنند». با وجود نزدیکی یاسر قشلاق به دولت سوریه، وی هرگونه ارتباط با حزب‌الله را رد کرده‌است. یاسر در سال ۲۰۰۳ برای اولین فعالیت سیاسی را در اردوگاه یرموک فلسطینی دمشق آغاز و خود را به عنوان حامی انتفاضه دوم معرفی کرد. از آن زمان، او جنبش فلسطین آزاد را به
معرفی کرد. از آن زمان، او جنبش فلسطین آزاد را به عنوان یک سازمان اجتماعی سازماندهی می‌کند و خدمات اجتماعی به فلسطینیان در سوریه ارائه می‌دهد و همچنین از دولت بعث حمایت می‌کرد. تام رولینز، کارشناس شورای آتلانتیک بر این باور است که این سازمان به عنوان «وسیله ای برای جاه‌طلبی‌های سیاسی [یاسر قشلاق] استفاده می‌شود.» بنا بر ادعای قشلاق، جنبش فلسطین آزاد در سازماندهی ناوگان آزادی ۲ برای کمک‌رسانی نوار غزه در سال ۲۰۱۰/۱۱ شرکت داشت. این گروه در سال ۲۰۱۱ فعالیت مسلحانه خود را آغاز کرد و بر اساس گزارش سایت خبری
مسلحانه خود را آغاز کرد و بر اساس گزارش سایت خبری "«سوریه اندیکاتور»"، دلیل این کار، نیاز به سرکوب اعتراضات ضد اسد در اردوگاه یرموک است. جنگ داخلی سوریه. پس از شروع جنگ داخلی سوریه، جنبش فلسطین آزاد اقدام به عضوگیری برای شبه‌نظامیان طرفدار دولت بشار اسد کرد و شاخه شبه‌نظامی خود را در سال ۲۰۱۲ با نام «نیروهای محافظ الاقصی» تأسیس کرد. نیروهای محافظ الاقصی از سال ۲۰۱۶ و پس از توافق غیررسمی تقسیم قدرت بین جنبش فلسطین آزاد و فتح الانتفاضه، یکی دیگر از شبه نظامیان طرفدار دولت سوریه، بیشتر در دمشق فعالیت می‌کنند.
طرفدار دولت سوریه، بیشتر در دمشق فعالیت می‌کنند. بر اساس این توافق، یاسر قشلاق مبلغ قابل توجهی را برای واگذاری بخش‌هایی از مناطق تحت تسلط گروه فتح‌الانتفاضه در اردوگاه یرموک پرداخت کرد. در نتیجه، یاسر قشلاق و جنبش او می‌توانند به عنوان مدافعان یرموک که اهمیت نمادین زیادی برای فلسطینی‌ها دارد، «سرمایه سیاسی باارزشی» به دست آورند، همچنین فتح انتفاضه بودجه مورد نیاز را به دست آورد. از آن زمان، جنبش فلسطین آزاد با شبه نظامیان دولت اسلامی عراق و شام در اردوگاه یرموک جنگیده‌است و در حملات دمشق جنوبی در ماه مارس
جنگیده‌است و در حملات دمشق جنوبی در ماه مارس و آوریل و مه ۲۰۱۸ شرکت داشته‌است. در عملیات اخیر، فرمانده نظامی سازمان، ساعد عبدالعال مجروح شد. مبارزان جنبش فلسطین آزاد در مناطق دیگر دمشق از جمله در حرستا در اوت ۲۰۱۷ و در الشغور در جریان حمله ریف دمشق در اوایل ۲۰۱۸ جنگیده‌اند. اگرچه جنبش فلسطین آزاد بیشتر در دمشق فعال است، اما نیروهایی را نیز در مناطق دیگر سوریه دارد. در عملیاتی که در ماه مه ۲۰۱۳ اجرا شد، «گردان‌های عبدالقادر الحسینی»، یکی از گروه‌های مسلح وابسته به جنبش، دو گلوله خمپاره به مواضع نیروهای
وابسته به جنبش، دو گلوله خمپاره به مواضع نیروهای دفاعی اسرائیل در کوه هرمون شلیک کرد. بنا بر گزارش‌ها، این کار در بزرگداشت روز نکبت انجام شد. نیروهای جنبش فلسطین آزاد در اواخر سال نیز عملیاتی را در حماه اجرا کردند، و در نبرد دیرالزور (سپتامبر تا نوامبر ۲۰۱۷) جنگیدند. پس از اینکه نیروهای ارتش سوریه در ماه مه ۲۰۱۸ کنترل اردوگاه یرموک را تحت کنترل خود درآورد، برخی از ساکنان برای جلوگیری از غارت توسط نیروهای دولتی، خانه‌های خود را سوزاندند. جنبش فلسطین آزاد اعلام کرد که با این افراد تحت پیگرد قرار می‌گیرند و
کرد که با این افراد تحت پیگرد قرار می‌گیرند و با آنها برخورد می‌شود. به دلیل کاهش عملیات‌های نظامی و کمبود بودجه، این گروه به همراه الصائقه و فتح الانتفاضه بخش زیادی از نیروهای خود را تعدیل و اخراج کردند. با این حال، فرمانده ساعد عبدالعال این موضوع را تکذیب کرد و گفت که جنبش فلسطین آزاد نیروهای خو را از دمشق به دیگر مناطق جنگی اعزام کرده‌است. هنگامی که هیئت پارلمانی ایرلند در اواخر ژوئیه ۲۰۱۸ برای ارزیابی خسارت‌های ناشی از جنگ داخلی، از اردوگاه یرموک بازدید کرد، ساعد عبدالعال همراه آنها بود. جنبش فلسطین
کرد، ساعد عبدالعال همراه آنها بود. جنبش فلسطین آزاد در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۸ در جشنواره بزرگداشت یاسر عرفات شرکت کرد. در اوایل سال ۲۰۱۹، جنبش فلسطین آزاد برای شرکت در عملیات ضد شورش افرادش را به استان دیرالزور فرستاد و تعدادی از نیروهایش نیز در حمله شمال غربی سوریه (آوریل تا اوت ۲۰۱۹) شرکت داشتند. در جریان لشکرکشی اخیر، نیروهای جنبش فلسطین آزاد در حلفایا و الزکه جنگیدند. در اکتبر ۲۰۱۹، یکی از اعضای FPM به ضرب گلوله افراد ناشناس در دائل کشته شد. در همین زمان، به دلیل کمبود بودجه FPM برخی از نیروهایش را مرخص کرد.
کمبود بودجه FPM برخی از نیروهایش را مرخص کرد. از اواخر سال ۲۰۱۹، نیروهای این جنبش در حمله دولت به شمال غربی سوریه (دسامبر ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۰) شرکت کردند. هم‌زمان جنبش فلسطین آزاد در استان لاذقیه نیز فعال بود و یکی از مامورانش آن در سلما کشته شد. پس از پایان عملیات در شمال غرب سوریه، فعالیت جنبش فلسطین آزاد در ادلب، نزدیک خط مقدم نبرد ادامه پیدا کرد. در فوریه ۲۰۲۰، هفت نفر از اعضای این گروه در جریان یک درگیری کشته شدند. سازمان. یاسر قشلاق، رهبر جنبش فلسطین آزاد است و ساعد عبدالعال فرماندهی شاخه نظامی سازمان
است و ساعد عبدالعال فرماندهی شاخه نظامی سازمان را برعهده دارد. ساعد عبدالعال، فرزند محمد عبدالعال، عضو شورای رهبری شاخه فلسطینی حزب بعث در سوریه و افسر سابق اردوگاه یرموک است. نیروهای مسلح فلسطین آزاد به عنوان شبه‌نظامیان رده‌پایین شناخته می‌شوند و شامل سرایا بدر، نیروهای محافظ الاقصی و گردان‌های عبدالقادر الحسینی است. مثل دیگر شبه‌نظامیان طرفدار دولت سوریه، جنبش فلسطین آزاد نیروهایش را با وعده حقوق ماهانه بالا و از بین فلسطینی‌های ساکن سوریه جذب می‌کند که به دلیل جنگ داخلی شرایط اقتصادی بدی دارند. در
که به دلیل جنگ داخلی شرایط اقتصادی بدی دارند. در نوامبر ۲۰۱۸ میلادی، ۲۴ نیروی این جنبش در جنگ داخلی سوریه کشته شده‌اند. جنایات جنگی. به گزارش سایت حامی اپوزیسیون زمان الوصل و دیگر بازرسان، دو تن از اعضای (سابق) جنبش فلسطین آزاد به نام‌های مفق الدعواح و محمود ارنعوت در در جریان جنگ داخلی سوریه مرتکب جنایت جنگی شده‌اند. آنچه که در این گزارش آمده، آنها در زمان محاصره اردوگاه یرموک افراد غیرنظامی را کشته‌اند. همچنین یکی دیگر از اتهامات مفق، تجاوز جنسی در اردوگاه یرموک است. به این دلایل، مفق به «قصاب یرموک»
یرموک است. به این دلایل، مفق به «قصاب یرموک» معروف شده‌است. وی پس از مهاجرت به آلمان به عنوان پناهنده، در ۴ اوت ۲۰۲۱ توسط پلیس این کشور در برلین دستگیر شد. او متهم شد که در ۲۳ مارس ۲۰۱۴ در کمپ یرموک، از سلاح ضد تانک برای کشتار غیرنظامیان استفاده کرده و حداقل هفت نفر در این یک مورد را کشته‌است. مفق در فوریه ۲۰۲۳ توسط دادگاهی در آلمان به حبس ابد محکوم شد. به گفته فعالان محلی، جنبش فلسطین آزاد به کارهای غیرقانونی تجاری نیز مشغول است. اعضای این جنبش، ساکنان اردوگاه یرموک را تحت فشار قرار می‌دهند تا اموال و
اردوگاه یرموک را تحت فشار قرار می‌دهند تا اموال و دارایی‌های خود را برای بازسازی نمای شهر، به قیمت پایین بفروشند. بر اساس گزارش‌ها، این گروه شبه‌نظامی با شرکت پیمانکاری الشهابی، که متهم به اختلاس بودجه برای بازسازی کمپ یرموک است، ارتباط دارد و از آن حمایت می‌کند. از یاسر قشلاق به عنوان «مشهورترین دلال املاک اردوگاه یرموک» یاد شده‌است.
رضا بنی‌اسدی‌فر سرتیپ‌دوم فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده یگان‌های انتظامی و حفاظتی فراجا فعالیت می‌کند. وی از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ فرمانده انتظامی جیرفت بود، از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ ریاست پلیس امنیت عمومی فرماندهی انتظامی استان کرمان را برعهده داشت، از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ به‌عنوان رئیس پلیس اطلاعات و امنیت عمومی فرماندهی انتظامی استان کرمان فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ فرماندهی انتظامی استان کرمان را برعهده داشت. بنی‌اسدی‌فر از ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹ مشاور فرمانده نیروی انتظامی بود،
از ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹ مشاور فرمانده نیروی انتظامی بود، از ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱ به‌عنوان جانشین رئیس پلیس پیشگیری ناجا فعالیت می‌کرد و از آبان ماه ۱۴۰۱ تا دی ماه ۱۴۰۲ رئیس پلیس پیشگیری فراجا بود.
عبدالوحید نعمتوف (زاده ۲۰ مارس ۲۰۰۱) یک بازیکن فوتبال اهل ازبکستان است که در پست دروازه بان برای باشگاه فوتبال نسف قرشی بازی می‌کند.
۱۸ ترانه پرطرفدار () یک آلبوم گردآوری‌شده از ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که نخستین بار در ۸ سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد. فهرست ترانه‌ها. تمامی ترانه‌ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته‌شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده‌است.
آرونس تارکوئینیوس مشهور به اِگِریوس فرزند آرونس تارکوئینیوس و برادرزادهٔ لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوس (پنجمین پادشاه روم) بود. لوکرتیا عروس او بود، زنی که مورد تجاوز سکستوس تارکوئینیوس قرار گرفت و حوادث متعاقبش منجر به تأسیس جمهوری روم شد. زندگی. برطبق گفتهٔ تیتوس لیویوس در کتاب "از پیدایش روم"، پدرش آرونس تارکوئینیوس بود، او نیز پسر دماراتوس اهل کورینت بود. این دماراتوس از شهروندان کورینت، واقع در یونان، بود که به‌سبب آشوب و ناآرامی‌های داخلی از شهرش به شبه‌جزیره ایتالیا مهاجرت کرد و در تارکوئینیئی (از
شبه‌جزیره ایتالیا مهاجرت کرد و در تارکوئینیئی (از شهرهای اتروسکان) ساکن شد و در آنجا با زنی اتروسکی ازدواج کرد و او را دو پسر آمد که نامشان را لوکومو (لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوسِ بعدی) و آرونس گذاشت. آرونس زودتر از پدرش درگذشت و همسرش را آبستن باقی گذاشت. دماراتوس، بی‌خبر از حاملگی عروسش، درگذشت و در نتیجه هیچ ارثی برای آن جنین نماند و او در فقر متولد شد و به‌سبب این فقر ملقب به اگریوس شد که در لاتین به‌معنای «مستمند، حاجتمند» است. پس تمام ثروت دماراتوس به لوکومو رسید و او با زنی اشرافی و ثروتمند به‌نام
لوکومو رسید و او با زنی اشرافی و ثروتمند به‌نام تاناکوئیل ازدواج کرد و، به‌توصیهٔ او، برای بهبود موقعیت اجتماعی‌اش باهم به شهر تازه‌تأسیس روم مهاجرت کردند و در آنجا نام «لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوس» را بر خویش نهاد و به‌کمک ثروت همسرش و با خوش‌خدمتی و زرنگ‌بازی توانست نام خود را معروف رومیان کند، چنان‌که به دربار پادشاه روم، آنکوس مارکیوس، نیز راه یافت و به‌تدریج جزو محارم شاه شد و حتی پس از مرگ شاه چنان زرنگی کرد که به‌عنوان پنجمین پادشاه روم نیز برگزیده شد. تارکوئینیوس پریسکوس در دوران سلطنتش شهر لاتین
شد. تارکوئینیوس پریسکوس در دوران سلطنتش شهر لاتین کولاتیا را تصرف کرد و برادرزاده‌اش اگریوس را به فرمانداری آن گماشت و اگریوس در آنجا صاحب پسری به‌نام لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس شد و از آن پس فرزندان و نوادگانش نام خانوادگی کولاتینوس داشتند که یک صفت نسبی لاتین به‌معنای «منسوب به کولاتیا، اهل کولاتیا» است. این لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس لوکرتیا را به زنی گرفت، زنی که مورد تجاوز سکستوس تارکوئینیوس (پسرِ آخرین پادشاه روم) واقع شد و این واقعه منجر به خیزش مردم و براندازی پادشاهی روم و تأسیس جمهوری روم در
مردم و براندازی پادشاهی روم و تأسیس جمهوری روم در ۵۰۹ ق.م.شد. کولاتینوس به‌همراه لوکیوس یونیوس بروتوس نخستین کنسول این جمهوری شد.
اجراهای زندهٔ آبا () آلبومی از اجراهای زندهٔ ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. فهرست ترانه‌ها. تمامی ترانه‌ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته‌شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده‌است.
ان ۶۹۴۶-بی‌اچ۱ () ستاره ابرغول ناپدیدشده‌ای است که قبلاً در کهکشان ان‌جی‌سی ۶۹۴۶، در مرز شمالی صورت فلکی ماکیان دیده شده‌است. این ستاره که می‌توانست یک ابرغول سرخ[۱] یا یک ابرغول زرد، , با جرمی ۲۵ برابر جرم خورشید بوده‌باشد و ۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله داشت. در ماه مارس تا مهٔ ۲۰۰۹ درخشندگی بولومتری آن به دست کم یک میلیون درخشندگی خورشیدی افزایش یافت، اما تا سال ۲۰۱۵ از دید نوری ناپدید شد. در مادون قرمز وسط و نزدیک، یک جسم هنوز قابل مشاهده است، با این حال، با روشنایی متناسب با t-4/3 در حال محو شدن
حال، با روشنایی متناسب با t-4/3 در حال محو شدن است. درخشندگی آن برای ابرنواختر بودن کافی نبود که به آن ابرنواختر شکست خورده می‌گویند. مختصات ستاره در و دسامبر بود. روشنایی ستاره، که با قدر ظاهری آن در نوارهای رنگی مختلف در ۲ ژوئیه ۲۰۰۵ داده می‌شود، با R = ۲۱، V = ۲۲، B = ۲۳، U = ۲۴ به دست می‌آید. قبل از طغیان نوری، ستاره حدود ۱۰۰۰۰۰ برابر خورشید درخشان بود. پس از طغیان، در نوار بصری نامرئی بود و در تابش مادون قرمز به ۵۰۰۰ برابر روشنایی خورشید کاهش یافته‌است. یک فرضیه این است که هسته ستاره سقوط کرده و
همه‌پرسی صدای بومیان استرالیا ۲۰۲۳ در ۱۴اکتبر ۲۰۲۳ برگزار شد. از رای‌دهندگان پرسیده شد که آیا تغییری در قانون اساسی استرالیا که بومیان استرالیا را از طریق تجویز نهادی به نام صدای بومیان و جزیره نشینان تنگه تورس به رسمیت می‌شناسد را تأیید می‌کنند یا خیر. سؤال همه‌پرسی و تغییر پیشنهادی در ۲۳ مارس ۲۰۲۳ توسط نخست‌وزیر آنتونی آلبانیز اعلام شد. عواقب. هنگامی که نتیجه همه‌پرسی در شب ۱۴ اکتبر مشخص شد، راشل پرکینز، رئیس مشترک کمپین Yes23، خواستار یک هفته سکوت بابت «ناراحتی از این نتیجه و تأمل در مورد معنا و اهمیت
«ناراحتی از این نتیجه و تأمل در مورد معنا و اهمیت آن» شد. از ۲۰ اکتبر، بسیاری از طرفداران بومیان استرالیایی هنوز هفته سکوت را رعایت می‌کنند. این نتیجه توسط بسیاری به عنوان یک شکست مهم برای آشتی در استرالیا تلقی شد.
انتخابات عمومی نیوزیلند در سال ۲۰۲۳ در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳ برای تعیین ترکیب پنجاه و چهارمین پارلمان نیوزلند برگزار شد. رای‌دهندگان ۱۲۱ عضو مجلس نمایندگان نیوزیلند را تحت سیستم رای‌گیری نسبی ترکیبی (MMP) انتخاب کردند که ۷۱ عضو از میان رای‌دهندگان تک نفره و ۵۰ عضو از لیست‌های بسته احزاب انتخاب شدند. از ۷۲ رای‌دهنده، تنها ۷۱ کرسی پر شد و باقیمانده نمایندگان در انتخابات میان‌دوره‌ای پورت وایکاتو در سال ۲۰۲۳ مشخص خواهند شد. انتخابات پارلمانی رای‌دهندگان برای پورت وایکاتو به دلیل مرگ یکی از نامزدها لغو شد. دو کرسی در
به دلیل مرگ یکی از نامزدها لغو شد. دو کرسی در روز انتخابات توسط حزب مائوری به دست آمد، بنابراین کرسی‌های حزب (معمولاً ۴۸ صندلی) به دو کرسی افزایش یافت. پس از برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای، پارلمان ۱۲۲ نماینده خواهد داشت.
زنده در ومبلی آرنا () آلبومی از اجراهای زندهٔ ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. تک‌آهنگ «من هنوز زنده‌ام» نوشتهٔ مشترک آنگنیه‌تا فلتسکوگ و بیورن اولویوس برای نخستین بار در این آلبوم منتشر شد. فهرست ترانه‌ها. تمامی ترانه‌ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته‌شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده‌است.
لاین آو بست فیت () یک نشریه الکترونیکی مستقل است که در لندن مستقر است و تمرکز بر موسیقی و ترانه‌های جدید است. این مجله نقدهای مستقل، گفتگوها و گزارش‌های اختصاصی منتشر می‌کند. این نشریه اینترنتی را «ریچارد تِـین» در فوریه ۲۰۰۷ بنیان نهاد و سرویراستار فعلی آن «پُل بریج‌واتر» است. نام این نشریه از یکی از ترانه‌های دث کب فور کیوتی وام گرفته شده‌است. نقدهای نوشته‌شده در این نشریهٔ اینترنتی در رده‌بندی‌های متاکریتیک مورد استفاده قرار می‌گیرد.
برندان بورلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استرالیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بریزبن رور و باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان استرالیا بازی کرده‌است.
جو گاوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا و استرالیا بازی کرده‌است.