payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیده بود، با حس منحصر به فردی از فرم، به ویژه در طراحی صندلی کمک کرد. بورگه موگنسن به عنوان رئیس مبلمان اف‌دی‌بی، اثاثیهٔ ساده و مستحکم را برای خانوادهٔ متوسط دانمارکی طراحی کرد. فین یول رویکردی فردگرایانه را در طراحی صندلی‌هایی با ظاهری جذاب اما کاربردی نشان داد. در اوایل دههٔ ۱۹۵۰، طراحی آمریکایی بر مبلمان دانمارکی نیز تأثیر گذاشت. چارلز ایمز آمریکایی صندلی‌هایی از لوله‌های چوبی و فولادی را طراحی و تولید کرد. اینها آرنه یاکوبسن را تشویق کرد تا صندلی مورچۀ معروف خود را طراحی کند، اولین صندلی تولید صنعتی
معروف خود را طراحی کند، اولین صندلی تولید صنعتی دانمارک. علاوه بر این، هنگامی که مبلمان شیکر — و به ویژه شهرت آن برای صندلی‌های برهنه — در خارج از کشور بیشتر و بیشتر شناخته شد، بر طراحان دانمارکی نیز تأثیر گذاشت. پوئل کیارهولم، ورنر پنتون و نانا دیتزل چند سال بعد ادامه دادند و داستان موفق طراحی دانمارکی را ادامه دادند. کیارهولم عمدتاً در فولاد و چرم کار می‌کرد، پنتون در طول دههٔ ۱۹۶۰ میلادی دانمارک را ترک کرد تا به طراحی صندلی‌های پلاستیکی تخیلی اما بسیار نامتعارف ادامه دهد، در حالی که نانا دیتزل، که
نامتعارف ادامه دهد، در حالی که نانا دیتزل، که همچنین رویکردی به شدت فردگرا داشت، در کمک به تجدید طراحی مبلمان دانمارکی در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی موفق بود. گرایش‌های امروزی. در دههٔ ۱۹۷۰، ورنر پانتون برخی از مهم‌ترین طراحی‌های خود را عرضه کرد، از جمله «پانتونووا» و «سامانهٔ ۱-۲-۳». طراحی مبلمان دانمارکی در دههٔ ۱۹۸۰ چندان برجسته نبود، اما در عوض طراحان صنعتی رشد کردند و بر اصولی مانند توجه به کاربر، مواد و جزئیات تمرکز نمودند. برای نمونه، طراحانی مانند توبیاس یاکوبسن (نوهٔ آرنه یاکوبسن) هنگام طراحی صندلی «ویو» به
(نوهٔ آرنه یاکوبسن) هنگام طراحی صندلی «ویو» به اجزای یک ویولن یا هنگام طراحی بوفهٔ بومرنگ به فرم boomerang توجه کردند. استودیوی برنادوت و بیورن که در ۱۹۵۰ تأسیس شد، نخستین مرکز تخصصی در طراحی صنعتی بود و روی ماشین‌های اداری، لوازم خانگی و وسایل کاربردی مانند فلاسک تمرکز داشت. شرکت بنگ و اولوفسن در همکاری با برنادوت و بیورن و بعدها با یعقوب ینسن و دیوید لوئیس در طراحی مدرن برجسته شد. هم‌زمان، شرکت استلتون با آرنه یاکوبسن و اریک مگنوسن همکاری کرد تا فلاسک نمادین خود را تولید کند که موفقیتی جهانی بود. زمینهٔ
خود را تولید کند که موفقیتی جهانی بود. زمینهٔ موفق دیگر طراحی، فناوری پزشکی است. شرکت‌های دانمارکی مانند ۳PART، Designit و CBD در این عرصه فعال بوده‌اند و با طراحانی همچون استیو مک‌گوگان و آندرس اسمیت همکاری کرده‌اند. در سال ۲۰۰۲، دولت دانمارک و شهر کپنهاگ تلاشی برای برگزاری رویداد جهانی طراحی در کپنهاگ آغاز کردند. سازمان غیرانتفاعی INDEX: پس از پژوهش‌های جهانی، مفهوم «طراحی برای بهبود زندگی» را مطرح کرد که به‌سرعت در دانمارک و جهان شناخته شد. این سازمان اکنون بزرگ‌ترین جایزهٔ طراحی جهان را هر دو سال
اکنون بزرگ‌ترین جایزهٔ طراحی جهان را هر دو سال یک‌بار در کپنهاگ اهدا می‌کند، نمایشگاه‌های بزرگ فضای باز در سراسر جهان برگزار می‌کند، برنامه‌های آموزشی و آزمایشگاه‌های طراحی دارد و شبکه‌ای جهانی را مدیریت می‌کند. امروز تمرکز بر طراحی در دانمارک پررنگ است، زیرا صنعت بیش از پیش اهمیت آن را در محیط کسب‌وکار درک می‌کند. افزون بر این، دولت دانمارک ابتکار DesignDenmark را راه‌اندازی کرده تا جایگاه کشور را دوباره به سطح نخبگان طراحی بین‌المللی بازگرداند. معماری. آرنه یاکوبسن تنها یک طراح مبلمان نبود، بلکه یکی از
یاکوبسن تنها یک طراح مبلمان نبود، بلکه یکی از برجسته‌ترین معماران زمان خود بود. از آثارش می‌توان به تئاتر و رستوران بلوویو (۱۹۳۶)، تالار شهر آرهوس (همراه با اریک مولر؛ ۱۹۴۲–۱۹۳۹) و هتل رادیسون SAS رویال کپنهاگ (۱۹۶۰–۱۹۵۸) اشاره کرد. یورن اوتزون (۲۰۰۸–۱۹۱۸)، شناخته‌شده‌ترین معمار دانمارکی، با اپرای سیدنی (۱۹۶۶) و کلیسای بَگسورد (۱۹۷۶) با سقف موج‌دار بتنی‌اش در یادها مانده است. هنینگ لارسن (زادهٔ ۱۹۲۵) معمار خانهٔ اپرای کپنهاگ در جزیرهٔ هولمن بود که در ۲۰۰۵ تکمیل شد. امروزه معماری دانمارک در دوره‌ای نوین
تکمیل شد. امروزه معماری دانمارک در دوره‌ای نوین قرار دارد و توجهی مشابه با دوران طلایی یاکوبسن و اوتزون دریافت کرده است. تمرکز بیشتر بر کارکرد و مفهوم است تا زیبایی‌شناسی محض. بیارکه اینگلس از گروه معماری BIG و دن استوببرگارد از دفتر معماری Cobe بخشی از این موج نو هستند. از پروژه‌های شاخص می‌توان به آماگر باکه (کوپن‌هیل) از BIG و ایستگاه نرپور از Cobe اشاره کرد. دستاوردهای اخیر. مفهوم طراحی دانمارکی امروز در حوزه‌های گوناگون شکوفا شده است. برخی نمونه‌های برجسته شامل این‌ها هستند: موزهٔ هنر مدرن نیویورک،
برجسته شامل این‌ها هستند: موزهٔ هنر مدرن نیویورک، ۹۵٪ مبلمان خانهٔ جدیدش (اثر یوشیو تانیگوچی) را از شرکت دانمارکی GUBI انتخاب کرده است. خودروی ابرورز زن‌وو ST1، مجموعهٔ اکسسوری زنانهٔ «اویتا پرونی» با ۳۰۰ فروشگاه در ۳۰ کشور و کتابخانه مرکزی هلیفکس در کانادا که توسط شرکت معماری اشمیت همر لسن طراحی و در ۲۰۱۴ تکمیل شد و جوایز بسیاری گرفت. طراحان. برخی از موفق‌ترین طراحان دانمارکی شامل بورگه موگنسن، فین یول، هانس وگنر، آرنه یاکوبسن، پول کیرهولم، پول هنینگزن و ورنر پانتون هستند. دیگر طراحان برجسته عبارت‌اند از
پانتون هستند. دیگر طراحان برجسته عبارت‌اند از کریستین سولمر وِدل در طراحی صنعتی، ینس هارالد کوئیستگارد در مبلمان و وسایل آشپزخانه، گرتروت واسگارد در سرامیک و اوله وانشر که رویکردی کلاسیک به طراحی مبلمان داشت. موزه‌ها. موزه هنر و طراحی دانمارک در کپنهاگ آثار مرتبط با طراحی دانمارکی، به‌ویژه مبلمان، را به نمایش می‌گذارد. موزه هنر مدرن نیویورک نیز مجموعهٔ بزرگی از طراحی دانمارکی دارد. مرکز طراحی دانمارک در مرکز کپنهاگ نمایشگاه‌های دائمی و ویژه‌ای برای معرفی طراحی دانمارکی برگزار می‌کند.
جام جهانی ISSF توسط فدراسیون بین‌المللی ورزش تیراندازی در سال ۲۰۱۶ برای ارائه رقابتی معادل جام جهانی تیراندازی، اما برای تیراندازان جوان و نوجوان معرفی شد. این برنامه انواع رویدادهای المپیک و غیر المپیکی را در تفنگ، تپانچه و تراپ پوشش می‌دهد و هر سال یک یا دو مسابقه را در هر رویداد پوشش می‌دهد. برخلاف نسخه بزرگسالان این رویداد، در حال حاضر هیچ فینال جام جهانی جوانان وجود ندارد. ISSF یک «جوان» را به عنوان یک ورزشکار زیر ۲۱ سال در ۳۱ دسامبر سال مسابقه تعریف می‌کند. فصل‌ها و مکان‌ها. محل برگزاری هر از گاهی
می‌کند. فصل‌ها و مکان‌ها. محل برگزاری هر از گاهی توسط ISSF تعیین می‌شود. با این حال، برخی از آنها شایع تر از دیگران هستند. به جز جام جهانی ۲۰۱۷، زول در آلمان هر سال میزبان مسابقاتی بوده‌است. مراحل دیگر مسابقه هم در داخل و هم در خارج از اروپا برگزار شده‌است: به عنوان مثال در پورپتو، گابالا و سیدنی. توجه داشته باشید که جام جهانی ۲۰۱۷ فقط شامل مسابقات تراپ بود، زیرا مسابقات قهرمانی جوانان جهان در همان سال مسابقات تفنگ و تپانچه را پوشش می‌داد. رویدادها. رویدادهای زیر همگی در جام جهانی جوانان در سال‌های اخیر به
زیر همگی در جام جهانی جوانان در سال‌های اخیر به نمایش درآمده اند:
مدرن دانمارکی سبکی از مبلمان و لوازم خانۀ مینیمالیستی از دانمارک است که با جنبش طراحی دانمارکی مرتبط است. در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی، کاره کلینت اصول مدرنیسم باوهاوس را در طراحی مبلمان پذیرفت و خطوط تمیز و خالصی را بر اساس درک صنایع دستی مبلمان کلاسیک همراه با تحقیقات دقیق در مورد مواد، نسبت‌ها و الزامات بدن انسان ایجاد کرد. طراحانی مانند آرنه یاکوبسن و هنس وگنر به ایجاد یک صنعت مبلمان پر رونق از دههٔ ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ میلادی کمک کردند. فین یول با اتخاذ تکنیک‌های تولید-انبوه و تمرکز بر فرم به جای عملکرد، به موفقیت این
و تمرکز بر فرم به جای عملکرد، به موفقیت این سبک کمک کرد. علاوه بر این، ظروف خانۀ دانمارکی مینیمالیستی مانند کارد و چنگال و سینی‌های چوب ساج و فولاد ضدزنگ و ظروف غذاخوری مانند آنهایی که در دانمارک برای طرح‌های بین‌المللی دانمارکی در سال‌های اولیۀ آن تولید می‌شدند، زیبایی مدرن دانمارکی را فراتر از مبلمان گسترش دادند. تاریخچه. منشأ. بین دو جنگ جهانی، کاره کلینت تأثیر زیادی بر ساخت مبلمان دانمارکی گذاشت. او که به عنوان رئیس بخش مبلمان در دانشکدۀ معماری آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای دانمارک منصوب شد، دانشجویان خود
هنرهای زیبای دانمارک منصوب شد، دانشجویان خود را تشویق کرد تا رویکردی تحلیلی داشته باشند و طراحی را با نیازهای امروزی تطبیق دهند. او با اتخاذ روند کارکردگرایانه کنار گذاشتن تزئینات به نفع فرم، گرما و زیبایی نهفته در کابینت‌سازی سنتی دانمارکی و همچنین صنایع دستی و مواد باکیفیت را حفظ کرد. توسعۀ مبلمان مدرن دانمارکی مدیون همکاری معماران و کابینت‌سازان است. کابینت‌ساز ای. جی. ایورسن که با موفقیت مبلمانی از طرح‌های معمار، کای گوتلوب را در نمایشگاه بین‌المللی هنرهای صنعتی و تزئینی مدرن در سال ۱۹۲۵ میلادی در
هنرهای صنعتی و تزئینی مدرن در سال ۱۹۲۵ میلادی در پاریس به نمایش گذاشته بود، در تقویت همکاری‌های بیشتر نقش اساسی داشت. در سال ۱۹۲۷ میلادی، با هدف تشویق نوآوری و برانگیختن علاقۀ عمومی، اصناف کابینت‌سازان دانمارک یک نمایشگاه مبلمان در کپنهاگ ترتیب داد که قرار بود تا سال ۱۹۶۷ میلادی هر ساله برگزار شود. این نمایشگاه همکاری بین کابینت سازان و طراحان را تقویت کرد و تعدادی از مشارکت‌های پایدار را ایجاد کرد؛ از جمله میان رودلف راسموسن و کاره کلینت، ای. جی. ایورسن و اوله وانشر، و ارهارد راسموسن و بورگه موگنسن. از
و اوله وانشر، و ارهارد راسموسن و بورگه موگنسن. از سال ۱۹۳۳ میلادی، همکاری در نتیجۀ رقابت سالانه برای انواع جدید مبلمان، که هر سال قبل از نمایشگاه ترتیب داده می‌شد، تقویت شد. در سال ۱۹۳۱ میلادی، یکی دیگر از نهادهای کلیدی در توسعۀ مدرن دانمارکی تشکیل شد؛ انجمن هنرها "" یک مکان دائمی برای هنر و صنایع دستی به نام: ( دائمی) تأسیس کرد.
گیرنده مونوآمین گیرنده‌ای برای انتقال دهنده‌های عصبی مونوآمین و/یا آمین‌های کمیاب، مولکول‌های سیگنال دهی کوچک درون زاد با ساختار مونوآمین است. گیرنده‌های مونوآمین تقریباً همه گیرنده‌های جفت‌شده با پروتئین G هستند، گیرنده سروتونین 5-HT3 به عنوان یک کانال یونی وابسته به لیگاند یک استثنا قابل توجه است. گیرنده‌های مونوآمین اهداف زیستی بسیاری از داروها هستند. چنین داروهایی ممکن است به عنوان «مونوآمینرژیک» شناخته شوند. فهرست گیرنده‌ها. گیرنده‌های مونوآمین شامل کلاس‌های زیر هستند:
کنت الکسی آندریویچ اراکچف یا آراکچف ( ) ( - ) یک ژنرال و دولتمرد امپراتوری روسیه در زمان سلطنت تزار الکساندر یکم بود. او در زمان تزارها پاول یکم و الکساندر یکم به عنوان فرمانده ارتش و بازرس توپخانه خدمت کرد. او خلق و خوی خشن داشت، اما توپچی ماهری بود و به خاطر اصلاحاتش در توپخانه روسیه معروف به «سیستم ۱۸۰۵» شهرت دارد. هنگامی که الکساندر توسط نیکلای یکم جانشین شد، او تمام مناصب خود را از دست داد. سال‌های اول. کنت آراکچایف در املاک پدرش در گاروسوو ، در ویشنوولوتسکی اویزد (در آن زمان بخشی از استان نووگورود ،
اویزد (در آن زمان بخشی از استان نووگورود ، از سال ۱۷۹۶ بخشی از فرمانداری توور ) به دنیا آمد. او در ریاضیات توسط یک کشیش تحصیل کرد و با اینکه در حساب می درخشید، هرگز در نوشتن و دستور زبان تسلط نداشت. در سال ۱۷۸۳، با کمک ژنرال پیتر ایوانوویچ ملیسینو ، اراکچف در مدرسه توپخانه شلیاختنی در سن پترزبورگ ثبت نام کرد. در سال ۱۷۸۷ او یک مربی ستوان شد و به پسران شاهزاده نیکلاس سالتیکوف درس توپخانه و استحکامات داد. در سال ۱۷۹۱ او دستیار مدیر مدرسه شد. در سال ۱۷۹۲ سالتیکوف آراکچایف را به تزارویچ پل، پسر تزارینا کاترین
آراکچایف را به تزارویچ پل، پسر تزارینا کاترین کبیر و وارث تاج و تخت، که در جستجوی یک افسر توپخانه توانا بود، توصیه کرد. آراکچایف افسر ارشد توپخانه فرمانده نظامی اقامتگاه پل، کاخ گاچینا شد. سلطنت پاول یکم. آراکچایف به خاطر رفتارهای بی رحمانه و غیرت خود مورد توجه قرار گرفت و تا سال ۱۷۹۴ بازرس توپخانه در گاچینا بود. دو سال بعد، او بازرس پیاده نظام ارتش شد که توسط کاترین ارتقا یافت. کاترین در سال ۱۷۹۶ درگذشت و آراکچایف در طول سلطنت تزار پل در کنار او بود. در ۷ نوامبر ۱۷۹۶، آراکچایف از سرهنگ به ژنرال ارتقا یافت
۱۷۹۶، آراکچایف از سرهنگ به ژنرال ارتقا یافت و به عنوان فرمانده پادگان سن پترزبورگ منصوب شد. در آوریل ۱۷۹۷، او به درجه یک فرمانده کل ارتقا یافت و عنوان بارون را از تزار دریافت کرد. یک سال بعد، پس از خودکشی یک افسر، سرهنگ لن، به طور موقت با درجه سپهبد بازنشسته شد. در سال ۱۷۹۹ به عنوان بازرس کل توپخانه و سرلشکر چهارم بازگردانده شد و عنوان کنت به او داده شد. او در سال ۱۸۰۰ پس از پنهان کردن اعمال ناشایست توسط زیردستانش رسوا شد و بازنشسته شد. نام او مترادف شده بود با استبداد، که در روسی به عنوان
او مترادف شده بود با استبداد، که در روسی به عنوان "Arakcheyevshchina" شناخته می شود. سلطنت الکساندر یکم. در ماه مه ۱۸۰۳ تزار جدید الکساندر یکم موقعیت خود را به عنوان بازرس توپخانه بازگرداند. در سالهای اول او واحدهای توپخانه را سازماندهی کرد، آموزش افسران را بهبود بخشید و مقررات جدیدی را صادر کرد. پس از دروس آموخته شده در نبرد آسترلیتز ، جایی که توپخانه روسی عملکرد ضعیفی داشت، آراکچایف "سیستم ۱۸۰۵" را ابداع کرد. بر اساس این ترتیب، تفنگ های ۶ و ۱۲ پوندی در سراسر ارتش و همچنین از گلوله های ۲، ۱۰ و ۱۸ پوندی
سراسر ارتش و همچنین از گلوله های ۲، ۱۰ و ۱۸ پوندی استفاده می شد. بر اساس سیستم جدید، یک لشکر روسی به اندازه کل سپاه فرانسوی توپخانه داشت. یک گردان توپخانه پیاده متشکل از دو گروهان سبک و دو گروهان سنگین بود. یک گروهان توپخانه سبک پا متشکل از چهار گلوله ۱۰ پوندی، چهار تفنگ سبک و چهار تفنگ متوسط ۶ پوندی بود. یک گروهان توپخانه سنگین دارای چهار تفنگ سبک و چهار تفنگ ۱۲ پوندی سنگین و چهار گلوله ۱۸ و ۲ پوندی بود. شش تفنگ ۶ پوندی سبک و شش گلوله ۱۰ پوندی یک گروه توپخانه اسب را ساختند. لیکورن ها معمولاً در کناره های
اسب را ساختند. لیکورن ها معمولاً در کناره های باتری ها مستقر می شدند. همه این اسلحه ها به جای سیستم قدیمی گوه ها از مکانیزم بالابر پیچ استفاده می‌کردند و دارای دستگاه دید بهبود یافته بودند. او که در ژانویه ۱۸۰۸ به سمت وزیر جنگ و بازرس کل همه پیاده نظام و توپخانه ارتقا یافت، یک بار دیگر ارتش و درجه بندی کارکنان ارتش را سازماندهی کرد. او در سال ۱۸۰۸ نشریه ای به نام "مجله توپخانه" ایجاد کرد. در طول جنگ فنلاند ۱۸۰۸-۱۸۰۹، الکساندر به ارتش دستور داد تا از طریق خلیج یخ زده بوتنیا به سوئد حمله کنند. تنها اراکچایف
یخ زده بوتنیا به سوئد حمله کنند. تنها اراکچایف حاضر به انجام این کار بود. در سال ۱۸۱۰، آراکچيف از سمت وزير جنگ استعفا داد و در هيئت مديره شوراي دولت به عنوان رئيس علوم نظامي نشسته بود. در طول جنگ میهنی ۱۸۱۲ ، او بر استخدام و مدیریت تدارکات ارتش نظارت داشت. او چندین اصلاحات نظامی مفید را ارائه کرد که خود را در طول جنگ های ۱۸۱۲-۱۸۱۴ ثابت کرد. آراکچایف در تمام مدت خدمتش به دلیل پیروی دقیق از اراده تزار مشهور بود. از سال ۱۸۱۶ او مستعمرات نظامی-کشاورزی را سازماندهی کرد، ایده ای که در ابتدا توسط الکساندر یکم
کرد، ایده ای که در ابتدا توسط الکساندر یکم مطرح شد. در ابتدا آراکچایف سعی کرد با آنها مخالفت کند، اما وقتی موافقت کرد، این کار را با سختگیری بی امان انجام داد. سختی‌های خدمت سربازی همراه با سختی های زندگی دهقانی شرایط وحشتناکی را در آن سکونتگاه ها ایجاد کرد. بی‌رحمی‌ای که او در ارتش از خود نشان می‌داد، به خانه‌اش هم کشیده شد. زنان دهقان در املاک گروزینو متعلق به اراکچایف در نزدیکی نووگورود مجبور بودند هر سال یک فرزند داشته باشند. آراکچایف حتی دستور داد که همه گربه ها را به دار آویختند، زیرا به بلبل علاقه
همه گربه ها را به دار آویختند، زیرا به بلبل علاقه داشت. از سال ۱۸۱۵ تا مرگ تزار الکساندر، اراکچایف به عنوان عضو شورای ایالتی نزدیک تزار بود و صدایی تأثیرگذار در اطرافیان تزار بود. در طول سفرهای الکساندر یکم به خارج از کشور، اراکچف با هر قانونی موافقت می کرد. در سال ۱۸۲۳ او "در اوج قدرت خود" بود و توانست با جلب حمایت یک کشیش آتشین، ارشماندریت فوتیوس ، که گولیتسین را به ارتداد متهم کرد، نقشه سقوط رقیب خود، وزیر آموزش و پرورش، شاهزاده الکساندر گولیتسین را طراحی کند. او همچنین پیوتر میخائیلوویچ ولکونسکی را
کند. او همچنین پیوتر میخائیلوویچ ولکونسکی را مجبور به استعفا کرد سالهای بعد. پس از جانشینی الکساندر یکم توسط نیکلای یکم ، آراکچایف از تمام مناصب دولت، از جمله کرسی شورای دولتی و بازرس توپخانه و پیاده نظام برکنار شد. او از دربار برکنار شد و به املاک خود، گروزینو ، نزدیک نووگورود تبعید شد. او تا زمان مرگش در سال ۱۸۳۴ در آنجا زندگی کرد و در یک کلیسای محلی به خاک سپرده شد. علاوه بر این، پس از مرگ اراکچایف، تزار به دلیل ناتوانی در یافتن وارث قانونی، زمین و دارایی وی را مسترد کرد. زندگی شخصی. اراکچایف املاک
وی را مسترد کرد. زندگی شخصی. اراکچایف املاک گروزینو در نزدیکی نووگورود را در سال ۱۷۸۸ خریداری کرد او در ۳۰ سالگی بود که با آناستازیا واسیلیونا خوموتووا ۱۸ ساله ازدواج کرد. او مهمانی ها و رقص ها را دوست داشت. او این کار را نکرد، به شدت به او حسادت می‌کرد و فهرستی از آدرس‌های ممنوعه را به خدمتکاران داد. در سال دوم ازدواج او را ترک کرد و آنها دیگر ملاقات نکردند. آراکچف همچنین یک معشوقه طولانی مدت به نام ناستازیا فدوروونا مینکینا داشت. در زمان غیبت او از املاک آنها، او پسری به دنیا آورد که موهای قرمز و چشمان
آنها، او پسری به دنیا آورد که موهای قرمز و چشمان آبی داشت و نه به او و نه به اراکچایف شباهت داشت. پسر میخائیل شومسکی نام داشت و تبدیل به یک مستی دردسرساز شد. مینکینا آنقدر ظالم بود که توسط خدمتکاران خشمگین به قتل رسید. اراکچیف غمگین بود و مدتی قادر به انجام وظیفه در دادگاه نبود. همچنین یک «همسر دهقانی غیررسمی» وجود داشت که برای او دو پسر نامشروع به دنیا آورد که برای تحصیل در سپاه دز پیج فرستاده شدند خلق و خو و " "آراکچیفشچینا" ". اراکچایف گفته می شود دو افسر جوان را اعدام کرده و آنها را تا گردن دفن کرده و
جوان را اعدام کرده و آنها را تا گردن دفن کرده و از گرسنگی و تشنگی رها کرده اند. در موقعیتی دیگر گفته می شود که او شخصاً سر یک افسر دیگر را با شمشیر خود پس از تخلفی که متوجه شده بود، برید. "آراکچایفشچینا" ( ، تقریباً به عنوان "رژیم اراکچف" ترجمه شد یک اصطلاح تحقیرآمیز برای یک دولت نظامی، که به "فضای سرکوب ارتجاعی بسته شده بر جامعه روسیه" دلالت می کند. نویسندگان شوروی معمولاً این اصطلاح را برای توصیف رژیم سرکوب ارتجاعی به کار می بردند. به عنوان مثال، در سال ۱۹۵۰ ژوزف استالین وضعیتی را که ایوان مشچانینوف در
۱۹۵۰ ژوزف استالین وضعیتی را که ایوان مشچانینوف در مؤسسه زبان و اندیشه اتحاد جماهیر شوروی ایجاد کرد، به عنوان " "آراکچفشچینا" " توصیف کرد. در فرهنگ عامه. آراکچایف در رمان "جنگ و صلح" لئو تولستوی ظاهر می شود، زمانی که شاهزاده آندری در سال ۸۰۹ مخاطبان خود را همراهی می کند. تولستوی او را بی‌ادب، تند، بدون دستور، با «ابروهای اخم‌شده، چشم‌های کسل‌کننده و بینی قرمز آویزان» به تصویر می‌کشد.
جرج نیکولس جونیور (؛ – ) کارگردان فیلم و تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تداخل"، "دکتر فو مانچو اسرارآمیز"، "تعطیلی شیطان"، "برای اثبات بی‌گناهی"، "وداع با اسلحه"، "ریسمان نقره‌ای"، "پرواز به ریو"، "آنی در گرین گیبلز" و "خیش و ستارگان" اشاره نمود.
کتابخانه یوناوا یا کتابخانه عمومی شهرداری منطقه یوناوا () یک کتابخانه عمومی در شهر یوناوا در لیتوانی است. در طول جنگ جهانی دوم کتابخانه بسته شد و تمام کتاب‌ها از بین رفت. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ کتابخانه عمومی مجدداً افتتاح گردید.
اسکات کولک (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "در جبهه غرب خبری نیست"، "دینامیت"، "حقیقت تلخ"، "برای اثبات بی‌گناهی" و "ماریان" اشاره کرد.
ایوان آندریویچ آرگاماکوف (روسی: Иван Андреевич Аргамаков؛ ۱۵ دسامبر ۱۷۷۵، اوسوکینو، کوستروما - ۹ مارس ۱۸۲۰) فرمانده ارتش امپراتوری روسیه در طول جنگ های ناپلئونی بود . آخرین درجه او سرلشکر بود که در سال ۱۸۱۳ به آن ارتقا یافت. زندگی. او از یک خانواده اشرافی در استان کوستروما، در یک سپاه پیاده نظام فقط اشراف زاده تحصیل کرد. در ۲۵ ژوئن ۱۷۹۳، با درجه "پوروتچیک" (ستوان)، به هنگ ۱۰ اینگرمانلندسکی هوسار پیوست. در ۳۱ ژوئیه ۱۷۹۴ در زیر دیوارهای ویلنا ، در نبرد بین روسیه و کشورهای مشترک المنافع لهستان-لیتوانی غسل
روسیه و کشورهای مشترک المنافع لهستان-لیتوانی غسل تعمید آتش دریافت کرد. او در همان سال به کاپیتانی ارتقا یافت. در ۲ دسامبر ۱۸۰۵، در هنگ ۱۶ تور دراگون، او در نبرد استرلیتز جنگید. در ۲۹ ژوئن ۱۸۰۶ اکنون فرمانده همان هنگ، در مولداوی و والاچیا جنگید. او همچنین در جنگ روسیه و عثمانی ، به ویژه در محاصره بریلوف، متمایز شد. در ۱۲ دسامبر ۱۸۰۷ به درجه سرهنگ ارتقاء یافت و در ۴ آوریل ۱۸۱۰ به عنوان فرمانده کل اژدهای جیتومیر منصوب شد. او هنوز در آن هنگ در سال ۱۸۱۲ بود که در تیپ ۱۶ لشکر ۵ از سومین سپاه سواره نظام شناسایی
در تیپ ۱۶ لشکر ۵ از سومین سپاه سواره نظام شناسایی ذخیره تحت فرماندهی ژنرال چارلز دو لمبرت ادغام شد. او در تصرف مینسک و باریساو متمایز شد. او پس از متمایز شدن در نبرد برزینا ، بین ۲۹ نوامبر و ۱۴ دسامبر ۱۸۱۲ نیروهای ناپلئون را از رودخانه برزینا تا نمان تعقیب کرد. در نزدیکی ویلنا، او یک گروه ناپلئونی را تحت رهبری یک ژنرال لهستانی شکست داد. او همچنین در شکست فرانسوی ها در نزدیکی روستای پوناری در نوامبر ۱۸۱۲ شرکت کرد و به لشکرکشی روسیه پایان داد. برای شجاعت او در ۴ اوت ۱۸۱۳ نشان درجه ۴ سنت جورج اعطا شد. همچنین
۴ اوت ۱۸۱۳ نشان درجه ۴ سنت جورج اعطا شد. همچنین در سال ۱۸۱۳ نشان درجه ۳ سنت ولادیمیر و نشان درجه ۱ سنت آنا اعطا شد. از ۲۲ ژانویه تا ۲۹ دسامبر ۱۸۱۳ در طی محاصره دانزیگ، در نبردهای کونیگسوارتا (۱۹ مه ۱۸۱۳)، باوتزن (۲۱ مه ۱۸۱۳) و لایپزیگ (۱۶ - ۱۹ اکتبر ۱۸۱۳) شرکت کرد. او شجاعت زیادی از خود نشان داد و با نشان درجه ۱ سنت آنا پاداش گرفت. در ۱۵ سپتامبر ۱۸۱۳ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. او همچنین در محاصره هامبورگ در سال ۱۸۱۴ که توسط ژنرال فرانسوی لوئی نیکولاس داووت تحت کنترل بود، شرکت کرد. در سال ۱۸۱۵ او فرماندهی
تحت کنترل بود، شرکت کرد. در سال ۱۸۱۵ او فرماندهی بریگادهای مختلفی را در لشکر سوم هنگ اوهلان که پادگان اوکراین را بر عهده داشت، برعهده داشت. در ۱۴ فوریه ۱۸۲۰ او به فرماندهی تیپ ۱ از لشکر ۳ یک هنگ اژدها قرار گرفت. در طول دوران حرفه ای خود، او همچنین نشان سنت جان اورشلیم و مدال نقره به یادبود "جنگ میهنی" ۱۸۱۲ را دریافت کرد.
برترام ماربورگ (؛ ۱۷ مه ۱۸۷۵ – ۲۲ اوت ۱۹۵۶) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "برای اثبات بی‌گناهی"، "کیتی فویل"، "بانو ایو"، "کمدی انسانی" و "تعطیلی ازدست‌رفته" اشاره نمود.
توماس جکسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بلاگردان"، "برای اثبات بی‌گناهی"، "سزار کوچک"، "نغمه‌های شهر بزرگ"، "ملودرام منهتن"، "کارناوال"، "آوای وحش"، "جرم بین‌المللی"، "بانویی پشت پنجره"، "نقاب شیطان" و "احمق آمریکایی خوش‌تیپ" اشاره نمود.
آرزوهای برباد رفته یک فیلم فرانسوی در ژانر درام است که براساس رمان معروف آرزوهای بربادرفته اثر انوره دو بالزاک به کارگردانی زاویه جانّولی در سال ۲۰۲۱ ساخته شده‌است. این فیلم نخستین‌بار در سپتامبر ۲۰۲۱ و هفتاد و هشتمین جشنواره فیلم ونیز به نمایش گذاشته شد. در چهل و هفتمین دوره جشنواره سزار برای دریافت ۱۵ جایزه نامزد و در هفت بخش از جمله بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین فیلمبرداری، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد موفق به کسب جایزه شد.
پیاز ترشی یک ماده غذایی متشکل از پیاز است که در محلولی از سرکه و نمک، اغلب با سایر مواد نگهدارنده و طعم دهنده ترشی شده‌است. انواعی از پیازهای ترشی سفید کوچک وجود دارد که به پیاز مرواریدی معروف هستند. به دلیل نقص، به جای هدر رفتن، ترشی می‌شوند. آنها اغلب به عنوان یک جزء ضروری از نوع کوکتل مارتینی به نام گیبسون استفاده می‌شوند. پیاز ترشی معمولاً در سرکه مالت ترشی و پیازها حدود در قطر. پیازهای پوست نقره ای در سرکه سفید ترشی می‌شوند و بسیار کوچکتر هستند. پیاز با اندازه کامل، به عنوان مثال، پیاز اسپانیایی، اگر
اندازه کامل، به عنوان مثال، پیاز اسپانیایی، اگر ابتدا برش داده شود، می‌تواند ترشی شود. بر اساس کشور. در انگلستان، پیازها را به‌طور سنتی در کنار ماهی و چیپس و با ناهار شخم زن می‌خورند. در جنوب ایالات متحده، پیاز ترشی ویدالیا را می‌توان به عنوان غذای جانبی سرو کرد. در هنگ کنگ، پیاز ترشی در بسیاری از رستوران‌های کانتونی، به خصوص در زمان شام، به عنوان یک غذای کوچک قبل از سرو غذای اصلی سرو می‌شود. در سوئیس، آنها را برای همراهی راکلت، همراه با ترشی خیار شور سرو می‌کنند. در ایتالیا، آن را به عنوان "maggiolina"
می‌کنند. در ایتالیا، آن را به عنوان "maggiolina" می‌شناسند. در غذاهای مکزیکی، یک غذا، cebollas encurtidas، پیاز قرمز را در مخلوطی از آب مرکبات و سرکه ترشی خلال کرده و به عنوان چاشنی یا تزیین غذا سرو می‌شود. گاهی چغندر پخته شده به آن اضافه می‌شود و ظرفی با رنگ صورتی قوی تر تولید می‌کند. پیاز قرمز ترشی در آب پرتقال تلخ به ویژه نماد غذاهای یوکاتان است، جایی که از آنها به عنوان چاشنی یا چاشنی مخصوصاً برای غذاهای دریایی استفاده می‌شود.
سوسیس خمیرابه نوعی سوسیس است که در سراسر بریتانیا، ایرلند، استرالیا و نیوزلند یافت می‌شود. سوسیس خمیرابه بریتانیایی و ایرلندی. سوسیس خمیرابه یک آیتم منوی استاندارد در فروشگاه‌های ماهی و چیپس در سراسر بریتانیا و ایرلند است که اغلب به عنوان یکی از اصلی‌ترین مواد اصلی منوی فروشگاه ماهی و چیپس توصیف می‌شود. آنها از یک سوسیس گوشت خوک آغشته به خمیرابه (معمولاً همان خمیرابه ای که برای پختن ماهی استفاده می‌شود) ساخته شده‌اند و معمولاً با چیپس سرو می‌شود. یک وعده سوسیس و چیپس خمیرابه معمولاً به عنوان «شام سوسیس
سوسیس و چیپس خمیرابه معمولاً به عنوان «شام سوسیس خمیرابه» شناخته می‌شود. استرالیا و نیوزلند. در استرالیا، ممکن است به عنوان «خمیرابه ساو» شناخته شود (saveloy نوعی سوسیس است). این همچنین ممکن است باعث ایجاد عبارت محلی «مکیدن منصفانه ساو» شده باشد. در نیوزلند، آنها را می‌توان با یا بدون چوب درج شده (شبیه به کورن داگ) پیدا کرد. اگر همراه با چوب سرو شود، به آن هات داگ گفته می‌شود و معمولاً در مقدار زیادی سس گوجه فرنگی آغشته می‌شود و بلافاصله مصرف می‌شود. در استرالیا، این گونه ممکن است به عنوان توله پلوتون یا
این گونه ممکن است به عنوان توله پلوتون یا سگ داگوود نیز شناخته شود.
مسدود کننده‌های بلوغ که به آنها مهارکننده‌های بلوغ یا مسدود کننده‌های هورمون نیز گفته می‌شود، داروهایی هستند که برای به تعویق انداختن بلوغ در کودکان استفاده می‌شوند. رایج‌ترین مسدودکننده‌های بلوغ آگونیست‌های هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRH) هستند که تولید هورمون‌های جنسی از جمله تستوسترون و استروژن را سرکوب می‌کنند. علاوه بر کاربردهای مختلف پزشکی دیگر، مسدودکننده‌های بلوغ برای کودکان تراجنسیتی برای به تأخیر انداختن ایجاد ویژگی‌های جنسی ناخواسته مورد استفاده قرار می‌گیرند، تا به جوانان تراجنسیتی فرصت
قرار می‌گیرند، تا به جوانان تراجنسیتی فرصت بیشتری برای کشف هویت شان داده شود. مصارف پزشکی. به تعویق انداختن یا تعلیق موقت بلوغ یک درمان پزشکی برای کودکانی است که بلوغ آنها به‌طور غیرطبیعی زود شروع شده‌است (بلوغ زودرس). مسدودکننده‌های بلوغ معمولاً برای کودکان با قد کوتاه نایافته استفاده می‌شوند، که این داروها می‌توانند برای رشد استخوان‌های بلند و افزایش قد بزرگسالان استفاده شوند. در بزرگسالان، از همان داروها برای درمان اندومتریوز و سرطان پروستات استفاده می‌شود. مسدود کننده‌های بلوغ از ایجاد خصوصیات جنسی