payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رای‌گیری، و رد تهاجمی امضاهای «ناهمخوان» حق رای را نقض می‌کند یا خیر، مطرح شد. تعداد زیاد موارد COVID-19 باعث به تعویق افتادن انتخابات مقدماتی شده است. رای دادن از طریق پست به یک روش فزاینده رایج در ایالات متحده تبدیل شده است، به طوری که ۲۵٪از رای دهندگان در سراسر کشور برگه‌های رای خود را در سال های۲۰۱۶ و ۲۰۱۸پست می‌کنند. اعتقاد بر این است که همه‌گیری ویروس کرونا در سال۲۰۲۰ به دلیل خطر احتمالی تجمع در محل‌های رای‌گیری باعث افزایش زیادی در رای‌گیری پستی شده است. این روش رای‌گیری از طریق پست ممکن است به‌طور
است. این روش رای‌گیری از طریق پست ممکن است به‌طور بالقوه محدود به ساکنان باشد. برای انتخابات۲۰۲۰، یک تجزیه و تحلیل ایالت به ایالت به این نتیجه رسید که ۷۶درصد از آمریکایی‌ها واجد شرایط رای دادن از طریق پست در سال۲۰۲۰ خواهند بود که یک عدد بی‌سابقه است. تجزیه و تحلیل پیش‌بینی کرد که ۸۰میلیون‌ها رای می‌توانند در سال۲۰۲۰ از طریق پست به صندوق انداخته شود که بیش از دو برابر تعداد در سال۲۰۱۶ است؛ بنابراین، رای دادن در سال۲۰۲۰ ممکن است گروه‌های اقلیت مانند افراد بی خانمان، گروه‌های اجتماعی-اقتصادی پایین‌تر، و
بی خانمان، گروه‌های اجتماعی-اقتصادی پایین‌تر، و افرادی که قادر به ثبت نام برای رای دادن از طریق اینترنت نیستند، حذف شود. بعنوان مثال، ایالت نیویورک، با انبوهی از موارد کووید، سعی کرده است که انتخابات اولیه خود را لغو کند و به رأی‌گیری از طریق پست روی آورده است. خدمات پستی در ژوئیه۲۰۲۰ نامه ای به چندین ایالت ارسال کرد و هشدار داد که این سرویس نمی‌تواند مهلت‌های ایالتی را برای درخواست و دادن رای غیابی در آخرین لحظه انجام دهد. مجلس نمایندگان بمنظور تسهیل سیل پیش‌بینی‌شده از صندوق‌های رای پستی، ۲۵میلیارد دلار
از صندوق‌های رای پستی، ۲۵میلیارد دلار کمک اضطراری به اداره پست اضافه کرد. ترامپ اعتراف کرد که اداره پست برای رسیدگی به رای‌گیری پستی اضافی به بودجه بیشتری نیاز دارد و گفت که هیچ کمک مالی اضافی اعطا نخواهد کرد زیرا می‌خواهد از افزایش رای‌گیری از طریق پست جلوگیری کند. همان‌طور که در سایت رؤیای مشترک گزارش شده است، به عنوان نمونه ای از اتفاقات در سراسر کشور، رئیس اتحادیه کارگران پست آیووا "[سه شنبه ۱۱ اوت۲۰۲۰] ادعا کرد که ماشین‌های مرتب سازی نامه در حال "حذف" از دفاتر پست در ایالت او هستند. بسیاست‌های جدید
از دفاتر پست در ایالت او هستند. بسیاست‌های جدید تحمیل شده توسط رئیس پست ژنرال لوئیس دی جوی، یکی از حامیان اصلی جمهوری‌خواه به رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، که تغییرات عملیاتی‌اش منجر بکاهش چشمگیر پست الکترونیکی در سراسر کشور شده است. کیمبرلی کارول، رئیس اتحادیه کارگران پست آیووا - کهنه کار ۳۰ساله خدمات پستی در پاسخ به سوال نوئل کینگ از رادیو ملی ملی که آیا تأثیر تغییرات دی جوی را احساس کرده است، پاسخ مثبت داد و گفت: «ایمیل در دفاتر ما شروع به انباشته شدن کرده است. و ما شاهد حذف تجهیزات هستیم.' کارول در ادامه
است. و ما شاهد حذف تجهیزات هستیم.' کارول در ادامه تصریح کرد که "تجهیزاتی که ما برای پردازش نامه برای تحویل استفاده می‌کنیم" از جمله ماشین آلات مرتب سازی از تاسیسات خدمات پستی در آیووا حذف می‌شود زیرا دی جوی با عجله سیاست‌هایی را پیش می‌برد که بگفته منتقدان در حال خرابکاری در روز خدمات پستی است. عملیات امروزی کمتر از ۹۰روز قبل از انتخابات که می‌تواند ببرگه‌های رای پستی وابسته باشد." با توجه به زمان همه‌گیری ویروس کرونا با توجه به انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰، مرکز عدالت برنان به ایالت‌ها توصیه کرده است که
مرکز عدالت برنان به ایالت‌ها توصیه کرده است که برنامه‌های اضطراری و گروه‌های ویژه همه‌گیری را برای محدود کردن تأثیر این ویروس بر مشارکت رای دهنده‌ها ایجاد کنند. این یادداشت گسترش رای‌گیری زودهنگام و ثبت نام آنلاین و یک گزینه جهانی رای‌گیری از طریق پست را تشویق می‌کند. بویژه برای گروه‌های در معرض خطر این یادداشت توصیه می‌کند که محل‌های رای‌گیری تا جایی که طبق دستورها بهداشت عمومی مجاز است باز بماند تا از محرومیت افرادی که رای دادن از طریق پست برایشان دشوار است، جلوگیری شود. پانزده ایالت (آلاسکا، کانکتیکات،
جلوگیری شود. پانزده ایالت (آلاسکا، کانکتیکات، دلاور، جورجیا، هاوایی، ایندیانا،کنتاکی، لوئیزیانا، مریلند، نیوجرسی، اوهایو، پنسیلوانیا، رود آیلند، ویرجینیای غربی، وایومینگ) و پورتوریکو یا انتخابات اولیه خود را به تعویق انداخته‌اند یا برأی‌گیری روی آورده‌اند. پست با مهلت تمدید شده هیئت انتخاباتی ایالت نیویورک تصمیم گرفت که انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در سال۲۰۲۰ را لغو کند زیرا نیویورک در آن زمان با شیوع گسترده COVID-19 روبرو بود. این تصمیم با واکنش حامی‌های کمپین ریاست جمهوری برنی سندرز مواجه شد، زیرا اگرچه
ریاست جمهوری برنی سندرز مواجه شد، زیرا اگرچه سندرز مبارزه انتخاباتی خود را در ۸ آوریل به حالت تعلیق درآورده بود، اما او همچنان واجد شرایط پذیرش نماینده‌ها و در نتیجه تأثیرگذاری بر برنامه دموکرات۲۰۲۰ بود. کنوانسیون ملی دموکراتیک۲۰۲۰ از تاریخ اصلی خود در ۹ ژوئن به هفته ۱۷ اوت به دلیل COVID-19 منتقل شد. در ویسکانسین، فرماندار تونی اورز (D) در تلاش برای محدود کردن شیوع ویروس، فرمان اجرایی را صادر کرد که رأی‌گیری حضوری را به تعویق انداخت و مهلت رأی‌گیری غیابی را تا ژوئن تمدید کرد. با این حال، دادگاه عالی ایالت
تا ژوئن تمدید کرد. با این حال، دادگاه عالی ایالت ویسکانسین این دستور را رد کرد. تصمیمی که یک روز قبل از انتخابات مقدماتی توسط دادگاه عالی ایالات متحده تأیید شد. پیامدهای انتخابات ۲۰۲۰. پس از اینکه جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری۲۰۲۰ دونالد ترامپ را شکست داد، قانونگذاران جمهوری‌خواه در سراسر کشور شروع به حمله به روش‌های رای‌گیری مورد استفاده در انتخابات کردند. با تکیه بر ادعاهای نادرست تقلب گسترده در رای‌گیری و یک انتخابات دزدیده شده، تا فوریه۲۰۲۱ مجالس ایالتی جمهوری‌خواه اجرای قوانین و قوانین جدیدی را
ایالتی جمهوری‌خواه اجرای قوانین و قوانین جدیدی را برای محدود کردن دسترسی به رای به روش‌هایی که به نفع نامزدهای جمهوری‌خواه باشد، آغاز کردند. تا آوریل ۲۰۲۱٬۳۶۱ لایحه در ۴۷ایالت توسط قانونگذاران جمهوری‌خواه پیشنهاد شده است که هدف آنها محدود کردن دسترسی به رأی است. در مارس ۲۰۲۱، جان کاوانا، یک جمهوری‌خواه منتخب به مجلس نمایندگان آریزونا، محدودیت‌های رأی‌گیری را توجیه کرد: «... همه نباید رأی بدهند… کمیت مهم است، اما ما باید به کیفیت آرا نیز نگاه کنیم.» تلاش‌های ضد سرکوب. از سال۲۰۱۵، ایالت‌های مختلف قوانینی را
ضد سرکوب. از سال۲۰۱۵، ایالت‌های مختلف قوانینی را برای ثبت نام خودکار رأی دهندگان وضع کردند. کیت براون، وزیر امور خارجه سابق و فرماندار اورگان، در کنفرانس مشارکت رأی دهندگان «راه حل‌های ایالتی» در پلیتیکو گفت: «ثبت نام مانعی برای مشارکت مردم در این فرایند است.[v]رای دادن یک حق اساسی شهروندی است. و مردم در سراسر کشور باید توانایی دسترسی به این حق اساسی را بدون موانعی مانند ثبت نام داشته باشند." او بشدت به منتقدان سیاست‌هایی مانند قانون "رای دهندگان موتوری" اورگان که باهدف افزایش مشارکت رای دهندگان است، گفت:
که باهدف افزایش مشارکت رای دهندگان است، گفت: "من فکر می‌کنم خبر خوب این است که در اورگان، ما در واقع می‌خواهیم مردم در ایالت ما رای دهند." از مارس۲۰۲۱، دموکرات‌ها در کنگره به دنبال تصویب قانون برای مردم بودند، که هدف آن ایجاد استانداردهای ملی جدید برای انتخابات، در عین جلوگیری از اشکال رایج سرکوب رأی‌دهندگان و تسهیل دسترسی به رأی‌گیری است. آنها همچنین به‌روزرسانی قانون حقوق رای۱۹۶۵ را دنبال می‌کردند، که مکانیسم فدرال پیش‌پرداخت خود را برای جلوگیری از سرکوب رای‌دهندگان با انگیزه نژادی توسط دادگاه عالی
رای‌دهندگان با انگیزه نژادی توسط دادگاه عالی ایالات متحده در سال۲۰۱۳ باطل شد.
کب هانسوم نوعی کالسکۀ اسبی است که در سال ۱۸۳۴ میلادی توسط جوزف هانسوم، معمار اهل یورک طراحی و ثبت شده‌ است. این وسیلۀ نقلیه توسط هانسوم در هینکلی، لسترشایر، انگلستان توسعه و آزمایش شد. این کَب که در ابتدا کَب ایمنی هانسوم نام داشت، برای ترکیب سرعت با ایمنی، با مرکز ثقل پایین برای عبور ایمن در پیچ‌ها طراحی شد. طرح اصلی هانسوم توسط جان چپمن و چندین نفر دیگر برای بهبود عملکرد آن اصلاح شد، اما نام هانسوم را حفظ کرد. کب کوچک‌شدۀ کابریولت است که منعکس‌کنندۀ طراحی کالسکه است. به عنوان وسیلۀ نقلیۀ کرایه‌ای، جایگزین
است. به عنوان وسیلۀ نقلیۀ کرایه‌ای، جایگزین کالسکۀ هکنی (تاکسی‌های معروف لندن) شد. با معرفی تاکسی‌مترهای مکانیکی ساعتی برای اندازه‌گیری کرایه‌ها، این نام به تاکسی‌کب تبدیل شد. تاکسی‌های هانسوم از محبوبیت بسیار بالایی برخوردار بودند، زیرا سریع بودند، به اندازۀ کافی سبک بودند که توسط یک اسب کشیده شوند (سفر را ارزان‌تر از سفر با یک واگن چهار چرخ بزرگتر می‌کند) و به اندازۀ کافی چابک بودند تا در راه بندان‌های بدنام لندن در قرن نوزدهم وسایل نقلیه اسبی را هدایت کنند. بیش از ۷۵۰۰ تاکسی هانسوم در اوج محبوبیت خود
کنند. بیش از ۷۵۰۰ تاکسی هانسوم در اوج محبوبیت خود استفاده می‌شدند و آن‌ها به سرعت به شهرهای دیگر انگلستان (از جمله ایرلند) و همچنین شهرهای قاره اروپا، به ویژه پاریس، برلین و سنت پترزبورگ گسترش یافتند. تاکسی در اواخر قرن نوزدهم به دیگر شهرهای امپراتوری بریتانیا و ایالات متحدۀ آمریکا معرفی شد و بیشتر در شهر نیویورک مورد استفاده قرار گرفت. طراحی. کَب که نوعی "فلای" است، دو مسافر (در صورت فشرده شدن سه نفر) و یک راننده که روی صندلی فنری پشت وسیله نقلیه می‌نشست. مسافران می‌توانستند دستورالعمل‌های خود را از طریق
مسافران می‌توانستند دستورالعمل‌های خود را از طریق دریچهٔ لولایی نزدیک پشت سقف به راننده بدهند. آن‌ها می‌توانستند از طریق دریچه به راننده پول بدهند، و او سپس با اهرمی درها را آزاد می‌کرد تا بتوانند پیاده شوند. در برخی از کَب‌ها، راننده می‌توانست با وسیله‌ای کار کند که کب را متعادل می‌کند و فشار را بر اسب کاهش دهد. مسافران توسط کب و درهای چوبی تاشو که پاها و ساق پاهایشان را محصور می‌کرد و لباس‌هایشان را از پاشیدن گل محافظت می‌کرد، در برابر عوامل محیطی محافظت می‌شدند. نسخه‌های بعدی همچنین دارای یک پنجره
می‌شدند. نسخه‌های بعدی همچنین دارای یک پنجره شیشه‌ای رو به بالا در بالای درها بودند تا محفظه مسافران را تکمیل کند. علاوه بر این، یک گلگیر منحنی که جلوی درها نصب شده بود از مسافران در برابر سنگ‌هایی که توسط سم اسب به بالا پرتاب می‌شد محافظت می‌کرد.
بدر حجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی و باشگاه ورزشی کاظمه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
ایمن الحسینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
جمال مبارک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القادسیه کویت، باشگاه ورزشی التضامن کویت، و باشگاه ورزشی الاهلی قطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
هانی الصقر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القادسیه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
عصام سکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
نهیر الشمری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القادسیه کویت و باشگاه ورزشی السالمیه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
اَوجیلر (Evciler) یک شهر و شهرستان در استان افیون قره‌حصار در ناحیه اژه ترکیه است که در دشتی در کوه‌های پشت ساحل دریای اژه، در ۱۳۲ کیلومتری شهر افیون در امتداد جاده دنیزلی قرار دارد. این شهرستان در نزدیکی دریاچه آجی‌گول و مخزن سد ایشیکلی قرار دارد. میانگین ارتفاع شهرستان ۹۸۱ متر، مساحت آن ۲۳۵ کیلومتر مربع است و جمعیت آن (۲۰۰۰) ۸۱۰۴ نفر است که از این تعداد ۴۰۱۳ نفر در شهر اوجیلر زندگی می‌کنند. شهردار سائیم اوزر (از حزب عدالت و توسعه) است. تاریخ. پیشینه گوردخمه‌های کوجاهویوق و کوچک‌هویوق در نزدیکی اوجیلر به
کوجاهویوق و کوچک‌هویوق در نزدیکی اوجیلر به تمدن لیدیه بازمی‌گردد. بقایای ظروف سفالی در سکونتگاه‌های اوکوزویران و کوجاویران یافت شده‌است. اوجیلر امروزی. اوجیلر یک شهری کوچک است که مدارس و زیرساخت‌های دیگر را برای روستاهای اطراف فراهم می‌کند. زمین آن نسبتاً خشک است و عمدتاً برای کشت گندم و سایر غلات استفاده می‌شود. بسیاری از مردم اوجیلر به بلژیک و سایر کشورهای اروپایی مهاجرت کرده‌اند.
ناصر العثمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
ناصر العمران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کاظمه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
مالیات بر سود مازاد () قانون مالیاتی که در ایالات متحده آمریکا اجرا شده و کارکرد آن بدین صورت است که مالیات بر سود نامتعارف هر بنگاه اقتصادی بسته می‌شود. این مالیات که عمدتاً ابزار مالی زمان جنگ می‌باشد و عمدتاً برای بدست آوردن سودهای دوران جنگ که بیشتر از سودهای عادی زمان صلح بدست می‌آید، طراحی شد تا از انگیزه‌های نادرست تولیدکنندگان برای شرکت در سودجویی و جنگ‌افروزی در جنگ جلوگیری کند. تاریخچه. اولین مالیات بر سود مازاد مؤثر آمریکا در سال ۱۹۱۷ تصویب شد، با نرخ‌هایی از ۲۰ تا ۶۰ درصد بر سود مازاد بر درآمد
نرخ‌هایی از ۲۰ تا ۶۰ درصد بر سود مازاد بر درآمد تمام مشاغل قبل از جنگ، اما به این شرط که از ۷ درصد سرمایه سرمایه‌گذاری کمتر یااز ۹ درصد سرمایه سرمایه‌گذاری شده بیشتر نباشد.
زید المطیری (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل کویت است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مشفی المطیری (؛ زادهٔ ) تیرانداز تراپ اهل کویت است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
راکت آئروبی () یکی از راکت‌های ژرفاسنج خلاقانهٔ ایالات متحده آمریکا، و یکی از راکت‌های ساخت این کشور بود که با بیشترین تعداد تولید شد. آئروبی که توسط شرکت آیروجت توسعه یافته بود، به‌گونه‌ای طراحی شده‌بود که ترکیبی باشد از ارتفاع قابل دستیابی و ظرفیت پرتاب موشک وی-۲ و اثربخشی هزینه‌ها و تولید انبوه راکت واک کورپورال. در سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۵ بیس از ۱۰۰۰ راکت آئروبی پرتاب شدند و حجم زیادی از داده‌های فضایی، فیزیکی، هواشناسی و زیست‌پزشکی را به زمین بازگرداندند.
جانگ نا را (؛ زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۸۱) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است که در هر دو صنعت سرگرمی کره جنوبی و چین از سال ۲۰۰۱ فعال است. او در مجموعه‌های تلویزیونی مورد تحسین قرار گرفته از جمله "داستان موفقیت یک دختر باهوش" (۲۰۰۲)، "عشق من پاتزی" (۲۰۰۲)، "عروسی" (۲۰۰۵)، "از بخت بد عاشقت شدم" (۲۰۱۴)، "بازگشت زوجین" (۲۰۱۷)، "آخرین ملکه" (۲۰۱۸–۲۰۱۹)، "وی‌آی‌پی" (۲۰۱۹) و "خانه جن‌زده خود را بفروشید" (۲۰۲۱) بازی کرده‌است.
بنه‌مگو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دهبکری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
نوکراسی یا حکومت عقلا (از واژه یونانی "noucracy" (IPA: 'noʊˈɒkrəsiˈ) که در آن "nگous" به معنای «عاقل» و "کراتوس" به معنای «حکومت» بنابراین «حکومت عقلا») شکلی از حکومت است که در آن تصمیم‌گیری توسط افراد عاقل انجام می‌شود. این ایده توسط فیلسوفان مختلفی مانند افلاطون، گوتاما بودا و کنفوسیوس ارائه شده‌است. وجه تسمیه. ابن کلمه از یونانی "nous" , Gen. "noos" () به معنای «عقل» یا «عقل» و «کراتوس» ( «اقتدار» یا «قدرت» است. توسعه. یکی از اولین تلاش‌ها برای پیاده‌سازی چنین نظام سیاسی شاید فیثاغورث «شهر خردمندان» بود
چنین نظام سیاسی شاید فیثاغورث «شهر خردمندان» بود که او قصد داشت به همراه پیروانش در ایتالیا بسازد. شهری که افلاطون در "قوانین" توصیف کرده‌است به عنوان تلاشی برای نوکراسی توصیف شده‌است. در تاریخ مدرن، مفاهیم مشابهی توسط ولادیمیر ورنادسکی معرفی شد که از این اصطلاح استفاده نکرد، بلکه از اصطلاح «نووسفر» استفاده کرد. میخائیل اپشتاین نوکراسی را اینگونه تعریف می‌کند: "ماده فکری جرم خود را در طبیعت افزایش می دهد و ژئو و بیوسفر به نووسفر تبدیل می شود، آینده بشریت را می توان به عنوان نوکراسی تصور کرد؛ این قدرت عقل
می توان به عنوان نوکراسی تصور کرد؛ این قدرت عقل جمعی خواهد بود، نه افرادی خاص که نماینده گروه های اجتماعی یا کل جامعه هستند". استدلال‌های نوکراسی. بی‌منطقی رای‌دهندگان. طرفداران نظریه نوکراتیک به تجربیاتی اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد رأی دهندگان در دموکراسی‌های مدرن عمدتاً ناآگاه، نادرست و غیرمنطقی هستند؛ بنابراین، مکانیسم "یک نفر و یک رای" پیشنهاد شده توسط دموکراسی نمی‌تواند برای ایجاد نتایج سیاست کارآمد مورد استفاده قرار گیرد، که برای آن انتقال قدرت به یک گروه کوچکتر، آگاه و منطقی مناسب تر است. غیرمنطقی
گروه کوچکتر، آگاه و منطقی مناسب تر است. غیرمنطقی بودن رأی دهندگان ذاتی در دموکراسی‌ها را می‌توان با دو الگوی رفتاری و شناختی عمده توضیح داد. اولاً، اکثر رأی دهندگان فکر می‌کنند که سهم حاشیه ای رأی آنها تأثیری بر نتایج انتخابات نخواهد داشت؛ بنابراین اطلاع‌رسانی در مورد مسائل سیاسی را مفید نمی‌دانند. به عبارت دیگر، با توجه به زمان و تلاش لازم برای کسب اطلاعات جدید، رأی دهندگان عقلاً ترجیح می‌دهند ناآگاه بمانند. علاوه بر این، نشان داده شده‌است که اکثر شهروندان اطلاعات سیاسی را به روش‌های عمیقاً جانبدارانه،
اطلاعات سیاسی را به روش‌های عمیقاً جانبدارانه، جانبدارانه و با انگیزه پردازش می‌کنند تا به روش‌های بی‌علاقه و منطقی. این پدیده روانی باعث می‌شود رای‌دهندگان به شدت خود را با یک گروه سیاسی خاص شناسایی کنند، به‌طور خاص شواهدی برای حمایت از استدلال‌های همسو با تمایلات ایدئولوژیکی ترجیحی خود بیابند و در نهایت با سطح بالایی از سوگیری رأی دهند. حساسیت دموکراسی به سیاست‌های بد. رفتارهای سیاسی غیرمنطقی رای‌دهندگان، آنها را از انتخاب‌های حساب شده و انتخاب پیشنهادهای سیاستی درست بازمی‌دارد. از سوی دیگر، بسیاری از
سیاستی درست بازمی‌دارد. از سوی دیگر، بسیاری از آزمایش‌های سیاسی نشان داده‌اند که با کسب اطلاعات بیشتر، رأی‌دهندگان از سیاست‌های بهتر حمایت می‌کنند و نشان می‌دهد که کسب اطلاعات تأثیر مستقیمی بر رأی‌گیری منطقی دارد. علاوه بر این، حامیان نوکراسی خطر بزرگتری را در این واقعیت می‌بینند که سیاستمداران در واقع ترجیح می‌دهند تصمیمات سیاسی شهروندان را برای پیروزی در انتخابات و تثبیت قدرت خود بدون توجه خاص به محتوا و نتایج بعدی این سیاست‌ها اجرا کنند. در دموکراسی‌ها، مشکل این است که رای‌دهندگان مستعد اتخاذ تصمیمات
مشکل این است که رای‌دهندگان مستعد اتخاذ تصمیمات سیاسی بد هستند و بنابراین سیاستمداران به دلیل منافع شخصی برای اجرای این سیاست‌ها تشویق می‌شوند؛ بنابراین، نوکرات‌ها استدلال می‌کنند که محدود کردن قدرت رأی شهروندان به منظور جلوگیری از نتایج بد سیاست منطقی است. نوکراسی هنوز یک کد رفتاری برای دنبال کردن ابتکارات بشردوستانه دارد. استفاده از تخصص برای نتایج کارآمد. به عقیده نوکرات‌ها، با توجه به ماهیت پیچیده تصمیم‌گیری‌های سیاسی، منطقی نیست که فرض کنیم یک شهروند دانش لازم را برای تصمیم‌گیری در مورد ابزارهای
دانش لازم را برای تصمیم‌گیری در مورد ابزارهای دستیابی به اهداف سیاسی خود دارد. به‌طور کلی، کنش‌های سیاسی مستلزم دانش علمی اجتماعی فراوانی از حوزه‌های مختلف مانند اقتصاد، جامعه‌شناسی، روابط بین‌الملل و سیاست عمومی است. با این حال، یک رای‌دهنده معمولی به سختی در هر یک از آن زمینه‌ها به اندازه کافی متخصص است تا بتواند تصمیم بهینه بگیرد. برای پرداختن به این موضوع، کریستیانو یک سیستم حاکم بر اساس تقسیم کار سیاسی را پیشنهاد می‌کند که در آن شهروندان دستور کار بحث‌های سیاسی را تعیین می‌کنند و اهداف جامعه را تعیین
سیاسی را تعیین می‌کنند و اهداف جامعه را تعیین می‌کنند، در حالی که قانون‌گذاران مسئول تصمیم‌گیری در مورد ابزار دستیابی به این اهداف هستند. برای نوکرات‌ها، انتظار می‌رود انتقال مکانیسم تصمیم‌گیری به بدنه ای متشکل از بدنه ویژه آموزش دیده، متخصص و با تجربه منجر به نتایج سیاستی برتر و کارآمدتر شود. موفقیت اقتصادی اخیر برخی از کشورها که دارای نوعی عنصر حاکم نوکراسی هستند، مبنای این استدلال خاص به نفع نوکراسی را فراهم می‌کند. به عنوان مثال، سنگاپور دارای یک سیستم سیاسی است که به نفع شایسته سالاری است. مسیر رسیدن
سیاسی است که به نفع شایسته سالاری است. مسیر رسیدن به دولت در سنگاپور به گونه‌ای است که فقط افرادی که مهارت‌های بالاتر از حد متوسط دارند با آزمون‌های سخت‌گیرانه ورودی دانشگاه، فرآیندهای استخدام و غیره شناسایی می‌شوند و سپس به‌دقت آموزش می‌بینند تا بتوانند بهترین راه‌حل‌هایی را که به نفع مردم است ابداع کنند. کل جامعه به قول پدر بنیانگذار این کشور، لی کوان یو، سنگاپور جامعه ای مبتنی بر تلاش و شایستگی است، نه ثروت یا امتیاز بسته به تولد. این سیستم عمدتاً به دلیل اعتقاد شهروندان به این موضوع است که رهبران سیاسی
اعتقاد شهروندان به این موضوع است که رهبران سیاسی تمایل دارند تا درک بهتری از برنامه‌های بلندمدت کشور نسبت به خودشان داشته باشند؛ بنابراین، از آنجایی که آنها نتایج مثبت سیاست را می‌بینند، به جای شکایت از ابعاد شایسته سالارانه، تمایل به همراهی با سیستم دارند. به عنوان مثال، اکثر شهروندان از دولت خود در سنگاپور تمجید می‌کنند و بیان می‌کنند که توانست سنگاپور را از یک کشور جهان سوم به یک اقتصاد توسعه یافته تبدیل کند و با موفقیت وفاداری شهروندان خود را نسبت به کشور تقویت کرد و مفهوم منحصر به فردی از شهروندی
کشور تقویت کرد و مفهوم منحصر به فردی از شهروندی سنگاپور را به وجود آورد. با وجود سطح بالایی از تنوع قومی. به منظور توسعه بیشتر سیستم تکنوکراتیک سنگاپور، برخی از متفکران مانند پاراگ خانا برای این کشور پیشنهاد کرده‌اند که مدلی از تکنوکراسی مستقیم را انطباق دهد، از طریق نظرسنجی‌های آنلاین، همه‌پرسی و غیره از شهروندان خواسته شود تا در موضوعات اساسی مشارکت کنند. برای کمیته ای از کارشناسان برای تجزیه و تحلیل این داده‌ها برای تعیین بهترین مسیر اقدام. انتقادات. نوکراسی‌ها، مانند تکنوکراسی‌ها، به‌خاطر ناکامی‌های
مانند تکنوکراسی‌ها، به‌خاطر ناکامی‌های شایسته‌سالارانه، مانند حمایت از طبقه حاکم اشرافی غیر برابری‌خواه مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. برخی دیگر از آرمان‌های دموکراتیک تر به عنوان مدل‌های معرفتی بهتری از قانون و سیاست حمایت کرده‌اند. انتقادات نوکراسی اشکال مختلفی دارد که دو مورد از آنها بر کارآمدی نوکراسی‌ها و قابلیت سیاسی آنها متمرکز است. انتقاد از نوکراسی در همه اشکال آن - از جمله تکنوکراسی، شایسته سالاری، و اپیستوکراسی (محور کتاب پر استناد جیسون برنان) - از حمایت از دموکراسی مستقیم تا تغییرات پیشنهادی در
حمایت از دموکراسی مستقیم تا تغییرات پیشنهادی در توجه ما به نمایندگی در دموکراسی. هلن لندمور، نظریه‌پرداز سیاسی، در حالی که استدلال می‌کند که نمایندگان به‌طور مؤثر قوانینی را وضع کنند که برای سیاست مهم است، مفاهیمی از نمایندگی را مورد انتقاد قرار می‌دهد که به‌ویژه هدفشان حذف مردم از فرایند تصمیم‌گیری و در نتیجه بی‌ثبات کردن قدرت سیاسی آنهاست. نوکراسی، به‌ویژه آن‌طور که در کتاب «"علیه دموکراسی"» جیسون برنان تصور می‌شود، به‌طور خاص هدفش جدا کردن مردم از تصمیم‌گیری بر اساس دانش فوق‌العاده مقاماتی است که
تصمیم‌گیری بر اساس دانش فوق‌العاده مقاماتی است که احتمالاً تصمیم‌های برتر را نسبت به مردم عادی می‌گیرند. نوکراسی به عنوان ضد دموکراتیک. معرفت‌شناسی جیسون برنان، به‌طور خاص، با دموکراسی و با معیارهای معینی برای دموکراسی‌هایی که نظریه پردازان پیشنهاد کرده‌اند، در تضاد است. "پلی‌ارشی" رابرت دال قوانین خاصی را برای دموکراسی‌ها تعیین می‌کند که بر بسیاری از مردم حکومت می‌کنند و حقوقی را که باید به شهروندان اعطا شود. تقاضای او مبنی بر عدم توجه تبعیض آمیز دولت به ترجیحات اعضای اصلی دولت، با طرح‌های معرفتی «حق رای
اعضای اصلی دولت، با طرح‌های معرفتی «حق رای محدود» و «رای‌گیری چندگانه» برنان خلاصه می‌شود. در فصل هشتم کتاب خود، برنان سیستمی از قدرت رأی‌گیری درجه‌بندی شده را مطرح می‌کند که به افراد بر اساس سطوح تحصیلی ثابت به دست آمده، رأی بیشتری می‌دهد، با تعداد آرای اضافی اعطا شده به یک شهروند فرضی در هر سطح، از شانزده سالگی تا تکمیل شدن. دبیرستان، لیسانس، فوق لیسانس و غیره. دال نوشت، با این حال، هر دموکراسی که بر گروه بزرگی از مردم حکومت می‌کند، باید «منابع اطلاعاتی جایگزین» را بپذیرد و تأیید کند. اعطای اختیارات کامل
را بپذیرد و تأیید کند. اعطای اختیارات کامل شهروندی بر اساس سیستمی مانند تحصیلات رسمی، راه‌های دیگری را که مردم می‌توانند از اطلاعات استفاده کنند، در نظر نمی‌گیرد، استدلالی است که معمولاً مورد استناد قرار می‌گیرد، و همچنان از توجه به افراد بی سواد در یک گروه اجتناب می‌کند. ناکارآمدی کارشناسان. نوکراسی همچنین به دلیل ادعای کارآمدی خود مورد انتقاد قرار می‌گیرد. برنان می‌نویسد که یکی از دلایل متعددی که نمی‌توان به مردم عادی برای تصمیم‌گیری برای دولت اعتماد کرد این است که استدلال عموماً انگیزه دارد و بنابراین،
این است که استدلال عموماً انگیزه دارد و بنابراین، مردم بر اساس ارتباط خود با کسانی که این اقدامات را پیشنهاد می‌کنند و حمایت می‌کنند تصمیم می‌گیرند از چه سیاست‌هایی حمایت کنند. بر اساس آنچه مؤثرتر است. او افراد واقعی را با آتشفشان فوق‌العاده معقولی که در سراسر کتاب از آن یاد می‌کند، مقایسه می‌کند. این ولکان نشان دهنده پادشاه فیلسوف افلاطون و به معنای واقعی تر، نخبگان دانشگاهی است که مایکل یانگ در مقاله خود به نام "«ظهور شایسته سالاری"» به طنز پرداخت. نظریه پردازان سیاسی مدرن لزوماً دیدگاه مغرضانه در سیاست
پردازان سیاسی مدرن لزوماً دیدگاه مغرضانه در سیاست را تقبیح نمی‌کنند، اگرچه این سوگیری‌ها آن طور که معمولاً در نظر گرفته می‌شوند، نوشته نشده‌اند. پروفسور لندمور از وجود تنوع شناختی استفاده می‌کند تا استدلال کند که هر گروهی از مردم که تنوع زیادی را در رویکردهای خود به حل مسئله (شناخت) نشان می‌دهند، نسبت به گروه‌هایی که چنین نیستند، احتمال موفقیت بیشتری دارند. او با استفاده از مثالی از یک کارگروه نیوهیون متشکل از شهروندان خصوصی با مشاغل مختلف، سیاستمداران و پلیس که نیاز به کاهش جرم و جنایت بر روی یک پل بدون
که نیاز به کاهش جرم و جنایت بر روی یک پل بدون روشنایی داشتند، و همه آنها از جنبه‌های مختلف تجربیات خود برای کشف استفاده کردند، نظر خود را بیشتر نشان می‌دهد. راه حل نصب لامپ‌های خورشیدی روی پل بود. این راه حل مؤثر ثابت شده‌است، به طوری که از زمان نصب لامپ تا نوامبر ۲۰۱۰، حتی مورد سرقت هم گزارش نشده‌است. استدلال او عمدتاً در رد اصول نوکراتیک نهفته‌است، زیرا آنها از افزایش مهارت حل مسئله یک استخر متنوع استفاده نمی‌کنند، در حالی که نظام سیاسی به عنوان مناظره بین نخبگان به تنهایی، و نه مناظره بین کل دولت است.
نخبگان به تنهایی، و نه مناظره بین کل دولت است. از نظر برخی نظریه پردازان، نوکراسی مبتنی بر خیالی است که ساختارهای فعلی قدرت نخبگان را حفظ می‌کند، در حالی که ناکارآمدی خود را حفظ می‌کند. کالب کرین در نوشتن برای "نیویورکر" اشاره می‌کند که نمی‌توان گفت که آتشفشان‌هایی که برنان آنها را ستایش می‌کند واقعاً وجود دارند. کرین به مطالعه‌ای اشاره می‌کند که در کتاب برنان آمده‌است که نشان می‌دهد حتی کسانی که ثابت کرده‌اند مهارت‌های فوق‌العاده‌ای در ریاضیات دارند، اگر استفاده از آن‌ها باور سیاسی از قبل خود را تهدید
استفاده از آن‌ها باور سیاسی از قبل خود را تهدید کند، از آن مهارت‌ها استفاده نمی‌کنند. در حالی که برنان از این مطالعه برای نشان دادن اینکه قبیله گرایی سیاسی در همه مردم ریشه عمیقی دارد، استفاده کرد، کرین از این مطالعه استفاده کرد تا ماهیت یک نهاد معرفتی را زیر سؤال ببرد که می‌تواند با توجه بیشتر به دانش و حقیقت نسبت به شهروندان عادی سیاست گذاری کند. به نظر بسیاری، تنها راه تصحیح آن، گسترش دایره مشورت است (همان‌طور که در بالا مورد بحث قرار گرفت) زیرا تصمیمات سیاستی که با نظرات و تأیید بیشتر مردم گرفته