payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و کتب و یوم آخر، زیرا که قوام ممکن به واجب است و قوام عبد به رب‏. پس مادام که عبد نفس خود را به عبودیّت نشناسد نه خود را شناخته‌است و نه پروردگار خود را. و همچنین تا پروردگار خود را به ربوبیّت نشناسد نه پروردگار خود را شناخته‌است و نه خود را. زیرا که همچنان که عبودیّت مقوّم اوست الهیّت و ربوبیّت عین ذات باری تعالی است، به این معنی که ذات بذاته بدون انضمام معنی دیگر اله و ربّ عالم است. و از این جهت است که می‌فرماید: وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ‏ (ذاریات، ۵۶). خدای تعالی. پاک است
لِیَعْبُدُونِ‏ (ذاریات، ۵۶). خدای تعالی. پاک است خدای تعالی رَبِ الْعالَمِینَ پروردگار عالمیان. پروردگار جهانیان. «إِنِّی أَنَا اللَّهُ رَبُ الْعالَمِینَ‏» منم خدا که پروردگار جهانیانم (قصص: ۳۰) «إِنِّی أَنَا رَبُّکَ» به درستی که منم پروردگار تو رَبِ الْعالَمِینَ‏، آفریدگار و پروردگار همه جهانیان است و همه چیزی بر الوهیّت و ربوبیّت و وحدانیّت و قدرت او نشان است.
یک زبان برنامه‌نویسی سطح بسیار بالا (به انگلیسی: Very high-level programming language) ( ) یک زبان برنامه‌نویسی با سطح انتزاع بسیار بالایی است که در درجۀ اول به عنوان یک ابزار بهره‌وری برنامه‌نویس حرفه‌ای استفاده می‌شود. VHLL-ها معمولاً زبان‌های خاص دامنه هستند که به یک برنامۀ کاربردی، هدف یا نوع کار بسیار خاص محدود می‌شوند و اغلب زبان‌های برنامه‌نویسی اسکریپت‌نویسی (به‌ویژه زبان‌های افزونه) هستند که یک محیط خاص را کنترل می‌کنند. به همین دلیل، زبان‌های برنامه‌نویسی سطح بسیار بالا اغلب به عنوان زبان‌های
سطح بسیار بالا اغلب به عنوان زبان‌های برنامه‌نویسی هدف‌گرا شناخته می‌شوند. VVL یک زبان برنامه‌نویسی واقعی نیست. پس سعی نکنید آن را دانلود کنید. اصطلاح VHLL در دهۀ 1990 میلادی برای زبان‌هایی استفاده می‌شد که امروزه بیشتر به آن‌ها زبان‌های برنامه‌نویسی سطح بالا (نه «بسیار») گفته می‌شود و برای اسکریپت‌نویسی استفاده می‌شوند، مانند پرل، پایتون، روبی و ویژوال بیسیک.
میانگین دایره‌ای روشی برای میانگیری هست زمانی که محور مختصات یک مختصات محدود به محیط دایره است مانند صفحه ساعت آنالوگی که از ۲۴ عدد تشکیل شده است. این روش به این دلیل مورد استفاده قرار میگیرد که در میانگین گیری حسابی انتهای مختصات ما دورترین نقطه به ابتدای آن است ولی در میانگین گیری دایره ای انتهای مختصات دقیقا همان مبدا مختصات ما هست و هرچه به انتها نزدیکتر شویم میانگین همزمان به ابتدای مختصاتمان نزدیکتر میشود. کاربرد و دلایل استفاده. به این مثال توجه کنید: formula_1 formula_2 formula_3 در این شرایط با
formula_1 formula_2 formula_3 در این شرایط با استفاده از سینوس و کسینوس ابتدا نقاط تک بعدی خود را تبدیل به مختصات دو بعدی روی دایره میکنیم و سپس از xوy های به دست آمده مجزا میانگین گیری میکنیم. و سپس نقطه میانگین را در صفحه ساعت رسم میکنیم و از مرکز دایره امتداد میدهیم خطی که امتداد داده ایم با هر نقطه ای از محیط تلاقی داشت را به عنوان میانگین دایره‌ای در نظر میگیریم. برای پیدا کردن مقدار آن هم ابتدا زاویه نقطه از مبدا مختصات قطبی را از arctan2 محاسبه میکنیم. که همان arctan هست با این تفاوت که خودش توانایی
که همان arctan هست با این تفاوت که خودش توانایی تشخیص این که نقطه ما به کدام ربع دایره افتاده را تشخیص میدهد و نیاز به تبدیل زاویه نیست. برای درک بهتر به کد پایتون زیر توجه کنید. import numpy as np import math all = np.linspace(0,24,25) hours = np.random.choice(all,4) print(hours) hours = (2*np.pi)*(hours/24) hours_y = [math.sin(n) for n in hours] hours_x = [math.cos(n) for n in hours] hours_x_avg = np.mean(hours_x) hours_y_avg = np.mean(hours_y) hours_avg =
hours_y_avg = np.mean(hours_y) hours_avg = (np.arctan2(hours_y_avg,hours_x_avg)*24/(2*np.pi))%24 print("Hours Average: ",round(hours_avg,2)) تعاریف ریاضی. زوایا را ابتدا به رادیان تبدیل میکنیم. این می‌تواند با نسبت گیری ساده و بردن تمام زوایا به مبنای 2π که محیط کامل یک دایره به رادیان است اتفاق بیفتد. مثلا در ساعت های روز مبنای تمام زوایا 24 هست ما باید همه آنها را با نسبت‌گیری ساده به مبنای 2π ببریم.و سپس با فرمول زیر میانگین دایره‌ای را محاسبه کنیم.و در نهایت دوباره با نسبت گیری مبنای زاویه به دست آمده
نهایت دوباره با نسبت گیری مبنای زاویه به دست آمده را به 24 تغییر دهیم تا پاسخ را بر حسب ساعتی از روز به دست آوریم. برای اعداد مختلط داریم:
کورینتیان یک شخصیت خیالی در مجموعه کتاب‌های کامیک آمریکایی "سندمن" به قلم نیل گیمن است. او نخستین بار در شمارهٔ ۱۰ (اکتبر ۱۹۸۹) از دومین خط داستانی نخست رمان "سندمن" تحت عنوان «خانهٔ عروسک» حضور پیدا کرد. کورینتیان کابوسی است که توسط دیریم خلق شده‌است، که وی را در همان مجموعه به دلیل سرکشی و ناتوانی در اجرای طرح اصلی‌اش نابود می‌کند. دیریم بعدها او را با برخی تغییرات از نو خلق می‌کند، هرچند ماهیت دقیق و واقعی این تغییرات واضح نیست. از بارزترین ویژگی‌های فیزیکی او می‌توان به نداشتن چشم، و به جای آن‌ها دو
او می‌توان به نداشتن چشم، و به جای آن‌ها دو ردیف دندان کوچک و دندانه‌دار در هر کدام از حفره‌های چشم اشاره کرد که اغلب آن‌ها را توسط یک عینک آفتابی می‌پوشاند. او به‌واسطه این دهان قادر به دیدن، خوردن، صحبت کردن، و حتی تنفس فیزیولوژیک می‌باشد. بوید هالبروک هنرپیشه آمریکایی نقش این شخصیت را در مجموعهٔ تلویزیونی "سندمن" (۲۰۲۲) در نتفلیکس ایفا کرده‌است.
استیو اِوِتس (؛ زادهٔ ) بازیگر و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ورا"، "مرگ در بهشت"، "آنا کارنینا"، "رابین هود"، "صخره برایتون"، "بلندی‌های بادگیر"، "در جستجوی اریک"، "تابستان"، "غول خودخواه"، "تفنگدارها"، ""، "ارتداد"، "مردی با قلب آهنین" و "جزیره اسپایک" اشاره کرد.
آبگیر بهاری که آبگیر یا برکه موقتی نیز نامیده می‌شود، به آبگیرهای فصلی گفته می‌شود که زیستگاه گیاهان و جانوران مشخصی را فراهم می‌کنند. این آبگیرها به عنوان یک نوع متمایز از تالاب در نظر گرفته می‌شوند که معمولاً بدون ماهی بوده و بنابراین امکان رشد ایمن گونه‌های دوزیستان و حشراتی که قادر به مقاومت در برابر رقابت یا شکار ماهی نیستند را فراهم می‌کند. با یان حال گونه‌های مشخصی از انواع ماهی‌های مدارگانی (مانند برکه‌ماهی‌ها)، به‌طور ویژه با این زیستگاه سازگاری پیدا کرده‌اند. آبگیرهای بهاری نوعی تالاب هستند و ممکن
کرده‌اند. آبگیرهای بهاری نوعی تالاب هستند و ممکن است توسط بسیاری از جوامع یا گونه‌های گیاهی از جمله جنگل‌های برگ‌ریز، علفزار، جنگل کاج سکو، استپ درمنه، جنگل بلوط آبی و بوته‌های ساحلی آبدار و دشتی احاطه شده باشند. این آبگیرها از ویژگی‌های آب و هوای مدیترانه‌ای هستند، اما در بسیاری از اکوسیستم‌های دیگر نیز وجود دارند.
رایلی جونز () بازیگر اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ایست‌اندرز" و "ورا" اشاره نمود.
جان موریسون () بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "برژراک"، "نمایش امروز"، "نکبت" و "ورا" اشاره کرد.
ایبینابو جک (؛ زادهٔ) بازیگر است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هالیوکس"، "ورا" و "پزشک‌ها" اشاره نمود.
دیدگاه‌های فردریش نیچه دربارهٔ زنان، در زمان حیات و چه پس از آن، همواره از سوژه های بحث‌برانگیز بوده‌ است. ارزیابی هم‌عصران. ایدا فون میاسکوفسکی، همسر اقتصاددان آگوست فون میاسکوفسکی بود که در دانشگاه بازل تدریس می‌کرد. در بازه زمانی ۱۸۷۴ تا ۱۸۷۶، نیچه رابطه نزدیکی با خانواده این زن داشت. ایدا در خاطرات خود از نیچه که هفت سال پس از مرگش منتشر شد، به این نکته اشاره کرده است: در دهه هشتاد، زمانی که برخی از دیدگاه‌های تند و تیز نیچه علیه زنان در آثار مؤخرش شروع به آشکار شدن کرد، شوهرم گه‌گاه با من شوخی می‌کرد
به آشکار شدن کرد، شوهرم گه‌گاه با من شوخی می‌کرد که نباید درباره‌ی دوستی‌ام با نیچه به مردم بگویم، زیرا او مرا چندان تحسین نمی‌کند. این فقط یک شوخی بود. شوهرم نیز مانند من خاطرات خوبی از نیچه داشت[...] رفتار نیچه با زنان آنقدر حساس، طبیعی و دوستانه بود که حتی امروزه، در کهنسالی نیز نمی‌توانم نیچه را یک زن‌ستیز بدانم.استعاره‌ی نیچه از «زن» -فارغ از موضوع زن ستیز بودن- بر یک «زن» مثبت و خوشایند دلالت می‌کند. استفاده او از این استعاره، به‌طور بنیادین برداشت‌های سنتی از روابط نرینه/مادینه را از میان برمی‌دارد؛
سنتی از روابط نرینه/مادینه را از میان برمی‌دارد؛ چرا که بر حذف «حقیقت» متافیزیک دلالت می‌کند. من استدلال می‌کنم که استعاره‌ی «زن» در مرکز حمله‌ٔ نیچه به فلسفه‌ٔ سنتی و مفاهیم حقیقت محور قرار دارد.» بر اساس نکاتی که نیچه در نوشته‌هایش، و به‌طور خاص بخشی از دیدگاه‌های خود در مورد زنان را که در بخش هفتم کتاب "انسانی، زیاده انسانی" نوشته‌ است، به نظر می‌رسد برای زنان احترام زیادی قائل است. اما با توجه به برخی دیگر از نظرات او، نگاه کلی او نسبت به زنان در حقیقت نوعی نگرش دوسویه است. به عنوان مثال، در حالی که در
نگرش دوسویه است. به عنوان مثال، در حالی که در "انسانی، زیاده انسانی"، بیان می‌کند که «زن کامل، نوع انسانیِ بالاتری از مرد کامل است، و همچنین چیزی بسیار نادرتر»، در عین حال انواعی از اندیشه‌های پیچیده و پر ظرافت در مورد زنان در دیگر آثار نیچه وجود دارند که با جملات بالا چندان قابل تطابق نیستند. او می‌تواند در یک زمان هم ستایشگر و هم تحقیرکنندهٔ زنان باشد. به عنوان مثال، در قسمت زیر: «آنچه مایهٔ احترام به زن می‌شود و چه بسا مایهٔ ترس از او، طبع اوست، که از طبع مرد طبیعی‌تر است: آن نرمش اصیل و فریبکارانهٔ
طبع مرد طبیعی‌تر است: آن نرمش اصیل و فریبکارانهٔ جانور شکاری؛ آن چنگال ببر در زیر دستکش؛ آن خودپسندی ساده‌لوحانه؛ آن تربیت‌ناپذیری و توسن نهادی، آن خواهش‌ها و منش‌های درک‌ناپذیر و بی در و پیکر و هرزه پوی…» ("فراسوی نیک و بد"، بخش ۲۳۹.) نگرش او گاهی می‌تواند کاملا تحقیرآمیز باشد: «از آغاز، برای زن، هیچ‌چیز بیگانه‌تر، نفرت‌انگیزتر و خصمانه‌تر از حقیقت نبوده‌است - هنر بزرگ او دروغ است، بالاترین دغدغه او ظاهر و زیبایی صرف است.» نیچه، در بخش ششم کتاب اینک انسان «چرا چنین کتاب‌های عالی "می‌نویسم»"، ادعا می‌کند
«چرا چنین کتاب‌های عالی "می‌نویسم»"، ادعا می‌کند که «خوبی» در زنان نشانه‌ای از «انحطاط فیزیولوژیکی» است و زنان در کل باهوش‌تر و شریرتر از مردان هستند که از دیدگاه نیچه نوعی تعریف و تمجید به‌شمار می‌رود. با این حال، او در ادامه ادعا می‌کند که مسائلی نظیر فمینیسم و دیگر موضوعات مرتبط با رهاسازی زنان، در واقع برخاسته از بیزاری گروهی از زنان نسبت به زنانی دیگر است؛ نوعی خشم و بیزاری نسبت به زنانی که از لحاظ جسمی از ساختار بهتری تشکیل شده‌اند و قادر به پرورش کودکان هستند. اگرچه آثار نیچه به عقیدهٔ بسیاری زن
کودکان هستند. اگرچه آثار نیچه به عقیدهٔ بسیاری زن ستیزانه به‌شمار می‌روند، اما عده‌ای از جمله آنتونی لودوویچی، اصرار دارند که او صرفا یک ضد فمینیست بوده‌است، نه یک زن ستیز. دیگر نوشته‌های نیچه در مورد زنان عبارت‌اند از: «عشق زن شامل بی عدالتی و کوری در برابر هر چیزی است که او دوست ندارد. . . زن هنوز شایسته دوستی نیست؛ زنان هنوز گربه و پرنده هستند یا در بهترین حالت گاو. . . (دربارهٔ دوست، "چنین گفت زرتشت") "زن! نیم ضعیف، معمولا بیمار، تغییرپذیر و ناپایدار بشر است… او به دینی مبتنی بر ضعف نیاز دارد که در آن
است… او به دینی مبتنی بر ضعف نیاز دارد که در آن ناتوانی، محبت کردن و فروتن بودن به مثابهٔ امری خداگونه یا حتی برتر تکریم شود. او قوی را ضعیف می‌کند - و وقتی در این غلبه موفق شد، شروع به حکومت می‌کند. زن همیشه با نمونه‌هایی بارز از تباهی‌ها توطئه کرده‌است، [همانگونه که] کشیش‌ها، علیه «قدرتمندان»، «اقویا»، انسان ها-» (اراده به قدرت - ۸۶۴، چاپ دوم آلمانی ۱۹۰۶) «اگر مفهوم «رهایی زنان» به معنای «برابری»، یعنی تأیید و توصیه به مشارکت زنان در «دنیای مردانه» باشد، چنین مسئله‌ای از دیدگاه نیچه نه یک پله صعود، که در
مسئله‌ای از دیدگاه نیچه نه یک پله صعود، که در واقع نمایانگر نوعی افول قهقرایی و زوال قدرت است. در صورتی که ویژگی‌های زنانه را بتوان چنین توصیف کرد: بازیگوشی، آرایش، مبتنی بر غریزه، غیرقابل پیش‌بینی بودن، هوسرانی، پرورش دادن و خصلت‌های مردانه را بدین گونه: جدیت، عقلانیت، نظم، احساس زدایی، «حرفه». پس به نظر می‌رسد نیچه می‌گوید که، نفی خصلت‌های زنانه به نفع ویژگی‌های مردانه، نوعی مبادله قدرت با ضعف است. " تأثیر احتمالی ارسطو. پژوهشگرانِ آثار ارسطو، دیدگاه‌های او و نیچه در مورد زنان را مقایسه کرده‌اند. آن‌ها
او و نیچه در مورد زنان را مقایسه کرده‌اند. آن‌ها استدلال کرده‌اند که نیچه احتمالاً بخش عمده ای از فلسفه سیاسی خود را وامدارِ ارسطو باشد. تأثیر انسان‌شناسی نیچه. حتی برخی از فیلسوف ها گفته‌اند که فلسفه نیچه را نمی‌توان جدا از اظهارات او در مورد زنان درک یا تحلیل کرد. آن‌ها در مورد این واقعیت بحث می‌کنند که کار نیچه در توسعه برخی از نظریه‌های فمینیستی مفید بوده‌است، اما در نهایت به این نتیجه می‌رسند: «در حالی که نیچه سلسله مراتب سنتی بین ذهن و بدن، عقل و غیرعقلانی، طبیعت و فرهنگ، حقیقت و داستان را به چالش
طبیعت و فرهنگ، حقیقت و داستان را به چالش می‌کشد - سلسله مراتبی که برای تحقیر استفاده شده‌است. و زنان را حذف کند - اظهارات او در مورد زنان و استفاده او از استعاره‌های زنانه و مادرانه در سراسر نوشته‌هایش، تلاش‌هایی را که صرفاً نیچه را به عنوان قهرمان فمینیسم یا زنان معرفی می‌کند، مخدوش می‌کند. رابطه با سالومه. لو آندریاس-سالومه که نیچه را به خوبی می‌شناخته‌ است، مدعی شده که نیچه از او خواستگاری کرده‌ و او این درخواست را رد کرده‌ است. او مدعی شده که در «طبیعت معنوی نیچه» چیزی طرفدار زنانگی وجود داشته‌است. به
معنوی نیچه» چیزی طرفدار زنانگی وجود داشته‌است. به گفتۀ سالومه، نیچه نبوغ را امری زنانه می‌دانسته‌است. زنان سرچشمه همه حماقت‌ها و بی‌خردی‌ها هستند. همان‌طور که لئونارد لاولور و زینپ دیرک اشاره می‌کنند، «آنچه نیچه "می‌گوید" - و با اصراری هیستریک تکرارش می‌کند - این است که زن سرچشمه همۀ حماقت‌ها و بی‌عقلی هاست، شخصیتی افسونگر و وسوسه‌انگیز که مرد فیلسوف را از مسیر معینش در جستجوی حقیقت خارج می‌کند.»
دانشگاه لینچبورگ، کالج سابق لینچبورگ، یک دانشگاه خصوصی مرتبط با کلیسای مسیحی (شاگردان مسیح) است که در لینچبورگ، ویرجینیا واقع شده‌است. تقریباً ۲۸۰۰ دانشجو در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دارد. محوطه دانشگاه ۲۶۴ هکتار وسعت دارد. دانشگاه لینچبورگ بیش از ۴۰ باشگاه و سازمان برای دانشجویان دارد که می‌توانند در آنها شرکت کنند. نمونه‌هایی از انواع سازمان عبارتند از: انجمن‌های برادری و باشگاه‌های زنان، دولت دانشجویی، زندگی معنوی، سازمان‌های داوطلبانه، برنامه‌های رهبری و نشریات. تاریخچه. دانشگاه لینچبورگ در سال
رهبری و نشریات. تاریخچه. دانشگاه لینچبورگ در سال ۱۹۰۳ توسط جوزفوس هاپوود به عنوان کالج مسیحی ویرجینیا، یک مؤسسه منتخب، مستقل، مختلط، و مسکونی، که به کلیسای مسیحی (شاگردان مسیح) وابسته است، تأسیس شد. هاپوود رئیس کالج میلیگان در تنسی بود که گروهی از وزرا و بازرگانان در مورد تأسیس یک کالج در لینچبورگ به او مراجعه کردند. دانشگاه لینچبورگ اولین مؤسسه ای در ایالات متحده بود که فیزیکدانان و مهندسان هسته ای را برای پروژه ان‌اس ساوانه تحت دستور رئیس‌جمهور آیزنهاور آموزش داد تا به توسعه و بهره‌برداری از اولین کشتی
آموزش داد تا به توسعه و بهره‌برداری از اولین کشتی هسته ای جهان کمک کند. این مؤسسه در سال ۱۹۱۹ به‌طور رسمی نام خود را به کالج لینچبورگ تغییر داد، به نقل از حوزه ای که فراتر از ویرجینیا گسترش یافته بود. در جولای ۲۰۱۸، این دانشگاه نام خود را از کالج لینچبورگ به دانشگاه لینچبورگ تغییر داد.
منیره سلطان (به زبان ترکی استانبولی: Münire Sultan، به ترکی عثمانی: منیره سلطان؛ ۹ دسامبر ۱۸۴۴ – ۲۹ ژوئن ۱۸۶۲) یک شاهزاده خانم عثمانی، دختر سلطان عبدالمجید اول و همسرش وردیچنان کادین بود. اوایل زندگی. منیره سلطان در نهم دسامبر ۱۸۴۴ در کاخ توپکاپی به دنیا آمد. پدرش سلطان عبدالمجید اول و مادرش وردیچنان کادین نام داشت. ازدواج اول. نامزدی. در مارس ۱۸۵۴، قاصدی از استانبول، نامزدی منیره سلطان را با شاهزاده ابراهیم الهامی پاشا، پسر عباس اول مصر و همسرش ماهیویچ هانیم اعلام کرد. عروسی. این ازدواج در ۱۰ اوت ۱۸۵۴ در
اعلام کرد. عروسی. این ازدواج در ۱۰ اوت ۱۸۵۴ در خانه ساحلی بالتالیمانی "Baltalimanı sahilhane" استانبول انجام شد. ازدواج دوم. منیره سلطان هنگام مرگ شاهزاده ابراهیم الحمی در سال ۱۸۶۰ بیوه شد، هنگامی که قایق وی در حین عبور از بسفر در نزدیکی کاخ ببک واژگون شد. مرگ. منیره سلطان در هفده سالگی در کاخ خود واقع در فندق‌لی (به ترکی استانبلی: Findiklı) در ۲۹ ژوئن ۱۸۶۲ درگذشت و در مقبره گلستو خانم (به ترکی استانبلی: Gülüstü Hanim)، مسجد فاتح استانبول به خاک سپرده شد.
پسران گمشده (انگلیسی: Lost Boys) شخصیت‌هایی از نمایشنامه جیمز بری هستند. آن‌ها پسرانی هستند که وقتی پرستار به طرف دیگر نگاه می‌کند از کالسکه‌هایشان بیرون می‌افتند و اگر هفت روز دیگر پیدا نشوند، به دوردست‌ها به سرزمین نورلند (ناکجا آباد) فرستاده می‌شوند، جایی که پیتر پن کاپیتان آنهاست. "دختران گمشده" وجود ندارد زیرا، همانطور که پیتر پن توضیح می دهد، دختران آنقدر باهوش هستند که نمی توانند از کالسکه خود بیفتند. پسران گمشده اصلی. توتلز به عنوان بدبخت ترین و فروتن ترین گروه توصیف می شود، زیرا "چیزهای بزرگ" و
ترین گروه توصیف می شود، زیرا "چیزهای بزرگ" و ماجراهای زمانی اتفاق می افتد که "او از گوشه و کنار رفته است." با این حال این طبیعت او را ترش نکرده بلکه شیرین کرده است. او کسی است که پس از اینکه تینکر بل به آنها می گوید وندی پرنده ای است که پیتر می خواهد او را بکشد، با تیر و کمان به وندی شلیک می کند. وقتی توتلز متوجه اشتباه خود می شود، از پیتر می خواهد که او را بکشد. اما وندی زنده می ماند و توتلز در امان می ماند. توتلز اولین کسی است که وقتی وندی می خواهد به لندن بازگردد از او دفاع می کند. زمانی که پیتر کشتی
بازگردد از او دفاع می کند. زمانی که پیتر کشتی دزدان دریایی کاپیتان هوک را تصاحب می کند، توتلز جای اسمی را به عنوان قایق سوار می گیرد. در پایان رمان، او با وندی و دیگر پسران گمشده به لندن بازمی‌گردد و در نهایت بزرگ می‌شود تا قاضی شود. نیبز به عنوان شاد و بدبخت توصیف می شود، احتمالاً شجاع ترین پسر گمشده. تنها چیزی که در مورد مادرش به خاطر می‌آورد این است که او همیشه یک دسته چک می‌خواست و می‌گوید که اگر می‌دانست که چیست، دوست دارد به او بدهد. او برای کار در یک اداره بزرگ می شود. اسلایت به عنوان متکبرترین پسر
اداره بزرگ می شود. اسلایت به عنوان متکبرترین پسر در میان پسران توصیف می شود، زیرا او معتقد است که به یاد دارد زندگی قبل از "گم شدن" چگونه بوده است. با این حال، بیشتر "خاطرات" او بر اساس سوء تفاهم است: به عنوان مثال، او ادعا می کند که نام خانوادگی خود را می داند زیرا بر روی آن عبارت "Slightly Soiled" نوشته شده بود. اسلایتی یک آدم ساختگی ضعیف است، اما به نظر می رسد استعدادی در موسیقی دارد. او را به‌عنوان بریدن سوت‌ها و فلوت‌ها از شاخه‌های درختان و رقصیدن با آهنگ‌هایی که خودش می‌سازد توصیف می‌شود. او بزرگ می
که خودش می‌سازد توصیف می‌شود. او بزرگ می شود تا با یک اشراف ازدواج کند و یک لرد شود. کرلی توسط باری به عنوان "ترشی" (کسی که به ترشی می خورد) توصیف می شود و موهای فرفری دارد، از این رو نام او را می گذارند. او خیلی باهوش نیست اما بسیار دوست داشتنی است. فرفری نیز کمی ترسو است اما قلبی مهربان دارد. کرلی بزرگ می شود تا در یک دفتر کار کند. دوقلوها دوقلوهای اول و دوم اطلاعات کمی در مورد خود دارند، زیرا اجازه ندارند، زیرا پیتر پن نمی داند دوقلوها چیست، و هیچ پسر گمشده ای مجاز به دانستن چیزی نیست که پیتر نمی داند.
ای مجاز به دانستن چیزی نیست که پیتر نمی داند. دوقلوها بزرگ می شوند تا در یک دفتر کار کنند.
حمیرا زمردی (زادهٔ ۱۳۴۷) استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران و رئیس پیشین مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی است. ریاست او بر این مؤسسه حواشی فراوانی را به دنبال داشته است. ریاست بر مؤسسه لغت‌نامه دهخدا. انتصاب. حمیرا زمردی در تاریخ ۱۶ تیر سال ۱۴۰۱ با حکم سید محمد مقیمی،‌ رئیس دانشگاه تهران، رئیس مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی شد، منصبی که پیش از آن محمود بی‌جن‌خان، زبان‌شناس ایرانی، آن را بر عهده داشت. به گفته مقیمی در
ایرانی، آن را بر عهده داشت. به گفته مقیمی در مراسم معارفه زمردی، این جایگزینی پس از آن صورت گرفته که او مسئولیت بررسی کاستی‌های مؤسسه را به عبدالرضا سیف، رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، محول کرده بود. همچنین سیف در جلسه‌ای گفته بود که مؤسسه دهخدا «مربوط به دانشکده ادبیات است» و رئیسش باید از گروه زبان و ادبیات فارسی و نه گروه زبان‌شناسی باشد. انتقال سرپرست بخش تألیف مؤسسه و قطع همکاری مؤلفان لغت‌نامهٔ بزرگ فارسی. زمردی کمتر از یک ماه پس از آغاز به کار در مؤسسه، حکم انتقال اکرم سلطانی،
از آغاز به کار در مؤسسه، حکم انتقال اکرم سلطانی، سرپرست بخش تألیف مؤسسه، را صادر کرد. این تصمیم ابتدا موجب خداحافظی حسن انوری با مؤسسه و سپس قطع همکاری اکثر اعضای هیئت تألیف لغت‌نامه بزرگ فارسی با مؤسسه شد. اعضای هیئت تألیف این لغت‌نامه در اطلاعیه قطع همکاری‌شان اعلام کردند:پیرو اقدام شتاب‌زده و غیرکارشناسانۀ خانم دکتر حمیرا زمردی، رئیس جدید مؤسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا، مبنی بر صدور حکم غیرضروری بودن حضور خانم اکرم سلطانی، سرپرست بخش تألیف در مؤسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا، و بی‌توجهی به درخواست مکتوب مؤلفان و بی‌حرمتی به
و بی‌توجهی به درخواست مکتوب مؤلفان و بی‌حرمتی به دکتر حسن انوری، ‌ما، هیئت مؤلفان لغت‌نامۀ بزرگ فارسی ضمن نگرانی از سرنوشت این مؤسسه که نام بزرگانی چون علامه علی‌اکبر دهخدا، دکتر محمدمعین، دکتر سیدجعفر شهیدی، دکتر سیدمحمد دبیرسیاقی بر پیشانی آن می‌درخشد، موقتاً همکاری خود را با این مؤسسه قطع می‌کنیم.پس از چند روز «پایگاه خبری-تحلیلی دانشگاه تهران» با انتشار تصویری از دیدار زمردی و رسول شایسته، سرپرست بخش تألیف لغت‌نامه بزرگ پارسی، ادعا کرد «استاد رسول شایسته با ابراز بی‌اطلاعی از این اطلاعیه، امضا ذیل هر
با ابراز بی‌اطلاعی از این اطلاعیه، امضا ذیل هر گونه اطلاعیه‌ای را رد کرد.» با این حال روزنامه هم‌میهن در گزارشی خبر روابط عمومی دانشگاه را کذب خواند و نوشت: «رسول شایسته، حسن انوری، ایرج شهبازی، مریم میرشمسی، ایرج مهرکی، مهری جلیلی و پگاه خدیش در گفت‌وگو با «هم‌میهن»، امضای خود بر آن نامه را تأیید کردند و به این ترتیب اطمینان حاصل شد که آن‌ها این بیانیه را با آگاهی و اراده امضا کرده‌اند. لازم به یادآوری است که صفرزاده این نامه را امضا نکرده بودند.» چند روز بعد نیز هشت نفر از هیئت مؤلفان لغت‌نامهٔ بزرگ
روز بعد نیز هشت نفر از هیئت مؤلفان لغت‌نامهٔ بزرگ فارسی در نامه‌ای سرگشاده به وزیر علوم که در وبگاه مؤسسهٔ میراث مکتوب منتشر شد، اعلام کردند:در پی تصمیمات کارشناسی‌نشده و شتاب‌زدۀ رئیس جدید، نیروهای کاردان، وظیفه‌شناس و مسئولیت‌پذیر از مؤسسه عزل یا رانده شدند. مؤلفان طی نامه‌ای از رئیس جدید مؤسسه تقاضا کردند که در تصمیم‌های خود بازنگری کند، جوابی داده نشد. بار دیگر همگی در مؤسسه حاضر شدند و خواهان ملاقات و مذاکره با ایشان شدند، پیغام فرستادند که تصمیم‌گیری در این مورد در حوزۀ اختیارات ایشان نیست. همۀ اینها
این مورد در حوزۀ اختیارات ایشان نیست. همۀ اینها موجبات آزردگی خاطر کسانی شد که مدت همکاری برخی از ایشان با مؤسسه بالغ بر ۶۰ سال است. در پی آن، مسئولان امر در سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها منکر این برخوردها و قطع همکاری مؤلفان شدند و اطلاعیۀ مؤلفان را جعلی دانستند و در رسانه‌ها چنین نمایاندند که در مؤسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا آب از آب تکان نخورده‌است. مؤلفان مؤسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا ضمن اعلام مجدد تعطیلِ موقتِ تألیف لغت‌نامۀ بزرگ فارسی و قطع همکاری خود با مؤسسه لازم دانستند که ضمن معرفی «لغت‌نامۀ بزرگ فارسی» ضرورت و اهمیت آن
ضمن معرفی «لغت‌نامۀ بزرگ فارسی» ضرورت و اهمیت آن را برای جناب‌عالی شرح دهند و از جناب‌عالی بخواهند که اجازه ندهید چراغی را که علامه دهخدا صد سال پیش برافروخت و شاگردان و رهروان او آن را تا امروز روشن نگاه داشته‌­اند، خاموش شود. تذکر کتبی نمایندگان مجلس به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، درباره افول علمی موسسه دهخدا در ادامه حواشی موسسه دهخدا در دوره ریاست حمیرا زمردی و کوچ اجباری استادان بزرگ، نمایندگان مجلس نیز به این حواشی واکنش نشان داده و در روز سه‌شنبه ۳۰ آبان‌ماه ۱۴۰۲ سید مرتضی حسینی نماینده مردم میانه
آبان‌ماه ۱۴۰۲ سید مرتضی حسینی نماینده مردم میانه در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی به همراه جمعی از نمایندگان در تذکری کتبی به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری بر ضرورت رسیدگی به وضعیت نابسامان موسسه دهخدا وابسته به دانشگاه تهران تاکید کردند. پس از این تذکر روزنامه فرهیختگان مصاحبه‌ای با این نماینده انجام داد که متن آن در روز سه‌شنبه مورخ ۲۴ بهمن ۱۴۰۲ با عنوان «تماشاگر ویرانی میراث دهخدا نباشید» منتشر شد. سید مرتضی حسینی در این مصاحبه بر ضرورت انتخاب رئیس موسسه دهخدا از بین افرادی وزین، ادیب و شناخته‌شده به لحاظ
از بین افرادی وزین، ادیب و شناخته‌شده به لحاظ فرهنگی و نیز دارای تناسب با جایگاه استادان بزرگی که در موسسه مشغول به کارند، تاکید کرده و رئیس فعلی موسسه یعنی حمیرا زمردی را به دلیل حواشی فردی و ضعف‌های عملکردی که موجب سیر رو به افول موسسه شده، فاقد چنین جایگاهی دانسته بود. وی بیان داشته بود که مسلما بزرگان ادیب و دانشمند ذیل مدیریت‌های فاقد مراتب و فضایل کار نمی‌کنند و محیط برای آنها غیر قابل تحمل می‌شود. این نماینده همچنین پاسخ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به تذکر کتبی نمایندگان را قانع‌کننده ندانسته بود.
به تذکر کتبی نمایندگان را قانع‌کننده ندانسته بود. واکنش دکتر امیربانو کریمی به انتصاب حمیرا زمردی پس از انتصاب حمیرا زمردی به ریاست موسسه لغت‌نامه دهخدا امیربانو کریمی، استاد بزرگ و چهره ماندگار زبان و ادبیات فارسی و همسر دکتر مظاهر مصفا نیز واکنش نشان داد و در صفحه اینستاگرام خود شعری از پدر مرحوم خویش امیری فیروزکوهی را با این مضمون منتشر کرد که: امروز نردبان بزرگی وقاحت است/ هرقدر شرم کمتر مردم بزرگتر میزانی از درستی و حق چون به‌جای نیست/ هرکس به‌قدر دعوی خود یافت کرّ و فرّ و در ذیل این شعر با کنایه به
خود یافت کرّ و فرّ و در ذیل این شعر با کنایه به این انتصاب چنین نوشت: تبریک به روسای جدید دانشکده ادبیات و لغت‌نامه دهخدا، دو یار همراه و هم‌قدم؛ آقای سیف و خانم زمردی برنامه‌ها. طرح «یک متن، یک فرهنگ». زمردی در ۳۱ام مردادماه، بهروز صفرزاده را به عنوان سرپرست بخش تألیف مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا منصوب کرد. صفرزاده اعلام کرده قصد دارد در مؤسسهٔ لغت‌نامه طرحی به نام «یک متن، یک فرهنگ» را اجرا کند که در آن «برای هر یک از متون کهن نثر فارسی یک فرهنگ نوشته می شود زیرا زبان نثر طبیعی‌تر است و پیچیدگی های کمتری
زیرا زبان نثر طبیعی‌تر است و پیچیدگی های کمتری دارد.» احمدرضا قائم‌مقامی، استاد زبان‌های باستانی دانشگاه تهران، در نقد این طرح نوشته است:تصمیم اخیری که در “دهخدا” گرفته‌اند که به جای لغت‌نامهٔ فارسی، لغت‌نامهٔ متون را بنویسند، یعنی مثلاً “فرهنگ تاریخ بیهقی”، “فرهنگ قابوسنامه” و جز اینها بکلی غلط و به منزلهٔ از معنی تهی شدن آن سازمان است. دوره‌های آزاد. در شهریورماه سال ۱۴۰۱ اعلام شد قرار است چندین دورهٔ آموزشی آزاد در مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا برگزار شود. مدت کوتاهی پس از انتشار خبر برگزاری این دوره‌ها،