payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شعله رئوفی یک دوستدارِ حیوانات اهلِ ایران بود که پناهگاهی در اشتهارد برای گربه‌های آسیب‌دیده ساخت. او ۷ شهریورِ ۱۳۹۴ در حادثهٔ آتش‌سوزی در همین پناهگاه درگذشت. فیلم. محمّدحسن دامن‌زن فیلمِ مستندی به نامِ "هم‌نفس" دربارهٔ شعله رئوفی ساخته که پاییزِ ۱۴۰۲ از تلویزیونِ فارسیِ بی‌بی‌سی به نمایش درآمد.
لوجک یک سیستم خودروی متصل به اینترنت اشیا و بازیابی وسایل نقلیه سرقت شده است که از جی‌پی‌اس و فناوری سلولی برای مکان‌یابی وسایل نقلیه کاربران، مشاهده تاریخچه سفر، مشاهده سطح باتری، ردیابی سرعت و حفظ سلامت خودرو از طریق یک برنامه بومی استفاده می‌کند. قبل از فروش یک وسیله نقلیه، فروشندگان لوجک می‌توانند از این سیستم برای مدیریت و مکان‌یابی موجودی، مشاهده و مدیریت سلامت باتری و بازیابی موجودی سرقت شده استفاده کنند. نسل قبلی سیستم از سیگنال ردیابی رادیویی استفاده می‌کرد. این سیستم از یک فرستنده و گیرنده نصب شده
می‌کرد. این سیستم از یک فرستنده و گیرنده نصب شده پنهان و یک کامپیوتر ردیاب نصب شده در خودروهای پلیس و هواپیماها استفاده می‌کرد. تاریخچه. سیستم اصلی لوجک در سال ۱۹۷۹ توسط ویلیام ریگان، کمیسر پلیس سابق مدفیلد، ماساچوست، ایجاد و ثبت اختراع شد که در ادامه شرکت لوجک را در مدفیلد تأسیس کرد. ریگان به عنوان اولین مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت خدمت کرد. نام «لوجک» به عنوان «ضد ربایش» ابداع شد که در آن «ربایی» به سرقت وسیله نقلیه از طریق زور اشاره دارد.
چاقوی نان () برای برش نان استفاده می‌شود و یکی از چاقوهای آشپزخانه است که آشپزها از آن بهره می‌برند. تیغه‌های دندانه دار چاقوی نان باعث می‌شود تا نان نرم بدون له شدن، بریده شود. تاریخچه. در سال ۱۸۹۳، نمونه ای از این چاقو در نمایشگاه جهانی کلمبیا که در شیکاگو برگزار گردید توسط کمپانی فریدریش دیک (اسلینگن، آلمان) در معرض نمایش گذاشته شد. حق امتیاز یک طرح، توسط جوزف برنز اهل سیراکیوس، نیویورک در ایالات متحده آمریکا به ثبت رسید.
آب روان نوعی پارچه موصلی بود که در شبه قاره هند تولید می‌شد. نام «آبِ روان» را متناسب با طبیعت پارچه که همچون آب روان بود، بر آن نهاده بودند. «آب روان» و «بافت هوا» نام‌های شاعرانه پارچه‌های موسلین یا موصلی بود. بافت. آب روان پارچه ای ساده بافت بود که عمدتاً از پنبه بافته می‌شد و انواع ابریشمین آن نیز در دسترس بود. این یک ساختار شفاف و سبک بود، یکی از بهترین اجناس موصلی که در شهر داکا تولید می‌شد. بافندگان در فصل باران‌های موسمی کیفیت‌هایی بهتری از آب روان می‌بافتند زیرا نخ از شکستگی در اثر خشکی هوا محافظت
زیرا نخ از شکستگی در اثر خشکی هوا محافظت می‌شد. در حکایات. آب روان به دلیل بافت ظریفش در تاریخ ثبت شد. دو داستان مربوط به آب روان وجود دارد که کیفیت برجسته این پارچه را نشان می‌دهد. اولی مربوط به مشاجره اورنگ زیب ششمین امپراتور مغول و دخترش است که در آن شاه در حال بحث با دخترش دربارهٔ حیا است. داستان دیگر مربوط به نواب بنگال علیوردی خان است که یک بافنده را اخراج کرد چون زمانی که یک گاو داشت پارچه آب روان که روی چمن پهن بود را می‌بلعید، او بی‌اعتنا ایستاده بود و متوجه این موضوع نشد. کاربردهای امروزی. با
بود و متوجه این موضوع نشد. کاربردهای امروزی. با گذشت زمان، کیفیت اصیل پارچه‌های آب روان دیگر مشاهده نمی‌شوند و نمونه‌های تقلیدی از آن بیشتر شده‌اند. تاربانه. شکلی از آب روان به نام تاربانه برای لباس ساری وجود دارد. تاربانه یک پارچه نخ ابریشمی و طلایی در ساری است. پارچه مورد استفاده در تولید تاربانه دارای تار ابریشم و پود زربفت است.
پوشش دوربین یا پوشش ، تعداد و نوع فیلم خام است که برای ثبت یک صحنه در فیلمسازی و تولید ویدئو استفاده می‌شود. برای تدوینگر فیلم از پوشش در پس‌تولید برای تدوین فیلم استفاده می‌کنند. پوشش در سینما. تکنیک پوشش شامل تصویربرداری از موقعیت‌های بیشتری نسبت به فیلم نهایی است که به کارگردان اجازه می‌دهد در طول فرآیند تدوین، نماهایی را انتخاب کند. اگر کارگردان از نتایج موقعیت‌های دوربین که در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود، ناراضی باشد، نیازی به بازگرداندن بازیگران و خدمه برای پیکاپ‌ها و فیلم‌برداری‌های بعدی نیست. حتی
برای پیکاپ‌ها و فیلم‌برداری‌های بعدی نیست. حتی فیلم‌هایی که با دقت از قبل برنامه‌ریزی شده، استوری‌برد و تمرین شده‌اند، ممکن است احتیاج به پوشش پیدا کنند. پوشش همچنین به تدوینگر این اجازه را می‌دهد تا کنترل اجرا را در دست بگیرد و زمان‌بندی را طوری تنظیم کند که نیازهای مخاطب (به جای نیازهای کارگردان یا بازیگر) برآورده شود. به طور کلی چهار نوع فیلمبرداری وجود دارد: پوشش، بخشی از روش صحنه اصلی است، و ممکن است در روش آزاد استفاده گردد. میزان و نوع پوشش عموماً توسط کارگردان و با مشورت فیلمبردار در مرحله
توسط کارگردان و با مشورت فیلمبردار در مرحله پیش‌تولید تعیین می‌شود. پوشش به کارگردان و تدوینگر این امکان را می دهد که سرعت صحنه را تغییر دهند، صحنه را دوباره روی تصاویر مختلف متمرکز کنند یا حتی از برداشت های مختلف استفاده کنند. پوشش همچنین به ویرایشگر اجازه می‌دهد تا از اشتباهات موجود در فیلم‌برداری، فقدان قاب‌های تمیز، یا خطاهای تداوم دوری کند. هنگام فیلمبرداری از انفجارها یا شیرین کاری ها به پوشش بیشتری نیاز است، زیرا تکرار دقیق آنها بسیار دشوار است. اجرای یک بازیگر که به خصوص دشوار است، یا صحنه ای که
یک بازیگر که به خصوص دشوار است، یا صحنه ای که تعداد زیادی شخصیت دارد، معمولاً به پوشش بیشتری نسبت به صحنه دو نفره با دیالوگ‌های ساده نیاز دارد.
کارخانه یا قورخانه محل‌هایی برای تولید و کارگاه‌های صنعتگران بود که شاهان گورکانی در امپراتوری خود تأسیس کرده بودند. این کارخانه‌ها واحدهای تولیدی کوچکی برای فنون، هنر و صنایع دستی مختلف و همچنین برای برطرف کردن نیازهای داخلی و نظامی امپراتوری بودند. کارخانه‌ها بر اساس ماهیت شغل نامگذاری و طبقه‌بندی می‌شدند؛ مثلاً رنگ‌خانه و چاپ‌خانه برای رنگرزی و چاپ پارچه بودند. اصطلاح توشک‌خانه برای توصیف کارگاه‌هایی به کار می‌رفت که شال می‌بافتند و آن را گلدوزی یا سوزن‌دوزی می‌کردند. کارخانه‌های شاهنشاهی یا سلطنتی برای
می‌کردند. کارخانه‌های شاهنشاهی یا سلطنتی برای کالاها و سلاح‌های تجملی و زینتی بود. کارخانه‌ها محلی برای فعالیت‌های مختلف تولیدی و همچنین اکتشاف فنون و نوآوری‌های جدید بودند. برخی از عملیات مانند بافندگی، گلدوزی، و کارهای پارچه بافی اغلب زیر سقف انجام می‌شد که شبیه یک خط مونتاژ یکپارچه بود. کارخانه‌ها. "کارخانه‌ها" در عصر گورکانیان به ویژه در زمان اکبر کبیر در مقایسه با دوره سلطان‌های پیشین بسیار سازماندهی‌شده‌تر و بزرگ‌تر بودند. گورکانیان مُغُل استانداردهای "کارخانه‌ها" که قبلاً توسط سلاطین پیشین هند در
"کارخانه‌ها" که قبلاً توسط سلاطین پیشین هند در سلسله‌های مختلف بدست آمده بود، ارتقاء دادند. آن‌ها با صداقت فراوان به امور اداری می‌نگریستند و سلسله مراتب دقیقی را در این سیستم حفظ می‌کردند؛ به عنوان مثال، نظام منصب‌داری که توسط اکبر تأسیس شد. امپراتوری مغول به چندین "«صوبه»" تقسیم می‌شد که هریک خود به چند "«سرکار»"، «"پرگنه"» و «"گرم"» تقسیم می‌شدند، همچنین سه روش جمع‌آوری درآمد مالیاتی وجود داشت؛ مانند "کانکوت، رای و ". در امپراتوری گورکانی، رشد سریع شهرنشینی و وسعت ارتش بزرگ (که برای اداره صحیح چنین
و وسعت ارتش بزرگ (که برای اداره صحیح چنین منطقه وسیعی لازم بود)، تولید سلاح و سایر کالاها در مقیاس بزرگ را ضروری می‌کرد. از این رو تأسیسات بزرگی از کارخانه‌های سلطنتی به وجود آمده بود. مدیریت. کارخانه‌ها عمدتاً برای برآوردن نیازهای دولتی کار می‌کردند. در این مکان‌ها صنعتگران بر خلاف سیستم صنعتگری سنتی (که در آن آزادی قابل توجه و کنترل مستقلی بر فرایند تولید وجود داشت)، قرار بود طبق دستور (پیروی از دستور سرکارگران) کار کنند. کارخانه‌های سلطنتی صنعتگران مختلفی را که در صنایع مختلف تخصص داشتند، به کار
مختلفی را که در صنایع مختلف تخصص داشتند، به کار می‌گرفتند. کارخانه‌ها توسط دولت، اعیان، منصبداران و زمینداران نگهداری می‌شد. در هر کارخانه یک «تحویل‌دار» به همراه یک «داروغه» و یک ناظر مشغول به کار بودند. "«خانِ سامان"» نامی برای رئیس کارخانه‌ها یا کارگاه‌های سلطنتی بود. خان سامان قرار بود بهترین صنایع دستی را با رعایت پروتکل‌های تعیین شده به امپراتور ارائه کند. از این رو، جذب بهترین صنعتگران کاملاً ضروری به نظر می‌رسید. طبق گفته‌های کتاب "آیین اکبری"، ۳۶ کارخانه طبقه‌بندی شده وجود داشت. شایان ذکر است که
کارخانه طبقه‌بندی شده وجود داشت. شایان ذکر است که یکی از «بخت‌آورها» که جزء اشراف بودند، کارخانه‌هایی را در دهلی، آگرا، لاهور و بوهارانپور تأسیس کرد. حسابرسی. کارخانه‌ها تقریباً مانند بخش‌های سازمان‌یافته امروزی عمل می‌کردند؛ هرچند با بودجه دولتی، مواد با هزینه‌های از پیش تعیین‌شده توسط دولت تأمین می‌شدند و حساب‌های سود و زیان برای هر یک از کارخانه‌ها محاسبه می‌شد. امروزه سوابقی موجود است که فرمانروایان آمبر که از اشراف گورکانی بودند، دربارهٔ کارخانه‌ای سلطنتی نوشته‌اند و حسابسرسی را در آن انجام داده‌اند.
نوشته‌اند و حسابسرسی را در آن انجام داده‌اند. در این سند تاریخی حساب‌ها (سرها) مختلفی آمده؛ مثلاً": جامه خرج، ارهستا، توزی، توزی (توجیه) جامه خرج توپخانه، پالکی‌خانه، شوترخانه، زین‌خانه". 'جامه' و 'خرج' در این سند نشان‌دهنده «دخل» و «خرج» در حسابرسی هستند. سایر اصطلاحات مرتبط ذکر شده در سوابق عبارتند از: محصولات و انواع. کارخانه‌ها اسلحه، مهمات و اقلام مختلف برای دربار و امپراتور از قبیل لباس، شال، عمامه، جواهرات، طلا و نقره، عطر، دارو، فرش، ملافه، چادر و لوازم آهنی، مسی و سایر فلزات مربوط به اصطبل
و لوازم آهنی، مسی و سایر فلزات مربوط به اصطبل شاهنشاهی را تولید می‌کردند.
کویر منقش یک بیابان در ایالات متحده از سرزمین‌های بدبوم در منطقه چهار گوشه است، که از انتهای شرقی پارک ملی گرند کنیون و جنوب شرقی به پارک ملی جنگل سنگی کشیده شده است. به راحتی از بخش شمالی پارک ملی جنگل سنگ‌شده قابل دسترسی است. کویر منقش به خاطر رنگ‌های درخشان و متنوع‌اش شناخته می‌شود: این رنگ‌ها شامل سنگ قرمز رایج‌تر و همچنین سایه‌هایی از اسطوخودوس است. تاریخچه. کویر منقش توسط یک اکسپدیشن اسپانیایی به رهبری فرانسیسکو وازکوئز دکورونادو در سال ۱۵۴۰ در تلاش او برای یافتن هفت شهر سیبولا نامگذاری شد. او اینها
برای یافتن هفت شهر سیبولا نامگذاری شد. او اینها را در حدود شرق پارک ملی جنگل سنگی. با توجه به اینکه شهرها از طلا ساخته نشده بودند، کورونادو یک اکسپدیشن را برای یافتن رودخانه کلرادو برای به دست آوردن منابع فرستاد. آنها با عبور از سرزمین عجایب رنگ‌ها، نام این منطقه را "El Desierto Pintado" (کویر نقاشی شده) گذاشتند. بخش اعظم بیابان منقش در پارک ملی جنگل سنگ‌شده به‌عنوان منطقه کویری ملی جنگل سنگی محافظت می‌شود، جایی که سفرهای موتوری محدود است. این پارک هم پیاده‌روی آسان و هم طولانی‌تر به سمت تپه‌های رنگی ارائه
آسان و هم طولانی‌تر به سمت تپه‌های رنگی ارائه می‌دهد. کویر منقش از شمال تا کشور ناواهو ادامه می‌یابد، جایی که سفر خارج از جاده فقط با مجوز مجاز است. زمین‌شناسی. این بیابان از لایه‌های چینه‌ای از لای‌سنگ، گل‌سنگ و شیل سازند چینل تریاس تشکیل شده است که به راحتی فرسایش می‌یابد. این لایه‌های سنگی ریزدانه حاوی ترکیبات فراوان آهن و منگنز هستند که رنگدانه‌های رنگ‌های مختلف منطقه را فراهم می‌کند. لایه‌های نازک و مقاوم دریاچه‌ای سنگ آهک جریان‌های آتشفشانی روی تخت‌تپه را پوشانده است. لایه‌های متعددی از خاکستر
تخت‌تپه را پوشانده است. لایه‌های متعددی از خاکستر آتشفشانی دی‌اکسید سیلیسیم در چینل رخ می‌دهد و سیلیس را برای سنگ‌واره‌چوب منطقه فراهم می‌کند. فرسایش این لایه‌ها منجر به تشکیل توپوگرافی بدبوم‌های منطقه شده است.
نتفلیکس البوکرکی استودیوز یک استودیوی فیلمسازی است که در توسعه مسا دل سول البوکرکی ، نیومکزیکو واقع شده است. این محل شامل هشت صحنه صدا، دفاتر تولید و یک بک‌لات است. این استودیوها به عنوان مقر گروه نمایش تلویزیونی "بریکینگ بد" و همچنین تعدادی از فیلم‌های هالیوود شناخته می‌شود. مختصاتی که شخصیت "بریکینگ بد،" والتر وایت، پول خود را در قسمت پنجم «مدفون» دفن می‌کند درواقع به این محل اشاره می‌کند. تولیدات قابل توجه در "البوکرکی استودیوز" عبارتند از:
ماوگوژاتا اوستروفسکا-کرولیکوفسکا (؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۶۴) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گوش آقای رئیس"، "طایفه"، "ورای تخت جراحی"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "۳۹ و نیم"، "صد سال خاندان وینیخ" و "پدر متیو" اشاره نمود.
سید حسن سادات(۱۳۲۴در بیدآباد شهر اصفهان-) سرپرست و کفیل وزارت نفت (۱۳۵۹–۱۳۶۰) پس از محمدجواد تندگویان بود. او پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در سال ۱۳۴۲ وارد دانشکده نفت آبادان شد و تحصیلاتش را در حوزه نفت به اتمام رساند. حسن سادات در زمان تصدی وزارت نفت توسط تندگویان سمت‌هایی مانند کفالت مدیرعامل «شرکت ملی نفت ایران»، معاونت وزیر نفت در امور گاز و مدیرعامل «شرکت ملی گاز ایران» و مسئولیت گازرسانی به کل کشور، معاونت طرح‌های وزارت نفت، ریاست هیئت‌مدیره «شرکت ملی نفتکش» و عضویت در هیئت‌مدیره «مجتمع پتروشیمی
ملی نفتکش» و عضویت در هیئت‌مدیره «مجتمع پتروشیمی ایران و ژاپن» برعهده داشت و پس از اسارت محمدجواد تندگویان به عنوان سرپرست و کفیل وزارت نفت فعالیت کرد.
آخر هفته () یک فیلم جنایی کمدی لهستانی به کارگردانی سزاری پازورا است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. بازخورد منتقدان عمدتاً منفی بود و آن را متهم به ابتذال و بی‌فرهنگی نمودند.
شب را با هم شریک شویم یک آهنگ محبوب است که توسط آوا آلدریج و ادی استروزیک نوشته شده است. این آهنگ که در ابتدا توسط لنی لبلانک و سپس آرتور الکساندر در سال ۱۹۷۶ ضبط شد، بعداً یک تک آهنگ توسط ران هافکین تهیه شد و توسط گروه راک دکتر هوک از آلبوم آنها "لذت و درد" اجرا شد. "کشباکس" نسخه الکساندر را «یک تصنیف غم‌انگیز کثیف، که باید عمیقاً در قلب شنوندگان ریتم اند بلوز، پاپ و مور جا بیفتد» نامید و از «صدای قدرتمند» اسکندر و نحوه خواندن این آهنگ عاشقانه با احساسات خاص تمجید کرد. «شب را با هم شریک شویم» همچنین در
خاص تمجید کرد. «شب را با هم شریک شویم» همچنین در اکثر آلبوم‌های دکتر هوک از جمله "برترین آهنگ‌ها" و "برترین آهنگ‌ها" ظاهر شد. در سال ۱۹۷۸ به شماره ۶ در ایالات متحده و شماره ۳ در کانادا و در سال ۱۹۸۰ به شماره ۴۳ در بریتانیا رسید.
جلال‌الدین حسین بخاری‌ ملقب به مخدوم جهانیان‌ از عارفان طریقت سهروردیه در هندوستان بود که با شاهان دودمان تغلق‌شاهیان نزدیک بود و توصیه‌های او به شخص شاه انجام می‌پذیرفت. جلال‌الدین سفرهای طولانی در جهان اسلام داشت و هفت سال در مکه و مدینه اقامت نمود. همچنین به مصر، شام، عدن، یمن، لبنان، بیت‌المقدس، بصره، الجزیره، بلخ، کازرون، بخارا و خراسان سفرهایی داشت و لقب «جهانیان جهانگشت» نیز گرفت. او ماجرای سفرهایش را در "سفرنامه مخدوم جهانیان" آورده‌است. حسینی بخاری معتقد بود شخص نباید فقط مرید یک مرشد باشد و باید
معتقد بود شخص نباید فقط مرید یک مرشد باشد و باید از دیگر بزرگان و عارفان نیز بهره ببرد.
ابوالفضل سپهری‌راد سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان معاون بازرسی ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. وی در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای پدافند نیروی هوایی ارتش بود. سپهری‌راد از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ به‌عنوان معاون اجرایی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا فعالیت می‌کرد، در فاصله سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱ معاون هماهنگ‌کننده و رئیس ستاد نیروی پدافند هوایی ارتش بود و از ۱۴۰۱ معاون بازرسی فرمانده کل ارتش است.
قتل لورن گیدینگز توسط استفن مک دنیل در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۱ در شهر میکن، واقع در ایالت جورجیا، ایالات متحده انجام شد. قربانی، لورن گیدینگز، به تازگی از دانشکده حقوق مرسر فارغ‌التحصیل شده بود. مک دانیل در سال ۲۰۱۴ به قتل اعتراف کرد. و به ۳۰ سال حبس محکوم شد. قتل. مک دانیل و گیدینگز در همسایگی هم زندگی می‌کردند و همکلاسی‌های سابق دانشگاه مرسر بودند. به گفته مک دانیل، در ساعت ۴:۳۰ در روز یکشنبه ۲۶ ژوئن ۲۰۱۱، او از یک کلید مستر برای دسترسی به آپارتمان گیدینگ استفاده کرد. مک دانیل با پوشیدن ماسک و دستکش، او را با دستانش
مک دانیل با پوشیدن ماسک و دستکش، او را با دستانش در اتاق خوابش خفه کرد. روز بعد، او بدن او را در حمام با اره برقی تکه‌تکه کرد. بیشتر بقایای گیدینگ در یک زباله دان در محوطه دانشگاه ریخته شد. با این حال، قسمت بالایی تنه در سطل زباله بیرون مجتمع آپارتمانی انداخته شد. تحقیق و بررسی. در ۳۰ ژوئن خبر ناپدید شدن گیدینگز پیچید، و بعد از مدتی بدن او کشف شد. آن روز، مک دانیل با WGXA مصاحبه ای انجام داد و ادعا کرد که دوست گیدینگز است. در طی مصاحبه متوجه شد که نیم تنه پیدا شده‌است. در ۱ ژوئیه، مک دانیل داوطلبانه به
پیدا شده‌است. در ۱ ژوئیه، مک دانیل داوطلبانه به اداره پلیس رفت تا در مورد گیدینگز اعتراف کند. بازجویی از او بیش از ۱۲ ساعت به طول انجامید و آپارتمانش تفتیش شد. او در ۲ ژوئیه به زندان رفت. در ماه اوت، دادگاه مک دانیل زا به قتل متهم کرد. بازرسان چندین شواهد را به او مرتبط کرده بودند، از جمله اره برقی که او برای تکه‌تکه کردن جسد استفاده کرد. عواقب. در سال ۲۰۱۴، مک دانیل یک معامله را پذیرفت و به قتل اعتراف کرد. معامله او مستلزم آن بود که روایت خود را از قتل شرح دهد و در ازای آن، از مجازات اعدام اجتناب می‌کرد.
دهد و در ازای آن، از مجازات اعدام اجتناب می‌کرد. قاضی همچنین اتهامات دیگری که در جریان تحقیقات کشف شده بود، از جمله یک فقره سرقت و ۳۰ مورد سوء استفاده جنسی از کودکان را رد کرد. او در سال ۲۰۴۱ واجد شرایط آزادی مشروط خواهد بود. در سال ۲۰۱۸، پدر مک دانیل، مارک مک دانیل، یک کمپین GoFundMe را برای جمع‌آوری کمک‌های مالی برای هزینه‌های قانونی مورد نیاز برای تجدید نظر راه اندازی کرد. صفحه به سرعت حذف شد. او اظهار داشت که حقوق اساسی او نقض شده‌است زیرا قبل از دادن رضایت برای جستجو از نظر پزشکی مورد تأیید قرار
رضایت برای جستجو از نظر پزشکی مورد تأیید قرار نگرفته‌است، تحقیقات حقوقی او توسط دادستان منطقه رهگیری شده‌است و وکلای او به اندازه کافی از او حمایت نمی‌کنند. او همچنین شکایتی را علیه وکیل سابق خود تنظیم کرد. قاضی درخواست تجدیدنظر را رد کرد. در ۳۰ مه ۲۰۲۲، دادخواست "قرار احضار زندانی" دیگری توسط مک دانیل ارائه شد که مدعی بود اسناد مربوط به مقدمات محاکمه دفاعی توسط دادستان منطقه به سرقت رفته‌است. وی در دادخواست خود خواستار لغو محکومیت و آزادی وی از زندان شده‌است. از ۴ ژوئیه ۲۰۲۳، مک دانیل در زندان ایالتی
لیث صفار یا لیث سیستانی که با نام ماهک نیز از او یاد شده‌است، پدر یعقوب لیث صفار است که در روستایی به اسم قرنین در سیستان می‌زیسته‌است. زندگی. لیث یک رویگر سیستانی بود که در سیستان می‌زیست و چهار پسر به نام‌های یعقوب (رادمان)، عمرو (رامین)، علی و طاهر داشت. پسران و نوادگان وی توانستند برای مدت محدودی شاهنشاهی ساسانی را احیا کنند اما پس از کشته شدن عمرو لیث به دست خلیفه عباسی مقتدر امیران دودمان صفاری به شاهان دست نشانده تبدیل شدند. تبار. صفاریان نسب خود را به ساسانیان و از طریق آن به پادشاهان کیانی و
را به ساسانیان و از طریق آن به پادشاهان کیانی و پیشدادی می‌رساندند، علاوه بر صفاریان خاندان‌های دیگری مثل سامانیان و آل بویه نیز نسب خود را به شاهان قدیم ایران می‌رساندند. به‌عقیدهٔ باستانی پاریزی علت این انتساب‌ها، اعتقاد به فرّ ایزدی پادشاهان قدیم ایران بود. به‌طور کلی، سند معتبری دربارهٔ نیاکان یعقوب لیث وجود ندارد و در انتساب او به پادشاهان ساسانی جای تردید است، زیرا تقریباً عموم حکومت‌هایی که بعد از ورود اسلام در ایران تشکیل شده‌اند، به نحوی خود را به یکی از خاندان‌های بزرگ ایرانی قبل از اسلام منسوب
یکی از خاندان‌های بزرگ ایرانی قبل از اسلام منسوب کرده‌اند. علت این انتساب، از طرفی واکنش ایرانیان در مقابل عصبیت عرب‌ها و تحقیر عجم بوده است و از طرف دیگر، بدین ترتیب می‌توانستند از حس ملیت‌پرستی مردم استفاده کنند و با بیدار کردن غرور قومی از کمک و یاری آن‌ها برخوردار شوند. علاوه بر آن به مقابله با فرستادگان خلفا پرداخته و حکومت مستقلی تشکیل دهند. فرمانروایان مسلمان، از ایرانی گرفته تا عرب و ترک، همگی خود را به گونه‌ای به دودمان ساسانی متصل می‌کردند و بدین‌گونه، ساسانیان هیچ‌گاه فراموش نشدند.
تیم‌لب پلانیتس توکیو () یک مرکز هنری است که از فناوری دیجیتال استفاده می‌کند. این مرکز هنری در تویوسو در توکیو قرار دارد.
یووان میلوشویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸ و ۱۹ سال صربستان بازی کرده است.
یان کشیشتف اِشْچِگِـئو (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۰) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "حوزه استحفاظی ۱۳"، "ع چون عشق"، "خانه کشیش"، "کارآگاهان جنایی"، "پدر متیو"، "نشانه‌گذاری‌شده"، "در خوشی و سختی"، "دهن‌به‌دهن"، "دستورالعمل زندگی"، "دوران افتخار"، "قانون حقیقی"، "طایفه"، "عشق اول"، "هتل ۵۲"، "رنگ‌های خوشبختی"، "تشخیص"، "تاج پادشاهان"، "عشق اول"، "آخر هفته"، "پوزنان ۵۶" و "شامانکا" اشاره نمود.
گایوس موکیوس اسکایه‌ولا یک جوان اشرافی اهل جمهوری روم بود که در ۵۰۸ ق.م. در دوران محاصرهٔ روم بدست لارس پورسنا، رهبر اتروسکان، کوشید او را ترور کند تا رومیان را از محاصره برهاند. وقتی مخفیانه وارد اردوگاه اتروسکان شد، شاه را نشناخت و به‌اشتباه کاتبِ شاه را، که لباسی همانند او پوشیده بود، کُشت. بعد که در برابر پورسنا مورد بازجویی قرار گرفت، بدو گفت که «۲۹۹ جوان رومیِ دیگر در صف هستند تا به همین شیوه تو را ترور کنند»؛ و برای نشان دادن دلیری و جان‌نثاری جوانان رومی دست راستش را روی آتش نهاد و کبابش کرد.
رومی دست راستش را روی آتش نهاد و کبابش کرد. پورسنا، متحیر از رفتارش، دلاوری آن جوان را تحسین کرد و دستور به برچیدن محاصره داد و با رومیان صلح کرد. گایوس موکیوس پس از نابودی دست راستش ملقب‌به اسکایه‌ولا شد که به‌معنای «چپ‌دست» است. او احتمالاً شخصیتی افسانه‌ای بوده‌است. پیش‌درآمد. حملهٔ اتروسکان به جمهوری روم برای بازگرداندن تارکوئینیان به تاج‌وتخت. در ۵۰۹ ق. م، وقتی رومیان لوکیوس تارکوئینیوس متکبر و خاندانش را از شهر بیرون انداختند و پادشاهی روم را سرنگون و جمهوری روم را تأسیس کردند، خاندان تارکوئینیان به
جمهوری روم را تأسیس کردند، خاندان تارکوئینیان به اتروریا (شمال روم) رفتند و از لارس پورسنا، پادشاه یکی از دولت‌شهرهای اتروسکان، درخواست کمک کردند و از او خواستند تا با سپاه نیرومندش به روم حمله کند و تاج‌وتختشان را برایشان پس بگیرد. برای اقناع پورسنا، آنان بدو هشدار دادند که اگر رومیانِ جمهوری‌خواه گوشمال نیابند، بقیهٔ دولت‌شهرهای ایتالیا نیز برضد شاهانشان می‌شورند. پورسنا که می‌دانست تارکوئینیوس متکبر اصالتاً اتروسک است و حضور یک شاه اتروسکی‌الاصل بر سریر روم افتخاری برای اتروسکان خواهد بود، خواهششان را
روم افتخاری برای اتروسکان خواهد بود، خواهششان را پذیرفت و با سپاهی گران روانهٔ روم شد. پس چون سپاه اتروسکان به سرحدات کوچک روم رسید، رومیان در دفاع از تپهٔ یانیکولوم شکست خوردند و از طریق پل سوبلیکیوس، که بر روی تیبر بود، به داخل شهرشان عقب نشستند. یکی از محافظان پل به‌نام هوراتیوس کوکلس با دو تن از اشراف روم به نام‌های تیتوس هرمینیوس و اسپوریوس لارکیوس جانانه از پل دفاع کردند و دشمن را سرگرم خود کردند تا همرزمانشان فرصت تخریب پل را داشته باشند. پس از تخریب پل، هوراتیوس به رود تیبر پرید و خود را به روم
پل، هوراتیوس به رود تیبر پرید و خود را به روم رساند و دشمن نتوانست، به سبب تخریب پل، از تیبر بگذرد و به روم برسد. پس ناچار در حوالی روم و آنسوی تیبر اردو زد و به محاصرهٔ شهر پرداخت تا رومیان از گرسنگی تسلیم شوند. تلاش موکیوس برای ترور پورسنا. بر طبق آنچه تیتوس لیویوس در کتاب از پیدایش روم روایت کرده، وقتی اتروسکان سرگرم محاصرهٔ روم بودند و آذوقه در شهر کمیاب شد، یکی از جوانان اشرافی روم به‌نام گایوس موکیوس از خود می‌پرسید که «چرا وقتی روم حکومت پادشاهی داشت و تارکوئینیوس متکبر بر ما سلطنت می‌کرد، اتروسکان
و تارکوئینیوس متکبر بر ما سلطنت می‌کرد، اتروسکان را شکست می‌دادیم، اما حالا که روم آزاد شده و دولت جمهوری تأسیس کرده، باید زیر محاصرهٔ اتروسکان بمانیم؟!» پس با خود اندیشید که باید دست بکار شود و این خفت‌وخواری را با کشتن پورسنا رفع کند؛ یعنی مخفیانه از شهر خارج شود و به اردوگاه اتروسکان درآید و با خنجری پورسنا، پادشاه اتروسکان، را بکشد. اما بعد بیمناک شد که اگر این کار را بدون اطلاع سنا و در بی‌خبریِ دو کنسول انجام دهد، نگهبانان او را موقع خروج از شهر دستگیر کنند و اتهام «خیانت به روم و تلاش برای پیوستن به
کنند و اتهام «خیانت به روم و تلاش برای پیوستن به دشمن» بزنند، اتهامی که با توجه به وضع محاصرهٔ روم و کمبود آذوقه بعید نبود. پس ابتدا به سنا رفت و نقشه‌اش را با سناتورها در میان گذاشت و کنسولان را نیز در جریان گذاشت. پس چون سناتورها با نقشه‌اش موافقت کردند، او خنجرش را زیر جامه پنهان کرد و از دروازه‌های روم خارج شد و چون اصالتاً اتروسک بود و زبان اتروسکان را می‌دانست، توانست به قلب اردوگاهشان نفوذ کند. از قضا، آن روز در اردوگاه اتروسکان مستمری سربازان را پرداخت می‌کردند. برای همین، کاتب (دبیر) در کنار
پرداخت می‌کردند. برای همین، کاتب (دبیر) در کنار پادشاه پورسنا نشسته بود و لباسی بسیار شبیه به او داشت. موکیوس ندانست که کدام‌یک از آنان پادشاه است، و جرئت هم نکرد که از یکی از اتروسکان بپرسد که کدامشان پورسناست، مبادا به‌سبب نشناختنِ پورسنا خودش را لو دهد. چون بیشترِ سربازان دشمن با کاتب سروکار داشتند، موکیوس پنداشت که او باید پورسنا باشد. پس خنجرش را به اشتباه حوالهٔ کاتب کرده او را کشت. محافظان شاه او را دستگیر کردند و روبروی شاه بردند. موکیوس به شاه گفت که قصد داشته شاه را بکشد: «من شهروند روم هستم،
که قصد داشته شاه را بکشد: «من شهروند روم هستم، اسمم گایوس موکیوس است. می‌خواستم به‌عنوان دشمنْ یک دشمن را بکشم. همانقدر که آمادهٔ کشتنت بودم، آمادهٔ مردن هم هستم. از خصوصیات رومیان اینست که هم دلیرانه عمل می‌کنند و هم دلیرانه شدائد را تحمل می‌کنند. فقط من نیستم که قصد کشتنت را داشتم، پشت سرم خیل عظیم جوانان رومی است که جویای افتخار کشتنت هستند. [...] حالا نشانت می‌دهم که تن و بدن برای ماهایی که به خونت تشنه‌ایم چقدر کم‌ارزش است!» سپس دست راستش را داخل یک آتشدان کرد، و آنقدر به همان حالت نگهش داشت تا کباب
کرد، و آنقدر به همان حالت نگهش داشت تا کباب شد. پورسنا ترسید که بقیهٔ جوانان رومی نیز مانند او شجاع باشند، پس تحت‌تأثیر واقع شد و دستور داد جوان را از آتشدان دور کنند. بدو گفت که «چون به خودت بیشتر صدمه رساندی تا به من، آزادت می‌کنم.» موکیوس نیز خواست محبت شاه را پاسخ دهد؛ پس به‌دروغ گفت که اطلاعات محرمانهٔ ترور را در اختیارش می‌گذارد: «ما سیصد نفر از جوانان روم قسم خورده بودیم که به همین طریق و یکی پس از دیگری بر تو حمله کنیم. قرعهٔ نخستین تلاش ترور به نام من افتاده بود. بقیه نیز برحسب قرعه و در زمان
نام من افتاده بود. بقیه نیز برحسب قرعه و در زمان معینِ خودشان حاضر خواهند شد تا وقتی که الههٔ بخت فرصت کشتنت را بدهد.» پس چون موکیوس آزاد شد و نزد رومیان بازگشت، رومیان او را، به‌سبب از بین رفتن دست راستش، اسکایه‌ولا خواندند که به‌معنای «چپ‌دست» است. پورسنا از یکسو نگران آن ۲۹۹ جوان رومیِ باقی‌مانده‌ای شد که ــ به ادعای اسکایه‌ولا ــ قرار بود جانفشانانه یکی یکی برای ترورش تلاش کنند، و از دیگر سو می‌دانست که تنها اشتباه اسکایه‌ولا بوده که باعث زنده ماندنش شده، و ممکن است بعداً چنین خوش‌شانسیی نداشته باشد.
و ممکن است بعداً چنین خوش‌شانسیی نداشته باشد. پس برای مذاکرات صلح پیش‌قدم شد؛ دولت جمهوری روم نیز پذیرفت و صلح برقرار شد و محاصرهٔ روم به پایان رسید. به‌پاس خدمات اسکایه‌ولا، رومیان قطعه زمینی در آنسوی تیبر بدو دادند که موسوم به چمنزار موکیوس شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-09-30T03:01:33Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AliReza&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;AliReza صفحهٔ گراف نسر را به گراف کنسر که تغییرمسیر بود منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37991636&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;