payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قاطعانه با مخالفان سیاسی بلشویک‌ها و اجازه توسعه سرمایه‌داری خارج از چارچوب سرمایه‌داری دولتی که در سیاست اقتصدای جدید ترسیم شده‌بود، مورد انتقاد قرار داد. تا سال ۱۹۳۶ کمیساریای خلق دادگستری فقط در سطح اتحادیه جمهوری وجود داشت. نیکولای کریلنکو، اولین کمیسار خلق دادگستری، در ژانویه ۱۹۳۳ بیان داشت که قوانین شوروی نسبت به ملایمت برخی از مقامات شوروی که به قانون «پنج خوشه» اعتراض کردند، برخورد تندی داشته‌است:ما گاهی اوقات با یک امتناع صریح از اجرای دقیق این قانون روبرو می‌شویم. یکی از قاضی‌های خلق به من گفت که
روبرو می‌شویم. یکی از قاضی‌های خلق به من گفت که او هرگز نمی‌تواند کسی را به خاطر دزدی چهار خوشه به زندان بیندازد. چیزی که ما در اینجا با آن روبرو هستیم تعصب عمیقی است که با شیر مادرشان آغشته شده‌است... این باور اشتباه است که مردم باید نه بر اساس دستورالعمل‌های سیاسی حزب بلکه با ملاحظات «عدالت عالی» محاکمه شوند.به گفته عبدالرحمان اوتورخانف، نیکیتا خروشچف وزارتخانه دادگستری را در اوج دوران خود در تلاش برای احیای «هنجارهای لنینیستی قانونمداری سوسیالیستی» که در دوران حکومت ژوزف استالین ناپدید شده‌بود، منحل
در دوران حکومت ژوزف استالین ناپدید شده‌بود، منحل کرد. خروشچف سعی کرد با اجرای قانون اساسی ۱۹۳۶ در شاخه قضایی کشور، دیوان شوروی را از اقتدار مرکزی مستقل‌تر کند. به گفته خروشچف، این امر به دادگاه‌ها استقلال بیشتری از قدرت مرکزی می‌داد. کارکردها، وظایف و مسئولیت‌های وزارتخانه به شورای عالی و کمیسیون حقوقی شورای وزیران در تمام سطوح جامعه شوروی واگذار شد. در دهه ۱۹۶۰ مشخص شد که این اصلاحات طبق برنامه عمل نمی‌کنند و وزارتخانه توسط دولت آلکسی کاسیگین در سال ۱۹۷۰ مجدداً تأسیس شد. مقرر شد این وزارتخانه به همراه
مجدداً تأسیس شد. مقرر شد این وزارتخانه به همراه اکثر وزارتخانه‌های شوروی در دسامبر ۱۹۹۱ به‌دستور شورای دولتی منحل شود اما این امر میسر نشد زیرا اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی قبل از این تاریخ فروپاشید. کمیسارها و وزیران. افراد زیر به‌عنوان کمیسار—نارکوم، وزیر و معاون وزیر در دوره شوروی ریاست این کمیساریا—وزارتخانه را بر عهده داشتند:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-05-12T17:44:17Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;جعفری تیرتاشی&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;تغییرمسیر به وزارت دادگستری اتحاد جماهیر شوروی&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37123384&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
نایب‌ رئیس مجلس شورای اسلامی عنوان مشترک برای دو نفر از اعضای هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی است. طبق مادۀ ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری، نواب رئیس مجلس در ردۀ دوم مقام‌های سیاسی کشور و همتراز با معاون اول رئیس‌جمهور هستند. انتخاب نایب‌رئیس با اکثریت نسبی به روش رأی‌گیری مخفی و با ورقه است. نواب رئیس به ترتیب تعداد آراء به عنوان «نایب‌ رئیس اول» و «نایب‌رئیس دوم» و در صورت تساوی آراء، با قید قرعه انتخاب می‌شوند. در غیاب رئیس مجلس، وظایف و اختیارات او را به‌ترتیب «نایب‌رئیس اول» و «نایب‌رئیس دوم» بر عهده خواهند
«نایب‌رئیس اول» و «نایب‌رئیس دوم» بر عهده خواهند داشت. براساس آیین‌نامه داخلی مجلس، رئیس مجلس می‌تواند هنگام حضور خود در صحن نیز ادارۀ جلسۀ رسمی را به‌ترتیب بر عهدۀ نایب‌رئیس اول و دوم بگذارد. نایب‌رئیس‌های مجلس همچون سایر اعضای هیئت رئیسه برای یک سال انتخاب می‌شوند. مبنای تجدید انتخابات سالیانه، سالروز انتخابات هیئت رئیسه قبلی بوده و در صورتی که با تعطیلات رسمی همزمان بشود، در جلسۀ قبل از آن انجام می‌گردد و مسئولیت هیئت رئیسه جدید از سالروز انتخابات قبل تفویض خواهد گردید. نمایندگان مجلس در آغاز هر دوره،
خواهد گردید. نمایندگان مجلس در آغاز هر دوره، با انتخاب هیئت رئیسه موقت، بررسی اعتبارنامه‌های نمایندگان منتخب را آغاز می‌کنند و پس از آنکه اعتبارنامه حداقل دوسوم نمایندگان به تصویب رسید، انتخابات هیئت رئیسه دائم انجام می‌شود. به جز دورۀ نخست که به علت عدم تدوین آیین‌نامه داخلی، بدون هیئت رئیسه موقت شروع به کار کرد، در دوره‌های بعدی مجلس، هیئت رئیسه موقت نمایانگر ترکیب هیئت رئیسه دائم مجلس بود چرا که در بیشتر اجلاسیه‌ها، انتخابات هیئت رئیسه دائم و موقت با تغییر اندکی انتخابی مواجه بود به طوری که در اکثر
تغییر اندکی انتخابی مواجه بود به طوری که در اکثر دوره‌ها، اعضای هیئت رئیسه تنها با کم و زیاد شدن چند رأی در انتخابات هیئت رئیسه دائم، در سمت خود ابقاء شده‌اند. در این میان، تنها نایب‌رئیس دوم در مجلس دوم و هر دو نایب‌رئیس در مجلس ششم در انتخابات هیئت رئیسه دائم نسبت به هیئت رئیسه موقت تغییر کردند. این روند از سال ۱۳۹۷ با اصلاح آیین‌نامه داخلی مجلس تغییر کرد و هیئت رئیسه موقت حذف شد. محمدرضا باهنر و سید محمدحسن ابوترابی ‌فرد با ۱۱ اجلاسیه، و حسن روحانی با ۸ اجلاسیه رکورد داران نایب‌رئیسی هستند.
وادی حمامات ، ، بستر رودخانه‌ای خشک در صحرای شرقی مصر، تقریباً در نیمه راه بین قصیر و قنا است. این منطقه در دوران باستان یک منطقه معدنی و مسیر تجاری اصلی در شرق دره نیل بوده‌است و سه هزار سال حکاکی و گرافیتی آن را به یک مکان علمی و توریستی بزرگ تبدیل کرده‌است. مسیر تجارت. حمامات به مسیر اصلی تبس به دریای سرخ و سپس به جاده ابریشم که به آسیا یا عربستان و شاخ آفریقا منتهی می‌شد، تبدیل شد. این ۲۰۰ مسیر کیلومتر مستقیم‌ترین مسیر از نیل به دریای سرخ بود، زیرا نیل در انتهای غربی وادی به سمت ساحل خم می‌شود. مسیر
در انتهای غربی وادی به سمت ساحل خم می‌شود. مسیر حمامات از قفط (یا Coptos)، واقع در شمال اقصر، به قصیر در ساحل دریای سرخ ادامه داشت. قفط مرکز مهم اداری، مذهبی و بازرگانی بود. شهرها در هر دو انتهای مسیر توسط دودمان نخست مصر تأسیس شدند، اگرچه شواهدی از اشغال پیش دودمانی نیز در طول مسیر یافت شده‌است. معادن. در مصر باستان، حمامات یک منطقه معدنی اصلی برای دره نیل بود. سفرهای استخراج معدن به صحرای شرقی از هزاره‌های دوم قبل از میلاد ثبت شده‌است، جایی که وادی سنگ‌های پرکامبرین سپر عربی-نوبی را آشکار کرده‌است. اینها
پرکامبرین سپر عربی-نوبی را آشکار کرده‌است. اینها شامل بازالت‌ها، شیست‌ها، "سنگ بخن" (یک ماسه سنگ سبز متاگریواکی که برای کاسه‌ها، پالت‌ها، مجسمه‌ها و تابوت‌ها استفاده می‌شود) و کوارتز حاوی طلا است. پالت نارمر، ۳۱۰۰ پیش از میلاد، یکی از تعدادی از آثار باستانی اولیه و پیش از سلسله است که از سنگ متمایز وادی حمامات تراشیده شده‌است. فرعون ستی یکم به عنوان اولین چاه حفر شده برای تأمین آب در وادی ثبت شده‌است، و سنوسرت یکم اکتشافات معدنی را به آنجا فرستاد. این مکان در اولین نقشه زمین‌شناسی باستانی شناخته شده، نقشه
در اولین نقشه زمین‌شناسی باستانی شناخته شده، نقشه پاپیروس تورین توصیف شده‌است. کنده کاری‌ها. امروزه حمامات بیشتر به خاطر دیوارنگاری مصر باستانی‌اش معروف است و همچنین در زمان‌های قدیم معدنی بود که در جاده ابریشم به آسیا قرار داشت و مقصدی رایج برای گردشگران مدرن است. این وادی حاوی حکاکی‌ها و کتیبه‌های زیادی است که مربوط به قبل از اولین سلسله‌های مصر تا دوران مدرن است، از جمله تنها سنگ نگاره منقوش شناخته شده از صحرای شرقی و نقاشی‌های قایق‌های نی مصری مربوط به هزاره چهارم (پیش از میلاد).
فیلمبرداری فرایند ضبط تصویر متحرک در رسانه‌های الکترونیکی (مانند نوار ویدئویی، ضبط مستقیم روی دیسک یا ذخیره‌سازی حالت جامد) و حتی رسانه‌های زنده است. این اصطلاح شامل روش‌های تولید ویدئو و پس‌تولید است. در گذشته آن را معادل ویدیوی سینماتوگرافی (تصاویر متحرک ضبط شده روی فیلم آپارات) می‌انگاشتند اما ظهور ضبط ویدیوی دیجیتال در اواخر سدهٔ بیستم تمایز بین این دو را مبهم کرد زیرا در هر دو روش، مکانیسم واسطه یکسان شدند. امروزه هر اثر ویدیویی را می‌توان "فیلمبرداری" نامید در حالی که تولید فیلم سینمایی تجاری را
نامید در حالی که تولید فیلم سینمایی تجاری را سینماتوگرافی نامید. فیلمبردار videographer شخصی است که در زمینه فیلمبرداری و/یا تولید فیلم فعالیت می‌کند. پخش اخبار به شدت به تلویزیون زنده متکی است که در آن فیلمبرداران در جمع‌آوری اخبار الکترونیکی (ENG) از اخبار محلی شرکت می‌کنند. اهمیت فیلمبرداری در سینما. اساس یک فیلم، فیلم‌برداری آن است و هر چیزی که فیلم‌برداری شود می‌تواند موضوعی سینمایی تلقی شود.
دودمان بیست و سوم مصر، معمولاً به عنوان سومین سلسله دوره میانی سوم مصر باستان طبقه بندی می‌شود. این سلسله متشکل از تعدادی از شاهان مشواش بود که از ۸۸۰ پیش از میلاد تا ۷۲۰ پیش از میلاد یا به عنوان فرعون یا به عنوان پادشاهان مستقل بخش‌هایی از مصر علیا و فرعون‌ها از ۸۳۷ پیش از میلاد تا ۷۲۸ پیش از میلاد حکومت کردند. فرعون‌ها. فهرست فرعون‌ها
ابراهیم واحدیان بروجنی (۱۳۱۴–۲۶ اسفند ۱۳۹۴) در یک خانواده بهایی در اصفهان متولد شد. از دوران نوجوانی کار و تحصیل را در موازای هم انجام می‌داد. سه سال مدیریت و ترمیم سازماندهی دبیرستان خامنه ای پور، و تدریس در دبیرستان‌های تهران را با تحصیل در رشتهٔ فیزیک در دانشگاه تهران ادامه داد. از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۵۱ در دانشکده فنی دانشگاه تهران تدریس کرد. در این دوره نیز موفق به دریافت مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ انرژی اتمی از دانمارک، و دکترای فیزیک در فرانسه شد. در سال ۱۳۵۱، واحدیان مجبور به ترک دانشکده فنی شد. و به صورت
واحدیان مجبور به ترک دانشکده فنی شد. و به صورت حق‌التدریسی در دانشکده علم صنعت، پلی تکنیک، و دانشگاه ملّی، مشغول به کار بود تا در سال ۱۳۵۳ به‌طور رسمی به استخدام دانشکده علم و صنعت درآمد و بعد از یک سال، به‌عنوان مدیر گروه فیزیک انتخاب شد. او تا زمان اخراج از دانشگاه در ماه‌های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در این سمت باقی ماند. ابراهیم واحدیان در تأسیس و تدریس داوطلبانه در مؤسسه آموزش عالی بهائیان ایران (BIHE)، نقش داشت. کتاب هائی که به انتخاب و ترجمه او تهیه شدند در دانشگاه‌های ایران در رشته‌های مهندسی
تهیه شدند در دانشگاه‌های ایران در رشته‌های مهندسی عمران، مکانیک، هوا و فضا، متالورژی و صنایع تدریس می‌شوند. این کتاب‌ها بعد از اخراج واحدیان غالباً ده‌ها بار تجدید چاپ شده‌اند. آخرین تجدید چاپ بعضی از آن‌ها سال ۱۳۹۹ است. واحدیان به خاطر ترجمه کتاب‌های پرفروش «استاتیک»، «دینامیک» و «مقاومت مصالح» نوشته پی یِر و جانسون، در جامعه علمی ایران شناخته شد. او همچنین برای اولین بار به ترجمه کتاب‌های «استاتیک» و «دینامیک» اثر مریام که از منابع درسی دانشگاه‌های معتبر غربی است، اقدام کرد. ترجمهٔ «ماشین‌های راه‌سازی و
غربی است، اقدام کرد. ترجمهٔ «ماشین‌های راه‌سازی و مواد برای ساخت راه»، اثر نانالی، یکی دیگر از کتاب‌های مهم دانشگاهی است که واحدیان ترجمه و نشر آن را در سال ۱۳۸۳ انجام داد. کتاب «دینامیک» چند سال بعد از اخراج دکتر واحدیان به عنوان کتاب سال مهندسی در ایران برگزیده شد. دو سال بعد، کتاب دیگری از واحدیان به نام «راهنمای مقاومت مصالح» به‌عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی معرفی شد. زندگی نامه. ابراهیم واحدیان بروجنی در سال ۱۳۱۴ در یک خانواده بهایی در اصفهان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در این شهر گذراند. واحدیان
او تحصیلات ابتدایی را در این شهر گذراند. واحدیان پس از پایان کلاس هشتم و گرفتن مدرک سیکل، با نصیحت عمویش که به او گفت اگر می‌خواهی شب‌ها راحت بخوابی و خدا از تو راضی باشد معلم شو، برای ادامه تحصیل راهی دانشسرای مقدماتی تربیت معلم شد. دانشسرای مقدماتی، دانش‌آموزان دارای مدرک سیکل را می‌پذیرفت و دوره‌اش دو سال بود. واژه سیکل در قدیم، نام عامیانه و غیررسمی برای اشاره به پایان دوره متوسطه اول بود. دوره متوسطه اول شامل کلاس هفتم و هشتم و نهم بود. مدرک سیکل در رتبه پایین‌تر از مدرک دیپلم که شامل کلاس دهم، یازدهم
پایین‌تر از مدرک دیپلم که شامل کلاس دهم، یازدهم و دوازدهم است قرار دارد. ابراهیم واحدیان به آموزگاری در دوره‌های ابتدائی و متوسطه قانع نبود و علاقه داشت تا در دانشگاه ادامه تحصیل بدهد، ولی برای ورود به دانشگاه، پایان کلاس دوازدهم یا داشتن مدرک دیپلم لازم بود. پس تصمیم گرفت این مشکل را هرطور شده رفع کند و به دانشگاه وارد شود. واحدیان در شهریور ماه سالی که از دانشسرا فارغ‌التحصیل شد، کلاس یازدهم را امتحان داد. سپس او را برای معلمی به کاشان فرستادند. او در کاشان، هم‌زمان با درس دادن، به درس خواندن هم مشغول
هم‌زمان با درس دادن، به درس خواندن هم مشغول بود و توانست کلاس دوازدهم را در زمان کوتاهی به پایان برساند و دیپلم خود را بگیرد. پس از اخذ دیپلم، دیگر برای او مانعی برای ورود به دانشگاه وجود نداشت. واحدیان در رشته فیزیک دانشگاه تهران ثبت نام کرد و به تحصیل در دانشگاه وارد شد. تحصیل و کار. پس از اخذ لیسانس، ابراهیم واحدیان از طرف اداره فرهنگ به‌عنوان مدیر دبیرستان «خامنه‌ای‌پور» در تهران نو منصوب شد. واحدیان سه سال از صبح تا غروب در دبیرستان مشغول به کار بود. از اقدامات واحدیان در دبیرستان خامنه‌ای‌پور اضافه
از اقدامات واحدیان در دبیرستان خامنه‌ای‌پور اضافه کردن کلاس به دبیرستان بود. در ابتدای ورود واحدیان، دبیرستان دارای سه کلاس و با تعداد زیادی دانش‌آموز بود که این موجب شلوغی کلاس‌ها و نداشتن بازدهی لازم شده بود. با تلاش و مدیریت وی سه کلاس جدید به کلاس‌های دبیرستان افزوده شد. این اقدام سبب ارتقا تحصیلی دانش‌آموزان و نظم بیشتر دبیرستان شد. کم‌کم دبیرستان خامنه‌ای‌پور در تهران نو، با مدیریت ابراهیم واحدیان شهرتی بهم زد. این شهرت موجب شده بود تا والدین بیشتری فرزندان خود را در این دبیرستان ثبت نام کنند و از
فرزندان خود را در این دبیرستان ثبت نام کنند و از تعداد دانش‌آموزان دبیرستان‌های اطراف کاسته شود. موفقیت واحدیان در مدیریت دبیرستان، آغاز دسیسه چینی و مشکل‌تراشی بود. تا آن‌که سرانجام، خبر بهایی بودن واحدیان به اداره فرهنگ رسید و فرهنگ طی حکمی او را به این دلیل که فرد بهایی نمی‌تواند مدیر دبیرستان باشد، از دبیرستان خامنه‌ای‌پور به یکی از دبیرستان‌های تهران منتقل کرد. کار در دانشکدهٔ فنی. واحدیان یک سال در دبیرستان‌های تهران تدریس کرد. در آن زمان، دانشکده فنی تهران دو نفر را برای تدریس، یکی برای رشته فیزیک و
تهران دو نفر را برای تدریس، یکی برای رشته فیزیک و یکی برای ریاضی می‌خواست. واحدیان یکی از داوطلبان دبیری بود. او پس از امتحان و مصاحبه برای دبیری فیزیک انتخاب شد. با آن‌که در ابتدا وزارت فرهنگ به دلیل احتیاج مخالف انتقال او به دانشگاه بود، ولی سرانجام موافقت نمود. ابراهیم واحدیان از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۵۱ در دانشکده فنی دانشگاه تهران تدریس کرد. بورس‌های تحصیلی در دانمارک و فرانسه. در سال ۱۳۴۲، ابراهیم واحدیان با بورسیه برای تحصیل در رشته انرژی اتمی به دانمارک رفت. او دو سال در دانشگاه دانمارک مشغول تحصیل و
رفت. او دو سال در دانشگاه دانمارک مشغول تحصیل و مطالعه بود. دانشگاه دانمارک به او پیشنهاد داد که در دانمارک بماند و به تحقیقات و مطالعاتش ادامه دهد، ولی به‌دلیل مخالفت دکتر ریاضی، رئیس وقت دانشکده فنی، واحدیان با اخذ مدرک فوق‌لیسانس به ایران بازگشت. واحدیان پس از بازگشت از دانمارک شروع به آموختن زبان فرانسه کرد و با گرفتن بورسیه از آن کشور راهی آنجا شد. او پس از اخذ مدرک دکترای فیزیک در فرانسه، به ایران بازگشت. همکاران وی در دانشکده فنی مخالف حضور او در کادر علمی دانشکده بودند. آن‌ها او را به عنوان دبیر
علمی دانشکده بودند. آن‌ها او را به عنوان دبیر فیزیک می‌شناختند و نمی‌خواستند رتبه علمی جدید او را بپذیرند، پس در سال ۱۳۵۱، ابراهیم واحدیان مجبور به ترک دانشکده فنی شد. دورهٔ بعد از دانشکده فنی. ابراهیم واحدیان دو سال در دانشکده علم صنعت، پلی تکنیک، و دانشگاه ملی به صورت حق‌التدریسی مشغول کار بود تا آن‌که در سال ۱۳۵۳ به‌طور رسمی به استخدام دانشکده علم و صنعت درآمد و بعد از یک سال، به‌عنوان مدیر گروه فیزیک انتخاب شد. او تا زمان اخراج از دانشگاه در ماه‌های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در این سمت خدمت کرد.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در این سمت خدمت کرد. انقلاب فرهنگی ایران. ابراهیم واحدیان پیش از انقلاب فرهنگی و اخراج عمومی استادان و دانشجویان بهایی، از دانشگاه علم و صنعت اخراج شد. ماجرا از این قرار بود که از همان ماه اول بعد از پیروزی انقلاب، گروه‌های خودسر در دانشگاه‌ها شروع به آزار و اذیت استادان غیر مسلمان کردند. در دانشگاه علم و صنعت افراد مسلح یکی از استادان دانشگاه به نام «نهورائی» را که یهودی بود، سر میز غذا ربودند. بعد از این واقعه، آزار و اذیت یک استاد خانم بهایی شروع شد و از آمدن او به دانشگاه
استاد خانم بهایی شروع شد و از آمدن او به دانشگاه جلوگیری کردند. سرپرست دانشگاه از واحدیان خواست که چند روزی به دانشگاه نرود تا وضعیت آرام شود. پس از چند روز غیبت، وقتی به دانشگاه برگشت با حکم بازنشستگی روبه‌رو شد. سرپرست دانشگاه به او گفت که می‌خواستند شما را بدون حقوق اخراج کنند، ولی من ترتیبی دادم تا بازنشسته شوید. مدتی بعد، روزی واحدیان و چند نفر از همکاران به یک رستوران می‌روند. فردی به نام «مجیدی» همراه این جمع بود. او در فرانسه درس خوانده و بعد از برگشتن به ایران، تقاضای کار در دانشگاه را داده بود.
به ایران، تقاضای کار در دانشگاه را داده بود. پیش از انقلاب، واحدیان که عضو هیئت گزینش بود این فرد را استخدام کرده بود. اما آن روز در رستوران، مجیدی شروع به توهین و مسخره کردن اعتقادات مذهبی واحدیان کرد. ابراهیم واحدیان به او گفت که این حرف‌ها را آدم‌های بی‌سواد می‌زنند و در اسلام بر آدم جاهل حرجی نیست، اما تو که درس خوانده هستی باید حداقل شعوری داشته باشی تا حرفی را بدون مطالعه نزنی. سپس کتابی را که فردی در فرانسه راجع به دین بهایی نوشته، به این فرد می‌دهد تا مطالعه کند. مجیدی یک کپی از کتاب می‌گیرد و اصل
تا مطالعه کند. مجیدی یک کپی از کتاب می‌گیرد و اصل آن را پس می‌دهد. مجیدی کپی را به مدیریت دانشگاه می‌دهد و ادعا می‌کند که واحدیان طبق این سند، در دانشگاه تبلیغ می‌کند. دانشگاه هم بدون توجه به دانش و تجربه واحدیان، او را طی حکمی به دلیل «عضویت در فرقه ضاله»، از خدمت دولتی منفصل می‌سازد. در آن زمان، اخراج افراد از مشاغل دولتی را پاکسازی می‌گفتند. حکم پاکسازی شامل بازنشسته‌ها هم می‌شد و در نتیجه، بازنشستگی ابراهیم واحدیان هم مشمول این قانون شد و از بین رفت. ایجاد مؤسسهٔ آموزش عالی بهائیان ایران. انقلاب فرهنگی
مؤسسهٔ آموزش عالی بهائیان ایران. انقلاب فرهنگی ایران، آغازگر محرومیت چهل ساله جوانان بهایی از تحصیلات عالی بود. جوانان بهایی حاضر نبودند تا در فرم ثبت نام کنکور در برابر گزینهٔ دین تقیه کنند و نام دین دیگری را به دروغ بنویسند. پس از چند سال جامعه بهایی ایران تصمیم گرفت تا به جای پذیرش و تسلیم در برابر محرومیت آن دانشجویان، راهی برای ادامه تحصیل جوانان بهایی پیدا کند. «مؤسسه آموزش عالی بهائیان ایران (BIHE)»، محصول فرایند مشورتی با استادان اخراجی بهایی از جمله ابراهیم واحدیان بود. این مؤسسه در ابتدا به شکل
ابراهیم واحدیان بود. این مؤسسه در ابتدا به شکل مکاتبه‌ای کار می‌کرد و کلاس‌هایش در خانه‌های بهائیان تشکیل می‌شد. واحدیان به دلیل نبودن فرد واجد شرایط، سال‌ها تدریس دروس مختلف را در این مؤسسه آموزشی به‌عهده داشت. او همچنین بیش از یک دهه در شورای عالی تصمیم‌گیری این مؤسسه فعالیت کرد. آثار علمی و دانشگاهی. اخراج از دانشگاه و تنگناهای اقتصادی، سبب شد ابراهیم واحدیان به انتخاب و ترجمه کتب مورد نیاز دانشگاهی روی بیاورد. از مهم‌ترین خدمات علمی او پس از اخراج از دانشگاه، انتخاب و ترجمه چندین کتاب ارزشمند و ماندگار
انتخاب و ترجمه چندین کتاب ارزشمند و ماندگار دانشگاهی بود. این کتب بیش از سه دهه است که از کتاب‌های اصلی رشته‌های مهندسی عمران، مکانیک، هوا و فضا، متالورژی و صنایع در دانشگاه‌های ایران هستند. این کتاب‌ها بعد از اخراج واحدیان غالباً ده‌ها بار تجدید چاپ شده‌اند. آخرین تجدید چاپ بعضی از آن‌ها سال ۱۳۹۹ است، بدون آن‌که اجازه و حق مترجم در نظر گرفته شود. واحدیان ابتدا به خاطر ترجمه کتاب‌های پرفروش «استاتیک»، «دینامیک» و «مقاومت مصالح» نوشته بی یر و جانسون، در جامعه علمی ایران شناخته شد. پس از مدتی، برای اولین بار
علمی ایران شناخته شد. پس از مدتی، برای اولین بار اقدام به ترجمه کتاب‌های «استاتیک» و «دینامیک» اثر مریام که از منابع درسی دانشگاه‌های معتبر غربی است، کرد. کتاب «ماشین‌های راه‌سازی و مواد برای ساخت راه»، اثر نانالی، یکی دیگر از کتب مهم دانشگاهی است که واحدیان ترجمه و نشر آن را چندین سال بعد از اخراج از دانشگاه، به‌عنوان آخرین اثر خود در سال ۱۳۸۳ انجام داد. کتاب «دینامیک» چند سال بعد از اخراج ابراهیم واحدیان به عنوان کتاب سال مهندسی در ایران برگزیده شد. دو سال بعد، کتاب دیگری از واحدیان به نام «راهنمای
دو سال بعد، کتاب دیگری از واحدیان به نام «راهنمای مقاومت مصالح» به‌عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی معرفی شد. زندگی و فعالیت علمی ابراهیم واحدیان در ۲۶ اسفند ۱۳۹۴ به پایان رسید.
افسانه شمشیر باستانی (به چینی: 古剑奇谭之流月昭明) یک فیلم فانتزی-ماجراجویی-اکشن چینی به کارگردانی رنی هارلین که بر اساس بازی ویدیویی Gu Jian Qi Tan 2 ساخته شده‌است. این فیلم در ۱ اکتبر ۲۰۱۸ در سراسر جهان منتشر شد. داستان. به دلیل یک اتفاق سرنوشت ساز، یو وویی خانه را ترک می‌کند. او با استاد محترم زی یی ملاقات می‌کند که هنرهای جادویی یان را به او آموزش می‌دهد و بدین ترتیب سفر تزکیه خود را آغاز می‌کند و … تولید. فیلمبرداری در دسامبر ۲۰۱۶ آغاز شد و در مارس ۲۰۱۷ به پایان رسید. بازخوردها. این فیلم در هفته طلایی سینمای
رسید. بازخوردها. این فیلم در هفته طلایی سینمای چین یک فاجعه باکس آفیس بود. این فیلم مورد تمسخر گسترده آنلاین قرار گرفت و علیرغم دستور دولت برای نمایش فیلم در سراسر کشور، تنها ۱٫۲۵ میلیون دلار درآمد داشت.
حتی اندازه‌گیری‌های استادیومتری را انجام دهند. تلسکوپ‌های یابنده معمولاً با نامی به شکل A×B عرضه می‌شوند که در آن A بزرگنمایی و B دیافراگم عدسی شیئی یابنده به میلی‌متر است. به عنوان مثال، یک یابنده ۶×۳۰ به معنای یک یابنده با ۳۰ میلی‌متر عدی شیئی و بزرگنمایی ۶× است. این علامت در همان قالبی است که اکثر دوربین‌های دوچشمی استفاده می‌کنند. یک یابنده ۶×۳۰ معمولاً حداقل اندازه مفید برای یک یابنده بزرگنمایی در تلسکوپ آماتوری در نظر گرفته می‌شود و یک یابنده ۸×۵۰ یا بزرگ‌تر برای هدف‌گیری دقیق‌تر ترجیح داده می‌شود.
تلسکوپ لکه‌یاب یک تلسکوپ پرقدرت و فشرده‌است که برای پایش دقیق اجسام دور بهینه‌سازی شده‌است. آنها به عنوان ابزارهای قابل حمل بهبودیافته نوری برای تفرج‌های مختلف در فضای بازمانند تماشای پرندگان، تماشای آسمان و دیگر فعالیت‌های طبیعت‌گرایانه، برای شکار و تیراندازی به هدف برای تأیید محل قرارگیری تیر از سوی تیرانداز، برای برد تاکتیکی و نظارت، و برای هر برنامه دیگری که نیاز به بزرگنمایی بالاتر نسبت به دوربین‌های دوچشمی معمولی (معمولاً ۲۰× تا ۶۰×) دارد، استفاده می‌شود. قدرت جمع‌آوری نور و وضوح یک محدوده نقطه‌یابی
قدرت جمع‌آوری نور و وضوح یک محدوده نقطه‌یابی با قطر عدسی شیئی تعیین می‌شود که معمولاً بین است. هرچه هدف بزرگ‌تر باشد، تلسکوپ بزرگ‌تر و گران‌تر نیاز است. مجموعه نوری دارای یک لنز شیئی کوچک شکستی، یک سیستم برآمدن تصویر داخلی و یک چشمی است که معمولاً قابل جابجایی است. سیستم برآمدن تصویر ممکن است از لنزهای رله، منشورهایی مانند پوررو یا منشورهای سقفی، یا سیستم کاتادیوپتری طرح اشمیت یا ماکزوتوف استفاده کند. دوربین‌های نقطه‌ای ممکن است طراحی ناهموار، رابط نصب برای اتصال به سه‌پایه، و دستگیره کنترل ارگونومی طراحی
اتصال به سه‌پایه، و دستگیره کنترل ارگونومی طراحی شده و قرار گرفته برای تنظیم فوکوس داشته باشند. برخی از میدان‌های نقطه‌ای نیز دارای شبکیه‌های داخلی برای فاصله‌یابی استیومتری هستند.
تاریخچه اَسوچیاتزیونه سپورتیوا رم با بنیان‌گذاری آن در ۷ ژوئن ۱۹۲۷ توسط ایتالو فوشی آغاز می‌شود که آغازگر ادغام سه باشگاه قدیمی‌تر قهرمانی فوتبال ایتالیا از شهر رم بود. رومن، آلبا آئوداس و فورتیتودو. ایتالو فوشی نماینده رومی حزب ملی فاشیست و دبیر فدراسیون فاشیست روم بود. هدف از ادغام این بود که شهر ابدی یک باشگاه قدرتمند برای رقابت با باشگاه‌های غالب آن زمان در شمال ایتالیا باشد. تنها باشگاه بزرگ رومی که در برابر ادغام مقاومت کرد، لاتزیو بود که قبلاً یک جامعه ورزشی معتبر بود. این باشگاه نخستین فصل‌های خود
ورزشی معتبر بود. این باشگاه نخستین فصل‌های خود را در ورزشگاه Motovelodromo Appio بازی می‌کرد و سپس در خیابان‌های طبقه کارگر تستاکیو مستقر شد، جایی که زمین تمام چوبی کامپو تستاکیو را ساخت و در نوامبر ۱۹۲۹ افتتاح شد. فصل اولیه‌ای که رم در آن اثری ماندگار در فوتبال ایتالیا ایجاد کرد، در سال‌های ۳۱–۱۹۳۰ بود، جایی که این باشگاه پس از قهرمانی یوونتوس به مقام نایب‌قهرمانی رسید. کاپیتان آتیلیو فرراریس، به همراه گویدو ماستی، فولویو برناردینی و رودولفو ولک، بازیکنان بسیار مهمی در این دوره بودند. نخستین قهرمانی و
بسیار مهمی در این دوره بودند. نخستین قهرمانی و سقوط. پس از رکود در فرم لیگ و خروج بازیکنان کلیدی، رم در نهایت تیم خود را بازسازی کرد و گلزنانی مانند انریکه گوایتا آرژانتینی را به آن اضافه کرد. تحت مدیریت لوئیجی باربیسینو، باشگاه رومی به طرز دردناکی به نخستین قهرمانی خود در فصل ۳۶–۱۹۳۵ نزدیک شد و تنها یک امتیاز کمتر از بولونیا قهرمان شد. رم پس از اینکه در اواخر دهه ۱۹۳۰ ناهماهنگ بود، به فرم بازگشت و پس از کسب نخستین "اسکودتو"، قهرمانی غیرمنتظره‌ای را در سال‌های ۴۲–۱۹۴۱ ثبت کرد. ۱۸ گلی که آمدئو آمادی، بازیکن
۴۲–۱۹۴۱ ثبت کرد. ۱۸ گلی که آمدئو آمادی، بازیکن محلی به ثمر رساند، برای تیم قهرمان رم تحت مربیگری آلفرد شفر ضروری بود. در آن زمان، ایتالیا درگیر جنگ جهانی دوم بود و رم بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ملی پی‌ان‌اف انجام می‌داد. در سال‌های پس از جنگ، رم نتوانست جایگاه لیگ خود را از اوایل دهه ۱۹۴۰ پس بگیرد. آنها در نیمه پایین سری آ برای پنج فصل پیاپی به پایان رسیدند و در نهایت به تنها سقوط خود به سری بی در پایان ۵۱–۱۹۵۰ رسیدند، حدود یک دهه پس از قهرمانی آنها. تحت مدیریت آینده تیم ملی ایتالیا، جوزپه ویانی،
تحت مدیریت آینده تیم ملی ایتالیا، جوزپه ویانی، ارتقاء فوری حاصل شد. پس از بازگشت به سری آ، رم با بازیکنانی مانند اجیستو پاندولفینی، دینو دا کوستا و هلگه برونه دانمارکی توانست خود را به عنوان یک باشگاه نیمه نخست تثبیت کند. بهترین نتیجه آنها در این دوره تحت مدیریت جسی کارور انگلیسی بود، زمانی که در سال‌های ۵۵–۱۹۵۴ آنها به عنوان نایب قهرمانی دست یافتند، پس از اودینزه که در اصل دوم بود به دلیل فساد سقوط کرد. اگرچه رم در دهه بعد نتوانست به جمع چهار تیم برتر راه پیدا کند، اما تا حدی به موفقیت در جام دست یافت.
پیدا کند، اما تا حدی به موفقیت در جام دست یافت. نخستین افتخار آنها در خارج از ایتالیا در سال‌های ۶۱–۱۹۶۰ ثبت شد، زمانی که رم با شکست ۴–۲ بیرمنگام سیتی در فینال جام بین شهرها را برد. چند سال بعد رم نخستین کوپا ایتالیا را در فصل ۶۴–۱۹۶۳ با شکست ۱–۰ تورینو به دست آورد. دومین کوپا ایتالیا آنها در سال‌های ۶۹–۱۹۶۸ زمانی که در یک سیستم لیگ کوچک به رقابت پرداختند، قهرمان شد. جاکومو لوسی در سال ۱۹۶۹ با ۴۵۰ بازی در تمامی مسابقات، رکورد حضور در رم را به نام خود ثبت کرد، رکوردی که تا ۳۸ سال باقی خواهد ماند. زمان
کرد، رکوردی که تا ۳۸ سال باقی خواهد ماند. زمان دارایی‌های آمیخته. رم در سال ۱۹۷۲ پس از ثبت پیروزی ۳–۱ مقابل بلکپول در جام انگلیس و ایتالیا توانست یک جام دیگر را به مجموعه خود اضافه کند. در بیشتر دهه ۱۹۷۰، حضور رم در نیمه نخست سری آ پراکنده بود. بهترین جایگاهی که این باشگاه توانست در این دهه به دست بیاورد، رتبه سوم در فصل ۷۵–۱۹۷۴ بود. بازیکنان قابل توجهی که در این دوره برای باشگاه ظاهر شدند عبارتند از هافبک‌های جانکارلو دی سیستی و فرانچسکو روکا. طلوع یک دوره جدید موفق در تاریخ فوتبال رم با یک پیروزی دیگر در
جدید موفق در تاریخ فوتبال رم با یک پیروزی دیگر در کوپا ایتالیا رقم خورد، آنها تورینو را در ضربات پنالتی شکست دادند و جام ۸۰–۱۹۷۹ را به دست آوردند. رم با نایب قهرمانی یوونتوس در فصل ۸۱–۱۹۸۰ به مقام‌هایی در لیگ رسید که از دهه ۱۹۴۰ به آن‌ها نرسیده بود. نیلز لیدهولم بازیکن سابق میلان در آن زمان با بازیکنان برجسته‌ای مانند برونو کونتی، آگوستینو دی بارتولومی، روبرتو پروتزو و پائولو روبرتو فالکائو سرمربی بود. "اسکودتوی" دوم مدت زیادی از رم دور نشد. در ۸۳–۱۹۸۲، باشگاه رومی برای نخستین بار پس از ۴۱ سال، در میان