payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای نسخه دوم کرد). او در سال ۱۹۲۲ به عضویت اولین مجلس سنای ایرلند منصوب شد و در سال ۱۹۲۵ برای دومین دوره مجدداً منصوب شد. در اوایل دوران تصدی او، بحثی در مورد طلاق مطرح شد و ییتس این موضوع را عمدتاً تقابلی بین اخلاق نوظهور کاتولیک رومی و اقلیت پروتستان می‌دانست. هنگامی که کلیسای کاتولیک روم با مخالفت آشکار از در نظر گرفتن موضع ضد خود، مخالفت کرد، روزنامه تایمز ایرلند پاسخ داد که اقدامی برای غیرقانونی کردن طلاق، پروتستان‌ها را از خود دور می‌کند و تقسیم ایرلند را «متبلور» می‌کند. در پاسخ، ییتس مجموعه‌ای از
را «متبلور» می‌کند. در پاسخ، ییتس مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها را ایراد کرد که به جاه‌طلبی‌های دولت و روحانیون «به‌طور چشمگیر» حمله کرد و تاکتیک‌های مبارزاتی آن‌ها را به تاکتیک‌های «اسپانیا قرون وسطی (اشاره به دوران تفتیش دینی در اسپانیا در قرونوسطی)» تشبیه کرد. از سوی دیگر، عشق زن و مرد و میل جسمانی جدایی ناپذیر مقدس است، این اعتقاد از طریق فلسفه کهن و ادبیات مدرن به ما رسیده‌است و به نظر ما هذیان آمیزترین کار است که دو نفر را متقاعد کنیم که از هر یک متنفرند. و اگر هیچ‌کدام نمی‌توانند دوباره ازدواج کنند، هیچ
و اگر هیچ‌کدام نمی‌توانند دوباره ازدواج کنند، هیچ راه حلی برای ما نیست که به آنها اجازه جدایی بدهیم." او دور شدن ایدئولوژیک از کثرت گرایی را شروع کرد به سمت تقابل مذهبی حرکت کرد. ادبیاتی که در این راه بکار می‌برد قوی تر شد. پدر یسوعی پیتر فینلی توسط ییتس به عنوان مردی با "بی ادبی هیولایی" توصیف شد و او ابراز تاسف کرد. "این یکی از افتخارات کلیسایی است که من در آن به دنیا آمدم که ما اسقف‌های خود را در بحث‌هایی که نیاز به قانون دارند در جای خود نشانده‌ایم. در دوران حضورش در سنا، ییتس به همکاران خود هشدار داد:
حضورش در سنا، ییتس به همکاران خود هشدار داد: «اگر نشان دهید که این کشور، ایرلند جنوبی، قرار است با ایده‌های کاتولیک رومی و تنها با ایده‌های کاتولیک اداره شود، هرگز شمال را نخواهید گرفت. در میان این ملت اختلاف می‌اندازید». او به طور به یاد ماندنی در مورد دیگر پروتستان‌های ایرلندی گفت: «ما آدم‌های کوچکی نیستیم». در سال ۱۹۲۴ او ریاست یک کمیته ضرب سکه را بر عهده داشت که مسئولیت انتخاب مجموعه ای از طرح‌ها برای اولین واحد پول ایالت آزاد ایرلند را بر عهده داشت. او با آگاهی از قدرت نمادین نهفته در تصویرسازی پول یک
با آگاهی از قدرت نمادین نهفته در تصویرسازی پول یک دولت جوان، به دنبال شکلی بود که «ظریف، رنگارنگ و کاملاً غیرسیاسی» باشد. هنگامی که مجلس در نهایت در مورد اثر هنری پرسی متکالف تصمیم گرفت، ییتس خوشحال شد، اگرچه او متأسف بود که سازش منجر به «از دست دادن تنش عضلانی» در تصاویر نهایی شده‌است. او در سال ۱۹۲۸ به دلیل بیماری از سنا بازنشسته شد. در اواخر عمرش - و به ویژه پس از سقوط وال استریت در سال ۱۹۲۹ و رکود بزرگ، که برخی را به این سؤال واداشت که آیا دموکراسی می‌تواند با مشکلات عمیق اقتصادی کنار بیاید یا خیر - به
با مشکلات عمیق اقتصادی کنار بیاید یا خیر - به نظر می‌رسد ییتس به همدردی‌های اشرافی خود بازگشت. در طول جنگ جهانی اول، او در مورد کارآمدی حکومت دموکراتیک بدبین شد و بازسازی سیاسی در اروپا از طریق حکومت توتالیتر را پیش‌بینی کرد. ارتباط بعدی او با پاوند او را به سمت بنیتو موسولینی کشاند، که او در موارد متعددی از او تحسین کرد. او سه «آهنگ راهپیمایی» – که هرگز استفاده نشد – برای پیرهن آبی‌های ژنرال ایرلندی ائوین اودوفی نوشت. او در سن ۶۹ سالگی توسط عمل استیناخ که در ۶ آوریل ۱۹۳۴ توسط نورمن هیر انجام شد، جوان شد.
در ۶ آوریل ۱۹۳۴ توسط نورمن هیر انجام شد، جوان شد. ییتس در پنج سال آخر زندگی‌اش نیروی تازه‌ای پیدا کرد که هم از شعر و هم از روابط صمیمی‌اش با زنان جوان‌تر مشهود بود. در طول این مدت، ییتس در تعدادی از روابط عاشقانه با شاعر و بازیگر مارگو رادوک و رمان‌نویس، روزنامه‌نگار و رادیکال جنسی اتل مانین درگیر شد. ییتس مانند زندگی قبلی خود، ماجراجویی‌های وابسته به عشق شهوانی را برای انرژی خلاق خود مفید یافت، و علیرغم سن و سال و بیماری، نویسنده ای پرکار باقی ماند. در نامه ای در سال ۱۹۳۵، ییتس خاطرنشان کرد: «من متوجه
نامه ای در سال ۱۹۳۵، ییتس خاطرنشان کرد: «من متوجه می‌شوم که ضعف فعلی من به دلیل بلوغ دوم عجیب و غریبی که عمل جراحی به من داده‌است، بدتر شده‌است. اگر من شعر بنویسم با هر کاری که انجام داده‌ام متفاوت خواهد بود.» در سال ۱۹۳۶، او سردبیری کتاب اشعار مدرن آکسفورد، ۱۸۹۲–۱۹۳۵ را بر عهده گرفت. از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ او به همراه شری پوروهیت سوامی هندی الاصل به جزیره مدیترانه غربی مایورکا سفر کرد و از آنجا هر دوی آنها اکثر کارها را در زمینه ترجمه اوپانیشادهای اصلی از سانسکریت به انگلیسی رایج انجام دادند. اثر حاصل، ده
به انگلیسی رایج انجام دادند. اثر حاصل، ده اوپانیشاد اصلی، در سال ۱۹۳۸ منتشر شد. او در هتل Idéal Beauséjour در Roquebrune-Cap-Martin، در نزدیکی شهر منتون، فرانسه، در ۲۸ ژانویه ۱۹۳۹ در سن ۷۳ سالگی درگذشت. او پس از تشییع جنازه محتاطانه و خصوصی در روکبرون به خاک سپرده شد. تلاش‌هایی در روکبرون انجام شده بود تا خانواده او را از انتقال اجساد به ایرلند به دلیل نامشخص بودن هویتشان منصرف کنند. جسد او قبلاً نبش قبر شده بود و به بث منتقل شده بود. ییتس و جورج اغلب دربارهٔ مرگ او صحبت کرده بودند و آرزوی صریح او این بود
مرگ او صحبت کرده بودند و آرزوی صریح او این بود که او را به سرعت در فرانسه با حداقل سر و صدا دفن کنند. به گفته جورج، "کلمات واقعی او این بود: "اگر من بمیرم، مرا در آنجا [در روکبرون] دفن کنید و بعد از یک سال که روزنامه‌ها مرا فراموش کردند، مرا در بیاورید و در اسلایگو به خاک بسپارید. سپتامبر ۱۹۴۸، جسد ییتس به حیاط کلیسای سنت کلمبا، درامکلیف، شهرستان اسلایگو، با ناوگان نیروی دریایی ایرلند LÉ Macha منتقل شد. مسئول این عملیات برای دولت ایرلند، شان مک براید، پسر مود گون مک براید، و سپس وزیر امور خارجه بود. سنگ
مود گون مک براید، و سپس وزیر امور خارجه بود. سنگ نوشته او برگرفته از آخرین سطرهای «زیر بن بلبن» یکی از آخرین شعرهای اوست. استانیسلاس اوسترروگ، سفیر فرانسه در بازگرداندن جسد ییتس به ایرلند در سال ۱۹۴۸ مشارکت داشت. در نامه ای به مدیر اروپایی وزارت امور خارجه در پاریس، "استروگ می‌گوید که چگونه پسر ییتس، مایکل، برای یافتن بقایای جسد شاعر درخواست کمک رسمی کرد. نه مایکل ییتس و نه شان مک براید، وزیر امور خارجه ایرلند که این مراسم را سازماندهی کرد، نمی‌خواستند از این موضوع مطلع شوند. اوستروگ خاطرنشان می‌کند که
این موضوع مطلع شوند. اوستروگ خاطرنشان می‌کند که جزئیات نحوه جمع‌آوری بقایای اجساد را مکرراً با احتیاط می‌گوید و می‌گوید که سفیر ایرلند در پاریس نباید مطلع شود. جسد ییتس در سال ۱۹۴۶ نبش قبر شد و بقایای آن به بث منتقل شد و با بقایای دیگر مخلوط شد. وزارت خارجه فرانسه به اوستروگ اجازه داد تا مخفیانه هزینه‌های بازگشت به کشور را از صندوق خود تامین کند. مقامات نگران این واقعیت بودند که بقایای شاعر محبوب در یک قبر عمومی انداخته شد و باعث شرمساری ایرلند و فرانسه شد. طبق نامه ای از اوستروگ به مافوق خود، "آقای
شد. طبق نامه ای از اوستروگ به مافوق خود، "آقای Rebouillat، (یک) پزشک قانونی در Roquebrune می‌تواند اسکلتی را بازسازی کند که تمام ویژگی‌های متوفی را ارائه می‌دهد. سبک. ییتس یکی از کلیدی‌ترین شاعران انگلیسی زبان قرن بیستم است. او شاعری نمادگرا بود که در طول زندگی حرفه‌ای خود از تصاویر کنایه‌ای و ساختارهای نمادین استفاده می‌کرد. او کلماتی را انتخاب کرد و آنها را جمع کرد تا علاوه بر معنای خاص، افکار انتزاعی را پیشنهاد کنند که ممکن است مهم‌تر و پرطنین تر به نظر برسند. استفاده او از نمادها معمولاً چیزی فیزیکی
برسند. استفاده او از نمادها معمولاً چیزی فیزیکی است که همزمان اشاره به چیزهای دیگری می‌تواند داشته باشد. بر خلاف نوگرایان که با شعر آزاد آزمایش کردند، ییتس در قالب‌های سنتی استاد بود. تأثیر مدرنیسم بر آثار او را می‌توان در کنار گذاشتن روزافزون شعر مرسوم‌تر آثار اولیه‌اش به نفع زبانی سخت‌گیرانه‌تر و رویکرد مستقیم‌تر به مضامین‌اش که به‌طور فزاینده‌ای ویژگی شعر و نمایشنامه‌های دورهٔ میانی او را مشخص می‌کند، مشاهده کرد. شامل آثاری از جمله در هفت جنگل، مسئولیت‌ها و کلاه سبز است. شعرها و نمایشنامه‌های بعدی او به
و کلاه سبز است. شعرها و نمایشنامه‌های بعدی او به شکل شخصی‌تر سروده شده‌اند و آثاری که در بیست سال آخر زندگی او نوشته شده‌است، شامل اشاراتی به پسر و دخترش، و نیز تأملات در تجربه پیر شدن است. او در شعر خود «فرار حیوانات سیرک» عناصر الهام بخش این آثار متاخر را شرح می‌دهد. در طول سال ۱۹۲۹، او برای آخرین بار در تور بیلی در نزدیکی گورت در شهرستان گالوی (جایی که ییتس خانه تابستانی خود را از سال ۱۹۱۹ داشت) اقامت کرد. بخش اعظم باقیمانده زندگی او در خارج از ایرلند سپری شد، اگرچه در سال ۱۹۳۲ خانه ریوردیل را در حومه
شد، اگرچه در سال ۱۹۳۲ خانه ریوردیل را در حومه دوبلین را اجاره کرد. در سال ۱۹۳۸ برای آخرین بار در ابی حضور یافت تا اولین نمایشنامه خود برزخ را ببیند. زندگینامه او در همان سال منتشر شد. پیشگفتار ترجمه انگلیسی گیتانجالی (پیشنهاد آهنگ) اثر رابیندرانات تاگور (که تاگور برای آن جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد) توسط ییتس در سال ۱۹۱۳ نوشته شد. در حالی که شعرهای اولیه ییتس به شدت بر اسطوره و فولکلور ایرلندی تکیه داشت، آثار بعدی او با مسائل معاصر بیشتری درگیر شد و سبک او دستخوش دگرگونی چشمگیری شد. آثار او را می‌توان
او دستخوش دگرگونی چشمگیری شد. آثار او را می‌توان به سه دوره کلی تقسیم کرد. اشعار اولیه لحن بسیار ماقبل رافائلی، خودآگاهانه آراسته، و گاه به گفته منتقدان بی‌همدل، داشتند. ییتس نوشتن اشعار حماسی مانند جزیره مجسمه‌ها و سرگردانی‌های اویسین را شروع کرد. دیگر اشعار اولیه او غزلیاتی با مضامین عاشقانه یا موضوعات عرفانی و باطنی است. دوره میانی ییتس شاهد بود که او شخصیت پیش از رافائلی را در آثار اولیه‌اش رها کرد و تلاش کرد تا خود را به یک کنایه‌پرداز اجتماعی به سبک لندور تبدیل کند. منتقدان کار میانی او را در
سبک لندور تبدیل کند. منتقدان کار میانی او را در ریتم‌هایش انعطاف‌پذیر و عضلانی و گاه به شدت مدرنیستی توصیف می‌کنند، در حالی که دیگران شعرها را عقیم و از نظر قدرت تخیل ضعیف می‌دانند. کارهای بعدی ییتس الهامات تخیلی جدیدی در سیستم عرفانی یافت که او تحت تأثیر معنویت گرایی شروع به کار برای خود کرده بود. از بسیاری جهات، این شعر بازگشتی است به بینش آثار قبلی او. تقابل بین مرد شمشیر دنیادار و انسان با اندیشه معنوی خدا، موضوع سرگردانی اویسین، در گفتگوی بین خود و روح بازتولید شده‌است. برخی از منتقدان معتقدند که ییتس
بازتولید شده‌است. برخی از منتقدان معتقدند که ییتس همان کاری را در انتقال از شعر قرن نوزده به مدرنیسم قرن بیست انجام داد که پابلو پیکاسو در زمینه نقاشی انجام داده‌است. دیگران این سؤال را مطرح می‌کنند که آیا ییتس متأخر با مدرنیسم ازرا پاوند و تی اس الیوت اشتراکات زیادی دارد یا خیر. مدرنیست‌ها شعر معروف «آمدن ثانویه» را به عنوان سرودی برای افول تمدن اروپایی می‌خوانند، اما این شعر همچنین بیانگر نظریه‌های عرفانی آخرالزمانی ییتس است و در دهه ۱۸۹۰ شکل گرفته‌است. مهم‌ترین مجموعه شعر او با کلاه سبز (۱۹۱۰) و
مهم‌ترین مجموعه شعر او با کلاه سبز (۱۹۱۰) و مسئولیت‌ها (۱۹۱۴) آغاز شد. در تصویرسازی، شعر ییتس با افزایش سن، قدرتمندتر شد. برج (۱۹۲۸)، پلکان پیچ در پیچ (۱۹۳۳)، و شعرهای جدید (۱۹۳۸) حاوی برخی از قوی‌ترین تصاویر در شعر قرن بیستم بودند. تمایلات عرفانی ییتس، که از هندوئیسم، اعتقادات تئوسوفی و غیبت آگاه بود، بسیاری از پایه‌های شعر متأخر او را فراهم کرد، که برخی از منتقدان آن را فاقد اعتبار فکری دانسته‌اند. متافیزیک آثار متاخر ییتس را باید در ارتباط با سیستم مبانی باطنی او در چشم‌انداز (۱۹۲۵) خواند. میراث. ییتس
باطنی او در چشم‌انداز (۱۹۲۵) خواند. میراث. ییتس در شهر اسلایگو توسط مجسمه ای که در سال ۱۹۸۹ توسط روآن گیلسپی مجسمه‌سازی شد، گرامی داشته می‌شود. در پنجاهمین سالگرد مرگ شاعر، این مجسمه در خارج از بانک اولستر برپا شد. ییتس هنگام دریافت جایزه نوبل خود در استکهلم به شباهت‌های کاخ سلطنتی آن شهر و بانک اولستر اشاره کرده بود. در آن سوی رودخانه ساختمان یادبود ییتس قرار دارد که انجمن اسلایگو را در خود جای داده‌است. شکل ایستاده: لبه چاقو اثر هنری مور در باغ یادبود W. B. Yeats در سنت استفان گرین در دوبلین نمایش داده
B. Yeats در سنت استفان گرین در دوبلین نمایش داده شده‌است. اثر کرال مارکوس پاوس آهنگساز، کودک دزدیده شده (۲۰۰۹) بر اساس شعر ییتس ساخته شده‌است. استفان ادینز منتقد، آن را به عنوان "غنایی و جادویی وحشی، و به زیبایی [به تصویر کشیدن] رمز و راز جذاب، خطر و مالیخولیاً ییتس توصیف کرد. جولیا استیلمن-لاسانسکی آهنگساز آرژانتینی کانتاتا شماره ۴ خود را بر اساس متنی از ییتس ساخته‌است. یک پلاک آبی متعلق به ییتس در خانه بالسکادن در جاده بالسکادن در هاوت وجود دارد، خانه ویلایی او از ۱۸۸۰–۱۸۸۳. در سال ۱۹۵۷ شورای شهرستان
ویلایی او از ۱۸۸۰–۱۸۸۳. در سال ۱۹۵۷ شورای شهرستان لندن پلاکی را در محل اقامت سابق وی در خیابان فیتزروی ۲۳، پریمروز هیل، لندن برپا کرد.
کیندر بوینو () ("Kinder" به زبان آلمانی به معنای «کودکان» است، "bueno" به معنای «خوب» در اسپانیایی است) یک شکلات تخته‌ای و شیرینی ویفری است که توسط کارخانه شیرینی‌سازی ایتالیایی فریرو ساخته شده‌است. کیندر بوینو که بخشی از خط برند شکلات کیندر است، ویفری پرشده از خامه فندقی پوشیده شده از شکلات شیری و شکلات تلخ است. کیندر بوینو در سال ۱۹۹۰ راه اندازی شد و در ۶۰ کشور در دسترس است. در بسته‌های دو، سه، شش و جعبه‌های دوازده تایی فروخته می‌شود. تولید. کیندر بوینو در کارخانه‌های فرانسه و ورشو لهستان ساخته می‌شود. از
کارخانه‌های فرانسه و ورشو لهستان ساخته می‌شود. از سال ۲۰۲۲، یک مرکز تولید جدید برای بازار آمریکای شمالی در بلومینگتون، ایلینوی در حال ساخت است.
واحد پردازش تصویر یک رده‌ی نوظهور ریزپردازنده‌ست. واحد پردازش تصویر یک نوع شتاب‌دهنده‌ی هوش مصنوعی بخصوص است که برای سرعت بخشیدن به وظایف بینایی ماشین طراحی شده. بررسی اجمالی. برای اجرای الگوریتم‌های بینایی ماشین مانند CNN (شبکه‌های عصبی پیچشی)، SIFT ( تبدیل ویژگی مقیاس نابسته) و موارد مشابه واحدهای پردازش بینایی از واحدهای پردازش ویدیو (که برای رمزگذاری و رمزگشایی ویدیو اختصاص یافته اند) بسیار مناسب‌ترند. واحدهای پردازش بینایی ممکن است از ربطال‌ها برای گرفتن داده از دوربین‌ها‌(با دور زدن بافرهای خاموش
گرفتن داده از دوربین‌ها‌(با دور زدن بافرهای خاموش تراشه) استفاده کنند، و تاکید بیشتری بر جریان داده‌ی‌ روی تراشه‌ای بین تعداد زیادی از واحدهای اجرایی موازی با حافظه دفتر یادداشت دارند، مانند یک DSP چند هسته‌ای. اما، مانند واحدهای پردازش ویدئو، ممکن است بر روی محاسبات دقت پایین نقطه ثابت برای پردازش تصویر تمرکز داشته باشند. در مقایسه با پردازنده‌های گرافیکی. واحدهای پردازش بینایی از GPU‌ها متمایز هستند. GPU‌ها حاوی سخت افزار تخصیص یافته برای شطرنجی سازی و نگاشت بافت (برای گرافیک های سه بعدی) هستند و معماری
بافت (برای گرافیک های سه بعدی) هستند و معماری حافظه آنها برای دستکاری تصاویر بیت مپ در حافظه خارج از تراشه (خواندن بافت ها، و تغییر فریم‌بافرها با الگوهای دسترسی تصادفی) بهینه شده است. واحد‌های پردازش تصویر برای اندازه‌ی میزان عملکرد به توان مصرفی بهینه شده‌اند، در حالی که GPU‌ها عمدتاً بر عملکرد مطلق تمرکز دارند. بازار هدف این واحد پردازنده رباتیک، اینترنت اشیا، رده‌های جدید دوربین‌های دیجیتال برای واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، دوربین‌های هوشمند، و ادغام شتاب بینایی ماشین در گوشی‌های هوشمند و سایر
ادغام شتاب بینایی ماشین در گوشی‌های هوشمند و سایر دستگاه‌های تلفن همراه هستند. پردازنده های مشابه. از برخی از پردازنده ها به عنوان واحد پردازش تصویر یاد نمی‌شود، اما به همان اندازه برای وظایف بینایی ماشین مناسب هستند. این‌ها می‌توانند دسته گسترده‌تری از "شتاب دهنده های هوش مصنوعی" را تشکیل دهند (که واحد پردازش تصویر نیز ممکن است به آن تعلق داشته باشد)، اما از سال 2016 هیچ اتفاق نظری در مورد نام وجود ندارد:
کیندر هپی هیپو ()، یک بیسکویت/ آبنبات است؛ که توسط شرکت ایتالیایی شکلات و شیرینی سازی کیندر متعلق به فریرو تولید می‌شود. طعم. این آبنبات از یک بیسکویت ویفری به شکل اسب آبی تشکیل شده‌است. داخل بیسکویت توخالی ترد، دو طعم یخ‌چینه وجود دارد: طعم شیر و خامه فندقی با طعم اصلی و طعم خامه شیر و خامه شکلاتی با طعم کاکائو (شبیه کیندر بوینو). دسترسی. کیندر هپی هیپو را می‌توان در بخش‌هایی از ایالات متحده (عمدتا در شمال شرقی)، کانادا، اسلواکی، هنگ کنگ، ژاپن، ایتالیا، اسرائیل، بریتانیا، آلمان، ایرلند، پرتغال، اسپانیا،
بریتانیا، آلمان، ایرلند، پرتغال، اسپانیا، سوئیس، بلغارستان، یونان، اسلوونی، کرواسی، جمهوری چک، لهستان، پورتوریکو، مجارستان، امارات متحده عربی، بحرین، رومانی، قبرس، آفریقای جنوبی، مراکش، قطر، تونس، الجزایر، شیلی، مالت، نیوزیلند، دانمارک، نروژ، برزیل، لتونی و اخیراً فرانسه خریداری کرد.
این مقاله ترجمه شده می باشد. NonStop مجموعه ای از رایانه های سرور است که در سال 1976 توسط شرکت Tandem Computers با شروع خط تولید NonStop به بازار عرضه شد که به دنبال آن Hewlett-Packard خط تولید یکپارچه NonStop را توسعه داد. از زمانی که در سال 2015 شرکت Hewlett-Packard تقسیم شد خط تولید NonStop توسط عرضه می شود . از آنجایی که سیستم‌های NonStop مبتنی بر یک پشته سخت‌افزار/نرم‌افزار یکپارچه هستند، Hewlett Packard Enterprise همچنین سیستم عامل NonStop OS را برای آنها توسعه داد. سیستم های NonStop تا حدی خود ترمیم
توسعه داد. سیستم های NonStop تا حدی خود ترمیم هستند. برای پوشاندن نقاط ضعف ، آنها تقریباً به تمامی اجزای اضافی مجهز شده اند. هنگامی که یک جزء اصلی از کار می افتد، سیستم به طور خودکار به نسخه پشتیبان باز می گردد. این سیستم‌ها اغلب توسط بانک ها،بورس ها ، برنامه‌های پرداخت، شرکت‌های خرده‌فروشی، خدمات انرژی و آب و برق، سازمان‌های مراقبت‌های بهداشتی، تولیدکنندگان، ارائه‌دهندگان مخابراتی، حمل‌ونقل و سایر شرکت‌هایی که به زمان زیادی نیاز دارند، استفاده می‌شوند. تاریخ. در اصل این خط تولید که در سال 1976 توسط شرکت
در اصل این خط تولید که در سال 1976 توسط شرکت Tandem Computers معرفی شد.،سپس خط تولید توسطCompaq (از 1997), شرکت Hewlett-Packard (از سال 2003) و در نهایت Hewlett Packard Enterprise (از سال 2015) تصاحب شد. در سال 2005، خط تولید تمامی سرورهای هیولت پاکارد (HP) "NonStop i" (یا TNS/E) مبتنی بر ریزپردازنده‌های اینتل معرفی شد. در سال 2014، اولین سیستم های "NonStop X" (یا TNS/X) که بر روی تراشه اینتل کار می کردند معرفی شدند. فروش سیستم های مبتنی بر Itanium در جولای 2020 به پایان رسید. برنامه های NonStop اولیه باید
2020 به پایان رسید. برنامه های NonStop اولیه باید به طور خاص برای تاب آوری خطا کدگذاری می شدند. این الزام در سال 1983 با معرفی تسهیلات نظارت بر تراکنش (TMF)، همراه با نرم افزار مدیریت تراکنش و برنامه های کاربردی SCOBOL (یا نرم افزار مدیریت تراکنش NonStop Tuxedo) که جنبه های مختلف از تحمل خطا را در سطح سیستم مدیریت می کند، حذف شد. نرم افزار. سیستم عامل Non Stop یک سیستم عامل مبتنی بر پیام است که برای تحمل خطا طراحی شده است. این سیستم عامل با جفت های پردازش کار می کند و تضمین می کند که پردازش های پشتیبان بر
می کند و تضمین می کند که پردازش های پشتیبان بر روی CPU های اضافی در صورت خرابی فرآیند یا CPU کنترل می‌شوند. یکپارچگی داده ها در طول آن فرآیند هایی کنترل حفظ می شود. هیچ تراکنش یا داده ای از بین نمی رود یا خراب نمی شود. این سیستم عامل به طور کلی دارای نام تجاری NonStop OS است و شامل لایه ی محافظی است که یک جزء سطح پایین سیستم عامل است و به اصطلاح شخصیت OSS نامیده می شود که در بالای این لایه اجرا می شود و رابطی شبیه به یونیکس را برای استفاده ی سایر اجزای سیستم عامل پیاده سازی می کند. این سیستم عامل و
سیستم عامل پیاده سازی می کند. این سیستم عامل و اپلیکیشن هر دو برای پشتیبانی از سخت افزار تحمل خطا طراحی شده اند. این سیستم عامل به طور مستمر بر وضعیت همه اجزا نظارت می کند و در صورت لزوم برای حفظ عملیات، کنترل را تغییر می دهد. همچنین ویژگی‌هایی در نرم‌افزار طراحی شده است که به برنامه‌ها اجازه می‌دهد به‌عنوان برنامه‌های همواره در دسترس نوشته شوند. این امر با استفاده از یک جفت فرآیند انجام می شود که در آن یک فرآیند تمام پردازش های اولیه را انجام می دهد و دیگری به عنوان یک پشتیبان عمل می کند و هر زمان که
دیگری به عنوان یک پشتیبان عمل می کند و هر زمان که پردازش اولیه به نقطه بحرانی در پردازش می رسد بروز رسانی داده ها را دریافت می کند. در صورت توقف اولیه، پشتیبان‌گیری وارد عمل می‌شود تا با استفاده از تراکنش فعلی، اجرا را از سر بگیرد. این سیستم ها از سیستم های مدیریت پایگاه داده رابطه ای مانند و پایگاه های داده سلسله مراتبی مانند پشتیبانی می کنند. سخت افزار. رایانه‌های HPE Integrity NonStop خطی از رایانه‌های سرور مبتنی بر پیام و تحمل‌پذیر خطا هستند که بر اساس پلت‌فرم پردازنده Intel Xeon , و برای پردازش
اساس پلت‌فرم پردازنده Intel Xeon , و برای پردازش تراکنش‌ها بهینه شده‌اند. میانگین سطوح در دسترس بودن 99.999 درصد مشاهده شده است. سیستم های NonStop دارای معماری پردازش شدیدا موازی (MPP) هستند و مقیاس پذیری خطی را ارائه می دهند. هر CPU نسخه مخصوص به خود را از سیستم عامل اجرا می کند و سیستم ها را می توان تا بیش از 4000 CPU گسترش داد. این یک معماری بدون اشتراک است - یک آرایش "بی اشتراک" که به عنوان چند پردازشی با همراهی آزادانه نیز شناخته می شود، و با اضافه شدن پردازنده های بیشتر هیچ "کاهش بازدهی ای" رخ نمی
پردازنده های بیشتر هیچ "کاهش بازدهی ای" رخ نمی دهد ( قانون Amdahl را ببینید). با توجه به پشته سخت‌افزار/نرم‌افزار یکپارچه و یک تصویر سیستم واحد حتی برای بزرگترین پیکربندی‌ها، نیازهای مدیریت سیستم برای سیستم‌های NonStop نسبتاً کم است. در بیشتر استقرارها فقط یک سرور تولیدی وجود دارد، نه یک مزرعه سرور پیچیده. اکثر مشتریان همچنین یک سرور پشتیبان به صورت ریموت برای بازیابی از حادثه دارند. محصولات استانداردی برای همگام نگه داشتن داده های تولید و سرور پشتیبان وجود دارد، به عنوان مثال، Remote Database Facility HPE
دارد، به عنوان مثال، Remote Database Facility HPE (RDF)، ، از این رو در شرایط فاجعه‌ای که سرور تولیدی غیرفعال یا از بین می‌رود، کنترل سریع و کم یا بدون از دست دادن داده وجود دارد. HP همچنین یک خط سرور انبار داده , هوش تجاری و HP Neoview را بر اساس خط NonStop توسعه داد. که به عنوان یک سرور پایگاه داده عمل می کرد و سیستم عامل NonStop و NonStop SQL را ارائه می کرد، اما فاقد عملکرد پردازش تراکنش های سیستم های NonStop اصلی بود. این خط از 24 ژانویه 2011 کنار گذاشته شد و دیگر به بازار عرضه نشد.
کیندر جوی ()، (که قبلاً در ایتالیا و بحرین با نام کیندر مرندرو () شناخته می‌شد)، آبنباتی است؛ که توسط شرکت قنادی ایتالیایی فریرو به عنوان بخشی از محصولات برند کیندر ساخته می‌شود. این محصول، دارای بسته‌بندی تخم‌مرغی شکل است؛ که به دو قسمت تقسیم می‌شود. نیمی از آن حاوی لایه‌هایی از کاکائو و خامه شیر است و نیمی دیگر حاوی یک اسباب‌بازی و یک قاشق در بالای لفاف است. کیندر جوی برای اولین بار در سال ۲۰۰۱ در ایتالیا راه اندازی شد وتا سال ۲۰۱۸ در ۱۷۰ کشور دنیا فروخته شده‌است. بررسی اجمالی. کیندر جوی یک برند در خط
شده‌است. بررسی اجمالی. کیندر جوی یک برند در خط تولید شکلات کیندر است که توسط فریرو به فروش می‌رسد. دارای یک بسته پلاستیکی تخم‌مرغی شکل با زبانه برای باز کردن آن به دو نیمه می‌باشد. یک‌نیمه مهر و موم شده حاوی لایه‌هایی از کاکائو و خامه‌های طعم‌دار شیر است که روی آن دو کره ویفر کاکائویی قرار داده شده‌است تا با یک قاشق میل شود. نیمه دیگر شامل یک اسباب بازی است. تا سال ۲۰۱۵، کیندر جوی در لهستان، هند، آفریقای جنوبی، اکوادور، کامرون، و چین تولید شده‌است. مواد اصلی آن شامل شکر، روغن گیاهی (نخل و آفتابگردان)، شیر
آن شامل شکر، روغن گیاهی (نخل و آفتابگردان)، شیر و گندم است.
یک پردازنده‌ی رسانه، که معمولا به عنوان پردازنده‌ی عکس / فیلم استفاده می‌شود، یک سامانه‌ی روی یک تراشه بر اساس ریزپردازنده‌‌ها است که برای ارتباط با جریان داده‌ی دیجیتال در زمان واقعی (به عنوان مثال بازیابی تصویر) طراحی شده است. این دستگاهها همچنین میتوانند به عنوان کلاسی از پردازشگر سیگنال دیجیتال (DSP) در نظر گرفته شوند. علیرغم واحد پردازش گرافیکی (GPU)، که برای صفحه نمایش کامپیوتر استفاده میشوند، هدف پردازشگرهای رسانه تلویزین‌های دیجیتال و گیرنده‌های دیجیتال تلویزیون است. کلاس‌های پخش رسانه‌ی دیجیتال
تلویزیون است. کلاس‌های پخش رسانه‌ی دیجیتال شامل موارد زیر می‌باشد: - ویدیوی فشرده نشده. - فیلم دیجیتال فشرده شده؛ به عنوان مثال: MPEG-1, MPEG-2, MPEG-4 - محتوای صوتی دیجیتال؛ به عنوان مثال: مدولاسیون کد پالس, AAC چنین سامانه‌های روی تراشه‌ای (SOC) از موارد زیر تشکیل شده‌اند: - یک ریزپردازنده که برای ارتباط با انواع داده‌های مدیا و رسانه بهینه شده باشد. - یک رابط حافظه‌ای - رابط پخش کردن رسانه - واحدهای کاربردی تخصصی برای کمک به ارتباط با رسانه‌ی دیجیتال مختلف کدک. ریزپردازنده ممکن است چنین بهینه‌سازی‌هایی
کدک. ریزپردازنده ممکن است چنین بهینه‌سازی‌هایی داشته باشد: - پردازنده‌ی برداری یا واحدهای کاربردی یک دستور و چند داده (SIMD) برای ارتباط بهینه و بی‌نقص با انواع داده‌های مدیا و رسانه - قابلیت‌های شبیه به پردازشگرهای سیگنال دیجیتال پیش از پردازشگرهای رسانه، این رسانه‌های پخش انواع داده‌ها با استفاده از مدارهای مجتمع با کاربرد خاص پردازش میشدند؛ که نمیتوانستند در این رشته به‌روزرسانی شوند. زمانی که استانداردها تغییر کردند؛ این یکی از بدی‌های بزرگ رسانه بود. باتوجه به اینکه پردازشگرهای رسانه توسط دستگاههای
باتوجه به اینکه پردازشگرهای رسانه توسط دستگاههای نرم‌افزاری برنامه‌نویسی شده‌اند؛ پردازش انجام شده روی آنها میتواند با نرم‌افزارهایی که تازه پخش می‌شوند به‌روزرسانی شود. برای گیرنده‌های دیجیتال تلویزیون، این قابلیت حتی میتواند باعث ارتقاء در رشته با استفاده از دانلود کردن نرم‌افزارهای جدید از طریق کابل یا شبکه‌های ماهواره‌ای شود. کمپانی‌های پیشگام در ایده‌ی پردازشگر‌های رسانه‌ای - که اصطلاح بازاریابی رسانه‌ی پردازشگر را ایجاد کردند- شامل موارد زیر می‌باشند: - کمپانی پردازشگر رسانه‌ی MediaUnity - این کمپانی
- کمپانی پردازشگر رسانه‌ی MediaUnity - این کمپانی در ۱۹۹۶ پیش از معرفی شدن لغو شد. - کمپانی آی‌بی‌ام - در سال ۱۹۹۵ در انجمن ریز‌پردازنده توصیف شد؛ برای ارسال برنامه‌ریزی شده بود اما در میانه‌ی ۱۹۹۷ پیش از معرفی لغو شد. - کمپانی نیمه هادی استوا - پردازشگرهای آنها در تلویزیون‌های هیتاچی استفاده می‌شوند و توسط PixelWorks به وجود آمده‌اند. - کمپانی تحقیقات کروماتیک؛ محصولات آنها در کارت گرافیک‌های کامپیوترهای شخصی در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۹۰ استفاده میشد. این کمپانی توسط ای‌تی‌آی به وجود آمده بود. - پردازشگر
کمپانی توسط ای‌تی‌آی به وجود آمده بود. - پردازشگر رسانه‌ای فیلیپس - محصولات این کمپانی در لوازم الکترونیکی فیلیپس، دل، سونی و ... استفاده میشوند. در سال ۲۰۰۶ این بخش از فیلیپس جدا شد و با عنوان ان‌ایکس‌پی به کار خود ادامه داد. لوازم الکترونیکی مصرفی کمپانی‌ها با طراحی پردازنده‌های رسانه‌ای خود و ورود آنها به محصولات ویدیوییشان موفق شدند بر این بازار مسلط شوند. کمپانی‌های بزرگی از جمله فیلیپس، سامسونگ، پاناسونیک، فوجیتسو و میتسوبیشی دارای دستگاه‌های پردازشگر رسانه‌ی خانگی خودشان هستند. امروزه نسل‌های جدیدتر
رسانه‌ی خانگی خودشان هستند. امروزه نسل‌های جدیدتر چنین دستگاه‌هایی از حالات متنوع چندپردازشی - مانند واحد پردازش مرکزی یا پردازشگر سیگنال دیجیتال برای کنار آمدن با افزایش نیازهای محاسباتی جهت استفاده از سیگنالهای تلویزیون وضوح بالا استفاده میکنند.