payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آتش‌بس ۱۹۴۹ بین دولت‌هایی که در قلمرو سابق فلسطین حضور داشتند، قانونی است، چه این تغییرات جزئی برای امنیت مشترک باشد یا اصلاحات گسترده‌تر، مانند به رسمیت شناختن حاکمیت اسرائیل بر تمام اورشلیم. مسئله اینکه آیا اسرائیل باید نیروها و جمعیت خود را به سمت خطوط سبز بازگرداند یا خیر، همچنان موضوع بحث‌برانگیزی در مذاکرات پیرامون درگیری اسرائیل و فلسطین است. اجماعی جهانی در مجمع عمومی سازمان ملل وجود دارد که اسرائیل باید به طرف خود از خط سبز بازگردد. این دیدگاه در قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز مورد
قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز مورد تأکید قرار گرفته است. این قطعنامه به عنوان پایه‌ای برای تفسیر حقوق بین‌الملل در مورد سرزمین‌های فلسطینی شناخته شده است، اگرچه اسرائیل با آن مخالفت کرده است. فلسطینی‌ها در رسم خط سبز دخیل نبودند و قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت را رد کردند، زیرا این قطعنامه خواستار تشکیل دولت مستقل فلسطینی نبود و آن‌ها را تنها به عنوان پناهنده معرفی کرده بود. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، بخش‌های زیادی از سازمان آزادی‌بخش فلسطین (PLO) خط سبز قبل از ژوئن ۱۹۶۷ را به‌عنوان مبنایی برای تشکیل دولت
از ژوئن ۱۹۶۷ را به‌عنوان مبنایی برای تشکیل دولت فلسطینی پذیرفتند. حتی برخی از عناصر حماس نیز در سال ۲۰۰۸ به پیشنهاد دو کشور بر اساس خطوط سبز پیش از ۱۹۶۷ اشاره کردند.
سیف‌الله خان اردلان (۱۲۸۰ – ۱۳۵۶ شمسی) ملقب به مظفرالسلطنه دوم آخرین حاکم اردلان از سلسله حاکمان و امرای خاندان اردلان و سلطانی اردلان در ولایت کردستان و فرماندار سقز در زمان پهلوی بود. او در اثنای جنگ جهانی دوم و اشغال بخش‌هایی از ایران توسط روس‌ها، حاکم منطقه سقز بود که با تهدیدات متعدد داخلی و خارجی مقابله نمود. زندگی. سیف‌الله خان اردلان فرزند سیف‌الدین‌خان اردلان از امرای اردلان در دوران محمدعلی شاه قاجار و نوه مجید¬خان اردلان از امرای دوران ناصرالدین شاه قاجار بود. او آخرین حاکم و فرماندار خاندان
شاه قاجار بود. او آخرین حاکم و فرماندار خاندان اردلان بود که در سال ۱۲۸۰ در شهر سقز به دنیا آمد و در سن جوانی و پس از اعدام پدرش در مراغه توسط عثمانی‌ها در اثنای جنگ جهانی اول و به دلیل محبوبیت پدرش با استقبال مردم و معتمدین سقز حاکم و فرماندار این شهر شد. او از امرای قدرتمند خاندان اردلان بود که منطقه سقز را در بحبوبه جنگهای جهانی و منطقه ای در شرایطی امن اداره کرد و مردم منطقه را به کمک نیروهای دولت مرکزی ایران از تجاوزات دول متخاصم بالاخص روس‌ها و همچنین شورشیان منطقه مانند محمد رشید¬خان محفوظ نگهداشت.
شورشیان منطقه مانند محمد رشید¬خان محفوظ نگهداشت. حکام اردلان کردستان. خاندان اردلان بخش بزرگی از مناطق کردنشین خاورمیانه را تحت سلطه خود داشته و این مناطق توسط آنها اداره می‌شد. در مورد تبار و شجره این خاندان و شروع دوره فرمانروایی آنها، روایات مختلفی وجود دارد. بر اساس برخی روایات آنها به احمد بن مروان رسیده و بعضی دیگر شخص اول این خاندان را خسرو نام آسیابان دانسته که به دستیاری ابومسلم، در زمان سفّاح بر کردستان مستولی شد یا از نسل اردشیر بابکان دانسته‌اند. آنها را از اعقاب صلاح الدین ایوبی نیز شمرده‌اند.
آنها را از اعقاب صلاح الدین ایوبی نیز شمرده‌اند. بعضی مورخان پایه‌گذار این خاندان را خسرو از نوادگان شاه منصور آخرین پادشاه مروانی دانسته که از دیاربکر به میان طایفه گوران در شهرزور آمده و در سال ۵۶۴ قمری حکومتی در شهرزور و پلنگان تشکیل داده‌است. مردم او را «بابا اردلان» خطاب می‌کردند که معانی متفاوتی چون پدر روحانی، پیر، زاهد و عابد از آن مستفاد می‌شود و در میان طوایف کرد جایگاه قابل احترامی داشته‌است. بابا اردلان نه تنها رهبری معنوی طوایف خود را برعهده داشت بلکه از نظر سیاسی هم آنان را هدایت می‌نمود و به
بلکه از نظر سیاسی هم آنان را هدایت می‌نمود و به زهد و تقوی معروف بود. آغاز فرمانروایی آنها را اواسط قرن ششم هجری می‌دانند که بابا اردلان با احداث قلاع مستحکمی در ناحیه شهرزور حکومت کرد. بعد از بابا اردلان، اولاد وی قدرت بیشتری پیدا کردند و به تدریج به مناطق تحت سیطره خود افزودند. در قرن نهم هجری، دولت عثمانی قسمت‌هایی از قلمرو اردلان‌ها را تصرف کرد. این امر سبب کشمکش‌ها و برخوردهایی بین آنها گردید. سابقه دشمنی اردلان‌ها با عثمانی سبب شد تا با ظهور صفویه، این والیان جانب آنها را بگیرند و مراتب اطاعت و
این والیان جانب آنها را بگیرند و مراتب اطاعت و وفاداری خود را به دولت ایران اعلام نماید. اما دیری نپایید که با سیاست سرکوب شاه اسماعیل صفوی همزمان با شروع اختلافات بین ایران و عثمانی و دستگیری امرای قبایل کرد، امرای اردلان به عثمانی‌ها گرایش پیدا نموده و این زمینه‌ساز شکست ایران در جنگ چالدران شد. امرای سلطانی اردلان. سلطانی اردلان، خاندان حکمران سقز در دوران صفوی و قاجار، یکی از شاخه‌های همان خاندان اردلان است. البته خانواده حکام سقز به شاخه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند که هر کدام دارای پیشوندهایی در اسم
تقسیم می‌شوند که هر کدام دارای پیشوندهایی در اسم فامیل اردلان هستندکه شامل خانواده‌های سلطانی اردلان، علایی اردلان سلیمی اردلان، امیری اردلان و اردلان سقزی می‌باشند ولی نسب همه آنها مشترک می‌باشد. از این خاندان ابتدا محمدسلطان اردلان به حکومت سقز رسید که نام این خانواده برگرفته از نام اوست. پس از او پسرش محمدعلی¬خان حاکم سقز شد و سپس مجیدخان، پسر محمدعلی¬خان. در جنگ جهانی اول سیف الدین خان اردلان (مظفرالسلطنه اول) پسر مجیدخان حاکم سقز بود که به دست عثمانی‌ها کشته شد. پسر او سیف‌الله خان اردلان (مظفرالسلطنه
کشته شد. پسر او سیف‌الله خان اردلان (مظفرالسلطنه دوم) از سال ۱۳۳۵ قمری به بعد حکومت این شهر را در دست داشت. اسدالله خان اسعدالملک و پسر او عبدالحسین خان از اعضای دیگر این خانواده بودند که در اواخر دوره قاجار، اولی در ترشیز و دیگری در خواف حکومت کردند. شورش و تهاجم. پس از عزل رضا شاه پهلوی پسرش محمدرضا پهلوی به جای او زمام امور را در دست گرفت که این امر مصادف بود با جنگ جهانی دوم و قیام مجدد عشایر در مناطق مختلف کشور. منطقه سقز در معرض یورش محمد رشیدخان از شورشیان اهل عراق که به ایران آمده بود، قرار گرفت.
شورشیان اهل عراق که به ایران آمده بود، قرار گرفت. محمد رشیدخان در زمان رضا شاه نیز چند بار سر به طغیان و شورش برداشت و چون از موقعیت مرزی مناسبی برخوردار بود کمتر بدام می‌افتاد بدین علت که محل آقامت او در آخرین نقطه مرزی ایران و عراق بود و هر آن می‌توانست به یکی از قلمرو این دو کشور برود. در سال ۱۳۰۳ شمسی بهنگام زعامت رضا شاه نیروهای دولتی در بانه از محمد رشید خان شکست خوردند ولی در تماس با امیر لشکر عبدالله طهماسبی اظهار نزدیکی و آشتی نمود تا اینکه در سال ۱۳۰۸ عده ای از مردم علیه او به رضا خان شکایت کردند
عده ای از مردم علیه او به رضا خان شکایت کردند و از سوی رضا شاه سرهنگ محمود امین به فرماندهی تعدادی نظامی مأمور دفع او شد که این افسر موفق شد وی را از خاک ایران بیرون کند و بعد از آن دولت ایران از طریق دیپلماتیک تقاضای استرداد او را از عراق نمود لاکن محمد رشیدخان برای گریز از تسلیم کردن تقاضای ترک تابعیت ایران را کرده و به تابعیت کشور عراق درآمده بود. در سال ۱۳۲۰ شمسی محمد رشید خان به ملک شخصی خود در آبادی داروخان عراق بازگشته بود و چون خبر تسلیم و تخلیه پادگانهای سقز و بانه را شنید با یاری تعدادی از
پادگانهای سقز و بانه را شنید با یاری تعدادی از بیگزادگان بانه ای این شهر را مورد حمله قرار داد و موقعیت خود را در بانه محکم نمود. سپس پیغامی برای علی آقا جوانمردی رئیس ایل گورک فرستاد و از وی خواست شهر سقز را تسخیر نماید که قیام این عشایر با هیچ دفاعی روبرو نشد و شهر سقز بتصرف محمد رشید خان درآمد. قوای دولتی در دیواندره مورد استقبال مرحوم علی خان حبیبی رئیس عشایر تیلکوه قرار گرفت و ارتش ایران توانست با یاری و مساعدت روسا و خان‌ها تیلکوه شهر سقز را به آسانی از قوای محمد رشید خان پس بگیرد و قوای بانه ای به
از قوای محمد رشید خان پس بگیرد و قوای بانه ای به روستای میرده عقب‌نشینی کردند. اما آنها دوباره تجدید قوا کرده و دوباره سقز را تصرف نمودند. در اوآخر دیماه سال ۱۳۲۰ سیف‌الله خان اردلان مظفرالسلطنه دوم با عشایر تیلکوه تماس گرفته و با یاری آنان و عشایر فیض الله بیگی به همراه سرگرد جلال زاگرس که از افسران سقزی بود شهر سقز را از تصرف محمد رشیدخان خارج کرد و او را ناچار به عقب‌نشینی به شهر بانه کردند. اما محمد رشیدخان از این شکست عصبانی بود باز هم به جمع‌آوری نیرو و تجهیز قوا پرداخته و در ۲۰ بهمن ۱۳۲۰ مجدداً به
و تجهیز قوا پرداخته و در ۲۰ بهمن ۱۳۲۰ مجدداً به شهر سقز حمله کرد. با استفاده از تاریکی شب آخرین سنگر نیروهای دولتی و افسران ارتش را که در منزل حاج محمد رشید شریفی واقع در محله میان قلعه بود تسخیر کرده و عده زیادی از آنان را به اسارت خود درآوردند سپس سیف‌الله خان اردلان دستگیر و محمد امین خان با علی خان حبیبی رئیس ایل تیلکوه دست به یقه شده و او را بجرم اینکه قبلاً سوگند وفاداری به محمد رشیدخان را یاد نموده و بعد به قوای دولتی پیوسته با وارد کردن ضربات خنجر بقتل رسانید سپس اردوی محمد رشیدخان به غارت و تاراج
رسانید سپس اردوی محمد رشیدخان به غارت و تاراج اموال و اثاث مردم شهر پرداختند. در بهار سال ۱۳۲۱ قوای ارتش ایران بفرماندهی سرهنگ ارفع برای سرکوبی عشایر ازسنندج عازم سقز شد و ستاد خود را در روستای صاحب دایر کرد و در کوه بلند حاجی تاوه توپ و خمپاره و مهمات زیادی برای دفاع و حمله مستقر کرد که قوای جسور عشایر سرمست از پیروزی خود به‌آبادی صاحب حمله کردند اما در نزدیکی آنجا و در آبادی کمنتو شکست خورده و ناچار بسوی بانه عقب‌نشینی کردند اما با رسیدن به بانه باز هم نفسی تازه کرده و با عزم راسخ به ستاد فرماندهی ارتش
تازه کرده و با عزم راسخ به ستاد فرماندهی ارتش در صاحب حمله‌ور شد. در این حمله از سوی سرهنگ ارفع هیئتی مرکب از علی آقا امیر اسعد و محمد آقای عباسی و چند نفر دیگر را مأمور مذاکره کرد تا محمد رشیدخان دست از تعدی و تجاوز بردارد اما محمد رشیدخان این مذاکره را ضعف اردوی دولتی قلمداد کرد و با رد هر گونه مذاکره دستور داد نیروهای وی به کوه حاجیه تاوه یورش برده و توپ و خمپاره و مهمات آنجا را تصرف نمایند. این کوه در کنار آبادی کاکه سیاب واقع و بر آبادی صاحب و جاده آدنیان مشرف است و فتح آن از سوی عشایر موجب حیرت
آدنیان مشرف است و فتح آن از سوی عشایر موجب حیرت فراوان است. در این یورش مهاجمان توانستند این قله را فتح کرده و توپ سنگین ارتش را از بالای کوه به عمق دره پرتاب کنند. فرمانده ارتش یعنی سرهنگ ارفع که می‌دید نیروی عمده عشایر در جبهه حاجیه تاوه مشغول نبرد هستند از سوی دیگر به باقیمانده حمله‌ور شد و با وجود فتح حاجیه تاوه قوای محمد رشیدخان این بار هم شکست خورده و عقب‌نشینی کردند. در این جنگهای خونین و خانمان برانداز قریه خانقاه در نزدیکی صاحب جایگاه امنی بود برای مجروحان و اسرا و نجات یافتگان زیرا مرحوم شیخ جلال
مجروحان و اسرا و نجات یافتگان زیرا مرحوم شیخ جلال الدین نقشبندی با استفاده از قدرت روحانی خود قادر بود سربازان و افسران و افراد ارتشی را از هر گونه آسیب حفظ و بهرگونه بود توانست جان صدها تن را نجات داده و از مهلکه برهاند. در طول جنگ سقز جمعی از روستاهای عشایر هوادار محمد رشیدخان در این خانقاه با تیمسار ارفع ملآقات کرده و زمینه صلحی را بین ارتش ایران و محمد رشیدخان برقرار کردند که به عقد قرارداد گلولان بین محمد رشیدخان و حاجی بایزید آقای ایلخانی زاده از سوی دولت انجامید. بموجب قرارداد گلولان ناحیه میرده تا
دولت انجامید. بموجب قرارداد گلولان ناحیه میرده تا بانه تحت تصرف محمد رشیدخان باقیمانده و بقیه نواحی به نیروی دولتی واگذار شد به این ترتیب قوای ارتش وارد سقز شد و محمد رشیدخان در بانه رسماً حکومت را در دست گرفت. پس از استقرار ارتش، سیف‌الله خان اردلان بفرمانداری سقز منصوب شد و ارتش نیز با تجهیز خود و گسترش پادگان نظامی و اعزام افسران زبده و کاردان توانست کنترل منطقه را در دست. در سال ۱۳۲۴ شمسی و پس از سقوط جمهوری مهاباد، محمد رشیدخان که درجه ژنرالی این جمهوری را داشت و آینده را پیش‌بینی کرده بود به عراق
را داشت و آینده را پیش‌بینی کرده بود به عراق گریخت. جنگ جهانی دوم. پس از آغاز جنگ جهانی دوم در ۹ شهریور ۱۳۱۸ (۱ سپتامبر ۱۹۳۹)، ایران بی‌طرفی خود را اعلام کرد اما پس از آغاز تهاجم آلمان به شوروی به دلیل گستردگی مرز ایران با اتحاد جماهیر شوروی، این بی‌طرفی ناپایدار بود. نیروهای متفقین به بهانهٔ حضور کارشناسان آلمانی در ایران این کشور را اشغال کردند. سیف‌الله خان در جریان جنگ دوم جهانی از سوی متفقین به دلیل تبعیت او از سیاست بی‌طرفی دولت مرکزی ایران، دستگیر و مدت دو سال به‌همراه دیگر رجال ایران در اردوگاه
و مدت دو سال به‌همراه دیگر رجال ایران در اردوگاه تبعیدیان اراک تحت نظر نیروهای متفقین بود. انتخابات نخست‌وزیری مصدق. در سال ۱۳۳۲ زمانی که سیف‌الله خان اردلان آخرین حاکم از خانواده حکومتی اردلان‌ها در کردستان فرماندار سقز بود رفراندوم مشهور زمان محمد مصدق پیش آمد که بدستور سیف‌الله خان عموم مردم سقز بنفع مصدق و علیه شاه رای دادند و مشهور بود در تمام شهر سقز فقط یکنفر کارگشای دادگاه به نام محمد قاسم انوری توتونچی بنفع شاه رای داد که او هم هوای وکالت مجلس را داشت. به این سبب پس از کودتای ۲۵ مرداد و ۲۸ مرداد
داشت. به این سبب پس از کودتای ۲۵ مرداد و ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ شمسی و سقوط کابینه مصدق سیف‌الله خان اردلان از حکومت سقز عزل و بانفصال دائم محکوم و تا آخر عمر خانه نشین شد. سفربه اسرائیل. سیف‌الله خان آخر عمر جهت معالجه بیماری خود سفری داشت به اسرائیل که از جانب یهودیان سقزی مقیم اسرائیل از وی استقبال شایانی شد و سپس به زیارت بیت الله و سفر حج شتافت و سرانجام در سال ۱۳۵۶ شمسی در شهرستان سقز درگذشت و در آرمگاه خانوادگی در گنبد سلطانیه سقز بخاک سپرده شد.
&lt;templatestyles src="Hlist/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; ایران در اولین دوره رقابتهای بازی‌های پارا آسیایی در سال ۲۰۱۰ شرکت کرد و از آن زمان تاکنون ورزشکارانی را برای شرکت در هر دوره بازیهای پارا آسیایی اعزام کرده‌است.
پائولینا رایت دیویس (به انگلیسی:Paulina Wright Davis) یک حقوقدان آمریکایی مخالفت با بردگی، و خواستار تحقق حق رأی زنان بود. او یکی از بنیانگذاران انجمن حق رأی زنان نیو انگلند بود. زندگی. دیویس در سال ۱۸۱۳ در بلومفیلد،نیویورک بدنیا آمد. خانواده او در سال ۱۸۱۷ به نزدیکی مرز کانادا و آبشارهای نیاگارا کوچ کردند. بعد از مرگ مادر و پدرش، پائولینا به کلیسا پروتستان پیوست و تلاش کرد که راهبه شود ولی کلیسا در آن زمان به زنان مجرد چنین اجازه‌ای نمیداد. در سال ۱۸۳۳ با فرانسیس رایت تاجری مرفه از یوتیکا، نیویورک ازدواج
فرانسیس رایت تاجری مرفه از یوتیکا، نیویورک ازدواج کرد. آنها ارزش‌های اخلاقی مشابه داشتند و هردو در اعتراض به موضع‌گیری کلیسا نسبت به برده‌داری از کلیسا استعفا دادند و به انجمن ضد برده‌داری مرکز نیویورک پیوستند. در سال ۱۸۳۵ این زوج در یوتیکا، نیویورک انجمن ضد برده‌داری داری خود را راه‌اندازی کردند و با سوزان آنتونی، الیزابت کدی استانتون و ارنستین رز ارتباط برقرار کردند. فرانسیس رایت در سال ۱۸۴۵ درگذشت، این زوج فرزندی نداشتند. دیویس یکی از بنیانگذاران انجمن حق رأی زنان نیو انگلند در سال ۱۸۶۸ بود. هنگامی که
حق رأی زنان نیو انگلند در سال ۱۸۶۸ بود. هنگامی که این گروه از هم پاشید او و سوزان آنتونی در انجمن ملی حق رأی زنان در ۱۵ می ۱۸۶۹ شرکت کردند. مرگ. دیویس هفده روز پس از تولد شصت و سه سالگی خود در ۲۴ اوت ۱۸۷۶ در پراویدنس، رود آیلند درگذشت. دیویس در سال ۲۰۰۲ به تالار ملی مشاهیر زن راه‌یافت.
باستا یا (به اسپانیایی: ¡Basta Ya!) یک سازمان مردمی اسپانیایی بود که افراد با مواضع مختلف سیاسی را علیه تروریسم و خشونت، به ویژه در مقابل اتا، و علیه پیشنهاد یک اساسنامه جدید خودمختاری که توسط دولت رئیس‌جمهور خوان خوزه ایبارتسه منتشر شد، متحد می‌کرد. فعالیت‌های اصلی آنها تظاهرات و اعتراض بود. "باستا یا" جنبش مدنی متشکل از افراد با ایدئولوژی‌های مختلف بود و از هر شهروندی که مایل به ایفای نقش فعال به شرط رعایت سه اصل اساسی آنها بود استقبال می‌کرد: دفاع در برابر تروریسم از هر نوع، صرف نظر از منشأ یا شدت، حمایت
تروریسم از هر نوع، صرف نظر از منشأ یا شدت، حمایت از همه قربانیان تروریسم یا خشونت سیاسی و دفاع از حاکمیت قانون، قانون اساسی اسپانیا و مقابله با اساسنامه خودمختاری کشور باسک.
لیندا اجیوفور (متولد لیندا ایهوما اجیوفور؛ ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۶) یک هنرپیشه و مدل نیجریه ای از ایالت ابیا است که برای بازی در نقش بیمپه آدکویا در سریال تلویزیونی "Tinsel" از M-Net شناخته می‌شود. او برای بازی در فیلم "ملاقات" (۲۰۱۲) نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن در نهمین جوایز آکادمی فیلم آفریقا شد. اجیوفور که اهل ایسویکوواتو است در لاگوس نیجریه به دنیا آمد. او دومین فرزند از پنج فرزند است. او در دانشگاه پورت هارکورت جامعه‌شناسی خوانده‌است. او در ۴ نوامبر ۲۰۱۸ نامزدی خود را با بازیگر "تینسل" ابراهیم سلیمان اعلام
خود را با بازیگر "تینسل" ابراهیم سلیمان اعلام کرد و چهار روز بعد با او ازدواج کرد. آنها یک فرزند پسر دارند.
دانشگاه گولیس (GU) یک دانشگاه خصوصی در هارگیسا، پایتخت سومالی لند است. این دانشگاه مؤسسه تحقیقاتی دانشگاه گولیس (GURI) را تأسیس کرده است. GURI ارائه تحقیقات را در تمام دانشکده‌ها و بخش‌های دانشگاه گولیس ترویج می‌کند. همچنین پروژه‌های تحقیقاتی را با سایر سازمان‌ها از جمله موسسات آموزش عالی، سازمان‌های غیردولتی، سازمان‌های حرفه ای و سازمان‌های بین‌المللی ترویج و هماهنگ می‌کند.
دانشگاه شاهزاده سونگکلا (PSU) () اولین دانشگاه در جنوب تایلند است که در سال تأسیس شد. نام دانشگاه توسط پادشاه بومیبول آدولیادج به افتخار شاهزاده ماهیدول آدولیادج، شاهزاده سونگکلا، پدر پادشاه اعطا شد. این دانشگاه از چهار پردیس و یک منطقه خدمات آموزشی تشکیل شده‌است. در سال ۱۹۶۸، اولین پردیس دائمی در پاتانی تأسیس شد. پردیس در هات یای در سال ۱۹۷۱ افتتاح شد و اکنون پردیس اصلی است و بیش از ۵۰ درصد از دانشجویان دانشگاه در آن حضور دارند. پردیس‌های دیگر در پوکت (۱۹۷۷) و سورات ثانی (۱۹۹۰) تأسیس شدند. علاوه بر این،
و سورات ثانی (۱۹۹۰) تأسیس شدند. علاوه بر این، منطقه خدمات آموزشی ترانگ در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد و بعداً در سال ۱۹۹۹ به عنوان پردیس PSU توسعه یافت. در سال ۲۰۰۷، دانشگاه ۲۹۵ برنامه آموزشی را به ۳۴۰۰۰ دانشجوی خود ارائه می‌دهد که شامل ۱۸ برنامه بین‌المللی و سه برنامه زبان خارجی می‌شود.
زنان سفیدپوش () یک جنبش مخالف در کوبا است که در سال ۲۰۰۳ توسط همسران و سایر زنان بستگان مخالفان زندانی و کسانی که توسط دولت ناپدید شده بودند، تأسیس شد. این زنان با پوشیدن لباس‌های سفید در هر یکشنبه با نیایش‌سرایی و سپس در خیابان‌ها، به زندانی کردن‌ها اعتراض می‌کنند. رنگ سفید به عنوان نماد صلح انتخاب شده است. این جنبش در سال ۲۰۰۵، جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه را از پارلمان اروپا دریافت کرد.
حیات وحش ساحل عاج متشکل از گیاگان و زیاگان این کشور واقع در غرب آفریقا است. زیاگان. رشد جمعیت و جنگ‌های داخلی، همراه با جنگل‌زدایی، شکار برای گوشت و دیگر عوامل منجر به کاهش گوناگونی در میان حیوانات ساحل عاج شده‌اند؛ تا حدی که بسیاری اکنون محدود به مناطق محافظت‌شده هستند. در میان ۱۳۵ گونه پستاندار ثبت‌شده در پارک ملی کوموئه ۱۱ گونه پریمات شامل بابون زیتونی، میمون سبز، میمون مونا، شست‌بریده‌های سیاه‌وسفید و شامپانزه غربی وجود دارند. مجموعی از ۱۷ گونه گوشتخوار در آنجا مشاهده شده‌اند اما یوزپلنگ، سگ وحشی
در آنجا مشاهده شده‌اند اما یوزپلنگ، سگ وحشی آفریقایی و شیر دیگر به نظر نمی‌رسد حضور داشته باشند. ۲۱ گونه از جفت‌سم‌سانان از جمله اسب آبی، خوک بیشه، گاومیش آفریقایی، کوب، غزالک پهلوسرخ، کل آب‌دوست، شاخ‌بلند ابرش و آهوی رنگ‌پریده در آنجا وجود دارند. پستانداران ثبت‌شده در پارک ملی تای شامل اسب آبی کوتوله و ۱۱ گونه میمون و همچنین فیل جنگلی آفریقایی، گاومیش، پولک‌پوست، پلنگ، شامپانزه و گورخر هستند. گیاگان. تا سال ۲۰۱۶، ۳۶۶۰ گونه از آوندداران در ساحل عاج ثبت شده بودند. کولاب اِبری غالباً پوشیده از مانگرو و گیاه
بودند. کولاب اِبری غالباً پوشیده از مانگرو و گیاه علفی شامل گیاهان آبزی ریشه‌دار و شناور است. با فاصله گرفتن از سواحل، مرداب‌های وسیع با گیاهان علفی بزرگ‌تر و درختان کوچک دیده می‌شوند.
خورخه پاسکوال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم برای ویارئال بی بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
پائو پریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست هافبک برای باشگاه بارسلونا در لا لیگا بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا و زیر ۱۷ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
بارتلومیژ پاولوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است که در پست مهاجم یا وینگر چپ برای ویدزف ووچ بازی می کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال لهستان و زیر ۲۱ سال لهستان بازی کرده‌است.
ایستگاه متروی شهدای کن یکی از ایستگاه‌های خط ۶ متروی تهران است که در تقاطع بزرگراه شهید آبشناسان و بلوار کوهسار قرار دارد که در ۲۶ اسفند سال ۱۴۰۲ به بهره‌برداری رسید.
اوتورینو فلابورئا (؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۴۰) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
سیمونه فونتکیو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آلبا برلین اشاره کرد.
گرگور فوچکا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اسلوونیایی‌تبار اهل ایتالیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ویرتوس رم، باشگاه بسکتبال بارسلونا، و المپیا میلان اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
جاشوا کورنل سلبی (زاده ۲۷ مارس ۱۹۹۱) بسکتبالیست حرفه‌ای اهل آمریکا است. در ۲۸ آگوست ۲۰۲۱، او با پینو ژوایگزدس پاسوالیس از لیگ بسکتبال لیتوانی قرارداد امضا کرد.
انتخابات ریاست‌جمهوری مصر در دسامبر ۲۰۲۳ پس از گمانه‌زنی‌ها مبنی بر اینکه ممکن است انتخابات زودتر از زمان انتظار برگزار شود، طبق اعلام سازمان ملی انتخابات، در مصر برگزار شد. ثبت‌نام نامزدها از ۵ تا ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳ انجام و انتخابات از ۱۰ تا ۱۲ دسامبر در مصر برگزار شد. شهروندان خارج از کشور از ۱ تا ۳ دسامبر رای دادند. عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور کنونی که پس از کودتای ۲۰۱۳ به قدرت رسید واجد شرایط انتخاب مجدد است زیرا با اصلاح قانون اساسی در سال ۲۰۱۹، دوره ریاست جمهوری از ۴ سال به ۶ سال افزایش پیدا کرد و به او
جمهوری از ۴ سال به ۶ سال افزایش پیدا کرد و به او اجازه داده شد تا سال ۲۰۳۰ در قدرت باشد. حکومت سیسی به عنوان استبدادی توصیف می‌شود. نظام انتخاباتی. رئیس‌جمهور مصر با نظام انتخاباتی دومرحله‌ای برای یک دوره شش ساله انتخاب می‌شود که یک بار قابل تمدید است. یک شخص برای نامزد شدن باید تأیید ۲۰ عضو مجلس نمایندگان تا ۲۵۰۰۰ امضا مردمی را به دست آورد.
ساندرو گامبا (؛ زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۳۲) بازیکن و مربی بسکتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیا میلان اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
گویدو کارلو گاتی (؛ ۲۹ آوریل ۱۹۳۸ – ۳ سپتامبر ۲۰۲۴) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه بسکتبال پالاسانسترو وارزه اشاره کرد. در سوم سپتامبر ۲۰۲۴، گویدو کارلو گاتی در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
جووانی گاوانین (؛ ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۶ – ۳ مارس ۲۰۱۳) بازیکن و مربی بسکتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پالاسانسترو وارزه اشاره کرد.
آگوستو جومو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیا میلان اشاره کرد.
جورجو جومو (؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۴۹) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیا میلان اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
تولیای جوان‌تر شخصیتی نیمه افسانه‌ای در تاریخ روم است که در نوشته‌های تیتوس لیویوس و سیسرون و دیونوسیوس هالیکارناسی بدو اشاراتی شده‌است. او همسر لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، آخرین ملکهٔ پادشاهی روم و دختر کوچکتر سرویوس تولیوس ــ ششمین شاه روم ــ بود. وی به‌همراه همسرش نقشهٔ براندازی و حتی قتل پدرش را ریخت تا همسرش به پادشاهی برسد. اعمالش او را بدل به شخصیتی منفور و شر در فرهنگ رومی کرد. خانواده و ازدواج. او دختر جوان‌تر سرویوس تولیوس، ششمین شاه روم، بود. موافق آداب و رسوم رومی، هر دو دخترِ سرویوس تولیوس
موافق آداب و رسوم رومی، هر دو دخترِ سرویوس تولیوس «تولیا» نامیده شدند که شکل مؤنث «تولیوس»، نام خانوادگی پدرشان، است.برای فرق گذاشتن بین آن دو، بزرگ‌تری را تولیای بزرگ‌تر و کوچک‌تری را تولیای جوان‌تر نامیدند. سرویوس تولیوس این دو دخترش را به لوکیوس تارکوئینیوس متکبر و آرونس تارکوئینیوس تزویج کرد که هر دو پسران شاه پیشین، تارکوئینیوس پریسکوس، بودند. تیتوس لیویوس در کتاب "از پیدایش روم" می‌گوید که قصد سرویوس از این کار این بود که نگذارد همان کینه‌ای که در پسران آنکوس مارکیوس برضد پریسکوس پدید آمده بود، در
آنکوس مارکیوس برضد پریسکوس پدید آمده بود، در پسران پریسکوس برضد خودش پدید بیاید، زیرا او پادشاهی را از آن دو پسرِ پریسکوس دریغ کرده بود. تولیای بزرگ‌تر، که آرام بود، با لوکیوس، که تندمزاج و جاه‌طلب بود، ازدواج کرد و تولیای جوان‌تر، که تندمزاج بود، با آرونس، که ساکت و آرام بود. با این‌حال، تشابه مزاج سبب شد دو مزاج تندرو، لوکیوس و تولیای جوان‌تر، با یکدیگر رفت‌وآمد و گفتگوهای مخفیانه داشته باشند و جذب یکدیگر شوند، چنان‌که تولیا از عشق خود به او گفت و او را به‌خاطر جاه‌طلبی‌اش ستود و از بی‌عرضگی همسر خودش،
به‌خاطر جاه‌طلبی‌اش ستود و از بی‌عرضگی همسر خودش، آرونس، شکوه کرد. پس این دو، طبق نقشه‌ای که با هم ریختند، همسران خود را کشتند و با هم ازدواج کردند. براندازی سرویوس و کشتنش. تولیا پس از ازدواج با لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، هر روز او را به غصب تاج‌وتخت پدرش سرویوس برمی‌انگیخت. او نمی‌توانست به خود بقبولاند که چطور تاناکوئیل، زنی از نژاد اتروسکی و غیررومی، توانسته بود چنان قدرتی اعمال کند که نخست شوهرش تارکوئینیوس پریسکوس و سپس دامادش سرویوس را به پادشاهی روم برساند. او به شوهر جدیدش یادآوری می‌کرد که
روم برساند. او به شوهر جدیدش یادآوری می‌کرد که پدربزرگش دماراتوس اهل کورینت چنان زرنگ بود که از کورینت (در یونان) به تارکوئینیئی (در ایتالیا) آمد، و پدرش تارکوئینیوس پریسکوس نیز از تارکوئینیئی به روم درآمد و با جاه‌طلبی به پادشاهی رسید، اما خودش (=تارکوئینیوس متکبر) عرضه ندارد تاج‌وتخت پدرش را از دست پدرزنش سرویوس پس‌بگیرد. با این تحریکات، تولیا توانست شوهرش تارکوئینیوس متکبر را به تلاش برای غصب تاج‌وتخت برانگیزد. پس تارکوئینیوس متکبر در نخستین گام روی به سناتورهایی آورد که سال‌ها قبل پدرش پریسکوس آنان را
آورد که سال‌ها قبل پدرش پریسکوس آنان را به سناتوری برگزیده بود، و حق بزرگی که پدرش به گردنشان دارد را بهشان یادآوری کرد و ایشان را انعام و صلت بخشید و از پدرزنش سرویوس بدگویی کرد. پس چون پشتیبانی شمار کثیری از ایشان را کسب کرد، با گروهی از مزدوران مسلحش بر ساختمان سنا یورش آورد و بر تخت شاه نشست و خویشتن را شاه نامید. پس چون سرویوس به او اعتراض کرد، میان طرفداران آن دو جنگی درگرفت که در آن تارکوئینیوس متکبرْ سرویوسِ پیر را از کمر گرفته به پایین پله‌ها پرت کرد. وقتی سرویوسِ زخمی، که محافظانش فرار کرده
پرت کرد. وقتی سرویوسِ زخمی، که محافظانش فرار کرده بودند، داشت تنهایی به کاخش می‌رفت، شماری از مزدوران تارکوئینیوس تعقیبش کرده او را کشتند؛ تیتوس لیویوس احتمال می‌دهد که اینکار به توصیهٔ دخترش تولیای جوان‌تر انجام شده باشد. سپس تولیا بر ارابه نشست و به فروم (میدان مرکزی روم) درآمد و شوهرش را از ساختمان سنا فراخواند و نخستین کسی شد که او را «شاه» نامید. شوهرش او را فرمود به خانه بازگردد و از آن آشوب دور شود. در مسیر بازگشت به خانه، تولیا با جسد پدرش سرویوس روبرو شد. پس به ارابه‌ران دستور داد ارابه را از روی