payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌تواند مشکلات جدی را برای پرندگان ایجاد کند، زیرا می‌تواند توانایی پرواز آنها را آشفته سازد. گونه‌های مختلف راهبردهای متفاوتی را برای مقابله با این موضوع ایجاد کرده‌اند، از پرریزی همه پرهای پرواز خود به یکباره (و در نتیجه بی‌پرواز شدن برای مدتی به نسبت کوتاه) تا گسترش پرریزی در یک دوره چندساله. شاهپرهای بال. شاهپرهای بال Remiges (از لاتین "Oarsman") در عقب بال قرار دارد. رباط‌ها "قلم پر" بلند را محکم به استخوان‌های بال می‌چسبانند و یک نوار پهن و قوی از بافت زردپی به نام "postpatagium" برای نگه داشتن و
بافت زردپی به نام "postpatagium" برای نگه داشتن و حمایت شاهپرهای بال در جای خود کمک می‌کند. شاهپرهای بال مربوط روی پرندگان منفرد بین دو بال متقارن هستند و تا اندازه زیادی از نظر اندازه و شکل با هم هماهنگی دارند (به جز در جهش یا آسیب)، البته نه لزوماً در الگو. بستگی به موقعیتی که در امتداد بال دارند، نام‌های مختلفی به آنها داده می‌شود. شاهپرهای دمی. شاهپرهای دم Rectrices (مفرد rectrix) از کلمه لاتین «سکاندار» به پرنده کمک می‌کند تا در هنگام پرواز ترمز و هدایت کند. این پرها در یک ردیف افقی در حاشیه عقبی دم
کند. این پرها در یک ردیف افقی در حاشیه عقبی دم آناتومیک قرار دارند. تنها جفت مرکزی (از طریق رباط‌ها) به استخوان‌های دم وصل می‌شوند. شاهپرهای دمی باقی‌مانده در دمچه، ساختارهای پیچیده چربی و ماهیچه‌ای که آن استخوان‌ها را دربر گرفته‌اند، تعبیه شده‌اند. شاهپرهای دمی همیشه جفت هستند، اکثریت قریب به اتفاق گونه‌ها دارای شش جفت شاهپر دمی هستند. آنها درکشیم‌های و برخی بی‌تیغه‌های وجود ندارند و در پنگوئن‌ها به شدت کاهش یافته‌اند. بسیاری از گونه‌های باقرقره بیش از ۱۲ شاهپر دمی دارند. در برخی از گونه‌ها (از جمله
۱۲ شاهپر دمی دارند. در برخی از گونه‌ها (از جمله سیاه‌خروس یالدار، سیاه‌خروس فندقی و پاشلک معمولی)، تعداد آنها در افراد مختلف متفاوت است. کبوترهای اهلی در نتیجه تغییرهایی که طی سده‌ها پرورش گزینشی ایجاد شده‌است، تعداد بسیار متغیری دارند. قراردادهای شماره‌گذاری شاهپرها. برای اینکه بحث دربارهٔ موضوع‌هایی مانند فرآیندهای پرریزی یا ساختار بدن آسان‌تر شود، پرنده‌شناسان برای هر پر پروازی یک عدد تعیین می‌کنند. طبق قرارداد، اعداد اختصاص داده‌شده به شاهپراولی‌ها همیشه با حرف P "(P1، P2، P3 و …)"، اعداد شاهپردومی‌ها
با حرف P "(P1، P2، P3 و …)"، اعداد شاهپردومی‌ها (ثانویه) با حرف S، اعداد شاهپرسومی‌ها با T و اعداد شاهپرهای دمی با R شروع می‌شوند. بسیاری از مراجع، شاهپراولیها را به صورت برعکس شماره‌گذاری می‌کنند، از درونی‌ترین شاهپراولی (نزدیک‌ترین به شاهپردومی‌ها) آغاز می‌شوند و به سوی بیرون حرکت می‌کنند. دیگران آنها را به صورت افزایشی، از دیستال‌ترین بخش شاهپراولیها به سوی درون، شماره‌گذاری می‌کنند. هر روش مزایایی دارد. شماره‌گذاری کاهشی از توالی طبیعی پرریزی شاهپراولیها بیشتر پرندگان پیروی می‌کند. درصورتی‌که در
بیشتر پرندگان پیروی می‌کند. درصورتی‌که در گونه‌ای دهمین شاهپراولی، مانند برخی از گنجشک‌سانان غایب باشد، نبود آن بر شماره‌گذاری شاهپراولیهای باقی‌مانده تأثیری ندارد. از سوی دیگر، شماره‌گذاری افزایشی، یکنواختی را در شماره‌گذاری شاهپراولی‌های ناگنجشک‌سان امکان‌پذیر می‌سازد، زیرا آنها تقریباً بدون در نظر گرفتن تعداد کلی، چهار عدد اولیه به دست (مأنوس) متصل هستند. این روش به‌ویژه برای نشان دادن فرمول بالی سودمند است، زیرا بیرونی‌ترین شاهپراولی آن چیزی است که اندازه‌گیری‌ها با آن آغاز می‌شود. شاهپردومی‌های همیشه
با آن آغاز می‌شود. شاهپردومی‌های همیشه به صورت افزایشی شماره‌گذاری می‌شوند، از بیرونی‌ترین شاهپردومی (نزدیک‌ترین پر به شاهپراولیها) آغاز می‌شوند و به سوی داخل کار می‌کنند. شاهپرسومی‌های نیز به صورت افزایشی شماره‌گذاری می‌شوند، اما در این باره، اعداد متوالی از اعداد داده شده تا آخرین شاهپردومی ادامه می‌یابند (مثلاً . . . S5، S6، T7، T8، … و غیره). شاهپرهای دمی همیشه از مرکزی‌ترین جفت به سوی بیرون در هر دو جهت شماره گذاری می‌شوند. فرمول بالی شکل انتهایی بال پرنده را به روشی ریاضی توصیف می‌کند. می‌توان از آن
را به روشی ریاضی توصیف می‌کند. می‌توان از آن برای کمک به تمایز بین گونه‌هایی با پرهای مشابه استفاده کرد و بنابراین به ویژه برای کسانی که به پرندگان حلقه‌گذاری می‌کنند، سودمند است.
هرم‌سنگ یادبود نمسیس () به قهرمانی که عملیات نمسیس را در سال ۱۹۱۹ برنامه‌ریزی و اجرا نمودند تقدیم شده‌است. این سازه در روز ۲۵ آوریل ۲۰۲۳ در پارک دایره‌ای، ایروان رونمایی شد. اسامی سوقومون تهلیریان، آرام یرگانیان، آرشاویر شیراکیان، , ، میساک تورلاکیان، , هاکوپ ملکومیان، یرواند فوندوکیان, آرمن گارو، گریگور مرجانوف, آوتیک ایساهاکیان، , آرا سارگسیان، هراچ پاپازیان, شاهان ناتالی بر روی این بنا حکاکی شده‌است.
باجاج پولسار ان‌اس ۲۰۰ یک موتورسیکلت تک‌سیلندر هندی محصول شرکت باجاج آتو و حاصل همکاری اش با شرکت KTM می‌باشد. این موتورسیکلت از سری پولسار باجاج است که از سال ۲۰۱۲ تا کنون تولید می‌شود. عبارت "NS" در واقع مخفف کلمهٔ "Naked Sport" است که بیان‌گر کلاس این موتورسیکلت می‌باشد. "ان‌س" تا کنون در حجم موتورهای ۴۰۰، ۱۶۰، ۱۵۰و ۱۲۵ سی‌سی نیز به تولید رسیده و به ایران نیز وارد شد. تولید مدل ۱۵۰سی‌سی ان‌اس مدتی پس از تولید، به دلیل ضعف عملکرد، متوقف شد. در واقع موتورسیکلت "پولسار ان‌اس" از محصولات محبوب شرکت باجاج در
"پولسار ان‌اس" از محصولات محبوب شرکت باجاج در دسته موتورسیکلت‌های شهری و ورزشی است. این موتورسیکلت با طراحی دینامیک و توانایی‌های بالا در کلاس خود، به عنوان یک انتخاب محبوب برای رانندگان جوان و علاقه‌مند به موتورسیکلت‌های ورزشی شناخته می‌شود. طراحی انجین این موتورسیکلت، مطابق با کی‌تی‌ام دوک ۲۰۰ انجام شده است. این مدل موتورسیکلت به علت همکاری بلند مدت شرکت باجاج و کاوازاکی در برخی کشور ها با نام "کاوازاکی روسر" شناخته شده است "ان‌اس" یک موتورسیکلت به سبک خیابانی هجومی است و به دلیل ظاهر گرگ مانندش شناخته
هجومی است و به دلیل ظاهر گرگ مانندش شناخته شده و مورد استقبال جوانان قرار گرفته‌است. دارای موتور تک‌سیلندر، چهارزمانه، دارای سیستم جرقه زنی چند شمع و سیستم خنک‌کننده با راندمان بالا است. دارای یک اگزوز زیر بدنه و دو کمک‌فنر تلسکوپی و یک کمک فنر گازی در عقب می‌باشد.
النا آنژلیکا دولورس هولمبرگ لانوس (زاده: ۲۴ مه ۱۹۳۱ - ناپدید شده: ۲۰ دسامبر ۱۹۷۸)، معروف به النا هولمبرگ، یک دیپلمات آرژانتینی بود که در سال ۱۹۷۸ ربوده و ترور شد. او به دلیل اینکه اولین زنی بود که از مؤسسه خدمات خارجی فارغ‌التحصیل شد، ممتاز گردید. هولمبرگ یکی از مقامات مهم دیکتاتوری نظامی بود که در سال ۱۹۷۶ قدرت را به دست گرفت، و به‌طور کلی اعتقاد بر این است که توسط رژیمی که به آن تعلق داشت، بازداشت-ناپدید و سپس کشته شد. زندگی‌نامه. النا هولمبرگ از یک خانواده سنتی و خواهر سرهنگ بازنشسته انریکه هولمبرگ و
سنتی و خواهر سرهنگ بازنشسته انریکه هولمبرگ و دختر عموی ژنرال الخاندرو لانوس (رئیس‌جمهور بالفعل سابق جمهوری آرژانتین) بود. او به عنوان یک کارمند حرفه‌ای در سفارت آرژانتین در فرانسه کار می‌کرد. به دلیل اصطکاک با کارکنان «مرکز اطلاعات خلبان» (گروهی از افسران اطلاعاتی نیروی دریایی آرژانتین که مقر آنها در پاریس بود و در آنجا پوما پرن، آلفردو آستیز و آدولفو دوندا نیز مأمور به کار بودند)، هولمبرگ برای گزارش به مافوق خود به بوئنوس آیرس احضار شد. در آنجا او توسط در ۲۰ دسامبر ۱۹۷۸ ربوده شد، این زمانی بود که او وزارت
دسامبر ۱۹۷۸ ربوده شد، این زمانی بود که او وزارت امور خارجه را ترک کرد تا با گروهی از روزنامه‌نگاران فرانسوی ملاقات کند. افرادی که بعداً از دانشکده مکانیک افسران نیروی دریایی (ESMA) آزاد شدند اعلام کردند که در آن زمان برخی از افسران بازداشتگاه به مشارکت آنها در ناپدید شدن النا هولمبرگ اشاره کردند.
علف‌انبانی سندرسون ، گیاه‌مثانه سندرسون، گونه‌ای از گیاهان گل‌دار از خانواده گیاه‌مثانه است. در ابتدا توسط گیاه‌شناس بریتانیایی دانیل الیور در سال ۱۸۶۵ توصیف و منتشر شد، این گیاه همیشه‌سبز گوشت‌خوار است که بومی شمال کوازولو-ناتال و ترانسکی در آفریقای‌جنوبی است. توصیف. تا ۵۰ سانتی‌متر بلند و پهن است، به‌صورت سنگ‌رست روی سطوح صخره‌ای مرطوب و اغلب عمودی در ارتفاعات از ۲۱۰ متر تا ۱۲۰۰ متر رشد می‌کند. گوشت‌خواری در زیر سطح رخ می‌دهد، به‌طوری که مثانه‌های کوچک روی ساقه‌های زیرزمینی ریزجانداران را که در خاک
روی ساقه‌های زیرزمینی ریزجانداران را که در خاک اشباع‌شده ساکن هستند جذب می‌کنند. قسمت‌های قابل‌رویت گیاه گوشت‌خوار نیستند. در بالای زمین، تعدادی گل سفید با نشانه‌های آبی کم‌رنگ، خارهای خمیده به جلو و لوب‌های دوتایی که شبیه گوش خرگوش است وجود دارد. کشت. علف‌انبانی سندرسون در شرایطی رشد می‌کند که تکثیر آن در خانه نسبتاً آسان است و بنابراین به یک گیاه آپارتمانی محبوب تبدیل شده‌است که می‌تواند دمای تا ۱ درجه سانتی‌گراد را تحمل کند، اما یخ‌زدگی را تحمل نمی‌کند. باید همیشه مرطوب نگه داشته شود و برای گل‌دهی مداوم
همیشه مرطوب نگه داشته شود و برای گل‌دهی مداوم نیاز به نور متوسط دارد. قادر به انجام خود گرده‌افشانی نیست، بنابراین یک نمونه نر و یک ماده برای تولیدمثل جنسی مورد نیاز است، اما تولیدمثل غیرجنسی با تکه‌تکه شدن بسیار سریع‌تر و آسان‌تر است. این گیاه جایزه شایستگی باغ انجمن سلطنتی باغبانی را به‌دست آورده‌است. گیاه مهاجم. علف‌انبانی سندرسون در توافقنامه ملی آفات نیوزیلند فهرست شده‌است زیرا یک گونه مهاجم است.
پردار شدن تأخیری در جوجه‌ها ، یک تاخیر تعیین‌شده ژنتیکی در هفته‌های اول رشد پر است که به‌طور معمول در بین جوجه‌های بسیاری از نژادهای مرغ رخ می‌دهد و پس از تکمیل پرهای مرغ دیگر خود را نشان نمی‌دهد. تفاوت بین رشد سریع پرهای طبیعی و پردار شدن تأخیری را می‌توان در جوجه‌های یک‌روزه تشخیص داد، اما همیشه در جوجه‌های ۱۰–۱۲ روزه رخ می‌دهد. رشد پرها در هفته‌های اول زندگی از نظر ژنتیکی توسط چند ژن اتوزومال و یک ژن مرتبط با جنسیت کنترل می‌شود.
جنسیت‌یابی جوجه، جنسیت‌شناسی جوجه، تعیین جنسیت جوجه یا تشخیص جنسیت جوجه ، روشی برای تشخیص جنسیت جوجه‌ها است که معمولاً توسط یک فرد آموزش‌دیده به نام جنسیت‌شناس جوجه (sexer) یا جنسیت‌شناس مرغ انجام می‌شود. جنسیت‌یابی جوجه بیشتر توسط تولیدکنندگان جوجه تجاری بزرگ انجام می‌شود تا جوجه‌های ماده یا "pullet" (که برای تخمگذاری برای فروش تجاری تعیین شده‌اند) از نرها یا "Cockerel" (که بیشتر آن‌ها در عرض چند روز پس از جوجه‌ریزی کشته می‌شوند، به دلیل بی‌ربط بودن به تولید تخم‌مرغ) انجام می‌شود). سپس ماده‌ها و تعداد کمی
تخم‌مرغ) انجام می‌شود). سپس ماده‌ها و تعداد کمی از نرها که برای تولید گوشت نگهداری می‌شوند، در برنامه‌های مختلف تغذیه مناسب برای نقش‌های تجاری‌شان قرار می‌گیرند. بخش‌های مختلف در صنعت ماکیان به دلایل مختلف تعیین جنسیت می‌کنند. در مزارع تولید تخم، نرها ناخواسته هستند. برای تولید گوشت، لاین‌های نر و ماده جداگانه برای پرورش نگهداری می‌شوند تا پرندگان دورگه‌ای که برای سفره فروخته می‌شوند تولید شوند، و جوجه‌هایی از جنس نامناسب در هر دو لاین ناخواسته هستند. جوجه‌های دارای جنس ناخواسته تقریباً بلافاصله کشته
جوجه‌های دارای جنس ناخواسته تقریباً بلافاصله کشته می‌شوند تا هزینه‌های پرورش‌دهنده کاهش یابد.
تعیین جنسیت فرایند تعیین جنسیت یک جانور است. از طریق تعیین جنسیت، زیست‌شناسان و کارگران کشاورزی جنسیت دام و دیگر جانورانی را که با آنها کار می‌کنند تعیین می‌کنند. تجارت تخصصی جنسیت جوجه از اهمیت ویژه‌ای در صنعت ماکیان برخوردار است. تعیین جنسیت پستانداران را اغلب می‌توان با استفاده از ویژگی‌های دوریختی جنسی تعیین کرد. تعیین جنسیت فیزیکی کمکی در مهره‌داران دارای پارگین (مانند پرندگان، خزندگان یا دوزیستان) زمانی که هیچ دودیسی جنسی خارجی وجود ندارد، مرتبط است. در دام‌پزشکی از فیبروسکوپی با بیهوشی عمومی در
در دام‌پزشکی از فیبروسکوپی با بیهوشی عمومی در پرندگانی مانند طوطی استفاده می‌شود. تعیین جنسیت مولکولی مجموعه‌ای از تکنیک‌هایی است که از دی‌ان‌ای برای تعیین جنسیت در گونه‌های وحشی یا اهلی (مطالعات جمعیت، کشاورزی، ژنتیک) یا انسان (باستان‌شناسی، پزشکی قانونی) استفاده می‌کند. نشانگرهایی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند، عبارتند از: amelogenin, SRY و ZFX / ZFY. تکنیک‌های مختلفی با استفاده از دودیسی اندازه محصول واکنش زنجیره‌ای پلیمراز ساده، حضور/غیاب، دوشکلی محدود یا حتی توالی‌یابی توسعه داده شده‌اند.
محدود یا حتی توالی‌یابی توسعه داده شده‌اند. جستارهای وابسته. تعیین جنسیت جوجه
پرجنیه () طبق مطالب ودا، خدای باران، تندر، آذرخش و بارورکنندهٔ زمین است. پرجنیه لقب دیگر ایندرا، خدای ودایی آسمان و بهشت است. شرح. پنداشته می‌شود که پرجنیه، پستان گاو و آذرخش، نوک پستان گاو-باران است، بنابراین باران نمایانگر شیر او است.
علف‌انبانی زیرسرده دودریچه ، یک زیرسرده از جنس علف‌انبانی است. در اصل توسط ویلهلم سولپیز کورز در سال ۱۸۷۴ توصیف شد. در تک‌نگاشت پیتر تیلور در سال ۱۹۸۹ در مورد این جنس، او زیرسرده را به مترادف تحت بخش "الیگوسیستا" () کاهش داد، تصمیمی که بعداً در پرتو مطالعات تبارزایی مولکولی تغییر کرد و زیرجنس بازسازی شد.
کدهای حلقه‌گذاری که با عنوان کدهای پرندگان (Bird codes) یا کدهای آلفا نیز شناخته می‌شوند، مخفف‌های چهارحرفی برای نام پرندگان هستند که توسط حلقه‌گذاران پرندگان، پرنده‌شناسان، و پرنده‌نگران در آمریکای شمالی و مرکزی استفاده می‌شوند. کدها با حروف بزرگ نوشته شده‌اند و مانند MODO برای قمری مویه‌گر هستند. دو سیستم بسیار مشابه از این کدها در حال حاضر در حال استفاده هستند، یکی توسط آزمایشگاه حلقه‌گذاری پرندگان (BBL) در برنامه حلقه‌گذاری پرندگان آمریکای شمالی، و دیگری توسط مؤسسه جمعیت‌های پرندگان (IBP) نگهداری
دیگری توسط مؤسسه جمعیت‌های پرندگان (IBP) نگهداری می‌شود. کدهای به‌کاررفته توسط این دو سیستم برای بیشتر پرندگان یکسان است، اما نه برای همه.
بابک حمیدیان (زادهٔ ۱۳۵۹) بازیگر ایرانی است. او جوایز مختلفی از جمله یک سیمرغ بلورین، یک جایزه جشن سینمای ایران، دو جایزه انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران و یک جایزه حافظ را دریافت کرده است.
الفبای عربی سواحلی الفبای مشتق گرفته از خط عربی می‌باشد که به طور سنتی برای نوشتن زبان سواحلی استفاده می‌شد و می‌شود. امروزه زبان سواحلی از مهمترین زبان‌های آفریقاست و تنها زبان بومی آفریقاست که پایاپای زبان‌های خارجی استعماری چون عربی، انگلیسی، و فرانسه، به عنوان زبان میانجی بین‌المللی نقش ایفا می‌کند. امروزه الفبای رسمی و معمول زبان سواحلی الفبای لاتین می‌باشد. اما به طور سنتی، از الفبای عربی برای نوشتن متون و اشعار استفاده می‌شده. امروزه استفاده از الفبای عربی بسیار کاهش یافته اما این سنت همچنان وجود
عربی بسیار کاهش یافته اما این سنت همچنان وجود دارد. به الفبای عربی سواحلی «خط عجمی» نیز گفته می‌شود. «خط عجمی» به اصطلاح به الفباها و دستورالخطهای مشتق از عربی گفته می‌شود که در آفریقا برای نوشتن زبانهای آفریقایی، یا به عبارتی دیگر «زبان‌های عجمی» به کار برده می‌شد. الفباهای عربی زبان‌هایی چون هوسه، فولانی، و غیره. از نقاط مشترک این خطوط، اتکاء‌ اجباری به حرکت‌گذاری بر روی تمامی حروف، حتی به طور مثال برای صداهای [u] و [i] در آخر واژه می‌باشد. در شرق آفریقا، منطقه‌ای که زبان سواحلی در آن تکلم می‌شود، این
منطقه‌ای که زبان سواحلی در آن تکلم می‌شود، این الفبا از الفبای اصلی عربی در قرن ۱۹ام میلادی مشتق شد. شناخته شده‌ترین و پرکاربردترین استاندارد رسم‌الخط به الفبای عربی سواحلی در اواخر قرن ۲۰ام توسط «معلم شیخ یحیی علی عمر»، شاعر، فرهنگی، و زبان‌شناس سواحلی‌زبان اهل مومباسا تنظیم شد. در طول دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، کوشش در جهت تنظیم حروف در یونی‌کد، ضبط دیجیتالی اشعار و متون قدیمی سواحلی، تنظیم دقیق‌تر رسم الخط الفبای عربی سواحلی ادامه داشت. پیش‌زمینه‌ٔ تاریخی. مدارک تاریخی نشان می‌دهد که خط و متون عربی از قرن ۹
تاریخی نشان می‌دهد که خط و متون عربی از قرن ۹ میلادی به این سو در آفریقای شرقی یافت می‌شده‌اند. مدارک تاریخی همین‌طور نشان می‌دهند که زبان سواحلی برای اولین بار در قرن ۱۶ یا ۱۷ میلادی با خط عربی نوشته شد. با گسترش دین اسلام در سواحل اقیانوس هند در شرق آفریقا، الفبای عربی نیز از مناطق شمالی سواحلی زبان (مومباسا، لامو، جزیره پاته، و بعدتر زنگبار) به سوی جنوب و تا شهرهای ساحلی شمال موزامبیک امروزی، مثل آنگوش گسترش یافت. گسترش خط عربی برای نوشتن زبان سواحلی ابتدا در بین حاکمان و عالمان عالی رتبه و سپس،‌ از
ابتدا در بین حاکمان و عالمان عالی رتبه و سپس،‌ از آنجا که از گسترش تعداد اشعار و نامه‌های سواحلی زبان پیداست، به بقیهٔ جمعیت سواحل شرق آفریقا گسترش یافت. اما، تا نیمهٔ دوم قرن ۱۹ میلادی، رسم الخط استانداردی وجود نداشت و هر نویسنده به شیوهٔ خویش و یا شهر و دیار خویش می‌نوشت. از جمله مشکلات نوشتن سواحلی به خط عربی این است که زبان عربی تنها سه واکه دارد، در حالی که زبان سواحلی ۵ واکه. به همین دلیل، نوشتن صداهای [e] و [i] هر دو با علامت کسره (◌ِ) و نوشتن صداهای [o] و [u] هر دو با ضمه (◌ُ)، سنت رایج بود. تطبیق
[o] و [u] هر دو با ضمه (◌ُ)، سنت رایج بود. تطبیق خط عربی با واجهای زبان سواحلی. از نیمهٔ دوم قرن ۱۹ میلادی، و در طول قرن ۲۰ و ۲۱ میلادی، یک پروسهٔ «سواحلی»-سازی خط عربی، توافق بر حروف، حرکات، و قواعد جدید به منظور تطبیق آن با واجها و صداهای زبان سواحلی در جریان بوده است. این پروسه توسط فرهنگی و شاعر سواحلی زبان، «م‌عالم سیکوجوئه» (Mwalimu Sikujua، معَلِّمُ سِكُجُؤَ) شروع شد. از ابتکارات وی، ایجاد حروف جدید برای نشان دادن صداهای غیرموجود در عربی، مانند «ٿ» و «ڐ» (ت و د چهارنقطه) برای تمییز دادن بین صدای ت و
«ڐ» (ت و د چهارنقطه) برای تمییز دادن بین صدای ت و د دندانی و لثوی، مانند «پ»،‌«گ»، و «ڤ» مشابه فارسی و کردی، و همین‌طور معرفی دو حرکت (اعراب) جدید به زبان سواحلی بود. در الفبای سواحلی، فتحه صدای [a]، کسره صدای [i]، و ضمه صدای [u] می‌دهد. دو حرکت جدید در این زبان، «کسرهٔ ایستاده» (kasiri ya kusimama كَسِيرِ يَ كُسِمَامَ) (◌ٖ) که صدای [e] و ضمهٔ برعکس (dhuma ya kupindua ضُومَ يَ كُپِنْدُؤَ) (◌ٗ) که صدای [o] می دهد می‌باشند. این دو حرکت در نوشتار وداد (الفبای عربی برای نوشتن زبان سومالیایی) نیز موجودند. از
عربی برای نوشتن زبان سومالیایی) نیز موجودند. از جمله مشکلات بر سر پروسهٔ استانداردسازی خط عربی برای زبان سواحلی، ایجاد و تحمیل الفبای لاتین برای این زبان توسط دول استعماری بریتانیا و آلمان در مستعمرات خویش در شرق آفریقا بود. دولت آلمان فعالانه دست به سرکوب نوشتن به الفبای عربی زد. به هر حال، به رسمیت شناخته شدن الفبای لاتین، و تدریس آن در مدارس سکولار و همین‌طور توسط مبلغین مسیحی،‌ استفاده از این الفبا را گسترش داد طوری که امروزه اکثر قریب به مطلق نوشتار به سواحلی به لاتین انجام می‌شود. با این وجود، منابع
سواحلی به لاتین انجام می‌شود. با این وجود، منابع فرهنگی و ادبی غنی سواحلی به خط عربی وجود دارند، که ادامهٔ توجه به این خط و استانداردسازی آن را ضروری می‌کند. الفبا. الفبای تنظیم شده توسط «معلم شیخ یحیی علی عمر» (یحیی عمر) بر اساس لهجهٔ شهر مومباسا می‌باشد. در این الفبا حروف هم‌خوانی وجود دارد که صداهایی را بازتاب می‌دهند که در سایر لهجه‌های سواحلی الزاما وجود ندارند. در الفبای وی ۴۸ حرف وجود دارد. یحیی عمر دونگارهها را به عنوان حرف مستقل شمارده‌ است. قواعد نوشتار الفبای عربی با قواعد نوشتار الفبای لاتین
نوشتار الفبای عربی با قواعد نوشتار الفبای لاتین تفاوت‌‌هایی دارد. از نکات مهم الفبای عربی این است که تفاوت بین صداهای «م» ساکن (تلفظ مانند [m̩ɓ]) و صدای «م» پیش‌دماغی (تلفظ مانند [ᵐb]) رعایت شده است. صدای «م» ساکن در اسم‌های از کلاس اول (کلاس m-wa) دیده می‌شوند. صدای «م» پیش‌دماغی به طور مثال در اسم‌های از کلاس نهم (کلاس n) که با حروف هم‌خوان خاصی مانند «ب» شروع می‌شوند دیده‌ می‌شوند. در این اسم‌ها، در نوشتار لاتین، به تبعیت از حفظ تلفظ واژگان، حرف «ن» به «م» تبدیل می‌شود. اما در نوشتار عربی، به تبعیت از
«م» تبدیل می‌شود. اما در نوشتار عربی، به تبعیت از دستور زبان، حرف «ن» حفظ می‌شود. در نتیجه، برگرداندن واژگانی که با «mb» شروع می‌شوند از الفبای لاتین به الفبای عربی نیاز به توجه به این موضوع دارد. به طور مثال "mbrazil" به معنای شخص برزیلی، از کلاس اول اسم‌ها، به صورت مْبرَزِل نوشته می‌شود. اما، واژهٔ "mbazi" به معنای لوبیا، از کلاس نهم اسم‌ها، به صورت نْبَازِ نوشته می شود. در نوشتار خط عربی، با تبعیت از لهجهٔ مومباسا، بین صداهای غیر بازدمی و صداهای بازدمی (هم‌خوان‌هایی که ادا با بازدم هوا، صدای ھ دارند)
(هم‌خوان‌هایی که ادا با بازدم هوا، صدای ھ دارند) تفاوت قائل شده است. به مانند الفبای اردو، برای نشان دادن این مسئله، از حرف «ه» دو چشمه (ھ) استفاده می‌شود. همین‌طور، با تبعیت از لهجهٔ مومباسا، در نوشتار عربی، بین حروف [t] و [d] دندانی و لثوی تفاوت وجود دارد. برای نشان دادن هم‌خوان‌ّهای دندانی، از همان حروف «ت» برای صدای [t̪] و «د» برای صدای [d̪] استفاده می‌شود. برای حروف لثوی، با الهام گرفتن از الفبای اردو، بر روی این دو حرف، یک «ط» کوچک قرار می‌گیرد. (از لحاظ تاریخی، این «ط» ربطی به حرف «ط» ندارد و در
لحاظ تاریخی، این «ط» ربطی به حرف «ط» ندارد و در نتیجهٔ سریع نوشتن با دست حروف چهار نقطه‌ای می‌باشد.) از حرف «ٹ» برای صدای [t] و از حرف «ڈ» برای صدای [d] استفاده می‌شود. باید توجه داشت که کاربرد و تلفظ این دو حرف با کاربرد و تلفظ آنها در الفبای اردو متفاوت است. متاسفانه، ابزارهای آنلاین که برای برگردان خودکار متون از لاتین به عربی وجود دارند، قابلیت تشخیص این مسائل را ندارند. قواعد کلی دستور الخطی. ترجیحا وام‌واژه‌های عربی باید با هم‌خوان‌های اصلی خود نوشته شوند. فاصله‌گذاری و سرهم نویسی بین واژگان باید
شوند. فاصله‌گذاری و سرهم نویسی بین واژگان باید تابع آنچه که در الفبای لاتین انجام می‌شود باشد. به طور نمونه واژگان تک‌ّهجایی «na» (نَ)، «ya» (يَ)، «za» (زَ)، «la» (لَ) باید مشابه متون لاتین، جدا نوشته شوند. در متون تاریخی، بعضی نویسندگان این واژگان را سر هم با واژهٔ بعدی می‌نوشتند. واکه‌ها. واکه‌ها در زبان سواحلی با ۵ علامت نشان داده می‌شوند. سه علامت مشابه عربی و فارسی، شامل فتحه برای [a]، کسره برای [i]، و ضمه برای [u] می‌باشد. دو علامت جدید نیز به الفبای سواحلی اضافه شده است که شامل کسرهٔ ایستاده برای
سواحلی اضافه شده است که شامل کسرهٔ ایستاده برای [e] و ضمهٔ وارونه برای [o] می‌باشد. در مواقعی که واژه با صدای واکه شروع می‌شود (مگر وام‌واژگان از عربی که با «ع» شروع می‌شوند)، از «الف» به عنوان پایهٔ همزه و علامت استفاده می‌شود. اگر واکه یکی از [a]، [u]، یا [o] باشد، همزه در بالای «الف» و اگر [e] یا [i] باشد، زیر «الف» قرار می‌گیرد. نوشتن همزه اختیاری بوده، اما نوشتن علامت اجباریست. واکه‌های در میان واژه بسته به اینکه آیا در هجای بدون تکیه (unstressed) یا تکیه‌دار (stressed) می‌باشند، به دو صورت نوشته
یا تکیه‌دار (stressed) می‌باشند، به دو صورت نوشته می‌شوند. در سواحلی، واژگان قاعده‌مند بوده و ‌هجای تکیه‌دار در تقریبا تمامی موارد، هجای یکی مانده به آخر می‌باشد. استثنائات انگشت‌شمار بوده و تنها شامل تعدای چند از وام‌واژه‌های می‌باشد. در هجاهای بدون تکیه، واکه تنها با علامت نشان داده می‌شود. در عربی و فارسی، در بیشتر مواقع، علامت‌ها نوشته نمی‌شوند. اما در سواحلی، توصیه شده‌است که در همهٔ موارد واکه‌ها نشان داده شوند. چرا که دستور زبان سواحلی مبتکی به واکه بوده و معنی واژه می‌تواند بدون نوشتن آن، عوض شود.
بوده و معنی واژه می‌تواند بدون نوشتن آن، عوض شود. همین‌طور در سواحلی ۵ علامت وجود دارد، اما در عربی فقط ۳ تا. در هجاهای تیکه‌دار (هجای یکی مانده به آخر)، علاوه بر علامت، واکه با یکی از حروف «الف»، «واو»، یا «ی» نیز نشان داده می‌شود. «الف» در هجایی با واکهٔ [a]، «واو» در هجایی با واکهٔ [o] یا [u]، و «ی» در هجایی با واکهٔ [e] یا [i] نوشته می‌شود. علامت واکه‌های [a]، [i]، یا [u] در اینگونه هجاها می‌توانند حذف شوند، اما بهتر است حذف نشوند. این‌طور نوشتن واکه‌ی تکیه‌دار واژه به تمییز بین واژگان در جمله نیز کمک
تکیه‌دار واژه به تمییز بین واژگان در جمله نیز کمک می‌کند (چرا که هر واژه فقط یک هجا که در آن «الف»، «واو» یا «ی» می‌باشد دارد). جدول زیر نمومه‌هایی که در آنها قواعد فوق دیده‌ می‌شوند نشان داده شده است. دو واکه‌های پشت سر هم. نوشتن واکه‌های پشت سر هم در الفبای عربی سواحلی بسته به اینکه آیا واکه‌های پشت سر هم در میان واژه یا در انتهای آن می‌باشند، با ترکیب همزه و «الف» یا «واو» یا «ی» تابع قواعد خاصی، نوشته می‌شوند. برای واکه‌های پشت سر هم در میان واژه علاوه بر قواعد فوق، اگر هجای دوم واکه‌های پشت سر هم،
بر قواعد فوق، اگر هجای دوم واکه‌های پشت سر هم، هجای تکیه دار (یکی مانده به آخر) باشد، پس از آن، «الف»، «واو»،‌ یا «ی» نیز باید نوشته شود. در جدول زیر، واژگان نمونه‌ای را که بازتاب دهنده‌ٔ قواعد فوق هستند نشان داده شده است. اگر واکه‌های پشت سر هم در انتهای واژه بیایند، به این معنی که هجای اول واکه‌های پشت سر هم، هجای تکیه‌دار واژه باشد، نوشتن آنها در الفبای عربی سواحلی تابع قوانین زیر می‌باشد: در جدول زیر، واژگان نمونه‌ای را که بازتاب دهنده‌ٔ قواعد فوق هستند نشان داده شده است. متن‌های نمونه. ماده ۱ اعلامیه
نشان داده شده است. متن‌های نمونه. ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر نثری از یحیی علی عمر
علف‌انبانی بخشه کالپیدیسکا ، بخشی از سرده علف‌انبانی است. ده گونه موجود در این بخش، گیاهان گوشت‌خوار خشکی‌زی کوچک و بومی آفریقا هستند، یک گونه دامنه خود را به مکزیک و دیگری تا آسیا و هند گسترش داده‌است. جان هندلی بارنهارت () در ابتدا این بخش را در سال ۱۹۱۶ به‌عنوان یک جنس جداگانه به نام "کالپیدیسکا" توصیف و منتشر کرد. ساداشی کومییا در یک بررسی آرایه‌بندی در سال ۱۹۷۳، جنس علف‌انبانی را اصلاح کرد و جنس بارنهارت را در رتبه بخش در علف‌انبانی قرار داد. پیتر تیلور () سپس تک‌نگاشت آرایه‌بندی خود را از علف‌انبانی
() سپس تک‌نگاشت آرایه‌بندی خود را از علف‌انبانی در سال ۱۹۸۶ منتشر کرد که در آن بخش کومییا را در زیرسرده علف‌انبانی قرار داد. داده‌های تبارزایی جدیدتر و بازبینی‌ها، زیرسرده دودریچه را احیا کرده و این بخش را در آن قرار داده‌اند.
ایستگاه راه‌آهن زنجان یک ایستگاه راه‌آهن در شهر زنجان، ایران است. این ایستگاه که در مسیر خط راه‌آهن تهران-تبریز قرار دارد در ۱۲ مهر ۱۳۱۹ توسط سید محمد سجادی وزیر راه سابق ایران افتتاح شده‌است. این ایستگاه، مرکز اداره راه‌آهن شمال‌غرب است.
طبل‌نوازی (همچنین با عنوان bleating یا winnowing) صدایی است که توسط پاشلک به عنوان بخشی از پروازهای نمایشی جفت‌خواهی آنها تولید می‌شود. صدا به‌طور مکانیکی (و نه صوتی) توسط ارتعاش پرهای دم بیرونی هنگام پرواز به سوی پایین و جابجایی چرخشی تولید می‌شود. نمایش طبل‌نوازی معمولاً هنگام پگاه‌رو است، اگرچه می‌توان آن را در هر نقطه‌ای در طول فصل تولیدمثل و همچنین به‌طور پراکنده در طول دوره مهاجرت آنها شنید. طبل‌نوازی معمولاً در زمینهٔ نمایش جفت‌یابی شنیده می‌شود، اما همچنین می‌تواند به عنوان وسیله‌ای برای حواس‌پرتی
همچنین می‌تواند به عنوان وسیله‌ای برای حواس‌پرتی هنگامی که مزاحمان خاص یا شکارچیان احتمالی در آن منطقه هستند نمایش داده شود - این می‌تواند به نفع پاشلک نر در جذب جفت ماده باشد. آب و هوا نیز می‌تواند بر ویژگی‌های آکوستیک نواختن طبل‌نوازی تأثیر بگذارد - هوای مرطوب‌تر اجازه نمی‌دهد صدا تا این اندازه منتقل شود و صدای عمیق‌تری ایجاد می‌کند.
علف‌انبانی کنارگل ، یا گیاه‌مثانه کوچک، یک گیاه گوشت‌خوار چندساله کوچک تا متوسط است که متعلق به سرده علف‌انبانی است. علف‌انبانی کنارگل بومی استرالیا است و در نیو ساوت ولز، کوئینزلند، استرالیای جنوبی، تاسمانی و ویکتوریا یافت می‌شود. به‌عنوان یک گیاه خشکی‌زی در خاک‌های شنی یا پوده‌ای در خلنگزارها در ارتفاعات پایین‌تر می‌روید. این در ابتدا توسط رابرت براون در سال ۱۸۱۰ توصیف و منتشر شد.