payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منچستر بیبی که با نام ماشین آزمایشی در مقیاس کوچک نیز شناخته می‌شود، نخستین کامپیوتر الکترونیکی با قابلیت ذخیره برنامه در حافظه بود. این کامپیوتر در دانشگاه منچستر توسط فردریک ویلیامز، تام کیلبرن و جف توتیل ساخته شد و نخستین برنامهٔ خود را در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ اجرا کرد. منچستر بیبی، درواقع به عنوان یک تست‌بد برای لامپ ویلیامز، نخستین حافظه دسترسی تصادفی، طراحی شده بود و هدف استفاده از آن به عنوان دستگاه عملیاتی محاسبه‌گر نبود. با این‌که ۵۰ سال بعد، از ین دستگاه به عنوان «کوچک و بدوی» یاد شده، نخستین دستگاهی بود
عنوان «کوچک و بدوی» یاد شده، نخستین دستگاهی بود که دارای تمامی عناصر اساسی یک کامپیوتر الکترونیکی دیجیتال مدرن بود. بلافاصله بعد از نمایش موفقیت‌آمیز کارکرد منچستر بیبی، پروژه‌ای برای گسترش آن در قالب یک کامپیوتر عملیاتی با نام منچستر مارک ۱ شروع شد. حاصل این پروژه به نوبهٔ خود نسخهٔ اولیه‌ای از فرانتی مارک ۱ بود که به عنوان نخستین کامپیوتر تجاری همه‌منظوره شناخته می‌شود. طول کلمه منچستر بیبی ۳۲ بیت بود و حافظه‌اش از ۳۲ کلمه (۱ کیلوبیت، ۱٬۰۲۴ بیت) تشکیل شده بود. تنها دو عملیات تفریق و وارون‌سازی در
شده بود. تنها دو عملیات تفریق و وارون‌سازی در سخت‌افزار پیاده شده‌بودند و سایر عملیات ریاضی باید در نرم‌افزار پیاده‌سازی می‌شدند. سه برنامه برای این کامپیوتر نوشته شدند. اولین برنامه، با آزمایش تمام اعداد طبیعی از ۲۱۸ (۲۶۲٬۱۴۴) به پایین، بزرگ‌ترین مقسوم‌علیه عدد ۲۱۸ را پیدا می‌کرد. با توجه به این‌که عملیات تقسیم به صورت تفریق‌های متوالی اعمال شده بود، اجرای این برنامه زمان زیادی می‌گرفت که در عمل قابلیت اطمینان کامپیوتر را نشان می‌داد. اجرای این برنامه که از ۱۷ دستورالعمل تشکیل شده بود، حدود ۵۲ دقیقه طول
از ۱۷ دستورالعمل تشکیل شده بود، حدود ۵۲ دقیقه طول می‌کشید و نیازمند انجام نزدیک به ۳٫۵ میلیون عملیات توسط کامپیوتر بود. به این ترتیب سرعت متوسط پردازنده در حدود ۱٬۱۰۰ دستورالعمل در ثانیه بود.
اونسیم رکلوس (به انگلیسی: Onésime Reclus ) (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۸۳۷ – درگذشته ۳۰ ژوئن ۱۹۱۶) یک جغرافی‌دان فرانسوی بود که در پیوند میان فرانسه و مستعمره های آن مهارت داشت. رکلوس در سال ۱۸۸۰ اصطلاح " فرانکوفونی " را به عنوان وسیله ای برای دسته بندی مردم های جهان، که طبق زبانی که کل آنان سخن می گفتند، ابداع نمود. در حالی که این کلمه تا سال ۱۹۳۰ در لغت نامه ها دیده نشد، در روز های پایانی قرن بیستم به عنوان قسمتی از تامل مفهومی فرهنگ ها و جغرافیا اهمیت بیشتری پیدا نمود. سنین جوانی و تحصیل. رکلوس در بین ۵ پسر ژاک
نمود. سنین جوانی و تحصیل. رکلوس در بین ۵ پسر ژاک رکلوس (زاده۱۷۹۶-درگذشته۱۸۸۲)، وزیر پروتستان ، و همسرش متولد شد. برادر های او نیز در رشته های خود ماهر شدند. خانواده رکلوس از سنت فوی لا گراند به اورتز مهاجرت کرده بودند، محلی که حداقل یکی از برادر های رکلوس در آن مکان متولد گردید. برادر های بزرگتر و کوچکتر بعدی راکلوس هر دوی آنان جغرافی دان شدند: حرفه. رکلوس جغرافی دان شد. وی علاقه ویژه ای به فرانسه و مستعمره های آن داشت که موضوع نخست کتاب او بود که در سال ۱۸۷۳ منتشر گردید. در این زمان، مستعمره های فرانسه در
منتشر گردید. در این زمان، مستعمره های فرانسه در آفریقا ویژه تر از مستعمره در دریای کارائیب بودند، و در روز های نخست قرن نوزدهم مستعمره آمریکای شمالی را از دست داده یا از دست داده بودند. ولی سابقه مشارکت تام آن در گسترش استعماری در آمریکای شمالی همچنان بر سیاست آن موثرخواهد بود. در سال ۱۸۶۹، رکلوس عضو انجمن جغرافیایی بود. وی یکی از همکارهای مجله "تور جهانی بود." در سال ۱۸۸۰ رکلوس لغت" فرانکوفونی " را به عنوان وسیله ای برای دسته بندی مردم های جهان که به زبان فرانسوی سخن می گفتند ابداع نمود. رکلوس بر این باور
سخن می گفتند ابداع نمود. رکلوس بر این باور بود که مردم از راه زبان و فرهنگ هایشان با هم ارتباط دارند، همانند فرانسوی‌های قاره‌ای و همچنین فرانسوی‌زبان‌های کارائیب و آفریقا. در حالی که این لغت تا سال ۱۹۳۰ در لغت نامه ها وجود نداشت، در روز های پایانی قرن بیستم به عنوان قسمتی از تامل مفهومی توسط مورخ ها، جغرافی دان ها، مردم شناس ها و سایر فرهنگ ها و جغرافیا اهمیت بیشتری پیدا نمود. همانند، مطالعه ای در باره ایالت لوئیزیانا، و به خصوص شهر نیواورلئان، به عنوان محل هایی با فرهنگ قوی فرانسوی زبان انجام شده است.
محل هایی با فرهنگ قوی فرانسوی زبان انجام شده است. رکلوس همچنان به مسائله هایی در رابط فرانسه و مستعمره های آن علاقه مند بود و کتب هایی در باره فرانسه و الجزایر در سال ۱۸۸۶ منتشر نمود. ازدواج و خانواده. راکلوس ازدواج کرد و صاحب خانواده شد. یکی از پسران آنان موریس رکلوس مورخ معروف(زاده1883-درگذشت1972) بود.
ارکستر فیلارمونیک پنانگ (PPO; ) یک ارکستر آماتور است که توسط ایالت پنانگ، مالزی تأمین مالی می‌شود. هدف از ایجاد ارکستر، تشکیل انجمنی است تا باعث تقویت استاندارد موسیقی کلاسیک در پنانگ گردد. این ارکستر در سال ۲۰۱۰ ایجاد گردید. ارکستر فیلارمونیک پنانگ طیف وسیعی از ژانر موسیقی، به‌طور عمده رپرتوار متنوعی از موسیقی کلاسیک، را اجرا می‌کند. امروزه دارای ۸۰ نوازنده است و در طول سال کنسرت‌هایی را به‌طور منظم برگزار می‌کند. این ارکستر زیرمجموعه فیلارمونیک پنانگ است، در سابق به نام "گروه کر و ارکستر سمفونی ایالت
در سابق به نام "گروه کر و ارکستر سمفونی ایالت پنانگ" معروف بود، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شده بود. گروه کر فیلارمونیک پنانگ. "پرورش آوازخوانی فیلارمونیک پنانگ (VOPP)"، در محل گروه کر فیلارمونیک پنانگ انجام می‌شود که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده بود.
دانشگاه ولز، نیوپورت () قبل از ادغام که دانشگاه ولز جنوبی را در آوریل ۲۰۱۳ تشکیل داد، دانشگاهی مستقر در نیوپورت، ولز جنوبی بود. این دانشگاه دارای دو پردیس در نیوپورت، کارلیون در حومه شمالی شهر بود که در ژوئیه ۲۰۱۶ بسته شد، و یک پردیس ۳۵ میلیون پوندی در ساحل شرقی رودخانه Usk در مرکز شهر نیوپورت که در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد در سال ۲۰۱۲، این دانشگاه در جدول لیگ گاردین برای رتبه‌بندی دانشگاه‌ها در رتبه ۱۱۱ از ۱۲۰ دانشگاه بریتانیا، در راهنمای کامل دانشگاه رتبه ۱۰۵ از ۱۱۶ و در راهنمای تایمز گود دانشگاه از بین ۱۱۶
از ۱۱۶ و در راهنمای تایمز گود دانشگاه از بین ۱۱۶ دانشگاه بریتانیا، رتبه ۱۰۴ را کسب کرد. دانشگاه در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱ یک پردیس جدید ۳۵ میلیون پوندی را در مرکز شهر نیوپورت به‌طور رسمی افتتاح کرد. این پروژه همکاری بین دانشگاه، شورای شهر نیوپورت و دولت ولز بود.
نوسازگاری یا تغییر کارکرد () و اصطلاح مربوط به به عضویت برگزیدن تغییر در عملکرد یک صفت را در طول فرگشت توصیف می‌کند. به عنوان مثال، یک صفت می‌تواند تکامل یابد زیرا یک عملکرد خاص را انجام می‌دهد، اما متعاقباً ممکن است در خدمت به عملکرد دیگری مورد استفاده قرار بگیرد. نوسازگاری هم در آناتومی و هم در رفتار رایج است. پرهای پرندگان یک نمونه کلاسیک هستند. در ابتدا ممکن است برای تنظیم دما تکامل یافته باشند، اما بعداً برای پرواز سازگار شدند. هنگامی که برای اولین بار از پرها برای کمک به پرواز استفاده شد، این یک
بار از پرها برای کمک به پرواز استفاده شد، این یک استفاده گزاف بود. آن‌ها از آن زمان به‌منظور بهبود پرواز توسط انتخاب طبیعی شکل گرفته‌اند، بنابراین در وضعیت کنونی‌شان به‌عنوان سازگاری برای پرواز در نظر گرفته می‌شوند؛ بنابراین در مورد بسیاری از ساختارها است که در ابتدا عملکردی به عنوان یک نوسازگاری به خود گرفتند: هنگامی که برای یک عملکرد جدید قالب‌گیری می‌شوند، بیشتر برای آن عملکرد سازگار می‌شوند.
OpenFOAM (مخفف "Open-source Field Operation And Manipulation") یک جعبه‌ابزار &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt; برای ساخت آنالیز عددی سفارشی‌شده و ابزارهای پیش/پس‌پردازش برای راه‌حل‌های مسائل مکانیک محیط‌های پیوسته که مهم‌ترین آن دینامیک سیالات محاسباتی (CFD) است.
ارمنستان کشور کوهستانی محصور در خشکی در تقاطع اروپای شرقی و غرب آسیا، در منطقه قفقاز جنوبی، اوراسیا واقع شده‌است. ارمنستان یک جمهوری پیشین اتحاد شوروی، دولت-ملت دموکراتیک متمرکز، چندحزبی که دارای میراث فرهنگی باستانی و تاریخی می‌باشد. ارجاع کلی. یک تصویر ماهواره‌ای جغرافیای ارمنستان. جغرافیای ارمنستان همسایه‌های ارمنستان. مرزهای زمینی: ۱٬۲۵۴ کیلومتر خط‌ساحلی: "ندارد" استان‌های ارمنستان. استان‌های ارمنستان بوم‌منطقه‌های ارمنستان. فهرست بوم‌منطقه‌های ارمنستان تقسیمات اداری ارمنستان. استان‌های ارمنستان
تقسیمات اداری ارمنستان. استان‌های ارمنستان استان‌های ارمنستان. ارمنستان به ده استان (, مفرد "marz") و یک بخش اداری ویژه به عنوان پایتخت، ایروان تقسیم شده‌است: جمعیت‌شناسی ارمنستان. جماعت ارمنیان پراکنده. جماعت ارمنیان پراکنده دولت و سیاست ارمنستان. شاخه‌های دولت. دولت ارمنستان قانون اساسی ارمنستان. قانون اساسی ارمنستان روابط خارجی ارمنستان. تا سال ۲۰۲۰ ارمنستان با ۱۷۲ نهاد جداگانه روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌است. وزارت امور خارجه ارمنستان: وزیر امور خارجه، آرارات میرزویان سایر: عضویت سازمان‌های بین‌المللی.
میرزویان سایر: عضویت سازمان‌های بین‌المللی. ارمنستان عضو is a member of the following سازمان بین‌المللی and treaties: نظامی‌گری ارمنستان. نیروهای مسلح ارمنستان دولت محلی در ارمنستان. دولت محلی در ارمنستان تاریخ ارمنستان. تاریخ ارمنستان فرهنگ ارمنستان. فرهنگ در ارمنستان ورزش‌ها در ارمنستان. ورزش در ارمنستان اقتصاد و زیرساخت‌های ارمنستان. اقتصاد ارمنستان جستارهای وابسته. ارمنستان
اسپندرال () یا محصول جانبی فرگشت، در زیست‌شناسی فرگشتی، اسپندرال یک صفت فنوتیپی است که محصول جانبی فرگشت برخی مشخصه‌های دیگر است، نه محصول مستقیم انتخاب طبیعی. استیون جی گولد و ریچارد لوونتین در مقاله خود در سال ۱۹۷۹ با عنوان "اسپندرال‌های سن مارکو و پارادایم پانگلوسی"، این اصطلاح را وارد زیست‌شناسی کردند. سازگاری‌گرایی دیدگاهی است که اکثر صفات موجودات زنده را محصول سازگار انتخاب طبیعی می‌داند. گولد و لوونتین با ترویج دیدگاه ساختارگرایی (زیست‌شناسی) از تکامل، به دنبال تعدیل آن چیزی بودند که به عنوان تعصب
به دنبال تعدیل آن چیزی بودند که به عنوان تعصب انطباق‌گرایانه می‌دیدند. اصطلاح «اسپندرال (معماری)» از معماری سرچشمه می‌گیرد، جایی که به فضاهای تقریباً مثلثی بین بالای یک طاق و سقف اشاره دارد.
ریچارد لوونتین (; – ) دانشمند در زمینه ژنتیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
مالی‌بیگلی جمشید () خواننده آذربایجانی قرون ۱۹ و ۲۰ و نماینده مکتب موسیقی قره‌باغ بود. زندگی‌نامه. مالی‌بیگلی جمشید در سال ۱۸۴۵ در روستای مالی‌بیگلی شهر شوشی به دنیا آمد. جمشید که در سن ۴ یا ۵ سالگی پدرش را از دست داد، مدتی به شغل مهتر و گاری‌چی پرداخت و بعدها با بروز علاقه اش به موسیقی، در کاروانسرای «خان باغی» با همراهی تارزن «بالیجعلی بخشی» شروع به اجرای موسیقی کرد. در سنین ۲۰–۲۱ سالگی دیگر به عنوان آوازخوان به گروه‌های موسیقی قره‌باغ دعوت می‌شد. سه‌گاه آذربایجانی، «شاهناز»، «اورتا ماهور»، شوشتر،
آذربایجانی، «شاهناز»، «اورتا ماهور»، شوشتر، موسیقی‌های مقامی کوبه ای همچون هئیراتی، «اوشاری»، از پراجراترین موسیقی‌هایی از مجموع اجراهای جمشید مالی‌بیگلی به‌شمار می‌روند. وی همچنین علاوه بر اینکه در مراسم‌های عروسی روستایی نیز آوازخوانی می‌کرد، در ضیافت‌ها نیز ترانه‌های عامیانه‌ای نظیر «آی دریا کناریندا»، «ایستیکانین دشیلسین»، «گلیرم، گدیرم، خبرین اولسون»، «آی بالا فاطما»، «قاپیدا دوران منم، من»، «منی دوری فلک قویموش»، «ممه‌لر» و غیره… را اجرا می‌کرد. هنگامی که جمشید مالی‌بیگلی غزل و ابیاتی برای آوازخوانی
که جمشید مالی‌بیگلی غزل و ابیاتی برای آوازخوانی انتخاب می‌کرد، به آثار ملاپناه واقف، خورشیدبانو ناتوان و عاشیق علی‌عسگر برتری می‌داد. از وی همراه با «جوادبیگ علی‌بیگ‌اوغلو»، تارزن و «کاراپت»، نوازنده کمانچه، چندین بار به مجالس عروسی در شهرهای تبریز، رشت، انزلی و قزوین ایران دعوت شده بود. خواننده همچنین در برنامه‌های موسیقی و کنسرت‌های شرقی برگزار شده در شوشی حضور می‌یافت. پول‌های جمع‌آوری شده از آن برنامه‌ها و کنسرت‌ها عمدتاً برای رفع نیازهای دانشجویان مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۱۹۱۳ با دریافت
مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۱۹۱۳ با دریافت دعوتنامه از شرکت سهامی «اکسترافون» که در کی‌یف فعالیت می‌کرد، راه آن شهر را در پیش گرفت و در آنجا موسیقی‌های مقامی «سگاه»، «ماهور»، «راست» و تعدادی دیگر از تصنیف‌ها را آواز خوانده و بر روی صفحه گرامافون ضبط کرد. جمشید مالی‌بیگلی در سال ۱۹۱۵، در حدور سن ۷۰ سالگی زندگی را بدرود گفت.
امیرعبّاس هویدا بارها اتهام بهایی بودن خود را که در زمان اوج‌گیری انقلاب ۱۳۵۷ ایران از سوی مخالفان مذهبی حکومت به آن متهم شده بود رد می‌کرد و همچنین وی به مسلمان بودن خود اشاره کرده‌است. هنگامیکه در ایران شایعاتی مبنی بر بهایی بودنِ هویدا گسترده شد، هم شاه و هم هویدا این موضوع را تکذیب کردند. عباس میلانی می‌گوید که پدر امیرعباس - حبیب‌الله - از طبقه متوسط جامعه بودند که ریشه‌هایی از بهاییت داشته‌اند، اما مدرک ضعیفی وجود دارد که نشان می‌دهد حبیب‌الله در بزرگسالی به آئین بهاییت اعتقاد داشته‌است. علاوه بر این،
به آئین بهاییت اعتقاد داشته‌است. علاوه بر این، هیچ مدرکی وجود ندارد که ثابت کند وی فرزندانش را بر اساس آموزه‌های آئین بهایی پرورش داده‌است. امروزه هم کسانی که مدعی هستند هویدا همچون پدرش حبیب‌الله عین الملک پیرو آیین بهائی بوده به مدارک و اسنادِ به‌دست آمده از ساواک استناد می‌کنند، اما بهائیان تمامی آن اسناد را "جعلی و ساختگی" می‌دانند. سند نخست. این سند، ظاهراً نامه‌ای از یکی از بزرگان جامعهٔ بهائی به نام قاسم افشاری به مناسبت تصادف هویدا در جادهٔ شمال و شکستگی پای او، برای فرهنگ مهر است که در آن تاسفِ
شکستگی پای او، برای فرهنگ مهر است که در آن تاسفِ خود را ابراز داشته‌است: اولین نکته‌ای که به ذهن می‌آید این است که این مدرک، بهائی بودن هویدا را ثابت نمی‌کند و هیچ ارتباطی به باورها و گرایش‌های دینی هویدا ندارد. سند بالا در صورت اصلی بودن بیان می‌دارد که یک نفر زیر دست بهائی تأثر خود را از تصادف هویدا به رئیسش ابلاغ کرده‌است. نکتهٔ دیگری که برای جعلی بودن سند می‌تواند مدرکی باشد این است که ممکن نیست که یکی از سران جامعهٔ بهائی دین خود را «فرقه» یا «مسلک» بخواند ولی این واژه‌ها غالباً در میان مخالفانِ دین
ولی این واژه‌ها غالباً در میان مخالفانِ دین بهائی یا به قول بهائیان، بهائی‌ستیزان رواج دارد. سند دوم. سندِ گزارشِ ساواک از جلسهٔ بهائیانِ ناحیه ۲ شیراز: دلایلی که برای جعلی بودن این سند می‌شود از آن‌ها نام برد بدین شرح است: سندهایی که مسلمان بودن هویدا را نشان می‌دهد. با این همه به نظر می‌رسد محیط خانوادگی کودکی هویدا فاقد کمترین اشاره‌ای به دین بهائی بوده به‌طوری‌که برادر امیرعباس یعنی فریدون هویدا می‌گوید من برای بار اول در ۱۴ سالگی (پس از مرگ پدر و آن هم از یک دوست) کلمه بهائی را شنیدم. خود او پیش از
هم از یک دوست) کلمه بهائی را شنیدم. خود او پیش از نخست‌وزیری و در دوران نخست‌وزیری و پس از آن در هنگام زندان و محاکمه و حتی تا پای اعدام صریحاً خود را فردی مسلمان و مسلمان‌زاده می‌دانسته و هرگز ادعای بهائی بودن نکرده‌بود. کیفر خواست رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران و دادگاه انقلاب نیز صحبتی از بهائی بودن او نمی‌کند. دادگاه انقلاب در ارائه متن محاکمه و مجازات اعدام هم ایشان را فردی مسلمان معرفی کرده بود و این سند در جرائد روز ایران منتشر گشته و در دسترس همگان است. عباس میلانی در کتاب خود در بیوگرافی و
همگان است. عباس میلانی در کتاب خود در بیوگرافی و زندگی‌نامه وی «معمای هویدا (The Persian Sphinx)» هم پس از مطالعه اسناد و شواهد تاریخی و مصاحبه‌های وی، ادعای هویدا و دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی را تأیید کرده بر مسلمان بودن (ویا بهائی نبودن) ایشان صحه می‌گذارند. نامه‌ای سیاسی و اعتراض‌آمیز هم از خمینی به هویدا در دست است که در دههٔ ۱۹۶۰ نوشته شده و او هم هویدا را بهائی نمی‌خواند. دراسناد رسمی ساواک، «مذهب» امیرعباس هویدا «اسلام» درج شده‌است. امیرعباس هویدا در نخستین روزهای نخست‌وزیری در مراسم ختم حسنعلی
در نخستین روزهای نخست‌وزیری در مراسم ختم حسنعلی منصور در تهران، ۱۳ بهمن ۱۳۴۳ نماز میت را به جای می‌آورد. در مورد بهائی نبودن هویدا در یکی از گزارش‌های ساواک به سال ۱۳۵۷ می‌توان مورد دقیق‌تری یافت. این سند، بررسی نهایی و کامل ساواک در این مورد است و با در نظر گرفتن تمام شواهد موجود نوشته شده‌است. این سند در بولتن ویژهٔ به شماره ۶۶۵۸/۳۱۲ موجود است. «در بارهٔ انتساب وزیر دربار شاهنشاهی به فرقهٔ بهائی به استحضار می‌رساند: تا زمان انتصاب امیرعباس هویدا به مقام نخست‌وزیری، در هیچ‌یک از سازمان‌هایی که وی خدمت
نخست‌وزیری، در هیچ‌یک از سازمان‌هایی که وی خدمت می‌نموده به هیچ‌وجه حتی کوچک‌ترین بحث و شایعه‌ای مبنی بر انتساب وی به این فرقه وجود نداشته و در بین دوستان و نزدیکان وی نیز چنین بحث و گفتگویی نبوده‌است. پس از انتصاب وی به این سمت، مخالفین او شایع نمودند که پدرش وابسته به این فرقه بوده‌است. برابر تحقیقاتی که به عمل آمده، پدر هویدا هنگامی که وی و برادرش در سنین طفولیت بوده‌اند، فوت شده‌است. مادر هویدا و افراد فامیل وی مسلمان بوده و می‌باشند، مادر هویدا که به مکه نیز مشرف شده مسلمانی مؤمن با تقوی است و فرزندان
نیز مشرف شده مسلمانی مؤمن با تقوی است و فرزندان خود را نیز با تقوی و فضیلت تربیت نموده و دارای خصلت‌های نیکوی انسانی می‌باشند. امیرعباس هویدا هیچ‌گاه منتسب به فرقهٔ بهائی نبوده و به علاوه طبق تعالیم عالیهٔ اسلامی وی را بر یک سنت که از زمان حضرت رسول اکرم (ص) جاری بوده، هر فردی که خود را مسلمان معرفی کند و جملات شهادت … را ادا نماید مسلمان شناخته می‌شود و امیرعباس هویدا طی ۱۵ سال گذشته به مناسبت‌های مختلف پیوسته اعتقاد خود را به دین مبین اسلام صریحاً و علناً بیان داشته‌است.» امیرعباس هویدا در هفدهم فروردین
بیان داشته‌است.» امیرعباس هویدا در هفدهم فروردین ۱۳۵۵ ضمن سفر به عربستان سعودی به زیارت اماکن مقدسه اسلامی شامل مسجدالحرام و مسجد النبی در مکه و مدینه رفت.
نتیجه‌گیری بی‌ربط یا دلیل نامربوط مغالطه غیرصوری ارائه یک استدلال یا برهان است که ممکن است از نظر منطقی معتبر و درست باشد یا نباشد، اما نتیجه‌گیری آن از پرداختن به موضوع مورد نظر ناتوان است، یا به بیان دیگر عبارت است از عدم رابطهٔ منطقی بین مقدمات و نتیجهٔ یک استدلال. نتیجه‌گیری بی‌ربط در طبقه وسیعی از مغالطات مغالطات ربطی قرار می‌گیرد. نتیجه‌گیری بی‌ربط را نباید با مغلطه بی‌ربطی اشتباه گرفت، مغلطه بی‌ربطی استدلالی است که نتیجه‌گیری آن از پیش‌فرض آن ناشی نمی‌شود. در مغالطهٔ نتیجه‌گیری بی‌ربط، گویندهٔ
نمی‌شود. در مغالطهٔ نتیجه‌گیری بی‌ربط، گویندهٔ استنتاج منطقی را به گونه‌ای بیان می‌کند که مقدمات (پیش‌فرض‌ها) نسبت به نتیجهٔ گرفته‌شده، اعم، اخص یا مباین (بیگانه) باشد.
نگرشِ مذهبیِ زکریای رازی موضوعِ گمان‌ها و پژوهش‌های فراوانی بوده است. او به عنوان مسلمان شناخته می شود اما کسانی او را لامذهب دانسته‌اند و دیگرانی تعیینِ مذهبش را دشوار شناخته‌اند. اما برخی هم اورا مسلمانی می دانند که بر برخی از جنبه های دین انتقاد داشت تحقیقات. کتاب‌هایی در تقبیح مذاهب و در باب روش‌های شیادی پیامبران به رازی منسوب است که اگرچه امروز خودشان موجود نیستند، اما بخش‌هایی از آن‌ها در آثار دیگران بحث و بررسی شده‌اند. به گفتهٔ بیرونی، رازی نه تنها اسلام که تمامی مذاهب را تقبیح کرد. او تمامی کسانی
اسلام که تمامی مذاهب را تقبیح کرد. او تمامی کسانی را که از ابتدا ادعای پیغمبری کردند، شیادانی می‌دانست که در بهترین حالت بیماری روانی داشته‌اند. وی همچنین قرآن را مجموعه‌ای از افسانه‌های سراسر تناقض می‌خواند که هیچ اطلاعات مفید و بدردبخوری ندارد. هانری کربن در مقدمه‌ای که بر جامع‌الحکمتینِ ناصر خسرو نوشته (بخشی از آن با نامِ «نقد آراء محمد زکریای رازی در "جامع‌الحکمتین"» به فارسی ترجمه شده‌است)، می‌گوید وی نبوت و وحی را نفی می‌کرد و ضرورت آن را نمی‌پذیرفت. در تفکر رازی همهٔ انسان‌ها قدرت و توانایی رسیدن به
تفکر رازی همهٔ انسان‌ها قدرت و توانایی رسیدن به معرفت و دانایی را دارند، و لذا از لحاظ توانایی کسب معرفت با هم برابرند و بر یکدیگر هیچ برتری‌ای ندارند. از دیدگاه او مقتضای حکمت و رحمت الهی این است که انسان‌ها همگی به منافع و مضار خود صاحب علم باشند و اگر خدا قومی را به نبوت اختصاص دهد، به این معناست که آن‌ها را بر دیگر انسان‌ها برتری داده و این برتری باعث جنگ و دشمنی و در نهایت هلاکت انسان‌ها می‌شود که این با حکمت و رحمت الهی سازگاری ندارد. کتب زیر به این اعتقاد وی اشاره دارند. دو کتاب بالا اکنون در دست
اعتقاد وی اشاره دارند. دو کتاب بالا اکنون در دست نیست. اما جنیفر مایکل در کتابش نقل‌قول‌هایی از کتب بالا می‌آورد. همچنین احمد بیرشک می‌نویسد: «از تعلیمات او این بود که همهٔ آدمیان سهمی از خرد دارند که بتوانند نظرهای صحیح دربارهٔ مطالب عملی و نظری به‌دست آورند، آدمیان برای هدایت شدن به رهبران دینی نیاز ندارند؛ درحقیقت دین زیان‌آور است و مسبب کینه و جنگ. نسبت به همهٔ مقامات همهٔ سرزمین‌ها شک داشت». رازی دربارهٔ قرآن می‌گوید: وی را هیچ‌گاه به دلیل دیدگاه‌های ضددینی که داشت زندانی یا اعدام نکردند اما نوشتارهای
که داشت زندانی یا اعدام نکردند اما نوشتارهای دینیش مورد سانسور قرار گرفتند و از میان رفتند. گروهی معتقدند این تفکرات رازی موجب خشم علمای اسلامی علیه او شد و او را ملحد خواندند و آثار او را رد کردند و دست به نابودی آن‌ها زدند. ابوحاتم رازی در کتاب اعلام النبوه نوشته‌است که این ملحد با عقل معیوب و نفس و رأی ضعیف خود کلامی در ابطال نبوت تصنیف کرده‌است. کسانی چون ناصرخسرو، ابن حزم و موسی بن میمون او را نادان و مهوس بی‌باک و سخنان او را دعاوی و خرافات بی‌دلیل، هوس و هذیانات خوانده‌اند. ابن قیم الجوزیه می‌گوید:
و هذیانات خوانده‌اند. ابن قیم الجوزیه می‌گوید: «رازی از هر دینی بدترین چیزهای آن را برگزید و کتابی در ابطال نبوات و رساله‌ای در ابطال معاد تألیف کرد و مذهبی ساخت که از مجموع عقائد زندیقان عالم ترکیب یافته بود». افراد زیادی بر باورهای رازی رد نوشته‌اند و برخی از باورهای رازی را در این ردیه‌ها نقل کرده‌اند. ذبیح‌الله صفا از ۱۲ نفر که بر آرای رازی رد نوشته‌اند نام می‌برد. مرتضی مطهری در تألیفات خود اظهار داشته که چون تمام کتاب‌های رازی در دسترس نیست، نمی‌توان پیرامون او اظهار نظر قطعی کرد، اما از مجموعه قرائن
او اظهار نظر قطعی کرد، اما از مجموعه قرائن به دست می‌آید که او منکر نبوت نبوده، بلکه با مدعیان دروغین نبوت در ستیز بوده‌است. محال است مناظرات رازی با ابوحاتم در منزل یکی از بزرگان ری و در حضور اکابر و بزرگان شهر پیرامون ابطال اصل نبوت باشد و او همهٔ مذاهب را باطل اعلام کند و سپس در کمال احترام نیز زیست نماید. رازی سخت پایبند توحید و معاد و اصالت روح و بقای آن بوده‌است و چگونه ممکن است کسی که اصول مبدأ و معاد را قبول دارد، نبوت را انکار کند، بلکه از آثار او به دست می‌آید که اندیشهٔ امامت، ذهن او را به خود
به دست می‌آید که اندیشهٔ امامت، ذهن او را به خود مشغول کرده بوده‌است و بدیهی است که اندیشهٔ امامت با منکر نبوت همراه نیست. به عقیدهٔ مطهری، استدلال‌هایی که به رازی در نفی نبوت نسبت داده شده‌است، آنقدر ضعیف است که در شأن مقام علمی او نیست. او احتمال شیعه بودن رازی را منتفی نمی‌داند بلکه بیان می‌کند؛ بعید نیست که رازی تا حدودی طرز تفکر شیعی امامی داشته‌است و همهٔ متفکرانی که چنین اعتقادی داشتند، از سوی دشمنان شیعه، به کفر متهم می‌شدند. نویسندهٔ "خزینة الأصفیاء"، او را از اکابر صوفیه می‌شمارد که پیوسته از خوف
او را از اکابر صوفیه می‌شمارد که پیوسته از خوف خدا در گریه بود. غلام سرور هندی در تاریخ وفات او سروده‌است: هر یک از جمله‌های «ابوبکر محبوب حبیب» و «صوفی کامل پاکباز» ازنظر ابجدی ۳۱۰ است که ـ به گفته‌ای ـ اشاره به سال فوت اوست. وی همچنین انتقاداتی بر ادیان دیگر دارد. از جمله آثار انتقادی وی نسبت به ادیان دیگر، کتابی در «رد سیسن ثنوی» (ردی بر مانویت) است.
مغالطه توسل به ریشه‌ها، که با عنوان مغالطه منشأ و مغالطهٔ ژنتیک () نیز شناخته می‌شود، یک نتیجه‌گیری بی‌ربط است که در آن استدلال‌ها یا اطلاعات صرفاً بر اساس منبع منشأ و نه محتوایشان رد یا تأیید می‌شوند. به عبارت دیگر، یک ادعا بر اساس منبع آن نادیده گرفته می‌شود یا اعتبار داده می‌شود نه خود ادعا. بنابراین مغلطه نمی‌تواند ادعا را بر اساس شایستگی خود ارزیابی کند. اولین ملاک یک برهان خوب این است که مقدمات باید بر صدق یا نادرستی ادعای مورد بحث تأثیر داشته باشد. گزارش‌های ریشه‌شناسی یک موضوع ممکن است درست باشد، و
ریشه‌شناسی یک موضوع ممکن است درست باشد، و ممکن است به روشن شدن دلایلی کمک کند که چرا موضوع شکل کنونی خود را به خود گرفته است، اما در تعیین محاسن آن قطعی نیستند. برای مثال:
حسنعلی‌خان قره‌داغی (; – ) یا حسن‌علی‌خان قره‌داغسکی لغت‌شناس، نویسنده، شاعر و مدرس آذربایجانی بود. اوایل زندگی. حسن‌علی‌خان قره‌داغی که از خاندان و خانواده ای نخبه بود، پس از مرگ پدرش «حسنعلی‌آقا» و در ۲۸ ژانویه سال ۱۸۴۸ در شهر شوشی در قره‌باغ به دنیا آمد. پدربزرگ پدری وی «محمدفلی خان»، آخرین خان قره‌داغ، بود. از آنجایی که مادرش بعد از تولد او برای دومین بار ازدواج کرد، حسن‌علی‌خان را عمویش «محمد حسین» تربیت کرد. در مدرسه شهر شوشی تحصیل کرد و سال ۱۸۶۶ از آنجا فارغ‌التحصیل شد و با کمک معلمان خصوصی به
از آنجا فارغ‌التحصیل شد و با کمک معلمان خصوصی به تحصیلات عربی، فارسی و اسلامی خود ادامه داد. به این خاطر که تأثیرات زیادی از فردوسی، نظامی و خاقانی گرفته بود به تجربه سرودن غزل و مخمس متوسل شد. فعالیت آموزشی. حسن‌علی‌خان قره‌داغی از سال ۱۸۶۰ تدریس کلاس‌های خصوصی را در شوشی آغاز کرد. روش‌های حوضوی را کنار گذاشته و سبک‌های آموزشی روسی با میز تحریر و گچ را در مدرسه یک‌اتاقه خود به کار بست و در این اوان بود که اشعار آموزنده‌ای برای دانش آموزان خود سرود. فعالیت‌های تدریسی تمام‌قد خود به زبان ترکی آذربایجانی را
تدریسی تمام‌قد خود به زبان ترکی آذربایجانی را در سال ۱۸۷۸ شروع کرد. برای آشناسازی دانش آموزانش با ادبیات روسی، به عنوان اولین فردی آثاری از «الکسندر ایزمایلوف»، ایوان کریلوف، «لئو مژالوسکی» را به زبان ترکی آذربایجانی برگرداند. یکی از شاگردان وی در این کلاس‌ها ذوالفقار حاجی‌بیف بود، که در آینده یکی از بنیان‌گذاران تئاتر کمدی موزیکال شد. در سال ۱۸۸۱، الکسی چرنیایفسکی، رئیس بخش آذربایجانی مدرسه تربیت مدرس ماوراء قفقاز، از حسن‌علی‌خان قره‌داغی به تفلیس دعوت کرد تا یک کتاب درسی آموزش زبان ترکی آذربایجانی برای
تا یک کتاب درسی آموزش زبان ترکی آذربایجانی برای دانش آموزان را تدوین کند. وی با ارائه ۱۱ قطعه شعر اصلی و ۲۳ قطعه ترجمه شده که بیشتر آن‌ها را آثار ایوان کریلوف تشکیل می‌داد، در تهیه کتاب مشارکت کرد. خانواده. حسنعلی‌خان قره‌داغی از خاندان «ترکمان اوستاجلو»، نوه محمدقلی خان، آخرین خان قره‌داغ بود. او ابتدا در سال ۱۸۹۱ با دخترعموی خود «بالاخانوم» ازدواج کرد و سپس در سال ۱۸۹۷ به عقد «تیبا خانم» درآمد که حاصل این ازدواج ۴ فرزند بود و همگی راه او را دنبال کرده و معلم شدند. سال‌های بعدی و مرگ. حسنعلی‌خان قره‌داغی
شدند. سال‌های بعدی و مرگ. حسنعلی‌خان قره‌داغی در دومین انجمن ادبی میر محسن نواب، موسوم به «مجلس فراموشان» حضور داشت. وی که شاعری پرکار بود، بیش از ۵۰ اثر با نام مستعار قره‌داغی نوشت. در سال ۱۸۸۸ در تشییع جنازه عمویش در تفلیس شرکت کرد. بعداً با دختر وی نیز ازدواج کرد. او در سال ۱۹۲۲ از فواید عامه کناره‌گیری کرد و در سال ۱۹۲۴ دچار سکته شد. به دنبال بهبودی، از طرف اداره کمیساریای آموزش مردمی (وزارت آموزش و پرورش) در شهر شوشی آذربایجان شوروی، به شغل جمع‌آوری اشعار قره باغ گماشته شد. در ۲ دسامبر ۱۹۲۹ بر اثر
اشعار قره باغ گماشته شد. در ۲ دسامبر ۱۹۲۹ بر اثر بیماری در شوشی درگذشت و به خاک سپرده شد.
سینماتک ملی ارمنستان () یک بایگانی فیلم می‌باشد که در ایروان ارمنستان واقع شده‌است. تاریخچه. این بایگانی در سال ۱۹۹۱ میلادی توسط گارگین زاکویان ریاست بخش فیلم و تلویزیون مؤسسه هنری فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بنیانگذاری شده‌است.