payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اروپا رفت. در بروکسل دیپلم گرفته. تا درجه دکتری مهندسی راه و ساختمان در دانشگاه بروکسل به تحصیل پرداخت. وی پس از برگشت به ایران اقدام به تأسیس آموزشگاه فنی آن وزارتخانه راه کرده و پس از مدتی مدیر کل فنی آن وزارتخانه شد. او در دوران دولت ملی دکتر مصدق به عضویت شورای عالی نخست‌وزیری انتخاب گردید. وی همچنین در دانشکده فنی دانشگاه تهران نیز به تدریس پرداخته و تا سمت استادی رسید. دکتر گنجی در ۱۳۴۰ در کابینه علی امینی به سمت وزیر راه منصوب شد و در سال ۱۳۴۲ یعنی دوره چهارم از استان خراسان وارد مجلس سنا گردید و در
چهارم از استان خراسان وارد مجلس سنا گردید و در دوره‌های پنجم و ششم و هفتم عضو مجلس سنا و نیز یازده سال عضو هیئت رئیسه مجلس سنا بود. وی همچنین به اتفاق جواد منصور وزیر اطلاعات 2ـ ناصر یگانه وزیر مشاور 3ـ علی قلی هدایت سناتور 4ـ محمدعلی بوذری سناتور 5ـ رضا جعفری سناتور 6ـ ابراهیم پارسا سناتور 7ـ عبداله ظلی دریادار بازنشسته 8ـ علی امیرحکمت سناتور 9ـ مصطفی تجدد سناتور 10ـ سرلشکر بازنشسته محمود میرجلالی سناتور 11ـ هلاکو رامبد نماینده مجلس شورای ملی 12ـ صدری کیوان نماینده مجلس شورای ملی 13ـ علی مرندی نماینده
نماینده مجلس شورای ملی 13ـ علی مرندی نماینده مجلس شورای ملی 14ـ محمدعلی مرتضوی نماینده مجلس شورای ملی 15ـ حسن مصطفوی نائینی نماینده مجلس شورای ملی 16ـ سید حسن امامی امام جمعه تهران از بنیانگذاران لژ فراماسونری خورشید بود. او با وجود اینکه پس از انقلاب اموالش مصادره شد اما زندانی نشده و در ایران زندگی کرد و در ۱۳۷۴ در تهران درگذشت.
محمدعلی هنجنی وزیر دارایی در دولت علی امینی بود وی قبل از آن در زمان وزارت سرلشکر ضرغام در سمت معاونت دارایی خدمت کرده بود.
مسعود فروغی (۱۲۹۲–۱۳۵۹ تهران) سفیر در مراکش، وزارت مشاور و معاون نخست‌وزیر در دولت علی امینی بود. مسعود فروغی فرزند محمدعلی فروغی ذکاءالملک در سال ۱۲۹۲ در تهران به دنیا آمد. در رشته علوم سیاسی لیسانس گرفت، وی مدتی در وزارت خارجه و سازمان برنامه فعالیت کرد. وی مدتی نزد به عنوان سفیر ایران در مراکش حضور داشت و سپس در دولت علی امینی به سمت وزارت مشاور و معاون نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن به شرکت نفت رفت و مسئولیتهایی مانند قائم‌مقامی مدیرعامل، قائم‌مقام مدیر عامل در خوزستان و رئیس هیئت بازرسی را بر عهده گرفت.
در خوزستان و رئیس هیئت بازرسی را بر عهده گرفت. وی در بهمن سال ۱۳۵۹ بر اثر بیماری طولانی مدت در تهران درگذشت. او همسری خارجی داشت و یک فرزند بنام ایرج از مسعود فروغی باقی ماند.
احمد نامدار نویسنده و مترجم و وزارت مشاور و معاون نخست‌وزیر در دولت علی امینی بود. او از بنیانگذاران حزب کبود بوده که خط مشی فاشیستی و دست راستی داشته این حزب به نام حزب نازی ایران نیز خوانده می د و مدتی نیز به عنوان منشی سفارت آلمان نازی در ایران فعالیت می‌نمود. تالیفات. آئینه سیاه انتشارات آناهیتا ۱۳۴۸ منجلاب هستی ۱۳۳۷ لیدی دارلینگتون از فرد ستوارت مترجم احمد نامدار سلام جناب سفیر کبیر - ۱۳۴۳
عدسی نمرود که عدسی لایارد نیز نامیده می‌شود، قطعه‌ای از کریستال سنگی متعلق به سدهٔ هشتم پیش از میلاد است که در سال ۱۸۵۰ توسط آستن هنری لایارد در کاخ آشوری نمرود در عراق امروزی کشف شد. این عدسی ممکن است به‌عنوان یک ذره‌بین یا به‌عنوان یک شیشهٔ سوزان برای روشن کردن آتش با متمرکز کردن نور خورشید استفاده شده باشد، یا ممکن است یک تکه منبت تزئینی بوده باشد. توصیف. این عدسی کمی بیضی‌شکل است. این عدسی دارای یک نقطهٔ کانونی در حدود از سمت صاف و فاصلهٔ کانونی حدود ۱۲ سانتی‌متر است. این اعداد، آن را معادل یک ذرّه‌بین
سانتی‌متر است. این اعداد، آن را معادل یک ذرّه‌بین ۳× می‌کند. سطح عدسی دارای دوازده حفره است که حین آسیاب کردن باز شده‌است که حاوی نفتا یا مایع دیگری است که در کریستال خام به دام افتاده‌است. گفته می‌شود که این عدسی قادر است نور خورشید را متمرکز کند اما این کار را به‌صورت عالی انجام نمی‌دهد. از آنجایی که این عدسی از کریستال سنگ طبیعی ساخته شده‌است، مواد تشکیل‌دهنده‌اش با گذشت زمان، تخریب قابل ملاحظه‌ای نداشته‌است. عدسی نمرود در موزهٔ بریتانیا به نمایش گذاشته شده‌است. کاربرد. عملکرد این عدسی مشخص نیست. برخی
شده‌است. کاربرد. عملکرد این عدسی مشخص نیست. برخی از نویسندگان باور دارند که از آن به‌عنوان یک عدسی نوری استفاده می‌شده و برخی دیگر بر عملکرد تزئینی آن باور دارند. صنعتگران آشوری حکاکی‌های پیچیده‌ای می‌ساختند و می‌توانستند از عدسی بزرگنمایی در کار خود استفاده کنند. کاشف این عدسی خاطرنشان کرده‌است که کتیبه‌های بسیار کوچکی بر روی آثار آشوری پیدا کرده‌است که گمان می‌رود با کمک عدسی تهیه شده‌اند. دانشمند ایتالیایی جیووانی پتیناتو از دانشگاه رم پیشنهاد کرده‌است که آشوریان باستان از این عدسی به‌عنوان بخشی از
که آشوریان باستان از این عدسی به‌عنوان بخشی از تلسکوپ استفاده می‌کردند و این امر دانش آن‌ها را از اخترشناسی توضیح می‌دهد. از سوی دیگر کارشناسان باستان‌شناسی آشوری متقاعد نشده‌اند و تردید دارند که کیفیت نوری این عدسی برای چنین کاربردی کافی بوده باشد. آشوریان باستان سیارهٔ زحل را به‌عنوان خدایی می‌دیدند که توسط حلقه‌ای از مارها احاطه شده بود، که پتیناتو پیشنهاد می‌کند تفسیر آن‌ها از حلقه‌های زحل از طریق مشاهدهٔ این سیاره با گونه‌ای تلسکوپ بوده‌است. کارشناسان دیگر می‌گویند که از مارها در اساطیر آشوری به‌طور
دیگر می‌گویند که از مارها در اساطیر آشوری به‌طور مکرر یاد شده‌است و خاطرنشان می‌کنند که در هیچ‌یک از نوشته‌های نجومی متعدد آشوری که باقی مانده‌است، اشاره‌ای به تلسکوپ وجود ندارد. یادداشت‌های متصدی موزهٔ بریتانیا پیشنهاد می‌کند که این عدسی می‌توانسته‌است «به‌عنوان یک قطعه منبت، شاید برای مبلمان» استفاده شود و هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد آشوری‌ها از لنزها برای ویژگی‌های اپتیکی آن‌ها استفاده می‌کردند، مثلاً برای بزرگ‌نمایی، تلسکوپی یا برای شروع آتش. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles
برای شروع آتش. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
محمدعلی ممتاز (۱۲۷۱تهران –۱۳۵۳ تهران) حقوقدان، قاضی، سناتور و وزیر دادگستری بود. ممتاز در سال ۱۲۷۱ ش در تهران به دنیا آمد. تحصیلات عالی خود را در مدرسه حقوق و علوم سیاسی به پایان برده و به دعوت داور در ۱۳۰۶ وارد دادگستری گردید. در زمان حضورش در دادگستری به سمت دادستانی اراک، اصفهان، و کرمانشاه و دادستان دیوان کیفر کارکنان دولت منصوب شد. در سال ۱۳۲۴ ممتاز رئیس دادگستری آذربایجان شد و در زمان فتنه فرقه دموکرات از سوی پیشه‌وری به زندان افتاد و قرار بود پس از محاکمه تیرباران شود که با ورود قوای ارتشی در ۲۱ آذر
تیرباران شود که با ورود قوای ارتشی در ۲۱ آذر ۱۳۲۵ به تبریز نجات یافت. وی سپس به تهران آمده و به ریاست کل دادگاه‌های استیناف منصوب شد.زمانیکه در سال ۱۳۳۵ گلشائیان وزیر دادگستری وقت اقدام به انحلال دیوانعالی کشور کرد، ممتاز اقدام وزیر دادگستری را غیرقانونی اعلام کرده و از دادگستری کناره‌گیری کرد و پس از برکناری گلشائیان به دادگستری برگشته و در سمت معاون پارلمانی وزارت دادگستری به فعالیت خود ادامه داد. وی همچنین در سال ۱۳۳۹ در کابینه شریف امامی به‌جای دکتر محمدعلی هدایتی به وزارت دادگستری رسید. سپس در
محمدعلی هدایتی به وزارت دادگستری رسید. سپس در انتخابات دوره چهارم سنا در ۱۳۴۲ از تهران برای سناتوری انتخاب شد و مدت چهار سال در سنا فعالیت داشت. او از مخالفان نخست‌وزیری منصور بود و در از پایان دوره سنا از فعالیتهای سیاسی و اداری کنار گذاشته شد. او در سال ۱۳۵۳ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
ناجورشاپرک‌ها یک سرده از پروانه‌سانان (Lepidoptera) است. این تنها سرده در زیرراسته ناجورشاپرک‌سانیان (Heterobathmiina) و همچنین در بالاخانواده ناجورشاپرک‌واران (Heterobathmioidea) و در خانواده ناجورشاپرکان (Heterobathmiidae) است. پروانه‌های فلزی ابتدایی، روزپرواز و محدود به جنوب آمریکای جنوبی، بالغان گرده "راش جنوبی" و لاروهای کرم‌برگ را می‌خورند. (کریستنسن، ۱۹۸۳، ۱۹۹۹). بیشتر گونه‌های شناخته‌شده توصیف نشده‌اند (اما به کریستنسن و نیلسن، ۱۹۷۸، ۱۹۹۸ نگاه کنید).
صخره هزار بودا () یک مکان تاریخی است که حاوی حکاکی‌های صخره‌ای سلسله تانگ در مرکز استان شاندونگ چین است. در کنار صخره ای به طول ۶۳ متر، بیش از ۲۱۰ مجسمه و ۴۳ کتیبه گزارش شده‌است. بیشتر مجسمه‌ها در طول سال‌های ۶۱۸–۶۸۴ تراشیده شده‌اند. محل. صخره هزار بودا در نزدیکی ، در ناحیه لیچنگ، تحت مدیریت شهر جینان، در حدود ۳۳ کیلومتری جنوب شرقی این شهر و هشت کیلومتری شرق واقع شده‌است. این صخره در نزدیکی و در غرب محل معبد سابق شنتونگ ()، به معنای معبد «قدرت ماوراء طبیعی») واقع شده که اکنون ویران شده‌است. جهت‌گیری صخره در
واقع شده که اکنون ویران شده‌است. جهت‌گیری صخره در جهت شمال به جنوب است. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; تاریخ. گفته می‌شود اولین مجسمه بودا توسط راهبی ۷۰ ساله به نام شادونگ در سال ۶۱۹ پس از میلاد، در صخره حک شده‌است. ۲۵ سال پس از آن، دو مجسمه بودایی دیگر توسط راهب پیر دیگری به نام مینگ دی اضافه شد. از آنجایی که مینگ دی در آن زمان احساس می‌کرد که زندگی‌اش رو به پایان است، او پولی را برای حک کردن مجسمه‌های اضافی اهدا کرد. با این حال، در سال ۶۵۷ پس از میلاد،
اهدا کرد. با این حال، در سال ۶۵۷ پس از میلاد، او همچنان زنده بود و به حک کردن مجسمه‌ها و کتیبه‌های بیشتری بر روی صخره ادامه داد. از آنجا که سیاست رسمی سلسله تانگ در آن زمان تشویق به گرویدن به تائوئیسم بود، حکاکی مجسمه‌های بودایی مستلزم یک خطر سیاسی بود. از این رو، کتیبه‌های به جا مانده از شا دونگ و مینگ دی اشاره می‌کند که تنها هدف مجسمه‌ها، دعا است و بیان عقاید سیاسی نیست. با وجود این مشکلات، کار حک کردن مجسمه‌ها در صخره توسط بوداییان دیگر ادامه یافت و در نهایت صخره هزار بودا به بزرگ‌ترین مجموعه مجسمه‌های
صخره هزار بودا به بزرگ‌ترین مجموعه مجسمه‌های صخره ای بودایی در شاندونگ تبدیل شد. علاوه بر مجسمه‌های بودایی، مجسمه‌های غیر مذهبی نیز وجود دارد که اشرافیت آن دوره مانند بستگان امپراتور، مقامات دولتی و راهبان مشهور را نشان می‌دهند. در میان آن‌ها مجسمه‌های پرنسس نانپینگ ()، دختر امپراتور تایزونگ تانگ و همسرش لیو ژوانی نیز قرار دارد.
شاپرک‌واران چندپر یا شاپرک‌واران پُرپر ابرخانواده شاپرک‌های چندپر و دروغین است. این پروانه‌های کوچک به آسانی از طریق بالهایشان تشخیص داده می‌شوند. هر کدام از نوارهای باریک غشایی (معمولاً بیش از ۳) در پیرامون رگبال‌های اصلی به جای یک ورقه غشایی ممتد بین رگبال‌ها تشکیل شده‌است. با این حال، در پروانه‌های زنده در طبیعت، اغلب به سختی قابل دیدن است. هنگامی که آنها در حال استراحت هستند، «پرها» تا حدی روی هم قرار می‌گیرند و به صورت بال‌های جامد پدیدار می‌شوند. اما حتی در این صورت، آنها را می‌توان با بال‌هایی که
حتی در این صورت، آنها را می‌توان با بال‌هایی که دارای یک الگوی طولی مشخص و لبه ناهموار هستند، تشخیص داد. آنها حداکثر شامل دو خانواده هستند:
گنیزا (؛ ؛ معنای تحت‌اللفظی: مخزن، انبار) بخشی از کنیسه یا آرامگاه یهودیان است که محل حفظ و نگهداری موقت کتب و متون عبری قدیمی در موضوعات مذهبی، پیش از دفن مناسب آن در گورستان است. دلیل چنین کاری آن است که این متون مذهبی قدیمی، اغلب حاوی نام پروردگار هستند و به‌همین سبب نمی‌توان آنها را خیلی ساده دور ریخت.
دینار نجیب‌زاده ایرانی از خاندان کارن و حاکم نهاوند بود. او در زمان پادشاهی یزدگرد سوم می‌زیست. پس از شکست ایرانیان از اعراب در نبرد نهاوند، دینار که حاکم نهاوند بود با آنان صلح نمود. وی تا دوران معاویه حاکم نهاوند بود. بازماندگان. بازماندگان او با نام ایل دیناروند در لرستان، ایلام و خوزستان ساکن هستند.
کنیسه بن عزرا () یا کنیسهٔ اهالی شام () کنیسه‌ای است که در بخش فسطاط قاهرهٔ باستانی در مصر واقع شده‌است. بر پایهٔ روایت‌های فولکلور محلی، این کنیسه همان جایی است که موسی در نوزادی در آنجا یافت شد. ساختمان فعلی این کنیسه در دههٔ ۱۸۹۰ احداث شد. مصطفی مدبولی، نخست‌وزیر مصر، این کنیسه را در ۳۱ اوت ۲۰۲۳ پس از یک دهه بازسازی، بازگشایی کرد. گنیزا یا بخش نگهداری مدارک و متون مقدس کهن در این کنیسه در قرن نوزدهم میلادی کشف شد و حاوی گنجینه ای از دست‌نوشته‌های سکولا و مقدس فراموش‌شده به زبان‌های عبری، آرامی و
سکولا و مقدس فراموش‌شده به زبان‌های عبری، آرامی و یهودی-عربی بود. این مجموعه که به عنوان «گنیزای قاهره» شناخته می‌شود، به تحریک و اصرار سلمون شختر به دانشگاه کمبریج در انگلستان آورده شد و اکنون میان چندین کتابخانه دانشگاهی تقسیم شده‌است که بیشتر آن در کتابخانه دانشگاه کمبریج نگهداری می‌شود.
احمدعلی بهرامی‌ سفیر، وزیر و حقوق دان در دوره پهلوی بود. تولد و تحصیلات. احمدعلی فرزند فضل‌الله بهرامی در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد. وی پس از پایان دوره تحصیل خود در ایران برای دوره تحصیلات عالیه به بروکسل و دانشگاه شهر گرنوبل رفت پس از آغاز جنگ جهانی دوم به ژنو نقل مکان کرد و موفق به اخذ درجه لیسانس در رشته حقوق گردید. دوران کاری. او پس از بازگشت به ایران در وزارت عدلیه و سپس وزارت کار به فعالیت پرداخت. بهرامی در دوره ملی شدن نفت در دادگاه لاهه حاضر شده و در دفاع از منافع نفتی ایران در برابر شرکت نفت ایران و
از منافع نفتی ایران در برابر شرکت نفت ایران و انگلستان در زمان دولت مصّدق صحبت کرد. احمدعلی بهرامی در سال ۱۳۳۹ به عنوان وزیر کار در کابینه مهندس شریف امامی منصوب شد. بعد از آن و در زمان وزارت عطاءالله خسروانی به معاونی پارلمانی وزارت کار و مدیر عامل سازمان بیمه‌های اجتماعی کارگران منصوب شد. او بعداً به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و به عنوان سفیر ایران در کشورهای مراکش و چین فعالیت کرد. در زمان نخست‌وزیری شاپور بختیار به سمت رئیس کلّ هیئت بازرسی شرکت ملی نفت منصوب شد. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ با اجازه
نفت منصوب شد. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ با اجازه رسمی از وزارت امور خارجه دولت موقّت برای مداوا راهی فرانسه شد و پس از مدت کوتاهی به سبب بیماری درگذشت. تالیفات. از او کتاب در جستجوی انسانیت و عدالت (خاطرات احمدعلی بهرامی) باقی مانده است.
گنیزای قاهره () مجموعه‌ای از ۴۰۰٬۰۰۰ دست‌نوشته و متن کهن یهودی و همچنین اسناد اداری دوران خلافت فاطمیان است که در گنیزای کنیسه بن عزرا در بخش باستانی فسطاط قاهره نگهداری می‌شود. این نسخ خطی کل دوره تاریخ یهودیان خاورمیانه، شمال آفریقا و اندلس بین قرن‌های ششم و نوزدهم پس از میلاد را در بر می‌گیرد و بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین مجموعه نسخ خطی قرون وسطی در جهان را شامل می‌شود. متون گنیزا به زبان‌های مختلف، به ویژه عبری، عربی و آرامی، عمدتاً بر روی پارچه و کاغذ و همچنین بر روی پاپیروس و پارچه نوشته شده‌است. گنیزا
بر روی پاپیروس و پارچه نوشته شده‌است. گنیزا علاوه بر اینکه حاوی متون مذهبی یهودیان مانند کتاب مقدس، تلمود و بعدها آثار یهودیت خاخامی است (برخی با دستخط اصلی نویسندگان)، تصویر جامعی از زندگی اقتصادی و فرهنگی منطقه مدیترانه، به ویژه در طول سده‌های ۱۰ تا ۱۳ میلادی به دست می‌دهد. نسخه‌های خطی از گنیزای قاهره در حال حاضر در میان تعدادی از کتابخانه‌ها، از جمله کتابخانه دانشگاه کمبریج، حوزه علمیه یهودیان آمریکا، کتابخانه جان رایلندز، کتابخانه بادلین، مرکز مطالعات پیشرفته یهودی کاتز در دانشگاه پنسیلوانیا، کتابخانه
یهودی کاتز در دانشگاه پنسیلوانیا، کتابخانه بریتانیا، فرهنگستان علوم مجارستان، کتابخانه ملی روسیه، اتحاد جهانی آلیانس، کتابخانه یونس و ثریا نظریان در دانشگاه حیفا و چندین مجموعه خصوصی در سراسر جهان پراکنده‌است. بیشتر قطعات این متون کهن از گنیزای کنیسه بن عزرا می‌آیند، اما برخی تکه‌های اضافی در محل‌های حفاری در نزدیکی کنیسه و در قبرستان بساتین در شرق قاهره قدیم یافت شد. مجموعه‌های خطی گنیزای قاهره جدید شامل برخی از اسناد قدیمی است که مجموعه‌داران در نیمه دوم قرن نوزدهم در مصر خریداری کردند. نخستین فرد
دوم قرن نوزدهم در مصر خریداری کردند. نخستین فرد اروپایی که به این مجموعه توجه کرد ظاهراً سیمون ون گلدرن (عموی بزرگ هاینریش هاینه) بود که از کنیسه بن عزرا بازدید کرد و در سال ۱۷۵۲ یا ۱۷۵۳ در مورد گنیزای قاهره گزارشی نوشت.
آسیب‌شناسی قانونی یا پاتولوژی قانونی شاخه‌ای از آسیب‌شناسی است که بر تعیین علت مرگ از راه معاینهٔ جسد تمرکز دارد. معاینهٔ پس از مرگ و کالبدگشایی توسط بازرس پزشکی یا آسیب‌شناس قانونی، معمولاً حین بررسی پرونده‌های حقوق کیفری و پرونده‌های حقوق مدنی در برخی از حوزه‌های قضایی انجام می‌شود. آسیب‌شناسی قانونی یا پاتولوژی قانونی شاخه‌ای از آسیب‌شناسی است که بر تعیین علت مرگ از راه معاینهٔ جسد تمرکز دارد. معاینهٔ پس از مرگ و کالبدگشایی توسط بازرس پزشکی یا آسیب‌شناس قانونی، معمولاً حین بررسی پرونده‌های حقوق کیفری و
قانونی، معمولاً حین بررسی پرونده‌های حقوق کیفری و پرونده‌های حقوق مدنی در برخی از حوزه‌های قضایی انجام می‌شود. وظایف. آسیب‌شناسی قانونی در پزشکی قانونی کاربرد دارد. آسیب‌شناس قانونی پزشکی است که دورهٔ آموزشی آسیب‌شناسی تشریحی را گذرانده و متعاقباً در آسیب‌شناسی قانونی تخصص یافته‌است. شرایط لازم برای تبدیل شدن به یک متخصص پزشکی قانونیِ «کاملاً واجد شرایط» از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. برخی از الزامات مختلف در زیر مورد بحث قرار گرفته‌اند. پزشک قانونی کالبدگشایی/ معاینات پس از مرگ را با هدف تعیین علت مرگ
معاینات پس از مرگ را با هدف تعیین علت مرگ و همچنین یافتن نحوهٔ احتمالی مرگ انجام می‌دهد. گزارش کالبدگشایی حاوی نتایجی است که در رابطه با موارد زیر انجام می‌شود: کالبدگشایی همچنین فرصتی را برای رسیدگی به سایر مسائل ناشی از مرگ فراهم می‌کند، مانند جمع‌آوری شواهد و ردیابی یا تعیین هویت متوفی. کالبدگشایی زمانی انجام می‌شود که مرگ اتفاق افتد، زمانی که مرگ غیرمنتظره رخ دهد، زمانی که فردی درحالی‌که تحت نظر پزشک نیست بمیرد، برای حل پرونده‌های جنایی، زمانی که یک فاجعهٔ جمعی رخ می‌دهد و نیاز به شناسایی قربانیان دارد
جمعی رخ می‌دهد و نیاز به شناسایی قربانیان دارد و در صورت درخواست توسط خانواده یا عزیزان متوفی. به‌طور معمول، کالبدگشایی می‌تواند از ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار هزینه داشته باشد، اما این هزینه می‌تواند از کشوری به کشور دیگر متفاوت باشد. پزشک قانونی زخم‌ها و جراحات را همراه با علت احتمالی آن صدمات، در کالبدگشایی، در صحنهٔ جرم و گاهی در یک محیط بالینی، مانند تحقیقات تجاوز جنسی یا مرگ حین بازداشت، بررسی و مستند می‌کند. آسیب‌شناسان پزشکی قانونی نمونه‌های بافت را در زیر میکروسکوپ (بافت‌شناسی) جمع‌آوری و بررسی می‌کنند تا
(بافت‌شناسی) جمع‌آوری و بررسی می‌کنند تا وجود یا عدم وجود بیماری طبیعی و سایر یافته‌های میکروسکوپی مانند وجود ذرات آزبست در ریه‌ها یا ذرات باروت در اطراف زخم گلوله را شناسایی کنند. آن‌ها نمونه‌های سم‌شناسی بافت‌ها و مایعات بدن را جمع‌آوری و تفسیر می‌کنند تا علت شیمیایی، بیش‌مصرفی تصادفی یا مسمومیت‌های عمدی را تعیین کنند. در محیط‌های بلایای جمعی، آسیب‌شناسان پزشکی قانونی در کنار متخصصان دندانپزشکی، انسان‌شناسان پزشکی قانونی و همچنین سایر تخصص‌های پزشکی قانونی با هدف شناسایی قربانیان فاجعه، کار خواهند کرد.
با هدف شناسایی قربانیان فاجعه، کار خواهند کرد. فرایند شناسایی شامل بازیابی قربانیان، جمع‌آوری داده‌های پیش از مرگ، معاینهٔ اولیه همراه با جمع‌آوری هرگونه شواهد پس از مرگ و در نهایت مقایسهٔ داده‌های جمع‌آوری‌شدهٔ پیش و پس از مرگ به منظور شناسایی آن قربانیان است. آسیب‌شناسان پزشکی قانونی همچنین به‌عنوان شاهدان متخصص در دادگاه‌های حقوقی برای شهادت در پرونده‌های حقوقی مدنی یا کیفری خدمت می‌کنند. آسیب‌شناسان پزشکی قانونی با مطالعهٔ پیکر افراد درگذشته کمک زیادی به بهداشت عمومی و پزشکی پیشگیری می‌کنند. آن‌ها با
به بهداشت عمومی و پزشکی پیشگیری می‌کنند. آن‌ها با استفاده از یافته‌های خود در طول کالبدگشایی می‌توانند از دانش خود برای جلوگیری از مرگ فرد و افراد دیگر نیز استفاده کنند. تحقیق در مورد مرگ. آسیب‌شناسان، علت مرگ را از راه معاینهٔ پس از مرگ یا کالبدگشایی تعیین می‌کنند. مرگ‌هایی که علت نامعلومی داشته باشند و مواردی که غیرطبیعی تلقی شوند بررسی می‌شوند. روش‌ها. آسیب‌شناسان قانونی باید در چندین زمینه آموزش ببینند تا در شغل خود موفق باشند. آن‌ها از طیف گسترده‌ای از روش‌ها مانند انجام کالبدگشایی استفاده می‌کنند که
روش‌ها مانند انجام کالبدگشایی استفاده می‌کنند که به خودی خود روش‌های مختلفی دارد. هنگام انجام کالبدگشایی، یک آسیب‌شناس قانونی ممکن است از پرتو ایکس، نمونه‌هایی از مایعات بدن، نمونه‌هایی از بافت‌ها و نمونه‌هایی از کشت باکتریایی که در بدن یافت می‌شود، استفاده کند. حین انجام کالبدگشایی، پزشک قانونی از مراحل مرگ به‌عنوان روش دیگری برای بررسی زمان فوت و مدت زمان فوت جسد استفاده می‌کند. استفاده از اطلاعات دریافتی در طول کالبدگشایی همراه با شواهد ارائه‌شده توسط مجری قانون، مبنایی را برای تعیین علت مرگ فراهم
مجری قانون، مبنایی را برای تعیین علت مرگ فراهم می‌کند. تاریخچه. آسیب‌شناسی قانونی توسط رودولف ویرچو، آسیب‌شناس آلمانی که روش "ویرچو" را توسعه داد پایه‌گذاری شد. روش "ویرچو" یکی از تکنیک‌های اصلی و محبوب است که امروزه توسط آسیب‌شناسان پزشکی قانونی استفاده می‌شود. این روش، انجام کالبدگشایی و همچنین ایجاد نظریهٔ سلولی است که تأثیرات و آسیب بیماری را بر بدن انسان روشن می‌کند. رودولف ویرچو انجام کالبدگشایی منظم را آغاز کرد که در آن، کل بدن به‌جای یک منطقهٔ خاص بازرسی می‌شد که آسیب‌های بیشتری را که صدمات و
خاص بازرسی می‌شد که آسیب‌های بیشتری را که صدمات و بیماری‌ها به بدن انسان وارد می‌کرد، نشان می‌داد. در اروپای آلمانی‌زبان، سخنرانی‌هایی در مورد آسیب‌شناسی پزشکی قانونی در اواسط قرن هجدهم در فرایبورگ و در سال ۱۸۰۴ در وین برگزار می‌شد. دانشمندانی مانند آگوست آمبرویز تاردیو، یوهان لودویگ کاسپر و کارل لیمان تلاش‌های زیادی برای توسعهٔ آسیب‌شناسی پزشکی قانونی به یک علم تجربی انجام دادند. آمبروز پاره همچنین یکی از پدران آسیب‌شناسی و جراحی پزشکی قانونی مدرن محسوب می‌شود. نوآوری‌های او در اوایل سدهٔ شانزده میلادی
می‌شود. نوآوری‌های او در اوایل سدهٔ شانزده میلادی شامل ابزار و تکنیک‌های جراحی است. او پیشگام پزشکی میدان جنگ و درمان زخم‌ها بود. یکی از تکنیک‌هایی که او استفاده کرد ریختن روغن جوش روی زخم‌ها بود. تاریخچهٔ آسیب‌شناسی قانونی را می‌توان تا سدهٔ چهارم پیش از میلاد در بابل دنبال کرد، اما به‌جای تمرین بر روی بدن انسان‌های مرده، عمل آسیب‌شناسی پزشکی قانونی بر روی جانوران انجام می‌شد. پزشکان مسلمان، بیماری‌های عفونی را کشف می‌کردند و اجساد مردگان را می‌گشودند. یکی از آن پزشکان "ابن زهر" است. ابن "زهر" به انجام
از آن پزشکان "ابن زهر" است. ابن "زهر" به انجام کالبدگشایی اجساد در بیماری‌های پس از مرگ و تحقیقاتی مانند جذام، جرب و بیماری‌های آمیزشی می‌پرداخت. درحالی‌که "ابن زهر" مشغول یادگیری در مورد بیماری‌های مسری بود، "یی سیونگ"، یک مقام دولتی چین در حال جمع‌آوری گروهی از پزشکان بود که مسئول تشریح قربانیان قتل بودند. علت مرگ این قربانیان در کنار پرونده مورد بررسی قرار می‌گرفت و این نخستین باری بود که از آسیب‌شناسی برای کمک به حل پرونده‌های جنایی استفاده می‌شد. آسیب‌شناسی قانونی نخستین بار در ایالات متحده توسط هیئت
قانونی نخستین بار در ایالات متحده توسط هیئت آسیب‌شناسی آمریکا در سال ۱۹۵۹ پس از استفاده از سم‌شناسی و آسیب‌شناسی برای حل هزاران پروندهٔ جنایی به رسمیت شناخته شد. این رشته در کانادا، به‌طور رسمی در سال ۲۰۰۳ به رسمیت شناخته شد، و یک برنامهٔ آموزشی رسمی (یک کمک‌هزینهٔ تحصیلی) در حال حاضر تحت نظارت کالج سلطنتی پزشکان و جراحان کانادا در حال تخصیص است. تحصیل. در بیشتر کشورهای انگلیسی‌زبان، آسیب‌شناسی قانونی یکی از تخصص‌های آسیب‌شناسی تشریحی است. الزامات آموزشی از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. بسیاری از
از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. بسیاری از آسیب‌شناسان پزشکی قانونی پیش از رفتن به‌سمت علم پزشکی قانونی به‌عنوان آسیب‌شناس هیستو (بیمارستانی) عمل می‌کنند. یکی دیگر از نیازهای آسیب‌شناسان پزشکی قانونی شامل داشتن دانش کاری در زمینه‌های تحصیلی خاص مانند سم‌شناسی، بررسی سلاح گرم (بالستیک زخم)، ردیابی شواهد، سرولوژی پزشکی قانونی و فناوری دی‌ان‌ای است. در فرهنگ عامه. آسیب‌شناسان در بسیاری از داستان‌های جنایی حضور دارند. در فهرست زیر، به چند شخصیت آسیب‌شناس قانونی در مجموعه‌های تلویزیونی اشاره شده‌است:
علی فرزندِ محمدجواد فرزند علی مرندی از مراجع شیعه بود که در اواخر قرن نوزدهم از شهر مرند ایران به عراق مهاجرت کرده و در شهر نجف سکونت داشت. او جد فائق الشیخ علی سیاستمدارِ سکولار عراقی است که از مخالفان ایران محسوب می‌شود. زندگی. شیخ علی در سال ۱۲۸۷ هجری قمری در شهر مرند از توابع استان آذربایجان شرقی در ایران به دنیا آمد. بنا بر برخی منابع، تبارِ او به اعراب مهاجر به منطقهٔ شمال غرب ایران می‌رسد. او تحصیل علوم دینی را در شهر اراک آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۱۴ هجری قمری برای تکمیل تحصیلات حوزوی به شهر نجف اشرف
قمری برای تکمیل تحصیلات حوزوی به شهر نجف اشرف سفر کرد و در حوزه علمیه این شهر مشغول به تحصیل شد. از جمله استادان او می‌توان به محمد شربیانی معروف به فاضل شربیانی، محمدحسن ممقانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (معروف به «صاحب عروه»)، فتح‌الله غروی اصفهانی (معروف به «شیخ‌الشریعهٔ اصفهانی»)، سید "حسین کوه"‌کمره‌ای ("کوه‌کمری") معروف به «سید حسینِ تُرک»، محمدکاظم خراسانی معروف به «آخوند خراسانی» و ملاحسینقلی همدانی اشاره کرد. گرایش اصلی او به عرفان عملی و عبادت بود و به انزوا و گوشه‌گیری رغبت زیادی داشت. سید
بود و به انزوا و گوشه‌گیری رغبت زیادی داشت. سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی از شاگردان شیخ علی مرندی بوده و از او اجازه روایت داشته است. محل تدریس او «مقبرهٔ شربیانی» (محل دفن استادش، فاضل شربیانی) بوده که حجره‌ای واقع در جنب ایوان علماء حرم علی بن ابی‌طالب است. شیخ علی مرندی در چهاردهم جمادی الثانی ۱۳۷۰ هجری قمری درگذشت و در قبرستان مشهور وادی السلام نجف اشرف به خاک سپرده شد. آثار. از جمله شروح و حاشیه‌هایی که شیخ علی مرندی نگاشته، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: - نهایة التذکرة فی شرح التبصرة (۱۱ جلد)؛ الفوائد
- نهایة التذکرة فی شرح التبصرة (۱۱ جلد)؛ الفوائد المتفرّقة (۹ جلد)، شامِلِ تحقیقاتِ او در علوم غیرفقهی مانند تفسیر، علوم حدیث، نجوم، اعداد، عرفان، اخلاق، ادبیات و … شامل ۱۲۳۳ فائده؛ حاشیه بر «رسائل» شیخ انصاری؛ حاشیه بر «مکاسب» شیخ انصاری؛ حاشیه بر «ریاض المسائل» سید علی طباطبایی (صاحب ریاض)؛ مباحث الفاظ (تقریر درس استادش شیخ الشریعه اصفهانی)؛ و، کتاب البیع (تقریر درس استادش شیخ الشریعه اصفهانی). همچنین، از جمله کتاب‌هایی که نوشته است می‌توان موارد زیر را نام برد: - شرح حدیث حقیقت؛ که شرح کوتاهی به زبان
نام برد: - شرح حدیث حقیقت؛ که شرح کوتاهی به زبان عربی بر حدیث عرفانی حقیقت است. متنِ این رساله «فائده دویست و شصت و هشتم» از مجموعه «الفوائد المتفرّقة» وی است. او پس از نقل متن حدیث، به شرح عرفانی فقراتی از آن پرداخته و در پایان متذکر شده که آن را برای تشویق برادری ایمانی به سیروسلوک نگاشته است؛ هدایت الشیعه یا هدیة الشیعة (رسالهٔ عملیه او)؛ به زبان فارسی و به صورت پرسش و پاسخ نوشته شده و شامل مباحث مربوط به عبادات و معاملات است. در سال ۱۳۴۳ هجری قمری در نجف منتشر شده است؛ هدیة المؤمنین؛ به زبان فارسی است
منتشر شده است؛ هدیة المؤمنین؛ به زبان فارسی است و در سال ۱۳۴۱ هجری قمری در تبریز با سرمایهٔ احمدخان میرپنج مرندی به چاپ رسیده است. - و مناسک حج، که به فارسی است و در نجف، مطبعه مرتضویه در سال ۱۳۴۳ هجری قمری در ۱۸۹ صفحه منتشر شده است.
کاظم ودیعی (۱۳۰۷) بنیانگذار دانشکده محیط زیست و وزیر کار در دروه پهلوی بود. کاظم ودیعی در مهر ماه سال ۱۳۰۷ در شیراز به دنیا آمد و در همان‌جا دوران ابتدایی و متوسطه را گذراند. او پس از دریافت مدرک لیسانس به فرانسه رفته و تحصیلات کارشناسی ارشد و دکتری را در دانشگاه سوربن فرانسه به پایان برد. او پس از برگشت به ایران در دانشگاه تهران و گروه جغرافیا مشغول بکار گردید. وی را بنیان‌گذار روش تحقیق در جغرافیا و روستاشناسی ایران می‌دانند. با تلاش‌های وی در سال ۱۳۴۰ مؤسسه آموزش و تحقیقات تعاونی در سال ۱۳۵۱نیز دانشکده