payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساعت گیج زمان به کارگردانی فرزاد مؤتمن بازی کرد و در سال ۱۳۸۹ در فیلم جدایی نادر از سیمین به کارگردانی اصغر فرهادی ایفای نقش کرد. ورودش به تلویزیونی در سال ۱۳۸۹ با سریال پرانتز باز شروع شد سپس در سال ۱۳۹۱ با سریال ویژه ماه رمضان به نام مرد نقره ای ایفای نقش کرد. تألیف. او نویسنده کتاب «بزرگ و کوچک» برای کودکان و عضو شورای نویسندگان کتاب کودک است. پیوند به بیرون. سهی بانو ذوالقدر در وبگاه سوره سینما در وب سایت IMDb
دانوتا بورسوک (؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۶۳) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جاسوس"، "هنگام تاریکی"، "صفر-هفت، به‌گوشم"، "طایفه"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "خودِ زندگی"، "در خیابان سپولنی"، "پیت‌بول"، "خانه کشیش"، "کارآگاهان جنایی"، "تنها عشق"، "ع چون عشق"، "پدر متیو"، "۳۹ و نیم"، "در خوشی و سختی"، "پیمان ورشو"، "مزرعه"، "قانون حقیقی"، "پزشکان"، "کمیسر آلکس"، "دوستان"، "دستورالعمل زندگی"، "دوران افتخار"، "اتاق خودکشی" و "سرهنگ کفیاتکوفسکی" اشاره نمود.
شوزیانا (Šuzianna؛ 𒀭𒋗𒍣𒀭𒈾 "dŠu-zi-an-na") الهه‌ای بین‌النهرینی بود. نام. نام شوزیانا منشا سومری دارد و به معنای «دست عادلِ آسمان» است. یک متن الهیاتیِ نئو آشوری، او را یکی از نام‌های گولا می‌داند. با این وجود، او و گولا در نیپور به عنوان دو الههٔ مجزا پرستش می‌شدند. جایگاه در پانتئون. در بعضی از زمینه‌های آیینی، او با نینیما در ارتباط است. آنها همچنین با هم در اسطوره "انکی و نینیما" ظاهر می‌شوند و او در میان یاران الههٔ نامبخش است که به آفرینش انسان کمک می‌کنند. این گروه از هفت الهه تشکیل شده بود که پنج الهه
این گروه از هفت الهه تشکیل شده بود که پنج الهه باقی مانده عبارتند از نینمادا، نینشار، نینموگ، مومودو و نینیگینا. بر اساس فهرست‌های خدا، آنها تحت نام گروهی خود، شاسوراتو، با گروه‌هایی از الهه‌های خارجی با شخصیت مشابه، هوتنا و هوتلورای هوری و کوثراتِ اوگاریتی و ماری برابری می‌کردند. او همچنین در لیست‌های مختلف از هفت فرزند انمشارا ظاهر می‌شود. یک متن او را «دختر انمشارا، که انلیل با او ازدواج کرد» می‌خواند. پرستش. شوزیانا عمدتا در نیپور پرستش می‌شد و در آنجا دارای معبدی بود. یک سرودِ تنها که به شوزیانا تقدیم
معبدی بود. یک سرودِ تنها که به شوزیانا تقدیم شده از دوره اور سوم به دست آمده است.
سد کاسه‌رود یک سد آبخیزداری از جنس سنگ و سیما است که در ابتدا در سال ۱۳۹۰ با ارتفاع کم برای جلوگیری از تخریب جاده آسفالت ابرکوه به یزد در ۲۰ کیلومتری شهر ابرکوه ساخته شد ولی پس از مشاهده جمع شدن رواناب‌ها و آبگیری زیاد در پشت آن، برای آبخیزداری و جلوگیری از تخریب جاده ارتفاع آن تا پنج متر افزایش داده شد، به طوری که گنجایش دریاچه آن به حدود ۴.۲ میلیون مترمکعب افزایش یافت. مشخصات سد. هم اکنون سد کاسه رود ابرکوه دارای سر ریزی به ارتفاع ۶ متر و به طول ۱۴۰ متر و از جنس سنگ و سیمان ساخته شده و قادر به کنترل بیش
از جنس سنگ و سیمان ساخته شده و قادر به کنترل بیش از ۴٫۵ میلیون مترمکعب رواناب‌ها حوضه بالادست است. در سال ۱۳۹۰ با هدف تجمیع سیلاب‌ها (آبخیزداری با ایجاد دریاچه) و جلوگیری از تخریب جاده یزد – ابرکوه ساخته شده‌است و بعدها با جمع شدن رواناب‌ها ارتفاع آن به ۵ متر از کف مخزن افزایش داده شد. آب دریاچه سد کاسه رود مصرف جدی انسانی ندارد و در مخزن جمع شده و به زمین نفوذ می‌کند یا تبخیر می‌شود. این سد بر روی رودی فصلی به اسم کاسه رود که در سیلاب‌ها دارای جریان آب است ساخته شده.
نینمادا نامی بود که به دو خدای بین‌النهرینی اشاره می‌کرد، یک خدا و یک الهه. شخصیت. نام نینمادا در زبان سومری به معنای «سَرور سرزمین» یا «بانوی سرزمین» است. واژه "نین" از نظر گرامری خنثی است و هم در نام خداییان ماده (نینیسینا، نینکاسی، نینمنا) و هم نر (نینگیرسو، نینازو، نینگیشزیدا) دیده می‌شود. حدود چهل درصد از خداییان سومری آغازین چنین نام‌هایی داشتند (از جمله خدایان شهرها)، اما به جز آنها، خدمتکاران و فرزندان خداییان اصلی نیز این واژه را در نام خود داشتند. به نظر جرمایا پیترسون، وضعیت نینمادا در جایگاه
به نظر جرمایا پیترسون، وضعیت نینمادا در جایگاه برادر نینازو ممکن است نشانه در ارتباط بودن او با جهان زیرین باشد. او همچنین یادآوری می‌کند در رونوشت‌های مختلف فهرست خدای نیپور، نینمادا جایگزین نینگیشزیدا می‌شود. ارتباط با سایر خدایان. نینازو برادر نینمادا بود. اساطیر. نینمادا در اسطوره "چگونه غله به سومر آمد" در کنار نینازو ظاهر می‌شود. در این مورد، او خدایی نر است. در این مورد او را خداییِ مذکر می‌دانند. در آغاز اسطوره، انلیل رشد دانه‌های تازه ایجاد شده را به کوههای دور شمالی محدود می‌کند. نینازو می‌خواهد
به کوههای دور شمالی محدود می‌کند. نینازو می‌خواهد آن را برای سومری‌های ساکن جنوب بیاورد. از آنجایی که او اجازهٔ این کار را ندارد، نینمادا به او توصیه می‌کند که از خدای خورشید اوتو کمک بخواهد، اما از آنجایی که بقیه روایت حفظ نشده است، معلوم نیست که او چگونه به آنها کمک کرده و محصول در نهایت از چه راهی به سومر رسیده است. فرانس ویگرمن خاطرنشان می‌کند که به نظر می‌رسد اطلاعات مربوط به غلات که در این اسطوره حفظ شده با نتایج باستان‌شناسانی مطابقت دارد، زیرا چنین فرض می‌شود که غلات و حبوبات خانگی‌شده از اصطلاحاً
فرض می‌شود که غلات و حبوبات خانگی‌شده از اصطلاحاً کناره‌های تپه‌ای اطراف منطقه به بین‌النهرین رسیده‌اند. نینمادا به عنوان یکی از هفت یاور نینماه در اسطوره "انکی و نینماه" و در کنار نینیما، شوزیانا، نینشار، نینموگ، مومودو و نینیگینا ظاهر می‌شود. در این متن، همه آنها به عنوان الهه‌های خُردِ زایش درک می‌شوند. یاران نینماه را می‌توان مجموعاً شاسوراتو نامید. این اصطلاح از šassūru، «رحم»، مشتق شده که وام‌واژه‌ای سومری در اکدی است. در یک فهرست خدای اوگاریتی، آنها با هوتنا و هوتلورای هوریان و کوثرات محلی برابری
با هوتنا و هوتلورای هوریان و کوثرات محلی برابری می‌کنند. گروه دوم در ماری نیز شناخته می‌شد، جایی که نامشان Kûšarātum بود. نام آنها از ریشهٔ سامی "کشر"، «ماهر بودن»، گرفته شده است.
تجگی شیرینی و خوراک دلچسبی در سیستان است که از شیرینی جوانه گندم، آرد، روغن و آب تهیه می‌شود. شباهت تجگی به سمنو فقط در استفاده از جوانه گندم است در حالی که دستور پخت کاملاً متفاوتی دارند. در حقیقت ظاهر و حتی طعم تجگی شباهتی به سمنو ندارد، اما چون از همان مواد اولیه در تهیه این خوراکی سیستانی استفاده می‌شود، برخی به آن نام، سمنوی جنوبی را داده‌اند. پخت این شیرینی را از دی ماه آغاز می‌کنند و تا زمان عید، بسیاری از مردم به طبخ آن می‌پردازند. بد نیست بدانید در طبخ تجگی که در سیستان به عنوان چله کلو شناخته
در طبخ تجگی که در سیستان به عنوان چله کلو شناخته می‌شود، گاهی یک لایه خرما نیز به مواد اولیه اضافه می‌کنند تا لذیذتر شود. روش پخت. روش اول. طرز تهیه تجگی سیستانی: در سیستان برای تهیه آرد تجگی، از جوانه گندم استفاده می‌کنند. جوانهٔ بدست آمده از گندم را خشک و در آخر آسیاب می‌کنند. خمیر تجگی را مانند خمیر نان با این تفاوت که هیچ ماده اضافی به آن نمی افزائیند آماده می‌کنند. روغن را در ظرفی ریخته و خمیر آماده شده را در روغنی که از قبل سرخ شده پهن می‌کنند و می‌گذارند یک طرف آن در روغن سرخ شود. هنگامی که یک طرف
یک طرف آن در روغن سرخ شود. هنگامی که یک طرف آن به رنگ طلایی درآمد خمیر را برمی‌گردانند و می‌گذارند سمت دیگر آن نیز به همین روش پخته شود. روش دوم. طرز تهیه شیرینی تجگی (شیرینی جوانه گندم) محلی سیستان آماده‌سازی: ۳۰ دقیقه مواد اولیه: آب: به میزان لازم روغن حیوانی: دو قاشق غذاخوری آرد جوانه گندم: یک پیمانه آرد گندم (الک شده): یک پیمانه ابتدا آرد گندم الک شده را با آرد جوانه گندم خوب مخلوط نمایید و سپس آب را به تدریج اضافه نمایید تاجایی که خمیری دیگر به دستتان نچسبد (اگر خمیر هنوز به دست می‌چسبد به اندازه
نچسبد (اگر خمیر هنوز به دست می‌چسبد به اندازه مساوی از هر دو آرد اضافه نمایید) فر را ۲۰دقیقه قبل روی دمای ۱۸۰درجه سانتی گراد روشن نمایید، کف ظرف گردی رابایک قاشق غذاخوری روغن یاکره چرب نمایید وخمیر رابه قطر۲سانت بادست داخل ظرف پهن نموده و مدت۳۰دقیقه درفر قرار دهید البته زمان پخت به دمای فر بستگی دارد و طرف شیرینی باید زرد کهربایی شود این شیرینی چون از جوانه گندم تهیه می‌شود سرشار از ویتامین می‌باشد.
دادمیش (، "ddmš") یا Tadmiš ("dta-ad-mi-iš") الهه‌ای بود که در اوگاریت پرستش می‌شد. شناسایی. به نظر مایکل سی. آستور املای هجایی بازتاب فونتیک هوری است. منشا. منشا دادمیش نامشخص است. شخصیت. شخصیت دادمیش نامشخص است. دادمیش در متن‌های اوگاریتی. در حالی که او گسترده پرستش می‌شد اما در اسطوره‌های اوگاریتی غایب است.
آچار یا آچار سیستانی یکی از ادویههای سنتی و قدیمی منطقه سیستان است. همانند خوراک و محصولات غذایی که بخشی از هویت هر منطقه و معرف فرهنگ غذایی آن‌ها است، ادویه نیز بخشی از ویژگی رژیم غذایی مردمان مختلف است. در این بین سرزمین سیستان همان‌طور که دارای ویژگی‌های خاص و البته نهفته‌است، دارای ادویه‌های منحصر بفردی می‌باشد. آچار یک ادویه محلی است که از ترکیب چندین ماده غذایی همانند گندم، پیاز، تخم گشنیز، زیره و … درست می‌شود. لغت آچار در فرهنگ دهخدا به معنای چاشنی و ترشی آمده‌است. از لحاظ ظاهری شکل استوانه‌ای با
و ترشی آمده‌است. از لحاظ ظاهری شکل استوانه‌ای با قطر زیاد و ارتفاع کم دارد. رنگ آن زرد تیره، دارای بافت خشک و شکننده و بوی آن شبیه به مخلوط ادویه‌جات است. سابقه تهیه آن در بین مردم سیستان همچون افسانه‌هایشان بسیاری طولانی است. این ادویه را در فضل تابستان که تمام مواد اولیه آن در بازار به راحتی یافت می‌شود، بیشتر تهیه می‌کنند. کاربرد. ادویه آچار را در تهیه بسیاری از غذاهای سنتی سیستان همانند آبگوشت و خورش استفاده می‌کنند، زیرا علاوه بر طعم مطبوعی که به غذا می‌دهد، خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد. یکی از ویژگی‌های
خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد. یکی از ویژگی‌های آچار این است که در گذشته و معمولاً فصول سرد که موادی همچون پیاز یافت نمی‌شد از این ادویه به عنوان جایگزین آن استفاده می‌کردند. مراحل تهیه. مرحله اول. ابتدا گندمها را خوب بشوئید و بگذارید تا بپرد. بعد از اینکه گندم‌ها پخت و خشک شد، باید آن را کاملاً آسیاب کنید تا آرد بدست آید. نکته قابل توجه در پخت گندم این است که اگر گندم‌ها بیش از حد بپرد، پس از خشک کردن بسیار سفت می‌شود. گندم‌ها باید به قدری پخته شود که به راحتی زیر دندان شکسته شود. سایر مواد به جز پیاز را آسیاب
دندان شکسته شود. سایر مواد به جز پیاز را آسیاب و با هم مخلوط کنید. مرحله دوم. پیازها را پوست بگیرید و رنده کنید. بصورت سنتی در تهیه آچار از پیاز سیستانی استفاده می‌شود و معتقدند این پیاز از حیث خاصیت نسبت به سایر پیازها برتری دارد. سپس آن‌ها را در ظرف بزرگی بریزد و سایر مواد را به آن اضافه کنید. در این مرحله باید بوسیله دست تمام مواد را خوب ورز دهید تا حالت خمیری شکل پیدا کند. مرحله سوم. پس از آماده شدن ادویه آچار می‌توانید آن را به اشکال دلخواه درآورید و در جایی به دور از نور خورشید به مدت ده روز قرار
و در جایی به دور از نور خورشید به مدت ده روز قرار دهید تا خشک شوند. اما به‌طور سنتی آن‌ها را به شکل استوانه‌ای با ارتفاع کم درآورده، از نرخ رد می‌کنند و در سایه قرار می‌دهند تا آماده شود. در برخی نواحی سیستان ۳۰ تا ۴۰ روز برای خشک و آماده شدن ادویه زمان می‌گذارند. نکات. در تهیه این چاشنی نباید از هرگونه آب یا مایع دیگری استفاده کرد. برای خمیری شدن آن همان آب پیاز کافی است. برخی برای بالای بردن ارزش غذایی آچار از گوجه‌فرنگی نیز در تهیه آن استفاده می‌کنند. زردچوبه از ادویههای مهم برای تهیه آچار است از مقدار
از ادویههای مهم برای تهیه آچار است از مقدار آن نکاهید. اگر تهیه آرد از گندم برای شما مقدور نیست، از مقداری آرد سبوس استفاده کنید.
نینازو () خدای بین‌النهرینی جهان زیرین و با منشا سومری بود. شخصیت و شمایل‌نگاری. نام او منشا سومری دارد و به معنای «ارباب شفابخش» می‌تواند باشد، گرچه به ندرت با پزشکی در ارتباط بود. او همچنین با گیاهان و کشاورزی در ارتباط بود. نینازو خدایی جنگجو نیز (به خصوص در اشنونا) بود. «ستاره عیلام»، یکی از نام‌های بین‌النهرینی سیاره مریخ، در متن‌های نجومی با نینازو مرتبط شده است. ارتباط با سایر خداییان. خدای نینمادا، «افسونگر مار آن»، همواره به عنوان برادر نینازو در نظر گرفته می‌شد. پرستش. مرکز اصلی آیین نینازو انگی
گرفته می‌شد. پرستش. مرکز اصلی آیین نینازو انگی بود، شهری که بین اور و اوروک قرار داشت.
یولانتا یاتسکوفسکا-چوپ (؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۷۱) بازیگر، صداپیشه و روزنامه‌نگار اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه کشیش"، "قانون حقیقی" و "کمیسر آلکس" اشاره نمود.
استانیسواف باناشوک (؛ ؛ زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۵۲) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خون بی‌گناه"، "پدر متیو"، "دوستان"، "قانون حقیقی"، "پیمان ورشو"، "لندنی‌ها"، "دوران افتخار"، "پرستار کودک"، "خانواده جایگزین"، "کارآگاهان جنایی"، "خانه کشیش"، "عشق اول"، "در خوشی و سختی"، "ورای تخت جراحی"، "خودِ زندگی"، "جادوگر"، "آغاز بهار"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "طایفه"، "خانه"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشک"، "آغاز بهار"، "داستان‌های عاشقانه" و "بچه‌ها و
"آغاز بهار"، "داستان‌های عاشقانه" و "بچه‌ها و ماهی" اشاره نمود.
امیل والدتویفل (به آلمانی و فرانسوی: Émile Waldteufel؛ زادهٔ ۱۸۳۷ - درگذشتهٔ ۱۹۱۵) آهنگ‌ساز فرانسوی با تبار آلمانی بود. او به خاطر تصنیف موسیقی برای رقص والس شهرت یافت. والدتویفل ۷۳ والس ساخت. برخی از مشهورترین آثار امیل والدتویفل عبارتند از: «بنفشه‌ها» (Les Violettes) و «اسکیت‌بازان» (Les Patineurs).
پی‌یر براندُن (به فرانسوی: )، زادهٔ ۱۹۱۵ در تونس (پایتخت کشور تونس)، درگذشته در ۲۰۰۳ در لان‌یی‌سورمرن (فرانسه)، اهل فرانسه، وکیل دادگستری، فعال سیاسی، رزمندهٔ جنبش مقاومت و فعّال «یاوریِ مردمیِ فرانسه» بود. زندگی. پی‌یر براندُن یکم ژوئنِ ۱۹۱۵ در تونس به دنیا آمد که در آن هنگام مستعمرهٔ فرانسه بود. پدرش اصالتاً اهلِ آمستردام و تاجرِ خرده‌پایِ کفش بود. در جوانی در الجزیره ــــ که آنجا هم مستعمرهٔ فرانسه بود ــــ، به تحصیلِ حقوق پرداخت. در ۱۹۳۴ درحالی‌که هنوز دانشجو بود و برایِ پلیس ناشناخته، رابطِ الجزایر و
دانشجو بود و برایِ پلیس ناشناخته، رابطِ الجزایر و سازمان‌دهندگانِ تظاهرات در خاکِ فرانسه شد. سپس به فرانسه رفت و با گروهِ پارلمانیِ حزب کمونیست فرانسه و نیز به عنوانِ خبرنگارِ پارلمانی به فعّالیت پرداخت. در همان ‌حال در دفترِ وکالتِ دُمُرو ژیافِری هم شروع به کار کرد. در ۱۹۳۸ جمهوری‌خواهان اسپانیائی در جنگ داخلی از نیروهای فاشیستِ ژنرال فرانکو شکست خورده بودند و بسیاری از آنان به فرانسه پناهنده شده بودند. دولت فرانسه آنان را در اسارتگاه‌هائی در شهرِ اَرژُلِس Argelès و دیگر شهرها متمرکز ساخته بود که براندُن
Argelès و دیگر شهرها متمرکز ساخته بود که براندُن به دفاع از ایشان پرداخت. شرکت در جنبش مقاومت. در آغازِ جنگِ دوّم در ارتش بسیج شد و منشیِِ یک ژنرال شد که سرپرستیِ منطقهٔ نظامیِ کَئُر Cahorsرا به عهده داشت. پس از آن که نازی‌ها فرانسه را اشغال کردند، در ژوئیهٔ ۱۹۴۰ به تولوز ــــ که در بخشِ اشغال‌نشدهٔ کشور بود ــــ رفت و با نامِ مستعارِ «بالزاک» به جنبش مقاومت پیوست. در ۱۹۴۲ ژرژ مَرَن از رهبرانِ عمدهٔ حزبِ کمونیستِ فرانسه و نایب‌رئیسِ «کمیتهٔ ملّیِ مقاومت»، مسئولیتِ «جبههٔ ملّیِ مقاومت» را در تولوز و
مسئولیتِ «جبههٔ ملّیِ مقاومت» را در تولوز و شهرستانِ اُت گَرُن Haute-Garonne به وی سپرد. سپس به ترتیب مسئولِ لیون و شهرستانِ رُن Rhône، مارسِی و شهرستانِ بوش‌دورُن Bouche-du-Rhône و سرانجام نیس و شهرستانِ اَلپ مَریتیم شد. در این دوران روزنامهٔ "لامارسِی‌یز" را بنیان گذارد و پس از آن روزنامه‌‌هایِ مخفیِ دیگری در نیس و مَرتیگ Martigues تأسیس کرد و تا چند سال پس از رهائیِ میهن مدیریتِ "لامارسِی‌یز" را به عهده داشت. به هنگامِ ر‌هائیِ فرانسه، پی‌یر براندُن یکی از پنج عضوِ کمیتهٔ استان برای ر‌هائیِ مارسی و
یکی از پنج عضوِ کمیتهٔ استان برای ر‌هائیِ مارسی و نمایندهٔ «» و «چریک‌ها و پارتیزان‌ها» بود. در این دورانِ زندگی مخفی به حرفه‌های گوناگونی پرداخت: سرآشپز، بقّال، باربر در بارانداز‌ها و اسکله‌‌ها، حسابدارِ کشتارگاه و بنّا. نشانهای افتخار. برای قدردانی از وی در مقامِ یک «سازماندهِ خستگی‌ناپذیر و برجستهٔ مقاومت و سرمشقِ ازخودگذشتگی و شهامت»، به او نشانِ افتخارِ «لژیون دُنُر» Légion d'Honneur و ردهٔ «شهسوار» دادند. علاوه بر آن، «»، «نشانِ چلیپایِ جنگ» و «نشانِ ر‌هائیِ میهن» نیز به او داده شد. فعالیت در جنبش
ر‌هائیِ میهن» نیز به او داده شد. فعالیت در جنبش همبستگی. پس از ر‌هائیِ فرانسه و پایانِ جنگ، حرفهٔ خود، وکالتِ دادگستری، را از سرگرفت. در همان حال به همکاری با «یاوریِ مردمیِ فرانسه» پرداخت. در چارچوب این انجمن از معدنچیانِ اعتصابی دفاع کرد؛ با ۴۰۰ شخصیتِ اسپانیائی ضدِّ فرانکو که در جزیرهٔ کُرس Corse پناه یافته بودند دیدار کرد؛ از بازماندگانِ اعضای گروه‌های مقاومت دفاع کرد؛ از نظامیانِ فرانسوی که به خاطرِ مخالفت با جنگ‌های استعماری فرانسه در هندوچین و الجزایر به دادگاهِ نظامی کشیده شده بودند دفاع کرد؛
به دادگاهِ نظامی کشیده شده بودند دفاع کرد؛ خزانه‌دار یک کارزارِ «یاوریِ مردمی» برایِ جمع‌آوریِ کمک (خواربار و کالا) برای قربانیانِ جنگ ویتنام و ارسالِ آن با یک کشتیِ همبستگی به این کشور شد… و بدینگونه، تا پایانِ عمر، هم در اقدامات و فعّالیت‌های همبستگی و هم در ارگان‌هایِ رهبریِ «یاوریِ مردمی» شرکت مستقیم و همکاری فعّال داشت. در سال‌هایِ دیکتاتوریِ فرانکو در اسپانیا و دیکتاتوریِ موسولینی در ایتالیا با کسانی که در مبارزهٔ مخفی با این دیکتاتوری‌ها بودند روابطِ نزدیکی برقرار کرد و در کنارشان ماند. حفظِ روابطش
نزدیکی برقرار کرد و در کنارشان ماند. حفظِ روابطش با آزادی‌خوا‌هانِ ایتالیائی موجب شد تا به‌خوبی با این کشور آشنا شود و دوستان و آشنایانِ بسیاری در آنجا داشته باشد. ازهمین‌رو، به هنگام فاجعهٔ لُنگَرُنه (ایتالیا) عضو هیئتی بود که «یاوری مردمی» برای کمک به قربانیانِ آن فاجعه به آنجا فرستاد. فعالیتهای فرهنگی. پی‌یر براندُن در بنیانگذاریِ «موزهٔ ملّیِ مقاومت» در شامپین‌یی Champigny شرکت جست. از او سه کتاب نیز به جای مانده است. دو رمانِ "خون و سیمان" (۱۹۶۴) و "میعادِ کاپری" (۱۹۷۹) که در آنها اندیشه‌هائی در باب
کاپری" (۱۹۷۹) که در آنها اندیشه‌هائی در باب توانائی‌های بی‌کرانِ انسان و گونه‌گونی ذاتی او طرح شده است؛ و "پشتِ‌پرده‌های مقاومت" (۱۹۹۴) که خاطراتِ او از سال‌های ۱۹۴۰تا ۱۹۴۵ است. اندیشهٔ زایا و تخیّلِ سرشارِ وی، گذشته از نوشته‌هایش، در زندگی عادی و حرفه‌ای، در فعّالیت‌های اجتماعی و در اقداماتِ همبستگی او نیز سرچشمهٔ نوآوری بود. پی‌یر براندُن سال‌های آخر زندگی را در ویلیه‌سورمَرن (فرانسه) گذراند و در ۱۵ اوتِ ۲۰۰۳ در لان‌یی‌سورمَرن درگذشت.
کاتاژینا تلائوکا (؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۰) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "طایفه"، "کارآگاهان جنایی"، "مایکا"، "پیمان ورشو"، "یولیا" و "کمیسر آلکس" اشاره نمود.
داریوش شیاستاچ (؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۹۶۲) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تمام آنچه بدان عشق می‌ورزم"، "طایفه"، "اجاره‌نشین‌ها"، "نشانه‌گذاری‌شده"، "پیمان ورشو"، "خانه کشیش"، "پدر متیو"، "قانون حقیقی"، "مأموریت افغانستان"، "دوران افتخار"، "کمیسر آلکس"، "هتل ۵۲"، "مزرعه"، "دوستان"، "عشق اول"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "جادوگر (مجموعه تلویزیونی)"، "جادوگر (فیلم)"، "کارآگاهان جنایی"، "اعتصاب" و "آوای وزغ" اشاره نمود.
روح در کتاب مقدس () مفهوم غیر مادی و جاودانگی متمایز از بدن در یهودیت قبل از اسیران یهودی در بابل ظاهر نشد، اما این مضمون‌ها در نتیجه تعامل با فلسفه‌های فلسفه در ایران و فلسفه هلنیستی شکل گرفت. بر این اساس، کلمه عبری ، "نفش"، اگرچه در برخی از انجیل‌های قدیمی انگلیسی زبان به عنوان «جان» ترجمه شده‌است، اما در واقع معنایی نزدیک به «موجود زنده» دارد.
نفش () کلمه ای است عبری کتاب مقدس که در کتاب مقدس عبری آمده‌است. این کلمه به جنبه‌های احساس اشاره دارد و انسان و سایر حیوانات هر دو به عنوان نفش توصیف می‌شوند. حشرات و گیاهان، به عنوان نمونه ای از موجودات زنده، در کتاب مقدس به عنوان موجودات ذکر نشده‌اند. نفش معنای اصلی واژه [عبری|נפש] غریزه «نفس حیات» در سوراخ بینی همه موجودات زنده و به تعبیر «زندگی»، «شخص» یا «خود بسیار» است. هیچ اصطلاحی در انگلیسی مطابق با نفش وجود ندارد و «روح» (مسیحی) که معانی کاملاً متفاوتی دارد، با این وجود معمولاً برای ترجمه آن
متفاوتی دارد، با این وجود معمولاً برای ترجمه آن استفاده می‌شود.
۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته () با نام اصلی راز وسترپلاته () یک فیلم جنگی لیتوانیایی-لهستانی است که در سال ۲۰۱۳ منتتشر شد و دربارهٔ نبرد وسترپلاته و جنگ میان نیروی زمینی لهستان با نیروهای آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم است. فیلم همچنین به اختلاف میان هنریک سوخارسکی و معاونش فرانچیشک دونبروفسکی می‌پردازد.
این دختران من () با نامِ اصلیِ دختران گاو من () یک فیلم کمدی لهستانی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد و نخستین بار در جشنواره فیلم گدنیا به نمایش درآمد. این فیلم در سال ۲۰۱۶ برندهٔ جایزهٔ عقاب جایزهٔ عقاب فیلم لهستان شد.
قمر فرعی () که با نام‌های قمرقمر و گاهی نیز قمر دوتایی نیز شناخته می‌شود، خود قمر یک قمر دیگر یا یک ماه طبیعی است که به دور قمر یک سیاره می‌چرخد. از بررسی تجربی ماهواره‌های طبیعی (قمرها) در منظومه شمسی چنین برداشت می‌شود که "قمرهای فرعی" ممکن است عناصری کمیاب، هرچند ممکن، در منظومه‌های سیاره‌ای باشند. در منظومه شمسی، سیاره‌های غول پیکر دارای مجموعه‌های بزرگی از ماه‌های طبیعی (قمرها) هستند. بیشتر سیاره‌های فراخورشیدی کشف شده سیاره‌های غول پیکر هستند. دست کم یکی، کپلر ۱۶۲۵ بی (Kepler-1625b)، ممکن است یک خود
یکی، کپلر ۱۶۲۵ بی (Kepler-1625b)، ممکن است یک خود یک قمر فراخورشیدی بسیار بزرگ به نام (کپلر ۱۶۲۵ بی۱) (Kepler-1625b I) داشته باشد که از نظر تئوری می‌تواند میزبان یک "قمر فرعی" باشد.
همه رومن را دوست دارند () یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی موقعیت لهستانی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد و اقتباسی از سریال آمریکایی "همه ریموند را دوست دارند" بود.
یاتسک گرانیتسکی (؛ ) مشهور به تِـدِه (؛ ؛ زادهٔ ) که با نام دی‌جی بوخ (؛ ) هم شناخته می‌شود، موسیقی‌دان و خواننده رپ و هیپ هاپ اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کارآگاهان جنایی"، "پرستار کودک" و "همه رومن را دوست دارند" اشاره نمود.
سد هرات (خوانسار)، یک سد در مجاورت روستای خوانسار شهرستان خاتم استان یزد است که با مرکز این شهرستان (شهر هرات) ۴۰ کیلومتر فاصله دارد. این سد در مرز سیاسی استان‌های فارس و یزد واقع شده‌است و با حجم مخزن۲۳٫۴ میلیون متر مکعب بر روی رودخانه اعظم قرار دارد. از آنجا که شهر هرات بر روی دلتای رودخانه اعظم ساخته شده‌است، در سیل سال ۱۳۶۵ این رودخانه تمام بافت تاریخی و شهری شهر هرات بجز ۴ هکتار تخریب شد. از دلایل اصلی ساخت سد هرات جلوگیری از سیل‌های مخرب رودخانه اعظم می‌باشد. مشخصات سد. این سد از نوع خاکی با هسته رسی
مشخصات سد. این سد از نوع خاکی با هسته رسی است و ارتفاع آن از پی ۵۷ متر، طول تاج مخزن ۵۰۵ متر، عرض تاج ۷ متر و با سرریزی از نوع پلکانی است. حجم مخزن سد ۲۳٫۴ میلیون متر مکعب است و تخصیص آب آن ۱۲٫۹ میلیون متر مکعب است. ساخت سد هرات به عنوان یک پروژه‌های ملی در سال ۱۳۸۸ آغاز شد و برنامه زمانبندی جهت اجرای این طرح ۵۴ ماهه پیش‌بینی شده بود که به دلیل عدم تخصیص به موقع اعتبارات، اتمام ساخت سال‌ها به تعویق افتاد تا در نهایت پس از ۱۱ سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۹ به‌طور رسمی آبگیری و افتتاح شد. اداره منابع طبیعی یزد یک
رسمی آبگیری و افتتاح شد. اداره منابع طبیعی یزد یک بند خاکی که در واقع یک سد تأخیری است را در یکی از زیرحوزه‌های بالادست سد خوانسار در داخل مرز استان احداث کرده‌است که حجم مخزن آن ۲۰۰ هزار مترمکعب است تا به واسطه آن رسوب موجود در آب را گرفته و آب با میزان گل و لای کمتری به سمت سد هدایت شود ولی احتمال به یکباره پر شدن مخزن سد به واسطه رسوبات یک سیل وجود دارد (احتمالا از دلایل غیر سیاسی و مالی به تعویق انداختن ساخت سد). اهداف ساخت سد. که در مجموع شامل ۱۲٫۹ میلیون متر مکعب تخصیص آب از محل سد هرات خوانسار
میلیون متر مکعب تخصیص آب از محل سد هرات خوانسار می‌شود. موقعیت سد. سد هرات بر روی مرز سیاسی استان یزد و فارس قرار دارد به‌طوری که حدود ۹۰٪ حوضه آبریز سد در استان فارس است. رود اعظم در پایین‌دست وارد استان یزد شده، به سد هرات می‌رسد و بعد از سد ۴۰ کیلومتر در دشت به سمت شمال شرقی پیش رفته و در کفی پخش شده و دلتای رودخانه را تشکیل می‌دهد. شهر هرات بر روی این دلتای این رودخانه (رودخانه اعظم) ساخته شده‌است.
میچل داهود (; – ) زبان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک یسوعی عبری و پژوهشگر کتاب مقدس بود. داهود در کنکورد، نیوهمپشایر بزرگ شد و در دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور تحصیل کرد. او در سال ۱۹۵۷ به رم نقل مکان کرد و در آنجا استاد زبان عبری و زبان‌های خاور نزدیک زبان اوگاریتی و زبان ابلایی در مؤسسه کتاب مقدس پاپی شد. تفسیر بدیع میچل داهود از مزامیر بر اساس تسلط او بر متون به زبان اوگاریتی کشف شده در راس سامره در سال ۱۹۲۹ است. این اسناد منجر به انفجار دانش واقعی در مورد اساطیر و دین کنعانی شده‌است. با توجه
در مورد اساطیر و دین کنعانی شده‌است. با توجه به مزامیر عبری، داهود نتیجه می‌گیرد که «شعر اسرائیلی سنت شعر کنعانیان را ادامه می‌دهد و از تکنیک‌های شعری کنعانی، موازی‌سازی، واژگان، تصویرسازی، [اسطوره‌شناسی] و غیره به عاریت می‌گیرد.»
گذرنامهٔ توگویی یک مدرک سفر بین‌المللی است که توسط کشور توگو صادر می‌شود و بنا بر داده‌های سال ۲۰۲۳، دارندگان آن می‌توانستند به ۵۴ کشور دیگر بدون دریافت ویزا سفر کنند یا ویزا را در بدو ورود دریافت نمایند. این گذرنامه بر اساس رتبه‌بندی شاخص گذرنامهٔ هنلی در سال ۲۰۲۳ در رتبهٔ ۹۰ قرار داشت.
ایم جونگ اون (؛ زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "سرزمین بادها" و "مرد استوایی" شناخته می‌شود.
کیم هه ری (؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۶۹ ) بازیگر اهل کره جنوبی است..
جانگ ته سونگ (؛ زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر بازی در نقش مارو در سریال سرزمین بادها شناخته میشود همچنین او بیشتر نقش‌های مکمل را بازی کرده‌است. فیلم‌شناسی. فیلم‌شناسی
اسکیت‌باز حرفه‌ای تونی هاکس که در انگلستان، استرالیا و نیوزیلند تحت عنوان اسکیت‌بردینگ تونی هاکس منتشر شده‌است، یک بازی ویدئویی ورزشی مرتبط با اسکیت‌بردینگ است که توسط نورسافت توسعه یافته و به‌وسیلهٔ اکتیویژن عرضه شده‌است. این بازی ابتدا در ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۹ برای کنسول پلی‌استیشن منتشر شد، و سپس نسخه‌های سازگار شده آن برای نینتندو ۶۴، گیم بوی کالر، دریم‌کست، و اِن-گیج در دسترس قرار گرفت. این بازی اولین قسمت اصلی از مجموعه بازی‌های "تونی هاکس" به‌شمار می‌رود، که به دنبال آن قسمت دوم تحت نام "اسکیت‌باز حرفه‌ای
به دنبال آن قسمت دوم تحت نام "اسکیت‌باز حرفه‌ای تونی هاک ۲" در سپتامبر ۲۰۰۰ منتشر شد. بازی در محیطی سه‌بعدی جریان دارد که فضایی از موسیقی پانک راک و اسکا را در خود جای داده‌است. بازیکن کنترل انواع اسکیت‌بردبازهای سرشناس را بر عهده می‌گیرد و باید با انجام ترفندهای اسکیت‌بردینگ و جمع‌آوری اشیاء، مأموریت‌ها را به پایان برساند. در این بازی چندین حالت از روندبازی ارائه می‌شود، از جمله حالت حرفه‌ای که بازیکن باید هدف‌هایی را به اتمام برساند و ویژگی‌های شخصیت خود را تکامل بخشد، حالت بازی آزاد که بازیکنان قادرند
را تکامل بخشد، حالت بازی آزاد که بازیکنان قادرند بدون هدف خاصی به اسکیت کردن بپردازند، و در نهایت حالت چندنفره که دارای چندین بازی رقابتی است. "اسکیت‌باز حرفه‌ای تونی هاکس" بر روی تمامی پلتفرم‌ها به جز نسخهٔ گیم بوی کالر با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود.