payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Duden , Brockhaus و Meyer و همچنین ناشران تقویم Harenberg (از سال ۲۰۰۴) و Weingarten (از سال ۲۰۰۶) است، داشته‌است. بروکهاوس در سال ۲۰۰۸ به برتلزمن فروخته شد و کورنلسن بقیه مؤسسه کتابشناسی را در سال ۲۰۰۹ بر عهده گرفت. در سال ۱۹۹۳، گروه Hexaglot در هامبورگ، که در فرهنگ لغات الکترونیکی تخصص دارد، تصاحب شد. این امر Langenscheidt KG را قادر ساخت تا موقعیت بازار خود را در این بخش گسترش دهد. علاوه بر این، لانگنشایت با ناشر فرانسوی Hachette Livre در دهه ۱۹۹۰ در زمینه کتاب‌های درسی فرانسه همکاری کرد. در سال ۲۰۰۲،
کتاب‌های درسی فرانسه همکاری کرد. در سال ۲۰۰۲، لانگنشایت فعالیت‌های جهانی انتشارات Berlitz International Inc. , Princeton را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۵، یک همکاری طولانی مدت با گروه کتاب میلان Mondadori به توافق رسید. این امر به لانگنشایت امکان داد تا در بازار فرهنگ لغت ایتالیا جایگاهی به دست آورد. در سال ۲۰۰۷، گروه انتشاراتی لانگنشایت، انتشارات میشلین APA Publications Ltd را در لندن از طریق زیرمجموعه انتشارات APA با گروه فرانسوی میشلین تأسیس کرد. شرکت انتشاراتی مشترک، راهنمای سفر میشلین را به زبان انگلیسی
مشترک، راهنمای سفر میشلین را به زبان انگلیسی منتشر می‌کند. تنها استثناء، راهنمای هتل و رستوران است که توسط میشلین منتشر شده‌است. در سال ۲۰۱۱، Langenscheidt مارک‌های راهنمای سفر Polyglott و APA خود را به GVG Travel Media GmbH، یکی از شرکت‌های تابعه Ganske Verlagsgruppe فروخت. Langenscheidt بخش «آموزش بزرگسالان و مدارس» را در سال ۲۰۱۲ به Klett فروخت. در سال ۲۰۱۳، Langenscheidt همکاری خود را با Selecta Spielzeug AG در زمینه توسعه محصول، بازاریابی و فروش آغاز کرد. ظاهر نام تجاری لانگنشایت. در سال ۱۸۸۲، گوستاو
ظاهر نام تجاری لانگنشایت. در سال ۱۸۸۲، گوستاو لانگنشایت برای اولین بار علامت تجاری "Ohn' Diligence No Price" را ثبت کرد. کره ای را نشان می‌دهد که سه دست روی آن قفل می‌شوند. مچ دست آنها دستبندهایی با کتیبه‌های "انگلیس"، "فرانسه" و "آلمان" می‌پوشند. بنر با "Ohn' Diligence No Price"، شاخه‌های لورل و "L" منحنی در پیش زمینه دیده می‌شود؛ بنابراین لانگنشایت از محافظت از علائمی استفاده کرد که در اوایل سال ۱۸۷۴ در آلمان معرفی شده بود. با وجود "L" در علامت، نام تجاری در ابتدا "لانگنشایت" نبود بلکه "Method
نام تجاری در ابتدا "لانگنشایت" نبود بلکه "Method Toussaint-Langenscheidt" نامیده می‌شد. از سال ۱۹۱۲ مخفف "Metoula" استفاده شد. پس از آن، امضای «LVB» (برای «Langenscheidts Verlagsbuchhandlung») و سرانجام، از سال ۱۹۰۳، «L» اولیه بر روی جلد لغت نامه‌ها چاپ شد. در حدود سال ۱۹۲۰، علامت تجاری در اولین تجدید نظر ساده شد و ده سال بعد دوباره کاهش یافت. اکنون شامل یک کره، یک گروه بدون ضرب‌المثل، یک شاخه لورل و یک سریف "L" در وسط بود. ظاهر کاملاً با عینیت جدید هنر تجاری که در آن زمان محبوب بود مطابقت داشت. تغییر
تجاری که در آن زمان محبوب بود مطابقت داشت. تغییر تعیین‌کننده در سال ۱۹۵۶ با معرفی رنگ فیروزه ای "L" در زمینه زرد رخ داد. توسط پروفسور برلینی ریچارد بلانک طراحی شد که نه تنها لوگو را طراحی کرد بلکه یک طرح شرکتی مرتبط را نیز توسعه داد. تغییرات بیشتر در سال‌های ۱۹۸۶، ۲۰۰۲ و اخیراً در سال ۲۰۱۳ انجام شد. Langenscheidt در سال ۲۰۱۳ جایزه Red Dot را برای تصویر برند جدید دریافت کرد که شامل توسعه بیشتر طراحی علامت تجاری سنتی نیز می‌شود. در سال ۲۰۱۰، لانگنشایت رنگ زرد را برای فرهنگ لغت‌های چاپی دو زبانه خود ثبت کرد و
را برای فرهنگ لغت‌های چاپی دو زبانه خود ثبت کرد و در سال ۲۰۱۲ از سازنده نرم‌افزار یادگیری زبان روزتا استون ادعای خسارات و قانونی شکایت کرد زیرا آنها نیز از رنگ زرد برای محصولات خود استفاده می‌کردند. در سپتامبر ۲۰۱۴، اولین سنای مدنی دادگاه فدرال، که مسئول قانون علائم تجاری است، حکم داد که بسته‌بندی زرد رنگ روزتا استون علامت تجاری رنگ لانگنشایت را نقض می‌کند. در سال ۲۰۱۶، آرم لانگنشایت تنها لوگوی یک ناشر کتاب بود که در نمایشگاه "LOGO - The art with the sign" در موزه هنرهای بتن در اینگولشتات ارائه شد.
پنج شب با فردی ۳ (به انگلیسی: Five Nights at Freddy's 3) یک بازی ویدئویی ترس و بقا است که توسط اسکات کاتن ساخته و منتشر شده است. این بازی، سومین قسمت از مجموعه پنج شب با فردی است و به صورت زمانی سی سال پس از وقایع بازی اول اتفاق می‌افتد، در جذابیتی با مضمون ترسناک بر اساس رستوران‌های زنجیره‌ای که در دو بازی اول حضور داشتند. بازیکن نقش یک نگهبان امنیتی را بر عهده می گیرد که باید از خود در برابر یک انیماترونیک ضعیف به نام اسپرینگ تِرَپ که در رستوران پرسه می‌زند دفاع کند. کاتن برای اولین بار در ژانویه ۲۰۱۵
دفاع کند. کاتن برای اولین بار در ژانویه ۲۰۱۵ تیزر سومین قسمت پنج شب با فردی را در وب سایت خود منتشر کرد. این بازی در ۱۱ اسفند ۱۳۹۳ در استیم، در ۱۵ اسفند ۱۳۹۳ برای دستگاه‌های اندروید و در ۲۱ اسفند ۱۳۹۳ برای دستگاه‌های آی‌اواس منتشر شد. نسخه‌های نینتندو سوئیچ ، پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در ۸ آذر ۱۳۹۸ منتشر شدند. این بازی با نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان روبرو شد، آنها مکانیک بازی را تحسین کردند، اما بازی به دلیل جامپ‌اسکرهای ضعیف و نداشتن جذابیت بازی‌های قبلی مورد انتقاد قرار گرفت. چهارمین بازی از این سری،
مورد انتقاد قرار گرفت. چهارمین بازی از این سری، پنج شب با فردی ۴، در ۱ مرداد ۱۳۹۴ منتشر شد، در حالی که دنباله زمانی، شبیه‌ساز پیتزافروشی فردی فزبر، در ۱۳ آذر ۱۳۹۶ منتشر شد. گیم‌پلی. گیم پلی بازی کمی نسبت به بازی های قبلی این سری انحراف دارد. مطابق با دو قسمت اول، بازیکنان وظیفه دارند در شیفت‌های شب به عنوان نگهبان زنده بمانند و هر شب از ساعت ۱۲ شب تا ۶ صبح (چند دقیقه زمان در دنیای واقعی) طول می‌کشد. اما برخلاف دو بازی قبلی، تنها یک انیماترونیک قادر به حمله به بازیکن و پایان دادن به بازی است. چندین
به حمله به بازیکن و پایان دادن به بازی است. چندین انیماترونیک از بازی‌های قبلی به‌عنوان «فانتوم» بازمی‌گردند که نمی‌توانند مستقیماً به بازیکن آسیب برسانند، اما می‌توانند مانع تلاش‌های او برای زنده ماندن در شب شوند. بازی در یک جاذبه با مضمون ترسناک به نام "ترس‌های فزبر" اتفاق می‌افتد که در آن یک انیماترونیک به نام "اسپرینگ ترپ" در آن پرسه می‌زند. بازیکن باید دو سیستم دوربین امنیتی جداگانه، یکی برای اتاق‌ها و راهروها در سرتاسر مرکز، و دیگری برای کانال‌های تهویه را کنترل کند تا حرکات اسپرینگ ترپ را ردیابی
تهویه را کنترل کند تا حرکات اسپرینگ ترپ را ردیابی کند. آنها می‌توانند دریچه‌های هوا را در نقاط خاصی ببندند تا جلوی حرکت اسپرینگ ترپ به سمت دفتر را بگیرند، اما در یا دریچه هوا که مستقیماً به دفتر منتهی می شود برای همیشه باز می‌ماند. علاوه بر مشاهده سیستم های دوربین، بازیکن باید وضعیت سه سیستم عامل را تماشا کند و هر زمان که آنها خراب شدند آنها را راه اندازی مجدد کند. این سیستم‌ها و دوربین‌ها، مجموعه‌ای از دستگاه‌های صوتی را که می‌توان برای فریب دادن اسپرینگ ترپ از موقعیت بازیکن و تهویه تأسیسات استفاده کرد،
ترپ از موقعیت بازیکن و تهویه تأسیسات استفاده کرد، کنترل می‌کنند. دوربین و سیستم‌های صوتی پس از استفاده طولانی مدت یا مکرر دچار اختلال می شوند. سیستم تهویه به طور تصادفی یا زمانی که یک انیماترونیک "فانتوم" بازیکن را می‌ترساند از کار می‌افتد. برخی از این انیماترونیک‌ها همچنین می‌توانند باعث خرابی صدا و دوربین شوند. به عنوان مثال "فانتوم منگل" می تواند بر صدا و همچنین تهویه تاثیر بگذارد. عدم اجرای دومی می‌تواند باعث شود که بازیکن به طور لحظه‌ای بینایی خود را از دست بدهد و همچنین توهم داشته باشد و چندین
را از دست بدهد و همچنین توهم داشته باشد و چندین انیماترونیک را در ساختمان ببیند. اگر اسپرینگ ترپ وارد دفتر شود، بازیکن را جامپ‌اسکر می‌کند و بازی تمام می شود. این بازی شامل پنج شب است که سختی آن افزایش می‌یابد و با تکمیل هر پنج شب، یک شب چالش‌برانگیزتر به نام «کابوس» باز می‌شود. گذراندن بازی معمولاً در شب پنجم یک ستاره می‌دهد. چندین مینی‌گیم به سبک آتاری نیز در بازی اصلی قابل بازی هستند. تکمیل همه آنها قفل "پایان خوب" بازی را باز می‌‍کند و امکان دسترسی به محتوای جایزه و همچنین ستاره دوم را فراهم می کند.
محتوای جایزه و همچنین ستاره دوم را فراهم می کند. اگر بازیکن شب "کابوس" را کامل کند، منوی تقلب و ستاره سوم را باز می‌کند. منوی تقلب طیف وسیعی از گزینه‌ها را ارائه می دهد، از جمله حالتی برای تهاجمی‌تر کردن انیماترونیک و افزایش سختی بازی. تقلب‌های دیگر شامل رادار برای ردیابی اسپرینگ ترپ و توانایی کاهش طول شب است. تکمیل شب "کابوس" تنها با فعال کردن تقلب تهاجمی، ستاره چهارم را اعطا می‌کند. داستان. بازیکن نقش یک کارمند تازه استخدام شده در ترس‌های فزبر را برعهده می‌گیرد، جاذبه‌ای با مضمون ترسناک که از پیتزافروشی
جاذبه‌ای با مضمون ترسناک که از پیتزافروشی فردی فزبر، رستوران خانوادگی که سی سال قبل تعطیل شد، الهام گرفته شده است. در طول هفته قبل از افتتاح رسمی جاذبه، کارمند باید هر شب از ساعت ۱۲ شب تا ۶ صبح، با استفاده از شبکه‌ای از دوربین‌های نظارتی که در اتاق‌ها و دریچه‌های تهویه قرار می‌گیرد، از یک دفتر امنیتی نظارت کند. آنها باید وضعیت سه سیستم عامل دوربین، صدا و تهویه را کنترل کنند و هر زمان که شروع به خرابی کردند، آنها را مجددا راه اندازی کنند. مشکلات دوربین باعث می‌شود که تغذیه دوربین در اثر استاتیک تاریک شود و
می‌شود که تغذیه دوربین در اثر استاتیک تاریک شود و در صورت عدم تهویه، دید کارمند شروع به خاموش شدن می‌کند. کارمند همچنین ممکن است انیماترونیک‌های «فانتوم» توهم‌آمیز را ببیند که شبیه انیماترونیک‌های فرنچایز رستوران هستند که می‌توانند باعث اختلال در عملکرد سیستم شوند، اما نمی‌توانند مستقیماً به بازیکن آسیب برساند. در شب دوم، کارکنان ترس‌های فزبر، یک انیماترونیک قدیمی‌تر، خراب و خرگوش‌ مانند به نام اسپرینگ ترپ را کشف می‌کنند. کارمند باید پس از آن از ورود آن به دفتر و کشتن او جلوگیری کند. کارکنان همچنین یک سری
دفتر و کشتن او جلوگیری کند. کارکنان همچنین یک سری نوار کاست آموزشی را پیدا کردند که توسط مرد پشت تلفن از بازی اول ضبط شده بود. نوار شب دوم به کارکنان آموزش می‌دهد که چگونه از لباس‌های فنری استفاده کنند که می‌تواند هم به عنوان یک انیماترونیک و هم به عنوان لباس برای انسان عمل کند. نوار شب سوم درباره یک "اتاق امن" بحث می‌کند، یک اتاق اضطراری اضافی که "در طرح های نقشه دیجیتال برنامه ریزی شده در انیماترونیک یا سیستم امنیتی گنجانده نشده است. این اتاق برای مشتریان پنهان و برای انیماترونیک‌ها نامرعی است و برای
پنهان و برای انیماترونیک‌ها نامرعی است و برای دوربین‌ها، همیشه غیرفعال است. با این حال، ضبط در شب‌های بعد از استفاده از لباس جلوگیری می‌کند. ضبط شب چهارم بیان می‌کند که لباس‌ها دیگر برای کارمندان، مناسب در نظر گرفته نمی‌شوند. برای جایگزینی لباس‌های معیوب، ضبط بیان می‌کند که لباس‌های موقت ارائه می‌شود، اگرچه باید از سؤال در مورد مناسب بودن آنها اجتناب شود. ضبطی که در شب پنجم پخش می‌شود به کارمندان یادآوری می‌کند که اتاق امن فقط برای کارمندان است و مشتریان هرگز نباید به آنجا برده شوند. همچنین، پس از کشف
هرگز نباید به آنجا برده شوند. همچنین، پس از کشف اینکه یکی از لباس‌های ویژه "به طرز محسوسی جابجا شده است"، به کارکنان یادآوری می کند که پوشیدن لباس‌‎ها ناامن تلقی می‌شوند. مینی‌گیم‌های سبک آتاری که بین شب‌ها قابل بازی هستند، بینشی از اتفاقات رستوران ارائه می‌کنند. مینی‌گیم‌های چهار شب اول، انیماترونیک‌های دو بازی قبلی را به دنبال یک انیماترونیک بنفش تیره به تصویر می‌کشند، قبل از اینکه به‌شدت توسط یک شخص بنفش، قاتل زنجیره‌ای که قبلا در مینی‌گیم‌های پنج شب با فردی ۲ دیده شده بود، جدا شوند. در مینی‌گیم شب پنجم
۲ دیده شده بود، جدا شوند. در مینی‌گیم شب پنجم ارواح قربانیان این شخص، او را در اتاق امن گیر می‌اندازند؛ و او با پنهان شدن در داخل لباس خرگوش زرد به دنبال محافظت می‌گردد. با این حال، مکانیزم قفل فنری لباس از کار می‌افتد، مرد را در این فرآیند له می‌کند، و روح‌ها محو می‌شوند، و ظاهراً آن قاتل به این شکل می‌میرد. به طور ضمنی گفته می‌شود که لباس اکنون توسط روح آن شخص تسخیر شده است که به اسپرینگ ترپ تبدیل شده. برخلاف بازی‌های قبلی، پنج شب با فردی ۳ دارای دو پایان است، بسته به اینکه بازیکن تمام مینی‌گیم‌های مخفی
است، بسته به اینکه بازیکن تمام مینی‌گیم‌های مخفی را در بازی اصلی پیدا کرده باشد یا خیر. برخی از آنها فقط در شب های خاص در دسترس هستند، در حالی که برخی دیگر در هر شب قابل دسترسی هستند. «پایان بد» با تکمیل بازی بدون تکمیل تمام مینی‌گیم‌های پنهان به دست می‌آید و صفحه‌ای را نشان می‌دهد که سر چهار نفر از پنج انیماترونیک بازی اول را با چشم‌های روشن به همراه یک سر که در تاریکی پوشیده شده است را نشان می‌دهد. فقط چشم‌های درخشانش قابل مشاهده هستند که گمان می‌رود سر فردی طلایی باشد. تکمیل تمام مینی‌گیم‌های پنهان قبل
طلایی باشد. تکمیل تمام مینی‌گیم‌های پنهان قبل از اتمام بازی، «پایان خوب» را به‌دست می‌آورد، که همان صفحه‌ای است که قبلاً توضیح داده شد، اما چشمان انیماترونیک روشن نیست و یک سر مبهم گم شده است. حدس زده می شود که این صفحه نمایش نشان می‌دهد که اروح کودکان کشته شده توسط آن مرد بنفش، آرام گرفته اند. در ششمین شب «کابوس»، یک ضبط آرشیو شده بیان می‌کند که تمام اتاق‌های امن مکان‌های پیتزافروشی فردی فزبر برای همیشه پلمپ می‌شوند و به کارمندان دستور می‌دهند که «به خانواده، دوستان یا نمایندگان بیمه نام برده نشوند». وقتی
دوستان یا نمایندگان بیمه نام برده نشوند». وقتی شب تمام شد، بریده‌ای از روزنامه نشان می‌دهد که ترس‌های فزبر اندکی پس از وقایع بازی در آتش سوزی از بین رفته است و هر اقلام قابل نجاتی از این جاذبه قرار است به حراج گذاشته شود. با این حال، با روشن کردن تصویر، اسپرینگ ترپ را در پس‌زمینه نشان می‌دهد که حاکی از بقای آن است. توسعه. در ژانویه ۲۰۱۵، یک تصویر جدید در وب سایت اسکات کاتن آپلود شد، که سومین ورودی در این سری را نشان می‌داد. مدت کوتاهی بعد، تصویر دوم منتشر شد که ظاهراً انیماترونیک های بازطراحی شده از بازی
شد که ظاهراً انیماترونیک های بازطراحی شده از بازی دوم را به تصویر می کشید. قبل از انتشار یک تریلر در ۶ بهمن ۱۳۹۳، تیزرهای مختلفی منتشر شد. بازی در همان روز در استیم ارسال شد و بعدا پذیرفته شد. نسخه دموی این بازی برای یوتیوبرهای منتخب در ۱۰ اسفند ۱۳۹۳ منتشر شد و بازی کامل ساعاتی بعد در ۱۱ اسفند ۱۳۹۴ منتشر شد. در ۱۵ اسفند ۱۳۹۴، یک نسخه موبایل برای دستگاه‌های اندروید و برای آی‌اواس در ۲۱ اسفند ۱۳۹۴ منتشر شد. نسخه‌های نینتندو سوئیچ، پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در ۸ آذر ۱۳۹۸ منتشر شدند. پذیرایی. پنج شب با فردی
در ۸ آذر ۱۳۹۸ منتشر شدند. پذیرایی. پنج شب با فردی ۳ با توجه به جمع‌آوری بررسی متاکریتیک، نقدهای "مختلط یا متوسط" دریافت کرد و به نسخه ویندوز امتیاز ۶۸ از ۱۰۰ را اختصاص داد. عمری پتیت از پی‌سی گیمر امتیاز ۷۷ از ۱۰۰ را به پنج شب با فردی ۳ داد و سیستم دوربین و اسپرینگ ترپ را ستایش کرد، اما در مورد اینکه چگونه جامپ‌اسکرهای دیگر انیماترونیک‌ها "در شب سوم کمی کهنه به نظر می‌رسیدند" انتقاد کرد. در یک بررسی انتقادی‌تر، نیک روون از دستراکتید به بازی امتیاز ۶.۵ از ۱۰ را داد و اظهار داشت که اگرچه بازی را "از لحاظ فنی
را داد و اظهار داشت که اگرچه بازی را "از لحاظ فنی ماهرترین و از نظر مکانیکی راضی کننده‌ترین قسمت تا به حال" می‌داند، اما از اسپرینگ ترپ و فزبر فرایتس به دلیل کمبود جذابیت بازیگران اصلی و مکان‌های آن انتقاد کرد.
داگلاس مارتین «دوگی» لمپکین (متولد ۲۳ مارس ۱۹۷۶) یک موتور تریال سوار حرفه ای سابق و همین‌طور موتور اندروسوار انگلیسی است. او از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ در مسابقات جهانی موتور تریال فدراسیون موتورسواری جهانی شرکت کرده‌است. لمپکین به دلیل کسب هفت مقام قهرمانی جهان در موتور تریال در فضای باز شناخته شده‌است. او پس از تونی بو با ۳۰ مسابقه (۱۵ در فضای باز و ۱۵ مسابقه داخلی) دومین موتورسوار تریال موفق در تاریخ است. در سال ۲۰۱۲، لمپکین به دلیل موفقیت‌هایش در موتورسواری به عنوان افسانه FIM انتخاب شد. حرفه. لمپکین در
به عنوان افسانه FIM انتخاب شد. حرفه. لمپکین در سیلسدن، یورکشایر غربی در خانواده‌ای به دنیا آمد که به ورزش موتور تریال مشغول بودند. پدرش، مارتین لمپکین، اولین قهرمان مسابقات جهانی موتور تریال FIM در سال ۱۹۷۵ بود، و عمویش، آرتور لمپکین، نیز یک قهرمان ثابت در پیست بریتانیا در دهه ۱۹۶۰ بود. او پنج بار پیاپی قهرمانی جهان داخل سالن (۱۹۹۷–۲۰۰۱) و هفت قهرمانی متوالی جهان در فضای باز (۱۹۹۷–۲۰۰۳) را کسب کرده‌است. او همچنین چهار قهرمانی در مسابقات تیم ملی جهانی (Trial des Nations) در سال‌های ۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳،
des Nations) در سال‌های ۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳، شش قهرمانی بزرگسالان بریتانیا، دو قهرمانی بزرگسالان اسپانیا و دوازده بار قهرمان مسابقات معروف و قدیمی اسکاتیش سیکس دیز را کسب کرده‌است. لمپکین اکنون در جزیره من زندگی می‌کند. در سال ۲۰۰۱، او به دلیل خدمات ورزشی خود به عنوان MBE (عالی‌ترین درجه امپراتوری بریتانیا) منصوب شد.
جورجیو باسانی (زاده‌۴ مارس ۱۹۱۶ – درگذشته ۱۳ آوریل ۲۰۰۰) رمان‌نویس، شاعر، مقاله‌نویس، ویراستار و روشنفکر ایتالیایی بود. زندگی‌نامه. باسانی در بولونیا در یک خانواده یهودی مرفه در فرارا متولد شد، جایی که دوران کودکی خود را با مادرش دورا، پدرش انریکو (پزشک)، برادرش پائولو و خواهرش جنی گذراند. در سال ۱۹۳۴ تحصیلات خود را در دبیرستان کلاسیک لودوویکو آریوستو در فرارا به پایان رساند. بایگانی تاریخی دبیرستان شامل اسناد و عکس‌های زیادی در مورد زندگی جوانی او است که در دهلیزی که به او اختصاص داده شده بود، به نمایش
در دهلیزی که به او اختصاص داده شده بود، به نمایش گذاشته شده‌اند. موسیقی اولین علاقه بزرگ او بود و او به عنوان یک پیانیست به حرفه خود فکر می‌کرد؛ با این حال، ادبیات خیلی زود به کانون علایق هنری او تبدیل شد. در سال ۱۹۳۵ در دانشکده ادبیات دانشگاه بولونیا ثبت نام کرد. او با قطار (درجه ۳) از فرارا به دانشگاه می‌رفت و زیر نظر مورخ هنر، روبرتو لونگی، تحصیل کرد. ایده‌آل او از «روشنفکر آزاد»، مورخ و فیلسوف لیبرال، بندیتو کروچه، بود. با وجود قوانین نژادی یهودستیزی که در سال ۱۹۳۸ وضع شد، او توانست در سال ۱۹۳۹
که در سال ۱۹۳۸ وضع شد، او توانست در سال ۱۹۳۹ فارغ‌التحصیل شود و پایان‌نامه‌ای درباره نیکولو توماسئو، نویسنده، روزنامه‌نگار، رادیکال و فرهنگ‌نویس قرن نوزدهم، بنویسد. با این حال، به عنوان یک یهودی در سال ۱۹۳۹، فرصت‌های شغلی محدودی داشت، با این حال او در مدرسه یهودیان فرارا در ویا ویگناتاگلیاتا معلم شد. در سال ۱۹۴۰، اولین کتاب او، اونا چیتا دی دیپیااورا ("شهری از دشت")، با نام مستعار «جیمز مارچی» منتشر شد تا از قوانین نژادی فرار کند. او نام برادر دورا، جاکومو مینربی، و نام خانوادگی مادربزرگ مادری‌اش، اما
مینربی، و نام خانوادگی مادربزرگ مادری‌اش، اما مارچی، را برای خود انتخاب کرد. در این دوره، به همراه دوستانی که در حلقه روشنفکران فرارا پیدا کرده بود، به یک فعال سیاسی مخفی تبدیل شد. فعالیت او در مقاومت ضد فاشیستی منجر به دستگیری او در ماه مه ۱۹۴۳ شد. او در ۲۶ ژوئیه، یک روز پس از برکناری بنیتو موسولینی از قدرت، آزاد شد. کمی بیش از یک هفته بعد، او با والریا سینیگالیا، که در حین بازی تنیس با او آشنا شده بود، ازدواج کرد. آنها برای مدت کوتاهی به فلورانس نقل مکان کردند و با نام‌های مستعار زندگی کردند، سپس در
کردند و با نام‌های مستعار زندگی کردند، سپس در پایان سال، به رم رفتند، جایی که او بقیه عمر خود را در آنجا گذراند. اولین جلد اشعار او، داستان فقر و بدبختی، در سال ۱۹۴۴ منتشر شد؛ جلد دوم،د لوچه سانته (تو نور هستی که پیش روی من قرار داری)، در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. او از زمان تأسیس مجله ادبی "بوتگه اوسکویر" در سال ۱۹۴۸ تا زمان توقف انتشار آن در سال ۱۹۶۰، ویراستاری آن را برای پرنسس مارگریت کائتانی بر عهده داشت. در سال ۱۹۵۳، «پیاده‌روی قبل از شام» و در سال ۱۹۵۴، «آخرین سال‌های کللیا تروتی» منتشر شد. در همان سال، او
سال‌های کللیا تروتی» منتشر شد. در همان سال، او سردبیر مجله‌ی پاراگون شد، مجله‌ای که توسط لونگی و همسرش، آنا بانتی، تأسیس شده بود. نوشته‌های باسانی در سال ۱۹۵۶ با انتشار کتاب داستان کوتاه برنده‌ی جایزه‌ی استرگا، «پنج داستان از فرارا» شد. (این پنج داستان عبارتند از لیدا مانتوانی، «پیاده‌روی قبل از شام»، «سنگ قبری در خیابان ماتزینی»، «آخرین سال‌های کللیا تروتی» و «شبی در سال ۱۹۴۳»). باسانی به عنوان مدیر ویراستاری فلترینی، مسئول انتشار "یوزپلنگ" (رمان) پس از مرگ جوزپه تومازی دی لامپه دوزا در سال ۱۹۵۸ بود که
مرگ جوزپه تومازی دی لامپه دوزا در سال ۱۹۵۸ بود که توسط الیو ویتورینی در آرنولدو موندادوری ادیتوره و ایناودی رد شده بود. این رمان به یکی از موفقیت‌های بزرگ ادبیات ایتالیا پس از جنگ تبدیل شد. ویرایش مشتاقانه متن توسط باسانی، طبق دستورالعمل‌های النا کروچه (دختر بندتو)، که نسخه خطی را به او پیشنهاد داده بود، بعداً بحث‌برانگیز شد. با این حال، نسخه‌های اخیر منتشر شده‌اند، نسخه خطی را با دقت بیشتری دنبال می‌کنند. از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰، جورجیو باسانی رئیس سازمان ایتالیا نوسترا بود. باسانی در سال ۲۰۰۰ درگذشت و در
نوسترا بود. باسانی در سال ۲۰۰۰ درگذشت و در گورستان یهودیان فرارا، همان مکانی که قبرهای خانواده فینزی-کونتینی را در آن قرار داده بود، به خاک سپرده شد. از او همسر سابقش والریا و دو فرزندشان، پائولا (متولد ۱ سپتامبر ۱۹۴۵) و انریکو (متولد ۲۹ ژوئن ۱۹۴۹) به یادگار ماندند. او از مدت کوتاهی پس از آشنایی‌شان در سال ۱۹۷۷، با همراهش پورتیا پربیس زندگی می‌کرد. شهر فرارا تصمیم گرفت با نامگذاری کتابخانه عمومی و پارک شهری در بخش شمالی شهر، یاد او را گرامی بدارد. باسانی جوایز چارلز ویلون، استرگا، کامپیلو، ویارجو و نلی
جوایز چارلز ویلون، استرگا، کامپیلو، ویارجو و نلی زاکس را دریافت کرد. او در چندین فیلمنامه همکاری داشت.
رضوان در اسلام فرشته‌ای است که از دروازه‌های بهشت محافظت می‌کند. نام او در قرآن و تفاسیر اولیه وجود ندارد، به جای آن ابن هشام او را "اسماعیل" نامیده‌است، یعنی در روایات بعدی و روایات معراج آمده‌است. رضوان همچنین نقش مهمی به عنوان نگهبان بهشت در قصص الانبیاء ایفا می‌کند، در اینجا او باید از ورود ابلیس به نزد آدم جلوگیری کند، اما فریب ماری را خورد که ابلیس را در دهانش پنهان کرد و او را از کنار برد. نام او احتمالاً برگرفته از اصطلاح قرآنی «رضوان"»" است اما در کاربرد قرآنی به فرشته گفته نمی‌شود.
دانشگاه فنی کوماسی که قبلاً با نام پلی تکنیک کوماسی شناخته می‌شد، یک مؤسسه عالی دولتی در منطقه اشانتی غنا است. معاون دانشگاه فنی کوماسی نانا اوسی ووسو آچیاو است. ایجاد محیطی مساعد برای آموزش، پژوهش، مهارت‌ها و آموزش کارآفرینی در فناوری، علوم اجتماعی کاربردی و هنرهای کاربردی برای توسعه صنعتی و اجتماعی از اهداف این دانشگاه است.
پارک تفریحی سنترویل () یک پارک تفریحی یا شهربازی برای کودکان واقع در جزیره مرکزی، بخشی از جزایر تورنتو، فراساحل تورنتو، انتاریو، کانادا است. بلیط و پاس را می توان از درب ورودی یا به صورت آنلاین خریداری کرد.شاخه یادگیری و تعامل دیجیتالی موزه، تجربیات چند رسانه ای را تولید خواهد کرد.
جایزه بزرگ آذربایجان ۲۰۲۲ (که به‌طور رسمی با نام فرمول ۱ جایزه بزرگ آذربایجان ۲۰۲۲ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک است که در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲ در پیست شهری باکو در باکو، آذربایجان برگزار می‌شود. این مسابقه ششمین دوره جایزه بزرگ آذربایجان و هشتمین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۲ است. زمینه. جدول رده‌بندی قهرمانی قبل از مسابقه. ماکس فرستاپن پس از دور هفتم در موناکو، با ۱۲۵ امتیاز، ۹ امتیاز بیشتر از شارل لکلرک در رده دوم و ۱۵ امتیاز بیشتر از سرجیو پرز در رتبه سوم، صدرنشین جدول قهرمانی رانندگان
پرز در رتبه سوم، صدرنشین جدول قهرمانی رانندگان است. در جدول قهرمانی سازندگان، ردبول ریسینگ با ۲۳۵ امتیاز صدرنشین است. فراری با ۱۹۹ امتیاز و مرسدس با ۱۳۴ امتیاز در رده دوم و سوم قرار دارند. شرکت کنندگان. رانندگان و تیم‌ها همان لیست ورود به فصل هستند و هیچ راننده دیگری برای مسابقه حضور ندارد. انتخاب تایر. تأمین کننده تایر پیرلی ترکیبات سی۳، سی۴ و سی۵ (به ترتیب سخت، متوسط و نرم) را برای استفاده تیم‌ها در مسابقه اختصاص داده‌است. تمرین. قرار است سه جلسه تمرینی برای این جایزه بزرگ برگزار شود که هر جلسه یک ساعت
برای این جایزه بزرگ برگزار شود که هر جلسه یک ساعت طول می‌کشد. اولین و دومین جلسه تمرین روز جمعه ۱۰ ژوئن در ساعت ۱۵:۰۰ و ۱۸:۰۰ به وقت محلی () و سومین جلسه تمرین شنبه ۱۱ ژوئن ساعت ۱۵:۰۰ به وقت محلی برگزار می‌شود. تعیین خط. تعیین خط ساعت ۱۸:۰۰ به وقت محلی در تاریخ ۱۱ ژوئن برگزار شد. مسابقه. این مسابقه ساعت ۱۵:۰۰ به وقت محلی، در تاریخ ۱۲ ژوئن برگزار می‌شود. رده‌بندی مسابقه. یادداشت‌ها رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه. جدول رده‌بندی قهرمانی رانندگان جدول رده‌بندی قهرمانی سازندگان
ماریا ترزیا فون پارادیس ماریا ترِزیا فون پارادیس زاده‌ی 15 مِی 1759 و درگذشته‌ی 1 فوریه‌ی 1824، موسیقیدان و تصنیف‌گر موسیقی اهل اتریش بوده است. او در سال‌های ابتدایی عمرش، بینایی خود را از دست داد. گفته می‌شود موتسارت، پیانو کنسرتوی شماره 18 خود را برای فون پارادیس نوشته است. اوایل زندگی. پدر ماریا، جوزف آنتون فون پارادیس نام داشت که وزیر بازرگانی و مشاور دربار ملکه ماریا ترزا بود و اسم فرزندش را نیز به افتخار ملکه، ماریا نهاد. شواهدی در دست است که نشان می‌دهد ماریا بین دو تا پنج سالگی، قوه‌ی بینایی خود را
ماریا بین دو تا پنج سالگی، قوه‌ی بینایی خود را از دست داد. او در کودکی و جوانی، آموزش‌های گسترده‌ای در زمینه‌ی موسیقی زیر نظر اساتید مطرحی چون: آنتونیو سالیری، لئوپُلد کوژلُخ، وینچنزو رجینی و جوزف فولگر، دیده بود. به رغم از دست دادن بینایی، پارادیس حافظه‌ای قوی و قوه‌ی شنوایی دقیقی داشت به طوری که شش کنسرتو را تنها از طریق گوش دادن به آن‌ها یاد گرفته بود. او همچنین چندین رپرتوار مذهبی و انفرادی را به همین طریق یاد گرفت. در 1773، از پارادیس دعوت شد تا اجرای یک کنسرتو برای ساز ارگان را که توسط آنتونیو سالیری
کنسرتو برای ساز ارگان را که توسط آنتونیو سالیری تصنیف شده بود، بر عهده بگیرد. متاسفانه امروزه تنها بخش اول این کنسرتو به دست ما رسیده و بخش دوم آن ناپدید شده است. در سال 1775، پارادیس به عنوان آوازخوان و نوازنده‌ی پیانو در تالارهای وین و کنسرت‌های مختلف به اجرا پرداخت. در خلال سال‌های 1776 تا 1777، پارادیس تحت درمان فرانتس مسمر، پزشک مشهور آلمانی قرار گرفت و درمان‌های او تا حدی نابینایی کامل پارادیس را بهبود بخشید. در ادامه اما به دلیل ترس از بدگویی مردم درباره‌ی رابطه‌ی او با پزشک و همچنین به دلیل ترس از
رابطه‌ی او با پزشک و همچنین به دلیل ترس از دست دادن مستمری‌ای که برای نابینا بودنش دریافت می‌کرد، به درمان خاتمه داد. با این جدایی، او برای همیشه نابینا باقی ماند. سفر به سراسر اروپا. پارادیس خود را محدود به وین نکرد و در سال 1783، با همراهی مادرش مهیای برگزاری چند اجرا در پاریس و لندن شد. در آگوست همان سال و یا به نقل از نانِرل در سپتامبر آن سال (نانِرل، خواهر بزرگتر موستارت و نوازنده‌ی پیانو) پارادیس و همراهانش به دیدار موستارت در شهر سالزبورگ رفتند. پس از آن پارادیس در سوییس و چند شهر آلمان از جمله
پس از آن پارادیس در سوییس و چند شهر آلمان از جمله فرانکفورت، به اجرا پرداخت و نهایتاً تور خود را در مارس 1784 میلادی در پاریس به پایان رساند. پارادیس در مجموع 14 مرتبه در شهر پاریس به روی صحنه رفت و مورد تحسین بسیاری از منتقدین و علاقه‌مندان نیز قرار گرفت. گفتنی است به سال 1785، پارادیس در کار تاسیس نخستین مدرسه‌ی مخصوصِ افراد نابینا، به کمک "" (بنیادگذار اصلی این مدرسه) شتافت. ماریا ترزیا فون پارادیس، همچنین در سال 1784 یکی از پیانو کنسرتوهای "جوزف هایدن" (HXVIII: 4) را در پاریس اجرا کرد، اثری که در سال