payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرمانفرمای بخش کاملی از اتحادیه قبایلی ماد شد. در اوستا فرمانفرمای کشور دهیوپتی ظاهراً نه فقط فرمانده نظامی بلکه داور نیز بود. در ایران باستان سالمندترین عضو خاندان علی‌الرسم رئیس آن خاندان بود. جالب توجه است که در خاندان شاهی ایران در عهد ساسانیان لازم نبود رئیس خاندان شخص پادشاه باشد. بنابر قطعه‌ای که از سنگ نبشته بیستون نقل شده ویس واحد اقتصادی جامعه بود و‌ نمان یا خانواده محدود، جزئی از ویس بشمار می‌رفت. ویس تنها به معنی خاندان و عشیرت نیست بلکه نام متداول دهکده و نقطه مسکون نیز می‌باشد و این می‌رساند
دهکده و نقطه مسکون نیز می‌باشد و این می‌رساند که در آغاز دهکده‌ها عشیرتی و خاندانی بودند. بنابر این صاحب ویس در اوستا ویس‌پتی تنها پیر و شیخ خاندان و عشیره نبوده بلکه رئیس ده، دهخدا نیز محسوب می‌گشت.
روژدا یا روژدا ایکوچ(به کردی: ڕۆژدا_Rojda ) (زادهٔ ۱۹۷۸، در سرت) خواننده‌ای کرد می باشد. زندگی هنری و شخصی. روژدا در روستای توتون، در ناحیه کورتالان استان سرت، ترکیه به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی، در سال ۱۹۹۱ به استانبول نقل مکان کرد و به همراه برادرش چیا شروع به کار و خوانندگی در گروه های موسیقی محلی کرد. از سال ۱۹۹۱ با گروه Koma Gulên Xerzan و از سال ۱۹۹۳ با مرکز Çanda Mezopotamya (مرکز فرهنگی بین النهرین) شروع به کار کرد. در سال ۱۹۹۷ او با یک گروه ۱۱ زن کوما آسمین کار کرد. اولین آلبوم انفرادی
۱۱ زن کوما آسمین کار کرد. اولین آلبوم انفرادی او صبرمن بود که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. او در موسیقی خود تحت تأثیر چندین خواننده مشهور کرد از جمله کاراپت خاچو ، عایشه شان قرار گرفته است. او کنسرت های زیادی در بریتانیا، آلمان، ایتالیا و اتریش برگزار کرده است. در ۲۰ فوریه ۲۰۱۰ روژدا در میان گروهی متشکل از ۱۶۰ هنرمند دعوت شده بود تا با نخست وزیر رجب طیب اردوغان ملاقات کند و در مورد طرح «گشایش صلح با کردها» و دولت بااو گفتگو کند، اما به دلایلی او در جلسه شرکت نکرد. در سپتامبر ۲۰۱۳، او عثمان بایدمیر و لیلا زانا را
در سپتامبر ۲۰۱۳، او عثمان بایدمیر و لیلا زانا را در جشنواره روزهای فرهنگ دیاربکر در اتریش همراهی کرد و در تالار شهر وین اجرای نمایشی داشت که در آن برای حل مسالمت آمیز و دموکراتیک مشکل کردها در ترکیه ابراز امیدواری کرد.او همچنین در اولین اجرای کردی هملت در دیاربکر در سال ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
تور دو فرانس فم (یعنی تور دو فرانس بانوان، ) یک مسابقهٔ سالانهٔ دوچرخه‌سواری جاده ویژهٔ بانوان در فرانسه است. این مسابقه توسط سازمان ورزشی آموری (ASO) که تور دو فرانس را نیز اجرا می‌کند، برگزار می‌شود. این بخشی از تور جهانی زنان UCI است. برخی از تیم‌ها و رسانه‌ها، چون تور دو فرانس فم یکی از بزرگترین رویدادهای تقویم زنان است، از آن به‌عنوان یک گرند تور یاد کرده‌اند. با این حال، این مسابقه با تعریف "فدراسیون جهانی دوچرخه‌سواری" از چنین رویدادی مطابقت ندارد. به‌جز یک رویداد خاص در سال ۱۹۵۵، مسابقه‌ای مشابه تور
یک رویداد خاص در سال ۱۹۵۵، مسابقه‌ای مشابه تور دو فرانس بانوان کنونی با نام‌های گوناگون بین سال‌های ۱۹۸۴ و ۲۰۰۹ برگزار می‌شد. در طول آن سال‌ها، این مسابقات با مشکلات مالی، پوشش رسانه‌ای محدود، تبعیض جنسیتی و مسائل مربوط به علائم تجاری با سازمان‌دهندگان تور دو فرانس روبرو بودند. به دنبال انتقادهای فراوان، یک مسابقه یک/دو روزه (La Course by Le Tour de France) بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۱ و اولین دوره تور دو فرانس فم، در سال ۲۰۲۲ برگزار شد. این مسابقه در ماه ژوئیه و در هفتهٔ بعد از تور مردان برگزار می‌شود و
ژوئیه و در هفتهٔ بعد از تور مردان برگزار می‌شود و نسخه‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ مسابقه، دارای هشت مرحله بوده‌است.
بسترهای بی‌بندوبار () یک فیلم کمدی ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
بیمار خیالی () یک فیلم کمدی ایتالیایی است که بر پایهٔ نمایشنامهٔ "بیمار خیالی" مولیر ساخته و در سال ۱۹۷۹ منتشر شد.
دارم یه قایق تفریحی می‌گیرم () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی سرجو کوربوچی است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
به نوبت () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی تونینو چروی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. این فیلم برپایهٔ رمان "به نوبت" لوئیجی پیراندلو ساخته شد.
حسن بن یحیی (; – ) دیپلمات، و سیاستمدار اهل یمن بود. وی برای بار اول از آوریل ۱۹۴۸ تا اوت ۱۹۵۵، و بار دوم از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷، و بار سوم از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ نخست‌وزیر پادشاهی متوکلی یمن بود. حسن بن یحیی در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۳، در تولد ۹۵ سالگی‌اش در شهر جده، عربستان درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی جمهوری ایتالیا شده‌است.
کپلر-۴۲ () که قبلاً با نام KOI-961 شناخته می‌شد، یک کوتوله سرخ است که در صورت فلکی ماکیان و تقریباً ۱۳۱ سال نوری از خورشید فاصله دارد. این سیاره دارای سه سیاره فراخورشیدی شناخته شده‌است که همگی از نظر شعاع کوچکتر از زمین هستند، و احتمالاً از نظر جرم نیز هستند.
سوین هاربرگ (نروژی: Svein Harberg) زاده ۳۰ ژانویه ۱۹۵۸م، یک بازرگان و سیاستمدار نروژی است. وی از اعضای حزب محافظه‌کار بوده و از سال ۲۰۰۹م، به نمایندگی از طرف مردم شرق آگدر در مجلس ملی نروژ حضور داشته‌است. همچنین وی از سال ۲۰۲۱م، معاون اول رئیس پارلمان نروژ است.
وای خدا () یک فیلم کمدی جنگی ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. این فیلم مورد انتقاد شدید منتقدان قرار گرفت.
مانتو شلوار ترکیبی از دو پوشاک مانتو و شلوار است که باهم پوشیده می‌شود. استفاده از این پوشاک در دوره‌هایی بعد از انقلاب اسلامی در ایران به دلیل حجاب اجباری بسیار متداول شد. مانتو شلوار انواع مختلفی مانند مهمانی، مناسب استفاده روزمره، مانتو شلوار مدرسه و مانتو شلوار اداری دارد. در حال حاضر، این پوشاک در ایران بیشتر به‌عنوان پوششی برای محیط‌های اداری و سازمانی استفاده می‌شود و کارکردی مذهبی و سیاسی دارد. بعد از کشته‌شدن مهسا امینی و خیزش ۱۴۰۱ ایران، استفاده از مانتو شلوار به شکل چشمگیری بین زنان ایرانی کم شد.
مانتو شلوار به شکل چشمگیری بین زنان ایرانی کم شد. تاریخچه. پس از انقلاب اسلامی در ایران که مدلی از مانتو توسط رابط‌های سیاسی کشور فرانسه به مسئولین حکومت ایران پیشنهاد داده شد، مانتو جزو پوشش پذیرفته شده از سوی حاکمیت قرار گرفت. البته در سال‌های اولیه پس از انقلاب اسلامی، زنان هنوز بدون حجاب اجباری حتی در ادارات دولتی فعالیت می‌کردند که پس از تصویب طرح ممنوعیت ورود زنان بی‌حجاب به ادارات در سال ۱۳۵۹ وضعیت پوشش به اجبار تغییر کرد. اگرچه بعد از تصویب این طرح هنوز پوشش با لباس فرم یا مانتو شلوار، رواج نداشت و
پوشش با لباس فرم یا مانتو شلوار، رواج نداشت و زنان تنها مجبور بودند لباس پوشیده و آستین‌بلند همراه با روسری بپوشند. بعد از متداول شدن مانتو هم در ابتدا مانتوهای بلند همراه با جوراب پوشیده می‌شدند و بعدتر مانتو همراه با شلوار استفاده شد. بعدها در بخش‌نامه دولت رجایی در خصوص ممنوعیت ورود به ادارات دولتی که به وزارت‌خانه‌ها ابلاغ شد، همراه با نقاشی دو زن محجبه، حجاب موردنظر به‌صورت زیر تعریف شد: ۱. حجاب شامل شلوار– مانتوی اسلامی و روسری برابر عکس. ۲. از هر نوع آرایش به هر شکل و نحوی باید خودداری شود. ۳.
نوع آرایش به هر شکل و نحوی باید خودداری شود. ۳. سرپرست‌های هر واحد موظف به کنترل دقیق مسئله حجاب در واحد خود می‌باشند. در سال‌های اخیر هم بخشنامه‌های مختلفی در مورد کارمندان بخش دولتی و خصوصی و اجبار استفاده از مانتو شلوار صادر شده است‌. مانتو شلوار همچنین به‌عنوان پوشش اصلی پذیرفته شده ازنظر قانون برای مدارس دخترانه هم استفاده می‌شود. فرهنگ. مقامات فرهنگی ایران در ترویج چادر به‌عنوان جایگزین مانتو برای زنان، طرح چادر ملی را مطرح کرده و ادعا کرده‌اند که این پوشش همراه با شلوار، الگویی برای پوشش زنان اسلامی
پوشش همراه با شلوار، الگویی برای پوشش زنان اسلامی است. در سریال‌ها و فیلم‌های پخش شده از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، تصویر زنان تحصیل‌کرده با حجاب مانتو شلوار و زنان سنتی با حجاب چادر پخش می‌شود. مانتوها نیز با الهام از لباس‌های سنتی اقوام مختلف، ازجمله عرب، کرد و لر، با طراحی‌های متنوع و حتی تزئین با اشعار شاعران ایرانی، در بازار عرضه می‌شوند. طرح امنیت اجتماعی. مانتو شلوار در طرح امنیت اجتماعی نقش مهمی داشت. بسیاری از زنان به دلیل کوتاهی مانتو یا زاپ دار بودن شلوار دستگیر شده و حتی مورد ضرب و شتم قرار
بودن شلوار دستگیر شده و حتی مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند. واحدهای تجاری و تولیدی نقض کننده این ضوابط تعطیل و پلمپ شده‌اند. بر اساس ابلاغیه اتحادیه خیاطان تهران، حداقل طول مانتو برای اینکه مطابق قانون حجاب اجباری باشد، ۱۰۰ سانتی‌متر است و تولید و عرضه مانتوهای کوتاه ممنوع است. بااین‌حال اگر خانم بلندقدی مانتوی ۱۰۰ سانتی‌متری هم نمی‌تواند بپوشد چون برای قد آن کوتاه محسوب می‌شود. بر اساس دستورالعمل پوشاک بانوان و تأکید دبیر شورای فرهنگ عمومی کشور ایران، استفاده از مانتوهایی با قد تا بالای زانو و مانتوهای
از مانتوهایی با قد تا بالای زانو و مانتوهای جلوباز ممنوع است. همچنین، جلوی مانتوها باید روی هم بیاید و دارای دکمه باشد.
جان دیکسون (؛ زادهٔ ) استاد در زمینه یهودیت و مسیحیت اولیه، مؤلف، اهل استرالیا است.
لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۱۵–۲۰۱۴ (با نام رسمی لیگ قهرمانان اقیانوسیه فیجی ایرویز ۲۰۱۵ به دلایل حمایت مالی) چهاردهمین دوره مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اقیانوسیه، مسابقات فوتبال باشگاهی برتر در اقیانوسیه بود که توسط کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه (اواف‌سی) سازماندهی شد و نهمین فصل با نام فعلی لیگ قهرمانان اقیانوسیه بود. در یک فینال کاملاً نیوزیلندی، اوکلند سیتی، مدافع عنوان قهرمانی ۴ ساله مسابقات، تیم ولینگتون را ۴–۳ در ضربات پنالتی (۱–۱ پس از وقت اضافه) شکست داد تا پنجمین عنوان متوالی و هفتمین عنوان کلی خود را کسب
پنجمین عنوان متوالی و هفتمین عنوان کلی خود را کسب کند. اوکلند سیتی به عنوان قهرمان لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۱۵–۲۰۱۴ نماینده اقیانوسیه در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۵ شد. تیم‌ها. در مجموع ۱۵ تیم از ۱۱ انجمن اواف‌سی وارد مسابقات شدند. چهار انجمن با بهترین نتایج در لیگ قهرمانان فصل گذشته (فیجی، نیوزیلند، تاهیتی، وانواتو) هر کدام دو سهمیه و به سه انجمن دیگر (کالدونیای جدید، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان) یک سهمیه اهدا شد. این تیم‌ها مستقیماً وارد مرحله گروهی شدند تا همراه با برنده مرحله مقدماتی که با تیم‌هایی از چهار
با برنده مرحله مقدماتی که با تیم‌هایی از چهار انجمن در حال توسعه (ساموآی آمریکا، جزایر کوک، ساموآ، تونگا) تشکیل شده بود، برای رسیدن به مرحله نهایی تلاش کنند. برنامه مسابقات. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. برای این دوره، نیمه نهایی و فینال به صورت انفرادی (به جای بیش از دو بازی در فرمت خانه و خارج از خانه مانند نسخه قبلی) انجام شد. مرحله مقدماتی. مرحله مقدماتی در آپیا، ساموآ از ۷ تا ۱۱ اکتبر ۲۰۱۴ برگزار شد. قرعه کشی برای تعیین بازی‌ها در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۴ در مقر اواف‌سی در اوکلند، نیوزیلند برگزار شد. چهار تیم
اواف‌سی در اوکلند، نیوزیلند برگزار شد. چهار تیم به صورت تک‌بازی با یکدیگر بازی کردند. برنده گروه به مرحله گروهی راه یافت. مرحله گروهی. مرحله گروهی در با و سووا، فیجی از ۱۱ تا ۱۸ آوریل ۲۰۱۵ برگزار شد. قرعه کشی مرحله گروهی در ۵ دسامبر ۲۰۱۴ در مقر اواف‌سی در اوکلند، نیوزیلند برگزار شد. ۱۲ تیم در سه گروه چهار تیمی قرار گرفتند که هر گروه شامل یک تیم از هر چهار گلدان بود. تخصیص تیم‌ها به گلدان‌ها بر اساس نتایج انجمن‌های آنها در دوره قبلی لیگ قهرمانان اقیانوسیه بود. تیم‌های یک انجمن نمی‌توانند به یک گروه کشیده
بود. تیم‌های یک انجمن نمی‌توانند به یک گروه کشیده شوند. برنامه در ۴ فوریه ۲۰۱۵ تأیید شد. در هر گروه، چهار تیم به صورت تک‌بازی با یکدیگر بازی کردند. برندگان گروه و بهترین تیم دوم به مرحله نیمه نهایی راه یافتند. مرحله حذفی. مرحله حذفی از ۲۱ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۵ در سووا، فیجی برگزار شد. چهار تیم به صورت تک‌حذفی بازی کردند.
اورنگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چالوس در استان مازندران ایران. وجه تسمیه. اورنگ واژه‌ای مازندرانی است. معادل فارسی اورنگ نارنجی می‌باشد. مردم‌شناسی. جمعیت. این روستا در دهستان کلارستاق شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۰ نفر بوده‌ است. مردم نورسر از قومیت طبری هستند. زبان. مردم اورنگ به زبان طبری با گویش کلارستاقی سخن می‌گویند.
زن ونیزی () یک فیلم اروتیک ایتالیایی به کارگردانی مائورو بولونینی است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ نمایشنامه‌ای قدیمی متعلق به قرن شانزدهم میلادی ساخته شد.
المپیودوروس (؛ زاده ۵۰۵–۴۹۵، درگذشته پس از ۵۶۵) فیلسوف، اخترشناس و معلم نوافلاطونی بود که در سال‌های اولیه امپراتوری بیزانس زندگی می‌کرد، پس از فرمان ژوستینین یکم در سال ۵۲۹ پس از میلاد که آکادمی افلاطون در آتن و سایر مدارس را تعطیل کرد، او آخرین کسی بود که فلسفه افلاطونی را در اسکندریه حفظ کرد. پس از مرگ او مدرسه به‌دست ارسطوییان مسیحی افتاد و در نهایت به قسطنطنیه منتقل شد. او را نباید با المپیودوروس دیاکون، نویسنده معاصر اسکندریه تفاسیر کتاب مقدس، اشتباه گرفت. آثار. از نوشته‌های باقی‌مانده المپیودوروس،
گرفت. آثار. از نوشته‌های باقی‌مانده المپیودوروس، زندگی‌نامه افلاطون، شرح‌هایی بر چندین گفتگوی افلاطون و ارسطو، و مقدمه‌ای بر فلسفه ارسطویی است. المپیودوروس همچنین اطلاعاتی را در مورد کار نوافلاطونی یامبلیخوس ارائه می‌دهد که در جای دیگر یافت نمی‌شود. آثار به‌جا مانده عبارتند از: علاوه بر این‌ها، "تفسیری" از المپیودوروس بر "مقدمه" پائولوس الکساندرینوس بر طالع‌بینی (که در سال ۳۷۸ پس از میلاد نوشته شده‌است) موجود است. اگرچه نسخه خطی "تفسیر" در دو نسخه بعدی به هلیودوروس نسبت داده شده‌است، ال‌جی وسترینک استدلال
نسبت داده شده‌است، ال‌جی وسترینک استدلال می‌کند که در واقع طرح کلی، مجموعه‌ای از سخنرانی‌های المپیودوروس در اسکندریه بین ماه مه و ژوئیه ۵۶۴ پس از میلاد است. "تفسیر" شرحی آموزنده از متن کوتاه نوشته پائولوس است که در مورد شیوه‌ها و منابع توضیح می‌دهد. "تفسیر" همچنین تحولات نظریه اخترشناسی را در ۲۰۰ سال پس از پاولوس روشن می‌کند.
ارمیاس ایرانی ، گونه‌ای سوسمار بومی در آذربایجان جنوبی، بیشتر ایران، جنوب ترکمنستان، افغانستان و پاکستان غربی است. گونهٔ "Eremias intermedia" به عنوان تیزروی آرال-خزری (Aralo-Caspian Racerunner) شناخته می‌شود. این گونه توسط ویلیام توماس بلنفورد در سال ۱۸۷۵ توصیف شد محل تایپ آن در نزدیکی اصفهان، ایران است. لقب خاص "persica" به پراکندگی آن در ایران (اکنون به نام ایران) اشاره دارد. تیزروی ایرانی (Persian racerunner)، در ایران، جنوب آذربایجان، جنوب ترکمنستان، افغانستان و پاکستان غربی وجود دارد. در ایران،
افغانستان و پاکستان غربی وجود دارد. در ایران، "Eremias persica" در فلات مرکزی جنوب رشته‌کوه‌های البرز از جمله رشته‌کوه‌های زاگرس پراکنش گسترده‌ای دارد، اما در کویرهای مرکزی دشت لوت و دشت کویر وجود ندارد. در دشت‌ها و شیب‌های باز، به‌طور معمول در مناطقی با پوشش گیاهی کم و سطوح شنی یافت می‌شود. همچنین روی ماسه مخلوط یا سیلت و شن یافت می‌شود.
ارمیاس آرال-خزری (که معمولاً به عنوان تیزروی آرال-خزری شناخته می‌شود)، گونه‌ای سوسمار است که در قزاقستان، ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان، ایران و قرقیزستان یافت می‌شود. "ارمیاس ایرانی" هم گاهی به عنوان تیزروی آرال-خزری شناخته می‌شود.
ارمیاس خال‌چشمی (که معمولاً به عنوان تیزروی سیاه‌خال‌چشم (Black-ocellated racerunner) شناخته می‌شود)، گونه‌ای سوسمار است که در ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، ایران و افغانستان یافت می‌شود.
فراوس (به انگلیسی: Fraus)، در اساطیر رومی الهه شخصیت خیانت و کلاهبرداری بود. او دختر ارکوس و نیکس (شب) بود، و با چهره یک زن، بدن مار و نیش عقرب در دم به‌تصویر کشیده شده بود.
از روی درماندگی، جولیا () یک مینی‌سریال عاشقانهٔ درام است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. این مینی‌سریال ۶ قسمتی بر پایهٔ رمانی به همین نام ساخته و از کانال ۵ ایتالیا پخش شد.
ارمیاس اشتراوخ که معمولاً به عنوان تیزروی اشتراوخ (Racerunner Strauch) شناخته می‌شود، گونه‌ای از سوسمارهای خانواده سوسماران راستین و بومی غرب آسیا است. هیچ زیرگونه‌ای وجود ندارد که معتبر شناخته شود. ارمیاس اشتراوخ در جنوب ارمنستان، جنوب آذربایجان، شمال شرق ایران و شمال شرق ترکیه یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی ترجیحی ارمیاس اشتراوخ بوته‌زارها در ارتفاعات است.
ارمیاس سوفان (که معمولاً به عنوان تیزروی سوفان یا تیزروی باشوقلو (Başoğlu) شناخته می‌شود)، گونه‌ای از سوسمار است که در پیرامون دریاچه وان، ترکیه یافت می‌شود.
ارمیاس مشبک (که معمولاً به عنوان تیزروی مشبک شناخته می‌شود)، گونه‌ای سوسمار است که در قزاقستان، ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان، ایران، افغانستان، قرقیزستان و چین یافت می‌شود.
برخی از مورخان و سایر نویسندگان به مقایسه نازیسم و استالینیسم پرداخته‌اند. شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو ایدئولوژی و نظام سیاسی، رابطه بین دو رژیم و چرایی برجسته شدن هر دو به‌طور همزمان را مورد توجه قرار داده‌اند. در طول قرن بیستم، مقایسه نازیسم و استالینیسم در مورد توتالیتاریسم، ایدئولوژی و کیش شخصیت انجام شد. هر دو رژیم در تضاد با جهان لیبرال دموکرات غربی دیده می‌شدند و بر شباهت‌های بین این دو تأکید داشتند. دانشمندان علوم سیاسی هانا آرنت، زبیگنیو برژینسکی، و کارل یواخیم فردریش، و مورخ رابرت کانکوست از
و کارل یواخیم فردریش، و مورخ رابرت کانکوست از مدافعان برجسته به‌کارگیری مفهوم توتالیتر برای مقایسه نازیسم و استالینیسم بودند. مورخان شیلا فیتزپاتریک و مایکل گیر تفاوت‌های بین نازیسم و استالینیسم را برجسته می‌کنند و گیر می‌گوید که ایده مقایسه این دو رژیم به موفقیت محدودی دست یافته‌است. مورخ هنری روسو از کار فردریش و دیگران دفاع می‌کند، در حالی که می‌گویند این مفهوم هم مفید و هم توصیفی است تا تحلیلی، و همچنین بیان می‌کند که رژیم‌هایی که توتالیتر توصیف می‌شوند منشأ مشترکی ندارند و به روش‌های مشابهی به وجود
منشأ مشترکی ندارند و به روش‌های مشابهی به وجود نیامده اند. مورخان فیلیپ بورین و نیکلاس ورث بین یکی از آنها که رهبر را قدرتمند جلوه می‌دهد و دیگری که او را دیکتاتوری ضعیف جلوه می‌دهد، موضع میانه ای دارند. مورخان یان کرشاو و موشه لوین دیدگاه تاریخی طولانی تری دارند و نازیسم و استالینیسم را نه نمونه‌هایی از نوع جدیدی از جامعه، بلکه به عنوان ناهنجاری‌های تاریخی می‌دانند و در مورد مفید بودن گروه‌بندی آنها به عنوان توتالیتر بحث می‌کنند. سایر مورخان و دانشمندان علوم سیاسی به عنوان بخشی از کار خود مقایسه‌هایی بین
سیاسی به عنوان بخشی از کار خود مقایسه‌هایی بین نازیسم و استالینیسم انجام داده‌اند. این مقایسه مدت‌هاست که جنجال‌های سیاسی را برانگیخته است، و در دهه ۱۹۸۰ منجر به مناقشه مورخان در آلمان به نام Historikerstreit شد.
آشپزی سیستانی سبک و شیوهٔ آشپزی در سیستان و در میان قوم سیستانی است. گرچه در طی قرن‌ها، آشپزی سیستانی تحت تأثیر غذاهای فرهنگ‌های گوناگون بوده است ولی با این وجود همچنان در نوع خود خاص و متنوع است. خیلی از غذاهای فرهنگ‌های همسایه مردم سیستان نیز از آشپزی سیستانی تأثیر گرفته است. تاریخچه. تاریخ روش آشپزی سیستانی مانند تاریخ مردم سیستان بسیار قدیمی می‌باشد. روش آشپزی سیستانی به لحاظ ریشه‌های تاریخی و منحصر به فرد بودنش از سایرین متفاوت است. خوراکی‌های سیستانی به مزه و کیفیت خود در جهان شهرت یافته است. روش
به مزه و کیفیت خود در جهان شهرت یافته است. روش آشپزی سیستانی بنا بر طرز تهیه و ذائقه، همچنین به خاطر ادویجات و چاشنی‌های خوش‌مزه خود با روش آشپزی شرق قرابت دارد. غذاها. کشک زرد سیستانی. یکی از محبوب‌ترین غذاهای منطقه سیستان کشک زرد است که هیچ شباهتی به دیگر کشک‌ها ندارد. کشک زرد که با عنوان کشک سیستانی نیز شناخته می‌شود نوعی فراورده لبنی - غله‌ای ست و شکل پودری و زردرنگ دارد. کشک زرد از ترکیب ادویه، زردچوبه و گندم بلغور شده به دست می‌آید، به طوری که این مواد را به مدت یک هفته تا ۱۰ روز در کیسه‌ای نخی
مواد را به مدت یک هفته تا ۱۰ روز در کیسه‌ای نخی می‌گذارند، سپس آن را درآورده و پس از ورز دادن، پودر و به عنوان یک غذای مقوی میل می‌کنند. سیستانی‌ها کشک زرد را با روغن تفت می‌دهند و سپس به آن آب اضافه می‌کنند تا شکلی سوپ مانند به خود بگیرد؛ در نهایت در آن نان تیلیت کرده و نوش جان می‌کنند. به‌طور کلی باید توضیح دهیم که نحوه آماده‌سازی این غذا به سوپ نیمه آماده شباهت دارد و از آن جایی که سرعت درست کردن آن بسیار بالاست، می‌توان به راحتی در هر زمانی از روز آن را نوش جان کرد. اوجیزک سیستانی. اوجیزک در سیستان به
نوش جان کرد. اوجیزک سیستانی. اوجیزک در سیستان به نوعی آبگوشت تلقی می‌شود با این تفاوت که در آن از گوشت استفاده نمی‌شود و برای افراد دارای رژیم گیاهخواری، گزینه خوبی محسوب می‌شود. اوجیزک یک غذای بسیار آسان و راحت است که اصالت آن به سیستان برمی گردد. اگرچه امروزه این غذا در نقاط دیگر ایران نیز پخت می‌شود. دوغ برک. دوغ برک یکی از غذاهای ساده سیستان است که با دوغ محلی سیستان طبخ می‌شود. این غذا که درزنک نیز نام دارد با موادی نظیر آرد، روغن، نمک، ادویه و دوغ تهیه می‌شود. طرز تهیه این غذا به شیوه‌ای‌ست که آرد را
می‌شود. طرز تهیه این غذا به شیوه‌ای‌ست که آرد را در روغن سرخ می‌کنند و سپس دوغ را به آن می‌افزایند. این غذا را باید تا قبل از جوشیدن هم زد تا مواد یک‌دست بماند و به قول سیستانی‌ها پچ نشود. دوغ پای. دوغ در فرهنگ غذایی سیستان جایگاه ویژه‌ای دارد. وقتی مهمان مردم محلی شوید به احتمال زیاد با دوغ از شما پذیرایی خواهند کرد، از این رو غذاهای متنوعی با استفاده از این نوشیدنی اصیل ایرانی در سیستان تهیه می‌شود. غذای مقوی سیستانی خورش دوغ پای یا قیمه سیستانی نام دارد؛ این غذا در واقع نوعی خورشت است که از محصولات دامی
این غذا در واقع نوعی خورشت است که از محصولات دامی به دست می‌آید. گوشت گوساله(گاو سیستانی)، دوغ محلی، لپه، پیاز، روغن، ادویه‌جات و زعفران از مواد اصلی این غذا هستند. دوغ پا معمولاً با برنج سرو می‌شود. آبگوشت سیستانی. آبگوشت سیستانی یکی از آبگوشت‌های معروف و لذیذ ایران است. این آبگوشت تفاوت چندانی با دیگر آبگوشت‌های کشورمان ندارد و پیاز، گوشت، لپه، سیب زمینی و گوجه‌فرنگی مواد اولیه آن را تشکیل می‌دهد. تنها تفاوت اصلی این غذا در ادویه‌ای‌ست که در آن به کار می‌رود، یعنی آچار که همان ادویه سنتی منطقه سیستان است
یعنی آچار که همان ادویه سنتی منطقه سیستان است و بسیاری از مردم این خطه از آن استفاده می‌کنند. و همچنین نوع گوشت و دام خاص این منطقه به ویژه گاو سیستانی که گوشتی لذیذ و بسیار خوشمزه دارد. املت سوزی. املتِ سوزی یکی از غذاهای خوشمزه و سنتی منطقه سیستان و است که با استفاده از گیاهِ سوزی که گیاهی وحشی در منطقه سیستان است طبخ می‌شود. پیاز، سیب‌زمینی، تخم‌مرغ، سیر، نمک، فلفل و روغن هم از دیگر موادی هستند که در تهیه این غذا به کار می‌روند. البته باید اشاره کنیم به جای سوزی می‌توان از اسفناج هم در پخت این غذا
به جای سوزی می‌توان از اسفناج هم در پخت این غذا استفاده کرد. کدو پلو سیستانی. کدو پلو یکی از غذاهای خوشمزه منطقه سیستان است. البته کدو پلو بر دو نوع است یکی کدو پلو مازندرانی و دیگری کدو پلو سیستانی ست. کدو پلو سیستانی با کدو سبز تهیه می‌شود و با مدل شمالی آن متفاوت است. مرغ و اسفناج سیستانی. این خورش خوشمزه یکی از غذاهای سیستان هست که امروزه درحال فراموش شدن است. در تهیه این خورش از سوزی سیستان (اسفناج) و مرغ سیستانی و انواع ادویه و چاشنی‌ها استفاده می‌شود. آرد دستمال سیستانی. آرد دستمال یا آرد بریو یکی
آرد دستمال سیستانی. آرد دستمال یا آرد بریو یکی از غذاهای سنتی سیستان است. طرز پخت این غذا بسیار شبیه به دوغ برک هست با این تفاوت که در این غذا جای دوغ از آب استفاده می‌شود. پَلو. از گندمی که هنوز سبز است ودر داخل دانه، شیر دیده می‌شود، دسته‌هایی به شکل خاصی درست می‌کنند که اصطلاحاً چَلگی می‌گویند و بعد آن را روی آتش برافروخته می‌چرخانند تا پخته شود و شیر داخل گندم سفت و پخته شود و سپس روی پارچه زبر و خشنی مانند :(جوال مویی، گونی و…)می‌مالند تا دانه از پوسته جدا شود، دانه‌های جدا شده نرم وگرم و سبز رنگ
جدا شود، دانه‌های جدا شده نرم وگرم و سبز رنگ هستند با کمک نمک یا آب نمک که روی آن پاشیده می‌شود تناول می‌نمایند که بسیار خوشمزه و مقوی است و به آن پلو می‌گویند. مَدَل یا مَدَلی. کره (مَسکه) را که با دوغ همراه می‌باشد در ظرفی حرارت می‌دادند تا دوغ از روغن جدا شود وسپس مقداری آرد به آن اضافه می‌کردند، تا دوغ و آرد ته نشین شود آنگاه، روغن را جدا کرده و دوغ مخلوط شده و باقیمانده را با نان مصرف می‌نمایند. کشک یا غلور ترش. مردم سیستان برای تهیه این خوراک ابتدا گندم را جوش می‌دهند و بعد آن را خشک کرده و آرد
گندم را جوش می‌دهند و بعد آن را خشک کرده و آرد می‌کنند سپس این آرد را همراه با ماست یا دوغ خمیر می‌کنند و زردچوبه بر آن می‌افزایند و آن را در مشک یا ظرفی سربسته قرار می‌دهند و چند شبانه روز نگاه می‌دارند تا تخمیر و ترش کند. سپس آن را از مشک یا ظرف بیرون می‌آورند و برروی پارچه ای هموار می‌کنند تا خشک شود بعد از خشک شدن آن را با کف دست بهم می‌مالند تا دوباره به‌شکل آرد دانه دار و درشت در آید بعد آن را در کیسه یا ظرفی (که از کدوهای آبی دهن گشاد درست شده است) می‌گذارند و در زمستان از طرف صبح با روغن دنبه
می‌گذارند و در زمستان از طرف صبح با روغن دنبه گوسفند و جزغاله می‌پزند و می‌خورند. هنگام پختن و ریختن در دیگ باید با کفگیر هم زده شود تا بهم نچسبد و تا زمان قوام گرفتن باید این عمل تکرار شود. هنگامی که آب و روغن و آچار و کشک به‌صورت یک سوپ غلیظ درآمد، کشک آماده برای خوردن است. گورگی. گندم را «غلور» (درشت تر از آرد) می‌کنند و بعد با شیر مخلوط کرده می‌جوشانند تا پخته شود. سپس آن را در ظرفی بزرگ که در گویش سیستانی به آن «تغار» گویند، می‌ریزند و روی آن را با پارچه پاکی می‌پوشانند و یک شب می‌گذارند تا قدری تخمیر
پاکی می‌پوشانند و یک شب می‌گذارند تا قدری تخمیر کند صبح آن را تکه‌تکه بر روی پارچه ای می‌چینند و می‌گذارند تا خشک شود بعد آن را ذخیره می‌کنند و در زمستان یا هروقت میل خانواده، شد مقداری از آن را مثل برنج دم می‌کنند و صرف می‌نمایند. غلور کور گی نوعی خو راکی است که از خمیر کردن گندم نورس در شیر تهیه می‌شود و به‌طور هوسانه آن را در زمستان چون برنج می‌پزند و مصرف می‌کنند. گندم شیر. این خوراک با شیر درست می‌شود. به اینگونه که ابتدا گندم را با شیر جوش می‌دهند و بعد خشک می‌کنند و وقتی بخواهند صرف کنند آن را در
بعد خشک می‌کنند و وقتی بخواهند صرف کنند آن را در آسیای دستی غلور کرده با خرما دم می‌کنند یا با برنج مخلوط کرده طبخ و میل می‌کنند. سبزک یا سوزک. گندم سبز را در خوشه‌های که هنوز نخشکیده دسته می‌بندند و روی آتش گرفته بریان (پلو-بلال) می‌کنند. سپس این گندم به‌دست آمده را در شیرتر می‌کنند و می‌گذارند تا خشک شود بتدریج آن را مثل برنج دم می‌کنند و می‌خورند. لیتی. نوعی خوراک در سیستان است و طرز تهیه آن بدین صورت است که آرد را به همراه ادویه‌های مختلف همچون: زردچوبه، فلفل و مرچ و نمک و… در روغن برشته می‌کنند. و سپس
فلفل و مرچ و نمک و… در روغن برشته می‌کنند. و سپس به آن آب اضافه می‌کنند و جوش می‌دهند تا به‌صورت سوپ غلیظ درآید و آن را صرف می‌کنند. کباب تنوری. کباب تنوری (کباب تندوری) درمیان مردم سیستان یکی از مرسوم‌ترین خوراک‌ها است. طرز تهیه آن به این صورت است که پس از ذبح گوسفند آن را یا به صورت کامل یا به صورت تکه‌تکه شدن به سیخ‌های چوب درخت گز می‌زنند و سپس آن را با استفاده از ادویه‌های مخصوص درون تنور قرار داده و در تنور را می‌بینند و پس از آماده شدن آن را صرف می‌کنند. ماهی تنوری. در سیستان، ماهی به دلیل وجود
می‌کنند. ماهی تنوری. در سیستان، ماهی به دلیل وجود دریاچه هامون جزو خوراک مرسوم مردم سیستان است. در تهیه این خوراک بیشتر از ماهی انجک استفاده می‌شود. طرز تهیه ماهی تنوری بدین ترتیب است که ابتدا شکم ماهی را خالی و پاکی کنند و خمچه‌های چوب گز را به عرض قامت ماهی از میان گوشت می‌گذرانند و یک خمچه بلندتر را از دم ماهی تا سر ماهی درمیان گوشت ماهی فرو می‌برند و برسطح شکم ماهی ادویه می‌زنند و سپس آن را به داخل تنور پر از آتش قرار می‌دهند تا آماده و پخته شود. شیرینی‌ها. کلوچه سیستانی. کلوچه سیستانی یکی از