payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او در سن پنج‌سالگی به مدرسه فرستاده شد. شهناز، آخرین سال دبیرستان را در تهران و در مدرسه ناموس سپری کرد. بعد از بازگشت به اصفهان او برای استقلال مالی از خانواده سختی‌های زیادی کشید و بعد از تحمل فشارها و تهدیدهای بسیار از جانب خانواده و جامعه توانست به سمت حسابدار در یک بانک مشغول به کار شود. او به همراه دو نفر دیگر تنها زنان اصفهانی محسوب می‌شدند که کاری در یک نهاد دولتی داشتند. فرد دیگری که در همان بانک مشغول به کار بود ژاله اصفهانی بود. بعدها هردوی این افراد به عضویت حزب توده ایران درآمدند. او در رشتهٔ
به عضویت حزب توده ایران درآمدند. او در رشتهٔ تحصیلی ادبیات فارسی در دانشگاه تهران تحصیل کرد، وی در سال ۱۳۲۵ به عضویت تشکیلات زنان حزب توده درآمد. اعلامی پس از ممنوعیت حزب در ایران پس از سوءقصد به جان شاه در اصفهان دستگیر شد و حدود یک سال در زندان بود. او بعداً به تهران رفت و در آنجا به‌طور جدی در تشکیلات زنان حزب مشغول به فعالیت شد و در همان‌جا با محمود ژندی (حیدری ملایری) از افراد تأثیرگذار حذب و مدیرمسئول روزنامه به‌سوی آینده ازدواج کرد و از او صاحب فرزند گردید. در همین سالها بود که او اشعاری را به چاپ
گردید. در همین سالها بود که او اشعاری را به چاپ رساند که در آن بیشتر از فقر طبقه فرومایه جامعه سخن می‌گفت. اشعار او همچنین در نشریات توده مانند چلنگر به مدیریت محمدعلی افراشته نیز چاپ شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ به آلمان شرقی فرار کرد. اعلامی سپس به آلمان رفت و از دانشگاه هومبولت برلین در مقطع دکترای ادبیات فارسی فارغ‌التحصیل شد. رساله دکترای او در مورد پروین اعتصامی بود که در سال ۱۹۶۶ (۱۳۴۵) از آن دفاع نمود. اعلامی مدتی نزدیک به ۱۵ سال در دانشگاه هومبولت برلین شرقی به تدریس زبان و ادبیات فارسی
هومبولت برلین شرقی به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداخت و در سال ۱۹۸۶ آموزشگاهی به نام پروین اعتصامی برای فرزندان ایرانیان ساکن برلین باز کرد. وی در آلمان به عضویت فدراسیون دموکراتیک جهانی زنان (WIDF) درآمد و به عنوان نماینده در کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد خدمت کرد. در همان سالها او در دانشگاه هومبولت به تدریس ادبیات فارسی می‌پرداخت و در همان‌جا با بزرگ علوی همکاری می‌کرد. براساس اسناد مذکور در کتاب حزب توده ایران در مهاجرت، نورالدین کیانوری نقش مهمی در اخراج اعلامی از آلمان شرقی داشت. وی در نامه‌ای به
اخراج اعلامی از آلمان شرقی داشت. وی در نامه‌ای به مقامات آلمانی گزارش می‌دهد که خانم اعلامی از نظر سیاسی فردی نامطمئن است و روابط مشکوکی با ایرانیان برلن غربی دارد و براساس این گزارش بود که نامبرده تحت نظارت دائمی قرار گرفت و سرانجام خانم اعلامی در سپتامبر ۱۹۷۹ م. / شهریور ۱۳۵۸ ش. از این کشور اخراج و به برلن غربی فرستاده می‌شود. ولی قاسم شفیع نورمحمدی در کتاب «سال‌های مهاجرت»، حزب توده ایران در آلمان شرقی» نوشته که «سرانجام در سپتامبر ۱۹۷۹ (شهریور ۱۳۵۸) شهناز اعلامی به همراه دخترش «براساس موافقت دبیر اول
اعلامی به همراه دخترش «براساس موافقت دبیر اول حزب سوسیالیست متحد آلمان، رفیق اریش هونکر، [...] فوراً از جمهوری دمکراتیک آلمان اخراج» می‌شود. اما سازمان امنیت آلمان شرق در همان گزارش، برخلاف ادعای کیانوری، تأکید می‌کند که «هیچ‌گونه اطلاعی از فعالیت جاسوسی [اعلامی] یا فعالیت منفی خصمانه وی علیه جمهوری دمکراتیک آلمان، در دست ندارد!» شهناز اعلامی در مصاحبه با حمید احمدی، علت اخراج خود از آلمان شرقی را تحریکات کیانوری دانسته و کیانوری را «افسر ک.گ. ب» قلمداد می‌کند.» از او علاوه بر مقالات، ترجمه‌ها و شعرهای
می‌کند.» از او علاوه بر مقالات، ترجمه‌ها و شعرهای متعددی که در مجله‌ی کاوه (مونیخ آلمان) چاپ شده، کتاب‌هایی نیز به زبان فارسی و آلمانی انتشار داده‌است. نمونه شعر. فریاد ز بیگانه و فریاد ز خویشان ویران ز ستیز است و ستم معبد یزدان آتشکده خاموش مگر گشته؟ چه رفته ست؟ ایران من از چیست به ماتمکده یکسان؟ از بس که جوان خفته به خاک است، تو گوئی چون سنگ مزاری ست سراسر همه ایران فرزند من است آنکه به چاه است چو بیژن فرزند من است آنکه اسیر است به زندان ضحاک زمانی دو جوان برد به هر روز امروز طلب می‌کند از خلق هزاران
تولید قهوه در فیلیپین، گفته شده که قهوه در حدود سال ۱۶۹۶ هنگامی که هلندی‌ها قهوه را در جزایر رایج کردند، در فیلیپین شناخته شد. تولید قهوه در یک دوره ای، صنعت اصلی در فیلیپین بود، به نحوی که در دههٔ ۱۸۰۰ این کشور چهارمین تولید کننده بزرگ قهوه در دنیا بود. فیلیپین از معدود کشورهایی است که چهار گونه اصلی قهوه؛ عربیکا، باراکو، لیبریکا و روبوستا را تولید می‌کند. ۹۰ درصد قهوه تولید شده در فیلیپین از نوع روبوستا است. تلاش‌هایی برای احیای صنعت قهوه انجام گرفته است.
علی قاسم مشاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی دهوک و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق، و عراق بازی کرده‌است.
عباس قاسم (؛ زادهٔ در عراق) بازیکن فوتبال اهل عراق است که در پست مدافع میانی بازی می‌کند.
علی قاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال عراق، زیر ۲۳ سال عراق، و عراق بازی کرده‌است.
مهند قاسم کریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
جعفر عمران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی و باشگاه فوتبال النفط اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
صلاح عبید () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
قصی قاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
مظفر نوری (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
ریاض نوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
میریام سولومون استاد فلسفه آمریکایی و رئیس گروه فلسفه و استاد مطالعات اجتماعی زنان در دانشگاه تمپل است. کار سولومون بر فلسفه علم ، معرفت شناسی اجتماعی ، معرفت شناسی پزشکی ، اخلاق پزشکی ، و جنسیت و علم متمرکز است. او علاوه بر فعالیت‌های اجرایی آکادمیک، دو کتاب ( "تجربه‌گرایی اجتماعی" و "ایجاد دانش پزشکی" ) و تعداد زیادی مقاله در ژورنال‌های داوری شده منتشر کرده است و در هیئت تحریریه تعدادی از مجلات مهم نیز فعالیت کرده است. تحصیلات و شغل. سولومون در سال 1979 با مدرک لیسانس علوم طبیعی از کالج نیونهام ، دانشگاه
مدرک لیسانس علوم طبیعی از کالج نیونهام ، دانشگاه کمبریج دانش‌آموخته شد. او در سال 1986 موفق به دریافت دکترای فلسفه از دانشگاه هاروارد شد او در حالی که برای دکتری خود کار می کرد در دانشگاه هاروارد مشغول به کار بود و پس از آن در سال 1986 پیش از پذیرش استادیاری در دانشگاه سینسیناتی در سال 1991، استادیاری فلسفه را در دانشگاه تمپل پذیرفت. او در سال 1993 در بخش مطالعات زنان مشغول به کار شد، وی در سال 1994 به دانشیار فلسفه و در سال 2003 به استادی کامل ارتقا یافت او در حال حاضر رئیس دپارتمان فلسفه دانشگاه تمپل
او در حال حاضر رئیس دپارتمان فلسفه دانشگاه تمپل است. او همچنین در سال 1990-1991 عضو دارنده کرسی استادی ملون در دانشگاه پنسیلوانیا ، مدرس مدعو فلسفه در دانشگاه پنسیلوانیا در سال‌های 1994 و 2003، و مدرس مدعو در دانشگاه بین‌المللی تابستانی وین در سال 2007 بود سولومون علاوه بر فعالیت‌های اجرایی آکادمیک، در هیئت تحریریه مجلات متعددی نظیر "معرفت شناسی اجتماعی" از سال 1991 تا 1994، هیئت تحریریه مجله "Episteme" از سال 2002 تا 2005، و هیئت تحریریه "فلسفه علم" از سال 1994 تا کنون نیز خدمت کرده است. او همچنین عضو
سال 1994 تا کنون نیز خدمت کرده است. او همچنین عضو هیئت مدیره انجمن فلسفه علم است، وی ویراستار دایره المعارف فلسفه استنفورد در خصوص موضوعات مرتبط با فلسفه علم و عضو هیئت مشورتی انجمن فلسفه و پزشکی است. او همچنین عضو هیئت مشورتی انجمن فلسفه علم در عمل و عضو کمیته راهبری میزگرد بین المللی فلسفه پزشکی است. حوزه های تحقیقاتی. کار سولومون به طور قابل توجهی بر فلسفه علم و همچنین موضوعاتی که در تقاطع پزشکی و فلسفه، معرفت شناسی، اخلاق و جنسیت قرار دارند، متمرکز شده است. او آثار متعددی در مورد طیف گسترده ای از
شده است. او آثار متعددی در مورد طیف گسترده ای از موضوعات دیگر، از جمله تجربه گرایی رادیکال فمینیستی، تلاقی فمینیسم و یهودیت ارتدوکس، و آثار ویلارد کواین و لارنس بونجور نوشته است. کتاب "تجربه‌گرایی اجتماعی" او شرحی اجتماعی از عقلانیت علمی ارائه می‌کند که بر موفقیت تجربی تمرکز دارد و مخالفت با موضوعات طبیعی گوناگون را حالت عادی تحقیق علمی می‌داند. بیشتر کارهای فعلی سولومون حول محور نوآوری‌های معرفت‌شناسی پزشکی، از جمله پزشکی مبتنی بر شواهد، پزشکی ترجمه و طب روایی بوده است. آثار. میریام سولومون تاکنون دو کتاب
بوده است. آثار. میریام سولومون تاکنون دو کتاب به "نام‌های تجربه‌گرایی اجتماعی" (انتشارات MIT، 2001) و "ساختن دانش پزشکی" (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 2015) منتشر کرده است. او همچنین تعداد زیادی مقاله در مجلاتی مانند مجله فلسفه ، فلسفه علم و Hypatia: A Journal of Feminist Philosophy منتشر کرده است. تجربه گرایی اجتماعی. در کتاب "تجربه گرایی اجتماعی" ، سولومون استدلال می کند که مخالفت علمی وضعیتی نیست که نیاز به حل و فصل برای اجماع داشته باشد، بلکه وضعیت عادی تحقیق علمی سالم است. او چارچوب هنجاری را پیشنهاد می
علمی سالم است. او چارچوب هنجاری را پیشنهاد می کند که عقلانیت علمی را در سطح جامعه علمی به جای فرد دانشمند ارزیابی می کند. سولومون تلاش می‌کند تا نشان دهد که عقلانیت فردی به اندازه‌ای که معمولاً ادعا می‌شود، یک هنجار مهم نیست، و زمانی که دانشمندان منفرد در مورد جهت‌گیری صحیح تحقیق اختلاف نظر دارند، دلیلی برای نگرانی نیست. سولومون یافته‌های جامعه‌شناسان، انسان‌شناسان و منتقدان فمینیست علم را جدی می‌گیرد و معتقد است که آنها مدل‌های سنتی فلسفی عقلانیت را زیر سوال می‌برند، اما نیاز به برخی قضاوت‌های هنجاری را
می‌برند، اما نیاز به برخی قضاوت‌های هنجاری را از بین نمی‌برند. تا زمانی که همه نظریه‌هایی که دنبال می‌شوند موفقیت‌های تجربی منحصربه‌فردی را به همراه دارند، سولومون استدلال می‌کند که پیگیری آنها ارزشمند است و حتی این موضوع با این دیدگاه رایج که هدف علم حقیقت است، سازگاری دارد. از نظر سلیمان، نظریه های علمی رقیب حتی می توانند با یکدیگر ناسازگار باشند در حالی که هر یک دارای درجه ای از حقیقت هستند. در آن زمان نمی‌توان دانست که کدام ویژگی‌های یک نظریه موفق عامل موفقیت تجربی آن است، و نظریه‌های موفق اغلب مفروضات
تجربی آن است، و نظریه‌های موفق اغلب مفروضات اصلی دارند که نادرست هستند. تنها در آینده می توان حقیقت «در یک نظریه» را تشخیص داد، وضعیتی که سلیمان «رئالیسم ویگ» را مطرح می کند. به نظر سلیمان، حتی اگر دانشمندان یا جوامع علمی برای رسیدن به نتایج خود از استدلال ضعیف و شیوه‌های معیوب استفاده کنند، تنها موضوع مهم این است که آیا آنها به موفقیت‌های تجربی جدیدی دست می‌یابند یا نه. ساخت دانش پزشکی. "ساختن دانش پزشکی" یک پروژه تحقیقاتی تاریخی و فلسفی در مورد روش های مورد استفاده برای تولید دانش پزشکی است که تاکید بر
استفاده برای تولید دانش پزشکی است که تاکید بر روش‌هایی دارد که از دهه 1970 توسعه یافته‌اند، به‌ویژه کنفرانس‌های اجماع، پزشکی مبتنی بر شواهد، پزشکی ترجمه‌ای و طب روایتی. این کتاب استدلال می‌کند که دوگانگی آشنا بین هنر و علم پزشکی برای درک این کثرت روش‌ها کافی نیست. سولومون گزارشی کثرت‌گرا از روش‌ها در پزشکی پیشنهاد می‌کند، و نشان می‌دهد که چگونه روش‌های علمی3، تا حدی در واکنش به کاستی‌های درک شده یکدیگر، توسعه یافته‌اند.
مقاومت منفی وابسته به فرکانس یک عنصر مداری است که مقاومت منفی کاملاً حقیقی را نشان می‌دهد که با نرخ ۴۰- دسی‌بل بر دهه از دامنه کاهش می‌یابد. این عنصر در اجرای فیلترهای فعال پایین‌گذر مدل‌سازی‌شده از فیلترهای نردبانی استفاده می‌شود. این عنصر معمولاً از یک مبدل امپدانس تعمیم‌یافته (GIC) یا ژیراتور پیاده‌سازی می‌شود. امپدانس یک اف‌دی‌ان‌آر است: formula_1 یا formula_2 وقتی "s" = j "ω". تعریف و کاربرد مقاومت‌های منفی وابسته به فرکانس در تمز اَند لاپاترا،چن و ویت، هولسمن اَند کورن مورد بحث قرار گرفته‌است. این فنّ
هولسمن اَند کورن مورد بحث قرار گرفته‌است. این فنّ به ال‌تی بروتون نسبت داده می‌شود. کاربرد. اگر تمام امپدانس‌ها (شامل امپدانس منبع و بار) یک فیلتر نردبان غیرفعال بر "s"k تقسیم شود، تابع انتقال تغییر نمی‌کند. اثر این تقسیم‌سازی تبدیل مقاومت‌ها به خازن، سلف‌ها به مقاومت و خازن‌ها به اف‌دی‌ان‌آر است. هدف از این تبدیل حذف سلف‌هایی است که اغلب قطعات مشکل‌ساز هستند. این فنّ به ویژه زمانی مفید است که تمام خازن‌ها به زمین متصل باشند. اگر این فنّ برای خازن‌هایی که به زمین متصل نیستند اعمال شود، اف‌دی‌ان‌آرهای حاصل
زمین متصل نیستند اعمال شود، اف‌دی‌ان‌آرهای حاصل شناور هستند (هیچ انتهایی زمین نمی‌شوند)، که در عمل تثبیت آن دشوار است. مدار حاصل دو مشکل دارد. اف‌دی‌ان‌آرهای عملی به یک مسیر DC به زمین نیاز دارند. تابع انتقال DC مقدار دارد. فیلتر نردبانی تبدیل‌شده بهره انتقال DC را به صورت نسبت دو خازن دریافت می‌کند. در حالت ایده‌آل، این معتبر است، اما در مورد عملی همیشه مقداری مقاومت محدود، معمولاً پیش‌بینی‌ناپذیر، در دوسَر خازن‌ها وجود دارد، به‌طوری که عملکرد DC نردبان تبدیل‌شده پیش‌بینی‌ناپذیر است. Ra و Rb برای کاهش این
پیش‌بینی‌ناپذیر است. Ra و Rb برای کاهش این مشکلات به مدار اضافه می‌شوند. اگر آنگاه بهره DC مدار تبدیل‌شده همانند مدار قبلی است. درنهایت، اگر Ra و Rb نسبت به سایر مقاومت‌ها بزرگ باشند، تأثیر کمی بر باند گذار فیلتر و رفتار فرکانس بالا خواهد داشت. پیاده‌سازی. "ویت" مدار نشان داده شده در سمت راست را برای یک اف‌دی‌ان‌آر زمین‌شده مناسب نشان می‌دهد.
حسن رائد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
ناجح رحیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
بسام رؤوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
جبار رشک (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است..
سرمد رشید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال امانت بغداد و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
آسو محمد رستم (ئاسو ڕوسته‌م؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اقلیم کردستان است که در پست مهاجم برای باشگاه نوروز عراق بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
بشار رشید (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است. بشار در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۵ توسط رژیم بعثی دستگیر و زندانی شد، در دسامبر ۱۹۷۶ به اعدام محکوم شد، در نهایت وی در ۱۸ مه ۱۹۷۸ به اتهام عضویت در حزب کمونیست عراق اعدام شد.
حمید رشید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
طارق رزوقی () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
عباس رحیمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق)، باشگاه فوتبال نجف، و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
وسام سعدون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
امیر صباح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) و باشگاه فوتبال امانت بغداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
سهیل صابر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الطلبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
نعیم صدام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی و باشگاه فوتبال الصناعه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
عبدالامیر صبری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
طارق محمد صالح (؛ – ) بازیکن فوتبال بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
فخری محمد سلمان () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
بارداری در هنر () هر اثر هنری که حاملگی را به تصویر می‌کشد را پوشش می‌دهد. یک نشانه بصری رایج، ژست زن است که یک دست باز محافظ را روی شکم خود قرار می‌دهد. از نظر تاریخی، زنان متأهل تا زمان یائسگی در برخی از مراحل بارداری بودند، اما به تصویر کشیدن این موضوع در هنر نسبتاً غیرمعمول است و به‌طور کلی به برخی زمینه‌های خاص محدود می‌شود که احتمالاً حتی در فرهنگ معاصر نیز ادامه دارد. با وجود چندین اثر هنری اخیر که زنان باردار را به تصویر می‌کشد، یک نویسنده از کمبود تصاویر بصری زنان باردار در فرهنگ بصری عمومی شگفت
تصاویر بصری زنان باردار در فرهنگ بصری عمومی شگفت زده شده‌است. یک مطالعه تحقیقاتی که توسط جامعه‌شناس فرانسوی پیر بوردیو در سال ۱۹۶۳ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۶۹۳ سوژه مورد مطالعه فرانسوی فکر می‌کردند که عکس یک زن باردار، بنا به تعریف، نمی‌تواند زیبا باشد. دو موضوع اغلب در هنر روایی غربی یا نقاشی تاریخی به تصویر کشیده می‌شود که حاملگی بخش مهمی از داستان است. اینها صحنه ناراحت‌کننده ای هستند که معمولاً دیانا و کالیستو نامیده می‌شوند و لحظه کشف حاملگی ممنوع کالیستو و را نشان می‌دهند. به تدریج، پرتره‌های
کالیستو و را نشان می‌دهند. به تدریج، پرتره‌های زنان باردار به شکل‌های گوناگون در آثار هنری ظاهر شدند. زنان باردار علاوه بر اینکه سوژه ای برای تصویرسازی در هنر هستند، مصرف‌کنندگان هنر نیز بودند و انواع خاصی از کار برای آنها ساخته شد، از جمله این تصاویر مدونا دل پرتو از مریم است. فرهنگ. تصاویر زنان باردار، به‌ویژه مجسمه‌های کوچک، در فرهنگ‌های سنتی در بسیاری از مکان‌ها و دوره‌ها ساخته می‌شد ولی چندان رایج‌ترین نبوده‌است که شامل پیکره‌های سرامیکی از برخی از فرهنگ‌های دوران پیشاکلمبی، و چند مجسمه از بیشتر
فرهنگ‌های دوران پیشاکلمبی، و چند مجسمه از بیشتر فرهنگ‌های باستانی مدیترانه است. به نظر می‌رسد بسیاری از اینها با باروری مرتبط هستند. تشخیص اینکه آیا چنین آثاری واقعاً برای نشان دادن بارداری هستند یا خیر، اغلب یک مشکل است، و همچنین درک نقش آنها در فرهنگ مربوط است. در میان قدیمی‌ترین نمونه‌های بازمانده از تصویر حاملگی، مجسمه‌های پیشاتاریخ یافت شده در بسیاری از سرزمین‌های اوراسیایی هستند و مجموعاً به عنوان مجسمه‌های ونوس/ناهید شناخته می‌شوند. شناخته شده‌ترین آنها ونوس ویلندورف است، مجسمه سنگ آهکی اولیتیک زنی
ونوس ویلندورف است، مجسمه سنگ آهکی اولیتیک زنی که سینه‌ها و باسنش برای تأکید بر باروری او برجسته شده‌است. . این تندیس متعلق به ۲۵۰۰۰ سال قبل از میلاد در اتریش کشف شده‌است. این مجسمه‌ها شکم، باسن، سینه‌ها، ران‌ها یا فرج سوژه را نمایان می‌کنند، اما میزان باردار بودن این پیکره‌ها به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است و اکثر آنها اصلاً باردار نیستند. یک بررسی از مجموعه حدود ۱۴۰ مجسمه نشان داد که تنها ۱۷٪ از آنها زنان باردار را نشان می‌دهند، که تا ۳۹٪ گسترش می‌یابد «که احتمالاً می‌تواند حاملگی را نشان دهد». هنر غربی. در
می‌تواند حاملگی را نشان دهد». هنر غربی. در اروپا، در هنر در یونان باستان تا حد زیادی از نمایش بارداری اجتناب می‌شد. اما بعدها هنر غربی دو موضوع داشت که اغلب در جایی که حاملگی جزء لاینفک روایت بود به تصویر کشیده می‌شد. مریم باکره. تصویرهای مریم با فاصله زیاد پرتعدادترین تصاویر مربوط به یک زن باردار در هنر پسا کلاسیک غربی بود و احتمالاً تا امروز نیز همین گونه باقی مانده‌است. لحظه تصور مریم از عیسی، که بشارت نامیده می‌شود، یکی از رایج‌ترین موضوعات در هنر سنتی مسیحی است، اما تصویرهایی از اواخر بارداری او نیز
مسیحی است، اما تصویرهایی از اواخر بارداری او نیز رایج است. برخلاف بسیاری از انواع دیگر تصویربرداری از بارداری، معمولاً هیچ ابهامی در مورد اینکه آیا قرار است مریم در دوران بارداری نشان داده شود، وجود ندارد، حتی در مواردی که بارداری به وضوح تجسم نشده باشد. ملاقاتی بین دو زن باردار، مریم و الیصابات، همان‌طور که در انجیل لوقا ثبت شده‌است، اغلب به تصویر کشیده شده‌است، اما بارداری آنها معمولاً به صورت بصری حداقل تا قرن ۱۵ مورد تأکید نبود. تفکر قرون وسطایی بر این باور بود که لیصابات در جلسه هفت‌ماهه باردار بود و
باور بود که لیصابات در جلسه هفت‌ماهه باردار بود و مری حدود یک ماه از بارداریش می‌گذرد. لباس‌های گشاد که در هنر مذهبی استفاده می‌شود، مانند زندگی عادی قرون وسطی، تشخیص آن را در هر صورت سخت می‌کند. در نقاشی‌های اواخر قرون وسطی ممکن است آنها با شکاف‌های عمودی در لباس‌هایشان نشان داده شوند. لباس زنانه قرون وسطایی دارای منافذی بود که معمولاً هنگام لباس پوشیدن با پارچه توری بسته می‌شد، اما در دوران بارداری می‌توانست باز بماند که می‌توانست در جلو یا پهلوها باشند و در هنر برای نشان دادن بارداری استفاده می‌شوند،
و در هنر برای نشان دادن بارداری استفاده می‌شوند، اگرچه از حدود سال ۱۴۵۰ چنین شکاف‌هایی که رنگ متضاد لباس زیر را آشکار می‌کرد، به مد تبدیل شد و در هنر زنان لاغر و مجرد دیده می‌شود. در برخی موارد چند تصویر، عمدتاً بیزانسی یا آلمانی اواخر قرون وسطی، فرزندان متولد نشده آنها را در رحم نشان می‌دهند. در تصاویر آلمانی آنها برهنه هستند و یحیی در برابر عیسی تعظیم یا زانو می‌زند که دستی را به نشانه برکت بلند می‌کند. باید تأکید کرد که در تمام دوره‌ها، اکثر تصویرها نشانه بصری کمی از بارداری هر یک از زنان دارند که
نشانه بصری کمی از بارداری هر یک از زنان دارند که داستان به خوبی برای مخاطبانش شناخته شده بود. پرتره‌ها. در اواخر دوره قرون وسطی، نقاشی پرتره‌هایی از زنان باردار شروع شد، اگرچه مد لباس‌هایی که در جلو جمع شده بودند، تفسیر یا شناسایی آن‌ها را با اطمینان دشوار می‌کرد. پرتره آرنولفینی توسط نقاش فنلاندی یان وان آیک در سال ۱۴۳۴ ممکن است نمونه ای از بارداری باشد، اما دیدگاه‌های کنونی مورخان هنر عمدتاً مخالف این موضوع است، زیرا قدیسین باکره اغلب به همین شکل نشان داده می‌شدند. معاصر. با نزدیک شدن به دوران مدرن، برخی
می‌شدند. معاصر. با نزدیک شدن به دوران مدرن، برخی از هنرمندان شروع به نشان دادن بارداری واضح‌تر، با چهره‌های باردار و برهنه تر از قبل کردند. دو نقاشی توسط گوستاو کلیمت، "امید ۱" (۱۹۰۳) و "امید ۲" (۱۹۰۷–۱۹۰۸)، زنان باردار و لاغر را در نیمرخ نشان می‌دهند. در "امید ۱" شکل برهنه است، و بارداری بسیار مشهود است، در حالی که در "امید ۲" یک لباس یا شنل بزرگ و استادانه این موضوع را کمتر آشکار می‌کند.
ریاست جمهوری نوین اوکراین زمانی تشکیل شد که رادای ورخوونای جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین در ۵ ژوئیه ۱۹۹۱ قانونی را تصویب کرد که دفتر «ریاست جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین» را گشایش کرد. پس از اعلام استقلال اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی در ۲۴ اوت ۱۹۹۱، عنوان به «رئیس‌جمهور اوکراین» تغییر یافت. نخستین انتخابات ریاست جمهوری اوکراین، که در ۱ دسامبر ۱۹۹۱ برگزار شد و لئونید کراوچوک پیروز شد. همه رؤسای جمهور اوکراین به جز ولودیمیر زلنسکی قبل از انتخاب، نمایندگان مردمی رادای عالی بودند. کراوچوک نخستین
نمایندگان مردمی رادای عالی بودند. کراوچوک نخستین رئیس‌جمهوری بود که پس از جنگ قدرت با نخست‌وزیر لئونید کوچما، از سمت خود استعفا داد. پس از انقلاب اوکراین در سال ۲۰۱۴، ویکتور یانوکوویچ سمت خود را رها کرد و از اوکراین گریخت. او متعاقباً استیضاح شد و اولکساندر تورچینوف به عنوان رئیس رادا جایگزین شد، که در صورت خالی بودن پست ریاست جمهوری، به عنوان سرپرست فعالیت می‌کند. انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری در ۲۵ می ۲۰۱۴ برگزار شد و پترو پوروشنکو پیروز شد. پوروشنکو به عنوان پنجمین رئیس‌جمهور در ۷ ژوئن ۲۰۱۴ تحلیف شد.
عنوان پنجمین رئیس‌جمهور در ۷ ژوئن ۲۰۱۴ تحلیف شد. در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۵، یانوکوویچ رسماً از عنوان رئیس‌جمهور اوکراین محروم شد. پس از شکست پوروشنکو ، ولودیمیر زلنسکی به عنوان ششمین رئیس‌جمهور (فعلی) اوکراین در ۲۰ می ۲۰۱۹ انتخاب شد.
در اسطوره‌شناسی ایرلندی، اریو یک ایزدبانوی ایرلندی و جزئی از خانواده توآتا دی دانان به‌شمار می‌رود. نام امروزین ایرلند ریشه در نام این ایزدبانو دارد. مطابق اساطیر ایرلندی، هنگامی که میل (جد مردم ایرلند) و همراهان او موسوم به میلسیایی‌ها از اسپانیا به ایرلند می‌آمدند, در مسیر راهپیمایی به سمت تارا (پایتخت باستانی ایرلند) به سه الهه به نام‌های اریو، بانبا و فودلا برخورد کردند. هر سه ایزدبانو از میلسیایی‌ها قول گرفتند که در صورت اشغال کامل ایرلند، نام یکی از آنان را بر این جزیره بگذارند. آورین (آمرگین), مشاور
را بر این جزیره بگذارند. آورین (آمرگین), مشاور میل، که یک دروئید (روحانی باستانی سلتی) بود به اریو قول دارد که نام او بر این جزیره گذاشته می‌شود و در عوض اریو نیز به او قول داد که ایرلند برای همیشه متعلق به گیل‌ها (فرزندان میل) خواهد بود. همچنین روایت شده که چون اریو سومین الهه‌ای بود که چنین درخواستی کرد، نام او را بر این جزیره گذاشتند. این موضوع ریشه در قداست عدد سه در اساطیر سلتی و ایرلندی دارد. علاوه بر این اریو پیوند مهمی با مقام سلطنت در ایرلند قدیم دارد. در اسطوره‌ای که حول و حوش اجرای مراسم تحلیف
دارد. در اسطوره‌ای که حول و حوش اجرای مراسم تحلیف پادشاه شکل گرفته خورشید جامی زرینی تلقی می‌شد که پر از مشروبی سرخرنگ است که اریو آن را حمل می‌کند و به پادشاهان میرا و متوالی ایرلند می‌سپارد تا به انتخاب آن‌ها مشروعیت ببخشد.
باشگاه فوتبال رودش () یک باشگاه فوتبال کروات است که در شهر رودش، در نزدیکی زاگرب قرار دارد. تاریخچه. رودش که در بیشتر تاریخ خود یک باشگاه لیگ پایین‌تر بود، در سال ۲۰۰۹ به لیگ دوم فوتبال کرواسی صعود کرد، جایی که به سرعت خود را به عنوان یکی از باثبات‌ترین باشگاه‌ها و یک رده‌بندی منظم جدول بالا معرفی کرد. در فصل ۱۷–۲۰۱۶، رودش عنوان قهرمانی را به دست آورد و به لیگ اول فوتبال کرواسی برای فصل ۱۸–۲۰۱۷ صعود کرد. در ماه مه ۲۰۱۷، رودش قرارداد شراکتی ده ساله با باشگاه اسپانیایی دپورتیوو آلاوز امضا کرد که رودش به عنوان
دپورتیوو آلاوز امضا کرد که رودش به عنوان یک باشگاه تغذیه فعالیت می‌کرد. اما این قرارداد پس از سال اول فسخ شد.
عبدالله بشیر العبدالله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
معمر عبدالرب (; – ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القطر، باشگاه ورزشی الخریطیات، و باشگاه ورزشی السیلیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
عادل جدوع علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
حمد مبارک العطیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
سعود غانم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زاده کویت اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.