payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رود آب سیاه () نوعی رودخانه با کانالی با حرکت کند است که از میان باتلاق‌ها یا تالاب‌های جنگلی می‌گذرد. با پوسیدگی پوشش گیاهی، تانن‌ها به داخل آب می‌روند و آب شفاف و اسیدی ایجاد می‌کنند که رنگ آمیزی تیره دارد و شبیه چای سیاه است. بیشتر رودهای بزرگ آب سیاه در حوزه آمازون و جنوب ایالات متحده قرار دارند. این اصطلاح در مطالعات رودخانه‌ای، زمین‌شناسی، جغرافیا، بوم‌شناسی و زیست‌شناسی استفاده می‌شود. همه رودخانه‌های تاریک از این نظر فنی آب سیاه نیستند. برخی از رودخانه‌ها در مناطق معتدل که در مناطقی از لوم سیاه تیره
در مناطق معتدل که در مناطقی از لوم سیاه تیره زهکشی یا جریان دارند، به دلیل رنگ خاک به سادگی سیاه هستند. این رودخانه‌ها رودخانه‌های گلی سیاه هستند. مصب گل سیاه نیز وجود دارد.
رود اشلی (به انگلیسی: Ashley River) یک رود در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای جنوبی واقع شده‌است. رود اشلی یک رود آب سیاه و جزر و مدی در کارولینای جنوبی است که از باتلاق‌های واساماسا و سرو بزرگ در شهرستان برکلی، کارولینای جنوبی سرچشمه می‌گیرد. این کانال اصلی خود را در حدود پنج مایلی غرب سامرویل، کارولینای جنوبی ادغام می‌کند و به یک مصب جزر و مدی درست در جنوب فورت دورچستر گسترش می‌یابد. سپس رودخانه به طول تقریبی ۱۷ مایل (۲۷ کیلومتر) در امتداد سواحل تاریخی چارلستون شمالی، کارولینای جنوبی قبل از رسیدن
چارلستون شمالی، کارولینای جنوبی قبل از رسیدن به شبه جزیره چارلستون، کارولینای جنوبی جریان دارد. اشلی بسیار عریض‌تر به رودخانه کوپر از باتری در چارلستون می‌پیوندد تا بندر چارلستون را قبل از تخلیه به اقیانوس اطلس تشکیل دهد. از سال ۲۰۱۲ زمین‌های اطراف رودخانه اشلی (یا در اشلی بارونی، همان‌طور که کمک مالی اولیه زمین نامیده می‌شد) عمدتاً توسعه نیافته‌است. نامگذاری. این رودخانه به نام آنتونی اشلی کوپر، اولین ارل شفتسبری و مالک اصلی مستعمره کارولینا توسط کاشف رابرت سندفورد نامگذاری شد. در سال ۱۶۷۵ به کوپر ۱۲۰۰۰
سندفورد نامگذاری شد. در سال ۱۶۷۵ به کوپر ۱۲۰۰۰ هکتار (۴۹۰۰ هکتار) زمین در امتداد رودخانه پس از ایجاد یک سکونت دائمی در Albemarle Point در سال ۱۶۷۰ داده شد. این شهرک «اولین سکونتگاه دائمی اروپایی» در کارولینای جنوبی بود و امروزه Albemarle Point به نام Charles Towne شناخته می‌شود. فرود آمدن. ده سال بعد این سکونتگاه به موقعیت شبه جزیره ای فعلی خود در عرض رودخانه منتقل می‌شود و به چارلستون معروف است.
بیگو بیا موگنیی ، همچنین بیگو (کلمه "Bigo" به معنی شهر)، یک ردیف گسترده از خندق‌ها و حفاری‌ها است که شامل کارهای باستانی است که در منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا در جنوب غربی اوگاندا واقع شده‌است. بیگو که در ساحل جنوبی رودخانه کاتونگا قرار دارد، به بهترین وجه دارای دو عنصر است. اولی شامل یک خندق طولانی و نامنظم و تراز ساحلی با دهانه‌های متعدد است که به‌طور قابل توجهی با اتصال به رودخانه کوتانگا در شرق و باتلاق کاکینگا در غرب، یک مرز بیرونی ایجاد می‌کند. به سمت انتهای شرقی آن، خندق بیرونی بیشتر به سمت شرق
سمت انتهای شرقی آن، خندق بیرونی بیشتر به سمت شرق منشعب می‌شود تا گذرگاه نزدیک رودخانه کاتونگا را در بر بگیرد. عنصر دوم شامل یک گروه مرکزی و به هم پیوسته از چهار خندق با شکل نامنظم و محفظه‌های ساحلی است که توسط یک خندق به رودخانه کاتونگا متصل می‌شوند. سه تپه با محوطه مرکزی مرتبط است. دو تا در داخل و یکی ابتدای مسیر به سمت غرب. در صورت ترکیب این دو عنصر، عملیات خاکی بیگو بیش از ۱۰ کیلومتر گسترش می‌یابد. بر اساس تاریخ‌های رادیومتری جمع‌آوری‌شده از تحقیقات باستان‌شناسی انجام‌شده در سال ۱۹۶۰ و بررسی‌های اضافی
انجام‌شده در سال ۱۹۶۰ و بررسی‌های اضافی انجام‌شده در سایت خاک‌ریزی مانسا در سال‌های ۱۹۸۸، ۱۹۹۴، و ۱۹۹۵، قدمت عملیات خاکی بیگو تقریباً به سال‌های ۱۳۰۰–۱۵۰۰ پس از میلاد می‌رسد. این مجموعه در اوگاندا «بزرگترین و مهم‌ترین بنای باستانی» کشور نامیده می‌شود.
لکسوس سی تی ۲۰۰ هیبرید (به انگلیسی: Lexus CT200H) خودرویی هیبریدی از برند ژاپنی لکسوس است. معرفی کلی. سی تی (CT) مخفف عبارت Creative Touring و H مخفف عبارت Hybrid است و این کلمات در نام این خودرو به این معنی هستند که با خودرویی هیبرید در کلاس تورینگ با قدرتی مشابه موتورهای ۲ لیتری روبرو هستید. این خودرو در مارس ۲۰۱۰ در نمایشگاه ژنو معرفی شد و چند ماه بعد تولید آن آغاز شد. اواخر سال ۲۰۱۰ میلادی، لکسوس سی تی با مدل ۲۰۱۱ پا به خیابان‌ها گذاشت. این خودرو در سال ۲۰۱۱ به عنوان بهترین خودروی کوچک زیر ۳۵۰۰۰ دلار در
به عنوان بهترین خودروی کوچک زیر ۳۵۰۰۰ دلار در استرالیا انتخاب شد. مشخصات فنی. این خودرو از یک موتور بنزینی با کد Z2R-FXE با نیروی ۹۸ اسب بخار و از یک موتور برقی نیرو می‌گیرد و ۱۳۴ اسب بخار قدرت دارد. طبق اعلام کارخانه، این خودرو در ۱۰٫۳ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. مصرف سوخت ترکیبی این خودرو ۴٫۱ لیتر به ازای هر صد کیلومتر اعلام شده‌است. گیربکس این خودرو از نوع E-CVT است و قابلیت تعویض دنده به شکل دستی را ندارد. این خودرو در سال ۲۰۱۴ فیس لیفت شد. ایمنی. لکسوس سی تی، در سال ۲۰۱۱ موفق به کسب ۵
شد. ایمنی. لکسوس سی تی، در سال ۲۰۱۱ موفق به کسب ۵ ستاره ایمنی از موسسه یورو ان‌سی‌ای‌پی شد. آلایندگی. این خودرو با مصرف سوخت ترکیبی ۴٫۲ لیتر به ازای هر صد کیلومتر و تولید ۸۷ گرم co2 در هر کیلومتر، دارای استاندارد آلایندگی یورو ۵ است و از این رو، در دسته خودروهای دوستدار محیط زیست قرار می‌گیرد.
کیبیرو یک دهکده ماهیگیری کوچک در اوگاندا است که در ساحل جنوب شرقی دریاچه آلبرت قرار دارد ساکنان روستا از دیرباز قادر به تولید محصولات کشاورزی خود نیستند و باید برای اکثر مایحتاج خود با جوامع دیگر تجارت کنند. ساکنان کیبیرو عمدتاً از طریق تولید و تجارت نمک طی مشیعت می‌کنند. این محوطه با توجه به ارزش فرهنگی خود در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۷ به فهرست پیشنهادی میراث جهانی یونسکو اضافه شد. تاریخ. تولید نمک در کیبیرو صنعت مهمی است. اقتصاد کیبیرو حول محور نمک می‌چرخد. کیبیرو بدون صنعت نمک خود احتمالاً فقط یک دهکده
کیبیرو بدون صنعت نمک خود احتمالاً فقط یک دهکده ماهیگیری کوچک می‌بود که فاقد ذخایر گسترده و عمیق باستان‌شناسی می‌گشت. نمک به‌طور انحصاری توسط زنان تولید می‌شود. تولید نمک در کیبیرو بر اساس شسته شدن خاک شور است و سپس آب نمک حاصل را می‌جوشانند تا آب تبخیر شود. فرایند تولید نمک در کیبیرو کمی پیچیده‌تر از سایر نقاط است. فرآیندی که برای تولید نمک در کیبیرو استفاده می‌شود، دائماً از همان خاک استفاده مجدد می‌کند. این بازیافت با پخش مکرر خاک خشک سست بر روی سطح رسوبات مرطوب حاوی نمک انجام می‌شود، که در نتیجهٔ این
مرطوب حاوی نمک انجام می‌شود، که در نتیجهٔ این عمل، مویرگی ناشی از حرارت خورشید، رطوبت نمک را خارج می‌کند. فرایند تفت دادن نمک مستلزم تکنیک‌هایی بود که خسته‌کننده‌تر از روش‌های برداشت نسبتاً ساده به‌کار رفته در دریاچه‌های دهانه در استوا بود. با تکنیک منحصر به فردی که برای تولید نمک انجام می‌شود، اعتقاد بر این است که کیبیرو به احتمال زیاد هرگز نمکش تمام نمی‌شود، تنها راهی که نمک از طریق آن تمام می‌شود این است که چشمه‌های آب گرم خشک شوند، اما قبل از آن یک احتمال واقعی وجود دارد؛ این که کارگران نمک به احتمال
واقعی وجود دارد؛ این که کارگران نمک به احتمال زیاد هیزم تمام خواهند کرد. ساحل بونیورو در کنارهٔ دریاچه آلبرت منابع نسبتاً کمی دارد و نمک تولید شده در کیبیرو یکی از تنها منابع آنجاست. فرایند تولید نمک. پیش از گزارش‌های اروپایی‌ها در دهه ۱۸۰۰ هیچ سابقه ای از فرایند تولید نمک وجود ندارد. تکنیک‌های تولید نمک توصیف شده توسط اروپاییان اولیه از بسیاری جهات با تکنیک‌هایی که ساکنان کیبیرو امروزی به کار می‌برند متفاوت است. امروزه در کیبیرو، آب چشمه‌های آب گرم بر روی خاک شور منطقه پخش می‌شود و آن را مرطوب نگه
بر روی خاک شور منطقه پخش می‌شود و آن را مرطوب نگه می‌دارد. کارگران روی آن خاک خشک می‌پاشند که نمک را از زمین بیرون می‌کشد. سپس خاک را جمع‌آوری کرده و در الکی که روی یک گلدان بزرگ قرار دارد قرار می‌دهند. آب روی خاک ریخته می‌شود و آب نمک را به داخل گلدان می‌برد. سپس این محلول را می‌جوشانند تا نمک تولید شود.
نتوسی یک سایت باستان‌شناسی از اواخر عصر آهن است که در جنوب غربی اوگاندا واقع شده‌است و قدمت آن به قرن دهم تا قرن پانزدهم پس از میلاد بازمی‌گردد. نتوسی توسط دو تپه بزرگ و حوضچه‌های خراشیده مصنوعی، به نام bwogero، محاط شده‌است. ] سابقه باستان‌شناسی در نتوسی با نشانه‌های غیرقابل انکار است و نشان دهنده آغاز پیچیدگی سیاسی در این منطقه از آفریقا است. بیگو بیا موگنیی، سایت دیگری با کارهای خاکی برجسته، در فاصله ۱۳ کیلومتری شمال نتوسی قرار دارد و با آن مرتبط است.
طَبَرْسَران یا طَبَسَران که در اصل طابَسَران بود یکی از ناحیه‌های تاریخی جنوب داغستان است. جمعیت. از نظر قومی، جمعیت طبَسَران یکدست نبود و در دوره‌های مختلف از طبساران‌ها، لکزی‌ها، ترک‌های آذربایجانی، ترکمن‌های تِرِکِمِن، یهودیان کوهستانی و تات‌ها تشکیل می‌شد. جغرافیا. طبرسران در شرق قفقاز و در جنوبی‌ترین ناحیهٔ داغستان قرار دارد. این ناحیه در حوضهٔ — که از جنوب شهر دربند، به دریای خزر می‌ریزد — واقع شده است. مردمان طبرسران ترکیبی از کوهستان‌نشینانِ قفقاز و ایرانی‌تبارهای تات‌زبان هستند و به زبان طبرسرانی
ایرانی‌تبارهای تات‌زبان هستند و به زبان طبرسرانی که یکی از زبان‌های قفقازی شمال شرقی است، صحبت می‌کنند. طبرسرانی‌ها در شهرستان‌های تاباسارانسکی، دربند و خیوسکی سکونت دارند. تاریخ. طبرسرانی‌ها از نخستین اقوام داغستان هستند که مسلمان شدند. «طبرسران‌شاه» — عنوان عمومی حاکمان باستانی طبرسران — پس از مروان بن محمد (؛ بعدها ) پرداختن خراج و اطاعت از دستگاه خلافت را پذیرفت. حاکمان طبرسران در سده‌های نخستین هجری، خودشان را از نجیب‌زادگان عرب دانسته و لقب «معصوم» داشتند. از سدهٔ چهارم هجری به بعد، طبرسران به‌ترتیب
از سدهٔ چهارم هجری به بعد، طبرسران به‌ترتیب تحت حاکمیت و سپس قرار گرفت. طبرسران یکی از مناطق مهم قلمروی شروان‌شاهان محسوب می‌شد. شیخ حیدر صفوی رهبر طریقت صفویه و پدر شاه اسماعیل یکم — بنیان‌گذار ایران صفوی — در این ناحیه به سال ۸۹۳ ق. کشته شد. پیش از شیخ حیدر، پدرش شیخ جنید نیز در همان جا به سال ۸۶۴ ق. کشته شده بود. در عصر جدید اولیه، پایه‌گذاری شد که تا جنگ‌های ایران و روسیه در دوره قاجار پابرجا بود. ولادیمیر مینورسکی در مورد تاریخ و جغرافیای طبرسران در کتاب تاریخ شروان و دربند می‌نویسد: رودخانه‌ای که
کتاب تاریخ شروان و دربند می‌نویسد: رودخانه‌ای که بلافاصله در جنوب حوضهٔ آبریز دربند جاری است «روباس» نام دارد و حوزهٔ آبخیز آن ناحیهٔ طبَرسَران را تشکیل می‌دهد که عمدتاً به‌وسیلهٔ گروه ویژه‌ای از کوه‌نشینان با آمیزه‌ای چشمگیر از ساکنان ایرانی، موسوم به تات‌ها اشغال شده بود. در زمان فتح عرب، حاکمی به نام «طبَرسَران‌شاه» وجود داشت (بلاذری، ۲۰۸)، اما طبَرسَران باید یکی از نخستین سرزمین‌هایی بوده باشد که به جبههٔ اسلام پیوست. در زمان مسعودی (۳۳۲/۹۴۳)، این ناحیه تحت فرمان خواهرزادهٔ امیر عبد‌الملک باب،
ناحیه تحت فرمان خواهرزادهٔ امیر عبد‌الملک باب، «شَروان»، قرار داشت، اما شروان باید در تاریخ زودتری روابط خود را با طبَرسَران برقرار کرده باشد. نزدیک سال ۳۲۷/۹۳۹ «هَیثَم بن محمد بن یزید» در طبَرسَران فرمان می‌راند. در سال ۳۳۷/۹۴۸، «هَیثَم بن محمد» (فردی دیگر؟) به طبَرسَران منصوب شد. در سال ۴۱۶/۱۰۲۵، «هَیثَم» برادر یزید بن احمد شروان، در «ملک محمد» در طبَرسَران درگذشت. در سال ۴۶۷/۱۰۶۵، نوهٔ یزید، «هرموز»، در ملک «ایرسی» دفن شد، که باید از طرف مادری با او خویشاوند بوده بنده باشد. از سوی امیر باب، پیوندها با
بوده بنده باشد. از سوی امیر باب، پیوندها با طبَرسَران (که به وسیلهٔ رشته‌کوهی از آن جدا شده بود) چندان خوشایند نبود، چرا که در ۳۰۳/۹۱۵ «ابوالعَیِم بن محمد» با مردم طبَرسَران جنگید. اینکه در ۳۸۰/۹۹۰ امیر «مَیمون» از باب به طبَرسَران حمله کرد، بیشتر نشان می‌دهد که این ناحیه در واقع منطقه‌ای بوده که حقوق مالکیت و حاکمیت آن از نظر نظریه‌ای همچنان مورد مناقشه بود. روستاهای طبَرسَران که در متون همراه الباب ذکر شده‌اند عبارتند از: «حُمَیدیه»، مُحرقه، تویاق، و خرماستان. روستای اولی را می‌شود همچنان در طبَرسَران
روستای اولی را می‌شود همچنان در طبَرسَران علیا یافت و روستای دوم شاید همون روستای مراغه در طبَرسَران سفلی (جنوب دربند) باشد. «تویاق» که در جبهه و همراه دربند جنگید ، باید همان روستایی باشد که در نقشهٔ روسی «دووَک» نامیده شده است. در مورد نام خرماستان باید اضافه کنیم که این واژه به معنی نخل و خرما نیست زیرا در کاربرد محلی به معنی خرمالو به کار می‌رود که در داغستان می‌روید. ریشه‌شناسی. پ. ک. اوسلار بر این باور بود که «طبَسَران» نامی قفقازی نیست و «به‌احتمال زیاد می‌توان آن را خاستگاهی ایرانی دانست. اما حتی
زیاد می‌توان آن را خاستگاهی ایرانی دانست. اما حتی با کمک زبان ایرانی نیز، تا جایی که من می‌توانم قضاوت کنم، همچنان نامفهوم باقی می‌ماند». بنا به نوشتهٔ باکیخانوف در اثرش «گلستانهٔ اَرام»، «بخش بزرگی از ساکنان طبَسَران توسط انوشیروان از طبرستان و اصفهان به اینجا کوچانده شدند، از همین رو نام طبَسَران می‌تواند از طبرستان گرفته شده باشد». با این حال، این نظر چندان معتبر نیست، زیرا خسرو یکم انوشیروان در میانهٔ سدهٔ ششم میلادی بر ایران فرمان می‌راند، در حالی‌که مورخ ارمنی الی‌شه در سدهٔ پنجم میلادی از «گروه
مورخ ارمنی الی‌شه در سدهٔ پنجم میلادی از «گروه طواسپاران کوه‌ها و دشت‌ها» یاد کرده است. در جای دیگری، الی‌شه روایت می‌کند که شاه ایران یزدگرد دوم (۴۳۸—۴۵۷) زمانی به فرماندهٔ خود، موشکان، دستور داد تا با سپاه خود «به سرزمین‌های آلان‌ها، لینیکا، جِگب‌ها، یجمتاک‌ها، طواسپاران‌ها و هیبیوان‌ها، و سرانجام به همهٔ دژهایی که هون‌ها به‌سبب اتحادشان با سپاه ارمنستان ویران کرده بودند» یورش برد. از قبیلهٔ «طواسپار» به‌عنوان یکی از ۲۶ قبیلهٔ آلبانیای قفقاز، تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان یونانی استرابون خبر داده است. قبیلهٔ
و جغرافی‌دان یونانی استرابون خبر داده است. قبیلهٔ طواسپاران (طبساران) همچنین به‌عنوان یکی از قبایلی که در سدهٔ هشتم میلادی در شهر دربند (چولا) می‌زیستند، ذکر شده است. تاریخ‌نگار و باستان‌شناس شوروی، عضو وابستهٔ آکادمی علوم شوروی ک. و. ترِوِر نیز بر این باور بود که طواسپاران‌ها، خچماتاک‌ها، گوگارها، گلوارها و گات‌ها قومی قفقازی بوده‌اند. در سال ۷۲۲ گزارشی از نویسنده‌ای عرب دربارهٔ شاه طبَسَران آمده است. بنا بر گزارش بلاذری، شاه ساسانی خسرو یکم انوشیروان (۵۳۱—۵۷۹ میلادی) پس از تصرف بخشی از قفقاز شرقی: شاهان
میلادی) پس از تصرف بخشی از قفقاز شرقی: شاهان محلی را فراخواند و آنان را منصوب کرد، به هر یک شاهی (بر یک ناحیهٔ جداگانه) داد. در میان آنان، فرمانروای «خاپان» کوه، که صاحب سرسر بود و «وَخرَرزَن‌شاه» نامیده می‌شد؛ پادشاه فیلان، که «فیلان‌شاه» نام داشت؛ «طبسَران‌شاه»؛ پادشاه لکز با عنوان «جورشان‌شاه»؛ و پادشاه مسکوت که فرمانروایی‌اش (اکنون دیگر) وجود ندارد؛ و پادشاه «لیران» با عنوان «لیران‌شاه». او همچنین فرمانروای «بُخخ» را بر بخخ و فرمانروای «زیریکِران» را بر زیریکِران منصوب کرد. او مالکان کوهستان قفقاز
بر زیریکِران منصوب کرد. او مالکان کوهستان قفقاز (کَبک) را در دارایی‌هایشان تثبیت کرد و با آنان پیمان صلح بست، به شرط پرداخت خراج (ایتاو). این نشان می‌دهد که فرمانروای ساسانی در این منطقه حاکمان بومی را یافت و قدرتشان را تأیید و تثبیت کرد. در سال ۷۲۲، نایب‌الحکومهٔ ارمنستان، جرّاح بن عبدالله حکمی، که به مقابلهٔ جدی با خزرها پرداخته بود، با فریب دشمن از دربند گذشت و به سرزمین‌های داغستانی یورش برد. تاریخ‌نگار طبری در گزارش خود از لشکرکشی‌های جرّاح می‌نویسد: «اعراب، پس از شکست دادن خزرها در جنوب داغستان، به
«اعراب، پس از شکست دادن خزرها در جنوب داغستان، به کوهستان‌های داغستان نفوذ کردند و با وجود مقاومت مردم خَمزین و گومیک، در نتیجهٔ لشکرکشی‌های تنبیهی، قایتاق و طبَسَران را به‌سبب سرپیچی از پذیرش قدرتشان ویران و غارت کردند». در نتیجهٔ این یورش تنبیهی، عرب‌ها تا ۲۰۰۰ اسیر از طبَسَران و بیش از ۷۰۰ تن از قایتاق گرفتند، ده هزار رأس دام و اموال دیگر را نیز به غنیمت بردند. در سدهٔ هشتم، طبَسَران به دست اعراب فتح شد. آنان با گرواندن مردم به اسلام، محمد معصوم را به فرمانروایی آن گماردند و قاضی‌ای نیز به او یاری
به فرمانروایی آن گماردند و قاضی‌ای نیز به او یاری دادند. با گذر زمان، طبَسَران میان فرزندان قاضی و محمد به دو بخش تقسیم شد: بخش شمالی در دست بیک‌های بازمانده از قاضی، و بخش جنوبی در اختیار نوادگان محمد که لقب «مایسوم» (یا «معصوم») گرفتند. جستارهای وابسته. معصوم‌نشین طبرسران – واحد فئودالی در داغستان جنوبی، موجود در سدهٔ ۱۰ تا ۱۹ میلادی ناحیهٔ قایتاق و طبرسران – واحد اداری در استان داغستان و جمهوری شوروی داغستان (۱۸۶۰—۱۹۲۸) زین‌العابدین طبسارانی (۱۹۱۵—۱۹۹۸) – زمین‌شناس و نفت‌شناس شوروی یادداشت‌ها. منابع.
– زمین‌شناس و نفت‌شناس شوروی یادداشت‌ها. منابع. https://books.google.ru/books?id=oF7-AgAAQBAJ&amp;pg=PA186&amp;dq=табасаран&amp;hl=ru&amp;sa=X&amp;ei=eDE1VJjOIIb_ygOfkoHYAQ&amp;ved=0CCwQuwUwAw#v=onepage&amp;q=табасаран&amp;f=false
یک زاغ ، عضوی از تعدادی از گونه‌های پرندگان معمولی رنگارنگ و پر سروصدا از خانواده کلاغان است. روابط تکاملی بین زاغ‌ها و زاغی‌ها نسبتاً پیچیده است. به عنوان نمونه، به نظر می‌رسد که زاغی اوراسیایی با جیجاق اوراسیایی بیشتر از زاغی‌های آبی و سبز شرق آسیا مرتبط است، در حالی که زاغی آبی با هیچ‌کدام از آن‌ها ارتباط نزدیکی ندارد. رده‌بندی و گونه‌ها. زاغ‌ها یک گروه تک‌تباری نیستند. شواهد کالبدشناسی و مولکولی نشان می‌دهد که آنها را می‌توان به دودمان آمریکایی و جهان قدیم تقسیم کرد (دومی شامل زاغ‌های زمینی و piapiac)،
تقسیم کرد (دومی شامل زاغ‌های زمینی و piapiac)، در حالی که زاغ‌های خاکستری از سردهٔ "Perisoreus" یک گروه مستقل خود را تشکیل می‌دهند. زاغی‌های سیاه که در گذشته باور بر این بود که مربوط به زاغیان درختی هستند، به عنوان زاغی‌های درختان طبقه‌بندی می‌شوند.
نقاشی‌های صخره‌ای نیــِرو در شرق اوگاندا درشهرستان کومی ، غرب شهر کومی، حدود از پایتخت کامپالا، واقع شده است . نقاشی های صخره ای نیرو یکی از مهمترین هنرهای سنگی در اوگاندا هستند. تاریخ. نقاشی‌های صخره‌ای نیرو مربوط به قبل از 1250 میلادی است. آنها ابتدا در سال 1913 ثبت شدند و بعداً توسط محققان به عنوان اشکالی با ماهیت هندسی توصیف شدند. این نوع هنر صخره‌ای بخشی از یک سنت همگن است که اغلب با رنگدانه قرمز به تصویر کشیده می‌شود و در شرق، مرکز و بخش‌هایی از جنوب آفریقا دیده می‌شود و با توزیع فرهنگ
از جنوب آفریقا دیده می‌شود و با توزیع فرهنگ شکارچی-گردآورنده اواخر عصر سنگ همخوانی دارد. این هنر عموماً به شکارچیان باتوا (توا) نسبت داده می شود که منشأ پیگمه‌ای دارند و امروزه در شرق آفریقا فقط در گروه های کوچک در نزدیکی مرز رواندا /اوگاندا و شرق کنگو پیدا می شوند. این احتمال وجود دارد که جوامع شکارچی-گردآورنده توا زمانی در منطقه بزرگتری، شامل مکان‌های هنری صخره‌ای، زندگی می‌کردند و احتمالاً به دلیل ورود ساکنان کنونی (گروه‌های Nilotic ، Luo ، و Bantu ) کوچیدند. این نقاشی ها هویت فرهنگی مردم تسو ، اوگاندا
این نقاشی ها هویت فرهنگی مردم تسو ، اوگاندا و آفریقا را به طور کلی غنی می‌کند. وضعیت میراث جهانی. این سایت در 10 سپتامبر 1997 در رده فرهنگی به فهرست موقت میراث جهانی یونسکو در اوگاندا اضافه شد.
منطقه پایداری هیدرات گازی، که به اختصار GHSZ گفته می شود، به عنوان منطقه پایداری هیدرات متان ( MHSZ ) یا منطقه پایداری هیدرات ( HSZ ) نیز شناخته می شود. همچنین به منطقه و عمق محیط دریایی گفته می شود که در آن کلترات متان به طور طبیعی در پوسته زمین وجود دارد. شرح. پایداری هیدرات گاز در درجه اول به دما و فشار بستگی دارد، با این حال متغیرهای دیگری مانند ترکیب گاز و ناخالصی‌های یونی در آب بر مرزهای پایداری تأثیر می‌گذارند. وجود و عمق یک رسوب هیدرات اغلب با وجود یک بازتابنده شبیه سازی پایین (BSR) نشان داده می
یک بازتابنده شبیه سازی پایین (BSR) نشان داده می شود. BSR یک بازتاب لرزه ای است که به دلیل چگالی متفاوت رسوبات اشباع هیدرات، رسوبات معمولی و آنهایی که حاوی گاز آزاد هستند، حد پایین پایداری هیدرات را در رسوبات نشان می دهد. محدودیت ها. حد بالا و پایین HSZ، و همچنین ضخامت آن، به شرایط محلی که در آن هیدرات رخ می دهد بستگی دارد. شرایط پایداری هیدرات به طور کلی ذخایر طبیعی را به مناطق قطبی و مناطق عمیق اقیانوسی محدود می کند. در مناطق قطبی، به دلیل دماهای پایین، حد بالایی ناحیه پایداری هیدرات در عمق تقریباً 150
حد بالایی ناحیه پایداری هیدرات در عمق تقریباً 150 متری رخ می دهد. 1 حداکثر عمق ناحیه پایداری هیدرات توسط گرادیان زمین گرمایی محدود می شود. در امتداد حاشیه های قاره ای میانگین ضخامت HSZ حدود 500 متر است. حد بالایی در رسوبات اقیانوسی زمانی اتفاق می‌افتد که دمای پایین آب صفر درجه سانتیگراد و یا نزدیک به آن و در عمق تقریبا 300 متری آب باشد.1 حد پایین HSZ توسط گرادیان زمین گرمایی محدود می شود. هرچه عمق در زیر بستر دریا افزایش یابد، درجه حرارت برای وجود هیدرات ها بیش از حد بالا می رود. در مناطقی با جریان گرمای
بیش از حد بالا می رود. در مناطقی با جریان گرمای زمین گرمایی بالا، حد پایین HSZ ممکن است کم‌عمق‌تر شود، بنابراین ضخامت HSZ کاهش می‌یابد. برعکس، ضخیم ترین لایه های هیدرات و وسیع ترین HSZ در مناطقی با جریان گرمای زمین گرمایی کم مشاهده می شود. به طور کلی، حداکثر عمق گسترش HSZ دو هزار متر زیر سطح زمین است. 1،3 با استفاده از محل یک BSR، و همچنین رژیم فشار-دمای لازم برای پایداری هیدرات، HSZ ممکن است برای تعیین گرادیان های زمین گرمایی استفاده شود. 2 حمل و نقل. اگر فرآیندهایی مانند ته نشینی یا انتقال فرورانش به زیر
مانند ته نشینی یا انتقال فرورانش به زیر حد پایین HSZ هیدرات شود، هیدرات ناپایدار می شود و از هم جدا می شود و گاز آزاد می شود. این گاز آزاد ممکن است در زیر لایه هیدرات پوشاننده محبوس شود و حفره های گاز یا مخازن را تشکیل دهد. فشار ناشی از وجود مخازن گاز بر پایداری لایه هیدرات تأثیر می گذارد. اگر این فشار به طور اساسی تغییر کند، پایداری لایه متان بالا تغییر می‌کند و ممکن است منجر به بی‌ثباتی و از هم گسیختگی قابل توجهی از رسوب هیدرات شود. لغزش سنگ یا رسوب بالای ناحیه پایداری هیدرات نیز ممکن است بر پایداری
ناحیه پایداری هیدرات نیز ممکن است بر پایداری هیدرات تأثیر بگذارد. کاهش ناگهانی فشار می تواند گازها را آزاد کند یا بخش هایی از رسوب هیدرات را بی ثبات کند. تغییر دمای اتمسفر و اقیانوس ممکن است بر حضور و عمق منطقه پایداری هیدرات تأثیر بگذارد با این حال، هنوز مشخص نیست که تا چه حد می تواند تاثیر گذار باشد. در رسوبات اقیانوسی، افزایش فشار به دلیل افزایش سطح دریا ممکن است برخی از تأثیر افزایش دما بر تعادل پایداری هیدرات را خنثی کند. 1
باشگاه والیبال شهداب یزد یک باشگاه والیبال ایرانی است و زیر نظر مجموعه باشگاه فرهنگی ورزشی شهداب یزد می‌باشد. این تیم موفق شد در سال ۱۴۰۰ قهرمان لیگ برتر والیبال ایران شود و جواز حضور در مسابقات قهرمانی آسیا را کسب کند. مالک این تیم مجتمع صنعتی معدنی شهداب یزد است. ورزشگاه. ورزشگاه ۳۰۰۰ نفری شاهدیه یزد محل تمرین و بازی تیم والیبال شهداب یزد است. این ورزشگاه به‌طور غیررسمی بین مردم به ورزشگاه ۶۰۰۰ نفری شهرت دارد، اما طبق گفتهٔ امیر شرافت، مدیرعامل باشگاه شهداب یزد، ظرفیت دقیق این ورزشگاه ۳۲۰۳ نفر است.
شهداب یزد، ظرفیت دقیق این ورزشگاه ۳۲۰۳ نفر است. افتخارات. شهداب یزد در لیگ برتر والیبال ایران سال ۱۴۰۰ با پیروزی مقابل پیکان تهران و در سال ۱۴۰۱با پیروزی مقابل لبنیات هراز آمل به مقام قهرمانی رسید.
نبرد در بیگ راک یک فیلم کوتاه آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی کالین ترورو است. این بخشی از مجموعه فیلم‌های پارک ژوراسیک محسوب می‌شود و رویدادهای فیلم (۲۰۱۸) را دنبال می‌کند. بازیگرانی چون اندره هلند، ناتالی مارتینز، ملودی هرد و پیرسون سالوادور به ایفای نقش پرداخته‌اند. این اثر در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹، برای اولین بار در شبکه اف‌ایکس پخش شد و متعاقباً به صورت آنلاین نیز منتشر شد. پاسخ انتقادی. این فیلم مورد تحسین منتقدان و طرفداران قرار گرفت. داستان. این فیلم دربارهٔ یک خانواده می‌باشد که در یک سفر تفریحی به
دربارهٔ یک خانواده می‌باشد که در یک سفر تفریحی به پارک ملی بیگ راک، در حدود بیست مایلی محل پایان یافتن فیلم ، با گروهی از دایناسورهای بزرگ روبرو می‌شوند و … تولید. فیلمبرداری در ژانویه ۲۰۱۹ در ایرلند انجام شد. ایرلند به عنوان درختان چوب سرخ در خارج از دوبلین شبیه پارک‌های ملی در شمال کالیفرنیا انتخاب شد. فیلمبرداری با یک گروه کوچک در طول پنج روز انجام شد. لری فانگ فیلمبردار فیلم بود. بسیاری از فیلم با استفاده از دوربین دستی فیلمبرداری شد، زیرا کارگردان می‌خواست ببیند آیا مخاطبان چنین سبک فیلمسازی را در یک
ببیند آیا مخاطبان چنین سبک فیلمسازی را در یک فیلم پارک ژوراسیک می‌پذیرند یا خیر.
افسانه حسامی‌فرد(زاده ۵ دی ۱۳۵۵ در سبزوار) پزشک و کوهنورد ایرانی، مربی درجه ۳ کوهپیمایی و مدرس پزشکی کوهستان از فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی است. وی اولین بانوی ایرانی فاتح قله کی۲، فنی‌ترین و سخت‌ترین قله جهان است. حسامی‌فرد چهارمین بانوی ایرانی است که در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ قله ۸۸۴۸ متری اورست را فتح نمود. وی در ۱۷ فروردین ۱۴۰۱ قله دماوند را فتح نموده بود. او با مدرک دکترای حرفه‌ای پزشکی، پزشک تیم‌های ورزشی و مدرس پزشکی کوهستان و مربی کوهنوردی است. افسانه حسامی‌فرد در شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹ با کسب رای مثبت
حسامی‌فرد در شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹ با کسب رای مثبت همه اعضا، رئیس هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان خراسان شمالی است. او تاکنون با پشتیبانی و حمایت‌های ویتابیوتیکس، به ۱۳ قله از ۱۴ قله بالای هشت هزار متری جهان صعود کرده است: اورست، لهوتسه، کی۲، برودپیک، آناپورنا، نانگاپاربات، گاشربروم ۱، گاشربروم ۲، ماکالو، ماناسلو، شیشاپانگما ، دهالاگیری و کانگچنجونگا.. 'او هدف خود از کوهنوردی را، رسیدن به «حقیقت زندگی» می‌داند.' تحصیلات. افسانه حسامی‌فرد در پاییز ۱۳۷۵ در رشته دکترای حرفه‌ای پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد
دکترای حرفه‌ای پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد پذیرفته شد. وی توانست در سال ۱۳۸۳ با اخذ مدرک دکترای حرفه‌ای دانش‌آموخته شود. سقوط آزاد. افسانه حسامی‌فرد بجز کوهنوردی به سقوط آزاد نیز علاقمند است. او به همین منظور در جمعه ۱۵ تیر ۱۴۰۳ (برابر با ۵ ژوئیه ۲۰۲۴) به کشور روسیه سفر کرد تا در دوره آموزشی سقوط آزاد از هواپیما شرکت کند. وی این دوره سه هفته‌ای را با موفقیت گذراند. او سقوط آزاد از هواپیما و هلیکوپتر را از ارتفاع ۴۰۰۰ متری و باز کردن چتر نجات را از ارتفاع ۱۶۰۰ متری تجربه کرد. افسانه حسامی ‌فرد در سال
۱۶۰۰ متری تجربه کرد. افسانه حسامی ‌فرد در سال ۱۳۹۴ خورشیدی برابر با ۲۰۱۵ میلادی موفق شد با گذراندن دوره آموزشی ۹۰ ساعت نظری و ۵۰ ساعت عملی در فرودگاه بجنورد، گواهینامه بین‌المللی هواپیمای فوق سبک را دریافت نماید.
فضلعلی مجتهد از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده قزوین در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
میرزا طاهر متولی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم به عنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
محمدجواد بلوری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
محمدمهدی میرزا جهانسوز ملقب به مرآت السلطنه از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده کرمانشاه در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
محمدحسن خوانساری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده گلپایگان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
میرزا حسین‌خان نائینی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
علیرضا باویه (زادهٔ ۳۰ مرداد ۱۳۸۱) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال عمان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نوجوانان و امید ایران بازی کرده‌است. علیرضا باویه که سابقهٔ کاپیتانی در تیم‌های ملی پایه فوتبال ایران را دارد، در آبان ماه سال ۱۴۰۱، برای حضور در اردوهای آماده‌سازی تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، توسط کارلوس کیروش به تیم ملی بزرگسالان ایران دعوت شد.