payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تأملات پاسکالی کتابی است از پی‌یر بوردیو، جامعه‌شناس فرانسوی که در سال ۱۹۹۷ توسط انتشارات سوی در مجموعه لیبر منتشر شد. در ایران، محسن ناصری راد این کتاب را نخستین بار در سال ۱۴۰۴ از فرانسوی به فارسی ترجمه کرده است. مضمون. تأملات پاسکالی یک تفسیر اجتماعی ـ فلسفی از نقش جامعه‌شناس و بازگشت جامعه‌شناسی به ریشه‌های فلسفی خود است که از قرن نوزدهم به بعد غالباً از آن‌ها جدا شده است. بلز پاسکال، متفکر مسیحی، در میان افراد اثرگذار بر پی‌یر بوردیو در سال‌های پایانی عمر او، در درجه نخست اهمیت قرار دارد. پاسکال، در
عمر او، در درجه نخست اهمیت قرار دارد. پاسکال، در این کتاب، مظهر یک گسست فلسفی و الهام‌بخش از فلسفه است. پاسکال بر اهمیت عمل عوام‌الناس تأکید دارد و با افاضه فلسفه محض از مغزهای فلاسفه مخالف است. در تأملات پاسکالی، ارجاعات بوردیو به نوشته‌های پاسکال صرفاً معطوف به پاسکال است. نیمی از ارجاعات بوردیو به پاسکال در فصل‌های سوم و پنجم تأملات پاسکالی اوست که عمدتاً به نقد عقل‌گرایی فلسفی و بسط نظریهٔ نظم سیاسی اختصاص دارند. بوردیو، به‌صراحت، خودش را پاسکالی می‌داند. پاسکال، نزد بوردیو، بیش از آنکه منبع رجوع باشد،
پاسکال، نزد بوردیو، بیش از آنکه منبع رجوع باشد، از حیث مواضع در برابر جهان و به‌ویژه جهان روشنفکری، منبع الهام است. تأملات پاسکالی نگاه به جامعه‌شناسی بوردیو در آیینه الهیات پاسکال است. در مقدمه کتاب، بوردیو به نقد تفکر محض و دلبستگانش می‌پردازد و نقش جامعه‌شناس را در درگیری ذهنی با مسائل ملموس جهان اجتماعی تعریف می‌کند. او واقف است که چنین کوششی اعتراض روشنفکران برج‌عاج‌نشین را به همراه خواهد داشت. انتخاب پاسکال برای نگارش یک اثر فلسفی، همسو با همین دغدغه بوردیو است. بوردیو نقش جامعه‌شناس را در توجه ویژه
بوردیو است. بوردیو نقش جامعه‌شناس را در توجه ویژه به مسائل اجتماعی تعریف کرده و بی‌اعتنایی روشنفکرانه به مسائل جهان اجتماعی را نکوهش می‌کند. «وظیفه جامعه‌شناس صحبت درباره چیزهای جهان اجتماعی و، تا حد ممکن، شکل موجود چیزهای جهان اجتماعی است». این دغدغه نزد پاسکال نیز مشاهده می‌شود. شبه‌فرهیختگان کسانی‌اند که به‌واسطه موقعیت و آمادگی (پیش‌زمینه‌ها، امیال، رغبت‌ها و گرایش‌های ناخودآگاه فرد به تکرار اعمال و رفتارها در شرایط معین است که هر فردی آن‌ها را در خودش درونی و انباشته کرده است) به تخفیف و ریشخند فعالیت
و انباشته کرده است) به تخفیف و ریشخند فعالیت عملی انسان‌های عادی می‌پردازند. جست‌وجوی پایان‌ناپذیر «اثرات» و «بنیان‌ها» از دیگر ویژگی‌های اصلی این کتاب اوست. تأملات پاسکالی تلاشی است برای ترکیب رویکرد فلسفی و رویکرد جامعه‌شناختی در تحلیل واقعیت‌های اجتماعی. بوردیو در تأملات پاسکالی نشان می‌دهد که چگونه فلسفه بر فرضیات مَدرسی استوار شده است. بوردیو همانند پاسکال از فیلسوفان مَدرسی می‌خواهد از مردم عادی، زندگی روزمره مردم و رفتارهای بظاهر نامغقول آنان غافل نباشند. او وظیفه فلسفه و فیلسوفان را به چالش کشیدن
او وظیفه فلسفه و فیلسوفان را به چالش کشیدن شکاف بین تفکر فلسفی و زندگی روزمره مردم عادی می‌داند. تأملات پاسکالی نمونه‌ای برجسته از قابلیت‌های بوردیو در برقراری پیوند بین جامعه‌شناسان و فیلسوفان است. در فصلی از این کتاب، بوردیو سه دسته از پیش‌فرض‌ها را معرفی می‌کند. سطحی‌ترین آن‌ها که با اشغال موقعیت در فضای اجتماعی و با یک خط سیر خاص که به آن منتهی شده است و نیز با تعلق به جنس رابطه دارند؛ دوم، پیش‌فرض‌هایی که «دوکسا»ی (باورهای خاص یک جامعه که چیزها در جهان را بدیهی جلوه می‌دهد) خاص هر یک از میدان‌های
جهان را بدیهی جلوه می‌دهد) خاص هر یک از میدان‌های مختلف (دینی، هنری، فلسفه و غیره) را تشکیل می‌دهند؛ پیش‌فرض‌هایی که دوکسایی را تشکیل می‌دهند که معمولاً با «اسخوله» یا فراغت، رابطه دارد. یکی از اهداف بوردیو در کتاب، امکان رابطه آزاد و فارغ از اضطرار با جهان پیرامون یا امکان اندیشیدن به جهان در وضعیت اسخوله (فراغت و وقت آزاد) است. به نظر بوردیو، درک و مهار اولین مولفه پیشفرض‌ها، کار دشواری نیست. بلکه دشواری اصلی بر سر آن دسته از پیش‌فرض‌هایی است که در محدوده میدان بسته به دوکسا قرار دارند. امر ضمنی در این
میدان بسته به دوکسا قرار دارند. امر ضمنی در این حالت به مشارکت در بازی، یا ایلوسیو) (به معنای باوری بنیادین به منفعت بازی و ارزش سهم‌های شرکت‌کنندگان در بازی) مرتبط است. بوردیو هم‌چنین به تأسی از پاسکال با حرف‌های قلمبه‌سلمبه مخالف است که در بیشتر وقت‌ها به بلندپروازی‌های فکری عمده اشاره دارند. او هرگز از معمولی‌ترین وظایف حرفه قوم‌شناسی یا جامعه‌شناسی شانه خالی نکرده است. بخشی از دغدغه بوردیو در این کتاب، نقد تفکر محض مجرد از واقعیات اجتماعی یا تفکر در شرایط اسخوله، یا به تعبیر دیگر، نقد عقل مدرسی است.
اسخوله، یا به تعبیر دیگر، نقد عقل مدرسی است. عقل مدرسی قائل به تفکر محض نامقید به اضطرارها و واقعیات جهان است. گویی اندیشمند می‌تواند فضایی انتزاعی در خارج از جهان واقع ایجاد کند و در آن به مطالعه امور بپردازد. ریشه این نقد بوردیو، نه به مارکس، آن‌گونه که انتظار می‌رود، بلکه به پاسکال می‌رسد. نزد بوردیو، بشر یک هستی بدون دلیلِ وجودی است که نیاز به توجیه، مشروعیت و تصدیق در او مأوا دارد. به قول پاسکال، در این جست‌وجوی توجیه‌ها برای وجود داشتن، آنچه بشر از آن به جهان یا جامعه یاد می‌کند فقط نمونه‌ای قادر به
به جهان یا جامعه یاد می‌کند فقط نمونه‌ای قادر به رقابت برای توسل به خداست. در تأملات پاسکالی می‌بینیم که چیزی که پاسکال از آن به فلاکت بشر بدون خدا یا بدون دلیلِ وجودی تعبیر می‌کند، از منظر جامعه‌شناسی، مؤید نوعی فلاکت متافیزیکی مردان و زنانی است که دلیل وجودی اجتماعی ندارند. کتاب با این عبارات به پایان می‌رسد که «مناسک تشرّف همواره تصویری درشت‌نما و به‌خصوص قابل رؤیت از اثر تشرّف ارایه می‌دهند. چنین هستی دل‌بخواهانه‌ای دارای قدرت نجات از دل‌بخواهانه‌بودگی و قدرت اعطای برترین دلیل وجودی از بین همه دلایل
و قدرت اعطای برترین دلیل وجودی از بین همه دلایل وجودی است. این دلیل وجودی ثابت می‌کند هستی محتمل که، برای نمونه، در برابر بیماری، معلولیت و مرگ آسیب‌پذیر است، مانند نظم اجتماعی، که فرد وقف آن است، سزاوار کرامت استعلایی و نامیراست. فعل‌های نام‌گذاری، از پیش‌پاافتاده‌ترین فعل‌های نام‌گذاری در نظم بوروکراتیک متعارف نظیر صدور کارت شناسایی یا صدور گواهی بیماری یا معلولیت گرفته تا موقرانه‌ترین فعل‌های نام‌گذاری که به اشرافیت‌ها تقدس می‌بخشند، در پایان یک نوع بازگشت نامتناهی، به این نوع تحقّق خدا روی زمین یا دولت
نامتناهی، به این نوع تحقّق خدا روی زمین یا دولت می‌انجامند. دولت، که آخرین علاج است، مجموعه‌های لایتناهی فعل‌های مرجعیت را تضمین می‌کند که به نیابت بر اعتبار گواهی‌های وجود مشروع (نظیر مریض، معلول، مُدرس یا کشیش) گواهی می‌دهند. بدین‌سان، جامعه‌شناسی به یک نوع الهیات مرحله آخر ختم شده است. دولت که، شبیه دادگاه کافکا، آراسته به قدرت مطلق حقیقت‌گوئی و ادراک خلاقانه است، شبیه شهود آغازین (به تعبیری از کانت) الهی، با اتکا به نام‌گذاری و متمایزسازی، باعث به وجود آمدن است. می‌توان دید که دورکیم که می‌گفت «جامعه
آمدن است. می‌توان دید که دورکیم که می‌گفت «جامعه خداست» و چه‌بسا کافکا نیز چنین گفته باشد آن‌قدرها که تظاهر شده است ساده‌اندیش نبود». بررسی و نقد. برخی جامعه‌شناسان معتقدند بوردیو در تأملات پاسکالی بر تلفیق پیراسته‌های خود از برساخته‌های نظری خود نظیر عادت واره، میدان، ایلوسیو، خشونت نمادین و نظایر آن‌ها طی چند دهه تأکید دارد. شاهد حرکت‌های مارپیچی هستیم که مورد علاقه بوردیو است. این صورت‌بندی مجدد نتیجه تأمل نظری نیست بلکه نتیجه مواجهه ای مستقیم با چیزهای وصف ناپذیر عمل جامعه‌شناسانه است. تأملات پاسکالی
وصف ناپذیر عمل جامعه‌شناسانه است. تأملات پاسکالی تکمله ای بر نظریه عمل اوست. این رفت و برگشت بین تأملات جامعه‌شناختی و ناهمواری عمل پژوهش جامع اثر مهمی در جامعه‌شناسی به همراه آورده است. توهم تفکر محض نسبتی با پیدایش «میدان» خودمختار دانشگاهی (در مقایسه با سایر میدان‌ها مانند میدان سیاسی یا میدان اقتصادی) دارد. نیروی عقل مدرسی در این میدان خودمختار نوظهور، با آزاد انگاشتن پژوهشگر از فضای زندگی روزمره، توهم تفکر محض را ایجاد می‌کند؛ این توهم بی‌نسبت با نقش «نیرو» در کسب منفعت و امتیازات نیست. به تعبیر دیگر،
در کسب منفعت و امتیازات نیست. به تعبیر دیگر، توهم تفکر محض می‌تواند به بازتولید روشنفکران بی‌اعتنا به واقعیت بپردازد. ترجمه به فارسی. بوردیو، پی‌یر. (۱۴۰۴). تأملات پاسکالی، ترجمه محسن ناصری راد، تهران: انتشارات گام نو، ۳۸۳ صفحه. شابک ۵-۲۵-۷۴۵۰-۶۲۲-۹۷۸ پانوشت‌ها و منابع. __بافهرست__
مرلین نولدن (; -۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵) بازیگر خردسال اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "زنان کوچک"، "تقلید زندگی"، "قایق نمایش"، "آنتونی ادورس"، "فرشتگانی با چهره‌های کثیف"، "همه اینها به‌همراه بهشت"، "بینوایان"، "دیوید کاپرفیلد" و "ماری آنتوانت" اشاره کرد. اوایل زندگی. مریلین نولدن در ۱۲ مه ۱۹۲۶ در اوکلند (کالیفرنیا) متولد شد. والدین او رابرت ای. نولدن جونیور (۱۸۹۶–۱۹۷۲)، وکیل متولد یوتا (و بعدها نماینده او) و مادرش برتا مک‌کنزی بودند. آنها در
نماینده او) و مادرش برتا مک‌کنزی بودند. آنها در ۲۳ دسامبر ۱۹۲۱ ازدواج کردند. او تنها فرزند این زوج بود. در اوایل سال ۱۹۲۹، وقتی تقریباً سه ساله بود، در یک مسابقه زیبایی نوزادان شرکت کرد و برنده شد. او از سه سالگی شروع به یادگیری رقص کرد. یکی از معلمانش از همان ابتدا پتانسیل او را در حرفه نمایش دید و متقاعد شد که او در صنعت سرگرمی موفق خواهد شد. او از میان استادان هنری توسط تئودور کوسلاف، رقصنده باله، طراح رقص و بازیگر متولد روسیه، آموزش دید. اواخر زندگی و درگذشت. نولدن در دبیرستان بورلی هیلز تحصیل کرد. او
نولدن در دبیرستان بورلی هیلز تحصیل کرد. او در سال ۱۹۴۴ از بازیگری در سینما بازنشسته شد تا بر مطالعات آموزشی خود و توسعه مهارت‌های موسیقی و نمایشی خود تمرکز کند. او در کالج خصوصی علوم و هنرهای آزاد کالیفرنیا، کالج میلز، در رشته موسیقی و نمایش تحصیل می‌کرد که در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۶ در کلیسای اسقفی آل سینتس در سن لئاندرو با کاپیتان ارتش جنگ جهانی دوم، ریچارد گوتس، آشنا شد و با او ازدواج کرد. آنها سه سال قبل با هم آشنا شده بودند. او همسرش را در ماموریتش در چین و ژاپن همراهی کرد و گوینده رادیو برای ایستگاه رادیویی
همراهی کرد و گوینده رادیو برای ایستگاه رادیویی نیروهای مسلح ایالات متحده در نانکینگ شد که به آنها امکانات بهتری نسبت به پادگان‌ها می‌داد. علامت تماس در ایستگاه رادیویی او XMAG بود. آنها همچنین در یوکوهاما و شانگهای مستقر بودند. گوتس پس از ترک ارتش و بازگشت به ایالات متحده، در دانشگاه استنفورد ثبت نام کرد در حالی که مریلین در طول تحصیل از او حمایت می‌کرد. او پس از تولد اولین فرزندشان در رشته تجارت فارغ‌التحصیل شد، سپس مدرک MBA خود را دریافت کرد و آنها صاحب دو فرزند دیگر، برایان و کوین، به علاوه یک
صاحب دو فرزند دیگر، برایان و کوین، به علاوه یک فرزندخوانده، شدند. او در سن ۵۰ سالگی به عنوان دانشجو به کالج میلز بازگشت. او بعداً از گوتس طلاق گرفت و با الیسئو بوسناردو ازدواج کرد. نولدن در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵ در سن ۹۹ سالگی در ایگل (آیداهو) درگذشت.
رکس بل (؛ – ) سیاست‌مدار و بازیگر فیلم‌های وسترن اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ناجورها"، "دلیری"، "مسیر الماس"، "مزرعه رنگین‌کمان"، "سلام نظامی" و "قانون دریا" اشاره کرد.
هری بوون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "صحبت تمامی شهر"، "مزرعه رنگین‌کمان"، "پرواز به ریو"، "دندانپزشک" و "کینگ کونگ" اشاره کرد.
هری ال. فریزر (؛ ۳۱ مارس ۱۸۸۹ – ۸ آوریل ۱۹۷۴) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر، تهیه‌کننده فیلم و طراح تولید اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مزرعه رنگین‌کمان" و "مسیر الماس" اشاره نمود.
فرانک شریدان (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۴۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رمانتیک در منهتن"، "زندگی امیل زولا"، "روح آزاد"، "صحبت تمامی شهر"، "لالایی شکسته"، "سان‌فرانسیسکو"، "جمعه سیاه"، "پنجه گربه"، "چراغ‌های خطر"، "چرخه روابط پیچیده واشینگتن" و "خیابان فرعی" اشاره کرد.
جو سوئرلینگ (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، ترانه‌پرداز، و ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خطر طنز"، "چرخه روابط پیچیده واشینگتن"، "تحت هر شرایطی"، "زنان آسوده‌خاطر"، "ماجرای عشقی"، "مردها و عروسک‌ها"، "چه زندگی شگفت‌انگیزی"، "به خدا واگذارش کن"، "قایق نجات"، "غرور یانکی‌ها"، "غربی"، "بربادرفته"، "صحبت تمامی شهر" و "خون و شن" اشاره نمود. زندگی شخصی. سوئرلینگ پدر پیتر سوئرلینگ ، نظریه‌پرداز برجسته رادار نیمه دوم قرن بیستم، و جو سوئرلینگ جونیور، تهیه‌کننده
دوم قرن بیستم، و جو سوئرلینگ جونیور، تهیه‌کننده مجموعه‌های تلویزیونی مانند "Alias ​​Smith and Jones ، The Rockford Files ، Baretta ، The Greatest بود. American Hero ، The A-" Team "و Profit ." سوئرلینگ یک آپارتمان در محله گلف کلاب استیتز پالم اسپرینگز، کالیفرنیا داشت .
زلدا سیرز (؛ – ) بازیگر، نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خوشبختی"، "اما"، "کاهش"، "سیاست"، "فرود و فراز سوزان لنوکس" و "زن مطلقه" اشاره نمود.
۲۰) شاوارش آقابابیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، استاد و کشاورز اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در وانادزور به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۵) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است. وی در ۳۱ اکتبر ۱۹۶۷ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
گغام خاچاطوری آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) گیاه‌شناس و کارشناس کشاورزی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در بلور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده‌است. وی در در سن سالگی در ایروان درگذشت.
نینا (نونه) پیناردوسی آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۴ یا ) روزنامه‌نگار، فیلم‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در کراسنودار به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده‌است. وی در ۱۴ یا ۲۷ دسامبر ۱۹۷۴ در سن ۸۵ سالگی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درگذشت. منابع.
آلفرد کارلی آیلامازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، سایبرنتیک اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۸ اوت ۱۹۳۶ به دنیا آمد و از آکادمی مهندسی نیروی هوایی ژوکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون روبان نشان پیش‌کسوت کار، روبان نشان پرچم سرخ کار، روبان نشان دوستی شده‌است. وی در ۲۵ مهٔ ۲۰۰۳ در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
هرایر سارگسی آنانیان (؛ زادهٔ - درگذشته نامعلوم) کارشناس آموزشی و پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۳ میلادی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. در سال ۱۹۴۰ در نبردهای جبهه شرقی شرکت نمود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان ستاره سرخ شده‌است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
آشوت میکائیلی گاسپاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ ژوئن ۱۹۰۲ در باکو به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده‌است. وی در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۰ در سن ۶۸ سالگی در مسکو درگذشت و در به خاک سپرده شد.
پطروس کاراپتی آیوازیان (؛ زادهٔ ) باغبان، پرورش‌دهنده در زمینه موکاری اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۲ در گاندزاک به دنیا آمد و از [دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان]] فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی، نشان پرچم سرخ کار، نشان پرچم سرخ و نشان آنانیا شیراکاتسی شده است.
هامو آمیرخانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ‌نگار ادبی، ویراستار، روزنامه‌نگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ مهٔ ۱۹۰۶ در به دنیا آمد و از دانشگاه تربیت مدرس جمهوری آذربایجان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است. وی در۱۶ نوامبر ۱۹۸۶ در سن ۸۰ سالگی در باکو درگذشت.
آنوشاوان آغافونی آرزومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان از تاریخ تا تاریخ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ فوریه یا ۲۷ فوریه (۱۱ مارس) ۱۹۰۴ یا در روستای کاوارت به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان جنگ میهنی (درجه دو), نشان پرچم سرخ کار، نشان پرچم سرخ، نشان ستاره سرخ، نشان برجسته افتخار و روبان مدال دفاع از قفقاز شده‌است. وی در ۱۸ ژوئیه ۱۹۶۶۵ در سن سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شود.
آلکساندر آرمنی آراکسمانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نمایش‌نامه‌نویس، نثرنویس، روزنامه‌نگار، فیلم‌نامه‌نویس، منتقد ادبی و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی آلکساندر مانوکیان () در ۳ ژوئن ۱۹۱۱ در آلکساندراپول به دنیا آمد و در تفلیس تحصیل نمود. وی قبل از اینکه در سال ۱۹۴۳ در ایروان سکونت گزیند در مکان‌های مختلفی تدریس نمود. از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۳ وی به عنوان ویراستار با گاهنامه اکران، ویژه سینما همکاری نمود. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان و های‌فیلم فعالیت می‌کرد. وی عضو بود. همچنین برندهٔ
های‌فیلم فعالیت می‌کرد. وی عضو بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۱۲ مارس ۱۹۸۲ در سن ۷۰ سالگی در یالتا درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
کارن ورامی آلکساندریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد، آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۳۰ ژوئن ۱۹۳۴ در دیلیجان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق شده است. وی در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۴ در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
وارطان آتریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نثرنویس، روزنامه‌نگار و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی وارطان هوهانسی آستواتساتوریان() در ۱۳ ژوئیهٔ ۱۸۹۶ در تفلیس به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است. وی در ۶ ژانویهٔ ۱۹۷۴ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
گریگور گارگینی آقابابیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۳۷) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی، معمار شایسته ارمنستان شوروی و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۹ اکتبر ۱۹۷۷ در ۶۶ سن سالگی در گوریس درگذشت.
گارگین هاروتیونی آقابابوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۸۹۴ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه اقتصاد پلخانف روسیه (۱۹۳۰) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان پرچم سرخ کار و نشان ستاره سرخ شده‌است. وی در ۷ اوت ۱۹۶۰ در سن ۶۵ سالگی در مسکو درگذشت.
گئورگی گراسیمی آقابالیانتس (؛ زادهٔ (۱۷) - درگذشته ) دانشمند در زمینه می‌شناسی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ یا در روستای قزلیار به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. آناهیت ماگینتسیان همسر وی بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و جایزه لنین شده است. وی در ۲۰ مارس ۱۹۶۷ در سن ۶۲ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو (آرامستان واگانکوفسکوی) به خاک سپرده شد.
پاول آرتمی آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۱ مهٔ ۱۹۲۳ در باکو به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان ستاره سرخ، جایزه دولتی اتحاد شوروی و جایزه لنین شده‌است. وی در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۱ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
گارگین هاکوبی آقبالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) روان‌پزشک، فعال اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۶ مهٔ ۱۹۰۲ در آیگستان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان ستاره سرخ و پزشک شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ در سن ۷۰ سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
مارتون گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ‌نگار، اقتصاددان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۵ در وانادزور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه یک), نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده‌است. وی در ۲۰۱۳ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
روبن آرامائیسی گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ در قارص به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان کار سوسیالیست، نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، جایزه لنین، جایزه استالین و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است. وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۶ در سن ۵۹ سالگی در مسکو درگذشت.
گاگیک استپانی داوتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شیمی‌دان اهل ارمنستان که از تاریخ ۱۹۵۷ تا تاریخ ۱۹۶۱ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۸ نوامبر ۱۹۰۹ در دیلیجان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق و نشان برجسته افتخار شده‌است. وی در ۹ مارس ۱۹۸۰ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
سرلشکر گریگور گریگوریان ( زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۹۸ در گیومری به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار و نشان پرچم سرخ شده‌است. وی در ۲۷ آوریل ۱۹۷۰ در سن سالگی در سن پترزبورگ درگذشت و در به خاک سپرده شد.
ادوارد استپانی توپچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ویراستار، تاریخ‌نگار ادبی، سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ در روستای به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۲) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و نشان جنگ میهنی (درجه دو) شده‌است. وی در ۳ سپتامبر ۱۹۷۵ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
پسه بر-آدون (Pessah Bar-Adon به عبری: פסח בר-אדון؛ تلفظ عبری: پساخ باغ-آدون؛ زادهٔ ۱۹۰۷، درگذشتهٔ ۱۹۸۵) باستان‌شناس و نویسنده اسرائیلی لهستانی الاصل بود. اوایل زندگی. پسا پانیچ در شهر کولنو، لهستان، در خانواده‌ای صهیونیست و حریدی به دنیا آمد، او در یشیواس در مدرسه‌ای ارتدوکس یهودی تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۵م. به اسرائیل مهاجرت کرد. در حین کارگری ساختمان و راه‌سازی جهت تأمین مخارج زندگی خود، در رشتهٔ مطالعات خاورمیانه در دانشگاه عبری اورشلیم هم تحصیل کرد. حرفه. او برای مدتی در میان بادیه‌نشینان در نزدیکی امان،
او برای مدتی در میان بادیه‌نشینان در نزدیکی امان، بت شئان و کونیترا زندگی کرد تا سبک زندگی آن‌ها را بیاموزد. بخشی از انگیزهٔ او برای کسب این تجربه، چرائی اصالت چوپانی بسیاری از پادشاهان باستانی اسرائیل بود. در این دوره لباس‌های سنتی بادیه‌نشینی می‌پوشید و به نام عزیز افندی شناخته می‌شد. در جریان شورش‌های سال ۱۹۲۹م. فلسطین و شورش اعراب فلسطین در سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۳۶م. از اعضای فعال اورشلیم هاگانا بود، و بعداً در آلیا بیت نیز شرکت کرد. او در سال ۱۹۳۲م. در فیلم «سابرا» از اولین فیلم‌هایی که دربارهٔ ییشوف یهودی،
از اولین فیلم‌هایی که دربارهٔ ییشوف یهودی، در فلسطین ساخته شد، به کارگردانی الکساندر فورد ایفای نقش کرد. در سال ۱۹۳۹م. با دوروتی کان، روزنامه‌نگار آمریکایی که عاشق سرزمین اسرائیل بود، ازدواج کرد و هر دو به خانه بلومنفلد در موشاو مرهاویا نقل مکان کردند. همسرش در سال ۱۹۵۰م. در سن ۴۳ سالگی درگذشت. بر-آدون در بسیاری از کاوش‌های باستان‌شناسی، از جمله: بت شعریم، تل بیت یرا، و کشف انبار نهال میشمار شرکت داشت، او تا سن ۷۰ سالگی به باستان‌شناسی اشتغال داشت
مدرسه علوم دینی سنت پل یک مدرسه علوم دینی بزرگ واقع در اسقف نشینی کاتولیک رومی سنت پل و مینیاپولیس است. این مدرسه علوم دینی مردان را برای کشیش شدن آماده می‌کند و مردان و زنان غیر روحانی را در زمینه الهیات کاتولیک آموزش می‌دهد. تاریخچه. جان ایرلند، اولین اسقف اعظم سنت پل، می‌خواست یک مدرسه علوم دینی بسازد تا کشیشان را برای جمعیت رو به رشد مهاجر کاتولیک در غرب فراهم کند. جیمز جی هیل رئیس راه‌آهن بزرگ شمال، جان ایرلند را در این کار کمک می‌کرد. هیل یک پروتستان بود، اما همسرش مری هیل یک کاتولیک معتقد بود. جیمز
بود، اما همسرش مری هیل یک کاتولیک معتقد بود. جیمز به خاطر مری، ۵۰۰۰۰۰ دلار برای ایجاد مدرسه علوم دینی سنت پل اهدا کرد. خوابگاه (تالارهای لوراس، کرتین و گریس) مدرسه علوم دینی سنت پل در سال ۱۹۸۶ به عنوان یک منطقه تاریخی نامزد ثبت ملی مکان‌های تاریخی شد، اما این موضوع هرگز نهایی نشد. در ۱ ژانویه ۲۰۱۹، کشیش جوزف تافرن به عنوان رئیس مدرسه علوم دینی سنت پل انتخاب شد.
محمود بهمنیار از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره بیستم بعنوان نماینده رفسنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
احمد رفیعی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های بیست و دوم و بیست و سوم بعنوان نماینده رفسنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
حسین شفیعی پور کرمانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم به‌عنوان نماینده رفسنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
شاهزاده فردیناند پیوس("فردیناندو پیو ماریا")، "دوک کاسترو" (زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۸۶۹، رم -مرگ ۷ ژانویه ۱۹۶۰، لینداو)، رئیس خانه بوربون-دو سیسیل و دارای مقام تاج و تخت منقرض شده پادشاهی دو سیسیل از سال ۱۹۳۴ تا 1960. خانواده. فردیناند فرزند ارشد شاهزاده آلفونسو، کنت کازرت و همسرش شاهزاده خانم ماریا آنتونیتا از بوربون دو سیسیل بود. او نوه فردیناند دوم از دو سیسیل و برادر بزرگتر شاهزاده کارلوس بوربون-دو سیسیل، ماریا ایماکولاتا بود. پرنسس یوهان گئورگ ساکسونی، ماریا کریستینا، آرشیدوشس پیتر فردیناند اتریش، ماریا دی
کریستینا، آرشیدوشس پیتر فردیناند اتریش، ماریا دی گرازیا، شاهزاده امپراتوری برزیل، شاهزاده رانیری، دوک کاسترو، شاهزاده فیلیپ بوربن-دو سیسیل و شاهزاده گابریل بوربون-دو سیسیل. ازدواج. فردیناند در ۳۱ مه ۱۸۹۷ با شاهزاده ماریا لودویگا ترزیا از بایرن، دختر پادشاه لودویگ سوم باواریا ازدواج کرد. آنها صاحب شش فرزند شدند
آرناو کوماس (زاده ۱۱ آوریل ۲۰۰۰؛ کاسسا د لا سلبا)، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دفاع میانی برای تیم فوتبال بازل در سوپر لیگ سوئیس بازی می‌کند. دوران باشگاهی. بارسلونا. آرناو کوماس در دسامبر ۲۰۰۹ از ژیرونا سویل به بارسا پیوست. او در تیم زیر ۱۲ سال C تحت مربیگری جوردی فونت بازی کرد و بدین ترتیب راه خود را برای حضور در تمام رده‌های باشگاه باز کرد. او به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت در جام بازیکنان منتخب دسته سوم اسپانیا انتخاب و به یک مدافع میانی با DNA بارسا (بیرون آوردن و دور کردن توپ با قد بلند،
DNA بارسا (بیرون آوردن و دور کردن توپ با قد بلند، سریع و یک رهبر عالی) تبدیل شد. اولوت. در ۳۰ اوت ۲۰۱۹، او به صورت قرضی در دسته سوم اسپانیا به اولوت پیوست و در مجموع ۱۷ بازی برای این تیم در لیگ و کوپا دل ری انجام داد. بازل. در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ کوماس به باشگاه فوتبال بازل در سوپر لیگ سوئیس پیوست. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲، کوماس اولین بازی خود برای بازل را در جریان پیروزی ۲–۰ مقابل کروسیدورس انجام داد.
بحران آیین فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی فؤاد خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون پارش راوال، نصیرالدین شاه، آنو کاپور و هازل کیچ ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم بر اساس کافر ساخته شده‌است.