payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنها شناخته می‌شود عبارتند از "مقاومت در برابر بازجویی دشمن"، "" و "آخرین بمب"—که همگی در سینماها اکران شدند. بازیگران باسابقه‌ای مانند کلارک گیبل، ویلیام هولدن، کلیتون مور، رونالد ریگان، و دی‌فارست کلی و کارگردانانی مانند جان استرجس در یگان پایگاه هجدهم نیروی هوایی ارتش خدمت کردند. این واحد همچنین دستی در تولید فیلم‌های آموزشی و آموزش به فیلمبرداران حاضر در نبرد داشت. "فرست موشن پیکچر یونیت" همچنین نام مستندی همنام دربارهٔ این یگان است که در سال ۱۹۴۳ توسط کن کارپنتر، گویندهٔ رادیو و تلویزیون، تولید شد.
کن کارپنتر، گویندهٔ رادیو و تلویزیون، تولید شد. پیش‌زمینه. هنگامی که ایالات متحده در دسامبر ۱۹۴۱ وارد جنگ جهانی دوم شد، سپاه هوایی بخشی از ارتش بود و تولید فیلم متحرک بر عهدهٔ سپاه سیگنال ارتش بود. ژنرال «هپ» آرنولد، فرماندهٔ نیروی هوایی ارتش آمریکا معتقد بود که تشکیل یک نهاد مستقل فیلم‌سازی به استقلال این سرویس هوایی کمک می‌کند. در جلسه‌ای در مارس ۱۹۴۲، ژنرال آرنولد، جک ال. وارنر، رئیس برادران وارنر، هال والیس، تهیه‌کننده، و اوون کرامپ، فیلمنامه‌نویس، را مأمور ایجاد این واحد کرد. وارنر به درجهٔ سرهنگ دومی
ایجاد این واحد کرد. وارنر به درجهٔ سرهنگ دومی و کرامپ به درجهٔ کاپیتانی نائل شدند، اما والیس، که در آن زمان مشغول تولید فیلم "کازابلانکا" بود، این پیشنهاد را نپذیرفت. کمبود شدید خلبانان و افراد استخدام‌شده موجب نگرانی ارتش بود. آرنولد به وارنر گفت که به ۱۰۰٬۰۰۰ خلبان نیاز دارد و با برادران وارنر برای تولید و انتشار یک فیلم استخدامی قرارداد بست؛ فیلمی که تحت عنوان "بر بال‌های خود پیروز شو" شناخته می‌شود"." فیلم "بر بال‌های خود پیروز شو" را جان هیوستون و اوون کرامپ کارگردانی کردند و جیمز استوارت نیز در آن به
کرامپ کارگردانی کردند و جیمز استوارت نیز در آن به ایفای نقش یک خلبان بی‌پروا پرداخت. تصویر مردانهٔ استوارت تصور عمومی از هوانوردان نظامی را تغییر داد. این فیلم که ساخت آن تنها در دو هفته به پایان رسید، موفقیت بزرگی بود و به گفتهٔ ژنرال آرنولد در جذب ۱۰۰٬۰۰۰ هوانورد نقشی اساسی داشت. پیش از فعال‌شدن فرست موشن پیکچر یونیت، برادران وارنر چندین فیلم تولید کرد که مهم‌ترین آنها "مردان آسمان"، "فراتر از مرز وظیفه" و "تفنگچی پشتی" بودند. شکل‌گیری. موفقیت "بر بال‌های خود پیروز شو" منجر به شکل‌گیری تقاضای برای
خود پیروز شو" منجر به شکل‌گیری تقاضای برای فیلم‌های آموزشی و استخدامی شد که تحقق بخشیدن به آن برای برادران وارنر دشوار بود. جک وارنر روند توسعهٔ ساختار سازمانی یک یگان مستقل برای ساخت فیلم سینمایی را آغاز کرد. مأموریت دوگانهٔ یگان تولید شامل ساخت فیلم‌های آموزشی و روحی و تربیت فیلمبرداران حاضر در نبرد بود. قرار بود این درجه‌های نظامی به متخصصان صنعت فیلم داده شود و این نخستین بار در تاریخ بود که چنین واحدی تشکیل می‌شد. در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۲، فرست موشن پیکچر یونیت به یکی از یگان‌های فعال نیروی هوایی ارتش ایالات
به یکی از یگان‌های فعال نیروی هوایی ارتش ایالات متحده تبدیل شد. کارکنان کلیدی این یگان که کارکنان اولیهٔ یگان را تشکیل می‌دادند شامل سرهنگ دوم وارنر به‌عنوان افسر فرمانده، سروان کرامپ، سروان ناکس منینگ، ستوان دوم ادوین گیلبرت، ستوان دوم رونالد ریگان و سرجوخه اورن دبلیو. هاگلند بودند. در ابتدا این واحد فعالیت خود را خارج از دفاتر برادران وارنر در بربنک، کالیفرنیا پیگیری می‌کرد و سپس به استودیو ویتاگراف در هالیوود نقل مکان کرد. با این حال، به استودیوهای ویتاگراف رسیدگی نشده بود و مشخص شد که برای تولید فیلم
رسیدگی نشده بود و مشخص شد که برای تولید فیلم در مقیاس مورد نیاز این یگان، کافی نیست. کرامپ به‌طور اتفاقی به استودیو هال روچ در شهر کالور برخورد کرد. به گفتهٔ مارک بتانکور، نویسنده، این استودیو دارای امکاناتی بی‌نقص بود: در ماه اکتبر، این یگان به استودیو هال روچ نقل مکان کرد؛ جایی که عوامل یگان آن را «قلعه روچ» می‌نامیدند. وارنر مجدداً به ادارهٔ شرکت خود مشغول شد،و سرهنگ دوم پل مانتز نیز به سمت افسر فرمانده منصوب شد.
موزه مراکش یک موزه و کاخ تاریخی است که در مرکز بافت قدیمی شهر مراکش، در کشور مراکش واقع شده است. اضافه بر معماری چشمگیر این کاخ، مجموعهٔ موزه آثار هنری مختلف تاریخی و هنر معاصر مراکش را در معرض تماشا قرار داده است.
استفانی استویوا (؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز زن اهل بلغارستان است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
هانا اونیشنکو (؛ زادهٔ ) وکیل، سیاستمدار، و حقوقدان اهل اوکراین است. تحصیلات. او در سال ۲۰۰۷ از دانشگاه ملی تاراس شوچنکو کیف در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد حقوق گرفت.
گالینا گریگوریونا اسکیبو (؛ زادهٔ ) دانشمند اوکراینی دارای دکترای علوم پزشکی، برنده جوایز آکادمی ملی علوم اوکراین در زمینه علم و فناوری است. زندگی. گالینا اسکیبو در یک خانواده نظامی در مسکو متولد شد. در سال ۱۹۵۷ از دبیرستان مسکو شماره ۶۲۶ فارغ‌التحصیل شد. در همان سال به دلیل نیازهای تجاری پدرش به کیف رفت و در آنجا وارد دانشکده اطفال دانشگاه ملی پزشکی بوگومولتس شد و در سال ۱۹۶۳ فارغ‌التحصیل شد. او کار تحقیقاتی خود را در سال ۱۹۶۳ در آزمایشگاه فیزیولوژی و بیوفیزیک عصب آغاز کرد.
میا جرکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه والیبال زنان فنرباغچه اشاره کرد.
هلین روسو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فوتورا بوستو آرسیتسیو و آگیل والی اشاره کرد.
جیمی تیبو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فوتورا بوستو آرسیتسیو اشاره کرد.
دانیل سوزان آلن (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد دانشگاه جیمز برایانت کنانت در دانشگاه هاروارد است. آلن قبل از پیوستن به دانشکده هاروارد در سال ۲۰۱۵، استاد بنیاد UPS در مؤسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون، نیوجرسی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه یاران مک‌آرتور شده‌است.
فرانسوایز بیلس (؛ زادهٔ ) فیلسوف و متخصص اخلاق زیستی اهل کانادا است. تمرکز تحقیقات او بر روی مسائل مربوط به سلامت زنان و فناوری‌های کمک‌رسان به باروری است. تحقیق و انتشار او به موضوعاتی مانند تحقیقات مربوط به انسان (از جمله تحقیقات جنین انسانی)، ویرایش ژن، فناوری‌های ژنتیکی جدید، سلامت عمومی، نقش گسترش یافته‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون رتبهٔ عضو نشان کانادا شده‌است.
اولها ویتالییونا استفانیشینا (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل اوکراین است. او وکیل و کارمند دولتی بود که در ۴ ژوئن ۲۰۲۰، به عنوان معاون نخست‌وزیر منصوب شد. تحصیلات. در سال ۲۰۰۸، استفانیشینا از مؤسسه روابط بین‌الملل دانشگاه کیف در رشته حقوق بین‌الملل و مترجم انگلیس) فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۱۶، او مدرک تخصصی در امور مالی و اعتباری از دانشگاه اقتصاد ملی اودسا دریافت کرد.
یولیا سرهییونا سوکولوسکا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل اوکراین است که از ۱۲ مارس ۲۰۲۰ معاون رئیس دفتر رئیس‌جمهور اوکراین و مسئول امور اجتماعی است. در ۲۹ اوت ۲۰۱۹ سوکولوفسکا به عنوان وزیر سیاست اجتماعی اوکراین منصوب شد. تحصیلات. سوکولوسکا در دانشگاه ملی اقتصاد کیف (۲۰۰۷) تحصیل کرده‌است. او همچنین از آکادمی ملی مدیریت دولتی (۲۰۱۶) فارغ‌التحصیل شد.
ویتالینا نیکولائونا بابلیو (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل اوکراین است. زندگی. ویتالینا بابلیو در ۱۵ اکتبر ۱۹۸۰ در شهر واسیلکوف، منطقه کی‌یف به دنیا آمد.
ناتالیا لوبومیریونا واسکو (؛ زادهٔ ) بازیگر و مجری تلویزیون اهل اوکراین است. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۹، او بازیگر برجسته تئاتر ملی آکادمیک مولودی کیف و همچنین عضو آکادمی فیلم اوکراین بود. زندگی. واسکو در ۱۹ اکتبر ۱۹۷۲ در چروونوهراد، استان لویو متولد شد.
ایرما گریگوریونا ویتوسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر تلویزیون، بازیگر سینما، بازیگر، تهیه‌کننده و مجری تلویزیون اهل اوکراین است. زندگی. او در ۳۰ دسامبر ۱۹۷۴ در ایوانو-فرانکیفسک به دنیا آمد. پدر ایرما اهل روستای مدوخا، ناحیه گالیچ، منطقه ایوانو-فرانکیفسک بود. پدربزرگ مادری او روس و همسرش لتونیایی است.
جان جو دایکز (؛ ۳۰ اکتبر ۱۸۹۸ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
ماریسیا نایکیتیک (; – ) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و داستان‌نویس اوکراینی است. سنین جوانی و تحصیل. نایکیتیک در سال ۱۹۸۶ به دنیا آمد. او در مؤسسه روزنامه‌نگاری دانشگاه ملی تاراس شوچنکو تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۷ فارغ‌التحصیل شد. او سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته تئاتر و سینما از دانشگاه تلویزیون ملی کیف، با تمرکز بر تئاتر ژاپنی دریافت کرد. فعالیت. نیکیتیوک فیلم «دختر خوش شانس» (۲۰۲۱) را کارگردانی کرد و مجموعه ای از داستان‌های کوتاه به نام The Abyss را در سال ۲۰۱۶ منتشر کرد که برنده جایزه بین‌المللی ادبی
سال ۲۰۱۶ منتشر کرد که برنده جایزه بین‌المللی ادبی اولس اولیاننکو شد.
پدی دانکن (؛ ۱۸۹۴ – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
چارلی داودل (؛ ۷ آوریل ۱۸۹۸ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوئیندون تاون و باشگاه فوتبال بارنزلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
میریام زوهار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسرائیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده‌است.
آلا مسکوکا (؛ زادهٔ ) خواننده اهل اوکراین است. زندگی. آلویز در پولتاوا متولد شد و کار خود را به عنوان عضوی از گروه‌های موزیکال "Tomato Jaws" و "Gorchitza" آغاز کرد. در سال ۲۰۱۲ جایزه موسیقی MTV اروپا را برای بهترین بازیگر اوکراینی به دست آورد و سال بعد او اولین آلبوم استودیویی خود را با نام "Bygone" منتشر کرد
زوریانا استپانیونا اسکالتسکا (؛ زادهٔ ) وکیل، فعال سیاسی و سیاستمدار اوکراینی و وزیر سابق بهداشت اوکراین است. او همچنین کارشناس مرکز حمایت از اصلاحات زیر نظر کابینه وزیران بود. تحصیلات. اسکاتسکا از دانشگاه ملی آکادمی کیف-موهیلا (۲۰۰۲) فارغ‌التحصیل شد. او در دانشگاه ماریا کوری-اسکلودووسکا (۲۰۰۲–۲۰۰۶) در رشته دکترای حقوق تحصیل کرد.
استر فاربستاین (؛ – ) مورخ، محقق، نویسنده و مدرس اسرائیلی است. او از محققان برجسته هاردی هولوکاست در نظر گرفته می‌شود. تحصیلات. وی دانش‌آموختگان دانشگاه عبری اورشلیم و دانشگاه برایلان است. فعالیت. فاربستاین منابع جدیدی را برای تحقیقات آکادمیک در مورد هولوکاست معرفی کرده‌است و همچنین از ادغام آموزش هولوکاست در مدارس دخترانه هاردی حمایت کرده‌است.
مایکل فارل (؛ ۱۹۰۲ – نامشخص) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
فرانک گنت (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
دینی هَنِن (؛ ۳۱ ژانویه ۱۸۸۸ – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیان اشاره کرد. وی همچنین در [تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند]] بازی کرده‌است.
نئومی شمر (؛ – ) موسیقی‌دان، ترانه‌پرداز اهل اسرائیل بود که به‌عنوان «بانوی اول آواز و شعر اسرائیل» شناخته می‌شد. فعالیت. آهنگ او "Yerushalayim Shel Zahav" که در سال ۱۹۶۷ نوشته شد، پس از پیروزی اسرائیل در جنگ شش روزه و اتحاد مجدد اورشلیم، به سرود دوم غیررسمی تبدیل شد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده‌است.
فرانک هینی (؛ ۲۳ نوامبر ۱۸۸۶ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیدز یونایتد اشاره کرد.
جو کندریک (؛ ۲۶ ژوئن ۱۹۰۵ – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
برتی کر (; – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
آناستازیا اولکساندریونا کوچتووا با نام هنری ماماریکا (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر، و مدل اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. زندگی. کوچتووا در ۱۳ آوریل ۱۹۸۹ در چرونوهرد به دنیا آمد. او از دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه لویو فارغ‌التحصیل شد و در آنجا در ترجمه به انگلیسی تخصص داشت. او به عنوان مدیر دفتر و معلم آواز کار می‌کرد.
لیودمیلا گریگوریونا باربیر (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری تلویزیون اهل اوکراین است. زندگی. باربیر در ۳۰ نوامبر ۱۹۸۲ در روستای چورنوهوزی، استان چرنیوتسیمتولد شد. او در سال ۲۰۰۴ از دانشگاه ملی تئاتر، سینما و تلویزیون کیف با مدرک تئاتر و فیلم فارغ‌التحصیل شد. فعالیت. در سال ۲۰۱۱–۲۰۱۲، او مجری در کانال تلویزیونی TET، برنامه تئوری خیانت با آندری مرزلیکین بود.
میشل آندرادی (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر، مجری، و مجری تلویزیون اهل بولیوی است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او به زبان‌های اسپانیایی، اوکراینی، انگلیسی، پرتغالی و روسی آواز می‌خواند. زندگی. آندرادی در کوچابامبا، بولیوی در ۱۰ نوامبر ۱۹۹۶ از پدری بولیویایی پرو تبار و مادری اوکراینی به دنیا آمد. در کودکی به ژیمناستیک ریتمیک، والیبال و رقص مشغول بود. در سال ۲۰۱۰، او به اوکراین نقل مکان کرد. در همان زمان با مدرک پیانو وارد مدرسه موسیقی شد و همزمان به خوانندگی پرداخت.
بودانا یوسیپیونا دادا (؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۴۰) هنرمند، نویسنده، شاعر، و ترانه‌سرای اوکراینی و همچنین مهندس طراح است. زندگی. دادا در بوچاچ، منطقه چورتکیف در استان ترنوپیل در غرب اوکراین، ۲۴ مه ۱۹۴۰ به دنیا آمد. تحصیلات. او از دانش‌آموختگان پلی‌تکنیک لویو است و در سال ۱۹۹۱ از دانشگاه هنرهای مکاتبات مسکو فارغ‌التحصیل شد. حرفه. آثار هنری او شامل پرتره، مناظر و طبیعت بی جان است. او تصویرگری کتاب‌های کودکان را برعهده داشته و برای بیش از ۱۰۰ ترانه شعر نوشته‌است. دوردا از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۶ به عنوان مهندس طراح در کارخانه
سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۶ به عنوان مهندس طراح در کارخانه ترنوپیل، یک کارخانه شیمیایی در دونتسک، کار کرد. دوردا از سال ۱۹۹۶ روی کارهای خلاقانه خود از جمله پرتره، مناظر و طبیعت بی جان تمرکز کرده‌است
تامی مالدون (; – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال والسال، و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
جانی ماری (؛ ۲۵ فوریه ۱۸۹۸ – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
تام مورفی (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
کریستی رابینسون (؛ ۱۹۰۲ – ۱۹۵۴) بازیکن فوتبال اهل ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیان اشاره کرد.
جان توماس (; – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
پدی اورایلی (؛ ۱۸۹۸ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۴) بازیکن فوتبال اهل ایرلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
جک مک‌کارتی (; حدود ۱۸۹۸ – ۱۰ مارس ۱۹۵۸) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
اوکسانا ایوانیونا زولنوویچ (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اوکراینی است که در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۲ به عنوان وزیر سیاست اجتماعی اوکراین منصوب شد. تحصیلات. او از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ مشاور وزیر سیاست اجتماعی اوکراین در زمینه حمایت از افراد دارای معلولیت بود. از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، او رئیس بخش سیاست اجتماعی و مراقبت‌های بهداشتی دفتر رئیس‌جمهور اوکراین بود. تحصیلات. در سال ۲۰۰۱، او از دانشگاه لویو فارغ‌التحصیل شد. دارای عنوان دکترای حقوق است.
لانا ولودیمیریونا زرکال (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل اوکراین است. فعالیت. وی معاون سابق وزیر امور خارجه اوکراین بود که در سال ۲۰۱۴ به این سمت منصوب شد. او همچنین به مدت ۱۲ سال در وزارت دادگستری (اوکراین) و از سال ۲۰۰۱ به عنوان مدیر بخش حقوق بین‌الملل (۲۰۰۱–۲۰۰۵) حضور داشت. تحصیلات. در سال ۱۹۹۸ اولنا از دانشکده حقوق دانشگاه ملی تاراس شوچنکو کیف با مدرک کارشناسی ارشد حقوق فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۸ او همچنین مدرک کارشناسی ارشد روابط اقتصادی بین‌المللی را دریافت کرد و به زبان انگلیسی و فرانسوی نیز صحبت می‌کند.
ایرینا آندرییونا ورشچک (؛ زادهٔ ) فعال اجتماعی، سیاستمدار اوکراینی و معاون سابق اتحادیه مردمی اوکراین است. زندگی. ورشچوک در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۹ در راوا-روسکا، نستروفسکی، استان لویو به دنیا آمد. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶، او در دانشکده حقوق دانشگاه لویو تحصیل کرد فعالیت. در ۴ نوامبر ۲۰۲۱، ورشچوک به عنوان معاون نخست‌وزیر اوکراین و وزیر ادغام مجدد سرزمین‌های موقتاً اشغال شده منصوب شد.
گارد سفید یا گارد مدنی ( ، ، ، یا سپاه حفاظت) یک سازمان شبه نظامی داوطلب و بخشی از جنبش سفید فنلاند بود که در طی جنگ داخلی فنلاند در سال ۱۹۱۸ بر گارد سرخ سوسیالیست پیروز شد. آنها عموماً به دلیل مخالفت با گارد سرخ کمونیست، نزد اهالی غرب به گارد سفید معروف بودند. گارد سفید فنلاند متشکل از شعب محلی در شهرداری‌ها بود. پیشینه. انقلاب روسیه در سال ۱۹۰۵ منجر به ناآرامی‌های اجتماعی و سیاسی و از بین رفتن امنیت در فنلاند شد که در آن زمان دوک نشین بزرگ فنلاند تحت حکومت تزار روسیه بود. شبه نظامیان به عنوان یک پاسخ بدین
تزار روسیه بود. شبه نظامیان به عنوان یک پاسخ بدین رویداد تشکیل شدند، اما به زودی تحت تاثیر عقاید سیاسی مجبور به انتخاب خطوط سیاسی (چپ-راست) گردیدند. انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ و پس از آن استقلال فنلاند (اعلام شده در دسامبر ۱۹۱۷) نیز باعث درگیری در این کشور شد. در ۲۷ ژانویه ۱۹۱۸، دولت فنلاند دستور خلع سلاح تمام پادگان‌های باقی مانده روسیه توسط نیروهای گارد سفید را صادر کرد و در همان روز سرخ‌ها اعلام انقلاب کردند که منجر به جنگ داخلی فنلاند شد. گارد سفید به رهبری ژنرال کارل گوستاو امیل مانرهیم، بخش عمده‌ای از
ژنرال کارل گوستاو امیل مانرهیم، بخش عمده‌ای از ارتش فنلاند را تشکیل می‌داد و در سرانجام در طول جنگ داخلی فنلاند (۱۹۱۸) به پیروزی رسیدند.
«تپه‌ای که از آن بالا می‌رویم» () شعری گفتاری اثر آماندا گورمن، شاعر آمریکایی است. گورمن این شعر را در مراسم تحلیف جو بایدن که در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۱، در واشینگتن، دی.سی. برگزار شد، قرائت کرد. او متن این شعر را در هفته‌های پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده، به‌ویژه در شب ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱، در واکنش به یورش به کاخ کنگره نوشت. گورمن در ۲۲ سالگی این شعر را خواند و به این ترتیب، به جوان‌ترین شاعری تبدیل شد که در مراسم تحلیف اجرا داشته‌است. این شعر برای دعوت مردم آمریکا به «اتحاد و همکاری و همبستگی» سروده
مردم آمریکا به «اتحاد و همکاری و همبستگی» سروده شده‌است. «تپه‌ای که از آن بالا می‌رویم» به‌خاطر پیام، جمله‌بندی و شیوهٔ بیان آن مورد تحسین قرار گرفت. نقادان عموماً قرائت گورمن را یکی از نکات برجستهٔ مراسم تحلیف می‌دانستند. بسیاری احساس می‌کردند که این شعر نشان‌دهندهٔ دعوتی برای اتحاد است و پیام آن پس از مراسم نیز باقی خواهد ماند. گورمن پس از قرائت این شعر و دو کتابش که بعدها در صدر فهرست پرفروش‌ها قرار گرفت، توجه زیادی را به‌ویژه در رسانه‌های اجتماعی به خود جلب کرد. نقادان بر سر ویژگی‌های مترجم شایسته برای
جلب کرد. نقادان بر سر ویژگی‌های مترجم شایسته برای ترجمهٔ این شعر اختلاف‌نظر داشتند و این مسئله باعث شد تا برخی از مترجمان از ترجمهٔ این اثر منصرف یا برکنار شوند. زمینه و نگارش. آماندا گورمن، شاعر آمریکایی است که در ۷ مارس ۱۹۹۸ در لس آنجلس به دنیا آمد. او در سال ۲۰۱۷، در نوزده سالگی به‌عنوان نخستین ملک‌الشعرای جوان ایالات متحده معرفی شد. در ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، کمیتهٔ تحلیف، مجری برگزاری مراسم تحلیف جو بایدن در واشینگتن، دی.سی. اعلام کرد که قرار است گورمن در مراسم ۲۰ ژانویه شعرخوانی کند. به‌گفتهٔ گورمن، او
مراسم ۲۰ ژانویه شعرخوانی کند. به‌گفتهٔ گورمن، او نگارش این شعر را با مرور اشعار مراسم‌های قبلی آغاز کرد که برای مثال، شامل آثاری از رابرت فراست و مایا آنجلو بود. او به بررسی سخنرانی‌های شناخته‌شده از آبراهام لینکلن، فردریک داگلاس، مارتین لوتر کینگ جونیور و وینستون چرچیل نیز پرداخت. گورمن همچنین با ریچارد بلانکو، شعرخوان دومین تحلیف اوباما و الیزابت الکساندر، شعرخوان نخستین تحلیف اوباما گفت‌وگو کرد. در دسامبر ۲۰۲۰، جیل بایدن، همسر جو بایدن، از گورمن خواست تا شعری را برای مراسم تحلیف آماده کند. او در ۳۰
تا شعری را برای مراسم تحلیف آماده کند. او در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۰ مطلع شد که به‌عنوان شاعر این مراسم انتخاب شده‌است. گورمن باید شعری می‌نوشت که به مضمون کلی مراسم، یعنی «آمریکای متحد» می‌پرداخت. او هر روز، چند سطر از شعر را می‌نوشت و در گفت‌وگو با "نیویورک تایمز" گفت که در زمان نگارش تلاش می‌کرد تا شعر را کامل کند و از طرفی هم نگران میزان کفایت آن بود. دونالد ترامپ نامزد حزب جمهوی‌خواه در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۰ بود. او پس از شکست، طی توییت‌ها و سخنرانی‌هایی از هوادارنش خواست تا در واکنش به نتیجهٔ
از هوادارنش خواست تا در واکنش به نتیجهٔ انتخابات، در تجمع‌های اعتراض‌آمیز شرکت کنند. در ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱، همزمان با برگزاری نشست مشترک کنگره برای شمارش آرای الکترالِ نامزدهای ریاست‌جمهوری، گروهی از هوادارن ترامپ حصار امنیتی را شکستند و وارد ساختمان کنگره شدند. زمانی که رویداد یورش به کاخ کنگره ایالات متحده رخ داد، گورمن هنوز نگارش این شعر را تمام نکرده بود. او در مصاحبه‌ای با سی‌بی‌اس نیوز گفت که آن یورش باعث شد تا «تپه‌ای که از آن بالا می‌رویم» بتواند خلق شود و از این رویداد در متن شعر سخن گفته‌است. گورمن
و از این رویداد در متن شعر سخن گفته‌است. گورمن نگارش شعر را در شب ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱ به پایان رساند. گورمن که در کودکی دچار اختلال گفتاری بود، در ۲۲ سالگی این شعر را قرائت کرد و به جوان‌ترین شاعری تبدیل شد که در مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری شعرخوانی کرده‌است. او پیش از اجرا، به‌طور مکرر متن شعر را برای قرائت تمرین می‌کرد. او گفت که به‌دنبال فرصتی بوده‌است تا با استفاده از این شعر بتواند دیگران را به «اتحاد و همکاری و همبستگی» دعوت کند. محتوا. حدود پنج دقیقه طول کشید تا گورمن این شعر ۷۲۳ کلمه‌ای را در مراسم تحلیف
تا گورمن این شعر ۷۲۳ کلمه‌ای را در مراسم تحلیف جو بایدن بخواند. شعر با این سطر آغاز می‌شود: «وقتی روز فرا می‌رسد، از خود می‌پرسیم در این سایهٔ بی‌پایان، نور را چگونه بیابیم؟» و گورمن رویداد یورش به کاخ کنگره را به‌عنوان «ما نیرویی را دیده‌ایم که می‌تواند ملت ما را متلاشی کند» توصیف می‌کند و بلافاصله می‌گوید که «دموکراسی نیز می‌تواند دچار وقفه شود اما برای همیشه شکست نخواهد خورد.» او همچنین درمورد میراثش، از نسل بردگان و رؤیاهایش برای آینده سخن گفت. وی آمریکا را کشوری توصیف کرد که «چهره‌اش کبود، اما هنوز
را کشوری توصیف کرد که «چهره‌اش کبود، اما هنوز کامل است» و به خسارات آن اشاره کرد اما با این حال، فرصتی برای آشتی را نیز فراهم کرد. گورمن در این شعر از واج‌آرایی و «کلام قصار حاوی قوت قلب» کمک گرفته‌است. این شعر دارای ارجاعات متعددی به موزیکالِ "همیلتون" است. پس از برگزاری مراسم تحلیف، گورمن در پاسخ، به ستایش از لین-منوئل میرندا، نمایشنامه‌نویس "همیلتون" پرداخت و توضیح داد که شعرش شامل اشاره‌هایی به این تئاتر موزیکال است. هیلل ایتالی، خبرنگار آسوشیتد پرس نوشت که «تاریخ چشمانش به ماست» یکی از این ارجاعات است
که «تاریخ چشمانش به ماست» یکی از این ارجاعات است که می‌تواند پژواکی از «تاریخ چشمانش به توست» در این تئاتر باشد. «همه باید در زیر درخت انگور و انجیر خود بنشینند و هیچ‌کس نباید دیگری را بترساند» نقل‌قولی از کتاب مقدس است که در یکی از ترانه‌های "همیلتون" نیز به کار رفته‌است. همچنین عنوان این شعر شباهت زیادی به گفتار معروف جان وینتروپ دارد که «شهر روی تپه» به «تپه‌ای که از آن بالا می‌رویم» تبدیل شده‌است. بازخورد. این شعر به‌طور گسترده از سوی چهره‌هایی همچون لین-منوئل میرندا، اپرا وینفری، هیلاری کلینتون،
لین-منوئل میرندا، اپرا وینفری، هیلاری کلینتون، استیسی ایبرامز، میشل اوباما و باراک اوباما تحسین شد. نقادان عموماً نظر خوبی نسبت به این شعر داشتند و خاطرنشان کردند که احتمالاً پس از مراسم تحلیف نیز قابل‌توجه خواهد ماند. سی‌ان‌ان و "بالتیمور سان" از این شعر به‌عنوان رویدادی مهم در مراسم تحلیف یاد کردند و پیام‌های گورمن مبنی بر اتحاد، تأمل در گذشته و امید به آینده را ستودند. برخی از نقادان مانند دیوید ام. شریبمن، جینی آسترهلد و کامیلا داماناسکی نیز به شباهت‌ها میان شعر گورمن و آثار دیگر شاعران مراسم تحلیف،
میان شعر گورمن و آثار دیگر شاعران مراسم تحلیف، همچون فراست و بلانکو اشاره کردند. در حالی که آدام گابات، یکی از نقادان "گاردین"، «تپه‌ای که از آن بالا می‌رویم» را کارِ استادانهٔ گورمن دانست، جولی بیکاویچ در "وال‌استریت جورنال" لفظ «چرخش ستاره‌ای» را برای توصیف این شعر به کار برد و همچنین گریزی به میزان رشد دنبال‌کنندگان گورمن در توییتر زد. به‌گفتهٔ بیکاویچ، شعرخوانی گورمن در مراسم تحلیف موجب شد تا نرخ رشد دنبال‌کنندگان جدید وی در این شبکهٔ اجتماعی، بیشتر از جو بایدن، رئیس‌جمهور جدید ایالات متحده باشد. جینی
جو بایدن، رئیس‌جمهور جدید ایالات متحده باشد. جینی آسترهلد در "بوستون گلوب" از این شعر به‌عنوان «شعری همیشه معنوی» و «شعری برای ما» یاد کرد. او خاطرنشان کرد که پیام گورمن می‌تواند دربارهٔ هر دختر آفریقایی-آمریکایی باشد که رؤیایی دارد و توجه‌ها را به کامالا هریس جلب کرد. آسترهلد همچنین شعر و نحوهٔ قرائت را با «در نبض صبحِ» آنجلو که در نخستین مراسم تحلیف بیل کلینتون در سال ۱۹۹۳ خوانده شد، و پیام آن را با «رؤیای معوق» اثر لنگستون هیوز مقایسه کرد. شایلا هریس برای "مجلهٔ ابونی" می‌نویسد که «تأملات کوبندهٔ او
برای "مجلهٔ ابونی" می‌نویسد که «تأملات کوبندهٔ او درمورد گذشتهٔ کشور و چشم‌انداز وی برای پیشرفت به‌وسیلهٔ بیانی استادانه زنده شد.» از نظر هریس، گورمن توانست به‌واسطهٔ این اجرا، جایگاه خودش را در بین سنت‌های شفاهی سیاه‌پوستان آمریکا کسب کند. ویل گمپرتز، نقاد بی‌بی‌سی نیوز، این شعر را در مقام «شعری با ریتم زیبا و پختگی لازم برای یک موقعیت خاص» توصیف کرد که طنینش فراتر از مراسم تحلیف بایدن بود و گورمن را به‌خاطر طرز بیان «زیبایش» تحسین کرد. نقاد "آتلانتیک" نیز این قرائت را «بی‌عیب‌ونقص» نامید. یکی از نقادان
این قرائت را «بی‌عیب‌ونقص» نامید. یکی از نقادان ان‌پی‌آر از نحوهٔ قرائت گورمن، شعر وی و پیام آن تمجید کرد. دوایت گارنر، نقاد بخش نوت‌بوکِ "نیویورک تایمز" نوشت که گورمن «یک یادآوری تک‌نفره بود که اگر زمستان در اینجا حکم‌فرما است، پس بهار نمی‌تواند خیلی دور باشد» و «چنانچه اجرای او باعث شده‌است تا فکر کنید تزریق خون داشته‌اید، شاید به این خاطر بوده باشد که می‌توانستید آغاز ارتباطی دوباره در آمریکا را میان زندگی فرهنگی و سیاسی احساس کنید.» لیزل شیلینگر طی مطلبی در "گاردین"، قرائت این شعر را همانند لحظهٔ
مطلبی در "گاردین"، قرائت این شعر را همانند لحظهٔ تاج‌گذاری گورمن دانست که وی را به «صدای عصر جدید آمریکا» تبدیل می‌کرد و سطرهای پایانی شعر را «فریاد نبرد شاعرانه» نامید. او همچنین خاطرنشان کرد که «حالت و ژست‌های گورمن باعث شد تا به نظر برسد که خارج از زمان ایستاده‌است.» ست پرلو، مدرس زبان انگلیسی در دانشگاه جرج‌تاون، در "واشینگتن پست" نوشت که گرچه گورمن به «آمریکادوستی» توجه ویژه‌ای کرده اما وجه تمایز شعر، «اجرای پویا و ظریفِ» آن است. از نظر وی، «تپه‌ای که از آن بالا می‌رویم» به خوبیِ «سرود ستایش برای