payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و نهم بود. بوترایت برای انتخاب مجدد در سال ۱۹۵۹ کاندید نشد اما شش سال بعد تا زمان مرگش (در اثر یک بیماری کوتاه)، دبیر حزب دموکرات شهرستان باکینگهام بود. بوترایت در تحریر و اجرای بسیاری از قوانین مقاومت گسترده که به فراخوانی فرماندار توماس بی. استانلی در کمیسیون ویژه مجمع عمومی ویرجینیا در ماه اوت سال ۱۹۵۶ به تصویب رسید، کمک نمود. این سند تقنینی از پیشنهادهای کمیسیون آموزش عمومی یا گری، که گارلند گری، سناتور ایالتی، بوترایت، چارلز آر. فنویک و سایر طرفداران برد و دیوید جی. میز به عنوان مشاور در آن حضور
برد و دیوید جی. میز به عنوان مشاور در آن حضور داشتند، قدم فراتر گذاشت. (می‌ها از تبعیض نژادی در چندین پروندهٔ حقوقی من‌جمله قانون ضد انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان که بعدها توسط جان بوترایت پدر ارائه شد، دفاع کرد و به همین‌گونه در هیئت مدیره دانشگاه ریچموند حضور داشتند). هفت قانون، انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان و سایر سازمان‌های که تبعیض نژادی را در کشورهای مشترک المنافع به چالش می‌کشیدند، نشانه گرفت و در ۲۹ ماه سپتامبر سال ۱۹۵۶ توسط مجمع عمومی تأیید شد. فرینوک، تهیه کنندهٔ اصلی این قانون نمایندهٔ آرلینگتون
تهیه کنندهٔ اصلی این قانون نمایندهٔ آرلینگتون (یکی از نواحی مدرسهٔ مورد ادعا که تا ژوئن برنامه‌ای را مبنی بر پیشنهاد پذیرش حکم قضائی تبعیض نژادی صادر کرد)، بود. فرماندار استانلی، بوترایت و سایرین در سازمان برد، پیشنهاد کردند که هر سازمانی که تبعیض زدایی می‌نماید حتی سازمانی که طبق حکم دادگاه این کار را انجام دهد، را بسته نمایند. قانون‌گذاران علیرغم دیدگاه می‌ها مبنی بر اینکه دادگاه آنرا مغایر قانون اساسی اعلام نماید که سرانجام چنین شد، این قوانین را تصویب نمودند. کمیتهٔ بوترایت. بوترایت، در ابتداء همراه با
کمیتهٔ بوترایت. بوترایت، در ابتداء همراه با پسرش جان بی. بوترایت پسر به عنوان دستیار و هارولد وی. کیلی از بخش تحقیقات قانون موضوعه و مسوده به عنوان منشی و دستیار مشاور، ریاست کمیتهٔ جدید تخلفات علیه اداره دادگستری را به‌عهده داشت. ویلیام اچ. کینگ اهل ریچموند مشاور کمیته (همکاری که سرانجام به شرکت حقوقی مک‌گویر وودز تبدیل شد و به عنوان رئیس کانون وکلای ایالت ویرجینیا در سال ۱۹۶۳–۱۹۶۴، خدمت کرد)، بود. رئیس مجلس سنا، سناتورهای حقوق‌دان هر یک ای. آلمر پسر، اهل شهر اونانوک و ارل ای. فیتزپاتریک از رانوک را در
شهر اونانوک و ارل ای. فیتزپاتریک از رانوک را در عضویت این کمیته (که بعدها نائب رئیس شد)، منصوب نمود. رئیس مجلس نمایندگان، بوترایت و نمایندگان حقوق‌دان همکار وی، ویلیام اف. استون و جی. جی ویلیامز پسر را در کمیته منصوب نمود. در اوایل ماه ژانویه سال ۱۹۵۷، این کمیته نامه‌های را صادر نمود که ضمن آن نامه‌ها از انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان و به همین‌گونه مدافعان حاکمیت ایالت و آزادی‌های فردی و سایر سازمان‌های طرفدار تبعیض نژادی، خواستار اطلاعات شده بود. در جریان ماه آینده، این کمیته به احضار لست عضویت انجمن ملی
ماه آینده، این کمیته به احضار لست عضویت انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان، شروع نمود. این فعالیت‌ها سبب اقامه دعوی قضائی (درخواست انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان برای لغو احضاریه‌ها) در شهر ریچموند و چندین شهرستان ویرجینیا شد که سرانجام این درخواست به‌عنوان بخشی از سوابق ارائه شده به دادگاه عالی ایالات متحده در پروندهٔ انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان بر علیه بوتون شد، دوبار درمورد آن بحث شد و سر انجام در سال ۱۹۶۳ در مورد آن تصمیم گرفته شد. احضاریه‌ها و سایر فعالیت‌ها به زودی عضویت در انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان
به زودی عضویت در انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان را به نیم کاهش داد. کمیتهٔ بوترایت در ماه مارس سال ۱۹۵۷ رسماً اعلام کرد که سازمان‌های مختلف طرفدار تبعیض نژادی، مرتکب تخلفات حقوقی گسترده، منجمله شرکت در دعوا، مداخله غیرقانونی در دعوی، خیانت در امانت، رقابت یا کلاه‌برداری و وکالت غیرمجاز نشده‌اند. این کمیسیون هیچ‌نوع جلسهٔ استماعیه عمومی برگزار نکرد اما در دعوی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان که شامل شهادت شاهدان وکیل و والدین شاکیان موکل بود، سهم گرفت. گزارش ابتدائی کمیته، منتشرهٔ ۱۳ نوامبر سال ۱۹۵۷، تنفیذ
ابتدائی کمیته، منتشرهٔ ۱۳ نوامبر سال ۱۹۵۷، تنفیذ قوانین جدید را علیه حقوق‌دانان مختلف انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان که در این دعوی حقوقی ادای شهادت کرده بودند، توصیه نمود. در عین حال، جیمز ام. تامسن نمایندهٔ جوان اهل اسکندریه (داماد سناتور برد)، رئیس کمیته تحقیقاتی جدید، کمیتهٔ اصلاح قانون و فعالیت‌های نژادی (کمیتهٔ a/k/a تامسن)، بود. بازجوئی متجاوزانه تامسن از ناشر دیوید اچ. اسکول (کوئیکر اهل آنادالا)، در ارتباط به رساله چاپی حامی تبعیض نژادی، سبب اهانت اسکول توسط دادگاه آرلینگتون شد که دادگاه عالی ایالات
توسط دادگاه آرلینگتون شد که دادگاه عالی ایالات متحده در پروندهٔ پیشین اسکول علیهٔ کمیتهٔ اصلاح قانون و فعالیت‌های نژادی پیشین ویرجینیا در ۴ ماه می سال ۱۹۵۹، آنرا لغو نمود. پس از تصمیم غیر مطلوب اسکال (scull)، کمیتهٔ تامسن با این کمیته ادغام شد. استون در مجلس سنا انتخاب شد اما در کمیته باقی‌ماند. سناتور آمیز و نماینده جی جی. ویلیامز، کمیته را ترک نمودند. تامسن و نمایندگان هریک فرانسیس بی. گولدمن اهل فردریکزبورگ و فرانک پی. مونکور از استافورد با سناتور جوزف سی. هاچسون از لارونسویل (رئیس پیشین انجمن دادستانی
هاچسون از لارونسویل (رئیس پیشین انجمن دادستانی مشترک‌المنافع)، در این کمیته اضافه شدند. کمیتهٔ بازنگری شده در ۲۷ ماه ژوئیه سال ۱۹۵۹ در فلوید ایالت ویرجینیا، جلسهٔ استماعیه برگزار کرد. در این جلسهٔ استماعیه، این کمیته از روبین ای. لاوسن اهل رونوک (مشاور ساموئل وایلبرت توکر)، دادستان انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان، به همین‌گونه جیمز آل واکر از انجمن آموزگاران مدرسهٔ والدین هاریس-هارت و تقریباً ده‌ها والدین در مورد دعوی حقوقی لاوسن علیه هیئت مدرسهٔ شهرستان فلوید، سؤال نمود.
دانیل بکررا د لا فلور (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۰۶ – درگذشته ۱ مارس ۱۹۸۷) سیاست‌مدار و پزشک اهل پرو بود. وی از ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۵ تا ۶ سپتامبر ۱۹۶۷ نخست‌وزیر این کشور بود. دانیل بکررا د لا فلور در ۱ مارس ۱۹۸۷، در سن ۸۱ سالگی در لیما درگذشت.
بهاستریکا نام پرانایامی است که مانند بهاستر یا دم آهنگری می‌باشد. تنفس دم آهنگری که در آن نفس از بینی به نسبت مساوی با شدت به درون کشیده و بیرون رانده می‌شود، همانند عمل تلمبه زنی دم آهنگری. بهاستریکا باید پس از وضعیت‌های یوگا و نادی شودانا پرانایاما و پیش از سیتکاری، شیتالی یا اوجایی تمرین شود. وضعیت نشستن. وضعیت درست نشستن برای بهاستریکا وضعیت نیلوفر است. بهاستریکا نباید آن قدر با فشار انجام شود که سوراخ‌های بینی هنگام دم به داخل جمع شود. صدای تولید شده از بینی نباید خیلی بلند باشد. آتش درون. بهاستریکا
از بینی نباید خیلی بلند باشد. آتش درون. بهاستریکا پرانایاما (دم آهنگری) آتش درون را به حرکت درمی‌آورد و بدن فیزیکی و بدن پرانیک را حرارت می‌بخشد. بیماری. افرادی که دچار فشار خون بالا، بیماری قلبی، تومور مغزی، سرگیجه، زخم معده و روده، بیماری آب سیاه یا سبز چشم، اسهال خونی، یا اسهال هستند نباید این تمرین را انجام دهند.
جان میلان اشبروک (John Milan Ashbrook) (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۸۲)، سیاستمدار و ناشر روزنامه اهل ایالات متحده بود. اشبروک عضو حزب جمهوری‌خواه بود و از ۱۹۶۱ تا زمان مرگ خود به عنوان نماینده اوهایو در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. اشبروک به شاخه راست جدید حزب جمهوری‌خواه گرایش داشت، وی در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری ۱۹۷۲ حزب جمهوری‌خواه در مقابل رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون خود را نامزد نموده و تلاش نمود تا به رأی‌دهندگانی مراجعه نماید که عقیده داشتند نیکسون به حد کافی محافظه کار
که عقیده داشتند نیکسون به حد کافی محافظه کار نیست، اما وی نتوانست در رقابت‌های ایالتی موفق شود. در زمان مرگ خود، وی در انتخابات ۱۹۸۲ مجلس سنای ایالات متحده از اوهایو نامزد انتخابات بود. اوایل زندگی. جان میلان اشبروک در ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۸ در جانستون، اوهایو زاده شد و فرزند ویلیام ای. اشبروک، ویراستار روزنامه، بازرگان و عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده و مری سوانک بود. اشبروک در ۱۹۵۲ میلادی از دانشگاه هاروارد و بعدتر در ۱۹۵۵ میلادی از مدرسه حقوق دانشگاه ایالتی اوهایو فارغ‌التحصیل گردید. اشبروک در ۱۹۵۳ میلادی
اوهایو فارغ‌التحصیل گردید. اشبروک در ۱۹۵۳ میلادی ناشر روزنامه پدر خود، جانستون ایندیپندنت، شد. وی در ۳ ژوئیه ۱۹۴۸ با جوان نیدلز ازدواج نموده و قبل از اینکه آنها در ۱۹۷۱ میلادی از هم طلاق بگیرند، سه فرزند داشتند. وی در ۱۹۷۴ میلادی برای بار دوم با جین اسپنسر ازدواج کرد. حرفه. وی در ۱۹۵۶ میلادی به عنوان عضو مجلس نمایندگان اوهایو انتخاب گردیده و برای دو دوره خدمت کرد. در ۱۹۶۰ میلادی، کرسی پدر وی در مجلس نمایندگان ایالات متحده خالی شد، اشبروک برای کسب این کرسی وارد انتخابات شده و برنده شد. انتخابات ریاست جمهوری
انتخابات شده و برنده شد. انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۴. اشبروک همراه با ویلیام روشر و اف. کلیفتون وایت، همکاران وی از شاخه جمهوری‌خواهان جوان در دهه ۱۹۵۰ میلادی، در ایجاد کمیته ابتدائی گلدواتر در ۱۹۶۱ میلادی دخیل بود. روزنامه‌نگار دریو پیرسون در ۱۹۶۶ میلادی گزارش داد که اشبروک یک تن از چند عضو کنگره بود که جایزه «دولت‌مرد جمهوری‌خواه» را از سازمان لیبرتی لابی بخاطر «فعالیت‌های راستگرایانه» خود دریافت نموده بود. انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۷۲. اشبروک با وجود اینکه در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۸ از ریچارد نیکسون
در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۸ از ریچارد نیکسون حمایت نموده بود، اما وی در دوران ریاست جمهوری نیکسون با وی مخالف شد. وی در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱ اعلام کرد که در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان، به عنوان یک نامزد محافظه‌کار، در مقابل نیکسون خود را نامزد خواهد کرد و مورد حمایت شخصیت‌های محافظه کار چون ویلیام اف. باکلی جونیور قرار گرفت. هرالد-نیوز، ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱، صفحه ۱۳، بایگانی شده از مقاله اصلی در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۰ – از طریق وبسایت Newspapers.com، گزارش داد که «کسی دیگری که برای به چالش کشیدن نیکسون وارد نبرد
«کسی دیگری که برای به چالش کشیدن نیکسون وارد نبرد انتخابات مقدماتی خواهد شد». شعار وی «گردش چپ ممنوع» با استفاده از یک نماد ترافیکی گردش چپ و قراردادن علامت نخیر روی آن، تشریح شده بود. هدف از این کار به تصویر کشیدن خشم برخی از محافظه کاران در مقابل نیکسون بود، کسی که گفته می‌شد اصول محافظه‌کاری را رها نموده و در رابطه با مسائلی چون کسر بودجه، تبعیض مثبت، ایجاد سازمان محافظت از محیط زیست ایالات متحده، کنترل دستمزد و قیمت‌ها و مهمتر از همه، بهبود روابط با شوروی و جمهوری خلق چین، با سیاست‌های دتانت خود به
شوروی و جمهوری خلق چین، با سیاست‌های دتانت خود به سیاست‌های چپ‌گرایی روی آورده‌است. اشبروک در انتخابات‌های مقدماتی نیوهمپشایر (۹٫۸٪ آرا)، فلوریدا (۹٪ آرا) و کالیفرنیا (۱۰٪ آرا) رقابت کرد. وی پس از انتخابات مقدماتی کالیفرنیا از دور رقابت‌ها خارج شده و با «بی‌میلی بسیار» از نیکسون حمایت کرد. ستاد انتخاباتی وی، اگرچه تأثیرات کوتاه‌مدت اندک داشت، اما از سوی محافظه‌کارانی که اشبروک را بخاطر ایستاد شدن برای اصول شان تحسین می‌کنند، به‌طور محبت آمیز بیاد آورده می‌شود. اشبروک در نقد اداره نیکسون گفت، «من هنوز هم
اشبروک در نقد اداره نیکسون گفت، «من هنوز هم باور دارم که این بهترین سنت آمریکایی است تا با صراحت صحبت نمایید، حتی اگر شما از اعمال حزب خودتان نقد کنید». زمانی که نیکسون در باتلاق رسوایی واترگیت فرورفت، اشبروک نخستین عضو مجلس نمایندگان بود که درخواست استعفای رئیس‌جمهور را پیشکش کرد. مرگ و میراث. اشبروک در ۱۹۸۲ میلادی نیت خود مبنی بر نامزد شدن به عنوان نامزد جمهوری‌خواه در انتخابات مجلس سنای آمریکا را در مقابل متصدی دموکرات سناتور هاوارد متزباوم اعلام کرد و نظرسنجی‌ها برنده شدن وی را با اکثریت آرا نشان
و نظرسنجی‌ها برنده شدن وی را با اکثریت آرا نشان می‌داد. اما وی در ۲۴ آوریل ۱۹۸۲ هنگامی که در دفتر جانستون ایندیپندت حضور داشت دچار خونریزی گوارشی شده و به عمر ۵۳ سالگی در بیمارستان یادبود لیکنیگ در نیوارک، اوهایو درگذشت. رئیس‌جمهور رونالد ریگان از وی بزرگداشت نموده و گفت: «جان اشبروک مرد شجاعت و اصول بود. وی با ایثار و اخلاص به موکلین و کشور خود خدمت کرد و همواره برای نیکبختی مردم خود کار می‌کرد. میهن‌دوستی و باور عمیق وی به عظمت آمریکا هرگز نلرزید و او با فراخوان‌های رسا و پرشور خود برای بازگشت به
او با فراخوان‌های رسا و پرشور خود برای بازگشت به ارزش‌های آمریکایی کلاسیک، احترام هر کسی را که وی را می‌شناخت کسب کرد». بیوهٔ اشبروک، جین اسپنسر اشبروک، طی یک انتخابات ویژه به عنوان عضو کنگره انتخاب گردیده تا هفت ماه باقیمانده دوره وی را خدمت نماید. مرکز امور عامه اشبروک در دانشگاه اشلند در ۱۹۸۳ میلادی به افتخار اشبروک نامگذاری شده بود. شام یادبود جان ام. اشبروک که به‌طور مقطعی توسط این مرکز برگزار می‌شود میزبان سخنرانان پیش‌کسوت محافظه کار، از رئیس‌جمهور رونالد ریگان (نخستین شام؛ افتتاح مرکز در ۱۹۸۳
رونالد ریگان (نخستین شام؛ افتتاح مرکز در ۱۹۸۳ میلادی) و مارگارت تاچر (۱۹۹۳ میلادی) گرفته تا میت رامنی (آوریل ۲۰۱۰) و جان بینر (ژوئن ۲۰۱۱) و همچنین جرج اچ. دابلیو. بوش، قاضی کلارنس توماس و هنری کیسینجر، بوده‌است.
عمر داو (؛ زادهٔ ) دیپلمات اهل مالی و یک کارشناس سیاسی است. در سال ۲۰۱۷ به عنوان سفیر دائمی و تام‌الاختیار مالی در رواندا منصوب شد (اوت ۲۰۱۷). داو از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ سمت دبیرکلی وزارت امور خارجه مالی برعهده داشت. در سال ۲۰۰۸، به عنوان نماینده دائمی مالی در سازمان ملل متحد منصوب شد. داو در سال ۲۰۰۹ ریاست هیئت اجرایی بین‌المللی یونیسف را عهده‌دار شد. داو از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ مدیر امور سیاسی وزارت امور خارجه بود. وی پیش از آن از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۳ معاون امور سیاسی وزارت و از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ رئیس اداره
امور سیاسی وزارت و از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ رئیس اداره سازمان‌های بین‌المللی بود. زندگی‌نامه. دوران جوانی و تحصیلات. داو در باماکو، مالی متولد شد، او در خانواده آمادو دائو، شهردار سابق باماکو و مدیر بسته آرپی‌ام مالی به دنیا آمد و مادرش فانتا دائو، پرستار سابق در بیمارستان جی در باماکو بود. او در لیسی موز در سگو تحصیل کرد و در دانشگاه پکن تحصیلات خود را ادامه داد و در رشته فلسفه و تاریخ مدرن مدرک کسب کرد. در سال ۱۹۸۶ به تحصیل در امور دیپلماتیک پرداخت، از جمله موفق به کسب مدرک کارشناسی ارشد از مؤسسه مطالعات
موفق به کسب مدرک کارشناسی ارشد از مؤسسه مطالعات دیپلماتیک قاهره در سال ۱۹۹۰و مؤسسه آموزش و تحقیقات سازمان ملل متحد (UNITAR) در سال ۱۹۸۶ شد. جوایز و افتخارات. داو در سال ۱۹۸۷ مفتخر به دریافت جایزه شهروند دوستی ناگازاکی ژاپن و نشان افتخار ملی دو مالی در سال ۲۰۰۶ شد.
کینتو موسوکه (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل اوگاندا است. وی از ۱۸ نوامبر ۱۹۹۴ تا ۵ آوریل ۱۹۹۹ نخست‌وزیر این کشور بود.
کاتلین بابینیوکس بلانکو (Kathleen Babineaux Blanco) (۱۵ دسامبر ۱۹۴۲–۱۸ اوت ۲۰۱۹)، سیاستمدار آمریکایی بود که از ژانویه سال ۲۰۰۴ تا ژانویه ۲۰۰۸ به عنوان پنجاه و چهارمین فرماندار لوئیزیانا خدمت کرد. به عنوان عضو حزب دموکرات، نخستین و تاکنون یگانه زنی بود که فرماندار ایالت انتخاب شده‌است. زمانی‌که بلانکو برای بار نخست انتخاب شد، ارائه مراقبت‌های بهداشتی مقرون به صرفه، بهبود سیستم آموزشی در ایالت، تلاش برای ایجاد یک اقتصاد قوی و متحرک از طریق طرح‌های جدید توسعه اقتصاد پرتکاپو را از جمله اولویت‌های خود اعلام کرد.
پرتکاپو را از جمله اولویت‌های خود اعلام کرد. پس از این‌که در سال ۲۰۰۵ سواحل لوئیزیانا توسط دو طوفان شدید که در حدود کمتر از یک‌ماه از هم فاصله داشتند شدیداً آسیب دید، کار وی به عنوان فرماندار به‌طور قابل توجهی تغییر کرد. در ماه اوت طوفان شدید کاترینا منطقهٔ نیو اورلئان را که یک منطقهٔ شهری با۱٫۴ میلیون نفر جمعیت بود، کاملاً ویران کرد. بعداً در ماه سپتامبر طوفان شدید ریتا در ساحل جنوب‌غربی وزید و ۳۰۰٬۰۰۰ نفر را بی‌خانمان کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ واحد مسکونی تخریب شد، ۸۱٬۰۰۰ فعالیت بازرگانی بسته شد، تمام
تخریب شد، ۸۱٬۰۰۰ فعالیت بازرگانی بسته شد، تمام سیستم‌های برق و مخابرات از بین رفتند و یک میلیون نفر در اثر سیل شدید ناشی از خرابی‌ها سیلاب و امواج طوفان بی‌خانمان شدند. بسیاری‌ها به این باور بودند که اقدامات شهر، ایالت و دولت فدرال کافی نبود و بلانکو بعدها کاملاً اذعان کرد که کوتاهی‌های در اداره وی قبل و بعد از طوفان وجود داشته‌است؛ اما به دلیل آنچه به‌عنوان واکنش ابتدایی بطی در برابر این حادثه طبیعی بزرگ و عدم توانایی در مدیریت مؤثر، مراقبت و فراهم‌سازی منابع وعده داده شده برای کسانی‌که در تلاش تخلیه از
وعده داده شده برای کسانی‌که در تلاش تخلیه از نیو اورلئان بودند، انتقادات زیادی هم در سطح محلی و هم در سطح ملی متوجه سازمان مدیریت بحران فدرال و رئیس‌جمهور بوش بود. بلانکو در ماه مارس سال ۲۰۰۷ اعلام کرد که در انتخابات اواخر همان سال کاندید نمی‌شود و گفت که در عوض «زمان و انرژی خود را برای [دورهٔ باقی‌مانده خود] بر کار مردم متمرکز می‌سازد نه بر [سیاست] کاندید شدن برای یک دوره دیگر». در ماه ژوئن سال ۲۰۱۱ به بیماری سرطان دچار شد و هشت سال بعد در ۱۸ ماه اوت سال ۲۰۱۹ فوت کرد. اوایل زندگی و حرفه. کاتلین با نام
۲۰۱۹ فوت کرد. اوایل زندگی و حرفه. کاتلین با نام کاتلین ماری بابینیوکس، دختر لئوس بابینیوکس و همسرش لئوسل فرمن پیشین که هردو از نسب کیجن بودند، در نووا آیبیریا متولد شد. بابینیوکس، پدربزرگ اش کشاورز و خوار وبار فروش بود و یک فروشگاه خوارو بار فروشی در روستا داشت و پدرش بازرگان کوچک بود که به دهکدهٔ روستائی کوتو که یک محله در نزدیکی نووا آیبیریا با یک کلیسا و یک مدرسهٔ مقدماتی بود، نقل مکان کرد. بلانکو در آکادمی مونت کارمل که یک مدرسهٔ کاملاً دخترانه تحت مدیریت خواهران کلیسای کاتولیک رومی مونت کارمل واقع در
خواهران کلیسای کاتولیک رومی مونت کارمل واقع در حاشیهٔ راه آبی بایو تیچ است، پذیرفته شد. بلانکو در سال ۱۹۶۴ مدرک کارشناسی در آموزش بازرگانی را از دانشگاه لوئیزیانا در لافایت بدست آورد، این دانشگاه بعداً به دانشگاه جنوب‌غربی لوئیزیانا تغییر نام یافت. او عضو انجمن‌های خیریه یا کلوب نسوان کاپا دلتا نیز بود. در ۸ ماه اوت سال ۱۹۶۴ با ریموند بلانکو مربی و آموزگار فوتبال، ازدواج کرد و این زوج شش فرزند داشتند. بلانکو پس از پایان کالج در دبیرستان بروکس بریج مضامین بازرگانی تدریس می‌کرد. او سپس تقریباً پانزده سال
بازرگانی تدریس می‌کرد. او سپس تقریباً پانزده سال به‌عنوان مادر خانه برای شش فرزندش کار کرد. بعدها در جریان طرح سرشماری سال ۱۹۸۰ به عنوان مدیر حوزوی در وزارت تجارت ایالات متحده خدمت کرد و همراه با شوهرش مالک شرکت مشورت‌دهی کوتیو، یک شرکت تحقیقاتی و سیاسی بازرگانی، بود. قبل از انتخاب به‌عنوان فرماندار بلانکو مدت بیست سال در مناصب دولتی خدمت کرد. در سال ۱۹۸۳ به‌عنوان نخستین زن قانون‌گذار در مجلس نمایندگان لوئیزیانا انتخاب شد و مدت پنج سال در این مجلس خدمت کرد. در دور اول خود در مجلس، او و دوستش اولین بلکمون
در دور اول خود در مجلس، او و دوستش اولین بلکمون اهل وست مونر، دو نفر از جملهٔ پنج زن در هردو مجلس قانون‌گذاری بودند. بلانکو با شکست دادن کرنن «اسکیپ» هند جمهوری‌خواه در سال ۱۹۸۸ نخستین زنی بود که در کمیسیون خدمات عمومی لوئیزیانا انتخاب شد و هفت سال در این سمت اجرای وظیفه نمود، او همچنین نخستین زن رئیس PSC بود. سپس نائب فرماندار انتخاب شد و هشت این سمت را به‌عهده داشت. فرماندار لوئیزیانا. بلانکو در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۰۳، با شکست دادن بابی جیندال، رقیب جمهوری‌خواه خود در انتخابات عمومی با اختلاف ۵۲ در برابر ۴۸
خود در انتخابات عمومی با اختلاف ۵۲ در برابر ۴۸ درصد، به‌عنوان فرماندار انتخاب شد. در ۱۲ ژانویه سال ۲۰۰۴ به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی حلف وفاداری یاد کرد و جانشین مورفی ج. فاستر جونیور شد. بلانکو پس از اشغال سمت فرمانداری، آندی کاپلین، رئیس ستاد فاستر را در سمتش ابقاء کرد. جری لوک لوبلان را که پس از عضویت اش در کمیسون خدمات عمومی در سال ۱۹۸۹ در مجلس ایالتی جانشین وی شده بود، به‌عنوان عالی‌رتبه جدید دولت ایالتی تعیین کرد. بلانکو بیش از سلف خود سفر کرد و در جستجوی منابع جدید توسعه اقتصادی برای ایالت بود. وی
منابع جدید توسعه اقتصادی برای ایالت بود. وی از نوا اسکوشیا و در ماه دسامبر سال ۲۰۰۴ از کوبا دیدن نمود تا این کشور بازرگانی خود را با این ایالت افزایش دهد. در جریان دیدار بحث‌برانگیز خود از کوبا، با رئیس‌جمهور فیدل کاسترو که دولت ایالات متحده هیچ‌نوع روابط دیپلماتیک رسمی با وی نداشت، ملاقت کرد. در سال ۲۰۰۵ از کشورهای آسیایی ژاپن، چین و تایوان نیز دیدن نمود. بلانکو علیرغم بالا گرفتن طوفان‌ها شدید کاترینا و ریتا تا پایان دورهٔ فرمانداریش به تمامی اهداف ابتدائی خود بویژه اولویت‌بندی سرمایه‌گذاری در آموزش شروع
خود بویژه اولویت‌بندی سرمایه‌گذاری در آموزش شروع از مهد کودک تا سطح دانشگاه، دست یافت. وی یک‌تعداد کسب و کار را در لوئیزیانا ایجاد کرد و سیاست‌های را برای ایجاد پایه‌ای برای احیای سواحل لوئیزیانا تدوین کرد. به عنوان فرماندار، بلانکو عضو انجمن ملی فرمانداران و انجمن فرمانداران دموکرات بود و به‌عنوان رئیس انجمن فرمانداران جنوبی خدمت کرد. بلانکو، دونالد ای. هاینز پزشک خانوادگی اهل بونکی واقع پریش آویلوس را، به‌عنوان رئیس مجلس سنای ایالتی انتخاب کرد. وی در تمام مدت دورهٔ فرمانداری بلانکون این سمت را به‌عهده
مدت دورهٔ فرمانداری بلانکون این سمت را به‌عهده داشت. طوفان شدید کاترینا. در ۲۷ ماه اوت سال ۲۰۰۵ که در مورد طوفان شدید کاترینا صحبت می‌کرد، در شهرستان جفرسون پریش به رسانه‌ها گفت: «باورمندم که ما آماده هستیم. این تنها چیزی است که من همیشه به آن مباهات می‌کنم». بعداً در همان روز، درخواست همکاری دولت فدرال و کمک ۹ میلیون دلاری را به رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش صادر کرد و در آن بیان داشت: ... به این نتیجه رسیده‌ام که این حادثه از چنان شدن و عظمت برخوردار است که پاسخ مؤثر فراتر از توانایی ایالت و دولت‌های محلی
پاسخ مؤثر فراتر از توانایی ایالت و دولت‌های محلی است و این‌که همکاری‌های اضافی دولت فدرال برای نجات جان انسان‌ها حفاظت از اموال، بهداشت عمومی و ایمنی یا برای کاهش یا دفع تهدید یک فاجعه، ضروری است. مشخصاً خواهان اقدامات حفاظتی اضطراری، همکاری مستقیم فدرال، کمک برنامهٔ فردی و خانوادگی (IHP)، کمک برنامهٔ نیازهای ویژه و برداشت آوارهای بجا مانده، هستم.
سیمو یک شبیه‌ساز کنسول بازی وی یو مالکیتی توسعه‌یافته توسط Exzap که توسعه دهنده هسته و پردازشگر گرافیکی و Petergov که توسعه‌دهنده هسته و شبیه‌ساز صوتی است.سیمو برای اولین بار در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۵ برای مایکروسافت ویندوز منتشر شد. معمولاً این شبیه‌ساز هر دو تا چهار هفته یک‌بار بروزرسانی می‌شود. حمایت‌کنندگان از طریق پاترئون بروزرسانی‌ها را یک هفته زودتر از عرضه عمومی دریافت می‌کنند. اگرچه هنوز در دست توسعه است، اما می‌تواند بازی‌های خاصی را بدون مشکل اجرا کند. سیمو در بوت و اجرای بازی در مدت کمی بعد از انتشار آن،
در بوت و اجرای بازی در مدت کمی بعد از انتشار آن، موفق بود.
جایزه ورسای به عنوان جایزه جهانی معماری و طراحی به شمار می رود. این جایزه به یونسکو، جایی که هر سال مراسم جهانی در آنجا برگزار می گردد، مربوط میشود. طرح ه‌های برنده به هشت رده مربوط می شوند: فرودگاه ها، مجتمعهای دانشگاهی، ایستگاه های قطار مسافربری، امکانات ورزشی، فروشگاه ها، مراکز خرید، هتلها و رستوران ها. درمجموع، هر سال به ۹۶ طرح جایزه اعطا میشود که ۲۴ مورد از آنها عناوین جهانی دریافت می کنند. هیئت داوران جهانی متشکل از شخصیت های مشهور بین المللی، از جمله برندگان جایزه پریتزکر میباشد. مهندس کاویان خرم در
برندگان جایزه پریتزکر میباشد. مهندس کاویان خرم در سال ۲۰۱۷ به نمایندگی از یک شرکت چند ملیتی ایرانی قطری برای طراحی مرکز خرید میرقاب Mirqab Mall قطر مفتخر به دریافت این جایزه شد .
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن – سریال، سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی () یکی از جوایز گلدن گلوب است که هر ساله توسط انجمن مطبوعات خارجی هالیوود اهدا می‌شود. این جایزه به بازیگرانی داده می‌شود که در یک نقش مکمل در یک سریال، سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی بازی برجسته‌ای انجام داده‌ باشند. این جایزه برای اولین بار در بیست و هشتمین مراسم گلدن گلوب در ۵ فوریه ۱۹۷۱ به "گیل فیشر" برای نقش‌آفرینی‌اش در "مانیکس" اهدا شد. این جایزه تحت عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن – مجموعه تلویزیونی قبل‌ از تغییر به
نقش مکمل زن – مجموعه تلویزیونی قبل‌ از تغییر به عنوان فعلی خود در سال ۱۹۸۰ ارائه می‌شد.
به اهالی داغستان داغستانی می‌گویند. داغستانی می‌تواند به افراد زیر اشاره داشته‌باشد:
بهراماری پرانایاما (براهماری پرانایاما) به معنی تنفس زنبوری (صدای زنبور) است. نوعی تنفس مکمّل که از طریق به کارگیریِ حنجره، با محدود نمودن خروج هوا در بازدم و ایجاد صوتی شبیه وزوز زنبور، در عمق گلو، باعث تحریک قدرتمند ارتعاش OM که از ساقهٔ مغز (بصل النخاع) سرچشمه می‌گیرد می‌شود. صدای حاصل از تنفس زنبوری بسیار آرامش بخش است. این تمرین تنش ذهنی و اضطراب را بر طرف می‌کند و به کاهش خشم کمک می‌نماید. تنفس زنبوری. تنفس زنبوری باید پس از وضعیت‌های یوگا، نادی شودانا و اشکال حرکتی پرانا یاما تمرین شود. بیداری آگاهی.
و اشکال حرکتی پرانا یاما تمرین شود. بیداری آگاهی. تنفس زنبوری به بیداری حساسیت روانی و آگاهی از ارتعاشات ظریف کمک می‌کند و آرامش بخش و تنش ذهنی و اضطراب را بر طرف و به کاهش خشم کمک می‌کند.
دانش دامنه دانش یک رشته خاص و تخصصی است. این اصطلاح اغلب برای اشاره به یک رشته عمومی‌تر استفاده می‌شود - به عنوان نمونه مثلا مهندس نرم افزاری که دانش عمومی برنامه نویسی کامپیوتر را در کنار دانش دامنه ای توسعه نرم افزار داراست. افراد با دانش دامنه اغلب به عنوان متخصص موضوعی در زمینه کاری خود در نظر گرفته میشوند. تسخیر دانش. در مهندسی نرم افزار ، "دانش دامنه" ، دانشیست پیرامون محیطی که سیستم هدف در آن عمل می کند، به عنوان مثال، عوامل نرم افزار . دانش دامنه معمولاً باید به‌جای توسعه دهندگان نرم افزار توسط
معمولاً باید به‌جای توسعه دهندگان نرم افزار توسط کاربران نرم افزار فرا گرفته شود.
دادگاه‌های جنایات جنگی خاباروفسک جلسات استماع دوازده افسر ارتش کوانتونگ ژاپن و کادر پزشکی بود که متهم به ساخت و استفاده از جنگ‌افزار میکروبی در طول جنگ جهانی دوم بودند. محاکمهٔ مرتکبین این جنایات جنگی در روزهای ۲۵ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۴۹ در شهر صنعتی خاباروفسک شوروی (Хабаровск)، بزرگ‌ترین شهر خاور دور روسیه برگزار شد. هر دوازده متهم، مجرم شناخته شدند و به مجازات‌های حبس همراه با کار جزایی از دو تا بیست و پنج سال محکوم شدند. در سال ۱۹۵۶، مجرمینی که همچنان در حال گذراندن دوران محکومیت خود بودند، آزاد شده و به ژاپن
دوران محکومیت خود بودند، آزاد شده و به ژاپن بازگردانده شدند. زمینه‌ها. در طول محاکمه‌ها، متهمان، از جمله سرلشکر کیوشی کاواشیما، شهادت دادند که در اوایل سال ۱۹۴۱، حدود ۴۰ نفر از اعضای واحد ۷۳۱ کک‌های آلوده به طاعون را به چانگدی در چین پرتاب کرده و باعث همه‌گیری طاعون در آن منطقه شدند. قضات، هر دوازده جنایتکار جنگی را مجرم شناخته و آن‌ها را به دو تا بیست و پنج سال زندان به همراه کار در اردوگاه‌های کار محکوم کردند. در سال ۱۹۵۶، مجرمینی که هنوز در حال گذراندن دوران محکومیت خود بودند، آزاد شده و به ژاپن
دوران محکومیت خود بودند، آزاد شده و به ژاپن بازگردانده شدند. جنجال‌های محاکمه. جینگ-بائو نی، کارشناس اخلاق زیستی، در مورد وضعیت قضایی کلی این پرونده گفت:با وجود لحن ایدئولوژیک قوی و بسیاری از کاستی‌های آشکار، مانند عدم مشارکت بین‌المللی، این محاکمه‌ها بدون تردید ثابت کرد که ارتش ژاپن سلاح‌های باکتریایی تهیه و استفاده کرده‌است و محققان ژاپنی، آزمایش‌های بی‌رحمانه‌ای را بر روی انسان‌های زنده انجام داده‌اند. با این‌حال، محاکمه، همراه با شواهد ارائه‌شده به دادگاه و یافته‌های اصلی آن - که به‌طور قابل‌توجهی دقیق