payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پاتریک گدئون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فادوتس، باشگاه فوتبال بلشانی، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال دوکلا پراگ، و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
مارسل گتسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال راپید بخارست، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال خنت، و باشگاه فوتبال شلاسک وروتسواف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
جنگل‌داری پوشش پیوسته ، رویکردی برای مدیریت پایدار جنگل‌ها است که به سبب آن توده‌های جنگلی در یک ساختار همیشگی نامنظم نگهداری می‌شوند. این کار از طریق انتخاب و برداشت درختان منفرد ایجاد و حفظ می‌شود. اصطلاح «جنگل‌داری پوشش پیوسته» دقیقاً معادل یک سیستم جنگل‌ورزی خاص نیست، بلکه توسط سیستم‌های گزینشی مشخص می‌شود. به عنوان مثال، پرچین با استانداردها و برداشت قطر هدف راینیگر نیز جنگل‌داری پوششی پیوسته‌است. توده‌های جنگلی موجود ممکن است نیاز به مداخله جنگلی متفاوتی برای دست‌یابی به یک ساختار نامنظم تولیدی مداوم
برای دست‌یابی به یک ساختار نامنظم تولیدی مداوم داشته باشند.
پاول هاپال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی تنریف، دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، و باشگاه فوتبال سیگما اولوموتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال چکسلواکی و جمهوری چک بازی کرده‌است.
مارتین هاشک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتورم گراتس، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال آستریا وین، و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
میلان هاول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
مارک هاولیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
آدام هلوشک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است که در پست هافبک و مدافع بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لگیا ورشو، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال باومیت یابلونتس، باشگاه فوتبال نورنبرگ، و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
ماریو هولک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، و باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
میروسلاو هولنیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال فاستاو زلین، و باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
توماش هوژاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن و باشگاه فوتبال سیگما اولوموتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
میخال هورنیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال لاسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
انسان‌شناسی زیست‌محیطی ، زیرشاخه‌ای از انسان‌شناسی است که به بررسی روابط پیچیده بین انسان‌ها و محیط‌هایی می‌پردازد که در آن زندگی می‌کنند. این موضوع شکل‌های مختلفی به خود می‌گیرد، چه بررسی الگوهای شکار/گردآوری انسان در ده‌ها هزار سال پیش، پژوهش‌های باستان‌شناسی کشاورزان اولیه و تأثیر آنها بر جنگل‌زدایی یا فرسایش خاک، یا اینکه چگونه جوامع بشری مدرن در حال سازگاری با تغییر اقلیم هستند. دیگر مسائل زیست‌محیطی انسانی این زیرشاخه از انسان‌شناسی در دهه ۱۹۶۰ از بوم‌شناسی فرهنگی توسعه یافت، زیرا انسان‌شناسان روش‌ها
فرهنگی توسعه یافت، زیرا انسان‌شناسان روش‌ها و واژگان را از پیشرفت‌های رو به رشد در بوم‌شناسی وام گرفتند و سپس برای درک فرهنگ‌های انسانی به کار بردند.
هیولای تابستان یک فیلم فانتزی، ماجراجویانه و ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی دیوید هنری بر اساس فیلمنامه‌ای از کورنلیوس اولیانو و برایان شولز با بازی مل گیبسون، میسون تیمز و لورین براکو است. فیلم دربارهٔ پسر جوانی است که شک دارد یک موجود فراطبیعی در حال تعقیب کودکان است، او از یک کارآگاه قدیمی کمک می‌گیرد. داستان. هنگامی که یک نیروی مرموز شروع به خراب کردن تابستان بچه‌ها می‌کند، نوآ و دوستانش با یک کارآگاه بازنشسته (با بازی مل گیبسون) همکاری می‌کنند و برای نجات شهر خود وارد یک ماجراجویی
می‌کنند و برای نجات شهر خود وارد یک ماجراجویی هیجان‌انگیز و خطرناک می‌شوند اما… ساخت. از ژوئن ۲۰۲۲ فیلم در مرحله پس از تولید قرار گرفت. در می ۲۰۲۴، ورایتی گزارش داد که عنوان فیلم از "پسران تابستان" (انگلیسی: Boys of Summer) به "هیولای تابستان" (انگلیسی: Monster Summer) تغییر کرده است.
علوم انسانی زیست‌محیطی (همچنین علوم انسانی بوم‌شناختی) یک حوزه تحقیقاتی میان‌رشته‌ای است که از زیرشاخه‌های زیست‌محیطی زیادی که در چند دهه گذشته در علوم انسانی ظهور کرده‌اند، به ویژه ادبیات زیست‌محیطی، فلسفهٔ محیط زیست، تاریخ محیط زیست، مطالعات علم و فناوری، انسان‌شناسی زیست‌محیطی و ارتباطات زیست‌محیطی تکیه می‌کند. علوم انسانی زیست‌محیطی از پرسش‌های انسان‌گرایانه دربارهٔ معنا، فرهنگ، ارزش‌ها، اخلاقیات، و مسئولیت‌ها برای رسیدگی به مشکلات محیطی مبرم استفاده می‌کند. هدف علوم انسانی زیست‌محیطی کمک به پل زدن
می‌کند. هدف علوم انسانی زیست‌محیطی کمک به پل زدن شکاف‌های سنتی بین علوم و علوم انسانی و همچنین بین راه‌های غربی، شرقی و بومی برای ارتباط با جهان طبیعی و جایگاه انسان در آن است. این میدان همچنین در برابر شکاف سنتی بین «طبیعت» و «فرهنگ» مقاومت می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه بسیاری از مسائل «محیط‌زیست» همواره درگیر پرسش‌های بشری از عدالت، کار و سیاست بوده‌اند. علوم انسانی محیط زیست نیز روشی برای ترکیب روش‌های حوزه‌های مختلف برای ایجاد روش‌های جدید تفکر دربارهٔ مشکلات زیست‌محیطی است.
آموزش زیست‌محیطی به تلاش‌های سازمان‌یافته برای آموزش نحوه عملکرد محیط‌های طبیعی و به‌ویژه شیوهٔ مدیریت رفتار و اکوسیستم‌ها برای زندگی پایدار اشاره دارد. این یک رشته میان‌رشته‌ای است که رشته‌هایی مانند زیست‌شناسی، شیمی، فیزیک، بوم‌شناسی، علوم زمین، علوم جوی، ریاضیات و جغرافیا را ادغام می‌کند. یونسکو و آگاهی و آموزش محیط زیست. مشارکت یونسکو در امر آگاهی و آموزش زیست‌محیطی به ابتدای تأسیس این سازمان در سال ۱۹۸۴ باز می‌گردد. یونسکو اولین سازمان مردم نهادبین‌المللی است که خود را موظف به کمک به حفظ محیط زیست
است که خود را موظف به کمک به حفظ محیط زیست طبیعی میداند. یونسکو همچنین در گردهمایی محیط زیست انسانی سازمان ملل در استکهلم سوئد در سال ۱۹۷۲، که منجر به راه اندازی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) شد، مشارکت فعال داشت. متعاقباً، برای دو دهه، یونسکو و UNEP برنامه بین‌المللی آموزش محیط‌زیست (۱۹۷۵-۱۹۹۵) را رهبری کردند. در سال ۱۹۷۶، یونسکو یک خبرنامه آموزش محیط زیست به نام «کانکت» را به عنوان ارگان رسمی آموزش بین المللی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد-یونسکو (IEEP) راه اندازی کرد. این موسسه به عنوان
(IEEP) راه اندازی کرد. این موسسه به عنوان پایگاهی برای تبادل اطلاعات در مورد آموزش محیط زیست به طور عام و ترویج اهداف و فعالیت‌های IEEP به طور خاص، و همچنین شبکه‌ای برای مؤسسات و افراد علاقه‌مند و فعال در آموزش محیط زیست تا سال ۲۰۰۷ عمل کرد. تمرکز آموزش. آموزش محیط زیست بر موارد زیر تمرکز دارد: ویژگی‌ها. چند ویژگی اصلی در آموزش محیط زیست وجود دارد که کمک‌های مفیدی به افراد می‌کند. آموزش محیط زیست:. حل مسئله در دنیای واقعی را تقویت می‌کند.
سر جان لئوپولد ایگان (زاده ۷ نوامبر ۱۹۳۹) یک صنعت‌گر بریتانیایی می باشدکه با تجارت در صنعت خودرو، فرودگاه، ساخت و ساز و آب مرتبط می‌باشد. ایگان از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ مدیر انجمنی و رئیس جگوار کارز و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ رئیس جگوار پی آی سی بود و بعد از این از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ به عنوان مدیر انجمنی بی ای ای کارکرد. او همچنین به دلیل ریاست کارگروه صنعت ساخت و ساز که گزارش اگان ۱۹۹۸ ("تأمل در ساخت و ساز") و گزارش بعدی، "تسریع تبدیل"، در سال ۲۰۰۲ را تهیه نمود، قابل توجه می‌باشد. در طول سال ۲۰۰۴، "مروری بر مهارت‌های
می‌باشد. در طول سال ۲۰۰۴، "مروری بر مهارت‌های ایگان برای جامعه پایدار" را برای دولت بلر انجام نمود. در سال ۲۰۰۴، بعد از طی کردن ۲ سال به عنوان رئیس کنفدراسیون صنعت بریتانیا، او به عنوان رئیس سورن ترنت منتخب گردید. حرفه. جان ایگان در راتنستال، لنکاوی، فرزند پسر صاحب گاراژ متولد شد. خانواده به کاونتری مهاجرت نمودند و او به مدرسه بابلیک رفت. وی در رشته مهندسی نفت در امپریال کالج لندن تحصیل نمود و زین پس از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶ برای شل در خاورمیانه خدمت نمود. بعد از مطالعات بیشتر، این بار در مدرسه بازرگانی لندن،
از مطالعات بیشتر، این بار در مدرسه بازرگانی لندن، در سال ۱۹۶۸ به ای سی دلکو و بعد از این بریتیش لیلاند مهاجرت نمود و در آن مکان نقشی در افزایش سرمایه کسب و کار یکپارچه آن داشت. بعد از یک دوره ۴ ساله به نام مدیر قسمت‌های شرکتی مسی فرگوسن، ایگان در سال ۱۹۸۰ به نام رئیس جگوار کارز منتخب گردید و کاری را که یک کسب‌وکار سخت بود تغییر نمود. یک خودروساز که با بسته گردیدن رو در رو بود، ۱۰ سال بعد به قیمت ۱٫۶ میلیارد پوند به فورد فروخته گردید، در آن هنگام ایگان به جایگاه مدیر اجرایی بی ای ای رفت. ایگان بعد از آن
جایگاه مدیر اجرایی بی ای ای رفت. ایگان بعد از آن چندین نقش تجاری غیر اجرایی را عهده‌دار بود و از سال ۲۰۰۲تا ۲۰۰۴ به عنوان رئیس سی بی آی کار نمود، هنگامی که که مسئولیت شرکت آب میدلندز سورن ترنت را عهده‌دار بود. ایگان تا به امروزی مسئول باشگاه رانندگان جگوار می‌باشد، تنها باشگاه مسئولان جگوار که به شکل رسمی توسط سر ویلیام لیونز و خودروهای جگوار تحریم گردیده شده.
مطالعات زیست‌محیطی ، یک رشته دانشگاهی میان‌رشته‌ای است که به‌طور سیستماتیک به مطالعه برهم‌کنش انسان با محیط می‌پردازد. مطالعات محیطی اصول علوم فیزیکی، بازرگانی/اقتصاد، علوم انسانی و علوم اجتماعی را برای پرداختن به مسائل پیچیده زیست‌محیطی معاصر به هم متصل می‌کند. این یک زمینه مطالعاتی گسترده‌ای است که شامل محیط طبیعی، محیط انسانی و رابطه بین آنها می‌شود. این رشته شامل مطالعه در اصول اولیه بوم‌شناسی و علوم محیطی و همچنین موضوعات مرتبط مانند اخلاق، جغرافیا، مردم‌شناسی، سیاست، آموزش، سیاست، برنامه‌ریزی شهری،
سیاست، آموزش، سیاست، برنامه‌ریزی شهری، حقوق، اقتصاد، فلسفه، جامعه‌شناسی و عدالت اجتماعی، برنامه‌ریزی، کنترل آلودگی و مدیریت منابع طبیعی است. برنامه‌های تحصیلی بسیاری از محیط زیست وجود دارد، از جمله مدرک کارشناسی ارشد و کارشناسی. برنامه‌های درجه مطالعات زیست‌محیطی طیف گسترده‌ای از مهارت‌ها و ابزارهای تحلیلی مورد نیاز برای رویارویی با مسائل زیست‌محیطی جهان را فراهم می‌کند. دانش‌آموزان در مطالعات محیطی ابزارهای فکری و روش‌شناختی را برای درک و رسیدگی به مسائل زیست‌محیطی حیاتی زمان ما و تأثیر افراد، جامعه و
زیست‌محیطی حیاتی زمان ما و تأثیر افراد، جامعه و سیاره به دست می‌آورند. هدف اصلی آموزش محیط زیست این است که تفکر و نگرش طرفدار محیط زیست را در همه افراد جامعه ایجاد کند. این به ایجاد اخلاق زیست‌محیطی و افزایش آگاهی مردم دربارهٔ اهمیت حفاظت از محیط زیست و تنوع زیستی کمک می‌کند. مراحل ارزیابی پیامدهای محیط زیست. مراحل ارزیابی پیامدهای (اثرات) زیست‌محیطی مشتمل بر مراحل زیر است: منابع. شریعت، سید محمود و منوری، سید مسعود، ۱۳۷۵، مقدمه ای بر ارزیابی اثرات زیست‌محیطی، تهران ، انتشارات سازمان حفاظت محیط زیست، چاپ
تهران ، انتشارات سازمان حفاظت محیط زیست، چاپ اول
هانوماناسانا () یا حالت میمون یک آسانای نشسته در و یوگا مدرن به عنوان ورزش است. ریشه‌شناسی. این نام از کلمات سانسکریت "Hanuman" (یک موجود الهی در هندوئیسم که شبیه میمون است) و "asana" (حالت بدن) گرفته شده‌است. این وضعیت به یاد جهش عظیم هانومان برای رسیدن به لانکا از سرزمین اصلی هند است. این حالت در متون هاتا یوگا قرون وسطایی توصیف نشده‌است. در قرن بیستم در سنت‌های متنوع یوگا مطرح می‌شود. شرح. هانوماناسانا یک حالت پیشرفته است. یک پا را به جلو و دیگری را مستقیم به عقب کشیده و بازوها بالای سر کشیده شوند و کف
به عقب کشیده و بازوها بالای سر کشیده شوند و کف دست‌ها به هم متصل شوند.
برنامه‌ریزی زیست‌محیطی ، فرایند آسان‌سازی تصمیم‌گیری برای انجام توسعه سرزمین با در نظر گرفتن عوامل محیطی طبیعی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و حاکمیتی است و چارچوبی جامع برای دستیابی به نتایج پایدار فراهم می‌کند. هدف اصلی برنامه‌ریزی زیست‌محیطی ایجاد جوامع پایدار است که هدف آنها حفظ و حفاظت از زمین‌های توسعه‌نیافته‌است. برخی عناصر اصلی در برنامه‌ریزی زیست‌محیطی: ارزیابی‌های برنامه‌ریزی زیست‌محیطی شامل حوزه‌هایی مانند کاربری زمین، اقتصادی-اجتماعی، حمل‌ونقل، ویژگی‌های اقتصادی و مسکن، آلودگی هوا، آلودگی صوتی،
اقتصادی و مسکن، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، تالاب‌ها، زیستگاه گونه‌های در خطر انقراض، آسیب‌پذیری مناطق سیل‌خیز، فرسایش مناطق ساحلی و مطالعات بصری و غیره است. و از آن به عنوان یک ارزیابی برنامه‌ریزی محیطی یکپارچه یاد می‌شود. این توانایی تجزیه و تحلیل مسائل زیست‌محیطی است که تصمیم‌گیری حیاتی را آسان می‌سازد.
سیاست‌های زیست‌محیطی ، هم سیاست دربارهٔ محیط زیست (همچنین به سیاست‌گذاری زیست‌محیطی مراجعه کنید) و هم یک رشته تحصیلی دانشگاهی متمرکز بر سه مؤلفه اصلی را تعیین می‌کند:
دریاچه نمک هرابرجان یا کفه نمک هرابرجان یک دریاچه شور فصلی در کویر مرکزی ایران است. که بر اساس تقسیمات کشوری، این دریاچه در استان یزد، شهرستان مروست، دهستان هرابرجان و روستای هرابرجان قرار گرفته‌است. این دریاچه در شمال جغرافیایی هرابرجان قرار دارد که از دو راه روستای ترکان و روستای حسین‌آباد قابل تردد است.
مسائل زیست‌محیطی، مشکلات زیست‌محیطی یا معضلات زیست‌محیطی پیامدهای فعالیت انسان بر محیط زیست بیوفیزیکی است که بیشتر آنها اثرات زیان‌باری هستند که سبب تخریب محیط زیست می‌شوند. حفاظت از محیط زیست عملی برای حفاظت از محیط زیست طبیعی در سطوح فردی، سازمانی یا دولتی به سود محیط زیست و انسان است. محیط‌گرایی، یک جنبش اجتماعی و زیست‌محیطی، به مسائل زیست‌محیطی از طریق حمایت، آموزش قانون‌گذاری و کنشگری می‌پردازد. مسائل زیست‌محیطی اثرات فعالیت انسان بر محیط زیست بیوفیزیکی است که بیشتر آنها اثرات مضری هستند که باعث تخریب
است که بیشتر آنها اثرات مضری هستند که باعث تخریب محیط زیست می‌شوند. حفاظت از محیط زیست عملی برای حفاظت از محیط زیست طبیعی در سطوح فردی، سازمانی یا دولتی به سود محیط زیست و انسان است. محیطگرایی، یک جنبش اجتماعی و زیست‌محیطی، به مسائل زیست‌محیطی از طریق حمایت، آموزش قانون‌گذاری و فعالیت می‌پردازد. انواع. انواع مسائل زیست‌محیطی درحال حاضر می‌تواند شامل تغییرات آب و هوا، آلودگی، تخریب محیط زیست و تهی سازی منابع طبیعی باشد. جنبش حفاظت از محیط زیست اساساً گونه‌های در خطر انقراض، مناطق طبیعی با ارزش اکولوژیکی یا
در خطر انقراض، مناطق طبیعی با ارزش اکولوژیکی یا بوم‌شناسانه، غذاهای اصلاح شده ژنتیکی و گرم شدن کره زمین را لابی می‌کند. سازمان ملل متحد نیز چارچوب‌ها و مسائل بین‌المللی محیط زیست برای سه موضوع کلیدی تغییرات آب و هوا، آلودگی و از دست دادن تنوع زیستی را به عنوان «بحران‌های سه گانه زمین» کدگذاری کرده است. تخریب. تخریب محیط زیست از طریق تهی‌سازی منابعی مانند آب، هوا و خاک ویا تخریب اکوسیستم‌ها، نابودی زیستگاه، انقراض حیات وحش، و آلودگی یعنی هرگونه تغییر یا اختلال در محیط که برای حیات ارگانیک مضر یا نامطلوب
در محیط که برای حیات ارگانیک مضر یا نامطلوب تلقی شود تعریف می‌شود. فرایند تخریب محیط زیست، تأثیر مسائل زیست‌محیطی را تشدید می‌کند و اثرات ماندگاری بر محیط باقی می‌گذارد. تخریب محیط زیست یکی از ده تهدیدی است که به‌طور رسمی توسط هیئت بلندپایه تهدیدها، چالش‌ها و تغییر سازمان ملل متحد نسبت به آن هشدار داده شده است. استراتژی بین‌المللی سازمان ملل برای کاهش بلایا، تخریب محیط زیست را «کاهش ظرفیت محیط زیست برای برآوردن اهداف و نیازهای اجتماعی و اکولوژیکی» تعریف می‌کند. تخریب محیط زیست انواع مختلفی دارد. مانند از
تخریب محیط زیست انواع مختلفی دارد. مانند از بین‌رفتن زیستگاه‌های طبیعی و منابع طبیعی یا جنگل‌زدایی که به راحتی قابل مشاهده است. یا از طریق عوامل غیر مستقیم مانند ایجاد آلودگی پلاستیک به مرور زمان یا تجمع گازهای گلخانه‌ای که باعث ایجاد نقطه‌های عطف سامانه اقلیمی می‌شود. تلاش برای مقابله با این مشکل حفاظت از محیط زیست و مدیریت منبع زیست‌محیطی محسوب می‌شود. یکی از عوامل تخریب محیط زیست سوء مدیریت محیط زیست است. سوء مدیریت محیط زیست موضوعی که همچنین می‌تواند منجر به درگیری‌های زیست‌محیطی بشود که مردم آنها را
به درگیری‌های زیست‌محیطی بشود که مردم آنها را در اعتراض به کسانی سازماندهی می‌کنند که عامل بد مدیریت کردن محیط زیست هستند.
ایستادن روی دستها در وضعیت معکوس عمودی ثابت با تعادل. دست‌ها و پاها کاملاً کشیده هستند، دست‌ها تقریباً به اندازه عرض شانه از هم فاصله دارند و پاها در کنار هم قرار دارند. انواع مختلفی از این وضعیت وجود دارد، که همه آنها نیاز به تعادل و قدرت بالاتنه کافی دارد. قدرت. این وضعیت از نظر نیاز به عضلانی بودن و قدرت مفاصل، سخت تلقی می‌شود. حرکات پایه دستی که مستلزم قدرت بسیار بالایی هستند شامل پایه پرس و فشار دادن پایه دستی است. انواع فعالیت‌ها. این حرکت در بسیاری از فعالیت‌های ورزشی از جمله رقص آکرو، سیرک، یوگا،
از فعالیت‌های ورزشی از جمله رقص آکرو، سیرک، یوگا، کالیستنیک و ژیمناستیک انجام می‌شود. ژیمناستیک. دو سبک این وضعیت در ژیمناستیک مدرن وجود دارد: "پشت خمیده و پشت" "صاف". ویژگی‌های این وضعیت در ژیمناستیک:
شهرداری ال هاتیلو () یک بخش اداری از ایالت میراندا، ونزوئلا می‌باشد. این شهر به همراه باروتا، چاکائو، لیبرتادور و سوکره یکی از پنج شهرداری کاراکاس، پایتخت ونزوئلا می‌باشد. ال هاتیلو در شمال غربی ایالت میراندا قرار گرفته و همچنین نسبت به شهر کاراکاس در موقعیت جنوب شرقی کاراکاس قرار دارد. مقر حکومت شهری شهر ال هاتیلو است که در سال ۱۷۸۴ توسط دون بالتاسار دلئون، که نقش پر رنگی در پیشرفت منطقه داشت، تأسیس شد. البته منشأ این شهر برمی‌گردد به دوران استعمار اسپانیا و شهرداری تا سال ۱۹۹۱ تأسیس نشد. در سال ۲۰۰۰ - بعد
شهرداری تا سال ۱۹۹۱ تأسیس نشد. در سال ۲۰۰۰ - بعد از اینکه قانون اساسی جدید در ونزوئلا به تصویب رسید - بعضی از وظایف شهرداری به دفتر شهردار تلفیقی به نام شهردار آلکالدیا محول گردید که بر چهار شهرداری دیگر کاراکاس نیز اختیاراتی دارد. در شهر ال هاتیلو هنوز بعضی از ساختمان‌ها معماری‌های استعماری خود را دارد، از جمله یک کلیسای محلی قرن هجدهم و یک کلیسای ارتدکس رومانیایی منحصر به فرد. شهرداری همچنین دارای فرهنگ هنری غنی است، با حداقل دو جشنواره مهم موسیقی که سالانه جشن گرفته می‌شود و جشن‌های تعطیلات متعددی که
جشن گرفته می‌شود و جشن‌های تعطیلات متعددی که میراث ال هاتیلو را منعکس می‌کند. فرهنگ، دمای مطبوع، چشم‌انداز روستایی و خوراک‎شناسی شهرداری، آن را به مکانی مورد توجه بازدیدکنندگان شهر و مکانی مطلوب برای زندگی تبدیل کرده‌است. شهرداری با توجه به ظرفیت‌های گردشگری توانسته‌است درآمد مناسبی از این طریق کسب کند، فعالیتی که توسط دولت در حال پیگیری و ترویج است. اگرچه مناطق تجاری با شتاب بالایی در حال رشد هستند، اما همچنان در مناطق روستایی، کشاورزی به عنوان پایه‌ای از اقتصاد در بخش جنوبی ال هاتیلو باقی مانده‌است. بخش
اقتصاد در بخش جنوبی ال هاتیلو باقی مانده‌است. بخش تجاری اغلب توسعه نیافته باقی مانده‌است و باعث جابجایی شدید کارکنان در داخل و خارج شهرداری گردیده‌است - مشکلی که زیرساخت‌های حمل و نقل ال هاتیلو را بسیار درگیر خود کرده و باعث شلوغی آن شده‌است. تاریخ. در قرن شانزدهم، زمانی که استعمار اسپانیایی‌ها در این منطقه آغاز شد، ال هاتیلو توسط ماریچ‌ها، مردمی بومی که احتمالاً با کالینا (کاریب‌ها) مرتبط بودند، سکونت داشتند. کاسیک تاماناکو رهبر این قبایل بود که به دلیل مقاومت در برابر استعمار اسپانیا شناخته می‌شد. با
مقاومت در برابر استعمار اسپانیا شناخته می‌شد. با توسعه استعمار، ساکنان بومی کشته شدند. به دستور بنیان‌گذار کاراکاس دیگو د لوسادا، تاماناکو نیز به قتل رسید. در سال ۱۷۵۲، دون بالتاسار د لئون گارسیا از کادیز، اسپانیا به ال هاتیلو آمد، در حالی که به تازگی دوران زندان خود را در "لا کاراکا"، اسپانیا به پایان رسانده بود، به دلیل مخالفت (با پدرش) با قوانین انحصاری شرکت گیپوسکوآنا، که مسئول آن بود. حفظ تجارت انحصاری بین اسپانیا و ونزوئلا. دون بالتاسار شهر ال هاتیلو را تأسیس کرد و تلاش بسیاری در جهت بهبود و پیشرفت
را تأسیس کرد و تلاش بسیاری در جهت بهبود و پیشرفت ابتدایی آن کرد. دون بالتاسار برای ایجاد ال هاتیلو به عنوان یک جامعه قوی، متحد و مستقل تمرکز کرد، مقصود او این بود که شهری ایجاد کند به عنوان ناحیه‌ای متمایز از باروتا، که ال هاتیلو به آن وابسته بود. او این کار را در ۱۲ ژوئن ۱۷۸۴ انجام داد، زمانی که فرماندار و اسقف توافق کردند که ال هاتیلو را خودمختار و تحت هدایت دون بالتاسار، در مقابل ۱۸۰ خانواده قناری از نوادگان اعلام کنند. معمولاً این تاریخ را به عنوان تاریخ تأسیس شهر ال هاتیلو در نظر می‌گیرند. در همان
تأسیس شهر ال هاتیلو در نظر می‌گیرند. در همان سال، دون بالتاسار و برادر شوهرش املاک خود را به شهر اهدا کردند و یک مهندس در برنامه‌ریزی شهری، که شامل خیابان‌های شبکه‌ای و کلیسای محلی بود، کمک کرد. این کلیسا برای احترام به سانتا روزالیا د پالرمو ساخته شد که بالتاسار معتقد بود او را از طاعونی که پدرش را در زندان کشته بود نجات داده‌است. در سال ۱۸۰۳، در سن ۷۹ سالگی، دون بالتاسار به‌طور غیرمنتظره‌ای در یک تصادف اسب کشته شد. در سال ۱۸۰۹، صاحبخانه و سرهنگ دوم مانوئل اسکالونا به جدایی ال هاتیلو از پتار، یکی دیگر از
اسکالونا به جدایی ال هاتیلو از پتار، یکی دیگر از حومه‌های کاراکاس دست یافتند و آن را به عنوان جانشین دادگستری متفاوت تبدیل کردند - نوعی تقسیم اداری در آن زمان. در ۱۹ آوریل ۱۸۱۰، اسکالونا شهر را به جنبش استقلال تحت رهبری سیمون بولیوار ملحق کرد و به یکی دیگر از افراد مهم در تاریخ شهرداری تبدیل شد. آنا فرانسیسکا پرز گارسیا، همسر دون بالتاسار، زنی قابل توجه در ال هاتیلو بود که از کودکان جامعه، سالمندان و شهروندان بیمار مراقبت می‌کرد. او پس از زلزله ۱۸۱۲ مبلغ قابل توجهی را برای ساخت بیمارستانی در پتار اهدا کرد.
توجهی را برای ساخت بیمارستانی در پتار اهدا کرد. این بیمارستان در حال حاضر به عنوان بیمارستان پرز د لئون د پتار شناخته می‌شود. یکی از جاه طلبانه‌ترین پروژه‌های شهرسازی در ال هاتیلو از زمان تأسیس آن محله ای به نام لا لاگونیتا بود. در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، La Lagunita SA یک منطقه مسکونی «عملکردی، آینده نگرانه و راحت» ساخت. برای تشویق مردم به اسکان در منطقه، هر بسته شامل عضویت در کلوپ کشور لاگونیتا بود که به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۴ افتتاح شد. طراح منظر برزیلی، روبرتو برل مارکس، در این پروژه مشارکت داشت، که در زمینی به
مارکس، در این پروژه مشارکت داشت، که در زمینی به مساحت ۴٫۳ میلیون متر مربع ساخته شد که زمانی متعلق به رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا، الازار لوپز کنتراس بود. لا لاگونیتا از آن زمان به محله ای ثروتمند در ال هاتیلو تبدیل شده‌است. اگرچه ال هاتیلو از سال ۱۸۰۹ از پتار مستقل بود، اما بعداً بخشی از شهرداری سوکره شد، جایی که پتاره در آن قرار دارد. در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۱، مجلس قانونگذاری میراندا به ال هاتیلو خودمختاری کامل داد و آن را به شهرداری مستقل تبدیل کرد. این تصمیم در روزنامه رسمی در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۲ صادر شد. در سال ۱۹۹۳
رسمی در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۲ صادر شد. در سال ۱۹۹۳ مرسدس هرناندز د سیلوا به عنوان اولین شهردار ال هاتیلو انتخاب شد. از سال ۲۰۰۰، شهردار آلکالدیا برخی از وظایف شهرداری را مدیریت می‌کند. جغرافیا. شهرداری ال هاتیلو در منطقه جنوب شرقی شهر کاراکاس و در گوشه شمال غربی ایالت میراندا قرار دارد. این یکی از ۲۱ شهرداری این ایالت است. ال هاتیلو همچنین در حوزه قضایی شهردار آلکالدیا است که بر سه شهرداری مجاور میراندا و شهرداری لیبرتادور در ناحیه پایتخت قدرت دارد. این پنج شهرداری شهر کاراکاس را تشکیل می‌دهند. ال هاتیلو دارای
شهر کاراکاس را تشکیل می‌دهند. ال هاتیلو دارای مساحت زمین - سومین شهرداری بزرگ پایتخت. مرز طبیعی جنوبی شهرداری محدوده تورگوا است که از شرق به غرب را در بر می‌گیرد و ال هاتیلو را از شهرداری‌های باروتا و پاز کاستیو جدا می‌کند. به موازات تورگوا در شمال، رشته کوه سابانتا قرار دارد. جریان Prepo بین دو محدوده اجرا می‌شود. در شمال رشته کوه سابانتا، جریان پرپو به رودخانه توسماره می‌ریزد که به رودخانه گوایر ختم می‌شود. جریان لا گوایریتا به گوایر در شمال شرقی ال هاتیلو می‌ریزد. رودخانه گوایر حد شرقی شهرداری است که آن
می‌ریزد. رودخانه گوایر حد شرقی شهرداری است که آن را از سوکره و پاز کاستیلو در بخش جنوب شرقی ال هاتیلو جدا می‌کند. لا گوایریتا به عنوان مرز شمالی بین ال هاتیلو و شهرداری‌های باروتا و سوکره عمل می‌کند. با محدود کردن باروتا از غرب، مرزهای شهرداری از قله‌های ال ولکان، پاریاگوان، لا ماتا و دیگر قله‌ها می‌آیند تا زمانی که به محدوده تورگوا در جنوب شرقی ال هاتیلو برسند. بلندترین قله در ال هاتیلو پیکاچو د ال ولکان (به اسپانیایی به معنای "قله آتشفشان") با ۱۴۹۰ ارتفاع است. متر (4888 ft) بالاتر از سطح دریا، از آنجا که
است. متر (4888 ft) بالاتر از سطح دریا، از آنجا که آنتن‌های رادیویی، تلویزیونی و مخابراتی به کاراکاس سرویس می‌دهند. علیرغم نامش، این کوه تاریخچه آتشفشانی ثبت شده‌ای نداشته‌است. از دیگر کوه‌های مهم ال هاتیلو می‌توان به گاویلان با ، توپو د ال پائوجی در و توپو د پیراس پینتاداس در . محیط. ال هاتیلو، در ارتفاعی بالاتر از شهرداری‌های همسایه کاراکاس، هوای کمی خنک تر از مرکز شهر کاراکاس دارد. میانگین دما بین ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتیگراد (۷۰ تا ۷۵) است درجه فارنهایت). در بالاترین ارتفاع، دما می‌تواند تا ۱۸ کاهش یابد درجه
ارتفاع، دما می‌تواند تا ۱۸ کاهش یابد درجه سانتی گراد (۶۴ درجه فارنهایت) و جو ممکن است دارای مه ثابت باشد. میانگین بارندگی ۹۹۷٫۳ است میلی‌متر در سال (۳۹ اینچ)؛ مقادیر سالانه می‌تواند از ۸۰۰ تا ۱۵۰۰ متغیر باشد میلی‌متر (۳۲ تا ۵۹ که در). میانگین شاخص رطوبت ۷۵٪ است. مانند بقیه مناطق ونزوئلا، فصل بارانی از ماه می تا نوامبر است، در حالی که همه ماه‌های دیگر فصل خشک در نظر گرفته می‌شوند. بادها بادهای تجاری شمالی هستند. پوشش گیاهی بیشتر ال هاتیلو که در نزدیکی توده‌های آبی متمرکز است، جنگل‌های انبوهی است که حدود ۳۰
آبی متمرکز است، جنگل‌های انبوهی است که حدود ۳۰ درصد از سطح را اشغال می‌کند. گیاهان کوچکتر مانند درختچه‌ها حدود ۹ درصد و گیاهان نیز درصد مشابهی را اشغال می‌کنند. در سال ۱۹۷۲، جنگل‌های ال هاتیلو به عنوان منطقه حفاظت شده منطقه شهری کاراکاس اعلام شد. این شهرداری دارای طیف گسترده‌ای از گونه‌های پرنده است که بیش از دویست گونه ثبت شده از جمله گنجشک، عقاب، شاهین و جغد ثبت شده‌است. پرنده نگری در این منطقه توسط مقامات میراندا ترویج می‌شود که از حفاظت از این گونه‌ها نیز حمایت کرده‌اند. جمعیت‌شناسی. در قرن شانزدهم،