payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عامیانه توسعه یافت. بنابراین، مجموعه‌های آفاناسیف سهمی بسیار ارزشمند در ترویج و مشروعیت‌بخشی به فرهنگ و باورهای عامیانه روسی داشت. تأثیر این افسانه‌های عامیانه را می‌توان در آثار بسیاری از نویسندگان و آهنگسازان، به ویژه نیکلای ریمسکی-کورساکف ("سادکو، دوشیز ه برف") و ایگور استراوینسکی ("پرنده آتشین", "پتروشکا", و "سرگذشت سربتز"). در فرهنگ عامه. در فیلم ۲۰۱۹ ، جان ویک به کتابخانه عمومی نیویورک می‌رود و "افسانه‌های عامیانه روسی، الکساندر آفاناسیف، ۱۸۶۴" را درخواست می‌کند.
خط ۳ مترو کرج یکی از خطوط مصوبی شهرداری و شورای شهر سامانه مترو کرج است. این خط از غرب به نام ایستگاه باغستان در محله باغستان غربی آغاز و در شرق ایستگاه شهید سلطانی (کرج - پل فردیس) به پایان می‌رسد. طول این خط، ۱۴٫۵ کیلومتر است و با ایستگاه کرج (شهید سلطانی) در خط ۱، خط ۲ و خط ۶ تلاقی دارد. این خط، تنها خطی از مترو است که شمال کرج را به صورت افقی می‌پیماید. آنچه که توسط دفتر امور بین‌الملل سازمان قطارشهری کلانشهر کرج و حومه بیان داشته‌است، قرار است این خط به صورت مونوریل باشد و دارای ۴ ایستگاه تقاطعی با
به صورت مونوریل باشد و دارای ۴ ایستگاه تقاطعی با خطوط ۴، ۵، ۲، ۶ و ۱ (به ترتیب از غرب به شرق) داشته باشد. ایستگاه تقاطعی آن با خط ۴، باغستان؛ ایستگاه تقاطعی با خط ۵، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج (گوهردشت)، ایستگاه تقاطعی با خطوط ۱، ۲ و ۶، شهید سلطانی (کرج - پل فردیس)؛ ایستگاه تقاطعی با خطوط ۲ و ۶، میدان امام حسین می‌باشد. ایستگاه‌ها. این خط از باغستان به نام ایستگاه باغستان در محله باغستان غربی آغاز و در ایستگاه شهید سلطانی (کرج - پل فردیس) به پایان می‌رسد.
رجیان کلی لیما آلوز (زاده ۳۱ اوت ۱۹۷۸) یک بازیگر برزیلی است. او بیشتر با بازی در نقش دوریس در تلویزیون شبکه رده گلوبو، "زنان عاشق" شناخته می‌شود. او در سانتو آندره، منطقه شهری سائوپائولو متولد شد. او دختر ناظر فروش خوزه مونتیرو آلوز و ماریا آپارسیدا آلوس لیما است. زندگی شخصی. بین سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۹ با کارلوس آگوستو نوگوئیرا تبلیغاتی ازدواج کرد، اما طلاق گرفت. در سال ۲۰۰۰ با دستیار کارگردان آندره فیلیپ بایندر ازدواج کرد، این ازدواج، اما تا سال ۲۰۰۴ ادامه داشت، زمانی که این زوج طلاق گرفتند. در سال ۲۰۰۵ یک
زمانی که این زوج طلاق گرفتند. در سال ۲۰۰۵ یک رابطه عاشقانه با تیاگو آنتونس، نوازنده آغاز کرد و در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۹، پس از چهار سال زندگی مشترک، این بازیگر با او در بارا دا تیجوکا، در غرب شهر ریودوژانیرو ازدواج کرد. در ماه مه ۲۰۱۰ این بازیگر طلاق خود را از موسیقیدان تأیید کرد. او با بازیگر و فیلمساز ژائو گیمنز، پسر رجینا دوارته ازدواج کرد. در ۲۶ آوریل ۲۰۱۴، رجیان اولین پسر خود، جان گابریل را به دنیا می‌آورد که از طریق سزارین به دنیا آمد. در ۲۶ اوت ۲۰۱۵، او دومین پسر خود، آنتونیو را به دنیا آورد.
گروه اکتشافی جنوبگان استرالیا () یک گروه مکتشف قطب جنوب جغرافیایی استرالیایی بود که توسط داگلاس ماوسون، مناطق جنوبی استرالیا را - که تا آن هنگام در حد زیادی ناشناخته بود - کاوش کرد. ماوسون از تجربیاتش در سفر با گروه اکتشافی نمرود به اتفاق ارنست شکلتون در سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ الهام گرفته بود.
سید روح‌الله موسوی بیدلی نماینده مردم حوزه انتخابیه لردگان، خانمیرزا و فلارد در دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی است. وی با کسب ۵۶۸۰۰ رأی برگزیده شد.
رادگاست () یا رادوگاست، خدای مهمان‌نوازی و فراوانی در اسطوره‌های اسلاوی است. رادگاست یکی از خدایان مهم اسطوره‌های اسلاوی است که به‌ویژه در میان اسلاوهای پولابی مورد احترام بود. رادگاست به عنوان ایزد مهمان‌نوازی مقدس، فراوانی، خورشید، آتش، جنگ، شب و آسمان شناخته می‌شد. او در فرهنگ اسلاوی نقش مهمی در تضمین مهمان‌نوازی درون جوامع، نظارت بر جشن‌ها و بخشیدن برکت به محصولات برای به ارمغان آوردن رونق برای سرزمین داشت. جنگجویان برای به‌دست آوردن پشتیبانی او در جنگ‌ها، به او متوسل می‌شدند که بر ویژگی‌های حمایت‌کننده
به او متوسل می‌شدند که بر ویژگی‌های حمایت‌کننده او تأکید می‌کند. پیشینه اسطوره‌ای. اسطوره‌شناسی رادگاست در طول زمان تکامل یافت و با دیگر خدایان اسلاوی در هم آمیخته شد و جایگاه او را در فرهنگ اسلاوی مستحکم ساخت. او با جنبه‌های مختلف زندگی از شکوفایی کشاورزی گرفته تا نگهبانی آسمانی مرتبط بود. نقش‌های متنوع او بازتاب دهنده جنبه‌های مختلف از قدرت‌ها و ویژگی‌هایش بود. رادگاست در ادبیات تخیلی و فرهنگ عامه نیز حضور دارد. او در این قلمروها اغلب به عنوان یک خدای قدرتمند مرتبط با طبیعت، جادو و حکمت باستانی به تصویر
مرتبط با طبیعت، جادو و حکمت باستانی به تصویر کشیده شده‌است. نویسندگان و هنرمندان از اساطیر اسلاوی الهام می‌گیرند تا روایت‌های جذابی بسازند که در آن‌ها شخصیت‌های برگرفته از رادگاست، نقش‌های مهمی دارند. در طول تاریخ، رادگاست در آثار ادبی و افسانه‌هایی که میراث اسلاوها را ارج می‌نهند، مورد اشاره قرار گرفته‌است. این داستان‌ها مضامینی از مهمان‌نوازی، دلیری و ماهیت چرخه‌ای زندگی را منتقل می‌کنند. افسانه‌های پیرامون رادگاست بر خیرخواهی او و پیامدهای نادیده گرفتن اصول مهمان‌نوازی تأکید دارد. به‌طور خلاصه، رادگاست
مهمان‌نوازی تأکید دارد. به‌طور خلاصه، رادگاست در اسطوره‌های اسلاوی به‌عنوان یک خدای چندوجهی برجسته می‌شود که ویژگی‌های مهمان‌نوازی، فراوانی، حمایت و سرپرستی آسمانی را در خود دارد. حضور او در اشکال مختلف فرهنگی اهمیت ماندگار او را برجسته می‌کند و گواه بر غنای باورها و سنت‌های اسلاوی است. بر اساس نوشته‌های تاریخ‌نگاران سده‌های میان، ایزد اسلاوهای پولابی بوده‌است که معبد او در رترا قرار داشته. با این حال، در ادبیات علمی مدرن، دیدگاه غالب این است که "رادگاست" یک نام مستعار محلی یا یک نام جایگزین محلی برای خدای
نام مستعار محلی یا یک نام جایگزین محلی برای خدای خورشید سواروژیتس بوده‌است، که طبق منابع قدیمی‌تر، خدای اصلی در رترا بوده‌است. برخی از محققان معتقدند که نام شهری که سواروژیتس خدای اصلی آن بوده‌است به‌اشتباه به‌عنوان نام یک خدا گرفته شده‌است. یک افسانه محلی رایج در جمهوری چک به رادگاست مرتبط است. سرچشمه‌ها. اولین منبعی که به این نام خدایی اشاره می‌کند، "کارنامه اسقف کلیسای هامبورگ" نوشته آداموس برمنزیس است: &lt;poem&gt; اسقف جان مسن به همراه سایر مسیحیان در شهر مکلن‌بورگ اسیر شد اما زنده نگه داشته شد تا
در شهر مکلن‌بورگ اسیر شد اما زنده نگه داشته شد تا به‌عنوان نمادی از پیروزی به نمایش گذاشته شود. درنتیجه، او پس از اعتراف به عیسی شلاق زده شد و سپس در هر یک از شهرهای اسلاوها به نمایش درآمد و مورد تمسخر قرار گرفت، زیرا نمی‌توانستند او را مجبور به انکار نام مسیح کنند. سپس دست‌ها و پاهای او را قطع کردند و بدنش را به خیابان انداختند. سرش را نیز جدا کردند و کافران آن را بر نیزه‌ای فرو بردند و برای اثبات پیروزی‌شان به خدای خود، رادگاست تقدیم کردند. این وقایع در رترا، پایتخت اسلاوها، چهار روز قبل از آدیس نوامبر
رترا، پایتخت اسلاوها، چهار روز قبل از آدیس نوامبر رخ داد. در میان این شهرها، رداری‌ها بسیار قدرتمند که پایتخت مشهورشان رترا است، به‌عنوان مرکز بت‌پرستی قرار دارد. در آنجا معبد بزرگی ساخته شده‌است که به شیاطین تقدیم شده‌است و شاهزاده آن‌ها، رادگوست است. مجسمه او از طلا ساخته شده‌است و چتر مخصوص‌اش با رنگ ارغوانی آراسته شده‌است. &lt;/poem&gt; پیرو نوشته‌های آدم، هلمود بوسائو نیز در "تواریخ اسلاوها" خود رادگاست را ذکر می‌کند، او دربارهٔ تقدیم قربانی‌های سالانه برای این خدا و استفاده از غیب‌گویی مرتبط با معبدش
برای این خدا و استفاده از غیب‌گویی مرتبط با معبدش می‌نویسد، هلمود این خدا را «خدای اوبوتری‌ها» نیز نامیده‌است. همچنین در "Annales Augustani" سال ۱۱۳۵ نیز نام او ذکر شده، که در مورد تخریب رترا توسط بورچارد دوم، اسقف‌نشین اعظم کاتولیک هالبرشتانت، نوشته‌است. او اسب پرستش‌شده ساکنان محلی را با خود به زاکسن برده‌است. آخرین منبعی که به رادگاست اشاره می‌کند، "مصائب شهید ابس‌تورف" است. در چک. در جمهوری چک یک افسانه محلی وجود دارد که با سیریل و متدیوس، قدیسان حواری اسلاوها، مرتبط است. بنا به این افسانه، در کوه
اسلاوها، مرتبط است. بنا به این افسانه، در کوه رادهوشت خدایی به اسم رادگاست پرستش می‌شده‌است. طبق این داستان، سیریل و متدیوس تصمیم گرفتند تا یک مأموریت مسیحی‌سازی در این ناحیه داشته باشند و راهی کوه رادهوشت شدند. آنها پس از عبور از زاشوا، جایی که مردم را غسل تعمید دادند، از طریق وله‌هراد به راه خود ادامه دادند. وقتی به کوه نزدیک می‌شدند، آوای ساز و دهل و آواز را از دور شنیدند. وقتی به کوه رسیدند، شاهد مراسم مذهبی بت‌پرستانه‌ای بودند که توسط فرمانروای رادوخ هدایت می‌شد. وقتی این فرمانروا از غریبه‌هایی خبردار
می‌شد. وقتی این فرمانروا از غریبه‌هایی خبردار شد که خدایان بت‌پرست آنها را پست و کوچک می‌خواندند، شروع به سرزنش سیریل کرد و می‌خواست او را به زور ساکت کند. در این لحظه نوری اطراف صلیبی که سیریل در دست داشت پدیدار شد و سیریل شروع به صحبت کردن از «تنها خدای حقیقی» کرد و بت‌ها را «ساختهٔ جهنم» خواند. سپس سر و صدا و رعد و برقی پدیدار شد و تمامی مجسمه‌های خدایان به هزاران تکه شکسته شدند. بعدها، در همان جایی که معبد باشکوه و بت رادگاست ایستاده بود، آن قدیسان صلیبی برافراشتند. این افسانه اغلب در متونی که دربارهٔ
برافراشتند. این افسانه اغلب در متونی که دربارهٔ کوه نوشته شده‌است وجود دارد. با اینکه بارها صحت این روایت رد شده، غالباً در آثار فولکلور دیده می‌شود. این افسانه نخستین بار در سال ۱۷۱۰ در کتاب "Sacra Moraviae historia sive Vita S. Cyrilli et Methodii "(تاریخ مقدس مورافیا یا زندگی سیریل و متدیوس) نوشته کشیش یان ییرژی ستردوفسکی آورده شد. در فصلی اختصاص یافته به نام کوه و منشأ آن، یان ییرژی به شهادت یک کشیش استناد می‌کند. بنا بر گفته این کشیش، افسانه‌ای در میان مردم می‌گشته‌است راجع به خدایی به همین نام که بر
مردم می‌گشته‌است راجع به خدایی به همین نام که بر بالای کوه ایستاده بود و توسط مبلغین مذهبی سرنگون شد. بر همین اساس ستردوفسکی داستانی پرآب و تاب راجع به جمعیت پرستندگان و مناسک شرک‌آلود روی کوه ساخت. همچنین، هیچ شواهد باستان‌شناسی یا تاریخ‌نگاری در مورد اینکه این منطقه بسیار جنگلی در گذشته محل سکونت بوده‌است، وجود ندارد. ریشه‌شناسی و تفاسیر. در منابع لاتین، این نام به صورت , , ذکر شده‌است. امروزه، نام رادگاست عمدتاً در انگلیسی استفاده می‌شود، اما در چندین کشور اسلاوی مانند لهستان و روسیه، املا غالب
چندین کشور اسلاوی مانند لهستان و روسیه، املا غالب "Radogost" است. بخش اول این نام حاوی صفت "rad" ("خوشحال") است که ریشه‌شناسی آن نامشخص است. بخش دوم این نام حاوی اسم gost" ("مهمان") است، که از زبان نیاهندواروپایی *gʰostis" مشتق شده‌است (رجوع شود به زبان گوتی "مهمان"، "بیگانه"). بنابراین، این نام می‌تواند به عنوان "کسی که آماده استقبال از مهمان است" یا "کسی که به خوبی از مهمان‌ها مراقبت می‌کند" ترجمه شود. این نام در نهایت از نام اسلاوی مقدم "*Radogostъ" مشتق شده‌است.. رجوع کنید به , Old Polish , , , , زبان
شده‌است.. رجوع کنید به , Old Polish , , , , زبان اسلوونیایی , که احتمالاً در اوایل قرن ششم در یک منبع یونانی که از یک فرمانده قبیله‌ای اسلاوی به نام "آرداگاست" ( مورد تأکید قرار گرفته‌است. این نام، با افزودن پسوند ملکی "*-jь" ("*Radogostjь"), در سرتاسر قلمرو اسلاوی‌ها جای‌نام‌شناسی بسیاری را تشکیل داده‌است. رجوع کنید به دهکده‌های لهستانی "Radogoszcz"، کوه اهل چک "Radhošť"، جای‌نام صربی‌کرواتی ، روسی ، و روسی hydronym‌ها and و دیگران، و همچنین شهر "Radogošč"، که متعلق به قبیله رداری‌ها بوده‌است.
فولکلور چِک مجموعه‌ای غنی از اسطوره‌ها، افسانه‌ها، خرافات، موسیقی و آداب و رسوم را در خود جای داده‌است که از نسلی به نسل دیگر منتقل شده‌است. فلکلور جمهوری چک، علیرغم جریان‌های مدرنیته، همچنان بر جنبه‌هایی از زندگی معاصر چک تأثیر می‌گذارد. جشنواره‌های فولکلور، موزه‌ها و مجموعه‌های مردم‌نگاری برای حفظ و ترویج این سنت‌ها تلاش می‌کنند. عناصر فولکلور در ادبیات، سینما و حتی موسیقی و طراحی معاصر چک مشهود است و از مضامین و نقوش بصری آنها استفاده می‌کند. اجداد چکها ۱۵۰۰ سال پیش به این سرزمین رسیدند. آنها از دریای
۱۵۰۰ سال پیش به این سرزمین رسیدند. آنها از دریای سیاه و کوه‌های کارپات آمده بودند و زبان اسلاوی و آیین‌های کهن هندواروپایی را با خود آوردند. اسطوره‌ها و افسانه‌ها. اساطیر چک ریشه در باورهای کهن اسلاو دارد، جایی که مجموعه‌ای پویا از ایزدان و ایزدبانوها، نمایانگر نیروهای طبیعی و تجربیات انسانی بودند. پرون، خدای رعد و طوفان، در بالاترین مرتبه قرار داشت، در حالی که شخصیت‌هایی مانند سواروگ، خدای خورشید و موکش، الهه باروری، نیز از اهمیت بالایی برخوردار بودند. داستان‌های این خدایان که با ارواح ساکن در جنگل‌ها،
این خدایان که با ارواح ساکن در جنگل‌ها، رودخانه‌ها و کوه‌ها درهم آمیخته بودند، پایه و اساس یک جهان‌بینی معنوی را تشکیل می‌دادند که بر ارتباط با طبیعت تأکید می‌کرد. افسانه‌ها نیز جایگاه برجسته‌ای در فولکلور چک دارند. داستان‌های شهسواران دلاور، شاهزاده‌خانم‌های عاقل و حقه‌بازان حیله‌گر در این سرزمین رواج دارد. این داستان‌ها اغلب حاوی درس‌های اخلاقی و کاوش‌هایی در هویت ملی هستند. افسانه پرنسس لیبوشه، حاکمی خردمند و دادگر که بنیانگذاری پراگ را پیش‌بینی کرد، به عنوان نمادی قدرتمند از میراث چک طنین‌انداز می‌شود.
نمادی قدرتمند از میراث چک طنین‌انداز می‌شود. آداب و رسوم، جشن‌ها. فولکلور چک در آداب و رسوم متعددی تجلی می‌یابد که همچنان تعاملات اجتماعی را شکل می‌دهند و گذر فصل‌ها را مشخص می‌کنند. لباس‌های ظریف، موسیقی پر جنب و جوش و جشن‌های شاد، ویژگی‌های بارز جشنواره‌های سنتی مانند ماسوپوست، جشن کارناوال قبل از لنت و روز سنت نیکلاس است که در آن کودکان در ازای نشان دادن رفتار خوب در طول سال، هدیه دریافت می‌کنند. عید پاک در جمهوری چک از سنت‌های منحصر به فردی برخوردار است، از جمله تازیانه زدن نمادین دختران با شاخه‌های
از جمله تازیانه زدن نمادین دختران با شاخه‌های بید در روز دوشنبه عید پاک که گفته شده برای باروری و تندرستی است. پری‌ها، فولکلور و هنر. فولکلور چک مملو از موجودات جادویی مانند پری‌ها، پری‌های آبی و جن‌های پر از شیطنت است. این موجودات فراطبیعی در داستان‌های پریان جمع‌آوری شده توسط نویسندگان مشهوری مانند کارل یارومیر اربن و بوژنا نمکووا نقش برجسته‌ای دارند، جایی که غالباً با شخصیت‌های انسانی تعامل دارند و هم شگفتی و هم معضلات اخلاقی را به وجود می‌آورند. موسیقی و رقص جایگاه مرکزی در فولکلور چک دارند. آهنگ‌های
و رقص جایگاه مرکزی در فولکلور چک دارند. آهنگ‌های محلی پر جنب و جوش که با سازهای سنتی مانند ویولن و آکاردئون نواخته می‌شوند، صدایی منحصر به فرد دارند که تصاویر زندگی روستایی و جشن‌های عمومی را تداعی می‌کنند. رقص‌های محلی با حرکات پرانرژی و لباس‌های رنگارنگ، روح شاد و مقاوم مردم چک را بیان می‌کنند. افسانه‌های مربوط به پراگ. یکی از معروف‌ترین افسانه‌های پراگ افسانه فاوست است که با شیطان پیمان بست. فاوست در ازای تمام دانش و لذت دنیا برای مدت ۲۴ سال، روح خود را به شیطان فروخت. هنگامی که زمان به پایان رسید،
را به شیطان فروخت. هنگامی که زمان به پایان رسید، شیطان فاوست را مستقیماً از سقف برد. تا به امروز، افسانه‌ها می‌گویند که سوراخ سقف خانه فاوست در شهر جدید سال‌ها بعد قابل مشاهده بود. امروزه می‌توان نمادهای کیمیاگری را روی دیوارها و نقاشی‌های دیواری مشاهده کرد که به عنوان مثال ققنوس اسطوره‌ای و منظومه خورشیدی را به تصویر می‌کشند. لیبوشه. لیبوشه (Libuše) یک زن افسانه‌ای بود که در قدیم بر مردم چک حکومت می‌کرد. افسانه‌های قابل توجه دیگر. برخی از مشهورترین اسطوره‌ها و افسانه‌های پراگ عبارتند از: افسانه رادگاست:
و افسانه‌های پراگ عبارتند از: افسانه رادگاست: رادگاست خدای مهمان‌نوازی، فراوانی و جنگ بود. گفته می‌شود که او در کوه رادهوشت زندگی می‌کرد و توسط مردم محلی مورد پرستش قرار می‌گرفت. افسانه بنیانگذاری پراگ: طبق افسانه، پرنسس لیبوشه، دختری باهوش و پیشگو، محل پراگ را پیش‌بینی کرد. او پیش‌بینی کرد که یک شهر بزرگ در محلی که دو رودخانه به هم می‌پیوندند، ساخته خواهد شد. افسانه گولم: گولم یک موجود غول‌پیکر از خاک رس بود که توسط یک خاخام یهودی برای محافظت از جامعه یهودی پراگ در برابر آزار و اذیت خلق شد. افسانه مرد
پراگ در برابر آزار و اذیت خلق شد. افسانه مرد سنگی: مرد سنگی مجسمه‌ای است که گفته می‌شود در شب زنده می‌شود و در خیابان‌های پراگ پرسه می‌زند. روز همه ارواح چک. روز همه ارواح چک یا دوشیچکی (Dušičky) مناسبتی سنتی است که در ۲ نوامبر برای یادبود و بزرگداشت عزیزان از دست رفته برگزار می‌شود. خانواده‌ها با پاکسازی و گل‌آرایی قبور و ادای احترام به مشاهیر اهل چک برای عزیزانشان یادبود برگزار می‌کنند. واژه دوشیچکی از واژه چک "duše" به معنای "روح" گرفته شده‌است. این روز با عناوین رسمی‌تری همانند "یادبود مردگان" یا
روز با عناوین رسمی‌تری همانند "یادبود مردگان" یا "یادبود همه مومنان درگذشته" نیز شناخته می‌شود. در حالی که این رسم ریشه در کاتولیک رومی دارد، توسط سایر فرقه‌های مسیحی در جمهوری چک نیز به رسمیت شناخته شده‌است. روز همه ارواح پس از کریسمس، به عنوان دومین تعطیلات مذهبی بزرگ در جمهوری چک در نظر گرفته می‌شود و توسط مؤمنان و غیرمومنان یکسان برگزار می‌شود. گل‌های زنده بیانگر اعتقاد به زندگی ابدی هستند، در حالی که شمع‌ها نماد رستاخیز هستند. در فرهنگ عامه چک، اعتقاد بر این است که روح کسانی که در برزخ به سر می‌برند
بر این است که روح کسانی که در برزخ به سر می‌برند (مکانی بین بهشت و جهنم) در آستانه روز همه ارواح به مدت یک روز آزاد می‌شوند. این سنت شباهت‌هایی با سنت کشورهای دیگر مانند مکزیک (روز مردگان) و جشنواره سلتیک سامهاین دارد. در گذشته، بوهمی‌ها فانوس‌ها را پر از کره می‌کردند تا ارواح عزیزانشان بتوانند درد زخم‌های خود را تسکین دهند. رسم پخت نان شیرینی‌هایی به شکل استخوان توسط بوهمی‌های جنوبی، و گروه‌هایی از خوانندگان که برای دریافت آن‌ها به درب خانه‌ها می‌رفتند، در کنار بسیاری آداب دیگر، امروزه کمتر مورد توجه قرار
کنار بسیاری آداب دیگر، امروزه کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند. گورهای مهم. بزرگ‌ترین آرامگاه کشور گورستان اولشانی است که در واقع مجموعه‌ای از ۱۲ گورستان متفاوت است. از مشهورترین افراد خاکسپاری شده در اولشانی، یان پالاخ، کنشگر جوانی است که برای اعتراض به حمله شوروی خودسوزی کرد. گور او مورد احترام بسیاری است. از دیگر مکان‌های مهم می‌توان به گورستان وینوهرادی، که آرامگاه رئیس‌جمهور سابق واسلاو هاول و همچنین هنرمندان و افراد مشهور دیگر است و گورستان استراشنیتسه اشاره کرد. سنت جدیدی که در طول سال‌های اخیر باب
اشاره کرد. سنت جدیدی که در طول سال‌های اخیر باب شده‌است، گذاشتن یادگاری‌هایی در قبر دختری جوان در گورستان مالا استرانا است. افسانه‌ها ادعا می‌کنند که این کودک فرشته‌ای بوده‌است، تا حدی که مدیران گورستان با گذاشتن یادگاری به شکل امروزی، مخالفت می‌کنند. جشن‌های سنتی چک. در گذشته، بر تغییرات مرتبط با چهار فصل سال تأکید می‌شد. هر فصل آداب و رسوم خاص خود را داشت. در بهار، مردم آداب و رسومی را اجرا می‌کردند که سلامت محصولات و برداشت موفق آتی را تضمین می‌کرد. در زمستان، مهم‌ترین نکته محافظت از خانه‌ها و روستاییان
مهم‌ترین نکته محافظت از خانه‌ها و روستاییان در برابر اثرات نامطلوب هوای سرد و نیروهای ماوراء طبیعی بود. بسیاری از مناطق چک همچنان جشن‌های سنتی برگزار می‌کنند که به موسیقی فولکلور، رقص و لباس محلی نیز می‌پردازند. از مهم‌ترین این جشن‌ها می‌توان به غرق کردن مورانا، شرووتاید، برافراشتن تیر ماه می، برداشت انگور یا عید پاک اشاره کرد.
یانگ انگلاند () مقالات داستانی بریتانیایی بود که از سال ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۷ منتشر گردید و مخاطبان مشابهی از مجلاتی همچون کاغذ بچه‌ها داشت. این مقالات توسط اتحادیه مدارس یکشنبهٔ لندن چاپ می‌گردید و اولین شمارهٔ آن در ۳ ژانویه ۱۸۸۰ به فروش رفت. این مقالات در ابتدا به صورت هفته نامه منتشر شد هر چند، بعدها به صورت ماهنامه و در نهایت، سالانه شد.
احسان عظیمی راد (زاده ١٣۶٢ شهربابک) سیاستمدار ایرانی است که عضو هیئت علمی دانشگاه تربت حیدریه و نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ مشهد و کلات در استان خراسان رضوی است که توانست با کسب ١۵٧ هزار و ۶٢١ رأی، به عنوان چهارمین نمایندهٔ این حوزه، راهی بهارستان شود. وی سخنگوی کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی است.
آگاتا اولکسیاک (۵ آوریل ۱۹۷۸)، معروف به اولک، یک هنرمند لهستانی است که در شهر نیویورک مستقر است. آثار او شامل مجسمه‌سازی، هنر چیدمانی مانند دوچرخه‌های قلاب‌بافی شده، وسایل بادی، قطعات اجرایی و هنرهای الیافی است. آثار او شامل ساختمان‌ها، مجسمه‌ها و یک آپارتمان قلاب بافی شده‌است که ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، برزیل، ترکیه، فرانسه، ایتالیا، لهستان و کاستاریکا به نمایش گذاشته شده‌اند. اوایل زندگی و حرفه. اولک در رشته مطالعات فرهنگی در دانشگاه آدام میکیویچ که در پوزنان لهستان قرار دارد تحصیل کرد. سپس به کالج
در پوزنان لهستان قرار دارد تحصیل کرد. سپس به کالج لاگواردیا رفت و در آنجا جایزه مجسمه‌سازی باشگاه هنرهای ملی را به دست آورد. کارهای اولیه او شامل ساخت یکسری مجسمه‌ها، لباس‌ها و وسایل بادی بود. اولک برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ پس از مهاجرت به ایالات متحده از قلاب بافی به عنوان بخشی از ابزار هنری خود استفاده کرد. او در آن سال‌ها در نمایشگاه مُد سوررئالیستی در انجمن هنری و تاریخی ویلیامزبورگ مورد توجه منتقدان قرار گرفت. در سال ۲۰۰۴، اولک «یک قطعه بزرگ چادر مانند ساخته شده از نوارهای قلاب بافی از پارچه، مو،
ساخته شده از نوارهای قلاب بافی از پارچه، مو، نوار کاست و حیوانات عروسکی» را برای یک نمایشگاه طراحی کرد. "بنا بر گزارش نیویورک تایمز" این اثر اولک فقط برای چهار نفر در بخش ۵-بی‌ئی گالریِ منهتن قابل نمایش بود. "مجسمه" قلاب‌بافی شده او که در سال ۲۰۰۵ ساخته شده بود، در "واشینگتن پست" به نمایش درآمد، این مجسمه شامل ۱۳۰۰ بادکنک سفید لاغر نیز بود که به شکل روده‌ای-آبشاری آویزان بودند. او همچنین در طراحی یک پروژه هنری «آگاهانه اجتماعی» در دوسالانه ونیز در سال ۲۰۰۵ شرکت کرد. کار آنها، با نام «"استتار» درباره" کاوش
شرکت کرد. کار آنها، با نام «"استتار» درباره" کاوش در آندروژنی هویت، تمایلات جنسی، و فرهنگ دگماتیسم بود. در سپتامبر و اکتبر همان سال، طی یک پروژه اولک پنجره‌های یک ساختمان متروکه و سوخته را در نزدیکی محل اقامت خود در یوتیکا را قلاب‌بافی کرد. در این دوره، لباس‌هایی که او طراحی می‌کرد برای اجراهای تئاتر و رقص مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، اگرچه اجرای رقص مربوط به یکی از مجسمه‌های او در همان زمان مورد انتقاد منتقدان قرار گرفت. فلسفه. فلسفه خلاق اولک این است که «زندگی و هنر جدایی ناپذیرند» در سال ۲۰۰۹ او این
«زندگی و هنر جدایی ناپذیرند» در سال ۲۰۰۹ او این فلسفه را اینگونه بیان کرد:اولک به عنوان یک حامی حقوق زنان، برابری جنسی و آزادی بیان، از جذابیت گسترده کار خود برای نشان دادن همبستگی خود با کسانی که توسط قوانین ظالمانه در سراسر جهان سرکوب شده‌اند، استفاده می‌کند. اولک از طریق مجموعه کارهای خود همیشه به دنبال آوردن رنگ و حس زندگی، انرژی و شگفتی به فضای زندگی بوده‌است. آثار برگزیده. اواک در ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، برزیل، ترکیه، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، فنلاند، سوئد، لهستان و کاستاریکا آثاری را به نمایش
سوئد، لهستان و کاستاریکا آثاری را به نمایش گذاشته است. در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۶، او جزو هنرمندان مقیم انستیتو ساکاتار برزیل محسوب می‌شد. لباس‌های قلاب‌بافی شده اولک که «مجسمه‌های پوشیدنی» نامیده می‌شوند، در پروژه‌های مختلفی استفاده شده‌اند که در این پروژه‌ها اولک شرکت‌کنندگان خود را به متروی شهر نیویورک می‌برد و در آنجا آثار خود را به نمایش می‌گذاشت. برخی از قطعه‌های هنری او همچو "جشنواره هنر اولک" و "نقاشی برای تکان دادن دست‌ها" و "امتیاز رویداد" در "گریپ فروت" یوکو اونو به نمایش در آمدند. در بخش لباس‌های
یوکو اونو به نمایش در آمدند. در بخش لباس‌های بافتنی اولک، شرکت کنندگان مجسمه‌های خود را می‌پوشیدند و دست خود را به صورت کشیده قرار می‌دادند تا دست عابران را بفشارند. اجرای دوم "گریپ فروت قلاب بافی" او نیز باز ترجمه شد. قطعه "از بازدید شما متشکرم، روز خوبی داشته باشید" او نیز که در خیابان چهاردهم منهتن در طول رویداد سال ۲۰۰۹، که تحت عنوان "هنر در مکان‌های عجیب و غریب" درحال برگزار بود، اجرا شد. آن قطعه‌ی اولک از قطعه "یک خدمتکار یونیفرم پوش" و قطعه "دسته نرده را نگه دارید" در تایپه الهام گرفته شده بود‌.
نرده را نگه دارید" در تایپه الهام گرفته شده بود‌. اجراکنندگان پلاکاردهایی بر اساس تابلوهایی که اولک آنها را طرح‌ریزی کرده بود در دست داشتند که شامل برخی جملات به صورت گفتگوی تاکیدی، کنایه آمیز یا سرگرم کننده با موقعیت مکانی آنها بود. اولین نمایشگاه انفرادی اولک با عنوان "بافندگی برای کو**** است"، بود که در گالری کریستوفر هنری برگزار شد. در سال ۲۰۱۰ او یک آپارتمان را به نمایش گذاشت که تمام اجزای آن، از جمله ساکنانش، با قلاب بافی پوشانده شده بودند. اتمام آن پروژه با استفاده از کلاف نخ سال‌ها طول کشید. آن
پروژه با استفاده از کلاف نخ سال‌ها طول کشید. آن پروژه در ابتدا قرار بود از ۹ سپتامبر تا ۱۷ اکتبر ۲۰۱۰ اجرا شود، اما پس از یک سری تمدیدها سرانجام در می ۲۰۱۱ به اتمام رسید.
ریچارد آ. کوهن او یکی از بنیان‌گذاران رویکردهای مثبت به رابطه جنسی سالم (که قبلاً جایگزین‌های مثبت همجنس‌گرایی بود ) است که شیوه‌های تبدیل‌درمانی بی‌اعتبار را ارائه می‌دهد که مدعی تغییر یک فرد از همجنس‌گرا به دگرجنس‌گرا است. در سال ۲۰۰۲، کوهن به دلیل تخلفات متعدد از انجمن مشاوره آمریکا اخراج شد. او نویسنده "کتاب آلفی" است، کتابی برای کودکان که همجنس گرایی را به عنوان یک وضعیت برگشت پذیر نشان می دهد. او پس از نشان دادن لمس درمانی همجنس‌بازان سابق خود در "دیلی شو" ، که شامل در آغوش گرفتن با مردان و زدن بالش
شو" ، که شامل در آغوش گرفتن با مردان و زدن بالش بود، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. زندگینامه. کوهن در یک خانواده یهودی در فیلادلفیا به دنیا آمد. طبق گزارش‌ها، کوهن در دوران نوجوانی «سال‌ها را در درمان‌های روان‌پزشکی فشرده بدون موفقیت در تلاش برای تبدیل شدن به رک سپری کرد». کوهن در سال های کارشناسی خود در دانشگاه بوستون به عنوان همجنسگرا شناخته شد. او به دنبال مشاوره برای جذابیت های همجنس ناخواسته خود بود. او یک مسیحی انجیلی شد و بعداً به کلیسای اتحاد پیوست. در سال ۱۹۸۰، کوهن با جائه سوک، یک زن کره جنوبی
در سال ۱۹۸۰، کوهن با جائه سوک، یک زن کره جنوبی ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۵، کوهن و خانواده اش کلیسای اتحاد را ترک کردند. کوهن با مردان رابطه داشت و اغلب همسر و فرزندانش را برای مدت طولانی ترک می کرد. به گفته واشنگتن پست، کوهن در سال ۱۹۸۷ از طریق یک "رابطه شدید اما افلاطونی" با مردی که "گرمای عشق پدرم را به من بخشید" بر همجنسگرایی غلبه کرد. کوهن مدرک لیسانس هنرهای زیبا از دانشگاه بوستون و مدرک کارشناسی ارشد هنر در روانشناسی مشاوره از دانشگاه آنتیوخ دریافت کرد. او نویسنده "کتاب آلفی" است، کتابی برای کودکان که
او نویسنده "کتاب آلفی" است، کتابی برای کودکان که همجنس گرایی را به عنوان یک وضعیت برگشت پذیر نشان می دهد. او به عنوان رئیس گروه والدین و دوستان همجنس‌بازان سابق و همجنس‌گرایان (PFOX)، گروهی که درمان ترمیمی را ترویج می‌کرد، خدمت کرد. اخراج از ACA. در سال ۲۰۰۲، کوهن از انجمن مشاوره آمریکا (ACA) به دلیل نقض سیاست های تبلیغاتی، درگیر شدن در روابط دوگانه شامل مشتریان و مشاوران و به خطر انداختن رفاه مشتری اخراج شد. او به تصمیم ACA اعتراض نکرد. حضور در رسانه ها. کوهن با جیسون جونز در ۱۹ مارس ۲۰۰۷، قسمت "نمایش
کوهن با جیسون جونز در ۱۹ مارس ۲۰۰۷، قسمت "نمایش روزانه" مصاحبه شد. او به دلیل نشان دادن در آغوش گرفتن با مردان و زدن بالش به عنوان روشی برای درمان همجنس گرایی مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. پس از ظهور، PFOX ذکر نام کوهن را از وب سایت خود پاک کرد. کوهن در "برنامه زنده جیمی کیمل حضور داشت!" در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۶، در ۸ دسامبر ۲۰۰۹ در "نمایش راشل مدو" مصاحبه شد، و در ۱۷ آوریل ۲۰۱۰ در "نمایش میکل آنژ سیگنوریل" در شبکه رادیویی سیریوس بود.