payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(۲۰۶ پیش از میلاد تا ۲۲۰ میلادی) با جزئیات شرح داده شده است. در قرن دوم پیش از میلاد، امپراتور وو از هان قصد داشت روابط خود را با فرغانه گسترش دهد، اما فرستادگان او توسط مردم لولان و پادشاهی «گوشی» مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند. در سال ۱۰۸ پیش از میلاد، سپاه هان به لولان حمله کرد و پادشاه آن را مجبور به پرداخت باج به چین نمود. پس از این واقعه، شیونگ‌نو نیز به لولان حمله کردند و پادشاه برای حفظ امنیت خود، یکی از پسرانش را به عنوان گروگان به شیونگ‌نو و دیگری را به دربار هان فرستاد. این اقدامات
و دیگری را به دربار هان فرستاد. این اقدامات محافظه‌کارانه نشان‌دهنده موقعیت راهبردی لولان بین قدرت‌های بزرگ آن زمان است. در کتاب هان آمده است که امپراتور به فرمانده «جن ون» دستور داد تا پادشاه لولان را دستگیر کرده و به پایتخت بیاورد. پادشاه در دفاع از خود اظهار داشت که لولان دولتی کوچک بین قدرت‌های بزرگ است و برای حفظ امنیت خود مجبور به تسلیم در برابر هر دو طرف شده است. او همچنین تمایل خود را برای تغییر قلمرو پادشاهی و پیوستن به هان ابراز کرد. امپراتور هان پس از آزادی پادشاه لولان، پسر او را به عنوان
هان پس از آزادی پادشاه لولان، پسر او را به عنوان گروگان نگه داشت. پس از مرگ پادشاه، دربار لولان درخواست بازگشت پسر و وارث او را کرد، اما امپراتور به دلیل علاقه‌ای که به شاهزاده پیدا کرده بود، او را آزاد نکرد و پیشنهاد داد که پسر دیگری در لولان به تخت سلطنت بنشیند. در این میان، شیونگنو شاهزاده دیگری از لولان را که پیشتر به عنوان گروگان نزد آن‌ها بود، به این شهر بازگرداند تا بر تخت سلطنت بنشیند. اما دربار هان از این موضوع ناراضی بود و از پادشاه جدید خواست تا در دربار هان حاضر شود. پادشاه جدید با توصیه همسرش
در دربار هان حاضر شود. پادشاه جدید با توصیه همسرش از این کار امتناع کرد. در سال ۷۷ پیش از میلاد، پس از کشته شدن چندین فرستاده هان در لولان، یک هیئت چینی با هدف ترور پادشاه لولان به این شهر اعزام شد. فو جیه‌زی، یکی از اعضای این هیئت، با ترفندی توانست وارد قصر شود و پادشاه را به قتل برساند. پس از این واقعه، برادر کوچکتر پادشاه به سلطنت رسید و دربار هان کنترل بیشتری بر لولان اعمال کرد. این شهر مجبور شد نام خود را به شانشان تغییر دهد. به دلیل موقعیت راهبردی لولان در مسیر ارتباطی چین با غرب، این شهر در دوران
در مسیر ارتباطی چین با غرب، این شهر در دوران سلسله هان همواره مورد مناقشه بین چینی‌ها و شیونگنو بود. این درگیری‌ها تا قرن دوم میلادی ادامه داشت. شانشان. پس از تسلط سلسله هان، پادشاهی شان‌شان (لولان سابق) به یک دولت وابسته به چین تبدیل شد. پادشاه جدید از ترس انتقام‌جویی پسران پادشاه مقتول، از هان درخواست کرد تا نیروهایی را در منطقه مستقر کند. این امر به استقرار نیروهای نظامی چین و تأسیس یک دفتر فرماندهی در منطقه منجر شد. برخی از شهرهای اطراف، مانند چرمو و نیا، بعدها به شان‌شان ضمیمه شدند. اگرچه نام رسمی این
بعدها به شان‌شان ضمیمه شدند. اگرچه نام رسمی این پادشاهی به شان‌شان تغییر یافت، اما مردم محلی همچنان از نام کروران برای این منطقه استفاده می‌کردند. کنترل چین بر لولان متناوب بود و در دوره‌هایی که چین ضعیف می‌شد، لولان مستقل عمل می‌کرد. در سال ۷۳ میلادی، بان چائو، افسر ارتش هان، با کشتن فرستادگان شیونگنو و تقدیم سرهای آن‌ها به پادشاه شان‌شان، این پادشاهی را بار دیگر تحت سلطه چین درآورد. این اقدام، گامی مهم در تثبیت کنترل چین بر مسیر جاده ابریشم بود. در سال‌های بعد، مستعمرات نظامی دیگری در لولان تأسیس شد و
بعد، مستعمرات نظامی دیگری در لولان تأسیس شد و این شهر به ارسال خراج به چین ادامه داد. لولان در سال ۳۳۰ میلادی، احتمالاً به دلیل تغییر مسیر رودخانه تاریم و کمبود آب، متروکه شد. پادگان نظامی به منطقه دیگری منتقل شد، اما قلعه یینگپان تا زمان سلسله تانگ همچنان تحت کنترل چین باقی ماند. در پی حمله‌ای در سال ۴۴۲ میلادی، پادشاه شان‌شان به همراه نیمی از مردم خود به چرمو گریخت و حاکمیت شان‌شان به چرمو منتقل شد. در سال ۴۴۵، شان‌شان خود را تسلیم سلسله وی شمالی کرد. در پایان قرن ششم، سلسله سوئی شهر شان‌شان را احیا کرد.
قرن ششم، سلسله سوئی شهر شان‌شان را احیا کرد. اما در قرن پنجم، حملات پیاپی اقوام کوچ‌نشین مانند تویوهون، خاقانات روران و دینگ‌لینگ باعث ویرانی تدریجی این منطقه شد. در حدود سال ۶۳۰ میلادی، در آغاز دوران تانگ، شانفوتو مردم باقی‌مانده شان‌شان را به هامی هدایت کرد. شوان‌زانگ، زائر بودایی، در سال ۶۴۴ میلادی هنگام بازگشت از هند به چین از این منطقه گذشت و در گزارش خود از شهری خالی از سکنه در لولان یاد کرد. گزارش‌های تاریخی از لولان. در کتاب هان، فرستادگان این سلسله لولان را منطقه‌ای ضعیف و آسیب‌پذیر توصیف
سلسله لولان را منطقه‌ای ضعیف و آسیب‌پذیر توصیف کرده‌اند. جمعیت این شهر حدود ۱۴ هزار نفر بوده که تنها ۲۹۱۲ نفر از آن‌ها توانایی جنگیدن داشته‌اند. همچنین، این منطقه به داشتن زمین‌های شنی و شوره‌زار با منابع آبی محدود و پوشش گیاهی اندک توصیف شده است. مردم لولان برای تأمین معاش خود به دامداری و کشاورزی در زمین‌های اطراف وابسته بودند و از الاغ، اسب و شتر استفاده می‌کردند. در کتاب دیگری به نام «تفسیر کتاب آب‌ها»، آمده است که ژنرال سو مای با احداث سد بر روی رودخانه ژوبین (احتمالاً رودخانه کایدو) توانست زمین‌های
ژوبین (احتمالاً رودخانه کایدو) توانست زمین‌های کشاورزی لولان را آبیاری کند و به افزایش قابل توجه محصولات در این منطقه کمک نماید. زائر بودایی، فاکسیان، که در سال ۳۹۹ در مسیر خود به هند در شانشان اقامت داشت، دربارهٔ این سرزمین چنین توصیف می‌کند: نقل قول: داستان کوتاه تاریخیِ معروف تحت عنوان «لولان» از نویسنده برجسته ژاپنی، یاسوشی اینوئه، جریان مداوم تغییر حکومت در این منطقه و نحوه رویارویی ساکنان آن با مهاجمان چینی و کوچ‌نشین در طول تاریخ نسبتاً کوتاه لولان را شرح می‌دهد. باستان‌شناسی. سون هدین. شهر
لولان را شرح می‌دهد. باستان‌شناسی. سون هدین. شهر ویران‌شده لولان توسط سِوِن هدین کشف شد. او خانه‌هایی را در این ناحیه مورد کاوش قرار داد و یک لوح چوبی به خط خروشتی و تعدادی نسخه خطی چینی از دوره خاندان جین غربی (۴۲۰–۲۶۶ میلادی) پیدا کرد. این دست‌نوشته‌ها نشان می‌داد که نام محلی منطقه به خط خروشتی «کروران» بوده اما در زبان چینی باستان به صورت «لو-لان» تلفظ می‌شده است. هدین همچنین این احتمال را مطرح کرد که دلیل متروکه شدن لولان ممکن است تغییر مسیر رودخانه تاریم و در نتیجه خشک شدن دریاچه لوپ نور بوده باشد.
و در نتیجه خشک شدن دریاچه لوپ نور بوده باشد. اورل اشتاین. اورل اشتاین در سال‌های ۱۹۰۶ و ۱۹۱۴ در پیرامون دریاچه خشک شده لوپ نور کاوش‌های دیگری انجام داد و مناطقی زیادی را در این بخش شناسایی کرد. او برای نام‌گذاری این محوطه‌ها از حرف L (مخفف لولان) و سپس یک حرف انگلیسی به ترتیب (از A تا T) بر اساس قدمت تاریخی بازدید از مناطق استفاده نمود. اشتاین در کاوش‌هایش آثار ارزشمند بسیاری شامل اسناد، قطعه‌ای از فرش با پرزهای پشمی، ابریشم زرد و کنده‌کاری‌های چوبی بر اساس اسلوب معماری گنداره (هنر بودایی که بین قرن‌های
اسلوب معماری گنداره (هنر بودایی که بین قرن‌های اول پیش از میلاد تا هفتم بعد از میلاد در شمال غرب شبه قاره هند رواج داشته است) را کشف کرد. یافته‌های باستان‌شناسان چینی، ۱۹۷۹–۱۹۸۰. در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ میلادی، با حمایت شعبه شین جیانگ و آکادمی علوم اجتماعی چین، سه هیئت باستان‌شناسی کاوش‌هایی را در لولان انجام دادند. این بررسی‌ها به کشف کانالی به عمق تقریبی متر و عرض متر منجر شد که از شمال غرب به جنوب شرق از میان محوطه لولان می‌گذشته است. همچنین یک استوپای (ساختمان گنبدی‌شکل بودایی) خاکی به ارتفاع کشف شد؛ و
گنبدی‌شکل بودایی) خاکی به ارتفاع کشف شد؛ و ساختمانی به طول و عرض که ظاهراً مربوط به یکی از مقامات چینی بوده و شامل ۳ اتاق می‌شده و توسط ستون‌های چوبی پشتیبانی می‌شده است. کاوشگران از منطقه ۷۹۷ شیء از قبیل ظروف چوبی، اشیاء برنزی، جواهرات، سکه‌ها، و ابزار سنگی مربوط به دوره پارینه‌سنگی میانی را نیز گردآوری کردند سایر یافته‌های کشف شده در سال ۲۰۰۳ از این ناحیه شامل مومیایی‌های بیشتر، محوطه‌های خاکسپاری، چوب‌های گیاه افدرا، یک دست‌بند ساخته شده از ریسمان‌های به هم بافته شده که سنگی از جنس یشم درون آن قرار داده
هم بافته شده که سنگی از جنس یشم درون آن قرار داده شده، یک کیسه چرمی، یک لنگ از جنس پشم، ماسک چوبی رنگ شده به رنگ قرمز با بینی و دندان‌های بزرگ، تابوت‌های قایق شکل، تیر و کمان، و یک سبد حصیری می‌باشد.
موت () خدای کنعانی مرگ و عالم اموات بود. او همچنین برای مردم اوگاریت و در فنیقیه، که مذهب کنعانی در آن رواج داشت، شناخته شده بود. منبع اصلی اطلاعات در مورد موت در اساطیر کنعانی از متون کشف شده در اوگاریت می‌آید، اما او همچنین در قطعات باقی مانده از ترجمه یونانی فیلون بیبلوسی از نوشته‌های سانچونیاتون فنیقی ذکر شده‌است.
زندان کجانگ () (در سابق به نام زندان مرکزی سلانگور شناخته می‌شد) یک زندان است که در سونگای جلوک، سلانگور، مالزی قرار دارد. در اوایل سال ۲۰۲۲ طی دوران دنیاگیری کووید-۱۹ در مالزی، ۱۸ نفر از زندانی‌ها مظنون به عوارض جانبی دریافت واکسن کووید-۱۹ بودند که دو نفر از آنها فوت کردند.
زوران وارودیک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کرواسی است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد.
لوسیانو گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
کوسم وازکز (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در پست نوک حمله بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
رود رپروآ () یک رودخانه در ناحیه آبخاز در کشور گرجستان است.
رود گومیستا () یک رودخانه در ناحیه آبخاز کشور گرجستان است.
کوستاس کاریوتاکیس (؛ – ) نویسنده، مترجم و شاعر اهل یونان بود. او یکی از نخستین شاعرانی بود که از درون‌مایه‌های شمایل‌شکنانه در شعر یونانی استفاده کرد. استفاده از طبیعت و تصویرپردازی در اشعار او فراوان‌اند و ردپای اکسپرسیونیسم و سورئالیسم در آن‌ها به چشم می‌خورد. اکثر معاصران کاریوتاکیس او را جدی نگرفتند اما پس از خودکشی‌اش، اکثریت به سمت این دیدگاه رفتند که او در واقع شاعر بزرگی بود. او از تاثیرگذارترین چهره‌ها بر شاعران مدرن یونان بوده است.
یوپشارا () یک رود در کشور گرجستان و در ناحیه آبخاز است.
کوه دیدگوری () یک کوه در کوهستان تریالتی کشور گرجستان است.
کوه کلدکاری () یک کوه در کوهستان تریالتی کشور گرجستان است.
قله لایلا () یک قله در رشته‌کوه قفقاز و کشور گرجستان است.
کوک‌اوزک () یک شهرک در استان آبای کشور قزاقستان است.
کوک‌اوزک () یک شهرک در استان آلماتی کشور قزاقستان است.
کوک‌اوزک () یک شهرک در استان ژمبیل کشور قزاقستان است.
رود کوک‌اوزک () یک رود در استان پاولودار کشور قزاقستان است.
شورکسور () یک دریاچه در استان پاولودار کشور قزاقستان است.
تیرانا حسن (؛ مددکار اجتماعی، وکیل و فعال حقوق بشر اهل سنگاپور است. او مدیر اجرایی دیده‌بان حقوق بشر است.
ژیلاندیسای () یک رود در استان آق‌تپه کشور قزاقستان است.
بلغاسین () یک رود در استان آق‌تپه کشور قزاقستان است.
دریاچه تبز () یک دریاچه در استان آق‌تپه کشور قزاقستان است.
قامیساقتی () یک رود در استان قزاقستان شمالی کشور قزاقستان است.
اولکن تورانغیل () یک دریاچه در استان قزاقستان شمالی کشور قزاقستان است.
شرکت تضامنی با مسئولیت محدود برودیز یک شرکت حقوقی اسکاتلندی است. این شرکت به مشتریان بخش خصوصی و دولتی هم در بریتانیا و هم در سطح بین‌المللی مشاوره حقوقی ارائه می‌دهد: زمینه‌های تجاری اصلی شرکتی و تجاری، انرژی (هم تجدیدپذیرها و هم نفت و گاز)؛ مشاور املاک؛ دعاوی و حل اختلاف؛ خدمات بانکی و مالی؛ استخدام، حقوق بازنشستگی و مزایا، امانت و مالیات و قوانین شخصی و خانوادگی. عملکرد مالی. در ژوئیه ۲۰۱۹، برودیز گزارش داد که در سال مالی خود منتهی به ۳۰ آوریل، درآمدها با ۱۲ درصد رشد به رکورد ۷۶٫۸۶ میلیون پوند رسیده‌است.
۱۲ درصد رشد به رکورد ۷۶٫۸۶ میلیون پوند رسیده‌است. در همان دوره، سود قبل از توزیع شریک با ۱۴ درصد افزایش به ۳۷٫۴ میلیون پوند و موجودی نقدی شرکت به ۲۱٫۸ میلیون پوند افزایش یافت.
شرکت برادران پارکر (به انگلیسی: Parker Brothers)(معروف به پارکر (Parker) در خارج از آمریکای شمالی)، یک شرکت تولیدکنندهٔ اسباب‌بازی و بازی بود که در سال ۱۹۹۱ به برند هاسبرو تغییر نام داد. از سال ۱۸۸۳ تاکنون بیش از ۱۸۰۰ بازی با نام برادران پارکر منتشر شده است. از جمله محصولات این شرکت می‌توان به مونوپولی، سرنخ (دارای مجوز از ناشر بریتانیایی و معروف به کلودو در خارج از آمریکای شمالی) و اسکربل (تحت مشارکت میلتون بردلی در ایالات متحده آمریکا و کانادا) اشاره نمود. تاریخچه. جورج سوینرتون پارکر، این شرکت را تأسیس
تاریخچه. جورج سوینرتون پارکر، این شرکت را تأسیس کرد. عقیده پارکر با تم غالب طراحی بازی‌های تخته‌ای متفاوت بود؛ او معتقد بود بازی‌ها باید برای لذت انجام شوند و نیازی به تأکید بر اصول و ارزش‌های اخلاقی نیست. او اولین بازی خود را به نام بانکداری در سال ۱۸۸۳، زمانی که ۱۶ سال داشت، طراحی کرد. در این بازی، بازیکنان از بانک وام می‌گیرند و سعی می‌کنند با پیش‌بینی عملکرد خود ثروت بیشتری کسب کنند. بازی شامل ۱۶۰ کارت بود که شکست یا موفقیت بازیکنان را پیش‌بینی می‌کرد. این بازی در محافل خانوادگی و جمع‌های دوستانه بسیار
بازی در محافل خانوادگی و جمع‌های دوستانه بسیار محبوب شد و برادرش چارلز پارکر او را تشویق کرد که آن را منتشر کند. جورج با دو ناشر در بوستون تماس گرفت اما موفق به انتشار آن نشد. با این حال با ۴۰ دلار، ۵۰۰ نسخه از بازی را منتشر کرد و سرانجام توانست تقریباً همه نسخه‌ها را بفروشد و ۱۰۰ دلار سود کند. او شرکت خود را در سال ۱۸۸۳ در زادگاهش یعنی سیلم، ماساچوست، تحت عنوان شرکت جورج اس. پارکر تأسیس کرد. زمانی که برادرش چارلز در سال ۱۸۸۸ به شرکت پیوست، نام شرکت به برادرلن پارکر تغییر یافت. در سال ۱۸۹۸، برادر سوم،
برادرلن پارکر تغییر یافت. در سال ۱۸۹۸، برادر سوم، ادوارد اچ. پارکر نیز به شرکت پیوست. در سال‌های ابتدایی فعالیت، جورج بیشتر بازی‌ها را خودش طراحی می‌کرد و تمام قوانین را می‌نوشت. بسیاری از بازی‌ها براساس وقایع مهم روز طراحی شده بودند، مانند بازی کلوندایک که براساس هجوم طلا به کلوندایک و بازی جنگ در کوبا که براساس جنگ قریب‌الوقوع اسپانیا و آمریکا طراحی شده بودند. صنعت بازی‌ها درحال رشد بود و شرکت به شدت سودآور شده بود. در سال ۱۹۰۶، برادران پارکر، بازی روک را منتشر کرد و این بازی به پرفروش‌ترین بازی در
را منتشر کرد و این بازی به پرفروش‌ترین بازی در ایالات متحده تبدیل شد. در دوران رکود بزرگ اقتصادی، زمانی که بسیاری از شرکت‌ها ورشکست شدند، برادران پارکر بازی جدیدی به نام مونوپولی رامنتشر کرد. گرچه این شرکت در ابتدا در سال ۱۹۳۴ این بازی را رد کرده بود، اما سال بعد تصمیم به انتشار آن گرفت. این بازی موفقیت بزرگی کسب کرد و شرکت با استقبال پر شکوهی از آن مواجه شد.
انتشارات دانشگاه ادینبرو یک ناشر علمی کتاب‌ها و مجلات دانشگاهی است که در ادینبرو، اسکاتلند مستقر است. تاریخچه. انتشارات دانشگاه ادینبرو در دهه ۱۹۴۰ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲ به یک شرکت تابعه کامل از دانشگاه ادینبرو تبدیل شد. کتاب‌ها و مجلاتی که توسط این انتشارات منتشر می‌شوند، نشان حق چاپ دانشگاه ادینبرو را دارند. تمام پروژه‌های انتشاراتی پیشنهادی توسط کمیته انتشارات که متشکل از دانشگاهیان دانشگاه است، ارزیابی و تأیید می‌شود. از اوت ۲۰۰۴، انتشارات دارای وضعیت خیریه هستند. در نوامبر ۲۰۱۳، انتشارات دانشگاه
خیریه هستند. در نوامبر ۲۰۱۳، انتشارات دانشگاه ادینبرو، انتشارات دانشگاه داندی را با مبلغی نامشخص، با هدف اعلام شده افزایش فروش کتاب‌های درسی و دیجیتال، با تمرکز ویژه بر قانون، خریداری کرد. برودیس به انتشارات دانشگاه ادینبرو در مورد شرایط اکتساب مشاوره داد. انتشار. انتشارات دانشگاه ادینبرو مجموعه ای از انتشارات تحقیقاتی را منتشر می‌کند که شامل تک نگاریهای علمی و آثار مرجع و همچنین مطالبی است که به صورت آنلاین در دسترس هستند. انتشارات همچنین کتاب‌های درسی را برای دانشجویان و استادان منتشر می‌کنند. انتشارات
برای دانشجویان و استادان منتشر می‌کنند. انتشارات سالانه حدود ۲۰۵ کتاب و ۴۲ مجله منتشر می‌کنند. انتشارات دانشگاه ادینبرو بیشتر آثار مربوط به زمینه علوم انسانی و اجتماعی را منتشر می‌کند. کتابهای الکترونیکی. انتشارات در پلتفرم‌های کتاب الکترونیکی دانشگاه انتشارات آنلاین (به عنوان بورسیه آنلاین ادینبرو)، کتاب‌ها در جی‌استور و انتشارات دانشگاه آنلاین، شرکت می‌کنند و همچنین با تعدادی از گردآورنده‌های کتاب الکترونیکی کار می‌کنند. دسترسی آزاد. این انتشارات از انتشار آثار مختلف با دسترسی آزاد طلایی و سبز پشتیبانی
آثار مختلف با دسترسی آزاد طلایی و سبز پشتیبانی می‌کند، و یکی از ۱۳ ناشر است که در برنامه آزمایشی دانش بدون قفل، با یک رویکرد کنسرسیوم کتابخانه‌ای جهانی برای تأمین مالی کتاب‌های با دسترسی آزاد، شرکت می‌کند. کسب و کار. متولیان معمولاً پنج بار در سال گرد هم می‌آیند و مسئولیت اداره انتشارات دانشگاه ادینبرو را بر عهده دارند. انتشارات دانشگاه ادینبرو در سال منتهی به ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۱، مجموعاً بیش از ۴٫۰۰۰٫۰۰۰ پوند از کتاب و مجلات درآمد به دست آورد که نسبت به سال قبل ۹ درصد افزایش داشت و سودی معادل ۳۱۶٫۰۰۰ پوند داشت.
درصد افزایش داشت و سودی معادل ۳۱۶٫۰۰۰ پوند داشت. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
عزیز العظمه (عربی: عزیز العظمة؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۷) یک چهره دانشگاهی سوری و استاد گروه تاریخ، دانشگاه اروپای مرکزی، وین اتریش است. او کتاب‌ها و مقالاتی از جمله "الاسلام و الحداثة (اسلام و مدرنیته)" را نوشته است. در ماه مه ۱۹۹۳، او نشان لیاقت جمهور برای خدمات به فرهنگ عربی را از رئیس‌جمهور سابق تونس، زین العابدین بن علی دریافت کرد. زندگی. عزیز العظمه در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۷ در دمشق، سوریه به دنیا آمد. او مدرک دکتری خود در شرق‌شناسی را از کالج سنت آنتونی، آکسفورد (با نظارت آلبرت حورانی)دریافت کرد. او همچنین قبلاً
نظارت آلبرت حورانی)دریافت کرد. او همچنین قبلاً در دانشگاه توبینگن و دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرده بود. حرفه. او دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد (اگرچه اخیراً بر تدریس و تحقیق در مقطع کارشناسی ارشد متمرکز شده‌است) را در سراسر طیف موضوعی مطالعات تاریخی عربی و اسلامی، قرون وسطی و مدرن، در دانشگاه اروپای مرکزی، دانشگاه آمریکایی بیروت، دانشگاه ییل، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه اکستر، دانشگاه کرنل، دانشگاه آکسفورد، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی (استاد مدعو)، دانشگاه جورج تاون، و اخیراً در مؤسسه مطالعات تمدن‌های مسلمان
تاون، و اخیراً در مؤسسه مطالعات تمدن‌های مسلمان دانشگاه آقاخان. تدریس کرده‌است. او در هیئت تحریریه چندین مجله دانشگاهی از جمله "مجله تاریخ قرون وسطی" و "ژورنال مطالعات عربی و اسلامی" خدمت کرده‌است. علاوه بر این، العظمه به کنفرانس‌ها، گفتگوها، سمینارها، سخنرانی‌ها و سمپوزیوم‌های مختلف بین‌المللی دعوت شده‌است. او در سال ۲۰۰۲ استاد دانشگاه اروپای مرکزی در بوداپست شد. سپس در سال ۲۰۱۰، به عنوان محقق مدعو در دانشگاه در دانشکده تاریخ و مطالعات بین رشته‌ای تاریخی مشغول به کار شد. کتاب الإسلام والحداثة. این کتاب در
به کار شد. کتاب الإسلام والحداثة. این کتاب در ۱۷ اکتبر ۱۹۹۶ منتشر شد. این کتاب تاریخچه تعامل اسلام و اروپا را بررسی می‌کند و اسطوره‌های مربوط به آن تعاملات ایجاد شده توسط دیدگاه‌های شرق‌شناس و اسلام‌گرا را تحلیل می‌کند. نسخه جدیدی در ۷ اوت ۲۰۰۹ منتشر شد که همچنین به بررسی «گفتمان پیرامون اسلام‌گرایی و خردگرایی پس از ۱۱ سپتامبر» می‌پردازد. "گاردین" نوشت: «"این کتاب" پرسش‌هایی ضروری را مطرح می‌کند که برای نگرانی‌های جهان معاصر اهمیت دارد». "نیو استیتسمن" نوشت که «عزیز العظمه شاید اصیل‌ترین متفکر این موضوعات
که «عزیز العظمه شاید اصیل‌ترین متفکر این موضوعات در بریتانیای امروز باشد».
دهانه، کاسچال یا حفره کله‌قندی زمین‌چهری است متشکل از یک سوراخ یا فرورفتگی که در سطح یک سیاره تشکیل شده و معمولاً یا با برخورد یک شیء یا با فعالیت زمین‌شناختی ایجاد شده‌است. دهانه به‌صورت کلاسیک اینگونه توصیف شده‌است: «گودالی کاسه‌شکل که توسط آتشفشان، انفجار یا اثر شهاب‌سنگ تشکیل شده‌است.» روی زمین دهانه‌ها «عموماً نتیجه فوران آتشفشان‌ها هستند» اما «دهانه‌های برخوردی شهاب‌سنگ در ماه شایع هستند؛ در حالی که در زمین نادرند». در سال ۱۹۶۱ مقاله‌ای در "نیو ساینتیست" با حدس در مورد نظریه‌ای که بعداً رد شد و ادعا
با حدس در مورد نظریه‌ای که بعداً رد شد و ادعا داشت که دهانه‌های ماه ممکن است در اصل آتشفشانی باشند، این را مطرح کرد که «دهانه‌های بوجودآمده از طریق آتشفشان دارای مزایای طبیعی و کانی‌زایی هستند که در دهانه‌های برخوردی یافت نمی‌شوند». اگر شرایط مناسب باشد، یک دهانه ممکن است به دریاچه‌ای دهانه‌ای تبدیل شود. لازمه آن این است که دهانه دیواره‌های نسبتاً هم‌سطح و سخت و منبعی از آب مانند سیلاب، باران، برف، چشمه یا دیگر آب‌های زیرزمینی داشته باشد.
پرزیدیوم بیست‌ودومین کنگره حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۶ تشکیل شد. نیکیتا خروشچف دبیر اول حزب کمونیست شوروی از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ ریاست پرزیدیوم را برعهده داشت. لئونید برژنف در آن سال جایگزین او شد و تا ۱۹۶۶ منصب را در انحصار گرفت. برخلاف اعضای اصلی، اعضای نامزد پرزیدیوم نمی‌توانستند در جلسات پرزیدیوم رأی دهند. امری طبیعی بود که یکی از اعضای اصلی پرزیدیوم پیش‌تر به‌عنوان یکی از اعضای نامزد حضور داشته‌باشد، اما همیشه این‌طور نبود. در طول دوره ۲۳ نفر در پرزیدیوم کرسی داشتند که شامل ۱۴ عضو اصلی و ۹
در پرزیدیوم کرسی داشتند که شامل ۱۴ عضو اصلی و ۹ عضو نامزد بود. همین‌طور یکی از اعضای نامزد به‌عضویت اصلی پرزیدیوم در طول دوره ارتقاء یافت. گفتنیست در این مدت حتی یک عضو پرزیدیوم در عین حفظ سمت خود فوت نکرد. کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، به‌گفته شوروی‌شناسان مرل فاینسود و جری اف. هاف، به‌اتفاق آرا در بیست‌ودومین کنگره حزب (۱۷ تا ۳۱ اکتبر ۱۹۶۱) انتخاب شد. کمیته مرکزی بیست‌ودوم نیز با اخذ رأی اعضای پلیتبورو را برگزید. برژنف رئیس پرزیدیوم شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی، به‌عنوان
پرزیدیوم شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی، به‌عنوان جایگزینی برای کوزلف در منصب دبیر دوم در نظر گرفته‌می‌شد، اما در عوض دبیر سوم که دبیرمسئول صنایع بود، شد. در ۱۹۶۳ به‌دلایل نامعلوم، احتمالاً دلایل مربوط به سلامتی، برژنف وظایف کوزلف را در دبیرخانه برعهده گرفت و عملاً دبیر دوم شد. همچنین هنگامی که یک روزنامه‌نگار غربی در ۱۹۶۳ از خروشچف پرسید که چه کسی جانشین او خواهد شد، به‌صراحت پاسخ داد «برژنف». پس از یک جنگ طولانی برسر قدرت، خروشچف از قدرت برکنار شد و رهبری جمعی به‌ریاست برژنف، کاسیگین، پادگورنی، میخائیل
جمعی به‌ریاست برژنف، کاسیگین، پادگورنی، میخائیل سوسلف و آندره کیریلنکو سازماندهی گشت. در ماه‌های پس از برکناری خروشچف، الکساندر شلپین رئیس کمیسیون کنترل دولتی. پترو شلست دبیر اول حزب کمونیست اوکراین و کریل مازورف معاون اول رئیس شورای وزیران، به‌عضویت در پرزیدیوم انتخاب شدند. در حالی‌که برژنف قادر بود دبیرکل بوده‌باشد، اما اکثریت پرزیدیوم را در اختیار نداشت؛ همین‌طور هنگامی که کاسیگین و پادگورنی بر سر سیاستی به توافق رسیدند که غالباً چنین نبود، برژنف در اقلیت افتاد. برژنف فقط می‌توانست روی ۳ تا ۴ رأی
اقلیت افتاد. برژنف فقط می‌توانست روی ۳ تا ۴ رأی پرزیدیوم حساب کند: سوسلف که غالباً طرف را عوض می‌کرد، کیریلنکو، پلشه و دمیتری پولیانسکی. برژنف و کاسیگین اغلب بر سر سیاست اختلاف نظر داشتند؛ برژنف محافظه‌کار بود در حالی‌که کاسیگین اصلاح‌طلبی متواضع بوده‌است. کاسیگین که نخست‌وزیری خود را برابر با برژنف آغاز کرده‌بود، هنگامی که اصلاحات اقتصادی شوروی ۱۹۶۵–۱۹۷۱ را مطرح کرد، قدرت و نفوذ زیادی را در پرزیدیوم از دست داد.
اولوگ بک بقایف ( ، متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۷۸) مربی فوتبال ازبکستانی است.
کپی سرد (به انگلیسی: Cold Copy) یک فیلم دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی راکسین هلبرگ با بازی بل پاولی، تریسی الیس راس، جیمز توپر و جیکوب ترمبلی است. این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم ترایبکا در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۳ نمایش داده شد. در اکتبر ۲۰۲۳، ورتیکال انترتینمنت حقوق پخش فیلم را به دست آورد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴ در سینماها و ویدیوهای منتخب منتشر شد. داستان. یک دانشجوی جاه طلب روزنامه‌نگاری در تسخیر یک گزارشگر خبری معتبر و در عین حال بداخلاق قرار می‌گیرد که او به شدت می‌خواهد او را تحت تأثیر
می‌گیرد که او به شدت می‌خواهد او را تحت تأثیر قرار دهد، حتی اگر این به معنای دستکاری آخرین داستانش باشد. تولید. در سپتامبر ۲۰۲۲، اعلام شد که فیلمبرداری به پایان رسیده‌است.
فن‌ترمین که با نام تجاری آیونامین فروخته می‌شود، دارویی است که همراه با رژیم غذایی و ورزش برای درمان چاقی استفاده می‌شود. تا چند هفته به صورت خوراکی مصرف می‌شود. پس از چند هفته دیگر اثرات مفید آن رخ نمی‌دهد. همچنین به صورت ترکیبی فن‌ترمین/توپیرامات موجود است. عوارض جانبی رایج شامل ضربان قلب سریع، فشار خون بالا، مشکل خواب، سرگیجه و بی‌قراری است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل فشار خون ریوی، بیماری دریچه ای قلب و سوء استفاده باشد. مصرف در دوران بارداری یا شیردهی توصیه نمی‌شود. استفاده همراه با SSRIها یا
شیردهی توصیه نمی‌شود. استفاده همراه با SSRIها یا مهارکننده‌های MAO توصیه نمی‌شود. به عنوان یک سرکوب کننده اشتها احتمالاً به دلیل محرک بودن CNS عمل می‌کند. از نظر شیمیایی، فن‌ترمین یک آمفتامین جایگزین است.
فرهنگ بلوزرکا () یا فرهنگ بلوزرسکایا نام یک فرهنگ باستان‌شناختی متعلق به اواخر عصر برنز است (سده دوازدهم تا دهم پیش از میلاد) که جایگزین فرهنگ گورالواری (سروبنایا) در نواحی استپی اوکراین و مولداوی گردید. یافته‌های این فرهنگ در نزدیکی بخش‌های انتهایی رودخانه دُن و نیز در کوبان و شبه‌جزیره کریمه شناسایی شده و در دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک فرهنگ باستان‌شناسی مستقل و متمایز شناخته گردید. بقایای این تمدن عبارتند از محوطه‌های مسکونی، آرامگاه‌ها/ گورستان‌ها، کارگاه‌ها، گنجینه‌ها و اشیاء باستانی متفرقه و متنوع. بناهای
گنجینه‌ها و اشیاء باستانی متفرقه و متنوع. بناهای مسکونی به شکل گودال‌خانه و خانه‌های ساخته شده بر سطح زمین با پی سنگی بوده، در حالی که آرامگاه‌ها بصورت گورپشته (تپهٔ تدفین) یا مجموعه‌ای از آن‌ها در قبرستان ساخته می‌شدند. اجساد بر کف چوبی درون چاله‌ای مستطیل شکل و در حالت جنین به پهلو (معمولا به پهلوی چپ) و با سر در جهت سمت جنوب دفن می‌شدند. اثاث قبر معمولاً متشکل از یک یا دو ظرف چوبی و بعضاً (به ندرت) اشیا ساخته‌شده از فلز بود. برخی کارشناسان این فرهنگ را مرتبط با مردمان کیمری در نظر می‌گیرند. در نهایت،
مرتبط با مردمان کیمری در نظر می‌گیرند. در نهایت، فرهنگ بلوگرودوف جایگزین فرهنگ بلورکا شد و با گذر زمان جایش را به سکایی‌ها داد.
موزه هُند (پشتو: هنډ لرغونتون) () یک موزه باستان‌شناسی است واقع در روستای هُند، نزدیک کرانه رود سند در شمال اتک در ناحیه سوابی ایالت خیبر پختونخوا پاکستان. و سالانه مورد بازدید تعداد کثیری از گردشگران قرار می‌گیرد. کاوش‌های باستان‌شناسی و احداث موزه. پروژهٔ محوطه باستان‌شناسی و گردشگری تاریخی هند در سال ۱۹۹۴ با بودجه‌ای معادل ۱۴٫۶ میلیون روپیه کلید خورد. کاوش‌ها و حفاری‌ها از ژوئن ۱۹۹۶ در محدودهٔ هند آغاز شد. از هنگام شروع پروژهٔ کاوشگری تا لحظه احداث موزه، بناهای چشم‌گیر، سکه‌ها، جواهرات و سایر اثاثیه خانه
چشم‌گیر، سکه‌ها، جواهرات و سایر اثاثیه خانه مربوط به عصر پادشاهی یونانی هند و دوران امپراتوری کوشان، حکومت هندوشاهی و دوره‌های اسلامی از دل خاک بیرون کشیده شد. خانه‌های مکشوفه و ساختمان‌های باستانی که در جریان کاوش‌ها به دست آمدند، اتاق‌ها و تالارهایی منظم، ستون‌های ردیف شده، پله‌ها، طبقات مختلف و تنورهایی برای نانوایی داشتند. گذرگاه‌هایی زیبا و خیابان‌های طرح‌ریزی شده از دیگر نکات قابل توجه به‌شمار می‌رفتند. برای احداث موزه هند در سال ۲۰۰۲ میلادی ۳۳ کانال (هر یک کانال معادل تقریباً ۵۰۰ متر مربع است) زمین