payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افتتاح گردید، و با محل‌هایی در تورنتو، ادمونتون، کالگری آغاز شد، با محل‌های نظیری که مدت اندکی پس از آن در ونکوور، هالیفاکس و در وینی‌پگ افتتاح شد. نخستین مکان‌ها در بریتانیا (انگلستان) در روزهای نخستین ماه می با پنج مکان افتتاح گردید.
میا لندزمن (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۲‏) بازیگر تئاتر و تلویزیون اسرائیلی است. او برنده جایزه اسکار تلویزیون و جایزه بهترین بازیگر زن در جشنواره بین‌المللی کن را در سریال کنسرو فروشی در سال ۲۰۲۲ را کسب کرد. زندگی‌نامه. میا در تل آویو متولد شد و در آنجا رشد پیدا نمود. او در نخستین دبیرستان شهری در رشته تئاتر تحصیل کرد و بعد از آن در ارتش اسرائیل به عنوان فرمانده دسته پسران خدمت کرد. و بعد از آن میا در رشته بازیگری در مدرسه بازیگری نیسان ناتیو رفت و در آن مکان تحصیل نمود. حرفه. میا از سال ۲۰۱۶ در سه فصل نخست سریال
نمود. حرفه. میا از سال ۲۰۱۶ در سه فصل نخست سریال «خواهران موفق من» نقش آفرینی کرد. میا در سال ۲۰۱۸ نقش دومش را در سریال «خرس را بیدار کن» نقش آفرینی کرد. وی در همان سال، در فصل نخست سریال «فروشگاه اصلی در نقش نائومی، کارگر لزبین یشم را در مارسل نقش آفرینی کرد. میا در سال ۲۰۲۰ بار دیگر به بازی در نقش نائومی برگشت و در سریال «تمرینات» در نقش آلما بازیگر تئاتر نقش آفرینی نمود.
مریلین فرای (متولد ۱۹۴۱) فیلسوف آمریکایی و نظریه‌پرداز فمینیست رادیکال است. او برای نظریه‌هایش در مورد جنسیت گرایی، نژادپرستی، ستم و تمایلات جنسی شناخته شده‌است. نوشته‌های او بحث‌هایی را دربارهٔ موضوعات فمینیستی مانند برتری سفیدپوستان، امتیازات مردانه، و به حاشیه راندن همجنس‌گرایان و لزبین‌ها مطرح می‌کند. او اگرچه از منظر عدالت به مسائل می‌پردازد، اما در حوزه متافیزیک، معرفت‌شناسی و روان‌شناسی اخلاقی نیز نظریاتی ارائه کرده‌است. تحصیلات و شغل. فرای در سال ۱۹۶۳ مدرک لیسانس فلسفه را از دانشگاه استنفورد دریافت
مدرک لیسانس فلسفه را از دانشگاه استنفورد دریافت کرد و در سال ۱۹۶۹ در دکترای فلسفه از دانشگاه کرنل فارغ‌التحصیل شد. او پایان‌نامه خود را با عنوان "معنا و نیروی بی‌معنی" زیر نظر مکس بلک نوشت. قبل از آمدن به دانشگاه ایالتی میشیگان در سال ۱۹۷۴، او در گروه فلسفه دانشگاه پیتسبورگ تدریس می‌کرد. از سال ۲۰۰۳ تا زمان بازنشستگی، فرای استاد ممتاز دانشگاه در دانشگاه ایالتی میشیگان بود. او همچنین به عنوان دانشیار برای تحصیلات تکمیلی دانشکده هنر و ادبیات خدمت کرد. در سال ۲۰۰۸ او مدرس فی بتا کاپا رومانل بود. تحقیقات و
۲۰۰۸ او مدرس فی بتا کاپا رومانل بود. تحقیقات و انتشارات. فرای نویسنده "سیاست واقعیت" (۱۹۸۳)، مجموعه ای از ۹ مقاله است که به عنوان یکی از منابع کلاسیک فلسفه فمینیستی شناخته می‌شود. فرای در فصل «ظلم» از کتاب "مرزهای فمینیستی"، ایده گرفتاری دوسره در جنسیت را مورد بحث قرار می‌دهد. این گرفتاری به «موقعیت‌هایی اشاره دارد که در آن گزینه‌های رفتاری به تعداد بسیار کمی کاهش می‌یابد و همه آنها انسان را در معرض مجازات، توهین یا محرومیت قرار می‌دهند». فرای این اصل را در مورد جنسیت و معضل ظلم به زنان به کار می‌برد. برای
مورد جنسیت و معضل ظلم به زنان به کار می‌برد. برای مثال، از نظر اجتماعی قابل قبول نیست که یک زن از نظر جنسی فعال باشد یا اینکه او از نظر جنسی غیرفعال باشد و به او برچسب «متنفر از مردان» زده شود. این عدم انتخاب به قدری در زندگی روزمره زنان نفوذ می‌کند که حتی چیزهای کوچکی مانند نحوه لباس پوشیدن یا صحبت کردن آنها مورد انتقاد قرار می‌گیرد. فرای تصدیق می‌کند که مردان نیز با مسائلی روبرو هستند، اما از طریق استعاره قفس پرنده، مسائل زن و مرد را متمایز می‌کند: فرای می‌گوید می‌توان هر یک از چهره‌های زن را به عنوان یک
می‌توان هر یک از چهره‌های زن را به عنوان یک نوار در یک قفس در نظر گرفت: به خودی خود، یک نوار برای نگه داشتن پرنده کافی نیست. اما با وجود نوارهای کافی، پرنده در داخل قفس گیر افتاده و جایی برای رفتن ندارد. این فقدان کامل انتخاب است که فرای توصیف می‌کند: چگونه مسائلی که زنان با آن مواجه هستند تا این حد «بی‌حرکت‌کننده» است و چرا از نظر فرای، مبارزه آنها – و نه مردان – ظلم تلقی می‌شود. فرای آشکارا لزبین است، و بسیاری از کارهای او به بررسی مقوله‌های اجتماعی و به ویژه، دسته‌بندی‌های مبتنی بر نژاد و جنسیت
و به ویژه، دسته‌بندی‌های مبتنی بر نژاد و جنسیت می‌پردازد.
بهراد علی کناری، رپر اهل اهواز، یکی از شانزده متهم پرونده مرگ «روح‌الله عجمیان» است که پس از چهلم حدیث نجفی درکرج، در دادگاه بدوی به ۲۵ سال حبس در تبعید محکوم شد. همچنین حساب توییتری ۱۵۰۰ تصویر حساب کاربر پیشتر اعلام کرده بود بهراد علی کناری خواننده رپ اهوازی و ۲۸ ساله که در جریان اعتراضات سراسری در کرج بازداشت شده، از سوی دادگاهی در استان البرز متهم به «افساد فی‌الارض» شده و جان او در خطر قرار دارد. وکیل تسخیری بهراد علی کناری در جلسه دادگاه با توضیح ماده ۲۸۶ می‌گوید که موکلش هیچ عملی که مصداق افساد فی
۲۸۶ می‌گوید که موکلش هیچ عملی که مصداق افساد فی الارض باشد را انجام نداده و در استوری‌های اینستاگرام وی نیز اثری از فراخوان یا تبانی وجود نداشته است. منابع نزدیک به این رپر می‌گویند که او هم‌اکنون در ندامتگاه مرکزی کرج به سر می‌برد. بهراد علی کناری از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در پرونده موسوم به «قتل بسیجی روح‌الله عجمیان»، آزاد شد. ۲۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، بهراد علی کناری، متهم ردیف چهاردهم پرونده موسوم به اعتراضات اعتراضات کمالشهر کرج از زندان (ندامتگاه) مرکزی کرج، پس تحمل بخشی از حبس تعزیری صادره
مرکزی کرج، پس تحمل بخشی از حبس تعزیری صادره علیه وی آزاد شد.
اولگا تافنل (; – ) باستان‌شناس بریتانیایی بود که در کاوش‌های شهر باستانی لاچیش در دهه ۱۹۳۰ کمک کرد. او هیچ آموزش رسمی در باستان‌شناسی ندیده بود، اما قبل از اینکه به او یک وظیفه میدانی داده شود، چندین سال به عنوان منشی برای فلیندرز پتری کار کرده بود. اولگا سپس به جیمز لزلی استارکی در اکسپدیشن برای یافتن لاچیش در سال ۱۹۲۹ پیوست و برای فصول بعدی در تیم باقی ماند. وقتی استارکی در سال ۱۹۳۸ کشته شد، تیم دوره کاوش را به پایان رساند و سپس سایت را تعطیل کرد. اولگا داوطلب شد تا گزارش حفاری را بنویسد و بیست سال بعد را
شد تا گزارش حفاری را بنویسد و بیست سال بعد را صرف تحقیق و نوشتن گزارش حفاری کرد. کار اولگا به عنوان کتاب منبع برجسته برای باستان‌شناسی فلسطین در نظر گرفته شده‌است. هنگامی که این گزارش منتشر شد، اوتوجه خود را به فهرست نویسی اسکراب معطوف کرد. زندگی. اولگا تافنل در ۲۶ ژانویه ۱۹۰۵ در سادبری، سافولک در یک خانواده سرشناس زمین‌دار به دنیا آمد. پدرش ستوان دوم در گردان چهارم هنگ اسکس بود، و مادرش با انجمن انگلیسی- چک کار می‌کرد. اولگا فرزند وسط همراه با دو برادر به نام‌های جولیف گیلبرت تافنل و لوئیس دو ساومرز تافنل
جولیف گیلبرت تافنل و لوئیس دو ساومرز تافنل بود. او دوران کودکی خود را در لیتل والتام، روستایی که در بریتانیا است و در چلمزفورد واقع شده گذراند و قبل از پایان تحصیل در ایتالیا در مدارس لندن و بلژیک تحصیل کرد. زمانی که اولگا در سال ۱۹۲۲ دوران پایانی خود را در مدرسه به پایان رساند، برای کمک به دوست صمیمی مادرش هیلدا پتری و همسرش سر فلیندرز پتری رفت تا با نمایشگاهی از یافته‌های اخیر آنها در دانشگاه کالج لندن شرکت کند. پیش از اینکه نقش منشی را بر عهده بگیرد. او به مدت پنج سال منشی هیلدا پتری را برعهده داشت،
او به مدت پنج سال منشی هیلدا پتری را برعهده داشت، اگرچه او آن کار را «کسل کننده و تکراری» در جمع‌آوری کمک‌های مالی توصیف کرد، اما مدتی را نیز صرف طراحی و تعمیر سفال گذراند. کار اولگا ظاهراً سر فلیندرز را تحت تأثیر قرار داد که در پایان سال ۱۹۲۷ به او فرصتی داد تا در سال ۱۹۲۸ به او در این زمینه کمک کند. سفرها. اگرچه خود سر فلیندرز در سال ۱۹۲۹ به این اکسپدیشن ملحق نشد، او اولگا را به همراه گروهی از باستان شناسان دیگر به عتمانیه روستایی در مصر فرستاد، جایی که آنها دو ماه را صرف ثبت نقش برجسته از مقبره‌های
که آنها دو ماه را صرف ثبت نقش برجسته از مقبره‌های حاکمان باستانی کردند. او و چند تن از همکارانش، از جمله جرالد لنکستر هاردینگ، سپس به کاوش‌های اولیه دوره که توسط جیمز لزلی استارکی در گروه مقبره الفراح در فلسطین رهبری می‌شد، پیوستند. در طول این مدت او نه تنها بر کار یک تیم نظارت می‌کرد، بلکه یک کلینیک عصرگاهی را برای کارگران و خانواده‌های عرب و همچنین سایر مردم محلی اداره می‌کرد. در مجموع، او روزانه به چهل نفر با جراحات جزئی یا ناراحتی معده کمک می‌کرد. سر فلیندرز در سال ۱۹۳۰ به گروه پیوست و پس از بررسی آثار
در سال ۱۹۳۰ به گروه پیوست و پس از بررسی آثار اولگا به او اجازه داد تا آن را به نام خود منتشر کند. در سال ۱۹۳۱، در طول سفر پتری به تل العجول، اولگا مقبره هیکسوس را کشف کرد که شامل دفن اسب () بود. در سال ۱۹۳۲، استارکی از چارلز مارستون و هنری ولکام کمک مالی دریافت کرد تا یک اکسپدیشن جدا از پتری را آغاز کند، که اولگا به آن ملحق شد. اکسپدیشن ولکام-مارستون قرار بود بر حفاری شهر باستانی تل لاچیش که در در اسرائیل است متمرکز شود، قلعه ای که در کتاب مقدس ذکر شده‌است. طی شش سال بعد، تیم به برخی از یافته‌های مهم، از
طی شش سال بعد، تیم به برخی از یافته‌های مهم، از جمله نامه‌های لاچیش دست یافت، اما کار با قتل استارکی متوقف شد، در حالی که او در راه افتتاح موزه راکفلر در اورشلیم بود. تیم باقی مانده در طول فصل ۱۹۳۸/۹ کار خود را به پایان رساند، سپس سایت را تعطیل کرد و اولگا گزارش نهایی این دوره از کاوش‌ها را نوشت.
تامارا هوروویتز (۷ نوامبر ۱۹۵۰–۳۰ ژانویه ۲۰۰۰) فیلسوف آمریکایی بود که روی معرفت‌شناسی، فلسفه فمینیستی و فلسفه علم کار می‌کرد. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در دانشگاه پیتسبورگ گذراند و در سپتامبر ۱۹۹۹ به ریاست دپارتمان فلسفه در آنجا منصوب شد، اما چند ماه بعد درگذشت. زندگی و حرفه. هوروویتز در ۷ نوامبر ۱۹۵۰ در بروکلین، نیویورک، از یک مادر شاعر و کلاژیست و یک پدر کارگردان و نویسنده به دنیا آمد. در سن ۱۵ سالگی و با وجود فعالیت‌هایش علیه جنگ ویتنام، به او بورسیه تحصیلی برای تحصیل ریاضیات در دانشگاه شیکاگو
تحصیلی برای تحصیل ریاضیات در دانشگاه شیکاگو پیشنهاد شد. او برای لیسانس در این دانشگاه تحصیل کرد، وی توسط الیزابت آنسکوم آموزش یافت و در سال ۱۹۷۱ فارغ‌التحصیل شد. او سپس به تحصیل در رشته فلسفه در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) پرداخت و اولین زنی بود که پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۷۶ دکترای فلسفه را از این دانشگاه دریافت کرد، و همچنین اولین زنی بود که مدرک دکترا از گروه زبان‌شناسی و فلسفه MIT دریافت کرد. در اواسط بیست سالگی، او به مدت دو سال به آینه نگاه نکرد. اگرچه در ابتدا این کار به عنوان بخشی از زیر سؤال
اگرچه در ابتدا این کار به عنوان بخشی از زیر سؤال بردن دلبستگی به ظاهر انجام می‌شد، اما او را به این باور رساند که احساس خود را می‌توان از طریق تمرکز بر ظاهر فیزیکی تحریف کرد. پس از دکترای خود، هوروویتز از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ به عنوان دانشجوی فوق دکتری اندرو ملون به دانشگاه پیتسبورگ (پیت) رف، پس از آن در کالج واسار (استادیاری فلسفه ۱۹۷۴–۱۹۷۸)، دانشگاه نیویورک (استادیار فلسفه، ۸۳–۱۹۷۸) و کالج ایالتی خرید، دانشگاه ایالتی نیویورک (استاد مدعو فلسفه، ۴–۱۹۸۳) به تدریس پرداخت. او در سال ۱۹۸۵ به عنوان استادیار مدعو به
پرداخت. او در سال ۱۹۸۵ به عنوان استادیار مدعو به پیتسبورگ بازگشت. در همان سال، او «حقیقت پیشین» را در "مجله فلسفه" منتشر کرد، این مقاله در جلد هشتم از "سالانه فیلسوفان" به عنوان یکی از بهترین مقالات فلسفی سال گنجانده شد. او سال بعد استادیار دانشکده پیت شد. او (با جرالد جی. ماسی) مجموعه ای از ۲۱ مقاله را که از کنفرانسی در پیت در مورد فلسفه علم به دست آمد، تدوین کرد. این مجموعه نوشتارها توسط رومن و لیتلفیلد به عنوان "آزمایش‌های فکری در علم و فلسفه" در سال ۱۹۹۱ منتشر شد وی در سال ۱۳۷۲ به سمت دانشیاری فلسفه و
منتشر شد وی در سال ۱۳۷۲ به سمت دانشیاری فلسفه و دانشیاری مطالعات زنان ارتقا یافت و همچنین به عنوان دانشیار مرکز فلسفه علم دانشگاه منصوب شد. چند سال بعد، هوروویتز به ریاست دپارتمان فلسفه پیت منصوب شد و در ۱ سپتامبر ۱۹۹۹ این نقش را بر عهده گرفت. با این حال، او در اواخر همان ماه دچار تومور مغزی شد و در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۰ در خانه اش در شیدی‌ساید پیتسبرگ درگذشت. او با جوزف کمپ، فیلسوف، ازدواج کرد و دو پسر خوانده به نام‌های جان و دیوید کمپ داشت. سخنرانی به یاد هوروویتز توسط الکساندر نهاماس به نام «جایگاه زیبایی و
توسط الکساندر نهاماس به نام «جایگاه زیبایی و نقش ارزش در دنیای هنر» - در "فصلنامه انتقادی" در سال ۲۰۰۰ منتشر شد کالین مک کیب در سرمقاله ای برای این شماره هوروویتز را فردی توصیف کرد که:هیچ زمان پرمدعا نبود. دغدغه او همیشه بحث و مناظره و بسط دانش بشری بود. . . . [او] منطق دانی درجه یک بود که به پروژه رهایی اجتماعی نیز متعهد بود.او توضیح داد که چگونه هوروویتز کار خود را در سنت پوزیتیویسم منطقی بنا کرد و قصد داشت پس از تکمیل کارش در مورد پارادوکس‌های اعتقادی، که در زندگی‌اش بر آن تمرکز کرده بود، به کار بر روی
در زندگی‌اش بر آن تمرکز کرده بود، به کار بر روی میراث سوسیالیستی حلقه وین بازگردد. کتابی از آثار هوروویتز، "معرفت‌شناسی دانش پیشینی"، در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این کتاب توسط همسرش، جوزف کمپ، ویرایش شده‌است. برگزیده کتابشناسی. بیشتر کارهای هوروویتز یا به معرفت‌شناسی دانش "پیشینی" یا فلسفه فمینیستی مربوط می‌شد. آثار او عبارتند از:
پاتریشیا دبلیو کیچر (متولد ۱۹۴۸) پروفسور روبرتا و ویلیام کمپبل در رشته فلسفه در دانشگاه کلمبیا است، وی به دلیل کارش در مورد امانوئل کانت و فلسفه روان‌شناسی به‌طور گسترده‌ای شناخته شده‌است. او سمت‌های بسیاری را در دانشگاه‌های مختلف داشته‌است. وی همچنین رئیس مؤسس کمیته‌ای در دانشگاه کالیفرنیا است و نقش رهبری در سازمان‌های حرفه‌ای متعددی دارد. برجسته‌ترین علایق کیچر در طول زندگی حرفه ای اش به شناخت و اخلاق کانتی مربوط می‌شود. او نویسنده چندین مقاله و دو کتاب است. تحصیلات و شغل. پاتریشیا ویلیامز به دنیا آمد و
تحصیلات و شغل. پاتریشیا ویلیامز به دنیا آمد و در کالج ولزلی تحصیل کرد. سپس در مقطع کارشناسی ارشد در رشته فلسفه در پرینستون زیر نظر جورج پیچر تحصیل کرد. کیچر در دانشگاه ورمونت، دانشگاه مینه‌سوتا، و دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، و در دانشگاه میشیگان سمت‌های هیئت علمی داشته‌است. در سال ۱۹۹۸ به دانشگاه کلمبیا رفت و در آنجا استاد مارک ون دورن در علوم انسانی و رئیس دپارتمان فلسفه شد. او با همسرش فیلیپ کیچر، فیلسوف کلمبیا، در شهر نیویورک زندگی می‌کند و از او دو پسر به نام‌های اندرو و چارلز دارد. او به عنوان رئیس
به نام‌های اندرو و چارلز دارد. او به عنوان رئیس دپارتمان در سه دانشگاه مختلف خدمت کرده‌است و رئیس مؤسس کمیته دانشگاه کالیفرنیا در مورد وضعیت زنان بوده‌است. او همچنین رئیس انجمن فلسفه و روان‌شناسی، رئیس انجمن کانت آمریکای شمالی، و در هیئت تحریریه مجله فلسفه بود. کار فلسفی. علاقه کیچر به شناخت در اوایل دوران کاری اش آشکار شد و در طول زندگی حرفه‌ای‌اش به شکل‌دهی و اطلاع‌رسانی به آن ادامه داد. پایان‌نامه دکترای او از معیار تداوم روان‌شناختی برای هویت شخصی دفاع کرد، اما دامنه معیار روان‌شناختی را فراتر از آن
کرد، اما دامنه معیار روان‌شناختی را فراتر از آن چیزی که به‌طور سنتی در نظر گرفته شده بود، گسترش داد تا شامل ویژگی‌های شناختی گسترده‌تر و انتزاعی‌تر، مانند رویکرد شناختی یا سبک شناختی شود. از آن زمان تاکنون آثار او به‌طور گسترده‌ای از فلسفه سنتی روان‌شناسی، تا زیگموند فرویدگسترش یافته و در نهایت به علاقه اصلی او، فلسفه امانوئل کانت، منتهی شده‌است. کیچر در کارهای اولیه خود تعدادی مقاله در فلسفه روان‌شناسی، فلسفه ذهن و فلسفه علم نوشت. او درمورد روان‌شناسی قصدی و استقلال روان‌شناسی کارکردگرا از فیزیولوژی عصبی
و استقلال روان‌شناسی کارکردگرا از فیزیولوژی عصبی به تحقیق پرداخت. کارهای بعدی او عمدتاً بر تحلیل مشکلات ناشی از تفسیر اولین نقد کانت متمرکز شد. کیچر مقالات متعددی در مورد اشکال شهود، معرفت‌شناسی کانت، خودآگاهی و نحوه عملکرد استدلال‌های متعالی نوشته‌است. کیچر دو کتاب نوشته‌است که موضوعات روانشناختی را نیز دنبال می‌کند. "روان‌شناسی استعلایی کانت" یک انحراف رادیکال از اکثر تفسیرهای کانت بود. این کتاب دو ادعای اصلی در مورد "نقد عقل محض" دارد. نخست، برخلاف پیتر فردریک استراوسون، کیچر استدلال می‌کند که برای درک
فردریک استراوسون، کیچر استدلال می‌کند که برای درک دانش پیشینی ترکیبی، ضروری است که روان‌شناسی استعلایی را در نظر بگیریم. دوم، او یک استدلال کانتی را برای ضرورت یک موضوع تفکر یکپارچه توضیح می‌دهد، که به عنوان پاسخی به نظریه انکار وحدت خود توسط فیلسوف بریتانیایی، دیوید هیوم عمل می‌کند. "کتاب دیگرش، متفکر کانت" (۲۰۱۱)، توسط پل گویر در "مجله اروپایی فلسفه" «یک اثر جاه طلبانه و چالش‌برانگیز» نامیده شد. در این کتاب، او به کار بر روی «موضوع اصلی کار قبلی‌اش: چگونگی درک دیدگاه کانت دربارهٔ وحدت خودآگاهی در "نقد
درک دیدگاه کانت دربارهٔ وحدت خودآگاهی در "نقد عقل محض"» ادامه می‌دهد. در "کتاب رؤیای فروید،" کیچر استدلال کرد که فروید اولین دانشمند شناختی بود. همچنین وی معتقد است روانکاوی را باید یک نظریه بین رشته‌ای در نظر گرفت، و به این ترتیب، دام‌هایی را که چنین رویکردهای میان رشته‌ای در معرض آن قرار دارند، روشن می‌کند. (کیچر به شوخی می‌گوید که استدلال‌های او توانست همه خوانندگان را از خود دور کند. هم فرویدی‌ها، زیرا او پایه‌های اشتباه روانکاوی فرویدی را افشا می‌کند، و هم ضد فرویدی‌ها، زیرا عقاید او را از نظر علمی
و هم ضد فرویدی‌ها، زیرا عقاید او را از نظر علمی مشروع نشان می‌دهد) در اواخر قرن بیستم، علایق کیچر به سمت اخلاق کانتی معطوف شد. آثار او در این دوره شرحی از اصول کانتی و تفسیری از استدلال کانت برای تدوین قانون جهانی برای امر مطلق ارائه می‌دهد. جوایز. کیچر اخیراً به خاطر کارش در آموزش و در زمینه آکادمیکش مورد احترام بسیاری بوده‌است. او در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه معلم بزرگ انجمن فارغ التحصیلان کلمبیا شد. این جوایز سالانه به یک استاد برجسته به دلیل توانایی آنها در ارائه ارائه شفاهی مؤثر، توانایی ارتباط مثبت با
در ارائه ارائه شفاهی مؤثر، توانایی ارتباط مثبت با دانشجویان خارج از کلاس و برای «جایگاه شناخته شده آنها در رشته‌های دانشگاهی مربوطه» اعطا می‌شود.
ژاکتا هاکس (; – ) انسان‌شناس، باستان‌شناس، نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا بود. او اولین زنی بود که در رشته باستان‌شناسی و مردم‌شناسی در دانشگاه کمبریج تحصیل کرد. او که متخصص باستان‌شناسی پیشاتاریخ بود، بقایای نئاندرتال‌ها را در محوطه پارینه سنگی کوه کرمل با یوسرا و دوروتی گارود کاوش کرد. او نماینده بریتانیا در یونسکو بود و متصدی غرفه «مردم بریتانیا» در جشنواره بریتانیا را بر عهده داشت. او که به‌خاطر کتاب "«سرزمین»" (۱۹۵۱) به‌طور گسترده‌ای شناخته شد. او دربارهٔ باستان‌شناسی می‌نوشت، سبک ادبی نوشتاری را
دربارهٔ باستان‌شناسی می‌نوشت، سبک ادبی نوشتاری را با دانش عمیقی از منظره‌ها و زندگی‌های گذشته انسان‌ها در هم آمیخت، و همچنین از فیلم و رادیو استفاده کرد تا باستان‌شناسی را قادر به دستیابی به مخاطبان جدید کند. در سال ۱۹۵۳ با جی بی پریستلی ازدواج کرد که با او چندین اثر جدید منتشر کرد. او یکی از بنیانگذاران کمپین خلع سلاح هسته ای و یک مبارز فعال در انجمن اصلاح قانون همجنسگرایان بود. در سال ۱۹۶۷ او "Dawn of the Gods" را منتشر کرد که تفسیری «زنانه» از مینوسی‌ها است. در سال ۱۹۷۱، شورای باستان‌شناسی بریتانیا به
است. در سال ۱۹۷۱، شورای باستان‌شناسی بریتانیا به حمایت او از این رشته با نقش معاون رئیس‌جمهور پاداش داد. زندگی. جسی ژاکتا هاپکینز در ۵ اوت ۱۹۱۰ در کمبریج به دنیا آمد، او کوچک‌ترین فرزند سر فردریک گاولند هاپکینز (۱۸۶۱–۱۹۴۷)، بیوشیمیست و برنده جایزه نوبل، و همسرش جسی آن (۱۸۶۹–۱۹۵۶) دختر اد ویلیام استیونز بود. او یک برادر و یک خواهر داشت. پدر او پسر عموی شاعر جرارد مانلی هاپکینز بود. والدین او در بیمارستان گایز با یکدیگر آشنا شدند، جایی که هر دو در آنجا کار می‌کردند. او که از سنین جوانی به باستان‌شناسی
کار می‌کردند. او که از سنین جوانی به باستان‌شناسی علاقه‌مند بود، اولین تحقیقات خود را در ۹ سالگی انجام داد، زمانی که متوجه شد خانه اش در محل یک گورستان قرون وسطی است و شب‌ها به صورت مخفیانه از خانه بیرون می‌رفت تا در باغ حفاری کند. از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ او در بنیاد استفان پرس شرکت کرد و در سال ۱۹۲۹ برای تحصیل در رشته جدید باستان‌شناسی و مردم‌شناسی در دانشگاه کمبریج تحصیلاتش را ادامه داد. در این دانشگاه او اولین زنی بود که این کار را انجام داد. در سال دوم دانشگاه در حفاری یک محوطه رومی در نزدیکی کولچستر شرکت
در حفاری یک محوطه رومی در نزدیکی کولچستر شرکت کرد و در آنجا با همسرش، باستان‌شناس کریستوفر هاکس (۱۹۰۵–۱۹۹۲) ملاقات کرد. او با مدرک درجه یک ممتاز از کالج نیونهام فارغ‌التحصیل شد. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی، در سال ۱۹۳۲، به فلسطین سفر کرد و به مدرسه باستان‌شناسی بریتانیا در اورشلیم یا مؤسسه کنیون پیوست، تا در کنار یوسرا و دوروتی گارود در کوه کارمل کاوش کند. او در آنجا بر حفاری یک اسکلت نئاندرتال نظارت داشت. در بازگشت از فلسطین، در ۷ اکتبر ۱۹۳۳ با کریستوفر هاکس در کالج ترینیتی، کمبریج، زمانی که ۲۲ ساله بود
در کالج ترینیتی، کمبریج، زمانی که ۲۲ ساله بود ازدواج کرد در سال ۱۹۳۴ او اولین مقاله خود را با عنوان «جنبه‌هایی از دوران نوسنگی و کالکولیتیک در اروپای غربی» در مجله "باستان" منتشر کرد. در همان سال، او از موزه فسیل‌ها و زمین‌شناسی دیوید آتنبرو بازدید کرد و نمونه‌هایی را به آن اهدا کرد. در سال ۱۹۳۵ او یک برنامه رادیویی به عنوان «بریتانیای باستان بیرون از خانه» را در رادیو بی‌بی‌سی رهبری کرد و ایده‌های کلیدی در مورد باستان‌شناسی را معرفی کرد و سپس با همکارانش استوارت پیگات و ناول مایرس دربارهٔ آنها بحث کرد. در
پیگات و ناول مایرس دربارهٔ آنها بحث کرد. در سال ۱۹۳۷ تنها فرزند او، نیکلاس، به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۸ اولین کتاب هاکس، "باستان‌شناسی جرسی" ، منتشر شد که این دومین اثر از مجموعه ای در مورد باستان‌شناسی بود که توسط تام کندریک آغاز شده بود. در نتیجه موفقیت تحصیلی مونوگراف، او به عنوان عضو انجمن آثار باستانی انتخاب شد. در سال ۱۹۳۹ او برای نظارت بر حفاری مقبره پاساژ هریس تاون در نزدیکی واترفورد به ایرلند سفر کرد. بودجه این حفاری از سوی طرح امداد اشتغال در اداره خدمات عمومی تأمین شد. مرگ و میراث. هاکس در ۱۸ مارس
عمومی تأمین شد. مرگ و میراث. هاکس در ۱۸ مارس ۱۹۹۶ در چلتنهام درگذشت خاکستر او که سوزانده شده‌است نزد پریستلی در مکانی نامعلوم در حیاط کلیسای هوبرهولم دفن می‌شود. با این حال، حضور آنها در آنجا با لوحی بر روی کلیسا گرامی داشته می‌شود. در حالی که دیدگاه‌ها و نوشته‌های هاکس ممکن است برای نهاد باستان‌شناسی بیش از حد شاعرانه باشد در قرن بیست و یکم، نوشته‌های او با انتشار مجدد کتاب او "A Land" در سال ۲۰۱۲ با پیشگفتار جدیدی توسط نویسنده طبیعت و آکادمیک رابرت مک فارلین مخاطبان جدیدی پیدا کرد. رویکرد هنری، شاعرانه و
مخاطبان جدیدی پیدا کرد. رویکرد هنری، شاعرانه و انسان دوستانه هاکس به باستان‌شناسی توسط زندگی‌نامه نویس کریستین فین «باستان‌شناسی خلاق» نامیده شده‌است. مجموعه‌های ویژه در دانشگاه برادفورد آرشیو او را نگهداری می‌کند که حاوی خاطرات روزانه، نامه‌ها، عکس‌ها، دفترچه‌ها، پیش نویس‌ها، آثار منتشرنشده، گزارش‌های مدرسه و خاطرات طبیعت است.
سمنی پاپاسپیریدی-کاروزو ( ; 1897۸ دسامبر ۱۹۹۴) یک باستان‌شناس کلاسیک یونانی بود که در مطالعه سفال‌های یونان باستان تخصص داشت. او اولین زنی بود که به خدمات باستان‌شناسی یونان پیوست. او در کرت، ائوبویا، تسالی و آرگولید کاوش کرد و بیش از سی سال به عنوان متصدی مجموعه‌های سرامیک در موزه ملی باستان‌شناسی آتن کار کرد. او تحت حکومت نظامی یونان در سالهای ۱۹۶۷–۱۹۷۴ تحت آزار و اذیت سیاسی قرار گرفت. باستان شناسان ماریانا نیکولایدو و دیمیترا کوکینیدو او را «مهم‌ترین زن در باستان‌شناسی یونان» و روزنامه "تو ویما" به عنوان
باستان‌شناسی یونان» و روزنامه "تو ویما" به عنوان «آخرین نماینده از نسل باستان شناسان بزرگ» توصیف کرده‌اند. زندگی. پولیسمنی پاپاسپیریدی در سال ۱۸۹۷ در طرابلس، یونان به دنیا آمد. پدرش افسر نظامی بود و مادرش دختر قاضی تحصیل کرده فرانسه بود. خانواده او اغلب به دلیل شغل پدرش نقل مکان کردند و سرانجام در آتن ساکن شدند. او در ازدواج خود در سال ۱۹۳۰ با کریستوس کاروزوس (۱۹۰۰–۱۹۶۷) که همچنین یک باستان‌شناس بود، نام پاپاسپیریدی-کاروزو را برگزید. تحصیلات و حرفه. کاروزو در دانشگاه آتن به تحصیل باستان‌شناسی پرداخت و در
در دانشگاه آتن به تحصیل باستان‌شناسی پرداخت و در آنجا توسط باستان‌شناس کریستوس تسونتاس آموزش دید. او در سال ۱۹۲۱ به عنوان متصدی آثار باستانی در موزه ملی باستان‌شناسی آتن به خدمات باستان‌شناسی یونان پیوست و اولین زنی بود که این کار را انجام داد. کاروزو سپس بر روی کاوش‌ها در محوطه‌های عصر برنز تمدن اژه در هراکلیون، در کرت، و محوطه کلاسیک ارتریا، در اوبویا، کار کرد. در سال ۱۹۲۸، او (همراه با کریستوس کاروزوس) برای تحصیل در دانشگاه‌های مونیخ و برلین، بورسیه بنیاد الکساندر فون هومبولت دریافت کرد. هنگامی که او در
الکساندر فون هومبولت دریافت کرد. هنگامی که او در سال ۱۹۳۰ به یونان بازگشت، به سمت رئیس یک اداره، یک منطقه اداری باستان‌شناسی ارتقا یافت، دستاوردی که توسط آورا تئودوروپولو، فعال زنان، «پیروزی فمینیستی» توصیف شد. کاروزو این سمت را در تسالی و سپس در آرگولید، جایی که مقبره‌های دوران میسنی و کلاسیک را حفاری کرد، نیز برعهده داشت. او در کاوش‌های اپیداوروس باستان کار می‌کرد. و برای حفظ بناهای تاریخی در شهر نافپلیو حضور داشت و در آنجا بعداً یک راهنما منتشر کرد. در سال ۱۹۳۳، کاروزو متصدی مجموعه‌های سرامیکی در موزه
سال ۱۹۳۳، کاروزو متصدی مجموعه‌های سرامیکی در موزه ملی باستان‌شناسی آتن شد، سمتی که او برای بیش از سی سال (تا سال ۱۹۶۴) حفظ کرد. در بیشتر این دوره، زنان از پیوستن به خدمات باستان‌شناسی بر اساس قانونی که توسط سیاستمدار و دیپلمات یونانی و دیکتاتور یوانیس متاکساس در سال ۱۹۳۶ معرفی شد، منع می‌شدند و اعضای زن موجود از ارتقاء به بالاترین مناصب به عنوان مدیر موزه یا ریس خودداری می‌کردند. کار کاروزو شامل سازماندهی مجدد مجموعه‌ها بود. شناسایی آثار باستانی که به درستی فهرست بندی نشده بودند، ضبط آنها و ترتیب دادن
فهرست بندی نشده بودند، ضبط آنها و ترتیب دادن نمایش‌های جدید از وظایف او بود. کارهایی که او آن را «خدمات نامرئی» توصیف می‌کرد. او همچنین در مورد مجموعه‌های سرامیک و بناهای سنگی موزه همچنین در مورد اکتشافات باستان‌شناسی جدید مقالاتی نوشت. تک نگاری او در مورد نقاش آماسیس، نقاش اصلی سفالینه‌های سیاه پیکر آتیک، توسط یک منتقد به عنوان «یک مطالعه علمی و ارزشمند» توصیف شد. اولین مطالعات کاروزو در مورد این نقاش به سال ۱۹۳۱ برمی گردد و از او دعوت شد تا در سال ۱۹۳۸ تک نگاری خود را دربارهٔ این نقاش بنویسد. این تک
تک نگاری خود را دربارهٔ این نقاش بنویسد. این تک نگاری پس از جنگ در سال ۱۹۵۶ منتشر شد
جورجت هیر (; – ) نویسنده اهل بریتانیا بود. هیر رمان‌نویس و داستان‌نویس در ژانرهای عاشقانه و پلیسی عاشقانه بود. او حرفه نویسندگی را در سال ۱۹۲۱ آغاز کرد. زمانی که او داستانی را که برای برادر کوچکترش که بیمار بود به رمان "پروانه سیاه" تبدیل کرد. در سال ۱۹۲۵ هیر با جورج رونالد روژیه، مهندس معدن ازدواج کرد. این زوج چندین سال در منطقه تانگانیکا و مقدونیه زندگی کردند و سپس در سال ۱۹۲۹ به انگلستان بازگشتند. پس از اینکه رمان "این سایه‌های قدیمی" علی‌رغم انتشار در اعتصاب عمومی ۱۹۲۶ بریتانیا محبوب شد، هیر تشخیص داد
عمومی ۱۹۲۶ بریتانیا محبوب شد، هیر تشخیص داد که تبلیغات برای فروش خوب ضروری نیست. او تا پایان عمر از دادن مصاحبه امتناع کرد و به یکی از دوستانش گفت: «زندگی خصوصی من به هیچ‌کس جز من و خانواده ام مربوط نمی‌شود.» هیر اساساً ژانر عاشقانه تاریخی و زیر ژانر آن را عاشقانه شاهان را ایجاد کرد. برخی از آثار او از جین آستن الهام گرفته شده‌است. برای اطمینان از صحت، هایر آثار مرجع را جمع‌آوری کرد و یادداشت‌های مفصلی را در مورد تمام جنبه‌های زندگی می‌نگاشت. در حالی که برخی از منتقدان فکر می‌کردند رمان‌ها بیش از حد مفصل