payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کروبی از نامزدهای معترض به نتیجه انتخابات را، در نمایشگاه کتاب از سرش برداشتند. در حادثه‌ای در دی ماه ۱۴۰۰ نیز دو روحانی در شهر قم به یک زن نسبت به رعایت حجاب تذکر دادند که به درگیر شدن وی با آن دو منجر شد و او در اعتراض به دلیل توهین به حجابش و مزاحمت آنان، عمامه یکی از آنها را از سرش برداشت و لگدمال کرد که توسط عوامل حکومتی شناسایی و به اتهام هتک حرمت و توهین به روحانیت و حمله فیزیکی بازداشت شد. خیزش ۱۴۰۱. عمامه‌پرانی یکی از روش‌ها و اقدامات معترضان ایرانی است. این طریقه اعتراض در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران و
است. این طریقه اعتراض در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران و برای نشان دادن و اعلام انزجار از نظام جمهوری اسلامی ایران، سران و مسئولان حکومت و در جهت مخالفت با روحانی‌گرایی در ایران و محکومیت سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران در شهرهای مختلف ایران انجام می‌شود. اکثر عمامه‌پرانی‌ها توسط جوانان معترض صورت می‌گیرد و با تهیه ویدئو آن را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند. در این اعتراضات عمامه‌پرانی به یک کارزار سیاسی در بین جوانان معترض ایران تبدیل شده‌است و در حال فراگیر شدن است. در اعتراضات ۱۴۰۱ شعار «توپ، تانک، فشفشه،
شدن است. در اعتراضات ۱۴۰۱ شعار «توپ، تانک، فشفشه، آخوند باید گم بشه» یکی از اصلی‌ترین شعارهایی است که داده می‌شود و معترضان با دیدن یک فرد معمم اقدام به «عمامه‌پرانی» یا گفتن ناسزا می‌کنند. واکنش‌ها. به عقیده مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، عمامه‌پرانی در ایران نتیجه سکوت علمای دینی در برابر مشکلات مردم است. به گزارش مشرق‌نیوز در واکنش به عمامه‌پرانی، پویشی با عنوان «عمامه‌بوسی» راه‌اندازی شد و مردم مذهبی به نشانه احترام و اعلام وفاداری به روحانیان خود، عمامه آنان را می‌بوسیدند. کلیپ‌هایی از
خود، عمامه آنان را می‌بوسیدند. کلیپ‌هایی از بوسیدن عمامه آخوندها در ایران و عراق در فضای مجازی منتشر شد. کاربران وبگاه بالاترین نیز با انتقاد از بوسیدن عمامه آخوندها توسط برخی افراد در مشهد، تصاویر منتشر شده را با نام چندش‌ترین صحنه تاریخ توصیف کرده و عمامه روی سر آخوندها را نجس نامیدند. مقتدی صدر، روحانی عراقی و از رهبران شیعیان عراق، از این اقدام انتقاد و از گسترش آن به سایر کشورهای اسلامی ابراز نگرانی کرد. قربانعلی دری نجف‌آبادی وزیر سابق اطلاعات و امام جمعه اراک در خطبه‌های نماز جمعه این شهر گفت: «یک
جمعه اراک در خطبه‌های نماز جمعه این شهر گفت: «یک زمانی رضاخان چهارتا عمامه برداشت و خیری ندید، کسانی که اکنون به روحانیت توهین می‌کنند هم خیری نمی‌بینند. مردم رفتار جاهلانه با روحانیت انجام ندهند زیرا این کارها علیه روحانیت، توهین به مقدسات است.» فرمانده انتظامی شهرستان بابل در واکنش به این اتفاق نسبت به لباس یک روحانی در این شهرستان اعلام کرد «اهانت به روحانیون، اهانت به اهل بیت بوده و پلیس با کسانی که بخواهند امنیت روحانیون را به خطر بیاندازند برخورد قاطع خواهد کرد.» علیرضا اعرافی، مدیر حوزه‌های علمیه
خواهد کرد.» علیرضا اعرافی، مدیر حوزه‌های علمیه وقت در سخنرانی با اشاره به سابقه روحانیون در فعالیت‌های سیاسی، عمامه روحانیون را کفن آنان دانست و مدعی شد که آنان تا آخرین نفس پای آرمان‌های اسلام و انقلاب خواهند ماند.
ایستگاه قطار شهری دفاع مقدس (صفه) یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی اصفهان است که در امتداد بزرگراه شهید وحید دستگردی (بزرگراه اصفهان - شیراز) و در جنوب پل دفاع مقدس قرار دارد. این ایستگاه در حال حاضر پایانه جنوبی خط ۱ است. ایستگاه بعدی در ضلع شمالی ایستگاه کوی امام قرار دارد. ایستگاه دفاع مقدس در شمال ترمینال صفه واقع شده‌است، بنابراین به اتوبوس‌های متصل اصفهان به شهرهای استان و شهرهای دورتر مانند شیراز و بندرعباس متصل می‌شود. همچنین کوی سپاهان و منطقه گردشگری صفه در سمت غرب و کوی زیتون در سمت شرق این ایستگاه
صفه در سمت غرب و کوی زیتون در سمت شرق این ایستگاه قرار دارند .
نکرولوگ نامی است که معمولاً در مراسم ترحیم یوهان سباستین باخ، که چهار سال پس از مرگ این آهنگساز منتشر شد، به آن اشاره می‌شود. انتشار. «نکرولوگ» در "کتاب کتابخانه موسیقی" اثر لورنز کریستوف میزلر ظاهر شد، مجموعه‌ای از نشریات که از ۱۷۳۶تا ۱۷۵۴ و در مورد موسیقی و نقد موسیقی منتشر می‌شد. به این ترتیب، این ارگان انجمن موسیقی میزلر بود که باخ از سال ۱۷۴۷عضو آن بود. "Nekrolog" باخ در آخرین قسمت خود، جلد ۴، قسمت ۱ در سال ۱۷۵۴، به عنوان سومین آگهی ترحیم از سه مرگ اعضای سابق انجمن موسیقی منتشر شد. اگرچه هیچ نویسنده ای
سابق انجمن موسیقی منتشر شد. اگرچه هیچ نویسنده ای در مقاله ذکر نشده است، نویسندگان آن کارل فیلیپ امانوئل ، پسر باخ، و یوهان فردریش آگریکولا ، یکی از شاگردان باخ هستند . محتوا. «نکرولوگ» حاوی داده‌های پایه درباره خانواده باخ و محل زندگی او، فهرستی از آهنگ‌ها، و چند صحنه به تفصیل است، به ویژه اینکه باخ جوان مخفیانه آهنگی متعلق به برادر بزرگش را کپی می‌کند، داستانی در مورد یک مسابقه موسیقی که باخ «برنده» شد. فرار رقیب او از شهر، و دیدار فردریک کبیر در کاخ سانسوسی در سال‌های آخر عمرش. آخرین صفحات "نکرولوگ" شامل
در سال‌های آخر عمرش. آخرین صفحات "نکرولوگ" شامل شعرهایی به یاد این آهنگساز است. اجداد و نوازندگان در خانواده باخ. «نکرولوگ» با ردیابی برخی از اجداد باخ، فهرستی از آهنگسازان قبلی خانواده باخ، و تشریح آثار آنها آغازمی شود. آیزناخ – اوردروف – لونبورگ. شرحی از اوایل جوانی باخ در آیزناخ، اقامت با برادر بزرگش یوهان کریستف در اوردروف پس از مرگ والدینشان، و دوره ای که او دانش آموز و خواننده‌ای در لونبورگ بود را دنبال می کند.. بیش از یک صفحه به قسمت نسخه برداری مخفیانه دست نوشته برادرش اختصاص داده شده است. به گزارش
دست نوشته برادرش اختصاص داده شده است. به گزارش "نکرولوگ"، باخ پس از مرگ برادرش به لونبورگ رفت. با این حال، تحقیقات بعدی نشان داد که یوهان کریستوف حداقل ۲۰ سال دیگر زندگی کرده است. ۱۷۰۳-۱۷۲۳. باخ بعدی تا اولین مقام های خود به عنوان یک موسیقیدان دنبال می شود (ص.162-166). باز هم حکایتی وجود دارد که در بیش از یک صفحه شرح داده شده است: رقابت شکست خوردن از لوئیس مارچاند در درسدن، در حالی که لویی مارچند در اوایل صبح روزی که مسابقه برنامه ریزی شده بود شهر را ترک کرده بود (ص.163-165). لایپزیگ. شرح آخرین جایگاه باخ
بود (ص.163-165). لایپزیگ. شرح آخرین جایگاه باخ به عنوان توماسکانتور نسبتاً کوتاه است و بیشتر توجهات به بازدید او از پوتسدام در سال ۱۷۴۷ و مرگ اودر سال ۱۷۵۰معطوف شد (ص.166-167). فهرست آثار. فهرستی از تصنیف‌های چاپ‌شده در طول زندگی این آهنگساز را دنبال می‌کند، که با این حال کانتات(های) چاپ شده در مولهاوزن و آهنگ‌ها و آریاهای چاپ شده در Gesangbuch "Schemelli" را جاانداخته است (ص167-168). فهرست آثار منتشرنشده که در ادامه می‌آید به جز جزئیات است (ص.168-169)، و به نظر می رسد در اعداد اغراق شده است و/یا نشان می
به نظر می رسد در اعداد اغراق شده است و/یا نشان می دهد که تعداد زیادی از ساخته های باخ گم شده اند. ازدواج و فرزندان. پاراگراف های بعدی به دو ازدواج باخ و فرزندانش اختصاص دارد (ص.169-170). اهمیت به عنوان آهنگساز. روایت «نکرولوگ» با طرحی از باخ به‌عنوان یک موسیقی‌دان و اهمیت او به‌عنوان آهنگساز به پایان می‌رسد و در آخرین پاراگراف آن، چند جمله در مورد شخصیت آهنگساز آمده است (ص.170-173). شعر. به عنوان پایانی برای نکرولوگ شامل شعری به یاد باخ است. پذیرش. "نکرولوگ" نقش تعیین کننده ای برای زندگینامه این آهنگساز که
نقش تعیین کننده ای برای زندگینامه این آهنگساز که پس از آن نوشته شده بود، داشت. فیلیپ اسپیتا در مقدمه ای بر زندگی نامه اصولی خود در قرن نوزدهم از یوهان سباستین باخ، از «نکرولوگ» به عنوان یکی از معدود زندگینامه‌های فدیمی که به آن اعتماد دارد نام می برد. حتی در قرن بیستم زندگی نامه نویسان باخ از "Nekrolog" به عنوان منبع مستقیم کار خود نام می‌برند. ترجمه انگلیسی "Nekrolog" در "The New Bach Reader" گنجانده شده است.
Caroline in the City یک کمدی کمدی تلویزیونی آمریکایی است که با کارگردانی از سال 1995 تا 1999 در شبکه تلویزیونی NBC پخش شد. لی تامپسون در نقش کاریکاتوریست کارولین دافی که در منهتن زندگی می کند، بازی می کند. این سریال در 21 سپتامبر 1995 در بلوک پنج شنبه شب "حتما باید دید تلویزیون" بین "سینفلد" و ای "آر" . این برنامه در 97 قسمت در چهار فصل اجرا شد تا اینکه لغو شد. قسمت آخر که در یک cliffhanger به پایان رسید و هرگز حل نشد، در 26 آوریل 1999 پخش شد. به علت پرداخت نکردن حقوق شرکت اس ام بی حقوق این سریال در حال
نکردن حقوق شرکت اس ام بی حقوق این سریال در حال حاضر در اختیار توزیع تلویزیونی CBS است.
کینکی یک فیلم دلهره‌آور، عاشقانه و شهوانی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی ژان-کلود لامار است. در این فیلم رابرت ری‌چارد، داون ریچارد، گری دوردان، ژان-کلود لامار و ویویکا ای فاکس نیز بازی می‌کنند. فیلم در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸ توسط پاتریوت پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. داستان. دکتر جویس کارمایکل زنی خجالتی است که از قضا یکی از مشهورترین جراحان آفریقایی آمریکایی در آتلانتا نیز هست. او زندگی اجتماعی چندانی ندارد، بدون شوهر یا دوست پسر تا زمانی که با سرمایه‌گذار میلیاردر تایرون برنارد
تا زمانی که با سرمایه‌گذار میلیاردر تایرون برنارد آشنا می‌شود که او را با جنبه‌های ناهنجارتر رابطه جنسی آشنا می‌کند. جویس با توسعه روابط شهوانی آنها تجربی تر و جسورتر می‌شود و …
باک یانگ اوک (Baek Young-ok) (زادهٔ ۱۹۷۴) یک نویسنده اهل کره جنوبی است. زندگی. باک یانگ اوک در سال ۱۹۷۴ در سئول به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۶ با داستان کوتاه «گویانگ-آی Shanti» (고양이 샨티 Shanti گربه) برنده جایزه نویسنده جدید Munhakdongne شد و در سال ۲۰۰۸ با اولین رمان خود، "Sta-il" (به سبک 스타일) برنده چهارمین جایزه ادبی Segye شد.
چانگ کانگ میونگ (Chang Kang-myoung) (به کره‌ای: ) نویسنده اهل کره جنوبی است. زندگی‌نامه. چانگ کانگ میونگ در سال ۱۹۷۵ در سئول به دنیا آمد. او از دانشگاه یانسه در رشته مهندسی شهرسازی فارغ‌التحصیل شد. وی کار خود را به عنوان نویسنده زمانی آغاز کرد که در سال ۲۰۱۱ جایزه ادبی هانکیوره را برای رمان "Phyobaek" (표백 The Whiteled) دریافت نمود.
چو هیئونمو (Choe Yun) (متولد ۱۹۵۳)، که بیشتر با نام مستعار چو یون شناخته می‌شود، نویسنده، مترجم و استاد ادبیات فرانسه اهل کره جنوبی است. نوشته Choe Yun تأثیر روانی رویدادهای سیاسی/تاریخی، از جمله کشتار گوانگجو (۱۹۸۰) و دیکتاتوری پارک چونگ هی (۱۹۶۱–۱۹۷۹) را با تکنیک‌های داستانی پیچیده ادغام می‌کند.
چوی یونمی (Choi Eunmi) ( ; متولد ۱۹۷۸) یکی از معدود رمان نویسان کره جنوبی در قرن بیست و یکم است که کیهان‌شناسی بودایی را در جهان داستانی خود گنجانده‌است. چوی در مصاحبه ای اظهار داشت که موضوع غالب در رمان‌های او "آویدیا" است، یک اصطلاح بودایی که ناآگاهی را توصیف می‌کند و گذر از "آویدیا" پایان رنج است.
کثرت‌گرایی فرهنگی یا پلورالیسم فرهنگی (به انگلیسی:Cultural pluralism) اصطلاحی است که زمانی استفاده می‌شود که گروه‌های کوچکتر در یک جامعه بزرگتر هویت فرهنگی منحصر به فرد خود را حفظ کنند و، به موجب آن ارزش‌ها و عملکردهای آنها توسط فرهنگ غالب پذیرفته شود. این پذیرش مشروط بر اینکه فرهنگ و باور گروه‌های کوچکتر قوانین و ارزش‌های جامعه گسترده‌تر سازگار باشد می‌باشد. به عنوان یک اصطلاح جامعه‌شناسی، تعریف و توصیف کثرت‌گرایی فرهنگی تکامل یافته‌است. این اصطلاح نه تنها یک واقعیت بلکه یک هدف اجتماعی توصیف شده‌است. فرهنگ
واقعیت بلکه یک هدف اجتماعی توصیف شده‌است. فرهنگ کثرت‌گرا. در فرهنگ کثرت‌گرا، گروه‌ها نه تنها در کنار هم وجود دارند، بلکه ویژگی‌های گروه‌های دیگر را نیز به‌عنوان ویژگی‌هایی در نظر می‌گیرند که ارزش داشتن در فرهنگ غالب را دارند. جوامع کثرت‌گرا به جای ایجاد انتظار برای همگون‌سازی فرهنگی ، انتظارات قوی را برای یکپارچه‌سازی اجتماعی از اعضا دارند. وجود چنین نهادها و اقداماتی در صورتی امکان‌پذیر است که جوامع فرهنگی از سوی جامعه بزرگتر در یک فرهنگ کثرت‌گرا پذیرفته شوند. گاه مستلزم حمایت قانون نیز می‌باشد. اغلب،
شوند. گاه مستلزم حمایت قانون نیز می‌باشد. اغلب، پذیرش یک فرهنگ ممکن است مستلزم آن باشد که فرهنگ جدید یا اقلیت برخی از جنبه‌های فرهنگ خود را که با قوانین یا ارزش‌های فرهنگ غالب ناسازگار است را حذف کند. حامد کاظم‌زاده کثرت‌گرا معتقد است که مفهوم فرهنگ کثرت گرا از دوران باستان رایج بوده‌است. به عنوان مثال، شاهنشاهی هخامنشی که توسط کوروش بزرگ پایه‌گذاری شد، با موفقیت سیاستی را دنبال کرد که فرهنگ‌های مختلف را در خود گنجانده و تحمل می‌کرد. تمایز از چندگانگی‌فرهنگی. کثرت‌گرایی فرهنگی از چندگانگی فرهنگی متمایز
کثرت‌گرایی فرهنگی از چندگانگی فرهنگی متمایز است. چندگانگی فرهنگی فاقد الزام وجود فرهنگ غالب است. اگر فرهنگ غالب تضعیف شود، جوامع به راحتی می‌توانند از کثرت‌گرایی فرهنگی به چندگانگی فرهنگی گذر کنند، بدون اینکه هیچ گامی عمدی از سوی آن جامعه برداشته شود. اگر جوامع به‌طور مجزا از یکدیگر عمل کنند یا با یکدیگر رقابت کنند، از نظر فرهنگی کثرت‌گرا در نظر گرفته نمی‌شوند. در سال ۱۹۷۱ میلادی، دولت کانادا از کثرت‌گرایی فرهنگی، در مقابل چندگانگی، به عنوان «ماهیت اصلی» هویت ملت خود یاد کرد. کثرت‌گرایی فرهنگی می‌تواند در
ملت خود یاد کرد. کثرت‌گرایی فرهنگی می‌تواند در درجات مختلف توسط یک گروه یا یک فرد اعمال شود. یک نمونه برجسته از کثرت‌گرایی فرهنگی ایالات متحده است که در آن یک فرهنگ مسلط با عناصر قوی ملی‌گرایی، یک فرهنگ ورزشی و یک فرهنگ هنری شامل گروه‌های کوچکتری با هنجارهای قومی، مذهبی و فرهنگی خاص خود است.
چونسونگ (Chunseong) ( لی چانگ‌نیم (이창림، 李昌林؛ ۳۰ مارس ۱۸۹۱–۲۲ اوت ۱۹۷۷)، راهب، محقق، شاعر، نویسنده و فیلسوف بودایی کره‌ای بود. نام ادبی او Muaedoin (무애도인، 無碍道人) یا Chunseong (춘성، 春性) بود. طنز. زادگاه من واژن مادرم است. درست پس از جنگ کره، قطع درختان غیرقانونی بود. با وجود اینکه هوا سرد بود، هیچ‌کس نمی‌توانست هیزم جمع کند تا خودش را گرم کند؛ بنابراین چون سونگ تصمیم گرفت مقداری چوب برای هیزم قطع کند و همچنین معبد ویران را تعمیر کند. او به دلیل نقض قوانین جنگلداری توسط پلیس ژاپن دستگیر شد. در طول بازجویی خود در
توسط پلیس ژاپن دستگیر شد. در طول بازجویی خود در ایستگاه پلیس Uijeongbu، یک کارآگاه از او پرسید: "آدرس شما چیست؟" او در پاسخ گفت: "واژن مادرم." کارآگاه فکر کرد که چون سونگ دیوانه است، بنابراین پرسش خود را دوباره بیان کرد. "زادگاه تو کجاست؟" دوباره چون سونگ پاسخ داد و گفت: "واژن مادرم." این کارآگاه را خشمگین کرد، بنابراین او به Chunseong گفت که دست از سرگشتگی خود بردارد و پاسخ مناسبی بدهد. پس پرسید: اقامتگاه قانونی شما کجاست؟ این بار چون سونگ با «آلت پدرم» پاسخ داد. پلیس با این فرض که او از نظر روحی سالم
پاسخ داد. پلیس با این فرض که او از نظر روحی سالم نیست، رها کردند. رستاخیز عیسی. یک روز، پس از بازدید از یک معبد، با اتوبوس در راه بازگشت به Uijeongbu بود. در اتوبوس، یک مسیحی متعصب بود که با بلندگو فریاد می‌زد: «به عیسی مسیح که مرد و زنده شد، ایمان بیاور! اگر به او ایمان داشته باشی به بهشت خواهی رفت!» این مسیحی دید که چون سونگ لباس راهب بر تن دارد و تصمیم گرفت جلوی او بایستد و این کلمات را فریاد بزند. چون سونگ تصمیم گرفت پاسخ دهد: "چی گفتی؟ مُرد و دوباره زنده شد؟ تنها چیزی که هر روز صبح می‌میرد و برمی‌خیزد
شد؟ تنها چیزی که هر روز صبح می‌میرد و برمی‌خیزد آلت تناسلی من است! مسیحی از ناراحتی در ایستگاه بعدی پیاده شد. تمرین. چون سونگ به داشتن اشیا اعتقادی نداشت. حتی زمانی که پیروانش به او لباس می‌دادند، به گداها و ولگردهایی که با آنها برخورد می‌کرد، می‌داد. او همچنین سخاوتمندانه تمام پولی را که از طرفدارانش دریافت کرده بود، می‌بخشید.
نارایانا مورتی CBE LH (زاده ۲۰ اوت ۱۹۴۶) بازرگان میلیاردر هندی است. او بنیانگذار شرکت اینفوسیس است، و قبل از بازنشستگی و دریافت عنوان بنیانگذار، پرزیدنت، مدیر اجرایی (مدیرعامل)، رئیس، و مربی ارشد شرکت بوده‌است. تا اکتبر ۲۰۲۲، دارایی خالص او ۴٫۵ میلیارد دلار تخمین زده شد که او را در سال ۲۰۲۲ به عنوان ۶۵۴ ثروتمندترین فرد جهان بر اساس فوربس تبدیل کرد. مورتی در شیدلاغاتا، کرناتکه به دنیا آمد و بزرگ شد. او از مؤسسه ملی مهندسی دانشگاه میسور با مدرک لیسانس در مهندسی برق و مدرک کارشناسی ارشد از مؤسسه فناوری هند
برق و مدرک کارشناسی ارشد از مؤسسه فناوری هند کانپور فارغ‌التحصیل شد. پیش از راه‌اندازی اینفوسیس، مورتی در مؤسسه هندی مدیریت، احمدآباد به عنوان برنامه‌نویس ارشد سیستم و سیستم کامپیوتری پتنی «Patni Computer Systems» در پونا، ماهاراشترا کار می‌کرد. اینفوسیس را او در سال ۱۹۸۱ راه‌اندازی کرد و از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۲ مدیرعامل و همچنین از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۱ رئیس هیئت مدیره آن بود. در سال ۲۰۱۱ از هیئت مدیره کنار رفت و به عنوان رئیس بازنشسته انتخاب شد. در ژوئن ۲۰۱۳، مورتی به مدت پنج سال به عنوان رئیس اجرایی منصوب شد.
به مدت پنج سال به عنوان رئیس اجرایی منصوب شد. مورتی در فهرست ۱۲ کارآفرین بزرگ زمان ما توسط مجله فرچون قرار گرفته‌است.
انجمن شاعران کره ای (Society of Korean Poets) (هانگول: 한국시인협회، هانجا: 韓國詩人協會) یک سازمان ادبی است که توسط شاعران در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد. این قدیمی‌ترین سازمان شعر در کره جنوبی است. این سازمان هر سال جایزه انجمن شاعران کره ای را اعطا می‌کند و جایزه ادبی ملی دانش آموزان دبیرستان را نیز در اختیار دارد. امروز ۱۵۰۰ عضو دارد. رئیس فعلی انجمن چوی دونگ هو است. (دفتر فعلی در Unni-dong 65-1، Jongno-gu، سئول واقع شده‌است)
انجمن نویسندگان کره (Writers Association of Korea)، انجمنی است که توسط نویسندگان کره جنوبی برای ترویج ادبیات کره ای و حمایت از نویسندگان کره ای تشکیل شده‌است. تاریخ. در ۱۸ نوامبر ۱۹۷۴، شورای نویسندگان توسط تعدادی از نویسندگان از جمله کو اون برای حمایت از حقوق نویسندگان تأسیس شد و کمپینی را برای آزادی شاعر کیم جی- آغاز کرد. در سال ۱۹۸۷، این گروه به انجمن نویسندگان ادبیات ملی تبدیل شد و سپس در سال ۲۰۰۷ به انجمن نویسندگان کره تغییر نام داد. حدود ۲۰۰ عضو دارد. ۵ بخش رمان، شعر، شعر، ادبیات کودک و نقد وجود دارد.
بخش رمان، شعر، شعر، ادبیات کودک و نقد وجود دارد. دفتر در ساختمان Yonghyeon، 50-1 Yonggang -dong , Mapo-gu، سئول واقع شده‌است. روسای گذشته لی سی یونگ، Gu Jungseo و جونگ هوی سونگ هستند.
چئون یانگهویی (Cheon Yanghui) (، متولد ۲۱ ژانویه ۱۹۴۲) شاعر اهل کره جنوبی است، مجموعه شعرش "سورگوم میدان قلب" (، ۱۹۹۴). Cheon Yanghui در ۲۱ ژانویه ۱۹۴۲ در بوسان متولد شد. در سال ۱۹۶۲ چئون در دانشگاه Ewha Womans ثبت نام کرد و در رشته ادبیات کره فارغ‌التحصیل شد. چئون در زمان بالندگی خود، توانست به شیوائی دربارهٔ بینش‌هایی که در چند دهه گذشته از زندگی‌اش آموخته بود بنویسد. چئون یانگهویی جایزه شعر Sowol، جایزه ادبیات معاصر (Hyundae Munhak)، جایزه ادبیات گونگ چو، جایزه ادبی پاک دوجین و جایزه ادبیات Manhae را
چو، جایزه ادبی پاک دوجین و جایزه ادبیات Manhae را دریافت کرده‌است.
چو جونگری (Choe Jeongrye) () (۱۹۵۵ – ۱۶ ژانویه ۲۰۲۱) شاعر مدرن کره جنوبی بود. زندگی. چو جونگری در سال ۱۹۵۵ در Hwaseong، Gyeonggi-do به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۶ به عنوان شاعر در دانشگاه آیووا در (برنامه بین‌المللی نوشتن) (IWP) شرکت کرد و در سال ۲۰۰۹ به عنوان نویسنده مهمان یک سال به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی رفت. وی مدرس دانشگاه کره بود. او در سال ۲۰۲۱ بر اثر خونریزی مغزی پس از اینکه یک سال قبل به hemophagocytic lymphohistiocytosis، یک بیماری خونی نادر، تشخیص داده شده بود، درگذشت. بسیاری از اشعار او در مورد
داده شده بود، درگذشت. بسیاری از اشعار او در مورد زمان و حافظه است. او معمولاً از قطعات زمان و حافظه به عنوان ابزاری برای نگاه کردن به دیگران و جهان یا برای شناسایی خود استفاده می‌کرد. آنچه در نهایت از کاوش او در خاطرات تکه‌تکه و هرج و مرج زمان پدیدار شد، فراموشی بود. زبان شعرش صریح و فشرده‌است. او از زبان ساده استفاده می‌کند و کلمات ساده را زیر و رو می‌کرد تا آنها را ناآشنا و عجیب کند.
بورا چونگ (Bora Chung) (زاده ۱۹۷۶) نویسنده و مترجم اهل کره جنوبی است. مجموعه داستان‌های کوتاه او، "خرگوش نفرین" شده، در فهرست نهایی جایزه بین‌المللی بوکر 2022 قرار گرفت. بورا چونگ در سال 1976 در سئول به دنیا آمد.پدر و مادرش دندانپزشک بودند. او تحصیلات تکمیلی خود را در رشته مطالعات منطقه روسی و اروپای شرقی در دانشگاه ییل به پایان رساند و سپس به اخذ مدرک دکترا در ادبیات اسلاو از دانشگاه ایندیانا ادامه داد. او زبان، ادبیات و مطالعات علمی تخیلی روسی را در دانشگاه یونسی تدریس کرد . او یک فعال اجتماعی است. بورا
یونسی تدریس کرد . او یک فعال اجتماعی است. بورا چونگ سه رمان و سه مجموعه داستان کوتاه نوشته است. او در سال 1998 برای داستان کوتاهی با عنوان "The Head" برنده جایزه ادبیات یونسی شد. او همچنین برنده جایزه دوم جوایز ادبیات دیجیتال (2008) و جوایز مرکز علمی Gwacheon SF (2014) است. بورا چونگ نثر معاصر را از روسی و لهستانی به کره ای ترجمه می کند.
دیوید سالیوان (زادهٔ ۵ فوریهٔ ۱۹۴۹) تاجر و پورنوگرافر سابق اهل ولز است. او در رشته اقتصاد از کالج کوئین مری دانشگاه لندن فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۷ مالک روزنامه‌های دیلی اسپورت و ساندی اسپورت بود که آن را به قیمت ۴۰ میلیون پوند فروخت. بر اساس Sunday Times Rich List در سال ۲۰۱۹، سالیوان ۱٫۲ میلیارد پوند ارزش دارد. او مدیرعامل مشترک و بزرگ‌ترین سهام‌دار واحد باشگاه فوتبال وستهام یونایتد در لیگ جزیره است. او پیش از این مدیرعامل مشترک بیرمنگام سیتی بود. اوایل زندگی. سالیوان که فرزند یک خدمهٔ نیروی
بود. اوایل زندگی. سالیوان که فرزند یک خدمهٔ نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بود در کاردیف به دنیا آمد. هنگامی که سالیوان ۱۰ ساله بود، پدرش به عدن یمن فرستاده‌شد و یک سال قبل از مهاجرت به انگلستان برای زندگی در هورنچورچ، در آنجا زندگی کردند. پس از اینکه خانواده‌اش به هرتفوردشر نقل مکان کردند او در مدرسهٔ واتفورد گرامر شرکت کرد. او اقتصاد را در کالج کوئین مری خواند. صنعت پورنوگرافی. با شریک تجاری‌اش دیوید گلد، اولین سرمایه‌گذاری سالیوان فروش عکس‌های پورنوگرافی سافت‌کور بود. آن‌ها تجارت خود را به مغازه‌های جنسی،
بود. آن‌ها تجارت خود را به مغازه‌های جنسی، مجلات بزرگسالان و چندین فیلم پورنو کم بودجه گسترش دادند که سالیوان را تا سن ۲۵ سالگی میلیونر کرد. تا اواخر دههٔ ۱۹۷۰، او کنترل نیمی از بازار مجله بزرگسالان بریتانیا از جمله عناوین عمده‌ای مانند "پلی‌بردز" و وایت‌هاوس و ۸۰٪ بازار سفارش پستی بزرگسالان و ۱۵۰ مغازه را در دست داشت. او در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ چندین فیلم پورن کم بودجه بریتانیایی ساخت که در تمام آن‌ها دوست دختر آن زمانش ماری میلینگتون بازی کرده‌است. در سال ۱۹۸۲ سالیوان به جرم کسب درآمدهای غیراخلاقی از روسپیان
سالیوان به جرم کسب درآمدهای غیراخلاقی از روسپیان محکوم شد. او با موفقیت درخواست تجدیدنظر کرد و پس از گذراندن ۷۱ روز از زندان آزاد شد. سالیوان گفت که از منبع اولیه ثروت‌های اولیه‌اش احساس خجالت نمی‌کند. او گفت «من خیلی‌ها را خوشحال کرده‌ام. اگر من یک تولید کننده اسلحه یا تولید کننده سیگار بودم و محصولاتم میلیون‌ها مشتری‌ام را می‌کشت، کمی در مورد همه چیز شک می‌کردم. من یک مبارز آزادی بودم. من به حق بزرگسالان برای تصمیم‌گیری خودشان اعتقاد دارم.» دارایی. سالیوان یک شرکت سرمایه‌گذاری به نام کونگِیت را اداره
یک شرکت سرمایه‌گذاری به نام کونگِیت را اداره می‌کند که مالک املاکی در لندن از جمله مغازه سازی‌های پرچمدار راسل و بروملی در خیابان آفورد در نزدیکی ایستگاه لوله باند استریت است. فوتبال. بیرمنگام سیتی. در سال ۱۹۹۳ سالیوان به همراه دیوید گلد و رالف گلد باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی را خریداری کرد. معامله برجسته‌ای که باعث شد صاحبان جدید، ۸۰٪ از سهام باشگاه را در اختیار بگیرند. در سال ۲۰۰۷، سالیوان برای اولین بار تمایل خود را برای فروش سهم خود در بیرمنگام سیتی ابراز کرد و آشکارا سه دلیل برای جدایی احتمالی خود را
کرد و آشکارا سه دلیل برای جدایی احتمالی خود را اعلام کرد. «یکی، فاصله جغرافیایی. سال‌هاست که گفته‌ام سفر به بیرمنگام دارد مرا می‌کشد. دو، فکر می‌کنم مردم در اعماق خود از ما خسته شده‌اند. آنها فکر می‌کنند ما باید خانه‌هایمان را در رهن بگذاریم تا بازیکنان بیشتری بخریم تا با چلسی و آرسنال رقابت کنیم. ماه عسل خیلی وقت است که به پایان رسیده‌است و متأسفانه ما اکنون در مرحلهٔ طلاق هستیم. و همچنین احساس می‌کنم هیچ حمایتی از سوی شورای بیرمنگام نداشته‌ایم.» پس از ۱۶ سال در باشگاه، کارِن برادی مدیر عامل بیرمنگام و
سال در باشگاه، کارِن برادی مدیر عامل بیرمنگام و رئیس هیئت مدیره دیوید سالیوان موافقت کردند که در پاییز ۲۰۰۹ از سمت خود کناره‌گیری کنند تا کارسون یئونگ آن را تصاحب کند. سرمربی بیرمنگام در آن زمان الکس مک‌لیش دوگانه سالیوان–گلد را در رسانه‌ها به خاطر فراهم آوردن ثبات مالی به باشگاه ستود و بیان کرد که برای آنچه به دست آورده‌اند احترام زیادی برای آن‌ها قائل است. وستهام یونایتد. سالیوان در خروج‌اش از بیرمنگام سیتی، قصد خود را برای ماندن در فوتبال اعلام کرد. کمتر از یک سال بعد در ژانویهٔ ۲۰۱۰، او و دیوید گلد ۵۰٪
از یک سال بعد در ژانویهٔ ۲۰۱۰، او و دیوید گلد ۵۰٪ از سهم وستهام یونایتد را به دست آوردند که به آن‌ها کنترل عملیاتی و تجاری می‌داد و ارزش باشگاه لیگ برتری را ۱۰۵ میلیون پوند ارزش‌گذاری می‌کرد. کارِن برادی که نقش قابل توجهی نیز در بدست آوردن ثروت‌های بیرمنگام سیتی داشت، به عنوان نایب رئیس به چکش‌ها پیوست. در روزی که کنترل باشگاه به سالیوان رسید، او در مصاحبه‌ای احساسی گفت: «فهم قضیه زمان خواهد برد. ما ۲۰ سال است که می‌خواهیم اینجا بنشینیم و با هم ۲۲ سال پیش صاحب ۲۷ درصد باشگاه بودیم و ۲۲ سال طول کشید تا به
صاحب ۲۷ درصد باشگاه بودیم و ۲۲ سال طول کشید تا به جایی برسیم که می‌خواهیم باشیم. من و دیوید (گلد) هر دو هوادار هستیم، من اینجا به دانشگاه رفتم و در هورنچورچ زندگی کردم. دیوید ۲۰ سال از عمرش را در ۵۰ یاردی ورزشگاه زندگی کرد و برای تیم جوانان وستهام بازی کرد. ما فقط می‌خواهیم اینجا باشیم جایی که همیشه می‌خواستیم باشیم. هیچ باشگاه دیگری وجود ندارد که ما بخواهیم در آن باشیم بنابراین برای ما اینگونه‌است که به خانه آمده‌ایم و این تمام چیزی است که مهم است.» در عرض پنج ماه دوگانهٔ سالیوان و گلد تعهد بیشتری به
عرض پنج ماه دوگانهٔ سالیوان و گلد تعهد بیشتری به باشگاه دادند و در ۲۵ مه ۲۰۱۰ سهم خود را به ۶۰٪ افزایش دادند (سالیوان با ۳۰٪). نایب رئیس کارِن برادی بعدها توضیح داد که این اقدام به باشگاه «ثبات بسیار مورد نیاز» داده‌است. در سپتامبر ۲۰۱۲، سالیوان فاش کرد که به همراه گلد شخصاً بودجهٔ نقل و انتقالات باشگاه را تأمین می‌کنند. به عنوان بخشی از آرزوهای درازمدت او برای باشگاه، سالیوان از پیشنهاد وستهام برای نقل مکان به ورزشگاه المپیک لندن در استراتفورد حمایت کرد. در ۲۲ مارس ۲۰۱۳، وستهام یک قرارداد اجاره ۹۹ ساله را
۲۲ مارس ۲۰۱۳، وستهام یک قرارداد اجاره ۹۹ ساله را تضمین کرد، بدین منظور که این ورزشگاه از فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷ به عنوان زمین خانگی آن‌ها مورد استفاده قرار گیرد. در ژوئیه ۲۰۱۳، سالیوان به بزرگ‌ترین سهام‌دار واحد وستهام یونایتد تبدیل شد که ۲۵٪ سهام بیشتر در باشگاه را به دست آورده‌است. در مارس ۲۰۱۸ اعتراضاتی علیه سالیوان در ورزشگاه لندن در جریان شکست خانگی ۳–۰ به برنلی صورت گرفت. چهار تهاجم به زمین بازی شکل گرفت و سالیوان قبل از پایان مسابقه از صندلی‌اش اسکورت شد. سالیوان همچنین با سکه‌ای که توسط یکی از هواداران
سالیوان همچنین با سکه‌ای که توسط یکی از هواداران پرتاب شده بود، برخورد کرد. تیم فوتبال هورنچورچ. فصل تیم فوتبال هورنچورچ در لیگ ایستمان در نوامبر ۲۰۲۰ به دلیل همه‌گیری کووید ۱۹ متوقف شد و آن‌ها نتوانستند هیچ فوتبال لیگی را بازی کنند. در این مدت آن‌ها از نظر مالی توسط سالیوان که زمانی در هورنچورچ زندگی می‌کرد حمایت مالی شدند. زندگی شخصی. سالیوان در بیرچ هال در نزدیکی ثیدون بویز، اسکس زندگی می‌کند. این بنا توسط مایکل اشبی و هورنر به طراحی سالیوان در سال ۱۹۹۲ ساخته شد و برای حدوداً ۴۹۰۰۰ متر مربع زمین، هزینهٔ