payamvha/North_RAG huggingface dataset:
detto dei venti"، برای چهار صدا در سال 2010. "Le voyage d'Urien"، برای صداها و گروه در سال ۲۰۰۸، "آسیاب هملت"، برای صدا، ویولا و ویولن سل در سال ۲۰۰۷، "سکه و صلیب"، برای شش صدا در سال ۲۰۰۷، "پینوکیو، una storia parallela،" برای چهار صدای مرد در سال ۲۰۰۵، "Last Desire"، اپرای مجلسی برای صدای سه‌گانه، کنترتنور و باس در سال 2003 "Hombre de mucha gravedad"، برای چهار صدا و کوارتت زهی در سال ۲۰۰۲ و "Anatra al sal"، "سازدهنی کمدیا" برای شش صدا در سال ۲۰۰۰ اشاره کرد. او پروژه‌های تئاتر موسیقی متعددی را با الهام
کرد. او پروژه‌های تئاتر موسیقی متعددی را با الهام از صحنه اجتماعی، به کاوش در مفاهیم اجتماعی دراماتیک اجرا کرده‌است. مفهوم «دیگری بودن» موضوعی است که در سال ۲۰۰۰ از سوی رونچتی و ایوان ولادیسلاویچ در یک تئاتر به آن پرداخته شد. همچنین وی در آثارش به دیسپتوپیا، ناهنجاری‌های روانی و دراماتورژی می‌پردازد. او برای پروژه‌های تئاتر موسیقی خود با نویسندگانی نظیر ارمانو کاوازونی، ایوان ولادیسلاویچ و یوجین اوستاشفسکی همکاری داشته‌است. وی همچنین با هنرمندانی مانند توتی سیالجولا، آلبرتو سوربلی، جودیت کاهن، دورته مایر،
سیالجولا، آلبرتو سوربلی، جودیت کاهن، دورته مایر، آدریان ترانکویلی، الیزابتا بناسی، و میرلا وینگارتن، و همچنین با ماری هلن سرا، فولکمار هاین، آندره ریچارد، راینهولد بریگ، کارل فایا، اولیویه سیه پاسکت کار مشترک ارائه داده اشت. اپرای "دوزخ" او بر اساس "کمدی الهی" دانته، با استفاده از اشعار او، به سفارش اپرای فرانکفورت ساخته شد و برای اولین بار در کنسرتی در بوکنهایمر در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ به رهبری تیتو چکرینی اجرا گردید.
هایم استریا اوادیا (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۲۲ – درگذشته ۲۶ اوت ۱۹۴۴) یک کمونیست یهودی اهل مقدونیه بود که پس از تهاجم آلمان به یوگسلاوی در سال ۱۹۴۱ در طول جنگ جهانی دوم به پارتیزان‌های یوگسلاوی پیوست. اوادیا پس از مرگ نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) را دریافت کرد و در بیتولا پس از جنگ بنای یادبودی به افتخار او ساخته شد. زندگی. هایم استریا اوادیا در بیتولا، یوگسلاوی (اکنون در مقدونیه شمالی) در ۲۵ دسامبر ۱۹۲۲ در یک خانواده یهودی بسیار فقیر به دنیا آمد. او در دوران تحصیل در مقطع ابتدایی به کار لباسشویی مشغول شد او در سال
مقطع ابتدایی به کار لباسشویی مشغول شد او در سال ۱۹۳۸ از سوی سازمان بین‌المللی صهیونیستی زنان حمایت شد تا برای یافتن کار یا تحصیل به بلگراد برود. او به جناح جنبش کارگری اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی پیوست و در بخش زنان آن فعال بود. پس از بمباران بلگراد در تهاجم نیروهای محور به یوگسلاوی در در ۶ آوریل ۱۹۴۱، او به بیتولا بازگشت و در آنجا در یک گتو یهودی ساکن شد که توسط بلغارها در مقدونیه اشغالی اداره می‌شد. در ۱۱ مارس ۱۹۴۳، بلغارها عملیاتی را در بیتولا انجام دادند و ۳۲۹۶ یهودی بیتولا را دستگیر کردند و آنها را
و ۳۲۹۶ یهودی بیتولا را دستگیر کردند و آنها را در اردوگاه کار اجباری مونوپول که در داخل یک کارخانه تنباکو در اسکوپیه تأسیس شده بود، زندانی کردند. برخی از یهودیان شهر قبل از عملیات به آلبانی گریختند. در ۲۹ مارس، یهودیان شهر و منطقه مستقیماً به اردوگاه کشتار تربلینکا فرستاده شدند. استریا اوادیا موفق شد فرار کند و با دوستش ژامیلا کولونوموس در خانه استویان-بوگویا سیلیانوفسکی که یک مغازه تنباکو فروشی در شهر داشت پنهان شد. او سپس حامی پارتیزان‌های نوپای کمونیست یوگسلاوی شد در حالی که جلسات زنان یهودی در محله
یوگسلاوی شد در حالی که جلسات زنان یهودی در محله یهودی نشین را برای بحث در مورد حقوق زنان سازماندهی می‌کرد. اوادیا به‌طور رسمی در سال ۱۹۴۲ به عضویت حزب کمونیست درآمد. هنگامی که اتحادیه کمونیست‌های مقدونیه در ۱۰ مارس ۱۹۴۳ به جامعه یهودی در مورد تبعید یهودیان از بیتولا هشدار داد، تنها تعدادی از یهودیان، که اوادیا در میان آنها بود، از پناهگاه ارائه شده توسط کمونیست‌ها استفاده کردند. پارتیزان‌های یوگسلاوی. ماه بعد، او پیشنهاد پارتیزان‌ها برای مبارزه با نیروهای محور را پذیرفت و به یگان پارتیزانی جدید گوچه دلچف
محور را پذیرفت و به یگان پارتیزانی جدید گوچه دلچف پیوست و سپس به گردان استیو نائوموف منتقل شد که در ۱۱ نوامبر تشکیل شده بود. هنگامی که گردان در تیپ ۳ مقدونیه ادغام شد، اوادیا به عنوان کمیسر سیاسی گروه خود منصوب شد. واحد او به سازماندهی نشست مؤسس مجمع ضد فاشیست برای آزادی ملی مقدونیه کمک کرد که در ۲ اوت ۱۹۴۴ که جمهوری مقدونیه را ایجاد نمود. گردان پارتیزانی که در آن استریا اوادیا می‌جنگید، نبردهای مختلفی را علیه سربازان ایتالیایی، بلغاری و ورماخت انجام و خسارات بسیار سنگینی به نیروهای مختلف وارد کرد. در
خسارات بسیار سنگینی به نیروهای مختلف وارد کرد. در ژانویه ۱۹۴۴ استریا به عنوان کمیسر سیاسی یک گردان پارتیزانی منصوب شد. در مارس ۱۹۴۴، یک تیپ پارتیزان، از جمله گردان استریا، به یک ایستگاه راه‌آهن در شهر ریستبک در نزدیکی وارنیا حمله کرد و موفق شد آن را تصرف و نیروهای بلغاری و آلمانی مدافع آن را به شدت مجروح کند. در ۲۶ اوت ۱۹۴۴، در جریان حمله یک نیروی پارتیزانی به مواضع ارتش بلغارستان در قله کایماکچالان، استریا از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت و بلافاصله کشته شد. اوادیا پس از مرگ نشان قهرمان خلق را
کشته شد. اوادیا پس از مرگ نشان قهرمان خلق را دریافت کرد و در بیتولا پس از جنگ بنای یادبودی به افتخار او ساخته شد.
باربارا جی. کینگ (; – ) انسان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
شورش چنار لاهالا یا چنار که مارو ماراکال سامارام نیز نامیده می‌شود، به مبارزه زنان کوهنورد نادار در پادشاهی تراوانکور هند از سال ۱۸۱۳ تا ۱۸۵۹ برای حق پوشیدن لباس‌های بالاتنه که سینه‌هایشان را می‌پوشاند گفته می‌شود. پیش‌زمینه. در قرن نوزدهم در تراوانکور، برهنه کردن قفسه سینه برای افراد دارای موقعیت بالاتر، نشانه احترام از سوی مردان و زنان تلقی می‌شد. بنابراین، کاست‌های پایین‌تر، مانند کوه‌نوردان نادار و اژاواس، باید سینه‌های خود را در حضور اعضای کاست بالاتر نیر برهنه می‌کردند، که به نوبه خود آن‌ها هم مجبور
نیر برهنه می‌کردند، که به نوبه خود آن‌ها هم مجبور به انجام این کار در حضور برهمن‌های نامبودیری با رتبه‌های بالاتر بودند. برهمن‌ها که در اوج سیستم رتبه‌بندی آیین هندو معروف به وارنا بودند، سینه‌های خود را فقط در حضور یک خدا برهنه می‌کردند. زنان طبقه بالاتر سینه‌ها و شانه‌های خود را با تکه‌ای پارچه بالا می‌پوشانند، مگر در حضور افراد جامعه‌ای با رتبه‌های بالاتر در حالی که زنان کوهنورد نادار اجازه نداشتند سینه‌های خود را از زنان کرالا، برای نشان دادن جایگاه پایین‌تر بپوشانند. تعداد زیادی از کوهنوردان نادار که
بپوشانند. تعداد زیادی از کوهنوردان نادار که از موقعیت اجتماعی خود ناراحت بودند، مسیحیت را پذیرفتند، و شروع به پوشیدن «پارچه‌های بلند» کردند، که با سیستم اعتقادی جدیدشان که حقوق برابر را برای همه مردان (و زنان) ارائه می‌کرد، سازگار بود. هنگامی که بسیاری از نادارها به مسیحیت روی آوردند، بسیاری از زنان نادار شروع به پوشاندن سینه خود کردند. ۱۸۱۳–۱۸۲۹. زنان نادار برای پوشاندن سینه‌های خود کمپینی موفق را راه‌اندازی کردند. در سال ۱۸۱۳، سرهنگ جان مونرو، "دیوان" بریتانیایی در دربار تراوانکور، دستوری صادر کرد که به
در دربار تراوانکور، دستوری صادر کرد که به زنانی که به مسیحیت گرویده‌اند اجازه می‌داد تا لباس‌های بالاتنه را بپوشند. زمانی که "پیندکارها"، اعضای شورای راجا، از این موضوع شکایت کردند، این دستور لغو شد و استدلال کردند که این حق، تفاوت‌های طبقاتی را از بین می‌برد و منجر به «آلودگی» گسترده در ایالت می‌شود. زنان نادار از پوشیدن شارف نایر منع شدند و در عوض مجاز به پوشیدن "کوپایام"، نوعی ژاکت بودند که مسیحیان سوری، شوناگاها و مپیلاس‌ها می‌پوشیدند. زنان نادار از این موضوع راضی نبودند و به مبارزه برای حق پوشیدن لباس
موضوع راضی نبودند و به مبارزه برای حق پوشیدن لباس بالا «مانند هر زن دیگری در طبقات بالاتر» ادامه دادند. این امر منجر به افزایش خشونت در دهه ۱۸۲۰ علیه زنان نادار و همچنین آتش زدن مدارس و کلیساها شد. در سال ۱۸۲۸، دولت تراوانکور بار دیگر پوشیدن لباس‌های سینه به سبک نایر را برای زنان نادار ممنوع کرد، اما پوشیدن ژاکت را مجاز دانست. در سال ۱۸۲۹، ملکه تراوانکور اعلامیه دیگری صادر کرد که حق زنان نادار را برای پوشیدن لباس‌های بالا رد می‌کرد. اعلامیه ۱۸۵۹. در سال ۱۸۵۸، خشونت‌های جدیدی در چندین مکان در تراوانکور رخ
خشونت‌های جدیدی در چندین مکان در تراوانکور رخ داد. در ۲۶ ژوئیه ۱۸۵۹، تحت فشار چارلز ترولیان، فرماندار مدرس، پادشاه تراوانکور اعلامیه‌ای صادر کرد که در آن حق همه زنان نادار برای پوشاندن سینه‌های خود، یا با پوشیدن ژاکت‌هایی مانند نادارهای مسیحی، یا بستن پارچه‌های درشت مانند "Mukkavattigal" (زنان ماهیگیر) رسمی و قانونی اعلام شد. با این حال آنها هنوز هم اجازه نداشتند سینه‌های خود را به سبک زنان طبقه بالاتر نیر بپوشانند. این راه حل برای مبلغان مسیحی که همه زن و مرد را برابر می‌دانستند، رضایت بخش نبود. زنان
و مرد را برابر می‌دانستند، رضایت بخش نبود. زنان نادار همچنان محدودیت‌ها را نادیده می‌گرفتند و یک سبک لباس بالاپوش را ایجاد کردند که شبیه زنان طبقه بالاتر هندو بود، اما این موضوع برخی از هندوها را آزار می‌داد. این قانون تبعیض‌آمیز تا سال ۱۹۱۵–۱۹۱۶ اجرا می‌شد و از سوی بسیاری حمایت می‌شد. آزادی بیشتر. پس از شورش، جزوه‌هایی منتشر شد که ادعاهای مربوط به وضعیت کشاتریای نادارها را مطرح می‌کرد. اعضای این کاست مدعی حق پوشیدن نخ مقدس و سوار شدن بر پالانک در مراسم عروسی بودند. تا سال ۱۸۹۱ حداقل ۲۴۰۰۰ نادار کاست خود
بودند. تا سال ۱۸۹۱ حداقل ۲۴۰۰۰ نادار کاست خود را به عنوان "کشاتریا" به سرشماری ارائه کرده بودند. CBSE در دسامبر ۲۰۱۶ بخشنامه ای را به تمام ۱۹۰۰۰ مدرسه زیرمجموعه خود صادر کرد و از آن‌ها خواست که بخشی از «تعارض طبقاتی و تغییر لباس» که شامل مصوبات مربوط به زمان شورش چنار بود از برنامه درسی حذف شود. این بخشنامه از ابتدای ۲۰۱۷ اجرایی شده‌است.
گلنار کنیزک محبوب اردوان پنجم، آخرین پادشاه اشکانی است که وزیر، مشاور و خزانه‌دار او نیز هست. گلنار در شاهنامه. داستان گلنار در شاهنامه از آنجا آغاز می­شود که روزی او به بام کاخ رفت و از آنجا چشمش به اردشیر بابکان افتاد و با همین نگاه، مهر این کهتر نژاده را در دل گرفت و نه آنچنان بود که بر احساس تیزگام خود، لگامی بزند که شب هنگام، کمندی از کاخ آویخت و خود را به سرای اردشیر رساند و به بالین او رفت. اردشیر جوان از او نام و نشانش را جویا شد و گلنار چنین داد پاسخ که من بنده‌ام ز گیتی به دیدار تو زنده‌ام
داد پاسخ که من بنده‌ام ز گیتی به دیدار تو زنده‌ام دلاراموگنجور شاه اردوان که از من بود شاد و روشن روان پس از مدتی پدر اردشیر، بابک که فرماندار استخر بود از دنیا رفت و اردوان، پسر بزرگ خود، بهمن را جایگزین او کرد. اردشیر که امید پیشرفت و رسیدن به جایگاه پدر را در سر داشت، از این انتخاب دلتنگ شد و از اردوان نومید. پس از آن شاه، ستاره­ شناسان را فراخواند تا طالع او را دریابند. ستاره­شناسان پس از سه ‌روز جستجو، دریافتند که به‌زودی کهتری نژاده از شاه می­ گریزد و به پادشاهی می­رسد. گلنار با شنیدن این پیشگویی شب
به پادشاهی می­رسد. گلنار با شنیدن این پیشگویی شب به نزد اردشیر شتافت و داستان را به او گفت. اردشیر که خشمگین بود، کمی آرام گرفت. اردشیر که پیوسته در فکر فرار و رفتن به پارس بود، چون زمینه را مساعد یافت به گلنار گفت فردا قصد رفتن دارد و اگر بخواهد او می­ تواند شریک سرنوشت آینده‌ی او باشد، گلنار هم با اشتیاق پذیرفت. بدو گفت گر من به ایران شوم ز ری سوی شهر دلیران شوم تو با من سگالی که آیی به راه گر ایدر بباشی به نزدیک شاه اگر با من آیی توانگر شوی همان بر سر کشور افسر شوی چنین داد پاسخ که من بنده‌ام نباشم جدا
افسر شوی چنین داد پاسخ که من بنده‌ام نباشم جدا از تو تا زنده‌ام گلنار به ایوان خود آمد و درِ گنج­ ها را گشود. گوهرهای گوناگون و دینار بسیار از گنجینه­ ها برداشت و در محلی پنهان کرد. شب وقتی اردوان به خواب رفت گلنار نزد اردشیر آمد. اردشیر با دیدن او بسیار شاد شد و هر دو بر اسب­ هایی که از قبل آماده شده بود سوار شدند و از ایوان شاهی رو سوی پارس نهادند. اردوان آنچنان به گلنار خو کرده بود که شب و روزش را با او می­ گذراند و دیدار صبحگاهی او را به فال نیک می­ گرفت و روز تا چشمش به چهره‌ی گلنار نمی ­افتاد، سر از
و روز تا چشمش به چهره‌ی گلنار نمی ­افتاد، سر از بالین برنمی‌داشت. آن‌روز چون وقت برخاستن از بستر، کنیزک را بر بالین نیافت، آشفته شد و سراغ او را گرفت. در همین هنگام به او خبر دادند که گلنار و اردشیر، دیرهنگام با دو اسب گزیده‌ی شاه فرار کرده­اند. شاه برآشفت و عده‌ای از جنگجویان را به‌دنبال آن‌ها فرستاد، اما نشانی از آن‌ها نیافتند. اردشیر ابتدا بر فرزند اردوان، بهمن در پارس و سرانجام بر همه‌ی فرمانروایان اشکانی چیره شد و سلسله‌ی ساسانی را بنیان گذاشت، اما در سراسر شاهنامه خبر دیگری از گلنار نمی‌یابیم. شخصیت
سراسر شاهنامه خبر دیگری از گلنار نمی‌یابیم. شخصیت گلنار در شاهنامه، نمونه‌ی زنی است بی‌باک، ترقی‌خواه و زیرک. او همواره با عنوان کنیزک خطاب می‌شود اما با فراستی که نمونه­ای از آن‌را در داستان می‌بینیم به مقامی در خور نزد اردوان پنجم دست یافته و نه تنها خزانه ­دار، بلکه مشاور و وزیر این پادشاه نامدار نیز هست و این نشان از هوش و کاردانی او دارد و همین هوشیاری اوست که با یک نگاه، نشانه‌های بزرگی را در کهتری نژاده کشف می ­کند. اما ویژگی دیگری که در شخصیت گلنار ممتاز است بی‌پروایی در ابراز عشق است که تهمینه
ممتاز است بی‌پروایی در ابراز عشق است که تهمینه ­وار، به بالین مرد دلخواه خود می‌رود و عشق خود را به او اظهار می­ کند. معمولاً زنان در شاهنامه، آنجا که می ­دانند با ابراز عشق خود به مردی مردانه، کمترین غباری بر دامان زنانگی ­شان نمی ­نشیند، با گستاخی معصومانه‌ای، پا پیش می‌نهند و عشق خود را برملا می‌سازند. او به مردی با ویژگی­ هایی ممتاز ابراز عشق می­کند و مرد، قدر گوهر عشق او را می­داند و تا پایان داستان، چنان که دیدیم گلنار نیز از پشتیبانی اردشیر، برای رسیدن به جایگاهی درخور فروگذار نمی ­کند و اوست که با
به جایگاهی درخور فروگذار نمی ­کند و اوست که با گشودن درِ گنج و از طرفی با اطمینان بخشی به نژاده‌ی جوان، راه را برای رسیدن به پادشاهی او باز می­کند و اردشیر هم آن‌گونه که این زن زیرک، نشانه­های شاهی را در او یافته با توانایی و شایستگی تمام، بر تمام پادشاهان پیروز می ­شود و سلسله‌ی ساسانی را بنیان می­نهد اما از آنجاکه شاهنامه، نامه‌ی شاهان و سرگذشت ایشان است از گلنار دیگر نشانی نمی­ یابیم و رسالت این زن متهور و بی‌باک با یاری رساندن اردشیر در رسیدن به پادشاهی پایان می‌پذیرد. منابع. فردوسی. "شاهنامه".
مشکناز از شخصیتهای شاهنامه، نام همسر بهرام گور پادشاه ساسانی،( در شاهنامه ) نام یکی از چهار دختر آسیابان که به همسری بهرام گور در آمدند. منابع. شاهنامه فردوسی
سوسنک از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از زنان شاعر بهرام گور پادشاه ساسانی بود. دختران آسیابان. بهرام هر هفته برای شکار به نخجیرگاه می‌رفت. یکبار به نخجیر رفتن و شکار او یک ماه طول کشید. در طی این مدت بی خیال از پادشاهی و مملکت در آنجا روزهای خوشی را سپری می‌کرد. هنگام بازگشت به روستایی رسید که آسیابی داشت. یک طرف آسیاب بزرگان ده نشسته بودند و طرف دیگر دختران روستایی هر یک دسته گلی در دست، گرد آتش بازی می‌کردند. دختران در بازیشان با هم آواز می‌خواندند و می‌گفتند: " بهرام شاه جاوید باد. به بهرام، بهرام گور
" بهرام شاه جاوید باد. به بهرام، بهرام گور می‌گویند، چون او گورخر شکار می‌کند. " بهرام کنار دختران ایستاد، از میان دختران چهار نفر به نام‌های "مُشک"، "سیسنک"، "نار" و "سوسنک" نزد بهرام آمدند. بهرام پرسید:" شما دختر که هستید ؟" یکی از آنها گفت: " دختر آسیابان پیر هستیم. او اکنون در روستا نیست و با گروهی به نخجیر رفته‌است اما به زودی بازحواهد گشت ." در همان زمان آسیابان با دوستان همراهش به کنار آسیاب رسیدند. آسیابان به بهرام تعظیم و عرض ادب کرد، بهرام او را گرامی داشت. به او گفت:" چرا این چهار دختر تو تا
گرامی داشت. به او گفت:" چرا این چهار دختر تو تا کنون ازدواج نکرده‌اند ؟!" پیرمرد گفت: " چون کسی به خواستگاری آنها نیامده است ." بهرام از آسیابان دختران را خواستگاری کرد! آسیابان گفت: "من تقاضایت را می‌پذیرم اما من دارایی و حشمتی ندارم که به عنوان جهیزه با چهار دخترم تقدیم تو کنم !" بهرام گفت :" من چیزی از تو نمی‌خواهم " سپس بهرام دستور داد، دختران را به شبستان ببرند و خود آنجا را ترک کرد. پس از چند روز سواری از سوی بهرام نزد آسیابان آمد و گفت: " بخت با تو یار شد. اکنون شاه داماد تو است، او این مرز و بوم را
شد. اکنون شاه داماد تو است، او این مرز و بوم را به تو سپرده و ما همه فرمانبردار و خدمتکار تو هستیم !" منابع. شاهنامه فردوسی
نظریه بنگاه (به انگلیسی:theory of the firm) شامل تعدادی نظریه اقتصادی است که ماهیت بنگاه، شرکت یا کورپوریشن را توضیح و پیش‌بینی می‌کند و شامل موجودیت بنگاه، رفتار بنگاه، ساختار بنگاه و رابطه بنگاه با بازار می‌شود. بنگاه‌ها محرک‌های کلیدی در اقتصاد هستند و کالاها و خدمات را در ازای پرداخت‌های پولی و پاداش ارائه می‌کنند. ساختار سازمانی، انگیزه‌ها، بهره‌وری کارکنان و اطلاعات همگی بر عملکرد موفقیت‌آمیز یک بنگاه در اقتصاد و درون خود بنگاه تأثیر می‌گذارد. نظریه‌های اصلی اقتصادی مانند نظریه هزینه تراکنش، اقتصاد
اصلی اقتصادی مانند نظریه هزینه تراکنش، اقتصاد مدیریتی و نظریه رفتاری شرکت امکان تحلیل عمیق در انواع مختلف بنگاه و مدیریت را فراهم می‌کند. بررسی اجمالی. به‌طور کلی، نظریه بنگاه به دنبال پاسخ به این سؤالات است:
مشت خرکی (؛ تلفظ انگلیسی: "دانکی پانچ") زدن مشت خرگوش به کمر یا پشت سرِ شریک جنسی حین آمیزش جنسی مَهبَلی یا آمیزش جنسی مقعدی است که نوعی ترومای غیرنافذ محسوب می‌شود. هدف از انجام چنین عملی آن است که شریک جنسی اسفنکتر درونی مقعد یا اسفنکتر بیرونی مقعد یا دهانهٔ مَهبَل را بی‌اختیار (و در اثر این ضربه) تنگ کند. به گفتهٔ «جفری بار» از «کالج پزشکی ویسکانسین»، هیچ رفلکس عصبی طبیعی در بدن انسان وجود ندارد که در پاسخ به چنین ضربه‌ای به سر، موجب تنگی مقعد یا واژن شود و اینگونه ضربه‌ها به پشت گردن یا سر شریک جنسی
شود و اینگونه ضربه‌ها به پشت گردن یا سر شریک جنسی ممکن است باعث آسیب شدید به وی شده و حتی مرگبار باشد. باورها و روایت‌های عامیانه. دن سوج، نویسندهٔ مقاله‌های مرتبط با سکس، در موارد متعددی به انجام این عمل اشاره نموده و درباره‌اش بحث کرده‌است. او در سال ۲۰۰۴، نوشت که مشت خرکی «یک عمل جنسی است که تنها در تصورات پسران نوجوان وجود دارد» و افزود: «هیچ‌کس تا به حال عمل جنسی «» را انجام نداده‌است، همان‌طور که هیچ‌کس هرگز هات کارل، مشت خرکی یا «آیسی مایک» را انجام نداده‌است. این‌ها همه افسانه و خیال است.» در پاسخ
نداده‌است. این‌ها همه افسانه و خیال است.» در پاسخ به پرسشی از ویراستاران ویکی‌پدیا، او دوباره در ستون «سوج لاو» خود در سال ۲۰۰۶ دربارهٔ افسانه‌های عامیانه مشت خرکی بحث کرد. او نوشت: «اقدام به چنین عملی (زدن مشت خرکی) ممکن است منجر به … نتایج ناخوشایندی شود»، از جمله «جراحت، مرگ یا زندانی شدن»؛ او همچنین اشاره کرد که «چنین کاری حتی نتیجهٔ مورد نظر را ایجاد نمی‌کند.» او از «جفری بار»، یکی از اعضای هیئت علمی «کالج پزشکی ویسکانسین» نقل قول کرد که: جردن تیت، با اظهار نظر در «فرهنگ‌نامه معاصر تعبیرهای جنسی»
با اظهار نظر در «فرهنگ‌نامه معاصر تعبیرهای جنسی» (۲۰۰۷) در مورد «ماهیت تقریباً نظری» این اصطلاح، ادعا کرد: هرزه‌نگاری. جیا پالوما ستاره فیلم‌های پورنو نخستین کسی است که عمل «مشت خرکی» بر رویش انجام شده‌است که در سال ۲۰۰۴ و حین ساخت فیلم «"بددهن‌های ۳۰"» توسط الکس سندرز بر رویش انجام شد. "مشت خرکی" یک فیلم پورنو است که در مورد این عمل ساخته شده‌است، توسط «جی‌ام پروداکشنز» در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این فیلم شامل چهار صحنه است که در آن بازیگران مرد با همبازی‌های زن خود رابطه جنسی خشن برقرار می‌کنند و به سراسر سر
خود رابطه جنسی خشن برقرار می‌کنند و به سراسر سر و بدن آن‌ها مکررا مشت می‌کوبند. گویا در پاسخ به تجربه خود در صحنه، بازیگر فیلم «الکس دیواین» اظهار داشت: «مشت خرکی وحشیانه‌ترین، افسرده‌کننده‌ترین و ترسناک‌ترین صحنه‌ای بود که تا به حال بازی کردام» و اظهار داشت که «در واقع صحنه را در حین فیلم‌برداری متوقف کردم. چون خیلی درد داشتم.» این فیلم چنان زننده بود که باعث شد «پیتر ون آرل» منتقد و نویسندهٔ وبگاه «بررسی ویدیوهای بزرگسالان در فضای مجازی» از پرداختن به هر گونه فیلم ساخته‌شده توسط شرکت «جی‌ام پروداکشنز»
گونه فیلم ساخته‌شده توسط شرکت «جی‌ام پروداکشنز» خودداری کند، در حالی که «زک پارسونز» نویسندهٔ وبگاه «سامثینگ آفول» (که به فیلم "مشت خرکی" امتیاز ۴۹- را داد، در جایی که ۵۰- بدترین امتیاز ممکن است) نوشت که این فیلم «یکی از منفورترین فیلم‌های مستهجن اخلاقی است که تا به‌حال دیده‌ام» و «از آن فیلم‌هایی است که دولت در صورت تلاش برای دستگیری بازیگران پورنوگرافی و غیرقانونی کردن هرزه‌نگاری به آن استناد خواهد کرد». رسوایی انرون. «مشت خرکی» یکی از چندین اصطلاح عامیانه‌ای بود که توسط معامله‌گران شرکت انرژی آمریکایی
بود که توسط معامله‌گران شرکت انرژی آمریکایی انرون برای اشاره به روش‌های افزایش قیمت آنها استفاده می‌شد. در طول تحقیقات در مورد رسوایی شرکت انرون در سال ۲۰۰۴ در مورد تقلب و مخدوش سازی بازار برق در کالیفرنیا اسنادی از معامله‌گران این شرکت کشف شد که مربوط به سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ بود. در این اسناد، طرح‌های حسابداری متقلبانه با استفاده از اصطلاحات عامیانه، از جمله «مشت خرکی» مورد اشاره قرار گرفته بود. گزارش سال ۲۰۰۷ کمیسیون فدرال تنظیم‌گری انرژی نتوانست معنایی را که انرون به عبارت رمزی مشت خرکی بدان اشاره کرده
که انرون به عبارت رمزی مشت خرکی بدان اشاره کرده بود، شناسایی کند. ماریا کانتول، نمایندهٔ مجلس سنای ایالات متحده آمریکا، در یک بیانیه مطبوعاتی در سال ۲۰۰۴ در مورد جلسات استماع انرون، مشت خرکی را به عنوان «یک اصطلاح مستهجن خام» معرفی کرد، که یکی از بسیاری از «روش‌های زشتی» است که کارکنان انرون برای توصیف طرح‌های خود استفاده کردند. کانتول از کمیسیون فدرال تنظیم‌گری انرژی خواست تا ایمیل‌هایی را که در وبسایت آن وجود دارد به دلیل محتوا حذف کند. مسابقه تلویزیونی جپردی! این اصطلاح پس از آن که به‌عنوان یک پاسخ
جپردی! این اصطلاح پس از آن که به‌عنوان یک پاسخ نادرست در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۲ و در پخش برنامه مسابقهٔ تلویزیونی آمریکایی «"جپردی!"»، به آن پرداخته شد، پوشش گسترده‌ای در اینترنت یافت. سؤال مسابقه این بود: «ضربه‌ای به پشت گردن؛ نام مُشتی که عنوانش را از نام یک حیوان می‌گیرد». پاسخ صحیح مشت خرگوش بود که یک حرکت خطرناک در ورزش بوکس است. نخستین شرکت‌کننده برای راهنمایی همکارش پاسخ داد «اون عبارتی که توش «خر» هست، کدومه؟» شرکت‌کننده بعدی البته پاسخ صحیح را داد. کلیپی از این صحنهٔ مسابقه تبدیل به یک ویدئوی همه‌بین شد.
سینتیا هنری مک‌لئود (زاده‌شده با نام فریر، متولد ۴ اکتبر ۱۹۳۶) یک رمان‌نویس سورینامی است که به‌خاطر رمان‌های تاریخی‌اش شناخته می‌شود و اولین رمانش بلافاصله او را به یکی از برجسته‌ترین نویسندگان سورینام تبدیل کرد. زمینه. مک لئود در پاراماریبو با نام سینتیا فریر به دنیا آمد. او دختر یوهان فریر، اولین رئیس‌جمهور سورینام و خواهر ناتنی سیاستمدار هلندی کاتلین فریر است. مک لئود تحصیلات متوسطه خود را در سورینام به پایان رساند و سپس تحصیلات خود را در هلند ادامه داد تا معلم مراقبت و آموزش از کودکان شود. او با دونالد
معلم مراقبت و آموزش از کودکان شود. او با دونالد مک لئود که در هلند با او آشنا شد ازدواج کرد. وی به عنوان معلم در پروژه ای برای تجدید آموزش شرکت کرد و تعدادی داستان برای کودکان نوشت که در مجموعه "Van Hier en daar en Overal" منتشر شد. در سال ۱۹۶۲ آن دو به سورینام رفتند و مک لئود برای مدرک تدریس در زبان هلندی و ادبیات هلندی تحصیل کرد. از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۸ او به تدریس زبان و ادبیات هلندی در آموزش پیش دانشگاهی در پاراماریبو پرداخت. همسرش، دونالد مک‌لئود، در سال ۱۹۷۸ به عنوان سفیر سورینام در ونزوئلا منصوب شد. او
به عنوان سفیر سورینام در ونزوئلا منصوب شد. او بعداً سفیر سورینام در بلژیک و ایالات متحده شد. مک لئود در خارج از کشور شروع به نوشتن کرد. او در طول اقامتش در بلژیک این فرصت را داشت که در آرشیو لاهه، آمستردام، روتردام، امریش و کلن تحقیق کند. در سال ۱۹۸۶ مک‌لئودها به سورینام بازگشتند و در سال ۱۹۸۷ اولین رمان او "Hoe duur was de suiker" (هزینه شکر) توسط ناشر واکو در پاراماریبو منتشر شد. چاپ اول در عرض چند هفته تمام شد و سینتیا مک‌لئود یک شبه به مشهورترین رمان‌نویس سورینامی تبدیل گردید. بعداً این رمان تاریخی در
سورینامی تبدیل گردید. بعداً این رمان تاریخی در مورد صنعت نیشکر در قرن هجدهم تحت لیسانس از سوی ناشر هلندی او Conserve منتشر شد. این رمان بعداً به فیلمی با همین نام تبدیل شد و مینی سریال آن توسط تلویزیون VARA پخش شد. تحت مدت زمان کوتاهی رمان‌های تاریخی دیگری مانند "Herinneringen aan Marienburg" توسط مک‌لئود نگاشته شد. مک لئود همچنین برای کودکان کتاب نوشته‌است. مهم‌ترین این کتاب‌ها "لافو" (۱۹۹۲) و "Toen het vakantie was" (1999) هستند. الیزابت سامسون. مک لئود بیش از یازده سال زندگی الیزابت سامسون را مطالعه
بیش از یازده سال زندگی الیزابت سامسون را مطالعه کرد. سامسون یک زن سیاه‌پوست آزاد بود که نامش در آثار تاریخی سورینام به‌خوبی دیده می‌شود، زیرا می‌خواست با یک مرد سفیدپوست ازدواج کند (که در نیمه اول قرن هجدهم در مستعمره سورینام ممنوع بود). نتایج این تحقیق ابتدا به عنوان مطالعه ای توسط دانشکده انسان‌شناسی فرهنگی دانشگاه اوترخت منتشر شد. به مدت هشت سال، مک‌لئود ساختار اجتماعی و زندگی آن دوره را مطالعه کرد، که به او اجازه داد تا الیزابت را به عنوان یک سیاهپوست آزاد در این جامعه تحت سلطه تعصبات و برتری
آزاد در این جامعه تحت سلطه تعصبات و برتری سفیدپوستان بشناسد. او سپس رمان "The Free Negress Elisabeth را" بر این اساس نوشت. مک لئود وضعیت ویران خانه الیزابت سامسون را شرم آور دانست و بنیاد الیزابت سامسون را تأسیس کرد تا ساختمان را به وضعیت اولیه خود بازگرداند. این ساختمان توسط بنیاد الیزابت سامسون در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۱ خریداری شد و به شکل اولیه خود بازیابی خواهد شد. پس از بازسازی، این ساختمان به موزه الیزابت سامسون تبدیل خواهد شد. فعالیتهای دیگر. مک‌لئود در نتیجهٔ تحقیقاتش، اطلاعات زیادی دربارهٔ تاریخ سورینام
تحقیقاتش، اطلاعات زیادی دربارهٔ تاریخ سورینام به‌دست‌آورد و با بقیه به اشتراک گذاشت. او با کشتی موتوری خود، "Sweet Merodia"، سفرهای آموزشی رایگان برای جوانان مدرسه سورینامی ترتیب می‌دهد و در طول این تورها در رودخانه‌های سورینام و مزارع، مخاطبان خود را با داستان‌هایی دربارهٔ گذشته مجذوب خود می‌کند. او بیشتر در تورهای شهری تاریخی از طریق مرکز تاریخی پاراماریبو، که از سال ۲۰۰۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو بوده‌است، شرکت می‌کند.
کارولین گودمن (پیشین "گلدمارک") یک سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۱ به عنوان شهردار لاس وگاس، نوادا خدمت می‌کند. او دومین شهردار زن لاس وگاس و همسر اسکار گودمن، وکیل و شهردار سابق لاس‌وگاس است. او بنیانگذار، رئیس و معتمد ممتاز مدرسه Meadows است. تحصیلات. گودمن که در سال ۱۹۳۹ در شهر نیویورک در یک خانواده یهودی متولد شد، در مدرسه برلی تحصیل کرد و سپس در سال ۱۹۶۱ مدرک لیسانس خود را در رشته مردم‌شناسی از کالج برین ماور دریافت نمود. او و اسکار گودمن در سال 1964 از فیلادلفیا به لاس وگاس نقل مکان کردند. وی در
از فیلادلفیا به لاس وگاس نقل مکان کردند. وی در سال ۱۹۷۳ از دانشگاه نوادا، لاس وگاس با مدرک کارشناسی ارشد در مشاوره فارغ‌التحصیل شد. حرفه. گودمن بنیانگذار، رئیس و معتمد ممتاز مدرسه Meadows است. او و همسرش در سال ۱۹۶۴ به لاس وگاس نقل مکان کردند و در فدراسیون محلی یهودیان فعال شدند. در نهایت، او رهبر بخش زنان فدراسیون محلی یهودیان شد. او در سال ۲۰۰۹ جایزه تعهد به آموزش را از سازمان راه متحد جنوب نوادا دریافت کرد. در ۷ ژوئن ۲۰۱۱، گودمن با کسب ۶۰ درصد آرا در دور دوم انتخابات در برابر کریس جیونچیگلیانی، به عنوان