payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شدند و در ماه دسامبر سال ۱۹۸۹ طلاق گرفتند. ارسطو اوناسیس، ملیاردر مشهور کشتیرانی یونانی، مهم‌ترین موکل براونل بود؛ اوناسیس بلا فاصله پس از جنگ دوم جهانی تمایل داشت که تانکرهای نفت‌کش T2 را که در اصل برای نیازمندی‌های دوران جنگ نیروهای دریایی ایالات متحده ساخته شده بود، به چنگ خود درآورد. این تانکرهای نفت‌کش در نهایت در معرض فروش گذاشته شد، اما به دلیل این‌که در صورت وقوع جنگ دیگری دارای ارزش راهبردی نظامی محسوب می‌شدند، صرف به شهروندان آمریکایی به فروش می‌رسید. براونل به اوناسیس کمک کرد که شرکت‌های
می‌رسید. براونل به اوناسیس کمک کرد که شرکت‌های آمریکایی صوری یا قلابی را طراحی نماید و این کار برایش این زمینه را فراهم ساخت که با دور زدن مقررات تانکرهای نفت‌کش را از طریق این شرکت قلابی خریداری نماید. بعدها براونل به‌عنوان دادستان کل، تحت فشار جی. ادگار هوور، رئیس سازمان اف.بی. آی، مجبور به تغییر جهت شد و وزارت دادگستری وی اوناسیس را تحت تعقیب قانونی قرار داد (اوناسیس و دولت ایالات متحده، سرانجام به توافق دست یافتند). حرفهٔ سیاسی ایالتی. براونل در پهلوی وکالت خود، به‌عنوان یک جمهوری‌خواه حرفهٔ سیاسی
وکالت خود، به‌عنوان یک جمهوری‌خواه حرفهٔ سیاسی طولانی و فعالی داشت. در سال‌های ۱۹۳۳، ۱۹۳۴، ۱۹۳۵ ،۱۹۳۶ و ۱۹۳۷، عضو مجلس مقننهٔ ایالتی نیویورک (حوزهٔ انتخابیهٔ دهم نیویورک) بود. در سال ۱۸۴۲، مدیر کمپین انتخاباتی توماس دیویی، در انتخابات فرمانداری ایالت نیویورک بود. براونل مدیریت کمپین‌های انتخاباتی ریاست‌جمهوری دیویی را در سال‌های ۱۹۴۴ و ۱۹۴۸ نیز به‌عهده داشت. از سال ۱۹۴۴ تا سال ۱۹۴۶، رئیس کمیتهٔ ملی حزب جمهوری‌خواه بود و در این سمت در قسمت مدرن سازی این کمیته با شیوه‌های پیشرفتهٔ نظرسنجی و تکنیک‌های
کمیته با شیوه‌های پیشرفتهٔ نظرسنجی و تکنیک‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی، تمرکز داشت. بسیاری‌ها نقش اساسی در کمک به جمهوری‌خواهان در کنترل مجلس سنای ایالات متحده در انتخابات‌های میان دوره‌ای سال ۱۹۴۶ را به وی نسبت می‌دهند. براونل در سال ۱۹۵۲ در متقاعد سازی ارتشبد دوایت آیزنهاور، فرماندهٔ کل متحدین وقت در اروپا، برای کاندیداتوری سمت ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا، نقش مهمی بازی کرد و خود در کمپین انتخاباتی آیزنهاور کار کرد. در کنار دیویی، براون در گزینش ریچارد نیکسون به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور توسط آیزنهاور،
نیکسون به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور توسط آیزنهاور، نقش اساسی داشت. دادستان کل. آیزنهاور، براونل را به‌عنوان دادستان کل منصوب کرد و از ۲۱ ژانویه سال ۱۹۵۳ تا ۲۳ اکتبر سال ۱۹۵۷ در این سمت خدمت کرد. براونل در ۶ نوامبر سال ۱۹۵۳ به اعضای انجمن اجرائی شیکاگو گفت: «هری دکستر وایت، جاسوس روسی بود… هری دکستر وایت اسناد محرم را به هدف انتقال به مسکو به جاسوسان روسی قاچاق می‌کرد». در همان زمان، وی به‌منظور جلوگیری از استفاده سیاست‌مداران مک‌کارتیست از جنگ کره در جلب حمایت مردم برای یک جنگ تمام عیار جهانی علیه اتحاد
حمایت مردم برای یک جنگ تمام عیار جهانی علیه اتحاد جماهیر شوروی، در پنهان سازی دخالت اتحاد جماهیر شوروی در جنگ کره به دولت آیزنهاور کمک کرد. براونل در اوایل دورهٔ دادستانیش، در چندین پروندهٔ برجستهٔ حقوق مدنی منجمله پروندهٔ براون علیه هیئت آموزش، دخیل بود. با وجودی‌که پیش‌نویش وی توسط مجلس سنای ایالات متحده ضعیف ساخته شد، اما براونل پیشنهاد سند تقنینی را تهیه کرد که در نهایت به قانون حقوق مدنی سال ۱۹۵۷ تبدیل شد و این قانون نخستین قانون حقوق مدنی بود که از سال ۱۸۷۵ به بعد تصویب شده بود. براون به‌خاطر موضع
سال ۱۸۷۵ به بعد تصویب شده بود. براون به‌خاطر موضع قوی خود در حمایت از حقوق مدنی، محبوبیت خود را در ایالت‌های جنوبی آمریکا از دست داد. آیزنهاور برخلاف میل خود به دلیل ترس از مقاومت طرفداران جدایی نژادی در مجلس سنا و ناکام سازی کاندید، پس از خالی شدن سمت‌های دادگاه عالی در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸، براونل را در دادگاه عالی معرفی نکرد. براونل پس از رعایت توصیه‌هایش در پروندهٔ جدایی زدایی لیتل راک، از سمت خود به عنوان دادستان کل کناره‌گیری کرد. اسرو کاب، دادستان ناحیهٔ شرقی آرکانزاس ایالات متحده دورهٔ تصدی بروان در
شرقی آرکانزاس ایالات متحده دورهٔ تصدی بروان در دادگاه عالی را چنین بازتاب می‌دهد: ... براونل نسبت به مسئلهٔ منازعهٔ ادغام نژادی بر دیدگاه خود تأکید داشت. مشورت وی رعایت شد. دولت هیچ راهی آسانی برای بیرون کشیدن خود از این منازعه نداشت. تعداد زیادی از افراد در هردو طرف مناقشه به شکل روزافزون از چنین وضعیتی ناراض می‌شدند. من به این باور هستم که آقای براونل به‌طور خالصانه از این سیاست راضی بود، اما از این‌که این سیاست به نتایج بهتری منتج نشده بود، شدیداً ناامید بود. بن‌بست با فرماندار اورل فاوبوس، ممکن تا حد
بود. بن‌بست با فرماندار اورل فاوبوس، ممکن تا حد زیادی به تصمیم وی به کناره‌گیری کمک کرده باشد. تا زمانی که براونل خاطرات خود را ننویسد، ما پاسخ این سؤال را نخواهیم یافت اما من پس از نوشتن خاطراتش هم متردد هستم، زیرا هربرت براونل که من می‌شناسم در مورد رازهای شخصی خود چیزی نخواهد نوشت. آقای براونل پس از ترک سمت خود، هم مورد تحسین قرار گرفت و هم محکوم شد. اواخر زندگی. براونل در سال ۱۹۶۵ ریاست کمیتهٔ دریافت غیر نظامیان مشغول خدمت در نخستین هیئت بی‌طرف بررسی شکایات غیرنظامیان اداره پلیس نیویورک که نخستین هیئت
غیرنظامیان اداره پلیس نیویورک که نخستین هیئت نظارت شهروندان از پلیس در کشور بود را، به‌عهده داشت. براونل در سال ۱۹۶۹ از انتصابش به‌عنوان رئیس دادگاه عالی ایالات متحده جایگزین ارل وارن، رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون، دست کشید و در نهایت وارن اِی بورگر، در این سمت جایگزین وی شد.
پیتر سالیوان (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و بازیگر تئاتر اهل انگلستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شغال"، "بورجیاها"، "من نباید زنده باشم"، "توطئه"، "تفنگدارها"، "صورت یک فرشته، و "پولدارک" اشاره کرد.
پنجره کودک یا جعبه کودک پنجره، دریچه و یا محفظه ای است که افراد (معمولاً مادران) می‌توانند نوزادان (بیشتر مواقع نوزاد تازه متولد شده) خود را به‌طور ناشناس در آن مکان امن بگذارند تا توسط دولت یا سازمان‌های مسئول یافته و از آنها مراقبت شود. این ایده در قرون وسطی و در قرون ۱۸ و ۱۹ رایج بود، زمانی که این وسیله به عنوان گردونه کودک سر راهی شناخته می‌شد. گردونه‌های کودک سر راهی در اواخر قرن نوزدهم منسوخ شدند، اما شکل مدرن و امروزی آن به نام پنجره کودک، دوباره از سال ۱۹۵۲ معرفی شد و از سال ۲۰۰۰ در بسیاری از
از سال ۱۹۵۲ معرفی شد و از سال ۲۰۰۰ در بسیاری از کشورها، به ویژه در پاکستان با بیش از ۳۰۰ پنجره کودک متداول گردیده، همچنین در کشورهای آلمان ۱۰۰ عدد جمهوری چک ۷۶ عدد و لهستان ۶۷ عدد وجود دارد.
هرمن بادییو (Herman Badillo) (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ۳ دسامبر ۲۰۱۴)، سیاستمدار پیشگام اهل پورتوریکو بود که به عنوان رئیس بخش برانکس و نماینده ایالات متحده خدمت نموده و چندین بار در انتخابات شهرداری نیویورک نامزد شد. وی اولین فرد اهل پورتوریکو بود که در این سمت‌ها انتخاب گردید و همچنین نخستین اهل پورتوریکو بود که در انتخابات شهرداری یکی از بزرگترین شهرها در سرزمین اصلی ایالات متحده خود را نامزد کرد. سال‌های اولیه و زندگی شخصی. بادییو در کاگواس، پورتوریکو بدنیا آمد. بادییو زمانی که ۱۱ سال داشت، پدر و
بدنیا آمد. بادییو زمانی که ۱۱ سال داشت، پدر و مادرش بر اثر سل درگذشت و وی به شهر نیویورک فرستاده شد تا نزد عمه خود زندگی کند. پس از اتمام دوره مدرسه عمومی در دبیرستان هارن، بادییو وارد کالج شهری نیویورک شده و مدرک کارشناسی خود را در ۱۹۵۱ میلادی کسب کرد. وی در ۱۹۵۴ میلادی مدرک لیسانس حقوق (ال‌ال‌بی) خود را از مدرسه حقوق بروکلین کسب کرده و به عنوان دانشجوی اول کلاس از این مدرسه فارغ‌التحصیل گردید. سال بعد وی مجوز خدمت در بخش قضایی نیویورک را بدست آورد. وی همچنین گواهی رسمی حسابداری عمومی خود را در ۱۹۵۶
همچنین گواهی رسمی حسابداری عمومی خود را در ۱۹۵۶ میلادی کسب کرده و یک حسابدار عمومی گواهی‌شده شد. اوایل حرفه سیاسی. پس از ملحق شدن به باشگاه دموکراتیک کارائیب در ۱۹۵۸ میلادی، بادییو در چندین سمت دولتی در سطح شهر و ایالت خدمت کرد، از جمله به عنوان رئیس بخش برانکس در ۱۹۶۶ میلادی. پیش از آن وی به عنوان عضو کمیسیون حراست و توسعه مسکن نیویورک خدمت کرد. بادییو زمانی که کار خود به عنوان رئیس بخش برانکس را در ۱۹۶۶ میلادی آغاز کرد، یکی از مواردی که وی با آن مواجه شد، دادخواهی جاری برای حفظ تالار بخش برانکس به عنوان
دادخواهی جاری برای حفظ تالار بخش برانکس به عنوان یک مرزنشان بود، تلاشی که از سوی رئیس پیشین بخش برانکس، جوزف اف. پریکونی آغاز شده بود. پریکونی، در همکاری با چندین مورخ، با موفقیت توانست وضعیت حقوقی مرزنشان را، از سوی کمیسیون حراست از مرزنشان‌ها، در اکتبر ۱۹۶۵ برای این کاخ بدست بیاورد. پس از آن، این وضعیت حقوقی ویژه برای بررسی نهایی به هیئت پیشبینی شهر نیویورک پیشکش شده بود. در ۲۷ ژانویه ۱۹۶۶ که آخرین روز بررسی ۹۰ روزه بود، این هیئت به دلیل نظر متفاوت متصدی جدید در رابطه با این موضوع، به ابطال وضعیت حقوقی
جدید در رابطه با این موضوع، به ابطال وضعیت حقوقی مرزنشان این ساختمان رأی داد. در ۱۹۶۸ میلادی، یک آتش‌سوزی مرموز بخشی از داخل این ساختمان را سوزاند. هرچند هنوز هم این ساختمان قابل تعمیر بود، اما در ۱۹۶۹ میلادی تخریب گردید. مجلس نمایندگان ایالات متحده. بادییو در ۱۹۷۰ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۲۱ام نیویورک، برانکس جنوبی، در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب گردیده و به نخستین اهل پورتوریکو مبدل شد که در این سمت خدمت می‌نماید. وی برای سه دوره بعدی به عنوان نماینده انتخاب گردید. وی همچنین عضو کمیته
عنوان نماینده انتخاب گردید. وی همچنین عضو کمیته آموزش و کار بود. در انتخابات ۱۹۷۶، عضو شورای شهری برانکس جنوبی، رامنوز والیز، وی را در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در حوزه انتخابیه ۲۱ام به چالش کشید. بادییو با کسب ۷۵٪ آرا به آسانی مجدداً انتخاب گردید. در دسامبر همان سال، وی یکی از پنج عضو لاتین کنگره بود که فراکسیون اسپانیایی کنگره را تأسیس نمود. با تلاش‌های گسترده وی، آموزش شغلی برای شهروندان بیکار غیر-انگلیسی زبان نیز در «قانون نیروی کار همه‌جانبه ۱۹۷۳» نیز گنجانده شد. بادییو در کمیته امور بانکداری، مالی
گنجانده شد. بادییو در کمیته امور بانکداری، مالی و شهری و کمیته کسب‌وکار کوچک خدمت نموده و عضو کمیته‌فرعی بنگاه‌های اقلیت و نظارت کلی نیز بود. هنگام خدمت به عنوان عضو کنگره، وی از قوانینی که به هدف مبارزه با انواع مختلف تبعیض هنگام استخدام، از جمله تبعیض بر مبنای سن و حالت مدنی، پیشکش می‌شد حمایت کرد. هرچند وی بعدها به یکی از مخالفین پر سر و صدای آموزش دو-زبانه مبدل شد، اما هنگام خدمت به عنوان عضو کنگره، بادییو یکی از نخستین قهرمانان تأمین وجوه مالی برای برنامه‌های آموزشی دو-زبانه بود. برخی از طرفداران
برنامه‌های آموزشی دو-زبانه بود. برخی از طرفداران آموزش دو-زبانه و انگلیسی به عنوان زبان دوم (ESL) و مخالفین غوطه‌ور شدن زبان انگلیسی، بخاطر این مخالفت جدید بادییو با آموزش زبان اسپانیایی، به وی حمله کردند. وی همچنین یکی از بازیگران کلیدی در تغییر قانون حق رأی و همه‌شمول سازی احکام زبان-دسترسی به آن، بود. در جریان مدت خدمت خود در کنگره، وی به یکی از سخنگویان مهم ملی در راستای سرمایه‌گذاری فدرال روی مراکز شهری، مبدل شد. کارزارهای انتخابات شهرداری. بادییو سعی کرد تا در انتخابات‌های ۱۹۶۹، ۱۹۷۳، ۱۹۷۷، ۱۹۸۱ و
کرد تا در انتخابات‌های ۱۹۶۹، ۱۹۷۳، ۱۹۷۷، ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ شهرداری نیویورک، نامزد حزب دموکرات برای این سمت باشد. در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ۱۹۷۳ میلادی، وی با کسب ۲۹٪ آرا، پس از ابدی بیم (۳۴٪ رأی) در رده دوم قرار گرفته و از نامزدان ماریو بیاگی (۲۱٪ رأی) و آلبرت اچ. بلومنتال (۱۶٪ رأی) پیشتاز بود. در دومین تلاش خود، وی بسیار نزدیک به کسب نامزدی دموکرات بود، اما در دور-دوم انتخابات مقدماتی ۱۹۷۳ از سوی سرحسابدار شهری وقت نیویورک ابدی بیم شکست خورد. در انتخابات‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ وی حتی در ورقه رأی‌گیری نیز وارد
۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ وی حتی در ورقه رأی‌گیری نیز وارد نشد، چون در کارزارهای اولیه انتخاباتی خود نتوانست حمایت جمعی کافی را بدست بیاورد. بادییو تلاش نمود تا در انتخابات ۲۰۰۱ نامزدی حزب جمهوری‌خواه را کسب کند، اما با تفاوت بسیار زیاد در مقابل تاجر میلیاردر و مبتدی سیاسی مایکل بلومبرگ که در انتخابات سراسری نیز پیروز شد، شکست خورد. معاون شهردار شهر نیویورک. بادییو در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷ از کنگره استعفا داد تا تحت شهر دار نیویورک اد کاچ، معاون شهردار نیویورک شود، سمتی که وی تا سپتامبر ۱۹۷۹ در آن خدمت کرد. بادییو یکی از هفت
تا سپتامبر ۱۹۷۹ در آن خدمت کرد. بادییو یکی از هفت معاون-شهرداری بود که کوچک در طول نخستین دوره خدمت خود به عنوان شهردار، گماشته بود. وی در کنار باسیل پترسون خدمت کرد. هنگام خدمت به عنوان معاون شهردار، بادییو امور روابط کارگران و رسیدگی به اجتماع را برای کاچ مدیریت می‌کرد. بادییو به دلیل یک اختلاف نظر بزرگ با شهردار کوچ بخاطر عدم حمایت شهردار از برنامه‌های وی برای احیای مجدد برانکس جنوبی، از سمت معاون شهردار کنار رفت. بعضی‌ها می‌گویند که بابیو با استعفا دادن از سمت خود در کنگره بخاطر خدمت تحت شهردار کاچ،
از سمت خود در کنگره بخاطر خدمت تحت شهردار کاچ، اشتباهی بزرگی را مرتکب شد. حرفه پسا سیتی-هال و کارزار برای سرحسابدار ایالتی. پس از ترک سیتی-هال، بادییو به عنوان یک وکیل مدافع در شهر نیویورک خدمت کرد. در انتخابات درون-حزبی ۱۹۸۲ دموکرات‌ها برای کرسی فرمانداری میان ماریو کومو و کاچ، وی از کومو حمایت نمود. کومو در اواخر ۱۹۸۳ میلادی بادییو را به عنوان رئیس اداره وام مسکن ایالت نیویورک گماشت. در ۱۹۸۵ میلادی، بادییو بار دیگر تلاش نمود تا در انتخابات مقدماتی شهرداری دموکرات‌ها با کاچ مبارزه نماید. انتخابات شهرداری
دموکرات‌ها با کاچ مبارزه نماید. انتخابات شهرداری ۱۹۸۵ عواقب سیاسی مهمی برای شهر نیویورک داشت. بادییو در انتخابات ۱۹۸۶ میلادی نامزد دموکرات برای کرسی سرحسابدار ایالت نیویورک بود، اما این انتخابات را به متصدی جمهوری‌خواه ادوارد ریگان واگذار کرد. در جریان این سالها، بادیو در سیاست‌های مرتبط با ریاست جمهوری نیز فعال بود و در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ۱۹۸۴ میلادی از آلن کرانستون و در انتخابات ۱۹۸۸ از مایکل دوکاکیس حمایت کرد. کارزار سرحسابدار شهر. در ۱۹۹۳ میلادی، بادییو که هنوز دموکرات بود، با ستاد
۱۹۹۳ میلادی، بادییو که هنوز دموکرات بود، با ستاد انتخاباتی شهرداری نامزد جمهوری‌خواه رودی جولیانی همراه شده و به‌طور فیوژن (مشترک) برای سمت سرحسابدار شهر نیویورک وارد کارزار انتخاباتی شد. وی تلاش نمود تا نامزد دموکرات برای این سمت شود، اما پس از آلان هوسی و متصدی سرحسابدار الیزابت هولتزمن، در رده سوم قرار گرفت.
آخرین یاغی یک فیلم تلویزیونی وسترن آمریکایی محصول سال ۱۹۹۳ به کارگردانی جف مورفی با بازی میکی رورک، درموت مالرونی، تد لواین، دنیل کویین، گاوان اوهرلیهی، کیث دیوید، جان کریستوفر مک‌گینلی و استیو بوشمی به همراه تعدادی دیگر از بازیگران شناخته شده‌است. از آن زمان به یک کلاسیک کالت در میان طرفداران ژانر وسترن تبدیل شده‌است. این فیلم اولین بار در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۹۳ از شبکه اچ‌بی‌او پخش شد. داستان. وقتی جنگ به پایان می‌رسد، واحد سواره نظام به فرماندهی گراف (با بازی رورک) تصمیم می‌گیرد که با هم بمانند و قانون شکن
رورک) تصمیم می‌گیرد که با هم بمانند و قانون شکن شوند. آنها شروع به سرقت از بانک می‌کنند و به دلیل تجربه و تاکتیک های خود موفق می‌شوند. شهروندان محلی و قانونگذاران برای مقابله با آنها قابل مقایسه نیستند. با این حال، هنگامی که یک سرقت به طرز وحشتناکی اشتباه می‌شود، آنها خود را تحت تعقیب مارشال شارپ می‌بینند که توانایی و احترام دارد.
پیوتر دمیچف (؛ – ) سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر، نشان پرچم سرخ کار، و نشان لنین شده‌است. پیوتر دمیچف در ۱۰ اوت ۲۰۱۰، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
هومر مارتین ادکینز (Homer Martin Adkins) (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۸۹۰ – درگذشتهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۵۴)، تاجر و سیاستمدار دموکرات بود که به عنوان سی و دومین فرماندار ایالت آرکانزاس خدمت کرد. از ادکینز به عنوان سیاستمداری کاردان و مردمی، حامی سرسخت حقوق و اختیارات ایالات و محافظه‌کار اجتماعی یاد می‌شود که در دوره‌ای که آرکانزاس از چندین روند اقتصادی و اجتماعی همگانی فاصله گرفته بود، به عنوان فرماندار خدمت می‌کرد. کابینهٔ ادکینز در دوران پسا-نیو دیلبا نفوذ فدرال در آرکانزاس به مقابله پرداخت. این کابینه در حالی که در
به مقابله پرداخت. این کابینه در حالی که در تصویب‌نامه‌های ایالتی و دیوان عالی در رابطه با حقوق مدنی استقرار مجدد آمریکایی‌های ژاپنی‌تبار مقابله می‌کرد، توانست با موفقیت در دوران جنگ جهانی دوم، حمایت فدرال در سرمایه‌گذاری تولیدات را جلب کند. کابینهٔ ادکینز از چندین جهت پیشگام به روی کار آمدن فرمانداران حامی جداسازی نژادی در آرکانزاس و در سراسر جنوب بود که معروف‌ترین آنها جورج والاس فرماندار آلاباما بود. عضو سابق گروه کو کلاکس کلان با دستاوردهای حقوق مدنی کسب‌شده از سوی آفریقایی-آمریکایی‌ها پس از جنگ جهانی
از سوی آفریقایی-آمریکایی‌ها پس از جنگ جهانی دوم به مقابله پرداخت و به دنبال سازماندهی کنوانسیون قانون اساسی برای بازگرداندن انتخابات مقدماتی سفیدپوستان پس از حکم دادگاه عالی در رابطه با پروندهٔ "اسمیت علیه آل‌رایت" بود. ادکینز که از سوی مخالفان به تمسخر «هومر مقدس» نامیده می‌شد، محافظه‌کاری اجتماعی قاطعانه‌اش، مخالفت شدید میانه‌روها و سیاستمداران ترقی‌خواه مانند فرماندار سابق و رقیبش کارل ای بیلی، و همچنین ذی‌نفعان حامی قمار در شهر توریستی هات اسپرینگز را به همراه داشت. ادکینز پس از ترک خدمت، همچنین در
به همراه داشت. ادکینز پس از ترک خدمت، همچنین در امور سیاسی ایالتی شخصی قدرتمند و تأثیرگذار بود و به فرمانداران آتی، سید مکمث و اوروال فاوبس کمک کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. ادکینز در نزدیکی جکسونویل در شهرستان پولاسکی چشم به جهان گشود. والدینش یولسیس و لورنا (با نام دوشیزگی وود) ادکینز بودند. او در سال ۱۹۰۷ از دبیرستان لیتل راک و در سال ۱۹۰۹ از کالج بازرگانی دراگون فارغ‌التحصیل شد. ادکینز در سال ۱۹۱۰، کار خود را در شرکت دارویی اسنودگراس و بریسی آغاز کرد و در سال ۱۹۱۱ از کالج داروسازی لیتل راک به عنوان
و در سال ۱۹۱۱ از کالج داروسازی لیتل راک به عنوان داروساز دارای پروانه فارغ‌التحصیل شد. هیئت داروسازی ایالت آرکانزاس، شش ماه پیش از تولد ۲۱ سالگی ادکینز، به او مجوز ویژه‌ای برای حرفهٔ داروسازی داد. اوایل حرفه. ادکینز در سال ۱۹۱۵ تحصیل در رشتهٔ حقوق را آغاز، اما در زمان جنگ جهانی اول در ارتش ایالات متحده نام‌نویسی کرد. او در رستهٔ پزشکی، از درجهٔ سربازی به درجهٔ سروانی رسید. ادکینز در سال ۱۹۱۶، دبیر باشگاه دمکراتیک مردان جوان شد. ادکینز در مقر کمپ بیورگارد، با همسرش استل اسمیت آشنا شد و در ۲۱ دسامبر ۱۹۲۱، با
همسرش استل اسمیت آشنا شد و در ۲۱ دسامبر ۱۹۲۱، با یکدیگر ازدواج کردند. اسمیت عضو پرستاران صلیب سرخ ارتش ایالات متحده بود و هر دو بعدها به عنوان نیروی برون مرزی آمریکا در فرانسه مستقر شدند. ادکینز پس از بازگشت از فرانسه، در نوامبر ۱۹۲۲، خواستار مقام بخشدار شهرستان پولاسکی شد. در آن زمان، سمت بخشدار و مأمور مالیات با یکدیگر ادغام شدند. حزب دموکرات در دوران اتحادیهٔ جنوب، تقریباً تمام مقام و منصب‌های حوزهٔ جنوبی از جمله آرکانزاس را تحت کنترل خود داشت. پیروزی در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها برابر با انتخابات در
انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها برابر با انتخابات در نظر گرفته می‌شد، زیرا چندین جناح مختلف حزب، گهگاه از جمله گروه کوکلاکس کلان، در انتخابات مقدماتی همگانی با یکدیگر به رقابت می‌پرداختند. بخشدار شهرستان پولاسکی. ادکینز با حمایت گروه کوکلاکس کلان، یک دورهٔ دو ساله را از اوایل ژانویه ۱۹۲۶ به دست آورد و در نوامبر ۱۹۲۴ مجدداً انتخاب شد، اما در انتخابات نوامبر ۱۹۲۶ برنده نشد. ادکینز در زمان حضورش در ساختمان بخشداری شهرستان پولاسکی، با کارل ای بیلی، معاون دادستان حوزهٔ قضایی ششم درگیر شد، و دشمنی و عداوتی را
حوزهٔ قضایی ششم درگیر شد، و دشمنی و عداوتی را برانگیخت که برای چندین دهه بر سیاست آرکانزاس تأثیر گذاشت. ادکینز در سال ۱۹۲۷، فعالیت در بخش خصوصی را از سر گرفت و تا سال ۱۹۳۳، در شرکت بیمهٔ آتش‌سوزی ادکینز-ویلیامز مشغول به کار شد. او همچنین عضو فعال حزب دموکرات بود و از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ در شورای شهر لیتل راک خدمت کرد. مأمور وصول درآمد درون مرزی. ادکینز در انتخابات ۱۹۳۲، در کمپین انتخاباتی فرانکلین دی روزولت فعالیت داشت. بنابر سیستم پشتیبانی سیاسی موجود در آن زمان، سناتور جوزف تی رابینسون، مسئول پاداش‌دهی به
زمان، سناتور جوزف تی رابینسون، مسئول پاداش‌دهی به حامیان با مناصب ایالتی در آرکانزاس بود. به گزارش دیگران، ادکینز به دنبال پستی در دفتر مارشال ایالات متحده در لیتل راک بود. در عوض، او در ژوئیه ۱۹۳۳ به عنوان مأمور وصول مالیات درون مرزی در آرکانزاس منصوب شد که مسئول آموزش مالیات‌دهندگان دربارهٔ قوانین جدید مالیات‌ها و عوارض در سطح ملی، و همچنین مسئول وصول و اعمال مجازات برای مالیات‌های پرداخت نشده بود. از آنجاییکه در ۱۰۰ روز اول ریاست جمهوری فرانکلین دی روزولت، نهادهای اجرایی و سیاسی چندین برابر شدند،
روزولت، نهادهای اجرایی و سیاسی چندین برابر شدند، شرکت‌ها و اشخاص حقیقی برای پشت سر گذاشتن این نظام حکومتی فدرال در حال رشد، به رهنمودهای بیشتری نیاز داشتند. در سال ۱۹۳۴، ادکینز به مناطق کشاورزی ایالت سفر کرد و دربارهٔ اقدامات جدیدی که بر کارخانه‌های پنبه‌پاک‌کنی تأثیر می‌گذاشت، به مذاکره پرداخت. او با گروه‌های شهری و محلی مانند انجمن لاینز، انجمن روتری و گروه‌های تجاری دربارهٔ تغییر ساختار مالیاتی فدرال به گفتگو پرداخت و جلساتی را با مردم و مقامات محلی برگزار کرد. اجرای اولین مالیات بر حقوق، طبق قانون
برگزار کرد. اجرای اولین مالیات بر حقوق، طبق قانون مشارکت‌های بیمهٔ فدرال (FICA) به منظور تأمین مالی مفاد قانون تأمین اجتماعی، چالش‌هایی را برای کارفرمایان در آرکانزاس و در سراسر کشور به وجود آورد. سال‌های نخستین همراه با میزان زیادی تخلف و قصور در پرداخت و رهنمودهایی از سوی ادکینز و کارکنان بود. سفرها و جلساتی که ادکینز با مقام خود در سازمان مالیات، در سراسر ایالت انجام داد، این امکان را برای او فراهم کرد که پایگاه حمایتی مستحکمی در سراسر ایالت ایجاد کند. فرماندار. ادکینز در انتخابات همگانی سال ۱۹۴۰، هارلی
ادکینز در انتخابات همگانی سال ۱۹۴۰، هارلی سی استامپ، جمهوری‌خواه، شهردار استوتگارت و رهبر اتحادیهٔ شهری آرکانزاس را با ۹۱٫۸ به ۸٫۲ درصد شکست داد. در آن انتخابات استامپ ادعا کرد که کارکنان پروژهٔ مدیریت پیشرفت کار که از سوی فرانکلین دی روزولت مطرح شده بود، کمتر از حق خود دستمزد می‌گیرند. ادکینز در دورهٔ دوم در انتخابات همگانی ۱۹۴۲، بدون رقیب بود. ادکینز عضو گروه کوکلاکس کلان بود که حمایت آنها از او در کسب اولین پیروزی سیاسی ادکینز نقشی مهم داشت و دیدگاه‌های نژادپرستانهٔ این گروه، مشخصهٔ حرفهٔ سیاسی ادکینز
نژادپرستانهٔ این گروه، مشخصهٔ حرفهٔ سیاسی ادکینز بود. ادکینز خواستار این بود که بر اساس پیشینه‌اش به عنوان معلم مدرسهٔ یکشنبه‌ها و کارمند کلیسای متدیست برای خود حامی و رأی‌دهنده جمع کند. مخالفانش اغلب او را «هومر مقدس» می‌نامیدند. برنامه‌های انتخاباتی او شامل اصلاحات و نابودی قاچاق مشروبات الکلی بود. ادکینز در اولین دورهٔ انتصاب خود در سال ۱۹۴۱، مدرک دکترای افتخاری حقوق را از دانشگاه جان براون و دانشگاه باب جونز دریافت کرد. این دو دانشگاه، غیردولتی و وابسته به فرقهٔ مسیحیت هستند که به خاطر موضع فرهنگی و
به فرقهٔ مسیحیت هستند که به خاطر موضع فرهنگی و مذهبی محافظه‌کارانه شهرت دارند. کابینهٔ ادکینز بر مضاعف شدن اندوخته در خزانه‌داری ایالت نظارت داشت. فعالیت کابینهٔ او مرتبط با تأمین مالی و ساخت و ساز بزرگراه، برق‌رسانی، و بیمهٔ بیکاری کارگران بود. ادکینز در دورهٔ دوم انتصاب خود، لایحه‌ای را امضا کرد که مانع از مالکیت زمین از سوی افراد ژاپنی‌تبار در آرکانزاس می‌شد. او که به دنبال چالشی جدید بود، در انتخابات مجلس سنای ایالات متحده در سال ۱۹۴۴ شکست خورد. او در برابر سناتور هتی کاراوی و نمایندهٔ تازه‌وارد ایالات
سناتور هتی کاراوی و نمایندهٔ تازه‌وارد ایالات متحده جی ویلیام فولبرایت از فیتویل قرار گرفت. خانم کاراوی سوم و پس از آن، فولبرایت در دور دوم انتخابات دموکرات‌ها در برابر ادکینز پیروز شد. سپس فولبرایت، رقیب خود از حزب جمهوری‌خواه، ویکتور وید از بیتسویل را با ۸۵٫۱ به ۱۴٫۹ درصد شکست داد و کرسی سنا را به دست آورد. در سال ۱۹۴۸، ادکینز مدیر بخش سلامت اشتغال آرکانزاس شد که این اداره، مسئول بیمهٔ بیکاری بود. در سال ۱۹۵۶، او یک شرکت روابط عمومی را در لیتل راک تأسیس کرد. وفات و میراث. ادکینز در سال ۱۹۶۴ در مالورن،
کرد. وفات و میراث. ادکینز در سال ۱۹۶۴ در مالورن، ایالت آرکانزاس درگذشت. او در قبرستان پارک یادمان روزلون در لیتل راک به خاک سپرده شد.
دانشگاه نورثومبریا (به‌طور قانونی دانشگاه نورثومبریا نیوکاسل) یک دانشگاه دولتی بریتانیا است که در نیوکاسل آپون تاین در شمال شرق انگلستان واقع شده‌است. این دانشگاه از سال ۱۹۹۲ یک دانشگاه بوده اما منشأ آن در کالج رادرفورد است که در سال ۱۸۷۷ تأسیس شد در سال ۱۹۹۲ پلی تکنیک نیوکاسل به عنوان دانشگاه جدید نورثامبریا، به عنوان بخشی از یک فرایند سراسری که در آن پلی تکنیک به دانشگاه‌های جدیدی تبدیل شد تغییر پیدا کرد. نام رسمی این دانشگاه هنوز هم "دانشگاه نورثامبریا در نیوکاسل" است اما نام تجاری آن در سال ۲۰۰۲ به
در نیوکاسل" است اما نام تجاری آن در سال ۲۰۰۲ به "دانشگاه نورثامبریا" ساده شد. در سال ۱۹۹۵ مسئولیت آموزش متخصصان مراقبت‌های بهداشتی به آن اعطا شد که از خدمات بهداشت ملی منتقل شد.
در پردازش سیگنال، اعوجاج فاز یا اعوجاج فرکانس-فاز، اعوجاجی است، که یعنی تغییر در شکل موج، که زمانی اتفاق می‌افتد که (الف) پاسخ فاز یک فیلتر در محدوده فرکانس مورد نظر، یعنی فاز، خطی نباشد. تغییر ایجاد شده توسط یک مدار یا قطعه مستقیماً با فرکانس متناسب نیست، یا (ب) وقفه فرکانس-صفر مشخصه فرکانس-فاز ۰ یا مضرب صحیح ۲π رادیان نیست. شنیدپذیری اعوجاج فاز. روابط فاز به‌شدت تغییریافته، بدون تغییر دامنه، می‌تواند شنیدپذیر باشد، اما میزان شنیدپذیری نوع جابه‌جایی‌های فاز مورد انتظار از سامانه‌های صوتی معمولی همچنان مورد
مورد انتظار از سامانه‌های صوتی معمولی همچنان مورد بحث است.
"پانچ کوشا (")، آتمان در عالم صغیر به شکل تعینات جسمانی تجلی می‌کند. آتمان. برهمن نامتناهی، بر اثر توهم، نسبیت می‌یابد و به چهار مرتبهٔ وجود تنزل می‌کند: این تعینات در عالم صغیر به صورت تعینات پنج گانهٔ پانچ کوشا (Panch-kosa) یعنی قشر طعام، قشر نفس، قشر ذهن و قشر عقل و غیره جلوه می‌کنند. این تعینات حجاب و پرده ای ایجاد می‌کند و مانع آن می‌شود که ما نور باطن خویش را ببینیم. تخیل. تخیل جهانی و عینی «مایا» و تخیل ذهنی و شخصی «اویدا» (avidya) است. نادانی، عجز و ناتوانی ما برای تشخیص و تفکیک (viveka) واقعیت از
ناتوانی ما برای تشخیص و تفکیک (viveka) واقعیت از غیر واقعیت است. «مایا» که قوهٔ متخیله است، آفرینش را بر اثر یک سلسه «برنهادن» غیر واقعیت به واقعیت ایجاد می‌کند. مایع نجومی. در رسالات یوگا، جسمی را که از مایع نجومی (Astral Fluid) شکل گرفته‌است، پرانامایا کوشا (Prānamaya kosha) نام می‌نهند، و جسم فیزیکی را اننامایا کوشا (Annamaya kosha) می‌خوانند، که به ترتیب به معنای پوشش‌های تشکیل شده از پرانا و خوراک می‌باشند. پوشش، یا جلد سومی، که دارای قدرت‌های روانی است، روحی یا مانومایا کوشا (Manamaya kosha) نام
است، روحی یا مانومایا کوشا (Manamaya kosha) نام دارد. پرانا. پرانا به عنوان اولین اصل خلقت، (ماهات) است که در همه چیز ساری است، و به‌طور فردی، پرانامایاکوشا (Pranamayakosha) را درست می‌کند، مایع نجومی؛ پرانامایاکوشا (Pranamaykosha)، اننامایاکوشا (Annanamaykosha)، و مانومایاکوشا (Manomayakosha) را به هم مرتبط می‌کند.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۷ شصتمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه بین آ.اس. رم و اینتر میلان برگزار شد. در نهایت این باشگاه فوتبال آ.اس. رم بود که برای هشتمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.