payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ایالات متحده است و حدود ۲۷۰۰ دانشجو ثبت نام می‌کند. دانشگاه بین المللی ترینیتی در ۱۷ فوریه ۲۰۲۳ اعلام کرد که برنامه کارشناسی را فقط به حالت آنلاین منتقل می‌کند و پردیس مسکونی را در پایان ترم بهار ۲۰۲۳ می‌بندد. دانشگاه بین المللی ترینیتی توسط کمیسیون آموزش عالی تأیید شده‌است، مدرسه الهی نیز از نظر برنامه ای توسط کمیسیون اعتباربخشی انجمن مدارس الهیات در ایالات متحده و کانادا (ATS) تأیید شده‌است.
بخش بالاگریوه، یکی از بخش‌های شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است. مرکز این بخش، روستای ولیعصر است.
آلبرشت برندی ( (۲۰ ژوئن ۱۹۱۴ – ۶ ژوئن ۱۹۶۶) نظامی اهل آلمان در دوره رایش سوم بود که در "کریگس‌مارینه" خدمت و چند او-بوت را فرماندهی کرد. او در چندین گشت عملیاتی در جریان جنگ جهانی دوم موفق به غرق کردن ۴۵ شناور دشمن شد تا جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند باشد. زندگی‌نامه. آلبرشت برندی روز ۲۰ ژوئن سال ۱۹۱۴ در دورتموند زاده شد. سال ۱۹۳۵ به عنوان افسر دانشجو به "کریگس‌مارینه" پیوست و افسر دیده‌بان یک کشتی مین‌روب شد. هنگام آغاز جنگ جنگ
دیده‌بان یک کشتی مین‌روب شد. هنگام آغاز جنگ جنگ جهانی دوم با درجه ناوبان دومی وارد خدمت رسمی گردید و بر عرشه کشتی‌های سطحی درگیر عملیات ضدزیردریایی در دریای بالتیک و دریای شمال بود. روز ۲۰ مه سال ۱۹۴۰ به درجه ناوبان یکمی ترفیع گرفت و سپس مین‌روب ام-۱ را تا ماه آوریل سال ۱۹۴۱ فرماندهی کرد. برندی با انقال به نیروی او-بوت‌ها یک دوره آموزشی را در این زمینه در او-۵۵۲ گذراند. ماه آوریل سال ۱۹۴۲ به فرماندهی او-۶۱۷ از نوع ۷سی منصوب گشت. روز ۷ ستامبر سال ۱۹۴۲ در نخستین موفقیت خود، کشتی کوچک ۳۰۰ تنی "تور ۲" را غرق
موفقیت خود، کشتی کوچک ۳۰۰ تنی "تور ۲" را غرق کرد. دو هفته بعد با برخورد به کاروان کوچک نمود و کشتی‌های "آتِلسلتِن" (۸۸۰۰ تن)، "تنسی" (۲۳۰۰ تن) و "رومانی" (۳۶۰۰ تن) را در توالی پرسرعتی راهی کف اقیانوس کرد. برندی روز ۱ اکتبر سال ۱۹۴۲ به ناوسروانی ارتقا یافت. اوایل ماه نوامبر سال ۱۹۴۲ مامور به گذر از تنگه جبل‌الطارق و ورود به دریای مدیترانه شد. فضای تنگ این دریا با کاروان‌های کوچک‌تر و حفاظت بیشتر مکانی خطرناک و دشوار برای او-بوت‌ها به حساب می‌آمد. برندی در یک مورد به یک کشتی ترابری تحت حفاظت پنج کشتی جنگی و
مورد به یک کشتی ترابری تحت حفاظت پنج کشتی جنگی و در موردی دیگر به "رادنی"، نبردناو بریتانیایی با مراقب تعداد زیادی شناور حمله برد. در یک گشت عملیاتی هنگامی که با یک کشتی ترابری پرسرعت مواجه گشت قصد حمله داشت که در لحظه متوجه شد شناور مذکور یک کشتی بیمارستانی است و از آن صرف نظر کرد. برندی روز ۲۱ ژانویه سال ۱۹۴۳ نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. در حالی که دیگر فرماندهان او-بوت‌ها غالبا از درگیری با کشتی‌های جنگی اجتناب می‌کردند، برندی عامدانه به دنبال آن‌ها بود. روز ۱ فوریه با شلیک اژدر "ولشمان'،
آن‌ها بود. روز ۱ فوریه با شلیک اژدر "ولشمان'، ناو مین‌ریز بریتانیایی را غرق کرد. حدود سه ماه بعد گیره برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده شد. برندی اواخر تابستان سال ۱۹۴۳ به شکل ویژه‌ای مامور به مکان‌یابی و حمله به یک ناوگروه قدرتمند بریتانیایی شامل یک نبردناو و یک ناو هواپیمابر در شرق جبل‌الطارق شد. روز ۹ سپتامبر موفق به یافتن هدف مذکور گردید. سرعت بالا و حرکات زیگ‌زاگ ناو هواپیمابر "الیوستریوس" امکان حمله به آن را نمی‌داد؛ از این رو برندی رو به شناورهای محافظ آن آورد. با شلیک چهار اژدر توانست
شناورهای محافظ آن آورد. با شلیک چهار اژدر توانست "پاکریج"، ناوشکن بریتاینایی را غرق کند. بریتانیایی‌ها گشت هوایی به دنبال شناور برندی گسیل داشتند. او-بوت او روز ۱۲ سپتامبر مورد حمله قرار گرفت و در اثر اصابت بمب آسیب دید اما توانست به داخل آب‌های سرزمینی اسپانیا بگریزد. خدمه او-بوت توسط اسپانیایی‌ها بازداشت شدند. به دستور دریابد کارل دونیتس، ماموران آلمانی برندی را از بند رهاندند و به آلمان بازگرداندند. ماه ژٰانویه سال ۱۹۴۴ فرماندهی او-۳۸۰، دیگر او-بوت نوع ۷سی، به او محول گردید. به هر صورت پیش از آن که این
به او محول گردید. به هر صورت پیش از آن که این او-بوت بتواند راهی دریا شود در یک حمله هوایی به شدت آسیب دید. ماه آوریل همان سال برندی فرماندهی او-۹۶۷، مجددا یک او-بوت نوع ۷سی، را در دست گرفت تا دوباره به مدیترانه برود. با توجه به پیروزی‌های اخیر متفقین در شمال آفریقا و سیسیل خطر چنین کاری بیش از پیش بود. با این حال، برندی در ماه‌های آتی غرق کردن "فیچتلر"، ناوشکن آمریکایی را به کارنامه خود افزود. روز ۹ مه سال ۱۹۴۴ به درجه ناخدا دومی نائل آمد و همان روز شمشیرهای صلیب شوالیه بع او اعطا گردید. برندی متعاقبا به
صلیب شوالیه بع او اعطا گردید. برندی متعاقبا به یک جایگاه غیر رزمی در فرماندهی او-بوت‌ها در خلیج فنلاند منتقل گشت. روز ۲۴ نوامبر مفتخر به دریافت الماس‌های صلیب شوالیه شد. پایان این سال به درخواست خودش به در مقام فرماندهی یگان موسوم به "کلاین‌کمپف‌فربنده" متشکل از اژدرهای با سرنشین، زیردریایی‌های کوچک، قایق‌های تهاجمی و شناورهای کوچک دیگر، قرار گرفت. مجموع موفقیت‌های او در غرق کردن شناورهای دشمن تا پایان جنگ دربرگیرنده ۲۰ کشتی با مجموع تناژ ۱۱۵ هزار تن، سه ناو و ۱۲ ناوشکن بود. پس از جنگ در حرفه معماری فعالیت
و ۱۲ ناوشکن بود. پس از جنگ در حرفه معماری فعالیت کرد. ناخدا دوم آلبرشت برندی در نهایت روز ۶ ژانویه سال ۱۹۶۶ درگذشت.
بن آچیمپونگ (; – ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
چارلز اودو اودامتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی هارتس آف اوک اشاره کرد.
امانوئل اوبلیتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
ادوارد دودو-آنکرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
امانوئل کوسی انکانسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
ویلبرفورس امفوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
ادوارد آگری-فین (; – ژانویه ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی هارتس آف اوک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
ادوارد آکوا (; – ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
کوفی پر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
آیدل بهشتی (به ; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی کیم مین کیو، گو بو گیول و لی جانگ وو است. این مجموعه برپایهٔ یک وب ناول با همین نام از شین هوا جین است و از ۱۵ فوریه ۲۰۲۳، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی‌اس‌تی) در ۱۲ قسمت از تی‌وی‌ان پخش شد. "آیدل بهشتی" همچنین برای استریم در ویکی و ویو در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
فرانک اودوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
محمد سالیسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
ساموئل اوکای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
جوزف آگیمانگ-گیائو (; ۳ ژوئن ۱۹۳۹ – ۱۴ مه ۲۰۱۵) بازیکن فوتبال اهل غنا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به واشینگتن دارتز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
فرهاد "گرگین‌پور" (زادهٔ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۲۷ – درگذشتهٔ ۹ آبان ۱۳۹۷) موسیقی‌دان، نوازندهٔ آکاردئون و پیانو اهل ایران بود. زندگی‌نامه. فرهاد گرگین‌پور در سال ۱۳۲۷ در ایل قشقایی به دنیا آمد. وی فرزند حبیب خان گرگین‌پور ،‌ برادر فرود گرگین‌پور و خواهرزاده محمد بهمن‌بیگی بود . زندگی را به هنگام ییلاق در قلعه مختارخان در نزدیکی سمیرم و به هنگام قشلاق، در روستای سیف‌آباد در نزدیکی شهر خنج گذراند و درسال ۱۳۳۵ آموختن موسیقی را در شیراز شروع کرد. موسیقی را در ابتدا با نی لبک از ساربان‌ها، و سپس از عاشیق‌ها به تشویق
نی لبک از ساربان‌ها، و سپس از عاشیق‌ها به تشویق پدرش یاد گرفت. وی فعالیت هنری را برای اولین بار در سال‌های ۱۳۳۷، ۱۳۳۸، با اجرای برنامه‌هایی به همراه فرود در رادیو کودک مرکز فارس آغاز کرد. مقطع ابتدایی را در خنج و فیروزآباد و پس از مهاجرت به تهران همراه با خانواده در سال ۱۳۴۲ دوران دبیرستان را در این شهر گذراند. در تهران از آموزش‌های هنرمندان موسیقی همچون انوشیروان روحانی و هنرمندی نابینا به نام «دودانگه» بهره برد و به همراه نادر گلچین در برنامه نابینایان به سرپرستی «دودانگه» در تلویزیون ملی ایران، در سال
سرپرستی «دودانگه» در تلویزیون ملی ایران، در سال ۱۳۴۲ و ۱۳۴۳، به اجرای برنامه‌هایی پرداخت. بعد از اتمام دوران دبیرستان، مقطع کارشناسی را در دانشگاه شیراز، کارشناسی ارشد و دورهٔ دکتری را در دانشگاه تهران و در رشته زبان و ادبیات فارسی به پایان رساند. او از کودکی دید کامل نداشت و اشیا و اشخاص را به طور دقیق نمی‌توانست تشخیص دهد. تا سن ۲۱ سالگی به کمک عینک می‌دید، مطلب می‌خواند و می نوشت؛ اما به تدریج از میزان دید وی کاسته شد تا این که در سن ۵۰ سالگی بینایی خود را به طور کامل از دست داد. آثار. عمده شهرت فرهاد
را به طور کامل از دست داد. آثار. عمده شهرت فرهاد گرگین پور به دلیل تدوین و گردآوری آهنگ‌های فراموش شدهٔ قشقایی است . همچنین کتاب‌هایی از وی به چاپ رسیده است. درگذشت. فرهاد گرگین‌پور شامگاه ۹ آبان ۱۳۹۷، پس از تحمل یک دوره بیماری سرطان در سن ۷۰ سالگی در بیمارستان نمازی شیراز درگذشت و صبح جمعه ۱۱ آبان در شهر آباده به خاک سپرده شد.
تئودور تولسدورف ( (۳ نوامبر ۱۹۰۳ – ۲۵ مه ۱۹۷۸) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که یگان‌های مختلفی را در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی کرد. او جزو یکی از تنها ۲۷ نفری بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند. زندگی‌نامه. تئودور تولسدورف روز ۳ نوامبر سال ۱۹۰۹ در النتسکو زاده شد. سال ۱۹۳۴ به هنگ ۱ پیاده‌نظام پیوست. سال ۱۹۳۶ به درجه ستوان دومی ترفیع گرفت و متعاقبا به هنگ ۲۲ پیاده‌نظام از لشکر یکم پیاده‌نظام در گومبینن منتقل شد. ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ به درجه
در گومبینن منتقل شد. ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ به درجه ستوان یکمی ترفیع گرفت و فرمانده یک دسته در گردان ضدتانک هنگ شد. با آغاز جنگ جهانی دوم، در این جایگاه در کارزار لهستان در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ مشارکت داشت و نشان‌های درجه ۲ و ‍۱ صلیب آهنین را دربافت کرد. به جهت سازمان‌دهی مجدد یگانش در کارزار غرب حاضر نبود. با این حال در مراحل نخستین عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در تابستان سال ۱۹۴۱، میدان‌های رزم زیادی را تجربه کرد. در جریان پیشروی به سمت لنینگراد مجروح شد اما اصرار داشت پیش از بهبودی کامل به خط مقدم
شد اما اصرار داشت پیش از بهبودی کامل به خط مقدم بازگردد. تولسدورف روز ۴ دسامبر سال ۱۹۴۱ نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. مدت کوتاهی بعد مجددا به شدت مجروح شد و این بار پای راست خود را از دست داد. با استفاده از پای مصنوعی دوباره به خدمت فعال مراجعت نمود تا با درجه سروانی گردان ۱ هنگ خود به عنوان بخشی از ارتش هجدهم در مناطق شمالی، فرماندهی کند. سال ۱۹۴۳ با نائل آمدن به درجه سرگردی خود فرمانده این هنگ شد. روز ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۴۳ گیره برگ‌های بلوط صلیب شوالیه به جهت رهبری برجسته یگانش به تولسدورف
صلیب شوالیه به جهت رهبری برجسته یگانش به تولسدورف اعطا گردید. این جایزه در مراسمی در "ولفس‌شانتسه" شخصا توسط هیتلر به او داده شد. در این زمان لشکر او به گروه ارتش جنوب منتقل شد. تولسدورف پس از بازگشت برای بار سوم این بار از ناحیه شکم مجروح گشت. هنگام بازگردانده‌شدن از خط مقدم زخم دیگری در ناحیه سر برداشت. پس از بهبود، به عنوان مدرس به دانشکده افسری در متس فرستاده شد. پس از ترفیع درجه به سرهنگ دومی مجددا ماه مارس سال ۱۹۴۴ راهی قسمت شمالی جبهه شرقی گردید. او با فرماندهی هنگ ۱۰۶۷ گرنادیر موظف به دفاع از
او با فرماندهی هنگ ۱۰۶۷ گرنادیر موظف به دفاع از ویلنیوس در لیتوانی بود. یگان‌های ارتش سرخ پیش از این شهر را پشت سر گذاشته بودند. تولسدورف ضمن گشودن راهی به شهر، بیش ۳۰۰۰ نفر از مجروحین آلمانی یک بیمارستان صحرایی را نجات داد. توانست شهر را تا هنگام رسیدن نیروی کمکی از ارتش سوم زرهی حفظ کند. بدین سبب دستگاه تبلیغاتی رایش سوم لقب «شیر ویلنیوس» را بر او نهاد و شمشیرهای صلیب شوالیه روز ۱۸ ژوئیه سال ۱۹۴۴ به او تعلق گرفت. روز ۱ اوت به درجه سرهنگی ترفیع گرفت. اواخر سال ۱۹۴۴ فرماندهی لشکر سیصد و چهلم فولکس‌گردنادیر
سال ۱۹۴۴ فرماندهی لشکر سیصد و چهلم فولکس‌گردنادیر در جریان تهاجم آردن در جبهه غربی به تولسدورف سپرده شد. روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۴۵ به درجه سرتیپی رسید. در جریان این عملیات یک سرپل بر روی یک رودخانه را تصاحب و حفظ کرد. به جهت این موفقیت روز ۱۸ مارس سال ۱۹۴۵ مفتخر به دریافت الماس‌های صلیب شوالیه شد. روز ۱ آوریل به درجه سرلشکری ترفیع یافت. تولسدورف در سن تنها ۳۵ سالگی جوان‌ترین نظامی در این درجه در ورماخت بود. سپس به فرماندهی سپاه ۸۲ در بالکان منصوب شد و تا پایان جنگ آن‌جا بود. تولسدورف خود و نیروهایش را تسلیم
جنگ آن‌جا بود. تولسدورف خود و نیروهایش را تسلیم نیروهای آمریکایی کرد. سال ۱۹۴۷ از اسارت آزاد شد و پیشه رانندگی کامیون را اتخاذ کرد. سرلشکر تئودور تولسدورف در پی یک تصادف شدید از ناحیه جمجمه دچار شکستگی شد و روز ۱ ژوئن سال ۱۹۷۸ در ووپرتال درگذشت.
پلی‌سوربات‌ها دسته ای از امولسیفایرها هستند که در فرمولاسیون برخی از داروها و تهیه مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ترکیبات معمولاً در اشکال دارویی، خوراکی و موضعی استفاده می‌شوند. همچنین اغلب در لوازم آرایشی برای حل کردن اسانس‌های روغنی در محصولات مبتنی بر آب استفاده می‌شوند. پلی‌سوربات‌ها مایعات روغنی هستند که از سوربیتان اتوکسیله (مشتقات سوربیتول) استری شده با اسیدهای چرب به دست می‌آیند. نام‌های تجاری رایج برای پلی‌سوربات‌ها عبارتند از Kolliphor,Scattics, Alkest, Canarcel و Tween. مثال‌ها. عددی
Alkest, Canarcel و Tween. مثال‌ها. عددی که بعد از نام «پلی‌سوربات» قرار می‌گیرد به نوع اسید چرب اصلی مرتبط با مولکول مربوط می‌شود. مونولائورات با ۲۰، مونوپالمیتات با ۴۰، مونواستئارات با ۶۰ و مونواولئات با ۸۰ نشان داده شده‌است. عدد ۲۰ بعد از قسمت «پلی‌اکسی‌اتیلن» به تعداد کل گروه‌های اکسی‌اتیلن (–CH2CH2O–) موجود در مولکول اشاره دارد.
صدای برتر یا د ویس پرشیا نسخه فارسی‌زبان مسابقه واقع‌نما خوانندگی صدا است به کارگردانی و تهیه کنندگی سروش مهرانی و از شبکه ام‌بی‌سی پرشیا (MBC Persia) پخش می‌شود. این مسابقه، در سوئد فیلم‌برداری شده‌است و برای شرکت‌کنندگان فارسی‌زبان مقیم خارج است که لیلا فروهر، بیژن مرتضوی، سوگند سهیلی و کامیار احمدزاده داوری آن را بر عهده دارند. هدف این مسابقه یافتن استعدادهای خوانندگی شناخته‌نشده (انفرادی یا دوئت، حرفه‌ای و آماتور) است و خوانندگان مشتاق، از ۱۶ سال به بالا، که از تست‌های عمومی برگزیده شده‌اند، در آن رقابت
که از تست‌های عمومی برگزیده شده‌اند، در آن رقابت می‌کنند. پخش فصل اول در بهمن ۱۴۰۱ از شبکه ام‌بی‌سی پرشیا آغاز شد و یک سال قبل در سوئد ضبط شد. مفهوم. این مسابقه که با نام صدای برتر روی آنتن می‌رود اقتباسی از نمایش هلندی صدای هلند است. در هر فصل، برنده ۵۰٬۰۰۰ دلار و یک قرارداد ضبط با پلاتینیوم رکوردز دریافت می‌کند. تاخیر در پخش. ضبط اولین فصل از این برنامه در بهمن ماه سال ۱۴۰۰ آغاز گردید و در ابتدا قرار بر این بود که در نوروز ۱۴۰۱ پخش شود، اما پس از ضبط چندین قسمت از این برنامه به دلیل شروع ویروس امیکرون و
قسمت از این برنامه به دلیل شروع ویروس امیکرون و مبتلا شدن چندین نفر از داوران و شرکت کنندگان و عوامل این برنامه، پخش این برنامه به تاخیر افتاد. بعد از چندین بار تاخیر تصمیم بر این شد که این برنامه در مهر ماه سال ۱۴۰۱ شروع شود اما به دلیل شروع خیزش ۱۴۰۱ ایران باز هم پخش این برنامه به تاخیر افتاد و بعد از چند ماه مدیران این برنامه تصمیم گرفتند که در ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ پخش این برنامه را آغاز کنند. فرایند انتخاب و قالب. مسابقه دارای ۵ مرحله با نام‌های «آزمون»، «نبرد»، «ضربه فنی»، «نیمه‌نهایی» و «نهایی» است. هر فصل
«ضربه فنی»، «نیمه‌نهایی» و «نهایی» است. هر فصل با مرحلهٔ آزمون آغاز می‌شود، جایی که مربیان تیم هنرمندان خود را با ۱۲ نفر تشکیل می‌دهند که در طول فصل آن‌ها را مربی‌گری می‌کنند. در مرحلهٔ آزمون صندلی‌های مربیان در حین اجراهای هنرمندان رو به تماشاگران است. مربیانی که به یک هنرمند علاقه‌مند هستند دکمه روی صندلی خود را فشار می‌دهند، که صندلی آن‌ها را به سمت هنرمند می‌چرخاند و متن «من تو را می‌خواهم» را در پایین صندلی روشن می‌کند. در پایان اجرا، یک هنرمند یا تنها مربی‌ای را که برگشته است را به‌طور پیش‌فرض انتخاب
مربی‌ای را که برگشته است را به‌طور پیش‌فرض انتخاب می‌کند یا اگر بیش از یک مربی علاقه نشان دهد، مربی خود را انتخاب می‌کند. درمجموع ۴۸ نفر در پایان این مرحله به مرحلهٔ بعدی، یعنی «نبرد» صعود می‌کنند. در مرحلهٔ نبرد، هر مربی سه نفر از اعضای تیم خود را برای اجرای با هم هماهنگ می‌کند، سپس یک نفر را برای پیشروی در رقابت انتخاب می‌کند. به مربیان حق «دزدی» یا «قاپیدن» داده می‌شود، که به هر مربی اجازه می‌دهد یک نفر را که در مرحلهٔ نبرد توسط مربی خود حذف شده‌است، به تیم خود اضافه کند. در مجموع ۲۰ نفر به مرحله ضربه
تیم خود اضافه کند. در مجموع ۲۰ نفر به مرحله ضربه فنی خواهند رسید. در مرحله ضربه فنی، اعضای تیمهای ۵ نفره هر مربی به صورت انفرادی اجرا خواهند داشت، و پس از پایان اجراها هر مربی ۲ نفر را برا حضور در مرحله نیمه نهایی انتخاب خواهد کرد. در مجموع ۸ نفر به مرحله نیمه نهایی راه خواهند یافت. در مرحله نیمه نهایی، اعضای تیمهای ۲ نفره هر مربی به صورت انفرادی اجرا خواهند داشت، و پس از پایان اجراها هر مربی ۱ نفر را برای حضور در مرحله نهایی انتخاب خواهد کرد. درمجموع، ۴ نفر به مرحلهٔ نهایی قدم می‌گذارند. مرحله نهایی و
نفر به مرحلهٔ نهایی قدم می‌گذارند. مرحله نهایی و فینال این مسابقه با حضور ۴ نفر برتر انجام خواهد شد، هر هنرمند ۲ اجرا خواهد داشت. سپس داوران به جز مربی هنرمندی که اجرا می‌کند به او امتیاز می‌دهند و در نهایت امتیازات آن‌ها جمع می‌شود. کسی که بیشترین امتیاز را از طرف داوران به دست بیاورد صدای برتر مسابقه یا فصل می‌شود. خلاصه فصل‌ها. فصل اول (۱۴۰۱). فصل اول مسابقه تلویزیونی صدای برتر از ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ در ام‌بی‌سی پرشیا پخش شد. مربیان اولین فصل مسابقه، لیلا فروهر٬ بیژن مرتضوی، سوگند و کامیار هستند. این مسابقه
بیژن مرتضوی، سوگند و کامیار هستند. این مسابقه پنجشنبه‌ها و جمعه‌ها، ساعت ۲۲:۰۰ از ام‌بی‌سی پرشیا پخش شد. این مسابقه در دی ۱۴۰۰ در استکهلم سوئد فیلم‌برداری شد امّا با تأخیری ۱ ساله در ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ شروع به پخش کرد. امین یحیی زاده، خواننده تیم بیژن مرتضوی برنده اولین فصل صدای برتر شد. مربیان و مجریان. در فصل اول، حامد نیک‌پی به عنوان مجری و لیلا فروهر، بیژن مرتضوی، سوگند و کامیار به عنوان مربیان مسابقه توسط ام‌بی‌سی پرشیا انتخاب شدند. مرحله آزمون. مسابقه با مرحله آزمون در ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ آغاز شد. در هر آزمون، یک
آزمون در ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ آغاز شد. در هر آزمون، یک هنرمند قطعه خود را در مقابل مربیانی که صندلی‌هایشان رو به روی تماشاگران است می‌خواند. اگر مربی علاقه‌مند به کار با هنرمند باشد، دکمه خود را فشار می‌دهد تا با هنرمند روبرو شود. اگر یک مربی منفرد دکمه را فشار دهد، هنرمند به‌طور خودکار بخشی از تیم آن مربی می‌شود. اگر چند مربی برگردند، برای هنرمندی که تصمیم می‌گیرد به کدام تیم بپیوندند، رقابت می‌کنند. در این فصل، هر مربی ۱۲ هنرمند را در پایان مرحله آزمون انتخاب می‌کند و در مجموع ۴۸ هنرمند را برای پیشروی به نبردها
و در مجموع ۴۸ هنرمند را برای پیشروی به نبردها خلق می‌کند. مرحله نبرد. این نبردها در روزهای پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱ و جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱ شامل قسمت‌های ۷ و ۸ پخش شد. در این دور، مربیان سه نفر از هنرمندان خود را در یک مسابقه خوانندگی قرار می‌دهند و سپس یکی از آن‌ها را برای صعود به مرحله ضربه فنی انتخاب می‌کنند. هنرمندان بازنده ممکن است توسط مربی دیگری «دزدیده» شوند و به اعضای جدید تیم خود تبدیل شوند. چند مربی می‌توانند تلاش کنند تا یک هنرمند را بدزدند و در نتیجه مسابقه‌ای برای هنرمند ایجاد شود که در نهایت تصمیم
مسابقه‌ای برای هنرمند ایجاد شود که در نهایت تصمیم می‌گیرد به کدام تیم بپیوندند. در پایان این دور، ۵ هنرمند در هر تیم باقی خواهند ماند. ۱۶ نفر به ترتیب برنده نبرد و ۴ نفر از دزدی خواهند بود. در مجموع ۲۰ هنرمند به ضربه فنی صعود می‌کنند. مرحله ضربه فنی. مرحله ضربه فنی در روزهای ۱۸ و ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ پخش شد و شامل قسمت‌های ۹ و ۱۰ بود. در این دور، هر مربی پنج هنرمند خود را برای اجرا آماده می‌کند. مربی آن‌ها آهنگی را که در راند می‌خوانند انتخاب می‌کند. سپس مربی دو نفر از پنج هنرمند را برای صعود به نیمه‌نهایی انتخاب
از پنج هنرمند را برای صعود به نیمه‌نهایی انتخاب می‌کند. در پایان این دور، دو هنرمند در هر تیم باقی می‌مانند و در مجموع هشت هنرمند به نیمه‌نهایی راه پیدا می‌کنند. مرحله نیمه‌نهایی. مرحله نیمه‌نهایی در روز ۲۵ اسفند ۱۴۰۱ پخش شد و شامل قسمت ۱۱ بود. در این دور، هر مربی دو هنرمند خود را برای اجرا آماده می‌کند. مربی آن‌ها آهنگی را که هنرمند در اجرای انفرادی می‌خوانند انتخاب می‌کند و همچنین مربی و تیمش به یک اجرای گروهی می‌پردازند. ترانه‌ای که در اجرای سه‌نفره خوانده می‌شود، یکی از ترانه‌های مربی است. سپس مربی یک
می‌شود، یکی از ترانه‌های مربی است. سپس مربی یک نفر از دو هنرمند گروهش را برای صعود به مرحلهٔ نهایی انتخاب می‌کند. در پایان این دور، در مجموع چهار هنرمند به مرحلهٔ نهایی راه پیدا می‌کنند. مرحله نهایی. در مرحلهٔ نهایی هرکدام از ۴ هنرمند برتر دو آهنگ اجرا کردند و همچنین هر مربی یک اجرای انفرادی از ترانه‌های خود اجرا کرد. برنده مسابقه با مجموع امتیازات مربیان به ۲ اجرای خواننده مشخص شد و امین یحیی زاده جایزه ۵۰٬۰۰۰ دلاری فصل اول را از آن خود کرد. ترانه‌ها. در این بخش خواننده‌هایی که ترانه‌هایشان در فصل اول
این بخش خواننده‌هایی که ترانه‌هایشان در فصل اول توسط شرکت‌کنندگان و مربیان خوانده شد مرور می‌شوند.
جایزه نیکه (زبان لهستانی: ) یک جایزه ادبی است که هر سال به یک نویسندهٔ در قید حیات اهدا می‌شود که به زبان لهستانی می‌نویسد و کتابش در سال پیش منتشر شده باشد. این جایزه که مهم‌ترین جایزهٔ برای ادبیات لهستان محسوب می‌شود، در سال ۱۹۹۷ توسط "گازتا ویبورچا" دومین روزنامهٔ بزرگ لهستان بنیان نهاده شد و مراسم اهدای آن هر سال در ماه اکتبر برگزار می‌شود. همه ژانرهای ادبی از جمله مقالات غیرداستانی و زندگی‌نامه می‌توانند برای دریافت جایزه نیکه نامزد شوند. هر سال یک هیئت داوری ۹ نفره، برندهٔ جایزه را در یک فرایند سه
داوری ۹ نفره، برندهٔ جایزه را در یک فرایند سه مرحله ای انتخاب می‌کند. ۲۰ نامزد رسمی در ماه مه پذیرفته می‌شوند که از بین آنها هفت نامزد نهایی در ماه سپتامبر معرفی می‌شوند. تصمیم نهایی موکول به روز اهدای جایزه در ماه اکتبر می‌شود. این جایزه شامل مجسمه ای الهام گرفته شده از الهه یونانی نیکه است که توسط مجسمه‌ساز برجسته لهستانی «کاژیمیش گوستاف زِموا» طراحی شده‌است و یک جایزه نقدی هم دارد که در حال حاضر ۱۰۰٬۰۰۰ زلوتی لهستان است. (معادل ۲۵٬۰۰۰ دلار آمریکا). علاوه بر جایزه اصلی هیئت داوران، یک جایزه بینندگان هم
بر جایزه اصلی هیئت داوران، یک جایزه بینندگان هم وجود دارد که بر اساس نتیجه نظرسنجی و رای‌گیری توسط گازتا ویبورچا در مورد هفت نامزد نهایی رسمی تعیین و اعطا می‌شود. تا کنون فقط در ۷ دوره انتخاب نهایی مردم و هیئت منصفه یکسان بوده‌است (۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱). ۲ تن از برندگان جایزهٔ نیکه بعدها برندهٔ جایزه نوبل ادبیات شده‌اند: چسواو میوش (۱۹۸۰) و اولگا توکارچوک (۲۰۱۸). همچنین توکارچوک و میسواف میشلیفسکی تنها نویسندگانی تا کنون هستند که ۲ مرتبه این جایزه ادبی را برده‌اند.
ویتولد زالفسکی (؛ – ۲۰۰۹) مدیر تبلیغات، نویسنده نثر، رمان‌نویس اهل لهستان بود. در دوران اشغال لهستان او یک سرباز ارتش میهنی بود و در قیام ورشو مشارکت داشت. زالفسکی در آثار خود به رویدادهای جنگ، نسل خود و روابط بین نسل خود و واقع‌گرایی سوسیالیستی اشاره می‌کند. او در آثارش انتخاب‌های اخلاقی جنگ و دوران اشغال را تحلیل می‌کند. زالفسکی نویسندهٔ یکی از کتاب‌های سوسیالیستی-رئالیستی لهستانی است که «"تراکتورها سربلند از بهار بیرون خواهند آمد"» نام دارد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مجروح در
وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مجروح در جنگل" و "شکایت" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب شجاعت شده‌است.
پاتریک وگا (؛ زادهٔ ۲ ژانویه ۱۹۷۷) کارگردان فیلم، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و جامعه‌شناس اهل لهستان است. نام او در سن دوازده سالگی، به‌عنوان جوانترین خالق گرافیک‌های کامپیوتری وارد کتاب رکوردهای گینس لهستان شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سیاست"، "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "جنگ‌های پنهان"، "بوتاکس"،"کارآگاهان جنایی"، "پیت‌بول (فیلم)" و "پیت‌بول (سریال تلویزیونی)" اشاره نمود.
شرور (؛ همچنین به‌عنوان Wicked: Part One شناخته می‌شود) یک فیلم فانتزی موزیکال آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی جان ام. چو است. این فیلم توسط وینی هولزمن و دانا فاکس از موزیکال سال ۲۰۰۳ به همین نام اثر استیون شوارتس و هولزمن اقتباس شده است، و به نوبه خود بر اساس رمانی به همین نام اثر گرگوری مگوایر از سال ۱۹۹۵ است. سینتیا اریوو و آریانا گرانده در این فیلم به ایفای نقش می‌پردازند و جاناتان بیلی، اتان اسلاتر، بوئن ینگ، ماریسا بودی، پیتر دینکلیج، میشل یئو و جف گلدبلوم در نقش‌های مکمل حضور دارند. داستان فیلم
گلدبلوم در نقش‌های مکمل حضور دارند. داستان فیلم در سرزمین از پیش از رویدادهای "جادوگر شهر از" جریان دارد، و به الفابا (جادوگر خبیث آیندهٔ غرب) و رابطهٔ دوستی‌اش با گلیندا (گلیندای خوبِ آینده) می‌پردازد. در سال ۲۰۱۲، یونیورسال پیکچرز ساخت فیلم با حضور مارک پلت به عنوان تهیه‌کننده را اعلام کرد. پس از یک توسعه طولانی و تاخیرهای متعدد به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، چو برای کارگردانی استخدام شد و اریوو و گرانده در سال ۲۰۲۱ برای نقش‌های مربوطه خود انتخاب شدند. این فیلم برای جلوگیری از برش نقاط عطف داستانی و گسترش
فیلم برای جلوگیری از برش نقاط عطف داستانی و گسترش سفرها و روابط بین شخصیت‌ها به دو قسمت تقسیم شد. تصویربرداری اصلی در دسامبر ۲۰۲۲ در انگلستان آغاز شد اما در ژوئیه ۲۰۲۳ به دلیل اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا مختل شد و در ژانویهٔ ۲۰۲۴ به پایان رسید. "شرور" در ۳ نوامبر ۲۰۲۴ در تئاتر دولتی در سیدنی، استرالیا به نمایش درآمد و در ۲۲ نوامبر همان سال در ایالات متحده اکران شد. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و بیش از ۷۱۷ میلیون دلار در جهان فروش داشته و به ششمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۴ تبدیل شده است. "شرور" از
فیلم پرفروش سال ۲۰۲۴ تبدیل شده است. "شرور" از سوی انستیتوی فیلم آمریکا به عنوان یکی از بهترین‌های سال ۲۰۲۴ معرفی شد و برنده جایزه بهترین فیلم در هیئت ملی بازبینی شد. افتخارات دیگر آن شامل چهار نامزدی در هشتاد و دومین مراسم گلدن گلوب (از جمله نامزدی بهترین فیلم – موزیکال یا کمدی) می‌شود. "" برای اکران در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده است. زمینه داستانی. داستان این فیلم به یک زن سبزپوست می‌پردازد که توسط جادوگر شهر از برایش پاپوش درست شده است و به جادوگر خبیث غرب تبدیل می‌شود. تولید. توسعه. در سال ۲۰۰۳،