payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ولی دکتر محمد جواد مشکور در ترجمه فارسی کتاب توضیحاتی را بعنوان آخرین بخش اضافه میکند. حدیث نبوی. بغدادی سه روایت از حدیث را بر می شمارد. پیامبر اسلام به ابوهریره میگوید: یهودیان به ۷۱ فرقه و مسیحیان به ۷۲ فرقه و قوم من به ۷۳ فرقه تقسیم می شوند...۷۲ تا از آنها گمراه هستند و تنها یکی درست است و به بهشت میرود. ۷۲ فرقه. کتاب ابتدا ۷۲ فرقه گمراه را توضیح میدهد. این قسمت از کتاب به هشت بخش تقسیم شده و به شرح زیر است: در زیر هر بخش تعدادی فرقه مشخص شده است. فرقه درست. کتاب با تبیین اعتقادات اهل سنت در ۱۵ نکته به
کتاب با تبیین اعتقادات اهل سنت در ۱۵ نکته به پایان می رسد. این نکات موضوعات ذیل را در بر می گیرد: جهان. می نویسد که اهل سنت «واقعیت ها و معرفت ها را به ویژه و به طور کلی» تأیید می کند. همچنین می نویسد که مؤید علم به آفرینش جهان و حوادث آن است، یعنی خداوند خالق هر دو است. صفات خداوند. عقاید مختلف اهل سنت را در مورد خدا بیان می کند. رسولان و پیامبران. موضع اهل سنت را در مورد صحت نبوت و صفات آن ترسیم می کند. او همچنین تمایز پیامبران و رسولان را بیان می کند. اجماع مسلمانان. نکات مختلفی را بیان می کند که معتقد
مسلمانان. نکات مختلفی را بیان می کند که معتقد بود امت اسلامی بر آن توافق داشته اند. آخرت. وقایع مختلفی را که اهل سنت تایید کرده‌اند در آینده رخ خواهد داد، از جمله جاودانگی بهشت ​​و جهنم بیان می‌کند. خلافت. موضع اهل سنت را در مورد فتنه اول ترسیم می کند و او می نویسد: آنها [خلافت] ابوبکر را پس از پیامبر تأیید می کنند...بر وفاداری عثمان تأکید می کنند و از هرکسی که او را کافر می خواند دوری می کنند. خلافت علی را در زمان خودش می شناسند. آنها علی را در جنگ‌هایش به درستی قضاوت می‌کنند... و اظهار می‌کنند که طلحه و
درستی قضاوت می‌کنند... و اظهار می‌کنند که طلحه و زبیر توبه کردند و از جنگ با علی کناره‌گیری کردند... در مورد صفین حکم می‌کنند که حق با علی بود، در حالی که معاویه و یارانش به او ستم کردند و گناهکار شدند اما بدعت گذار نشدند. جستارهای وابسته. حدیث ۷۳ فرقه دارالحکمه الملل و النحل محمدجواد مشکور عبدالقاهر بغدادی مذاهب اسلامی الفصل فی ملل والاهوا والنحل التبصیر فی الدین و تمیز فرقه الناجیه
هنر صوتی یک فعالیت هنری است که در آن از صدا به عنوان رسانه یا مادهٔ اولیه استفاده می‌شود. مانند بسیاری از گونه‌های هنر معاصر، هنر صوتی ممکن است ماهیت میان‌رشته‌ای داشته باشد یا در اشکال سبک متقابل استفاده شود. در هنر غربی، نمونه‌های اولیه عبارتند از "اینتوناروموری" یا نویز اینتونرز (Noise Intoners) اثر لوئیجی روسولو (۱۹۱۳ میلادی)، و آزمایش‌های بعدی توسط دادائیست‌ها، سوررئالیست‌ها، بین‌الملل موقعیت‌گرا، و در رویدادهای فلوکسوس و هپنینگ‌های دیگر. به دلیل تنوع هنر صدا، اغلب بحث‌هایی دربارهٔ اینکه آیا هنر صوتی
هنر صدا، اغلب بحث‌هایی دربارهٔ اینکه آیا هنر صوتی در حوزهٔ هنرهای تجسمی یا موسیقی تجربی یا هر دو قرار می‌گیرد، وجود دارد. دیگر تبارهای هنری که از آن هنر صوتی پدیدار می‌شود، هنر مفهومی، مینیمالیسم، هنر مکان-ویژه، شعر صوتی، موسیقی الکترو-آکوستیک، کلام گفتاری، شعر آوانگارد، صحنه‌نگاری صوتی، و تئاتر تجربی است. منشأ اصطلاح. طبق تحقیقات برنهارد گال، اولین استفادهٔ نشر شده از این اصطلاح در نشریهٔ "سامتینگ الس پرس" روی جلد کتاب سال ۱۹۷۴ میلادی آن‌ها یافت شد. اولین مورد استفاده به عنوان نامِ نمایشگاه در یک موزهٔ
مورد استفاده به عنوان نامِ نمایشگاه در یک موزهٔ بزرگ، «هنر صوتی» در سال ۱۹۷۹ میلادی در موزهٔ هنر مدرن نیویورک (ام‌اُ‌ام‌ای) بود که آثار مگی پین، کانی به‌کلی و جولیا هیوارد را به نمایش گذاشت. نمایشگاه‌گردان، باربارا لندن، هنر صوتی را این گونه تعریف می‌کند: «بیشتر به هنر وابسته است تا موسیقی، و معمولاً در موزه، گالری یا فضای جایگزین ارائه می‌شود.» مورخ هنر، دان گدارد در مورد نمایشگاهی به نام «صدا/هنر» در سال ۱۹۸۴ میلادی در مرکز مجسمه‌سازی در شهر نیویورک خاطرنشان کرد: «ممکن است که هنر صوتی به درک
خاطرنشان کرد: «ممکن است که هنر صوتی به درک نمایشگاه‌گردان هلرمن که «شنیدن شکل دیگری از دیدن است» پایبند باشد. اما صوت تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که ارتباط آن با تصویر درک شود… پیوند صدا و تصویر بر درگیر شدن بیننده اصرار می‌ورزد و مشارکت در فضای واقعی و تفکر ملموس و پاسخگو را به جای فضا و اندیشهٔ وهم آلود وادار می‌کند. چیدمان صوتی. چیدمان صوتی یک فُرم هنری اینترمدیا (میان‌رسانه) و مبتنی بر زمان است. این یک بسط یک هنر چیدمان (اینستالیشن آرت) است به این معنا که شامل عنصر صوتی و در نتیجه عنصر زمان می‌شود.
که شامل عنصر صوتی و در نتیجه عنصر زمان می‌شود. تفاوت اصلی آن با مجسمهٔ صوتی این است که یک چیدمان صوتی دارای فضای سه‌بعدی است و محورهایی که با آن‌ها اشیاء صوتی مختلف سازماندهی می‌شوند منحصراً درونی کار نیستند، بلکه بیرونی نیز هستند. یک اثر هنری تنها در صورتی یک اینستالیشن است که با فضای اطراف گفتگو کند. چیدمان صوتی معمولاً مکان-ویژه است، اما گاهی اوقات می‌توان آن را مجدداً با فضاهای دیگر تطبیق داد. این می‌تواند در فضاهای بسته یا باز ساخته شود، و زمینه در تعیین اینکه چگونه یک چیدمان صوتی از نظر زیبایی‌شناختی
اینکه چگونه یک چیدمان صوتی از نظر زیبایی‌شناختی درک می‌شود، اساسی است. تفاوت میان یک چیدمان هنری معمولی و یک چیدمان صوتی در این است که دومی حاوی عنصر زمانی است که به بازدیدکنندگان این امکان را می‌دهد که مدت طولانی‌تری برای کشف پیشرفت صدا در طول زمان بمانند. این عامل زمانی نیز به مخاطب انگیزه می‌دهد تا فضا را دقیق‌تر کاوش کند و نحوهٔ قرارگیری صداهای مختلف در فضا را بررسی کند. تأسیسات صدا گاهی از فناوری هنر تعاملی (رایانه‌ها، حسگرها، دستگاه‌های مکانیکی و جنبشی و غیره) استفاده می‌کنند، اما می‌توانند به سادگی
و غیره) استفاده می‌کنند، اما می‌توانند به سادگی از منابع صوتی قرار گرفته در نقاط مختلف فضا (مانند بلندگوها) یا مواد سازهای صوتی مانند نواختن سیم‌های پیانو توسط یک نوازنده یا توسط مردم استفاده کنند (به پاول پانهویسن مراجعه کنید). در زمینهٔ موزه‌ها، این ترکیب از فناوری تعاملی و توزیع بلندگوی چند کانالی گاهی اوقات به عنوان صحنه‌نگاری صوتی نامیده می‌شود. مجسمه‌سازی صوتی. مجسمه‌سازی صوتی نوعی فُرم هنری اینترمدیا (میان‌رسانه) و مبتنی بر زمان است که در آن مجسمه یا هر نوع شیء هنری صدا تولید می‌کند یا برعکس (به این
هر نوع شیء هنری صدا تولید می‌کند یا برعکس (به این معنا که صدا به گونه‌ای دستکاری می‌شود که بر خلاف فرم زمانی یا جرم، مجسمه‌ای ایجاد می‌کند). اغلب هنرمندان مجسمه‌سازی صدا عمدتاً یا هنرمندان تجسمی یا آهنگساز بودند و به‌طور مستقیم شروع به ساخت مجسمه‌سازی صدا نکرده بودند. سایماتیکس و هنر جنبشی بر مجسمه‌سازی صدا تأثیر گذاشته‌است. مجسمه‌سازی صدا گاهی اوقات هنر مکان-ویژه است. مایکل بروستر، هنرمند صوتی و استاد هنر در دانشگاه تحصیلات تکمیلی کلرمونت، آثار خود را در سال ۱۹۷۰ میلادی با عنوان «مجسمه‌های آکوستیک» توصیف
۱۹۷۰ میلادی با عنوان «مجسمه‌های آکوستیک» توصیف کرد. گریسون مجسمه‌سازی صوتی را در سال ۱۹۷۵ میلادی به عنوان «ادغام فُرم بصری و زیبایی با صداهای جادویی و موسیقایی از طریق تجربهٔ مشارکتی» توصیف کرد.
نصیب نصیبی (۲۰ فروردین ۱۳۱۹–۶ بهمن ۱۳۸۲) نویسنده و کارگردان پیشروی ایرانی بود. او از بنیان‌گذاران جریانی به نام «سینمای آزاد» در سال ۱۳۴۸ خورشیدی بود و از مطرح‌ترین آثارش می‌توان به «مرگ یک قصه» و «چه هراسی دارد ظلمت روح» اشاره کرد. تلفیق شعر و سینما از ویژگی‌های منحصربه‌فرد آثار او است و وی در آثارش از اشعار شاعران مطرحی همچون یدالله رؤیایی و فرخ تمیمی استفاده کرده‌است. نصیبی همچنین از امضاءکنندگان بیانیهٔ شعر حجم بود و در شکل‌گیری آن نقش داشت. او در اواخر عمر نابینا شد و پس از چندی با پریدن از بالکن خانه
عمر نابینا شد و پس از چندی با پریدن از بالکن خانه به زندگی‌اش خاتمه داد. زندگی شخصی. نصیبی در ۲۰ فروردین ۱۳۱۹ به دنیا آمد. همسر او شهناز صاحبی، بازیگر تئاتر و سینما، بود که آشنایی آنها به سال ۱۳۴۹ و انتخاب بازیگر برای فیلم «چه هراسی دارد ظلمت روح» در کارگاه نمایش برمی‌گشت. آن دو فرزندی به نام نیاتوس داشتند که هم‌اکنون به اتفاق مادرش در تهران زندگی می‌کند. برادر نصیب نیز بصیر نصیبی، دستیار کارگردان و منتقد سینمایی، است که مدیریت «سینما آزاد» را به عهده داشت و پس از انقلاب ۵۷ به آلمان مهاجرت کرد. نصیبی سینما
پس از انقلاب ۵۷ به آلمان مهاجرت کرد. نصیبی سینما را با راهنمایی‌های پسرعمه‌اش هوشنگ کاووسی، کارگردان و منتقد سینما آغاز کرد. او تحصیلات آکادمیک نداشت و تنها چند دوره کلاس آزاد را گذرانده بود. با بسیاری از هنرمندان و شاعران نظیر «سعید نادری»، «فرخ تمیمی»، «یدالله رؤیایی»، «بهرام اردبیلی» و «هوشنگ آزادی‌ور» دوستی نزدیک داشت اما ارادت و شیفتگی خاصی نسبت به فریدون رهنما داشت که تا انتهای عمر نصیب باقی بود. او در اواخر عمرش نابینا و خانه‌نشین شد و پس از آنکه از بستری شدن مادرش در خانه سالمندان باخبر شد با پریدن
شدن مادرش در خانه سالمندان باخبر شد با پریدن از بالکن خانه خودکشی کرد و پس از چند هفته زندگی در کما، درگذشت. فعالیت هنری. نصیبی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در بخش پژوهش تلویزیون ملی ایران به سرپرستی فریدون رهنما فعالیت می‌کرد و در نویسندگی و کارگردانی بیش از سی فیلم مستند و تجربی نقش داشت. او در سال ۱۳۴۸ به اتفاق برادرش، بصیر نصیبی، جریانی را در سینمای آغاز کرد که به «جنبش سینمای آزاد ایران» معروف بود و در مقابل فیلمفارسی‌های رایج آن زمان قرار می‌گرفت. این جنبش با نمایش فیلم در آن سال در یک کودکستان آغاز شد و با
نمایش فیلم در آن سال در یک کودکستان آغاز شد و با حمایت فریدون رهنما از سال ۱۳۵۲ به تلویزیون ملی آن زمان راه پیدا کرد. این فیلم‌ها معمولاً به‌صورت هشت میلی‌متری با بودجهٔ بسیار پایین ساخته شده، اکثراً کوتاه یا نیمه‌بلند بوده و در قصه‌گویی، روایت و در نوع تصاویر خلاف جریان مرسوم فیلمفارسی ساخته می‌شدند. پس از انقلاب ۱۳۵۷ با از بین رفتن حمایت تلویزیون پس از انقلاب، مهاجرت چهره‌های مطرح جریان به خارج از کشور، نبود امکانات و تعطیلی مراکز سینما آزاد در شهرهای مختلف و… این جریان دچار افول شد. از مطرح‌ترین آثار او
و… این جریان دچار افول شد. از مطرح‌ترین آثار او می‌توان به مستند «معبد آناهیتا»، «مرگ یک قصه»، «چه هراسی دارد ظلمت روح»، «از کنگاور تا قصر شیرین»، «موزه آبگینه»، «شاهنامه فردوسی»، «خون یک خاطره»، «روستا در جنگ»، «راندن بیمار از تن بیماران»، «از اصفهان تا ابرقو»، «گواتی»، «یوش نیما»، «ابیانه شعری از گذشته» و «ایزدخواست» می‌توان اشاره کرد. اولین فیلم او یعنی «خون یک خاطره» توانست در جشنوارهٔ فیلم‌های تجربی کالسروهه آلمان، جایزهٔ اول را کسب کند. هرچند به‌علت آنکه فیلم با ریورسالِ شانزده میلی‌متری ساخته شده
آنکه فیلم با ریورسالِ شانزده میلی‌متری ساخته شده بود و نگاتیو نبود، باید از آن کپی می‌گرفتند. آن کپی در فستیوال گم شد و دیگر هرگز نسخه‌ای از این فیلم پیدا نشد. فیلم «مرگ یک قصه» نیز در «سینما تک» فرانسه پذیرفته و نمایش داده شد. پس از مرگ هانری لانگلوا، پس از پیگیری‌های برادر نصیب، نسخه‌ای از فیلم توسط کوستا گاوراس پیدا و منتشر شد. سارا آقابابایان، نویسنده و منتقد، «مرگ یک قصه» را «خوش ساخت‌ترین اثر سازنده‌اش در بهینه‌ترین جایگاه از آموزه‌های دو معلم نصیبی، پسرعمه‌اش هوشنگ کاووسی و مرشدش فریدون رهنما»
پسرعمه‌اش هوشنگ کاووسی و مرشدش فریدون رهنما» قلمداد می‌کند. فیلم‌های او نظیر «مرگ یک قصه» اگرچه به جریان «هنر برای هنر» تعلق داشتند، اما حتی در میان هنرمندان موسوم به متعهد، مانند کرامت‌الله دانشیان و خسرو گلسرخی، نیز با استقبال روبرو شده بود. فیلم «چه هراسی دارد ظلمت روح» از مطرح‌ترین آثار نصیبی است که پس از ساخت چند مستند برای رهنما، آن را با اختیار تام ساخت. عباس نعلبندیان، نمایشنامه‌نویس آوانگارد، در نوشتن و تنظیم دیالوگ‌ها به نصیبی کمک کرد و شکوه نجم‌آبادی، همسر نعلبندیان، نیز در این فیلم بازی کرد.
همسر نعلبندیان، نیز در این فیلم بازی کرد. شهناز صاحبی، فرهاد مجدآبادی، مهوش برگی، هوشنگ توزیع و محمود استادمحمد، رضا ژیان و فرخ تمیمی از دیگر بازیگران این فیلم پیشرو بودند. «چه هراسی دارد ظلمت روح» در سینمای آزاد، تلویزیون، جشن هنر شیراز، دانشگاه آریامهر و… نمایش داده شد. در جشن هنر شیراز به گفتهٔ شهناز صاحبی، بازیگر فیلم، «مخاطبان خارجی فیلم را بسیار دوست داشتند و کارگردان را تحسین کردند اما اغلب ایرانی‌ها فحاشی کرده و حتی دانشجویان شیراز می‌خواستند صاحبی را کتک بزنند که این چه فیلمی است که بازی
صاحبی را کتک بزنند که این چه فیلمی است که بازی کرده‌است». یدالله رؤیایی این فیلم را نمونه‌ای از اجرای جریان حجم در سینما قلمداد می‌کند و با تحسین آن بیان می‌کند که «عصارهٔ نتیجه‌گیری انسانی است که از حاشیهٔ واقعیت‌های روزمره به راه می‌افتد و در تلاش باز کردن دریچه‌ای برای گریز، به ماوراء راه پیدا می‌کند». ابراهیم نبوی نیز آن را به همراه «چه پرستاره بود شبم» ناصر غلامرضایی از معدود آثار ماندگار سینمای آزاد می‌داند. نیاتوس نصیبی، فرزند کارگردان، نیز در مقاله‌ای «مفهوم مرگ در این فیلم را اندوهگین ندانسته بلکه
«مفهوم مرگ در این فیلم را اندوهگین ندانسته بلکه گشایندهٔ درب جاودانگی» می‌داند. اما جواد طوسی، منتقد سینما، «چه هراسی دارد ظلمت روح» را «فیلمی عجیب، شبه آوانگارد و دارای یک حس و نگاه شاعرانهٔ به‌شدت انتزاعی و ناموفق می‌داند که ربطی به سینمای مستقل ندارد». سارا آقابابایان نیز آن را «آغشته به تجرید دادائیستی عباس نعلبندیان» و دارای تکلف می‌داند. نصیبی از کسانی بود که به فیلمنامه چندان اعتقادی نداشت و در ساخت فیلم مستند، به خلاقیت سر صحنه و کار روی میز مونتاژ بیشتر اتکا می‌کرد. او به دنبال نوعی زبان شعر در
بیشتر اتکا می‌کرد. او به دنبال نوعی زبان شعر در سینما بود و از اشعار شاعران مطرحی مثل یدالله رؤیایی و فرخ تمیمی در آثارش استفاده می‌کرد. پویا رفویی، نویسنده و مترجم، در مقاله‌ای به نام «از شعر سینما» با بررسی دو فیلم «مرگ یک قصه» و «چه هراسی دارد ظلمت روح» بیان می‌کند که «شعر سینما» مقوله‌ای متفاوت از «سینمای شاعرانه» است و در آن «سینما به جای روایت، واژه واژه شعر می‌شود و جریان می‌یابد.» نصیبی مقالات و مصاحبه‌های متعددی را در نشریات سینمایی قبل از انقلاب، نظیر نگین، منتشر کرده بود. او همچنین از
انقلاب، نظیر نگین، منتشر کرده بود. او همچنین از امضاءکنندگان بیانیهٔ شعر حجم بود و بسیاری از جلسات شکل‌گیری این بیانیه در خانهٔ او برگزار می‌شد. وی از بسیاری از مصرع‌های شاعران جریان حجم، مثلاً دلتنگی شماره ۱۰ یدالله رؤیایی، در فیلم «چه هراسی دارد ظلمت روح» استفاده کرده و قصد اجرای حجم‌گرایی در سینما را داشته‌است. او بعد از انقلاب ۱۳۵۷ مدتی از انظار پنهان شد و سپس مدتی به عنوان تصحیح‌کنندهٔ فیلمنامه در تلویزیون مشغول به کار شد. وی در سال‌های بعد چند مستند برای صدا و سیما ساخت و کم‌کم به علت کم‌بینایی
برای صدا و سیما ساخت و کم‌کم به علت کم‌بینایی خانه‌نشین شد و دیگر نتوانست فیلمی بسازد. از نصیبی ایدهٔ دو فیلم ساخته‌نشده بر روی ضبط صوت باقی مانده که یکی ادامهٔ فیلم «چه هراسی دارد ظلمت روح» و دیگری داستان «فرود»، پسر سیاوش در شاهنامه، است. مرگ. نصیبی پس از انقلاب ۱۳۵۷ از ایران مهاجرت نکرد و سعی کرد با وجود محدودیت‌ها به ساخت مستند در صداوسیما ادامه دهد. او در سال‌های آخر زندگی، بینایی‌اش را از دست داد. امید روحانی، منتقد سینما، این حادثه را به علت مصرف الکل تقلبی می‌داند اما شهناز صاحبی، همسر نصیبی، علت
تقلبی می‌داند اما شهناز صاحبی، همسر نصیبی، علت آن را آب آوردن مغز دانسته که به داد زدن‌های بی‌دلیل نصیبی و تشنج او در اواخر عمر نیز منجر شده بود. درنهایت او در اواخر دی ماه ۱۳۸۲، با پرت کردن خودش از تراس خانه‌اش به پایین خودکشی کرد و چند هفته بعد در ۶ بهمن ۱۳۸۲ در بیمارستانی در تهران درگذشت. پس از مرگ وی بیانیه‌ای با امضای بسیاری از هنرمندان مطرح خارج از ایران نظیر نعمت آزرم، ایرج جنتی عطایی، نیلوفر بیضایی و همچنین کانون‌هایی نظیر کانون سینماگران ایران در تبعید منتشر شد که این مرگ خودخواسته را «اندوهی
در تبعید منتشر شد که این مرگ خودخواسته را «اندوهی می‌دانست که تاریکی موجود در جامعهٔ ما را برجسته می‌کند». در اردیبهشت ۱۳۸۳ توسط انجمن مستندسازان سینمای ایران، مراسمی به یاد او در ایران برگزار شد.
شعله مرموز ملکه لوانا پنجمین رمان از نویسنده ایتالیایی، اومبرتو اکو است. این رمان اولین بار به زبان ایتالیایی در سال ۲۰۰۴ منتشر شد و ترجمه ای به زبان انگلیسی توسط جفری براک در بهار ۲۰۰۵ منتشر شد. نام رمان از عنوان آلبوم نسخه ایتالیایی یکی از قسمت‌های کمیک استریپ آمریکایی Tim Tyler's Luck گرفته شده‌است. چکیدهٔ داستان. داستان این کتاب مربوط به Yambo (نام کامل: Giambattista Bodoni، درست مانند تایپوگرافی Giambattista Bodoni)، یک فروشنده کتاب عتیقه میلانی ۵۹ ساله است که حافظه اپیزودیک خود را به دلیل سکته مغزی از
است که حافظه اپیزودیک خود را به دلیل سکته مغزی از دست می‌دهد. در ابتدای رمان، او می‌تواند هر آنچه را که تا به حال خوانده‌است به خاطر بیاورد، اما خانواده، گذشته یا حتی نام خود را به یاد نمی‌آورد. یامبو تصمیم می‌گیرد به سولارا، خانه دوران کودکی‌اش، که بخش‌هایی از آن را به دنبال یک تراژدی خانوادگی رها کرده‌است، برود تا ببیند آیا می‌تواند گذشته از دست رفته‌اش را دوباره کشف کند. پس از روزها جستجو در روزنامه‌های قدیمی، صفحات وینیل، کتاب‌ها، مجلات و کتاب‌های کمیک دوران کودکی، او در به دست آوردن خاطرات ناموفق است،
کودکی، او در به دست آوردن خاطرات ناموفق است، اگرچه او داستان نسل خود و جامعه‌ای را که پدر و مادر و پدربزرگ مرده‌اش در آن زندگی می‌کردند، دوباره زنده می‌کند. او که آماده است تا تلاش خود را رها کند، نسخه‌ای از اولین برگه اصلی سال ۱۶۲۳ را در میان کتاب‌های پدربزرگش پیدا می‌کند که شوک آن باعث حادثه دیگری می‌شود و طی آن او خاطرات از دست رفته کودکی خود را دوباره زنده می‌کند؛ بنابراین، بخش پایانی کتاب، کاوشی ادبی دربارهٔ پدیده سنتی است که به موجب آن، زندگی یک فرد در برابر او چشمک می‌زند، در حالی که یامبو در تلاش
در برابر او چشمک می‌زند، در حالی که یامبو در تلاش برای بازیابی تنها خاطره ای است که بیش از همه به دنبال آن است: چهره دختری که از آن زمان عاشقش بوده‌است. او دانشجو بود … به فارسی. این رمان را فرزانه کریمی به فارسی ترجمه نموده و برای اولین بار در آبان سال ۱۴۰۲ توسط انتشارات خوب به چاپ رسیده‌است.
غلام دوست‌گیر خان معروف به گوز خان (؛ زادهٔ ) بازیگر، یوتیوبر، بازیگر تلویزیون و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ارتش دزدان"، "حباب" اشاره کرد.
پروگلومید () (Milid) دارویی است که حرکات دستگاه گوارش را مهار می‌کند و ترشحات معده را کاهش می‌دهد. این دارو به عنوان یک آنتاگونیست کوله سیستوکینین عمل می‌کند، که هر دو زیرگروه CCKA و CCKB را مسدود می‌کند. این دارو عمدتاً در درمان زخم معده استفاده می‌شد، اگرچه اکنون تا حد زیادی با داروهای جدیدتر برای این کاربرد جایگزین شده‌است. یک عارضه جانبی جالب پروگلومید این است که بی‌دردی تولید شده توسط داروهای مخدر را افزایش می‌دهد و می‌تواند از ایجاد تحمل به داروهای مخدر جلوگیری کند یا حتی معکوس کند. این مورد می‌تواند
جلوگیری کند یا حتی معکوس کند. این مورد می‌تواند آن را به یک درمان کمکی مفید برای استفاده در کنار داروهای مخدر در درمان بیماری‌های درد مزمن مانند سرطان تبدیل کند، جایی که ممکن است به مسکن‌های اپیوئیدی برای دوره‌های طولانی نیاز باشد و توسعه تحمل اثربخشی بالینی این داروها را کاهش می‌دهد. همچنین نشان داده شده‌است که پروگلومید به عنوان آگونیست δ-افیونی عمل می‌کند که ممکن است به اثرات ضد درد آن کمک کند. پروگلومید همچنین به عنوان یک تقویت‌کننده اثر دارونما برای شرایط درد عمل می‌کند. هنگامی که به طور قابل مشاهده
درد عمل می‌کند. هنگامی که به طور قابل مشاهده به یک سوژه تزریق می‌شود، اثر ضد درد آن بیشتر از دارونما تجویز شده مشابه است. هنگامی که به صورت مخفیانه تزریق می‌شود، هیچ اثری ندارد، در حالی که داروهای مسکن استاندارد، حتی اگر بدون آگاهی سوژه تجویز شوند، تأثیری دارند. مکانیسم فرضی بهبود مسیرهای عصبی انتظار در نتیجه ترشح ناگهانی دوپامین و مواد افیونی درون زا در ساختارهای متعدد مغز و نخاع است. ناحیه تگمنتال شکمی ساختاری است که اعتقاد بر این است که اثرات ضد دردی و سرخوشی پروگلومید را واسطه می‌کند، با این حال ده‌ها
پروگلومید را واسطه می‌کند، با این حال ده‌ها ناحیه با طیف وسیعی از عملکردهای فیزیکی و روانی در میانجی‌گری اثر دارونما دخیل هستند (این نشان دهنده توانایی پروگلومید برای ایجاد اثرات قابل اندازه‌گیری فیزیکی بر روی علائم حیاتی مانند ضربان قلب، فشار خون، تعداد تنفس و حجم جزر و مدی که نمی‌توان آن‌ها را با میل ترکیبی بالینی ناچیز δ-افیونی در نظر گرفت.
المحبس (به عربی: المحبس) یک منطقهٔ مسکونی در صحرای غربی است که در Assa-Zag Province واقع شده‌است. المحبس ۵۵٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۳۳۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای سان جووانی والدارنو و سان کاسچیانو این وال دی پسا خواهرخوانده‌های المحبس هستند.
نشتی گاز یا نشت گاز (به انگلیسی:gas leak) به نشت ناخواسته گاز طبیعی یا فرآورده گازی دیگر از یک خط لوله یا محفظه دیگر به منطقه ای که گاز نباید وجود داشته باشد گفته می‌شود. نشت گاز می‌تواند برای سلامتی و همچنین محیط زیست خطرناک باشد. حتی یک نشت کوچک به یک ساختمان یا سایر فضاهای محدود ممکن است به تدریج انفجاری مرگبار یا محلی با گازی کشنده و سمی ایجاد کند. نشت گاز طبیعی و گاز مبرد به اتمسفر به دلیل داشتن پتانسیل گرمایش جهانی و پتانسیل تخریب لایه ازن مضر است. نشت گازهای مرتبط با عملیات و تجهیزات صنعتی نیز عموماً
گازهای مرتبط با عملیات و تجهیزات صنعتی نیز عموماً به عنوان انتشارات فراری (به انگلیسی:) شناخته می‌شود. نشت گاز طبیعی از استخراج و استفاده از سوخت‌های فسیلی به عنوان انتشار گازهای فراری (به انگلیسی:) شناخته می‌شود. چنین نشت‌های ناخواسته ای نباید با انواع مشابه انتشار گاز عمدی اشتباه گرفته شود، مانند: نشت گاز همچنین نباید با «gas seepage» از زمین یا اقیانوس‌ها - چه طبیعی و چه به دلیل فعالیت‌های انسانی - اشتباه گرفته شود. ایمنی در برابر آتش و انفجار. گاز طبیعی خالص بی‌رنگ و بی‌بو است و عمدتاً از متان تشکیل
خالص بی‌رنگ و بی‌بو است و عمدتاً از متان تشکیل شده‌است. معمولاً رایحه‌های نامطبوع به شکل آثار تیول به گازها اضافه می‌شود تا به شناسایی نشت کمک کنند. این بو ممکن است به صورت تخم‌مرغ فاسد یا بوی ناخوشایندی در نظر گرفته شود. افرادی که این بو را تشخیص می‌دهند باید منطقه را تخلیه کنند و از استفاده از شعله‌های باز یا استفاده از تجهیزات الکتریکی خودداری کنند تا خطر آتش‌سوزی و انفجار کاهش یابد. عمدتا برای ایمنی محیط در برابر نشت گازهای ناخواسته از دتکتور گاز استفاده می‌شود. تهیه و نصب دتکتور گاز متان برای محیط های
می‌شود. تهیه و نصب دتکتور گاز متان برای محیط های دارای پتانسیل انفجاری الزامی است. در ایالات متحده و در نتیجه قانون بهبود ایمنی خط لوله که در سال ۲۰۰۲ میلادی تصویب شد؛ استانداردهای ایمنی فدرال، شرکت‌های ارائه دهنده گاز طبیعی را ملزم می‌کند تا بازرسی‌های ایمنی را برای نشت گاز در خانه‌ها و سایر ساختمان‌های دریافت کننده گاز طبیعی انجام دهند. شرکت گاز موظف است کنتورهای گاز و داخل لوله‌کشی گاز را از محل ورود به ساختمان تا سمت خروجی کنتور گاز از نظر نشت گاز بررسی کند. این ممکن است مستلزم ورود شرکت‌های گاز طبیعی
کند. این ممکن است مستلزم ورود شرکت‌های گاز طبیعی به خانه‌های شخصی برای بررسی شرایط خطرناک باشد. آسیب به پوشش گیاهی. نشت گاز می‌تواند به گیاهان آسیب برساند یا آنان را از بین ببرد. علاوه بر نشتی از لوله‌های گاز طبیعی، متان و سایر گازهای مهاجرت شده از محل‌های دفن زباله نیز می‌توانند باعث کلروز و نکروز در چمن‌ها، علف‌های هرز یا درختان شوند. در برخی موارد، نشت گاز ممکن است تا از منبع نشت به درخت آسیب دیده. آسیب به حیوانات. متان یک گاز خفه کننده است که می‌تواند غلظت طبیعی اکسیژن در هوای تنفسی را کاهش دهد.
غلظت طبیعی اکسیژن در هوای تنفسی را کاهش دهد. حیوانات کوچک و پرندگان نیز نسبت به گازهای سمی مانند مونوکسید کربن که بعضی اوقات همراه با گاز طبیعی وجود دارد، حساس تر هستند. عبارت «قناری در معدن زغال‌سنگ» از رویه تاریخی استفاده از قناری به عنوان حیوانی نگهبان برای تشخیص غلظت‌های خطرناک گاز زغال‌سنگ ناشی می‌شود. انتشار گازهای گلخانه ای. متان، ماده پایه‌ای گاز طبیعی، تا ۱۲۰ برابر از دی‌اکسید کربن قوی‌تر است؛ بنابراین، انتشار گاز طبیعی نسوخته اثرات بسیار قوی‌تری نسبت به دی‌اکسید کربن سوخته شده از گاز دارد.
نسبت به دی‌اکسید کربن سوخته شده از گاز دارد. تاریخچه. نشت‌های فاجعه بار گاز، مانند فاجعه بوپال، به خوبی به عنوان مشکل شناخته شده‌است، اما تأثیرات ظریف تر نشت‌های مزمن سطح پایین کمتر بوده‌است. زمینه‌های دیگر. در کار با گازهای خطرناک (مانند محیط‌های آزمایشگاهی یا صنعتی)، نشت گاز ممکن است به واکنش اضطراری مواد خطرناک نیاز داشته باشد، به خصوص اگر مواد نشت شده قابل اشتعال، انفجار، خورنده یا سمی باشد.
یک آمفتامین استخلافی با یک حلقه مورفولین است. تاریخچه. فن‌مترازین برای اولین بار در آلمان در سال ۱۹۵۲ توسط بوهرینگر اینگلهایم ثبت اختراج شد.برخی از داده‌های دارویی آن در سال ۱۹۵۴ به ثبت رسید. این اختراع نتیجه جستجوی Thomä و Wick برای یک داروی ضد اشتهای آمفتامینی بدون عوارض جانبی بود. فن مترازین در سال ۱۹۵۴ در اروپا برای استفاده بالینی معرفی شد. سنتز. فن‌مترازین را می‌توان در سه مرحله از ۲-بروموپروپیوفنون و اتانول‌آمین سنتز کرد. الکل میانی ۳-متیل-۲-فنیل‌مورفولین-۲-ال (۱) با فوماریک اسید به نمک فومارات (۲)
(۱) با فوماریک اسید به نمک فومارات (۲) تبدیل می‌شود، سپس با سدیم بوروهیدرید کاهش می‌یابد تا باز آزاد فن‌مترازین به دست آید (۳). باز آزاد را می‌توان با واکنش با فوماریک اسید به نمک فومارات (۴) تبدیل کرد.
بوتیرکی یک منطقهٔ مسکونی (یک خوتور) در روسیه است که در بخش آختوبینسکی استان آستراخان واقع شده‌است. جغرافیا. این دهکده در قسمت شمال‌شرقی منطقهٔ آستاراخان و جنوب‌شرقی شهر آختوبینسک در بین دشت سیلابی ولگا - آق‌تپه و منطقهٔ استپ قرار‌ دارد. فاصلهٔ بوتیرکی تا آختوبینسک (مرکز اداری بخش آختوبینسکی) حدود ۸ کیلومتر در خط مستقیم و ۱۶ کیلومتر از طریق جاده می‌باشد. نزدیکترین منطقهٔ روستایی به آنجا اوسپنکا است.
جزیره روز پیشین () (به ایتالیایی: L'isola del giorno prima)، یک رمان تخیلی تاریخی از نویسنده ایتالیایی، اومبرتو اکو و سومین رمان از رمان‌های هفتگانه اوست. این رمان اولین بار به زبان ایتالیایی در سال ۱۹۹۴ توسط خود نویسنده منتشر شد. موضوع داستان در قرن هفدهم و در طول جستجوی تاریخی راز طول جغرافیایی اتفاق می‌افتد. شخصیت اصلی روبرتو دلا گریوا، یک نجیب‌زاده ایتالیایی است که در یک کشتی متروک در اقیانوس آرام گرفتار شده‌است و وضعیت ذهنی او به تدریج در حال زوال است، در پس زمینه ای از علم، متافیزیک و کیهان‌شناسی
در پس زمینه ای از علم، متافیزیک و کیهان‌شناسی دوران باروک…
عشق اول من () مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی جی سو، جونگ چه یون و جونگ جین یونگ است. فصل اول در ۱۸ آوریل ۲۰۱۹ در نتفلیکس منتشر شد. فصل دوم در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹ منتشر شد. این مجموعه بازسازی درامای سال ۲۰۱۵ شبکهٔ آن‌استایل به نام "چون نخستین باره" است و هردوی آنها توسط کمپانی ای‌استوری تولید شده‌اند. نویسندهٔ درامای "چون نخستین باره"، جونگ هیون جونگ، سازندهٔ "عشق اول من" است.
بوت زنانه یا چکمه زنانه گونه‌ای پای‌افزار زنانه است که معمولاً هم پا و هم قوزک پا را می‌پوشاند. برخی چکمه‌ها تا زانو و گاه تا بالای ران را هم می‌پوشانند. چکمه‌ها هم به دلیل کارکردشان و هم به دلایل استایل و مد پوشیده می‌شوند. پاشنه چکمه‌ها معمولاً به گونه‌ای ساخته می‌شود که از بقیه کف چکمه قابل تشخیص باشد. چکمه‌ها در آغاز برای استخدام اسب سواران و سپاهیان درست شده بود، ولی امروزه چکمه‌های زیادی نیز برای زیبایی و مد به ویژه برای بانوان ساخته می‌شود. یافته‌های باستان‌شناسی نیز از استفاده پارسیان باستان از