payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد و موفق شد که بیش ۱۳٬۰۰۰ رای رای‌دهنده را پاک‌سازی نماید. با وجود این همه اما تلاش‌های وی کافی نبود و با بدست آوردن ۱۵۸٬۸۵۴ رای در مقابل ۲۳۱٬۸۵۲ رای، توسط کوپر شکست خورد. براونینگ پس از شکست در انتخابات مقدماتی به شهر هانتینگدون برگشت و به وکالت خود ادامه داد. در سال ۱۹۴۲ بدون مخالفت، رئیس دادگاه انصاف ناحیهٔ هشتم انتخاب شد. براونینگ در سال پس از ورود ایالات متحده به جنگ دوم جهانی، پیوسته در تلاش کسب منصب در ارتش ایالات متحده بود، اما با مخالفت رقبای سیاسیش تلاش‌هایش بی‌نتیجه ماند. براونینگ بالاخره
سیاسیش تلاش‌هایش بی‌نتیجه ماند. براونینگ بالاخره مستقیماً به آجودان کل ارتش در واشینگتن درخواست داد و در سال ۱۹۴۳ با درجهٔ سروانی در این سمت منصوب شد. وی در مدرسهٔ حکومت نظامی در شهر شارلوتزویل ایالت ویرجینیا که افسران نظامی را در موضوعات مرتبط با ادارهٔ سرزمین‌های اشغالی آموزش می‌داد، پذیرفته شد و سرانجام به درجهٔ سرهنگ دوم ارتقا یافت.
گامتوژنز یا گامت‌زایی یا کامه‌زایی فرآیندی زیستی است که طی آن، پیش‌ساز دیپلوئید یا هاپلوئید تحت تقسیم سلولی و تمایز قرار می‌گیرند تا گامت‌های هاپلوئید بالغ را تشکیل دهند. بسته به چرخهٔ زندگی زیستی جاندار، روش‌های گامتوژنز متفاوت است. برای مثال، گیاهان از طریق میتوز در اندام گامتوفیت خود، گامت تولید می‌کنند. گامتوفیت‌ها پس از میوز، از هاگ‌های هاپلوئید، رشد می‌کنند. وجود یک فاز چندسلولی و هاپلوئید در چرخهٔ زندگی بین میوز و گامتوژنز، تناوب نسل‌ها نامیده می‌شود. در جانوران. جانوران مستقیماً از طریق میوز از
در جانوران. جانوران مستقیماً از طریق میوز از سلول‌های مادری دیپلوئید در اندام‌هایی به‌نام غدد جنسی (بیضه در نر و تخمدان در ماده) گامت تولید می‌کنند. در رشد سلول‌های زایای پستانداران، گامت‌های دوشکلی جنسی در طی رشد اولیهٔ پستانداران به سلول‌های زایای اولیه از سلول‌های پرتوان تمایز می‌یابند. نرها و ماده‌های گونه‌ای که تولیدمثل جنسی می‌کنند، اشکال مختلفی از گامتوژنز دارند: مراحل. تا پیش از تبدیل شدن به گامتوگونیا، رشد جنینی گامت‌ها در نر و ماده یکسان است. مسیر مشترک. گامتوگونیا معمولاً به‌عنوان مرحلهٔ اولیهٔ
مشترک. گامتوگونیا معمولاً به‌عنوان مرحلهٔ اولیهٔ گامتوژنز دیده می‌شود. با این حال، گامتوگونیا خود جانشین سلول‌های زایای اولیه (PGCs) از آندودرم پشتی کیسه زرده هستند که در امتداد رودهٔ عقبی به‌سمت پشته گناد مهاجرت می‌کنند. آن‌ها با میتوز تکثیر می‌شوند و پس از رسیدن به برجستگی گناد، در اواخر مرحله جنینی، گامتوگونیا نامیده می‌شوند. هنگامی که سلول‌های زایا به گامتوگونیا تبدیل شدند، دیگر بین نر و ماده یکسان نیستند. مسیر ویژه. از گامتوگونیا، گامت‌های نر و ماده به‌طور متفاوت رشد می‌کنند - نرها توسط اسپرماتوژنز و
متفاوت رشد می‌کنند - نرها توسط اسپرماتوژنز و ماده‌ها توسط اووژنز. با این حال، طبق قرارداد، الگوی زیر برای هر دو مشترک است: گامتوژنز در شرایط آزمایشگاهی. گامتوژنز در شرایط آزمایشگاهی (IVG) تکنیک توسعهٔ گامت‌های تولیدشده در شرایط آزمایشگاهی است، به‌عنوان مثال، «تولید تخمک و اسپرم از سلول‌های بنیادی پرتوان در یک ظرف کشت.» این تکنیک در حال حاضر در موش‌ها قابل انجام است و احتمالاً در آینده در انسان‌ها و نخستی‌های غیرانسان نیز موفقیت خواهد داشت. در گامتانژیا. قارچ‌ها، جلبک‌ها و گیاهان ابتدایی ساختارهای هاپلوئیدی
جلبک‌ها و گیاهان ابتدایی ساختارهای هاپلوئیدی با نام گامتانژیا را تشکیل می‌دهند که گامت‌ها از طریق میتوز تولید می‌شوند. در برخی از قارچ‌ها، مانند قارچ‌های یوغی، گامتانژیا تک‌سلولی هستند که در انتهای هیف‌ها قرار دارند و با ترکیب شدن در زیگوت به‌عنوان گامت عمل می‌کنند. به‌طور معمول، گامتانژیا ساختارهای چندسلولی هستند که به اندام‌های نر و ماده متمایز می‌شوند: در گیاهان گلدار. در گیاهان گل‌دار، گامت‌های نر (همیشه دو عدد) در داخل لولهٔ گرده (در ۷۰ درصد گونه‌ها) یا در داخل دانهٔ گرده (در ۳۰ درصد گونه‌ها) از طریق
در داخل دانهٔ گرده (در ۳۰ درصد گونه‌ها) از طریق تقسیم یک سلول مولد به دو هستهٔ اسپرم تولید می‌شوند. بسته به گونه، این فرایند، می‌تواند در حالی رخ دهد که گرده در پرچم (گردهٔ سه‌سلولی) یا پس از گرده‌افشانی و رشد لولهٔ گرده (گردهٔ دوسلولی در بساک و در کلاله) ایجاد می‌شود. گامت ماده در داخل کیسهٔ جنینی تخمک تولید می‌شود. میوز. میوز یک ویژگی اصلی گامتوژنز است، اما عملکرد تطبیقی میوز در حال حاضر موضوع بحث است. یک رویداد کلیدی در طول میوز، جفت شدن کروموزوم‌های همتا و نوترکیبی (تبادل اطلاعات ژنتیکی) بین
همتا و نوترکیبی (تبادل اطلاعات ژنتیکی) بین کروموزوم‌های همتا است.
ایسادور هری بلیس (Isadore Harry Bellis) (نام تولد: ایزساک بلوستوتسکی) (Izsak Belostotsky) (زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۲۰ – درگذشتهٔ ۲۹ می ۲۰۰۳)، سیاستمدار دموکرات در فیلادلفیا بود. وی که در نوجوانی به ستاره تنیس مشهور بود، بعدتر به یک وکیل موفق مبدل شده و وارد حوزه سیاست شد. وی در ۱۹۶۳ میلادی به عنوان عضو شورای شهری فیلادلفیا انتخاب گردیده و برای سه دوره خدمت کرد تا اینکه در ۱۹۷۲ میلادی رهبری اکثریت شد. هنگامی که بلیس برای دور سوم در حال خدمت بود، چندین اتهام فساد باعث شد تا وی بخاطر رشوه و سوءاستفاده از مقام مجرم
شد تا وی بخاطر رشوه و سوءاستفاده از مقام مجرم شناخته شود. وی برای بار چهارم نامزد انتخابات شد اما شکست خورده و در فلوریدا بازنشسته شد، جاییکه وی به استیناف خواهی در مقابل محکومیت‌های خود پرداخته و حتی یک روز هم از محکومیت دو تا هفت ساله خود را در زندان سپری نکرد. دادگاه عالی پنسیلوانیا در ۱۹۸۴ میلادی دستور داد تا دادگاه جدیدی برای وی برگزار شود، اما پس از اینکه سال بعدی تنها شاهد پرونده وی فوت کرد، وی از تمامی اتهامات تبرئه شد. بلیس در ۲۰۰۳ میلادی در فلوریدا درگذشت. اوایل زندگی و تنیس. بلیس در ۱۹۲۰ میلادی
درگذشت. اوایل زندگی و تنیس. بلیس در ۱۹۲۰ میلادی در یلیسوتگراد در اتحاد جماهیر شوروی (حالا کروپیونیسکی، اوکراین) در یک خانواده روسی-یهودی بدنیا آمد و فرزند هرسک بلوستوتسکی و راچل لونسکی بلوستوتسکی بود. خانواده در ۱۹۲۳ میلادی به ایالات متحده مهاجرت نموده و نام خانوادگی خود را به زبان انگلیسی از بلوستوتسکی به بلیس تغییر دادند. پدر بلیس که حالا بنام هری بلیس شناخته می‌شود، به عنوان منشی در یک بانک در فیلادلفیا مشغول کار شد. بلیس بازی تنیس را در میدان‌های بازی تنیس در فیرماونت پارک یادگرفت و در مدرسه سنترال
تنیس در فیرماونت پارک یادگرفت و در مدرسه سنترال آموزش دید. در آنجا، وی به یکی از بازیکنان عالی تنیس مبدل شد، لیگ بیرونی قهرمانی ملی پسران را در ۱۹۳۵ میلادی و لیگ داخلی قهرمانی ملی پسران را در ۱۹۳۶ میلادی برنده شد. وی هر دو لیگ قهرمانی پسران را با همکارش ماروین کانترویتز در یک سال برنده شد. بلیس همچنین یک بازیکن فوق‌العاده تنیس روی میز بود. پس از اتمام مدرسه، بلیس وارد دانشگاه پنسیلوانیا شد، در آنجا کاپیتان تیم تنیس دانشگاه شد و به موفقیت‌های خود در عرصه ورزشی ادامه داد. وی در ۱۹۴۰ میلادی از دانشگاه
ورزشی ادامه داد. وی در ۱۹۴۰ میلادی از دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید، به بازی تنیس در تورنمنت آماتور، لیگ قهرمانی تنیس لان پنسیلوانیا، ادامه داد و در ۱۹۴۰ میلادی نائب-قهرمان و در ۱۹۴۱ میلادی قهرمان شد. وی در دور مسابقات قهرمانی ملی ایالات متحده نیز بازی کرد، از جمله در مسابقات قبل از تنیس آزاد آمریکا (یو اس اوپن)، مسابقات قهرمانی ۱۹۳۸، ۱۹۳۹، ۱۹۴۰، ۱۹۴۲، ۱۹۴۶ و ۱۹۴۸، اما در هیچ‌یک نتوانست از دور ۳۲ پیش برود. حقوق، تجارت و سیاست. بلیس تحصیلات خود را در ۱۹۴۲ میلادی در مدرسه حقوق دانشگاه پنسیلوانیا ادامه داد. وی
در مدرسه حقوق دانشگاه پنسیلوانیا ادامه داد. وی هنگامی که در مدرسه حقوق بود با هلین کوینگزبرگ ازدواج کرد؛ آنها سه فرزند داشتند – آرتور، متیو و راچل – و تا زمان مرگ بلیس در ۲۰۰۳ میلادی باهم بودند. با آغاز جنگ جهانی دوم، بلیس در اوت ۱۹۴۴ به سوی ارتش ایالات متحده کشیده شد، اما تا دسامبر دوباره به خانه بازگشت. وی در ۱۹۴۵ میلادی از مدرسه حقوق فارغ‌التحصیل گردیده و به عنوان قاضی هوراس استرن در دیوان عالی پنسیلوانیا انتخاب گردید. وی زمانی که در بنگاه حقوقی برنستین و برنستین مشغول کار به عنوان وکیل بود، در
برنستین و برنستین مشغول کار به عنوان وکیل بود، در سیاست‌های حزب دموکرات نیز دخیل شده و عضو کمیته در وارد ۴۹ام شد. در انتخابات ۱۹۵۲ کنگره، بلیس از حوزه انتخابیه ششم پنسیلوانیا، به عنوان نامزد حزب دموکرات، خود را نامزد کرد اما در مقابل هرینگتون هر شکست خورد. وی بار دیگر در ۱۹۵۴ وارد رقابت شد، اما مدت کوتاهی قبل از برگزاری انتخابات مقدماتی از انتخابات انصراف داد تا از الکساندر همفیل حمایت نماید. بلیس بار دیگر در ۱۹۵۶ میلادی نیز تلاش نموده و نامزد انتخابات شد، اما این بار مغلوب هربر جی. مک‌گلنچی شد، کسی که از
اما این بار مغلوب هربر جی. مک‌گلنچی شد، کسی که از دهه ۱۹۴۰ میلادی کرسی را در اختیار داشت. تلاش چهارم وی برای نامزدی در ۱۹۵۸ میلادی پایان خوبی نداشت و وی در رده هفتم قرار گرفت. وی در ۱۹۶۰ میلادی به یک سمت حزبی، رئیس دموکرات‌های وارد ۴۹ام، انتخاب گردید. او و هربرت اف. کولسبی بنگاه حقوقی خود را در ۱۹۵۶ میلادی تأسیس نمودند و مشتریان آنها بیشتر کارمندان شعبه محلی سازمان برادری پلیس بود. معاون فرماندار جان مورگان داویس در ۱۹۵۹ میلادی به این بنگاه ملحق شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی، بلیس به گروهی از سرمایه‌گذاران
دهه ۱۹۶۰ میلادی، بلیس به گروهی از سرمایه‌گذاران ملحق شد که تحت رهبری برنارد ال. ساکیت یک اتحادیه تشکیل داده و فیلم‌های خارجی را در سراسر ایالات متحده پخش می‌نمودند. وی همچنین از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ میلادی به عنوان معاون دادستان کل ایالات خدمت کرد. شورای شهر. صاحب‌خانه‌ها، مدارس و استادیوم‌ها. بلیس بار دیگر در ۱۹۶۳ میلادی برای راهیابی به کرسی عمومی تلاش ورزیده و در انتخابات مقدماتی دموکرات برای کرسی شورای شهری از حوزه انتخابیه هشتم وارد رقابت شد، حوزهٔ که دربرگیرنده منطقه شمال‌غربی شهر بود. این بار، با داشتن
منطقه شمال‌غربی شهر بود. این بار، با داشتن پشتیبانی سازمانی حزب، بلیس به آسانی خود را نامزد انتخابات کرد. در انتخابات سراسری که در خزان همان سال برگزار گردید، وی با تفاوت اندک توانست در مقابل متصدی جمهوری‌خواه، استانلی بی. اسمولن، به پیروزی برسد. کارزار انتخاباتی بلیس بر مشکلات صاحب‌خانه‌ها متمرکز بود، از اینرو سال بعدی وی طرحی را در شورا پیشکش نمود که مطابق آن جریمه‌های تخطی از کدهای مسکن را افزایش می‌داد. وی همچنین عضو کمیته تحقیقی شورای شهری بود، کمیتهٔ که مسئولیت داشت تا رویدادی در مورد جان دادن یک
که مسئولیت داشت تا رویدادی در مورد جان دادن یک کاپیتان سیاه‌پوست پلیس پس از اینکه در ۱۹۶۶ میلادی اجازه داخل شدن به بیمارستان عمومی فیلادلفیا دریافت نکرد، را تحقیق نماید. مسئله استادیوم‌های ورزشی شهری و جدید نیز در دور اول خدمت بلیس به یکی از مباحث داغ مبدل شده بود. وی طرفدار ساخت یک استادیوم گنبدی در منطقه‌ای در رودخانه دلاور در نزدیکی پینز لاندنگ بود. اکثریت اعضای شورا رأی مخالف دادند و پروژه‌ای که در نهایت منظور شد عبارت از استادیوم کهنه‌سربازان دارای هوای باز در جنوب فیلادلفیا بود. اسپکترم، سالن
هوای باز در جنوب فیلادلفیا بود. اسپکترم، سالن سرپوشیده بازی بسکتبال و هاکی، نیز در آن محل ساخته شد. ناحیه‌بندی مجدد حوزه‌های انتخابیه شورای شهری باعث شد تا وارد ۴۹ام بلیس در انتخابات ۱۹۶۷ به حوزه انتخابیه نهم تغییر داده شود. وی تصمیم گرفت تا به عنوان شهردار خود را نامزد نماید، اما بعداً از حوزه انتخابیه جدید خود را نامزد شورای شهری کرد و متصدی این حوزه جدید، هنری پی کار، نیز با قدرت فراوان وارد رقابت انتخاباتی شد. وی در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها هیچ رقیبی نداشت، اما در آن سال در انتخابات سراسری،
رقیبی نداشت، اما در آن سال در انتخابات سراسری، جمهوری‌خواهان قوی‌ترین چالش خود را به دموکرات‌ها پیشکش کردند. بلیس بازهم توانست با تفاوت اندک پیروز شده و رقیب جمهوری‌خواه، استاد حقوق مارتین وینیکور، را با تفاوت تنها ۱۰۴۷ رأی، از مجموع ۸۱۷۰۱ رأی ریخته شده، شکست دهد. در جلسه شورای شهری که در ۱۹۶۸ میلادی آغاز گردید، بلیس به عنوان شلاق حزب دموکرات و رئیس کمیته قانون و حکومت‌داری انتخاب گردید. در همان سال، وی با سرپرست مدارس بنام مارک شید، بخاطر برنامه‌های ناحیه برای تصاحب خانه‌های خصوصی و گسترش مدرسه ژنرال
برای تصاحب خانه‌های خصوصی و گسترش مدرسه ژنرال دیوید بی. برنی و دبیرستان سیامون گراتز، درگیر شد؛ این برنامه‌ها در نهایت منظور شدند. وی از طرحی برای نامگذاری یک دبیرستان جدید در ناحیه به افتخار مارتین لوتر کینگ جونیور حمایت نمود و در نهایت همین نام برای مدرسه انتخاب شد. سال بعدی، مباحثی پیرامون یک مدرسه دیگر باعث شد تا بلیس بار دیگر با رئیس هیئت مدیره مدارس (و شهردار پیشین) ریچارد دیلورث، سر و کله بزند. همان سال، وی بنگاه حقوقی خود را ترک کرده و به یک بنگاه حقوقی جدید که بعداً به کوهن، بلیس و ورلین معروف
حقوقی جدید که بعداً به کوهن، بلیس و ورلین معروف گردید، ملحق شد. رسوایی‌های رشوه‌گیری. در ۱۹۶۹ میلادی، بلیس در پیشروی یک هیئت منصفه بزرگ که فساد توسعه شهری را تحقیق می‌کردند، شهادت داد اما به هیچ جرمی مجرم شناخته نشد. وی بار دیگر در ۱۹۷۰ میلادی شهادت داد.
مک‌اواس ونچورا () (نسخه ۱۳٫۰) نوزدهمین انتشار بزرگ سیستم عامل مک‌اواس از شرکت اپل برای کامپیوترهای مکینتاش است که در WWDC 2022 در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۲۲ رونمایی شد. این نام از شهر ونچورا در کالیفرنیا گرفته شده است، به دنبال سیستم نامگذاری ایالت اصلی که با اواس ماوریکس شروع شد. انتظار می‌رود نسخه نهایی در اواخر سال ۲۰۲۲ منتشر شود. سیستم مورد نیاز. مک‌اواس ونچورا از مک‌های دارای سیلیکون اپل یا تراشه‌های نسل هفتم کبی لیک یا جدیدتر اینتل پشتیبانی می‌کند و پشتیبانی از مدل‌های مختلف منتشر شده از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ را متوقف
مدل‌های مختلف منتشر شده از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ را متوقف کرده است. ونچورا از مدل‌های مک زیر پشتیبانی می‌کند:
دوز معادل موز () که به اختصار BED نامگذاری می‌شود، یک واحد غیررسمی یکای پرتو یونیزان است که به عنوان مثال آموزشی کلی برای مقایسهٔ دوز رادیواکتیو در مقابل دوز معادل خوردن یک موز متوسط از آن یاد می‌شود. موز حاوی ایزوتوپ پرتوزای طبیعی است، به ویژه پتاسیم-۴۰ (40K) که یکی از چندین ایزوتوپ‌های پتاسیم است. یک دوز معادل موز اغلب هم‌بسته با ۱۰ سیورت (۰٫۱ μSv) است. هر چند در عمل، این دوز، دوز انباشته یا دوز تجمعی نیست چرا که پتاسیم موجود در غذاها برای حفظ هم‌ایستایی از طریق ادرار دفع می‌شود. میزان دقیق‌تر این دوز
از طریق ادرار دفع می‌شود. میزان دقیق‌تر این دوز معادل ۹٫۸۲×10−8 سیورت یا حدود به ازای هر موز است. دور معادل موز یک اندازه‌گیری غیررسمی است، بنابراین هر معادلی در این زمینه، لزوماً می‌تواند تقریبی باشد. با همهٔ این تفاسیر، برخی طرح چنین مواردی را به عنوان راهی برای آگاهی بخشیدن به مردم در زمینهٔ خطرات نسبی تشعشع‌ها، مفید می‌دانند. با توجه به این معادله‌ها، حداکثر نشت تابش مجاز برای یک نیروگاه هسته‌ای معادل ۲٬۵۰۰ (۲۵۰ μSv) BED در سال است، دوز کشنده حاد تشعشع نیز تقریباً ۳۵٬۰۰۰٬۰۰۰ (3.5 Sv, 350 rem) BED است.
نیز تقریباً ۳۵٬۰۰۰٬۰۰۰ (3.5 Sv, 350 rem) BED است. همچنین فردی که در فاصلهٔ ۱۶ کیلومتری از نیروگاه هسته‌ای تری مایل آیلند زندگی می‌کرده‌است، در هنگام وقوع حادثه تری مایل آیلند در سال ۱۹۷۹ به‌طور متوسط در معرض تابش ۸۰۰ BED تشعشع قرار گرفته‌است. %۰٫۰۱۱۷ از پتاسیم موجود در طبیعت، ایزوتوپ ناپایدار پتاسیم ۴۰ است. این ایزوتوپ با نیمه‌عمر حدود ۱٫۲۵ (۴×1016 seconds) سال واپاشی هسته‌ای می‌شود بنابراین، پتاسیم طبیعی حدود ۳۱ بکرل است. سایر غذاهای غنی از پتاسیم-۴۰ عبارت هستند از سیب‌زمینی، لوبیا قرمز، تخمه آفتابگردان و
هستند از سیب‌زمینی، لوبیا قرمز، تخمه آفتابگردان و فندقی. فندقی برزیلی به‌طور خاص، علاوه بر غنی بودن از پتاسیم ۴۰، ممکن است حاوی مقادیر قابل‌توجهی رادیوم نیز باشد. تنباکو نیز حاوی آثاری از توریم، پولونیم و اورانیوم است.
ایوان ارنست آلن جونیور (.Ivan Earnest Allen Jr) (زاده ۱۵ مارس ۱۹۱۱ – درگذشت ۲ ژوئیه ۲۰۰۳)، تاجری آمریکایی بود که دو دوره به عنوان پنجاه و دومین شهردار آتلانتا در جریان جنبش حقوق مدنی آمریکا در دههٔ ۱۹۶۰، خدمت کرد. آلن طرح رهبر محوری را برای تبدیل جنوب قدیمی (ایالت‌های جنوب ایالات متحده) جدا شده و راکد اقتصادی به جنوب مترقی جدید، ارائه کرد. آلن در ۱۹۴۶ هدایت شرکت ایوان آلن که دفتر تجاری پدرش بود را برعهده گرفت و در طی سه سال برای این شرکت، درآمد چندین میلیون دلاری سالانه را به ارمغان آورد. در ۱۹۶۱، او یک
دلاری سالانه را به ارمغان آورد. در ۱۹۶۱، او یک مقاله سفید برای احیای آتلانتا نوشت. این برنامه توسط اتاق بازرگانی آتلانتا پذیرفته شد و به برنامه شش ماده‌ای آتلانتا تبدیل شد. این طرح، نقشه راه او، به عنوان شهردار، برای ایجاد یک موج اقتصادی بود که زیرساخت‌ها، تجارت، آموزش، هنر، ورزش و حضور بین‌المللی را که پایه‌های آتلانتای مدرن هستند، ایجاد می‌کرد. آلن یکی از اعضای مؤسس باشگاه تجاری با نفوذ آتلانتا بود که تا زمان فوتش در ۲۰۰۳، ریاست آن را بر عهده داشت. او در ۱۹۶۱ رئیس اتاق بازرگانی شهر شد و در همان سال برای
۱۹۶۱ رئیس اتاق بازرگانی شهر شد و در همان سال برای سمت شهردار نامزد شد و جدایی‌طلب سرسخت، لستر مادوکس، را شکست داد. او در اولین روز مسئولیت خود، دستور حذف تمام تابلوهای «سفید» و «رنگی» را از تأسیسات شهرداری صادر کرد. اتحادهای نژادی ایجاد شده توسط آلن، با مارتین لوتر کینگ جونیور و دیگران در جامعه آفریقایی‌آمریکایی، همراه با حمایت او از اسکان عمومی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در جامعه سفیدپوستان، به آلن اجازه داد تا در تلاطم ادغام نژادی، بدون خشونتی که در بسیاری از شهرهای جنوبی رخ داد، آتلانتا را هدایت کند. به
از شهرهای جنوبی رخ داد، آتلانتا را هدایت کند. به دستور رئیس‌جمهور، جان اف کندی، آلن در مقابل کنگره، به نمایندگی از آنچه به قانون حقوق مدنی ۱۹۶۴ تبدیل شد، شهادت داد. او تنها سیاستمدار سفیدپوست جنوبی بود که این کار را انجام داد. پس از شهادت او، آلن و خانواده‌اش در معرض تهدید مرگ قرار گرفتند و به مدت یک سال به حفاظت پلیس نیاز داشتند. اوایل زندگی. ایوان ارنست آلن جونیور در ۱۵ مارس ۱۹۱۱ در آتلانتا به دنیا آمد و تنها پسر ایوان آلن پدر (۱۸۷۶–۱۹۶۸) و ایرنه بومونت آلن (۱۸۸۹–۱۹۷۲) بود. پدرش ایوان آلن، بنیانگذار شرکت
(۱۸۸۹–۱۹۷۲) بود. پدرش ایوان آلن، بنیانگذار شرکت ایوان آلن (۱۹۰۰) بود، یک فروشگاه لوازم اداری و مبلمان که تا ۱۹۲۵ حدود پنجاه کارمند داشت و یکی از شناخته شده‌ترین مشاغل آتلانتا بود. ایوان آلن پدر همچنین یکی از اعضای مؤسس باشگاه روتاری آتلانتا بود؛ به عنوان رئیس اداره جدید کنوانسیون آتلانتا (۱۹۱۳–۱۹۱۷)، رئیس اتاق بازرگانی آتلانتا (۱۹۱۷)، دو سال (۱۹۱۹–۱۹۱۸) نیز به عنوان سناتور در مجلس قانونگذاری ایالت جورجیا خدمت کرد و خزانه‌دار حزب دموکرات جورجیا در ۱۹۳۶ بود. آلن پدر در تلاش برای جذب سرمایه از شمال برای
بود. آلن پدر در تلاش برای جذب سرمایه از شمال برای آتلانتا، کمپین تقویتی اتاق آتلانتا «آتلانتا به جلو» را (۱۹۲۶–۱۹۲۹) رهبری کرد، استراتژی که تقریباً ۷۰۰ کسب‌وکار جدید را به آتلانتا جذب کرد و در خدمت نیز برای آینده آلن جونیور به عنوان یک تاجر و رهبر مدنی، تأثیرگذار بود. آلن از همان دوران کودکی متوجه شد که خانواده او از نخبگان هستند. او در ۱۹۲۷ شروع به تحصیل در مدرسه بویز کرد و یکی از معدود دانش‌آموزانی بود که ماشین خود را داشت. در همان سال، نام پدرش برای اولین بار در صفحات اجتماعی شهرها، فهرست سالانهٔ نخبگان
بار در صفحات اجتماعی شهرها، فهرست سالانهٔ نخبگان که در ریچموند، آتلانتا، چارلستون، ساوانا و آگوستا منتشر می‌شد، آمد. او به‌طور مرتب همراه با والدینش در اولین کلیسای پروتستان آتلانتا شرکت می‌کرد و بعدها تا زمان فوتش به عنوان بزرگتر و عضوی فعال در آنجا بود. تحصیلات. در ابتدا آلن یک دانش‌آموز بی حال بود. اما در آخرین سال تحصیلی خود در مدرسه بویز، خود را نشان داد و در فهرست افتخاری، جایگاهی را به دست آورد. او در ۱۹۲۹ در دانشکده بازرگانی مؤسسه فناوری جورجیا ثبت‌نام کرد. در اولین سال تحصیلی خود در رشته فناوری
کرد. در اولین سال تحصیلی خود در رشته فناوری جورجیا، او یکی از پنج دانشجویی بود که در میان حدود دو هزار نفر، نمره ای را به دست آورد. او در ۱۹۳۳ با مدرک لیسانس علوم بازرگانی، فارغ‌التحصیل شد. زمانی که هیئت اداره‌کننده، دانشکده بازرگانی در قسمت فناوری را منحل و آن را به دانشگاه جورجیا منتقل کرد، او یک اعتراض دانشجویی را علیه فرماندار، یوجین تالمج رهبری کرد. در طول یک تابستان به عنوان دانشجوی کالج، به عنوان استاد تنیس راکت‌های بنددار و مشاور برای چادرنشینان جوان، در کمپ گرینبریار در آلدرسون، ویرجینیای غربی کار
در کمپ گرینبریار در آلدرسون، ویرجینیای غربی کار می‌کرد. او ۵۰۰ دلار دستمزد گرفت و این پول را در سهام کوکاکولا سرمایه‌گذاری کرد که نوشت: «اولین سرمایه‌گذاری و به احتمال بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری من بود». حرفه تجاری. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه فناوری جورجیا در ۱۹۳۳ در دوران رکود بزرگ، آلن از پذیرفتن پیشنهادها شرکت‌های دیگر امتناع و زندگی خود را وقف تجارت خانوادگی کرد که در آن زمان شرکت ایوان آلن-مارشال نام داشت. تابستان آن سال، او بر روی زیرساخت کسب‌وکار، کار می‌کرد که از یک کارمند سیاه‌پوست به نام آرتور
کار می‌کرد که از یک کارمند سیاه‌پوست به نام آرتور رایت یادمی‌گرفت و ماهانه ۱۰۰ دلار درآمد داشت. در آن زمان، این تجارت شامل یک فروشگاه در آتلانتا بود و ۱۹۶ هزار دلار درآمد ناخالص داشت. پس از جنگ، از پاییز ۱۹۴۵ تا بهار ۱۹۴۶، آلن در مجلس ایالتی کار کرد. در مارس ۱۹۴۶، آلن پدر، از پسرش خواست که به تجارت خانوادگی بازگردد، زیرا شریک او، چارلز مارشال، به دلیل نداشتن وضع سلامتی مناسب تصمیم به بازنشستگی گرفته بود. آلن از سمت خود به عنوان منشی اجرایی فرماندار استعفا داد و در ۱۹۴۶ رئیس شرکت پدرش شد. در ۱۹۴۸، مارشال
داد و در ۱۹۴۶ رئیس شرکت پدرش شد. در ۱۹۴۸، مارشال درگذشت و نیمی از شرکت ایوان آلن-مارشال را برای آلن جونیور به ارث گذاشت و مالکیت شرکت را به خانواده آلن سپرد. تا ۱۹۴۹، این شرکت بیش از دویست کارمند و درآمد سالانه چندین میلیون دلاری داشت. او به همراه پدرش در ۱۹۵۳ نام شرکت را به شرکت ایوان آلن تغییر داد. این شرکت در چهار دههٔ پیش رویش تحت رهبری او و پسر مرحومش، ایوان آلن سوم، شکوفا شد و با ۱۷ دفتر در سراسر جنوب، تبدیل به فروشنده برجسته لوازم اداری و مبلمان در منطقه شد. خانواده. ایوان آلن جونیور با لوئیز
در منطقه شد. خانواده. ایوان آلن جونیور با لوئیز ریچاردسون آلن (۱۹۱۷–۲۰۰۸)، نوه تاجر ذی‌نفوذ آتلانتا، هیو تی اینمن، در روز سال نو ۱۹۳۶، ازدواج کرد. آن‌ها شصت و شش سال تا زمان فوت آلن، باهم زندگی کردند و صاحب سه پسر شدند.
جیمز لیندسی آلموند جونیور (.James Lindsay Almond Jr) (زاده ۱۵ ژوئن ۱۸۹۸ – درگذشت ۱۵ آوریل ۱۹۸۶)، وکیل، قاضی ایالتی و فدرال و سیاستمدار آمریکایی از حزب دموکرات بود. مناصب سیاسی او شامل؛ عضویت مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه ششم ویرجینیا (۱۹۴۶–۱۹۴۸)، بیست و ششمین دادستان کل ویرجینیا (۱۹۴۸–۱۹۵۷) و پنجاه و هشتمین فرماندار ویرجینیا (۱۹۵۸–۱۹۶۲) بود. آلموند به عنوان عضوی از سازمان بیرد، در ابتدا از مقاومت گسترده در برابر ادغام مدارس دولتی در پی تصمیمات دیوان عالی ایالات متحده در پرونده براون در برابر
دیوان عالی ایالات متحده در پرونده براون در برابر هیئت آموزش حمایت کرد. با این حال، زمانی که دادگاه‌های ویرجینیا و فدرال، جداسازی را غیرقانونی اعلام کردند، آلموند با قانونگذار برای پایان دادن به مقاومت گسترده همکاری کرد. آلموند سپس دادیار دادگاه گمرک و استیناف ثبت اختراع ایالات متحده (۱۹۶۲–۱۹۷۳) شد. وی پس از بازنشستگی، به عنوان قاضی ارشد دادگاه گمرک و استیناف ثبت اختراع ایالات متحده (۱۹۷۳–۱۹۸۲) به خدمت خود ادامه داد و سپس قاضی ارشد دادگاه استیناف ایالات متحده برای حوزه فدرال از ۱۹۸۲ تا زمان فوتش در ۱۹۸۶ شد.
برای حوزه فدرال از ۱۹۸۲ تا زمان فوتش در ۱۹۸۶ شد. اوایل زندگی. آلموند در شارلوتزویل، ویرجینیا به دنیا آمد و در شهرستان اورنج، ویرجینیا بزرگ شد. آلموند در ویرجینیا تک (دانشگاه پلی تکنیک) تحصیل کرد و در ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸، در جنگ جهانی اول به عنوان یک سرباز در سپاه آموزش ارتش دانشجویان خدمت کرد. او بعد از جنگ، به تدریس در مدرسه لوکاست گراو در زادگاهش شهرستان اورنج پرداخت و پس از آن مدیر مدرسه شد. در این حین او به تحصیلش ادامه داد و در ۱۹۲۳ از دانشکده حقوق دانشگاه ویرجینیا، لیسانس حقوق گرفت. وکیل و قاضی ایالتی.
ویرجینیا، لیسانس حقوق گرفت. وکیل و قاضی ایالتی. آلموند از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳، مجرمان را به عنوان دستیار وکیل مشترک‌المنافع روانوک، ویرجینیا، تحت تعقیب قرار داد. در زمان رکود بزرگ، قانونگذاران ویرجینیا او را به عنوان قاضی دادگاه ایالتی انتخاب کردند، او از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ در دادگاه هاستینگ روانوک خدمت می‌کرد. دادگاه هاستینگ به مسائل مربوط به قانون خانواده و همچنین برخی از جرایم متوسط رسیدگی می‌کرد. به احتمال در مشهورترین پرونده خود که در ترووین مورد بحث قرار گرفت، قاضی آلموند شخصی را منصوب کرد که امروزه نگهبان یا
قاضی آلموند شخصی را منصوب کرد که امروزه نگهبان یا محافظ دو مرد زال آفریقایی‌آمریکایی نامیده می‌شود که در کودکی از مزرعه خانواده خود در نزدیکی رانوک ربوده شده بودند و به عنوان یک جاذبه دیدنی با تور سیرک برادران رینگلینگ برای چندین سال در حالی که فقط یک مرد سفیدپوست غیرمرتبط برای آن‌ها دستمزد دریافت می‌کرد، نمایش داده می‌شدند. مادرشان آن‌ها را در عکسی که در ۱۹۳۶ در لینکلن، نبراسکا گرفته شده بود، شناسایی کرد و با کمک یک وکیل محلی ویرجینیا، آزادی آن‌ها را از سیرک و خسارتی که متأسفانه بیشتر توسط شوهر دوم
از سیرک و خسارتی که متأسفانه بیشتر توسط شوهر دوم مادرشان (که در مورد روابط جنسی نامشروع تیرباران شد) خرج شد، تضمین کرد. بعدها آن‌ها درخواست کردند که به جای بیکار ماندن در خانه، به سیرک بازگردند. پس به درخواست آن‌ها وکیلشان، قاضی آلموند ترتیبی داد که بخشی از حقوق آن‌ها برای حمایت از دوران بازنشستگی آن‌ها پس‌انداز شود (چهار سال قبل از تصویب قانون تأمین اجتماعی) و همچنین برای حمایت از مادرشان که دوباره بیوه شده‌است و بابت زمانی که مدیرشان، آن‌ها را با سیرک‌های دیگر به گشت و گذار برده بود، ترتیب مشابهی را اجرا
دیگر به گشت و گذار برده بود، ترتیب مشابهی را اجرا کردند. حرفه سیاسی. با پایان یافتن جنگ جهانی دوم، آلموند از ناحیه ششم کنگره ویرجینیا برای کنگره نامزد شد. او که به عضویت مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد، در کنگره‌های ۷۹ و ۸۰ خدمت کرد. آلموند در سال ۱۹۴۸، زمانی که به عنوان دادستان کل ویرجینیا انتخاب شد، از کرسی کنگره استعفا داد. آلموند در ژانویه ۱۹۵۸ برای دوره ای پرنوسان که در ۱۹۶۲ به پایان رسید، کار خود را آغاز کرد. در ۱۹ ژانویه ۱۹۵۹، ستره دادگاه عالی ویرجینیا و هیئت فدرال سه قاضی، هر دو طرح استنلی را
و هیئت فدرال سه قاضی، هر دو طرح استنلی را خلاف قانون اساسی تشخیص دادند. آلموند در ابتدا احکام دادگاه فدرال را در یک سخنرانی آتشین با استناد به «بوی تعفن شدید سادیسم، بداخلاقی جنسی و بارداری نوجوانان که به مدارس مختلط ناحیه کلمبیا و جاهای دیگر هجوم آورده‌است» در اعتراض به «کسانی که هدف و طرح آن‌ها ترکیب و ادغام نژادهای سفید و سیاه‌پوست است» محکوم کرد. اما خیلی زود یک جلسه قانونگذاری ویژه تشکیل داد و با اشاره به (خشم برد فری و جیمز جی کیلپاتریک و دیگران) اعلام کرد که در برابر دستورهای دادگاه فدرال مقاومت
کرد که در برابر دستورهای دادگاه فدرال مقاومت نخواهد کرد. او در ۵ فوریه ۱۹۵۹ به مدارس دولتی در آرلینگتون و نورفولک اجازه داد تا به‌طور مسالمت‌آمیز طبق دستورهای دادگاه، تبعیض نژادی را حذف کنند. آلموند با توجه به توصیه‌های چندین میانه‌رو در درون حزب خود، از جمله سناتور ماسبی پرو جونیور، متوجه شد که مخالفت با تبعیض نژادی در نهایت بیهوده است، زیرا دولت همچنان در دادگاه‌ها شکست می‌خورد. در آوریل ۱۹۵۹، آلموند و معاون فرماندارش، آلی ادوارد استیکز استفنز، به پرو و استوارت بی. کارتر از فینکاسل، ویرجینیا کمک کردند تا