payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دژان درازیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در پست وینگر برای باشگاه بدروم اسپور ترکیه بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال صربستان، زیر ۲۰ سال صربستان، و زیر ۲۱ سال صربستان بازی کرده‌است.
پیتر دوبوفسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال چکسلواکی و اسلواکی بازی کرده‌است.
قصر دیوکلسین یا قصر ديوكلتيانوس یا قصر دیوکلتیان یک قصر باستانی است که برای امپراتور روم دیوکلتیان (شهره به دقیانوس) در اواخر قرن چهارم پس از میلاد ساخته شده است، که امروزه در شهر اسپلیت واقع در کرواسی قرار دارد. پیشینه. در حالی که این بنا به دلیل استفاده از آن به عنوان اقامتگاه دوران بازنشستگی دیوکلتیان به عنوان قصر شناخته می‌شود، اما این اصطلاح می‌تواند گمراه کننده باشد زیرا این سازه عظیم بیشتر شبیه یک قلعه بزرگ است که دارای کاربری‌های رایج قلعه‌ها در آن زمان بود. به نظر می‌رسد، تقریباً نیمی از آن برای
زمان بود. به نظر می‌رسد، تقریباً نیمی از آن برای استفاده شخصی دیوکلتیان بوده و بقیه بنا پادگان‌های نظامی بودند. جغرافیا. این مجموعه بنا در شبه جزیره‌ای در شش کیلومتری جنوب غربی سالونا، پایتخت سابق دالماسی، یکی از بزرگترین شهرهای امپراتوری روم با جمعیت ۶۰۰۰۰ نفر و زادگاه دیوکلتیان ساخته شده است. زمین اطراف سالونا شیب ملایمی به سمت دریا دارد و کارست معمولی است که از برآمدگی‌های آهکی کم امتداد شرق به غرب با مارن در شکاف‌های بین آن‌ها تشکیل شده است. امروزه بقایای این کاخ بخشی از هسته تاریخی اسپلیت است که در
این کاخ بخشی از هسته تاریخی اسپلیت است که در سال ۱۹۷۹ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی به ثبت رسید.
یاکوولف یاک-۴۴ یک هواپیمای هشدار زودهنگام هوابرد دو توربوپراپ پیشنهادی بود که برای استفاده ناو هواپیمابر اولیانوفسک نیروی دریایی شوروی در نظر گرفته شد. برنامه یاک-۴۴ پس از فروپاشی شوروی لغو شد. در نتیجه یک ماکت از یاک-۴۴ ساخته شد. طراحی و توسعه. در اواخر دهه ۱۹۷۰، نیروی دریایی شوروی به جای برخاست و فرود عمود با باند کوتاه یاک-۴۴ که توسط ناوهای هواپیمابر کلاس کیف موجود اداره می‌شد، طرحی را برای ساخت ناوهای هواپیمابر بزرگ، همراهٔ قابلیت کار با هواپیماهای معمولی اتخاذ کرد. ناوهای جدید برای مؤثر بودن، به یک
اتخاذ کرد. ناوهای جدید برای مؤثر بودن، به یک هواپیمای هشدار زودهنگام نیاز داشتند و دفتر طراحی یاکوولف دستور توسعه چنین هواپیمایی را در سال ۱۹۷۹ دریافت کرد. در حالی که آواکس نقش اصلی و مهم هواپیما بود، درخواست شد که نسخه‌هایی برای خدمت در نقش‌های جنگ ضدزیردریایی و هواپیمای حامل توسعه یابد.
افشین قادرزاده (متولد ۲۲ تیر ۱۳۸۱) کوتاه قدترین مرد جهان است. او در ۲۲ آذر ۱۴۰۱ توسط رکوردهای جهانی گینس به رسمیت شناخته شد ابعاد او ۶۵٫۲۴ سانتی‌متر (۲ فوت ۱٫۶ اینچ) است که ۷ سانتی‌متر کمتر از فرد کوچک تر قبلی است. زندگی. قادرزاده در ۲۲ تیر ۱۳۸۱ در یک خانواده کرد ایرانی در بوکان ایران به دنیا آمد. او به دلیل شرایط جسمانی‌ای که دارد از تحصیل بازمانده اما با حمایت کمیته ثبت رکوردهای ملی ایران، توانست علاوه بر ادامه تحصیل رکورد ملی کوچک‌ترین مرد زنده ایران و سپس رکورد جهانی کوچک‌ترین مرد زنده را به نام خود ثبت
رکورد جهانی کوچک‌ترین مرد زنده را به نام خود ثبت کند. او به دو زبان فارسی و کردی تسلط دارد. پیوند به بیرون. رکورد ثبت شده توسط افشین اسماعیل قادرزاده در گینس
عمربیگ چیرقاشوویچ تقی‌بایف (زاده ۲۲ دسامبر ۱۹۵۸) سیاستمدار قرقیزستانی است که از مارس ۲۰۰۵ تا مارس ۲۰۰۶ به‌عنوان رئیس شورای عالی قرقیزستان خدمت کرده‌است. تقی‌بایف رهبر حزب سوسیالیست آتا میهن است. او هم‌اکنون سفیر قرقیزستان در جمهوری فدرال آلمان می‌باشد. اوایل زندگی. تقی‌بایف در ۲۲ دسامبر ۱۹۵۸ در استان جلال‌آباد، جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی به دنیا آمد. او فارغ‌التحصیل رشته فیزیک از دانشگاه دولتی قرقیزستان است. او به‌عنوان معلم در آقمان بازار کورگونسکی، روستایی در استان جلال‌آباد کار کرد و در سال ۱۹۹۴
روستایی در استان جلال‌آباد کار کرد و در سال ۱۹۹۴ در رشته حقوق از دانشگاه ملی قرقیزستان فارغ‌التحصیل شد. زندگی شخصی. تقی‌بایف متأهل است و نام همسر او ایگول تقی‌بایوا می‌باشد. او دارای دو دختر و دو پسر است. زندگی سیاسی. تقی‌بایف یکی از چهره‌های مخالف دولت رئیس‌جمهور عسکر آقایف بود که از زمان استقلال قرقیزستان در اوایل دهه ۱۹۹۰ و پس از تلاشی اتحاد جماهیر شوروی بر این کشور حکومت می‌کرد. تقی‌بایف دو بار در انتخابات ۱۹۹۵ و ۲۰۰۰ نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شد. در سال ۲۰۰ او با فلیکس کولوف یک بلوک انتخاباتی تشکیل
سال ۲۰۰ او با فلیکس کولوف یک بلوک انتخاباتی تشکیل داد و با ۱۴ درصد آرا پس از آقایف در رتبه دوم قرار گرفت. مع‌الوصف، رهبران اپوزیسیون به‌طور گسترده ادعا کردند که تقلب در انتخابات صورت گرفته‌است. در ۲۷ مارس ۲۰۰۵ تقی‌بایف پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۰۵ رئیس پارلمان شد. در آشفتگی‌های سیاسی—انقلاب گل لاله قرقیزستان—آقایف مجبور به فرار از کشور شد و یک دولت موقت به ریاست رئیس‌جمهور قربان‌بیگ باقی‌یف مدعی قدرت شد. تقی‌بایف به‌عنوان یک شخصیت مهم در هرج و مرج انتقالی ظاهر شد. هم به دلیل نقش قانون اساسی که خود رئیس
ظاهر شد. هم به دلیل نقش قانون اساسی که خود رئیس پارلمان بود و هم به دلیل اینکه آقایف از به رسمیت شناختن اختیار باقی‌یف به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت امتناع کرد. در نهایت این مذاکرات شکست خورد و باقی‌یف در ژوئیه ۲۰۰۵ با پیروزی قاطع به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. تقی‌بایف پس از درگیری سیاسی با رئیس‌جمهور باقی‌یف در ۲۷ فوریه ۲۰۰۶ استعفای خود را از ریاست پارلمان اعلام کرد. در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶، در چمدان تقی‌بایف در سفری به لهستان در حادثه‌ای که به‌طور کلی به‌عنوان یک چارچوب عمل در نظر گرفته می‌شود، هروئین پیدا شد.
چارچوب عمل در نظر گرفته می‌شود، هروئین پیدا شد. تقی‌بایف به‌عنوان رئیس مشترک جنبش سیاسی برای اصلاحات، نقش کلیدی در سازماندهی اعتراضات سیاسی علیه رئیس‌جمهور باقی‌یف در نوامبر ۲۰۰۶ و آوریل ۲۰۰۷ ایفا کرد. او در آوریل ۲۰۱۷ پس از پرواز از وین در فرودگاه بیشکک بازداشت شد. دفتر دادستان کل کشور در بیانیه‌ای اعلام کرد که او در سال ۲۰۱۰ از یک سرمایه‌گذار روس رشوه یک میلیون دلاری گرفته‌است. تقی‌بایف در ۱۶ اوت ۲۰۱۷ توسط دادگاهی به اتهام فساد و کلاهبرداری به هشت سال زندان محکوم شد. او هرگونه تخلفی را رد کرده و پرونده
محکوم شد. او هرگونه تخلفی را رد کرده و پرونده خود را دارای انگیزه سیاسی توصیف کرد.
پری آبادان یک انیمیشن سینمایی به کارگردانی سپیده فارسی و محصول سال ۲۰۲۳ می‌باشد. این فیلم در افتتاحیهٔ بخش پانورامای جشنواره فیلم برلین اکران شد. پری آبادان نخستین تجربه سپیده فارسی در زمینه انیمیشن است. موضوع فیلم. امید پسر نوجوانی است که در نخستین روزهای شروع جنگ تصمیم می‌گیرد که در شهرش، آبادان بماند و از آن دفاع کند.
تولید قهوه در نیکاراگوئه بخش مهمی از تاریخ واقتصاد این کشور بوده است. قهوه یکی از تولیدات اصلی نیکاراگوئه می‌باشد. مناسب‌ترین نواحی برای کشت این محصول بخش ماناگوا، دیریامبا، سان مارکوس، جینوتپه (Jinotepe) و هم چنین در اطراف بخش گرانادا، دریاچه نیکاراگوئه، بخش چونتالس و در بخش نوئوا سگوویا می‌باشند، از دیر باز در ماتاگالپا و جینوتگا (Jinotega) با کیفیت‌ترین قهوه به دست آمده است. در بخش ماناگوا محصول بیشتری به دست می‌آمد ولی با کیفیت‌ترین دانه قهوه در بخش ماتاگالپا تولید می‌گردید. مناسب‌ترین ارتفاع برای رشد
تولید می‌گردید. مناسب‌ترین ارتفاع برای رشد قهوه، ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا می‌باشد. تاریخچه. در نیکاراگوئه، کشت و پرورش قهوه در مقیاس بزرگ از دهه ۱۸۵۰ شروع شد و در سال ۱۸۷۰ قهوه عنوان محصول اصلی صادرات را به خود اختصاص داد که این جایگاه را برای قرن بعد هم حفظ کرد. هر چند به علت اینکه برای دستیابی به محصول، درختان قهوه به چندین سال زمان نیاز دارند و کل فرایند تولید نسبت به بسیاری دیگر از محصولات نیازمند سرمایه‌گذاری، نیروی کار و زمین بیشتری می‌باشد، تولید قهوه یک محصول پر زحمت است. قهوه همچنین تنها در خاک
یک محصول پر زحمت است. قهوه همچنین تنها در خاک غنی آتشفشانی که در زمین‌های کوهستانی موجود است رشد می‌کرد و همین امر انتقال محصول به بازار را با دشواری روبرو می‌ساخت. تولید قهوه در سال ۱۸۹۱، با بهره‌گیری از ۳۱٬۰۰۰ هکتار (۷۶٬۰۰۰ جریب فرنگی) به بیش از ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۱ میلیون پوند) رسید که معادل بازدهی ۱٬۲۳۵ کیلوگرم در هر هکتار (۱٬۱۰۲ پوند بر جریب فرنگی) است. راهکار اصلی انتقال قهوه برای صادارات استفاده از راه‌آهن ملی از گرانادا به شهر بندری کورینتو در اقیانوس آرام، و کشتی‌های بخار از دریاچه نیکاراگوئه و
آرام، و کشتی‌های بخار از دریاچه نیکاراگوئه و رود سان خوان به اقیانوس اطلس بود. دولت نیکاراگوئه مبادرت به تشویق و انگیزه دادن جهت ایجاد مزارع قهوه کرد و برای مزارع بیش از ۵٬۰۰۰ درخت، جایزه ۵ سنت برای هر درخت تعیین کرد. بیشترین قهوه تولید نیکاراگوئه به اروپا صادر می‌شد زیرا حمل بار به ایالات متحده هزینه بیشتری دربرداشت و نیز اینکه قیمت این قهوه در اروپا بالاتر به فروش می‌رفت. کنسول ایالات متحده اظهار کرده بود که محصول قهوه نیکاراگوئه در سال ۱۹۰۰ به ۱۵۰٬۰۰۰ کیسه رسیده بود که این امر در سال پیش ۷۵٬۰۰۰ کیسه
کیسه رسیده بود که این امر در سال پیش ۷۵٬۰۰۰ کیسه بود؛ عوارض گمرکی صادرات قهوه به حدود ۳۰۰٬۰۰۰ دلار رسیده بود. مقدار صادرات قهوه در سال ۱۹۰۰ که از طریق بندرهای ال کاستیلو، بلوفیلدز، سان خوان دل نورتِ انجام گرفت ۱٬۴۶۴٬۳۵۱ کیلوگرم به ارزش ۲۹۵٬۳۴۸ دلار بود. در سال ۱۹۹۲، زمین‌های بیشتری نسبت به سایر محصولات به کشت قهوه اختصاص داده شد. مقدار واقعی زمین اختصاص داده شده به کشت قهوه در هر سال تا حدودی متفاوت است ولی در دهه ۱۹۸۰ این امر به‌طور متوسط ۲٬۱۰۰ کیلومتر مربع (۵۲۰٬۰۰۰ جریب فرنگی) بود. تولید قهوه در شمال و
(۵۲۰٬۰۰۰ جریب فرنگی) بود. تولید قهوه در شمال و شرق شهر استلی در بخش شمالی ارتفاعات مرکزی و نیز در ناحیه تپه‌ای دارای خاک آتشفشانی در اطراف جینوتپه (Jinotepe) متمرکز است. با وجودی که تولید قهوه در اواخر دهه ۱۹۸۰ تا حدی کاهش یافت، محصول سال ۱۹۸۹ به ۴۲٬۰۰۰ تن رسید. سیستم حمل و نقل ضعیف نیکاراگوئه و نگرانی‌های زیست‌محیطی در مورد مقدار زمین اختصاص داده شده به کشت محصولات در دامنه‌های دارای خاک آتشفشانی در ناحیه اقیانوس آرام، گسترش بیشتر کشت و پرورش قهوه را محدود می‌سازد. این محدودیت‌ها منجر شد تا کشاورزان به
می‌سازد. این محدودیت‌ها منجر شد تا کشاورزان به گسترش کشت سایر محصولات در نواحی توسعه نیافته کشور بپردازند.
چینابای آقانوویچ تورسانباقوف (زاده ۱۵ اکتبر ۱۹۶۰ — درگذشته ۷ ژوئیه ۲۰۲۰) سیاستمدار قرقیزستانی بود که از آوریل ۲۰۱۶ تا اکتبر ۲۰۱۷ به‌عنوان رئیس شورای عالی قرقیزستان خدمت کرده‌است. تحصیل و حرفه. تورسانباقوف در سال ۱۹۸۳ مدرک فیلولوژی را از دانشگاه ملی قرقیزستان و مدرک دکترا را از آکادمی علوم قرقیزستان در سال ۱۹۸۵ دریافت کرد. او پس از تحصیل، سردبیر شرکت انتشارات دولتی جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی شد. پس از استقلال قرقیزستان، او نماینده چند وزارتخانه جدید این کشور در خارج از کشور بود. همچنین با آزادی
این کشور در خارج از کشور بود. همچنین با آزادی اقتصادی جدید، او شروع به دنبال‌کردن یک حرفه کارآفرینی کرد. زندگی شخصی. تورسانباقوف در روستایی واقع در منطقه مسکونی جان‌بلاغ، شهرستان نارین، جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی به دنیا آمد. خانواده او بزرگ و پرجمعیت بود. او ششمین فرزند از ده فرزند خانواده بوده‌است. تورسانباقوف متأهل بوده و خود سه فرزند داشت. زندگی سیاسی. تورسانباقوف برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ به عضویت شورای عالی قرقیزستان تحت رهبری حزب سوسیال دموکرات قرقیزستان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۶، اصیل‌بیگ
قرقیزستان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۶، اصیل‌بیگ جینبکف، رئیس شورای عالی، در بحبوحه تضاد منافع با برادرش سورنبای جینبکف، که نخست‌وزیر شده‌بود، از سمت خود استعفا کرد. تورسانباقوف به‌عنوان رئیس شورای عالی جانشین جینبکف شد. او سال بعد این سمت را ترک کرد و آن را به داستان جوماباقوف در تلاش برای «حفظ ثبات کشور» واگذار کرد. با این حال، بی‌ثباتی در اطراف آلماس‌بیگ آتامبایف، رئیس‌جمهور مستعفی به وجود آمد. مرگ. در ۶ ژوئیه ۲۰۲۰، تورسانباقوف به دلیل ذات‌الریه حاد در بیشکک بستری شد. وی آزمایش کووید-۱۹ داده بود که نتیجه مثبت
شد. وی آزمایش کووید-۱۹ داده بود که نتیجه مثبت شد. روز بعد با برگزاری مراسم یادبودی با حضور نخبگان سیاسی کشور، درگذشت وی اعلام شد. علی‌رغم منفی‌بودن نتیجه آزمایش، نخست‌وزیر قبادبیگ بارونوف، تنها چند ساعت پس از اعلام مرگ تورسانباقوف، بین ذات‌الریه و ویروس کرونا ارتباط برقرار کرد. او در قبرستان آلا آرکا دفن شده‌‎است.
گوستاف بلاها (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد.
یوزف برنشتتر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
کارل براون‌اشتاینر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
روبرت سیمرا (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
لئوپولد گروندوالد (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
لودویگ هوساک (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
یوزف کالتنبرونر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرست وینا و باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
لادیسلاوس کورپیل (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
روبرت مرتس (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
فرانتس وبر (؛ ۲۴ مارس ۱۸۸۸ – ۱۰ اوت ۱۹۶۲) بازیگر اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سنگدل"، "ازدواج فیگارو" و "جزیره" اشاره کرد.
فرانتس وبر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرست وینا اشاره کرد.
اوتو نول (; – ۱۹۲۲) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
لئوپولد نویباوئر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
یان اشتودنیکا (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی وینر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
ویلی وورپیتسکی (؛ ۲۵ اوت ۱۸۸۶ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ۱۸۸۹ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
کامیلو اوجی (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
هلموت روپناک (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ۱۸۸۹ اشاره کرد.
اوتو تیل (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
اویگن کیپ (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتفرئونده اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
والتر همپل (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
کارل بورگر (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گروتر فورث و باشگاه فوتبال درسدنر اشاره کرد.
یارعلی پورمقدم ( – ) نویسنده و نمایشنامه‌نویس اهل ایران بود. از وی به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک در ادبیات معاصر ایران یاد می‌شود. او در جوانی با نخستین نمایشِ خود، جایزهٔ اولِ جشنوارهٔ نمایشنامه‌نویسی جشن هنر طوس را کسب کرد. یارعلی پورمقدم در سال ۱۳۶۰ کافه‌ای با نام «کافه شوکا» در تهران تأسیس کرد که طی سال‌ها به محفلی برای نویسندگان، شاعران، روزنامه‌نگاران و هنرمندان تبدیل شد. زندگی. یارعلی پورمقدّم ۱۰ اردیبهشت ۱۳۲۹ در محلهٔ نفتونِ مسجدسلیمان زاده شد. پدرش که از اهالی ایل بختیاری و کارگر شرکت نفت در مسجد
که از اهالی ایل بختیاری و کارگر شرکت نفت در مسجد سلیمان بود یک سال پس از تولد یارعلی در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۰ برایش شناسنامه گرفت. او تحصیلات ابتدایی را تا کلاس هفتم در مسجدسلیمان گذراند. سپس با قبولی در یک بورس تحصیلی، دورهٔ دبیرستان را در تهران سپری کرد و به دانشگاه مازندران در بابلسر راه یافت و در سال ۱۳۵۳ تحصیلات دانشگاهی خود را در مقطع کارشناسی رشتهٔ اقتصاد به پایان رساند. وی دوران سربازی را در زادگاه خود، به مدت دو سال و به عنوان معلم ادبیات فارسی در دبیرستان صنعتی مسجد سلیمان سپری کرد. یارعلی پورمقدم در
صنعتی مسجد سلیمان سپری کرد. یارعلی پورمقدم در دههٔ ۱۳۵۰ به‌طور اتفاقی فراخوان جشنوارهٔ نمایشنامه‌نویسی جشن هنر طوس را در مجلهٔ تماشا دید و نخستین نمایشنامهٔ خود با عنوان "آه اسفندیار مغموم" را که برگرفته از شاهنامه بود برای این جشنواره نوشت و مقام نخستِ آن رویداد را کسب کرد. وی درسال ۱۳۵۶ کتاب "آینه، مینا، آینه" را منتشر کرد. او در دانشگاه آزاد ایران مشغول به کار شد. اما پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، از کار در دانشگاه برکنار شد. وی در نخستین دورهٔ مجلس شورای اسلامی به عنوانِ کاندید نمایندگی مردم مسجد سلیمان
اسلامی به عنوانِ کاندید نمایندگی مردم مسجد سلیمان شرکت کرد اما در انتخابات نفر آخر شد و پس از این اتفاق برای همیشه به تهران مهاجرت کرد و برای گذران زندگی کارهای مختلفی از جمله حسابداری، مرغداری، نقشه‌برداری و رانندگی را تجربه کرد. یارعلی پورمقدم که از اعضای کانون نویسندگان ایران بود پس از آشنایی با هوشنگ گلشیری، در جلسه‌های کارگاهی پنجشنبه‌های گلشیری شرکت می‌کرد و از نویسندگان این مجموعه شد. تک داستانی از او با عنوان "پاگرد سوم" در مجموعهٔ داستانی مشترک به همین نام، با مقدمهٔ هوشنگ گلشیری و در کنار نام‌های
نام، با مقدمهٔ هوشنگ گلشیری و در کنار نام‌های دیگری که همگی در جلسات کارگاهی گلشیری حاضر بودند موجب بیشتر شناخته شدن او شد. تک‌داستان دیگری از یارعلی پورمقدم با نام "هفت خاج رستم" نیز از جمله داستان‌های کوتاه شناخته شده در ادبیات معاصر است. یارعلی پورمقدم در مهر سال ۱۳۶۰ کافه‌ای با نام «کافه شوکا» در مرکز خیابان گاندی تهران تأسیس کرد. این کافه به تدریج به محفلی برای نویسندگان، شاعران، روزنامه‌نگاران و هنرمندان تبدیل شد. او کتاب‌ها و داستان‌هایش را با تیراژی محدود و با سرمایهٔ شخصی خود منتشر و در کافه شوکا
محدود و با سرمایهٔ شخصی خود منتشر و در کافه شوکا پخش می‌کرد و در مقدمهٔ بیشتر کتاب‌هایش می‌نوشت: «چاپ اول و آخر». یارعلی پورمقدم با چاپ کتاب "حوالی کافه شوکا" در سال ۱۳۷۸ جایگاه خود را به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک تثبیت کرد. او علاوه بر داستان‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی، از سال ۱۳۸۵ بانی و برگزارکنندهٔ چهار دوره مسابقهٔ عکس شوکا بود. از وی همچنین مقاله‌های بسیاری در زمینهٔ هنرهای تجسمی باقی مانده‌است. درگذشت. یارعلی پورمقدم روز ۱۲ اسفند ۱۴۰۱ بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت. کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان تئاتر
درگذشت. کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان تئاتر ایران در پیامی درگذشت او را تسلیت گفت. مراسم تشییع یارعلی پورمقدم، ۱۵ اسفند ۱۴۰۱ در خانه هنرمندان ایران برگزار و سپس در قطعه ۱۰۱ بهشت زهرا تهران، ردیف ۱۲، شماره ۸۷ در کنار پدر و مادرش به خاک سپرده شد.
خط استوا فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی اصغر نعیمی، نویسندگی محمدرضا آریان و تهیه‌کنندگی احسان ظلی‌پور محصول سال ۱۳۹۸ است. سیامک انصاری، فرهاد اصلانی و آزاده صمدی بازیگران این فیلم هستند. بخش‌هایی از این فیلم در جزیره بالی اندونزی فیلمبرداری شده‌است. خلاصه خط استوا»، داستان طنزآمیز رئیس و نایب رئیس فدراسیون فوتبال است که راهی مالزی می‌شوند تا در اجلاس سالانه ای اف سی شرکت کنند؛ اما با رفتن به جزیره بالی در اندونزی برای بستن قراردادی با زیدان ماجراهای خنده داری برای آن‌ها پیش می‌آید.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38767934&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-06-20T05:17:49Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;InternetArchiveBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;نجات ۱ منبع و علامت‌زدن ۰ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0.9.5&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42128621&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; اصیل‌بیگ شریف‌اویچ جینبکف (زاده ۲۷ اوت ۱۹۶۳) سیاستمدار قرقیزستانی است. وی در
۲۷ اوت ۱۹۶۳) سیاستمدار قرقیزستانی است. وی در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۱ به‌ترتیب به‌عنوان رئیس شورای عالی پنجم و ششم قرقیزستان انتخاب شد. زندگی شخصی. جینبکف در ۲۷ اوت ۱۹۳۶ در روستای بی‌میرزا، شهرستان قره‌کولجه، استان اوش، جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی متولد شد. او متأهل و دارای شش فرزند است. همچنین او برادر سورنبای جینبکف رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر سابق قرقیزستان است. زندگی سیاسی. در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱، وی به‌عنوان رئیس شورای عالی قرقیزستان انتخاب شد. وی دو دوره ریاست را عهده داشت. او جایگزین احمدبیگ قلدیباکوف شد که
را عهده داشت. او جایگزین احمدبیگ قلدیباکوف شد که از سمت خود استعفا کرده‌بود. ۷۸ نماینده از ۱۲۰ نماینده مجلس از نامزدی جینبکف حمایت کردند. او از نوامبر ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۹ عضو حزب سوسیال دموکرات قرقیزستان بود. تحصیلات. او در سال ۱۹۸۵ از مؤسسه کشاورزی قرقیزستان و در سال ۲۰۰۲ از دانشگاه اقتصاد و کارآفرینی فارغ‌التحصیل شد.
تاکاگیاروهو یک مغازه شیرینی سنتی ژاپن یا واگاشی مخصوص فروش دانگو در کاتسوشیکا-کو، توکیو، ژاپن است. گفته می‌شود که این شرکت در سال اول دوره میجی تأسیس شد. مدت‌هاست که به‌عنوان مغازه‌ای شناخته می‌شود که دانگو (کوفته‌های برنجی) را برای بازدیدکنندگان معبد شیباماتا تایشاکوتن تهیه می‌کند. این معبد الگوی تورا-یا (بعداً کوروما-یا) شد. مدیر فروشگاه قدیمی می‌گویند «تاکاگیا روهو» هر بار که فیلم «مرد بودن سخت است» اتاقی را برای استراحت و تغییر لباس اجاره می‌کرد مورد استفاده بازیگران قرار می‌گرفت. پس از آن مدل «تورا-یا»
بازیگران قرار می‌گرفت. پس از آن مدل «تورا-یا» شد.
یک فیلم ژاپنی به کارگردانی سیون سونو می‌باشد که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. "ابراز عشق" تحت عنوان یک فیلم کمدی-درام طبقه‌بندی می‌شود که عناصری را از سینمای پست‌مدرن، سینمای هایپرلینک، فیلم‌های رزمی بهره برده‌است. به علت مضامینی از جمله عشق، خانواده، شهوت، دین و عکس‌برداری مجرمانه از دامن‌های کوتاه و همچنین به خاطر مدت مدت زمان طولانی آن (نزدیک به چهار ساعت)، این فیلم توجه زیادی را در میان جشن‌واره‌های فیلم هنگام انتشارش معطوف خود ساخت. پس از انتشار "ابراز عشق"، جوایز بسیاری نصیب آن شد و مورد تحسین جهانی منتقدان
بسیاری نصیب آن شد و مورد تحسین جهانی منتقدان قرار گرفت. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برنده جایزه فیلم کالیگاری و جایزه FIPRESCI شد. داستان. یو هوندا یک نوجوان کاتولیک است که تلاش می‌کند زندگی خود را متدین بگذراند. پدر او، تتسو، پس از مرگ مادر یو، یک کشیش کاتولیک متعهد شده‌است و کلیسای کوچک خود را اداره می‌کند. تتسو از یو می‌خواهد که به گناهانش اعتراف کند، اما یو معتقد است که او فرد خوبی است که چیز زیادی برای اعتراف ندارد. او برای دلجویی از پدرش، او به دروغ دست به اعتراف گناهان ساختگی می‌زند.
او به دروغ دست به اعتراف گناهان ساختگی می‌زند. وقتی پدرش متوجه این حقه می‌شود، یو تصمیم به ارتکاب گناهان واقعی می‌گیرد. یو با پسران دیگر دوست می‌شود که به او آموزش می‌دهند که دزدی کند، دعوا کند و از دامن زنان عکس‌های مخفیانه بگیرد. یو به سرعت تبدیل به یک عکاس ماهر می‌شود. اگرچه او به عنوان یک منحرف شناخته می‌شود، اما هرگز با این عکس‌ها تحریک نمی‌شود. استقبال. در سایت مرور راتن تومیتوز، "ابراز عشق" بر اساس ۲۲ نقد، با میانگین امتیاز ۷٫۷۴۰ از ۱۰، امتیاز مقبولیت ۹۱ درصدی را کسب کرد. در متاکریتیک، این فیلم بر
۹۱ درصدی را کسب کرد. در متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۱۱ نقد، میانگین وزنی ۷۸ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. جوایز. این فیلم جوایز و نامزدی‌های زیر را دریافت کرد:
آلکوکسیله‌کردن یا آلکوکسیلاسیون یک واکنش شیمیایی است که شامل افزودن یک اپوکسید به ترکیب دیگر است. شناخته شده‌ترین شکل این واکنش اتوکسیله‌کردن الکل‌ها (ROH) است که در این حالت اتیلن اکسید عامل آلکوکسیله کننده است: یکی دیگر از اپوکسیدهای مهم صنعتی، پروپیلن اکسید (PO, OCH2CHCH3) است. PO عمدتاً برای آلکوکسیله‌کردن در فرایند تولید پلی‌اتر پلی‌ال‌ها استفاده می‌شود. این فرایند آلکوکسیله‌کردن به شکل ساده نشان داده شده‌است: پلی‌ال‌های مشتق شده از PO به دلیل کایرالیته پروپیلن اکسید، دارای شیمی فضایی پیچیده‌ای هستند.
پروپیلن اکسید، دارای شیمی فضایی پیچیده‌ای هستند. این پلی‌ال‌ها در مقیاس بزرگ برای تولید پلی‌یورتان‌ها از طریق تراکم با دی‌ایزوسیانات‌ها استفاده می‌شوند.
فمینیسم در استرالیا یکی از جنبش‌های فرهنگی و اجتماعی مهم است که در طول دهه‌های گذشته به شدت توسعه یافته‌است. این جنبش به دنبال حقوق برابر و ایجاد تغییرات اجتماعی برای زنان و دیگر گروه‌های محروم و آزادی بیشتر آنان از تبعیض و نابرابری است. اولین جنبش فمینیستی در استرالیا در دهه ۱۹۱۰ شکل گرفت و تأثیرهای آن تا دهه‌های بعد ادامه داشت. اما اوج این جنبش در دهه ۱۹۷۰ با حضور شدید زنان در حرکت‌های مبارزه برای حقوق برابر و توسعه جنبش‌های فمینیستی اتفاق افتاد. این جنبش باعث شد که دانشگاه‌ها، سازمان‌های اجتماعی، سیاسی و
شد که دانشگاه‌ها، سازمان‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در استرالیا تغییر کنند و شیوه تفکر و رفتار آنان نسبت به زنان و دیگر گروه‌های محروم تغییر کند. از آن زمان به بعد، حقوق زنان در استرالیا بهبود یافته و زنان با موفقیت در انواع شغل‌ها و سمت‌های اجرایی جایگاه گرفته‌اند. همچنین، حقوق تولد و امتیازات مادری بهبود یافته و تفاوت‌های جنسیتی در دسترسی به آموزش و سایر خدمات عمومی کاهش یافته‌است. همچنین، جنبش فمینیستی در استرالیا به توسعه تعامل‌های بین‌المللی کمک کرده‌است و زنان استرالیایی در حرکت‌های جهانی برای دفاع
و زنان استرالیایی در حرکت‌های جهانی برای دفاع از حقوق زنان شرکت کرده‌اند. استرالیا ارتباط دیرینه ای با حمایت و ایجاد حقوق زنان دارد. استرالیا دومین کشور در جهان بود که به زنان حق رأی داد (پس از نیوزلند در سال ۱۸۹۳) و اولین کشوری بود که به زنان حق انتخاب شدن در پارلمان ملی را داد. تاریخچه. ۱۸۰۰ تا ۱۹۲۰. اولین نمونه‌های فمینیسم استرالیایی در اواسط دهه ۱۸۰۰ تا ۱۹۰۰ رخ داد. جنبش اولیه بیشتر به اعمال حقوق اولیه بشر برای زنان، از جمله حق رای، حق نامزدی در انتخابات پارلمانی، و حمایت از استثمار جنسی مربوط می‌شد.
پارلمانی، و حمایت از استثمار جنسی مربوط می‌شد. مری لی، یک زن استرالیایی-ایرلندی، در جلب حمایت از بسیاری از جنبش‌های حقوق زنان در استرالیا اثرگذار بود. از سال ۱۸۸۳ به بعد، لی در افزایش سن رضایت برای دختران در استرالیا از ۱۳ به ۱۶ سال، تأسیس اتحادیه کارگری زنان کارگر، مشارکت داشت و اتحادیه زنان استرالیای جنوبی را پایه‌گذاری کرد که منجر به اعطای مجوز حق رای زنان در استرالیای جنوبی شد. در اوایل دهه ۱۹۰۰، حزب کارگر استرالیا نسبت به زنان و ورود آنها به مجلس بی میلی نشان داد.[۱۰] در طول جنگ جهانی اول، زنان با