payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در جهان را داشت. نرخ سقط جنین در اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۶۵ به اوج خود رسید، زمانی که ۵٫۵ میلیون سقط جنین انجام شد که بالاترین تعداد در تاریخ روسیه بود. با این وجود، قانونی شدن سقط جنین باعث حذف سقط جنین نشد.
ژان-میشل پیکارت (; دهه ۱۶۰۰ – ) نقاش اهل فلاندر بود. اطلاعات کمی در مورد زندگی این هنرمند وجود دارد. او احتمالاً در حدود سال ۱۶۰۰ در آنتورپ به دنیا آمده اما نام اصلی هنرمند ثبت نشده‌است. او پس از نقل مکان به فرانسه، یک شکل فرانسوی از نام فلاندری خود را پذیرفته. پیکارت پس از مهاجرت از آنتورپ به پاریس نقاش دربار لوئی چهاردهم شد. او بیشتر برای خلق نقاشی‌های طبیعت بی جان گل و میوه شناخته میشود.
پیر ربون (؛ ۱۸ اکتبر ۱۶۱۹ – ۱۸ ژانویه ۱۶۸۴) نقاشی سبک پرتره‌نگاری اهل فرانسه بود که در دوران سلطنت لوئی چهاردهم فعالیت داشت. رابون در ۳ ژوئیه ۱۶۶۰ به عضویت آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه‌سازی درآمد.
نیکاسیوس برنارتس (; – ) نقاش اهل فلاندری بود. وی بیشتر برای نقاشی حیوانات شناخته میشود.
فسیل فیلم کمدی-درام ایرانی به کارگردانی کریم امینی، تهیه‌کنندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی محصول سال ۱۳۹۹ است. "فسیل" با بازی بهرام افشاری، هادی کاظمی و ایمان صفا روایت سه دوست است که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در یک گروه موسیقی مشغول به کارند. این فیلم از ۲۴ اسفند ۱۴۰۱ تا ۲۹ اسفند ۱۴۰۲ در سینماهای ایران اکران شد و با جذب بیش از ۷ میلیون و ۴۸۷ هزار مخاطب، پربیننده‌ترین فیلم سینمای ایران در سال اول اکران است. داستان. اسماعیل (بهرام افشاری)، سعید (هادی کاظمی) و صفا (ایمان صفا) که عضو گروه موسیقی بلک
کاظمی) و صفا (ایمان صفا) که عضو گروه موسیقی بلک داگز هستند، برای معروفیت و موفقیت تلاش می‌کنند. اسماعیل (ملقب به اسی) دنبال اجرا جلوی شاه است؛ اما صفا گرایش چپ دارد و با سرودن ترانه‌های اعتراضی سعی می‌کند محبوبیتی بین مردم کسب کند؛ ولی به زندان می‌افتند. اسی که در راه رفتن به قصر شاه است طی تصادفی به کما می‌رود و ۱۰ سال بعد به هوش می‌آید. او متوجه می‌شود که شاه رفته و جمهوری اسلامی سر کار است. همچنین متوجه می‌شود نامزدش فرنگیس (الناز حبیبی) ازدواج کرده و سعید با خواهرش، پری (الهه حصاری) ازدواج کرده و عضو
با خواهرش، پری (الهه حصاری) ازدواج کرده و عضو کمیته انقلابیون شده و صفا به سازمان مجاهدین خلق پیوسته است. او حالا مورد اتهام اطلاعات قرار گرفته است. اسماعیل به سراغ فرنگیس می‌رود و متوجه می‌شود که او طلاق گرفته، پس از او خواستگاری کرده و با او ازدواج می‌کند. در شب عروسی اسی، بین صفا و سعید که در دو گروه مقابل هم قرار دارند، درگیری صورت می‌گیرد و به سبب آن باز هم اسی به کما می‌رود و در حالی به هوش می‌آید که سخنرانی محمود احمدی‌نژاد از تلویزیون پخش می‌شود. تولید. تولید فیلم همزمان با دنیاگیری کروناویروس در
تولید فیلم همزمان با دنیاگیری کروناویروس در سال ۱۳۹۸ انجام گرفت. به گفته نویسنده، یک سکانس شامل سانسور بوده است و چند ثانیه به کل حذف شده است. فیلمنامه اولیه این فیلم توسط کریم امینی، علی باطنی و آرمین طهماسبی نوشته شده و نگارش نهایی آن را حمزه صالحی انجام داده است. بازخورد. گیشه. در هفته اول اردیبهشت ۱۴۰۲، "فسیل" با ۱۷۰ میلیارد و ۶۲۰ میلیون تومان فروش و ۴۲۰ هزار تماشاگر، اولین فیلم سینمای ایران شد که بیشتر از ۱۰۰ میلیارد تومان فروخت. "فسیل" در ادامه با ثبت رکورد فروش ۲۳۰ میلیارد تومانی، توانست پرفروش‌ترین
رکورد فروش ۲۳۰ میلیارد تومانی، توانست پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران حتی با درنظر گرفتن نرخ تورم در اولین اکران خود باشد. در ۱۹ مرداد ۱۴۰۲ تعداد مخاطبان فسیل از رقم ۵ میلیون و ۳۳۰ هزار نفر عبور کرد و این فیلم توانست بعد از ۱۴ سال رکورد مخاطبان فیلم "اخراجی‌ها ۲" را بشکند و پربیننده‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال اول اکران شد. "فسیل" پس از گذشت ۲۸۵ روز از اکران خود توانست با ۷ میلیون مخاطب به رکورد فروش ۳۰۰ میلیارد تومانی برسد. با این آمار، "فسیل" حدود یک‌سوم گیشه و تعداد مخاطبان کلی اکران سال
حدود یک‌سوم گیشه و تعداد مخاطبان کلی اکران سال ۱۴۰۲ سینمای ایران را به خود اختصاص داده است. سید ابراهیم عامریان (تهیه‌کننده فیلم) دربارهٔ تأثیر لو رفتن نسخه قاچاق این فیلم بر میزان فروش آن در سینماها گفت: تلاش ما این بود که در زمینه مجموع مخاطبان بتوانیم رکورد فیلم «عقاب‌ها» را هم بزنیم. ما تا چند قدمی شکستن این رکورد هم رفته بودیم، اما متأسفانه نگذاشتند که به آن برسیم. حالا چه عمدی بود و چه غیرعمدی، این اتفاق باعث شد که این رکورد را به‌دست نیاوریم. منتقدان. منتقدان "کیهان" فیلم را به دلیل نفوذ فرهنگ غرب و
منتقدان "کیهان" فیلم را به دلیل نفوذ فرهنگ غرب و شبیه بودن به ژانر فیلم فارسی قبل از انقلاب ۱۳۵۷ نقد کرد. منتقد شبکه چهار دربارهٔ فروش زیاد فیلم گفت: «اگر تماشاگر نخواهد "فسیل" ببیند، به دیدن کدام فیلم برود که توهین به مخاطب نباشد؟» اکبر عبدی در نقدی به فیلم فسیل گفت: سینمای ما به دلیل ضعف فیلمنامه به این مرحله رسیده، از «فسیل» و غیر فسیل بگیرید تا… می‌گویند اگر فلان فیلم، فیلم بدی است چرا اینقدر فروخته است؟! می‌گویم می‌شود یک کلیپ را هم گذاشت و بسیار بازدید داشته باشد. همچنین اکبر عبدی از عبارت
بازدید داشته باشد. همچنین اکبر عبدی از عبارت «نوستالژیک‌ترین فیلم کمدی تاریخ سینمای ایران» که در تبلیغات فیلم فسیل آمده است انتقاد شدیدی کرد. اما سید ابراهیم عامریان (تهیه‌کننده فیلم فسیل) در واکنش به انتقاد اکبر عبدی می‌گوید جملات در تبلیغات فقط تبلیغ است و نه چیز دیگر و نباید ناراحت شد. روزنامه اعتماد در نقد این فیلم نوشت: در این فیلم، سازمان منافقین را عده‌ای احمق و سطحی تصویر کرده در حالی که آنها با غیظ و اراده روبروی انقلاب ایستادند. سامان سالور در خصوص فیلم فسیل گفت: واقعاً از فروش فیلم «فسیل» خوشحال
فیلم فسیل گفت: واقعاً از فروش فیلم «فسیل» خوشحال هستم چرا که آن را اتفاق مثبت و خوبی برای سینمای ایران می‌دانم. این فروش به چرخه اقتصادی سینمای ایران کمک می‌کند و موفقیت این فیلم منافاتی با موفقیت فیلم ما و دیگر فیلم‌های در حال اکران ندارد.
شیرین فوزدار (۱۹۰۵–۱۹۹۲) فعال حقوق زنان ایرانی-هندی بود. او که در هند متولد شد، در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ روی مسائل حقوق زنان و رفاه در ایران کار کرد. در سال ۱۹۵۰ او و همسرش به سنگاپور نقل مکان کردند تا به گسترش یهائیت کمک کنند. در سنگاپور، او در برابر نابرابری ازدواج و چند همسری مبارزه کرد. او در تأسیس شورای زنان سنگاپور و دادگاه Syariah این کشور نقش مهمی داشت و در تلاش‌های حمایتی که منجر به تبدیل منشور زنان به قانون شد، رهبر بود. پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۵۸، و تصویب منشور زنان در سال ۱۹۶۱، او به مدت ۱۴ سال
و تصویب منشور زنان در سال ۱۹۶۱، او به مدت ۱۴ سال به تایلند رفت و در این مدت مدرسه‌ای برای دختران در معرض خطر روسپی‌گری تأسیس کرد. اوایل زندگی. شیرین فوزدار در سال ۱۹۰۵ بمبئی، هند متولد شد. پدر و مادرش، مهربان خدابوکس بهجت دولت، ایرانی و زرتشتی بودند که به آئین بهائیت گرویده‌بودند. او در سن ۱۷ سالگی در کنوانسیون ملی بهائیان هند در کراچی در مورد آموزش همگانی و برابری زن و مرد که از آموزه‌های بهائیت است، سخنرانی کرد. در دههٔ ۱۹۳۰ او در کنفرانس زنان آسیایی شرکت کرد. این کنفرانس به و مأموریت داد تا در کنفرانس
کرد. این کنفرانس به و مأموریت داد تا در کنفرانس جامعه ملل در در سال ۱۹۳۴ در مورد برابری سخنرانی کند. او به ایراد سخنرانی‌های عمومی ادامه داد و در سال ۱۹۴۱ به دستور مهاتما گاندی در مورد صلح در احمدآباد سخنرانی کرد. سنگاپور. در سال ۱۹۵۰ فوزدار به همراه همسرش خداداد فوزدار به کشور سنگاپور نقل مکان کردند تا تعالیم بهائیت را گسترش دهد. شوهر او نیز یک پزشک زرتشتی بود که به عنوان اولین زرتشتی هندی که به بهائیت گروید توصیف می‌شود. در سال ۱۹۵۲، او شورای زنان سنگاپور (SCW) را به همراه دیگر فعالانی که نماینده
سنگاپور (SCW) را به همراه دیگر فعالانی که نماینده سازمان‌های زنان موجود بودند، تأسیس کرد. فوزدار یکی از رهبران فشار برای برگزاری جلسه ای بود که منجر به تأسیس این شورا شد بود. او در آن جلسه اولیه به شکل‌گیری چشم‌انداز و دستور کار گروه کمک کرد. او به عنوان دبیرکل افتخاری گروه انتخاب شد و ارتباطات اولیه خود را برای رسانه‌ها و سیاستمداران ارسال کرد. این گروه اولین سازمان اقدام سیاسی زنان در این کشور بود و با بیش از ۲۰۰۰ عضو، بزرگ‌ترین گروه از این قبیل برای پنج دهه بود. یکی از مسائلی که توجه فوری فوزدار را به
دهه بود. یکی از مسائلی که توجه فوری فوزدار را به خود جلب کرد، نابرابری در ازدواج بود. قوانین حاکم بر ازدواج و طلاق به شوهر این قدرت را می‌داد که به راحتی طلاق و ازدواج مجدد کند و زن را با حق رجوع ناچیزی رها کند. فوزدار در مصاحبه ای توضیح داد که «وقتی برای اولین بار به اینجا آمدم، آمار چندهمسری و طلاق آسان نگران کننده بود. قوانین ازدواج ضعیف بود. زنان از انواع ظلم‌ها رنج می‌بردند، زیرا مردان معتقد بودند که زنان جنس ضعیف تر هستند.» فوزدار و شورای زنان سنگاپور به شدت برای یافتن راه حل مبارزه کردند و در سال
به شدت برای یافتن راه حل مبارزه کردند و در سال ۱۹۵۵ دادگاه Syariah برای رسیدگی به این موضوع تشکیل شد. دادگاه صلاحیت ازدواج و طلاق را داشت، می‌توانست شوهران را به پرداخت نفقه محکوم کند و قبل از اینکه تعدد زوجات غیرقانونی شود، می‌توانست شوهر را مجبور کند که رضایت همسر اول خود را قبل از ازدواج با زن دوم جلب کند. کتاب "زندگی ما برای زندگی: قرار دادن چهره یک زن برای تغییر در سنگاپور،" فوزدار، چه زهرا بینته نور محمد و خطیجون نیسا سراج را به عنوان نیروهای اصلی تشکیل دادگاه معرفی می‌کند. در طول دهه ۱۹۵۰، فوزدار و
دادگاه معرفی می‌کند. در طول دهه ۱۹۵۰، فوزدار و شورای زنان سنگاپور با حزب اقدام مردم (PAP) که در سال ۱۹۵۴ بر پایه مبارزه برای استقلال سنگاپور از بریتانیا تأسیس شد، روابط کاری ناسازگاری داشتند. شورای زنان سنگاپور امیدوار بود که حزب اقدام را وادار کند تا مسائل برابری زنان، به ویژه لغو تعدد زوجات را در دستور کار خود قرار دهد. حزب اقدام در مقاطعی به شدت پذیرای این موضوع بود و در سال ۱۹۵۶ به فوزدار این فرصت را داد تا در راهپیمایی روز زن که توسط حزب سازماندهی شده بود، در مورد موضوع چندهمسری صحبت کند. با این حال،
بود، در مورد موضوع چندهمسری صحبت کند. با این حال، در سال ۱۹۵۷، شورای زنان از انفعال حزب در مورد مسائل برابری زنان ناامید شد و از اعضای شورای زنان سنگاپور خواست تا به عنوان نامزد مستقل در انتخابات شورای شهر آن سال شرکت کنند و نه به عنوان نامزد حزب اقدام مردم. حزب اقدام مردم تنها حزبی بود که در نهایت حقوق زنان و زبان ضد تعدد همسر را در منشور خود قرار داد. حزب اقدام در انتخابات آن سال، تا حد زیادی به دلیل حمایت رای‌دهندگان زن، شکست خورد. فوزدار به سرعت حرکت کرد و از حزب خواست که لایحه حقوق زنان را که برای
کرد و از حزب خواست که لایحه حقوق زنان را که برای اولین بار در سال ۱۹۵۴ پیشنهاد شد، تصویب کند. قانونگذار این موضوع را در سال ۱۹۶۰ با استفاده از پیشنهاد ۱۹۵۴ به عنوان چارچوب مطرح کرد و در سال ۱۹۶۱ منشور زنان به قانون تبدیل شد. این لایحه تعدد زوجات را غیرقانونی اعلام کرد، زنان را در برابر شوهرانی که مرتکب زنا یا دوهمسری شده بودند، رجوع قانونی کرد، و تعدادی مقررات دیگر را نیز دربرداشت که از زنان و دختران حمایت می‌کرد. اواخر زندگی. شوهر فوزدار در سال ۱۹۵۸ درگذشت وسه سال بعد سال ۱۹۶۱ شیرین فوزدار به روستاهای
وسه سال بعد سال ۱۹۶۱ شیرین فوزدار به روستاهای تایلند نقل مکان کرد و در آنجا مدرسه ای برای دختران راه اندازی کرد. این اقدام او، با هدف توانمندسازی زنان در برابر اجبار به تن‌فروشی انجام شده‌بود. او قبل از بازگشت به سنگاپور، ۱۴ سال را در این کشور گذراند. او به سفرهای بین‌المللی خود ادامه داد و به سخنرانی در مورد مسائل حقوق زنان و همچنین در مورد بهائیت ادامه داد. شیرین فوزدار در تاریخ ۲ فوریه ۱۹۹۲ برابر ۲ بهمن ۱۳۷۱ بر اثر سرطان درگذشت. او سه پسر و دو دختر داشت. دختر بزرگ مونیرا فوزدار، وکیل دادگستری، با سر
دختر بزرگ مونیرا فوزدار، وکیل دادگستری، با سر چینوبهای مادوولال رانچودلال، سومین بارونت شاهپور ازدواج کرد.
مرکز علوم و امور بین‌الملل بلفر () یا مرکز علوم و امور بین‌الملل رابرت و رنه بلفر (که با نام مرکز بلفر نیز شناخته می‌شود)، یک مرکز تحقیقاتی است که در مدرسه هاروارد کندی در دانشگاه هاروارد، در ایالات متحده واقع شده‌است. از سال ۲۰۱۷ تا زمان مرگ او در اکتبر ۲۰۲۲، این مرکز توسط مدیر اش کارتر، وزیر دفاع سابق ایالات متحده و اریک روزنباخ، دستیار سابق وزیر دفاع ایالات متحده رهبری می‌شد. بلفر در سال 1973 توسط بیوشیمی‌دان پل ام. دوتی به عنوان برنامه علوم و امور بین‌الملل در دانشکده هنر و علوم هاروارد[۳] برای ارائهٔ
در دانشکده هنر و علوم هاروارد[۳] برای ارائهٔ تجزیه و تحلیل در مورد کنترل تسلیحات و کاهش تهدیدات هسته‌ای تأسیس شد. پس از دریافت کمک مالی از سوی بنیاد فورد، این برنامه به عنوان مرکز علوم و امور بین‌الملل مجدداً تأسیس شد و به اولین مرکز تحقیقاتی دائمی در مدرسه دولتی تازه تأسیس تبدیل شد. در سال ۱۹۹۷، پس از کمک‌های بیشتر، این مرکز به افتخار رابرت ا. بلفر بنیانگذار شرکت نفت و گاز بلکو به مرکز علوم و امور بین‌الملل رابرت و رنه بلفر تغییر نام داد.
در بوم‌شناسی رفتاری، رفتار سازگار به هر رفتاری گفته می‌شود که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به موفقیت باروری فرد کمک می‌کند و بنابراین در معرض نیروهای انتخاب طبیعی قرار می‌گیرد. به عنوان مثال می‌توان به طرفداری از خویشاوندان در رفتارهای نوع‌دوستانه، انتخاب جنسی مناسب‌ترین همسر، و دفاع از قلمرو یا حرمسرا در برابر رقیبان اشاره کرد. برعکس، رفتار ناسازگار، هر رفتاری است که برای بقا یا موفقیت باروری فرد زیان‌بار باشد. مثال‌ها ممکن است شامل رفتارهای نوع‌دوستانه‌ای باشد که به سود خویشاوندان نیست، پذیرش جوانان
باشد که به سود خویشاوندان نیست، پذیرش جوانان غیرمرتبط، و زیردستان در سلسله‌مراتب چیرگی. سازگاری‌ها معمولاً به عنوان راه‌حل‌های تکامل‌یافته برای مشکلات زیست‌محیطی مکرر بقا و تولیدمثل تعریف می‌شوند. تفاوت‌های فردی معمولاً از طریق رفتار سازگاری ارثی و غیرقابل توارث ایجاد می‌شوند. ثابت شده‌است که هر دو در فرگشت رفتارهای سازگاری گونه‌ها تأثیرگذار هستند، اگرچه سازگاری غیرقابل توارث همچنان موضوعی بحث‌برانگیز است.
سرکوب تولیدمثلی ، پیشگیری یا مهار تولیدمثل در افراد بالغ سالم است. این موضوع شامل تأخیر در بلوغ جنسی (بلوغ) یا مهار پذیرش جنسی، افزایش اختیاری فاصله بین زایمان از طریق تأخیر یا مهار تخمک‌گذاری یا سقط خودبه‌خودی یا القایی، رها کردن فرزندان نابالغ و وابسته، مراقبت از همسر، تخریب انتخابی و برخی از پلیس‌های کارگر در کنترل تخمک یا زادآوران همیار و نوزادکشی (همچنین به نوزادکشی)، و نوزادکشی در گوشتخواران) از فرزندان ماده‌های زیردست یا با کشتن مستقیم توسط ماده‌ها یا نرهای غالب در پستانداران یا به‌طور غیرمستقیم از
نرهای غالب در پستانداران یا به‌طور غیرمستقیم از طریق خودداری از کمک به مراقبت از نوزاد در مارموست‌ها و برخی از گوشتخواران است. "مدل سرکوب تولیدمثلی" استدلال می‌کند که زمانی که شرایط آینده (فیزیکی یا اجتماعی) برای بقای فرزندان احتمالاً نسبت به نسل کنونی بسیار بهبود می‌یابد، می‌توانند موفقیت باروری در طول زندگی خود را با سرکوب تولیدمثلی بهینه کنند. هنگامی که رقابت درون‌گروهی (رقابت بین افراد وابسته به همان گروه) زیاد باشد، ممکن است سرکوب تولیدمثلی دیگران سودمند باشد و برای زنان زیردست سرکوب تولیدمثلی خودشان
باشد و برای زنان زیردست سرکوب تولیدمثلی خودشان تا زمانی که رقابت اجتماعی کاهش یابد، سودمند باشد. این پدیده سبب انحراف تولیدمثلی در یک گروه اجتماعی می‌شود، به طوری که برخی از افراد فرزندان بیشتری نسبت به دیگران دارند. سرکوب تولیدمثلی برای فرد در مراحل اولیه یک رویداد تولیدمثلی کمترین هزینه را دارد و سرکوب تولیدمثلی اغلب در پستانداران و در مراحل پیش از تخمک‌گذاری یا ابتدایی‌ترین مراحل بارداری ساده‌ترین راه است و پس از تولد بیشترین میزان را دارد؛ بنابراین، نشانه‌های عصبی غدد درون‌ریز برای ارزیابی موفقیت
نشانه‌های عصبی غدد درون‌ریز برای ارزیابی موفقیت باروری باید به گونه‌ای تکامل یابد که در مراحل اولیه چرخه تخمک‌گذاری قابل اعتماد باشد. سرکوب تولیدمثلی در شدیدترین شکل خود در حشرات اجتماعی مانند موریانه‌ها، هورنت‌ها و زنبورها و در پستانداران در موش حفار برهنه رخ می‌دهد که برای بقا به تقسیم کار پیچیده‌ای در گروه بستگی دارد و در آن ژن‌های خاص، اپی‌ژنتیک و عوامل دیگر شناخته شده هستند برای تعیین اینکه آیا افراد تحت شرایط اجتماعی خاص به‌طور دائم توانایی تولیدمثل را نخواهند داشت یا توانایی رسیدن به بلوغ باروری را
نخواهند داشت یا توانایی رسیدن به بلوغ باروری را ندارند، و ماهیان، پرندگان و پستانداران زادآور که در آنها یک جفت زادآور به کمک‌هایی وابسته است که تولیدمثل آنها سرکوب شده‌است. برای بقای فرزندان خود در جانورانی که به‌صورت اجتماعی و همیاری زادآوری می‌کنند، بیشتر یاورانی که تولیدمثل نمی‌کنند، در انتخاب خویشاوندان شرکت می‌کنند، و با اطمینان از بقای فرزندانی که از نزدیک با آنها وابستگی دارند، برازش فراگیر خود را افزایش می‌دهند. گله گرگ‌ها تولیدمثل زیردستان را سرکوب می‌کنند.
نوزادکشی کشتن نوزاد پس از تولد است. در جانورشناسی، این رفتار معمولاً به کشتن و در برخی موارد مصرف جانوران تازه متولدشده توسط والدین یا بزرگسالان غیروابسته یک گونه اشاره دارد. در گوشتخواران، مرتکب نوزادکشی از سوی یک نر غیروابسته برای ایجاد پذیرش جنسی در ماده‌ها، نامعمول نیست. نوزادکشی والدین گاهی نتیجه استرس شدید توسط نفوذ انسان است. گروه‌هایی از خدنگ‌های نواری دیده شده‌اند که اعضای گروه‌های دیگر را بدون دلیل تاییدشده ربوده و/یا می‌کشند، هرچند نظریه‌های زیادی در این زمینه ارائه شده‌است.
لویس وِندْلَند بَنر (؛ زادهٔ ۱۹۳۹) نویسندهٔ آمریکایی و استاد بازنشستهٔ تاریخ از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. بنر دکترای فلسفه خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او نویسندهٔ کتاب درسی "زنان در آمریکای مدرن: تاریخچه مختصر" است که معمولاً در کلاس‌های مقدماتی مطالعات زنان در سطح دانشگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنر در تأسیس کنفرانس تاریخ‌نگاران زنان برکشایر در دانشگاه راتگرز در سال ۱۹۷۳ نیز نقش داشته‌است. او نویسندهٔ زندگی‌نامهٔ مارگارت مید، روث بندیکت و مریلین مونرو است.
سوفی آلور یک نوازنده جاز فرانسوی است که ساکسیفون، کلارینت و فلوت می‌نوازد. آلور در ۱۳ سالگی نواختن کلارینت را در مدرسه موسیقی کویمپر شروع کرد. هنگامی که او ۱۹ ساله بود شروع به نواختن ساکسیفون کرد، بیشتر خودآموخته، همراه با دوره‌های آموزشی در سی آی ام در پاریس، و آی ای سی پی.در سال ۲۰۰۵ او اولین آلبوم انفرادی خود «جزیره نشین» را در نوکتورن منتشر کرد، عمدتاً با آهنگ‌های خودش و با گیتاریست هوگو لیپی، امانوئل بکس، استفان بلموند. در تیم الکترو-بیگ با بنجامین روی «قاتل دی جی» و «در جایی که هستید باشید» با پیانیست
دی جی» و «در جایی که هستید باشید» با پیانیست الکساندر سادا. در سال ۲۰۰۷ آلبوم «بدون قفس» با پیانیست لورن کوک، گیتاریست سباستین مارتل، یونی زلنیک باس عمودی و کارل یانوسکا. در سال ۲۰۱۰، او آلبوم سه‌گانه خود را با نام اپوس ۳ منتشر کرد، در سال ۲۰۱۲ آلبوم پنج نفری «جغرافیای رویاها» (با ویبرافون استفان کاراکی، ترومپت یوان لوستالوت و هورن فلوژل، آلور در کلارینت باس، کلارینت و تنور ساکسیفون، نیکولا و ساکسیفون تنور، نیکولا. طبل). در سال ۲۰۱۱ او در آلبوم «بهانه ها» اثر کریستوف دال ساسو نواخت. در سال ۲۰۱۳، آلبوم
اثر کریستوف دال ساسو نواخت. در سال ۲۰۱۳، آلبوم «تکان دهنده» با نوازنده ارگ فردریک ناردین و درامر فردریک پاسکوا منتشر شد. سبک. سوفی آلور که در نوجوانی روی کلارینت آموزش دیده بود، در سه آلبوم اول خود برای بیان خود ساکسیفون تنور را انتخاب کرد. در آلبوم جغرافیای رؤیاها، او برای اولین بار قطعات خاصی را بر روی بیس کلارینت تفسیر می‌کند، رویکرد دیگری که شیوه بیان او را کامل می‌کند. با ضبط سه‌گانه، کوارتت یا پنج‌تایی، قطعاتی که او اجرا می‌کند می‌تواند به‌طور کامل یا جزئی ساخته شود، همچنین فضایی را برای بداهه‌پردازی
جزئی ساخته شود، همچنین فضایی را برای بداهه‌پردازی برای گروه، بدون تلاش برای بازتولید کدها یا فرمت‌های معمول جاز فراهم می‌کند. ویژگی نوازندگی ساکسیفون او با حالتی اغلب ژست، یک حرکت ساده بدون تاب خوردن یا ضربه به چانه است. نویسنده فیلیپ کارلز اشاره می‌کند که او «در باس زیبا راحت است» و صدای ساز خود را «آرام اما هرگز خالی از دانه» می‌داند.
آیینی‌شدن رفتاری است که معمولاً در یکی از اعضای یک گونه خاص به شیوه‌ای بسیار کلیشه‌ای و مستقل از هر گونه اهمیت مستقیم فیزیولوژیک رخ می‌دهد. در شکل‌های مختلف، هم در جانوران ناانسان و هم در انسان یافت می‌شود. آیینی‌شدن با کار کاترین بل همراه است. بل، با تکیه بر نظریه کردار پیر بوردیو، با تشریح آیین، دیدگاه کمتر کارکردی نسبت به آیینی‌شدن داشته‌است.
اثر دشمن عزیز یا شناسایی دشمن عزیز یک پدیده رفتاری است که در آن دو جانوران با قلمرو همسایه پس از مشخص شدن مرزهای سرزمینی نسبت به یکدیگر کمتر تهاجمی می‌شوند. از آنجایی که صاحبان قلمرو به همسایگان خود عادت می‌کنند، زمان و انرژی کمتری را برای رفتارهای دفاعی نسبت به یکدیگر صرف می‌کنند. با این حال، پرخاشگری نسبت به همسایگان ناآشنا یکسان باقی می‌ماند. برخی از نویسندگان پیشنهاد کرده‌اند که اثر دشمن عزیز این است که ساکنان قلمرو سطح پایین‌تری از تهاجم نسبت به همسایگان آشنا در مقایسه با افراد ناآشنا که «شناور»
آشنا در مقایسه با افراد ناآشنا که «شناور» غیرقلمرو هستند، نشان می‌دهند.
دونالد اسپاتو (۲۸ ژوئن ۱۹۴۱ – ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۳) زندگی‌نامه‌نویس و الهی‌دان آمریکایی بود. او بیشتر به‌واسطهٔ زندگی‌نامه‌های پرفروش از اهالی دنیای سینما و تئاتر، و نیز کتاب‌هایش در زمینهٔ الهیات و معنویت شناخته می‌شد. اسپاتو در مجموع ۲۹ کتاب نوشته‌است، که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به زندگی‌نامهٔ آلفرد هیچکاک، لارنس اولیویه، تنسی ویلیامز، اینگرید برگمن، جیمز دین، الیزابت تیلور، گریس کلی، مارلنه دیتریش، مریلین مونرو، آدری هپبورن و آلن بیتس اشاره کرد. فیلم تلویزیونی "دختر" (۲۰۱۲) پخش‌شده از بی‌بی‌سی/اچ‌بی‌او، دربارهٔ
(۲۰۱۲) پخش‌شده از بی‌بی‌سی/اچ‌بی‌او، دربارهٔ تجربه تیپی هدرن در طول فیلمبرداری فیلم "پرندگان" (۱۹۶۳)، تا حدی بر اساس زندگی‌نامهٔ هیچکاک اثر اسپاتو ساخته شده‌است. اسپاتو همچنین گزارش‌هایی زندگی‌نامه‌ای از خاندان وینزر از دوران ویکتوریا تا دایانا، شاهدخت ولز، و شخصیت‌های مذهبی مانند عیسی، سنت جوآن آرک، و سنت فرانسیس آسیزی نوشته‌است که دومی توسط فیث اند ولیو میدیا برای ساخت یک برنامهٔ تلویزیونی مورد اقتباس قرار گرفته‌است. سنین جوانی و تحصیل. اسپاتو که اهل نیو روشل، نیویورک است، در سال ۱۹۵۹ از مدرسه مقدماتی
روشل، نیویورک است، در سال ۱۹۵۹ از مدرسه مقدماتی آیونا فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۶۳ مدرک لیسانس خود را از کالج آیونا و مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ از دانشگاه فوردهام دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳، آکادمی دانشگاه هنر (سانفرانسیسکو) به پاس کمک‌های او به ادبیات و آموزش، دکترای افتخاری را به او اعطا کرد. حرفه. تدریس. اسپاتو به تدریس الهیات، عرفان مسیحی و ادبیات کتاب مقدس در دانشگاه فیرفیلد و کالج نیو روشل پرداخت و بعداً از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۶ مطالعات فیلم را در مدرسه جدید تحقیقات
تا ۱۹۸۶ مطالعات فیلم را در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی تدریس کرد. او از سال ۱۹۸۷ در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به تدریس مشغول شد. علاوه بر این، او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ مدرس مدعو در انستیتوی فیلم بریتانیا و تئاتر ملی در لندن بود و از سال ۲۰۰۳ به‌عنوان مدرس مدعو در مؤسسهٔ فیلم دانمارکی در کپنهاگ مشغول به کار بوده‌است. بازخوردها. در سال ۱۹۹۲، "پابلیشرز ویکلی" زندگی‌نامهٔ لارنس اولیویه اثر اسپاتو را «یک زندگی‌نامهٔ باشکوه و تکان‌دهنده که شایستهٔ موضوع اصلی آن است» نامید. مایکل کاونی، با مروری بر زندگی‌نامهٔ آلن
نامید. مایکل کاونی، با مروری بر زندگی‌نامهٔ آلن بیتس در سال ۲۰۰۷ در "گاردین"، او را به‌عنوان «یک شایعه‌فروش شبه‌آکادمیک آمریکایی» توصیف کرد که «کتاب‌های جذاب و معتبری تولید کرده‌است…» بری فورشاو در "تایمز" نوشته‌است که اسپاتو «یکی از زیرک‌ترین زندگی‌نامه‌نویسان است، مردی که دیدگاه او در مورد موضوعاتش همیشه برنده است.» زندگی شخصی و مرگ. اسپاتو آشکارا همجنسگرا بود و با همسرش، اوله فلمینگ لارسن، در نزدیکی کپنهاگ، دانمارک زندگی می‌کرد. اسپاتو در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۳ در سن ۸۱ سالگی بر اثر خونریزی مغزی در کویه درگذشت.
نظریهٔ غذایابی مکان مرکزی یک مدل بوم‌شناسی فرگشتی برای تجزیه‌وتحلیل این موضوع است که چگونه یک جاندار زنده می‌تواند نرخ جستجوی غذا را در حین گردش از طریق یک لکه (یک منبع غلیظ گسسته) به حداکثر برساند، اما تمایز کلیدی یک غذاجو (forager) را حفظ می‌کند که از یک پایگاه خانگی به جای عبور از یک منطقه یا سفر تصادفی، به یک مکان جستجوی غذای دوردست سفر می‌کند. غذایابی مکان مرکزی نخست برای توضیح اینکه چگونه سیاه‌مرغ بال‌سرخ ممکن است بازده انرژی را هنگام سفر به لانه و بازگشت به آن به حداکثر برسانند، گسترش داده‌است. این
به آن به حداکثر برسانند، گسترش داده‌است. این مدل توسط انسان‌شناسانی که بوم‌شناسی رفتاری انسان و باستان‌شناسی را مطالعه می‌کنند، بیشتر اصلاح شده و مورد استفاده قرار گرفته‌است.
کتاب کنددست (زندگی و موسیقی اریک کلاپتون)، نوشته فیلیپ نورمن و ترجمه شاهین بلوری را انتشارات شباهنگ در سال 1401 به انتشار رسانده است. این کتاب در 416 صفحه شامل بیست و پنج فصل و تصاویر اصلی و برگزیده، زندگی این هنرمند بزرگ موسیقی را به نمایش گذاشته است. نویسنده پرفروش این کتاب، ، با دسترسی گسترده به خانواده، همکاران و دوستان اریک کلاپتون، معتبرترین زندگی نامه او را با قلمی جذاب نوشته است.
دلال خلیل صفدی (؛ ۱۸۹۸ – ۴ فوریهٔ ۱۹۷۶) نویسنده و مترجم اهل لبنان بود. او که در ژانر داستان کوتاه در میان زنان خاورمیانه پیشگام محسوب می‌شود، نخستین زنی بود که دست به انتشار یک مجموعه داستان کوتاه در عراق زد. سنین جوانی و تحصیل. صفدی در سال ۱۸۹۸ در بیروت، لبنان به دنیا آمد. او در بیت‌لحم و در کالج زنان دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل کرد. آغاز حرفه در خاورمیانه. صفدی در اوایل فعالیت حرفه‌ای خود به‌عنوان معلم از جمله به‌عنوان مربی عربی، تاریخ و انگلیسی در لبنان، عراق و ناصره مشغول به کار شد. او که یک مسیحی
عراق و ناصره مشغول به کار شد. او که یک مسیحی متدین بود، از جمله در یک مدرسهٔ رسالت پرسبیتری استقرار یافت. او همچنین به عنوان مترجم مشغول به کار شد و در حدود سال ۱۹۳۲ آثاری را از زبان انگلیسی برای چاپ در مجلهٔ "العرفان" ترجمه کرد. او در سال ۱۹۳۵ مجموعه داستان کوتاه "حوادث و عبر" را در لبنان منتشر کرد. سپس در سال ۱۹۳۷ این کتاب توسط انتشارات الراعی در نجف منتشر شد و او به اولین زنی تبدیل شد که یک مجموعه داستان کوتاه را در عراق منتشر می‌کرد. همچنان که صفدی نویسنده‌ای پیشگام در زمینهٔ داستان کوتاه در لبنان و
پیشگام در زمینهٔ داستان کوتاه در لبنان و عراق به‌شمار می‌رود، عمر محمد طالب، منتقد، استدلال می‌کند که داستان‌های او بهتر است به‌عنوان داستان‌های تعلیمی دسته‌بندی شوند تا داستان‌های تخیلی، زیرا از «زبان سخنوری و لحنی پرطنین برای موعظه به خواهرانش و تشویق آن‌ها به پایبندی به فضیلت، اخلاق و آموزه‌های دینی استفاده می‌کند. نویسنده، داستان‌هایی از سرنوشت‌های بدی که در انتظار زنان منحرف است را روایت می‌کند.» مهاجرت به ایالات متحده آمریکا. در اواخر دههٔ ۱۹۳۰، صفدی در سن ۳۸ سالگی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در
در سن ۳۸ سالگی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در منطقهٔ دیترویت، جایی که خواهرش در آن زندگی می‌کرد، ساکن شد. او در آنجا در دانشگاه ایالتی میشیگان در رشتهٔ جامعه‌شناسی تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۸ با مدرک کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل شد و پس از آن در دیترویت به تحقیق پیرامون رفاه کودکان مشغول شد. او همچنین به تدریس زبان عربی در دانشگاه ایالتی میشیگان و دانشگاه ایالتی وین مشغول بود. او در زمان سکونت در میشیگان از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ یک مجلهٔ ماهانهٔ دو زبانهٔ عربی-انگلیسی به "نام پژواک شرق" را منتشر کرد. این مجله،