payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کَرولی اِرِکی ( ; ۲۰ اکتبر ۱۸۷۸ - ۱۷ ژوئن ۱۹۵۲) یک مهندس کشاورزی مجارستانی بود. اصطلاح "بیوتکنولوژی" توسط او در سال ۱۹۱۹ ابداع شد. برخی او را "پدر" بیوتکنولوژی می‌دانند. اوایل زندگی. ارکی در ۱۸ اکتبر ۱۸۷۸ در استرگوم مجارستان با نام کرولی ویتمن چشم به جهان گشود. پدرش ایستوان ویتمن و مادرش ماریا دوکای تاکاچ نام داشت. (از نزدیکان او جودیت دوکای تاکاچ (۱۷۹۵-۱۸۳۶) بود که اولین شاعر زن مجارستانی بود.) در سال ۱۸۹۳ نام خود را به ارکی تغییر داد. او سه برادر داشت: Jenő، Ferenc و István. ارکی مدرسه گرامر را در Sümeg و
Ferenc و István. ارکی مدرسه گرامر را در Sümeg و Székesfehérvár به پایان رساند. او در دانشگاه فنی بوداپست تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۰ مدرک مهندسی فنی گرفت. ممکن است میان ارکی و هموطن او فرانتس ویتمن، مهندس برق برجسته و مخترع اسیلوسکوپِ ویتمن، ارتباط خانوادگی وجود داشته باشد. حرفه. او سپس تا سال ۱۹۰۵ به‌عنوان طراح ماشین برای چندین شرکت صنایع کاغذ و مواد غذایی در وین، اتریش مشغول به‌کار شد. او به بوداپست نقل مکان کرد و استادیار دانشگاه فنی یوزف شد. در سال ۱۹۱۹ وزیر غذای مجارستان شد. او بیش از صد مقاله نوشت که به
غذای مجارستان شد. او بیش از صد مقاله نوشت که به زبان مجارستانی و به زبان آلمانی منتشر شدند. ارکی همچنین در صحبت کردن به آلمانی و انگلیسی مهارت داشت. او در سال ۱۹۲۲ کتابی در مورد سازوکارهای کلروفیل و چگونگی استفاده از آن برای تغذیه جانوران نوشت. در سال ۱۹۲۵ او کتابی در مورد پروتئین‌های برگ به‌عنوان یک منبع غذایی احتمالی نوشت که آن را به‌عنوان یک محصول تجاری نیز تبلیغ کرد. بیوتکنولوژی. ارکی در سال ۱۹۱۹ در کتابی به نام "Biotechnologie der Fleisch-, Fett- und Milcherzeugung im landwirtschaftlichen
Fett- und Milcherzeugung im landwirtschaftlichen Grossbetriebe" (بیوتکنولوژی تولید گوشت، چربی و شیر در یک مزرعه بزرگ کشاورزی) که در برلین به زبان آلمانی منتشر کرد، کلمه "بیوتکنولوژی" را در مجارستان ابداع نمود. این فناوری را مبتنی بر تبدیل مواد خام به محصول مفیدتر را توصیف کرد. او یک کشتارگاه برای هزار خوک و همچنین یک مزرعه پرواربندی با فضایی برای ۵۰۰۰۰ خوک ساخت و سالانه بیش از ۱۰۰۰۰۰ خوک پرورش داد. این شرکت بسیار بزرگ بود و به یکی از بزرگترین و سودآورترین عملیات گوشت و چربی در جهان تبدیل شد. ارکی بیشتر
عملیات گوشت و چربی در جهان تبدیل شد. ارکی بیشتر موضوعی را توسعه داد که در قرن بیستم تکرار می‌شد: بیوتکنولوژی می‌تواند راه‌حل‌هایی برای بحران‌های اجتماعی، مانند کمبود غذا و انرژی ارائه دهد. برای ارکی، اصطلاح "بیوتکنولوژی" فرآیندی را نشان می دهد که در آن مواد خام می توانند از نظر زیستی به محصولات مفید اجتماعی ارتقا یابند. این کتاب در طی چند هفته در آلمان چندین هزار نسخه فروخت. در سال ۱۹۲۱ این کتاب به هلندی نیز ترجمه شد. پس از جنگ جهانی دوم و مرگ. در ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۶، ارکی به دلیل نقش ضدانقلابی خود در مجارستان
۱۹۴۶، ارکی به دلیل نقش ضدانقلابی خود در مجارستان توسط دادگاه خلق به مدت ۱۲ سال به زندان واتس فرستاده شد. او در ۱۷ ژوئن ۱۹۵۲ در ۷۴ سالگی در زندان درگذشت.
ناسازگارگرایی (به انگلیسی:Incompatibilism) این دیدگاه است که یک جهان جبرگرا کاملاً با این تصور که افراد دارای اختیار هستند در تضاد است. در اینجا اختیار به عنوان ظرفیت عاملان آگاه برای انتخاب یک مسیر عملی آینده از میان چندین جایگزین فیزیکی موجود تعریف می‌شود. بنابراین، ناسازگاری دلالت بر این دارد که بین جبر و اراده آزاد دیکوتومی وجود دارد، جایی که فیلسوفان باید حداکثر از یک نگاه یا دیگری حمایت کنند، نه از هر دو. دیدگاه ناسازگارانه حداقل به سه روش متفاوت دنبال می‌شود: لیبرترینیسم‌ها جبرگرا بودن جهان را انکار
می‌شود: لیبرترینیسم‌ها جبرگرا بودن جهان را انکار می‌کنند، جبرگرایان سخت وجود هرگونه اراده آزاد را انکار می‌کنند، و ناسازگارگرایان بدبین (غیر قطعی‌گرایان سخت) هر دو را انکار می‌کنند. (که جهان جبرگرا است و اراده آزاد وجود دارد. ناسازگارگرایی در مقابل سازگارگرایی قرار می‌گیرد و دوگانگی بین جبرگرایی و اراده آزاد را رد می‌کند.
کیفر یک فیلم اکشن و دلهره‌آور اسپانیایی-فرانسوی محصول سال ۲۰۱۵ به کارگردانی دنی د لا توره با بازی لوئیس تسار، خاویر گوتیه‌رس آلبارس، الویرا مینگس و گویا تولدو است. این فیلم در بخش روزهای ونیز در هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. خلاصه داستان. مدیر یک بانک تماسی از یک ناشناس دریافت می‌کند که به او می‌گوید باید در مدت زمان مشخصی مقدار بسیاری پول را جور کند وگرنه یک بمب زیر صندلی‌اش منفجر خواهد شد. تولید. این فیلم در سال ۲۰۱۴ در لاکرونیا فیلمبرداری شد. انتشار. اولین نمایش جهانی خود را در ۲
شد. انتشار. اولین نمایش جهانی خود را در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵ انجام داد و به عنوان فیلم افتتاحیه بخش موازی جشنواره ونیز به نمایش درآمد. همچنین در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱ در جشنواره بین‌المللی فیلم سن‌سباستین ارائه شد. این فیلم توسط برادران وارنر توزیع شد، فیلم در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ در اسپانیا اکران شد.
کنسانتره پروتئین برگ (LPC) شکل غلیظ و فشرده‌ای از پروتئین‌های موجود در برگ گیاهان است. به‌عنوان منبع غذایی انسان یا جانوران مورد بررسی قرار گرفته است، زیرا به‌طور بالقوه ارزان‌ترین و فراوان‌ترین منبع پروتئین موجود است. اگرچه انسان‌ها می‌توانند مقداری پروتئین را از مصرف مستقیم سبزیجات برگی به دست آورند، اما دستگاه گوارش انسان نمی‌تواند برای تأمین پروتئین موردنیاز رژیم غذایی با حجم بزرگی از برگ‌های موردنیاز تنها با سبزیجات برگ‌دار سروکار داشته باشد. ترکیبات. کنسانتره پروتئین برگ کامل یک ماده سبز تیره با بافتی
پروتئین برگ کامل یک ماده سبز تیره با بافتی شبیه به پنیر است. تقریباً ۶۰ درصد آن آب است، در حالی که ماده خشک باقیمانده ۹-۱۱ درصد نیتروژن، ۲۰-۲۵ درصد لیپید، ۵-۱۰ درصد نشاسته و مقدار متغیری خاکستره است. این ترکیبی از بسیاری از پروتئین‌های منحصربه‌فرد است. طعم آن با اسفناج یا چای مقایسه شده‌است. از آنجایی که رنگ و طعم ممکن است آن را برای انسان ناخوشایند کند، LPC را می‌توان به بخش‌های سبز و سفید تقسیم‌بندی کرد. بخش سبز دارای پروتئین‌هایی است که بیشتر از کلروپلاست‌ها منشأ می‌گیرند، درحالی‌که بخش سفید دارای
منشأ می‌گیرند، درحالی‌که بخش سفید دارای پروتئین‌هایی است که بیشتر از سیتوپلاسم منشأ می‌گیرند. کاربردها. LPC برای نخستین بار در آغاز سده بیستم به‌عنوان غذای انسان پیشنهاد شد، اما باوجود وعده‌های اولیه، موفقیت چندانی به‌دست نیاورد. نورمن پیری، برنده مدال کاپلی از بریتانیا، LPC را مطالعه کرد و به‌کارگیری آن را برای مصرف انسان تبلیغ کرد. او و تیمش ماشین‌هایی را برای استخراج LPC توسعه دادند، از جمله «واحدهای روستایی» با تعمیر و نگهداری کم که برای جوامع روستایی فقیر درنظر گرفته شده‌است. آنان در مکان‌هایی مانند
فقیر درنظر گرفته شده‌است. آنان در مکان‌هایی مانند روستاهای جنوب هند نصب شدند. اتکای فزاینده به پرورش جانوران مبتنی بر پروار برای ارضای اشتهای انسان برای گوشت، تقاضا برای منابع پروتئین گیاهی ارزان‌تر را افزایش داده‌است. این به‌تازگی منجر به علاقه دوباره به LPC برای کاهش به‌کارگیری منابع پروتئین گیاهی خوراکی انسان در خوراک‌دام شده است. پروتئین برگ آزمایش‌های موفقیت‌آمیزی را به‌عنوان جایگزینی برای خوراک سویا برای جوجه‌ها و خوک‌ها پشت‌سر گذاشته است. LPC یونجه می‌تواند در خوراک ماهی تیلاپیا به‌عنوان جایگزینی
می‌تواند در خوراک ماهی تیلاپیا به‌عنوان جایگزینی برای بخشی از کنجاله ماهی مصرفی گنجانده شود. مسائل مربوط به رژیم غذایی. پروتئین برگ منبع خوبی از اسیدهای آمینه است که کمبود متیونین یک عامل محدودکننده در آن است. ازنظر تغذیه‌ای بهتر از پروتئین‌های دانه و قابل مقایسه با پروتئین‌های جانوری است (به‌جز پروتئین‌های موجود در تخم‌مرغ و شیر). از نظر توان هضم، LPC کامل دارای توان هضم در محدوده ۶۵-۹۰٪ است. بخش سبز دارای توان هضم بسیار کمتری است که ممکن است کمتر از ۵۰٪ باشد، درحالی‌که بخش سفید توان هضم بیش از ۹۰٪ را
باشد، درحالی‌که بخش سفید توان هضم بیش از ۹۰٪ را دارد. چالش‌هایی که باید با استفاده از یونجه و مانیوک، دو محصول تک‌کشتی با چگالی بالا، برطرف شوند، شامل محتوای فیبر خوراکی بالا و سایر عوامل ضد تغذیه‌ای مانند فیتات، سیانید و تانن‌ها است. لوبیا لبلب، "مورینگا" "اولیفرا"، کلم وحشی درختی و شبدر بوته‌ای نیز ممکن است استفاده شود. طعم LPC گونه‌های مختلف بسیار متفاوت است. روش های تولید. به‌طور کلی، LPC با خمیر کردن برگ‌ها و فشاردادن آب‌میوه، حرارت‌دادن آب برای لخته‌شدن پروتئین، و غربال کردن پروتئین و خشک‌کردن آن
پروتئین، و غربال کردن پروتئین و خشک‌کردن آن تولید می‌شود. برای به‌دست آوردن بخش‌های سبز و سفید به طور جداگانه، انعقاد حرارتی دو مرحله‌ای روشی معمول است: حرارت‌دادن به حدود ۶۰ درجه سانتیگراد پروتئین سبز را لخته می‌کند، سپس حرارت‌دادن به ۸۰ درجه سانتیگراد پروتئین سفید را لخته می‌کند. روش های جایگزینی که پیشنهاد شده‌اند عبارتند از لخته‌سازی با به‌کارگیری پلی‌الکترولیت‌ها، فراپالایش و اولتراسانتریفیوژ.
شورای اجرایی ایالت پنانگ قوه مجریه دولت پنانگ، یکی از ایالت‌های مالزی است. ریاست آن بر عهده وزیر اعظم بوده که رئیس دولت است و توسط فرماندار، رئیس ایالت پنانگ منصوب می‌شود، شورای اجرایی همچنین از چهار تا ده نفر دیگر، از نماینده‌های ایالتی مجلس قانونگذاری ایالتی پنانگ، به اضافه وزیر امورخارجه ایالت، مشاور حقوقی و مدیر امور مالی تشکیل شده است.
رابرت اسکارپیت ؛ در ۲۴ آوریل ۱۹۱۸ در سنت مکایر، ژیروند، فرانسه زاده و در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۰ در لانگون، ژیروند، فرانسه درگذشت. جامعه‌شناس، آکادمیک، نویسنده و روزنامه‌نگار فرانسوی بود. او بیشتر برای عموم به خاطر نگارش مقالات طنز در روزنامه‌هایی همانند «لوموند» شناخته می‌شود که در آنها از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۹ حدود بیست ستون در ماه می‌نوشت. زندگی. جوانی. اسکارپیت دوران کودکی و نوجوانی خود را در ژیروند گذراند. در ۱۸ سالگی (۱۹۳۶) چون می‌خواست به تحصیل ادامه دهد، بیشتر به ضرورت و علاقه، تحصیل انگلیسی را انتخاب کرد.
به ضرورت و علاقه، تحصیل انگلیسی را انتخاب کرد. تحصیلات کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد را با مدرک «دکتری ادبیات انگلیسی» به پایان رساند. او از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ به عنوان معلم دبیرستان در آرکاشون (ژیروند) کار کرد. او به عنوان متخصص ادبیات انگلیسی نویسنده حدود پنجاه کتاب در زمینه داستان و جامعه‌شناسی مقاله و رمان است. خبرنگار. اسکارپیت با داستان‌های کوتاه طنز خود در روزنامه لوموند شناخته شد و به عنوان منتقد ادبی برای بسیاری از مجلات، ستون‌نویس لوموند در سال ۱۹۸۳، سپس "جنوب غرب" بود. استاد و جامعه‌شناس. پس
۱۹۸۳، سپس "جنوب غرب" بود. استاد و جامعه‌شناس. پس از جنگ جهانی دوم دبیرکل و مدیر مؤسسه فرانسوی آمریکای لاتین در مکزیک شد. سپس استادیار زبان انگلیسی و استاد ادبیات تطبیقی در دانشکده هنر بوردو (۱۹۵۱–۱۹۷۰) و مؤسس مرکز جامعه‌شناسی ادبیات بود که در سال ۱۹۶۰ افتتاح شد و بعدها مؤسسه ادبیات و هنر تکنیک‌های توده ای خوانده شد. اسکارپیت به عنوان مدیر علمی طرح «فرهنگ بین‌المللی اصطلاحات ادبی» (DITL V.2) خدمت کرد. طرح در حال انجام با بودجه انجمن بین‌المللی ادبیات تطبیقی از سال ۱۹۸۸ توسط ژان ماری گراسین ادامه یافت. علوم
از سال ۱۹۸۸ توسط ژان ماری گراسین ادامه یافت. علوم ارتباطات. به قول خودش: "برای اندازه‌گیری ریسک نوشتن، باید درک کرد که خواندن چیست، چگونه می‌توان پیام متنی را دریافت کرد. این یک رویکرد کاملاً علمی است." او مقالاتی را در "مجله بررسی فیلولوژیکی" دانشگاه بلگراد در سال ۱۹۶۳ منتشر کرد. کتاب «جامعه‌شناسی ادبیات» او که در سال ۱۹۵۸ به زبان فرانسه منتشر شد به ۲۳ زبان ترجمه شده‌است. او در سال ۱۹۶۵ به سفارش یونسکو کتاب «انقلاب کتاب» را نوشت. این کتاب که به ۲۰ زبان ترجمه شده‌است، پدیده کتاب جلد شومیز بازار انبوه و
ترجمه شده‌است، پدیده کتاب جلد شومیز بازار انبوه و پیامدهای ورود به دنیای کتاب‌های ارزان قیمت را تحلیل می‌کند. او دریافت که مسئله کتاب باید به عنوان یک مسئله ارتباطی از طریق نوشتن مورد مطالعه قرار گیرد. از اینرو، با غوطه ور شدن در ادبیات «ارتباط‌شناسی»، یکی از اولین پژوهشگرانی بود که علم ارتباطات را در فرانسه معرفی و ترویج کرد. شغل و به رسمیت شناختن CIS. او در سال ۱۹۶۰ «مرکز جامعه‌شناسی واقعیات ادبی» را تأسیس کرد که در سال ۱۹۶۵ به «مؤسسه فنون توده‌ای ادبیات و هنر» و در سال ۱۹۷۸ به «آزمایشگاه علوم اطلاعات و
و هنر» و در سال ۱۹۷۸ به «آزمایشگاه علوم اطلاعات و ارتباطات» تبدیل شد. این مرکز به عنوان موتور "مدرسه بوردو"، پیشرو در این رشته شناخته می‌شود. در سال ۱۹۶۷ به او مأموریت داده شد تا مدرسه بوردو را ایجاد کند که بر سرگرمی‌های اجتماعی و فرهنگی - اجتماعی تمرکز داشت و از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ مدیر آن بود. در سال ۱۹۷۲، با همکاری سایر نویسندگان، پژوهشگران و دانشگاهیان، از جمله ژان میریات و رولان بارت، گروه ذی‌نفوذ را ایجاد کرد که هدف آن کسب اعتبار دانشگاهی برای علوم اطلاعات و ارتباطات است. این منجر به ایجاد کمیته علوم
و ارتباطات است. این منجر به ایجاد کمیته علوم اطلاعات و ارتباطات می‌شود که به جامعه علوم اطلاعات و ارتباطات فرانسه (SFSIC) تبدیل شد. اسکارپیت بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۸ رئیس دانشگاه بوردو و استاد علوم اطلاعات و ارتباطات شد. پژوهش‌ها و نظریه علم اطلاعات و ارتباطات. در سال ۱۹۷۶، او با ارائه "نظریه عمومی علوم اطلاعات و ارتباطات"، حداقل در فرانسه، پیشگام بود. این مطالعه که مروری بر علم اطلاعات و ارتباطات برای امروز ارائه می‌کند، یک کتاب ضروری برای هر علاقه‌مند به این حوزه علم است. این نیاز به حسابرسی برای هر دو
این حوزه علم است. این نیاز به حسابرسی برای هر دو پدیده اطلاعات، بنابراین اسناد به‌طور کلی و موارد مربوط به ارتباطات را تأیید می‌کند. همان‌طور که خودش می‌گوید: "از نظر من اطلاعات محتوای ارتباط است و ارتباطات وسیله نقلیه اطلاعات". نویسنده. اسکارپیت در سال ۱۹۶۰ "پینچر فرایچ" و چندین رمان از جمله "مرد جوان و شب" (۱۹۸۰) و "یک روز زیبا برای مردن" (۱۹۹۲) را منتشر کرده است. وی در سال ۱۹۶۴ یکی از مشهورترین رمان‌هایش به نام "لیتراترون" را منتشر کرد. "لیتراترون" پس از تغییرات دولت در سال ۱۹۶۸ دنبال شد و سیاستمداران و
تغییرات دولت در سال ۱۹۶۸ دنبال شد و سیاستمداران و بازرگانان را به سخره می‌گیرد. در دهه ۱۹۸۰، او کتاب‌هایی برای کودکان نوشت که خودش آنها را تصویرسازی کرد و در مجموعه "رولتابوس" گنجانده شد. او سپس سه‌گانه "سفرهای آزمبات، دریانورد بیسکایی" را نوشت. در سال ۱۹۵۳ و با موافقت ژان بروئل، مدیر موسس "باتو موش" پاریس، رابرت اسکارپیت زندگینامه داستانی ژان سباستین موشه نوشت، جایی که او هم همکار بارون اوسمان، مخترع قایق‌های رودخانه‌ای، و هم خالق یک بازرسی پلیس متخصص در زمینه اطلاعات، "کوکی‌ها" است. پذیرایی به افتخار
زمینه اطلاعات، "کوکی‌ها" است. پذیرایی به افتخار صدمین سالگرد ژان سباستین موشه حتی با حضور یک وزیر همراه بود.
کمپ هامفریز () پایگاه نظامی مستقر در پیونگتائک، کره جنوبی، متعلق به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد و هم‌اکنون ستاد فرماندهی ارتش هشتم در آن قرار دارد. کمپ هامفریز محل فرودگاه نظامی دسیدریو، شلوغ‌ترین فرودگاه نظامی ایالات متحده در آسیا، با باند فرود ۸۱۲۴ فوتی (۲۴۷۶ متری) است. علاوه بر این فرودگاه، چندین واحد پشتیبانی، ترابری و تاکتیکی مستقیم ارتش ایالات متحده، از جمله تیپ هوایی رزمی، لشکر ۲ پیاده، در آنجا مستقر هستند. این پادگان مساحتی معادل ۳۴۵۴ هکتار دارد، که ساخت آن، ۱۱
مساحتی معادل ۳۴۵۴ هکتار دارد، که ساخت آن، ۱۱ میلیارد دلار آمریکا هزینه داشته است. کمپ هامفریز بزرگ‌ترین پایگاه نظامی ایالات متحده در خارج از کشور است که حدود ۵۰۰ ساختمان و امکانات رفاهی را در خود جای داده است. در سال ۲۰۰۴، توافقی بین دولت‌های ایالات متحده و کره جنوبی برای انتقال تمام نیروهای آمریکایی به پادگان‌های جنوب رودخانه هان و جابجایی ستاد فرماندهی نیروهای ایالات متحده کره و سازمان ملل متحد به کمپ هامفریز حاصل شد. این جابجایی‌ها در سال ۲۰۱۸ تکمیل شد و کمپ هامفریز را به بزرگ‌ترین پادگان ارتش ایالات
و کمپ هامفریز را به بزرگ‌ترین پادگان ارتش ایالات متحده در آسیا تبدیل کرد. بر اساس این طرح، حضور ۲۸۵۰۰ سرباز آمریکایی در کره جنوبی تثبیت شد و نیروهای ایالات متحده کره از پادگان یونگسان در سئول به کمپ هامفریز نقل مکان کردند. کمپ هامفریز در ۶۴ کیلومتری جنوب پایگاه سابق در سئول و حدود ۹۷ کیلومتری منطقه غیرنظامی که کره شمالی و جنوبی را از هم جدا می‌کند، قرار دارد. این امر این پایگاه را تقریباً دو برابر پایگاه قبلی از کره شمالی دورتر قرار می‌دهد که یکی از دلایل اصلی این جابجایی است. در حالی که مکان جدید بخش
اصلی این جابجایی است. در حالی که مکان جدید بخش عمده‌ای از نیروهای آمریکایی را از برد توپخانه کره شمالی خارج می‌کند، ارتش کره شمالی راکت‌ها و موشک‌های بالستیک با کالیبر بزرگ و همچنین توانایی هسته‌ای را توسعه داده است که قادر به رسیدن به کمپ هامفریز است.
استفان بروستر استاد تعامل انسان و رایانه در گروه علوم رایانه در دانشگاه گلاسکو، انگلستان است که در آنجا گروه تعامل چندوجهی را اداره می‌کند. علاقه اصلی پژوهشی او تعامل چندوجهی انسان و رایانه، صدا و لمس و حرکات است. بروستر مدرک پی‌اچ‌دی خود را در گروه تعامل انسان و رایانه در دانشگاه یورک دریافت کرد. او چندین بار کنفرانس تعامل انسان و رایانه با دستگاه‌ها و خدمات موبایل (MobileHCI) را برگزار کرد و در کنار جرالدین فیتزپاتریک برای کنفرانس CHI در مورد عوامل انسانی در سیستم‌های محاسباتی برگزار شد. او تألیف چندین
در سیستم‌های محاسباتی برگزار شد. او تألیف چندین کتاب علمی را ارائه داده‌است. بروستر در مارس ۲۰۱۷ به عنوان عضو انجمن سلطنتی ادینبورگ انتخاب شد.
جام باشگاه‌های جهان کوچک ۱۹۵۳ (اولین تورنمنت) دومین دوره جام باشگاه‌های جهان کوچک بود، مسابقاتی که دوره اول آن بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و دوره دوم آن بین سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵در ونزوئلا برگزار شد. این دوره مسابقات با چهار شرکت‌کننده، نیمی از اروپا و نیمی از آمریکای جنوبی برگزار شد اما از فرمت دوبل معمول خود منحرف شد. بازیکنانی مانند آنخل لابرونا، آمادئو کاریزو و فلیکس لوستو برای ریور پلاته، گرهارد هاناپی و ارنست هاپل از راپید وین، نستور روسی، رامون آلبرتو ویلاورده و آلفردو دی استفانو برای میلوناریوس در این
و آلفردو دی استفانو برای میلوناریوس در این تورنمنت حضور داشتند؛ که آخرین بازی‌های خود را برای باشگاه خود در این مسابقات انجام داد.
لشکر ۳۰۴ زرهی ایدان () یا لشکر ایدان لشکر زرهی و بازوی ترکیبی نیروی زمینی اسرائیل و تحت امر فرماندهی مرکزی اسرائیل است، که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد. تاریخچه. این لشکر که قبلاً لشکر ۸۸۰ نام داشت، در سال ۱۹۷۴ به عنوان یک لشکر ذخیره پس از جنگ یوم کیپور تأسیس شد. در سال ۱۹۸۲، در طول جنگ اول لبنان، این لشکر که شامل سه تیپ زرهی بود، در ذخیره فرماندهی باقی ماند و در طول نبرد سلطان یعقوب وارد جبهه شرقی شد. در سال ۲۰۰۲، در طول عملیات سپر دفاعی، مسئول اشغال نظامی شهر جنین بود. در سال ۲۰۰۵، این واحد مسئول تخلیه نوار غزه
بود. در سال ۲۰۰۵، این واحد مسئول تخلیه نوار غزه شمالی در طول طرح عقب‌نشینی بود. بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، فرمانده آن همچنین افسر ارشد زرهی ارتش اسرائیل (فرمانده سپاه زرهی) بود، اما در آوریل ۲۰۱۰، این نقش‌ها از هم جدا شدند. همچنین، در سال ۲۰۱۰، این لشکر در جایزه راماتکال برای واحدهای ذخیره ممتاز، مقام اول را کسب کرد. در سال ۲۰۱۴، لشکر ۳۰۴ زرهی ایدان تحت سازماندهی مجدد قرار گرفت که هدف آن تبدیل آن از یک لشکر زرهی به یک لشکر سبک و چند جبهه‌ای بود که در مبارزه با تروریسم و جنگ شهری تخصص دارد.
لشکر ۲۱۰ باشان () یا لشکر باشان لشکر پیاده‌نظام و بازوی ترکیبی نیروی زمینی اسرائیل است، که تحت امر فرماندهی شمالی نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کند و مسئول جبهه سوریه است. لشکر باشان در سال ۱۹۷۳ پس از انحلال "لشکر ۳۶۶ نتیو هائش" تأسیس شد. این لشکر یک یگان منطقه‌ای است که مسئولیت بلندی‌های جولان، کوه هرمون، کوه داو، مرز اسرائیل با سوریه و بخشی از مرزهای اسرائیل و لبنان، همچنین مرز اسرائیل و شمال اردن را برعهده دارد. لشکر ۲۱۰ باشان در جنگ یوم کیپور، جنگ اسرائیل و لبنان، نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه، جنگ غزه،
و لبنان، نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه، جنگ غزه، درگیری اسرائیل و حزب‌الله (۲۰۲۳–۲۰۲۴)، حمله اسرائیل به سوریه و حمله اسرائیل به لبنان به‌عنوان یگان عمل‌کننده حضور داشت. این لشکر پس از سقوط رژیم اسد در حمله اسرائیل به سوریه شرکت کرد. تیپ ۸۱۰ هحاریم از یگان‌های زیرمجموعه این لشکر است. تاریخچه. این لشکر چند ماه قبل از جنگ یوم کیپور در طول هشدار آبی و سفید تأسیس شد. جنگ یوم کیپور. در طول جنگ یوم کیپور، لشکر ۲۱۰ تحت فرماندهی دن لنر بود و در بخش ارتفاعات جولان می‌جنگید. ساخت این لشکر تنها چند ماه قبل از شروع جنگ به
ساخت این لشکر تنها چند ماه قبل از شروع جنگ به عنوان بخشی از هشدار آبی و سفید آغاز شد. این لشکر از اوایل ۷ اکتبر وارد نبرد در بخش ارتفاعات جولان شد و نقش مهمی در متوقف کردن حمله سوریه در مرکز فلات ایفا کرد. این لشکر شامل تیپ نهم ("اودد")، تیپ ۱۷۹ (زرهی)، تیپ ۳۱۷ (چتربازان)، گروهان ۲۸۲ توپخانه و همچنین گردان‌های مهندسی و پشتیبانی بود. جنگجویان این لشکر اولین نیروی ذخیره‌ای بودند که نیمه‌شب شب یوم کیپور به بلندی‌های جولان رسیدند، زمانی که هفت تانک از گردان ۲۶۶ تیپ ۱۷۹ (تیپ بسیج سریع فرماندهی شمال) در مسیر نفت
تیپ ۱۷۹ (تیپ بسیج سریع فرماندهی شمال) در مسیر نفت رسیدند و به نیروی زویکا پیوستند، نیرویی که تا آن زمان پیشروی زرهی سوریه به سمت اردوگاه نفح را متوقف کرده بود. در مدت کوتاهی، تقریباً تمام تانک‌های این نیرو در یک کمین سوری مورد اصابت قرار گرفتند. دو گروهان دیگر از گردان ۲۶۶ که صبح زود به منطقه خوسنیا-نفح رسیدند، به بقایای نیروهای منظم کمک کردند تا پیشروی سوریه به سمت نفح را متوقف کنند. صبح ۷ اکتبر، یک گردان دیگر از تیپ ۱۷۹، تحت فرماندهی فرمانده تیپ، ران ساریگ، از فلات بالا رفت و در محور یهودیه شروع به
ساریگ، از فلات بالا رفت و در محور یهودیه شروع به عملیات کرد. بعداً در همان روز، لشکر ۲۱۰ سه تیپ زرهی ذخیره خود را برای نگهبانی در ورودی‌های محورهای منتهی به ارتفاعات جولان تا دریای جلیله هدایت کرد. واحدهایی از این تیپ‌ها - هر کدام با یک گردان - در ساعات صبح در ورودی‌های محورها شروع به فعالیت کردند و مشغول متوقف کردن پیشروی سوری‌ها بودند. بعدازظهر، لشکر ۲۱۰ مسئولیت کل منطقه جنوبی ارتفاعات جولان را بر عهده گرفت. این لشکر نقش مهمی در نبرد خوشنیا در روزهای اولیه جنگ ایفا کرد. در طول روز ۸ اکتبر، تیپ ۱۷۹ (از
جنگ ایفا کرد. در طول روز ۸ اکتبر، تیپ ۱۷۹ (از لشکر ۲۱۰) در محور یهودیه منتهی به روستای خوشنیا که در دست سوریه بود، عملیات انجام داد. این تیپ به آرامی در امتداد محور پیشروی کرد و در حین انجام نبردهای سنگین زرهی، که در آن ده‌ها تانک سوری منهدم شد، سوری‌ها را به سمت شرق و به سمت خوشنیا سوق داد. در طول نبرد، گیدئون تسیمبل، معاون فرمانده تیپ ۱۷۹، که جایگزین فرمانده زخمی تیپ ساریگ شده بود، کشته شد. موشه بار کوچبا، معاون فرمانده لشکر ۲۱۰، موقتاً فرماندهی تیپ را بر عهده گرفت تا اینکه فرمانده تیپ بعداً از بیمارستان
عهده گرفت تا اینکه فرمانده تیپ بعداً از بیمارستان بازگشت و دوباره فرماندهی آن را بر عهده گرفت. در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۳، این لشکر به نبرد لیما اعزام شد، جایی که نیروی اعزامی عراق را که به سمت ارتفاعات جولان جنوبی حرکت می‌کرد، متوقف کرد و سپس در بخش مرکزی فلات مستقر شد. در مراحل بعدی جنگ، این لشکر در شکستن سیستم دفاعی سوریه در ارتفاعات جولان شمالی و ایجاد محاصره اسرائیل در خاک سوریه شرکت کرد. جنگ دوم لبنان. در سال ۲۰۰۵، سرتیپ ارز زوکرمن به عنوان فرمانده لشکر منصوب شد. زوکرمن، یکی از کهنه سربازان گردان سیزدهم که
شد. زوکرمن، یکی از کهنه سربازان گردان سیزدهم که فرماندهی واحدهای ویژه و تیپ گولانی را بر عهده داشت، بدون هیچ سابقه، آموزش یا بازآموزی برای فرماندهی یک واحد زرهی (مانند دوره "تبدیل زره" یا دوره فرماندهان لشکر) به این سمت منصوب شد. با شروع جنگ دوم لبنان در ژوئیه ۲۰۰۶ و در طول آن، ستاد کل قصد نداشت تشکیلات تحت فرماندهی زوکرمن را در نبرد درگیر کند. زوکرمن تشخیص داد که بخش شرقی صحنه فرماندهی بدون فعالیت نظامی باقی مانده است و از فرماندهی خواست تا لشکر را در یک تلاش تهاجمی در این بخش ادغام کند. این لشکر سرانجام
تهاجمی در این بخش ادغام کند. این لشکر سرانجام برای عملیات "تغییر جهت ۱۱" که قرار بود حرکت تعیین‌کننده جنگ (۱۰–۱۲ آگوست) باشد، بسیج شد. این لشکر در بخش شرقی، در منطقه شهرهای الخیام و مرج عیون، در مأموریتی مستقل از مأموریت‌های سه لشکر دیگر که توسط فرماندهی در جنگ اداره می‌شدند، به کار گرفته شد. لشکر ذخیره، تحت فرماندهی زوکرمن، زمانی که صلاحیت واحدهایش به دلیل کمبود آموزش پایین بود، به نبرد اعزام شد و آخرین رزمایشی که این لشکر انجام داد در سال ۲۰۰۱ برگزار شد، زمانی که قرار بود در بخش ارتفاعات جولان بجنگد و
زمانی که قرار بود در بخش ارتفاعات جولان بجنگد و زمانی که ستاد فرماندهی آن نبود. او مجاز به فرماندهی یک واحد از نوع خود بود. عملکرد این لشکر پس از جنگ نسبتاً منفی توصیف شد. در یک تحقیق پس از جنگ با مشارکت رئیس ستاد، دنی حالوتس، افسران ذخیره تیپ به شدت از عملکرد ستاد و فرماندهی لشکر انتقاد کردند. از جمله موارد دیگر، گفته شد که دستورات اشتباه گرفته شده بودند، ماموریت‌ها مرتباً تغییر می‌کردند و دستور اشغال شهر الخیام چندین بار لغو شده بود. تحقیقی از ارتش اسرائیل که توسط سرتیپ مئیر گحتان نوشته شده بود، عمدتاً
که توسط سرتیپ مئیر گحتان نوشته شده بود، عمدتاً در مورد استفاده از نیروها به شیوه‌ای که مطابق با دکترین جنگی نبود و تغییر مکرر برنامه‌ها، گاهی اوقات حتی پس از تأیید آنها توسط فرماندهی، بود. از جمله موارد دیگر، یکی از فرماندهان گردان‌های زرهی پس از امتناع از ورود مجدد به لبنان برکنار شد و جانشین او در این سمت شد. از سوی دیگر، این لشکر اولین لشکری بود که در منطقه مرج عیون و الخیام عملیات انجام داد و به ده‌ها تروریست حمله کرد و سلاح‌ها و زیرساخت‌های حزب‌الله را در منطقه خود نابود کرد. در این عملیات، این لشکر
در منطقه خود نابود کرد. در این عملیات، این لشکر دامنه آتش‌سوزی در کریات شمونه را کاهش داد. سه نفر از جنگجویان این لشکر در این نبرد کشته شدند. در پایان جنگ، این لشکر درهم شکسته شد، اگرچه با دشمن قابل توجهی روبرو نشد و دستاوردهای آن بر نبرد حزب‌الله یا دامنه آتش موشکی به تمام شهرک‌های شمالی در طول روزهای نبرد آن تأثیری نداشت. دوره فرماندهی تیپ یفتاح در این لشکر، سرهنگ گیل معوز، پس از آنکه تحقیقات پس از جنگ به شدت از نحوه فرماندهی او بر این تیپ انتقاد کرد، کوتاه شد. سرتیپ زاکرمن، که در طول جنگ فرماندهی لشکر
شد. سرتیپ زاکرمن، که در طول جنگ فرماندهی لشکر را بر عهده داشت، به دلیل عملکردش و سطح پایین آمادگی لشکر به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و در ماه مه ۲۰۰۷، تقریباً یک سال پس از پایان جنگ، از سمت فرماندهی لشکر استعفا داد و از خدمت سربازی بازنشسته شد. او پس از احساس شکست در وظیفه‌اش، در پایان جنگ درخواست استعفا داد، اما تصمیم گرفت تا زمان تکمیل روند درس گرفتن و بازسازی لشکر، به سمت خود ادامه دهد. پس از جنگ دوم لبنان. به دنبال درس‌های جنگ دوم لبنان و به عنوان بخشی از اقدامی مشابه در سایر لشکرهای ارتش، یک واحد
از اقدامی مشابه در سایر لشکرهای ارتش، یک واحد لجستیک لشکری با شماره ۶۳۶۶ در این لشکر تأسیس شد. پس از جنگ داخلی سوریه و نگرانی‌ها در مورد نفوذ تروریست‌ها از سوریه به ارتفاعات جولان، رئیس ستاد، سپهبد بنی گانتز، در ژوئیه ۲۰۱۳ تصمیم گرفت لشکر زرهی را به یک لشکر منطقه‌ای تبدیل کند که عملیات پیشگیرانه، ضد تروریسم و عملیات امنیتی مداوم را انجام دهد. در ژانویه ۲۰۱۴، این لشکر به لشکر منطقه‌ای ۲۱۰ «باشان» تغییر نام داد. این لشکر شامل «لشکر یفتاح» (تیپ زرهی ۶۷۹)، «لشکر حرمون» (تیپ منطقه‌ای ۸۱۰) و «لشکر جولان» (تیپ