payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شدن به نماد زباله صنعت بازی برای سال‌ها است». در برخی از مصاحبه‌ها طرح اصلی بازی "استالین در مقابل مریخی‌ها" را به فیلم‌های "تروما" تشبیه می‌کنند. این بازی در ژوئیه ۲۰۰۹ به دلایل نامعلومی برای خرید از دسترس خارج شد. وبگاه رسمی بازی ادعا کرد که نسخه ارتقا یافته "استالین در مقابل مریخی‌ها" به‌زودی منتشر خواهد شد. با این وجود، بازی دیگر هرگز در دسترس قرار نگرفت؛ نه نسخه اصلی و نه نسخه ارتقا یافته آن. این بازی از نسخه به روز شده موتور موتور انیگما با نام "بلیتزکریگ ۲" استفاده می‌کند. بازتاب‌ها. "استالین در
۲" استفاده می‌کند. بازتاب‌ها. "استالین در مقابل" "مریخی‌ها" نقدهای منفی زیادی از منتقدان دریافت کرد. این بازی میانگین امتیاز ۲۳٫۴۱٪ در گیم‌رنکینگز و همچنین ۲۵٪ در متاکریتیک را دارد. "گیم‌اسپات" به این بازی امتیاز ۱٫۵/۱۰ داد و آن را «شاید بدترین بازی استراتژی هم‌زمان تاکنون» نامید. این سایت همچنین آن را بدترین بازی مسطح در سال ۲۰۰۹ دانست. "آی‌جی‌ان" که به بازی امتیاز ۲/۱۰ داد؛ به فقدان کامل بازی از عناصر مرتبط با بازی‌های استراتژی هم‌زمان اشاره کرد و پرسید که آیا این بازی با توجه به قدمت ظاهری بصری، «در سال
آیا این بازی با توجه به قدمت ظاهری بصری، «در سال ۱۹۹۴ ساخته شده و تا سال ۲۰۰۹ در یک خزانه مهر و موم شده‌است یا خیر». "رزولوشن" با اعطای امتیاز ۳۵٪ به بازی، به خوانندگان هشدار داد که بازی را نخرند؛ اما پذیرفت که این بازی گاهی «به شدت سرگرم کننده» است. "راک، پیپر، شات‌گان" بازی را «آشغال» نامید؛ اما اذعان داشت: «مطمئناً ارزش تصادف ماشین وجود دارد، به خصوص اگر تصمیم بگیرید که دقیقاً چه مقدار از بازی طنز است، گره‌های نظری داشته باشید.» "اسکیپیست" نسبت به بازی بازخورد مثبت‌تری داشت؛ به ویژه در مورد کلیشه‌های
بازخورد مثبت‌تری داشت؛ به ویژه در مورد کلیشه‌های شوروی بازی و ارائه آن به‌عنوان یک بازی خنده دار و در عین حال پوچ. برنامه روسی MTV Virtuality و پورتال اسپین‌آف آن گیمز تی‌وی بسیار از بازی و طنز آن استقبال کردند.
مشاع ۱۱ گزآباد، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۶ خانوار)، براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
مشاع ۱۰ گزآباد، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۱ خانوار) و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
دارین، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نرگسان قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۹ خانوار) و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده‌است.
مشاع ۶ ب گزآباد، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
مشاع ۶ پشت‌کوه دوساری، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
روابط نزدیک () یک فیلم صامت پیشا-کد کمدی به کارگردانی ری مک‌کری است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
فضل‌آباد، روستایی در دهستان مؤمن‌آباد بخش روداب شهرستان نرماشیر در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
مشاع ۷ پشت‌کوه دوساری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۵ خانوار) و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
مشاع عشایری مراد احمدی و شرکا، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۲ خانوار) و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
جری برگن (؛ – ) بازیگر و هنرمند وودویل و پانتومیم بود. روزنامهٔ شیکاگو ساندی تریبون او را «یکی از بامزه‌ترین مردان جهان» نامید. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دزد دریایی" و "تومالیو" اشاره نمود.
برونا کارام (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۷) یک هنرمند برزیلی است. او بیش از ۲۰ سال است که خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، رقصنده و بازیگر است. کارام در سائوپائولو زندگی می‌کند. او سابقه لبنانی دارد. کارام علاوه بر آواز، آکاردئون، پیانو، گیتار و کاواکینو را نیز می‌نوازد و معمولاً یک دفترچه برای نوشتن الهامات غزلی با خود حمل می‌کند. کارام در ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۷ در آواره، شهری در جنوب ایالت سائوپائولو، برزیل به دنیا آمد. او در خانواده ای موزیکال بزرگ شد و توسط خوانندگان، آهنگسازان و نوازندگان مختلف احاطه شده بود: مادربزرگ مادری
و نوازندگان مختلف احاطه شده بود: مادربزرگ مادری او، ماریا پیده، خواننده رادیو در دهه ۵۰ بود. پدربزرگ پدری او، جمیل کرم، نوازنده گیتار بود و او خواهرزاده جوکا نوواس، خواننده و آهنگساز برزیلی است. او در هفت سالگی شروع به مطالعه پیانو کرد. او در ۱۴ سالگی شروع به آموزش دروس رسمی آواز کرد و از آن زمان تاکنون به آنها ادامه می‌دهد. در سال ۲۰۱۰، کارام مدرک موسیقی را از دانشگاه ایالتی سائوپائولو (UNESP) دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۲ تحصیل در رشته تئاتر و بازیگری را آغاز کرد و چندین سال در رشته باله نیز تحصیل کرده‌است.
کرد و چندین سال در رشته باله نیز تحصیل کرده‌است. کارام در مورد افراد تأثیر گذار در زندگی، از ماریا بتانیا، الیس رجینا، نی ماتوگروسو، البا رامالو، لیزا مینلی و ادیت پیاف نام می‌برد. در سال ۲۰۰۵ کارام برنده جایزه "Festival Interunesp 2005 de Ilha Solteira" شد.
سم‌ژنگان‌شناسی زیرشاخه‌ای از داروشناسی است که به جمع‌آوری، تفسیر و ذخیره اطلاعات دربارهٔ فعالیت ژن و پروتئین در یک سلول یا بافت خاص یک جاندار در پاسخ به قرار گرفتن در معرض مواد سمی می‌پردازد. سم‌ژنگان‌شناسی سم‌شناسی را با ژنگان‌شناسی یا دیگر فناوری‌های پروفیل مولکولی با کارایی بالا مانند ترانس کریپتومیکس، پروتگان‌شناسی و متابونومیک ترکیب می‌کند. سم‌ژنگان‌شناسی تلاش می‌کند تا سازوکارهای مولکولی تکامل‌یافته در بیان سمیت را روشن کند و الگوهای بیان مولکولی (یعنی زیست‌نشانگر مولکولی) را که سمیت یا حساسیت ژنتیکی
زیست‌نشانگر مولکولی) را که سمیت یا حساسیت ژنتیکی به آن را پیش‌بینی می‌کند، استخراج کند.
جی. هربرت فرانک (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "هیچ‌کس" و "قاچاقچیان ویسکی" اشاره نمود.
جنویو بلین (؛ – ) بازیگر اهل کانادا بود. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه سانتا کلارا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کلئوپاترا"، "مادام دو باری"، "سالومه"، "ملکه سبا" و "مشتاق ازدواج" اشاره کرد.
حمید محمدزاده (; ۱۹۲۴–۲۰۰۰) نویسنده و منتقد ادبی است. وی در زمان حکومت خودمختار آذربایجان معلم بود. او عضو سازمان جوانان دمکرات آذربایجان بود. او با مقالات و داستان‌های خود در رسانه‌ها ظاهر شد. در سال ۱۹۴۶ به دلیل شرکت در جنبش ملی دمکراتیک مدال «۲۱ آذر» ازطرف دولت خودمختار آذربایجان به او اعطا شد. پس از سقوط حکومت خودمختار آذربایجان به باکو رفت. وی از اعضای اتحادیه نویسندگان آذربایجان، پژوهشگر ارشد گروه زبان‌شناسی ایران در مؤسسه مردم‌های خاورمیانه و خاور نزدیک و رئیس اداره سرمایه‌های علمی موزه ادبیات
نزدیک و رئیس اداره سرمایه‌های علمی موزه ادبیات آذربایجان که نظامی نام داشت، بود. زندگی. حمید محمدزاده در سال ۱۹۲۴ در محله اهراب تبریز به دنیا آمداولین تحصیلات خود را در مدارس «نجات» و «پرورش» تبریز گذراند. پس از پایان تحصیل در سال ۱۳۴۱ در دارالمعلم تبریز به تحصیل پرداخت پس از پایان تحصیلات از این مدرسه به مدت دو سال در مدارس صفوی، پوراندخت و صنعان اردبیل به عنوان معلم مشغول به کار شد او در سال ۱۹۴۳ به حزب توده و در سال ۱۹۴۵ به حزب دمکرات آذربایجان پیوست. پس از تأسیس حکومت ملی آذربایجان به تبریز بازگشت و در
از تأسیس حکومت ملی آذربایجان به تبریز بازگشت و در آنجا به تدریس پرداخت. او ریاست اداره تبلیغات کمیته مرکزی سازمان تازه تأسیس جوانان دمکرات آذربایجان را بر عهده داشت. در سال ۱۹۴۶ اولین مقالات او در روزنامه‌های «جوانلار» و «آزادملت» و نخستین داستان‌هایش در مجلات «پیونر» و «آذربایجان» منتشر شد. سپس برای ادامه تحصیل وارد رشته تاریخ و ادبیات دانشگاه تبریز شد. در سال ۱۹۴۶ به دلیل شرکت در جنبش ملی-دمکراتیک مدال «۲۱ آذر» از طرف دولت ملی آذربایجان به او اعطا شد. پس از سقوط حکومت ملی آذربایجان در سال ۱۹۴۶، حمید
پس از سقوط حکومت ملی آذربایجان در سال ۱۹۴۶، حمید محمدزاده به باکو نقل مکان کرد در آنجا تحصیلات خود را در مدرسه عالی حزب آذربایجان و همزمان در دانشکده روزنامه‌نگاری دانشگاه دولتی آذربایجان ادامه داد. پس از پایان تحصیلات عالی وارد دوره فوق لیسانس مؤسسه زبان و ادبیات نظامی فرهنگستان علوم آذربایجان شد. در سال‌های 1951-1954 با نگارش اثری به نام «پیشه‌وری یک انقلابی، روزنامه‌نگار، نویسنده (زندگی، محیط و آثار)» درجه کاندیدای علوم زبانشناسی را دریافت کرد. بعدها در سال ۱۹۶۸ در حالی که به عنوان محقق ارشد در مؤسسه
سال ۱۹۶۸ در حالی که به عنوان محقق ارشد در مؤسسه کار می‌کرد، از تز دکترای خود در مورد «آخوندوف وشرق» دفاع کرد وی بعدها به عنوان رئیس اداره سرمایه‌های علمی موزه ادبیات آذربایجان به نام نظامی و پژوهشگر ارشد گروه زبانشناسی ایران مؤسسه خلق‌های خاور نزدیک و خاورمیانه مشغول به کار شد. از سال ۱۹۴۷ به عضویت جامعه نویسندگان آذربایجان جنوبی و از سال به عضویت ۱۹۵۸ اتحادیه نویسندگان آذربایجان حمید محمدزاده در طول فعالیت خود در باکو اسناد و یافته‌های مربوط به آثار ادبی میرزا فتحعلی آخوندوف، علیشیر نوایی، حافظ شیرازی،
میرزا فتحعلی آخوندوف، علیشیر نوایی، حافظ شیرازی، محمدحسین شهریار، میرزا آقا تبریزی، میرزا شفیع واضح و دیگران را گردآوری و منتشر کرد. از آثار او می‌توان به «میرزا فتحعلی آخوندوف و شرق»، «ادبیات ایران در آستانه و دوران انقلاب مشروطه»، «بهار شیروانی»، «سید جعفر پیشه‌وری»، «خاطرات تبریز»، داستان «فدایی»، «قصه‌های شمال»، «بنای یادبود دزدیدهشده»، «لبخند تبریز»، «در حسرت آزادی»، «ادبیات آذربایجان جنوبی در سالهای ۴۵–۱۹۴۱»، «آثار وطن و میهن‌پرستی در شعر آذربایجان جنوبی در دوران پس از انقلاب»، «مجله ملانصرالدین در
در دوران پس از انقلاب»، «مجله ملانصرالدین در تبریز»، «دربارهٔ سهند، شاعر آذربایجان جنوبی»، «صادق بیگ صادقی افشار»، «ترانه‌سرای نهضت آزادی‌بخش ملی»، «عباس پناهی (ماکولو)»، «محمدی مدرس تبریزی»، «فولکلور جنوب»، «آذراوغلو»، «شیخ محمد خیابانی»، «زین العابدین مراغه‌ای»، «حمیدنطقی» اشاره کرد. او رمانی دربارهٔ ستارخان و حیدرخان عمواوغلو نوشته‌استدیوان فارسی نسیمی، آثار منظوم محمدحسین شهریار به زبان ترکی، منظومه خسرو و شیرین نظامی گنجوی، داستان‌های جلیل محمدقلی‌زاده، کتاب «سفرنامه ابراهیم بیگ» زین‌العابدین مراغه‌ای
کتاب «سفرنامه ابراهیم بیگ» زین‌العابدین مراغه‌ای با ترجمه و تألیف او منتشر شد کتاب‌های «قصه‌ها» در سال ۱۹۵۷، «فوتبالیست» در سال ۱۹۶۱، «عشق اول» در سال ۱۹۶۶، «خاطرات تبریز» در سال ۱۹۷۸، «بقایای دزدیده شده» در سال ۱۹۸۴ در باکو منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹، ابتدا به تبریز و سپس به تهران نقل مکان کرد. در آنجا داستان‌ها و مقالات ادبی-انتقادی او مرتباً در مطبوعات ترکی زبان منتشر می‌شد. او مدت‌ها با مجله «وارلیق» که به زبان ترکی آذربایجانی منتشر می‌شد همکاری کرد وی از مؤسسان مجله ادبی، سیاسی
می‌شد همکاری کرد وی از مؤسسان مجله ادبی، سیاسی اجتماعی «یول» بود. وی درسال ۱۳۷۹ در تهران درگذشت. جوایز. در سال ۱۹۴۶ به دلیل شرکت در جنبش ملی-دمکراتیک مدال «۲۱ آذر» از طرف دولت خودمختار آذربایجان به او اعطا شد.
باشگاه سانتوس لاگونا که معمولاً با نام سانتوس لاگونا یا سانتوس شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مکزیکی است که در لیگ مکزیک رقابت می‌کند. سانتوس لاگونا در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد و پس از خرید باشگاه آنجلس د پوئبلا به لیگ برتر مکزیک رسید. این باشگاه اولین بار در فصل ۸۹–۱۹۸۸ در دسته اول حضور داشت. در داخل کشور، سانتوس لاگونا ۶ قهرمانی لیگ مکزیک، و همچنین ۱ قهرمانی جام حذفی و ۱ قهرمانی جام قهرمان قهرمانان را به دست آورده‌است. همچنین دو بار به فینال جام قهرمانان کونکاکاف رسیده و در هر دو نوبت نایب قهرمان
کونکاکاف رسیده و در هر دو نوبت نایب قهرمان شده‌است. سانتوس سومین باشگاه فوتبالی است که در منطقه کومارکا لاگوئرنا، پس از سان ایسیدرو لاگونا و تورن. در سال ۲۰۱۸، باشگاه سی و پنجمین سالگرد تأسیس خود را با تغییر در لوگوی خود جشن گرفت. در نظرسنجی ۱۷ فوریه ۲۰۱۳ توسط کانسولتا میتوفسکی، این تیم پنجمین تیم محبوب مکزیک بود. نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان. در فصل ۱۲–۲۰۱۱، سانتوس لاگونا به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه یافت. این تیم با موفقیت در مرحله گروهی از پس تیم‌های ایسیدرو متاپان، کلرادو رپیدز و رئال اسپانیا برآمد و
متاپان، کلرادو رپیدز و رئال اسپانیا برآمد و به عنوان تیم اول گروه (و همچنین بیشترین امتیاز در بین تیم‌های اول هر گروه) به مرحله حذفی صعود کرد. در مرحله حذفی، این تیم در مجموع با نتیجه ۷–۳ تیم سیاتل ساندرز را درهم کوبید و همین نتیجه را در نیمه نهایی مقابل تورنتو تکرار کرد. در مسابقه فینال، این تیم با رقیب قدیمی خود، مونتری مکزیک دیدار کرد و با اینکه بازی دوم را با نتیجه ۲–۱ برد، اما به دلیل باخت ۲–۰ در بازی اول نتوانست عنوان قهرمانی را بدست بیاورد. در فصل بعد، سانتوس لاگونا بازهم به لیگ قهرمانان راه یافت و
سانتوس لاگونا بازهم به لیگ قهرمانان راه یافت و در مرحله گروهی که این بار تنها دارای سه تیم بود، تمامی بازی‌های خود را برد و به عنوان تنها تیم صعودکننده از گروه، به مرحله حذفی راه یافت. در مرحله حذفی، سانتوس از سد تیم‌های هیوستون دینامو و سیاتل ساندرز عبور کرد و در دیدار فینال، دوباره در مقابل مونتری قرار گرفت. بازی اول در زمین سانتوس لاگونا، ۰–۰ به پایان رسید و مونتری بازی برگشت را با پیروزی ۴–۲ به اتمام رساند تا سانتوس برای دومین بار متوالی هم از حریف سنتی خود و هم از قهرمانی در لیگ قهرمانان باز بماند.
اَبَرمبارز خیابانی ۲ توربو یک بازی ویدئویی در سبک مبارزه‌ای است که در فوریه سال ۱۹۹۴ توسط کپ‌کام در ابتدا برای دستگاه‌های بازی آرکید ساخته و متتشر شده‌بود. این پنجمین نسخه از عناوین زیر سری "مبارز خیابانی ۲" در مجموعه بازی‌های "مبارز خیابانی" است که پس از "ابرمبارز خیابانی ۲" منتشر شده‌است. "ابر توربو" چندین قابلیت روند بازی که در نسخه‌های پیشین "مبارز خیابانی ۲" وجود نداشت را در این نسخه معرفی کرد که شامل حرکات ترکیبی تحت نام سوپر کمبو و کمبوهای هوایی بودند. همچنین شخصیت مخفی آکوما در این نسخه معرفی شد که
همچنین شخصیت مخفی آکوما در این نسخه معرفی شد که در قسمت‌های بعدی این سری و حتی دیگر عناوین مبارزه‌ای کپ‌کام حضور پیدا کرد. نسخهٔ سازگارسازی شده "ابر توربو" ابتدا به ۳دی‌او منتقل شد، پس از آن نسخه‌های پلی‌استیشن و سگا ساترن با پسوند "قهرمانی نهایی" در قالب عنوان "مجموعه مبارز خیابانی" منتشر شد، و نسخه دریم‌کست نیز در دسامبر ۲۰۰۰ تنها در کشور ژاپن در دسترس قرار گرفت. نسخهٔ بازخلق این بازی تحت عنوان "ابرمبارز خیابانی ۲ توربو اچ‌دی ریمیکس" در سال ۲۰۰۸ برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ عرضه شد.
یوزف بْرِم (۳ مه ۱۹۱۴ – ۲۱ اکتبر ۱۹۹۸) نظامی آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در ورماخت خدمت کرد. زندگی. یوزف برم روز ۳ مه سال ۱۹۱۴ در مانباخ زاده شد. سال ۱۹۳۵ به نیروی زمینی آلمان پیوست و هنگام آغاز جنگ جهانی دوم با درجه ستوان دوم در هنگ ۴۲۵ پیاده‌نظام خدمت می‌کرد. برم رزم را در نبرد فرانسه تجربه و هر دو درجه نشان صلیب آهنین را دریافت نمود. در جریان عملیات بارباروسا، در قسمت شمالی فرمانده یک دسته در هنگ ۴۲۶ پیاده‌نظام بود و چند پس از آغاز آن مجروح شد. اوایل ماه اوت سال ۱۹۴۱ فرماندهی یک
آن مجروح شد. اوایل ماه اوت سال ۱۹۴۱ فرماندهی یک گروهان ۵ در هنگ به او سپرده شد. ماه اکتبر همان سال به درجه ستوان یکم ترقیع گرفت. در رزم زمستانه ۱۹۴۱/۴۲ با گروهان در برابر حملات شمن ایستاد و با یک ضدحمله شدید یک گردان آن را منهدم کرد. نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۴۲ به او اعطا شد. مدت کوتاهی بعد مجدداً زخم برداشت و برای معالجه عقب کشیده شد. پس از بهبود به درجه سروان ترفیع گرفت و فرماندهی گردان ۲ هنگ را همچنان در جبهه لنینگراد، عهده‌دار شد. ماه سپتامبر سال ۱۹۴۲ گردان برم جلوی یک حمله
شد. ماه سپتامبر سال ۱۹۴۲ گردان برم جلوی یک حمله دشمن را در جنوب شرقی دریاچه ایلمن گرفت و او بدین سبب برگ‌های بلوط نشان صلیب شوالیه را روز ۲۳ دسامبر سال ۱۹۴۲ دریافت کرد. برم ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ در جریان تلاش برای شکستن محاصره دمیانسک، دوباره به شدت زخمی و به آلمان بازگردانده شد. به عنوان مدرس تاکتیک‌های پیاده‌نظام در یک دانشکده آموزشی قرار گرفت و ماه فوریه به درجه سرگرد ترفیع یافت. پس مدت کوتاهی، ماه مارس به درخواست خود به رزم‌گاه بازگشت و فرمانده یک گردان فوسیلیِر در لشکر هفتصد و دوازدهم پیاده‌نظام، یک
فوسیلیِر در لشکر هفتصد و دوازدهم پیاده‌نظام، یک یگان ثابت در سواحل بلژیک/هلند، شد. سال ۱۹۴۴ برم رزم شدیدی را اواخر نبرد نرماندی تجربه کرد و ماه اوت همان سال فرماندهی هنگ ۹۹۰ پیاده‌نظام در لشکر دویست و هفتاد و هفتم پیاده‌نظام به او سپرده شد. این یگان متشکل از نیروهای اتریشی، اطراف کان با بریتانیایی‌ها درگیر بود. گرفتاری در محاصره فالز تنها ۱۰۰۰ نیروی رزمی و ۱۵۰۰ فرد دیگر برای آن باقی گذاشت. برم روز ۱ نوامبر سال ۱۹۴۴ به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت. لشکر او با بدل شدن به یک آرایش «فولکس‌گرنادیِر»، در نبرد آردن
شدن به یک آرایش «فولکس‌گرنادیِر»، در نبرد آردن مشارکت داشت. برم بار دیگر به شدت زخمی شد اما در جریان عقب‌نشینی نهایی به آلمان با هنگ خود باقی ماند. او به عنوان آخرین نظامی آلمانی روز ۹ مه سال ۱۹۴۵ به شمشیرهای صلیب شوالیه مزین گشت. پس از جنگ، سرهنگ دوم یوزف برم در نهایت سال ۱۹۹۸ در سن ۸۴ سالگی در دوران بازنشستگی درگذشت.
رسوایی جنسی یک رسوایی عمومی است که شامل ادعاها یا اطلاعاتی دربارهٔ فعالیت‌های جنسی احتمالاً غیراخلاقی است که اغلب با روابط جنسی ستاره‌های سینما، سیاستمداران، ورزشکاران مشهور، یا دیگر افراد در معرض دید عموم مرتبط است. اگر یک شخصیت برجسته درگیر باشد، اگر تصوری از ریا وجود داشته باشد، اگر تمایلات جنسی یک شخصیت عمومی غیر هنجاری باشد، یا اگر شامل اعمال غیر توافقی باشد، به رسوایی‌های جنسی توجه می‌شود. یک رسوایی ممکن است بر اساس واقعیت، محصول ادعاهای نادرست یا ترکیبی از هر دو باشد. صرف نظر از اینکه این رسوایی
ترکیبی از هر دو باشد. صرف نظر از اینکه این رسوایی واقعاً حقیقت داشته باشد یا خیر، ممکن است منجر به ناپدید شدن چهره مشهور از انظار عمومی یا استعفای شخصیت‌های برجسته سیاسی شود. رسوایی‌های جنسی سیاستمداران اغلب به رسوایی سیاسی تبدیل می‌شود. به‌ویژه زمانی که تلاش برای سرپوش گذاشتن یا سوء ظن به غیرقانونی بودن آن وجود دارد. تلاش برای پنهان‌کاری این رسوایی شامل پرداخت پول، تهدید یا در موارد شدید، قتل است. در حالی که برخی از مفسران، رسوایی‌های جنسی را بی‌ربط به سیاست می‌دانند، به‌ویژه در مواردی که «به نظر نمی‌رسد
می‌دانند، به‌ویژه در مواردی که «به نظر نمی‌رسد عملکرد حرفه‌ای خدشه‌دار شود»، جین هیلی از مؤسسه کیتو، آنها را نه تنها «تفریح بزرگ» می‌داند، بلکه یادآوری می‌کند «که قبل از واگذاری قدرت بیشتر به این احمق‌ها باید دو بار فکر کنیم». افزایش شیوع واژگان جنسی مشکوک به لحاظ اخلاقی گاهی به عنوان یک بیماری جنسی نامیده می‌شود. رسوایی‌های جنسی، در رابطه با شخصیت‌های سیاسی و عمومی، اغلب منجر به پرسش‌هایی دربارهٔ اخلاق و قوانین اخلاقی فرد می‌شود. سیاستمداری که در یک رسوایی جنسی گرفتار می‌شود اغلب بیشتر از یک شخصیت عمومی
جنسی گرفتار می‌شود اغلب بیشتر از یک شخصیت عمومی در مواجهه با یک رسوایی جنسی مورد توجه قرار گرفته و استعفا می‌دهد.
آر. کانان (؛ زادهٔ ) فیلمساز هندی است. او حرفه کارگردانی خود را با فیلم تامیل موفق "فاتح" در سال ۲۰۰۸ شروع کرد. سابقه شغلی. کانان، قبل از اینکه در فیلم‌های مانی راتنام از قبیل "بوسه بر روی گونه" (۲۰۰۲)، "سه نقطه" (۲۰۰۴) و "گورو" حضور یابد، حرفه اش را به عنوان دستیار کارگردان در کنار مانوبالا شروع کرد. فیلم‌شناسی. به عنوان بازیگر منابع. == پیوند به بیرون =
پیر فرانسوا جوزف بنوآ روزالوو بوبو (زاده: ۱۸۷۴، درگذشته: ۱۹۲۹)، معروف به روزالوو بوبو، یک سیاستمدار و پزشک اهل هائیتی بود. فعالیت سیاسی. روزالوو بوبو از رهبران جناح شورشی به نام کاکوها بود. در مارس ۱۹۱۵ او شورش علیه دولت رئیس‌جمهور ژان ویلبرون گیوم سام را آغاز و رهبری کرد. با شروع این شورش، رئیس‌جمهور سام دستور دستگیری و قتل مخالفان سیاسی خود را صادر کرد، اما خودش در ۲۷ ژوئیه ۱۹۱۵ در یک حمله انتقام‌جویانه کشته شد. این امر منجر به فروپاشی نظم و خشونت گسترده در پایتخت پورتو پرنس شد. به دنبال و در مقابل این
در پایتخت پورتو پرنس شد. به دنبال و در مقابل این آشفتگی، در ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۵، ایالات متحده تفنگداران دریایی خود را در پورتو پرنس پیاده کرد و این آغاز اشغال هائیتی توسط ایالات متحده بود. سرانجام. دریاسالار ویلیام بنکس کپرتون، فرمانده نیروهای آمریکایی در اشغال هائیتی، بر آن شد تا بعد از مرگ رئیس‌جمهور سام، فرد مناسبی را برای جانشینی او انتخاب کند. او بر این عقیده بود که بوبو از نظر روانی ناپایدار است و برای هیچ مقامی مناسب نیست. دستیار وزیر نیروی دریایی، کپرتون را از تصمیم واشینگتن و فرانکلین روزولت آگاه کرد و
را از تصمیم واشینگتن و فرانکلین روزولت آگاه کرد و فیلیپ دارتیگناو به ریاست جمهوری گماشته شد. پس از شکست در انتخابات در سنای هائیتی، با رای ۹۴ در برابر ۳، بوبو ابتدا به کوبا گریخت، اما سپس به جامائیکا نقل مکان کرد. او سرانجام در فرانسه اقامت گزید و در سال ۱۹۲۹ در آنجا درگذشت.
پیتر اولریش فرانتس (۲۴ ژوئیه ۱۹۱۷ – ۱۱ مارس ۲۰۰۱) نظامی آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در ورماخت خدمت کرد. خدمت. پیتر فرانتس روز ۲۴ ژوئیه سال ۱۹۱۷ در لایپتسیش زاده شد. سال ۱۹۳۶ به عنوان نامزد افسری به هنگ ۴ توپخانه در درسدن پیوست و دو سال بعد به سلک افسران درآمد. با درجه ستوان دوم به هنگ توپخانه لشکر دوم زرهی غالباً با نیروهای اتریشی منتقل شد و با آغاز جنگ جهانی دوم، در نبرد لهستان در قرارگاه این هنگ خدمت کرد. سپس به دانشکده توپخانه یوتربوگ رفت و به عنوان فرمانده یک دسته در آتشبار ۶۴۰
رفت و به عنوان فرمانده یک دسته در آتشبار ۶۴۰ "اشتورم‌گشوتس" در هنگ پیاده‌نظام "گروس‌دویچلانت" قرار گرفت. با این هنگ در نبرد فرانسه حضور یافت. بلافاصله پس از این کارزار به درجه ستوان یکم ترقیع گرفت. از ماه ژوئن سال ۱۹۴۱، با یگانش به عنوان بخشی از لشکر هفتم زرهی در تهاجم به شوروی مشارکت داشت. فرانتس گروهان ۱۶ "اشتورم‌گشوتس" هنگ را فرماندهی می‌کرد. در جریان نبرد مسکو در ماه دسامبر همان سال رزم سنگینی را در اطراف تولا تجربه کرد. در عرض یک روز ۱۵ تانک دشمن را منهدم و از این بابت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین
و از این بابت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. تا ماه مارس سال ۱۹۴۲ به فرماندهی یکی از آتشبارهای گردان "اشتورم‌گشوتس" در هنگ "گروس‌دویچلانت" ارتقا یافت. روز ۱۴ مارس سال ۱۹۴۳، سروان فرانتس با مقاومت در برابر ضدحمله دشمن در ناحیه کورسک، در مقام فرماندهی گردان "اشتورم‌گشوتس" از لشکر پانتسرگرنادیِر "گروس‌دویچلانت"، ۴۳ تانک تی-۳۴ را منهدم کرد و در مواجهه با کمبود مهمات، حتی درخواست گلوله‌باران توپخانه علیه مواضع خود نمود. آدولف هیتلر شخصاً برگ‌های بلوط نشان صلیب شوالیه را روز ۱۴ آوریل سال ۱۹۴۳
بلوط نشان صلیب شوالیه را روز ۱۴ آوریل سال ۱۹۴۳ به او اعطا کرد. فرانتس تا سال ۱۹۴۴ با لشکر "گروس‌دویچلانت" بود سپس به دانشکده جنگ منتقل شد تا آموزش ستاد کل را ببیند. ماه اوت سال ۱۹۴۴ به درجه سرگرد ستاد ترفیع گرفت. مابقی جنگ را در ستاد یک سپاه در جبهه غربی خدمت کرد. ماه مه سال ۱۹۴۵ به اسارت نیروهای آمریکایی درآمد.
ویلی یِیده (۱۸ ژانویه ۱۹۰۸ – ۲۵ آوریل ۲۰۰۲) نظامی آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در ورماخت خدمت کرد. خدمت. ویلی ییده روز ۱۸ ژانویه سال ۱۹۰۸ در هلمسدورف زاده شد. سال ۱۹۲۶ به رایشسور پیوست و در یک یگان ترابری قرار گرفت. سال ۱۹۳۴ با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم به درجه ستوان یکم ترفیع گرفته و فرمانده یک گروهان در گردان ۶۶ زرهی در لشکر هفتم زرهی بود. در نبرد لهستان و نبرد فرانسه خدمت و هر دو درجه نشان صلیب آهنین را دریافت کرد. سال ۱۹۴۰ به درجه سروان ترفیع
آهنین را دریافت کرد. سال ۱۹۴۰ به درجه سروان ترفیع گرفت و سپس به عنوان مدرس به دانشکده نظامی در پوتلوس منتقل شد. میانه سال ۱۹۴۲ در هنگ ۲۹ زرهی در لشکر دوازدهم زرهی به خط مقدم در ناحیه لنینگراد بازگشت. تابستان همان سال رزم در نبرد کورسک را تجربه کرد. اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۴۲ مجدداً به ناحیه لنینگراد رفت و فرمانده گردان سنگین ۵۰۲ زرهی با تانک‌های تیگر بود. این یگان از ماه نوامبر برای نزدیک به شش هفته درگیر نبردهای شدید دفاعی در نزدیکی نیفیل بود؛ جایی که به محاصره افتاد اما توانست خود را بیرون بکشد. نبردهای
افتاد اما توانست خود را بیرون بکشد. نبردهای دفاعی این بار در ناحیه وراناوا ادامه پیدا کرد. یک یگان او در نقاط مختلف به عنوان «آتش‌نشان» در شرایط حساس استفاده می‌شد. تا ماه فوریه سال ۱۹۴۴ بیش از ۵۰۰ تانک دشمن توسط آن منهدم گشت. به جهت این دستاورد، روز ۱۶ مارس سال ۱۹۴۴ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به ییده اعطا گردید. از ماه مه سال ۱۹۴۴ تا اواخر جنگ ییده دانشکده زرهی برای درجه‌داران را در آیزناخ فرماندهی کرد. پیش از پایان جنگ به وظایف رزمی بازگشت و یک گروه زرهی کوچک را فرماندهی نمود. به اسارت نیروهای
گروه زرهی کوچک را فرماندهی نمود. به اسارت نیروهای آمریکایی درآمد و چند ماه بعد آزاد شد. پس از جنگ زندگی غیرنظامی پیش گرفت. مدتی در آلمان شرقی ساکن بود سپس با خانواده سال ۱۹۶۱ به آلمان غربی مهاجرت کرد و در توتسینگ ساکن شد.
آخرین تولد با نام قبلی کابل پلاک ۱۰، سقوط کابل فیلمی به نویسندگی و کارگردانی نوید محمودی و تهیه‌کنندگی جمشید محمودی محصول سال ۱۴۰۰ است. پروانه نمایش و قرارداد اکران این فیلم در خرداد ۱۴۰۲ در شورای صنفی نمایش ثبت و صادر شد. خلاصه داستان. داستان فیلم در زمانی که طالبان به قدرت بازگشته‌اند، آغاز می‌شود. در شهر کابل که پر از نگرانی و هراس است، محمد پدر خانواده سعی دارد تا زندگی طبیعی خود را در دورانی که طالبان در آن حکومت دارند، حفظ کند.
سیل بزرگ ایران یک حادثهٔ سیل فاجعه‌بار بود که در ۱۷ اوت ۱۹۵۴ در ایران رخ داد. این حادثه یکی از مرگبارترین سیل‌ها در تاریخ است که تعداد تلفات آن از ۲٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. اداره ملی اقیانوسی و جوی این فاجعه را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای آب و هوایی در جهان در قرن بیستم رتبه‌بندی کرده‌است. تلفات. در ابتدا، "نیویورک تایمز"، روزنامهٔ آمریکایی مستقر در شهر نیویورک، گزارش داد که ۲٬۰۰۰ نفر در این فاجعه کشته شده‌اند. برخی منابع متأخر ادعا می‌کنند که بیش از ۱۰٬۰۰۰ نفر در نتیجهٔ این سیل کشته
که بیش از ۱۰٬۰۰۰ نفر در نتیجهٔ این سیل کشته شده‌اند. با این حال، بیشتر منابع مربوط به آن دوران، تعداد قربانیان را حدود ۲٬۰۰۰ نفر ذکر می‌کنند.