payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اینکه کدام مدل اقتصادی بهتر است، حول دیدگاه‌هایی است که شامل فقر، ناامنی شغلی، خدمات اجتماعی و نابرابری است. به‌طور کلی، طرفداران مدل آنگلوساکسون استدلال می‌کنند که اقتصادهای آزادتر باعث رفاه کلی بیشتر می‌شوند در حالی که مدافعان مدل‌های قاره ای مخالفت می‌کنند که آنها نابرابری کمتر و فقر کمتری را در کمترین حاشیه تولید می‌کنند. ظهور چین اهمیت یک مدل اقتصادی جایگزین را در کانون توجه قرار داده‌است که به مدت سی سال از زمان افتتاح آن در سال ۱۹۷۸ به پیشبرد اقتصاد چین کمک کرده‌است. اقتصاد بازار سوسیالیستی یا نظامی
کمک کرده‌است. اقتصاد بازار سوسیالیستی یا نظامی مبتنی بر آنچه " سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی " نامیده می‌شود. یک چین مطمئن به‌طور فزاینده ای آن را به عنوان یک مدل توسعه جایگزین برای مدل آنگلوساکسون به اقتصادهای نوظهور در آفریقا و آسیا ارائه می‌دهد. تاریخچه مدل آنگلوساکسون. مدل آنگلوساکسون در دهه ۱۹۷۰ از مدرسه اقتصاد شیکاگو بیرون آمد. بازگشت به لیبرالیسم اقتصادی در کشورهای آنگلوساکسون با شکست مدیریت اقتصادی کینزی در کنترل رکود تورمی در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ توضیح داده می‌شود مدل آنگلوساکسون از ایده‌های
توضیح داده می‌شود مدل آنگلوساکسون از ایده‌های فریدمن و اقتصاددانان مکتب شیکاگو ساخته شد. و خرد متعارف ایده‌های اقتصادی لیبرال پیشا کینزی که بیان می‌کرد موفقیت در مبارزه با تورم به مدیریت عرضه پول و در عین حال کارایی در استفاده از منابع بستگی دارد و بازارهای نامحدود برای این هدف مبارزه با تورم کارآمدترین هستند. در پایان دهه ۱۹۷۰، مدل اقتصادی بریتانیا پس از جنگ با مشکل مواجه شد. پس از اینکه حزب کارگر نتوانست مشکلات را حل کند، به محافظه کاران مارگارت تاچر واگذار شد تا رکود اقتصادی بریتانیا را معکوس کنند. در
شد تا رکود اقتصادی بریتانیا را معکوس کنند. در دوره دوم ریاست جمهوری تاچر، ماهیت اقتصاد بریتانیا و جامعه آن شروع به تغییر کرد. بازاری‌سازی، خصوصی‌سازی و کاهش عمدی بقایای مدل سوسیال دمکراتیک پس از جنگ، همگی تحت تأثیر ایده‌های آمریکایی قرار گرفتند. دوران تاچر تفکر اجتماعی و اقتصادی بریتانیا را احیا کرد. این امر مستلزم واردات عمده ایده‌ها و شیوه‌های آمریکایی نبود، بنابراین تغییر جهت بریتانیا به راست باعث همگرایی واقعی به سمت هنجارهای اقتصادی-اجتماعی آمریکایی نشد. با این حال، با گذشت زمان، رویکرد بریتانیا، که
با این حال، با گذشت زمان، رویکرد بریتانیا، که اقتصادهای اروپایی باید از موفقیت ایالات متحده الهام بگیرند، نزدیکی ایدئولوژیکی با ایالات متحده ایجاد کرد. پس از یک فرایند انتقال سیاست از ایالات متحده، آشکار شد که یک مدل اقتصادی متمایز آنگلوساکسون در حال شکل‌گیری است. انواع مدل‌های اقتصادی آنگلوساکسون. به گفته برخی از محققان، همه مدل‌های اقتصاد لیبرال به‌طور یکسان ایجاد نمی‌شوند. در بین کشورهایی که از مدل آنگلو-ساکسون استفاده می‌کنند، انواع مختلف و تنوع وجود دارد. یکی از این تغییرات لیبرالیسم اقتصادی نئوکلاسیک
یکی از این تغییرات لیبرالیسم اقتصادی نئوکلاسیک است که در اقتصادهای آمریکا و بریتانیا به نمایش گذاشته شده‌است. فرض اساسی این تنوع این است که خودخواهی ذاتی افراد توسط بازار خودتنظیمی به رفاه عمومی اقتصادی، معروف به دست‌نامرئی ، منتقل می‌شود. در لیبرالیسم اقتصادی نئوکلاسیک، بازارهای رقابتی باید به عنوان سازوکارهای متعادل کننده عمل کنند که هم رفاه اقتصادی و هم عدالت توزیعی را ارائه می‌کنند. یکی از اهداف اصلی لیبرالیسم اقتصادی در ایالات متحده و انگلستان که به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر افکار فردریش هایک قرار
قابل توجهی تحت تأثیر افکار فردریش هایک قرار داشت، این است که دولت باید فعالیت‌های اقتصادی را تنظیم کند. اما دولت نباید به عنوان بازیگر اقتصادی درگیر شود. نوع دیگر لیبرالیسم اقتصادی «مدل متعادل» یا «اردولیبرالیسم» است (مفهوم از مفهوم «اوردو»، کلمه لاتین «نظم» است). اوردولیبرالیسم به معنای یک سیستم اقتصادی ایده‌آل است که نسبت به اقتصاد لسه فر که توسط لیبرال‌های کلاسیک حمایت می‌شود، منظم تر باشد. پس از سقوط بازار سهام و رکود بزرگ در سال ۱۹۲۹، روشنفکران مکتب فرایبورگ آلمان استدلال کردند که برای اطمینان از
فرایبورگ آلمان استدلال کردند که برای اطمینان از عملکرد مؤثر بازار، دولت باید با حمایت یک سیستم قانونی قوی و چارچوب نظارتی مناسب، نقش فعالی را ایفا کند. آنها ادعا کردند که بدون منافع خصوصی قوی دولت، رقابت در سیستم را که با تفاوت در قدرت نسبی مشخص می‌شود، تضعیف می‌کند. اوردولیبرال‌ها فکر می‌کردند که لیبرالیسم (آزادی افراد برای رقابت در بازارها) و لسه فر (آزادی بازارها از دخالت دولت) باید از هم جدا شوند. والتر اوکن، پدر بنیانگذار و یکی از تأثیرگذارترین نمایندگان مکتب فرایبورگ، لیبرالیسم کلاسیک لسه‌فر را به
مکتب فرایبورگ، لیبرالیسم کلاسیک لسه‌فر را به دلیل «ساده‌انگاری طبیعت‌گرایانه» محکوم کرد. اوکن می‌گوید که بازار و رقابت تنها در صورتی می‌تواند وجود داشته باشد که نظم اقتصادی توسط یک دولت قوی ایجاد شود. قدرت دولت باید به وضوح مشخص شود، اما در حوزه آن که دولت در آن نقش دارد، دولت باید فعال و قدرتمند باشد. برای اردولیبرال‌ها، نوع درست حکومت راه حل مشکل است. الکساندر روستو ادعا کرد که دولت باید از درگیر شدن بیش از حد در بازارها خودداری کند. او مخالف حمایت گرایی، یارانه‌ها یا کارتل‌ها بود. با این حال، او پیشنهاد
یارانه‌ها یا کارتل‌ها بود. با این حال، او پیشنهاد کرد تا زمانی که «در راستای قوانین بازار» پیش می‌رود، باید مداخله‌گرایی محدود مجاز باشد. تفاوت دیگر بین دو تغییر این است که اردولیبرال‌ها دشمن اصلی جامعه آزاد را به جای دولت در انحصار می‌دیدند. نشان دادن تأثیر مستقیم تاریخ اردولیبرالیسم در استرالیا یا کانادا به صورت تجربی دشوار است. با این حال، لیبرالیسم اقتصادی در استرالیا و کانادا بسیار بیشتر از لیبرالیسم نئوکلاسیک ایالات متحده و بریتانیا به اردولیبرالیسم آلمانی شباهت دارد. تفاسیر متفاوت از مکتب اقتصادی
آلمانی شباهت دارد. تفاسیر متفاوت از مکتب اقتصادی آنگلوساکسون و بویژه توجیهات و برداشت‌های متفاوت از مداخله دولت در اقتصاد، منجر به اختلافات سیاسی در این کشورها شد. سپس این سیاست‌ها ادامه یافت و بر روابط بین بخش دولتی و خصوصی تأثیر گذاشت. به عنوان مثال، در ایالات متحده، ایالت نرخ‌های مالیاتی بسیار پایین‌تری نسبت به بریتانیا اعمال می‌کند. علاوه بر این، دولت بریتانیا به نسبت دولت ایالات متحده پول بیشتری را در برنامه‌های رفاهی و خدمات اجتماعی سرمایه‌گذاری می‌کند.
نتوپیتانت () یک داروی ضد استفراغ است. در ایالات متحده، ترکیبات نتوپیتانت/پالونوسترون و پیش داروی فسنتوپیتانت/پالونوسترون (هر دو با نام تجاری Akynzeo) برای پیشگیری از تهوع و استفراغ شدید ناشی از شیمی‌درمانی، از جمله تهوع و استفراغ شدید ناشی از شیمی‌درمانی، در ایالات متحده تأیید شده است، مانند سیس پلاتین. عوارض جانبی ترکیب نتوپیتانت/ پالونوسترون مشابه پالونوسترون به تنهایی است، به طوری که هیچ عارضه جانبی رایجی را نمی توان به نتوپیتانت نسبت داد. تداخلات. انتظار می رود سطح پلاسمای خون نتوپیتانت در صورت ترکیب با
می رود سطح پلاسمای خون نتوپیتانت در صورت ترکیب با مهارکننده های آنزیم کبدی CYP3A4 افزایش یابد و در صورت ترکیب با القاء کننده های این آنزیم کاهش یابد. نتوپیتانت که خود یک مهارکننده CYP3A4 است، همچنین می‌تواند سطوح پلاسمایی داروها را که توسط CYP3A4 متابولیزه می‌شوند، افزایش دهد. این اثر با دگزامتازون، داروهای ضد سرطان دوستاکسل و اتوپوزید، و به میزان جزئی (از نظر بالینی قابل توجه) با لوونورژسترل، اریترومایسین و میدازولام مشاهده شده است.
فتوحات آشور مجموعه ای از نبردهایی است که توسط شاهان آشور در بین سالهای ۹۱۱ پیش از میلاد تا ۶۳۱ پ. م صورت گرفت. فتوحات در ایلام. دولت آشور به کشورهای مختلف خاورمیانه هجوم می برده و آن حکومت ها را به زیر میکشیده و ساختار آن دولت ها را از بین می‌برده است. ایلام هم از این قاعده مستثنی نبوده است. در واقع ریشه این جنگ ها به سال ۱۵۰۰ پیش از می گرده است. ایلام و آشور در طی سالهای ۱۵۰۰ پ.م تا ۶۴۰ پ.م در هفت جنگ به صف آرایی هم پرداختند. جنگ هفتم و سقوط دولت ایلام در مورد زمان وقوع این پیکار و سقوط ایلام در منابع
در مورد زمان وقوع این پیکار و سقوط ایلام در منابع تاریخی اختلافات زیادی وجود دارد. عمدتا زمان وقوع این جنگ سال ۶۴۵ یا ۶۳۶ پیش از میلاد دانسته می شود. شاه آشور که به دلیل نتیجه نگرفتن از جنگ های قبلی خشمگین و ناراضی بود در پی بهانه برای لشکرکشی به ایلام بود با فرستادن تام ماری تو تندیس نانایا را مطالبه کرد. اما خوم بان کالداش در مقابل درخواست آشوربانیپال مقاومت ورزید. با وجود مقاومت شاه ایلام قشون آشور تا شهر باستانی شوش پیشروی کرد و در آن شهر دست به کشتار گسترده مردم زد و غنائم شهر که ثروتها، تندیس ها و
گسترده مردم زد و غنائم شهر که ثروتها، تندیس ها و طلا ها و نقره ها فراوان را به سرقت برد و شاه ایلام را هم کشت. فتوحات در ماد. با آغاز سده نهم پیش از میلاد حملات متعدد آشور به سرزمین ماد شروع شد. آشوریان به‌طور منظم به مناطق شمال غرب ایران که در آن‌زمان ده‌ها شاهک‌نشین خُرد در آن‌جا وجود داشت یورش می‌بردند و به غارت می‌پرداختند. آنان از طریق شمال، از سوی گیزیل بوندا و از طریق شمال غرب، از سوی مسو می‌توانست به سرزمین اصلی ماد دست یابد. استقلال دیاکو از ماد بر اساس نوشته های هرودوت، دیاکو نخستین پاشاه ماد
بر اساس نوشته های هرودوت، دیاکو نخستین پاشاه ماد بوده که از آشوریان استقلال کسب کرده است. او که طرح و نقشه ایجاد حکومت یکپارچه را در ذهن خود داشت توانست در دهکده خود حسن و اعتبار یک قاضی و حاکم بی طرف را به دست بیاورد. بدین ترتیب فعالیت او گسترش یافت چنانچه که مردم روستاهای دیگر به او رجوع کردند اما دیاکو اعلام کرد که این جایگاه برایش ایجاد دردسر کرده و حاضر نیست ادامه دهد. با استعفای دیاکو دردی و اغتشاش فزونی یافت و اینبار مردم ماد دیاکو را به عنوان پادشاه و رهبر قطعی و واقعی برگزیدند. حمله آشوریان به ماد
و رهبر قطعی و واقعی برگزیدند. حمله آشوریان به ماد و به اسارت گرفتن دیاکو سارگون دوم وقتی که متوجه شد دیاکو با روسای اول شاه اورارتو متحد شده است آنان را تعقیب کرد و توانست با شکست منائیان وارد خاک ماد شده و دیاکو را دستگیر نمود اما او برخلاف عادت پیشین نیاکان و اجداد خود، معرفت و مغفرت به خرج داد و جان دیاکو را بخشید اما نه بی عید و شرط، بلکه مشروط بر اینکه دیاکو همیشه تابع آشور بماند و خراج سالیانه اش را مرتب پرداخت کند. پس بدین ترتیب دیاکو برگشت و به حکومت خود در ماد ادامه داد. فتوحات در مصر. مصر در سال
خود در ماد ادامه داد. فتوحات در مصر. مصر در سال ۶۷۳ پیش از میلاد توسط اسرحدون فتح شد و امپراتوری آشوری نو را به اوج گستره خود رساند. این حملات تا سال ۶۶۳ پیش از میلاد ادامه داشت و باعث شد که دودمان بیست و ششم مصر برای مدتی دست‌ نشانده آشور شود. فتوحات در شام و اسرائیل. در سال ۷۳۲ پیش از میلاد پکاه پادشاه اسرائیل با رزین پادشاه آرام متحد شد و اورشلیم را تهدید کرد. اهاز پادشاه یهودا از تیگلات-پیلسر سوم درخواست کمک کرد تیگلات پیلسر سوم به دمشق و اسرائیل حمله برد و آن نواحی را متصرف شد. او همچنین زمین های
برد و آن نواحی را متصرف شد. او همچنین زمین های رئوبن، جاد و کنایه را فتح کرد. در ادامه تیگلات پیلسر به سوی قبایل نفتالی و اسفراین را فتح کرد و مردم آن را به سرزمین آشور تبعید کرد. عاقبت سارگون دوم در سال ۷۲۰ پ.م کار اسرائیل را یکسره کرد.
زوریا (معنی تحت اللفظی: سپیده دم، پگاه؛ همچنین املاهای گوناگون دارد: زاریا ، زارا ، زورزا ، زارانیتسا ، زوریوشکا و...) یک چهره در فرهنگ عامه اسلاو است. زوریا یک تشخیص زنانه از سپیده‌دم و احتمالاً الهه مرتبط به آن بود. بسته به روایت، او ممکن است به عنوان یک موجود منحصر به فرد ظاهر شود که اغلب به آن "دوشیزه سرخ" یا دو یا سه خواهر در آن واحد گویند. اگرچه زوریا از نظر ریشه‌شناسی و واژگان با الهه سپیده دم پروتو-هندواروپایی *H₂éwsōs ارتباطی ندارد، اما در بیشتر خصوصیات با او مشترک است. او اغلب به عنوان خواهر
خصوصیات با او مشترک است. او اغلب به عنوان خواهر خورشید ، ماه ، و زوزدا ، ستاره سحر شناخته می‌شود و گاه به شکل زهره تجسم می‌یابد. او در کاخ خورشید زندگی می کند، صبح دروازه را برای او باز می کنند تا بتواند در آسمان سفر کند، از اسب های سفیدش محافظت می کند، او همچنین به عنوان یک باکره در نظر گرفته می‌شد. در سنت اسلاوی شرقی همتای او زاگووری است که نماینده قوه‌ایست که یک فرد در عبادتش به آن متوسل می‌شود.
نورمن داربی‌شایر، (به انگلیسی: Norman Darbyshire)،(۱۹۲۴–۱۹۹۳) یک افسر اطلاعاتی و جاسوس بریتانیایی بود که برای سازمان اجرایی عملیات ویژه و سرویس اطلاعات مخفی کار می‌کرد. او در کودتای ۲۸ مرداد که منجر به سرنگونی محمد مصدق نخست‌وزیر ایران شد، نقش کلیدی ایفا کرد. فیلم کودتای ۵۳ به نقش اساسی وی در کودتا می‌پردازد. او علیرغم سن کمش از سوی ام آی ۶ مسئولیت عملیات را بر عهده گرفته بود، زیرا به زبان فارسی مسلط بود و پیش از این نزدیک به یک دهه را در ایران سپری کرده بود. شایر که به عنوان دیپلمات در تهران حضور داشت، پس
شایر که به عنوان دیپلمات در تهران حضور داشت، پس از بسته شدن سفارت انگلستان در ایران توسط حسین فاطمی و اخراج کارکنان آن به قبرس رفت و هدایت کودتا را از آن‌جا برعهده گرفت. روزنامه‌های مطرح بریتانیا ازجمله گاردین به مدخلیت مؤثر وی در کودتا پرداخته‌اند. او پس از شکست کودتای ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ و فرار محمدرضا پهلوی تسلیم نشد و طی برنامه‌ای به همراه اسدالله رشیدیان و برادران وی افراد دستمزدبگیر را روانهٔ خیابان‌های تهران کرد تا با هواداران مصدق مقابله کنند، سپس کافی بود افسران بلند پایهٔ ارتش شاهنشاهی را متقاعد کنند
افسران بلند پایهٔ ارتش شاهنشاهی را متقاعد کنند که به آرمان شاه بپیوندند. موفقیت کودتا، داربی شایر را به پسر طلایی MI۶ تبدیل کرد و یک دهه بعد، ستاره او هنوز در حال درخشش بود. وی به تهران برگشته بود و به عنوان صدای بریتانیا در گوش شاه عمل می‌کرد و زندگی دلپذیری را در خانه بزرگ خود در شمال تهران داشت. داربی‌شایر در ژوئن ۱۹۹۳ در حالی که مشغول چیدن چمن‌های خانه‌اش بود، سکته کرد و مُرد.
جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۲۴–۲۰۲۳ به عنوان شست و چهارمین دوره مسابقات جام اتحادیه انگلستان است که تیم های لیورپول و چلسی به فینال راه پیدا کردند که با گل ویرجیل فن دایک در دقیقه ۱۱۸ لیورپول را قهرمان کرد. این دهمین قهرمانی لیورپول در این جام بود.
مِتیک (به یونانی باستان: ، به معنی تحت‌اللفظی: غربتی) در یونان باستان به کسانی گفته می‌شد که اهل آتن نبودند ولی در این شهر ساکن بودند. چنین کسانی از حقوق شهروندی در دولت‌شهر ("پولیس") محل سکونتشان بی‌بهره بودند. وجه تسمیه. تاریخچه مهاجرت خارجی‌ها به آتن به دوره باستانی بازمی‌گردد. گفته می‌شود که سولون به خارجی‌هایی که برای پیشه‌گری به شهر او نقل مکان می‌کردند، شهروندی آتن اهدا می‌کرد. با این حال، مشخص نیست در زمان سولون واژه متیک وجود داشت یا خیر. پژوهشگران تمایل دارند قدمتِ توسعهٔ مصطلح شدن واژهٔ متیک را
تمایل دارند قدمتِ توسعهٔ مصطلح شدن واژهٔ متیک را به عصرِ اصلاحاتِ کلئیستنس در ۵۰۸ قبل از میلاد برگردانند. با این حال، نرخ افزایش جمعیت آتن در سال‌های پس از ۴۸۰ قبل از میلاد به سختی با رشد طبیعی توضیح داده می‌شود؛ این نشان می‌دهد که مهاجران به آتن در آن هنگام همچنان می‌توانستند به شهروند آتن تبدیل شوند و قانون متیک خواندن خارجی‌ها هنوز وجود نداشت. اولین استفاده شناخته شده از کلمه در نمایشنامه "پارسیان" اثر آیسخولوس است که نخست در سال ۴۷۲ قبل از میلاد اجرا شد. با این حال، جیمز واتسون استدلال می‌کند که این
شد. با این حال، جیمز واتسون استدلال می‌کند که این کلمه در "پارسیان" به معنای غیر فنی به کار رفته‌است و صرفاً معادل واژهٔ «مهاجر» است. ربکا فوتو کندی تاریخ پیدایش اصطلاح متیک در آتن را به دههٔ ۴۶۰ پ‌م ارجاع می‌کند، در حالی که واتسون استدلال می‌کند که وضعیت قانونیِ متیک بودن تا سال ۴۵۱ قبل از میلاد ایجاد نشد و این همان سالی است که پریکلس قانون شهروندی را پیشنهاد کرده بود. متیک در آتن باستان. یک تخمین از جمعیت سرزمین آتیک در آغاز جنگ پلوپونز در سال ۴۳۱ قبل از میلاد نشان می‌دهد که جمعیت مردان ۲۵۰۰۰ نفر بود که
میلاد نشان می‌دهد که جمعیت مردان ۲۵۰۰۰ نفر بود که تقریباً یک سوم کل جمعیت این ناحیه برآورد می‌شود. اکثر متیک‌ها احتمالاً از شهرهای مجاور به آتن آمدند و به دنبال فرصت‌های اقتصادی یا فرار از آزار و اذیت بودند، اگرچه سوابقی از مهاجران از مکان‌های غیر یونانی مانند تراکیا و لیدیا نیز وجود دارد. به استثنای کورینت که جهان وطنی داشت و قوانینش برای ما شناخته نیست، در دیگر شهرهای یونان ("پولیس‌ها") ساکنان خارجی اندک بودند. در اسپارت و کرِت، به عنوان یک قاعده کلی که البته استثناهایی هم داشت، خارجی‌ها اجازه اقامت پیدا
استثناهایی هم داشت، خارجی‌ها اجازه اقامت پیدا نمی‌کردند. گزارش‌ها حاکی از آن است که مهاجرانی به دربار مستبدان و شاهان تسالی، سیراکوز و مقدونیه راه پیدا کرده بودند ولی در این شهرها حاکم شهر بود که قانون را تعیین می‌کرد. با توجه به این پیچیدگی‌ها، اصطلاح حقوقی "metic" بیشترین ارتباط را با دولت‌شهر آتن باستان دارد. در آتن، بزرگ‌ترین شهر جهان یونانی آن زمان، تقریباً نیمی از جمعیت کسانی که آزاد بودند، متیک بودند. این وضعیت برای دو گروه اصلی از مردم — مهاجران و بردگان سابق - اعمال می‌شد. از آنجایی که برده‌ها
و بردگان سابق - اعمال می‌شد. از آنجایی که برده‌ها تقریباً همیشه منشأ خارجی داشتند، می‌توان آنها را مهاجرانی غیرارادی در نظر گرفت که اغلب از مناطق غیریونانی‌زبان ربوده می‌شدند، در حالی که دسته دیگر، متیک‌های مهاجر، معمولاً منشأ یونانی داشتند. آن‌ها به جای مناطق دورافتاده دنیای یونان، عمدتاً از سرزمین اصلی یونان می‌آمدند. متیک‌ها در درجه اول به دلیل محدودیت‌های فرهنگی و نه اقتصادی، جایگاه اجتماعی پایین‌تری داشتند. برخی از آن‌ها صنعتگران فقیر و برده‌های سابق بودند، در حالی که برخی دیگر از ثروتمندترین ساکنان
بودند، در حالی که برخی دیگر از ثروتمندترین ساکنان شهر بودند. از آنجایی که شهروندی یک موضوع ارثی بود و به محل تولد مرتبط نمی‌شد، یک متیک می‌توانست صرفاً از نسل یک مهاجر یا بردهٔ آزادشده باشد و متیک به دنیا آمده باشد. صرف نظر از اینکه چند نسل از خانواده در شهر زندگی می‌کردند، متیک‌ها شهروند نمی‌شدند مگر اینکه شهر به عنوان هدیه، به آنها شهروندی را اعطا می‌کرد؛ این کار هم به ندرت انجام می‌شد. از منظر فرهنگی، چنین شخصی می‌توانست کاملاً «محلی» باشد و از شهروندان قابل تفکیک و تشخیص نبود. آنها هیچ نقشی در ادارهٔ
قابل تفکیک و تشخیص نبود. آنها هیچ نقشی در ادارهٔ سیاسی شهر نداشتند، اما ممکن بود کاملاً در زندگی اجتماعی و اقتصادی شهر دخیل باشند. در آرمان‌شهری که "«جمهوری" افلاطون» پیشرو می‌گشاید، هرگز به وضعیت شخصیت‌ها به عنوان شهروند یا متریک اشاره نمی‌شود. متیک‌ها معمولاً مسئولیت‌های شهروندی را بدون هیچ امتیازی متحمل می‌شدند. آن‌ها نیز مانند شهروندان باید خدمت سربازی انجام می‌دادند و در صورت داشتن ثروت کافی مشمول مالیات ویژه می‌شدند () و در خدمات مالیاتی (liturgies، به عنوان مثال پرداخت هزینه یک کشتی جنگی یا تأمین
به عنوان مثال پرداخت هزینه یک کشتی جنگی یا تأمین مالی یک گروه کُر تراژیک) با آتنی‌های ثروتمند مشارکت می‌کردند. شهروندی در آتن لازم بود تا یک فرد واجد شرایط شود و بتواند پرداخت‌های دولتی متعددی مانند حقوق هیئت منصفه و مجمع را کسب کند که این می‌توانست برای افراد شاغل قابل توجه باشد. در مواقع اضطراری، شهر می‌توانست جیره‌های غذایی را بین شهروندان توزیع کند. هیچ‌یک از این حقوق به متیک‌ها تعلق نمی‌گرفت. آنها مجاز به داشتن املاک و مستغلات در آتیکا، اعم از مزرعه یا خانه نبودند، مگر این که معافیت خاصی به آن‌ها تعلق
خانه نبودند، مگر این که معافیت خاصی به آن‌ها تعلق می‌گرفت. آنها همچنین نمی‌توانستند برای کار در معادن نقره با دولت قرارداد ببندند، زیرا احساس می‌شد که ثروت زیر زمین متعلق به جامعه سیاسی است. متیک‌ها مشمول مالیاتی به نام بودند که مقدارش سالانه دوازده درهم برای مردان متیک و خانوارهایشان و شش درهم برای زنان متیک مستقل بود. علاوه بر ، به نظر می‌رسد غیر آتنی‌هایی که مایل به فروش کالاها در آگورا بودند، از جمله متیک‌ها، مشمول مالیات دیگری به نام هم بوده‌اند. اگرچه متیک‌ها از حضور در مجمع اککلسیا و از خدمت به
متیک‌ها از حضور در مجمع اککلسیا و از خدمت به عنوان هیئت منصفه منع شده بود، اما دسترسی آن‌ها به دادگاه‌ها مانند شهروندان برقرار بود. هم می‌توانستند دیگران را محاکمه کنند و هم خودشان مورد مؤاخذه قرار می‌گرفتند. بسیاری از مهاجران برای تجارت به آتن می‌آمدند و در واقع برای اقتصاد آتن چنین عدالتی ضروری بود؛ زیرا اگر تاجران مهاجر نمی‌توانستند اختلافات تجاری را طبق قانون پیگیری کنند، این یک مسئله بازدارنده شدید می‌بود. در عین حال، آن‌ها در اینجا هم دقیقاً از حقوق مشابه شهروندان برخوردار نیستند. برخلاف شهروندان،
مشابه شهروندان برخوردار نیستند. برخلاف شهروندان، می‌شد افراد متیک را تحت شکنجه قضایی قرار داد و مجازات قتل برای آن‌ها بیش از پرونده‌های مشابه شهروندان بود. متیک‌ها همچنین به دلیل انواع جرایم در معرض بردگی قرار می‌گرفتند. به دلایل مختلف آن‌ها را به بردگی می‌سپردند؛ برای نمونه، به خاطر عدم پرداخت (مالیات) یا عدم معرفی یک شهروند حامی، یا «آلودگی بدن شهروندان» که شامل ازدواج با یک شهروند می‌شد، یا ادعای این که شهروند هستند. مشخص نیست که چه مدت یک خارجی می‌توانست در آتن بماند بدون اینکه به عنوان متیک به حساب
در آتن بماند بدون اینکه به عنوان متیک به حساب آید. در برخی دیگر از شهرهای یونان این دوره یک ماه بود، و ممکن است در آتن نیز همین‌طور بوده باشد. تمام افراد متدین آنجا باید در محلی (جامعه محلی) که در آن زندگی می‌کردند ثبت نام کنند. آنها باید یک شهروند را به عنوان سرپرست یا قیّم خود معرفی می‌کردند ("prostates"، به معنای واقعی کلمه "کسی که از جانب او می‌ایستد"). آتنیان این آخرین شرط را بسیار جدی می‌گرفتند. یک متیک بدون سرپرست در برابر یک پیگرد قضایی بسیار آسیب‌پذیر بود. اگر مجرم شناخته می‌شد، اموالش مصادره
بود. اگر مجرم شناخته می‌شد، اموالش مصادره می‌شد و خودش به عنوان برده به فروش می‌رفت. برای یک برده آزاد شده، سرپرست به‌طور خودکار مالک سابق او بود. این ترتیب، برخی وظایف اضافی را از جانب متیک اعمال می‌کرد، با این حال، ظاهراً فرزند یک متیک برده سابق، وضعیتی مشابه یک متیک آزاد متولد شده داشت. شهروندی به ندرت به متیک‌ها اعطا می‌شد. وضعیت ویژه "حقوق برابر" رایج تر بود () که به موجب این وضعیت فرد متیک از تعهدات معمول قشر خود آزاد می‌شد. در حوزه مذهبی، همه متیک‌ها می‌توانستند در جشنواره‌های اصلی زندگی شهر شرکت
می‌توانستند در جشنواره‌های اصلی زندگی شهر شرکت کنند، به جز برخی از نقش‌ها که به شهروندان محدود می‌شد. شکاف وضعیت بین متیک و شهروند همیشه روشن نبود. در خیابان هیچ نشانه فیزیکی شهروند را از متیک یا برده متمایز نمی‌کرد. گاهی وضعیت متیک بودن یا نبودن یک شخص به یک موضوع مورد مناقشه بدل می‌شد. اگرچه ثبت نام محلی شهروندان انجام می‌شد، اما اگر ادعای شهروندی فرد مورد اعتراض قرار می‌گرفت، به استشهاد همسایگان و جامعه ارجاع می‌کردند. متیک‌هایی که خانواده‌شان برای نسل‌ها در آتن زندگی می‌کردند، ممکن بود وسوسه شوند که
در آتن زندگی می‌کردند، ممکن بود وسوسه شوند که خود را شهروند جا بزنند. در موارد متعددی لیست‌های شهروندی پاکسازی شد و در واقع افرادی که به عنوان شهروند زندگی می‌کردند را به متیک تبدیل کرد. به شیوه معمولی آتن، فردی که اینقدر تنزل رتبه یابد می‌توانست در دادگاه اعتراض کند. با این حال، اگر دادگاه به این نتیجه می‌رسید که شهروند در واقع متیک است، یک پله دیگر رتبه‌اش را پایین می‌آوردند و به عنوان برده می‌فروختند. در مطالعه وضعیت متیک‌ها به راحتی می‌توان این تصور را به دست آورد که آن‌ها یک اقلیت تحت ستم بودند. اما
به دست آورد که آن‌ها یک اقلیت تحت ستم بودند. اما به‌طور کلی، آنهایی که یونانی و آزاد زاده می‌شدند لااقل می‌توانستند به آتن بیایند و از شرایط بهتر این شهر بزرگ، پویا و جهان وطنی بهره جویند و فرصت‌هایی به‌دست آورند که در محل مبدأشان در دسترس نبود. متیک‌ها در شهرهایی مثل آتن که حق شهروندی موروثی بود، پس از حضور در یک دولت‌شهر دیگر، در شهر مبدأ خود همچنان شهروند باقی می‌ماندند. جامعه بزرگ غیرشهروندان آتن اجازه می‌داد تا برده‌های سابق به گونه‌ای جذب شوند که در جاهای دیگر و خصوصاً در شهرهای محافظه‌کارتر و
در جاهای دیگر و خصوصاً در شهرهای محافظه‌کارتر و همگن‌تر امکان‌پذیر نبود. مشارکت آنها در خدمت سربازی، مالیات (که برای ثروتمندان آتن موضع نمایش عمومی و غرور بود) و فرقه می‌توانست به آنها احساس شریک بودن در شهر و ارزش داشتن بدهد. اگرچه آتنی‌ها تمایل داشتند به متیک‌ها با پسوند محل سکونتشان اشاره کنند. حتی متیک‌های آزادی که در آتن می‌مُردند، ترجیح می‌دادند بر روی سنگ قبرهایشان نام شهری که از آنجا آمده بودند و هنوز شهروندی آنجا را حفظ کرده بودند، به عنوان پسوند قید کنند. پیامدها. اصطلاح "متیک" در قرن چهارم قبل
قید کنند. پیامدها. اصطلاح "متیک" در قرن چهارم قبل از میلاد که به متیک‌ها اجازه داده شد در دادگاه بدون سرپرست (prostate) بمانند، وضعیت متمایزکننده و تبعیض‌آمیز خود را از دست داد و در آتن هلنیستی که خرید شهروند بسیار رایج شد، منسوخ گردید. سرشماری دمتریوس فالرومی در حدود. ۳۱۷ قبل از میلاد به ۲۱۰۰۰ شهروند، ۱۰۰۰۰ متریک و ۴۰۰۰۰۰ برده اشاره می‌کند(Athenaeus, vi. p. 272). در دنیای یونانی-رومی، به افراد آزاد (غیر شهروند) که در قلمرو یک پولیس زندگی می‌کردند، "paroikoi" (به ریشه‌شناسی واژه پاریش مراجعه کنید)، و در
(به ریشه‌شناسی واژه پاریش مراجعه کنید)، و در آسیای صغیر می‌گفتند. استفاده در فرانسوی معاصر. در فرانسه به عنوان یک اصطلاح بیگانه هراسی برای مهاجران به فرانسه احیا شد. این واژه در اواخر قرن نوزدهم توسط نویسنده ناسیونالیست چارلز موراس رایج شد و او متیک را به عنوان یکی از چهار مؤلفه اصلی «ضد فرانسه» خائن، همراه با پروتستان‌ها، یهودیان و فراماسون‌ها طبقه‌بندی کرد. این کاربرد تحقیرآمیز همچنان در زبان فرانسوی جاری است و تا حدودی توسط فرانسوی‌های دارای پیشینه مهاجر بازیابی شده‌است. در سال ۱۹۶۹ ژرژ موستاکی خواننده
بازیابی شده‌است. در سال ۱۹۶۹ ژرژ موستاکی خواننده یونانی-فرانسوی آهنگی را ضبط کرد، که پس از آن توسط چندین هنرمند مهاجرتبار کاور شده‌است.
رضا محمدسلیمانی سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که تا پیش از درگذشت به‌عنوان معاون بازرسی کل سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد. وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد. او از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ جانشین فرمانده لشکر ۱۹ فجر بود و با حفظ سمت از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۲ به‌عنوان مدیرعامل باشگاه فوتبال فجر سپاسی فعالیت می‌کرد. سلیمانی از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ جانشین فرمانده لشکر ۱۴ امام حسین بود، از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶ به‌عنوان فرمانده دانشکده توپخانه و موشک‌های امیرالمؤمنین فعالیت می‌کرد، از ۱۳۸۶ تا
و موشک‌های امیرالمؤمنین فعالیت می‌کرد، از ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۷ فرمانده تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵ فرماندهی سپاه قمر بنی‌هاشم چهارمحال و بختیاری را برعهده داشت. وی از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۸ معاون بازرسی سازمان بسیج بود و از اردیبهشت ۱۳۹۸ معاون بازرسی فرمانده کل سپاه پاسداران بود. سلیمانی در بامداد پنجشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۳ درگذشت. پیکر او پس از تشیع در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شد.
جنگ کرِت (۲۰۵ تا ۲۰۰ قبل از میلاد) سلسله نبردهایی بود که در آن از یک سو فیلیپ پنجم مقدونیه ، اتحادیه ایتولیان، بسیاری از شهرهای کرت (که اولوس و هیراپیتن مهمترین آنها بودند) و دزدان دریایی اسپارتی و از سوی دیگر نیروهای رودِس به کمک آتالوس اول پرگاموم, بیزانس, سیزیک, آتن و کنوسوس با یکدیگر جنگیدند. مقدونی‌ها به تازگی جنگ اول مقدونی را به پایان رسانده بودند و فیلیپ، که شانس خود را برای شکست رودس مهیا می‌دید، با دزدان دریایی اتولی و اسپارتی که در آن هنگام به کشتی‌های رودسی هجوم می‌بردند، اتحاد تشکیل داد. فیلیپ