payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آزاد را پوشش می‌دهد که دنریس تارگرین در سفرهایش در "بازی تاج"‌وتخت و "جنگ پادشاهان" پیش از رفتن به خلیج برده‌داران از آن‌ها عبور می‌کند. والریا. والریا شبه‌جزیره‌ای در جنوب مرکزی اسوس و در غرب خلیج برده‌داران است. پیش از نابودی والریا، این مکان مقر امپراتوری والریا بود. والریایی‌ها با موهای نقره‌ای و چشمان بنفش خود مشخص می‌شوند. والریا مالکیت مطلق نامیده می‌شد زیرا هر مردی که صاحب زمین بود اجازه داشت به رهبران خود رای دهد. والریایی‌ها همچنین از بردگان برای استخراج چهارده شعله، مجموعه‌ای از آتشفشان‌های غنی
استخراج چهارده شعله، مجموعه‌ای از آتشفشان‌های غنی از سنگ، استفاده می‌کردند. آن‌ها گیسکاری و روینی‌ها را تحت سلطه خود درآوردند و تمام شهرهای آزاد را به جز براووس تأسیس کردند. آن‌ها این کار را از طریق دانش خود در مورد اژدها انجام دادند. بسیاری از والریایی‌ها اژدهاسوار بودند. سرانجام رویدادی به نام عذاب والریا، که ظاهراً شامل فوران شدید چهارده شعله بود، والریا را نابود و آن را به مجمع‌الجزایری تبدیل کرد. تارگاریین‌ها از خون والریای باستان هستند که پیش از عذاب از آن جا فرار کردند. دریای دوتراکی. دریای دوتراکی
از آن جا فرار کردند. دریای دوتراکی. دریای دوتراکی یک علفزار بزرگ و مسطح در اسوس است. مردم دوتراکی در آن زندگی می‌کنند، نژادی گندم‌گون از عشایر سلحشور با زبان و فرهنگ منحصر به فرد خود. دوتراکی‌ها در گروهی به نام کالسار زندگی می‌کنند که هر کدام توسط رئیسی به نام کال رهبری می‌شود. کالسارها به گروه‌هایی تقسیم می‌شوند که به آن‌ها کاس می‌گویند که هر کدام توسط یکی از کال‌ها به نام کوس هدایت می‌شوند. هر کال و کالسارش وفادار به شورایی متشکل از کاهنان سلطنتی به نام دوش کالین هستند که اعضای آن همسران سابق کال‌ها
دوش کالین هستند که اعضای آن همسران سابق کال‌ها هستند که در زمان سلطنت شوهرشان کالیسی نامیده می‌شدند. دوتراکی‌ها سوارکارانی خبره هستند و اسب‌های آن‌ها در فرهنگ آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است و از آن‌ها برای غذا، ترابری، مواد خام، جنگ و ایجاد جایگاه اجتماعی استفاده می‌شود. آن‌ها مرتباً به مردم دیگر حمله می‌کنند. جرج آر. آر. مارتین گفت: «دوتراکی‌ها در واقع به عنوان آمیزه‌ای از فرهنگ‌های استپی و دشتی ساخته شده‌اند. مسلماً مغول‌ها و هون‌ها چاشنی تخیل آن بوده‌اند، اما الان‌ها، سوها، شای‌ان‌ها و دیگر قبایل
اما الان‌ها، سوها، شای‌ان‌ها و دیگر قبایل سرخ‌پوست دیگر نیز در خلق آن‌ها نقش داشتند؛ بنابراین هرگونه شباهتی به اعراب یا ترک‌ها تصادفی است. البته از آنجا که ترکان [تاریخی] نیز در اصل سواران استپی بوده‌اند، بی‌شباهت به آلان‌ها، هون‌ها و بقیه نبودند.» او همچنین خاطرنشان کرد که «به‌طور کلی، اگرچه من از تاریخ الهام می‌گیرم، اما سعی می‌کنم از پیوند مستقیم اجتناب کنم، [بنابراین] درست نیست که بگوییم دوتراکی‌ها مغول هستند». شباهت‌هایی میان آن‌ها با جنگجویان مهیب و عشایری ایرانی دیگری به نام سکاها نیز وجود دارد.
و عشایری ایرانی دیگری به نام سکاها نیز وجود دارد. دوتراکی‌ها تنها یک شهر دائمی به نام وائس دوتراک دارند که به عنوان پایتخت آن‌ها عمل می‌کند. مقر دوش کالین نیز این شهر است. این مکان مملو از مجسمه‌هایی است که از شهرهای دیگری که دوتراکی فتح کرده یا به آن‌ها حمله کرده‌اند، به سرقت رفته‌است. قانونی وجود دارد که هیچ دوتراکی نمی‌تواند در داخل مرزهای وائس دوتراک خون بریزد و کسانی که این کار را می‌کنند، نفرین می‌شوند. دو اسب نر غول‌پیکر برنزی که سم‌هایشان در هوا به هم می‌رسند، طاقی را در بالای ورودی شهر تشکیل
به هم می‌رسند، طاقی را در بالای ورودی شهر تشکیل می‌دهند. لازار. لازار ناحیه‌ای از سرزمین‌های نیمه‌خشک در جنوب دریای دوتراکی است. منطقه‌ای از مراتع و تپه‌ها که محل سکونت لازاری‌ها، مردمی آرام با پوست برنزی، صورت‌های صاف و چشم‌های بادامی است. آن‌ها عمدتاً چوپان هستند که دوتراکی‌ها آن‌ها را انسان‌های بره می‌نامند و اغلب آن‌ها را شکار می‌کنند. آن‌ها خدایی به نام شبان بزرگ را می‌پرستند و معتقدند که تمام بشریت بخشی از یک گله واحد است. خلیج برده‌داران. خلیج برده‌داران یک دریای حاشیه‌ای از دریای تابستان است، که در
یک دریای حاشیه‌ای از دریای تابستان است، که در جنوب دریای دوتراکی، در غرب لازار و هزاران لیگ دورتر از شرق شهرهای آزاد قرار دارد. آب و هوای آن بسیار گرم است. پس از اولین اشاره در "بازی تاج‌وتخت" در رابطه با برده‌داری، دنریس تارگرین سه دولت‌شهر بندری بزرگ خلیج برده‌داران به نام‌های آستاپور، یونکای و میرین را در "طوفان شمشیرها" فتح کرد. او در طول بیشتر "رقصی با اژدهایان" در میرین می‌ماند. شهرها از ویرانه‌های گیس باستان ساخته شده‌اند، رقیب باستانی والریا که هزاران سال پیش از حوادث سریال توسط والریا درهم کوبیده
سال پیش از حوادث سریال توسط والریا درهم کوبیده شده بود. اقتصاد شهرها عمدتاً بر اساس کار برده‌ها و تجارت آن‌هاست. رفتار با بردگان اغلب خشن است، در حالی که شهروندان در تجملات نسبی زندگی می‌کنند. سربازان حرفه‌ای هر سه شهر لباس‌ها و مدل‌های موی عجیبی می‌پوشند که کاربری آن‌ها را در نبرد محدود می‌کند. ارتش این شهرها برای نبرد واقعی به شدت به ارتش‌های بردگان و مزدوران وابسته هستند. ساکنان کنونی خلیج از نژادی مختلط هستند که دیگر به زبان گیسکاری باستان صحبت نمی‌کنند، بلکه گونه‌ای از والریایی عالی با غرغر مشخصی
بلکه گونه‌ای از والریایی عالی با غرغر مشخصی دارند. مردم باستانی گیس، که خود را پسران هارپی در آستاپور نامیده‌اند، گفته می‌شود که موهایی به رنگ قرمز متمایل به سیاه دارند. استادان خوب آستاپور همگی در نظر دنریس به عنوان مردان فربه و ضخیم با پوست کهربایی، بینی پهن و چشمان تیره به نظر می‌رسند. موهای زبر آن‌ها سیاه یا قرمز تیره یا ترکیب عجیب قرمز و سیاه بود. بسیاری از زنان آستاپوری صورت خود را برای گرد و غبار می‌پوشانند. آستاپوری‌ها غرق در عطرهای شیرین هستند. آستاپور. آستاپور در کرانه رودخانه کِرم (Worm)، نهری
آستاپور در کرانه رودخانه کِرم (Worm)، نهری عریض، کند و کج با جزایر پردرخت قرار دارد. با ورود به آستاپور در آغاز "طوفان شمشیرها"، دنریس آن را به عنوان شهری باستانی و ویران تجربه می‌کند که مدت‌هاست روزهای شکوه خود را پشت سر گذاشته‌است. شهر دارای معماری با آجر قرمز است، و آرستان سفیدریش به دنریس توضیح می‌دهد که ضرب‌المثل «آجر و خون، آستاپور را ساخت، … و آجر و خون مردمش» به بردگانی اشاره دارد که آجرها را می‌سازند. اهرام پلکانی آستاپور، گودال‌های جنگی، خیابان‌ها، دیوارهای اطراف و میدان افتخار همگی از آجر قرمز
دیوارهای اطراف و میدان افتخار همگی از آجر قرمز ساخته شده‌اند. میدان به اصطلاح مجازات در دروازه‌های اصلی آستاپور حتی بزرگتر از میدان افتخار آن است. میدان افتخار، که دارای یک فواره آجری قرمز و مجسمه بزرگ برنزی هارپی در مرکز آن است، به عنوان بازار برده در هوای آزاد و منطقه‌ای برای نیزه‌داران نخبه خواجه پاک‌شده (Unsullied) که به نظم و کارآمدی معروف هستند، عمل می‌کند. آستاپور تنها شهری است که پاک‌شده‌ها را می‌فروشد، اما بردگان تختخواب، دست‌کاران، کاتبان، صنعتگران و مربیان را نیز می‌فروشد. پاک‌شده‌ها نیاز به
و مربیان را نیز می‌فروشد. پاک‌شده‌ها نیاز به سرمایه‌گذاری هنگفت در زمان و پول توسط آستاپوری‌ها دارد که آن‌ها را پرورش داده و آموزش می‌دهند، اما آن‌ها سودآورترین محصول را برای استادان آستاپوری هستند. پاک‌شده‌ها کلاه‌های برنزی میخ‌دار بر سر می‌گذارند، و به هر قیمتی از اربابشان اطاعت می‌کنند، حتی اگر مرگشان را طلب کند. هر روز به آن‌ها اسامی برده جدیدی داده می‌شود تا بی‌ارزش بودن آن‌ها را یادآوری کنند. در زمان حمله، پاک‌شده‌های فروخته‌نشده در دیوارهای آجری قرمز عظیم و در حال فروریختن مستقر می‌شوند که
آجری قرمز عظیم و در حال فروریختن مستقر می‌شوند که آستاپوری‌ها دیگر آن را ندارند. دنریس تصمیم می‌گیرد تمام پاک‌شده‌های آموزش‌دیده و آموزش‌ندیده آستاپور را بخرد، که تعداد آنها بیش از ۸۶۰۰ نفر است، و به هنگام ترک شهر به آن‌ها می‌گوید که تمام برده‌داران و سربازان بزرگسال آستاپوری را بکشند. او قدرت بر آستاپور را به شورای بردگان سابق به رهبری یک درمانگر، یک دانشمند و یک راهب می‌دهد و ده‌ها هزار برده سابق به او در سفر به یونکای می‌پیوندند. یک قصاب سابق به نام کلئون از طرحی برای استقرار مجدد استادان خوب جلوگیری
از طرحی برای استقرار مجدد استادان خوب جلوگیری کرد و به عنوان پادشاه آستاپور تاجگذاری کرد. یونکای. کوچک‌ترین شهر از این سه شهر، یونکای، مانند میرین، در تجارت پاک‌شده‌ها نیست، اما به‌خاطر چاله‌های جنگی و خانه‌های تفریحی‌اش معروف است، که هر دو با سرعت زیاد به بردگی تبدیل می‌شوند. این شهر از نظر معماری شبیه به آستاپور است به جز اندازه کوچکتر و استفاده از آجر زرد در ساختمان‌هایش به جای رنگ قرمز. بردگان یونکای به اربابان خردمند معروف هستند. به دلیل عدم وجود پاک‌شده در شهر، این شهر بر یک ارتش ترکیبی حرفه‌ای و
در شهر، این شهر بر یک ارتش ترکیبی حرفه‌ای و برده متشکل از حدود ۴٬۰۰۰ نفر با حداقل ۱٬۰۰۰ مزدور متکی است. سربازان یونکایی از زره غیرعملی استفاده می‌کنند و موهای چرب‌شده به شکل‌های بزرگ می‌پوشند که کارایی آن‌ها را محدود می‌کند. میرین. بزرگ‌ترین شهر از سه شهر برده‌داران، میرین دارای جمعیتی برابر با آستاپور و یونکای است. این شهر معماری مشابه معماری همسایگان خود دارد، اما از آجرهایی با رنگ‌های مختلف ساخته شده‌است. چشم‌انداز آن تحت سلطه یک هرم عظیم به نام هرم بزرگ و معبد لطف است که توسط یک گنبد طلایی پوشیده
بزرگ و معبد لطف است که توسط یک گنبد طلایی پوشیده شده‌است. میرین در میان شهرهای گیسکاری منحصر به فرد است زیرا پر از معابد و اهرام است. بردگان میرین به ارباب بزرگ معروفند. این بنا در حاشیه رودخانه اسکاهادازان (Skahadhazan) ساخته شده‌است. شرق اسوس. ضایعه سرخ. ضایعه سرخ (Red Waste) یک منطقه بیابانی‌مانند در بخش شرقی اسوس است. اطلاعات زیادی در مورد آن در دست نیست، زیرا فقط برای مدت کوتاهی در "جنگ پادشاهان"، زمانی که دنریس تارگرین و کالسارش از آن عبور کردند، دیده شد. تنها سکونتگاه شناخته‌شده در منطقه، وائس
دیده شد. تنها سکونتگاه شناخته‌شده در منطقه، وائس تورولو، ویران شده‌است. کارث. شهر کارث (Qarth) که اولین بار در "بازی تاج و تخت" از آن نام برده شد، هنوز در هیچ نقشه‌ای در کتاب‌ها ظاهر نشده‌است. با این حال، نقشه جهانی "راهنمای بیننده" HBO و عناوین آغازین فصل دوم سریال تلویزیونی، کارث را در تنگه‌ای میان دریای تابستان و دریای یشم (Jade) در جنوب شرقی اسوس نشان می‌دهد. پس از اولین بازدید دنریس از کارث در "جنگ پادشاهان"، جنگجویی به نام پیات پری شهر خود را به عنوان مرکز جهان و دروازه تجارت و فرهنگ میان شرق و غرب و
مرکز جهان و دروازه تجارت و فرهنگ میان شرق و غرب و شمال و جنوب توصیف می‌کند. خواننده از چشمان دنریس متوجه می‌شود که شهر توسط سه دیوار مدرج به ارتفاع سی تا پنجاه فوت احاطه شده‌است که به ترتیب پرتره‌هایی از حیوانات، جنگ و عشق‌ورزی بر آن‌ها حکاکی شده‌اند. ساختمان‌های شهر دارای رنگ‌های متنوعی هستند که از آن جمله می‌توان به صورتی، بنفش و خاکی اشاره کرد. برج‌های باریک در سرتاسر شهر برخاسته‌اند، فواره‌ها هر میدان را زینت می‌دهند و هزاران پرنده رنگی، درختان و گل‌های شکوفه شهر را پر کرده‌اند. کارثی‌ها به‌عنوان «مردم
شکوفه شهر را پر کرده‌اند. کارثی‌ها به‌عنوان «مردم قدبلند، رنگ پریده با پوششی از کتان، خلعت و خز ببر» توصیف می‌شوند. زنان آن لباس‌هایی می‌پوشند که یک سینه را نمی‌پوشاند، در حالی که مردان دامن‌های ابریشمی مهره‌دار دارند. بردگان نیازهای آن‌ها را برآورده می‌کنند. خالص‌زادگان، فرزندان پادشاهان و ملکه‌های باستانی شهر، بر کارت حکومت می‌کنند و همچنین فرماندهی دفاع از شهر را بر عهده دارند. سه گروه تجاری اصلی برای تسلط بر شهر بین خود و با خالص‌زادگان می‌جنگند: سیزده، انجمن باستانی اسپایسرها، و برادری تورمالین.
انجمن باستانی اسپایسرها، و برادری تورمالین. جنگجویان کارث که لب‌هایشان از معجون «سایه شب» آبی شده‌است، گفته می‌شود که مایه ناراحتی این دسته‌ها هستند. کارث همچنین خانه مردان غمگین است، گروهی از قاتلان که به دلیل زمزمه کردن «من خیلی متاسفم» پیش از کشتن قربانیان خود به این نام نامگذاری شده‌اند. دنریس دوباره در پایان "جنگ پادشاهان"، کارث را ترک می‌کند. سرزمین‌های بازدیدنشده. آشای و سرزمین‌های سایه. آشای (Asshai) و سرزمین‌های سایه مکان‌های اسرارآمیزی در جهان "یخ و آتش" هستند. از آن‌ها برای نخستین بار در "بازی
و آتش" هستند. از آن‌ها برای نخستین بار در "بازی تاج‌وتخت" ذکر شده‌است و نخستین بار در "سرزمین‌های یخ و آتش"، در شرق دور جهان شناخته‌شده، نقشه‌برداری شدند. مارتین مطمئن نیست که آیا کتاب‌ها هرگز خوانندگان را به آشای می‌برند، اما گفت که خوانندگان ممکن است از طریق دیدگاه شخصیت ملیساندر (که اهل آشای است) یا از طریق خاطرات و ذکر شخصیت‌های دیگر، اصلاعات بیشتری دریابند. جورا مورمونت آشای را به عنوان یک شهر بندری در جنوب دریای دوتراکی، در انتهای جهان شناخته‌شده توصیف می‌کند. آشای کالاهایی مانند آمتیست سیاه، کهربا و
می‌کند. آشای کالاهایی مانند آمتیست سیاه، کهربا و شیشه اژدها صادر می‌کند. در زمان دیگری، جورا مورمونت به دنریس از پادشاهی‌های بزرگ در شرق ضایعه سرخ می‌گوید، و آشای کنار سایه را به عنوان یکی از شهرهای پر از شگفتی‌های آنجا فهرست می‌کند. به گفته مارتین، تمام سفرهای کشتی میان وستروس و آشای از طریق دریای تابستان و دریای یشم از طریق تنگه‌های کارث انجام می‌شود، و مردم عادی هنوز معتقدند که جهان مسطح است. با این حال، به گفته مارتین، «آشای برای تجارت در برابر یی تی اهمیت چندانی ندارد و شهرهای بندری ثروتمند یی تی (و
چندانی ندارد و شهرهای بندری ثروتمند یی تی (و لنگ) به راحتی از طریق کارث قابل دسترس هستند.» کوایث اهل سایه برای دنریس در کارث پیشگویی می‌کند که «برای رفتن به شمال، باید به جنوب سفر کند. برای رسیدن به غرب باید به شرق بروید و برای لمس نور باید از زیر سایه عبور کنید. وقتی دنریس این را به این معنا تفسیر می‌کند که باید نزد آشای برود، کوایث می‌گوید که حقیقت را در آنجا پیدا خواهد کرد. داستان‌های زیادی در مورد سرزمین‌های سایه وجود دارد، اگرچه میزان حقیقت آن‌ها مشخص نیست. دوتراکی‌ها معتقدند که علف ارواح با ساقه‌هایی
دوتراکی‌ها معتقدند که علف ارواح با ساقه‌هایی که در تاریکی می‌درخشند و از مردی سوار بر اسب بلندتر می‌شوند، سرزمین‌های سایه را می‌پوشاند. دنریس شنید که طلسم‌نویسان، جنگ‌جویان و هوانوردان هنرهای خود را آشکارا در آشای تمرین می‌کردند، در حالی که سایه‌بان‌ها و خون‌بازها جادوهای وحشتناکی را در سیاهی شب انجام می‌دادند. استادان وستروسی نیز در آشای وجود دارند. جادوگران آشای به دیگران قدرت شفابخشی آن‌ها را می‌آموزند، اما همچنین جادوهای آن‌ها را که نیاز به قربانی خونی دارند، می‌آموزند. کتاب‌های باستانی آشایی، پیش‌گویی
می‌آموزند. کتاب‌های باستانی آشایی، پیش‌گویی ظهور آزور آهای را به‌دنبال اعضای ایمان رلور ثبت می‌کنند. دنریس شنید که اژدهایان از سرزمین‌های سایه فراتر از آشای و جزایر دریای یشم سرچشمه می‌گیرند و احتمالاً هنوز هم در آنجا زندگی می‌کنند. برن رؤیای پرواز اژدها در آشای را می‌بیند. گفته می‌شود که تخم‌های اژدهای سنگ‌شده که ایلیریو به دنریس می‌دهد از سرزمین‌های سایه می‌آیند. مردان «ترسناک و وهم‌ناک» سایه بدن خود را با خالکوبی می‌پوشانند و ماسک‌های چوبی رنگی می‌پوشند. ظاهر آشایی‌ها تاریک و با شکوه توصیف می‌شود.
ظاهر آشایی‌ها تاریک و با شکوه توصیف می‌شود. دوتراکی‌ها معتقدند که آشایی‌ها تخم سایه‌ها هستند. آشایی‌ها زبان خود را دارند. ایبن. ایبن مجموعه‌ای از جزایر در شمال اسوس در خلیج نهنگ‌هاست. بزرگ‌ترین این جزایر ایب است که شامل شهرهای بندر ایبن و ایب نور است. تا زمان عذاب والریا، ایبن توسط یک خدا-شاه اداره می‌شد. اکنون قدرت در اختیار شورای سایه است که از اشراف، کشیشان و اصناف ثروتمند تشکیل شده‌است. از ایبن برای اولین بار در "بازی تاج‌وتخت" نام برده شد، جایی که تیریون از شایعاتی صحبت می‌کند که ماموت‌ها «در ضایعات
از شایعاتی صحبت می‌کند که ماموت‌ها «در ضایعات سرد فراتر از بندر ایبن پرسه می‌زنند». در سال ۲۰۰۲، مارتین گفت که این روایت «احتمالاً خوانندگان را به ایبن نمی‌برد» و او آن را «جزیره‌ای سرد، کوهستانی و به اندازه ایسلند» (یعنی ۴۰٬۰۰۰ مایل مربع) در دریای لرزان، با بندرگاه توصیف کرد. ایبن به عنوان شهر اصلی آن است. برخی از ایبنی‌ها نیز در جزایر کوچکتر نزدیک یا در مستعمراتی در اسوس زندگی می‌کنند. ایبن در کتاب‌های "رقصی با اژدهایان" نشان داده نشده‌است، اما شبیه به توصیفات مارتین، نقشه جهانی "راهنمای" بینندگان
به توصیفات مارتین، نقشه جهانی "راهنمای" بینندگان اچ‌بی‌او موقعیت جزیره را در شمال شرقی اسوس نشان می‌دهد. مارتین گفت که به دلیل جمعیت زیاد نهنگ‌ها در دریای لرزان، بسیاری از ایبنی‌ها شکارچی نهنگ بودند. ایبنی‌ها به جویدن چربی نهنگ معروف هستند تا متابولیسم خود را در آب و هوای سرد حفظ کنند. چندین شخصیت شکارچی نهنگ و کشتی ایبنی در بنادر بارانداز پادشاهی، براووس، استخر دوشیزه، نگهبانی شرقی کنار دریا، و جزایر آهن حضور دارند. رمان‌ها مردم ایبن را قوز و پرمو توصیف می‌کنند. آریا حتی با یک زن ایبنی با سبیل ملاقات
می‌کنند. آریا حتی با یک زن ایبنی با سبیل ملاقات می‌کند. تیریون و واریس با یک ایبنی بدبو ملاقات می‌کنند، که «تبرها را به اندازه یکدیگر دوست داشتند». آریا در رویاهای خود «یک تبرزن تاریک وحشی از ایب» را می‌بیند. گفته می‌شود که ایبنی‌ها با صدایی آهسته و خشن صحبت می‌کنند و زبان خاص خود را دارند. یی تی. رمان‌ها مکرراً یی تی را به عنوان امپراتوری با شهرهایی پر از شگفتی توصیف می‌کنند که در خاور دور واقع شده‌اند. تا "رقصی با اژدهایان"، یی تی در هیچ نقشه‌ای در کتاب‌ها ظاهر نشده‌است، اما مارتین تصریح کرد که «یی تی در
ظاهر نشده‌است، اما مارتین تصریح کرد که «یی تی در جنوب شرقی کارث و به‌طور کلی، آن سوی دریای یشم است.» این امپراتوری برای اولین بار در "بازی تاج‌وتخت" ذکر شده‌است و در مورد شایعاتی صحبت می‌کند که «بازیلیسک‌ها به جنگل‌های یی تی هجوم آورده‌اند». داستان‌های ملوان ارائه شده در "ضیافتی برای کلاغ‌ها" اشاره می‌کنند که طاعون خاکستری به یی تی رسیده‌است. خدای مردم یی تی شیر شب نامیده می‌شود. دنریس مردم یی تی را مردانی با چشمان روشن با کلاه‌های دم‌میمونی در بازارهای وائس دوتراک می‌بیند. یی تی بیش از هر سرزمین دیگری در
دوتراک می‌بیند. یی تی بیش از هر سرزمین دیگری در جهان شناخته‌شده شهر دارد، و به گفته لوماس لانگستریدر، آن‌ها بسیار بزرگتر و باشکوهتر از شهرهای غرب هستند. طبق گفته کولوکو ووتار، در زیر هر شهر یی تیایی سه شهر قدیمی مدفون شده‌است. پایتخت امپراتوری طلایی یی تی، یین، در امتداد دریای یشم است. مارتین مطمئن نیست که «آن مردمان [مثل مردم یی تی] تا چه حد وارد این داستان کنونی خواهند شد، با این حال… سرزمین آن‌ها بسیار دور است.» دشت‌های جوگوس نای. در شمال یی تی، دشت جوگوس نای (Jogos Nhai) با تپه‌های غلتان بادگیر است.
نای (Jogos Nhai) با تپه‌های غلتان بادگیر است. آن‌ها تحت سلطه نژادی از جنگجویان سواره به نام جوگوس نای هستند. جوگوس نای‌ها در یورت‌ها و چادرها زندگی می‌کنند و مردمی کوچ‌نشین هستند. آن‌ها کوتاه قد، قوز و دارای سرهای بزرگ و صورت‌های کوچک هستند. مردان و زنان هر دو دارای جمجمه‌های نوک تیز هستند که نتیجه رسم آن‌ها در بستن سر نوزادان است. آن‌ها همچنین سوار گورخر می‌شوند، یک خر راه راه که می‌تواند بسیار بیشتر از اسب‌های معمولی مقاومت کند. جوگوس نای‌ها با یکدیگر جنگ نمی‌کنند و در قبیله‌های کوچکی زندگی می‌کنند که با
نمی‌کنند و در قبیله‌های کوچکی زندگی می‌کنند که با هم پیوند خونی دارند. آن‌ها در یک وضعیت جنگ دائمی با بیگانگان زندگی می‌کنند و به بسیاری از شهرهای یی تی یورش برده و حدود صد شهر را به ویرانه تبدیل کرده‌اند. هر قبیله توسط یک "جات" یا رئیس جنگ و یک ماه‌خوان که یک راهب، درمانگر و داور است فرماندهی می‌شود. ماه‌خوان‌ها عموماً مؤنث هستند و "جات‌ها" بیشتر مرد هستند. (برگرفته از "جهان یخ و آتش)" سوتوریوس. در جنوب اسوس، قاره سوتوریوس (که در رمان‌های اولیه به اشتباه سوتوروس نوشته می‌شود) قرار دارد. سوتوریوس سومین
سوتوروس نوشته می‌شود) قرار دارد. سوتوریوس سومین قاره جهان شناخته شده‌است که سرزمینی گسترده، طاعون‌زده، پوشیده از جنگل و تا حد زیادی ناشناخته است. بزرگی آن به اندازه اسوس گزارش شده‌است و توسط جنارا بلاریس، یک اژدهاسوار والریایی از پیش از نابودی والریا، به عنوان «سرزمینی بی‌پایان» توصیف شده‌است. این قاره برای نخستین بار در نقشه‌ای در "طوفان شمشیرها" (۲۰۰۰) نامگذاری شده‌است که شهرهای یین و زامتار را روی آن نشان می‌دهد. روایت اول آن در "ضیافتی برای کلاغ‌ها" (۲۰۰۵) است. مارتین سوتوریوس را در سال ۲۰۰۲ به عنوان
است. مارتین سوتوریوس را در سال ۲۰۰۲ به عنوان «قاره جنوبی، تقریباً معادل آفریقا، جنگلی، طاعون‌زده و تا حد زیادی ناشناخته» توصیف کرده بود. رمان‌ها اطلاعات کمی دربارهٔ آن ارائه می‌دهند. طبیعت باتلاقی سوتوریوس توسط ویکتوریون در "رقصی با اژدهایان" به‌طور خلاصه اشاره شده‌است و گفته می‌شود که برای ساخت کشتی‌ها از ساج سوتوریوس استفاده می‌شود. جاده‌ای در امتداد ساحل شمالی قاره می‌گذرد. "رقصی با اژدهایان" به بیماری‌های سوتوریوسی در رابطه با تاجر برده ثروتمند اما بیمار یونکایی به نام یزان زو کگاز اشاره دارد.
اما بیمار یونکایی به نام یزان زو کگاز اشاره دارد. ویکتوریون برخی از مردم آن را «قوز و پرمو مانند میمون‌های سوتوروس» و برخی از افرادی که در گودال دازناک برای سرگرمی دنریس در "رقصی با اژدهایان" می‌جنگند، به عنوان «نیمه‌انسان با پوست کرکی اهل جنگل‌های سوتوروس» توصیف می‌شوند. مارتین گفت که بر خلاف سایر مردمان در رمان‌ها، مردان سوتوریوس سازهٔ فانتزی خالص بودند. اولتوس. مجموعه نقشه "سرزمین‌های یخ و آتش" نوک شمالی خشکی به نام «اولتوس» را در جنوب اسوس و شرق سوتوریوس نشان می‌دهد. مارتین در پاسخ به این سؤال که آیا
نشان می‌دهد. مارتین در پاسخ به این سؤال که آیا این قاره دیگری است یا خیر، پاسخ داد: «خب، این یک خشکی بزرگ است. من در مورد تعریف رسمی «قاره» در مقابل «جزیره بزرگ» کمی گیج هستم. همچنین در مورد اندازه اولتوس، که در نهایت در لبه جهان شناخته شده قرار دارد.»
جوایز هاروی برای موفقیت در کتاب های کمیک اعطا می شود. جوایز هاروی که به نام نویسنده و هنرمند هاروی کورتزمن نامگذاری شد، توسط گری گراث در سال ۱۹۸۸، رئیس ناشر فانتاگرافیکس، تأسیس شد تا جانشین جوایز کربی باشد که در سال ۱۹۸۷ متوقف شد.جوایز هاروی اکنون توسط کمیته نامزدی جوایز هاروی نامزد می شود. برندگان با رای آزاد در میان کار شناسان کمیک انتخاب می شوند.کمیته اجرایی جوایز هاروی از داوطلبان بدون حقوق تشکیل شده است و جوایز از طریق حمایت مالی تامین می شوند.جوایز از زمان آغاز به کار خود در مجموعه‌ای از کنوانسیون‌های
آغاز به کار خود در مجموعه‌ای از کنوانسیون‌های گوناگون میزبانی شده‌اند .
شوهر دست دوم فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی اسمیپ کانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیپی گروال، تینا آهوجا، درمندرا، راوی کیشان، راتی آگنیهوتری، گیتا باسرا، آلوک نات، ویجای راز، دیپشیکها ناگپال، گورپریت گوگی، کارامجیت آنمول و ماکش تیواری ایفای نقش کرده‌اند.
گرنی وارف () یک پارک ساحلی طراحی شده است، که در حال حاضر برای این منظور قطعه زمینی در گرنی درایو در شهر جرج تاون ایالت پنانگ، در حال بازیابی شدن است. احداث فاز یک گرنی وارف به عنوان "مقصد تصویرگونه جدید ساحلی پنانگ"، برنامه‌ریزی گردیده که در سال ۲۰۱۸ به پایان برسد. به محض اتمام پروژه گرنی وارف، طبق تاریخ پیش‌بینی شده در ماه اوت ۲۰۲۱، پارک ساحلی ۲۴٫۲۸ هکتاری، چهار ناحیه تفریحی مجزا را تشکیل خواهد داد که یک ساحل، یک بیشه ساحلی، یک باغ آبی و یک منطقه خرده فروشی غذا و نوشیدنی در کنار دریا می‌باشد.
جایزه تونی برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک نمایش، افتخاری است که در جوایز تونی، مراسمی که در سال ۱۹۴۷ به عنوان جوایز آنتوانت پری برای تعالی در تئاتر، به بازیگران زن برای نقش‌های فرعی با کیفیت در یک تئاتر برادوی اعطا شد. این جوایز به نام آنتوانت پری، بازیگر آمریکایی که در سال ۱۹۴۶ درگذشت، نامگذاری شده‌است. پاتریشیا نیل که در ابتدا «جایزه تونی برای بازیگر زن، نقش مکمل یا برجسته (دراماتیک)» نام داشت، اولین بار در آغاز مراسم برای ایفای نقش رجینا هابارد در "قسمت دیگری از جنگل اثر" لیلیان هلمن این جایزه را
"قسمت دیگری از جنگل اثر" لیلیان هلمن این جایزه را دریافت کرد.
دو مشکل دی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی اسمیپ کانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، جیپی گروال، منیشا لامبا، کولراج رانداوا، گورپریت گوگی، پونام دیلون، کارامجیت آنمول و نیها دوپیا ایفای نقش کرده‌اند.
هورتا، یک ایستگاه در شبکه متروی بارسلون است که توسط لاین پنجم سرویس‌دهی می‌شود و در زیر کریر د لیسبوا قرار دارد، در منطقه هورتا-گویناردو بارسلون قرار دارد. در سال ۱۹۶۷افتتاح شد، زمانی که توسعه خط به محله ای به همین نام از ویلاپیسینا افتتاح شد. ایستگاه سکو جزیره‌ای نیمه منحنی دارای یک سالن بلیط در دو انتها است، یکی با دو دسترسی، دیگری با یکی. قبل از اینکه خط در ژوئیه ۲۰۱۰ به سمت Vall d'Hebron گسترش یابد، هورتا پایانه بود.
جزایر کریماتا زنجیره ای از جزایر کوچک در سواحل غربی بورنئو اندونزی هستند که بزرگترین آنها است و حدود ۲۰ کیلومتر عرض (شرق-غرب) دارد. بخشی از منطقه کایونگ اوتارا در استان کالیمانتان غربی در اندونزی است. کاریماتا طیف وسیعی از اکوسیستم‌ها، از حرا و جنگل‌های بارانی استوایی در مناطق پست گرفته تا بوته‌زارهای کوهستانی در قله کوه حدود ۱۰۰۰متری دارد. این کوه از گرانیت تشکیل شده است. دارای جمعیت قابل توجهی از نوعی بادخورک ها است، اما اخیراً به دلیل بهره‌برداری بی‌رویه توسط جمع‌آوران غیربومی که از سرزمین اصلی وارد
توسط جمع‌آوران غیربومی که از سرزمین اصلی وارد شده‌اند، به نابودی نزدیک شده‌اند. تعدادی روستای کوچک در ساحل واقع شده اند که بزرگترین آنها پادانگ است که در انتهای شرقی جزیره قرار دارد. این جزیره توسط ساکنان ساحل غربی کالیمانتان به مشکل جدی مالاریا مشهور است. کاشفان هلندی چندین بار از این جزیره دیدن کردند و اخیراً حداقل دو بازدید توسط زیست شناسان صورت گرفته است. این جزیره توسط دولت اندونزی به عنوان یک ذخیره گاه طبیعی طبقه بندی شده است، اما هیچ مدیریتی برای این منطقه وجود نداشته است. شایعاتی مبنی بر برنامه
این منطقه وجود نداشته است. شایعاتی مبنی بر برنامه ریزی برای توسعه گردشگری بزرگ وجود دارد.
لشکر ۳۶ پیاده بریتانیا () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی بریتانیا و تحت امر ارتش هند بریتانیا بود، که در سال ۱۹۴۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. لشکر ۳۶ پیاده‌نظام یک لشکر پیاده‌نظام در طول جنگ جهانی دوم بود. این لشکر متعاقباً در سپتامبر ۱۹۴۴ به عنوان یک تشکیلات ارتش بریتانیا، لشکر ۳۶ پیاده‌نظام، دوباره نامگذاری شد. این لشکر در هند و در طول نبرد برمه خدمت کرد. پس از پایان جنگ، منحل شد و واحدهای بریتانیایی باقی‌مانده آن به لشکر دوم پیاده‌نظام بریتانیا منتقل شدند.
رود شکسنا (به روسی: Шексна́) رودخانه ای است که در نواحی بلوزرسک و چرپووتس در شهر ولوگدا روسیه واقع شده و یکی از شاخه های سمت چپ رود ولگا در نظر گرفته می شود. طول ۱۳۹کیلومتر است و وسعت حوضه آن ۱۹۰۰۰کیلومتر مربع است. بر اساس واژگان مکس واسمر، ریشه نام رودخانه نامشخص است، اما ممکن است از زبان های بالتیک فینی به معنای "دارکوب" یا به شکل بهتر «دارکوب خالدار» گرفته شده باشد. سکونتگاه شهری شکسنا و چکنینسکی به نام رودخانه نامگذاری شد. سرچشمه رودخانه شکسنا در انتهای جنوب شرقی دریاچه بلوی قرار دارد.
لشکر ۷۸ پیاده بریتانیا () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۶ منحل گردید. لشکر ۷۸ پیاده، که با نام لشکر بتلکس نیز شناخته می‌شود، یک لشکر پیاده نظام ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم تشکیل شد و از اواخر ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ در تونس، سیسیل و ایتالیا جنگید.