payamvha/North_RAG huggingface dataset:
درنیان، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۲ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
پادفیوز یک افزاره الکتریکی است که عملکردی برعکس فیوز را انجام می‌دهد. در حالی که فیوز با مقاومت کم شروع به کار می‌کند و برای شکستن دائمی یک مسیر رسانشی الکتریکی طراحی شده‌است (معمولاً زمانی که جریان عبوری از مسیر از حد مشخص شده تجاوز می‌کند)، پادفیوز با مقاومت بالا شروع می‌شود و برنامه‌ریزی آن را به یک رسانای الکتریکی دائمی تبدیل می‌کند. مسیر (معمولاً زمانی که ولتاژ پادفیوز از یک سطح معین بیشتر می‌شود). این فناوری کاربردهای زیادی دارد. چراغ‌های درخت کریسمس. آنتی فیوزها بیشتر به دلیل استفاده در چراغ‌های درخت
فیوزها بیشتر به دلیل استفاده در چراغ‌های درخت کریسمس با ولتاژ-پایین سبک چراغ-کوچک (یا مینیاتوری) شناخته می‌شوند. پادفیوزها در مدارهای مجتمع. پادفیوزها به‌طور گسترده‌ای برای برنامه‌ریزی دائمی مدارهای مجتمع (IC) استفاده می‌شوند. پادفیوزها ممکن است در حافظه فقط-خواندنی قابل‌برنامه‌ریزی (PROM) استفاده شوند. هر بیت حاوی یک فیوز و یک پادفیوز است و با چکاندن یکی از این دو برنامه‌ریزی می‌شود. این برنامه‌ریزی که پس از ساخت انجام می‌شود، دائمی و غیرقابل‌برگشت است. آنتی فیوزهای دی الکتریک. پادفیوزهای دی‌الکتریک از یک
فیوزهای دی الکتریک. پادفیوزهای دی‌الکتریک از یک سد اکسیدی بسیار نازک بین یک جفت رسانا استفاده می‌کنند. تشکیل کانال رسانا توسط یک شکست دی‌الکتریک که توسط یک پالس ولتاژ-بالا ایجاد می‌شود، انجام می‌شود. پادفیوزهای دی‌الکتریک معمولاً در فرآیندهای سیماس و بای‌سیماس استفاده می‌شوند زیرا ضخامت لایه اکسید مورد نیاز کمتر از آنهایی است که در فرآیندهای دوقطبی موجود است. پادفیوز زنری. دیودهای زنر می‌توانند به عنوان پادفیوز استفاده شوند. پیوند پی-ان که به عنوان چنین دیودی عمل می‌کند با یک اسپایک جریان بیش از حد
دیودی عمل می‌کند با یک اسپایک جریان بیش از حد بارگذاری و بیش از حد گرم می‌شود. در دمای بالای ۱۰۰ درجه سانتی گراد و چگالی جریان بالاتر از 105 A/cm2 فلزپوشانش تحت مهاجرت الکتریکی قرار می‌گیرد و از طریق محل پیوند اسپایک‌هایی ایجاد می‌کند که آن را اتصال‌کوتاه می‌کند. این فرایند در صنعت با نام زنر کوب یا زنر زاپ شناخته می‌شود. روشنایی خیابان (منسوخ شده). به روشی مشابه با چراغ‌های درخت کریسمس، قبل از ظهور لامپ‌های تخلیه با چگالی-بالا، مدارهای روشنایی معابر با استفاده از لامپ‌های رشته‌ای اغلب به عنوان مدارهای سری
از لامپ‌های رشته‌ای اغلب به عنوان مدارهای سری ولتاژ-بالا کار می‌کردند. هر لامپ خیابانی جداگانه مجهز به یک "پوسته جریان‌بُر بود".
غُند (، ) رودخانه‌ای است در جنوب تاجیکستان، در شمال رشته کوه شُغنان. این رود ۲۹۶ کیلومتر طول دارد و دارای مساحت حوضه ۱۳٬۷۰۰ کیلومتر مربع است. منبع آن، دریاچه یشیل‌کول، در لبه پامیر الیچور، در ارتفاع ۳۷۲۰ متری است. شهر خاروغ در محل تلاقی غند با دریای پنج (یکی از رودخانه‌های سرچشمه آمودریا که مرز بین تاجیکستان و افغانستان را تشکیل می‌دهد) واقع شده‌است. برای مناطق اطراف، منطقه ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان را ببینید. غند و شاخه‌ای از آن به نام شاه‌دره نیروگاه برق پامیر یک را تأمین می‌کند. جریان رودخانه بسیار
برق پامیر یک را تأمین می‌کند. جریان رودخانه بسیار فصلی است، در زمستان کم است، اما در ماه‌های ژوئیه و اوت به آب شدن برف آب آن زیاد است. پهنای رود بین ۱۰ تا ۵۰ متر و ژرفای آن تا ۱٫۵ متر متغیر است. به دلیل کوهستانی بودن، مسیر رودخانه بسیار سریع است و در برخی مواقع بیش از ۲ متر بر ثانیه سرعت دارد. بستر آن صخره‌ای و کرانه‌های آن شیب‌دار و پرشتاب است. اغلب آب رود تمام دره رودخانه را اشغال می‌کند، اما گاهی به چند مسیر تقسیم می‌شود.
اوئیرش، ()، یک شهر و شهرداری در بخش غربی منطقه کلان‌شهری لیسبون است که در ریویرای پرتغالی کشور پرتغال واقع شده است. شهرداری بخشی از تراکم شهری لیسبون است و شهر اوئیرش، حدود ۱۶ کیلومتر از مرکز شهر لیسبون فاصله دارد. جمعیت آن در سال ۲۰۱۱، ۱۷۲٬۱۲۰ نفر بود که در مساحتی به وسعت ۴۵٫۸۸ کیلومتر مربع زندگی می‌کردند، که این شهر را به پنجمین شهر پرجمعیت پرتغال تبدیل کرد. اوئیرش یک مرکز اقتصادی مهم و از پیشرفته‌ترین شهرهای پرتغال و اروپا است. این شهر بالاترین شاخص تولید ناخالص داخلی و پس از لیسبون، بالاترین رتبه را از
ناخالص داخلی و پس از لیسبون، بالاترین رتبه را از لحاظ قدرت خرید در کشور دارد و از نظر جمع‌آوری مالیات در جایگاه دوم است. این شاخص‌های اقتصادی همچنین نشان‌دهنده سطح تحصیلات ساکنان آن است، چراکه به‌طور کلی، اوئیرش بالاترین تمرکز جمعیت با تحصیلات عالی را در کشور دارد و از نظر توانایی کارآفرینی و تفکر آزاد اقتصادی، جامعه اوئیرش در رده نخست است. همچنین، این شهر کمترین نرخ بیکاری را در منطقه لیسبون دارد. تاریخچه. آب و هوای معتدل، دسترسی به آب، کیفیت خاک و موقعیت جغرافیایی مناسب در دهانه رودخانه تاگوس، نخستین
جغرافیایی مناسب در دهانه رودخانه تاگوس، نخستین ساکنان را به این منطقه جذب کرد. تپه‌های ناهموار داخلی، شرایط کشت را فراهم می‌کرد و امکان استقرار چند کاسترو کوچک کشاورزی را در محدوده منطقه فراهم می‌کرد، مانند کاسترو از لاسیا (که در سال ۱۹۶۳ به عنوان یک دارایی عام‌المنفعه طبقه‌بندی شد). شواهد باستان‌شناسی در این منطقه، نشان‌دهندهٔ سکونتگاه‌های اولیه و ساختارهای دفاعی است که در دوره مس‌سنگی ایجاد شده‌است، اگرچه سکونت‌گاه‌هایی از دوران پارینه‌سنگی مانند گروتا دا پونته دا لاژ ، خبر از سکونتگاه‌های ابتدایی‌تر
دا پونته دا لاژ ، خبر از سکونتگاه‌های ابتدایی‌تر می‌دهد. بقایای اشغال شبه جزیره ایبری توسط رومیان در بسیاری از نقاط شهر، از جمله موزاییک‌ها، به ویژه در امتداد روا داش الکاسیماس و یک پل رومی، مشهود است. فتح اعراب در زمان‌های بعد، تاثیر خود را بر روی نام‌گذاری‌ها در این منطقه گذاشت، از جمله نام‌های مکان عربی/مراکشی مانند الکاسیماس ، آلژش ، آلپندروادو و کینتا دا مورا . جغرافیا. این شهر در امتداد حاشیه شمالی و در دهانه رودخانه تاگوس، روبروی شهر آلمادا قرار دارد که توسط شهرهای لیسبون از شرق، سینترا از شمال،
که توسط شهرهای لیسبون از شرق، سینترا از شمال، آمادورا از شمال شرقی و کشکایش از غرب احاطه شده‌است. از نظر اداری، این شهر به پنج بخش مدنی ("فرگوزیا") تقسیم می‌شود: در امتداد خط ساحلی ۱۰ کیلومتری، جایی که رودخانه تاگوس با اقیانوس تلاقی می‌کند، چندین خلیج طبیعی در منشأ سواحل آن قرار داشتند: دو منطقه سبز بزرگ در شهرداری اوئیرش گسترش یافته‌اند: "اشتاساو آگرونومیکا ناسیونال" و مجموعه ورزشی ژامور. آب و هوا. اوئیرش، آب و هوای مدیترانه‌ای با تابستان‌های گرم تا گرم و خشک و زمستان‌های معتدل و مرطوب با بارش کمتر و
و خشک و زمستان‌های معتدل و مرطوب با بارش کمتر و تغییرات دمایی یکنواخت‌تری نسبت به شهر همجوارش، لیسبون دارد. جمعیت‌شناسی. اوئیرش در سرشماری سال ۲۰۱۱ جمعیتی بالغ بر ۱۷۲٬۱۲۰ نفر داشت که یازدهمین شهر پرجمعیت کشور و پنجمین آنها از نظر تراکم جمعیت باقی ماند. عمدهٔ رشد جمعیت در این شهر، مانند سایر شهرهای اطراف لیسبون، در نیمه دوم قرن بیستم رخ داد. با آگاهی از این رشد جمعیت و با توجه به الزام برای کنترل پراکندگی شهری، در سال ۱۹۴۸ «طرح شهرسازی ساحل خورشید» به تصویب رسید تا گسترش شهر در حاشیه شمالی تاگوس مدیریت شود.
تا گسترش شهر در حاشیه شمالی تاگوس مدیریت شود. این طرح تا سال ۱۹۹۴ پابرجا باقی ماند، تا آنکه اولین «طرح جامع شهرداری» به تصویب رسید. از نظر جمعیتی، جمعیت شهر به ۵۲٫۶٪ زن تا ۴۷٫۴٪ مرد تقسیم می‌شود که اکثریت جمعیت ساکن، بین ۲۵ تا ۶۴ سال سن دارند؛ تقریباً ۹۲٬۹۷۸ نفر از جمعیت کل شهر. با جمع این اعداد، ۲۴٬۱۵۳ سالمند بالای ۶۵ سال و ۲۲٬۶۸۵ ساکن کمتر از ۱۴ سال در این شهر وجود دارد. اوئیرش بالاترین تمرکز جمعیت پرتغال را با مدارک لیسانس و دکترا دارد و همچنین ۲۶٪ از فارغ‌التحصیلان پرتغال که بالاترین رتبه در کشور است.
پرتغال که بالاترین رتبه در کشور است. اقتصاد. اوئیرش، شهری صنعتی و تجاری است که توسط تأسیسات و ساختمان‌های شرکت‌های بزرگ اشغال شده‌است که شامل مقر اس‌آی‌سی و تی‌وی‌آی (دو شبکه تلویزیونی بزرگ پرتغالی) و همچنین دفاتر عملیاتی اصلی، واحدهای تحقیقاتی، شرکت‌های تابعه و شعب بسیاری از شرکت‌های بزرگ چند ملیتی، از جمله گوگل، نستله، مک‌دونالد، بی‌پی، جنرال الکتریک، سیسکو سیستمز، سیناپسس، پی‌وجی، هیولت پاکارد، دل (شرکت), اپسون، سامسونگ، ال‌جی، یونیت۴، فیلیپس، اینتل، کولگیت-پالمولیو، جانسون اند جانسون، لورئال، اورکل،
جانسون اند جانسون، لورئال، اورکل، اطلس کوپکو، آب‌ب، دایکین، نایکی، نیسان، پپسی‌کو، فایزر، گراندفوس، مرک اند کو.، نت‌جتس، سیناپسس، میله، یونی‌سیس، ب‌ام‌و، توشیبا، کانن، گلاکسواسمیت‌کلاین، ولوو کارز و استلانتیس. ساختمان مرکزی اومنی اوییشن و شرکت هواپیمایی پرتغالی تابعه آن به نام وایت ایرویز نیز در این شهر قرار دارند. همچنین به دلیل ایجاد هدفمند تعداد بسیاری از پارک‌ها و مراکز علمی، فناوری، تحقیقاتی و تجاری، این شهر زمینه‌ساز رشد اقتصادی شده‌است، از جمله: چندین مؤسسه غیرانتفاعی خصوصی و دولتی نیز در مجاورت شهر
مؤسسه غیرانتفاعی خصوصی و دولتی نیز در مجاورت شهر اوئیرش مستقر هستند: پست فرماندهی ناتو (فرماندهی مشترک لیسبون)؛ انستیتو گولبنکیان د سینسیا و شعبه‌ای از انستیتو ملی منابع بیولوژیک که مسئول تحقیقات کشاورزی است و مرکز ملی کشاورزی، همگی در داخل این شهر قرار دارند. اولین شرکت صنایع نیمه هادی پرتغالی در سال ۱۹۹۷ و با نام چیپیدیا در اوئیرش تأسیس شد تا آنکه در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت فناوری میپس به قیمت ۱۴۷ میلیون دلار خریداری شد. در ۸ مه ۲۰۰۹، سینوپسیس آن را به عنوان گروه تجاری آنالوگ از شرکت فناوری میپس به مبلغ ۲۲
گروه تجاری آنالوگ از شرکت فناوری میپس به مبلغ ۲۲ میلیون دلار نقدا خریداری کرد. فرهنگ و هنر. ورزش‌ها. از دیرباز، بازی‌های فینال جام‌های داخلی فوتبال مردان و زنان کشور در ورزشگاه ملی لیسبون از مجتمع ژامور برگزار می‌شود که مرکز تمرینی تیم ملی فوتبال پرتغال نیز است. پرتغال اپن که سابقا با نام اشتوریل اپن شناخته می‌شد، تورنمنت حرفه‌ای انجمن تنیس حرفه‌ای و انجمن تنیس زنان بود که در فاصله سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۴ با میزبانی مجتمع ژامور برگزار می‌شد. روابط بین‌المللی. اوئیرش با شهرهای زیر خواهرخوانده است:
اونای ونسدور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بازی می‌کند.
خاویر آکونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پاراگوئه بازی کرده‌است که در پست مهاجم (فوتبال) برای باشگاه فوتبال هرکولس بازی می‌کند.
فالانوک‌ها ، یک سرده با دو گونه از پستانداران گربه‌زبادان ماداگاسکار خدنگ‌نمای بومی ماداگاسکار است. آنها عمدتاً زمینی هستند و عمدتاً از بی‌مهرگان تغذیه می‌کنند. گونه‌ها. فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان (IUCN) "E. goudotii" را به عنوان آسیب‌پذیر فهرست می‌کند، در حالی که "E. major" به عنوان در خطر انقراض ارزیابی شده‌است.
آگوستین گارسیا اینیگز (؛ زادهٔ ) معروف به آگوس، بازیکن فوتبال سابق اهل اسپانیا است که آخرین بار در پست مدافع میانی برای باشگاه ATK هند بازی کرد. او در ژوئیه ۲۰۲۰ از فوتبال خداحافظی کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
مطابق با طبقه‌بندی "راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی" برای اختلالات روانی، فوبیای تروما یک هراس ویژه از نوع خون/تزریق/آسیب است. این فوبیا یک ترس غیرطبیعی و پاتولوژیک از آسیب‌دیدگی است. نام دیگر هراس از آسیب تروماتوفوبیا است که از ریشه در واژه‌های یونانی τραῦμα ("تروما")، به معنی «زخم، جراحت» و φόβος ("فوبوس") به معنی «ترس» دارد. این اختلال با فوبیای BII (خون-آسیب-تزریق) مرتبط است. مبتلایان به این هراس، علائم اضطراب غیرمنطقی یا بیش از حد و تمایل به اجتناب از اشیاء و موقعیت‌های خاص و هراس‌ناک را از خود
از اشیاء و موقعیت‌های خاص و هراس‌ناک را از خود نشان می‌دهند؛ تا جایی که از اقدامات پزشکی نجات‌دهندهٔ بالقوه اجتناب می‌کنند. طبق یک مطالعه، این هراس بیشتر در زنان شایع است.
زمان‌سنجی در مریخ یا اندازه‌گیری زمان در مریخ () شامل پیگیری زمان و تاریخ در سیارهٔ مریخ، مستقل از زمان و تقویم‌های زمین است. هرچند که هیچ شیوهٔ استاندارد مشخصی در این باره وجود ندارد، تقویم‌های متعدد و سایر روش‌های زمان‌سنجی برای سیاره مریخ پیشنهاد شده‌اند. رایج‌ترین موردی که در ادبیات علمی دیده می‌شود، زمان سال را به‌عنوان تعداد درجات از اعتدال بهاری شمالی نشان می‌دهد، و به‌طور فزاینده‌ای از شماره‌گذاری سال‌های مریخی در اعتدالی که در ۱۱ آوریل ۱۹۵۵ رخ داده است، استفاده می‌شود. مریخ دارای شیب محوری و دوره
است، استفاده می‌شود. مریخ دارای شیب محوری و دوره چرخش مشابهی به زمین است؛ بنابراین، فصل‌های بهار، تابستان، پاییز و زمستان را بسیار شبیه زمین تجربه می‌کند. یک سول یا روز مریخی کمتر از یک ساعت طولانی‌تر از یک روز زمینی است. طول یک سال مریخ (یکبار گردش به دور خورشیدی) تقریباً دو برابر زمین است، اگرچه خروج از مرکز مداری آن به‌طور قابل توجهی بزرگتر است، که باعث می‌شود طول آن فصل‌ها به‌طور قابل توجهی متفاوت باشد.
نخستین اشتباه آن‌ها () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی جرج مارشال است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
پستانداران سمی جانورانی از رده پستانداران هستند که زهر تولید می‌کنند و از آن، برای کشتن یا از کار انداختن طعمه، برای دفاع از خود در برابر شکارچیان یا همنوعان خود یا در رفتارهای تهاجمی استفاده می‌کنند. پستانداران سمی، اکنون نادر هستند. زهر پستانداران، یک گروه ناهمگن با ترکیبات و شیوه‌های عمل متفاوت در سه راسته از پستانداران شامل هوچرب‌کورسانان، تک‌سوراخ‌سانان و خفاش‌ها را تشکیل می‌دهند. پیشنهاد شده‌است که برخی از اعضای راستهٔ نخستی‌سانان نیز، سمی هستند. برای توضیح نادر بودن انتقال زهر در پستانداران، مارک
توضیح نادر بودن انتقال زهر در پستانداران، مارک دافتون از دانشگاه استرثکلاید معتقد است که شکارچیان پستانداران مدرن، به زهر نیاز ندارند زیرا می‌توانند به‌سرعت با دندان یا چنگال خود، شکار را بکشند اما زهر، هر چقدر هم که پیچیده باشد، برای تأثیرگذاری و ناتوان‌سازی طعمه، به زمان نیاز دارد. با وجود نادر بودن وجود زهر در بین پستانداران موجود، زهر ممکن است یک ویژگی اجدادی در میان گروه‌هایی از پستانداران باشد. زهر در میان برخی مهره‌داران دیگر، بسیار رایج‌تر است و در گونه‌های بسیار بیشتری از خزندگان (مانند مارهای
در گونه‌های بسیار بیشتری از خزندگان (مانند مارهای زهرآگین) و ماهی‌ها (مانند سنگ‌ماهی‌ها) وجود دارد. برخی از پرندگان برای خوردن یا لمس شدن، سمی هستند (مثلاً پیتویی کلاه‌دار) اما هیچ‌گونه پرندهٔ زهرآگین، شناسایی نشده‌است. تنها چند گونه از دوزیستان سمی وجود دارند. برخی از سمندران می‌توانند دارای دنده‌های زهرآگین تیزی باشند که در صورت لزوم، آن‌ها را بیرون بیاورند. تعاریف. به‌طور کلی، تعاریف متعددی از جانوران زهرآگین ارائه شده‌است. بوچرل بیان می‌کند که جانوران زهرآگین باید حداقل یک غدهٔ زهر، سازوکاری برای دفع
زهرآگین باید حداقل یک غدهٔ زهر، سازوکاری برای دفع یا بیرون کشیدن زهر و دستگاهی برای ایجاد زخم، جهت ورود به بدن جانور دیگر داشته باشند. مِبس می‌نویسد که جانوران زهرآگین، در گروهی از سلول‌ها یا غده‌ها، زهر تولید می‌کنند و ابزاری به‌نام دستگاه زهر دارند که زهر را با تزریق در حین گزش یا نیش زدن، منتقل می‌کند. دستگاه زهر در این تعریف شامل غده و دستگاه تزریق است که باید مستقیماً به‌هم متصل شوند. فرای و همکاران در یافته‌اند که زهر، ترشحی است که در یک غدهٔ تخصص‌یافته در یک جانور، تولید می‌شود و از طریق ایجاد زخم،
در یک جانور، تولید می‌شود و از طریق ایجاد زخم، به بدن جانور هدف، وارد می‌شود. این ترشح باید حاوی مولکول‌هایی باشد که فرآیندهای فیزیولوژیکی طبیعی را مختل کنند تا تغذیه یا دفاع توسط جانور تولیدکننده، تسهیل شود. علاوه بر این، ترشحات تغذیه‌ای جانداران خون‌خوار (مثلاً خفاش‌های خون‌آشام) ممکن است به‌عنوان یک زیرگروه ویژه و تخصص‌یافته از زهر در نظر گرفته شود. تاریخ تکاملی و دیرینه‌شناسی. پستانداران زهرآگین ممکن است در گذشته، رایج‌تر بوده باشند. اکثر پستانداران غیرددان دارای خارهای تارسال شبیه به نوک‌اردکی هستند،
دارای خارهای تارسال شبیه به نوک‌اردکی هستند، که نشان می‌دهد این ویژگی بسیار گسترده بوده‌است و گوبی‌قیف‌دندانان و "ژانگئودد" از نمونه‌های واضح‌تر هستند. عدم وجود خارهای زهرآگین در سگ‌دندان‌های غیرپستاندارسان نشان می‌دهد که زهر، یک جداریختی پستانداران باستانی و ویژگی اجدادی بوده‌است. دندان‌های نیش با قدمت ۶۰ میلیون سال از دو گونهٔ منقرض‌شده مانند "Bisonalveus browni" و یک پستاندار ناشناس دیگر، شیارهایی را نشان می‌دهند که برخی دیرینه‌شناسان معتقدند نشان‌دهندهٔ نیش سمی است. با این‌حال، دانشمندان دیگر با توجه
نیش سمی است. با این‌حال، دانشمندان دیگر با توجه به این‌که بسیاری از پستانداران زندهٔ غیرسمی نیز شیارهای عمیقی در طول دندان‌های نیش خود دارند (به‌عنوان مثال، کوآتی‌ها و خفاش‌های میوه‌خوار) که این نتیجه‌گیری را زیر سؤال برده‌اند. مثال‌ها. Eulipotyphla. به استثنای خفاش‌های خون‌آشام، حشره‌خواران تنها پستانداران شناسایی‌شده‌ای هستند که بزاق سمی تولید می‌کنند. این گونه‌ها دارای غدد بزاقی زیر فکی هستند که به‌طور قابل‌توجهی بزرگ شده و در آن‌ها، بزاق سمی تولید می‌شود. شکاف‌دندان کوبایی ("Solenodon cubanus") و
می‌شود. شکاف‌دندان کوبایی ("Solenodon cubanus") و شکاف‌دندان هیسپانیولایی ("Solenodon paradoxus")، هر دو، گزش‌هایی زهرآگین دارند. زهر از غدد بزاقی اصلاح‌شده از طریق شیارهایی در دومین دندان پیش تحتانی آن‌ها خارج می‌شود. مطالعات اخیر، شبکهٔ تنظیم‌کنندهٔ ژنی را که عامل توسعهٔ سیستم‌های انتقال زهر در این پستانداران کوچک است، شناسایی کرده‌است. به‌دلیل بیان بیش از حد کالیکرئین‌ها در بزاق آن‌ها، نیش شکاف‌دندان‌ها باعث اتساع عروق می‌شود و ممکن است منجر به شوک گردش خون شود. گزارش شده‌است که مرگ در میان
به شوک گردش خون شود. گزارش شده‌است که مرگ در میان شکاف‌دندان‌های هیسپانیولایی که با هم در یک محفظه نگهداری می‌شدند، مکرر بود، و تنها علت قابل‌مشاهده، آثار گازگرفتگی روی پاهای آن‌ها بود. چنین استفاده‌ای در رقابت، ممکن است جنبهٔ ثانویهٔ زهر در این حشره‌خوار باشد. حشره‌خوار دم‌کوتاه شمالی ("Blarina brevicauda")، حشره‌خوار آبی مدیترانه ("Neomys anomalus") و حشره‌خوار آبی اوراسیا ("Neomys fodiens") قادر به گزش زهرآگین هستند. سایر حشره‌خوارهای دم‌کوتاه آمریکایی مانند حشره‌خوار دم‌کوتاه جنوبی ("Blarina
آمریکایی مانند حشره‌خوار دم‌کوتاه جنوبی ("Blarina carolinensis")، حشره‌خوار دم‌کوتاه الیوت ("Blarina hylophaga")، حشره‌خوار دم‌کوتاه اورگلیدز ("Blarina peninsulae") و حشره‌خوار آبی قفقاز ("Neomys teres") نیز احتمالاً زهر دارند. موش کور اروپایی ("Talpa europaea")، و احتمالاً گونه‌های دیگر موش کور، دارای سمومی در بزاق خود هستند که می‌توانند کرم‌های خاکی را فلج کنند و در نتیجه بتوانند که آن‌ها را برای مصرف در آینده، زنده اما بی‌حرکت نگه دارند. نوک‌اردکی نر. نوک‌اردکی‌های نر و ماده ("Ornithorhyncus anatinus")
نر و ماده ("Ornithorhyncus anatinus") با مهمیزهایی کراتینه‌شده روی اندام‌های عقبی خود، متولد می‌شوند اما ماده‌ها در طول رشد، آن‌ها را از دست می‌دهند. خارها به غدد زهری متصل هستند و در طول فصل جفت‌گیری، این غدد بسیار فعال می‌شوند و زهر تولید می‌کنند. مورچه‌خورک‌ها و تک‌سوراخ‌سانان دیگر، دارای مهمیز هستند اما دارای غدد زهری عملکردی نیستند. اگرچه زهر نوک‌اردکی، آن‌قدر قوی نیست که برای انسان کشنده باشد، اما با این وجود، به‌حدی آزاردهنده است که قربانیان ممکن است به‌طور موقت، ناتوان شوند. تا زمانی که شکار
است به‌طور موقت، ناتوان شوند. تا زمانی که شکار نوک‌اردکی‌ها برای استفاده از خَز آن‌ها رایج بود، آسیب‌های ناشی از زهر نوک‌اردکی در انسان‌ها نسبتاً رایج بود. امروزه اما هرگونه تماس نزدیک انسان، با این گونهٔ جانوری نادر است و محدود به زیست‌شناسان، نگهبانان باغ‌وحش و ماهیگیران است (که گاهی به‌صورت ناخواسته آن‌ها را در هنگام ماهیگیری با تور، می‌گیرند). هنگامی که نوک‌اردکی‌ها حمله می‌کنند، پاهای عقب خود را با نیروی قابل‌توجهی به سوی هم فشار می‌دهند، به‌طوری که مهمیزها در بخشی از بدن جانور مقابل، فرورود و با
مهمیزها در بخشی از بدن جانور مقابل، فرورود و با تولید زهر، چند میلی‌لیتر از آن با ضربات مکرر به بدن جانور، تزریق می‌شود. مهمیزهای نوک‌اردکی، قدرت کافی و استحکام بالایی دارند. اکثر شواهد کنونی، حاکی از این نظریه هستند که سیستم زهر توسط نرها به‌عنوان یک سلاح در هنگام رقابت برای ماده‌ها و شرکت در انتخاب جنسی استفاده می‌شود. در فصل جفت‌گیری، نرها پرخاشگرتر می‌شوند و با زخم‌ها و آسیب‌هایی در بدن خود، به‌ویژه در ناحیهٔ دُم، دیده می‌شوند. نوک‌اردکی‌های نر بالغ، عموماً خارج از فصل رقابت برای جفت‌گیری، از یکدیگر
عموماً خارج از فصل رقابت برای جفت‌گیری، از یکدیگر دوری می‌کنند. زهر نوک‌اردکی‌ها احتمالاً از اجداد کهن خود باقی مانده‌است، و آخرین نمونهٔ زنده از چیزی است که زمانی یک ویژگی مشترک در بین پستانداران بود. این فرضیه وجود دارد که زمانی از مهمیزهای زهرآگین، برای دفاع در برابر شکارچیان استفاده می‌شد. پروتئین‌های مشتق‌شده از زهر نوک‌اردکی‌ها برای خواص ضد درد بالقوهٔ آن مورد مطالعه هستند. خفاش‌های خون‌آشام. تعریف زهر توسط فرای و همکاران، ترشحات تغذیه‌ای مرتبط با خون‌خواری را به‌عنوان یک زیرگروه خاص از زهر در نظر
را به‌عنوان یک زیرگروه خاص از زهر در نظر می‌گیرد. در این زمینه، زیرخانوادهٔ خفاش‌های خون‌آشام، شامل پستاندارانی زهرآگین از راستهٔ خفاش است. این گروه، شامل شناخته‌شده‌ترین خفاش سمی، خفاش خون‌آشام معمولی ("Desmodus rotundus") و دو گونهٔ نادر دیگر، خفاش خون‌آشام پا مودار ("Diphylla ecaudata") و خفاش خون‌آشام بال‌سفید ("Diaemus youngi") است. این خفاش‌ها بزاقی زهرآگین با خواص ضدانعقادی تولید می‌کنند و دارای یک‌سری سازگاری‌های آناتومیکی و فیزیولوژیکی هستند تا فقط با خون تغذیه شوند. اکثر طعمه‌های آن‌ها در اثر
فقط با خون تغذیه شوند. اکثر طعمه‌های آن‌ها در اثر حمله یا تماس با زهر، از بین نمی‌روند. نخستی‌ها. چشم‌گردهای تنبل (از سردهٔ "Nycticebus") به‌عنوان تنها نخستی‌سان زهرآگین شناخته‌شده، پذیرفته شده‌اند. زهر آن‌ها برای قرن‌ها در فرهنگ عامه در کشورهای میزبان آن‌ها در سراسر جنوب شرق آسیا شناخته‌شده بود. ۹ گونهٔ شناخته‌شده از این نخستی‌سانان کوچک‌جثهٔ شب‌زی وجود دارد. آن‌ها دارای یک زهر مرکب دوگانه متشکل از بزاق و ترشح مایعی بدبو از غده عرق آپوکرین روی ساعد این جانوران، تشکیل می‌شود. ثابت شده‌است که هر دو مایع
جانوران، تشکیل می‌شود. ثابت شده‌است که هر دو مایع به‌صورت جداگانه زهرآگین هستند و در صورت مخلوط شدن، زهر قوی‌تری ایجاد می‌کنند. نشان داده شده‌است که ترشح غدهٔ براکیال چشم‌گردهای تنبل، (به‌نام BGE) دارای ۱۴۲ جزء فرار است و دارای نوعی پروتئین آلرژن گربه موسوم به Fel-D1 است. BGE دارای چندین عملکرد اکولوژیکی از جمله دفاع ضد انگلی و نقش ارتباطی است. در پژوهش‌های آزمایشگاهی، نشان داده شده‌است که بزاق چشم‌گردهای تنبل، به‌تنهایی و بدون حضور BGE برای سلول‌های پوست انسان، سیتوتوکسیک است. این زهر، در رقابت‌های
پوست انسان، سیتوتوکسیک است. این زهر، در رقابت‌های درون‌گونه‌ای این پستانداران، مورد استفاده است و به موجب آن، دو چشم‌گرد برای جفت‌یابی، غذا یا قلمرو با هم می‌جنگند. این‌گونه زخم‌های ایجادشده، عامل اصلی مرگ زودرس در جمعیت‌های این جانور، در باغ‌وحش و در حیات وحش است. این زخم‌ها اغلب منجر به ایجاد زخم‌های چرکین و نکروزه می‌شوند. مسمومیت با زهر این جانور، در انسان نادر است اما می‌تواند منجر به شوک‌های آنافیلاکتیک تقریباًکشنده شود. مجموعه‌ای از اثرات این زهر، از جمله تغییرشکل خفیف تا دائمی بافت‌ها و از دست دادن
جمله تغییرشکل خفیف تا دائمی بافت‌ها و از دست دادن تحرک، ثبت شده‌است. پستانداران زهرآگین احتمالی. Eulipotyphla. جوجه‌تیغی‌ها ("Erinaceinae") بر روی تیغ‌های خود، طیف وسیعی از مواد زهرآگین و تحریک‌کننده را می‌مالند. آن‌ها گاهی وزغ‌ها را می‌کشند، غدد زهری آن‌ها را گاز می‌گیرند و ترکیبات زهرآگین را روی تیغ‌های خود می‌مالند. تیغ‌پشت‌ها که از نظر ظاهری شبیه به جوجه‌تیغی هستند، اما از تبار فرگشتی متفاوتی هستند نیز ممکن است چنین رفتاری را از خود، بروز دهند. جوندگان. موش کاکل‌دار آفریقایی ("Lophiomys imhausi") دارای
موش کاکل‌دار آفریقایی ("Lophiomys imhausi") دارای یک کاکل یا یال از موهای نواری سیاه و سفید درشت است که از بالای سر حیوان تا کمی فراتر از پایهٔ دُم، کشیده شده‌است. این یال با یک نوار پهن و با حاشیه‌ای سفید از کرک‌ها، ناحیهٔ ویژه‌ای از پوست را می‌پوشاند. هنگامی که حیوان در معرض تهدید یا هیجان قرار می‌گیرد، کاکل، بلند شده و آن ناحیه آشکار می‌شود. موهای این ناحیهٔ پهلو، بسیار تخصص‌یافته هستند. نوک این موها مانند موهای معمولی هستند، اما در مجموع، اسفنجی، فیبری و جاذب هستند. این جونده، به‌طور عمدی، ریشه و پوست
و جاذب هستند. این جونده، به‌طور عمدی، ریشه و پوست درخت پیکان سمی ("Acokanthera schimperi") را می‌جود. این گیاه، دارای زهری بسیار قوی به‌نام ouabain است که انسان‌ها در گذشته برای ساخت تیرهای آغشته به زهر برای شکار فیل، از آن استفاده می‌کردند. پس از این‌که این موش، درخت را جوید، عمداً مخلوط حاصل را روی موهای مخصوص پهلوی خود می‌ریزد که به‌سرعت مخلوط زهر را جذب کرده و مانند فیتیلهٔ یک لامپ، عمل می‌کنند. در نتیجه، این جانور، یک مکانیسم دفاعی ایجاد می‌کند که می‌تواند با استفاده این روش، شکارچیانی را که سعی در
با استفاده این روش، شکارچیانی را که سعی در شکار یا گاز گرفتن آن را دارند، بیمار یا حتی بکشد. دفاع شیمیایی. راسوها می‌توانند مایعی آزاردهنده و بدبو را از غدد نزدیک مقعد خود خارج کنند. این مایع، نه تنها بوی بدی دارد، بلکه می‌تواند باعث تحریک پوست و در صورت ورود به چشم، باعث کوری موقت شود. برخی از اعضای خانوادهٔ راسویان مانند ("قاقم دورنگ راه‌راه") نیز تا حدی این قابلیت را دارند. پولک‌پوست‌ها نیز می‌توانند یک مایع بدبوی مضر از غدد نزدیک مقعد منتشر کنند. آرمادیلوی بینی‌دراز بزرگ می‌تواند بویی نامطبوع و
آرمادیلوی بینی‌دراز بزرگ می‌تواند بویی نامطبوع و آزاردهنده را در صورت تهدید، منتشر و آزاد کند.
سیمسالا گریم یک پویانمایی و مجموعهٔ تلویزیونی کودکانهٔ آلمانی شامل داستان‌های افسانه‌ای از برادران گریم، هانس کریستیان آندرسن و دیگر نویسندگان نامدار است. این مجموعه توسط آندره سیکویف، استفان بیتن، کلاوس کلاوزن ساخته شده است و تولید مشترک گرین لایت مدیا، رادیو آلمان شمالی، هان فیلم ای‌جی، میلی‌ایمیج و ماگما فیلم ال‌تی‌دی است.
مراسم سی و نهمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در اسفند ۱۴۰۰ برگزار شد. برگزیدگان و شایستگان تقدیر سی و نهمین جایزه کتاب سال و بیست‌ونهمین جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران سه‌شنبه بیست‌وچهارم اسفندماه ۱۴۰۰ در مراسمی با حضور رئیس‌جمهور معرفی شدند. برگزیدگان. «فلسفه و روان‌شناسی» فلسفه غرب دو کتاب زیر به‌صورت مشترک در بخش ترجمه انتخاب شدند: - پرسش وجود: برگردان و شرح درآمدِ «وجود و زمان» مارتین هایدگر، ترجمه و تحقیق سیدمحمدرضا حسینی‌بهشتی و زینب انصاری‌نجف‌آبادی، تهران: علمی، ‬‏۱۳۹۹، ۴۵۸ ص. ‬ -
انصاری‌نجف‌آبادی، تهران: علمی، ‬‏۱۳۹۹، ۴۵۸ ص. ‬ - جستاری در خصوص فاهمهٔ بشری، تألیف جان لاک، ترجمهٔ کاوه لاجوردی، تهران: مرکز‏‫، ‏‫۱۳۹۹، ‏‫بیست‌وهشت، ۶۸۴ ص.
جیهان فاضل (۱۱ مارس ۱۹۷۳)، بازیگر مصری است. پدر او معمار و مادرش استاد دانشگاه است. خیری بیشارا او را در حالی که هنوز در دانشگاه بود کشف و از او در فیلم خود " بستنی در گلیم " استفاده کرد. جیهان فاضل همسر طراح مد عمرو حمدی بود و صاحب سه پسر به نام‌های ادهم، زیاد و علیا شدند همسر جیهان در جوانی درگذشت. او در حال حاضر در کالگری، کانادا زندگی می‌کند