payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و بقیه نیز در دیگر بخش‌های امپراتوری ایلخانی قرار داشتند. علی‌رغم فروپاشی دولت ایلخانان در نیمه نخست سده ۱۴ م، شیوه‌های ضرب سکه آن‌ها همچنان الگوی اصلی سکه‌های ایرانی در دوره ملوک‌الطوایفی پس از ایلخانان تا زمان یورش‌های تیمور گورکانی باقی ماند. سنگین‌ترین سکه‌های ایلخانی شناخته‌شده به‌ترتیب یک سکه نقره از دوره ابوسعید بهادرخان به‌تاریخ سال ۷۲۴ ه‍.ق و ضرب تبریز به‌وزن ۱۰۳٫۶۵ گرم و یک سکه طلا از دوره اولجایتو به‌تاریخ سال ۷۱۰ ه‍.ق و ضرب بغداد به‌وزن ۱۰۱٫۴۸ گرم هستند. پیشینه. دوره متقدم. نخستین سکه‌های این
گرم هستند. پیشینه. دوره متقدم. نخستین سکه‌های این دوره مشابه سکه‌های حکومت‌های پیشین در ایران بودند، با این تفاوت که در این سکه‌ها نام خاقان (منگوقاآن) و نام ایلخان (هولاکو) جایگزین نام‌های خلیفه و سلطان شده‌بودند. بااین‌حال سکه‌های جدید صرفاً دنباله سکه‌های پیشین نیستند. ثبت آیه ۲۶ سوره آل عمران بر این سکه‌ها نشان می‌دهد که از ابتدا حاکمان مغول با شعائر اسلامی آشنا بوده و با بهره‌گیری از آن‌ها سعی در توجیه حکومت خود بر مسلمانان را داشته‌اند. ضرب سکه به نام هولاکو تا سال‌ها پس از مرگ او نیز تداوم پیدا کرد.
هولاکو تا سال‌ها پس از مرگ او نیز تداوم پیدا کرد. آخرین سکه‌هایی که نام هولاکو را برخود دارند، مربوط به ماردین و به‌تاریخ سال ۶۷۹ ه‍.ق هستند. نام اباقا، پسر و جانشین هولاکو، از سال ۶۶۴ ه‍.ق به‌تدریج بر سکه‌ها ظاهر شد و نخستین شهری که به نام او سکه ضرب کرد بغداد بود. اینکه چرا ضرب سکه به نام هولاکو در بخش غربی قلمروی ایلخانان تا سال‌ها پس از مرگش تداوم یافته مشخص نیست. در تعدادی از سکه‌های پسامرگ هولاکو، نام منگوقاآن نیز درج گردیده، درحالی‌که برخی دیگر تنها عنوان قاآن را برخود دارند. در همان زمان و چند سالی
قاآن را برخود دارند. در همان زمان و چند سالی پس از آن، در مرو، دامغان، اسفراین، جرجان و تفلیس، سکه‌هایی تولید می‌شدند که عموماً فاقد نام حاکم و تاریخ ضرب بودند و تنها عنوان «قاآن العادل» را برخود داشتند. تا انتهای دهه ۱۲۷۰ میلادی، ضرب سکه‌های نقره در تمام ایران رایج شده‌بود. به‌موازات این مسئله، ضرب سکه‌های طلا و مس نیز درحال افزایش بود. نخستین کوشش برای یکسان‌سازی سکه‌ها، همان هنگام و با ترویج سکه‌های دوزبانه مغولی-عربی صورت گرفت. این سکه‌ها نخستین‌بار سال ۶۷۴ ه‍.ق (۱۲۷۵ م) در تبریز ضرب شدند و در ابتدا
۶۷۴ ه‍.ق (۱۲۷۵ م) در تبریز ضرب شدند و در ابتدا نیز تنها سکه محلی تبریز محسوب می‌شدند، اما در طول دو دهه بعد از این تاریخ، به‌تدریج ضربشان در بیشتر ایران رواج یافت. یک‌سوی سکه‌های مذکور دارای متن شهادتین همراه با تاریخ و محل ضرب به خط کوفی بودند و بر سوی دیگرشان عبارات مغولی با خط اویغوری ثبت می‌شدند. از سال ۶۸۰ ه‍.ق اهالی گرجستان که مسیحی بودند اجازه یافتند تا به‌جای درج متن شهادتین، عبارت «بسم الاب و الابن و روح القدس (تثلیث)» را بر سکه‌های گرجی بیاورند. بدین‌ترتیب از این تاریخ تا سال ۶۹۸ ه‍.ق، گرجستان به
از این تاریخ تا سال ۶۹۸ ه‍.ق، گرجستان به تنها بخش قلمروی ایلخانان تبدیل شد که شعائر اسلامی بر سکه‌هایش درج نمی‌شدند. سکه‌های مذکور دارای نقش صلیب نیز بودند که در دوره سلطنت احمد تگودار برای مدت کوتاهی با ستاره جایگزین شد و نشان می‌دهد که تگودار به‌عنوان نخستین ایلخان مسلمان کوشیده تا نمادهای مسیحی را از سکه‌ها بزداید. سکه‌های گرجی منقوش به متن تثلیت دارای یک‌سوی مغولی نیز هستند که شامل عبارات رایج سکه‌های ایلخانی می‌شود. این سکه‌ها امروزه به «سکه‌های گرجی-هولاکویی» نامورند و شامل انواع نقره و مس می‌شوند.
نامورند و شامل انواع نقره و مس می‌شوند. میانگین وزن در نمونه‌های طلا از سکه‌های دوزبانه مغولی-عربی در زمان اباقا و جانشینانش تا پیش از غازان، برابر ۴٫۲۸ گرم است؛ وزن ایده‌آل آن‌ها مطابق مثقال مغولی بایستی ۴٫۴۸ گرم باشد. نمونه‌های نقره از همین سکه‌ها با وزن کمی بیش از نصف مثقال مذکور ضرب می‌شدند و میانگین وزن ۲٫۴۳ گرم دارند. از سال ۶۸۳ ه‍.ق (۱۲۸۴ م)، مثقال معیار سکه‌های نقره به‌وزن ۴٫۲۴ تغییر کرد و سکه‌های نقره با کمی افزایش وزن به میانگین ۲٫۴۷ گرم رسیدند. بدین‌ترتیب از این تاریخ تا دوره غازان، سکه‌های طلا
از این تاریخ تا دوره غازان، سکه‌های طلا و نقره استاندارد هر کدام با مثقال ویژه خود ضرب می‌شدند. نوشته‌های مغولی این سکه‌ها، وفاداری ایلخان به خاقان دودمان یوآن را اعلام می‌کردند. از زمان احمد تگودار نام ایلخان بر سکه‌های دوزبانه مغولی-عربی با الفبای عربی نیز ثبت می‌شد تا عموم مردم بتوانند نام فرمانروا را در سکه‌ها تشخیص دهند. مورد جالب‌توجه در این زمینه گیخاتو است که به‌جای نام خودش، لقب بودایی تبتی «ایرنجین تورجی (جواهری از الماس)» را با دو خط اویغوری و عربی بر سکه‌ها ثبت می‌کرد. بااین‌که عربی و پس از آن
بر سکه‌ها ثبت می‌کرد. بااین‌که عربی و پس از آن مغولی زبان‌های چیره بر سکه‌های ایلخانی محسوب می‌شوند، سکه‌هایی نیز وجود دارند که دارای اصطلاحات و عبارات فارسی هستند. برای نمونه در سکه‌هایی که پادشاه خاتون در کرمان ضرب کرده، از ایلخان وقت با عنوان «گیخاتو پادشاه جهان خداوند عالم» یاد شده‌است. همچنین اصطلاحات «پادشاه جهان» و «پادشاه عالم» از زمان اباقا جزو عناوین معمول برای معرفی قاآن و گاهی حتی معرفی ایلخان بوده‌است. با روی‌کار آمدن غازان، عنوان قاآن که اشاره‌ای به خاقان مغول بود از سکه‌ها برداشته شد. ایلخان
به خاقان مغول بود از سکه‌ها برداشته شد. ایلخان جدید برای نمایش اقتدار و مشروعیتش شروع به ثبت چندین عنوان افتخاری مختلف مانند «پادشاه جهان»، «پادشاه اسلام»، «شهنشاه اعظم» و «سلطان الاسلام» بر سکه‌هایش کرد. هرچند که پس از تثبیت حکومتش و آغاز اصطلاحات پولی تنها به ذکر نام «غازان محمود» بر سکه‌ها اکتفا کرد. در گرجستان به‌دلیل اختلاف با اردوی زرین و لزوم پشتیبانی سیاسی خاقان برای حاکمیت بر آن سرزمین، ضرب سکه‌ها تا مدتی با همان فرمول سنتی «ضرب سکه توسط ایلخان به نام خاقان» ادامه یافت. از سال ۶۹۸ ه‍.ق تا ابتدای
نام خاقان» ادامه یافت. از سال ۶۹۸ ه‍.ق تا ابتدای پادشاهی اولجایتو، طی یک روند چند ساله، سکه‌های اصلاحی به‌تدریج جایگزین سکه‌های گرجی-هولاکویی شدند. دوره متأخر. تا آغاز زمامداری غازان خان، ایلخانان با وجود کوشش‌هایی موفق به یکسان‌سازی سکه‌ها نشدند. بنابر نوشته‌های رشیدالدین فضل‌الله همدانی، تا زمان غازان در روم، فارس، کرمان، گرجستان و ماردین به نام حکام محلی و با عیار ویژه خودشان سکه می‌زده‌اند. به‌دنبال اصلاحات غازان یک واحد پول نقره همگانی برپایه درهم در سال ۶۹۶ ه‍.ق (۱۲۹۷ م) با استاندارد وزن نیم مثقال
سال ۶۹۶ ه‍.ق (۱۲۹۷ م) با استاندارد وزن نیم مثقال (۱۲ نخود)، یعنی حدود ۲٫۱۶ گرم شکل گرفت که انواع ربع، نیم، دو و شش درهمی نیز داشت. سکه شش درهمی را با نام دینار می‌شناختند. به‌جز سکه‌های یک و دو درهمی، تولید سایر گونه‌های این پول محدود بوده‌است. سکه‌های طلا همچنان فاقد معیار وزنی مشخص بودند، اما بیشتر در اوزان ۴٫۳ و ۸٫۶ گرم، یعنی برابر با یک و دو مثقال ضرب می‌شدند. سکه‌های طلا را به‌منظور تمایز از دینارهای نقره (شش درهمی) با نام «دینار زر» می‌شناختند. بنابر تاریخ وصاف، ارزش نقدی هر مثقال طلا در زمان غازان
تاریخ وصاف، ارزش نقدی هر مثقال طلا در زمان غازان خان برابر با چهار دینار و ارزش نقدی هر مثقال نقره برابر با یک دینار بوده‌است. ضرب سکه‌های مسی یا فلوس در حد مصارف خرد محلی با اوزان و شکل‌های گوناگون باقی ماند. احتمالاً ارزش هر سی سکه مسی برابر با یک درهم بوده‌است. سکه‌های اصلاحی غازان مانند پیشینیانش مغولی-عربی هستند، ولی به‌جای اظهار تبعیت و وفاداری به خاقان، این عبارت را برخود دارند: «غازان با اتکا به نیروی ایزدی سکه ضرب کرد.» با پایان دوره غازان، ثبت عبارات مغولی بر سکه‌های ایلخانی متوقف شد. تنها در
عبارات مغولی بر سکه‌های ایلخانی متوقف شد. تنها در سکه‌های نوع دوم اولجایتو که میان سال‌های ۷۰۹ تا ۷۱۳ ه‍.ق ضرب شده‌اند، حاشیه‌شان به خط اویغوری نام «سلطان اولجایتو»، به‌صورت Öljeitü Sultan ثبت شده‌است. بر سکه‌های اصلاحی غازان یک نشان‌واره سه حرفی است که دربارهٔ ماهیت آن اختلاف نظر گسترده وجود دارد. مشابه این سه حرف در سکه‌های ایلخانان دیگر دیده نشده‌است. رشیدالدین فضل‌الله همدانی به این نشان‌واره کوتاه اشاره کرده: «و نشانی بر آن (سکه) کرد که هر کس را آن نشان‌کردن میسر نشود…» بنابراین مطابق نوشته وی، این
میسر نشود…» بنابراین مطابق نوشته وی، این نشان‌واره برای جلوگیری از جعل‌کردن سکه‌ها نقش شده‌است. در زمان اولجایتو و ابوسعید، سکه‌های نقره با سه موج کاهش وزن در سال ۷۱۳، دهه ۷۲۰ و سال ۷۳۴ ه‍.ق مواجه شدند که وزن آن‌ها را به‌ترتیب به ۱۱، ۱۰ و ۹ و درنهایت ۸ نخود کاهش داد. این موج‌های کاهش وزن را احتمالاً بتوان ناشی از نابسامانی‌های سیاسی داخلی و درگیری‌های مرزی خارجی دانست. از نظر شکل، سکه‌های اولجایتو دارای ۳ و سکه‌های ابوسعید دارای ۸ نوع مختلف‌اند که در زمان‌های متفاوتی ضرب شده‌اند. ۲ نوع متأخر از سکه‌های
متفاوتی ضرب شده‌اند. ۲ نوع متأخر از سکه‌های اولجایتو مربوط به دوره پس از شیعه‌شدن او در سال ۷۰۹ ه‍.ق هستند که برخلاف نوع نخست سکه‌های او و همچنین بخش اعظم سکه‌های پسرش به‌جای نام‌های خلفای راشدین، نام‌های دوازده امام را برخود دارند. بنابر نوشته‌های رشیدالدین، ظاهراً در زمان غازان خان نیز نوعی دینار زر به نام «درست طلا» به‌وزن صد مثقال وجود داشته که آیات قرآن و نام‌های دوازده امام همراه با نام غازان به خطوط گوناگون بر آن ثبت می‌شده‌است. این‌گونه سکه‌های طلا به‌عنوان پاداش به کسانی که مورد توجه پادشاه قرار
به‌عنوان پاداش به کسانی که مورد توجه پادشاه قرار می‌گرفتند اعطا می‌شده‌است. ثبت شعائر شیعی بر سکه‌های ایلخانی نخستین‌بار در سکه‌های ضرب استرآباد (که بیشتر اهالی آن شیعه بودند) و در زمان حکومت ارغون خان با درج شعار «علی ولی‌الله» بر سکه‌ها رخ داد. در دوره اولجایتو و ابوسعید، نام پادشاه معمولاً همراه با مجموعه‌ای از عناوین سلطنتی پرطمطراق و بلندپروازانه بر سکه‌ها درج می‌شد. در آخرین نوع از سکه‌های ابوسعید، نام او با خط اویغوری به‌صورت Busayid نوشته‌شده که نشان‌دهنده بازگشتی به سبک قدیمی ضرب سکه‌های ایلخانی
بازگشتی به سبک قدیمی ضرب سکه‌های ایلخانی است. نوع تاریخ به‌کاررفته در این سکه‌ها هجری قمری نیست، بلکه تاریخی به مبدأ ۱ رجب سال ۷۰۱ ه‍.ق یا به‌احتمال دیگر ۱۳ رجب سال ۷۰۱ ه‍.ق است که در زمان غازان خان ساخته‌شده و «گاه‌شماری ایلخانی» خوانده می‌شود. بدین‌ترتیب آخرین سکه‌های ابوسعیدی در سال‌های ۳۳ (۷۳۴ و ۷۳۵ ه‍.ق) و ۳۴ (۷۳۵ و ۷۳۶ ه‍.ق) از گاه‌شماری ایلخانی ضرب شده‌اند. تزئینات. دوره فرمانروایی مغولان بر ایران با معرفی خط اویغوری به سکه‌ها همراه بود. نوعی از خوش‌نویسی کوفی، نامور به خط بنایی نیز در اواخر دوره
کوفی، نامور به خط بنایی نیز در اواخر دوره ایلخانی برای درج متن شهادتین بر روی سکه‌ها به‌کار می‌رفت. برخی نقوش هندسی به‌کاررفته برای تزئین سکه‌ها، در آثار مربوط به کاشی‌کاری‌های این دوره نیز قابل مشاهده‌اند. مطابق الگوی معمول سکه‌های اسلامی، بیشتر سکه‌های ایلخانی فاقد نقوش انسانی، جانوری و گیاهی‌اند. بااین‌حال شمار قابل‌توجه‌ای از سکه‌ها، به‌ویژه سکه‌های مسی، دارای نقوش موجودات زنده‌اند. از میان این نقوش، دست‌کم تعدادی بیانگر نمادهای بروج دوازده‌گانه و گاه‌شماری جانوری هستند و سایرین نیز به‌احتمالی باورهای
جانوری هستند و سایرین نیز به‌احتمالی باورهای محلی یا نمادهای ویژه شهرهای ضرب‌کننده سکه‌ها را نشان می‌دهند. روی شماری از سکه‌های هولاکو، نقش تمغایی هلالی‌شکل وجود دارد. در دوره ایلخانی و در زمان زمامداری اباقا برای نخستین‌بار نقشی از شیر و خورشید بر سکه‌های ایرانی نقر گردید. شواهد نشان می‌دهند که نخستین‌بار کیخسرو دوم، یکی از سلاطین سلجوقی روم اقدام به ضرب سکه با نقش شیر و خورشید کرده‌است. بدین‌ترتیب وجود این نقش در سکه‌های ایلخانی شاید متأثر از سکه‌های سلجوقی باشد.
در زیست‌شناسی تکاملی، میان‌بلاستولا یا گذار میانی بلاستولا (انگلیسی: Midblastula Transition (MBT)) در مرحله بلوستولای رشد جنینی در غیرپستانداران رخ می‌دهد. در این مرحله به جنین، بلاستولا گفته می‌شود. مجموعه‌ای از تغییرها در بلاستولا که مشخصه گذار میان‌بلاستولا است شامل فعال شدن رونویسی ژن زیگوتیک، کند شدن چرخه سلولی، افزایش ناهمزمانی در تقسیم سلولی و افزایش جابجایی سلولی است.
بیابان یوما () بیابانی در جنوب غربی ایالات متحده آمریکا و شمال غربی مکزیک است. این بیابان در ایالت‌های آریزونا و کالیفرنیا در آمریکا و ایالت سونورا در مکزیک واقع شده‌است. جغرافیا. بیابان یوما مساحتی حدود ۲۶۰۰۰ کیلومتر مربع را دربر می‌گیرد. این بیابان از شرق به کوه‌های کالیفرنیا، از غرب به کوه‌های آریزونا، از شمال به رودخانه کلرادو و از جنوب به خلیج کالیفرنیا محدود می‌شود. بیابان یوما دارای آب و هوای گرم و خشک است. میانگین دمای هوا در این منطقه در طول سال حدود ۲۵ درجه سانتی‌گراد است. بارندگی سالانه در بیابان
۲۵ درجه سانتی‌گراد است. بارندگی سالانه در بیابان یوما بسیار کم و حدود ۱۰۰ میلی‌متر است. پوشش گیاهی. بوته قطران (Larrea tridentata) که در سراسر بیابان یوما پراکنده‌است، گیاه غالب در این منطقه است. کاکتوس ساگوارو (Carnegiea gigantea) و اوکوتلیو (Fouquieria splendens) در باهاداها (bajadas) رایج هستند، در حالی که بسیاری از درختان بیابانی که در این منطقه یافت می‌شوند به آبراهه‌های خشک محدود می‌شوند. این درختان شامل درمان عقرب (Parkinsonia)، بید بیابانی آمریکایی (Chilopsis linearis)، آهن‌چوب صحرایی (Olneya
(Chilopsis linearis)، آهن‌چوب صحرایی (Olneya tesota) و درخت دود (Psorothamnus spinosus) می‌شوند. بیابان یوما شمالی‌ترین نقطه رویش درخت فیل (Bursera microphylla) و سوسن آبی باخا (Triteleiopsis palmeri)[2] است.
رایان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی واسکو دوگاما اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده‌است.
مجید مصطفوی (زاده۲۸ دی ۱۳۲۶ در تهران) وکیل پایه یک دادگستری، مترجم, نویسنده و محقق ایرانی است. وی فرزند دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی (پزشک، طبیب، استاد دانشگاه و محقق بزرگ ایرانی در طب سنتی) و برادر فرید مصطفوی (فیلم‌نامه‌نویس مشهور ایرانی) است. وی در سال ۱۳۴۲ تحصیلات سه ساله دوم متوسطه در دبیرستان دارالفنون در خیابان ناصرخسرو در رشته ادبی گذراند و در سال ۱۳۴۵ با نشریه "دنیای علم" (به صاحب امتیازی پدرش، دکتر جلال مصطفوی کاشانی) در زمینه تهیه و گردآوری مطالب، نگارش و ترجمه، ویراستاری، تهیه جدول کلمات متقاطع،
نگارش و ترجمه، ویراستاری، تهیه جدول کلمات متقاطع، کار در چاپخانه، و... همکاری کرد. در همین سال ها از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران دررشته علوم سیاسی (چهار سال – تا سال ۱۳۴۹) فارغ التحصیل شد. از آذر ۱۳۵۱ تا مهر ۱۳۵۶ در وزارت اطلاعات (که بعداً به وزارت اطلاعات و جهانگردی تغییر نام یافت) مشغول کار شد؛ ابتدا به صورت پیمانی به عنوان کارشناس علوم اجتماعی و سپس از سال ۱۳۵۳ به طور رسمی به عنوان کارشناس امور انتشارات داخلی و کارشناس نظارت و ارزشیابی بود و در تاریخ ۱۳۵۶ استعفا داد. در همین سال کارآموزی
و در تاریخ ۱۳۵۶ استعفا داد. در همین سال کارآموزی وکالت با دکتر احمد متین دفتری را آغاز نمود و یک سال بعد به کار وکالت دادگستری پرداخت. مجید مصطفوی در سال ۱۳۶۶ همکاری با "مرکز اطلاعات فنی ایران" به مدیریت جهانبخش و جهانگیر نورائی را شروع کرد و در سال ۱۳۳۹ دفتر وکالت و مشاوره حقوقی بین المللی با جهانبخش نورائی در سه راه طالقانی و پس از آن در یوسف آباد را راه اندازی کرد. وی از سالهای جوانی با مطبوعات در زمینه مقالات و ترجمه های سینمایی و ادبی از جمله دنیای علم، آژنگ هوایی، روزنامه آیندگان، نامه نور، سینمای
آژنگ هوایی، روزنامه آیندگان، نامه نور، سینمای نوین، ماهنامه فیلم، ماهنامه مفید، دنیای سخن، نامه بازرگانی، فیلم و سینما، فیلم نگار و نگاه نو همکاری داشت و در سال های اخیر با ماهنامه سینمایی فیلم امروز همکاری دارد. مجید مصطفوی تا به امروز بیش از ۲۰ ترجمه و تالیف انجام داده که شامل کتب سینمایی، نمایشنامه و ادبی هستند و بیش از پانزده کتاب دیگر در دست انتشار دارد. سال ۱۳۹۵ انتشار کتاب "راهنمای سینمای آمریکای لاتین" (نشر چشمه) و فرهنگ واژه ها و مفاهیم سینمایی (تالیف) نشر روزنه کار از بزرگترین کارهای وی است که
نشر روزنه کار از بزرگترین کارهای وی است که حاصل چند سال تحقیق و ترجمه است. ترجمه ها و تالیف ها. ۱- یاسوجیرو ازو (مجموعه مقالات درباره ازو) از انتشارات ماهنامه فیلم – ۱۳۶۷ ۲- چاقو در آب (فیلمنامه، نوشته رومن پولانسکی، یرژی اسکولیموفسکی و یاکوب گلدبرگ)، نشر نی - ۱۳۷۷ (چاپ دوم در سال ۱۳۸۳) ۳- گاردن پارتی (نمایشنامه، نوشته واسلاو هاول)، نشر نیلا – ۱۳۸۲ ۴- اکوئوس/ اسب (نمایشنامه، نوشته پیتر شفر)، نشر تجربه - ۱۳۸۳ (تجدید چاپ با تجدید نظر کامل در نشر نیلا، ۱۴۰۴) ۵- تعطیلی از دست رفته (فیلمنامه، نوشته بیلی
۱۴۰۴) ۵- تعطیلی از دست رفته (فیلمنامه، نوشته بیلی وایلدر)، نشر نیلا - ۱۳۸۵ ۶- ریورساید درایو (نمایشنامه، نوشته وودی آلن)، نشر نیلا – ۱۳۹۱ ۷- مشنگ ها (نمایشنامه، نوشته نیل سایمون)، نشر نیلا – ۱۳۹۴ ۸- اتاقی در هتل لندن (نمایشنامه، نوشته نیل سایمون)، نشر نیلا – ۱۳۹۵ ۹- سینمای صامت (لیام اولیری و پل شرودر رودریگث)، نشر شوند – ۱۳۹۵ ۱۰- سینمای آمریکای لاتین (تألیف)، نشر چشمه، چاپ اول ۱۳۹۵، چاپ دوم ۱۳۹۶ ۱۱- پیکاسو در لاپن آژیل (نمایشنامه، نوشته استیو مارتین)، نشر شوند – ۱۳۹۶ ۱۲- پابرهنه در برادوی: زندگی و آثار
شوند – ۱۳۹۶ ۱۲- پابرهنه در برادوی: زندگی و آثار نیل سایمون (تألیف) نشر نیلا - ۱۳۹۹ ۱۳- صد سال تنهایی (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۲ ۱۴- آله خاندرو خودوروفسکی: نابغه یا دیوانه؟ (تالیف) نشر روزنه کار - ۱۴۰۲ ۱۵- طناب؛ نمایشنامه ای در سه پرده (پاتریک همیلتون) (ترجمه) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۶- فرهنگ واژه ها و مفاهیم سینمایی (تالیف) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۷- خوشه های خشم (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۸-
دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۸- جنگ و صلح (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۹- خشم و هیاهو (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۴ ۲۰- بابا گوریو (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۴ ۲۱- داستان دو شهر (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۴ منابع.
دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۴ منابع. https://nilabook.com/p,605,%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%A6%D9%88%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%A8.html
لایه‌بندی اقیانوس ، جداسازی طبیعی آب اقیانوس به لایه‌های افقی بر اساس چگالی است که عموماً پایدار است، زیرا آب گرم روی آب سرد شناور است و گرمایش بیشتر از خورشید است که این آرایش را تقویت می‌کند. لایه‌بندی با اختلاط مکانیکی ناشی از باد کاهش می‌یابد، اما با همرفت (بالا رفتن آب گرم، فرورفتن آب سرد) تقویت می‌شود. لایه‌بندی در تمام حوضه‌های اقیانوسی و همچنین در دیگر آب‌ها رخ می‌دهد. لایه‌ها در لایه‌بندی مانعی برای اختلاط آب هستند که بر تبادل گرما، کربن، اکسیژن و دیگر مواد مغذی تأثیر می‌گذارد. لایه آمیختهٔ سطحی
دیگر مواد مغذی تأثیر می‌گذارد. لایه آمیختهٔ سطحی بالاترین لایه در اقیانوس است و به خوبی توسط اثرات مکانیکی (باد) و حرارتی (همرفت) درهم آمیخته می‌شود. تغییرات آب و هوایی سبب می‌شود که لایه‌بندی بالای اقیانوس‌ها افزایش یابد. به دلیل بالا آمدن و پایین آمدن، که هر دو ناشی از باد هستند، آمیختگی لایه‌های مختلف می‌تواند به ترتیب از طریق بالا آمدن آب سرد غنی از مواد مغذی و غرق شدن آب گرم رخ دهد. به‌طور کلی، لایه‌ها بر اساس چگالی آب هستند: سنگین‌تر و در نتیجه متراکم‌تر، آب زیر آب سبک‌تر است که نشان‌دهنده یک
متراکم‌تر، آب زیر آب سبک‌تر است که نشان‌دهنده یک طبقه‌بندی پایدار است. به عنوان مثال، چگالی‌شیب لایه‌ای در اقیانوس است که در آن تغییر چگالی در مقایسه با لایه‌های دیگر اقیانوس بیشترین میزان را دارد. ضخامت ترموکلاین در همه جا ثابت نیست و به متغیرهای مختلفی بستگی دارد.
نوا-سی یا فرودگر ماه نوا-سی () یا Nova-C، یکی از مجموعه فرودگرهای ماه است که توسط شرکت آمریکایی اینتوئتیو مشینز برای ارسال محموله‌های تجاری کوچک به سطح ماه طراحی شده‌ است. اینتوئتیو مشینز، یکی از نُه ارائه‌دهندهٔ خدمات فرود تجاری بود که توسط ناسا در نوامبر سال ۲۰۱۸ به منظور ارائه پیشنهاد برای برنامه خدمات باربری ماه تجاری (CLPS) انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹ ناسا به اینتوئتیو مشینز یک «سفارش وظیفه» برای تحویل محموله علمی به ماه اعطا کرد. در سال ۲۰۲۱ اینتوئتیو مشینز یک قرارداد ۷۷ میلیون دلاری (ایالات متحده) را برای
یک قرارداد ۷۷ میلیون دلاری (ایالات متحده) را برای انجام فرود روی ماه برای ناسا دریافت کرد. این نخستین فرودگر از سه فرودگر "نوا-سی"، "ماموریت آی‌ام-۱/ نوا-سی فرودگر اودیسه Odysseus Lander" است. قرار بود که این فرودگر، روز چهارشنبه ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ در ساعت ۱۲:۵۷ ظهر به وقت شرقی پرتاب شود. اما راه‌اندازی به دلیل دمای «مغایر با دمای اسمی» در مخزن متان پرتاب اودیسه به تعویق افتاد. اودیسه، فرودگر مأموریت IM-1، در ۱۵ فوریه سال ۲۰۲۴ در ساعت ۱:۰۵ بامداد به وقت شرقی پرتاب شد. در ۲۱ فوریه سال ۲۰۲۴، فرودگر اودیسه به مدار
شد. در ۲۱ فوریه سال ۲۰۲۴، فرودگر اودیسه به مدار ماه رسید و در ۲۲ فوریه سال ۲۰۲۴ در ساعت ۲۳:۲۴ UTC (۶:۲۴ بعدازظهر به وقت شرقی) بر روی ماه فرود آمد. IM پخش زنده از سکانس فرود اودیسه را از ساعت ۲۰:۰۰ UTC (۳:۰۰ بعدازظهر به وقت شرقی) در روز پنجشنبه ۲۲ فوریه سال ۲۰۲۴ میزبانی کرد. فرود اودیسه، اولین فرود موفقیت‌آمیز یک فضاپیمای ساخت آمریکا در ماه را در بیش از ۵۰ سال گذشته رقم می‌زند و همچنین اولین باری است که یک شرکت خصوصی، فرود نرم موفقیت‌آمیز روی ماه را انجام می‌دهد. دومین فرودگر نوا-سی با مأموریت آی‌ام-۲ برای
دومین فرودگر نوا-سی با مأموریت آی‌ام-۲ برای پرتاب در ماه مارس سال ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده‌است، و سومین فرودگر آی‌ام-۳ در مأموریت آی‌ام-۳ برای پرتاب در ماه ژوئن سال ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده‌است. هر سه فرودگر با پرتاب کننده فالکون ۹ اسپیس‌اکس پرتاب خواهند شد. فرودگرهای قمری Nova-C به‌طور کامل برای مقاومت در برابر دمای بسیار سرد یک شب قمری طراحی نشده‌اند. بر این اساس، آنها فقط برای حداکثر حدود ۱۴ روز زمینی طراحی شده‌اند، که طول بخش نور خورشید در یک روز ماه است. برنامه فرودگر Nova-C Intuitive Machines بخشی از برنامه
فرودگر Nova-C Intuitive Machines بخشی از برنامه آرتمیس ناسا است که یکی از اهداف بلندمدت آن، ایجاد یک پایگاه دائمی سرنشین‌دار در ماه است. نگاه کلی. طراحی "نوا-سی" توسط اینتوئتیو مشینز توسعه داده شد، که از میراث فناوری توسعه یافته توسط پروژه مورفئوس ناسا بهره‌مند است. موتور اصلی: (VR900) که با چرخه مخزن تحت فشار تغذیه می‌شود، از متان و اکسیژن به عنوان پیشران مایع استفاده می‌کند که این سوخت در مخزن توسط گاز هلیوم تحت فشار قرار می‌گیرد، تا نیروی رانش ۴۰۰۰ نیوتن (۹۰۰ پوند بر فوت) تولید کند. ساختار فرودگر یک
(۹۰۰ پوند بر فوت) تولید کند. ساختار فرودگر یک استوانه شش ضلعی با شش پایه فرود است. این شامل پانل‌های خورشیدی است که می‌تواند ۲۰۰ وات برق در سطح ماه تولید کند. فرودگر شامل فرود مستقل و فناوری تشخیص خطر است و پس از فرود همچنان می‌تواند با انجام یک برخاست عمودی، کروز و فرود عمودی، خود را به محل فرود دوم منتقل کند. پیشرانه بر روی "نوا-سی" در سکوی پرتاب همراه با بارگیری پیشرانه وسیله نقلیه پرتاب بارگیری می‌شود. "نوا-سی" قادر به پوشش داده ۲۴/۷ برای بار مشتری خود است و می‌تواند محموله ۱۰۰ کیلوگرمی را در خود نگه
است و می‌تواند محموله ۱۰۰ کیلوگرمی را در خود نگه دارد. مأموریت آی‌ام-۱. اینتوئتیو مشینز اولین فرودگر ماه خود را برای اینتوئتیو مشینز به نام Odysseus نامید. انتخاب. در سال ۲۰۲۱ شرکت اینتوئتیو مشینز یک قرارداد ۷۷ میلیون دلاری با ناسا برای ساخت و راه‌اندازی اولین "نوا-سی" به عنوان بخشی از برنامه Commercial Lunar Payload Services ناسا امضا کرد. اینتوئتیو مشینز قرار است سه فرودگر اول را برای این برنامه تولید کند که وظیفهٔ تحویل محموله‌های کوچک را برای اکتشاف و آزمایش فناوری‌های مختلف جدید و تجزیه و تحلیل و
و آزمایش فناوری‌های مختلف جدید و تجزیه و تحلیل و پردازش برخی از منابع طبیعی ماه دارند. راه‌اندازی. مأموریت آی‌ام-۱ با فرودگر اودیسه برای پرتاب در ساعت 12:57 EST بامداد، ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا برنامه‌ریزی شده‌است. پوشش زندهٔ پرتاب باید در تلویزیون ناسا در دسترس باشد. به عنوان یکی از آخرین آماده‌سازی‌ها برای پرتاب آتی، در ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، فضاپیمای Nova-C برای آی‌ام-۱ تحت محموله‌های پرتابی که به زودی SpaceX Falcon 9 Block 5 خواهد بود، ایمن شد. بارگیری پیشرانه فرودگر اودیسه در مجتمع پرتاب
شد. بارگیری پیشرانه فرودگر اودیسه در مجتمع پرتاب LC-39A در فلوریدا با استفاده از همان انتقال دهنده (جرثقیل متحرک) انجام خواهد شد که سوخت RP-1 و اکسیژن مایع را بر روی خودروی پرتاب فالکون ۹ مأموریت بارگیری می‌کند. چند روز قبل از پرتاب، یک تمرین لباس مرطوب (آزمایش سیستم سوخت نهایی) بارگیری Nova-C با پیشران انجام خواهد شد. محموله‌ها. برای مأموریت IM-1، فرودگر Nova-C Odysseus حداکثر پنج ابزار مورد نیاز ناسا را حمل خواهد کرد. فرودگر همچنین محموله‌هایی را از مشتریان دیگر از جمله EagleCAM حمل خواهد کرد. فرودگر به
دیگر از جمله EagleCAM حمل خواهد کرد. فرودگر به مدت یک روز قمری، که معادل حدود ۱۴ روز زمینی است، کار خواهد کرد. محل فرود برنامه‌ریزی شده چندین بار تغییر کرده‌است. در مرحله‌ای قرار بود بین Mare Serenitatis و Mare Crisium فرود بیاید. از فوریه ۲۰۲۳، این سایت در Malapert A در نزدیکی قطب جنوب ماه خواهد بود. فرودگر همچنین مجسمه فازهای ماه اثر جف کونز را در محموله خود حمل خواهد کرد. از زمانی که مجسمهٔ فضانورد سقوط کرده پل ون هویدونک توسط دیوید اسکات از آپولو ۱۵ در سال ۱۹۷۱ روی ماه قرار گرفت، این اولین نصب مجسمه‌ای
۱۹۷۱ روی ماه قرار گرفت، این اولین نصب مجسمه‌ای است که به ماه می‌رسد. برای تخمین مقدار پیشرانه موجود در طول مأموریت IM-1، یک محموله گیج جرم فرکانس رادیویی (RFMG) گنجانده می‌شود. این نخستین آزمایش طولانی مدت یک RFMG بر روی یک فضاپیمای مستقل خواهد بود.
آهن‌چوب صحرایی (نام علمی: Olneya tesota) یک درخت گلدار چند ساله از خانواده باقلاییان، حبوبات (نخود، لوبیا و غیره) است. آهن‌چوب صحرایی نام رایج این نوع درخت است که در بیابان‌های سونورا و موهاوی در جنوب غربی ایالات متحده و شمال غربی مکزیک یافت می‌شود. این درخت به دلیل چوب سخت و سنگین خود که به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز است، به نام «پالو فیررو» (چوب آهن) شناخته می‌شود. از چوب این درخت برای ساخت تیر، مبلمان، و سایر اشیاء استفاده می‌شود. شرح. درخت آهن‌چوب بیابانی به صورت درختچه یا درختی بزرگ رشد می‌کند و به
به صورت درختچه یا درختی بزرگ رشد می‌کند و به ارتفاع حدود ۱۰ متر (۳۳ فوت) و قطر تنه‌ای حدود ۶۰ سانتی‌متر (۲۴ اینچ) می‌رسد. در موارد استثنایی، در مناطق حفاظت‌شده بزرگتر با آبراهه‌های وسیع‌تر، می‌تواند به ارتفاع و تنه حجیم‌تری دست یابد. پوست درخت‌های جوان‌تر خاکستری، براق و صاف است، اما در درخت‌های مسن‌تر، پوست شکسته و باز می‌شود. این درخت همیشه سبز است، اما اگر دما به زیر ۲ درجه سانتی‌گراد (۳۶ درجه فارنهایت) برسد، ممکن است برگ‌های خود را از دست بدهد. در شرایط خشکسالی طولانی‌مدت، برگ‌ها ریخته می‌شوند. برگ‌های
خشکسالی طولانی‌مدت، برگ‌ها ریخته می‌شوند. برگ‌های درخت آهن‌چوب بیابانی به رنگ سبز متمایل به آبی و شانه‌ای مرکب هستند. آن‌ها روی محور برگ (دمبرگ) به طول ۱۵ سانتی‌متر (۶ اینچ) با ۶ تا ۹ برگچه (یا گاهی تا ۱۵ برگچه با ۷ برگچه روبه‌رو و یک برگچه انتهایی) که هر کدام اندازه‌ای بین ۰٫۷ تا ۲٫۵ سانتی‌متر (۱/۴ تا ۱ اینچ) دارند، قرار گرفته‌اند. در قاعده هر دمبرگ برگ شانه‌ای، دو خار به طول حدود ۱ سانتی‌متر (۳/۸ اینچ) وجود دارد. زمان گلدهی این درخت از اواخر فروردین/اردیبهشت تا خردادماه است. گل‌ها دارای ۵ گلبرگ با