payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آربگنوخ‌ها گروه مقاومتی بودند که پس از جنگ ایتالیا و اتیوپی در سال ۱۹۳۵، تشکیل شده و به مبارزه بر ضد نفوذ ایتالیا در خاک اتیوپی اقدام می‌کردند. آنها توسط ایتالیایی‌ها به عنوان shifta شناخته می‌شدند.
سومرو یاوروجوک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شماره ۳۰۹" و "فاطماگل" اشاره کرد.
شفق سزر (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده، کارگردان اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ویزیون تله"، "G.O.R.A." اشاره کرد.
مهمت اوسلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارتال‌اسپور، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، و باشگاه ورزشی ساکاریاسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-17 football team، و Turkey national under-19 football team بازی کرده‌است.
ماتیاس وارگاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین و آرژانتین بازی کرده‌است.
یونس آک‌گون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد.
آلپر اولوداغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال آلمانیا آخن، باشگاه فوتبال بلدیه‌اسپور آق‌حصار، باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴، و باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و Turkey national football B team بازی کرده‌است.
سینان کورت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ترک‌تبار اهل آلمان است.
طیب طلحه سانوچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور و باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-18 football team و Turkey national under-19 football team بازی کرده‌است.
ویرجینیا ون آپ (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گوی بلورین"، "شبی در لیسبون"، "تو و من"، "ویرجینیا"، "بیا با من زندگی کن"، "دختر مدل"، "سال‌های بی‌تابی"، "گیلدا" و "داماد وارد می‌شود" اشاره نمود.
لیام اوبراین (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "داماد وارد می‌شود"، "شیطان در ساعت ۴" و "بندباز" اشاره نمود.
جوزف جی. لیلی (؛ – ) آهنگساز، ترانه‌سرا، موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در سی و دومین دوره جوایز اسکار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مسافرخانه تعطیلات"، "آشپز هنگ"، "داماد وارد می‌شود"، "جاده بالی"، "کریسمس سفید"، "آن احساس مطمئن"، "دختران! دختران! دختران!"، "خدمتکار نامرتب" و "بادآورده را باد می‌برد" اشاره نمود.
اِلزوُرث هوگلند (؛ ۱۵ اوت ۱۹۰۳ – ۴ سپتامبر ۱۹۷۲) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۳۶ برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین و در سال ۱۹۶۶ برندهٔ جوایز امی ساعات پربیننده بابت تدوین سریال تلویزیونی "بونانزا" شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بونانزا"، "داماد وارد می‌شود" و "دختر روستایی" اشاره نمود.
رنزی فلیز (به انگلیسی: Rhenzy Feliz) یک هنرپیشه و خواننده آمریکایی است که بیشتر به خاطر صداپیشگی در نقش کامیلو مادریگال در انیمیشن افسون محصول والت دیزنی شناخته می‌شود. زندگی و حرفه. فلیز در برانکس از یک مادر مجرد ۲۱ ساله به دنیا آمد. او تبار دومینیکن است. مادرش او را به فلوریدا نقل مکان کرد، جایی که طبق گزارش‌ها او در حالی که هنوز در مدرسه ابتدایی بود در هشت مدرسه مختلف تحصیل کرد. ما به فلوریدا نقل مکان کردیم زیرا او از سرما متنفر بود و نمی‌خواست من در چنین محیطی بزرگ شوم. نیویورک در آن زمان… و به خاطر او،
محیطی بزرگ شوم. نیویورک در آن زمان… و به خاطر او، دوران کودکی بسیار خوبی را سپری کردم.» پس از ازدواج مجدد مادرش، آنها به لس آنجلس نقل مکان کردند و او به دبیرستان سانتا مونیکا رفت و در آنجا به دلیل علاقه به آن در درام تحصیل کرد. او و تیمش فینالیست‌های مسابقه مونولوگ آگوست ویلسون ۲۰۱۶ و برنامه کانون موسیقی مرکز موسیقی بودند که در آن شهرت یافت. فلیز نقش الکس وایلدر را در "فراریان مارول" دریافت کرد. او به عنوان مارک، «مرد جوانی که خانه را در جستجوی ماجراجویی ترک کرده‌است» به عنوان مهمان در "کوین (احتمالا) جهان
کرده‌است» به عنوان مهمان در "کوین (احتمالا) جهان را نجات می‌دهد" ظاهر شد"." در سال ۲۰۲۱، فلیز صداپیشگی شخصیت کامیلو مادریگال را در انیمیشن ساخت والت دیزنی به نام "افسون" انجام داد. در سال ۲۰۱۸، فلیز با بازیگر ایزابلا گومز قرار گرفت.
ژان تریستان (زاده ۸ آوریل ۱۲۵۰ – درگذشته ۳ اوت ۱۲۷۰) شاهزاده فرانسوی از دودمان کاپتی بود. او به واسطه قانون یوره اوکساریس از سال ۱۲۶۵ کنت نور و از ۱۲۶۸ در اوسر و تونر بود. او همچنین از سال ۱۲۶۸ در سمت خود، کنت والوآ و کرپی، به عنوان هدیه سلطنتی بود. تولد و کودکی. ژان در دمیاط، مصر به دنیا آمد. او ششمین فرزند و چهارمین پسر پادشاه لوئی نهم پادشاه فرانسه بود که پس از قدیس شدن سنت لوئی و مارگارت پرووانسی نام گذاری شد. علاوه بر این، او اولین فرزند از سه فرزند این زوج سلطنتی بود که در طول جنگ صلیبی هفتم به دنیا
زوج سلطنتی بود که در طول جنگ صلیبی هفتم به دنیا آمدند. او در شهر بندری دمیاط در مصر که در سال ۱۲۴۹ توسط صلیبیون فتح شد، به دنیا آمد. به گفته وقایع نگار ژان دو ژوانویل، یک شوالیه پیر در هنگام تولد ژان به عنوان ماما عمل می‌کرد. دو روز قبل از تولدش، پادشاه به اسارت ممالیک درآمد و همین امر سبب شد تا به مناسبت اسارت پدر، نام فرزند را تریستان بگذارند. او در مسجد بزرگ دمیاط که دوباره به کلیسا تقدیم شده بود، غسل تعمید داده شد. یک ماه بعد، دمیاط مجبور شد رها شود. ژان متعاقباً دوران کودکی خود را در سرزمین مقدس
ژان متعاقباً دوران کودکی خود را در سرزمین مقدس گذراند، جایی که خواهر و برادرش پیتر (۱۲۵۱) و بلانش (۱۲۵۳) متولد شدند. ازدواج. پدرش آرزو داشت که ژان به فرقه دومینیکن بپیوندد، اما ژان با موفقیت در برابر این آرزو مقاومت کرد. در سال ۱۲۶۶، او با یولاند دوم، کنتس نور (۱۲۴۷–۱۲۸۰) ازدواج کرد، که او را به کنت نور، اوسر و تونر تبدیل کرد. در سال ۱۲۶۸، ژان توسط پدرش، پادشاه، به تنهایی به عنوان کنت والوآ و کریپی انتخاب شد، تیولی که او به عنوان یک هدیه دریافت کرد. جنگ صلیبی. دو سال بعد، ژان پدرش را در طول هشتمین جنگ
صلیبی. دو سال بعد، ژان پدرش را در طول هشتمین جنگ صلیبی همراهی کرد که پس از حرکت از کالیاری در ساردینیا در ماه ژوئیه به تونس رسید. اما در تونس ارتش با شیوع اسهال خونی مواجه شد. ژان تریستان یکی از قربانیانی بود که بر اثر این بیماری درگذشت، و سه هفته بعد لوئی نهم نیز تسلیم این بیماری شد. هر دو جسد به فرانسه منتقل و در کلیسای سن-دنی دفن شدند. ازدواج ژان بی فرزند ماند. بیوه او دوباره در سال ۱۲۷۲ با رابرت سوم، کنت فلاندر ازدواج کرد. کنت‌نشین والوآ نیز که در اختیار او بود، به املاک تاج بازگشت.
بریارد یا برگر د بری نژادی فرانسوی از سگهای بزرگ چوپان است که به‌طور سنتی هم برای گله داری گوسفندان و هم برای دفاع از آنها استفاده می‌شود. این اولین بار در اولین نمایشگاه سگ پاریس، در سال ۱۸۶۳ به نمایش درآمد. اولین بریارد که در کتاب ریشه‌های فرانسوی، کتاب میخکوب ملی، ثبت شد، بی شرمانه در سال ۱۸۸۵ بود. تاریخ. بریارد در منطقه تاریخی بری در شمال مرکزی فرانسه منشأ گرفته و به همین دلیل نامگذاری شده‌است، جایی که به‌طور سنتی هم برای گله‌داری گوسفندان و هم برای دفاع از آنها استفاده می‌شده‌است. تصور می‌شود که بری در
از آنها استفاده می‌شده‌است. تصور می‌شود که بری در دوره کامل کشاورزی ژان باپتیست فرانسوا روزه که در سال ۱۷۸۳ نوشت که «چیان دو بری» موی بلند و معمولاً سیاه‌پوست بود. در دشت‌های باز خطر کمی از جانب گرگ‌ها وجود داشت، و بنابراین از سگ‌ها بیشتر برای گله‌داری استفاده می‌شد تا برای دفاع؛ استفاده شود. پیر مگنین، که در سال ۱۸۹۵ نوشت، به وضوح سگ زیبا مو کوتاه - بوسرون مدرن - را از سگ بری یا بریارد مو بلند متمایز می‌کند. در سال ۱۸۹۶ مگنین از جمله کسانی بود که کلوپ سران برگر فرانسه را تأسیس کرد. برگر دو بری اولین بار
برگر فرانسه را تأسیس کرد. برگر دو بری اولین بار در اولین نمایشگاه سگ پاریس در سال ۱۸۶۳ نمایش داده شد، جایی که عوضی به نام شارمانت جایزه گرفت. اولین بریارد که در کتاب ریشه‌های فرانسوی، کتاب گل میخ ملی ثبت شد، بی شرمانه بود، برنده مدال طلا در نمایشگاه پاریس در سال ۱۸۸۵، استاندارد نژاد بود. در سال ۱۸۹۷ تأسیس شد، که در آن دو گونه توصیف شد: یکی با کت پشمی یا گوسفندی، دیگری با پوششی بیشتر شبیه به کت بز. نوع پشمی بعداً ناپدید شد. در سال ۱۹۰۹ یک انجمن نژاد به نام دوستان بریارد تشکیل شد.. تعداد نژادها در طول جنگ
دوستان بریارد تشکیل شد.. تعداد نژادها در طول جنگ جهانی اول کاهش یافت. هر سگی که برای استفاده نظامی مناسب بود به جبهه فرستاده می‌شد. انجمن نژاد در سال ۱۹۲۳ فعالیت خود را از سر گرفت و تقریباً در همان زمان انجمن نژادهای رقیب تشکیل شد. در سال ۱۹۳۵ این آخرین اولین نمایش تک نژادی را برای برگر دو بری با هفتاد و هشت شرکت کننده برگزار کرد. تعداد دوباره تحت اشغال فرانسه توسط نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم به شدت کاهش یافت. پس از جنگ، دو باشگاه نژاد تحت نام دوستان باشگاه بریارد ادغام شدند. در سال ۱۹۵۴ برگر دو بری
باشگاه بریارد ادغام شدند. در سال ۱۹۵۴ برگر دو بری به‌طور کامل توسط فدراسیون بین‌المللی سینولوژیک به رسمیت شناخته شد. تا حدودی در نتیجه مکانیزه شدن کشاورزی و در نتیجه کاهش جمعیت روستایی در سال‌های پس از جنگ، برگر دو بری معمولاً به عنوان یک سگ همراه نگهداری می‌شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تعداد آن به‌طور قابل ملاحظه ای افزایش یافت: ثبت نام سالانه در کتاب ریشه‌های فرانسوی از ۳۱۷ در سال ۱۹۷۰ به ۹۰۵ در سال ۱۹۷۵، به ۴۱۰۱ در سال ۱۹۸۰ و سپس به اوج ۶۳۶۴ مورد در سال ۱۹۸۶ رسید. در یک نقطه باشگاه نژاد بیش از ۶۰۰۰ عضو
۱۹۸۶ رسید. در یک نقطه باشگاه نژاد بیش از ۶۰۰۰ عضو داشت که بیشتر از هر انجمن نژاد فرانسوی دیگری در هر زمان بود. اختلافات درون انجمن منجر به اخراج آن از انجمن مرکزی سگ‌ها شد. یک انجمن نژاد جدید، انجمن دو برگر د بری، در سال ۱۹۸۹ به رسمیت شناخته شد. در سال ۲۰۰۱، نابینایی ناشی از بیماری مشابه آموروزیس مادرزادی لبر در سه توله سگ بریارد توسط محققان دانشگاه کرنل و دانشگاه پنسیلوانیا با استفاده از ژن درمانی تا حدی معکوس شد. مشخصات. کت (پوشش) بلند (کمتر از ۷ سانتی‌متر)، ضخیم و خشن است مانند پوشش بز. ممکن است یکدست
ضخیم و خشن است مانند پوشش بز. ممکن است یکدست سیاه، خاکستری، آبی یا حنایی، یا حنایی با مشکی پوشانده شده باشد. خاکستری شدن به میزان متغیر دیده می‌شود. سگ‌ها ۶۲ تا ۶۸ سانتی‌متر در جثه‌ها ایستاده‌اند، عوضی‌ها حدود ۵۶ تا ۶۴ سانتی‌متر. یکی از ویژگی‌های غیر معمول این نژاد، پنجه شبنم دوگانه روی پاهای عقبی است. استاندارد نژاد یک پنجه شبنم منفرد یا غایب را به عنوان یک خطای رد صلاحیت مشخص می‌کند.
سازمان غله و قند و شکر و چای در ۳۰ خرداد ۱۳۵۲ در مجلس شورای ملی و در ۱۹ خرداد ۱۳۵۲ مجلس سنا به تصویب رسید. این قانون در تاریخ ۱۲ تیر ۱۳۵۲ به توشیح محمدرضا شاه پهلوی رسید. قانون سازمان غله، شکر، شکر و چای کشور که با تصویب کمیسیون‌های سنا و شورای ملی مربوطه به تصویب شاهنشاه آریامهر رسیده‌است، به وزارت تعاون و امور روستایی ابلاغ شده‌است. و به این ترتیب به دستور دکتر عبدالعظیم ولیان وزیر تعاون و امور روستایی از صبح امروز سازمان دولتی گندم، شکر و شکر و همچنین شرکت سهامی منحله چای ایران و بنگاه‌های دولتی جدید.
سهامی منحله چای ایران و بنگاه‌های دولتی جدید. سازمان‌های گندم، قند، شکر و چای به‌طور رسمی کار خود را آغاز کردند. اساسنامه. بر اساس قانون تشکیل سازمان دولتی گندم، قند، شکر و چای که طبق مقررات به صورت شرکت سهامی تأسیس می‌شود، طبق اساسنامه آن اداره خواهد شد. اهداف این سازمان در ماده دوم اساسنامه بدین شرح آمده‌است: هدف سازمان به تبعیت از برنامه‌های وزارت تعاون و امور روستاها کمک به تولیدکنندگان و دفاع از حقوق مصرف‌کنندگان و تنظیم بازارغلات - قند و شکر - چای کشور و سایر عملیات بازرگانی و صنعتی مربوط می‌باشد و
و سایر عملیات بازرگانی و صنعتی مربوط می‌باشد و برای رسیدن به این منظور عملیات زیر را در حدود امکانات‌انجام خواهد داد: تبصره - در این اساسنامه منظور از (غله) گندم، جو، ذرت و موادی که از کالاهای مزبور به دست می‌آید و منظور از (قند و شکر) قند و شکر ساخته‌شده (اعم از زرد یا سفید) و منظور از (چای) برگ سبز و چای خشک و موادی که از کالاهای مزبور به دست می‌آید. اعضای سازمان. محمدعلی مبشری عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲ علی‌اکبر گورجی عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲ جمشید خزیما علم عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲ نصراله سمایی عضو
علم عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲ نصراله سمایی عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲ اسماعیل سمیعی به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره در سال ۱۳۵۲ میرتقی سیرنک به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره در سال 1355
"پراتیاکشا (")، ادراک و ظهور معرفتی است که از طریق حواس و بر اثر تماس حواس با روح مستفاد می‌شود. شناخت مستقیم. ادراک شناخت مستقیم (saksat-pratitih)است؛ یعنی «عالم و معلوم و علم» بالاتفاق و بر سبیل مقارنه، شناخت و آگاهی را پدید می‌آورند و بین این سه تلازم است. شناخت. در مکتب میمامسا مآخذ شناخت ششگانه عبارتند از: مکتب ودانتا پنج مأخذ اول شناخت را قبول دارد. مکتب نیایا فقط چهار تای اولی را می پذیرد. مکتب سانکیها به سه تای اولی اکتفا می‌کند. بودائیان و مکتب «وی شیشکا» فقط دو تای اولی را یعنی ادراک و استنتاج را
شیشکا» فقط دو تای اولی را یعنی ادراک و استنتاج را قبول دارند. مکتب «چارواکا» که معتقد به اصالت ماده بوده، فقط ادراک را پذیرفته‌است. مکاتب فلسفی بودائی. بودائیان، مرحلهٔ ابتدائی ادراک (nirvikalpa)(سطح معرفتی و لایه زیرین ادراک) را که در آن صور ادراکات هنوز متعین نشده و ذهن در تصرف آن دخالت نداشته‌است، اصیل می‌دانند و آن را یگانه مرحلهٔ معتبر ادراک به‌شمار می‌آورند، زیرا به نظر آنها در مرحلهٔ بعدی ادراک که آن را ادراک معین (savikalpa) گفته‌اند، مقولات ذهنی از قبیل خیال و حافظه و غیره به تصرف ادراک می‌پردازند
قبیل خیال و حافظه و غیره به تصرف ادراک می‌پردازند و از اصالت آن می‌کاهند.
اینوسیتول پلی‌فسفات ۵-فسفاتاز OCRL-1، همچنین به عنوان پروتئین سندرم چشمی‌مغزی‌کلیوی لو شناخته می‌شود، آنزیمی است که توسط ژن "OCRL که" بر روی کروموزوم X در انسان قرار دارد، کدگذاری می‌شود. این ژن یک آنزیم فسفاتاز را که در پلیمریزاسیون اکتین دخیل است کد می‌کند و در شبکه ترانس گلژی یافت می‌شود جهش در این ژن با سندرم چشمی‌مغزی‌کلیوی و همچنین با بیماری دنت مرتبط است.
آلانا مایلز (زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۵۸) خواننده و ترانه‌سرای کانادایی است که برنده جایزه گرمی و جونو برای آهنگ «Black Velvet» شده است. این آهنگ در بین ده آهنگ برتر در کانادا بود. همچنین موفق به کسب شماره یک در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده در سال ۱۹۹۰ شد. اوایل زندگی. مایلز در روز کریسمس سال ۱۹۵۸ در تورنتو، انتاریو با نام آلانا بایلز به دنیا آمد. او دختر ویلیام داگلاس بایلز است که در صنعت پخش کانادا پیشگام بود و در سال ۱۹۹۷ به تالار مشاهیر انجمن پخش کنندگان کانادا راه یافت. او دومین فرزند از پنج فرزند
کانادا راه یافت. او دومین فرزند از پنج فرزند خانواده است. مایلز که توسط والدینش در انتاریو بزرگ شد، دوران کودکی خود را با آهنگسازی و یادگیری موسیقی گذراند. مایلز در حدود ۹ سالگی شروع به نوشتن آهنگ کرد و در ۱۲ سالگی در یک گروه ترانه‌سرایی برای جشنواره موسیقی کیوانیس در تورنتو اجرا کرد. حرفه. در سن ۱۸ سالگی، او شروع به اجرای کنسرت‌های انفرادی در جنوب انتاریو کرد و در نهایت با کریستوفر وارد، ناظر ضبط و ترانه‌سرا با گروه موسیقی وارنر آشنا شد. او با کمک وارد، گروه خود را تشکیل داد و نسخه‌های کاور آهنگ‌های راک و
خود را تشکیل داد و نسخه‌های کاور آهنگ‌های راک و بلوز را اجرا می‌کرد. بایلز در ۱۹ سالگی پس از اینکه تصمیم گرفت در زمینه سرگرمی فعالیت کند و نام خانوادگی خود را از بایلز به مایلز تغییر داد. او با کمک مالی همکارش در آهنگسازی، MuchMusic (تلویزیون شهر) و مدیر برنامه کریستوفر وارد، اولین قرارداد ضبط خود را با آتلانتیک رکوردز در سال ۱۹۸۷ امضا کرد. مایلز و وارد در اواسط دهه ۲۰ زندگی خود با دیوید تایسون برای تولید اولین آلبوم او به نام "آلانا مایلز" همکاری کردند. او در سال ۱۹۸۴ در یک قسمت از مجموعه تلویزیونی
او در سال ۱۹۸۴ در یک قسمت از مجموعه تلویزیونی "بچه‌های خیابان دگراسی" ظاهر شد که در نقش یک خواننده مشتاق و مادر مجرد ظاهر شد. مایلز حرفه بازیگری خود را ترک کرد، به همراه کریستوفر وارد و تهیه‌کننده دیوید تایسون، بقیه اولین آلبوم خود را نوشت و ضبط کرد. در سال ۱۹۸۹، آتلانتیک رکوردز اولین آلبوم خود را منتشر کرد و مایلز به مدت ۱۸ ماه تور بین‌المللی داشت. اولین آلبوم او جایزه الماس را برای فروش بیش از یک میلیون واحد دریافت کرد. او تنها هنرمند کانادایی است که موفق به کسب این جایزه شده است. گزارش شده است که اولین
به کسب این جایزه شده است. گزارش شده است که اولین آلبوم او بیش از شش میلیون نسخه در سطح بین‌المللی فروخته است. در می ۱۹۸۹، وارنر موزیک در کانادا "آلنا مایلز" را منتشر کرد، که چهار آهنگ برتر از جمله " Love Is ", "Lover Of Mine", "Still Got This Thing" و آهنگ شماره یک راک کلاسیک او، " مخمل سیاه " را منتشر کرد. انتشار اولین آلبوم آتلانتیک رکوردز در سال ۱۹۸۹ واجد شرایط نامزدی گرمی نبود تا اینکه در اوایل سال ۱۹۹۰ انتشار تک آهنگ "Black Velvet" در ایالات متحده به موفقیت شماره یک تبدیل شد و ادعا کرد که بیشترین آهنگ
شماره یک تبدیل شد و ادعا کرد که بیشترین آهنگ پخش شده ASCAP در رادیو برای سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ بوده است. تا سال ۲۰۰۵، جایزه میلیونر ASCAP را برای بیش از چهار میلیون پخش رادیویی دریافت کرد. "Black Velvet" برنده جایزه گرمی مایلز برای بهترین اجرای راک زن در سال ۱۹۹۱ و سه جایزه جونو شد. در سال ۱۹۹۲، مایلز نامزد دریافت دومین جایزه گرمی بهترین اجرای آواز راک زن برای آهنگ Rockinghorse، بخش B آهنگ Song Instead of a Kiss، تک آهنگ اصلی از دومین سی دی او "Rockinghorse" شد. «آهنگ به جای بوسه» نوشته و ساخته شده توسط
شد. «آهنگ به جای بوسه» نوشته و ساخته شده توسط مایلز، نانسی سیموندز و شاعر کانادایی رابرت پریست، یک تصنیف ۶۰ قطعه ای ارکستر شده بود که در چندین ایستگاه رادیویی در سراسر جهان رتبه اول را کسب کرد اما با استقبال کمی روبرو شد. در آمریکا که مخاطبانش به «آن سبک کند جنوبی» «مخمل سیاه» عادت کرده بودند. این آلبوم که در آن سال منتشر شد، شامل تک‌آهنگ‌های پرطرفدار «Our World, Our Times» و «Sonny, Say You Will» بود. مایلز نامزد گرمی برای "Rockinghorse" و چندین جایزه جهانی، از جمله جونو و جایزه انتخاب مردم موچ موزیک برای
از جمله جونو و جایزه انتخاب مردم موچ موزیک برای «دنیای ما، زمانه‌های ما» شد. در سال ۱۹۹۵، مایلز آخرین آلبوم خود را در آتلانتیک رکوردز قبل از انتشار از این لیبل منتشر کرد و به Warner/Atlantic "بهترین" سی دی را پس از تنها سه ضبط اعطا کرد. از آلبوم "A-lan-nah"، تنها دو آهنگ به جدول ۱۰۰ آهنگ برتر راه یافتند. در سال ۱۹۹۷، او قرارداد هشت رکوردی خود را با آتلانتیک رکوردز با کمک مدیر وقت خود مایلز کوپلند سوم، که بلافاصله او را با Ark 21 Records خودش امضا کرد، فسخ کرد. در Ark 21، او "A Rival" را منتشر کرد، که حاوی
در Ark 21، او "A Rival" را منتشر کرد، که حاوی ۴۰ آهنگ برتر "Bad 4 You" بود که توسط مایلز، دزموند چایلد، و اریک بازیلیان در عقب‌نشینی ترانه‌سرایی قلعه کوپلند در گراند براساک، فرانسه نوشته و ضبط شد. قرارداد آلبوم "A Rival" با Miles Copeland III, Ark 21 Records با موفقیت در سال ۲۰۱۴ با بازگشت ۱۰۰٪ حق چاپ به "آلنا مایلز" در سال ۲۰۱۵ خاتمه یافت و مجدداً در برچسب مستقل مایلز، Fascinate inc منتشر شد. پس از انتشار "A Rival"، مایلز دو مجموعه "Best Of" را در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱ منتشر کرد و هر دو دارای دو آهنگ جدید
۱۹۹۸ و ۲۰۰۱ منتشر کرد و هر دو دارای دو آهنگ جدید بودند و سپس Ark 21 Records را ترک کرد. او تقریباً یک دهه کم‌کار بود، اما در این مدت در سراسر کانادا و اروپا اجرا کرد. در سال ۲۰۰۱، مایلز با مایکل سادلر، رهبر گروه ساگا، روی جلدی از پیتر گابریل و کیت بوش با نام " Don't Give Up " دوئت کرد، که به عنوان یک B-side برای تک آهنگ Saga "Money Talks" منتشر شد. در سال ۲۰۰۴، او کاور " من نمی‌توانم باران را تحمل کنم " را به همراه جف هیلی، به عنوان ادای احترامی به آلبوم "عشق چیست؟" از تینا ترنر منتشر "کرد." اولین نسخه
"عشق چیست؟" از تینا ترنر منتشر "کرد." اولین نسخه انفرادی جدید مایلز در یک دهه یک EP الویس پرسلی Tribute بود که در اوت ۲۰۰۷ در آی‌تیونز منتشر شد و به مناسبت سی امین سالگرد مرگ الویس منتشر شد. EP شامل ضبط مجدد آهنگ امضای او "Black Velvet" و همچنین دو آهنگ جدید است. هر سه آنها بعداً در آلبوم بعدی او قرار گرفتند. در آوریل ۲۰۰۸، مایلز پنجمین آلبوم استودیویی خود را با نام "مخمل سیاه" منتشر کرد که علاوه بر ۱۰ ضبط جدید استودیویی، ضبط جدیدی از آهنگ او به همین نام را نیز به نمایش گذاشت. مایلز تأمین مالی و تهیه
را نیز به نمایش گذاشت. مایلز تأمین مالی و تهیه کنندگی این آلبوم را خودش برعهده داشت. در اوایل سال ۲۰۰۸، مایلز سی‌دی "Black Velvet" را در Linus Entertainment منتشر کرد که منجر به انتشار سرسام‌آور بین‌المللی شد در حالی که لیبل مستقل با True North Records کانادا ادغام شد و به دنبال آن ویدیویی برای آهنگ "Trouble" با اجرای یک گروه کوزه منتشر شد. "مشکل" به عنوان فینالیست در بخش بلوز در مسابقه بین‌المللی ترانه‌سرایی سال ۲۰۰۹ موفق به دریافت جایزه افتخاری شد. مایلز برنده پانزدهمین مسابقه سالانه ترانه‌سرایی ایالات
برنده پانزدهمین مسابقه سالانه ترانه‌سرایی ایالات متحده برای بهترین آهنگ راک / آلترناتیو و همچنین فینالیست جایزه بزرگ برای یک انتخاب شد که به‌طور مشترک با نانسی سیموندز برای سی دی "Black Velvet" خود با عنوان "Give Me Love" نوشته و آهنگسازی کرد. آهنگ مایلز "Black Velvet" یکی از چهار انتخابی بود که برای پوشش در برنامه تلویزیونی تلویزیونی CBC , "Cover Me Canada انتخاب شد." پس از فسخ قرارداد شش ساله اجاره‌ای با شرکت ضبط مستقل کانادایی Linus Entertainment در اوت ۲۰۱۳، آلبوم "Black Velvet" مایلز با عنوان "85bpm
۲۰۱۳، آلبوم "Black Velvet" مایلز با عنوان "85bpm تغییر" نام داد و برای بیست و پنجمین سالگرد او با تصاویر جدیدی که توسط همکار کانادایی دبورا ساموئل عکاسی شده بود، بسته‌بندی شد. آهنگی که به تازگی ضبط شده توسط آن پیبلز به تهیه کنندگی مایکل بورکوسکی، "Can't Stand the Rain" به "85bpm" اضافه شد، که شامل تکنوازی توسط گیتاریست کانادایی جف هیلی است که در لیبل مستقل مایلز، Fascinate inc. به صورت دیجیتالی توسط Tuncecore.com، با سی دی‌های صوتی و یک دی وی دی کنسرت زنده بیست و پنجمین سالگرد، هر دو توسط آمازون در ایالات
بیست و پنجمین سالگرد، هر دو توسط آمازون در ایالات متحده توزیع شده است.
استریت فایتر (به معنای جنگجو خیابانی) به نوعی از موتورسیکلت با انجین قدرتمند و اسب بخار بالا گفته می‌شود. این موتورسیکلت‌ها معمولاً موتورسیکلت‌های فوق‌العاده ای هستند که محافظ باد و شیشهٔ جلوی آن‌ها برداشته شده‌است. فراتر از حذف ساده شیشهٔ جلو، تغییرات خاصی که نمای خیابان فایترها را نشان می‌دهد عبارتند از یک جفت چراغ جلوی بزرگ و گرد، طول فرمون بلند و شیبدار به سمت بالا، صدا خفه کن‌های سبک‌وزن و همچنین تغییراتی در دنده‌ها برای افزایش گشتاور و شتاب در سرعت‌های پایین‌تر. "Streetfighters" همچنین نام یک مجله
پایین‌تر. "Streetfighters" همچنین نام یک مجله موتورسیکلت در بریتانیا است. استریت فایترهای بعدی از فریم‌های سفارشی برای غلبه بر ضعف فریم‌های فولادی استفاده شده در سوپر موتورسیکلت‌های ۴ سیلندر اولیه در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ استفاده کردند. بسیاری از این فریم‌ها به عنوان تکه‌های زیبایی از هنر متالورژیکی در نظر گرفته می‌شوند. بسیاری از آنها نیز در اصل موتورسیکلت‌های مسابقه ای بودند. این نوع موتورسیکلت سفارشی که توسط موتورسواران اروپایی محبوب شد، محبوبیت جهانی پیدا کرد و در ادامه سازندگان موتورسیکلت در اواخر دهه
کرد و در ادامه سازندگان موتورسیکلت در اواخر دهه ۱۹۹۰ با انجام اصلاحاتی به تولید استریت فایترهای ساخته شده در کارخانه‌ها پرداختند. شرکت سازندهٔ موتورسیکلت تریومپ در سال ۱۹۹۴، هوندا در سال ۱۹۹۹، و استریت فایترهای تولید شده توسط دوکاتی در سال ۲۰۰۹ از اولین نسخه‌های این سبک از موتورسیکلت هستند. تاریخچه. اگرچه ریشه‌های سبک خود را از فرهنگ مسابقه‌ای کافه‌ای در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ دارند، اما استریت فایترها از موتورسیکلت‌های ژاپنی که در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ تولید می‌شدند نیز الهام گرفته‌اند. بعداً
دهه ۱۹۸۰ تولید می‌شدند نیز الهام گرفته‌اند. بعداً چراغ‌های جلوی مناسب‌تر و سپس فرمان‌های بلندتر برای کمک به کنترل و دور زدن راحت تر اضافه شدند. اولین بار الگوی طراحی استریت فایتر در مجله "Bike" در سال ۱۹۸۳ مشاهده شد. عنوان آن "Bloodrunners" بود و موتورسوارانی را نشان می‌داد که خون و اعضای بدن زنده انسان را برای عملیات پیوند به بیمارستان‌ها می‌رساندند و آنها در آن تصویر با موتورهای توربو، بدون قطعات جانبی، سوار بر چهار موتور بزرگ ژاپنی بودند. محافظ باد در جلو، آینه‌ها، صندلی‌های پایه و گیره‌های عقب و غیره
آینه‌ها، صندلی‌های پایه و گیره‌های عقب و غیره همگی به نفع سبکی و قابلیت کنترل بهتر حذف شده بودند. اگزوزها زیر صندلی، چراغ‌های جلوی دوگانه و لاستیک‌ها، پهن‌ترین لاستیک‌های اسپورت بودند. هنرپیشه هاگی لیور برای سفارش دادن موتورسیکلت سفارشی‌سازی شدهٔ خودش در این سبک، شناخته شده‌است و بعد از او در اواخر دهه ۱۹۸۰، تعداد استریت فایترها در لندن افزایش یافت. اصطلاح استریت فایتر برای اولین بار توسط یک عکاس خبری و سازنده موتورسیکلت بریتانیایی به موتورسیکلت‌های خیابانی سفارشی سازی شده برای استفادهٔ ورزشی توسط شرکت
سفارشی سازی شده برای استفادهٔ ورزشی توسط شرکت هارلی دیویدسون اطلاق شد.
گیتاریست و آهنگساز ژاپنی، زاده شهر شیناگاوا در توکیو است. او یکی از پیشگامان سبک جاز فیوژن در ژاپن است، موسیقی او تأثیر بسیاری به سبک جی-پاپ امروزی گذاشته‌است. حرفه. ماسایوشی تاکاناکا فعالیت حرفه ای خود را در سال ۱۹۷۱ با نواختن گیتار و گیتار باس در گروه پراگسیو راک Flied Egg تحت لیبل Vertigo آغاز کرد. در سال ۱۹۷۲، تاکاناکا به گروه پیوست. پس از فروپاشی گروه دو نفر از اعضای اصلی خود از هم پاشید و در سال ۱۹۷۶، تاکاناکا اولین آلبوم انفرادی خود را به نام "Seychelles" منتشر کرد. در طول دهه‌های ۷۰ و ۸۰، تاکاناکا
منتشر کرد. در طول دهه‌های ۷۰ و ۸۰، تاکاناکا به تولیدات خود ادامه داد و بیش از بیست آلبوم و تک‌آهنگ تحت لیبل Kitty Records تا سال ۱۹۸۴ و EMI از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۰ منتشر کرد. در سال ۲۰۰۰، او شرکت ضبط خود را با نام Lagoon Records تأسیس کرد. تاکاناکا به خاطر گیتارهای پر زرق و برقش، از جمله Fender Stratocaster طلایی رنگ، شناخته شده‌است. او همچنین یک گیتار یاماها SG علامت تجاری "lagoon-blue" دارد که در طول اجراهای زنده می‌نوازد. او با چندین هنرمند موسیقی و گروه‌های دیگر همکاری کرده‌است که از نمونه‌های قابل توجه آن
دیگر همکاری کرده‌است که از نمونه‌های قابل توجه آن می‌توان به Santana و Roxy Music اشاره کرد. اجرای سال ۱۹۸۱ او "Penguin Dancer" توسط :گرایمز (موسیقی‌دان) در آهنگ در سال ۲۰۱۵ نمونه برداری شد. آهنگ محبوب او در سال 1979 "Bu - Blue Lagoon" به عنوان چهاردهمین ساز برتر گیتار توسط "مجلهYoung Guitar Magazine" در سال ۲۰۱۹ انتخاب شد