payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(به برش با فشار آب مراجعه کنید). برش، یک پدیدهٔ فشاری و برشی است و تنها زمانی اتفاق می‌افتد که تمامی تنش ایجادشده توسط ابزار برش از مقاومت نهایی مادهٔ شیء در حال برش، بیشتر شود. ساده‌ترین معادلهٔ قابل اجرا این است: formula_1 یا formula_2 تنش ایجادشده توسط ابزار برش، نسبت مستقیم با نیرویی دارد که با آن اِعمال می‌شود و با ناحیهٔ تماس، نسبت عکس دارد. از این رو، هرچه مساحت کمتر باشد (یعنی ابزار برش تیزتر)، نیروی کمتری برای بریدن اجسام، مورد نیاز است. به‌طور کلی مشاهده می‌شود که لبه‌های برش برای برش مواد نرم،
مشاهده می‌شود که لبه‌های برش برای برش مواد نرم، نازک‌تر و برای مواد سخت‌تر ضخیم‌تر هستند. به‌طور کلی تعادلی بین عمل برش آسان یک تیغهٔ نازک در مقابل استحکام و دوام لبهٔ یک تیغهٔ ضخیم‌تر برقرار است. برش فلزات. برش در طول تاریخ، از هسته‌های اصلی تولید بوده‌است. برای برش فلزات از روش‌های زیادی استفاده می‌شود و می‌توان این روش‌ها را بر پایهٔ پدیدهٔ فیزیکی مورد استفاده گروه‌بندی کرد. هر روشی محدودیت‌های خود را در دقت، هزینه و تأثیر بر مواد دارد. برای مثال، گرما ممکن است به کیفیت آلیاژهای عملیات حرارتی آسیب
ممکن است به کیفیت آلیاژهای عملیات حرارتی آسیب برساند و برش لیزری برای مواد بسیار بازتابنده مانند آلومینیم کمتر مناسب است. برش لیزری ورق فلز، قطعاتی مسطح تولید می‌کند. به‌دلیل فرایند سریع و توانایی‌های قابل تنظیم، بیش از سایر گزینه‌های برش استفاده می‌شود.
سلطان محمد شاه ابن المرحوم سلطان ابراهيم شاه (جاوی: سلطان محمد شاه ابن المرحوم سلطان إبراهيم شاه؛ به‌هنگام تولد راجا محمد بن راجا ابراهیم، ۱۷۷۲ "–" ۶ ژانویه ۱۸۵۷) سومین سلطان سلانگور بود. حکمرانی او به مدت ۳۱ سال بود که تا هنگام فوتش به طول انجامید و در این مدت رویدادهای راه‌اندازی معادن قلع در آمپانگ و تفکیک سلانگور به پنج ناحیه مستقل اتفاق افتاد. اقدامات او در فراهم کردن زمین برای بستگانش، سر انجام منجر به رخداد جنگ کلانگ گردید. سلطنت. محمد شاه جزو پسران زن اول ابراهیم شاه، پدرش نبود ولی وقتی در هنگام
زن اول ابراهیم شاه، پدرش نبود ولی وقتی در هنگام زمامداری پدرش به عنوان وارث مقدر تعیین گردید به عنوان سلطان بعدی سلانگور مورد قبول افراد عالی‌رتبه ایالت واقع گردید. محمد شاه برای انجام امور زمامداری، دارای صلاحیت لازم نبود و بر راجاهای محلی، سردمداران روستاها یا مناطق، کنترل جامع و کاملی نداشت.
دختران مسلح () یک زیرژانر از فیلم‌های اکشن است که یک قهرمان زن را به‌تصویر می‌کشد که درگیر تیراندازی یا شمشیرزنی است. این ژانر معمولاً شامل ترکیب هنرهای رزمی همراه با اسلحه، بدل‌کاری و اکشن هنرهای رزمی است. فیلم "بله، بانو" از سینمای هنگ‌کنگ، محصول ۱۹۸۵، به کارگردانی کوری یوئن و با بازی میشل یئو و سینتیا روتراک توسط محقق فیلم و جنسیت لیزا فونل به‌عنوان اولین فیلم «دختران مسلح» توصیف شد. فیلم‌های بیشتری از این زیرژانر تا سال ۱۹۹۴ تولید شد که در آن فیلم‌ها بازیگرانی مانند یوکاری اوشیما، مون لی، سینتیا خان و
مانند یوکاری اوشیما، مون لی، سینتیا خان و شارون یونگ حضور داشتند. در اوایل دهه ۲۰۰۰، فیلم‌هایی تولید شدند که بخشی از چرخه «دختران مسلح» نامیده می‌شدند. و شامل فیلم‌هایی مانند "فرشتگان رزمی" (۲۰۰۱)، "پرونده اسرار آمیز وسلی" (۲۰۰۲) و "مبارزان" (۲۰۰۲) بودند. انیمیشن. این زیرژانر در فضای انیمه نیز نفوذ کرده‌است. برخی از نمونه‌های آن عبارتند از "بلک لاگون"، "بحران آدامس"، "جفت کثیف"، "گربه‌های اسلحه‌ساز"، "دختر تفنگدار"، "لیکوریس رکول"، "نوآر"، "مادلاکس"، "شکارچی جادوگر"، "شبح درون پوسته" از ماسامونه شیرو و
جادوگر"، "شبح درون پوسته" از ماسامونه شیرو و مامورو اوشی و اقتباس تلویزیونی آن "" و همچنین آثار یاسومی اومتسو مانند "بادبادک"، "مزو فورته"، "مزو دی‌اس‌آ" و "بادبادک رهایی‌بخش".
کمدی برومانتیک () یک ژانر فیلم کمدی است که قواعد «کمدی رمانتیک» معمولی را اتخاذ می‌کند، اما بر دوستی‌های نزدیک مردان تمرکز دارد. برومنس، کلمه‌ای است که کلمات برو (bro) و رومنس (romance) را در هم می‌آمیزد، می‌توان به‌عنوان «دوستی برادرانه غیرجنسی نزدیک بین مردان» تعریف کرد. یک کمدی برومانتیک در معکوس کردن قواعد «کمدی رمانتیک» معمولی، طنز می‌یابد. در فیلم "باردار"، این زن و مرد نیستند که خواص عاشقانه را دارند، بلکه دو مرد هستند. در "دوستت دارم، مرد"، این مرد و زن (عروس و داماد) داستان نیستند که عاشق هم
مرد و زن (عروس و داماد) داستان نیستند که عاشق هم می‌شوند، از هم جدا می‌شوند و در پایان دوباره عاشقانه به هم می‌پیوندند؛ بلکه دو مرد نقش اول را بر عهده دارند. فیلم‌های کمدی برومانتیک، بیان صمیمیت مردانه را نشان می‌دهند، درحالی‌که با طنز ترس شخصیت‌ها از همجنس‌گرایی را مسخره می‌کنند.
سلطان سِر علاءالدین سلیمان شاه ابن المرحوم راجا موسی، کی‌سی‌وی‌اُ ( – ) پنجمین سلطان سلانگور بود که از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۳۸ حکمرانی کرد. او قبل از اینکه بر مسند سلطنت بنشیند با نام راجا سلیمان شناخته می‌شد. در سال ۱۹۱۲، به سلطان سلیمان نشان شوالیه فرمانده از نشان سنت مایکل و سنت جورج (کی‌سی‌ام‌جی،KCMG) اهداء شد و سپس در سال ۱۹۲۹ به شوالیه صلیب بزرگ از نشان سنت مایکل و سنت جورج (GCMG) دست یافت که همراه با اعطاء لقب "سِر" از سوی بریتانیا بود. در دوران حکمرانی سلطان سلیمان، ایستانا عالم شاه در سال ۱۹۰۵ ساخته شد و
سلیمان، ایستانا عالم شاه در سال ۱۹۰۵ ساخته شد و سلطان به مدت ۳۵ سال و تا هنگام فوتش در سال ۱۹۳۸، در آنجا سکنی گزید. میراث. چند مکان به اسم او نامگذاری گردیده است که برخی از آنها به قرار زیر است:
رنجش یا ترشرویی (Acrimony)، ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
در تعارض قوانین، اقامتگاه عادتی ، معیاری برای تعیین قانونی است که باید برای تعیین یک اختلاف حقوقی یا استحقاق خاص اعمال شود، استفاده می‌شود. می‌توان آن را با قانون اقامتگاه که به‌طور سنتی در حوزه‌های قضایی کامن لا برای انجام همان کار استفاده می‌شود، مقایسه کرد. اقامتگاه عادتی نسبت به اقامتگاه (domicile) تقاضای کمتری دارد و تمرکز بیشتر بر تجربه گذشته‌است تا قصد آینده. معمولاً تنها یک اقامتگاه عادتی وجود دارد که فرد معمولاً در آن ساکن است و معمولاً پس از بازدید از مکان‌های دیگر به آنجا برمی‌گردد. این مکان
از مکان‌های دیگر به آنجا برمی‌گردد. این مکان جغرافیایی است که برای مدت زمان قابل توجهی " خانه " در نظر گرفته می‌شود.
تاریخ ادبیات قرقیزی به اوایل قرن نوردهم از اشعار مولدو نیاز تا داستان‌های نوشته‌شده به «قرقیزی باستان» بازمی‌گردد. ادبیات جنبه مهمی از فرهنگ قرقیزستان است. ادبیات قرقیزها تنها نوشتاری نیست، بلکه گفتاری هم هست و نسل به نسل منتقل می‌شود. مناس. مَناس نام حماسهٔ ملی مردم قرقیز است. در قرقیزستان آیینی همانند شاهنامه‌خوانی ایران برای مناس‌خوانی وجود دارد. قرقیزها مادر مناس قهرمان ملی خود را دختر امیر بخارا می‌دانند.
کمدی زامبی () معروف به زام‌کام یا زامدی، ژانری است که بن‌مایه‌های ترسناک زامبی را با کمدی بزن‌بکوب و همچنین کمدی سیاه ترکیب می‌کند. برای نمونه می‌توان به "شان می‌میرد" (۲۰۰۴) و "سرزمین زامبی‌ها" (۲۰۰۹) اشاره کرد. تاریخچه. ریشه‌های اولیه این ژانر را می‌توان در فیلم‌های "«پادشاه زامبی‌ها"» ساخته ژان یاربرو (۱۹۴۱) و "«زامبی‌های برادوی»" اثر گوردون داگلاس (۱۹۴۵) یافت. هر دوی این فیلم‌ها به زامبی‌هایی به سبک هائیتی وودو می‌پردازند. "طلوع مردگان" (۱۹۷۸) و "روز مردگان" (۱۹۸۵) ساخته جرج آ. رومرو، اگرچه کمدی نبود،
(۱۹۸۵) ساخته جرج آ. رومرو، اگرچه کمدی نبود، اما چندین صحنه کمدی و تفسیر طنز دربارهٔ جامعه را به‌نمایش گذاشت. "گرگ‌نمای آمریکایی در لندن" (۱۹۸۱) و سریال "بازگشت مردگان زنده" (۱۹۸۵) (به‌ویژه دو قسمت اول و آخر مجموعه) را می‌توان از اولین نمونه‌های کمدی زامبی با استفاده از زامبی مدرن در نظر گرفت. نمونه‌های دیگر عبارتند از: "آقای خون‌آشام" (۱۹۸۹)، مخ‌تعطیل (۱۹۹۲)، و بیوزیستی (۱۹۹۸). "شان می‌میرد" ساخته ادگار رایت (۲۰۰۴) یک فیلم کمدی زامبی مدرن محبوب است، یک کمدی زامبی رمانتیک، یا روم‌زام‌کم , با شوخی‌ها و
کمدی زامبی رمانتیک، یا روم‌زام‌کم , با شوخی‌ها و ارجاعات زیادی به جورج آ. رومرو. فیلم‌های "مرده و طلوع مردگان" هستند. دیگر کمدی‌های زامبی محبوب عبارتند از: "رقص مردگان"، "گرگ اسقف" (۲۰۰۸) و فیلم "سرزمین زامبی‌ها" محصول (۲۰۰۹). "فیدو"ی اندرو کوری، "مردگان و صبحانه" متیو لوت‌ویلر، و "مخ‌تعطیل" از پیتر جکسون نیز نمونه‌هایی از کمدی‌های زامبی هستند. "مرده شریر ۲" از سام ریمی، اگرچه یک فیلم ترسناک است، اما حاوی عناصر کمدی سبک و تاریک است و در دنباله آن، "ارتش تاریکی"، کمدی‌تر است. نمونه‌ها. فیلم‌هایی که می‌توان
کمدی‌تر است. نمونه‌ها. فیلم‌هایی که می‌توان آن‌ها را کمدی زامبی نامید عبارتند از:
لونر-پورشه () Lohner-Porsche اصطلاحی است که شامل چندین وسیله نقلیه الکتریکی است که توسط فردیناند پورشه طراحی و در سال ۱۸۹۹ میلادی و اوایل دهه ۱۹۰۰ در لونر ورک (Lohner-Werke) ساخته شد. آنها شامل اولین وسیله نقلیه الکتریکی هیبریدی و اولین خودروی موتوری مرکزی تجاری هستند. این خودروها از یک موتور بنزینی بهره می‌برند که چهار موتور الکتریکی، یکی در هر توپی چرخ را به حرکت درمی‌آورد. اتومبیل‌های تجاری «Touring» یا «Chaise» که با باتری کار می‌کنند، تنها از دو موتور توپی چرخ جلو استفاده می‌کنند. در سال ۱۸۹۳، پورشه در
چرخ جلو استفاده می‌کنند. در سال ۱۸۹۳، پورشه در شرکت برق Béla Egger &amp; Co. در وین (بعدها براون بووری، اکنون ABB) مشغول به کار شد و در سن ۱۸ سالگی به آنجا نقل مکان کرد. در حالی که در وین کار می‌کرد، به عنوان دانشجوی پاره وقت در دانشگاه صنعتی وین نام‌نویسی کرد و پس از کار هر زمان که می‌توانست به آنجا می‌رفت. پورشه به غیر از شرکت در کلاس‌های آموزشی در آنجا، هیچ آموزش رسمی مهندسی را تکمیل نکرد. در طول پنج سالش با بلا ایگر، اولین موتور الکتریکی چرخ هاب آنها را ساخت، مفهومی که برای آن توسط مخترع آمریکایی
را ساخت، مفهومی که برای آن توسط مخترع آمریکایی ولینگتون آدامز توسعه داده شده بود و پورشه نیز در سال ۱۸۹۷ با آن مسابقه داد.
نظریهٔ دوره فرسایش زیستی یا زیست‌فرسایش‌زایی یا بیورهگزیستازی ، شرایط آب و هوایی لازم را برای دوره‌های تشکیل خاک (خاک‌زایی) که توسط دوره‌های فرسایش خاک از هم جدا شده‌اند را توصیف می‌کند. این نظریه که توسط خاک‌شناس هنری ارهارت در سال ۱۹۵۱ ارائه شد، دو مرحله اقلیمی را تعریف می‌کند: زیست‌زایی یا بیوستازی (biostasy) و دورهٔ فرسایش‌زایی یا رزیستازی (rhexistasy). زیست‌زایی (Biostasy). در دورهٔ زیست‌زایی یا بیوستازی، بارش فراوان و منظم سبب خاک‌زایی (pedogenesis) قوی می‌شود که با تغییر شیمیایی مواد زایا و تشدید
قوی می‌شود که با تغییر شیمیایی مواد زایا و تشدید ریزش و ریزش مواد معدنی خاک در لایه‌های سطحی خاک و زیر خاک (سولوم) مشخص می‌شود. این فرایندها به شکل‌گیری افق‌های هوارفت (eluvial) و argillic و افزایش غلظت اکسیدهای آهن، اکسیدهای آلومینیوم و دیگر sesquioxides در زیر خاک کمک می‌کنند. شرایط آب و هوایی به سود یک پوشش رویشی است که خاک را از فرسایش فیزیکی محافظت می‌کند، اما بارندگی فراوان سبب از بین رفتن یون‌های معدنی و افزایش غلظت آن مواد معدنی در آب‌های پذیرنده می‌شود. کلسیم فراوان دریایی سبب تشکیل سنگ آهک
می‌شود. کلسیم فراوان دریایی سبب تشکیل سنگ آهک می‌شود. فرسایش‌زایی (Rhexistasy). در طول فرسایش‌زایی (از rhexein، برای شکستن) پوشش رویشی محافظ در نتیجه آب و هوای خشک‌تر کاهش می‌یابد یا از بین می‌رود. شدت بارندگی بیشتر است. آب و هوای خشک‌تر خاک‌زایی را کند می‌کند و خاک‌ها دیگر به اجزای معدنی ساختمان سنگ آهک که ویژگی زیست‌زایی هستند، کمک نمی‌کنند. بدون محافظت از پوشش گیاهی ضخیم یا خاک‌های عمیق، باد باعث می‌شود تا زیر خاک در معرض فرسایش و سنگ‌ها در معرض هوازدگی فیزیکی قرار گیرند. انجماد و ذوب برای افزایش تولید
فیزیکی قرار گیرند. انجماد و ذوب برای افزایش تولید مواد درشت آواری عمل می‌کند. شدت رویدادهای بارندگی نقطه‌گذاری در طول فرسایش‌زایی سبب فرسایش و تجمع ماسه و سیلت به‌عنوان لایه‌های رسوبی می‌شود. در طول فرسایش‌زایی، غلبه هوازدگی شیمیایی که ویژگی زیست‌زایی است، با غلبه هوازدگی فیزیکی جایگزین می‌شود.
خاک‌لایه یا سولوم (جمع آن sola) در علم خاک شامل لایه‌های سطحی و خاک زیرسطحی است که شرایط خاک‌زایی یکسانی را پشت سر گذاشته‌اند. پایه سولوم مواد زایا نسبتاً بدون هوا است. خاک‌لایه و خاک مترادف نیستند. برخی از خاک‌ها دارای لایه‌هایی هستند که تحت تأثیر پدیدهٔ تشکیل خاک قرار نمی‌گیرند. این لایه‌ها بخشی از solum نیستند. تعداد افق‌های زایا از یک تا چندین متغیر است. یک لایه سطحی با ضخامت ۱۰ سانتی‌متر روی سنگ بستر می‌تواند به خودی خود یک خاک‌لایه (سولوم) باشد. خاکی که تنها از آبرفت‌های تازه رسوب‌شده یا رسوبات نرم به
تنها از آبرفت‌های تازه رسوب‌شده یا رسوبات نرم به تازگی در معرض دید تشکیل شده باشد، خاک‌لایه ندارد.
گیاه انسان‌خوار (انگلیسی: Man-eating plant)، یک گیاه گوشت‌خوار افسانه‌ای است که به‌اندازه کافی بزرگ است که انسان یا حیوان بزرگ دیگری را بکشد و مصرف کند. این گونه افسانه‌ها و داستان‌های تخیلی مختلفی در سرتاسر جهان وجود دارد. درخت ماداگاسکار. اولین گزارش شناخته شده از یک گیاه انسان‌خوار به‌عنوان یک جعل ادبی نوشته شده توسط ادموند اسپنسر برای نیویورک ورلد () سرچشمه گرفته است. مقاله اسپنسر برای اولین بار در نسخه روزانه نیویورک ورلد در ۲۶ آوریل ۱۸۷۴ ظاهر شد و دو روز بعد دوباره در نسخه هفتگی روزنامه ظاهر شد. در
روز بعد دوباره در نسخه هفتگی روزنامه ظاهر شد. در این مقاله، نامه‌ای توسط یک کاشف آلمانی به نام "کارل لچه" (که در روایات بعدی با نام کارل یا کارل لیچه نیز نوشته می‌شود) منتشر شد که گزارشی از مواجهه با قربانی انجام شده توسط قبیله مکدو (Mkodo) ماداگاسکار ارائه کرد: این داستان توسط بسیاری از روزنامه‌های دیگر آن روز، که شامل ثبت استرالیای‌جنوبی در ۲۷ اکتبر ۱۸۷۴ بود، انتخاب شد، که در آن شهرت بیشتری پیدا کرد. حساب مربوط در توصیف درخت:شاخک ظریف دیلاق، با خشم مارهای گرسنه، لحظه‌ای بر سرش می‌خوردند، و گویی غریزه‌ای
گرسنه، لحظه‌ای بر سرش می‌خوردند، و گویی غریزه‌ای با هوش اهریمنی با حلقه‌های ناگهانی دور و بر گردن و بازوهایش بر او چسبیده بود. سپس در حالی که فریادهای هولناک و خنده‌های مهیبش به‌طرز وحشیانه‌ای بلند شد تا فوراً دوباره در ناله‌ای غرغر خفه شود، پیچک‌ها یکی پس از دیگری، مانند مارهای سبز بزرگ، با انرژی وحشیانه و سرعت جهنمی، برخاستند، خود را جمع کردند، و او را در چین و چروک پیچیدند، با سرعت بی‌رحمانه و سرسختی وحشیانه آناکونداهایی که بر طعمه خود می‌چسبیدند.این حقه توسط "ماداگاسکار: سرزمین درخت انسان‌خوار"، کتابی
توسط "ماداگاسکار: سرزمین درخت انسان‌خوار"، کتابی از چیس آزبورن ()، که فرماندار میشیگان () بود، بیشتر تبلیغ شد. آزبورن ادعا کرد که هم قبایل و هم مبلغان ماداگاسکار از درخت شنیع اطلاع داشتند، روایت لیچه بالا را تکرار کرد و اذعان کرد: «من نمی‌دانم که آیا این درخت ببری واقعا وجود دارد یا داستان‌های خون‌ریزی دربارهٔ آن افسانه‌ای ناب است. هدف من اگر داستان آن توجه شما را بر یکی از ناشناخته‌ترین نقاط جهان متمرکز کند.» ویلی لی، نویسنده علمی، در کتاب سال ۱۹۵۵ خود، "سالاماندرز و شگفتی‌های دیگر"، تعیین کرد که قبیله
"سالاماندرز و شگفتی‌های دیگر"، تعیین کرد که قبیله مکدو، کارل لیچه و درخت انسان‌خوار ماداگاسکار همگی ساختگی به‌نظر می‌رسند: «حقایق تا به حال کاملاً واضح هستند. مسلما درخت انسان‌خوار وجود ندارد، چنین قبیله‌ای وجود ندارد». یاتوو (Yateveo). در "دریا و زمین" جیمز دبلیو بوئل (۱۸۸۹)، گیاه یاتوو به‌عنوان بومی آفریقا و آمریکای‌جنوبی توصیف شده است، که به‌دلیل تولید صدای خش‌خش شبیه به عبارت اسپانیایی "یا ته وو" (ya te veo) (در حال حاضر شما را می‌بینم) نامگذاری شده است. داشتن خارهای سمی که شبیه مارهای عظیم‌الجثه
است. داشتن خارهای سمی که شبیه مارهای عظیم‌الجثه خشمگین هستند، که گهگاه از این سو به آن سو می‌چرخند، گویی به دشمنی خیالی ضربه می‌زنند که هر موجودی را که در دسترس باشد می‌گیرد و سوراخ می‌کند. تاک خون‌آشام. ویلیام توماس استد، سردبیر "مروری از بررسی‌ها" ()، مقاله کوتاهی را در اکتبر ۱۸۹۱ منتشر کرد که در آن داستانی را که در مجله لوسیفر () یافت شده بود، توصیف می‌کرد و گیاهی را در نیکاراگوئه که بومیان آن را دام شیطان می‌نامیدند، توضیح می‌داد. این گیاه این توانایی را داشت که «خون هر موجود زنده‌ای را که در تماس
را داشت که «خون هر موجود زنده‌ای را که در تماس مرگبارش باشد تخلیه کند.» بر اساس مقاله:آقای دونستان، طبیعت‌شناس، که اخیراً از آمریکای‌مرکزی بازگشته است، جایی که نزدیک به دو سال را در مطالعه گیاهان و جانوران این کشور گذرانده است، کشف یک رشد منحصر به فرد در یکی از باتلاق‌هایی را که دریاچه‌های بزرگ نیکاراگوئه را احاطه کرده است بیان می‌کند. او مشغول شکار نمونه‌های گیاه‌شناسی و حشره‌شناسی بود که صدای فریاد سگش را شنید که انگار در عذاب بود. دویدن به سمت جایی که صدای گریه‌های حیوان بلند شد. آقای دونستان او را در
گریه‌های حیوان بلند شد. آقای دونستان او را در شبکه‌ای کامل از چیزی که به نظر می‌رسید بافت طناب‌مانندی از ریشه و الیاف است احاطه شده دید… خدمتکاران بومی که آقای دونستان را همراهی می‌کردند، بزرگ‌ترین وحشت تاک که آنها آن را «کمند شیطان» می‌نامند، نشان دادند که پر از داستان‌های قدرت مرگ‌آور آن بود. به دلیل دشواری دست‌زدن به آن، تنها با پاره کردن پوست و حتی گوشت آن می‌توان پی برد، اما تا آنجایی که آقای دونستان می‌توانست تشخیص دهد قدرت مکش آن در تعدادی دهان بی‌نهایت کوچک یا مکنده‌های کوچک وجود دارد، که معمولاً
کوچک یا مکنده‌های کوچک وجود دارد، که معمولاً برای پذیرش غذا بسته باز می‌شود. اگر آن جسم حیوان باشد، خون گرفته می‌شود و لاشه یا زباله دور ریخته می‌شود.بررسی استد نشان داد که چنین مقاله‌ای در شماره اکتبر لوسیفر منتشر نشده است، و به این نتیجه رسید که به‌نظر می‌رسد داستان در "مروری از بررسی‌ها" ساختگی توسط ویراستار باشد. این داستان در واقع در شماره سپتامبر ظاهر شد، که نسخه طولانی‌تر آن در روزنامه ۱۸۸۹ منتشر شد که دونستان را به‌عنوان یک «طبیعت‌شناس معروف» از نیواورلئان توصیف می‌کرد.
مادهٔ زایا ، مادهٔ اصلی مواد زمین‌شناسی زیرین (به‌طور کلی سنگ بستر یا یک نهشته سطحی یا رانش) است که در آن افق‌های خاک تشکیل می‌شود. خاک‌ها معمولاً ساختار و مواد معدنی زیادی را از مواد اولیه خود به ارث می‌برند، و به همین دلیل، اغلب بر اساس محتوای مواد معدنی تلفیقی یا تلفیق‌نشده‌ای که درجه‌هایی از هوازدگی فیزیکی یا شیمیایی را متحمل شده‌اند و حالتی که مواد در آن قرار گرفته‌اند، طبقه‌بندی می‌شوند، که به‌تازگی جابه‌جا شدند.
آلبر ساواروس رمانی از اونوره دو بالزاک، نویسندهٔ فرانسوی، که در ۱۸۴۲ منتشر شد. داستان رمان. در آخرین سال‌های دوران بازگشت سلطنت و نخستین سال‌های حکومت لوئی فیلیپ، در شهر بزانسون، زنی میانسال، ثروتمند و بااراده به نام بارون دو واتویل تسلط خود را بر شوهر سست‌اراده و تنها دختر، روزالی، اعمال می‌کند. جوان برازنده‌ای به نام آمده دو سولاس، همیشه همراه اوست و بارون دو واتویل او را برای شوهری دخترش در نظر گرفته است. اما در روح دختر نوجوان، که زیر فشار تربیت جابرانه‌ای بزرگ شده است، آرزوهای افسانه‌وار سرکشی و عصیان
بزرگ شده است، آرزوهای افسانه‌وار سرکشی و عصیان نهفته است. از چندی پیش در آن شهر، یک وکیل دعاوی به نام ساوارون دو ساواروس مقیم شده که شخصیت نیرومند و مرموزش کنجکاوی مردم پرگوی شهر را به‌شدت برانگیخته است. روزالی در نهان به این مرد عشق می‌ورزد و این عشق روز به روز قوت بیشتری می‌گیرد. ساواروس خود را برای انتخابات آیندهٔ مجلس آماده می‌سازد و در همان حال، روزالی می‌کوشد تا به راز این مرد پی ببرد و او را زیر نظر می‌گیرد. ساواروس داستان بلندی مطابق پسند روز، با عنوان «جاه‌طلب عشق»، منتشر می‌کند که سرگذشت
با عنوان «جاه‌طلب عشق»، منتشر می‌کند که سرگذشت رمانتیک‌وار جوانی است از خانوادهٔ اشراف، ولی زادهٔ وصلتی غیر مشروع، که در اثنای سفری تفریحی به سوییس دیوانه‌وار عاشق یک زن بسیار زیبا ولی متأهل ایتالیایی می‌شود. زن به همراه شوهر پیرش به آنجا تبعید شده است. جوان کشف می‌کند که او شاهدخت کولونا است و بنابر مصلحتی با این شریف‌زادهٔ اهل ناپل که پنجاه سال از او مسن‌تر است ازدواج کرده است. جوان گه متقابلاً مورد محبت شاهدخت قرار گرفته است با او خداحافظی می‌کند و از او دور می‌شود، ولی قول می‌دهد که مقامی شایسته به دست
دور می‌شود، ولی قول می‌دهد که مقامی شایسته به دست بیاورد تا بتواند با شاهدخت پس از مرگ شوهرش (که به زودی رخ خواهد داد) ازدواج کند. روزالی پی می‌برد که قهرمان این داستان خود ساواروس است و پس از اینکه به نامه‌های ارسالی وکیل دسترس پیدا می‌کند خیلی زود حدسش تایید می‌شود. انتخابات فرا می‌رسد. اما ساواروس در حساس‌ترین لحظهٔ مبارزات انتخاباتی به طور مرموزی ناپدید می‌شود. دختر جوان چون می‌داند که شاهدخت کولونا اکنون بیوه شده است با تمهیدی اهریمنی موفق می‌شود که نامه‌هایی به دست شاهدخت برساند و به او القا کند که
به دست شاهدخت برساند و به او القا کند که ساواروس دیگر دوستش ندارد. هنگامی که وکیل دعاوی موفق می‌شود که پرده از روی این دروغ بردارد دیگر دیر شده و شاهدخت با دیگری ازدواج کرده است. ساواروس در صومعه‌ای معتکف می‌شود و روزالی پس از مرگ پدرش از مادر خود (که با آمده ازدواج کرده است) جدا می‌شود و در گوشهٔ املاکش از مردم کناره می‌گیرد. سبک افکت. این سرگذشت، که متعلق به دورهٔ نخست هنر بالزاک است، آمیزه‌ای از رئالیسم قدرتمند و رمانتیسم سودازده است و فقط حوادث فرعی آن، که سبک نیرومند و تحلیلگر بالزاک در آن‌ها آشکار
که سبک نیرومند و تحلیلگر بالزاک در آن‌ها آشکار می‌شود، زنده است. ارزش خاص این داستان در این است که بالزاک مقداری از خصوصیات روحی خود رادر ساواروس جاه‌طلب نهاده است.
کمدی ایتالیایی (به ایتالیایی: Commedia all'italiana) که با نام «کمدی به سبک ایتالیایی» نیز شناخته می‌شود، یک ژانر فیلم ایتالیایی است که در دهه ۱۹۵۰ در ایتالیا شکل گرفت و در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ توسعه یافت. این‌گونه به نظر می‌آید که با "آدم‌های ناشناس" ساخته ماریو مونیچلی در سال ۱۹۵۸ آغاز شده‌است، و نام خود را از عنوان "طلاق به سبک ایتالیایی" اثر پیترو گرمی (۱۹۶۱) گرفته‌است. به گفته بسیاری از منتقدان، "تراس"(۱۹۸۰) اثر اتوره اسکولا آخرین اثری است که بخشی از کمدی ایتالیایی محسوب می‌شود. این اصطلاح به جای یک
کمدی ایتالیایی محسوب می‌شود. این اصطلاح به جای یک ژانر خاص، دوره‌ای را نشان می‌دهد (تقریباً از اواخر دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰) که در آن صنعت فیلم ایتالیا در حال تولید کمدی‌های موفق بسیاری، با برخی ویژگی‌های مشترک مانند طنز رفتار، مضامین مسخره و گروتسک بود. تمرکز بر مسائل اجتماعی آن دوره (مانند مسائل جنسی، طلاق، پیشگیری از بارداری، ازدواج روحانیون، رشد اقتصادی کشور و پیامدهای مختلف آن، نفوذ مذهبی سنتی کلیسای کاتولیک در ایتالیا) و پرداختن به طبقه متوسط که با پس‌زمینه‌ای از غم و اندوه و انتقاد اجتماعی
که با پس‌زمینه‌ای از غم و اندوه و انتقاد اجتماعی داشتند، محتوای کمیک را کمرنگ می‌کند.
هری تورتلوید (؛ زادهٔ ) نویسنده، رمان‌نویس، مورخ، و نویسنده علمی-تخیلی اهل ایالات متحده آمریکا است.
سلطان صلاح‌الدین عبدالعزیز شاه الحاج ابن المرحوم سلطان حسام‌الدین عالم شاه الحاج (جاوی: سلطان صلاح‌الدین عبدالعزیز شاه الحاج ابن المرحوم سلطان حسام‌الدین عالم شاه الحاج) ( – ) از سال ۱۹۶۰ سلطان سلانگور بود، وفق اینکه از سال ۱۹۹۹ تا هنگام فوتش در سال ۲۰۰۱، به عنوان پادشاه مالزی، مسند قدرت این کشور را در اختیار داشت.
حکمران بریتانیا () یک رمان تاریخ جایگزین نوشته هری تورتلدوو است، اولین بار با جلد گالینگور توسط کتابخانه جدید آمریکایی در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.
روز تریفیدها (انگلیسی: "The Day of the Triffids")، یک رمان پسا آخرالزمانی نوشته جان ویندهام () نویسنده انگلیسی داستان‌های علمی‌تخیلی است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. پس از اینکه اکثر مردم جهان توسط یک بارش شهابی ظاهری کور می‌شوند، گونه‌ای از گیاه مهاجم شروع به کشتن مردم می‌کند. اگرچه ویندهام قبلاً رمان‌های دیگری را با استفاده از ترکیب نام‌های مستعار دیگر منتشر کرده بود، اما این اولین رمانی بود که با نام «جان ویندهام» منتشر شد. از این داستان در سال ۱۹۶۲ فیلم بلندی به همین نام، سه سریال درام رادیویی (در سال‌های
به همین نام، سه سریال درام رادیویی (در سال‌های ۱۹۵۷ ، ۱۹۶۸ و ۲۰۰۱) و دو سریال تلویزیونی (در سال‌های ۱۹۸۱ و ۲۰۰۹) ساخته شده است. این رمان در سال ۱۹۵۲ نامزد جایزه بین‌المللی فانتزی () شد و در سال ۲۰۰۳ این رمان در نظرسنجی بی‌بی‌سی در بیگ رد فهرست شد. این الهام‌بخش فیلم زامبی "۲۸ روز بعد" بود. در سال ۲۰۲۱، این رمان یکی از شش رمان علمی‌تخیلی کلاسیک نویسندگان بریتانیایی بود که توسط پست سلطنتی برای نمایش روی یک سری از تمبرهای پستی بریتانیا () انتخاب شد. چکیده. قهرمان داستان، بیل میسن، زیست‌شناسی است که زندگی خود
داستان، بیل میسن، زیست‌شناسی است که زندگی خود را از طریق گیاهان تریفید بلند، سمی و گوشت‌خوار که قادر به حرکت هستند، گذرانده است. با توجه به سابقه خود، بیل مشکوک است که آنها در اتحاد جماهیر شوروی مهندسی زیستی شده‌اند و به‌طور تصادفی در طبیعت رها شده‌اند. به دلیل کیفیت صنعتی عالی روغنی که توسط تریفیدها تولید می‌شود و از آن به دست می‌آید، در سرتاسر جهان کشت‌های سنگین تریفیدی وجود دارد. داستان با بیل در بیمارستان شروع می‌شود، چشم‌هایش را پس از پاشیدن سم از نیش پانسمان می‌کنند. در طول دوران نقاهت به او از یک
پانسمان می‌کنند. در طول دوران نقاهت به او از یک بارش شهابی سبز غیرمنتظره می‌گویند. صبح روز بعد، او متوجه می‌شود که نور این نمایش غیرمعمول، هر کسی را که آن را تماشا کرده است، کور کرده است (بیل در ادامه این کتاب حدس می‌زند که «بارش شهابی» احتمالاً در مدار سلاح‌های ماهواره‌ای در حال چرخش بوده و به‌طور تصادفی به راه افتاده است). پس از بازکردن چشمانش، بیمارستان را در هرج‌ومرج می‌بیند، با کارکنان و بیمارانی که بینایی ندارند. او در لندن پر هرج‌ومرج پر از ساکنان نابینا پرسه می‌زند و با رمان‌نویس ثروتمند جوزلا
نابینا پرسه می‌زند و با رمان‌نویس ثروتمند جوزلا پلیتون ملاقات می‌کند که پس از کشف اینکه مردی نابینا به‌زور از او به‌عنوان راهنما استفاده می‌کند، او را نجات می‌دهد. بیل و جوزلا که مجذوب یک نور واحد در بالای مجلس سنا در شهری تاریک شده‌اند، گروهی از بازماندگان بینا را به رهبری مردی به نام بیدلی که قصد دارد یک مستعمره در حومه شهر ایجاد کند، پیدا می‌کنند. آنها تصمیم می‌گیرند به گروه بپیوندند. چندهمسری ضمنی در طرح بیدلی برای بازسازی جامعه، برخی از اعضای گروه، به‌ویژه خانم دورانت مذهبی را به وحشت می‌اندازد. با
خانم دورانت مذهبی را به وحشت می‌اندازد. با این حال، قبل از اجرای این نقشه‌ها، مردی به نام ویلفرد کوکر دانشگاه را آتش می‌زند و تعدادی از افراد بینا از جمله بیل و جوسلا را می‌رباید. هر یک از آنها به یک فرد نابینا زنجیر می‌شوند و وظیفه رهبری یک اسکادران از نابینایان، جمع‌آوری مواد غذایی و سایر تدارکات را بر عهده می‌گیرند، که در تمام این مدت توسط تریفیدها و آشغال‌جمع‌کن‌های رقیب محاصره می‌شود. به‌زودی پیروان بیل مریض‌ می‌شوند و بر اثر یک بیماری ناشناخته‌ می‌میرند. هنگامی که یک روز صبح از خواب بیدار‌ می‌شود و
هنگامی که یک روز صبح از خواب بیدار‌ می‌شود و متوجه‌ می‌شود که بازماندگان او را ترک کرده‌اند، به مجلس سنا باز‌ می‌گردد تا جوسلا را جستجو کند، اما تنها راهنمایش آدرسی است که گروه بیدلی پشت سر گذاشته است. بیل با یک کوکر توبه‌کار همراه می‌شود و به آدرسی می‌رود، یک املاک روستایی به نام تینشام در ویلشایر. او بخشی از گروه بیدلی را پیدا‌ می‌کند که اکنون توسط دورانت رهبری‌ می‌شود، که در نهایت به او‌ می‌گوید که بیدلی چند روز قبل از رسیدن او به دورست رفته است. هیچ نشانی از جوسلا وجود ندارد. بیل و کوکر تصمیم‌ می‌گیرند
از جوسلا وجود ندارد. بیل و کوکر تصمیم‌ می‌گیرند به دنبال بیدلی بروند و گروه‌های کوچکی از افراد نابینا و بینا را در مسیر پیدا‌ می‌کنند. در نهایت آنها تصمیم به جدایی می‌گیرند، کوکر برای کمک به تینشام برمی‌گردد، در حالی که بیل پس از یادآوری سخنی که جوسلا درباره دوستانی که در آنجا داشت، به سمت ساسکس داونز می‌رود. در مسیر، بیل یک دختر جوان بینا به نام سوزان را نجات‌ می‌دهد که او را به تنهایی در خانه به دام افتاده‌ می‌یابد، در حالی که برادر جوانش مرده در باغ دراز کشیده است که توسط یک مرد سهل‌انگار کشته شده است.