payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است شامل هیستوگرام شمارش تعداد پیکسل‌های سیاه در امتداد جهت‌های افقی و عمودی، تعداد سوراخ‌های داخلی، تشخیص ضربه و بسیاری موارد دیگر باشد. در تشخیص گفتار، ویژگی‌های تشخیص واج می‌تواند شامل نسبت نویز، طول صداها، قدرت نسبی، مطابقت فیلتر و بسیاری موارد دیگر باشد. در الگوریتم‌های تشخیص هرزنامه، ویژگی‌هایی ممکن است شامل وجود یا عدم وجود سرفصل‌های ایمیل مشخص، ساختار ایمیل، زبان، فراوانی عبارات خاص، صحت دستوری متن باشد. در بینایی کامپیوتر، تعداد زیادی ویژگی ممکن، مانند لبه‌ها و اشیاء وجود دارد. برنامه‌های افزودنی.
لبه‌ها و اشیاء وجود دارد. برنامه‌های افزودنی. در تشخیص الگو و یادگیری ماشین، بردار ویژگی یک بردار n بعدی از ویژگی‌های عددی است که بیانگر برخی از شی‌ها است. بسیاری از الگوریتم‌ها در یادگیری ماشینی به نمایش عددی اشیا نیاز دارند، زیرا چنین نمایش‌هایی پردازش و تحلیل آماری را تسهیل می‌کنند. هنگام نمایش تصاویر، مقادیر ویژگی ممکن است با پیکسل‌های یک تصویر مطابقت داشته باشد، در حالی که هنگام نمایش متون، ویژگی‌ها ممکن است فراوانی وقوع اصطلاحات متنی باشد. بردارهای ویژگی معادل بردارهای متغیرهای توضیحی مورد استفاده در
معادل بردارهای متغیرهای توضیحی مورد استفاده در روش‌های آماری مانند رگرسیون خطی هستند. بردارهای مشخصه اغلب با استفاده از حاصل ضرب نقطه ای با وزن‌ها ترکیب می‌شوند تا یک تابع پیش‌بینی خطی بسازند که برای تعیین امتیاز برای پیش‌بینی استفاده می‌شود. فضای برداری مرتبط با این بردارها اغلب فضای ویژگی نامیده می‌شود. به منظور کاهش ابعاد فضای ویژگی، تعدادی از تکنیک‌های کاهش ابعاد را می‌توان به کار گرفت. ویژگی‌های سطح بالاتر را می‌توان از ویژگی‌های موجود دریافت کرد و به بردار ویژگی افزود. به عنوان مثال، برای مطالعه
به بردار ویژگی افزود. به عنوان مثال، برای مطالعه بیماری‌ها ویژگی «سن» مفید است و به عنوان "سن = «سال مرگ» منهای «سال تولد» تعریف می‌شود". این فرایند به عنوان ساخت ویژگی نامیده می‌شود. ساخت ویژگی به‌کارگیری مجموعه ای از عملگرهای سازنده برای مجموعه ای از ویژگی‌های موجود است که منجر به ساخت ویژگی‌های جدید می‌شود. نمونه‌هایی از این عملگرهای سازنده عبارتند از بررسی شرایط برابری {=، ≠}، عملگرهای حسابی {+، −، ×، /}، عملگرهای آرایه {max(S), min(S)، میانگین(S)} به عنوان و همچنین سایر عملگرهای پیچیده‌تر، برای مثال
عنوان و همچنین سایر عملگرهای پیچیده‌تر، برای مثال count(S,C) که تعداد ویژگی‌های بردار ویژگی S را که برخی از شرایط C را برآورده می‌کنند، می‌شمارد یا، برای مثال، فاصله‌ها با سایر کلاس‌های تشخیص تعمیم‌یافته توسط برخی دستگاه‌های پذیرنده. ساخت ویژگی از دیرباز به عنوان ابزاری قدرتمند برای افزایش دقت و درک ساختار، به ویژه در مسائل با ابعاد بالا در نظر گرفته شده‌است. کاربردها شامل مطالعات بیماری و تشخیص احساسات از گفتار است. انتخاب و استخراج. مجموعه اولیه ویژگی‌های خام می‌تواند زائد و بیش از حد بزرگ باشد که
خام می‌تواند زائد و بیش از حد بزرگ باشد که نمی‌توان آن را مدیریت کرد؛ بنابراین، یک مرحله مقدماتی در بسیاری از کاربردهای یادگیری ماشین و تشخیص الگو شامل انتخاب زیرمجموعه‌ای از ویژگی‌ها، یا ساخت مجموعه‌ای از ویژگی‌های جدید و کاهش‌یافته برای تسهیل یادگیری، و بهبود تعمیم و تفسیرپذیری است.[""]. استخراج یا انتخاب ویژگی‌ها ترکیبی از هنر و علم است. توسعه سیستم‌هایی برای انجام این کار به عنوان مهندسی ویژگی شناخته می‌شود. این امر مستلزم آزمایش احتمالات متعدد و ترکیب تکنیک‌های خودکار با شهود و دانش متخصص حوزه است.
تکنیک‌های خودکار با شهود و دانش متخصص حوزه است. خودکار کردن این فرایند یادگیری ویژگی است، که در آن یک ماشین نه تنها از ویژگی‌ها برای یادگیری استفاده می‌کند، بلکه خود ویژگی‌ها را یادمی‌گیرد.
الازار بن یایر (ELEAZAR BEN JAIR) در قرن اول میلادی رهبر سیکاری‌های یهودی بود که قلعه ماسادا را در تصرف داشتند. الازار از سال ۶۶ تا سقوط آن در سال ۷۳ فرمانده قلعه محاصره شده بود. به گفته یوسف فلاوی مورخ یهودی قرن اول میلادی، او از نوادگان یهودای جلیلی بود که پایه‌گذاری «زیلوت‌ها» به او نسبت داده می‌شود، اگرچه برخی او را سیکاری شناسایی می‌کنند.
پول رومی () برای بیشتر تاریخ شهر رم شامل طلا، نقره، برنز، اوریچالکوم و سکه مس بود. پول رومی از زمان معرفی به جمهوری روم، در قرن سوم پیش از میلاد، تا زمان امپراتوری روم، تغییرات زیادی در شکل، فرقه و ترکیب مشاهده کرد. یکی از ویژگی‌های ماندگار، تنزل تورمی و جایگزینی سکه‌ها در طول قرن‌ها بود. نمونه‌های بارز آن به دنبال اصلاحات دیوکلتیان بود. این روند تا دوران بیزانس ادامه یافت. به دلیل قدرت اقتصادی و طول عمر دولت روم، پول رومی به‌طور گسترده در سراسر غرب اوراسیا و شمال آفریقا از دوران کلاسیک تا قرون وسطی مورد
و شمال آفریقا از دوران کلاسیک تا قرون وسطی مورد استفاده قرار گرفت. این به عنوان الگویی برای ارزهای خلفای اسلامی و دولت‌های اروپایی در قرون وسطی و عصر جدید عمل کرد. نام‌های پول رومی امروزه در بسیاری از کشورها از طریق سیستم پولی کارولینژ مانند عربی دینار (از سکه "دناریوس"، بریتانیا پوند استرلینگ، پزو (هر دو ترجمه رومی "libra"، واحد وزن)، و پرتغالی "dinheiro" (پول) باقی مانده‌است.
ششمین گزارش هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم () یا (AR6) هیئت بین دولتی سازمان ملل متحد (UN) در مورد تغییرات آب و هوایی (IPCC) ششمین گزارش از مجموعه گزارش‌هایی است که اطلاعات علمی، فنی و اجتماعی-اقتصادی مربوط به تغییرات آب و هوا را ارزیابی می‌کند. سه گروه کاری (WGI, II و III) سه موضوعات زیر را پوشش دادند: پایه علوم فیزیکی (WGI). تأثیرات، سازگاری و آسیب‌پذیری (WGII)؛ کاهش تغییرات آب و هوا (WGIII). از این میان، اولین مطالعه در سال ۲۰۲۱، دومین گزارش در فوریه ۲۰۲۲ و سومین مطالعه در آوریل ۲۰۲۲ منتشر شد. گزارش ترکیبی
سومین مطالعه در آوریل ۲۰۲۲ منتشر شد. گزارش ترکیبی نهایی در مارس ۲۰۲۳ به پایان رسید. اولین گروه از سه گروه کاری گزارش خود را در ۹ اوت ۲۰۲۱ منتشر کرد، تغییرات آب و هوایی ۲۰۲۱: پایه علم فیزیکی. در مجموع ۲۳۴ دانشمند از ۶۶ کشور در این اولین گزارش گروه کاری (WGI) مشارکت داشتند. نویسندگان بر اساس بیش از ۱۴۰۰۰ مقاله علمی، گزارشی ۳۹۴۹ صفحه‌ای تهیه کردند که سپس توسط ۱۹۵ دولت تأیید شد. سند خلاصه برای سیاستگذاران (SPM) توسط دانشمندان تهیه شد و در طول پنج روز منتهی به ۶ اوت ۲۰۲۱ توسط ۱۹۵ دولت در IPCC به صورت خط به خط
۶ اوت ۲۰۲۱ توسط ۱۹۵ دولت در IPCC به صورت خط به خط موافقت شد. بر اساس گزارش WGI، تنها در صورت کاهش شدید و فوری در انتشار گازهای گلخانه‌ای، می‌توان از گرم شدن ۱٫۵ درجه سانتی گراد (۲٫۷ درجه فارنهایت) یا ۲٫۰ درجه سانتی گراد (۳٫۶ درجه فارنهایت) جلوگیری کرد. گاردین در یک مقاله در صفحه اول خود این گزارش را «سخت‌ترین هشدار» دربارهٔ «تغییرات اقلیمیِ غیرقابلِ اجتناب و غیرقابل برگشت» توصیف کرد؛ موضوعی که توسط بسیاری از روزنامه‌ها و همچنین رهبران سیاسی و فعالان اطراف جهان منعکس شد. فرایند. پیشینه. پس از تأسیس IPCC در
منعکس شد. فرایند. پیشینه. پس از تأسیس IPCC در سال ۱۹۸۸، اولین گزارش ارزیابی (AR1) در سال ۱۹۹۰ منتشر شد و در سال ۱۹۹۲ به روز رسانی شد. در فواصل زمانی حدود شش سال، نسخه‌های جدیدی از گزارش ارزیابی IPCC دنبال شد: AR2 در سال ۱۹۹۵، AR3 در سال ۲۰۰۱، AR4 در سال ۲۰۰۷ و AR5 در سال ۲۰۱۴. در آوریل ۲۰۱۶، در چهل و سومین جلسه که در نایروبی، کنیا برگزار شد، موضوعات مربوط به سه گزارش ویژه (SR) و یک گزارش روش‌شناسی در مورد موجودی گازهای گلخانه‌ای (GHG) در چرخه ارزیابی AR6 تصمیم‌گیری شد. این گزارش‌ها در مرحله میانی از زمان
شد. این گزارش‌ها در مرحله میانی از زمان نهایی شدن گزارش ارزیابی پنجم و انتشار نتایج گزارش ششم ارزیابی تکمیل شد. توالی تاریخ انتشار: ساختار. ششمین گزارش ارزیابی از گزارش‌های سه گروه کاری (WG I، II و III) و یک گزارش ترکیبی تشکیل شده‌است که ارزیابی را در اوایل سال ۲۰۲۳ به پایان رساند. مبانی علوم فیزیکی تغییرات آب و هوا در اوت ۲۰۲۱ (WGI (سهم WGI) تأثیرات، سازگاری و آسیب‌پذیری در فوریه ۲۰۲۲ (سهم WGII) کاهش تغییرات آب و هوا در آوریل ۲۰۲۲ (سهم WGIII) گزارش ترکیبی در مارس ۲۰۲۳ نشت. در طول تهیه سه گزارش اصلی AR6،
در مارس ۲۰۲۳ نشت. در طول تهیه سه گزارش اصلی AR6، گروه کوچکی از دانشمندان اطلاعاتی را در مورد نتایج گروه کاری III (کاهش تغییرات آب و هوا) از طریق سازمان Scientist Rebellion افشا کردند. از آنجایی که دولت‌ها می‌توانند خلاصه‌های مربوط به سیاست‌گذاران (SPM) را برای گزارش‌های IPCC تغییر دهند، دانشمندان می‌ترسیدند که سیاستمداران این اطلاعات را در خلاصه کم‌رنگ کنند. بر اساس اطلاعات فاش شده، بشریت باید انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا سال ۲۰۳۰ تا ۵۰ درصد و تا سال ۲۰۵۰ به‌طور کامل کاهش دهد تا گرمایش را به ۱٫۵ درجه
به‌طور کامل کاهش دهد تا گرمایش را به ۱٫۵ درجه سانتیگراد (۲٫۷ درجه فارنهایت) محدود کند. این تلاش‌ها مستلزم تغییرات قوی در سبک زندگی و اقتصاد است. ژئوپلیتیک. ژئوپلیتیک برای اولین بار در مدل‌های اقلیمی گنجانده شده‌است، در قالب پنج مسیر اجتماعی-اقتصادی مشترک: SSP1 «در مسیر سبز»، SSP2 «وسط جاده»، SSP3 «یک جاده صخره‌ای»، SSP4 «یک جاده تقسیم شده» و SSP5 "Taking the Highway" که در سال ۲۰۱۶ منتشر شده‌اند. این مسیرها فرض می‌کنند که همکاری بین‌المللی و افزایش تولید ناخالص داخلی در سراسر جهان، سازگاری با تغییرات آب و
داخلی در سراسر جهان، سازگاری با تغییرات آب و هوایی را تسهیل می‌کند. مسیرهای ژئوپلیتیکی به عنوان یکی از منابع برای شکل‌گیری مسیرهای اجتماعی-اقتصادی مشترک در گزارش در کنار سایر منابع عمل کرده‌ است. حتی با افزایش دمای ۵٫۰ درجه سانتیگراد (۹٫۰ درجه فارنهایت) سازگار شود. با این حال، گزارشی که مبتنی بر علم اجماع است و توسط صدها دانشمند نوشته شده‌ است، فرضیه سازگاری با دمای ۵ درجه سانتیگراد را تأیید نمی‌کند. برخی از کارشناسان فرض می‌کنند، در حالی که شانس بدترین سناریو (۵ درجه سانتیگراد) و بهترین حالت پایه (۱٫۵
سناریو (۵ درجه سانتیگراد) و بهترین حالت پایه (۱٫۵ درجه سانتیگراد) امروز کمتر به نظر می‌رسد، قابل قبول‌ترین نتیجه حدود ۳٫۰ درجه سانتیگراد (۵٫۴ درجه فارنهایت) است. این گزارش به صراحت می‌گوید: «هر مسیر، توصیفی درونی سازگار، قابل قبول و یکپارچه از یک آینده اجتماعی-اقتصادی است، اما این آینده‌های اجتماعی-اقتصادی تأثیرات تغییرات آب و هوایی را در نظر نمی‌گیرند و هیچ سیاست اقلیمی جدیدی فرض نمی‌شود. با طراحی، تکامل محرک‌ها و انتشار در سناریوهای SSP اثرات تغییرات آب و هوا را در نظر نمی‌گیرد.": ۱–۱۰۰ مشارکت. مانند
و هوا را در نظر نمی‌گیرد.": ۱–۱۰۰ مشارکت. مانند سایر فرآیندهای علمی بین‌المللی مهم، IPCC متهم شده‌است که به اندازه کافی محققان از جنوب جهانی را در بر نمی‌گیرد. برای مثال، سوگیری‌هایی که مانع از مشارکت دانشمندان آفریقایی می‌شود، مانند الزامات انتشار و داوری متخصص قبل از پیوستن به پانل مشارکت‌کنندگان، برجسته شدند.[۱۹] به‌طور مشابه، گزارش علوم فیزیکی تنها ۲۸ درصد زن را در تیم نویسندگان خود داشت. مبانی علوم فیزیک (گزارش گروه کاری ۱). در مجموع ۲۳۴ دانشمند از ۶۶ کشور به اولین گزارش از سه گروه کاری کمک کردند.
۶۶ کشور به اولین گزارش از سه گروه کاری کمک کردند. گروه کاری 1 (WGI) Change Climate 2021: The Physical Science Basis را منتشر کرد. نویسندگان این گزارش[ بر اساس بیش از ۱۴۰۰۰ مقاله علمی گزارشی ۳۹۴۹ صفحه ای تهیه کردند که سپس توسط ۱۹۵ دولت تأیید شد. سند خلاصه برای سیاستگذاران (SPM) توسط دانشمندان تهیه شد و در طول پنج روز منتهی به ۶ اوت ۲۰۲۱ توسط ۱۹۵ دولت در IPCC به صورت خط به خط موافقت شد. در دوشنبه ۹ اوت ۲۰۲۱ منتشر شد. بر اساس این گزارش، تنها در صورت کاهش گسترده و فوری در انتشار گازهای گلخانه ای، می‌توان از
و فوری در انتشار گازهای گلخانه ای، می‌توان از گرم شدن ۱٫۵ یا ۲ درجه سانتی گراد جلوگیری کرد. گاردین در یک مقاله در صفحه اول این گزارش را به عنوان «قوی‌ترین هشدار تاکنون» در مورد «تغییرات اقلیمی بزرگ اجتناب ناپذیر و غیرقابل بازگشت» توصیف کرد، موضوعی که توسط بسیاری از روزنامه‌ها در سراسر جهان تکرار شد. خلاصه فنی (TS) سطحی از جزئیات را برای سیاستگذاران (SPM) و گزارش کامل ارائه می‌دهد. علاوه بر این، یک اطلس تعاملی «برای تجزیه و تحلیل مکانی و زمانی انعطاف‌پذیر از اطلاعات تغییرات آب و هوایی مبتنی بر داده و
از اطلاعات تغییرات آب و هوایی مبتنی بر داده و یافته‌های ارزیابی در گزارش» ساخته شد. سی و چهار سؤال به عنوان بخشی از بخش سؤالات متداول منتشر شد که هر یک مربوط به فصلی از گزارش بود. برگه‌های اطلاعات منطقه‌ای برای مناطق جغرافیایی جهان، با تکیه بر حقایق گزارش‌ها، در دسترس قرار گرفت. داده‌های مربوط به SPM در وب سایت مرکز تجزیه و تحلیل داده‌های زیست‌محیطی انگلستان نگهداری و قابل مشاهده است. اسلایدهای کامپیوتری به عنوان بخشی از «مواد اطلاع‌رسانی» برای کنفرانس‌های مطبوعاتی و ارائه‌های اولیه در دسترس قرار گرفت.
هانس مول (; – ) جامعه‌شناس، و استاد دانشگاه در دانشگاه مک‌مستر، رئیس انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی اهل پادشاهی هلند بود. سهم جامعه شناختی. مول بیشتر به خاطر نظریه هویت دینی اش که در کتاب «"هویت و امر مقدس"» در سال ۱۹۷۶ بیان شد، شناخته شده‌است. این کتاب اغلب به عنوان طرح اولین نظریه کلی دین که در آن مفهوم هویت محوری است، یاد می‌شود. از نظر مول، هویت عنصری اساسی برای تجربه بشری است؛ بنابراین، نظریه دین او با «هویت» به عنوان احساس ثبات، نظم و مکان در یک محیط بالقوه آشفته آغاز می‌شود.
جدا کردن زرده (و سفیده) فرآیندی است که معمولاً در پخت و پز استفاده می‌شود و در آن زرده تخم‌مرغ از سفیده تخم‌مرغ جدا می‌شود. این کار اجازه می‌دهد تا یک بخش از تخم‌مرغ بدون بخش دیگر آن استفاده شود یا هر بخشی به روش خود عمل شود. به عنوان مثال، دستور پخت کاستارد به زرده تخم‌مرغ نیاز دارد. رایج‌ترین دلیل جدا کردن زردهٔ تخم‌مرغ‌ها این است که سفیده‌ها را می‌توان هم زد. همچنین، از آنجایی که کلسترول تنها در زرده یافت می‌شود، استفاده تنها از سفیده تخم‌مرغ در دستور غذا سبب کاهش چشمگیر کلسترول آن می‌شود.
بستهٔ تخم ، نوعی توده تخم است که توسط هر عضوی از گونه‌های مختلف از جمله نرم‌تنان (مانند "Turbinella laevigata")، آخوندک‌ها و سوسک‌ها ساخته می‌شود. این واژه ترکیبی لاتینی از "oo-" به معنای «تخم‌مرغ» از واژهٔ یونانی "ōon" (ر. لاتین "ovum") است و "theca"، به معنای «پوشش» یا «ظرف»، از واژهٔ یونانی "theke". Ootheke یونانی برای تخمدان است. بستهٔ تخم (ootheca) از تخم‌ها در برابر میکروارگانیسم‌ها، انگل‌واره‌ها، شکارگران و آب و هوا محافظت می‌کند. بستهٔ تخم تعادل آب پایداری را از طریق تغییر در سطح خود حفظ می‌کند،
پایداری را از طریق تغییر در سطح خود حفظ می‌کند، زیرا در آب و هوای خشک برای محافظت در برابر خشک‌شدن و در آب و هوای نمناک برای محافظت در برابر اشباع بیش از اندازه سوراخدار است. ترکیب و ظاهر آن بسته به گونه و محیط متفاوت است.
تخم پرندگان توسط ماده‌ها گذاشته می‌شود و تعداد آنها از یک (مانند کندورها) تا هفده (کبک چیل) متغیر است. اندازه دسته‌تخم ممکن است از نظر عرض جغرافیایی در یک گونه متفاوت باشد. برخی از پرندگان حتی زمانی که تخم‌ها بارور نشده‌اند تخم می‌گذارند. این نامعمول نیست که صاحبان حیوانات خانگی پرندگان تنها را روی دسته‌ای از تخم‌های نابارور که گاهی به آنها تخم باد می‌گویند، لانه‌سازی می‌کند. پوسته. پوسته تخم پرندگان متنوع است. مثلا: سوراخ ریز در پوسته تخم به جنین اجازه تنفس می‌دهد. تخم مرغ خانگی حدود ۷۵۰۰ منافذ دارد.
تنفس می‌دهد. تخم مرغ خانگی حدود ۷۵۰۰ منافذ دارد. بسیاری از جانوران از تخم تغذیه می‌کنند. برای مثال، شکارچیان اصلی تخم‌های صدف‌خوار سیاه عبارتند از راکون، اسکانک، راسوی سیاه، سمورهای رودخانه‌ای و دریایی، کاکاییها، کلاغ‌ها و روباه‌ها. قاقم ("Mustela erminea") و راسوی دم‌دراز ("Neogale frenata") تخم مرغابی‌ها را می‌دزدند. تخم شترمرغ در برابر بسیاری از شکارچیان از خدنگ و کرکس کوچک گرفته تا کفتار آسیب‌پذیر است. مارهایی از جنس "Dasypeltis" و "Elachistodon" در خوردن تخم تخصص دارند. انسان‌ها پیشینهٔ طولانی در
خوردن تخم تخصص دارند. انسان‌ها پیشینهٔ طولانی در خوردن تخم پرندگان وحشی و پرورش پرندگان برای تخم‌مرغه‌ای پرورشی برای مصرف غذایی دارند. انگل زادآوری در پرندگان زمانی رخ می‌دهد که گونه‌ای تخم‌های خود را در لانه گونه دیگر بگذارد. در برخی موارد، تخم‌های میزبان توسط ماده جداشده یا خورده می‌شود یا توسط جوجه او بیرون می‌رود. انگل‌های زادآوری شامل گاومرغ، عسل‌یاب و بسیاری از کوکوهای جهان قدیم هستند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41972705&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-06-02T13:18:29Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Hosseinronaghi&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;انتقال از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42010218&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ماسادا () یک مینی‌سریال آمریکایی است که در آوریل ۱۹۸۱ از شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا پخش شد. که توسط این شبکه به
پخش رسانه‌ای آمریکا پخش شد. که توسط این شبکه به عنوان «رمان ABC برای تلویزیون» تبلیغ می‌شود، روایتی تخیلی از محاصره تاریخی ارگ و قلعه ماسادا در اسرائیل توسط لژیون‌های امپراتوری روم در سال ۷۳ پس از میلاد بود. فیلمنامه این مجموعه تلویزیونی بر اساس رمان ۱۹۷۱ «آنتاگونیست‌ها» اثر ارنست گان، با فیلمنامه‌ای نوشته جوئل اولیانسکی است. محاصره زمانی پایان یافت که ارتش رومی وارد قلعه شدند، اما وقتی شکست قریب‌الوقوع شد، خودکشی گروهی توسط مدافعان یهودیان را کشف کردند.
امکان وجود حیات در زهره موضوعی مورد توجه در اخترزیست‌شناسی است، به دلیل نزدیکی زهره به زمین و شباهت‌هایی که با آن دارد. تاکنون هیچ مدرک قطعی از وجود موجودات زنده در گذشته یا حال این سیاره یافت نشده است. در اوایل دهه ۱۹۶۰، مطالعات انجام‌شده توسط فضاپیماها نشان داد که محیط کنونی زهره در مقایسه با زمین بسیار نامساعد است. مطالعات همچنان به بررسی این پرسش ادامه می‌دهند که آیا ممکن است در گذشته، پیش از آنکه اثر گریز گلخانه‌ای بر این سیاره چیره شود، زندگی در سطح آن وجود داشته باشد و آیا ممکن است یک بازمانده زیستی
وجود داشته باشد و آیا ممکن است یک بازمانده زیستی در لایه‌های بالایی جو زهره باقی مانده باشد. با دمای سطحی بسیار بالا که به حدود می‌رسد و فشار اتمسفری که ۹۲ برابر زمین است، شرایط زهره زندگی مبتنی بر آب را، آن‌طور که ما می‌شناسیم، در سطح این سیاره بعید می‌سازد. با این حال، برخی دانشمندان گمانه‌زنی کرده‌اند که ترمواسیدوفیل شدیددوست میکروارگانیسم‌ها ممکن است در لایه‌های بالایی و معتدل‌تر اما اسیدی جو زهره وجود داشته باشند. در سپتامبر ۲۰۲۰، پژوهشی منتشر شد که از وجود فسفین در جو زهره، به عنوان یک رد پای زیستی
وجود فسفین در جو زهره، به عنوان یک رد پای زیستی احتمالی، گزارش می‌داد. با این حال، تردیدهایی دربارهٔ این مشاهده‌ها مطرح شده است. تا ۸ فوریه ۲۰۲۱، وضعیت به‌روزرسانی‌شده‌ای از مطالعات مربوط به احتمال وجود اَشکالی از زیست در زهره (از طریق فسفین) و مریخ (از طریق متان) منتشر شد، اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا این گازها واقعاً در آنجا وجود دارند یا خیر. در ۲ ژوئن ۲۰۲۱، ناسا اعلام کرد که دو مأموریت جدید مرتبط با زهره را آغاز خواهد کرد: "داوینچی" و "وریتاس". شرایط سطحی. از آنجا که زهره کاملاً در ابر پوشیده شده است،
از آنجا که زهره کاملاً در ابر پوشیده شده است، دانش انسان دربارهٔ شرایط سطحی آن تا دوران مأموریت‌های فضایی بیشتر بر حدس و گمان استوار بود. تا اواسط قرن بیستم، تصور می‌شد که محیط سطحی زهره مشابه زمین است، ازاین‌رو بسیاری بر این باور بودند که زهره می‌تواند میزبان حیات باشد. در سال ۱۸۷۰، ستاره‌شناس بریتانیایی ریچارد آنتونی پروکتور بیان کرد که وجود حیات در نزدیکی استوای زهره غیرممکن است، اما احتمال دارد که در نزدیکی قطب‌های آن وجود داشته باشد. مشاهدات مایکروویو که در سال ۱۹۵۸ توسط C. Mayer و همکاران منتشر شد،
که در سال ۱۹۵۸ توسط C. Mayer و همکاران منتشر شد، نشان داد که منبع دمای بالای (۶۰۰ کلوین) در زهره وجود دارد. بااین‌حال، مشاهدات انجام‌شده در طول‌موج میلی‌متری توسط A. D. Kuzmin دماهای بسیار پایین‌تری را نشان داد. دو نظریهٔ رقیب برای توضیح طیف غیرمعمول رادیویی ارائه شد: یکی این دماهای بالا را به یون‌سپهر زهره نسبت می‌داد، و دیگری منشأ آن را سطح داغ سیاره می‌دانست. در سال ۱۹۶۲، "مارینر ۲"، نخستین مأموریت موفق در کاوش زهره، دمای این سیاره را اندازه‌گیری کرد و نشان داد که حدود ۵۰۰ درجه سلسیوس (۹۰۰ درجه
کرد و نشان داد که حدود ۵۰۰ درجه سلسیوس (۹۰۰ درجه فارنهایت) است. از آن زمان، شواهد فزاینده‌ای از کاوشگرهای فضایی مختلف نشان داده‌اند که زهره دارای اقلیمی بسیار شدید است، جایی که یک اثر گلخانه‌ای، دمایی ثابت در حدود در سطح ایجاد می‌کند. جو آن حاوی ابرهای سولفوریک اسید است. در سال ۱۹۶۸، ناسا گزارش داد که فشار هوا در سطح زهره ۷۵ تا ۱۰۰ برابر فشار زمین است. این مقدار بعدها به ۹۲ بار اصلاح شد، که تقریباً ۱۰۰ برابر فشار زمین و معادل فشار در عمق بیش از از اقیانوس‌های زمین است. در چنین محیطی، با ویژگی‌های جوی
زمین است. در چنین محیطی، با ویژگی‌های جوی نامساعد زهره، امکان حیات به شکلی که ما می‌شناسیم، بسیار بعید به نظر می‌رسد. قابلیت سکونت در گذشته. دانشمندان حدس می‌زنند که اگر آب مایع پیش از آغاز اثر گلخانه‌ای مهارگسیخته بر سطح زهره وجود داشته باشد، ممکن است حیات میکروبی در آن شکل گرفته باشد، اما اکنون دیگر وجود نداشته باشد. اگر فرض کنیم که خاستگاه آب بر زمین در دیگر سیارات نزدیک به منطقهٔ قابل سکونت نیز یکسان بوده است، برآورد شده که آب مایع می‌توانسته تا ۶۰۰ میلیون سال بر سطح زهره وجود داشته باشد، که این مدت
سال بر سطح زهره وجود داشته باشد، که این مدت ممکن است برای شکل‌گیری حیات ساده کافی باشد. البته، این مقدار می‌تواند از چند میلیون سال تا چند میلیارد سال متغیر باشد. مطالعه‌ای که در سپتامبر ۲۰۱۹ منتشر شد، نشان داد که زهره ممکن است تا ۳ میلیارد سال شرایط قابل سکونت و سطحی پوشیده از آب داشته بوده باشد و این وضعیت ممکن است تا ۷۰۰ تا ۷۵۰ میلیون سال پیش ادامه داشته باشد. اگر این تخمین درست باشد، این بازهٔ زمانی برای شکل‌گیری حیات کافی بوده است. برخی پژوهشگران حتی گمانه‌زنی کرده‌اند که حیات میکروبی می‌توانسته به
گمانه‌زنی کرده‌اند که حیات میکروبی می‌توانسته به شکل حیات هوابرد تکامل یابد. از آن زمان، مطالعات بیشتری انجام شده و مدل‌های آب‌وهوایی مختلفی پیشنهاد شده‌اند که به نتایج گوناگونی منجر شده‌اند. تحلیل مواد سطحی زهره. تحلیل بسیار کمی بر روی مواد سطحی زهره انجام شده است، بنابراین این امکان وجود دارد که شواهدی از حیات گذشته، در صورتی که زمانی وجود داشته باشد، توسط یک کاوشگر که قادر به تحمل شرایط سخت کنونی زهره باشد، کشف شود. با این حال، بازسازی سطح سیاره در ۵۰۰ میلیون سال گذشته نشان می‌دهد که احتمال وجود سنگ‌های
سال گذشته نشان می‌دهد که احتمال وجود سنگ‌های باستانی که ممکن است نشانه‌هایی از رد پای زیستی را در خود داشته باشند، بسیار کم است، به‌ویژه آن دسته از سنگ‌هایی که حاوی ترمولیت هستند که به‌طور نظری می‌توانسته‌اند برخی از این شواهد را در خود حفظ کنند. زمین‌ساخت صفحه‌ای و قابلیت زیست‌پذیری. مطالعاتی که در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۳ منتشر شدند، نشان می‌دهند که برای نخستین بار، زهره ممکن است در دوران باستان دارای زمین‌ساخت صفحه‌ای بوده باشد و در نتیجه، احتمال دارد که شرایط زیست‌پذیری بیشتری داشته و حتی از اشکالی از حیات
زیست‌پذیری بیشتری داشته و حتی از اشکالی از حیات پشتیبانی کرده باشد. احتمال رخدادهای پان‌اسپرمیا. این فرضیه مطرح شده است که حیات بر روی زهره ممکن است از طریق پان‌اسپرمیا به زمین منتقل شده باشد، به‌ویژه از طریق پرتاب شهاب‌های یخی که می‌توانستند جانداران چندسلولی را در سفرهای طولانی میان‌سیاره‌ای حفظ کنند. «مدل‌های کنونی نشان می‌دهند که زهره ممکن است در گذشته قابل سکونت بوده باشد. حیات پیچیده ممکن است بر روی زهره که در معرض تابش شدید قرار داشته، تکامل یافته و سپس توسط سیارک‌ها به زمین منتقل شده باشد. این مدل
سپس توسط سیارک‌ها به زمین منتقل شده باشد. این مدل با الگوی ظهور ناگهانی و تنوع سریع گونه‌های پیچیده حیات، که در طول دوران کامبرین و اردویسین مشاهده شده، همخوانی دارد و همچنین توضیحی برای تنوع ژنتیکی خارق‌العاده‌ای است که در این دوره پدید آمده است.» با این حال، این نظریه در حاشیه قرار دارد و احتمال آن بسیار پایین ارزیابی می‌شود. رویدادهای فاجعه‌بار. بین ۷۰۰ تا ۷۵۰ میلیون سال پیش، یک رویداد بازسازی تقریباً جهانی در زهره موجب آزاد شدن کربن دی‌اکسید از سنگ‌های سطحی سیاره شد که به نوبه خود، باعث تغییرات شدید در
سیاره شد که به نوبه خود، باعث تغییرات شدید در اقلیم آن گردید. علاوه بر این، بر اساس مطالعه‌ای که توسط پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا (ریورساید) انجام شد، اگر مشتری مدار خود را به دور خورشید تغییر نداده بود، زهره می‌توانست همچنان از حیات پشتیبانی کند. قابلیت زیست‌پذیری جو زهره در زمان حاضر. شرایط جوی. با اینکه احتمال وجود حیات در سطح زهره بسیار کم است، در ارتفاعی حدود بالاتر از سطح، دمای معتدل‌تری وجود دارد. به همین دلیل، همچنان برخی دانشمندان احتمال می‌دهند که امکان وجود حیات در جو زهره وجود داشته باشد. این
امکان وجود حیات در جو زهره وجود داشته باشد. این ایده نخستین بار توسط هاینتس هابر، فیزیکدان آلمانی، در سال ۱۹۵۰ مطرح شد. در سپتامبر ۱۹۶۷، کارل ساگان و هارولد موروویتز تحلیلی دربارهٔ امکان وجود حیات در زهره را در نشریه "Nature" منتشر کردند. تحلیل داده‌های مأموریت‌های "برنامه ونرا"، "پایونیر ۱۲" و "ماژلان" نشان داد که در جو فوقانی زهره ترکیباتی از جمله کربونیل سولفید، هیدروژن سولفید و گوگرد دی‌اکسید وجود دارند. همچنین، "ونرا" مقادیر زیادی از کلر را در زیر لایه‌های ابری زهره شناسایی کرد. کربونیل سولفید به‌سختی
ابری زهره شناسایی کرد. کربونیل سولفید به‌سختی می‌تواند به‌صورت غیرآلی تولید شود، اما می‌تواند توسط آتشفشان‌های زهره تولید شود. سولفوریک اسید در جو فوقانی زهره در نتیجهٔ واکنش‌های فتوشیمیایی خورشید با کربن دی‌اکسید، گوگرد دی‌اکسید و بخار آب تولید می‌شود. تحلیل مجدد داده‌های پایونیر ۱۲ در سال ۲۰۲۰ نشان داد که برخی از ویژگی‌های طیفی که قبلاً به کلر و هیدروژن سولفید نسبت داده می‌شدند، در واقع مرتبط با فسفین هستند. این یعنی غلظت کلر کمتر از حد تصور بوده و هیدروژن سولفید در جو زهره شناسایی نشده است. تابش خورشیدی
سولفید در جو زهره شناسایی نشده است. تابش خورشیدی محدودهٔ قابل سکونت در جو زهره را بین ۵۱ کیلومتری (۶۵ درجه سانتی‌گراد) و ۶۲ کیلومتری (۲۰- درجه سانتی‌گراد) ارتفاع، در داخل ابرهای اسیدی، محدود می‌کند. برخی دانشمندان این احتمال را مطرح کرده‌اند که ابرهای زهره ممکن است دارای مواد شیمیایی باشند که می‌توانند فعالیت‌های زیستی را آغاز کنند و همچنین مناطقی در جو زهره وجود داشته باشد که شرایط نور و شیمیایی آن برای نورپروردی شبیه به زمین مناسب باشد.
سیارات در سامانه‌های ستاره‌ای دوگانه ممکن است نامزد میزبانی زیست فرازمینی باشند. زیست‌پذیری سامانه‌های ستاره‌ای دوگانه توسط عواملی زیاد و منابعی مختلف تعیین می‌شود. تخمین‌های معمولی اغلب نشان می‌دهند که ۵۰٪ یا بیشتر از تمام سامانه‌های ستاره‌ای، ستاره‌های دوگانه هستند. این تخمین ممکن است ناشی از جهت‌گیری ذهنی ساده‌ای باشد، زیرا ستارگان پرجرم و درخشان، تمایل به دوتایی بودن دارند و این اجرام به راحتی قابل مشاهده و فهرست‌بندی هستند. تجزیه و تحلیل دقیق‌تر نشان داده‌است که ستارگان کم‌نور رایج‌تر، معمولاً تکی
داده‌است که ستارگان کم‌نور رایج‌تر، معمولاً تکی هستند، بنابراین تا دو سوم تمام سامانه‌های ستاره‌ای، تکی هستند. گفته می‌شود سیاراتی که فقط به دور یک ستاره در یک جفت دوتایی می‌چرخند، دارای مدار "نوع S" هستند، در حالی که سیاراتی که به دور هر دو ستاره می‌چرخند دارای مدار "نوع P" یا " سیاره ستاره دوگانه " هستند. تخمین زده شده که ۵۰ تا ۶۰ درصد از ستارگان دوگانه قادر به پشتیبانی از سیارات خاکی قابل سکونت در محدوده مداری پایدار هستند.