payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساخت کتابخانه واتیکان در اواخر قرن شانزدهم درون ناحیهٔ مرکز "کورتیل" باعث شده طرح برامانته اکنون برای مورخان مبهم باشد، اما ایده‌های تناسب، تقارن و چشم‌اندازهای دراماتیک او در بسیاری از باغ‌های بزرگ رنسانس ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت. ویلا ماداما، رم (۱۵۱۶). ساخت ویلا ماداما در دامنه‌های کوهستان مونته ماریو و مشرف به رم، توسط پاپ لئو دهم آغاز شد و توسط کاردینال جولیو د مدیچی (۱۴۷۸–۱۵۳۴) ادامه یافت. در سال ۱۵۱۶ میلادی لئو دهم این مأموریت را به رافائل سپرد که در آن زمان مشهورترین هنرمند رم بود. رافائل با
که در آن زمان مشهورترین هنرمند رم بود. رافائل با استفاده از متن باستانی "De Architectura" اثر ویترویوس و نوشته‌های پلینی جوان، باغی کلاسیک و ایده‌آل را تصور کرد. ویلای او یک حیاط دایره ای بزرگ داشت و به یک آپارتمان زمستانی و یک آپارتمان تابستانی تقسیم شده بود. گذرگاه‌هایی از حیاط به ایوان بزرگ منتهی می‌شدند که از آنجا می‌شد هم باغ و هم نمای شهر رم را دید. یک برج گرد در ضلع شرقی به عنوان اتاقی برای زمستان در نظر گرفته شد که خورشیدی از پنجره‌های لعاب‌دار آن می‌تابید و فضا را گرم می‌نمود. ویلا مشرف به سه
آن می‌تابید و فضا را گرم می‌نمود. ویلا مشرف به سه تراس، یکی مربع، یکی دایره ای و دیگری بیضی شکل بود. تراس بالا قرار بود با درختان شاه بلوط و صنوبر تزئین گردد در حالی که تراس پایینی برای بسترهای گیاهی در نظر گرفته شده بود. پس از مرگ رافائل کار بر روی ویلا ماداما در سال ۱۵۲۰ میلادی متوقف ماند، اما پس از مدتی هنرمندان دیگر تا سال ۱۵۳۴ طرح او را ادامه دادند. آنها نیمی از ویلا، شامل نیمی از حیاط مدور و ایوان شمال غربی را به پایان رساندند. در این نیمه، نقاشی‌های دیواری گروتسک اثر جولیو رومانو و گچ‌کاری جیووانی
دیواری گروتسک اثر جولیو رومانو و گچ‌کاری جیووانی دا اودینه قرار داشت. از ویژگی‌های باقی‌مانده می‌توان به فواره‌ای با سر فیل اثر جیووانی دا اودینه و دو پیکرهٔ غول‌پیکر گچ‌بری اثر باچیو باندینلی در ورودی باغ مخفی ("جیاردینو" "سگرتو)" اشاره کرد. این ویلا در حال حاضر یک مهمانخانه دولتی برای دولت ایتالیا است. ویلا د کاستلو، توسکانی (۱۵۳۸). ویلا د کاستلو یکی از پروژه‌های کوزیمو د مدیچی، اولین دوک توسکانی، بود که از زمانی که او تنها هفده سال داشت آغاز شد. این باغ را نیکولو تریبولو طراحی کرد که دو باغ دیگر از
باغ را نیکولو تریبولو طراحی کرد که دو باغ دیگر از طراحی‌هایش موجود است: باغ‌های سمپلیکی (۱۵۴۵) و باغ‌های بوبولی (۱۵۵۰) که هر دو برای کوزیمو ساخته شدند. باغ کاستلو در شیب ملایمی بین ویلا و تپه مونته مورلو قرار داشت. تریبولو ابتدا دیواری در دامنه‌های شیب ساخت و آن را به باغ بالایی پر از درختان پرتقال و باغ پایینی تقسیم کرد که به اتاق‌های باغ با دیوارهای پرچین، ردیف درختان و تونل‌هایی از درختان مرکبات و سرو تقسیم می‌گردید. یک محور مرکزی، که با مجموعه‌ای از فواره‌ها جدا می‌شود، از ویلا تا پایه کوه‌های مونته
جدا می‌شود، از ویلا تا پایه کوه‌های مونته مورلو ادامه می‌یابد. در این چیدمان، هم باغ چشم‌اندازهای بزرگی داشت و هم فضاهای محصور و خصوصی پوشانده می‌ماند. ویلا دِ اِسته در تیوولی (۱۵۵۰–۱۵۷۲). ویلا د اِسته یک ویلا واقع در تیوولی است که در نزدیکی شهر رم، ایتالیا قرار دارد. این مکان که به عنوان میراث جهانی یونسکو فهرست شده و نمونه ای عالی از معماری رنسانس و باغ رنسانس ایتالیایی است. طرح باغ بر روی یک محور مرکزی است و با محورهای متقابل فرعی با ویژگی‌های بسیار متنوع، توسط حدود پانصد فواره، استخر و حوضچه‌های آب
توسط حدود پانصد فواره، استخر و حوضچه‌های آب محصور شده‌است. آب فراوان از طریق رود آنینه (Aniene) تأمین می‌شود که بخشی از آن از طریق شهر به فاصله یک کیلومتری منحرف می‌شود و چشمه ریولس یک آب انبار را زیر حیاط ویلا تأمین می‌کند. این باغ در حال حاضر بخشی از مجموعهٔ باغ‌های بزرگ ایتالیایی است. ویلا دلا توره (۱۵۵۹). ، ساخته شده برای جولیو دلا توره (۱۴۸۰–۱۵۶۳)، استاد حقوق و محقق انسان‌گرا در ورونا، تقلیدی است از قوانین کلاسیک ویترویوس. این بنا از طرح کلاسیک مذکور الهام گرفته لیکن تغییرات در آن ایجاد شد که مناظر
الهام گرفته لیکن تغییرات در آن ایجاد شد که مناظر نازیبایی را به وجود آورد. ساکرو بوسکو در بومارزو، لاتزیو (۱۵۵۲–۱۵۸۵). سارکو بوسکو (به معنی "چوب مقدس")، در نزدیکی روستای بومارتزو، معروف‌ترین و عجیب‌ترین باغ از باغ‌های مانیریستیک است. این باغ به خواست پیر فرانچسکو اورسینی (۱۵۲۳–۱۵۸۵) ایجاد شد. این باغ یک پارودی و نقیضهٔ شوخ‌طبعانه بود و تمام قوانین باغ‌های رنسانس را زیر پا می‌گذاشت: هیچ تقارن، نظم و نقطه کانونی ندارد. کتیبه ای در باغ می‌گوید: «شما که در جستجوی شگفتی‌های بزرگ و شگفت‌انگیز جهان را سفر
در جستجوی شگفتی‌های بزرگ و شگفت‌انگیز جهان را سفر کرده‌اید، به اینجا بیایید، جایی که چهره‌های وحشتناک، فیل‌ها، شیرها، اورکوس‌ها و اژدهایان وجود دارد.» باغ مملو از مجسمه‌های عظیم است که مسیرهای سرگردان به آن‌ها می‌رسند. این شامل خانه‌ای که به نظر می‌رسید در حال سقوط است و دهانه مرگ نام دارد، هم می‌شود. حیوانات و مجسمه‌های خارق‌العاده، که بسیاری از آن‌ها از سنگ‌های آتشفشانی خشن در جای خود در باغ تراشیده شده‌اند، در آنجا وجود دارد. برخی از صحنه‌ها از شعر حماسی عاشقانه "Orlando Furioso" اثر لودوویکو آریوستو و
عاشقانه "Orlando Furioso" اثر لودوویکو آریوستو و برخی دیگر از آثار دانته آلیگری و فرانچسکو پترارکا الهام گرفته شده‌است. همان‌طور که یکی از کتیبه‌های باغ اشاره می‌کند، ساکرو بوسکو «فقط شبیه خودش است و نه چیز دیگری». ویلا لانته. ویلا لانته در باگنایا در نزدیکی ویتربو، منسوب به جاکومو باروزی دا ویگنولا است گرچه هیچ مدرکی معاصر وجود ندارد. با باغ‌های معروف بومارزو در قرن شانزدهم یکی از معروف‌ترین باغ‌های شگفت‌انگیز مانریست در ایتالیا بود. برای بازدیدکننده‌ای که تازه از ویلا فارنزه در کاپرارولا بیرون آمده،
که تازه از ویلا فارنزه در کاپرارولا بیرون آمده، تفاوت این دو ویلا که در یک منطقه، در یک دوره و با یک سبک معماری و احتمالاً توسط همان معمار ساخته شده‌اند، تعجب‌برانگیز و خارق‌العاده است. باغ‌های بوبولی. باغ‌های بوبولی، به زبان ایتالیایی Giardino di Boboli، یک پارک معروف در فلورانس ایتالیا است که مجموعه‌ای برجسته از مجسمه‌های مربوط به قرن شانزدهم تا هجدهم میلادی و برخی آثار باستانی رومی را در خود جای داده. باغ‌ها، پشت کاخ پیتی، مقر اصلی دوک‌های بزرگ مدیچی توسکانی در فلورانس قرار داشتند و برخی از آنان، از
توسکانی در فلورانس قرار داشتند و برخی از آنان، از اولین و آشناترین باغ‌های رسمی ایتالیایی قرن شانزدهم هستند. سبک باغ متعلق به اواسط قرن شانزدهم است و شامل توسعه‌های محوری طولانی‌تر، خیابان‌های سنگ‌ریزه‌ای وسیع، عناصر «ساخته‌شده» قابل‌توجهی از سنگ، استفاده مجلل از مجسمه‌ها و فواره‌ها، و تکثر جزئیات است. باغ گوستی. Giardini di Giusti (باغ‌های گوستی) در سال ۱۵۸۰ به عنوان محیط پیرامونی پلازو گوستی در ورونای ایتالیا طراحی شد و امروزه از زیباترین باغ‌های رنسانسی در اروپا در نظر گرفته می‌شود. باغ باردینی.
در اروپا در نظر گرفته می‌شود. باغ باردینی. Giardino Bardini یک باغ رنسانسی در فلورانس است. فقط اخیراً برای عموم باز شده‌است و نسبتاً کمتر شناخته شده‌است. ویلا آلدوبراندینی. این یک ویلا در فراسکاتی ایتالیاست که متعلق به خانواده آلدوبراندینی بوده. این بنا مشرف به کل دره تا رم است و به دستور کاردینال پیترو آلدوبراندینی، برادرزاده پاپ کلمنت هشتم، بر روی عمارتی که از قبل توسط الساندرو روفینی، پیشوای واتیکان در سال ۱۵۵۰ ساخته شده بود، احداث گردید. کاخ کازرتا. کاخ سلطنتی کازرتا (به ایتالیایی: "Reggia di Caserta")
سلطنتی کازرتا (به ایتالیایی: "Reggia di Caserta") یک اقامتگاه سلطنتی سابق در شهر کازرتا است که برای پادشاهان بوربونی ناپل ساخته شده بود. این باغ، نمونه ای معمولی از گسترش چشم‌انداز رسمی به سبک باروک، به وسعت ۱۲۰ هکتار، تا حدی در زمین‌های تپه ای امتداد دارد. این باغ از باغ‌های ورسای الهام گرفته شده‌است، اما معمولاً از نظر زیبایی برتر در نظر گرفته می‌شود. پارک از نمای پشتی کاخ شروع می‌شود و در کنار کوچه ای طولانی با فواره‌های مصنوعی و آبشارها قرار می‌گیرد. یک باغ انگلیسی در قسمت بالایی وجود دارد که در دهه
یک باغ انگلیسی در قسمت بالایی وجود دارد که در دهه ۱۷۸۰ توسط کارلو وانویتلی و جان گرایفر، گیاه‌کار-طراح آموزش دیده در لندن طراحی شده‌است که سر جوزف بنکس آن را به ویلیام همیلتون توصیه کرد. ایزولا بلا (دریاچه ماگیور). ایزولا بلا (لاژو ماگیوره) یکی از جزایر بورومی دریاچه ماژیوره در شمال ایتالیا است. این جزیره در خلیج بورومین در ۴۰۰ متری شهر کنار دریاچه سترسا واقع شده‌است. ایزولا بلا ۳۲۰ متر طول و ۴۰۰ متر عرض دارد و به‌طور کامل توسط پلازو بورومئو و باغ ایتالیایی آن احاطه شده‌است.
یک دولت منطقه‌ای یا یک دولت واحد منطقه‌ای، اصطلاحی است که برای نشان دادن نوعی از دولت که به‌طور رسمی واحد است، اما در آن درجه بالایی از قدرت سیاسی به شدت به دولت‌های منطقه‌ای غیرمتمرکز شده، داده شده‌است. این در تضاد با دولتی است که بر اساس اصول فدرالیسم سازماندهی شده‌است (یا یک جمهوری فدرال مانند ایالات متحده، برزیل، یا هند یا یک پادشاهی مشروطه فدرال مانند بلژیک یا مالزی) که در آن اختیارات مناطق در قانون اساسی ذکر شده‌است. در بسیاری از موارد، مناطق بر اساس تقسیمات فرهنگی یا منطقه ای طولانی مدت است. اروپا.
تقسیمات فرهنگی یا منطقه ای طولانی مدت است. اروپا. بسیاری از دولت‌های منطقه‌ای در اروپا وجود دارند، زیرا بسیاری از دولت‌های اروپایی بسیار قدیمی هستند و ساختارهای قانون اساسی آنها از پادشاهی مطلقه تکامل یافته و معتقدند که قدرت از دولت مرکزی ناشی می‌شود. این بدان معناست که هرگونه خودمختاری منطقه‌ای از نظر تئوریک فقط در اختیار دولت مرکزی وجود دارد. با این حال، در عمل، اگر دولت مرکزی بخواهد خودمختاری یک منطقه را لغو کند، مقاومت مردمی و سیاسی عظیمی وجود خواهد داشت. این را می‌توان در مخالفت با اعمال حکومت مستقیم
این را می‌توان در مخالفت با اعمال حکومت مستقیم دولت اسپانیا در کاتالونیا در طول بحران کاتالونیا و بلافاصله پس از آن مشاهده کرد. از آن زمان استقلال کاتالونیا احیا شده‌است. ایتالیا. ایتالیا یکی دیگر از کشورهای منطقه ای اروپایی است، زیرا به ۲۰ منطقه تقسیم شده‌است که قدرت قابل توجهی دارند. پنج منطقه (سیسیل، ساردینیا، فریولی ونزیا جولیا، ترنتینو-آلتو آدیجه/سودتیرول و وال دآئوستا) نسبت به سایرین خودمختارتر هستند. مانند اسپانیا، برخی از سیاستمداران و احزاب سیاسی در این کشور، به ویژه آنهایی که ایدئولوژی منطقه
در این کشور، به ویژه آنهایی که ایدئولوژی منطقه گرایی را بیان می‌کنند، طرفدار استقرار یک سیستم فدرال در ایتالیا هستند. اسپانیا. یکی از نمونه‌های یک دولت منطقه‌ای اسپانیا است که به جوامع خودمختار تقسیم می‌شود که ارگان‌های دولتی خودمختار هستند که درجه زیادی از قانون‌گذاری و در برخی موارد اختیارات تعیین مالیات را اعمال می‌کنند، اما رسماً مخلوقات دولت مرکزی هستند. آنها برای تضمین خودمختاری محدود برای ملیت‌ها و مناطق اسپانیا مانند کاتالان‌ها و گالیسیایی‌ها و سایرین طراحی شده‌اند. بسیاری از احزاب سیاسی در
و سایرین طراحی شده‌اند. بسیاری از احزاب سیاسی در اسپانیا، به ویژه آنهایی که یکی از ناسیونالیسم‌های منطقه‌ای مختلف را بیان می‌کنند، خواستار ایجاد یک سیستم فدرال کامل در این کشور شده‌اند، برخلاف سیستم فعلی، که اغلب به عنوان «فدرالیسم در عمل نه در اسم» یا «اختیار عمل بدون فدرالیسم» توصیف می‌شود. دیگر. اروپا قاره ای است که بیشترین کشورهای منطقه را دارد. اگرچه اسپانیا و ایتالیا به دلیل ساختارهای منطقه ای خود شناخته شده‌ترین هستند، یونان، اوکراین، فرانسه و بریتانیا همگی منطقه ای هستند و به ترتیب به ادارات
بریتانیا همگی منطقه ای هستند و به ترتیب به ادارات غیرمتمرکز یونان، استان‌های اوکراین، ناحیه‌های فرانسه و کشورهای بریتانیا تقسیم می‌شوند. (بریتانیا تعدادی دیگر از انواع دولت‌های واگذار شده دارد: جزیره‌های وابسته به تاج‌وتخت بریتانیا و سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا). همچنین فدراسیون‌های متعددی در اروپا وجود دارد، به ویژه آلمان، اتریش و بلژیک، اما همچنین بوسنی و هرزگوین، روسیه، سوئیس و به‌طور قابل بحث پادشاهی هلند (نباید با هلند اشتباه گرفت، که یکی از کشورهای سازنده آن را تشکیل می‌دهد، اگرچه اکثراً بیشترین
سازنده آن را تشکیل می‌دهد، اگرچه اکثراً بیشترین کشور را تشکیل می‌دهد. یکی از موارد مهم؛ این آخرین نیز می‌تواند یک ایالت منطقه ای با توجه به وظایف دولت استانی آنها در نظر گرفته شود. کشورهای دیگر مانند صربستان، پرتغال یا فنلاند قدرت را به مناطق خاصی واگذار کرده‌اند اما منطقه ای نشده‌اند زیرا سیستم منطقه ای در سراسر کشور گسترش نمی‌یابد. قاره آمریکا. تنها چهار ایالت منطقه ای در قاره آمریکا وجود دارد: بولیوی، شیلی، کلمبیا و پرو. دلیل آن این است که در قاره آمریکا به‌طور متوسط اخیراً بسیار بیشتر از اروپا ایجاد
به‌طور متوسط اخیراً بسیار بیشتر از اروپا ایجاد شده‌است؛ بنابراین، ساختارهای فدرال بسیار رایج تر است و در ایالات متحده، کانادا، مکزیک، برزیل، آرژانتین، ونزوئلا و سابقاً فدراسیون هند غربی یافت می‌شود. کشورهای دیگر مانند نیکاراگوئه، سنت کیتس و نویس و آنتیگوا و باربودا قدرت را به مناطق خاصی واگذار کرده‌اند، اما منطقه‌ای نشده‌اند، زیرا سیستم منطقه‌ای در سراسر کشور گسترش نمی‌یابد. سرزمین‌های اروپایی. چندین کشور اروپایی (یعنی فرانسه، هلند و بریتانیا) دارای سرزمین‌های فرادریایی در دریای کارائیب هستند که دولت‌های
فرادریایی در دریای کارائیب هستند که دولت‌های خود را واگذار کرده‌اند. آسیا و اقیانوسیه. جمهوری خلق چین. چین تحت حاکمیت کمونیستی ممکن است یک کشور منطقه ای در نظر گرفته شود زیرا سطوح قابل توجهی از قدرت توسط استان‌ها و مناطق خودمختار و همچنین مناطق ویژه اداری اعمال می‌شود. استان‌ها چنان درجه ای از اقتدار مستقل را اعمال می‌کنند که برخی از تحلیلگران ادعا می‌کنند که یک فدراسیون "واقعی" در چین وجود دارد، زیرا به دلیل تفاوت‌های چشمگیر در ماهیت سیاست‌های ایالتی بین استان‌ها، نمونه ای از مدل رقیب چونگ کینگ و مدل
استان‌ها، نمونه ای از مدل رقیب چونگ کینگ و مدل گوانگدونگ است. اندونزی. اندونزی یک کشور واحد منطقه ای است. این کشور زمانی برای مدت کوتاهی پس از استقلال خود تحت نام ایالات متحده اندونزی یک کشور فدرال بود، اما این سیستم در سال ۱۹۵۰ با یک سیستم واحد جایگزین شد. با این حال، کشور به استان‌هایی تقسیم می‌شود که به دلیل وسعت کشور، قدرت قابل توجهی بر مسائل محلی دارند. علاوه بر این، برخی از مناطق مانند گینه نو غربی و آچه به دلیل روابط منحصر به فرد و اغلب ناهموارشان با دولت ملی، خودمختاری بیشتری دارند. سلطان نشین
با دولت ملی، خودمختاری بیشتری دارند. سلطان نشین یوگیاکارتا نیز منطقه ای از اندونزی است که روابط ویژه ای با دولت مرکزی دارد، زیرا سلطنتی است که در آن سلطان یوگیاکارتا در موقعیتی شبیه به فرمانداری خدمت می‌کند. فیلیپین. فیلیپین به استان‌ها و منطقه خودمختار بانگسامورو تقسیم می‌شود. استان‌ها از اقتدار قابل توجهی در مسائل محلی استفاده می‌کنند. بسیاری از مردم فیلیپین ایجاد یک فدراسیون را پیشنهاد می‌کنند. جمهوری چین (تایوان). جمهوری چین که از سال ۱۹۴۵ بر تایوان حکومت می‌کند، می‌تواند به عنوان یک ایالت منطقه ای در
می‌کند، می‌تواند به عنوان یک ایالت منطقه ای در نظر گرفته شود زیرا تعدادی شهرستان و شهر استانی وجود دارد که طبق "قانون دولت محلی" خودگردان هستند. همچنین مناطق بومی در سراسر جزیره وجود دارد که در مناطق جنوبی تایوان متمرکز شده‌اند. نیوزلند. نیوزلند برای اهداف دولت محلی به شانزده منطقه (مائوری: "Ngā takiwā") تقسیم شده‌است. یازده مورد توسط شوراهای منطقه ای (رده بالای دولت محلی) و پنج مورد توسط مقامات واحد اداره می‌شوند که مقامات سرزمینی (لایه دوم دولت محلی) هستند که وظایف شوراهای منطقه ای را نیز انجام می‌دهند.
که وظایف شوراهای منطقه ای را نیز انجام می‌دهند. شورای جزایر چاتم یک منطقه نیست، بلکه شبیه به یک مرجع واحد است که تحت قوانین خود مجاز است. اختیارات و وظایف توسط قانون دولت محلی (۲۰۰۲) ایجاد شده‌است. چندین کشور منطقه ای در آفریقا وجود دارد. آنها متداول هستند زیرا همه کشورهای این قاره به جز لیبریا و اتیوپی در قرن ۲۰ یا ۲۱ به وجود آمدند و بنابراین در ایجاد دولت‌های خود توسط ساختارهای قانون اساسی قدیمی محدود نشدند. آفریقای جنوبی. آفریقای جنوبی یک دولت منطقه ای است که به چند استان تقسیم شده‌است که همگی دارای قوه
که به چند استان تقسیم شده‌است که همگی دارای قوه مقننه و نخست‌وزیر پارلمانی منتخب استانی هستند و درجات قابل توجهی از اقتدار را اعمال می‌کنند. برخی از مردم و احزاب سیاسی، به ویژه حزب آزادی اینکاتا، از ایجاد یک سیستم فدرال حمایت می‌کنند که در آن استان‌ها واحدهای فدرال باشند. تانزانیا. تانزانیا به ۲۱ استان و همچنین زنگبار تقسیم شده‌است. مناطق قدرت سیاسی زیادی دارند. با این حال، زنگبار از سایرین خودمختارتر است و رهبر خود، رئیس‌جمهور زنگبار و قوه مقننه، مجلس نمایندگان زنگبار، دارد. دیگران. آفریقای جنوبی و
نمایندگان زنگبار، دارد. دیگران. آفریقای جنوبی و تانزانیا تنها کشورهای منطقه ای واقعی در آفریقا هستند، اما برخی از کشورهای دیگر جنبه‌های مشابهی دارند. مراکش به مناطقی تقسیم می‌شود که تا حدودی از قدرت برخوردارند، اما از اختیارات منطقه‌ای کمتری نسبت به مناطق کشورهای واقعی منطقه‌ای برخوردارند. سایر کشورهای متحد مانند اوگاندا یا غنا برخی از مقامات سنتی محلی را به رسمیت می‌شناسند.
ویتو فریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ کوویلیا و باشگاه فوتبال ریو آوه اشاره کرد.
منصور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فلامینگو، باشگاه ورزشی باهیا، باشگاه ورزشی ویتوریا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده‌است.
باشگاه فوتبال آلبینولفه () یک باشگاه فوتبال ایتالیایی است که نماینده آلبینو و لفه، دو شهر کوچک واقع در وال سریانا، لمباردی است. این باشگاه برای ۹ سال متوالی در سری بی بازی کرد و در پایان فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ به سختی از صعود به سری آ بازماند. این تیم در حال حاضر در سری سی بازی می‌کند و از زمان سقوطش در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ در لیگ سوم ایتالیا حضور داشته‌است.
علی مبشر کارمند وزارت دارایی و کفیل وزارت دارایی دردولت دوم دکتر مصدق بود. او از ۱۸ تیر ۱۳۳۲ تا کودتای ۲۸ مرداد در این سمت حضور داشت. وی خواهرزاده عصمت دولتشاهی زن سوم رضاشاه بود.
دارس فریگیوس (؛ فرض بر این بود که او نویسنده گزارشی از ویرانی تروا بوده و قبل از هومر زندگی می‌کرده‌است. نویسنده اهل روم باستان بود. به گفته هومر یک کشیش شهر تروآ هفائستوس بود. فرض بر این بود که او نویسنده گزارشی از ویرانی تروا داده بوده و قبل از هومر زندگی می‌کرده‌است. اثری به زبان لاتین که ظاهراً ترجمه‌ای از آن است، و با عنوان Daretis Phrygii de excidio Troiae historia، در قرون وسطی بسیار خوانده می‌شد و سپس به کرنلیوس نپوس نسبت داده شد), که ساخته شده‌است و آن را به سالوست تقدیم کرده؛ اما این زبان برای
و آن را به سالوست تقدیم کرده؛ اما این زبان برای دوره ای بسیار دیرتر از زمان نپوس (احتمالاً قرن پنجم میلادی) مناسب‌تر است.
هارولد و مداد رنگی بنفش (به انگلیسی: Harold and the Purple Crayon) یک فیلم فانتزی آمریکایی آماده اکران به کارگردانی کارلوز سالدانیا است که اولین کارگردانی خود را در اکشن زنده آغاز کرد. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام در سال ۱۹۵۵ توسط کراکت جانسون نوشته شده‌است و زکری لی‌وای، لیل رل هاوری، زویی دشانل، راوی پاتل، کاملی گویتی، تانیا رینولدز و پیت گاردنر در آن بازی خواهند کرد. این فیلم قرار است در تاریخ ۲ اوت ۲۰۲۴ توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز از طریق برچسب کلمبیا پیکچرز در سینماهای ایالات متحده اکران شود.
کلمبیا پیکچرز در سینماهای ایالات متحده اکران شود. خلاصه داستان. پسر جوانی به نام هارولد با کمک مداد رنگی بنفش خود وارد یک مأموریت جادویی می‌شود.
گفتار در بندگیِ خودخواسته مقاله‌ای از اتیین دو لا بوئسی است که سالِ ۱۵۷۷ میلادی مخفیانه منتشر شد. میشل دو مونتنی خبر داده که دو لا بوئسی این مقاله را در هجده‌سالگی نوشته بوده‌است. به فارسی. این مقاله دست کم سه بار به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است.
الواح هخامنشی کتیبه‌های کوچکی هستند که در سال ۱۹۳۳ در تخت جمشید کشف شدند. این الواح اسنادی اداری از یک دوره ۲۰ ساله در طول پادشاهی داریوش یکم هستند که روی آنها به خط میخی و زبان عیلامی دربارهٔ حقوق و دستمزد، جیره غذا و سایر آمار و اطلاعات حکومتی مطالبی درج شده‌است. تاریخچه. باستان‌شناسان این الواح را سال ۱۳۱۳ در تخت جمشید کشف کردند و با موافقت دولت وقتِ ایران برای مطالعه و بررسی به دانشگاه شیکاگو امانت دادند. الواح در ۵۰ صندوق چوبی شامل حدود ۲۰۰۰ جعبهٔ مقوایی و چند پیت نفتی که در تخت جمشید به پارافین آب شده
و چند پیت نفتی که در تخت جمشید به پارافین آب شده آغشته شده بودند، از طریق بوشهر به آمریکا فرستاده شدند. از میان ۳۰ هزار لوح هخامنشی که به مؤسسه شرق‌شناسی شیکاگو به ودیعه سپرده شده، در سال ۱۳۲۷ تعداد ۱۷۹ لوح، در سال ۱۳۲۹ تعداد ۳۷ هزار لوح و در سال ۱۳۸۳ هم تعداد ۳۰۰ لوح دیگر به موزه ملی ایران ارسال شد. در دولت حسن روحانی بیش از ۱۷۰۰ لوح و در زمان دولت سید ابراهیم رئیسی هم بیش ۳۵۰۰ لوح از این مجموعه به ایران بازگردانده شد. دیوان عالی ایالات متحده آمریکا، درخواست گروهی از شهروندان آمریکایی را که در سال ۱۹۹۷ در
گروهی از شهروندان آمریکایی را که در سال ۱۹۹۷ در جریان یک بمبگذاری در اسرائیل مجروح شده بودند، برای مصادره کتیبه‌های هخامنشی متعلق به ایران و فروش آنها به عنوان غرامت، رد کرده بود. با توجه حکم دیوان عالی آمریکا، دانشگاه شیکاگو به دنبال این است که هرچه سریع‌تر این الواح را به ایران برگرداند.
آنکیتا شوری مدل و بازیگر هندی است. او عنوان ملکه زیبایی هند در سال ۲۰۱۱ را به دست آورد و نماینده هند در دوشیزه بین‌الملل ۲۰۱۱ بود. آنکیتا شوری از پدر و مادری به نام آرون شوری (در ارتش هند به عنوان سرتیپ خدمت می‌کند) و نیلم شوری (مدیر مدرسه ارتش) به دنیا آمد. او در دوران کودکی خود چندین سال را در یک صومعه بودایی در لاداخ هند گذراند. او بعداً تحت نظر رشید انصاری، مدیر تئاتر NSD، آموزش تئاتر دید. شوری با مدرک افتخارات تاریخ از دانشگاه دهلی فارغ‌التحصیل شد، او یک بودایی تمرین کننده است و یک برادر به نام امان
یک بودایی تمرین کننده است و یک برادر به نام امان شوری دارد که به «برو امان» نیز معروف است. در سال ۲۰۱۲، آنکیتا شوری در شوهای مد مختلف، از جمله غزلیات میجوان در پارچه مانیش مالهوترا به عنوان نمایش دهنده و در هفته بین‌المللی جواهرات هند با بیپاشا باسو شرکت کرد. او سفیر برند در هفته مد عروس دره آمبی هند در سال ۲۰۱۲ برای جی جی والایا و تارون طحیلیانی بود. در سال ۲۰۱۳، شوری برای Rocky S در هفته مد لکمه، آنجو مودی در هفته مد ویلز لایف استایل هند، و گروه گیتانجالی با آکشی کومار و سوناکشی سینها حضور پیدا کرد. در
با آکشی کومار و سوناکشی سینها حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۱۶ در هفته مد سرخپوستان اروپایی فرانسه، شوری برای نارندرا کومار حضور پیدا کرد. فیلم‌ها. شورایی در سال ۲۰۱۳ با بوشان کمار و تی-سریز برای سه فیلم قرارداد امضا کرد.
شهر دره آمبی یک شهرستان است که توسط صحرا ایندیا پاریور توسعه یافته‌است. این شهر برای ابرثروتمندان هند ساخته شد و در پنج مرحله توسعه یافت. بین ۶۰۰ ۸۰۰ خانه ییلاقی لوکس دارد. این شهر که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد، در از زمین‌های تپه ای در "تپه‌های سهیدری" گات غربی است. فاصله این شهر حدود از لوناوالا، از شهر پونا و از شهر بمبئی است. این شهرستان دارای یک فرودگاه است که در اواخر سال ۲۰۱۶ فعالیت خود را متوقف کرد میانگین بارندگی سالانه آن از ژوئن تا سپتامبر است. در سال ۲۰۱۴، شهر دره آمبی یک قرارداد ۴ ساله حمایت مالی ۱۴
شهر دره آمبی یک قرارداد ۴ ساله حمایت مالی ۱۴ میلیون دلاری با تیم ملی کریکت بنگلادش امضا کرد. هیئت کریکت بنگلادش بدون ذکر دلیل، این قرارداد را ۱۵ ماه قبل از پایان برنامه پایان داد.
جی جی والایا (زادهٔ ۸ اکتبر ۱۹۶۷) یک طراح مد و مد هندی اهل دهلی نو است. او خانه والایا را که یک خانه لوکس مد و سبک زندگی است در سال ۱۹۹۲ به همراه برادرش تی جی سینگ تأسیس کرد. یکی از اعضای مؤسس شورای طراحی مد هند (FDCI) و اولین سفیر برند جهانی غول کریستال سواروسکی است. والایا در ۸ اکتبر ۱۹۶۷ در ایالت راجستان در هند به دنیا آمد، جاگشارانجیت سینگ آهلووالیا، به دلیل پست‌های مختلف پدرش در ارتش هند، بیشتر دوران کودکی خود را در سفر به نقاط مختلف کشور گذراند.
آنجو مودی یک طراح لباس هندی است که برای باجیرائو مستانی (2015) و راملیلا (2013) طراحی کرده است. او جایزه فیلم فیر را برای بهترین طراحی صحنه و لباس در سال 2016 دریافت کرد او از سال 1990 بخشی جدایی ناپذیر از صنعت مد هند بوده است. در طول سال‌ها، صنعت مد هند شاهد بوده است که عضو موسس شورای طراحی مد هند (FDCI) با موفقیت در نقش‌های یک صنعتگر و یک طراح نقش‌آفرینی کرده است. مودی متعهد به تحریک رشد نساجی و صنعتگران هندی است.
هفته مد هند یک هفته مد دو سالانه است که توسط شورای طراحی مد هند برگزار و ترویج می شود. از سال 2006 تا 2014 توسط ویلز لایف استایل حمایت مالی شد تا اینکه Amazon.in اسپانسر آن شد. اولین رویداد در سال 2000 آثار 33 طراح را به نمایش گذاشت. همچنین بیش از سی مجری در هفته مد بهار در مارس 2013 حضور داشتند صنعت مد هند با رویدادهای بین المللی مانند هفته مد هند و نمایش های سالانه طراحان مد در شهرهای بزرگ کشور به یک صنعت رو به رشد تبدیل شده است.
پنجاه و یکمین مسابقه دوشیزه بین‌المللی، در ۶ نوامبر ۲۰۱۱ در مرکز بین‌المللی تنیس در چنگدو، چین برگزار شد. در مراسم نهایی الیزابت مسکورا از ونزوئلا، جانشین خود فرناندا کورنیخو از اکوادور را تاج گذاری کرد. جسیکا باربوزا از ونزوئلا نایب قهرمان اول شد. نتایج. جوایز ویژه. ترتیب اطلاعیه‌ها ۱۵ برتر
شورای طراحی مد هند (FDCI) یک سازمان در هند است. این سازمان یک انجمن غیرانتفاعی مستقل از طراحان مد است که برای تبلیغ تجارت مد در هند در دسامبر ۱۹۹۸ تشکیل شد در حال حاضر، دفتر شورای طراحی مد هند در دهلی نو مستقر است. شورای طراحی مد هندتوسط وزارت نساجی هند پشتیبانی می‌شود و همچنین با مؤسسه مد مانند NIFT همکاری نزدیکی دارد. در سال ۲۰۱۲، شورای مد با بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران همکاری کرد تا با اعلام لایحه تحریم مد برای آزادی، هدف مد وگان را در کشور تشویق کند. در همان سال، ابتکار مهمی برای
در کشور تشویق کند. در همان سال، ابتکار مهمی برای امضای پیمانی بین وزارت منسوجات (MOT) و شورای طراحی مد هند (FDCI) نیز انجام شد.
تالار شهرداری بروخه (هلندی: ) این بنا به سبک معماری گوتیک است که بین سال های ۱۳۷۶ و ۱۴۲۱ ساخته شده. این ساختمان یکی از قدیمی‌ترین ساختمان های شهر هلند بورگوندی سابق است. تاریخچه. نخستین مرمت. پس از آتش‌سوزی ناقوس در سال ۱۲۸۰، «گیسلهوس» که قبلاً به عنوان زندان سنت فلاندر استفاده می شد و از کار افتاده بود، محل جلسه برای شورای شهر شد. در سال ۱۳۷۶، این بنا تخریب و با یک ساختمان جدید که توسط کانتز لایز ساخته شد، جایگزین شد. مسئولیت ساخت آن هم به جان روجیرز داده شد. این بنا طی قرن‌های ۱۶ و ۱۷ به سمت جنوب گسترش
شد. این بنا طی قرن‌های ۱۶ و ۱۷ به سمت جنوب گسترش یافته‌است، این سالن اولین ساختمان شورای شهری به سبک یادبود گوتیک در فلاندرز است هزینه ساخت آن گواهی بر قدرت اقتصادی و سیاسی شهر است. در این بنا از سبک تالارهای لوون و اودنارد در شهر بروکسل و گنت الهام گرفته شده. منتقدان معماری این ساختمان را با اشاره به فراوانی، تکرارهای منظم برجسته می‌دانند. این بنا دارای طاقچه هایی است که پنجره را دربرمی‌گیرد، اگرچه مشخص نیست که این سبک در بروخه ابداع شده باشد. در زمان انقلاب فرانسه همه مجسمه‌ها تخریب شدند و تعداد کمی از