payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال ۱۹۶۰م. اسرائیل به روستای توافیق سوریه داشت، مدال شجاعت دریافت کرد. در طول جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷م. به عنوان معاون فرماندهٔ گردان ۵۱ گولانی خدمت کرد و در نبردهای بلندی‌های جولان شرکت داشت. در طول جنگ فرسایشی، سیزدهمین نبرد گولانی را فرماندهی کرد و در نبردهای بلندی‌های جولان، درهٔ بیت‌شئان، درهٔ اردن و در امتداد کانال سوئز شرکت کرد. بین سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۲م. او به عنوان افسر عملیات فرماندهی جنوب اسرائیل، تحت رهبری آریل شارون خدمت کرد. در سال ۱۹۷۲م. دروری فرماندهی تیپ گولانی که قرار بود در نبردهای جنگ
فرماندهی تیپ گولانی که قرار بود در نبردهای جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳م. شرکت کند برعهده گرفت. این تیپ در عملیات برای متوقف کردن سوری‌ها در بلندی‌های جولان، و در جنگ‌های جبل الشیخ و همچنین عملیات فشار اسرائیل بر سوریه شرکت کرد. او در نبرد سوم کوه هرمون مجروح شد، اما سربازانش توانستند با موفقیت پایگاه اسرائیلی که در اختیار کماندوهای سوری بود بازپس بگیرند. پس از سپری کردن دوران نقاهت رهبری تیپ را در طول نبردهای قبل از توافقنامه‌های خروج نهایی در ماه مه ۱۹۷۴م. بر عهده داشت. در سال ۱۹۷۶م. به رهبری لشکر ۳۶ زرهی
بر عهده داشت. در سال ۱۹۷۶م. به رهبری لشکر ۳۶ زرهی ارتش اسرائیل منصوب شد، و یک سال بعد درجهٔ آلوف را دریافت کرد و به ریاست بخش عملیات دپارتمان عملیات منصوب شد. او پیش از برعهده گرفتن فرماندهی شمال اسرائیل در سال ۱۹۸۱م. فرماندهی بخش آموزشی ارتش اسرائیل را بر عهده داشت. دروری نقش مهمی در جنگ لبنان در سال ۱۹۸۲م (عملیات "صلح برای الجلیل") ایفا کرد و نیروهای اسرائیلی را در نبرد با ارتش سوریه و سازمان آزادیبخش فلسطین به سمت دروازه‌های بیروت هدایت کرد. رفتار او در جریان کشتار صبرا و شتیلا توسط کمیسیون کاهان مورد
جریان کشتار صبرا و شتیلا توسط کمیسیون کاهان مورد بررسی قرار گرفت و هیچ دلیلی برای محاکمه او به دست نیاوردند. دروری در سال ۱۹۸۳م. فرماندهی شمال را ترک کرد، و سال بعد را در ایالات متحده تحصیل کرد. دروری در سال ۱۹۸۴م. به اسرائیل بازگشت و به فرماندهی نیروی زمینی ارتش اسرائیل منصوب شد، وی سپس ریاست ادارهٔ عملیات ارتش اسرائیل را بر عهده گرفت و در اکتبر ۱۹۸۶م. به مقام معاونت رئیس ستاد کل ارتش رسید. او در سال ۱۹۸۸م. پس از ناکامی در کسب مقام رئیس ستاد کل ارتش، از خدمات نظامی بازنشسته شد. مشاغل غیرنظامی. دروری بین
نظامی بازنشسته شد. مشاغل غیرنظامی. دروری بین سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۴م. در دانشگاه عبری اورشلیم در رشته باستان‌شناسی تحصیل و در چندین کاوش در ماسادا شرکت کرده بود. او پس از بازنشستگی از ارتش اسرائیل به عنوان رئیس بخش آثار باستانی وزارت آموزش اسرائیل منصوب، و تحت هدایت و رهبری او، این بخش توسعه یافته، بازسازی شد و در سال ۱۹۹۰م. به اداره باستانی اسرائیل (IAA) تبدیل شد، و خودش به عنوان اولین مدیر کل آن منصوب شد. او در دوران تصدی در IAA با عناصر حریدی که کاوش باستان‌شناسی در سایت‌های تدفینی را توهین به یهودیت
در سایت‌های تدفینی را توهین به یهودیت می‌دانستند، درگیر بود. احزاب سیاسی حریدی بارها برای برکناری او تبلیغات کردند و ائتلاف حکومتی را تهدید کردند، و خواستار به عهده گرفتن سرپرستی حفاری‌ مقابر شدند. او گهگاه تهدید به مرگ می‌شد و حتی مشهور بود که هدف یک مراسم کابالیستی ( Pulsa diNura) که ظاهراً قصد کشتن او را داشته‌ قرار گرفته. علیرغم غلبه بر این چالش‌ها، دروری در سال ۲۰۰۰م. پس از اطمینان از تداوم کار IAA از سمت خود کناره‌گیری کرد. مرگ. امیر دروری در ۱۲ مارس ۲۰۰۵م. پس از سکته قلبی، طی یک کوهپیمایی در نقب
۲۰۰۵م. پس از سکته قلبی، طی یک کوهپیمایی در نقب درگذشت. کاوش‌های IAA در تئاتر رومی طبریه به افتخار او نامگذاری شده است.
ورخ-آلیکا (به لاتین: Verkh-Aleyka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
استاروآلیسکویه () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
نووایا میخایلوفکا (به لاتین: Novaya Mikhaylovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
زونالنویه (به لاتین: Zonalnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
آشپزی لیختن‌اشتاین پخت و پز لیختن‌اشتاین است. آشپزی متنوعی است و تحت تأثیر خوان کشورهای اطراف خود، به ویژه سوئیس و اتریش قرار گرفته، و همین‌طور از آشپزی اروپای مرکزی تأثیر پذیرفته است. پنیر و سوپ از بخشهای جدا نشدنی آشپزی لیختن اشتاین می‌باشد. به دلیل گستردگی صنایع لبنی، حضور فرآورده‌های شیری در آشپزی این کشور یه روال عادی است. سبزیجات رایج شامل سبزی‌ها، سیب زمینی و کلم می‌باشد. گوشت‌هایی که مصرف بالایی دارند شامل گوشت گاو، مرغ و خوک است. خوردن سه وعده غذا در روز یه امر عادی است و غذاها اغلب همان غذاهای
در روز یه امر عادی است و غذاها اغلب همان غذاهای متعارف هستند.
خلیج پاپوآ () در منطقه ساحلی جنوبی گینه نو واقع شده‌است. مساحت کل آن ۷۰۴۰۰ کیلومتر مربع (۲۷۲۰۰ مایل مربع) است. جغرافیا. برخی از بزرگترین رودخانه‌های گینه نو، مانند رودخانه فلای، رودخانه توراما، رودخانه کیکوری، رودخانه پوراری و رودخانه واووی به خلیج می‌ریزند و آن را به یک دلتای بزرگ تبدیل می‌کنند. در حالی که سواحل غربی با آبراه‌های جزر و مدی باتلاقی مشخص می‌شود، زمین به سمت شرق که به کیپ پوسیشن ختم می‌شود صاف و شنی است. بخش مرکزی و شرقی "خلیج پاپوآ" به آرامی برای دیدار با ارتفاعات جنوبی کوهستانی بالا می‌رود
برای دیدار با ارتفاعات جنوبی کوهستانی بالا می‌رود و در انواع باتلاق‌های داخلی و جنگل‌های انبوه چوب جنگلی استوایی پوشیده شده‌است. قسمت داخلی غربی دارای منطقه وسیعی از سنگ آهک کارست است. فصل خشک از اکتبر شروع می‌شود و تا فوریه ادامه می‌یابد و پس از آن فصل مرطوب شروع می‌شود. مرز جنوبی خلیج به عنوان خطی از گوشه جنوب غربی دلتای رودخانه فلای در غرب، تا کیپ ساکلینگ در ۳۵۵ کیلومتری شرق آن، که ۷۰ کیلومتری شمال غربی پورت مورسبی است، تعریف می‌شود. این منطقه دریایی به مساحت تقریباً ۳۵۰۰۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد.
تقریباً ۳۵۰۰۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. "خلیج پاپوآ" یک قفسه وسیع با حداکثر عرض حدود ۱۵۰ کیلومتر بین شکاف قفسه، در حدود ۱۴۰ متر عمق آب و دلتای مگس تشکیل می‌دهد. کمتر از ۲۰ کیلومتری شرق دلتای رودخانه پوراری باریک می‌شود. در جنوب غربی، خلیج به قفسه وسیع و کم عمق تنگه تورس، در نوک شمال شرقی استرالیا می‌پیوندد.
ویلیو کایاوا (; – ) شاعر، روزنامه‌نگار اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
هلوی یووونن (; – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و شاعر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
رب انکل (; – ) شاعر، نقاش، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
سیمو پوپپونن (; – ) نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
اولاوی پااوولاینن (; – ) نویسنده، شاعر، جستار اهل فنلاند بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
یوها ماننرکرپی (; – ) مؤلف (پدیدآور)، مترجم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
پاوو هاویککو (; – ) شاعر، نویسنده، نمایشنامه‌نویس، و ناشر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین‌المللی ادبیات نوئستات و جایزه اینو لینو شده‌است.
آروو سالو (; – ) سیاستمدار، فیلم‌نامه‌نویس، مؤلف (پدیدآور)، روزنامه‌نگار، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
هاگار اولسون (; – ) مؤلف (پدیدآور)، مترجم، منتقد ادبی، و نمایشنامه‌نویس اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
ایناری وورلا (; – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و شاعر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
ماریا-لنا میککلا (؛ زادهٔ ) مؤلف (پدیدآور)، سیاستمدار، شاعر، نویسنده، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
کرتو کاونیس‌کانگاس (; – ) مؤلف (پدیدآور)، سیاستمدار، روزنامه‌نگار، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
هیکی پالمو (؛ زادهٔ ) مؤلف (پدیدآور)، کشیش، و نویسنده اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
ویلهلم هلاندر (؛ زادهٔ ) معمار، و استاد ممتاز معماری اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
رائول پالمگرن (; – ) مؤلف (پدیدآور)، روزنامه‌نگار، و منتقد ادبی اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
محبوبه رمضانی (زاده: ۲۸ آبان ۱۳۵۴) مادر پژمان قلی‌پور از جان‌باختگان اعتراضات آبان ۹۸ و از مادران دادخواه آبان ۹۸ اهل ایران است. او به‌خاطر دادخواهی به دفعات متعدد بازداشت و بازجویی شده‌است. سال‌های اخیر وی در برخی از کمپین‌های حمایتی از مردم ایران و اعتراض به حکومت جمهوری اسلامی در شبکه‌های اجتماعی همراهی کرده‌است. به‌همین دلیل نیروهای سایبری جمهوری اسلامی با گزارش گروهی موجب بسته شدن اشتراک اینستاگرام محبوبه رمضانی شدند. ۸ مرداد ۱۴۰۰، در پی تجمع اعتراضی در میدان آزادی تهران به همراه جمعی از مادران و دیگر
میدان آزادی تهران به همراه جمعی از مادران و دیگر اعضای خانواده جان باختگان اعتراضات آبان‌ماه ۹۸ بازداشت شدند. محبوبه رمضانی و مادران دادخواه در جریان تجمع میدان آزادی ضمن دادخواهی خون کشته‌شدگان آبان ۹۸ از اعتراضات مردم خوزستان نیز حمایت کردند. محبوبه رمضانی در واکنشی از سخنان اصغر فرهادی، فیلمساز، دربارهٔ عدم آگاهی در فضای مجازی پس از نمایش فیلم قهرمان انتقاد کرده‌است. او در بخش دیگری از واکنش‌هایش به سکوت پرویز پرستویی نسبت به کشته‌شدگان آبان ۹۸ اشاره می‌کند و خطاب به پرستویی می‌گوید: «آقای پرستویی از
و خطاب به پرستویی می‌گوید: «آقای پرستویی از بچه‌های فلسطین و بچه‌های غزه می‌گوید، ولی یک بار نشد که صدای بچه‌های آبان باشد». ۲۰ تیر ۱۴۰۱، محبوبه رمضانی، مادر پژمان قلی‌پور همزمان با خانواده‌های برخی دیگر از جانباختگان آبان ۱۳۹۸، بازداشت شد.خبرگزاری فارس، افراد بازداشت شده را به ارتباط با «سرویس جاسوسی بیگانه» و دریافت پول «از یک رابط مالی خارجی» متهم کرد. محبوبه رمضانی و رحیمه یوسف‌زاد ۴ مرداد ۱۴۰۱ پس از دو هفته بازداشت آزاد شدند. محکومیت به ۱۰۰ ضربه شلاق. پیمان قلی‌پور، برادر پژمان قلی‌پور، ۲۶ تیر در حساب
قلی‌پور، برادر پژمان قلی‌پور، ۲۶ تیر در حساب کاربری خود در اینستاگرام اعلام کرد که مادرش به ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شده‌است. او گفت این حکم احتمالاً با کمپین حجاب، بی‌حجاب که ۲۱ تیر برگزار شد، مرتبط است. وی همچنین نوشت: «اینکه مادرم را دقیقاً روز قبل این کمپین بازداشت کردند، می‌تواند مرتبط باشد و ظاهراً آن روز بالاخره بهانه‌ای که مدتها بود دنبالش بودند را پیدا کردند». او در بخش دیگری از یادداشت خود تنها جرم مادرش را «دادخواهی» عنوان کرد و گفت: «بیشترین دلیلی که باعث می‌شود این‌ها از او (مادرش) بترسند این است
باعث می‌شود این‌ها از او (مادرش) بترسند این است که حقیقت را فریاد می‌زند. از او می‌ترسند چون عکس پژمان را یک دقیقه زمین نمی‌گذارد». وزارت امور خارجه آمریکا، صدها فعال سیاسی و مدنی، و خانواده‌های پرواز ۷۵۲ به بازداشت محبوبه رمضانی و مادران دادخواه واکنش نشان داده و اعتراض کردند.
سیرکْکا ترْکْکا (۲ فوریه ۱۹۳۹–۲۳ اکتبر ۲۰۲۱) شاعر فنلاندی و برنده جایزه فنلاندیا در سال ۱۹۸۷ و جایزه جایزه اینو لینو در سال ۲۰۰۰ بود.
فورت کورن‌والیس یک قلعه دفاعی در جرج تاون، پنانگ، مالزی است، که در اواخر قرن هجده میلادی توسط کمپانی هند شرقی بریتانیا ساخته شد. این بزرگ‌ترین قلعه در مالزی است که به صورت سالم باقی مانده است. قلعه در دوران عملیاتی، هیچ وقت درگیر نبرد نشد. این قلعه به افتخار سپهبد-ژنرال ارل کورن‌والیس دوم (۱۸۰۵–۱۷۳۸)، استاندار بنگال در دوران ساخت قلعه، فردی که در جنگ انقلاب آمریکا حضور داشت، در سال ۱۷۸۱ارتش تحت امر خود را در یورک تاون تسلیم جرج واشینگتن کرد، به این اسم نامگذاری شد.
خولیو سزار آرزو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده‌است.
سانی اسلوند (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال و مربی سابق فوتبال اهل سوئد است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده‌است.
ماتیاس آسپر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
ارنو پاسیلیننا (; – ) روزنامه‌نگار، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو و جایزه ادبی فنلاند شده‌است.
پنتی لینکلا (; – ) فیلسوف، نویسنده، بوم‌شناس، پرنده‌شناس، طرفدار محیط زیست، ماهیگیر، دگراندیش، و مقاله‌نویس اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
وینو کیرستینه (؛ – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، شاعر، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
الوی سینروو (; – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و شاعر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
میرکا رکولا (; – ) شاعر، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
یوککا وینو (؛ زادهٔ ) مؤلف (پدیدآور)، فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس، شاعر، و استاد (تمام) اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
آروو تورتیاینن (; – ) مؤلف (پدیدآور)، روزنامه‌نگار، نویسنده، شاعر، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
کایسا کرهونن (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش، بازیگر، خواننده، نمایشنامه‌نویس، و نویسنده اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
هنریک تیککانن (; – ) نویسنده، هنرمند، و تصویرگر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
ایلا کیویکاهو (; – ) شاعر، مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
نیلس-بریه استورمبوم (; – ) روزنامه‌نگار، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
جشنواره ریفکین (Rifkin's Festival) یک فیلم کمدی محصول سال ۲۰۲۰ به نویسندگی و کارگردانی وودی آلن است. این فیلم محصول مشترک آمریکا-اسپانیا-ایتالیا است و والاس شاون، النا آنایا، لوئیس گارل، جینا گرشون، سرگی لوپز و کریستوف والتز در آن بازی می‌کنند. این فیلم برای نخستین بار در شصت و هشتمین جشنواره جهانی فیلم سن سباستین در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰ به نمایش درآمد و در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۲۰ توسط Tripictures در اسپانیا به نمایش درآمد. خلاصه داستان کوتاهی در "گاردین" در ۴ سپتامبر ۲۰۱۹ به شرح زیر منتشر شد: «"جشنواره ریفکین" از یک
۲۰۱۹ به شرح زیر منتشر شد: «"جشنواره ریفکین" از یک رویداد سالانه به عنوان پس‌زمینه یک کمدی عاشقانه بهره می‌برد و دربارهٔ زن و شوهری است که در هنگام حضور در شهر محل برگزاری جشنواره فیلم سن سباستین دلباخته یکدیگر می‌شوند" در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۲، این فیلم نمایش محدودی را در سینماهای ایالات متحده و در سرویس‌های پخش آغاز کرد.
هاننو مکله () (متولد ۱۸ اوت ۱۹۴۳ در هلسینکی، فنلاند) نویسنده بیش از ۱۰۰ کتاب به زبان فنلاندی است: رمان، مجموعه داستان‌های کوتاه، مجموعه‌های ویرایش شده و کتاب‌های کودکان. هانو ماکلا به خاطر کتاب هایش برای کودکان در بسیاری از کشورهای جهان، به ویژه مجموعه محبوب «آقای هو» (آقای بو) شناخته شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
دانشگاه کوربان یک دانشگاه خصوصی مسیحی در سیلم، اورگن است. حدود ۱۲۰۰ دانشجوی تمام وقت در پردیس آن و ۲۸۰۰ دانشجو در سراسر جهان ثبت نام کرده‌اند. از نظر ورزشی، عضو انجمن ملی دو و میدانی بین دانشگاهی است که در کنفرانس کالج کاسکاد شرکت می‌کند. تاریخچه. این مؤسسه در سال ۱۹۳۵ در فینیکس، آریزونا به عنوان مؤسسه کتاب مقدس فینیکس توسط انجیلیست لیلاند انترکین و روی بنکرافت تأسیس شد. این کالج در سال ۱۹۴۶ به اوکلند، کالیفرنیا نقل مکان کرد و نام کالج انجیلی باپتیست غربی را گرفت. در سال ۱۹۶۹، این کالج به سالم، اورگان نقل
گرفت. در سال ۱۹۶۹، این کالج به سالم، اورگان نقل مکان کرد. در سال ۲۰۰۴، "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" این مدرسه را به عنوان هشتمین مدرسه برتر در غرب ایالات متحده برای کالج‌های جامع و نهمین مدرسه در سال بعد رتبه‌بندی کرد. نام کالج از کالج باپتیست غربی به کالج کوربان در ۷ می ۲۰۰۵ تغییر یافت. «کوربان» یک کلمه عبری به معنای «هدیه ای است که به خدا تقدیم شده‌است». بعداً در سال ۲۰۰۵، کالج دیویدسون هال، یک سالن اقامت را افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۶، "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" این مدرسه را در رتبه ۸ قرار داد، برای پنجمین
این مدرسه را در رتبه ۸ قرار داد، برای پنجمین سال متوالی مدرسه در بین ده مدرسه برتر قرار گرفت. از سال ۲۰۰۹، این کالج حدود ۳ میلیون دلار موقوفه داشته‌است.
نبرد جام در محرم سال ۹۳۵ قمری/۱۵۲۸ میلادی میان نیروهای صفوی به فرماندهی شاه تهماسب و سپاهیان ازبک به رهبری عبیدالله‌خان شیبانی در منطقه جام در خراسان روی داد. این نبرد بخشی از کشمکش‌های طولانی صفویان و شیبانیان بر سر کنترل خراسان بود. در این رویارویی، صفویان با وجود ضعف اولیه توانستند سپاه ازبک را شکست دهند و آنان را به عقب‌نشینی وادارند. پیروزی صفویان در جام موجب تثبیت موقت قدرت آنان در خراسان و تقویت موقعیت سیاسی شاه طهماسب یکم در برابر تهدیدهای ازبک شد. پیشینه. در اوایل قرن دهم هجری شیبانیان خود را
شد. پیشینه. در اوایل قرن دهم هجری شیبانیان خود را استوار در فرارود جایگیر کرده بودند و دولت خود را به پایتختی بخارا پایه‌گذاری کردند و پس از آن برای گرفتن خراسان با دولت صفویان وارد جنگهای متعددی شدند. در سال ۹۳۳ ه‍.ق ازبک‌ها بار دیگر از آمودریا گذر کردند و به خراسان درآمدند. آنها شهر توس را که آرامگاه فردوسی در آن جای دارد، محاصره کرده و گرفتند. پس از دوره‌ی کوتاهی بخشی از خراسان را زیر چیرگی خود درآوردند و در سال ۹۳۴ ه‍.ق طی درگیریهای مختصری به شهر استرآباد و حتی دامغان نیز دست یافتند. پس از آن شیبانیان
و حتی دامغان نیز دست یافتند. پس از آن شیبانیان سوی خاور به راه افتادند و به رهبری عبیدالله‌خان ازبک هرات را هفت ماه محاصره کردند. همه رخدادهای یاد شده در واقع بهره‌وری ازبک‌ها از کشمکش‌های درونی ایران در پی خردسالی شاه بود. تا اینکه با پایان درگیری استاجلوها و آسودگی شاه برای رسیدگی به نابسامانی‌ها، سرانجام صفویان به فکر بازپس‌گیری سرزمین‌های ازدست‌رفته افتادند. عبیدالله خان خبر نزدیک شدن لشکر بزرگ صفویان را دریافت کرد و ناچار به عقب‌نشینی سوی شمال شد تا لشگری بزرگ فراهم آورد. نبرد. در اواخر سال ۹۳۴ ه‍.ق
بزرگ فراهم آورد. نبرد. در اواخر سال ۹۳۴ ه‍.ق شیبانیان سنی «غزوات مقدس» را علیه دولت صفوی و دودمان صفویه که سنگر اسلام شیعی بودند، اعلام کردند. شیبانیان به رهبری عبیدالله‌خان ازبک و کوجونجی‌خان با تیزبینی آماده لشگرکشی به خراسان شدند و شمار فراوانی از کشاورزان، کارگران، درویشان، چامه سرایان، نمایندگان روشنفکران و دانشمندان و بزرگان دینی به سپاهیان آنان پیوستند. بر پایه آگاهی‌های تاریخی «عبیدالله خان چنان لشکری گرد آورد که از زمان چنگیز خان دیده نشده‌است». خبر نزدیک شدن ارتش شیبانیان در خراسان، شاه طهماسب
خبر نزدیک شدن ارتش شیبانیان در خراسان، شاه طهماسب یکم صفوی را غافل‌گیر کرد. صفویان با شتاب ارتش خود را بسیج کردند. نبرد میان لشکریان در نزدیکی شهر زورآباد که بخشی از سرزمین جامِ خراسان بود، روی داد. شاه طهماسب جناح راست را به سرداری جوهه سلطان تکلو، حسین خان شاملو، احمد سلطان استاجلو و المه سلطان تکلو مقرر کرده و جناح چپ را به حمزه سلطان ذوالقدر حاکم شیراز، محمد خان شرف الدین اغلی تکلو، محمد خان ذوالقدر اغلی، یعقوب سلطان قاجار و پیرقلی سلطان شاملو واگذار کرد و خود همراه با احمد سلطان افشار و قدوز سلطان
کرد و خود همراه با احمد سلطان افشار و قدوز سلطان تکلو در قلب سپاه قرار گرفت، در مقابل کوجم خان و عبیدالله خان ازبک در قلب قرار گرفتند و فرماندهی جناح راست را به جانی بیگ سلطان، گیلدی محمد سلطان و ابوسعید سلطان و جناح چپ را به فولاد سلطان، عبدالعزیز سلطان و عبداللطیف سلطان قرار دادند. در شروع نبرد، دو جناح صفویان در برابر تاخت‌وتازهای ازبک‌ها مجبور به عقب نشینی شدند، به طوری که ازبکان پیروزی خود را حتمی دانسته و شروع به غارت اموال صفویان در عقب لشکر کردنند. هنگامی‌که عبیدالله‌خان ازبک از پیرامونیان خود پیام
عبیدالله‌خان ازبک از پیرامونیان خود پیام شادباش بابت پیروزی می‌شنید، یک نقطه سیاه تار را دید که هنوز در دوردست برپا و برجا بود. گفت: چیزی می‌بینم که می‌تواند بخشی از لشکر قزلباش باشد و اگرچه ازبک‌هایی که نزدیک او مانده بودند بدنبال گریز همه قزلباش‌ها پافشاری می‌کردند که چنین چیزی نمی‌شود ولی سرانجام عبیدالله‌خان مردی را برای شناسایی فرستاد، در آن زمان دیگر دیر شده‌بود، زیرا شاه طهماسب همراه با قورچیان و توپچیان شروع به پیشروی به سمت قلب ازبکان کرد، شاه به استاد شیخی بیک توپچی باشی دستور شلیک به دشمن را
استاد شیخی بیک توپچی باشی دستور شلیک به دشمن را داد، ازبکان که آشنایی با توپهای جنگی نداشتند در اثر شلیک یکباره دهها توپ و چندین هزار تفنگ قورچیان غافلگیر شده به طوری که قلب سپاه آنان سردرگم شده و مجبور به عقب نشینی شد، جناح‌های ازبکان پس از اطلاع از عقب نشینی قلب سپاه، آنها نیز به سمت آمودریا عقب نشستند. روز بعد که شاه طهماسب از عقب نشینی کامل ازبکان آگاه یافت به دلیل اتفاقات پیش آمده به سمت عراق عرب بازگشت. بیشتر منابع به زخمی شدن عبیدالله‌خان در هنگام گریز توسط قورچی (محافظ شخصی سلطنتی) اشاره دارند که
توسط قورچی (محافظ شخصی سلطنتی) اشاره دارند که قورچی قربانی خود را نشناخت و چون قربانی رنجوری بود، قورچی بر آن شد که او را نکشد. بر پایه گزارش‌ها، شنوایی عبیدالله در پی این کوفتن آسیب دید و برخی بن‌مایه‌های صفوی او را «عبید کر» می‌نامند. پس از جنگ سخن‌های گوناگونی پراکنده شد، پیش از همه شکست بزرگ قزلباش‌ها به گونه‌ای گسترده در سراسر کشور از سوی کسانی پراکنده شد که از گام نخست نبرد گریخته بودند. همچنین نخستین سخنانی که در هند به بابر رسید، پنداشتِ نابودی سرتاسری ارتش ازبک و کشته شدن همه خان‌ها و سلطان‌های
ارتش ازبک و کشته شدن همه خان‌ها و سلطان‌های برجسته‌شان، از جمله عبیدالله‌خان و کوجم‌خان بود. بابر حتی آماده بود برای تلاشی نو در راه بازپس‌گیری فرارود برنامه‌ریزی کند.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، زمین لرزه ای به بزرگی ۷٫۶ یا ۷٫۷ در پاپوآ گینه نو، بخش شمالی استان موروبه را لرزاند. کانون زمین‌لرزه گسل طبیعی در عمق زیر رشته‌کوه فینیستر رخ داده‌است. حداکثر مقیاس شدت مرکالی درک شده VIII ("شدید") برآورد شد. لرزش به‌طور گسترده در سراسر کشور و حتی در کشور همسایه، اندونزی، احساس شد. در این زمین‌لرزه دست‌کم هفت نفر جان باخته، ۲۴ نفر مجروح و تعدادی نیز به دلیل رانش زمین مفقود شدند. این قوی‌ترین زمین لرزه ای است که از سال ۲۰۰۲ در این کشور رخ داده‌است. سازمان زمین‌شناسی آمریکا شدت این زمین
داده‌است. سازمان زمین‌شناسی آمریکا شدت این زمین لرزه را ۷٫۶ در مقیاس بزرگی گشتاور فاز W (M) و در عمق گزارش نمود در حالی که مرکز لرزه‌نگاری اروپا-مدیترانه عمق کانون زمین‌لرزه را اعلام نمود. خسارت‌ها. در پی این زمین‌لرزه دست‌کم هفت نفر کشته و ۲۴ نفر مجروح شدند، اگرچه انتظار می‌رود تعداد کشته‌ها افزایش یابد. نخست‌وزیر جیمز ماراپه اظهار داشت که میزان تخریب و تلفات ناشناخته است و چندین منطقه تحت تأثیر این حادثه قرار گرفته‌اند. به گفته کیسی ساوانگ، یک سیاستمدار محلی، تلفات جدی و بالقوه بیشتری در شهرک‌های اطراف
محلی، تلفات جدی و بالقوه بیشتری در شهرک‌های اطراف رشته کوه فینیستر و در امتداد ساحل وجود دارد. وی افزود که بسیاری از مردم و خانه‌ها در اثر رانش زمین ناپدید شده‌اند. یکی از مقامات پورت مورزبی، پایتخت این کشور، گفت که خسارت احتمالی زمین‌لرزه‌ای به این بزرگی قابل توجه است. سه مورد مرگ در وآو، پاپوآ گینه نو، یک شهر معدن طلا گزارش شده‌است. چارلی ماسانژ، مدیر بلایای طبیعی استان موروبه از جراحات ناشی از فروریختن سازه‌ها و آوارها را گزارش داده. تأسیسات پزشکی، خانه‌ها، جاده‌ها و بزرگراه‌های اصلی آسیب دیدند. یک نفر
جاده‌ها و بزرگراه‌های اصلی آسیب دیدند. یک نفر در منطقه ساحلی رای بر اثر رانش زمین کشته شد. در منطقه کابووم سه نفر کشته و تعداد زیادی زخمی شدند. ساختمان‌ها در این ناحیه فرو ریخته و برخی از بازماندگان با هواپیما منتقل شدند. مقامات گفتند که معدنچیان بر اثر رانش زمین در استان لائه در زیر زمین مدفون شده‌اند.
پروژه غربالگری حرم شریف (به انگلیسی: Temple Mount Sifting Project؛ پیش از این به نام پروژهٔ نجات‌بخشی کوه معبد شناخته می‌شد) یک پروژهٔ باستان‌شناسی است که در سال ۲۰۰۴م. آغاز شد و هدف آن بازیابی و مطالعهٔ آثار باستانی موجود در بقایایی است که در حفاری غیر علمی و بدون نظارت، و روش‌های باستان‌شناسی مناسب از حرم شریف در اورشلیم استخراج شده‌است. در این پروژه جهت غربال کردن آوارها تعداد زیادی داوطلب و گردشگر به روش جمع‌سپاری همکاری کردند، و در واقع می‌توان این پروژه را عمومی‌ترین پروژه باستان‌شناسی عمومی در جهان
را عمومی‌ترین پروژه باستان‌شناسی عمومی در جهان دانست. ابزار و تأسیسات غربالگری پروژه تا سال ۲۰۱۷م. در پارک ملی امک زوریم قرار داشت. اما در ژوئن ۲۰۱۹م. به نمایشگاه ماساعوت در کوه اسکوپوس منتقل شد. تاریخ. علیرغم اهمیت تاریخی حرم شریف، هیچ باستان‌شناسی نتوانسته‌است در این محل کاوش کند. در نوامبر ۱۹۹۹م. واقف در پیرامون ساختار تازه کشف شدهٔ مسجد المروانی که پائین‌تر از سطح فعلی بود کاوش نجات‌بخشی انجام نداد، و با استفاده از ماشین‌آلات سنگین حفاری بدون نظارت‌های باستان‌شناسی مناسب، خاکبرداری نمود. زباله‌ها به
باستان‌شناسی مناسب، خاکبرداری نمود. زباله‌ها به مکان‌های مختلفی منتقل شدند، اما قسمت عمدهٔ آن که حدود ۳۵۰ کامیون بود در دره کیدرون، نزدیک بخش شمال‌شرقی شهر قدیمی ریخته شد. پشته‌های خاک توسط مقامات ادارۀ عتیقات اسرائیل بررسی و نمونه‌برداری شد، اما هرگز به صورت علمی مورد بررسی و کاوش قرار نگرفت. در سال ۲۰۰۴م، مجوز کاوش به نام دو باستان‌شناس اسرائیلی به نام‌های گابریل بارکی و زاکای دیویغا، تحت نظارت دانشگاه بار-ایلان صادر شد؛ بودجه این پروژه با حمایت سرمایه‌گذار خصوصی و با همراهی انجمن اکتشاف اسرائیل تأمین
خصوصی و با همراهی انجمن اکتشاف اسرائیل تأمین شد، در نتیجه غربالگری پشته‌های خاک با کمک داوطلبان بیشتری انجام شد، و خاک حاصل از غربالگری به پارک ملی "امک تزریم" که از قبل توسط سازمان طبیعت و پارک‌های اسرائیل مشخص شده بود، منتقل شد. در سال ۲۰۰۵م. در پی بروز مشکلات مالی، بودجهٔ پروژه با کمک بنیاد ایر-دیوید تأمین شد، و این بنیاد مسئولیت مدیریت محوطهٔ غربالگری را بر عهده گرفت، و بارکی و دیویغا، نظارت علمی پروژه را حفظ کردند. پس از گذشت سال‌ها، این پروژه علاوه بر اهداف پژوهشی و علمی خود، جنبهٔ آموزشی و توریستی
اهداف پژوهشی و علمی خود، جنبهٔ آموزشی و توریستی نیز به خود گرفت و صدها هزار داوطلب و گردشگر را به خود جذب کرد، که هریک برای مدتی کوتاه به پروژه غربالگری حرم شریف که توسط باستان‌شناسان نظارت می‌شد، پیوستند. در آوریل ۲۰۱۷م. پروژهٔ غربالگری به همکاری با بنیاد ایر_دیوید پایان داد و غربالگری در مقیاس گسترده را متوقف کرد، و در عوض بر مطالعه آزمایشگاهی یافته‌هایی که تاکنون به دست آمده بود متمرکز شد. در ادامه پروژهٔ غربالگری چندین کارزار تأمین سرمایهٔ عمومی را برگزار کرده، و از دسامبر ۲۰۱۸م. بودجهٔ کافی برای فعال
کرده، و از دسامبر ۲۰۱۸م. بودجهٔ کافی برای فعال نگه‌داشتن پروژه را تأمین کرده، اما این بودجه برای تکمیل تمام تحقیقات و از سرگیری عملیات غربالگری، که به صورت محدود در جریان است، کافی نبوده. و تعهد بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر سابق اسرائیل برای حمایت دولت از این پروژه، تاکنون بی‌نتیجه مانده‌است. بنیاد ایر-دیوید همچنان مدیریت محوطهٔ غربالگری پروژه، در پارک ملی امک تزریم را برعهده دارد، و یک پروژهٔ باستان‌شناسی تجربی را در آنجا اجرا می‌کند، و بازدیدکنندگان می‌توانند خاک حاصل از کاوش‌های مختلف در اورشلیم را غربال