payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عمدهٔ طالبان بر ضد زنان افغانستان است. نقض حقوق. سازمان دیده‌بان حقوق بشر در گزارش خود اعلام کرده که رفتار مقام‌های حکومت طالبان با بانوان افغانستان، «جنایت علیه بشریت» است و به همین دلیل، خواستار تحقیقات بین‌المللی در این زمینه شد. ممنوعیت از جهت تحصیل در دبیرستان و دانشگاه. بر پایه قانون اسلامی طالبان، دختران افغانستانی در مقاطع بالاتر از کلاس ششم به ویژه در دانشگاه نمی‌توانند دانش بیاموزند و حتی ار سفر تحصیلی به خارج از کشور هم منع می‌شوند. منع از کار. حکومت اسلامی طالبان، کار کردن زنان و دختران در
حکومت اسلامی طالبان، کار کردن زنان و دختران در نهادهای خصوصی را ممنوع کرد. شکنجه و تجاوز جنسی. به گزارش دیده‌بان حقوق بشر، زنانی که به سیاست‌های حکومت اسلامی طالبان در نقض حقوق بانوان اعتراض می‌کنند (مثل مردان معترض) بازداشت شده و در مواردی هم شکنجه شده‌اند.
ایران یکی از شرکت‌کنندگان بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ در هانگژو، چین است که از تاریخ ۲۳ سپتامبر تا ۸ اکتبر ۲۰۲۳ بود. ایران با ۲۸۹ ورزشکار شامل ۲۱۱ ورزشکار مرد و ۷۸ ورزشکار زن در ۳۵ رشته ورزشی در این مسابقات شرکت خواهد کرد. نتایج بر پایه رویداد. فوتبال. نتایج Iran will join in group B at the men's football event. &lt;section begin=B /&gt; &lt;section end=B /&gt; سنگ‌نوردی. مردان زنان کشتی. آزاد مردان فرنگی مردان
نان چرب یا نون چرب یک غذای سنتی شامل گوشت، نخود لپه، کشمش و ادویه است که به عنوان غذای سنتی شهرهای شوشتر و دزفول در فهرست میراث وزارت میراث فرهنگی و گردشگری ایران به ثبت رسیده است. در مراسم سنتی عروسی این دو شهر، این غذا به عنوان ناهار روز عروسی پخت می‌شده است. این غذا در منوی رستوران‌های سنتی شوشتر ارائه می‌شود. ک مواد لازم. مواد لازم جهت تهیه نان چرب به شرح زیر است. روغن (ترجیحا حیوانی) ۴ قاشق غذا خوری، کشمش سرخ ۱ پیمانه روش پخت. طرز تهیه نان چرب به این شرح است. نخودلپه‌ها را تفت می‌دهیم تا در حین پخت له
است. نخودلپه‌ها را تفت می‌دهیم تا در حین پخت له نشوند. پیاز را ریز خرد کرده و در روغن تفت می‌دهیم. گوشت را خرد کرده و به پیاز اضافه می‌کنیم. ادویه‌جات را اضافه کرده و تفت داده و سپس آب را اضافه کرده روی اجاق قرار می‌دهیم. بعد از نیم ساعت از جوش آمدن غذا، نخودلپه‌ را اضافه می‌کنیم. شعله را کم کرده تا پخته شود و زعفران را در آخر پخت به غذا اضافه می‌کنیم. در این مرحله وقتی غذا پخته شد، کشمش‌ها را تفت داده و با روغن به آن اضافه می‌کنیم. آب غذا را در ظرفی ریخته و نان‌ها را یکی یکی در آن خیس کرده تا نان به چربی
و نان‌ها را یکی یکی در آن خیس کرده تا نان به چربی غذا آغشته شود. وقتی یک طرف نان کاملا زرد شد در ظرف پذیرایی گذاشته و مقداری از مواد که گوشت و نخودلپه و کشمش است در وسط آن قرار می‌دهیم.
سهیل فداکار (زادهٔ ۱۶ شهریور ۱۳۷۷) بازیکن فوتبال اهل ایران است که به‌عنوان مهاجم برای باشگاه فوتبال شمس‌آذر در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند. دوران باشگاهی. سهیل فداکار سابقه بازی در تیم های اکسین البرز، قشقایی شیراز، ملوان گیلان و شمس آذر قزوین را در سابقه کارنامه خود دارد. شمس‌آذر قزوین. سهیل فداکار در ۲۸ دی ۱۴۰۳ به تيم فوتبال شمس آذر قزوین پیوست.
زمان سواران مجموعه ای از رمان‌های علمی تخیلی نوجوانان نوشته الکس اسکارو است. این مجموعه دارای نه کتاب است و توسط انتشارات پافین بوکز منتشر شده‌است. خلاصه. این رمان‌ها حول محور سه نوجوان می‌گذرد که درست قبل از مرگشان توسط آژانسی به نام «آژانس» استخدام می‌شوند. آژانس توسط رولد والدشتاین راه اندازی شد تا از مجموعه رویدادهای ثابت در طول تاریخ محافظت کند و در صورت دستکاری آن را اصلاح کند. آنها در ۱۰ و ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ از دفتر صحرایی خود در زیر طاقدار پل ویلیامزبورگ در شهر نیویورک در یک "حباب زمان" دو روزه کار
در شهر نیویورک در یک "حباب زمان" دو روزه کار می‌کنند. هر رمان حول یک تغییر عمده در جدول زمانی تاریخی می‌چرخد و تیم باید با کمک «واحدهای پشتیبانی» خود - سایبورگ‌هایی که می‌توانند رفتار انسان را تقلید کنند- با یکدیگر برای رفع آن کار کنند. بعداً در سریال، شخصیت‌ها به پایگاه دوم در زیر پل راهرو هولبورن در لندن ویکتوریایی نقل مکان می‌کنند.
گن یک نوع لباس زیر است که قسمت پایین‌تنه و تا زیر باسن را احاطه و امتداد می‌یابد. بعضی مدلها دارای بند برای نگه داشتن جوراب ساق‌بلند است و این لباس اغلب برای شکل‌دادن یا برای حمایت از شکم و باسن پوشیده می‌شود. ممکن است به دلایل زیبایی یا پزشکی پوشیده شود، یا به عنوان یک لباس جمع‌کننده کشی در ورزش. این شکل از لباس زیر زنانه به دلیل محبوبیت و راحتی جایگزین کرست شد و خود این لباس تا حد زیادی با جوراب شلواری در دهه ۱۹۶۰ جایگزین شد. تکامل از کرست. در طول دهه ۱۸۹۰، شکل ظاهری کرست و استفاده از آن شروع به تغییر
شکل ظاهری کرست و استفاده از آن شروع به تغییر کرد. با تأکید بیشتر بر کنترل کمر و بالای ران، بلندتر و S شکل شد بدن. لباس زیر جدیدتر از کمر تا باسن و شکم امتداد داشت. استفاده از اصطلاح گریدل برای شناسایی این نوع لباس زیر در زمان جنگ جهانی اول آغاز شد. در همین حدود زمانی، کش‌های لاستیکی معرفی شد. اکنون زنان بدن خود را به دو نوع پایه جدید تبدیل کردند، کمربند کششی دو طرفه بدن و سینه بند فنجانی، که هر دو نسبت به مدل قبلی خود، کرست استخوانی، راحت‌ترند. گن‌های شرتی از پارچه الاستومر ساخته می‌شدند و گاهی با قزنبسته
از پارچه الاستومر ساخته می‌شدند و گاهی با قزنبسته می‌شدند. در دهه ۱۹۶۰، مدل بلندتر سنتی دیگر با سبک‌های جدید مناسب نبود. یک گن شلواری فشرده تر برای پوشیدن با دامن‌های کوتاهتر طراحی شد. جوراب شلواری نه تنها راحت تر از گن بود، بلکه نیازی به گیره آویزان برای نگه داشتن جوراب ساق‌بلند نداشت. دهه ۱۹۶۰ به بعد. در سال ۱۹۷۰، پوشیدن جوراب شلواری به‌طور کلی جایگزین گن بند دار شد. جوراب شلواری جایگزین کمربند برای اکثر زنانی شد که از کمربند به عنوان وسیله ای برای نگه داشتن جوراب استفاده می‌کردند. با این حال، بسیاری از
جوراب استفاده می‌کردند. با این حال، بسیاری از زنانی که کمربند گنی می‌پوشیدند به استفاده از گن کمربند کوتاه در بالای جوراب شلواری برای زیبایی اندام ادامه دادند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، کسانی که خواهان کنترل فیگور بودند، گزینه نوعی جوراب شلواری را داشتند، در قسمت بالایی جوراب شلواری مقدار بیشتری از لایکرای الاستین برای کنترل فیگور و زیبایی اندام وجود داشت. در سال ۱۹۶۸، در تظاهرات فمینیستی دوشیزه آمریکا، معترضان به‌طور نمادین تعدادی از محصولات زنانه را در «سطل زباله آزادی» انداختند. اینها شامل گن‌ها و کمربندهای
آزادی» انداختند. اینها شامل گن‌ها و کمربندهای جوراب بود که از جمله مواردی بود که معترضان آن را «ابزار شکنجه زنان» می‌نامیدند این‌ها لوازمی بودند که آنها تصور می‌کردند زنانگی اجباری است. لباس‌های شکل امروزی. گن‌های کمربندی و «شکل‌دهنده‌های بدن» هنوز توسط زنان استفاده می‌شود تا بدن خود را با لباس شکل دهند. در واقع، قرن بیست و یکم شاهد ظهور دوباره لباس‌های شکل دهنده بوده‌است، به‌ویژه با ظهور پارچه‌های جدید و ساخت‌وساز بدون درز، به طوری که لباس‌های شکل‌دهنده مدرن به‌طور قابل‌توجهی راحت‌تر از لباس‌های مبتنی بر
به‌طور قابل‌توجهی راحت‌تر از لباس‌های مبتنی بر کرست در قرن قبل هستند. برخی از این لباس‌ها ممکن است دارای سینه بند باشند، ترکیبی که به‌طور سنتی به عنوان کرست شناخته می‌شود، اما به‌طور کلی اکنون به عنوان «گن بدن» (یا فرم دهنده بدن) نامیده می‌شود. اسپانکس نمونه‌ای از لباس‌های شکل دهنده معاصر است.
غلامرضا رضائیان یا غلامرضا رضائیان‌فر سرتیپ پاسدار فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس سازمان اطلاعات فراجا فعالیت می‌کند. وی از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳ رئیس پلیس مهاجرت و اتباع خارجی ناجا بود و در فاصله سال‌های ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۸ به‌عنوان رئیس پلیس اطلاعات و امنیت عمومی ناجا فعالیت می‌کرد. رضائیان از ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ ریاست بازرسی کل ناجا را برعهده داشت، از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ رئیس پلیس امنیت اقتصادی ناجا بود و از اسفندماه ۱۴۰۱ رئیس سازمان اطلاعات فراجا است.
آرتاپانوس اسکندریه (; – ) مورخ و از اهالی یهودی در اسکندریه و نویسنده بود. جستارهای وابسته. موسایوس آتنی
موسایوس آتنی یا موسیوس () همه‌چیزدان، فیلسوف، مورخ، پیامبر، پیشگو، کاهن، شاعر و موسیقیدان افسانه‌ای بود که گفته می‌شود پایه‌گذار شعر کاهنی در آتیک بوده‌است. او رساله‌های وقفی و تطهیر سرود روحانی و منثور و پاسخ‌های سخنوری سروده‌است. زندگی. شخصیتی نیمه اسطوره‌ای که باید با اولن، اورفئوس و پامفوس طبقه‌بندی شود. او به عنوان نویسنده سروده‌های مختلف شعری، به ویژه در ارتباط با آیین‌های عرفانی دمتر در الوزیس در نظر گرفته می‌شد، که افسانه او را به عنوان رئیس در زمان هراکلس نشان می‌داد. میراث. آپولوژی (افلاطون)،
هراکلس نشان می‌داد. میراث. آپولوژی (افلاطون)، سقراط می‌گوید: «اگر انسان با اورفئوس و موسایوس و هزیود و هومر گفتگو کند، چه چیزی برای ارائه دارد؟ این درست است، بگذارید بارها و بارها بمیرم."
هنری جیمز (؛ – ) معروف به سِـر هنری جیمز بین سالهای ۱۸۷۳ و ۱۸۹۵، سیاست‌مدار، وکیل و دولتمرد اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او در ابتدا یک عضو حزب لیبرال بریتانیا بود، اما در کابینهٔ ویلیام یوئرت گلدستون در سال ۱۸۷۳ به عنوان وکیل کل کشور و سپس مابین سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۴ و همچنین ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۵ به عنوان دادستان کل کشور خدمت کرد. او بعدها با گلدستون بر سر قانون خودگردانی ایرلند اختلاف‌نظر پیدا کرد و به حزب اتحادیه لیبرال پیوست. از ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۲ او صدراعظم دوک‌نشین لنکستر در کابینهٔ اتحادیه گرایان
صدراعظم دوک‌نشین لنکستر در کابینهٔ اتحادیه گرایان رابرت گاسکوین-سسیل و آرتور بالفور بود. او از سال 1885 عضو شورای اختصاصی ملکه بود.
الهیات رفاه یا سعادت (گاهی با نام‌های انجیل سعادت، انجیل سلامتی و ثروت، انجیل موفقیت، انجیل دانه ایمان، جنبش ایمان یا جنبش کلام ایمان نیز شناخته می‌شود) باوری در میان برخی از مسیحیان کاریزماتیک است که برکت مالی و سلامت جسمانی همیشه خواست خدا برای آن‌هاست، و اینکه ایمان، اعتراف مثبت به کلام مقدس، و کمک مالی به امور خیریه و مذهبی، ثروت مادی فرد را افزایش می‌دهد. موفقیت مادی و به ویژه مالی به عنوان نشانه‌ای از لطف یا رحمت و برکت الهی تلقی می‌شود. الهیات سعادت توسط رهبران فرقه‌های مختلف مسیحی، از جمله برخی از
توسط رهبران فرقه‌های مختلف مسیحی، از جمله برخی از جنبش‌های پنطیکاستی و کاریزماتیک، مورد انتقاد قرار گرفته است، چرا که آن را غیرمسئولانه، ترویج‌دهنده بت‌پرستی و متضاد با کتاب مقدس می‌دانند. ناظران سکولار و مسیحی نیز برخی از نسخه‌های الهیات سعادت را به دلیل استثمار فقرا مورد انتقاد قرار داده‌اند. عملکرد برخی از واعظان جنجال‌برانگیز شده و برخی از آن‌ها به کلاهبرداری مالی متهم شده‌اند. الهیات سعادت کتاب مقدس را به عنوان یک عهد و قرارداد بین خدا و انسان‌ها می‌بیند: اگر انسان‌ها به خدا ایمان داشته باشند، خدا
اگر انسان‌ها به خدا ایمان داشته باشند، خدا امنیت و سعادت را به آن‌ها خواهد بخشید. این آموزه بر اهمیت توانمندسازی شخصی تأکید می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که خواست خدا این است که مردم برکت یابند. کفاره در مسیحیت (آشتی با خدا) به گونه‌ای تفسیر می‌شود که شامل رهایی از بیماری و فقر است، که به عنوان نفرین‌هایی دیده می‌شوند که باید از طریق رحمت و ایمان شکسته شوند. اولین بار الهیات سعادت در طول جنبش‌های احیاگری شفابخشی در دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده برجسته شد. برخی از مفسران، ریشه‌های الهیات آن را به جنبش تفکر نوین که در
ریشه‌های الهیات آن را به جنبش تفکر نوین که در قرن نوزدهم آغاز شد، مرتبط می‌دانند. آموزش سعادت بعدها به‌طور برجسته‌ای در جنبش کلام ایمان و تلویزیون‌های مذهبی دهه ۱۹۸۰ ظاهر شد. در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، توسط رهبران تأثیرگذار در جنبش پنطیکاستی و جنبش کاریزماتیک در ایالات متحده پذیرفته شد و در سراسر جهان گسترش یافت. رهبران برجسته در توسعه الهیات سعادت عبارتند از: دیوید اویه‌دپو، تاد وایت، مایکل پیتس، بنی هین، ای. دابلیو. کنیون، اورال رابرتس، ای.ای. آلن، رابرت تیلتون، تی.ال. ازبورن، جوئل اوستین، کرفلو دلار، کنت
تی.ال. ازبورن، جوئل اوستین، کرفلو دلار، کنت کوپلند، کشیش آیک، کنت هیگین، جوزف پرینس، و جسی دوپلنتیس. تاریخچه. پیشینه اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰. به گفته مورخ کیت بولر، انجیل سعادت از تلاقی سه ایدئولوژی مختلف شکل گرفت: پنطیکاستیسم، تفکر نوین، و «انجیل آمریکایی عمل‌گرایی، فردگرایی، و صعود اجتماعی». این «انجیل آمریکایی» به بهترین شکل در انجیل ثروت اثر اندرو کارنگی و موعظه معروف راسل کانول با عنوان "هکتارهای الماس" تجسم یافته بود، که در آن کانول فقر را با گناه برابر می‌دانست و ادعا می‌کرد که هر کسی می‌تواند
برابر می‌دانست و ادعا می‌کرد که هر کسی می‌تواند از طریق سخت‌کوشی ثروتمند شود. با این حال، این انجیل ثروت، یک بیان از مسیحیت عضلانی بود و موفقیت را نتیجه تلاش شخصی می‌دانست نه دخالت الهی. جنبش تفکر نوین، که در دهه ۱۸۸۰ ظهور کرد، مسئول محبوب‌سازی باور به قدرت ذهن برای دستیابی به سعادت بود. در حالی که در ابتدا بر دستیابی به سلامت روانی و جسمی تمرکز داشت، آموزگاران تفکر نوین مانند چارلز فیلمور، موفقیت مادی را به یک تأکید اصلی در این جنبش تبدیل کردند. تا قرن بیستم، مفاهیم تفکر نوین فرهنگ عامه آمریکایی را اشباع
مفاهیم تفکر نوین فرهنگ عامه آمریکایی را اشباع کرده بود و ویژگی‌های رایج هر دو ادبیات خودسازی و روان‌شناسی عمومی بودند. ای. دابلیو. کنیون، یک کشیش بپتیست و پیرو جنبش حیات برتر، به دلیل وارد کردن آموزه‌های قدرت ذهن به پنطیکاستیسم اولیه شناخته می‌شود. در دهه ۱۸۹۰، کنیون در کالج امرسون شرکت کرد، جایی که با جنبش تفکر نوین آشنا شد. کنیون بعدها با رهبران برجسته پنطیکاستی ارتباط برقرار کرد و دربارهٔ وحی فراطبیعی و اظهارات مثبت نوشت. نوشته‌های او بر رهبران جنبش نوپای سعادت در طول جنبش‌های احیاگری شفابخشی پس از جنگ
سعادت در طول جنبش‌های احیاگری شفابخشی پس از جنگ در آمریکا تأثیر گذاشت. کنیون و رهبران بعدی در جنبش سعادت انکار کردند که او تحت تأثیر جنبش تفکر نوین بوده است. سیمون کولمن، انسان‌شناس، استدلال می‌کند که «شباهت‌های واضحی» بین آموزه‌های کنیون و تفکر نوین وجود دارد. کنیون آموزش می‌داد که کفاره نیابتی مسیح برای ایمانداران حق شفای الهی را تأمین کرده است. این امر از طریق سخنان مثبت و پر از ایمان به دست می‌آمد؛ کلام خدا به ایمانداران اجازه می‌داد تا همان قدرت روحانی را که خدا برای خلق جهان به کار برده بود، به کار
را که خدا برای خلق جهان به کار برده بود، به کار گیرند و به وعده‌های داده شده در مرگ و رستاخیز مسیح دست یابند. دعا به عنوان یک عمل الزام‌آور و قانونی درک می‌شد. کنیون به جای اینکه ایمانداران را به درخواست تشویق کند، به آن‌ها آموخت که شفا را مطالبه کنند، زیرا آن‌ها از قبل حق قانونی برای دریافت آن را داشتند. ترکیب کنیون از دین اوانجلیکال و باورهای قدرت ذهن—که او آن را «ایمان غلبه‌کننده» می‌نامید—در میان بخش کوچک اما تأثیرگذاری از جنبش پنطیکاستی مورد توجه قرار گرفت. پنطیکاستی‌ها همیشه به شفای ایمانی متعهد
گرفت. پنطیکاستی‌ها همیشه به شفای ایمانی متعهد بودند، و این جنبش همچنین باور قوی به قدرت کلام داشت (به ویژه تکلم به زبان‌ها و استفاده از نام‌های خدا، به خصوص نام عیسی). ایده‌های کنیون در آموزه‌های مبشران پنطیکاستی اف.اف. بازورث و جان جی. لیک (که پیش از سال ۱۹۱۵ با نویسنده تفکر نوین، آلبرت سی. گریر، یک جماعت را اداره می‌کردند) منعکس شد. جنبش‌های احیاگری پس از ۱۹۴۵. در حالی که آموزه‌های کنیون در مورد ایمان غلبه‌کننده، پایه و اساس انجیل سعادت را فراهم کرد، نسل اول پنطیکاستی‌های تحت تأثیر او و دیگر شخصیت‌ها،
اول پنطیکاستی‌های تحت تأثیر او و دیگر شخصیت‌ها، مانند بازورث، ایمان را ابزاری برای دستیابی به سعادت مادی نمی‌دیدند. در واقع، پنطیکاستی‌های اولیه تمایل داشتند سعادت را تهدیدی برای رفاه روحانی یک فرد بدانند. با این حال، در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، شکل قابل تشخیصی از این آموزه در جنبش پنطیکاستی از طریق آموزه‌های مبشران رهایی‌بخش و شفابخش شکل گرفت. این مبشران با ترکیب آموزش سعادت با احیاگری و شفای ایمانی، "قوانین ایمان ('بخواهید و دریافت خواهید کرد') و قوانین تقابل الهی ('بدهید و به شما بازگردانده خواهد شد')" را
الهی ('بدهید و به شما بازگردانده خواهد شد')" را آموزش دادند. اورال رابرتس آموزش الهیات سعادت را در سال ۱۹۴۷ آغاز کرد. او قوانین ایمان را به عنوان یک «پیمان برکت» توضیح داد که در آن خدا کمک‌های مالی را «هفت برابر» بازمی‌گرداند، و به اهداکنندگان وعده می‌داد که پولی که به او اهدا کرده‌اند، از منابع غیرمنتظره به آن‌ها بازخواهد گشت. رابرتس پیشنهاد داد که هر کمک مالی را که منجر به یک پرداخت غیرمنتظره معادل آن نشود، بازگرداند. در دهه ۱۹۷۰، رابرتس آموزش پیمان برکت خود را به عنوان آموزه «ایمان بذری» توصیف کرد:
خود را به عنوان آموزه «ایمان بذری» توصیف کرد: کمک‌های مالی نوعی «بذر» بودند که در ارزش رشد می‌کردند و به اهداکننده بازمی‌گشتند. رابرتس شروع به جذب «شرکا» کرد، اهداکنندگان ثروتمندی که در ازای حمایت، دعوت‌نامه‌های منحصر به فرد کنفرانس و دسترسی به وزارتخانه را دریافت می‌کردند. در سال ۱۹۵۳، شفاگر ایمانی، ای. ای. آلن، کتاب "راز موفقیت مالی از طریق کلام مقدس" را منتشر کرد و کالاهایی مانند «تراشه‌های معجزه‌آسای چادر» و پارچه‌های دعایی آغشته به «روغن معجزه‌آسا» را ترویج کرد. در اواخر دهه ۱۹۵۰، آلن به‌طور
را ترویج کرد. در اواخر دهه ۱۹۵۰، آلن به‌طور فزاینده‌ای بر سعادت تمرکز کرد. او آموزش می‌داد که ایمان می‌تواند به طرز معجزه‌آسایی مشکلات مالی را حل کند و ادعا می‌کرد که یک تجربه معجزه‌آسا داشته که در آن خدا به‌طور فراطبیعی اسکناس‌های یک دلاری را به اسکناس‌های بیست دلاری تبدیل کرده تا او بتواند بدهی‌های خود را بپردازد. آلن «کلام ایمان» یا قدرت سخن گفتن چیزی را به واقعیت آموزش می‌داد. در دهه ۱۹۶۰، سعادت به یک تمرکز اصلی در جنبش‌های احیاگری شفابخشی تبدیل شد. تی. ال. ازبورن در دهه ۱۹۶۰ بر سعادت تأکید کرد و به
ال. ازبورن در دهه ۱۹۶۰ بر سعادت تأکید کرد و به دلیل نمایش‌های اغلب تجملی ثروت شخصی خود شناخته شد. در طول آن دهه، رابرتس و ویلیام برانام از دیگر وزارتخانه‌های سعادت انتقاد کردند و استدلال کردند که تاکتیک‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی آن‌ها ناعادلانه به شرکت‌کنندگان فشار می‌آورد. این تاکتیک‌ها تا حدی به دلیل هزینه‌های توسعه شبکه‌های رادیویی سراسری و برنامه‌های کمپین بود. در همان زمان، رهبران فرقه پنطیکاستی مجمع‌های خدا اغلب از تمرکز بر سعادت توسط مبشران مستقل شفابخشی انتقاد می‌کردند. تلویزیون‌های مذهبی. در طول
انتقاد می‌کردند. تلویزیون‌های مذهبی. در طول دهه ۱۹۶۰، آموزگاران انجیل سعادت به تبلیغ تلویزیونی روی آوردند و بر برنامه‌های مذهبی در ایالات متحده تسلط یافتند. اورال رابرتس یکی از اولین‌ها بود، که یک برنامه هفتگی سندیکایی را توسعه داد که پربیننده‌ترین برنامه مذهبی در ایالات متحده شد. تا سال ۱۹۶۸، تلویزیون در وزارتخانه او جایگزین جلسات چادری شده بود. کشیش آیک، کشیشی از شهر نیویورک، در اواخر دهه ۱۹۶۰ موعظه در مورد سعادت را آغاز کرد. او به زودی برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی گسترده‌ای داشت و به خاطر سبک پر زرق و
و تلویزیونی گسترده‌ای داشت و به خاطر سبک پر زرق و برق خود متمایز شد. صراحت او در مورد علاقه به اموال مادی و آموزه‌هایش در مورد «علم ذهن» باعث شد که بسیاری از مبشران از او فاصله بگیرند. در دهه ۱۹۸۰، توجه عمومی در ایالات متحده از طریق نفوذ مبلغین تلویزیونی برجسته مانند جیم باکر به الهیات سعادت جلب شد. با این حال، نفوذ باکر پس از اینکه در یک رسوایی پر سر و صدا درگیر شد، کاهش یافت. در پی آن، شبکه پخش ترینیتی (TBN) به عنوان نیروی غالب در تلویزیون‌های مذهبی سعادت ظاهر شد و رابرت تیلتون و بنی هین را به شهرت
سعادت ظاهر شد و رابرت تیلتون و بنی هین را به شهرت رساند. جنبش کلام ایمان. اگرچه تقریباً تمام مبشران شفابخشی دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ آموزش می‌دادند که ایمان می‌تواند پاداش‌های مالی به همراه داشته باشد، یک آموزش جدید سعادت‌محور در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت که با آنچه توسط مبشران پنطیکاستی دهه ۱۹۵۰ آموزش داده می‌شد، متفاوت بود. این جنبش «اعتراف مثبت» یا «کلام ایمان» آموزش می‌داد که یک مسیحی با ایمان می‌تواند هر چیزی را که با خواست خدا مطابقت دارد، با کلام خود به وجود آورد. کنت هیگین با نقشی کلیدی در گسترش الهیات سعادت
کنت هیگین با نقشی کلیدی در گسترش الهیات سعادت شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۷۴ مرکز آموزش کتاب مقدس ره‌ما را تأسیس کرد و در طول ۲۰ سال بعد، این مدرسه بیش از ۱۰٬۰۰۰ دانشجو را در الهیات او آموزش داد. همانند سایر جنبش‌های سعادت، هیچ نهاد حاکم الهیاتی برای جنبش کلام ایمان وجود ندارد، و وزارتخانه‌های شناخته‌شده در برخی مسائل الهیاتی با هم تفاوت دارند، اگرچه بسیاری از وزارتخانه‌ها به‌طور غیررسمی با هم مرتبط هستند. آموزه‌های کنت هیگین توسط کندی گانتر براون از دانشگاه ایندیانا به عنوان «ارتدوکس‌ترین» شکل آموزش سعادت
ایندیانا به عنوان «ارتدوکس‌ترین» شکل آموزش سعادت کلام ایمان توصیف شده است. کرک آر. مک‌گرگور از دانشگاه آیووای شمالی استدلال کرده است که الهیات جنبش کلام ایمان ریشه در امت اسلام و مورمونیسم دارد. به عنوان مثال، امت اسلام معتقد است که خدا (الله) به معنای واقعی کلمه یک انسان است و انسان‌های اولیه دقیقاً مانند خدا بوده‌اند. فردریک ک. سی. پرایس، یکی از رهبران جنبش کلام ایمان، با استناد به ایلایژا محمد از امت اسلام، همچنین تأکید کرد که خدا به معنای واقعی کلمه یک انسان است و آدم و حوا قبل از سقوط دقیقاً مانند خدا
است و آدم و حوا قبل از سقوط دقیقاً مانند خدا و از این رو «خدایان کوچک» بوده‌اند. در مورد ریشه‌های مورمون (یا قدیسان آخرالزمان)، یک رهبر سابق کلیسا نظر خود را (اگرچه دکترین رسمی کلیسا نیست) بیان کرد که پدر آسمانی زمانی یک انسان فانی بوده که به وضعیت فعلی خود پیشرفت کرده است. «با پیروی از نمونه پدر، همه انسان‌ها ممکن است به خدایی تعالی یابند…» کنت کوپلند، یکی دیگر از رهبران جنبش کلام ایمان، ادعاهای مشابهی را مطرح می‌کند، به ویژه اینکه خدا یک بدن انسانی با چشم، گوش و غیره دارد و دلیل اینکه خدا آدم را آفرید
گوش و غیره دارد و دلیل اینکه خدا آدم را آفرید این بود که خودش را تکثیر کند؛ بنابراین انسان‌ها، هنگامی که به معنای مسیحی تولد دوباره می‌یابند، با قدرت الهی بر زندگی خود، از جمله سلامت و سعادت شخصی، به خدایی خود بازمی‌گردند. هر گونه شکست در دستیابی به آنچه یک فرد نیاز دارد یا می‌خواهد، شکست فرد در درک واقعی خدایی خود است، همان‌طور که در کتب مقدس (یعنی کتاب مقدس) توضیح داده شده است. همان‌طور که پرایس می‌گوید، «اینکه شما برنده شوید یا بازنده، به خدا مربوط نیست. اینکه موفق باشید یا شکست خورده، به شما مربوط است…
اینکه موفق باشید یا شکست خورده، به شما مربوط است… خدا در تعطیلات است… کاری که [او] برای منفعت ما انجام داد، از طرف [او] قبلاً انجام شده است.» رشد بین‌المللی. در اواخر دهه ۲۰۰۰، حامیان ادعا کردند که ده‌ها میلیون مسیحی الهیات سعادت را پذیرفته‌اند. جنبش نئو-پنطیکاستی تا حدی با تأکید بر الهیات سعادت مشخص شده است، که در اواخر دهه ۱۹۹۰ پذیرش بیشتری در میان مسیحیان کاریزماتیک یافت. در دهه ۲۰۰۰، کلیساهای اوانجلیکال-پنطیکاستی که الهیات سعادت را آموزش می‌دادند، رشد قابل توجهی در جنوب جهانی و کشورهای جهان سوم داشتند.
توجهی در جنوب جهانی و کشورهای جهان سوم داشتند. به گفته فیلیپ جنکینز از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، شهروندان فقیر کشورهای محروم اغلب این آموزه را به دلیل ضعف اقتصادی و تأکید آموزه بر معجزات جذاب می‌یابند. یکی از مناطقی که رشد چشمگیری را تجربه می‌کند، غرب آفریقا، به ویژه نیجریه است. در فیلیپین، جنبش ال شادای، که بخشی از احیای کاریزماتیک کاتولیک است، الهیات سعادت را در خارج از مسیحیت پروتستان گسترش داده است. یک کلیسای سعادت در کره جنوبی، کلیسای انجیل کامل یوییدو، در دهه ۱۹۹۰ با ادعای بزرگ‌ترین جماعت جهان، مورد
در دهه ۱۹۹۰ با ادعای بزرگ‌ترین جماعت جهان، مورد توجه قرار گرفت. نظرسنجی سال ۲۰۰۶ توسط مجله "تایم" گزارش داد که ۱۷ درصد از مسیحیان در آمریکا گفتند که با این جنبش هم‌سو هستند. تا دهه ۲۰۰۰، پیروان الهیات سعادت در ایالات متحده بیشتر در کمربند آفتاب رایج بودند. تا سال ۲۰۰۶، سه تا از چهار بزرگ‌ترین جماعت در ایالات متحده الهیات سعادت را آموزش می‌دادند و جوئل اوستین به دلیل گسترش آن به خارج از جنبش پنطیکاستی و کاریزماتیک از طریق کتاب‌هایش، که بیش از ۴ میلیون نسخه فروخته است، شناخته می‌شود. کتاب "دعای یابص" اثر
فروخته است، شناخته می‌شود. کتاب "دعای یابص" اثر بروس ویلکینسون نیز میلیون‌ها نسخه فروخت و خوانندگان را به جستجوی سعادت دعوت کرد. تاریخچه اخیر. در سال ۲۰۰۵، متیو آشیمولاوو، بنیان‌گذار مرکز بین‌المللی مسیحیان کینگزوی در جنوب انگلستان، که انجیل «سلامتی و ثروت» را موعظه می‌کند و عشرهای منظم جمع‌آوری می‌کند، توسط کمیسیون خیریه دستور یافت پولی را که برای استفاده شخصی خود اختصاص داده بود، بازپرداخت کند. در سال ۲۰۱۷، این سازمان تحت تحقیقات جنایی قرار گرفت پس از آنکه یک عضو برجسته آن در سال ۲۰۱۵ توسط یک دادگاه به
یک عضو برجسته آن در سال ۲۰۱۵ توسط یک دادگاه به اداره یک طرح پانزی بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ متهم شد که ۸ میلیون پوند از پول سرمایه‌گذاران را از دست داده یا خرج کرده بود. در سال ۲۰۰۷، چاک گرسلی، سناتور ایالات متحده، تحقیقاتی را در مورد امور مالی شش وزارتخانه تلویزیونی مذهبی که الهیات سعادت را ترویج می‌کردند، آغاز کرد: وزارتخانه‌های کنت کوپلند، وزارتخانه‌های کرفلو دلار، وزارتخانه‌های بنی هین، وزارتخانه‌های ادی ال. لانگ، وزارتخانه‌های جویس میر، و وزارتخانه‌های پائولا وایت. در ژانویه ۲۰۱۱، گرسلی تحقیقات خود را
پائولا وایت. در ژانویه ۲۰۱۱، گرسلی تحقیقات خود را با این نتیجه‌گیری به پایان رساند که معتقد است خودتنظیمی توسط سازمان‌های مذهبی به اقدام دولتی ترجیح داده می‌شود. تنها وزارتخانه‌های تحت رهبری میر و هین با تحقیقات گرسلی همکاری کردند. مراسم تحلیف دونالد ترامپ به عنوان چهل و پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده شامل دعاهایی از دو واعظ بود که به دلیل حمایت از الهیات سعادت شناخته شده‌اند. پائولا وایت، یکی از مشاوران معنوی ترامپ، دعای افتتاحیه را خواند. الهیات. الهیات سعادت آموزش می‌دهد که مسیحیان حق دارند از رفاه
سعادت آموزش می‌دهد که مسیحیان حق دارند از رفاه برخوردار باشند و چون واقعیت‌های روحانی و فیزیکی به عنوان یک واقعیت جدایی‌ناپذیر دیده می‌شوند، رفاه را به عنوان سلامت جسمانی و سعادت اقتصادی تفسیر می‌کند. آموزگاران این آموزه بر توانمندسازی شخصی تمرکز می‌کنند، و دیدگاهی مثبت نسبت به روح و بدن ترویج می‌دهند. آن‌ها معتقدند که به مسیحیان قدرت بر خلقت داده شده است زیرا آن‌ها به صورت خدا آفریده شده‌اند و آموزش می‌دهند که اعتراف مثبت به مسیحیان اجازه می‌دهد تا بر ارواح و اشیاء مادی اطراف خود تسلط داشته باشند. رهبران
و اشیاء مادی اطراف خود تسلط داشته باشند. رهبران این جنبش کفاره را به عنوان فراهم‌کننده رهایی از بیماری، فقر و فساد روحانی می‌بینند؛ فقر و بیماری به عنوان نفرین‌هایی در نظر گرفته می‌شوند که می‌توانند توسط ایمان و اعمال صالح شکسته شوند. با این حال، برخی از کلیساهای سعادت به دنبال یک الگوی متعادل‌تر یا اصلاح‌شده از سعادت هستند. کربیجون کالدول، کشیش یک مگا-کلیسای متودیست، از الهیات زندگی پربرکت حمایت می‌کند، که سعادت را برای کل وجود انسان آموزش می‌دهد و آن را مسیری برای مبارزه با فقر می‌بیند. ثروت در الهیات
مسیری برای مبارزه با فقر می‌بیند. ثروت در الهیات سعادت به عنوان برکتی از سوی خدا تفسیر می‌شود که از طریق قانون روحانی اعتراف مثبت، تصویرسازی و کمک‌های مالی به دست می‌آید. ایمانداران ممکن است این فرایند را تقریباً به صورت مکانیکی ببینند؛ کنت کوپلند، نویسنده و مبلغ تلویزیونی آمریکایی، استدلال می‌کند که سعادت توسط قوانینی اداره می‌شود، در حالی که آموزگاران دیگر این فرایند را به صورت فرمولی به تصویر می‌کشند. دیوید ون بیما و جف چو، روزنامه‌نگاران مجله "تایم"، آموزه‌های کرفلو دلار، کشیش کلام ایمان، در مورد سعادت