payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سرباز وفادار به پدرش سید منصور نادری تعیین شد و الی سقوط بغلان، کیان به دست طالبان در سال ۱۹۹۸، مشغول کار زار نظامی و سیاسی در شمال افغانستان بود. به گزارش "کتاب خطرناک‌ترین مکان‌های جهان"، جعفر زمانی که به افغانستان بازگشت ثروتمند بود. او را یکی از وحشی‌ترین و بدنام‌ترین جنگ سالاران کشور می‌دانند. همچنین از او نقل شده‌است که او برای کمک به مردم بغلان و سایر نقاط کشور آمده‌است و با الهام از پدر و پدربزرگش که به حفاظت از افغانستان کمک کردند، جان خود را برای کمک به مردمش به خطر انداخته است. در زمان اشغال
کمک به مردمش به خطر انداخته است. در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی، جعفر نماینده بغلان شد. ارتش او با شوروی جنگید و جریانی از پناهندگان را به وجود آورد که به پاکستان گریختند. تعداد کمی تا پس از سقوط حکومت طالبان بازگشتند. بر اساس گزارش‌ها، لشکر ۸۰ (افغانستان) از شبه نظامیان قبایل در نیمهٔ دوم جنگ شوروی-افغانستان تشکیل شد. در سال ۱۹۸۹ این تشکیلات عمدتاً در ولایت بغلان، تحت فرماندهی جعفر ۲۵ ساله بود. جعفر موضوع مستند «سپه‌سالار کیان» به تهیه کنندگی و کارگردانی جف بی هارمون در سال ۱۹۸۹ بود. این فیلم برنده
جف بی هارمون در سال ۱۹۸۹ بود. این فیلم برنده جایزه گلدن گیت در جشنواره بین‌المللی فیلم سانفرانسیسکو شد. پیشینه سیاسی خانوادگی. سید جعفر نادری از یک پیشینه خانوادگی بسیار سیاسی است. پدرش سید منصور نادری در ۵۰ سال گذشته رهبر مذهبی و سیاسی بخش اسماعیلیان افغانستان بوده‌است. سعادت منصور نادری برادر کوچکتر جعفر که یک تاجر است از سوی رئیس‌جمهور اشرف غنی احمدزی برای پست وزارت شهرسازی معرفی شد. فرخنده زهرا نادری، خواهر کوچکتر سید جعفر، نماینده پارلمان افغانستان و از فعالان حقوق شناخته‌شده در این کشور است. سید
و از فعالان حقوق شناخته‌شده در این کشور است. سید داوود نادری، پسر عموی وی، یکی دیگر از نمایندگان پارلمان بود که از ولایت قندوز انتخاب شد.
سید علی بهشتی یکی از رهبران گروه قومی هزاره در افغانستان بود که رئیس "شورای انقلاب اتفاق اسلامی افغانستان" شد. بهشتی در ولایت بامیان متولد شد و در عراق تحصیل کرد و در آنجا به مرحله "تدریس علوم دینی" رسید. او در دهه ۱۹۶۰ به افغانستان بازگشت و مدرسه‌ای را در ولسوالی ورس تأسیس کرد که به پایگاه او تبدیل شد. او همچنین تا زمانی که کمونیست‌ها در سال ۱۹۷۸ قدرت را در دست گرفتند، رئیس پارلمان افغانستان بود. در آوریل ۱۹۷۹، قیام‌ها علیه جمهوری دموکراتیک افغانستان، هزاره‌جات را فراگرفت و تا پاییز همان سال بیشتر منطقهٔ
را فراگرفت و تا پاییز همان سال بیشتر منطقهٔ هزاره‌جات از کنترل دولت آزاد شد. در سپتامبر ۱۹۷۹، یک گردهمایی متشکل از صدها نفر از سرشناسان سراسر هزاره‌جات در ورس برگزار شد. این افراد شامل رهبران سنتی، ملاها، "سیدها" و روشنفکران بودند. به همین مناسبت شورای انقلاب ایجاد شد و بهشتی به ریاست آن انتخاب شد و سرگرد سید محمد حسن «جگران» افسر سابق ارتش به فرماندهی نظامی آن منصوب شد. نیروهای شوروی و حکومت، بامیان را تحت کنترل داشتند، اما حملات کمی در منطقه انجام دادند. شورا ادارهٔ دولتی هزاره جات به دست گرفت، اما حکومت
ادارهٔ دولتی هزاره جات به دست گرفت، اما حکومت آن با فساد و ناکارآمدی مواجه بود. در سال ۱۹۸۲، "سازمان نصر"، یک تشکل اسلام‌گرای هزاره طرفدار ایران، با کمک برخی از فرماندهان خود به شورا حمله کرد، اما پس از عقب راندن توسط نیروهای سید محمدحسن «جگران»، موفق به تصرف ورس نشد. با این وجود، شورا بیشتر قلمرو خود را به "نصر" واگذار کرد. در سال ۱۳۶۳، "نصر" و حزبی مشابه، "سپاه پاسداران"، تهاجم جدیدی را آغاز کردند و در ۱۵ اردیبهشت موفق شدند روستای بهشتی را به تصرف خود درآورند و او را مجبور به عقب‌نشینی به سمت کردند. در
و او را مجبور به عقب‌نشینی به سمت کردند. در ماه سپتامبر، او با کمک یکی دیگر از حزب میانه‌رو شیعه، "حرکت اسلامی"، توانست ورس را بازپس گیرد و پس از آن وضعیت نظامی در هزاره جات پایدارتر شد. در سال ۱۹۸۷، احزاب اصلی شیعه تحت فشار شدید ایران متحد شدند و در سال ۱۹۸۹ حزب وحدت به رهبری عبدالعلی مزاری را تشکیل دادند. در دهه ۱۹۹۰، بهشتی به برهان الدین ربانی پیوست، اما با تصرف کابل در سال ۱۹۹۶ توسط طالبان، از کابل رانده شد.
آدنوئید () که به عنوان لوزه حلقی یا لوزه نازوفارنکس نیز شناخته می‌شود، بالاترین لوزه‌ها است. آدنوئید توده‌ای از بافت لنفاوی است که در پشت حفره بینی، در سقف نازوفارنکس، جایی که بینی با گلو ترکیب می‌شود، قرار دارد. در کودکان، معمولاً تپه‌ای نرم در سقف و دیواره پشتی نازوفارنکس، درست در بالا و پشت استخوان نازوفارنکس تشکیل می‌دهد. اصطلاح آدنوئید همچنین برای نشان دادن هیپرتروفی آدنوئید، رشد غیر طبیعی لوزه‌های حلقی استفاده می‌شود. ساختار. آدنوئید توده ای از بافت لنفاوی است که در پشت حفره بینی، در سقف نازوفارنکس،
است که در پشت حفره بینی، در سقف نازوفارنکس، جایی که بینی با گلو ترکیب می شود، قرار دارد. آدنوئید، بر خلاف لوزه های پالاتین، دارای اپیتلیوم شبه چینه ای است. آدنوئیدها بخشی از به اصطلاح حلقه والدیر از بافت لنفاوی هستند که شامل لوزه‌های پالاتین، لوزه‌های زبانی و لوزه‌های لوله‌ای نیز می‌شود. گسترش. آدنوئیدها از نفوذ زیر اپیتلیالی لنفوسیت ها پس از هفته شانزدهم زندگی جنینی ایجاد می‌شوند. پس از تولد، بزرگ شدن شروع می شود و تا سن ۵ تا ۷ سالگی ادامه می یابد. میکروبیوم. گونه‌هایی از باکتری‌ها مانند لاکتوباسیل‌ها،
اولاوس رودبک ()؛ (همچنین به عنوان اولوف رودبک بزرگ و گاهی با نام خانوادگی لاتینی به نام "اولاوس رودبکیوس" شناخته می‌شود، تا از پسرش متمایز شود) (۱۳ سپتامبر ۱۶۳۰ – ۱۲ دسامبر ۱۷۰۲ (۷۲ سال)) دانشمند و نویسنده اهل سوئد، استاد پزشکی در دانشگاه اوپسالا، و برای چندین دوره "رئیس" همان دانشگاه بود. او در وستروس به‌دنیا آمد و پدرش اسقف یوهانس رودبکیوس بود که کشیش شخصی پادشاه گوستاووس آدولفوس بود. پسر او گیاه‌شناس اولوف رودبک کوچک نیز در همان‌جا به‌دنیا آمد. رودبک عمدتاً به خاطر مشارکت‌هایش در دو زمینه شناخته می‌شود:
به خاطر مشارکت‌هایش در دو زمینه شناخته می‌شود: آناتومی انسان و زبان‌شناسی، اما او در بسیاری از زمینه‌های دیگر از جمله موسیقی و گیاه‌شناسی نیز موفق بود. او اولین باغ گیاه‌شناسی را در سوئد در اوپسالا تأسیس کرد که باغ رودبک نام داشت، اما صد سال بعد نام آن به نام شاگرد پسرش، گیاه‌شناس کارل لینه، تغییر یافت.
غرامت مالی () به انجام عملی اطلاق می‌شود که در ازای کالا، نیروی کار، پول یا سایر چیزهایی که برای شخص ارزش اقتصادی دارند یا تأمین هزینه‌های صدماتی که شخص متحمل شده‌باشد، به او یاری می‌رساند. انواع غرامت مالی عبارت است از: خسارت، اصطلاح قانونی برای غرامت مالی قابل استرداد به دلیل نقض وظیفه دیگری غرامت ملی شدن، غرامت پرداختی در صورت ملی شدن اموال پرداخت دستمزد غرامت دیرکرد جبران خسارت اجرایی مزایا و امتیازها حقوق حق‌الزحمه مزایای کارمندان غرامت کارگران، برای محافظت از کارکنانی که متحمل صدمات ناشی از کار
محافظت از کارکنانی که متحمل صدمات ناشی از کار شده‌اند
الکساندر بین (؛ ۱۲ اکتبر ۱۸۱۰–۲ ژانویه ۱۸۷۷) مخترع و مهندس اسکاتلندی بود که برای اولین بار ساعت الکتریکی را اختراع و ثبت کرد. او ساعت تلگراف را اختراع کرد که فناوری همگام‌سازی بسیاری از ساعت‌های الکتریکی در هر نقطه از جهان بود تا همهٔ آنها دقیقاً یک زمان داشته باشند. او همچنین فناوری دستگاه فاکس را برای اسکن تصاویر و انتقال آنها در خطوط تلگراف صدها مایل دورتر اختراع و ثبت کرد. او خطوط تلگراف راه‌آهن بین ادینبورگ و گلاسکو، اسکاتلند را برای ضبط پیام‌ها، تنظیم حرکت امن قطارها، علامت‌گذاری زمان، دادن سیگنال‌ها
حرکت امن قطارها، علامت‌گذاری زمان، دادن سیگنال‌ها و چاپ اطلاعات در مکان‌های مختلف نصب کرد. او یک فناوری تلگراف شیمیایی اختراع کرد که می‌توانست پیام‌ها را با سرعت ۱۰۰۰ کلمه در دقیقه از طریق خط تلگراف مخابره کند، در حالی که در آن زمان تلگراف مورس فقط می‌توانست ۴۰ کلمه در دقیقه تولید کند.
گئورگ آرتور کنستانتین فردریش تساندر (همچنین Tsander , ، tr. ; ، - ۲۸ مارس ۱۹۳۳)، یک دانشمند پیشگام در زمینه موشک و پرواز فضایی در امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی با اصلیت آلمانی بالتیک بود. او GIRD -X، اولین موشک با سوخت مایع که در اتحاد جماهیر شوروی پرتاب شد را طراحی کرد و کمک‌های نظری مهمی در راه رسیدن به فضا داشت. زندگی‌نامه. تساندر در ریگا، امپراتوری روسیه، در یک خانواده عادی آلمانی بالتیک به دنیا آمد. پدرش آرتور گئورگ زاندر پزشک بود، اما فردریش زاندر مجذوب سایر علوم طبیعی بود. زندر در سال ۱۸۹۸
زاندر مجذوب سایر علوم طبیعی بود. زندر در سال ۱۸۹۸ برای یک برنامه هفت ساله در دبیرستان فنی شهری ریگا ثبت نام کرد که در آن دانش آموز برتر شد. در این مدت، او با کارهای کنستانتین تسیولکوفسکی آشنا شد و سفر به فضا به مهم‌ترین علاقه علمی او تبدیل شد. او در حین تحصیل در رشته مهندسی در موسسه پلی تکنیک ریگا، محاسبات مسیر پرواز به مریخ را انجام داد. مریخ برای زندر جذابیت خاصی داشت و "به جلو به مریخ!" (Vpered, on Mars!) شعار معروف او شد. او در سال ۱۹۱۴ با مدرک مهندسی فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۱۵ به مسکو نقل مکان کرد.
شد و در سال ۱۹۱۵ به مسکو نقل مکان کرد. او در کارخانه لاستیک "Provodnik" کار کرد، سپس در سال ۱۹۱۹ در کارخانه هواپیماسازی شماره ۴ ("موتور") کار کرد. در سال ۱۹۲۳ با AF Milyukova ازدواج کرد و صاحب یک دختر به نام آسترا و یک پسر به نام مرکوری شدند. مرکوری در سال ۱۹۲۹ بر اثر مخملک درگذشت. پس از چندین سال بیکاری و تحقیقات فشرده در مورد موشک و سفرهای فضایی، در سال ۱۹۲۶، زندر کار خود را در دفتر طراحی مرکزی هوانوردی آغاز کرد و در سال ۱۹۳۰ در مؤسسه مرکزی ساخت موتورهای هوانوردی (TsIAM) مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۸، او
هوانوردی (TsIAM) مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۸، او یادداشت‌هایی در مورد مشکلات سفرهای بین سیاره ای نوشت و در آنها به موضوعاتی مانند حمایت از زندگی پرداخت و اولین کسی بود که کاشت گیاهان در گلخانه‌ها را در یک فضاپیما پیشنهاد کرد. در سال ۱۹۱۱، او طرح‌هایی را برای فضاپیمایی منتشر کرد که با استفاده از آلیاژهای قابل احتراق آلومینیوم در ساختار خود ساخته شده بود که مانند یک هواپیمای معمولی از زمین بلند می‌شد و سپس بال‌های خود را برای سوخت می‌سوزاند که به اتمسفر بالایی می‌رسید و دیگر به آنها نیاز نداشت. در سال ۱۹۲۱،
می‌رسید و دیگر به آنها نیاز نداشت. در سال ۱۹۲۱، او مطالب خود را به انجمن مخترعان (AIIZ) ارائه کرد، جایی که با لنین، که در آن کنفرانس شرکت کرده بود، ملاقات کرد و با او در مورد سفر فضایی صحبت کرد. در سال ۱۹۲۴ آن را در مجله فناوری و زندگی (Teknika i Zhizn) منتشر کرد. سال ۱۹۲۴ سال بسیار فعالی برای زندر بود. سال قبل، هرمان اوبرث اثر نظری اثرگذار "Die Rakete zu den Planetenräumen" ("موشک به فضای بین سیاره ای") را منتشر کرده بود که به نوبه خود زاندر و دیگر علاقه مندان روسی را با کار زمین شکن رابرت گدارد آشنا کرد
روسی را با کار زمین شکن رابرت گدارد آشنا کرد («روشی برای رسیدن به ارتفاعات بالا» منتشر شده در سال 1919). زاندر با تبلیغ کار تسیولکوفسکی و توسعه بیشتر آن از این فرصت استفاده کرد. او به همراه ولادیمیر وچینکین و اعضای یک باشگاه موشکی در آکادمی نیروی هوایی، انجمن مطالعات سفرهای بین سیاره ای را تأسیس کرد. در یک انتشار اولیه، آنها اولین کسانی بودند که استفاده از جو زمین را به عنوان راهی برای ترمز کردن یک فضاپیما که دوباره به جو وارد می‌شوند، پیشنهاد کردند. در همان سال، زندر برای یک موشک بالدار که به اعتقاد او
سال، زندر برای یک موشک بالدار که به اعتقاد او برای پرواز بین سیاره ای مناسب است، در مسکو ثبت اختراع کرد و در اکتبر در مؤسسه مسکو در مورد امکان رسیدن به مریخ با موشک سخنرانی کرد. او در پاسخ به پرسش‌های پس از سخنرانی، اهمیت رسیدن به این سیاره را به‌طور خاص خلاصه کرد: «زیرا جو و ظرفیتی برای پشتیبانی از زندگی دارد. مریخ به عنوان "ستاره سرخ" نیز شناخته می‌شود و این نشان ارتش بزرگ شوروی ما است." تقریباً در این زمان، زاندر اولین کسی بود که بادبان خورشیدی را به عنوان وسیله ای برای رانش فضاپیما پیشنهاد کرد، اگرچه
وسیله ای برای رانش فضاپیما پیشنهاد کرد، اگرچه یوهانس کپلر بادبان باد خورشیدی را در قرن هفدهم پیشنهاد کرده بود. در سال ۱۹۲۵ زاندر مقاله ای با عنوان «مشکلات پرواز با پیشرانه جت: پروازهای بین سیاره ای» ارائه کرد که در آن پیشنهاد کرده بود که فضاپیمایی که بین دو سیاره حرکت می‌کند می‌تواند با استفاده از گرانش قمرهای دو سیاره (روشی به نام کمک گرانشی) در ابتدای مسیر خود شتاب گرفته و در انتهای مسیر خود از شتابش بکاهد. زاندر درک عمیق خود از فیزیک را در پشت این مفهوم نشان داد و او مزیتی را که این فیزیک می‌تواند برای
نشان داد و او مزیتی را که این فیزیک می‌تواند برای سفرهای بین سیاره ای داشته باشد، با دیدی بسیار جلوتر از هم عصران خود پیش‌بینی کرد. در سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰، زمانی که در IAM بود، زاندر روی اولین موتور خود، OR-1 کار می‌کرد که با هوای فشرده و بنزین کار می‌کرد و بر اساس یک مشعل دمنده اصلاح شده بود. او همچنین در این دوران در مؤسسه هوانوردی مسکو تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۳۱، زاندر یکی از اعضای مؤسس GIRD (گروه مطالعه حرکت واکنشی) (Группа изучения реактивного движения (ГИРД)) در مسکو بود. به عنوان رئیس تیپ شماره ۱،
(ГИРД)) در مسکو بود. به عنوان رئیس تیپ شماره ۱، زاندر روی موتور موشک OR-2 (GIRD-02) کار کرد تا موشک کروز بالدار "۲۱۶" را تأمین کند. او همچنین روی موتور و موشک GIRD-10 کار کرد که در ۲۵ نوامبر ۱۹۳۳ با موفقیت پرواز کرد. زاندر این موشک را طراحی کرده بود، اما زنده نماند تا پرواز آن را ببیند، زیرا در مارس همان سال در شهر کیسلوودسک در اثر بیماری تیفوس درگذشت.
فیلیپ هِـروِخه (؛ زادهٔ ) رهبر ارکستر، رهبر گروه هم‌سرایان و موسیقی‌دان نامدار اهل بلژیک است که رپرتوارهایش، گستره‌ای از موسیقی رنسانس تا موسیقی کلاسیک معاصر، موسیقی دوره کلاسیک و موسیقی رمانتیک را در بر می‌گیرد. او در موسیقی باروک با تمرکز ویژه بر موسیقی یوهان سباستیان باخ تخصص دارد. وی دانش آموختهٔ دانشگاه خنت است و در سال ۲۰۱۷ از همین دانشگاه مدرک دکترای افتخاری دریافت نمود. فیلیپ هِـروِخه بابت خدماتش به موسیقی برندهٔ نشان شوالیه لژیون دونور، نشان هنر و ادب فرانسه و لقب «شوالیه هِـروِخه» با فرمان سلطنتی
فرانسه و لقب «شوالیه هِـروِخه» با فرمان سلطنتی آلبرت دوم بلژیک و همچنین «جایزهٔ باخ آکادمی سلطنتی موسیقی» شده‌است.
مسابقات بین‌المللی مطبوعات ورزشی یا تورنئو اینترناسیونال استامپا اسپورتیووا یک رقابت بین‌المللی فوتبال بود که در سال ۱۹۰۸ برگزار شد؛ یک سال قبل از جام سیر توماس لیپتون. سازماندهی شده توسط لا استامپا اسپورتیووا (یک مکمل ورزشی هفتگی روزنامه لا استامپا)، این جام تیم‌هایی از ایتالیا، فرانسه، سوئیس و آلمان را دعوت کرد. تمامی بازی‌ها در تورین ایتالیا برگزار شد. تیم سوئیسی سروت در نهایت برنده شد و تورینو ایتالیا را ۳-۱ شکست داد. بررسی. مقامات فوتبال ایتالیا، در حالی که از مسابقات راضی بودند، می‌دانستند که غیبت یک
که از مسابقات راضی بودند، می‌دانستند که غیبت یک تیم انگلیسی باعث شده است که مسابقات واقعاً «بین‌المللی» نباشد. توماس لیپتون موافقت کرد و به نشانه تشکر از ایتالیایی‌هایی که او را گرامی داشتند، جام سیر توماس لیپتون را اهدا کرد. او به آنها گفت که یک تیم انگلیسی را برای شرکت در مسابقات بعدی که در سال ۱۹۰۹ برگزار می‌شد، تشکیل خواهد داد. لیپتون می‌خواست تیمی از لیگ شمالی انگلستان به تورین بیاید و تصمیم او منجر به شرکت وست آوکلند از کانتی دورهام در مسابقات ۱۹۰۹ و ۱۹۱۱ شد. تیم معدنچی برنده هر دو این مسابقات شد.
و ۱۹۱۱ شد. تیم معدنچی برنده هر دو این مسابقات شد. وست آوکلند برای حضور در جام قهرمانی، جریمه سنگینی را تجربه کرد. مجسمه موفقیت آنها امروز در مرکز روستای آنها برپاست.
زندان هولمزبورگ با نام مستعار «خانهٔ وحشت» زندانی بود که از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۹۵ توسط شهر فیلادلفیا، پنسیلوانیا و ادارهٔ زندان‌های پنسیلوانیا (PDP) اداره می‌شد. این مرکز در ۸۲۱۵ خیابان تارسدیل در بخش هولمزبرگ فیلادلفیا واقع شده‌است. در سال ۱۹۹۵ این زندان از رده خارج و بسته شد. این سازه تا به امروز همچنان پابرجاست و گهگاه برای سرریز زندانیان و برنامه‌های کاری استفاده می‌شود. این مکان، چندین دههٔ بحث‌برانگیز محل پروژه‌های تحقیقاتی درماتولوژیک، دارویی و سلاح‌های بیوشیمیایی بود که شامل آزمایش بر روی زندانیان می‌شد.
بود که شامل آزمایش بر روی زندانیان می‌شد. آزمایش‌ها و تحقیقات انجام‌شده بر روی زندانیان به زودی استانداردهای اخلاقی را که امروزه در تحقیقات مدرن استفاده می‌شود، تحت تأثیر قرار داد. ایجاد کد نورنبرگ با قاعدهٔ رضایت آگاهانه بر اساس این مورد و همچنین چندین مورد دیگر، مانند آزمایش‌های تاسکگی در آلاباما، تهیه شد. این زندان همچنین به دلیل چندین شورش بزرگ در اوایل دهه ۱۹۷۰ و همچنین گزارشی که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و نتایج تحقیقات گسترده دوساله توسط دفاتر کمیساریای پلیس فیلادلفیا و دادستان منطقه فیلادلفیا که صدها
پلیس فیلادلفیا و دادستان منطقه فیلادلفیا که صدها پروندهٔ تجاوز به زندانیان را مستند می‌کند، قابل توجه است. کتاب 1998 "Acres of Skin: Human Experiments at Holmesburg Prison" نوشتهٔ آلن ام. هورنبلوم، آزمایش‌های پزشکی غیر درمانی بالینی را بر روی زندانیان زندان هلمزبورگ به صورت مستند بیان می‌کند.
آلن ام. هورنبلوم نویسنده و روزنامه‌نگار امریکایی و یک مقام سابق عدالت کیفری و سازمان‌دهندهٔ سیاسی مستقر در فیلادلفیا، ایالات متحده است. او هفت کتاب ناداستان نوشته است که موضاعاتی از قبیل جنایات سازمان یافته و جاسوسی شوروی گرفته تا اخلاق پزشکی و ورزش را در برمی‌گیرد. اولین کتاب او، "هکتارها پوست" ، که در سال 1998 منتشر شد، به تفصیل به آزمایش‌های پزشکی غیراخلاقی انسانی در زندان هولمزبورگ پرداخته بود. این کتاب مورد توجه رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفت. متعاقباً، هورنبلوم کتاب "محکومیت به علم را" نوشت که آن هم
هورنبلوم کتاب "محکومیت به علم را" نوشت که آن هم دربارهٔ تجربهٔ یک زندانی آمریکایی-آفریقایی تبار در زندان هلمزبورگ بود. سومین کتاب هورنبلوم در مورد اخلاق پزشکی، "بر خلاف اراده آنها،" با همکاری جودیت نیومن و گریگوری دوبر در سال 2013 منتشر شد. آخرین انتشار کتاب او نیز، "کلوسوس آمریکایی: بیل تیلدن بزرگ و ایجاد تنیس مدرن" (انتشارات دانشگاه نبراسکا، اسپرینگ، 2018) است.
ژان ایو پولاک (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۴۶ در پاریس ) زبان‌شناس فرانسوی است. پولاک که متخصص نحو تطبیقی است، بیشتر به خاطر کارش بر روی جایگاه و حرکت هستهٔ فعل و همچنین ساختار IP در فرانسه و انگلیسی شناخته شده است.
شانتال آندره (، با نام اصلی ژاکلین شانتال فرناندز آندره متولد ۲۵ ژانویه 1972) هنرپیشه و خوانندهٔ مکزیکی است که بیشتر بازی کردن نقش افراد شرور، خون‌آشام یا زن تلخ در تله‌نوولاها شهرت دارد. او به عنوان یک بازیگر جدی ("Toda una profesional") مطرح شده‌است. زندگی شخصی. او با تهیه‌کننده روبرتو گومز فرناندز، پسر کمدین مشهور مکزیکی روبرتو گومز بولانوس ازدواج کرد. در ۶ دسامبر ۲۰۰۶، "تلویزیون Escándalo" Telefutura اعلام کرد که او قصد دارد از همسرش طلاق بگیرد. آندره در دسامبر ۲۰۰۸ با انریکه ریورو لیک ازدواج کرد. آنها
دسامبر ۲۰۰۸ با انریکه ریورو لیک ازدواج کرد. آنها از این ازدواج صاحب یک دختر و یک پسر هستند.
پلوتون در سال ۱۹۳۰ کشف شد و از آن موقع در ادبیات داستانی به کرات ظاهر شده‌است. این سیاره در ابتدا از آنجایی که به تازگی کشف شده بود و تصور می‌شد که دورترین جرم منظومه شمسی است، محبوبیت زیادی داشت. زیست فرازمینی، گاهی هوش فرازمینی و گهگاه یک اکوسفر کامل بن‌مایه‌های رایج در تجسم‌های داستانی پلوتون هستند. قدیمی‌ترین داستانی که پلوتون در آن جای داشت، به احتمال رمان طنز "به اعماق پلوتون" (۱۹۳۱) از استانتون ای. کوبلنتس بود که تمدنی پیشرفته از پلوتون را به تصویر می‌کشد.
پنتوروم (به انگلیسی: Penthorum) نام یک تیره از گیاهان از راستهٔ خاراشکن‌سانان است. پنتوروم‌ها گیاهانی پایا هستند که ارتفاع آن‌ها حدود نیم متر است. این تیره از دو گونه تشکیل شده‌است، یکی در شرق آسیا و دیگری در شرق آمریکای شمالی. و در طبقهٔ خانواده خاراشکنیان یا خانوادهٔ پنتوروم‌ایان() قرار می‌گیرد. نزدیک‌ترین خویشاوند آن ممکن است Haloragaceae باشد.
پجام قهرمانان دبی یا سوپرکاپ دبی یک مسابقه فوتبال سالانه بود که بین قهرمانان لیگ‌های انگلیس و اسکاتلند انجام می‌شد. این مسابقات برای سه فصل متوالی از ۸۷–۱۹۸۶تا ۸۹–۱۹۸۸ در بندر دبی امارات متحده عربی برگزار شد، در زمانی که باشگاه‌های فوتبال انگلیسی از شرکت در رقابت‌های باشگاهی یوفا به دلیل فاجعه ورزشگاه هیسل در سال ۱۹۸۵ منع شدند. تاریخچه. اولین بازی در ۹ دسامبر ۱۹۸۶ در ورزشگاه الوصل بین لیورپول قهرمان انگلیس و سلتیک قهرمان اسکاتلند برگزار شد. بازی با نتیجه ۱–۱ به پایان رسید و لیورپول در ضربات پنالتی با نتیجه
به پایان رسید و لیورپول در ضربات پنالتی با نتیجه ۴–۲ پیروز شد. قهرمان انگلیس، اورتون و رنجرز، قهرمان اسکاتلند سال بعد در دسامبر ۱۹۸۷ بازی کردند. رنجرز با دو گل عقب افتاد اما بازی را پس از ۹۰ دقیقه با نتیجه ۲–۲ به تساوی کشاند. این در حالی بود که داور کیت کوپر در طول بازی شش گل را برای باشگاه آیبروکس مردود اعلام کرد. رنجرز در ضربات پنالتی با نتیجه ۸–۷ پیروز شد. آخرین بازی در ۴ آوریل ۱۹۸۹ در ورزشگاه النصار برگزار شد. این تورنمنت در آن سال به جام قهرمانان دبی تغییر نام داد و همان تیم‌هایی که در سال ۱۹۸۶ شرکت
تغییر نام داد و همان تیم‌هایی که در سال ۱۹۸۶ شرکت کردند، حضور داشتند. بازی لیورپول و سلتیک یک بار دیگر پس از ۹۰ دقیقه با نتیجه ۱–۱ به پایان رسید. این بار سلتیک ۴–۲ در ضربات پنالتی پیروز شد.
انجمن صنایع الکترونیک ژاپن (EIAJ) که در سال ۱۹۴۸ تأسیس‌شد، یکی از دو سازمان تجارت الکترونیک ژاپنی بود که در انجمن صنایع الکترونیک و فناوری اطلاعات ژاپن (JEITA) ادغام شدند. قبل از ادغام، ئی‌آی‌اِی‌جِی تعدادی استاندارد صنعت الکترونیک را ایجادکرد که در خارج از ژاپن کاربرد داشته‌است، ازجمله: استاندارد دیگر سیستم صوتی تلویزیون چندکاناله است که با سیستم تلویزیون آنالوگ ان‌تی‌اس‌سی-جی استفاده می‌شود. اغلب به سادگی به‌عنوان ئی‌آی‌اِی‌جِی یا گاهی اوقات به عنوان صدای اف‌ام-اف‌ام شناخته می‌شود. نامگذاری ترانزیستورها.
اف‌ام-اف‌ام شناخته می‌شود. نامگذاری ترانزیستورها. استاندارد فنی ژاپنی JIS-C-7102 روشی برای توسعه شماره قطعه برای افزاره‌های ترانزیستوری ارائه می‌دهد. شماره قطعه تا پنج فیلد دارد، به عنوان مثال در شماره 2SC82DA: تاریخ. در سال ۱۹۴۸، انجمن صنایع الکترونیک ژاپن برای اولین بار در تایتو، توکیو، ژاپن ظاهرشد. درسال ۲۰۰۰، انجمن صنایع الکترونیک ژاپن با JEIDA ادغام‌شد و مجدداً به JEITA سازماندهی‌شد.
انجیل به روایت متی () یک پاسیون و اوراتوریوی مقدس اثر یوهان سباستیان باخ است که در سال ۱۷۲۷ برای گفت‌آواز، تک‌خوانی، گروه کر و ارکستر دوگانه نوشته شد و اشعار متن آن از سروده‌های شاعر آلمانی پیکاندر بود. این موسیقی بازگوکنندهٔ باب‌های ۲۶ و ۲۷ انجیل متی با آوازهای گروهی و آریا است و نخستین بار در آدینه نیک ۱۱ آوریل ۱۷۲۷ در کلیسای سنت توماس لایپزیگ اجرا شد. عنوان اصلی و لاتین این اثر، «مصائب پروردگار ما عیسی مسیح بنا بر روایت متی بشارت‌دهنده» است. انجیل به روایت متی با زمان اجرایی بیش از ۱۵۰ دقیقه، ۲ گروه کُر،
متی با زمان اجرایی بیش از ۱۵۰ دقیقه، ۲ گروه کُر، ۲ ارکستر و تعدادی تک‌نواز، یکی از مفصل‌ترین و جامع‌ترین آثار باخ و اوج موسیقی کلیسای پروتستان است. این اثر درام-حماسی برای دو گروه کُر و دو ارکستر نوشته شده است که شیوهٔ استریوآوایی چشمگیری پدیدمی‌آورد. هر دو ارکستر شامل دو فلوت (کر ۱، همچنین دارای ۲ ریکوردر برای آهنگ شماره ۱۹ است)، دو ابوا، در برخی موومان‌های خاص، ابوا دامور یا ابوا دا کاچا، دو ویولن، ویولا، ویولا دا گامبا و باسو کُنتینوئو است. سه گونهٔ متنِ متفاوتِ لیبرتو با ۷ نوع فرم موسیقایی متشکل از:
متفاوتِ لیبرتو با ۷ نوع فرم موسیقایی متشکل از: گفت‌آواز خشک، آریوزو، توربا، گفت‌آواز همراهی‌شده، آریا، کُرال‌ها و همخوانی‌های آزاد، تنظیم و اجرا شده است. پس از درگذشتِ باخ، این اثر مدتی به فراموشی سپرده شد. اما در سال ۱۸۲۹ فلیکس مندلسون جوان، یک نسخهٔ خلاصه‌شده از آن را با ۱۵۰ خواننده و آکادمی آواز برلین اجرا کرد که به موفقیت چشمگیری دست یافت و از آن پس بود که این اثر دیگر بار بر سر زبان‌ها افتاد و به‌طور گسترده مورد توجه قرار گرفت و بارها اجرا شد. بسیاری از علاقمندان و منتقدان موسیقی کلاسیک، این اثر را
از علاقمندان و منتقدان موسیقی کلاسیک، این اثر را «یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای موسیقی باروک مذهبی» می‌دانند. تاریخچه. انجیل به روایت متی دومین پاسیون از دو پاسیونی است که توسط باخ نوشته و به طور کامل باقی ماند، اولی «انجیل به روایت یوحنا» است که نخستین بار در سال ۱۷۲۴ اجرا شد. می‌توان گفت که انجیل به روایت متی یکی از «محبوب‌ترین و معتبرترین» آثار موسیقی مذهبی است که چهارمین سال حضور باخ در شهر لایپزیگ خلق شد. نسخه‌ها و اجراهای همزمان. اطلاعات اندکی در مورد روند ایجاد انجیل به روایت متی موجود است و این
روند ایجاد انجیل به روایت متی موجود است و این دانسته‌ها قطعیت ندارند. اطلاعات کنونی از دست‌نوشته‌های اولیهٔ موجود، اشعار منتشرشدهٔ متن در عصر حاضر و شواهد فرعی و غیرمستقیم همچون اسناد بایگانی‌شده توسط شورای شهر لایپزیگ به دست می‌آید. در لایپزیگ میان سال‌های ۱۶۶۹ تا ۱۷۶۶ به‌مدت حدود ۱۰۰ سال، سنتی وجود داشت که مطابق آن متون و سرودهای روحانی مربوط به مصائب عیسی را به‌طور رسمی در مراسم مذهبی صبحگاهی کلیسا، با خواندن متن انجیل به روش سرودهای گریگوری می‌خواندند. اجماع کنونی بر آن است که انجیل به روایت متی نخستین
کنونی بر آن است که انجیل به روایت متی نخستین بار در ۱۱ آوریل ۱۷۲۷ (آدینه نیک) در کلیسای سنت توماس و چند بار دیگر در ۱۵ آوریل ۱۷۲۹، ۳۰ مارس ۱۷۳۶ و ۲۳ مارس ۱۷۴۲ اجرا شد. سپس باخ آن را دوباره بین سال‌های ۱۷۴۳ و ۱۷۴۶ بازنویسی و اصلاح کرد. کم‌کم این اثر جای خود را در مراسم ۵–۴ ساعته عشاء ربانی کلیسا از ساعت ۲ بعد از ظهر و همچنین بعد از عبادت صبحگاهی از ساعت ۷ صبح تا ۱۱ صبح پیدا کرد. برخلاف روزگار کنونی، انجیل به روایت متی بخشی از خدمات کلیسا بود و به‌عنوان موسیقی مستقلِ کنسرتی، اجرا نمی‌شد. آخرین باری که خودِ
مستقلِ کنسرتی، اجرا نمی‌شد. آخرین باری که خودِ باخ این اثر را اجرا کرد، سال ۱۷۴۹ میلادی بود. نسخه اول (بی‌وی‌فاو ۲۴۴٫۱، پیش‌تر ۲۴۴بی). در لایپزیگ کسی مجاز نبود کلماتِ انجیل را در یک نمایش یا پاسیون که در آدینه نیک اجرا می‌شد، تاویل و تفسیر کرده و کوچک‌ترین تغییری در آن ایجاد کند. اجرای لیبرتوی محبوب آن زمان "پاسیون بروکس"، که عمدتاً شامل چنین تفسیر و تاویلی بود، بدون جایگزینی متن آن با متنِ واقعی انجیل امکان‌پذیر نبود. این دقیقاً همان کاری بود که باخ برای اجرای «انجیل به روایت یوحنا» در سال ۱۷۲۴ انجام داد.
«انجیل به روایت یوحنا» در سال ۱۷۲۴ انجام داد. در سال ۱۷۲۵، «کریستیان فردریش هنریتسی»، شاعر لایپزیگی که از «پیکاندر» به‌عنوان نام مستعار خود استفاده می‌کرد، کتاب «"تاملات تهذیب‌کننده و تعالی‌بخش دربارهٔ پنجشنبه فرمان و آدینه نیک»" را منتشر کرد، که حاوی اشعار آزاد و مناسبی برای اجرای یک پاسیون (به همراه متن اصلی انجیل) بود. به نظر می‌رسد باخ، این شاعر را به نوشتن بیشترِ چنین اشعاری تشویق کرده و با او همکاری تنگاتنگی داشت تا به یک لیبرتوی تمام‌عیار برای اجرای یک پاسیون همراه با متن اصلیِ مصائب عیسی در باب‌های
پاسیون همراه با متن اصلیِ مصائب عیسی در باب‌های ۲۶ و ۲۷ در انجیل متی برسد. از سال ۱۹۷۵، تصور رایج آن است که انجیل به روایت متیِ باخ، نخستین بار در آدینه نیکِ ۱۱ آوریل ۱۷۲۷ اجرا شده است، اگرچه طبق منابع قدیمی‌تر، اولین اجرای آن ممکن است آدینه نیکِ ۱۷۲۹ میلادی بوده باشد. در واقع، جاشوا ریفکین موسیقی‌شناس آمریکایی ثابت کرد که نخستین اجرا در آدینه نیکِ ۱۷۲۷ و دومین اجرا در آدینه نیکِ ۱۷۲۹ بوده است. این اجرا در کلیسای سنت توماس در لایپزیگ صورت پذیرفت. باخ از سال ۱۷۲۳ توماسکانتور (رهبر گروه کر پسران جوان و مسئول