payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به کنترل نیروهای خود نبود، چون تعدادی از آنها مجرمین بودند. این کار شایعاتی مبنی بر شورش را گرمتر کرد و تا ۱۸۴۴ الورادو با گروه ناراضی همراه شد، چیزی که میچلتورنیا را مجبور کرد تا فرمان دستگیری وی را صادر کند. مدت توقیف او خیلی کوتاه بود، چون به میچلتورنیا دستور داده شده بود تا گروه بزرگی را تنظیم نموده و آماده جنگ با ایالات متحده شود. برای این مأموریت، تمامی دستان باید یکی می‌شدند. اما آزادی وی برای میچلتورنیا نتیجه برعکس داشت، چون گروهی از کالیفرنیایی‌ها به رهبری مانوئل کاسترو در ۱۴ نوامبر ۱۸۴۴ بر علیه
به رهبری مانوئل کاسترو در ۱۴ نوامبر ۱۸۴۴ بر علیه حکومت مکزیک شورش کردند. خوسی کاسترو و الورادو فرماندهی نیروها را بر عهده داشتند. طبال کاسترو به‌نام خوان 'تامبرو' هیگویرا در جریان تصرف سربازخانه‌ها در لس آنجلس کشته شد و احتمالاً تنها کالیفرنیایی بود که به قتل رسید. طرفین روی یک آتش‌بس به توافق رسیده و میچلتورنیا رضایت داد تا نیروهای مجرم خود را مرخص نماید. میچلتورنیا پیمان‌شکنی کرد و این بار جنگ به شدت آغاز شد. شورشیان در فوریه ۱۸۴۵ در نبرد پروودنسیا که در نزدیکی رود لس آنجلس رخ داد برنده شدند و میچلتورنیا
رود لس آنجلس رخ داد برنده شدند و میچلتورنیا و نیروهای وی کالیفرنیا را ترک کردند. پیو پکو به عنوان فرماندار لس آنجلس انتصاب یافته و خوسی کاسترو فرمانده کل نظامی شد. بعدها، الورادو به عنوان عضو کنگره مکزیک انتخاب گردید. او آماده نقل مکان به مکزیکوسیتی شد، اما تأمین مالی نقل مکان وی را رد کرد و در نتیجه روابط میان کالیفرنیای شمالی و جنوبی بدتر شد. جان سی. فرمونت در اوایل ۱۸۴۶ به مونته‌ری رسید. کاسترو که از تهاجم بیگانه هر آسان شده بود، شبه‌نظامیان خود را گردهم آورده و الورادو به عنوان فرمانده دوم گماشت، اما
آورده و الورادو به عنوان فرمانده دوم گماشت، اما فرمونت به سمت شمال به اورگن رفت. وضعیت سیاسی متزلزل میان در مکزیک به روابط میان کالیفرنیایی‌ها صدمه زد و به نظر می‌رسید که جنگ داخلی میان شمال و جنوب در شرف وقوع است.
آسیب‌پذیری اجتماعی در معنای وسیع آن یکی از ابعاد آسیب‌پذیری در برابر عوامل استرس‌زا و شوک‌های متعدد از جمله سوءاستفاده، طرد اجتماعی و مخاطرات طبیعی است. آسیب‌پذیری اجتماعی به ناتوانی افراد، سازمان‌ها و جوامع در مقاومت در برابر تأثیرات نامطلوب ناشی از عوامل استرس‌زای متعددی اشاره دارد که در معرض آن قرار دارند. این تأثیرات تا حدی ناشی از ویژگی‌های ذاتی در تعاملات اجتماعی، نهادها و نظام‌های ارزش‌های فرهنگی است. از آنجایی که زمانی که فاجعه رخ می‌دهد بیشتر آشکار است، بسیاری از مطالعات آسیب‌پذیری اجتماعی در
است، بسیاری از مطالعات آسیب‌پذیری اجتماعی در ادبیات مدیریت ریسک یافت می‌شود.
لیندسی اپل‌گیت (Lindsay Applegate) (زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۸۰۸ – درگذشتهٔ ۲۸ نوامبر ۱۸۹۲)، پیشگام آمریکایی بود که به‌خاطر شرکت در علامت زدن مسیر اپل‌گیت، یک مسیر جایگزین برای مسیر اورگن، شناخته می‌شد. این مسیر توسط برادران وی، چارلز و جیسی در ۱۸۴۶ میلادی علامت زده شد، اگرچه جیسی هنگام علامت زدن بخشی از مسیر اپل‌گیت، از دره ویلامیت تا رود هومبولت، عضو این گروه نبود. براساس دست‌نوشته اصلی لیندسی اپل‌گیت در ۱۸۷۷ میلادی، اعضای این سفر اکتشافی شامل افراد ذیل بود: کاپیتان لیوی اسکات، جان اسکات (پسر لیوی)، هنری بایگوس،
لیوی اسکات، جان اسکات (پسر لیوی)، هنری بایگوس، لیندسی اپل‌گیت، جیسی اپل‌گیت، بنجامین چرچ، جان اوینز، رابرت اسمیت، ساموئل گودهو، موسُس «بلَک» هریس، دیوی گوف، بینیت اوسبورن، ویلیام اسپورتسمان و ویلیام پارکر. اوایل زندگی. لیندسی اپل‌گیت در ۱۸ سپتامبر ۱۸۰۸ در کنتاکی زاده شد و والدین وی دانیل و راچل اپل‌گیت نام داشتند. خانواده وی در ۱۸۲۰ میلادی به دره اوسیج در میزوری نقل مکان نموده و به مزرعه‌داری مشغول شدند. در ۱۸۳۱ میلادی، لیندسی با الیزابت میلر، کسی که خواهرش ملیندا همسر برادر بزرگتر لیندسی به‌نام چارلز بود،
ملیندا همسر برادر بزرگتر لیندسی به‌نام چارلز بود، ازدواج کرد و آنها شش پسر داشتند. وی در ۱۸۳۲ میلادی در جنگ شاهین سیاه بر علیه بومیان آمریکایی جنگید. کشور اورگن. در ۱۸۴۳ میلادی، لیندسی و چارلز با فروختن تمامی مزرعه‌های خود در میزوری و خریداری چندصد رأس دام، بنابر درخواست دوست خوب جیسی به‌نام رابرت شارتیس، همراه با برادر کوچکتر خود جیسی به کشور اورگن سفر کردند. در آن زمان، مسیر اورگن هنوز در مراحل اولیه خود قرار داشت و حدود چندصد مایل نهایی آن پس از واسکوپام میشن، باید توسط قایق‌ها و با گذشتن از بادها،
میشن، باید توسط قایق‌ها و با گذشتن از بادها، شیب‌ها و گرداب‌های خطرناک رود کلمبیا پیموده می‌شد: پسر نُه ساله لیندسی به‌نام وارن و پسر ده ساله جیسی به‌نام ادوارد که آب‌بازی را بلد نبودند، در جریان این سفر هلاک شدند. لیندسی نوشت، «ما تصمیم گرفتیم که اگر در کشور بمانیم، راهی بهتری برای دیگران که آرزوی مهاجرت دارند، پیدا کنیم». تلفات بعدی در فصل‌های مهاجرت ۱۸۴۴ و ۱۸۴۵ میلادی، بسیاری از ساکنین را وادار و ترغیب نمود تا به دنبال یک مسیر جایگزین بگردند. لیندسی و چهارده تن از ساکنین دیگر مسیر مهاجرت جنوب را میان
چهارده تن از ساکنین دیگر مسیر مهاجرت جنوب را میان فورت هال در آیداهو و دره ویلامیت در اورگن تأسیس کردند، این مسیر از شمال نوادا و پس از آن از جنوب اورگن، جاییکه حالا اشلند و رسبورگ قرار دارد، می‌گذشت. هدف از ایجاد این مسیر این بود تا مسیر امن‌تری نسبت به رود کلمبیا فراهم شود، ساکنین به رفتن به غرب اورگن تشویق گردند، از رفتن به مناطق تحت کنترل شرکت هادسونز بی خودداری صورت گیرد و اینکه مسیر از قلمروی تحت منازعه بریتانیا در شمال کلمبیا فاصله داشته باشد، جاییکه بیشتر ساکنین گمان می‌کردند، به‌زودی به مرز ایالات
بیشتر ساکنین گمان می‌کردند، به‌زودی به مرز ایالات متحده و کلمبیا مبدل خواهد شد. مسیر اپل‌گیت. جیسی در مورد مسیر کالیفرنیا که از ایداهو تا شمال کالیفرنیا در امتداد رود هومبولت ادامه داشت، از شرکت هادسونز بی اطلاعات به‌دست‌آورد. این اطلاعات همراه با اطلاعاتی که از مسیر تله‌اندازان میان دره ویلامیت و کالیفرنیا به‌دست آمده بود، باعث شد تا پانزده مرد اسب‌سوار سفر اکتشافی را، با حمایت مالی حکومت موقت اورگن، در میانه ژوئن ۱۸۴۶ آغاز نموده و به دنبال ارتباطی میان این دو مسیر بگردند. آنها با عبور از دره‌های ویلامیت،
دو مسیر بگردند. آنها با عبور از دره‌های ویلامیت، اومپکوا و روگ به سمت جنوب حرکت کردند. آنها در انتهای جنوبی دره روگ – مکان امروزی اشلند – به سمت شرق تغییر مسیر داده و تقریباً با دنبال کردن مسیر امروزی بزرگ‌راه گرین اسپرینگز، مسیر ۶۶ اورگن، از رشته کوه‌های کسکیدز عبور و از جای برون آمدند که امروزه کنو، اورگن واقع شده‌است. آنها پس از چرخیدن در انتهای جنوبی جهیل کلامات، در نهایت به محل آینده وینموکا، نوادا رسیدند. در اینجا گروه به دو دسته تقسیم شده و برخی‌ها برای مدتی استراحت کردند، اما گروه دومی با دنبال
برای مدتی استراحت کردند، اما گروه دومی با دنبال کردن رود هومبولت به سمت شمال شرق و مسیر کالیفرنیا، به فورت هال رسیدند. نخستین گروه مهاجرین که از مسیر اپل‌گیت استفاده کردند، گروه متشکل از تقریباً ۱۵۰ خانواده بودند که توسط جیسی متقاعد شدند تا گروه اپل‌گیت را در سفر بازگشت در خزان ۱۸۴۶ همراهی نمایند. هنگام بازگشت، گروه اپل‌گیت که مهاجرین نیز با آنها بود، شروع به علامت زدن مسیر برای واگن‌ها کردند، هرچند که آنها برای این تلاش به حد کافی آماده نبودند، چون ابزار معدودی در دست داشتند و گروه آنها به‌طور غالب از
معدودی در دست داشتند و گروه آنها به‌طور غالب از مهاجرین خسته تشکیل شده بود. آنها همچنین با زمستان زودرس مواجه شدند – زمستانی که رکورد برف سنگین را زد و گروه دونر را در سیرا نوادا که در چندصد مایلی آنها در جنوب قرار داشتند، گیر انداخت. زمانی که آنها در دره روگ رسیدند، زمستان به‌طور کامل شروع شده بود. باران، برف، گِل، شاخابه‌ها و رودهای متورم مانع عبور آنها شد. تدارکات ناچیز، کبود موادغذایی، بته‌ها و درختان انبوه و مشکل روشن کردن آتش به‌خاطر گرم کردن، پیشروی گروه را به‌طور قابل‌توجهی کند کرده و باعث شد تا پس
را به‌طور قابل‌توجهی کند کرده و باعث شد تا پس از چند مایل مهاجرین را از گروه جدا سازند. زمانی که خبر مشقت‌های آنها در امتداد مسیر شنیده شد، مهاجرین توسط گروه‌های نجات از دره ویلامیت نجات داده شدند. اپل‌گیت‌ها به‌خاطر مشکلاتی که نخستین واگن خط آهن در این مسیر مواجه شد، از سوی جیسی کوین تورنتون مقصر دانسته شد، کسی که جنگ لفظی وی نزدیک بود به دوئلی میان وی و یکی از حامیان اپل‌گیت به‌نام جیمز نیسمیت بانجامد. بازماندگان این متخاصمین که امروزه زنده هستند، هنوز هم خصومت‌های میان هم دارند. هرچند مسیر اپل‌گیت خطرات
خصومت‌های میان هم دارند. هرچند مسیر اپل‌گیت خطرات طبیعی را به حداقل رسانید، اما هندی‌های مهاجم تا ۱۸۶۲ میلادی جان حداقل ۳۰۰ مهاجر را گرفتند، هرچند این مسیر تا ۱۸۴۷ میلادی به‌طور عموم مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. لیندسی اپل‌گیت و گروه وی نخستین مردان سفیدپوست در جایی بودند که حالا به یادبود ملی لاوا بیدز معروف است. هنگام سفر به سمت شرق آنها توسط یک گدازه سرت و سخت شده در انتهای جنوبی جهیل تیول متوقف شدند. چیزی که به‌نام پل سنگی (Stone Bridge) یاد می‌گردید و در انتهای شمالی واقع شده و مسیر صدها مهاجر بود.
و در انتهای شمالی واقع شده و مسیر صدها مهاجر بود. اواخر زندگی. لیندسی در ۱۸۴۶ میلادی یک زمین اعطایی در ینکللا (میان ایوجین و روزبرگ) به‌دست آورده و یک کارخانه آسیاب تأسیس کرد. چون پیشه لیندسی نجاری بود، وی نخستین قایق مسافربری رودخانه‌ای (فری) را در ۱۸۴۴ میلادی در شهرستان پولک ساخت. وی همچنین مالک باجراه [راهی که برای عبور از آن باید عوارض پرداخت] برای عبور از کوهستان سیسکیوس بود، اما در دهه ۱۸۶۰ میلادی آنرا بفروش رساند. لیندسی در ۱۸۶۱ میلادی به عنوان نماینده ویژه حکومت در امور هندی‌های مودوک گماشته شد. وی
ویژه حکومت در امور هندی‌های مودوک گماشته شد. وی در ۱۸۶۲ میلادی از حوزه انتخابیه شهرستان جکسون به عنوان نماینده جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان اورگن انتخاب گردید. او در ۱۸۶۵ میلادی به عنوان یاور نماینده در امور هندی‌ها انتخاب گردیده و مسئولیت مدیریت مذاکره پیمان‌ها و سایر مناسبات حکومت ایالات متحده با هندی‌های کلامات را برعهده داشت.
آرومانی‌ها (به آرومانی: Armãnji) یک گروه قومی که به یک زبان رومی شرقی صحبت می‌کنند، بومی جنوب بالکان، در جنوب شرقی اروپا به‌طور سنتی در مرکز و جنوب آلبانی، جنوب غربی بلغارستان، شمال و مرکز یونان و مقدونیه شمالی زندگی می‌کنند، و در حال حاضر در مرکز و جنوب آلبانی، جنوب غربی بلغارستان، جنوب غربی مقدونیه شمالی، شمال و مرکز یونان، جنوب صربستان و جنوب شرقی رومانی یافت می‌شوند. دیاسپوراهای آرومانی که خارج از این مکان‌ها زندگی می‌کنند نیز وجود دارد. آرموانی‌ها با نام‌های متعدد دیگری مانند «ولاک‌ها» یا
با نام‌های متعدد دیگری مانند «ولاک‌ها» یا «مقدو-رومانیایی» شناخته می‌شوند. واژه «ولاک» در یونان و سایر کشورها برای ارمنی‌ها به کار می‌رود، که این واژه در گذشته برای اشاره به تمام مردمان رومی زبان شبه جزیره بالکان و منطقه کوه‌های کارپات (جنوب شرقی اروپا) رواج بیشتری داشته‌است. زبان بومی آنها، آرومانیایی، یک زبان رومی شرقی است که بسیار شبیه به رومانیایی است، که دارای گویش‌های کمی متفاوت برای خود است. این زبان از زبان لاتین عامیانه است که توسط مردم پالئوبالکان (به عنوان مثال، تراکیان رومی شده و داسیان مرتبط)
(به عنوان مثال، تراکیان رومی شده و داسیان مرتبط) پس از رومی شدن آنها صحبت می‌شود. زبان آرومانیایی دارای بسیاری از ویژگی‌های مشترک با آلبانیایی، بلغاری و یونانی است. با این حال، اگرچه وام‌های بسیاری از یونانی، اسلاوی و ترکی دارد، واژگان آن در اصل بیشتر رومی است.
اِنولا هولمز ۲ فیلمی معمایی به کارگردانی است که بر پایهٔ مجموعه داستانی به همین نام از ساخته شده‌است. این فیلم دنباله‌ای بر "انولا هولمز" (۲۰۲۰) با بازی میلی بابی براون در نقش اصلی است و هنری کویل، هلنا بونهام کارتر و لوئیس پارتریج نقش‌های خود را به عنوان شرلوک، یودوریا و توکسبری از فیلم قبلی تکرار می‌کنند؛ علاوه بر آن عدیل اختر، سوزان ووکوما، شارون دانکن-بروستر و دیوید تیولیس در نقش‌های مکمل ظاهر می‌شوند. "اِنولا هولمز ۲" در ۴ نوامبر ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس منتشر شد، و نقدهای مطلوبی را از سوی منتقدان دریافت کرد.
شد، و نقدهای مطلوبی را از سوی منتقدان دریافت کرد. طرح داستان. جدیدترین ماجراجوییِ اِنولا پس از آن آغاز می‌شود که دختر جوانی که در یک کارخانهٔ کبریت‌سازی کار می‌کند، او را برای یافتن خواهر گم‌شده‌اش استخدام می‌کند. طولی نمی‌کشد که اِنولا خود را در یک تعقیب‌وگریز پرمخاطره در سراسر لندن می‌یابد، و از زیر شکم صنعتیِ این شهر به جشن‌های پر زرق‌وبرق محافل سطح بالا سفر می‌کند. تولید. میلی بابی براون تهیه‌کننده و ستارهٔ فیلم و کارگردان در سپتامبر ۲۰۲۰ قصد خود را برای ساخت دنباله‌ای برای "انولا هولمز" تأیید کردند.
ساخت دنباله‌ای برای "انولا هولمز" تأیید کردند. براون گفت تا زمانی که سر صحنه فیلمبرداری بود تنها به ساختن نخستین فیلم فکر می‌کرد، سپس عاشق بازی در این شخصیت شد و گفت که انجام دوبارهٔ آن یک رؤیا خواهد بود. در آوریل ۲۰۲۱، ساخت دنباله‌ای تأیید شد که براون و کویل دوباره نقش‌های خود را تکرار می‌کنند. در ماه مه ۲۰۲۱ این پروژه به‌طور رسمی توسط نتفلیکس تأیید شد. تولید و فیلمبرداری در پاییز ۲۰۲۱ آغاز شد. صحنه‌ها در اکتبر ۲۰۲۱ در کینگستون آپون هال فیلمبرداری شدند.
ادموند هامبارتسومی تساتوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۷ سمت نمایندگی دوره‌های دوم و سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۸ مارس ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۴ مهٔ ۲۰۱۰ در ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
حواست به من باشه نام دهمین آلبوم استودیویی رضا صادقی است که در ۱۸ اسفند ماه سال ۱۳۹۹ منتشر کرده است. او در نوشته داخل جلد آلبوم گفت، «بدون عشق تمام عبادت ها تنها یک عادتند، تمام رقصیدن ها تنها یک نرمشند، و تمام موسیقی ها سر و صدایی بیش نیست. تمام لحظه های تولید این اثر عشق بود، عاشقانه ای که با قلبم لمس کردم و تمام عوامل این آلبوم سر ریز بودن و هستن از عشقی که در هنرشان جاریست. قطعا بی اشکال نیست اما عصاره وجودم و نتیجه بیش از دو دهه نفس کشیدن در هوای مهر مردم سرزمینم… این آلبوم را با همه قلبم تقدیم میکنم
سرزمینم… این آلبوم را با همه قلبم تقدیم میکنم به لبخند کهنه رفیق همیشه ماندنی علی انصاریان و همه مردم شریف ایران که سالی سخت تر از زهر را گذراندند و کماکان می جنگند برای روزهای بهتر… سال ۱۳۹۹ سالی بود با طعم تلخ نبودن ها و فقط عشق قادر به شیرین کردن کام این مردم همیشه عاشق است.» این آلبوم حاوی ۱۰ قطعه جدید است که در استودیو شخصی او ساخته شد و صاحب امتیاز با رضا صادقی و لیما کنسرت می‌باشد. رضا صادقی همچون آلبوم های قبلی خود، قطعه ای بندری را نیز در آلبومش گنجانده است. خاطری موا با ترانه و ملودی رضا صادقی و
است. خاطری موا با ترانه و ملودی رضا صادقی و تنظیم شجاعت شفایی قطعه بندری این آلبوم است. عوامل تولید. قطعات هیچی یعنی، خاطری موا، دلخوشی و یادم رفت را رضا صادقی سروده است. بابک بابایی نیز ترانه قطعات حواست بمن باشه، یکیو دوست داشتم و شاید را نوشته است. عشق تویی از سامی شریفی، دهل از سینا پارسیان و دل و دنیا از ترانه های عطا عالمی است. رضا صادقی، پرستو یاری، بابک بابایی، علی یاسینی، بنیامین عمران و مهدی ابراهیمی نژاد در بخش ملودی این آلبوم نقش داشته اند. در بخش تنظیم قطعات این آلبوم نیز علاوه بر رضا صادقی
بخش تنظیم قطعات این آلبوم نیز علاوه بر رضا صادقی نام هایی چون شجاعت شفائی، محمد عباسی، آریا آهنگران، شعیب عرب، بنیامین عمران، فرید ایمانی، مهدی ابراهیمی نژاد و آرمان منور صادق دیده می شود. شجاعت شفائی، آرش پاکزاد، محمد فلاحی، هیربد حسینی، فرید ایمانی و مهران هوشمندیان، در بخش میکس و مستر این آلبوم حضور داشته اند. ترانه‌ها. شامل 10 قطعه است
آیدین نوربویوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و ازبکستان است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رستم و سهراب" اشاره کرد.
سایرام عیسایوا (زاده ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲ -دوشنبه) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و تاجیکستان است. از فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است می‌توان به فیلم رستم و سهراب اشاره نمود.
مارال جیرانی طراح صحنه و لباس ایرانی است. او تاکنون توانسته ۲ بار برای فیلم‌های بی‌همه‌چیز و خائن‌کشی سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر را بدست آورد.
جورج نیکسون بریگز (George Nixon Briggs) (۱۲ آوریل ۱۷۹۶–۱۲ سپتامبر ۱۸۶۱)، حقوقدان و سیاستمدار آمریکائی ایالت ماساچوست بود. بریگز که از حزب ویگ بود، دوازده سال در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت نمود و از سال ۱۸۴۴ تا سال ۱۸۵۱ هفت دورهٔ یک‌ساله فرماندار ماساچوست بود. بریگز که در مناطق روستائی بالاایالت نیویورک بزرگ شده بود، در غرب ماساچوست حقوق خواند و در آنجا فعالیت‌های مدنی و وکالت موفق وی مقدم بر فعالیت‌های سیاسی در تمامی ایالت بود. در سال ۱۸۳۰ در کنگره انتخاب شد و در این مجلس از برنامهٔ کاری
در کنگره انتخاب شد و در این مجلس از برنامهٔ کاری محافظه‌کارانهٔ حزب ویگ حمایت کرد و در کمیتهٔ ادارهٔ پُستی و راه پُستی خدمت کرد. همچنین از حامیان منع نوشابه‌های الکلی بود و از هرگونه مصرف الکل خودداری می‌کرد. به‌عنوان بخشی از تلاش حزب ویگ برای کسب آرای روستائی، بریگز در سال ۱۸۴۳ توسط ویگ‌ها کاندیدا شد تا در برابر مارکوس مورتان، فرماندار دموکرات، به رقابت بپردازد و الی سال ۱۸۴۹ به سادگی برنده انتخابات شد. با وجودی‌که در تلاش اجتناب از موضوع متنازع‌فیه برده‌داری بود، اما علیه سیاست کارولینای جنوبی که به
بود، اما علیه سیاست کارولینای جنوبی که به زندانی سازی آمریکائی‌های آفریقایی‌تبار اجازه می‌داد، اعتراض نمود. بریگز طرفدار مجازات اعدام بود، از همه مهم‌تر این‌که با تبدیل حکم اعدام جان وایت وبستر به دلیل قتل جورج پارکمن، مخالفت نمود. بریگز در اثر یک حادثهٔ تصادفی تیراندازی در خانه‌اش در پیتزفیلد ایالت ماساچوست، در گذشت. اوایل زندگی و تحصیلات. جورج نیکسون بریگز در ۱۲ آوریل سال ۱۷۹۶ در شهر آدامز ایالات ماساچوست متولد شد. بریگز یازدهمین فرزند از جمله دوازده فرزند الن بریگز، نعل‌ساز ساکن اصیل کرانستون رود آیسلند
الن بریگز، نعل‌ساز ساکن اصیل کرانستون رود آیسلند و نانسی (بروان) بریگز از اقوام اوگنو یا پروتستان‌های فرانسه، بود. زمانی‌که بریگز هفت ساله بود، والدینش خانواده را با منچستر ورمانت و دو سال بعد به وایت گریک ایالت نیویورک، انتقال داد. این خانواده مذهبی بودند: پدرش باپتیست یا تعمیددهنده و مادرش عضو فرقهٔ کویکر بود و از کتاب مقدس انجیل برای فرزندان‌شان آموزش می‌دادند. بریگز در ۱۴ سالگی در جریان نهضت بیداری بزرگ دوم که مشخصاً در ایالت نیویورک نیرومند بود، دستخوش تجربهٔ تغییر عقیده شد و به عقیده تعمیدی گروید. به
تجربهٔ تغییر عقیده شد و به عقیده تعمیدی گروید. به گفتهٔ هیلند هال، شخصی که در آن‌زمان با بریگز آشنائی حاصل کرد و دوست و همکار سیاسی دائمی بریگز شد، بریگز در جلسات احیای مجموعه تجربیات خود، صبحت کرد و تمجید تحسین‌آمیز جمعیت مردم را جلب نمود. عقیده وی بیانگر رفتار شخصی او است: به آرمان‌های مذهبی خود متعهد بود، به‌طور مثال، به جلسات کنگره که الی روز یک‌شبنه ادامه پیدا می‌کرد، اعتراض نمود و از مصرف الکل خودداری نمود. بریگز هر از گاهی به مدارس دولتی در وایت گریک می‌رفت و مدت سه سال در کلاه‌دوزی کوارکر شاگردی
می‌رفت و مدت سه سال در کلاه‌دوزی کوارکر شاگردی نمود. با حمایت برادران بزرگش در سال ۱۸۲۳ در شهر پیتزفیلد و للینزبورو، به تحصیل در رشتهٔ حقوق آغاز نمود و در سال ۱۸۱۸ در کانون وکلای ایالت ماساچوست پذیرفته شد. ابتدا در آدامز وکالت را آغاز افتتاح نمود و در سال ۱۸۲۳ آن را به للینزبورو و در سال ۱۸۴۲ به پیتزفیلد، انتقال داد. با آن‌که به گفتن داستان در محیط‌های کمتر رسمی علاقه‌مند بود، اما کارهای محاکمه وی در مقایسه با کار معاصر، واضح، خلص و روشنمد شناخته شده‌است. بریگز در سال ۱۸۱۷ به ایجاد کلیسای باپتیست یا
بریگز در سال ۱۸۱۷ به ایجاد کلیسای باپتیست یا تعمیددهنده در للینزبورو کمک کرد؛ در میان جمعیت حاضر در کلیسا با هریت هال ملاقات نمود شخصی که در سال ۱۸۱۸ با او ازدواج نمود؛ هریت، جورج و هنری، فرزندان آن‌ها بودند. از بریگز همچنین خواسته شد تا چهار فرزند یتیم برادرش رفوز، یکی از جمله برادرانش که در آموزش حقوق از بریگز حمایت نموده بود، را بزرگ نماید. بوفوز در سال ۱۸۱۶ فوت نمود و مدت کوتاهی پس از وی، خانمش نیز درگذشت. مشارکت بریگز در زندگی مدنی در سطح محلی آغاز گردید. از سال ۱۸۲۴ تا سال ۱۸۳۱، مأمور ثبت اسناد ناحیه
از سال ۱۸۲۴ تا سال ۱۸۳۱، مأمور ثبت اسناد ناحیه شمالی شهرستان برکشیر ایالت ماساچوست بود. در سال ۱۸۲۴ کاتب شهرداری انتخاب شد و در سال ۱۸۲۶ رئیس هیئت کمیسیون بزرگراه‌ها گماشته شد. علاقهٔ وی به سیاست در اثر آشنایی با هنری شو که از سال ۱۸۱۷ تا سال ۱۸۲۱ در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد، ناشی شد. پروندهٔ کیفیری که در سال ۱۸۲۶ مورد دادرسی قرار گفت، بریگز را بیشتر مورد توجه قرار داد. یک سرخ‌پوست اوندایی ساکن استوک‌بریچ متهم به قتل شده بود. دادگاه بریگز را برای دفاع از وی تعیین نمود؛ بریگز که از طریق شواهد بر
دفاع از وی تعیین نمود؛ بریگز که از طریق شواهد بر بی‌گناهی این شخص متقاعد شده بود، موضوعی را که توسط یکی از معاصرانش به‌نام «فصاحت یا شیوایی هیئت قضائی» توصیف شده بود، مطرح کرد. متأسفانه هیئت قضائی با دلایل بریگز مخالفت نمود و شخص مذکور را به اعدام محکوم کرد. در سال ۱۸۳۰ قاتل اصلی به ارتکاب جرم اعتراف نمود. مجلس نمایندگان ایالات متحده. با وجود افزایش شهرت، بریگز در اوایل واجد شرایط وظایف دولتی نبود، زیرا دارایی نداشت. در سال ۱۸۳۰ تصمیم گرفت برای عضویت در کنگره که الزامیت داشتن دارایی در آن شرط نبود، کاندیدا
که الزامیت داشتن دارایی در آن شرط نبود، کاندیدا شود. بریگز به‌عنوان ضد جکسونی از طریق کنگره بیست و چهارم در کنگره بیست و دوم و به عنوان ویگ از طریق کنگره بیست و هفتم به کنگره بیست و پنجم انتخاب شد و از ۴ مارس سال ۱۸۳۱ تا ۳ مارس سال ۱۸۴۳ خدمت کرد. از کاندیداتوری برای انتخاب مجدد در سال ۱۸۴۲ خودداری نمود. بریگز در سال‌های اخیر به «ویگ پنبه‌ای» مشهور شد. وی طرفدار وضع تعرفه‌های حمایت از مصنوعات داخلی و مخالف گسترش برده‌داری در قلمروهای غربی بود، اما نمی‌خواست با اتخاذ موضع شدید علیه برده‌داری اتحاد ملت را
با اتخاذ موضع شدید علیه برده‌داری اتحاد ملت را تهدید نماید. وی در کمیتهٔ مخارج دولتی و کمیتهٔ ادارهٔ پُستی و راه‌های پُستی خدمت کرد و مدت زمانی رئیس هر یک از این کمیته‌ها بود. کمیتهٔ ادارهٔ پُستی مرتباً شکایاتی را از ایالت‌های جنوبی در رابطه با ارسال نامه‌های پُستی لغو برده‌داری که در این ایالات داغ بود، دریافت می‌کرد؛ این موضوع تا یک اندازهٔ بحث‌برانگیز بود، زیرا قانون‌گذاران ایالت‌های جنوبی در تلاش ممنوعیت این نوع نامه‌های پُستی بودند. هیلند هال، دوست بریگز که نیز در این کمیته بود، در سال ۱۸۳۶ گزارشی را
که نیز در این کمیته بود، در سال ۱۸۳۶ گزارشی را تهیه کرد که دلایل استفاده شده در این طرح‌های پیشنهادی قانونی را رد کرد، اما کمیته در کل و بعداً مجلس از پذیرش گزارش امتناع کردند. هرچند چنین به نظر می‌رسد که گزارش کاملاً توسط هال نوشته شده باشد، اما ممکن است بریگز در آن سهم گرفته باشد و یکی از امضاءکنندگان نشر گزارش هال در ژورنال عمدهٔ سیاسی نشنال اینتلیجنسر بوده باشد. این سند در راه‌اندازی مباحث بعدی کنگره روی طرح‌های پیشنهادی قانونی در رابطه با ارسال نامه‌های پُستی در حمایت از لغو برده‌داری که هیچ‌یکی از
پُستی در حمایت از لغو برده‌داری که هیچ‌یکی از این طرح‌ها هرگز به تصویب نرسید، تأثیرگذار بود. بریگز و هال هر دو در پیشنویس و تصویب قانون ادارهٔ پُستی سال ۱۸۳۶ که حاوی اصلاحات اساسی حساب‌داری در پی سوءمدیریت ویلیام تایلر باری، رئیس کل پُست کشور بود، نقش اساسی داشتند. بریگز در جریان مدت حضور در کنگره، طرفدار منع مشروبات الکلی بود. در سال ۱۸۳۳ انجمن منع مشروبات الکلی کنگره را تشکیل نمود و در کمیتهٔ اجرائی آن جلوس نمود. در کنوانسیون منع مشروبات الکلی سال ۱۸۳۶ در شهر ساراتوگا اسپرینگز ایالت نیویورک، از اخذ ضمانت
شهر ساراتوگا اسپرینگز ایالت نیویورک، از اخذ ضمانت کلی مبنی بر پرهیز از استعمال مشروبات الکلی به‌عنوان راهی برای دور ساختن افراد بیش از اضرار الکل دفاع کرد و به‌ویژه چنین ضمانتی را برای توماس اف. مارشال نمایندهٔ کنتاکی، در صحن مجلس نمایندگان آماده ساخت.
در تکامل طبیعی و تکامل مصنوعی (برای مثال حیات مصنوعی و محاسبات تکاملی) سازگاری (یا عملکرد یا اندازه‌گیری عینی) یک طرحواره برای نشان دادن سازگاری مؤثر آن که تقاطع و جهش را در نظر می‌گیرد، تغییر مقیاس داده شده است. سازگاری مؤثر در محاسبات تکاملی برای درک پویایی جمعیت استفاده می‌شود. در حالی که یک تابع سازگاری بیولوژیکی فقط به موفقیت در باروری نگاه می‌کند، یک عملکرد سازگارانه مؤثر سعی می‌کند چیزهایی را دربرگیرد که برای بقا در سطح جمعیت لازم است. در جمعیت‌های همگن، سازگاری تولید مثلی و سازگاری مؤثر برابر است.
سازگاری تولید مثلی و سازگاری مؤثر برابر است. وقتی جمعیتی از همگنی دور می‌شود، شایستگی مؤثرتری برای ژنوتیپ مغلوب حاصل می‌شود. در حالی که جمعیت به سمت تعادل حرکت می‌کند، این مزیت کاهش می‌یابد. انحراف از این تعادل نشان می‌دهد که چقدر جمعیت در دستیابی به یک حالت ثابت نزدیک است. هنگامی که این تعادل حاصل شد، حداکثر سازگاری مؤثر جمعیت حاصل می‌شود. حل مسئله با محاسبات تکاملی با تابع هزینه محقق می‌شود. اگر توابع هزینه برای بهینه‌سازی ازدحام اعمال شود، تابع سازگاری نامیده می‌شود. استراتژی‌هایی مانند یادگیری تقویتی و
می‌شود. استراتژی‌هایی مانند یادگیری تقویتی و تکامل عصبی NEAT در حال ایجاد یک پهنه سازگاری هستند که موفقیت تولیدمثلی اتوماتای سلولی را توصیف می‌کند. تابع سازگاری مؤثر تعداد فرزندان متناسب را مدل می‌کند و در محاسباتی استفاده می‌شود که شامل فرآیندهای تکاملی، مانند جهش و تقاطع، مهم در سطح جمعیت است. مدل سازگاری مؤثر نسبت به مدل قبلی خود یعنی مدل استاندارد سازگاری تولیدمثلی برتری دارد. این مدل درک کیفی و کمی مفاهیم تکاملی مانند نفخ، خودسازگاری و استحکام تکاملی را ارتقا می‌دهد در حالی که سازگاری تولید مثلی فقط
را ارتقا می‌دهد در حالی که سازگاری تولید مثلی فقط به انتخاب خالص نگاه می‌کند، سازگاری مؤثر جریان جمعیت و انتخاب طبیعی را با در نظر گرفتن اپراتورهای ژنتیکی توصیف می‌کند. یک تابع سازگاری طبیعی با یک مشکل منطبق است، در حالی که یک تابع سازگاری مؤثر اگر به هدف رسیده باشد فرضی است. این تفاوت برای طراحی توابع سازگاری با الگوریتم‌هایی مانند جستجوی نوظهور که در آن هدفِ عوامل ناشناخته است، مهم است. در مورد باکتری، سازگاری مؤثر می‌تواند شامل تولید سموم و سرعت جهش پلاسمیدهای مختلف باشد که عمدتاً به صورت تصادفی تعیین
مختلف باشد که عمدتاً به صورت تصادفی تعیین می‌شوند کاربرد. هنگامی که معادلات تکاملی پویایی جمعیت مورد مطالعه در دسترس باشد، می‌توان به صورت الگوریتمی، سازگاری مؤثر یک جمعیت معین را محاسبه کرد. اگرچه مدل مناسب سازگاری مؤثر هنوز پیدا نشده است، اما از قبل به عنوان چارچوبی خوب برای درک بهتر حرکت نقشه ژنوتیپ- فنوتیپ، پویایی جمعیت و جریان در منظره‌های سازواری شناخته شده است.
ایان هیوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارنزلی، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال کرالا بلاسترز، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال پومفرادینا، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال فلیتوود اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada U-20 men's national soccer team و کانادا بازی کرده‌است.
راب جونز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال گیتزهد، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال ویتبای تاون، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون اشاره کرد.