payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌گیرد که پس از مجروح شدن کاپیتان قبلی، مقام کاپیتانی کشتی و جعبه سیاه عجیبی را به ارث می‌برد. بازیکن آزاد است تا رمز و راز جعبه را دنبال کند، به عنوان یک تاجر و ثروتمند بازنشسته شود، در جنگ بین امپراتوری و مستعمره‌های شورشی بجنگد، یا به دنبال پاسخی برای یک سؤال خطرناک باشد: چرا ستاره‌ها می‌میرند؟ توسعه. این بازی در سال ۲۰۱۶ در نمایشگاه EGX معرفی شد. در فوریه ۲۰۱۷، استودیو یک کمپین سرمایه‌گذاری جمعی در کیک‌استارتر برای جمع‌آوری سرمایه موردنیاز توسعه بازی راه اندازی کرد. شرکت فیل‌بتر کل هزینه ساخت بازی را
اندازی کرد. شرکت فیل‌بتر کل هزینه ساخت بازی را ۳۳۰۰۰۰ پوند تخمین زد. آنها یک هدف مالی تنها ۱۰۰۰۰۰ پوند تعیین کردند - آنها اینطور توضیح دادند که با استفاده از سود پروژه‌های موجودشان این شکاف مالی را می‌بندند. در این رویداد، این پروژه ۳۷۷۰۰۰ پوند جمع‌آوری کرد. بازی بر روی موتور بازی یونیتی و پلتفرم داستانی فِیل‌بتر، StoryNexus ساخته شده است. پل آرنت، مدیر عامل فیل‌بتر خاطرنشان کرد که آنها نمی‌خواستند دنباله، فقط "سانلس سی ۲" با کشتی‌های بزرگ‌تر باشد. استفاده از محیط ویکتوریایی در فضا برای آنها جذابیت داشت.
از محیط ویکتوریایی در فضا برای آنها جذابیت داشت. تیم توسعه از آثار علمی تخیلی و عاشقانه‌های نجومی نویسندگان سی‌اس لوئیس، اچ‌جی ولز، و لی براکت به‌عنوان عوامل الهام‌بخش همراه با هنر نوو و بازی "Planescape: Torment" نام بردند. انتشار. این بازی که قرار بود در ماه مه ۲۰۱۷ با دسترسی اولیه منتشر شود و در می ۲۰۱۸ منتشر شود، برای رایانه‌های شخصی مبتنی بر لینوکس، مک‌اواس، ویندوز، در ابتدا به سپتامبر ۲۰۱۸، و سپس در نهایت به ژانویه ۲۰۱۹ به تعویق افتاد. نسخه مستقل. فیل‌بتر در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۹ اعلام کرد که آخرین
فیل‌بتر در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۹ اعلام کرد که آخرین به‌روزرسانی برای سانلس اسکایز، "سانلس اسکایز: نسخه مستقل" خواهد بود، نسخه‌ای قطعی از این بازی که شامل تمام محتوای قبلی و چندین رویداد روایی جدید و بهبودهای گیم‌پلی است. دارندگان نسخه رایانه‌های شخصی این بازی به‌روزرسانی نسخه مستقل را به صورت رایگان دریافت می‌کنند و بازی کامل با تمامی به‌روزرسانی‌های پس از عرضه به‌طور همزمان روی پلی‌استیشن ۴، ایکس‌باکس وان و نینتندو سوییچ منتشر می‌شود. نسخه مستقل در ابتدا قرار بود در نیمه اول سال ۲۰۲۰ منتشر شود، اما بعداً تا
بود در نیمه اول سال ۲۰۲۰ منتشر شود، اما بعداً تا سپتامبر ۲۰۲۰ به تأخیر افتاد، قبل از اینکه به دلیل مشکلات عملکرد مداوم در پورت‌های کنسول، دوباره به‌طور نامحدود به تعویق بیفتد. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۱، فیل‌بتر اظهار داشت که اولین زمان ممکن برای انتشار نسخه مستقل مارس ۲۰۲۱ خواهد بود، اما تأکید کرد که این تاریخ قطعی نیست. در ۲۸ آوریل ۲۰۲۱، فِیل‌بتر تاریخ انتشار آزمایشی نسخه مستقل را برای ۱۹ مه تعیین کرد و هشدار داد که اگر فرآیندهای صدور مجوز نسخه‌های کنسولی با مشکلات غیرمنتظره‌ای مواجه شوند، ممکن است این تاریخ
غیرمنتظره‌ای مواجه شوند، ممکن است این تاریخ همچنان به تعویق بیفتد. سانلس اسکایز: نسخه مستقل در ۱۹ مه ۲۰۲۱ منتشر شد. بازخورد. پس از انتشار بازی در ژانویه ۲۰۱۹، "سانلس اسکایز" توسط منتقدان مورد تحسین قرار گرفت و امتیاز متاکریتیک ۸۷ را دریافت کرد که نشان‌دهنده نظرات به «طور کلی مطلوب» است. "پی‌سی گیمر" آن را «بازی ای که به شما داستان‌های عجیب و غریب و شگفت‌انگیزی برای گفتن می‌دهد، حتی زمانی که به طرز وحشتناکی شکست می‌خورید» نامید، در حالی که قابلیت پخش مجدد و نوشتن بازی را ستود. با این حال، "گیم اسپات"، بازی
نوشتن بازی را ستود. با این حال، "گیم اسپات"، بازی را به دلیل داستان‌های تکراری اولیه و گیم‌پلی مبارزه‌ای جالب انتقاد کرد. جوایز. در حالی که بازی در حال توسعه بود، نامزد دریافت جایزه «نوشتن یا طراحی روایت» در جوایز دولوپ ۲۰۱۸ شد. پس از انتشار، نامزد دریافت "بهترین روایت"، "Best Original IP" و "بازی سال" در Develop:Star Awards شد. همچنین در جوایز انجمن توسعه دهندگان بازی مستقل برای «جایزه خلاقیت»، «بهترین بازی توسط یک استودیو کوچک» و «بهترین بازی نقش آفرینی»؛ در جوایز گلدن جوی‌استیک برای «بهترین داستان
در جوایز گلدن جوی‌استیک برای «بهترین داستان سرایی»، «بهترین بازی مستقل» و «بازی PC سال»؛ جوایز گیم نیویورک برای جایزه آف برادوی بهترین بازی مستقل،و در جوایز NAVGTR برای «بازی، فرانچایز نقش آفرینی» نامزد شد.
مرد () فیلم کمدی اکشن هندی تامیل-زبان، تولید سال ۲۰۱۵ است که کارگردانی آن را سوندار سی. بر عهده داشت و تهیه‌کننده آن ویشال بود که نقش اصلی را خود ویشال بازی کرد، در کنار او بازیگرانی از جمله هانیسکا موتوانی، پرابو، وایبهاو ردی، سانتانام، ساتیش، رامیا کریشنان، کیران راتود، آیشواریا، ماداوی لاتا، مدهوریما و پرادیپ راوات به ایفای نقش پرداخته‌اند. اکران فیلم. سینما فیلم همزمان با فستیوال پونگال، در روز ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ اکران شد. نمایش خانگی حق پخش ماهواره‌ای فیلم به کانال سان تی‌وی فروخته شد. بازخورد. نقدهای
به کانال سان تی‌وی فروخته شد. بازخورد. نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان به این فیلم وارد شد.
آیماق خینگان (به مغولی: ، به لاتین: Hinggan ayimaɣ، معادل سیریلیک: Хянган аймаг)(به چینی: 兴安盟، به پین‌یین: Xīng’ān Méng) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی واقع شده‌است. نام این منطقه، برگرفته شده از رشته کوههای خینگان بزرگ در این منطقه می‌باشد. خصوصیات. آیماق خینگان ۱٬۴۱۶٬۹۲۹ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. آیماق خینگان به دو شهر در سطح شهرستان، یک شهرستان و سه لواء به شرح زیر تقسیم شده است:
رنسانس در لهستان () که از اواخر سده ۱۵ تا سده ۱۶ میلادی به طول انجامید دوره‌ای است که به عنوان عصر طلایی فرهنگ لهستان در نظر گرفته می‌شود. تاج و تخت پادشاهی لهستان در این دوران دست دودمان یاگیلون بود که از سال ۱۵۶۹ میلادی به مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی مبدل شد. در این دوران پادشاهی لهستان که متشکل از چندین ملیت بود دورانی از رشد فرهنگی را طی یک قرن بدون جنگ (به جز درگیری‌های کوچک در مناطق کم‌جمعیت شرقی و جنوبی) تجربه کرد. اصلاحات پروتستانی به شکل صلح‌آمیزی در لهستان گسترش یافت، شرایط زندگی بهتر شد و مردم
در لهستان گسترش یافت، شرایط زندگی بهتر شد و مردم (به خصوص شلختا) ثروتمندتر شدند. ثروتمند شدن شلختا باعث شد تا در نظام سیاسی جدید قدرت بیشتری داشته باشند و دوران آزادی طلایی آغاز شود. نگاه کلی. جنبش رنسانس که از ایتالیا نشات گرفته بود در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی به لهستان رسید. بسیاری هنرمندان و متفکران ایتالیایی که در جستجوی فرصت‌های نو به لهستان می‌آمدند از جانب اشراف و بزرگان کشور مورد احترام قرار می‌گرفتند و اندیشه‌های خود را گسترش می‌دادند. از میان این مهاجرین می‌توان به فرانچسکو فیورنتینو، سانتی گوچی،
می‌توان به فرانچسکو فیورنتینو، سانتی گوچی، متئو گوچی، برناردو موراندو، جووانی باتیستا دیکاردو، فیلیپو بوناکورسی و خاندان‌های تاجری مانند خاندان بونر و خاندان مونته‌لوپی را نام برد. این افراد بیشتر در کراکوف که تا سال ۱۶۱۱ میلادی پایتخت لهستان بود ساکن می‌شدند. در این دوره ارزش‌ها عصر روشنگری مانند کرامت انسان و قدرت عقل او در لهستان مورد تشویق قرار گرفتند. آثار بسیاری از زبان‌های کهن مانند لاتین، زبان یونانی و زبان عبری یا زبان‌های دیگر مانند زبان ایتالیایی به لهستانی ترجمه شدند. دانشگاه یاگیلونیا که یکی
به لهستانی ترجمه شدند. دانشگاه یاگیلونیا که یکی از کهن‌ترین دانشگاه‌های جهان است بین سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۵۳۶ دوران طلایی خود را تجربه می‌نمود. در دهه نخست سده ۱۶ میلادی ۳۲۱۵ تن از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شدند که این آمار تا قرن ۱۸ تکرار نشد. در دوران رنسانس لهستان به دلیل حمایتی که از اندیشه می‌شد دانشمندان و متفکران بسیاری تربیت شدند. از این جمله می‌توان افراد زیر را نام برد: نیکلاس کوپرنیک که در کتاب درباره گردش اجرام آسمانی نظریه خورشیدمرکزی را بیان نمود. ماچی میخوویتا که آثارش دقیق‌ترین منبع جغرافیا و
ماچی میخوویتا که آثارش دقیق‌ترین منبع جغرافیا و قوم‌نگاری اروپای شرقی در آن زمانه بود. ورنارد واپوفسکی که نقشه‌نگاری شناخته شده بود. مارچین کرومر که در مورد تاریخ لهستان و جغرافیای لهستان نوشت. آندری فردج مودژفسکی که فیلسوف بود. میکولایی ری که استفاده از زبان لهستانی برای شعر را محبوب کرد و جان کوچانوفسکی که در زمره مشهورترین شاعران تاریخ لهستان است. جوانان لهستانی و به خصوص فرزندان شلختا در این ایام پس از پایان تحصیل در یکی از هزاران مدرسه، جیمنیزیوم (مدرسه) یا دانشگاه‌های موجود در لهستان مانند دانشگاه
یا دانشگاه‌های موجود در لهستان مانند دانشگاه یاگیلونیا، دانشگاه ویلنیوس یا دانشگاه زامویسکی برای ادامه تحصیل به کشورهای دیگر می‌رفتند. اندیشمندان لهستانی مانند آندری فردج مودژفسکی، یوهانس دانتیسکا یا یان واسکی هم با معروف‌ترین اندیشمندان اروپا مانند تامس مور، دسیدریوس اراسموس و فیلیپ ملانشتن ارتباط مرتب داشتند. لهستان نه تنها در داد و ستد ایده‌های نو با غرب اروپا نقش داشت بلکه در گسترش فرهنگ غربی در میان اسلاوهای شرقی هم مؤثر بود. برای مثال نخستین کتاب با خط سیریلیک سال ۱۴۹۱ در کراکوف چاپ شد. هنر. در آن
خط سیریلیک سال ۱۴۹۱ در کراکوف چاپ شد. هنر. در آن دوران هنر و معماری در لهستان بسیار مورد تشویق و احترام قرار داشتند. شاه سیگیسمونت یکم پیر که در سال ۱۵۰۷ به شاهی رسید مشوق بسیاری از هنرمندان بود و طرح‌های بسیاری را به بارتولومئو بریچی سپرد. پسرش سیگیسموند دوم آگوستوس و بسیاری از اشراف آن زمان لهستان هم شوق بسیاری برای رنسانس داشتند. در سال ۱۵۷۸ صدراعظم لهستان یان زامویسکی ساخت شهر آرمانی بر اساس الگوهای رنسانس را آغاز کرد که به افتخار او زاموشچ نامیده شد. دو شهر گدانسک و کراکوف در این دوره بیشترین تأثیر را
شهر گدانسک و کراکوف در این دوره بیشترین تأثیر را از رنسانس دریافت کردند اما در شهرهای دیگر نیز آثاری در دوره رنسانس ساخته شد. نقاشی عصر رنسانس نیز توسط هنرمندان مهاجر به لهستان آورده شد. لوکاس کراناخ پدر، هانس دورر، هانس فون کولمباخ و مارتین کوبر از جمله این نقاشان بودند. مرکز فرهنگ موسیقی در آن ایام اقامتگاه سلطنتی در کراکوف بود که دربار سلطنتی پذیرای بسیاری از نوازندگان خارجی و داخلی بود. عده‌ای از مشهورترین موسیقی‌دانان آن دوره لهستان عبارتند از: یان لوبلینیایی، نیکولائوس کراکووینسیس، میکولای گوموکا و
نیکولائوس کراکووینسیس، میکولای گوموکا و واتسواف شاموتووی. ادبیات. نخستین دستگاه چاپ فشاری در سال ۱۴۷۳ توسط یک آلمانی به نام کسپر اشترابه در کراکوف راه‌اندازی شد. بین سال‌های ۱۵۶۱ تا ۱۶۰۰ میلادی ۱۷ چاپخانه در لهستان بیش از ۱۲۰ عنوان کتاب را در سال منتشر می‌کردند که میانگین برای هر اثر ۵۰۰ نسخه چاپ می‌شد. اولین ترجمه کامل کتاب مقدس به لهستانی در سال ۱۵۶۱ انجام شد. استانیسواو موژنوفسکی هم نخستین کتاب دستور خط و زبان لهستانی را در سال ۱۵۵۱ منتشر نمود. در زمان رنسانس فرهنگ حاکم بر لهستان چندزبانگی بود و آثار
رنسانس فرهنگ حاکم بر لهستان چندزبانگی بود و آثار بسیاری از نویسندگان ترکیبی از دو زبان لهستانی و لاتین (تلمیع) است. در لهستان آن ایام ترجمه‌های گوناگونی از انجیل به لهستانی منتشر شد که معروفترینش انجیل یاکوب وویک اثر یاکوب وویک بود که در سال ۱۵۹۹ چاپ شد. اما ادبیات تنها به موضوعات مذهبی نمی‌پرداخت. اشراف لهستان آثاری را می‌پسندیدند که به ارزش‌های مادی و معنوی آن‌ها مانند سرمتی‌گرایی توجه نماید. معماری. معماری رنسانس در لهستان را می‌توان به سه دوره تقسیم نمود. دوره نخست که از ۱۵۰۰ تا ۱۵۵۰ به طول انجامید را
دوره نخست که از ۱۵۰۰ تا ۱۵۵۰ به طول انجامید را دوره ایتالیایی می‌نامند زیرا که در این دوره بناها را عمدتاً معمارانی که از ایتالیا و به خصوص از فلورانس آمده بودند می‌ساختند. در دوره دوم که از ۱۵۵۰ تا ۱۶۰۰ ادامه داشت معماری رنسانس تحت تأثیر هلند بود و تکلف‌گرایی نیز آغاز شد. دوره سوم که ۱۶۰۰ تا ۱۶۵۰ است تکلف‌گرایی به اوج رسید و نمونه‌های ارزنده‌ای از باروک ساخته شد. دوره نخست. دژ واول در سال ۱۴۹۹ میلادی آتش گرفت و شاه الکساندر یاگیلون در سال ۱۵۰۴ میلادی برنامه بازسازی آن را آغاز کرد. پس از مدتی این برنامه به
بازسازی آن را آغاز کرد. پس از مدتی این برنامه به بارتولومئو بریچی و بندیکت ساندومیژی سپرده شد که نتیجه کار بازسازی این دژ به صورت یک دژ با معماری رنسانسی مکتب فلورانس بود. افزون بر این دژ در سرتاسر لهستان بناهای گوناگونی براساس الگوهای رنسانس ساخته یا بازسازی می‌شدند. کلیساهای لهستان در این دوره هنوز به صورت سنتی و متأثر از مکتب گوتیک بودند و فقط نمازخانه‌هایی که در اطراف کلیساهای بزرگ ساخته می‌شدند متأثر از معماری رنسانس بودند. دو نمونه از این کارها نمازخانه سیگسموند و کلیسای جامع واول است که هر دو توسط
سیگسموند و کلیسای جامع واول است که هر دو توسط بریچی ساخته شدند. دوره دوم. در دوره دوم معماری رنسانس در لهستان بیشتر مرسوم شد. به خصوص در شمال کشور که گروه بزرگی از هنرمندان هلندی در آن حضور داشتند. در هر ناحیه از لهستان معماری رنسانسی با توجه به شرایط محلی شکل خاص خود را می‌گرفت و می‌توان آغاز تکلف‌گرایی را مشاهده نمود. سه الگوی اصلی معماری لهستان در این دوره عبارتند از: سبک ایتالیایی که بیشتر در جنوب لهستان حضور داشت. سبک هلندی که در شمال لهستان بود و سبک لوبلین-کالیش در مرکز لهستان. (نگاه کنید به رنسانس
لوبلین-کالیش در مرکز لهستان. (نگاه کنید به رنسانس لوبلین) دژها و شهرهای جدیدی که آن زمان در لهستان ساخته می‌شدند متأثر از طراحی رنسانسی بودند. مهم‌ترین نمونه‌های این بناها که بیشتر از ایتالیا از رنسانس شمال اروپا الگو گرفته‌اند عبارتند از: دروازه طلایی گدانسک، اسلحه‌خانه بزرگ گدانسک و تالار قدیم شهر گدانسک. دوره سوم. آتش‌سوزی دژ واول و انتقال پایتخت به ورشو در سال ۱۵۹۶ موجب پایان رنسانس در کراکوف و دانزیگ (گدانسک) شد. قدرت گرفتن یسوعیان و اصلاح کاتولیک هم موجب حرکت به سمت تکلف‌گرایی در معماری شد. مهم‌ترین
حرکت به سمت تکلف‌گرایی در معماری شد. مهم‌ترین نمونه‌های این تکلف‌گرایی در معماری لهستان خانه‌هایی است که در کاژیمیش دالنی و زاموشچ ساخته شدند.
اوربیتال ریف یک ایستگاه فضایی با مدار پایین زمین (LEO) است که توسط بلو ارجین و سیرا نوادا کورپوریشن برای فعالیت‌های فضایی تجاری و استفاده‌های گردشگری فضایی طراحی شده‌است. از بلو ارجین به عنوان «پارک تجاری با کاربری مختلط» نیز یاد شده‌است. این شرکت‌ها برنامه‌های اولیه خود را در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱ منتشر کردند. این ایستگاه برای پشتیبانی از ۱۰ نفر در ۸۳۰ متر مکعب از حجم طراحی شده‌است. انتظار می‌رود این ایستگاه تا سال ۲۰۲۷ به بهره‌برداری برسد. شرکاء. بلو ارجین و سیرا اسپیس با چندین شرکت و مؤسسه برای تحقق این پروژه
اسپیس با چندین شرکت و مؤسسه برای تحقق این پروژه شریک شده‌اند:
شعر روایی گونه‌ای از شعر است که یک داستان را نقل می‌کند و اغلب هم از صدای راوی و هم شخصیت‌ها استفاده می‌کند. تمام داستان معمولاً با مصراع‌های دارای وزن نوشته می‌شود. اشعار روایی نیاز به قافیه ندارند. شعرهایی که این ژانر را تشکیل می‌دهند، می‌توانند بلند یا کوتاه باشند و داستانی که به آن مربوط می‌شود، ممکن است پیچیده باشد. این نوع اشعار به‌طور معمول دراماتیک هستند؛ همراه با شخصیت‌های مختلف.
جیمز فرانسیس داببینز جونیور (; – ) دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکا بود که سفارت آمریکا در کابل را پس از سقوط طالبان در ۲۰۰۱ بازگشایی کرد. زندگی‌نامه. دابینز مدتی بخش مطالعات بین‌المللی و امنیتی، انستیتوی مطالعاتی راند را برعهده داشت. او به عنوان فرستاده ویژه آمریکا برای افغانستان و پاکستان، کوزوو، بوسنی و هرزگووین، هائیتی، و سومالی برای اداره‌های باراک اوباما، جورج بوش و بیل کلینتون در چندین مأموریت مدیریت بحران و حل مشکلات دیپلماتیک خدمت کرد. سفارت آمریکا در کابل در ۳۰ ژانویه ۱۹۸۹ بسته شده بود که پس از
در کابل در ۳۰ ژانویه ۱۹۸۹ بسته شده بود که پس از تأسیس دولت موقت جدید در کابل بازگشایی شد. رابینز حدود ۲ سال پس از حمله آمریکا به افغانستان به عنوان کفیل سفیر ایالات متحده در کابل کار کرد. در زمان بازگشایی سفارت آمریکا در کابل در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۱ با برافراشتن همان پرچمی که در سال ۱۹۸۹ پایین آورده شده بود، گفته بود: او در سال ۲۰۱۴ نیز به عنوان نماینده ویژه ایالات متحده برای افغانستان و پاکستان تعیین شد و در مورد وخیم شدن وضعیت امنیتی افغانستان هشدار می‌داد. داببینز در ۳ ژوئیه ۲۰۲۳ در سن ۸۱ سالگی در بیمارستانی
در ۳ ژوئیه ۲۰۲۳ در سن ۸۱ سالگی در بیمارستانی در واشینگتن به علت عوارض ناشی از بیماری پارکینسون درگذشت. تالیفات. دابینز نویسنده کتاب «"خاطرات سرویس خارجی: پنج دهه در خط مقدم دیپلماسی آمریکایی"» و پروژه مجموعه مطالعاتی به عنوان «نقش آمریکا در ملت سازی» در کشورهای مختلف را همراه با محققان دیگر انستیو راند است.
میرزا جبار محمدزاده (؛ – ) آموزشگر، دکترای علوم تربیتی، استاد آذربایجانی (۱۹۳۷) و نماینده اولین دوره مجلس ملی نخستین جمهوری ارمنستان بود. زندگی‌نامه. میرزا جبار محمدزاده ۲۰ ژانویه ۱۸۸۲ در شهر ایروان اویزد ایروان، از توابع فرمانداری ایروان در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. ابتدا به تحصیل در منزل پرداخت و سپس در دارالمعلمین ایروان درس خواند. میرزا جبار پس از فارغ‌التحصیلی از دانشسرای عالی یادشده در سال ۱۹۰۲، در یک امتحان شرکت کرده و موفق به اخذ جواز تدریس شد. از ماه سپتامبر سال ۱۹۰۲ به عنوان آموزگار در مدرسه‌ای
ماه سپتامبر سال ۱۹۰۲ به عنوان آموزگار در مدرسه‌ای در منطقه نهرم در نخجوان مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۳ در منطقه «قمرلی» و در سال ۱۹۰۴ در «ایمان‌شالی» به تدریس ادامه داد. از سال ۱۹۰۵ تا ۱ سپتامبر ۱۹۰۶ ناظم مدرسه «قمرلی» بود. تا ۱۹ ژانویه ۱۹۱۳ به عنوان دانشیار زبان آذربایجانی در دارالمعلمین ایروان فعالیت داشت. در ۱ سپتامبر سال ۱۹۰۶ از میرزا جبار محمدزاده دعوت شد تا در پیش‌دبستانی بنیانگذاری شده توسط «ابادالله‌بیگ مغانلینسکی» در ایروان زبان روسی و ریاضیات را تدریس کند. جنگ جهانی اول باعث شد که حکومت امپراتوری
کند. جنگ جهانی اول باعث شد که حکومت امپراتوری روسیه مدرسه را از شهر مرزی ایروان به آرماویر منتقل کند. میرزا جبار محمدزاده بین ۲ فوریه سال ۱۹۱۵ الی مه ۱۹۱۶ به کار خود در آنجا نیز استمرار بخشید. تا آن زمان سه کتاب تألیف شده از سوی وی به چاپ رسیده بود. داشناک‌ها به دنبال آنکه در سال ۱۹۱۸ در ارمنستان قدرت را به دست گرفتند، مدرسه ایروان و دانشسرای عالی فوق‌الذکر را تعطیل کردند. بنابر این، میرزا جبار محمدزاده با خانواده خود به نخجوان نقل مکان کرد و در کنار اینکه به تدریس زبان‌های ترکی آذربایجانی، ترکی استانبولی
به تدریس زبان‌های ترکی آذربایجانی، ترکی استانبولی و روسی در مدرسه می‌پرداخت، در دفاع از نخجوان در برابر حملات داشناک‌ها هم حضور می‌یافت. پس از تصرف ارمنستان توسط بلشویک‌ها در سال ۱۹۲۰، میرزا جبار محمدزاده به ایروان برگشت. در اواخر همان سال از ایروان به باکو منتقل شد و مسیر تدریس را آنجا در دانشگاه‌های دولتی آذربایجان، تربیت مدرس و تعاون آذربایجان ادامه داد. علاوه بر شعرسرایی، پشوهش‌هایی در زمینه زبان‌شناسی هم انجام داده و کتابچه راهنمایی به نام «روش‌شناسی آموزش زبان آذربایجانی» به تحریر درآورد. در دهه ۱۹۲۰
زبان آذربایجانی» به تحریر درآورد. در دهه ۱۹۲۰ بیست جلد کتاب درسی مختص مدارس ابتدایی و متوسطه به زبانهای آذربایجانی و روسی به صورت تنهایی و مشترک تدوین کرد. بعداً به عنوان رئیس یک دانشکده و دانشیار در دانشگاه تعاون آذربایجان کار کرد. در سال ۱۹۳۵ لقب‌های علمی «نامزد علوم» و پروفسور در رشته زبان و ادبیات و نیز در سال ۱۹۳۷ دکترای علوم را به دست آورد. در جریان پاکسازی بزرگ و در اکتبر ۱۹۳۷ میرزا جبار محمدزاده و اعضای خانواده اش توسط حکومت شوروی دستگیر شدند. او در پرونده تحقیقاتی شماره ۱۲۴۹۳ مجرم شناخته و
او در پرونده تحقیقاتی شماره ۱۲۴۹۳ مجرم شناخته و تیرباران شد. چ= همسر و دخترش تبعید شدند. در سال ۱۹۵۷ بی گناهی اش محرز و اثبات شد و پس از مرگش تبرئه شد.ref&gt;&lt;/ref&gt; His wife and daughter were exiled. He was acquitted in 1957 after his innocence was proven.
آیماق شیلین‌گول (به مغولی: ، به لاتین: Sili-yin Ɣool ayimaɣ، معادل سیریلیک: Шилийн Гол аймаг)(به چینی: 錫林郭勒盟، به پین‌یین: Xílínguōlè Méng) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی واقع شده‌است. خصوصیات. آیماق شیلین‌گول ۱٬۱۰۷٬۰۷۵ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. آیماق شیلین‌گول به در شهر در سطح شهرستان، یک شهرستان و نه لواء به شرح زیر تقسیم شده است: بعضی از این لواءها اسامی عجیبی دارند، که اشاره به رنگ و شمایل لواء/پرچم یکی از دارد.
از زمین به اکو یک فیلم علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی دیو گرین و تهیه‌کنندگی رایان کاوانا و اندرو پانی است. چهار دوست که یک بیگانه رباتیک و تله حرکتی را در بیابان پیدا می‌کنند و به زودی توسط نیروهای خطرناکی که به دنبال آن هستند شکار می‌شوند. تا بیگانه‌ای را که بچه‌ها اسمش را «اکو» می‌گذارند برای خودشان بگیرند. این فیلم به سبک فیلم یافت شده از منظرهای مختلف، از جمله از طریق دوربین دستی، دوربین گوشی‌های هوشمند، و چشمان ربات گرفته شده‌است. این فیلم در ابتدا توسط شرکت والت دیزنی، تحت رهبری ریچ
فیلم در ابتدا توسط شرکت والت دیزنی، تحت رهبری ریچ راس، توسعه و تولید شد، اما دیزنی، که از پروژه راضی نبود، به توصیه تهیه‌کننده اندرو پانی، در سال ۲۰۱۳ حقوق توزیع را به رلتیویتی مدیا فروخت. رلتیویتی مدیا این فیلم را در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴ در ایالات متحده اکران کرد. این فیلم نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد و ۴۵٫۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت. خلاصه داستان. آخرین شبی است که سه دوست دوران کودکی “اَلکس، تاک و مانچ” دور هم هستند. فردای آن روز، همگی باید از محلۀشان اسباب‌کشی می‌کردند تا راه برای ساختن بزرگراه
اسباب‌کشی می‌کردند تا راه برای ساختن بزرگراه باز شود. در تلفن‌های همراه آنان اتفاقات عجیبی می‌افتد و آنها مصمم می‌شوند که از این قضیه سر در بیاورند. همین امر باعث می‌شود که شبانه روانۀ صحرا شوند. آنها یک موجود بیگانۀ رباتیک کوچک پیدا می‌کنند که در اثر یک برخورد آسیب دیده است و … بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز ۵۰ درصد از ۱۲۸ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۵٫۳ از ۱۰ مثبت است. در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۳۱ منتقد، امتیاز ۵۳ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان‌دهنده
۵۳ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است. تماشاگران در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط "A-" در مقیاس A + تا F دادند. انتشار. این فیلم ابتدا برای اکران در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۴ و ۲۵ آوریل ۲۰۱۴ برنامه ریزی شده بود. پس از تاخیر، در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۴ در جشنواره فیلم لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴ در سینماهای سراسر ایالات متحده اکران شد.
لواء زرد حاشیه‌دار، به مغولی لواء خوبوت‌شار (به مغولی: ، به لاتین: Köbegetü Sir-a qosiɣu، معادل سیریلیک: Хөвөөт Шар хошуу)، و یا به چینی لواء شیانگ‌خوانگ (به چینی: 镶黄旗، به پین‌یین: Xiānghuáng Qí) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی، آیماق شیلین‌گول واقع شده‌است. نام این واحد تقسیماتی، اشاره به رنگ و شمایل لواء/پرچم یکی از دارد.
اصطلاح عروس آلبومی به نوعی ازدواج غیابی اشاره دارد که بین کارگران مهاجر (عمدتا ژاپنی، اوکیناوا و کره‌ای) در هاوایی، ساحل غربی ایالات متحده و کانادا در اوایل قرن بیستم رواج داشت. در این روش، ازدواج صرفا از طریق توصیه‌های خانوادگی و ارسال آلبوم عکس‌های نامزدهای احتمالی صورت می‌گرفت. این پدیده، شکلی کوتاه شده از روند خواستگاری سنتی است و از جهاتی شبیه به مفهوم است. بین سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۰، به واسطه توافق‌نامه‌ای میان دولت‌های ژاپن و ایالات متحده، ورود کارگران مهاجر ژاپنی به همراه خانواده به ایالات متحده
مهاجر ژاپنی به همراه خانواده به ایالات متحده آمریکا ممنوع بود. به همین دلیل مهاجران ژاپنی تا زمان تغییر قوانین، از روی اجبار به این روش تن داده بودند. انگیزه‌های کارگران. در اواخر قرن نوزدهم، گروهی از مردان ژاپنی، اوکیناوا و کره‌ای به عنوان نیروی کار ارزان به هاوایی سفر کردند تا در مزارع نیشکر کار کنند. برخی به کار خود در سرزمین اصلی ایالات متحده ادامه دادند. این افراد در ابتدا قصد داشتند کار مزرعه را ترک کنند و پس از چند سال یا پایان قرارداد به خانه برگردند. بین سال‌های ۱۸۸۶ و ۱۹۲۴، حدود نیمی از مهاجران
بین سال‌های ۱۸۸۶ و ۱۹۲۴، حدود نیمی از مهاجران ژاپنی (بیش از ۱۱۳ هزار نفر) به کشورشان بازگشتند. با این حال، بسیاری از آنان پول کافی برای بازگشت به میهن‌شان را نداشتند. همچنین، در سال ۱۹۰۷، توافق شفاهی ۱۹۰۷ مهاجرت کارگران از هاوایی به سرزمین اصلی ایالات متحده را ممنوع کرد. از آنجایی که این مردان با محدودیت جابجایی مواجه شده بودند، مجبور بودند به صورت دائمی در هاوایی یا سرزمین اصلی به زندگی ادامه دهند. علاوه بر تمایل بخشی از کارگران، اجبار صاحبان مزارع در هاوایی برای ازدواج کارگران (با انگیزه ایجاد زمینه برای
برای ازدواج کارگران (با انگیزه ایجاد زمینه برای ماندگاری بیشتر کارگران ارزان و تقویت روحیه و کارآمدی آنان) نیز در گرایش آنان به ازدواج غیابی نقشی عمده داشت. روند ازدواج. پس از آنکه مردان مستقر در هاوایی و سرزمین اصلی ایالات متحده برای یافتن همسر آینده‌شان، عکس‌های خود را به کشور مبدأ (ژاپن، اوکیناوا و کره) می‌فرستادند، اعضای خانواده غالباً با کمک دلالان از این عکس‌ها برای یافتن همسر مناسب برای ارسال‌کنندگان، استفاده می‌کردند. در روند ازدواج آلبومی از ازدواج سنتی الگوبرداری می‌شد و در آن تمامی آداب و رسوم
سنتی الگوبرداری می‌شد و در آن تمامی آداب و رسوم یک ازدواج عادی به جز حضور داماد، رعایت می‌شد. اینگونه ازدواج‌ها در ژاپن رسمی تلقی می‌شدند، بنابراین تازه‌عروسان برای دریافت مجوزهای سفر به ایالات متحده واجد شرایط می‌شدند. با این حال، این ازدواج‌ها از سوی دولت آمریکا، معتبر شناخته نمی‌شد. به همین دلیل، پس از ورود نوعروسان به آمریکا، مراسم عروسی دسته‌جمعی در اسکله یا در هتل‌ها برگزار می‌شد. در سینما و ادبیات. در سال ۱۹۹۵ فیلمی به همین نام به کارگردانی کیو هاتا ساخته شد. این فیلم روایتگر ماجرای مهاجرت زنی ژاپنی
شد. این فیلم روایتگر ماجرای مهاجرت زنی ژاپنی به نام "ریو" به خارج از کشور است، پس از آنکه از راه دور و با تبادل عکسش با یک کارگر مزرعه در هاوایی ازدواج کرد. رمان ، با عنوان "عروس آلبومی" (۱۹۸۷)، داستان یک زن ژاپنی به نام "هانا اومیا" را روایت می‌کند که در سال ۱۹۱۷ پس از ازدواج غیابی با روش آلبومی، با همسر جدیدش در اوکلند، کالیفرنیا زندگی می‌کند. این رمان همچنین بر تجربیات او در یک اردوگاه توقیف ژاپنی در سال ۱۹۴۳ تمرکز دارد. قسمت پایانی مجموعه تلویزیونی ترس (۲۰۱۹)، نشان می‌دهد که "یوکو" پیش از مرگ و بازگشت
(۲۰۱۹)، نشان می‌دهد که "یوکو" پیش از مرگ و بازگشت به عنوان یک (در فولکلور ژاپنی، ارواحی هستند که برای زندگی پس از مرگ بازمی‌گردند)، یک عروس آلبومی بوده و سرنوشت غم‌انگیزی داشته است.
لواء آبی ساده، به مغولی لواء شولون‌خوخ (به مغولی: ، به لاتین: Siluɣun Köke qosiɣu، معادل سیریلیک: Шулуун хөх хошуу)، و یا به چینی لواء ژِنگ‌لان (به چینی: 正蓝旗، به پین‌یین: Zhènglán Qí) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی، آیماق شیلین‌گول واقع شده‌است. نام این واحد تقسیماتی، اشاره به رنگ و شمایل لواء/پرچم یکی از دارد.
لواء سفید ساده و حاشیه‌دار، به مغولی لواء شولون‌خوبوت‌چاگان (به مغولی: ، به لاتین: Siluɣun Köbegetü Čaɣan qosiɣu، معادل سیریلیک:Шулуун Хөвөөт Цагаан хошуу)، و یا به چینی لواء ژِنگ‌شیانگ‌بای (به چینی: 正镶白旗، به پین‌یین: Zhèngxiāngbái Qí) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی، آیماق شیلین‌گول واقع شده‌است. نام این واحد تقسیماتی، اشاره به رنگ و شمایل لواء/پرچم دو تا از دارد.
دوره متاخر مصر باستان به آخرین شکوفایی فرمانروایان بومی مصر پس از سومین دوره میانی در دودمان بیست و ششم سائیت که توسط پسامتیک یکم تأسیس شد، اشاره دارد، اما شامل زمان حکومت پارسیان هخامنشی بر مصر پس از فتح آن توسط کمبوجیه دوم در ۵۲۵ پیش از میلاد نیز می‌شود. دوره متاخر از ۶۶۴ قبل از میلاد تا ۳۳۲ پیش از میلاد وجود داشت، پس از یک دوره حکومت خارجی توسط دودمان بیست و پنجم نوبی و با دوره کوتاهی از فرمانروایی امپراتوری آشوری نو آغاز شد و پسامتیک یکم در ابتدا به عنوان دست نشانده آنها حکومت می‌کرد. این دوره با فتح