payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهرستان چِنخِرماندال (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خنتِی واقع شده‌است. چِنخِرماندال ۳٬۱۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان چِنخِرماندال متشکل از ۴ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل: مرکز اداری این شهرستان در قصبهٔ «بایان‌مود»‌ واقع شده است.
شهرستان اومنودِلگِر (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خنتِی واقع شده‌است. اومنودِلگِر ۱۰٬۸۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان اومنودِلگِر متشکل از ۷ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل: مرکز اداری این شهرستان در قصبهٔ «توبین»‌ واقع شده است.
شهرستان نوروفلین یا نوروبلین (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خنتِی واقع شده‌است. نوروولین ۵٬۳۳۴ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان نوروفلین متشکل از ۴ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل: مرکز اداری این شهرستان در قصبهٔ «جارغالانت»‌ واقع شده است.
شهرستان مورون یا مورُن (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خنتِی واقع شده‌است. مورون ۲٬۱۹۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان مورون متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل: مرکز اداری این شهرستان در قصبهٔ «چاغان‌تولغوی»‌ واقع شده است.
جارغالت‌خان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خنتِی واقع شده‌است. جارغالت‌خان ۲٬۷۵۲ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان جارغالت‌خان متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل: مرکز اداری این شهرستان در قصبهٔ «توبین»‌ واقع شده است.
شهرستان غالشار (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خنتِی واقع شده‌است. غالشار ۶٬۶۷۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان غالشار متشکل از ۶ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل: مرکز اداری این شهرستان در قصبهٔ «بویانت‌بلاغ»‌ واقع شده است.
باغاخانغای (به مغولی: ، ؛ ، ) یک منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان‌شهر اولان‌باتور است. منطقهٔ باغاخانغای یکی از ۹ منطقهٔ اولان‌باتور می‌باشد. این منطقه، منطقه‌ای روستایی و حومه‌ای بوده و در فاصلهٔ ۵۵ کیلومتری از نالایخ و ۷۵ کیلومتری از منطقهٔ شهری اصلی اولان‌باتور، در جنوبشرق می‌باشد. منطقهٔ باغاخانغای از سایر مناطق اولان‌باتور جدا بوده و با آن‌ها مرزی ندارد. این منطقه در استان توف محاط شده و با شهرستان بایان و شهرستان سِرگِلِن هم‌مرز است. منطقهٔ باغاخانغای دارای جمعیتی معادل ۴٬۴۱۶ نفر (در سال ۲۰۲۲
دارای جمعیتی معادل ۴٬۴۱۶ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. تقسیمات اداری. منطقهٔ باغاخانغای متشکل از ۲ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می‌باشد، که البته این نواحی نام‌گذاری نشده‌اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» و «ناحیهٔ ۲ام» می‌باشند.
"'منطقهٔ بایان‌غول" (به مغولی: ، ؛ ، ) یک منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان‌شهر اولان‌باتور است. منطقهٔ بایان‌غول یکی از ۹ منطقهٔ اولان‌باتور و یکی از ۶ منطقهٔ شهری اصلیِ آن را تشکیل داده و دارای جمعیتی معادل ۲۴۶٬۸۸۶ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. تقسیمات اداری. منطقهٔ بایان‌غول متشکل از ۳۴ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می‌باشد، که البته این نواحی نام‌گذاری نشده‌اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» الی «ناحیهٔ ۳۴ام» می‌باشند.
منطقهٔ بایان‌جورخ (به مغولی: ، ؛ ، ) یک منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان‌شهر اولان‌باتور است. منطقهٔ بایان‌جورخ یکی از ۹ منطقهٔ اولان‌باتور و یکی از ۶ منطقهٔ شهری اصلیِ آن را تشکیل داده و دارای جمعیتی معادل ۴۰۸٬۷۹۷ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. تقسیمات اداری. منطقهٔ بایان‌جورخ متشکل از ۴۳ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می‌باشد، که البته این نواحی نام‌گذاری نشده‌اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» الی «ناحیهٔ ۴۳ام» می‌باشند.
منطقه چینگِلتِی (به مغولی: ، ؛ ، ) یک منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان‌شهر اولان‌باتور است. منطقهٔ چینگِلتِی یکی از ۹ منطقهٔ اولان‌باتور و یکی از ۶ منطقهٔ شهری اصلیِ آن را تشکیل داده و دارای جمعیتی معادل ۱۴۴٬۲۴۹ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. تقسیمات اداری. منطقهٔ چینگِلتِی متشکل از ۲۴ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می‌باشد، که البته این نواحی نام‌گذاری نشده‌اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» الی «ناحیهٔ ۲۴ام» می‌باشند.
منطقه خان‌اُوٓل (به مغولی: ، ؛ ، ) یک منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان‌شهر اولان‌باتور است. منطقهٔ خان‌اُول یکی از ۹ منطقهٔ اولان‌باتور و یکی از ۶ منطقهٔ شهری اصلیِ آن را تشکیل داده و دارای جمعیتی معادل ۲۳۸٬۵۱۱ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. تقسیمات اداری. منطقهٔ خان‌اُول متشکل از ۲۵ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می‌باشد، که البته این نواحی نام‌گذاری نشده‌اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» الی «ناحیهٔ ۲۵ام» می‌باشند.
منطقهٔ سونغینو خایرخان (به مغولی: ، ؛ ، ) یک منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان‌شهر اولان‌باتور است. منطقهٔ سونغینو خایرخان یکی از ۹ منطقهٔ اولان‌باتور و یکی از ۶ منطقهٔ شهری اصلیِ آن را تشکیل داده و دارای جمعیتی معادل ۳۴۲٬۱۱۲ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. تقسیمات اداری. منطقهٔ سونغینو خایرخان متشکل از ۴۳ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می‌باشد، که البته این نواحی نام‌گذاری نشده‌اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» الی «ناحیهٔ ۴۳ام» می‌باشند.
منطقهٔ سوخ‌باتور (به مغولی: ، ؛ ، ) یک منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان‌شهر اولان‌باتور است. منطقهٔ سوخ‌باتور یکی از ۹ منطقهٔ اولان‌باتور و یکی از ۶ منطقهٔ شهری اصلیِ آن را تشکیل داده و دارای جمعیتی معادل ۱۴۱٬۵۷۳ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. تقسیمات اداری. منطقهٔ سوخ‌باتور متشکل از ۲۰ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می‌باشد، که البته این نواحی نام‌گذاری نشده‌اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» الی «ناحیهٔ ۲۰ام» می‌باشند.
شهرستان آسغات (به مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. تقسیمات اداری. شهرستان آسغات متشکل از ۴ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان بایان‌دِلگِر (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. بایان‌دِلگِر ۵٬۰۸۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. تقسیمات اداری. شهرستان بایان‌دِلگِر متشکل از ۶ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان داریغانغا (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. تقسیمات اداری. شهرستان داریغانغا متشکل از ۴ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان اِردِنه‌چاغان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. اِردِنه‌چاغان ۱۶٬۵۱۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان اِردِنه‌چاغان متشکل از ۸ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان خالجان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. تقسیمات اداری. شهرستان خالجان متشکل از ۴ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان مونخ‌خان (به مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. تقسیمات اداری. شهرستان مونخ‌خان متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان سوخ‌باتور (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان هم‌نام خویش واقع شده‌است. مرکز این استان، شهر بارون‌اُورت، در محدودهٔ این شهرستان قرار داشته، اما از نظر اداری، شهرستانی مستقل از آن می‌باشد، شهرستانی که تنها شامل مساحتی حدود ۵۰ کیلومتر مربع، در برگیرندهٔ محدودهٔ شهریِ بارون‌اورت می‌باشد. تقسیمات اداری. شهرستان سوخ‌باتور متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان اُول‌بایان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. تقسیمات اداری. شهرستان اُول‌بایان متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
ناران (به مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان سوخ‌باتور واقع شده‌است. تقسیمات اداری. شهرستان ناران متشکل از ۳ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
ریچارد ماکسول ایتون (به انگلیسی: ) (زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۴۰ در گرند رپیدز، میشیگان، ایالات متحده آمریکا)، یکی از برجسته‌ترین مورخان آمریکایی متخصص در حوزه تاریخ هند، به‌ویژه در دوره پیش از ۱۸۰۰ میلادی است. او به‌دلیل تحقیقات میان‌رشته‌ای خود دربارهٔ تعاملات فرهنگی و مذهبی در میان هندوها و مسلمانان هند و همچنین بررسی نقش‌های اجتماعی صوفیان و پدیده برده‌داری در تاریخ پیش از مدرن هند، شناخته شده‌است. تحصیلات. ایتون تحصیلات عالی خود را در کالج ووستر آغاز کرد و سپس در دانشگاه ویرجینیا و دانشگاه ویسکانسین-مدیسن ادامه
دانشگاه ویرجینیا و دانشگاه ویسکانسین-مدیسن ادامه داد. او مدرک دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. عمدهٔ تحقیقات وی بر تاریخ اجتماعی و فرهنگی هند متمرکز است. او به‌ ویژه به مطالعهٔ منطقهٔ دکن، بنگال و تأثیر اسلام در هند در جوامع محلی هند علاقه‌مند است. وی که در حال حاضر استاد تاریخ در دانشگاه آریزونا است، در پژوهش‌های خود به بررسی چگونگی انتقال و تحول هویت‌های فرهنگی و آیینی در هند، به‌ویژه در مورد مسلمانان و هندوها، می‌پردازد. آثار شناخته شده. از شناخته‌ شده‌ترین نوشته‌های او می‌توان به
شده. از شناخته‌ شده‌ترین نوشته‌های او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: وِی پژوهش‌های ارزشمندی دربارهٔ ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و دینی هند ارائه کرده که تأثیرات عمیقی بر درک تاریخ منطقه داشته است. او همچنین با تلاش برای دوری از روایت‌های ساده‌سازی‌شده تاریخی، بر پیچیدگی روابط هندو-اسلامی تأکید کرده و با نگاهی انتقادی-تحلیلی به نقش و تأثیرات متقابل این جوامع پرداخته است.
دامنه ، اصطلاحی در مهندسی نرم‌افزار است که به موضوع کارکرد یک برنامه کامپیوتری اشاره دارد. دامنه، موضوع یک پروژه برنامه‌نویسی کامپیوتر است که به صورت محدود یا کلی تعریف شده‌است. به عنوان مثال، هدف یک پروژه برنامه‌نویسی خاص، ممکن است ایجاد برنامه ای برای یک بیمارستان خاص باشد که در این‌جا بیمارستان، دامنه می‌باشد؛ یا ممکن است دامنهٔ پروژه را به گونه‌ای گسترش داد که همه بیمارستان‌ها را به عنوان حوزه خود دربرگیرد. در طراحی برنامه‌نویسی کامپیوتر، یک دامنه را با نیازمندی‌ها، واژگان و عملکردهای رایج برای هر
با نیازمندی‌ها، واژگان و عملکردهای رایج برای هر برنامه نرم‌افزاری که جهت حل یک مشکل در زمینه برنامه‌نویسی کامپیوتر ساخته شده‌است، مشخص می‌کنند. به این کار، اصطلاحاً مهندسی دامنه گویند.اندرو پاول مورس: در مهندسی نرم‌افزار، دامنه، معمولاً به یک حوزه موضوعی اشاره دارد که برنامه نرم‌افزاری باید در آن حوزه کار کند. به عبارت دیگر، در طول توسعه نرم‌افزار، دامنه، حوزهٔ دانش و فعالیتی است که منطق برنامه، حول آن می‌چرخد.اریک ایونز: دامنه، حوزه‌ای از دانش، تأثیر یا فعالیت است. حوزه‌ای که کاربر یک برنامه نرم‌افزاری،
است. حوزه‌ای که کاربر یک برنامه نرم‌افزاری، برنامه را در آن حوزه به کار می‌برد، دامنه نرم‌افزاری است.
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۲۰۲۳ صد و چهل و دومین فصل از رقابت‌های جام حذفی فوتبال انگلستان بود. این مسابقه در ۳ ژوئن ۲۰۲۳ بین منچستر سیتی و منچستر یونایتد در ورزشگاه ومبلی برگزار شد. که در نهایت منچسترسیتی برای هفتمین بار فاتح این جام شد. این اولین شهرآورد منچستر در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان است.
گوردون موری اتوموتیو یک شرکت بریتانیایی تولیدکننده خودروهای اسپرت دفتر مرکزی آن در شالفورد، ساری، انگلستان قرار دارد که در سال ۲۰۱۷ توسط طراح سابق فرمول یک، گوردون موری، تاسیس شد. تمرکز اولیه این شرکت بر روی ابرخودروهای تولید محدود است. نخستین خودروی T.50 در سال ۲۰۲۳ وارد مرحله تولید شد شرکت مشاوره طراحیِ گوردون موری دیزاین یک شرکت خواهر خودروسازی گوردون موری محسوب می شود.
دانشگاه آنیانگ یک دانشگاه خصوصی در کره است. دوره‌ها شامل دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری و برنامه‌های تحقیقاتی می‌باشد. پردیس اصلی در شهر آنیانگ، گیونگگی، در جنوب سئول در استان گیونگ‌گی و پردیس دوم در جزیره گانگوا، اینچئون واقع شده‌است. حدود ۵۵۰۰ دانشجو دارد. این دانشگاه دارای کالج‌های علوم انسانی، علوم اجتماعی، علوم و مهندسی، مطالعات الهیات، موسیقی، و هنرها و علوم لیبرال است و برنامه‌های تحصیلات تکمیلی در مطالعات عمومی، الهیات، آموزش و پرورش، و مدیریت بازرگانی و مدیریت دولتی ارائه می‌دهد. این مؤسسه
بازرگانی و مدیریت دولتی ارائه می‌دهد. این مؤسسه در سال ۱۹۴۸ به عنوان یک کالج الهیات در سئول افتتاح شد. هنگامی که پردیس در دهه ۱۹۸۰ از سئول به آنیانگ منتقل شد، به هنرهای لیبرال و بعداً به مهندسی، فناوری و تجارت نیز گسترش یافت. در سال ۱۹۹۰ نام خود را به "دانشگاه DaeShin" تغییر داد و نام فعلی در مارس ۱۹۹۵ انتخاب شد. دکتر یونگسیل کیم اولین رئیس دانشگاه از زمان تبدیل آن به سیستم دانشگاهی شد. دکتر سونگ ته کیم جانشین او شد. در ژوئن ۲۰۱۴، دکتر سوک جون کیم رئیس دانشگاه شد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; جی‌ام‌ای تی. ۵۰ یا گوردون موری اتوموتیو تایپ ۵۰ یک خودروی اسپورت است که توسط شرکت خودروسازی گوردون موری ساخته شده‌است. تی. ۵۰ که توسط گوردون موری طراحی شده و از مک‌لارن اف۱ الهام گرفته شده‌است، مجهز به موتور سفارشی کاملاً جدید است که موتور وی۱۲ تنفس طبیعی توسط کازوورث ساخته شده‌است، نیرو می‌گیرد. توان موتور رتبه‌بندی شده‌است در ۱۱۵۰۰ دور در دقیقه با بیشینه گشتاور در ۹۰۰۰ دور در دقیقه است. رقبای اصلی جی‌ام‌ای تی. ۵۰ استون مارتین
است. رقبای اصلی جی‌ام‌ای تی. ۵۰ استون مارتین والکری و مرسدس-آام‌گ وان هستند. تی. ۵۰ به وزن محدود دست می‌یابد، جایگزین اکثریت قریب به اتفاق خودروهای کلاس خود، با وی۱۲ تنفس طبیعی با وزن به تنهایی و شاسی حداقل سبک‌تر از مک‌لارن اف۱ باشد. در نتیجه، تی. ۵۰ دارای یکی از بالاترین نسبت توان به وزن در بین کلاس خود با است. در هر تن، در حالی که موتور آن به خروجی خاص در هر لیتر می‌رسد. آیرودینامیک. یکی از ویژگی‌های متمایز جی‌ام‌ای تی. ۵۰، فن آیرودینامیک ۸٫۵ کیلوواتی ۴۰ سانتی‌متری است که در قسمت پشت خودرو تعبیه شده‌است
سانتی‌متری است که در قسمت پشت خودرو تعبیه شده‌است که توسط یک موتور الکتریکی ۴۸ ولتی تغذیه می‌شود. این خودرو با الهام از خودروی فرمول یک برابهام BT46B، برای بهبود چشمگیر جلوه زمین تی. ۵۰ ساخته شده‌است. از آنجایی که تی. ۵۰ از دیفیوزرهای عقب زاویه دار بسیار تهاجمی و شیب دار استفاده می‌کند، این به نوبه خود باعث ایجاد هوای متلاطم یا نیمه ایست قابل توجهی می‌شود که وقتی تی. ۵۰ فن خود را غیرفعال می‌کند، از روی دیفیوزر عبور می‌کند. با استفاده از فن آیرودینامیکی یکپارچه، تی. ۵۰ می‌تواند هوای زیر خودرو را با زاویه ۹۰
تی. ۵۰ می‌تواند هوای زیر خودرو را با زاویه ۹۰ درجه مکش کند و افزایش قابل توجهی در نیروی رو به پایین کلی ایجاد کند، زیرا جریان آرامی از هوا را از روی دیفیوزر پشتی عبور می‌دهد، بنابراین، ایجاد یک‌هوا در زیر خودرو می‌کند. سطح مکش بیشتر در پشت سر هم با اثر ونتوری، در زیر خودرو، جلوتر از دیفیوزرهای شیب دار عقب ایجاد می‌شود. این به تی. ۵۰ اجازه می‌دهد تا لایه مرزی و گرداب‌های متلاطم زیر خودرو را کنترل کند و به‌طور قابل توجهی نیروی رو به پایین را بهبود بخشد. در نتیجه طراحی آیرودینامیک به کمک فن تی. ۵۰، نیاز به هر
طراحی آیرودینامیک به کمک فن تی. ۵۰، نیاز به هر بسته آیرودینامیکی در جلو یا عقب تی. ۵۰، مانند اسپلیتر، بال یا طراحی آئرودینامیکی تهاجمی در ایجاد نیروی رو به پایین بیشتر بی تأثیر تلقی می‌شود. و بنابراین ناچیز در نظر گرفته می‌شوند و اجازه می‌دهند فرمی آزاد و طراحی بیرونی روان داشته باشند. با این حال، تی. ۵۰ از اسپویلرهای آئرو فعال استفاده می‌کند که با فن آیرودینامیک کار می‌کنند. عملکرد هوا و فن فعال خودرو به حالت انتخابی راننده بستگی دارد که در شش ایستگاه از پیش تنظیم شده در کابین خلبان خودرو ارائه شده‌است.
پیش تنظیم شده در کابین خلبان خودرو ارائه شده‌است. طراحی هوا به کمک فن، امکان افزایش ۳۰ درصدی نیروی رو به پایین را در صورت انتخاب حالت «نیروی رو به پایین بالا» فراهم می‌کند و هوا را از طریق کانال‌های هوا عمود بر جریان هوا در زیر خودرو هدایت می‌کند و اثر مکش بالایی از زمین ایجاد می‌کند. علاوه بر این، تی. ۵۰ تحت ترمز ۱۰۰٪ نیروی رو به پایین اضافی را با گسترش اسپویلرهای فعال تا زاویه حمله ۴۵ درجه و استفاده از مجاری دیفیوزر فراهم می‌کند. تی. ۵۰ همچنین می‌تواند با انتخاب پیش‌تنظیم‌های حالت تخصصی حالت‌های
با انتخاب پیش‌تنظیم‌های حالت تخصصی حالت‌های «streamline» و «Vmax» به کاهش درگ دست یابد که به کاهش ۱۲٫۵ درصدی درگ کلی اجازه می‌دهد. مقایسه با مک‌لارن اف۱. این خودرو به دلیل شباهت‌های بی شمارش به مک‌لارن اف۱ که بین سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۸ تولید شد و گوردون موری آن را مفهومی و مشترک طراحی کرد، مورد توجه قرار گرفته‌است. گوردون موری اتوموتیو تی. ۵۰ را «جانشین معنوی مک‌لارن اف۱» ساخته موری توصیف کرده‌است. تی. ۵۰ ویژگی‌های آشنای اف۱ را به اشتراک می‌گذارد: موقعیت رانندگی متمرکز با دو صندلی سرنشین در کنار راننده،
رانندگی متمرکز با دو صندلی سرنشین در کنار راننده، گیربکس شش سرعته دستی، پیشرانه وی۱۲، شیشه‌های سرنشینان بلیط، درهای بال دو وجهی و همچنین آیرودینامیک اثر زمینی به کمک فن. تی. ۵۰ بسیاری از نارسایی‌های طراحی و مهندسی ابرخودروهای دهه ۹۰ را برطرف می‌کند، بسیاری از آن‌ها ناشی از شیوه‌های طراحی دوره‌ای و محدودیت‌های زمانی و بودجه‌ای است که توسط مک لارن اعمال می‌شود. همان‌طور که موری ثبت کرده‌است: «ستون فقرات بیش از حد ۵۰ میلی‌متر پهن است، چراغ‌های جلو مانند کرم‌های درخشنده در شیشه هستند، تهویه هوا ناامید بود،
درخشنده در شیشه هستند، تهویه هوا ناامید بود، ترمزها صدای جیر می‌کشند، کلاچ باید هر ۵۰۰۰ مایل تنظیم شود، کیسه مخزن سوخت هر پنج سال یکبار تعویض می‌شود، چمدان‌ها را بارگیری می‌کند. کمدها دردناک بود. همه اینها در سرم گیر کرده بود» تولید. جی‌ام‌ای قصد دارد ۱۰۰ خودروی مشتری را در سایت تولید ساری (انگلستان) بسازد. هر خودرو قبل از مالیات محلی ۲٫۳۶ میلیون پوند قیمت داشت و تمام ۱۰۰ دستگاه مشخصات جاده ای برنامه‌ریزی شده در عرض ۳۸ ساعت پس از نمایش جهانی آن فروخته شد. از اوت ۲۰۲۰، ۱۳ نمونه اولیه جی‌ام‌ای تی. ۵۰ برای
از اوت ۲۰۲۰، ۱۳ نمونه اولیه جی‌ام‌ای تی. ۵۰ برای تصویب مقررات تصادف، دوام و آلایندگی وجود دارد. کارایی. جی‌ام‌ای تی. ۵۰ دارای است ۲٫۸ ثانیه و حداکثر سرعت ۲۱۷ مایل در ساعت انواع. ۲۵ نوع مسابقه‌ای از این خودرو، با نام گوردون موری اتوموتیو تی. ۵۰اس Niki Lauda، هر کدام با قیمت ۳٫۱ میلیون پوند (قبل از کسر مالیات) وجود خواهد داشت. وزن خود را ۱۳۴ کیلوگرم کاهش داده و وزن خودرو را به ۸۵۲ کیلوگرم رسانده‌است. موارد اضافی شامل بال دلتا با عرض ۱۷۸۴ میلی‌متر در عقب، آئروفویل زیر بدنه، اسپلیتر جلوی جدید و دیفیوزرهای قابل
زیر بدنه، اسپلیتر جلوی جدید و دیفیوزرهای قابل تنظیم است که به خودرو ۱۵۰۰ کیلوگرم نیروی رو به پایین می‌دهد. توان موتور به بیش از ۷۰۰ اسب بخار افزایش یافته‌است، یک باله هوا به آن اضافه شده‌است که از سقف تا عقب خودرو امتداد می‌یابد و کانال‌های پخش کننده زیر بدنه کاملاً باز می‌شوند و فن به‌طور دائم در ۷۰۰۰ دور در دقیقه کار می‌کند.
پرآرایی یک رفتار نگهداری است که در پرندگان یافت می‌شود و شامل استفاده از نوک برای قرار دادن پرها، ریشک پرها از هم جدا شده، پرها تمیز و انگل‌های خارجی کنترل می‌شود. پرها به‌طور قابل توجهی به عایق بودن، ضدآب بودن و پرواز آیرودینامیک پرنده کمک می‌کنند و بنابراین برای بقای آن حیاتی هستند. به همین دلیل، پرندگان هر روز زمان قابل توجهی را صرف نگهداری از پرهای خود می‌کنند، در درجه نخست از طریق پرآرایی. چندین عمل رفتار پرآرایی را تشکیل می‌دهند. پرندگان پف می‌کنند و پرهای خود را تکان می‌دهند، که به «زیپ شدن دوباره»
پرهای خود را تکان می‌دهند، که به «زیپ شدن دوباره» ریشه‌های پر که از قلاب باز شده‌اند کمک می‌کند. آنها با استفاده از نوک خود، روغن پرآرایی را از غده‌ای در پایه دم خود جمع‌آوری می‌کنند و این روغن را به پرهای خود پخش می‌کنند. آنها هر شاهپر را از طریق نوک خود می‌کشند و آن را از پایه تا نوک می‌چینند. بلع آلاینده‌ها یا جانداران بیماری‌زا در دوران بارداری می‌تواند سبب مشکلاتی از آسیب کبد و کلیه تا ذات‌الریه و انتقال بیماری شود. زخم و عفونت می‌تواند سبب شکنجه زیاد در پرندگان قفسی شود، همان‌طور که یک پرنده با جفت
در پرندگان قفسی شود، همان‌طور که یک پرنده با جفت قفس غالب یا تهاجمی محدود می‌شود.
جفت‌قلاب‌برگیان ، خانواده‌ای از گیاهان گل‌دار هستند که از سه گونه بالارونده بومی جنگل‌های بارانی غرب آفریقا تشکیل شده‌است. نزدیکترین خویشاوندان آنها قلاب‌دارها هستند. هر دو خانواده در مجموعه‌ای از گیاهان عمدتاً گوشت‌خوار قرار دارند که از سال ۱۹۹۸ یا بیشتر به راسته میخک‌سانان منتقل شده‌اند. این تبار همچنین شامل خانواده ژاله‌پوشان (ژاله‌پوش و ونوس مگس‌خوار) و گیاه‌پارچ‌ها (یک جنس از گیاهان پارچ دنیای قدیم) و همچنین ژاله‌پوش پرتغالی است. همه گونه‌های خانواده در دوره‌ای از چرخه زندگی‌شان بالارونده هستند و با
در دوره‌ای از چرخه زندگی‌شان بالارونده هستند و با استفاده از جفت قلاب‌ها یا پیچک‌هایی که از انتهای میانی برگ‌ها تشکیل شده‌اند صعود می‌کنند. شناخته‌شده‌ترین عضو گوشت‌خوار سه‌گون‌برگ است، اگرچه این خانواده شامل دو گونه دیگر است: "جفت‌قلاب‌برگ تولونی" () و "ظریف‌گلبرگ داوی" (). تاریخچه طبقه‌بندی. سیستم کرونکوئیست ۱۹۸۱ (Cronquist) خانواده را به راسته بنفشه‌سانان قرار داده بود. سیستم ای‌پی‌جی دوم ()، در سال ۲۰۰۳ (بدون تغییر نسبت به سیستم ای‌پی‌جی (، ۱۹۹۸) این خانواده را شناسایی کرده و آن را به راسته میخک‌سانان
را شناسایی کرده و آن را به راسته میخک‌سانان در تبار دولپه‌ای‌های نو مرکزی اختصاص می‌دهد.
پیشانوشت به معنی از پیش نوشته شده میباشد که از واژه (پیش) و (سرنوشت) گرفته شده. که در سال 2023 توسط سولیوس یا (Soleyus) استفاده شده و کاربرده فلسفی و هستی ای دارد. در فلسفه. سولیوس درباره پیشانوشت میگوید:. زندگی امروزی ما از میلیارد ها سال که پیش نوشته شده, و ما در گذشته, اکنون و آینده زندگی میکنیم برای نمونه که بتوانید این سخن را درک کنید به متن زیر دقت کنید!تاریخ تولد شما پدر و مادر شما دوستان شما همه و همه اینا از پیش تعیین و مشخص شده بود! همچنین همین اکنون که دارید این گفتار و نامه رو میخوانید, شما در
که دارید این گفتار و نامه رو میخوانید, شما در آینده این را خوانده اید اکنون دارید آن رو میخوانید و در گذشته خواهید خواند.
سوراخ‌های پر اغلب به‌طور مشخص بر روی پرهای بال و دم برخی از گونه‌های کوچک‌جثه گنجسک‌سان ایجاد می‌شود. دربارهٔ پرستوهای خانگی، پیشنهاد شد که این سوراخ‌ها آثاری از شپش پرندگان، یا "Machaerilaemus malleus" و/یا "Myrsidea rustica" (هر دو از سردهٔ Amblycera و خردراستهٔ شپش‌ها Phthiraptera) را تغذیه می‌کنند. نشان داده شد که شمارش سوراخ‌ها بسیار قابل تکرار هستند، و بنابراین به نظر می‌رسد که شمارش معیارهای سودمندی برای تعیین کمیت شدت آلودگی باشد. از آن زمان، چندین مقاله تأثیرگذار دربارهٔ جنبه‌های فرگشتی، بوم‌شناختی
تأثیرگذار دربارهٔ جنبه‌های فرگشتی، بوم‌شناختی و رفتاری برهم‌کن‌های میزبان-انگل بر اساس این فرض که سوراخ‌ها توسط "Machaerilaemus malleus" جویده شده‌اند، چاپ شده‌است. به‌طور خاص، گزینش جنسی میزبان، شکستن پر، کارکرد پرواز، سطح ایمنی، تاریخ رسیدن، و حتی ویژگی‌های آوازی با تعداد سوراخ‌ها همبستگی دارند. آزمایش‌های دوسویه نشان داد که سطح آلودگی ارثی است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; جی‌ام‌ای تی.۳۳ یا گوردون موری اتوموتیو تایپ ۳۳ یک خودروی اسپورت است که توسط شرکت خودروسازی گوردون موری ساخته شده‌است. تی.۳۳ که توسط گوردون موری طراحی شده‌است، دومین مدل سازنده پس از ابرخودروی تی.۵۰ است. طراحی. ادعا می‌شود که طراحی جی‌ام‌ای تی.۳۳ از جی‌تی‌های بزرگ دهه ۱۹۶۰ الهام گرفته شده‌است، مانند فراری دینو و لامبورگینی میورا. موری از پیکربندی کوپه ۲ نفره برای تی.۳۳ استفاده کرد که بدنه آن کاملاً از فیبر کربن ساخته شده و بر روی
که بدنه آن کاملاً از فیبر کربن ساخته شده و بر روی یک قاب فیبر کربنی و آلومینیومی نصب شده‌است. تی.۳۳ دارای ظرفیت چمدان ، بین یک صندوق عقب و دو محفظه جلوتر از چرخ‌های عقب تقسیم شده‌است. تی.۳۳ از همان موتور کازوورث وی۱۲ با تی.۵۰ با استفاده می‌کند. جابجایی و چهار سوپاپ در هر سیلندر نیرو می‌گیرد. تی.۳۳ توانایی را در ۱۰۵۰۰ دور در دقیقه و گشتاور در ۹۵۰۰ دور در دقیقه دارد. نیرو از طریق یک جعبه‌دنده ۶ سرعته دستی استاندارد Xtrac به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود. تولید. جی‌ام‌ای قصد دارد ۱۰۰ خودروی مشتری را در سایت ساری
قصد دارد ۱۰۰ خودروی مشتری را در سایت ساری (انگلستان) بسازد. قیمت هر خودرویش از مالیات محلی ۱٫۳۷ میلیون پوند است.
ورود زبان مغولی به ایران همزمان بود با آغاز تهاجم چنگیز خان به قلمروی خوارزمشاهیان در سال ۶۱۶ ه‍.ق (۱۲۱۹ م). کمتر از نیم سده بعد و با استقرار ایلخانان، زبان مغولی که زبان مادری آنان و بخشی از نیروی نظامی‌شان بود در ایران تثبیت گردید. اگرچه شواهدی از تداوم این زبان در ایران تا میانه دوره صفوی نیز وجود دارد، برخی پژوهشگران باور دارند که از سال‌های پایانی حکومت ایلخانان، زبان مغولی در ایران زبانی مرده محسوب می‌شده است. مغولی مورد استفاده در ایران از نوع «» به‌حساب می‌آمد. برخی شواهد مبنی بر تداوم پیدا کردن
می‌آمد. برخی شواهد مبنی بر تداوم پیدا کردن زبان مغولی در ایران پس از فروپاشی حکومت ایلخانان عبارت‌اند از: زوال زبان مغولی در ایران ناشی از آمیختگی مغولان با اقوام ساکن ایران در طی چند نسل بود. این آمیختگی با ترک‌ها بیش از سایرین بود. در حقیقت با غلبه اسلام به‌عنوان دین مغولان ایران در زمان غازان خان، اختلاف مذهبی میان مغول‌ها و ترک‌ها در ایران از میان رفت و سبب تسهیل آمیختن این دو قومیت شد. همچنین وجود اشتراکات تاریخی و فرهنگی بیشتر میان دو قوم مذکور در مقایسه با سایر اقوام ایران، از دیگر دلایل آمیختگی
مقایسه با سایر اقوام ایران، از دیگر دلایل آمیختگی بیشتر بین آن‌ها بود. به‌عنوان یکی از اشارات متأخر به کاربرد زبان مغولی در ایران، اولیا چلبی، جهانگرد نامدار اهل عثمانی، هنگام بازدید از نخجوان در سال ۱۰۵۷ ه‍. ق، در توصیف زبان‌های مورد اهالی شهر نخجوان از گروهی از مردم با عنوان «شاعرانِ عارف و ظریفانِ ندیم» یاد می‌کند که به زبان‌های پهلوی (آذری کهن) و مغولی سخن می‌گفتند. چلبی، این دو زبان را باستانی خوانده و آن‌ها را متمایز از زبان‌های مورد کاربرد در میان عامه مردم نخجوان معرفی کرده است. آثار. سکه‌ها.
عامه مردم نخجوان معرفی کرده است. آثار. سکه‌ها. سکه‌ها ازجمله مهم‌ترین شواهد برجای‌مانده از زبان مغولی در ایران هستند. تا اواخر حکومت اباقا خان، ایلخانان استاندارد خاصی برای ضرب سکه نداشتند و هر ایالت سبک خاصی برای ضرب سکه داشت. نخستین کوشش برای یکسان‌سازی مسکوکات، همان زمان و با ترویج سکه‌های مغولی-عربی صورت گرفت. سکه‌های مذکور نخستین‌بار در سال ۶۷۴ ه‍.ق (۱۲۷۵ م) در تبریز ضرب شدند و در ابتدا نیز تنها سکه محلی تبریز محسوب می‌شدند، اما در طول دو دهه بعد از این تاریخ، به‌تدریج ضربشان در بیشتر ایران رواج یافت
تاریخ، به‌تدریج ضربشان در بیشتر ایران رواج یافت و در زمان غازان خان همه‌گیر شد. جانشین غازان، اولجایتو، ضرب این نوع سکه را ادامه نداد و سکه‌ها از آن زمان تا پایان دوره ایلخانان، در بیشتر موارد تنها شامل عبارات عربی بودند. در مواردی در عهد ابوسعید و ایلخانان رقیب، صورت مغولی نام ایلخان با خط اویغوری در بین نوشته‌های عربی سکه‌ها ثبت می‌گردید. سکه‌هایی در گنجه به‌تاریخ سال ۶۵۵ ه‍.ق با یک رویه به زبان مغولی و خط اویغوری ضرب شدند. پایزه‌ها. پایزه، پائزه یا پاییزه، لوح کوچک و قابل‌حملی بود که بسته به نوع و درجه