payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دارد. کهن‌ترین دینار منسوب به ساسانیان، سکه‌ای از اردشیر بابکان است که چهره وی را با تاجی مشابه تاج مهرداد دوم نشان می‌دهد و پشت سکه نیز آتش زرتشتی بر پایه‌ای، مشابه تخت حجاری‌شده بر آرامگاه داریوش بزرگ قرار گرفته است. متن روی این سکه اردشیر را به‌جای «شاهنشاه ایران»، «شاه ایران» معرفی می‌کند. باوجود بدون تاریخ بودن این سکه، شاپور شهبازی ضرب آن را به پیش از چیرگی اردشیر بر اردوان چهارم در نبرد هرمزدگان و اختیار رسمی عنوان شاهنشاه از سوی اردشیر مربوط دانست. شهبازی همچنین ارجاعات تجسمی این سکه به مهرداد دوم
شهبازی همچنین ارجاعات تجسمی این سکه به مهرداد دوم و داریوش بزرگ را نشانه تلاش‌های اردشیر برای معرفی خود به‌عنوان بازگرداننده شکوه گذشته ایران ارزیابی کرد. این دینار که با وزن ۸٫۴۷ گرم، سنگین‌تر از دینارهای معمول در اوایل دوران ساسانی است، امروزه در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. طبق ارزیابی حسن پیرنیا، اقدام اردشیر در ضرب سکه طلا کوششی برای رقابت با رومیان بوده است. شاپور شهبازی ولی آن را تقلیدی از نظام پولی شاهنشاهی هخامنشی می‌دانست. نخستین سکه‌های طلای اردشیر، وزنی مطابق با استاندارد آتیک دارند، درحالی‌که
وزنی مطابق با استاندارد آتیک دارند، درحالی‌که سری بعدی سکه‌های طلای وی که احتمالاً از سال ۲۲۹ میلادی به‌بعد ضرب شده‌اند، وزنی متناسب با استاندارد قدیمی سکه‌های آئورئوس یعنی ۷٫۴ گرم و سنگین‌تر از سکه‌های آئورئوس معاصرشان یعنی ۶٫۴ گرم را نشان می‌دهند. به‌احتمالی تیسفون و همدان تنها شهرهایی بوده‌اند که در زمان زمامداری اردشیر بابکان سکه طلا ضرب می‌کردند. تاریخچه. از زمان اردشیر بابکان تا شاپور سوم، وزن دینار میان ۷ تا ۷٫۴ گرم متغیر بود. مانند درهم نقره، روی دینار نیز نیم‌تنه شاه با نیم‌رخی رو به راست، همراه
نیز نیم‌تنه شاه با نیم‌رخی رو به راست، همراه با آتشکده و نگهداران آن در پشت سکه قرار داشت. احتمالاً به‌سبب جنبه تشریفاتی ضرب سکه طلا، در منابع ساسانی به ندرت از دینار نام برده شده است. در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت به پرداخت پانصدهزار دینار باج از طرف فیلیپ عرب اشاره شده است. شاپور یکم در مرو دینار ضرب کرد و برخلاف روال عادی سکه‌های طلای آن زمان، نام محل ضرب را بر آن‌ها ثبت کرد. شاپور دوم بخش بزرگی از دینارها را در شرق ایران ضرب کرد. دودیناری که نخستین‌بار توسط اردشیر یکم معرفی شد، تنها در زمان هرمز
توسط اردشیر یکم معرفی شد، تنها در زمان هرمز دوم دوباره ضرب شد. یک‌ششم دینار از زمان اردشیر تا قباد یکم شناخته شده است. بهرام چهارم دینار طلای ۷ گرمی را مطابق با استاندارد سولیدوس رومی به وزن ۴٫۵۴ گرم کاهش داد و یک‌سوم دینار ۱٫۵ گرمی را معرفی کرد. دو تن از جانشینان بهرام چهارم یعنی یزدگرد یکم و یزدگرد دوم نیز یک‌سوم دینار ۱٫۵ گرمی ضرب کردند. وزن دینار در زمان پیروز یکم به ۳٫۵ گرم کاهش یافت، ولی در زمان جانشینانش به ۴٫۲ گرم افزایش پیدا کرد. در زمان پیروز یکم بیشتر دینارها ضرب بلخ و تعدادی ضرب اردشیرخوره
یکم بیشتر دینارها ضرب بلخ و تعدادی ضرب اردشیرخوره بودند. علت تمرکز بر ضرب دینار در سرزمین‌های شرقی به‌سبب پیشینه پولی این مناطق بود که از عصر حاکمیت شاهنشاهی کوشانی برپایه سکه‌های طلا بود و سکه‌های نقره در آن جایگاهی نداشت. بنابراین ابتدا شاپور یکم با استاندارد وزنی کوشانیان، دینارهایی با وزن ۸٫۲ گرم ضرب کرد تا به انحصار آن‌ها در ضرب سکه‌های طلای شرق پایان دهد. استاندارد دینار ساسانی در تخارستان و سند رایج نبود و این مناطق دینارهای ویژه‌ای با نشانه‌هایی از اقتدار ساسانیان ضرب می‌کردند. دینارهای
از اقتدار ساسانیان ضرب می‌کردند. دینارهای کوشانی-ساسانی در تخارستان معمولاً بیش از ۷٫۵ گرم وزن داشتند و استاندارد وزنی آن‌ها برابر با ۷٫۸ گرم بود. در سند که ضرب دینارها از زمان شاپور دوم آغاز شده بود، استاندارد وزنی در آغاز ۷٫۲ و سپس ۶٫۹ گرم بود. درنهایت هر دو نوع دینار تخاری و سندی پس از شکست سال ۴۸۴ میلادی ساسانیان از هپتالیان منسوخ شدند. با وجود عمویت نقوش شاه نیم‌رخ به راست و آتشکده، چند نمونه ویژه نیز وجود دارند که شاه با چهره‌ای تمام‌رخ بر روی سکه و نقش کامل پیکرش در سوی دیگر قرار دارد. این نوع ویژه
کامل پیکرش در سوی دیگر قرار دارد. این نوع ویژه از قباد یکم، خسرو انوشیروان، خسرو پرویز، اردشیر سوم و بوران‌دخت شناخته شده است. در دینارهایی که در تاریخ بیست‌ویکمین سال پادشاهی خسرو پرویز ضرب شدند، نقش چهره آناهیتا با هاله‌ای از آتش جایگزین نقش آتشکده شده بود. دینارهای منقوش به چهره آناهیتا در زمینه وزن، مطابق با همان استاندارد بیزانسی هستند. آخرین دینار ساسانی شناخته‌شده، سکه‌ای از بوران‌دخت به تاریخ سال دوم سلطنتش است که امروزه در موزه هنرهای زیبای بوستون نگهداری می‌شود. با اینکه فاتحان عرب به مدت بیش از
نگهداری می‌شود. با اینکه فاتحان عرب به مدت بیش از نیم سده پس از سرنگونی ساسانیان به ضرب سکه‌های نقره ساسانی در قالب سکه‌های عرب-ساسانی ادامه دادند، ولی از ضرب دینارهای ساسانی خودداری کردند؛ زیرا سکه‌های طلای رومی را مرغوب‌تر و زیباتر می‌دانستند. بااین‌حال برخی نویسندگان دینارهایی با مشخصه‌های ساسانی را منسوب به عهد معاویه بن ابی‌سفیان دانسته‌اند. امروزه دیناری مشابه سکه‌های سبک ساسانی طبرستان در موزه هنر اسلامی برلین نگهداری می‌شود که تاریخ احتمالی ضربش را در نیمه نخست سده هشتم میلادی دانسته‌اند. اگرچه
را در نیمه نخست سده هشتم میلادی دانسته‌اند. اگرچه اصالت این دینار مورد تردید قرار دارد و احتمال جعلی بودنش وجود دارد. اگر دینار مذکور اصالت داشته باشد، نشان‌دهنده ادامه ضرب دینارها به‌سبک ساسانی برای مدتی توسط حکومت دابویگان در شمال ایران است. تعداد قابل توجهی دینار جعلی توسط جاعلان آثار باستانی با تصاویر نخستین پادشاهان ساسانی تا بهرام چهارم ساخته شده است.
فصل شکار زمان تعیین شده‌ای است که در آن جانوران قابل شکار خاصی را می‌توان در مناطق تعیین‌شده خاص کشت. در ایالات متحده، هر ایالت تاریخ‌های خاص خود را برای شکار جانور شکاری خاص تعیین و مشخص می‌کند، مانند کالیفرنیا، که در آن مناطق خاصی را تعیین می‌کنند که در آن هر یک تاریخ جداگانه خود را برای شکار قانونی دارند. در ایالات متحده، هر ایالت مسئولیت و اختیار اصلی در مورد شکار حیات وحشی که در داخل مرزهای ایالتی قرار دارد. موسسه‌های حیات وحش دولتی که مجوزهای شکار می‌فروشند، بهترین منبع اطلاعات دربارهٔ فصول شکار،
می‌فروشند، بهترین منبع اطلاعات دربارهٔ فصول شکار، مناطق باز/بسته برای شکار و غیره هستند. شکار پرندگان مهاجر مانند مرغابی و غازها توسط سازمان‌های دولتی ماهی و حیات وحش و خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده مدیریت می‌شود. شکارچیان مهاجر آبزی باید دارای مجوز شکار دولتی و (مهر فدرال شکار و حفاظت از پرندگان مهاجر (مهر فدرال مرغابی) باشند، و هر شکارچی برای هر ایالتی که در آن پرندگان مهاجر را شکار می‌کند به شماره برنامه اطلاعات برداشت نیاز دارد. یک فصل بسته توسط قانون حفاظت محلی برای حفاظت از گونه‌ها و مدیریت حیات
حفاظت محلی برای حفاظت از گونه‌ها و مدیریت حیات وحش اجرا می‌شود. هر گونه شکار در فصل تعطیل توسط قانون مجازات می‌شود و شکار غیرقانونی یا شکار غیرقانونی نامیده می‌شود.
حوله کاغذی () حوله کاغذی یک حوله جاذب و یکبار مصرف است که از کاغذ ساخته شده است. در بریتانیا، حوله‌های کاغذی برای استفاده در آشپزخانه به عنوان رول آشپزخانه، کاغذ آشپزخانه یا حوله آشپزخانه نیز شناخته می‌شوند. برای مصارف خانگی، حوله‌های کاغذی معمولاً در یک رول از ورق‌های سوراخ‌دار فروخته می‌شوند، اما برخی از آن‌ها به‌صورت پشته‌ای از لایه‌های از پیش برش‌شده و از پیش تا شده برای استفاده در حوله‌های کاغذی فروخته می‌شوند. برخلاف حوله‌های پارچه‌ای، حوله‌های کاغذی یکبار مصرف هستند و تنها برای یک بار استفاده
کاغذی یکبار مصرف هستند و تنها برای یک بار استفاده می‌شوند. حوله‌های کاغذی آب را جذب می‌کنند، زیرا به صورت آزاد بافته شده‌اند، که باعث می‌شود آب میان الیاف حرکت کند، حتی در برابر جاذبه (اثر مویرگی). آنها اهدافی مشابه با حوله های معمولی دارند، مانند خشک کردن دست ها، پاک کردن پنجره ها و سایر سطوح، گردگیری و تمیز کردن مواد ریخته شده. حوله‌های کاغذی معمولاً در توالت‌های مشترک استفاده می‌شوند، زیرا اغلب بهداشتی‌تر از خشک‌کن‌های دستی با هوای گرم یا حوله‌های پارچه‌ای مشترک در نظر گرفته می‌شوند.
مل هاپکینز (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال کانتربوری سیتی، و باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
دریک سالیوان (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، و باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
ران هیوئیت (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ورکسام، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال چستر سیتی، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال ویتون آلبیون، باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال کونگلتون تاون، باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، و باشگاه فوتبال دارلینگتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
تری مِدوین (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱ مهٔ ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۰–۱۹۹۹ پنجاه و سومین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. در پایان این دوره باشگاه فوتبال لاتزیو با شکست باشگاه فوتبال اینترمیلان برای سومین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
«دیگه آهنگ غمگین وجود ندارد» (انگلیسی: No More Sad Songs) آهنگی از گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است که از چهارمین آلبوم استودیویی این گروه به نام "روزهای شکوه" (۲۰۱۶) است. نسخه ریمیکس این آهنگ با حضور رپر آمریکایی مشین گان کلی، در ۳ مارس ۲۰۱۷ به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از آلبوم منتشر شد. این آهنگ در انتشار مجدد چهارمین آلبوم استودیویی گروه "" (۲۰۱۷) گنجانده شده است. یک قطعه الکتروپاپ است که به یک جدایی می‌پردازد. این آهنگ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا به رتبه پانزدهم رسید و به شانزدهمین آهنگ برتر گروه تبدیل
پانزدهم رسید و به شانزدهمین آهنگ برتر گروه تبدیل شد. این تک‌آهنگ در ایرلند، نیوزلند و فیلیپین نیز در جدول رفت.
پروانه شکار، مجوز شکار یا اجازه شکار، یک مکانیسم قانونی یا مقررات قانونی برای کنترل شکار اعم از تجاری و تفریحی است. مجوزی که به‌طور خاص برای شکار تفریحی ایجاد شده است نیز، گاهی مجوز شکار نامیده می‌شود. شکار ممکن است به‌طور غیررسمی توسط قانون نانوشته، خویشتن‌داری، قوانین اخلاقی یا قوانین دولتی تنظیم شود. اهداف درخواست پروانه شکار شامل حفاظت از گنجینه‌های طبیعی، و افزایش درآمد مالیاتی (اغلب، اما نه همیشه، برای وجوه ویژه) است. تاریخی. پروانه‌های شکار هزاران ساله است. یکی از اولین قوانین شکار در سنت کامن لا از
است. یکی از اولین قوانین شکار در سنت کامن لا از زمان ویلیام یک (حکومت در انگلستان از سال ۱۰۶۶) بود. در مدخل "پیتربورو کرونیکل" در سال ۱۰۸۷، The Rime of King William در این آیه گزارش داد که:
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۹۹–۱۹۹۸ پنجاه و دومین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. در پایان این دوره باشگاه فوتبال پارما با شکست باشگاه فوتبال فیورنتینا برای دومین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۹۸–۱۹۹۷ پنجاه و یکمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. در پایان این دوره باشگاه فوتبال لاتزیو با شکست باشگاه فوتبال آ.ث. میلان برای دومین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۹۷–۱۹۹۶ پنجاهمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. در پایان این دوره باشگاه فوتبال ویچنزا ویرتوس با شکست باشگاه فوتبال ناپولی برای اولین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
تروور ادواردز (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۰ مهٔ ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌ می‌توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی و باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ولز و استرالیا بازی کرده‌است.
گراهام ورنکوم (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
کن جونز (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، و باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد اشاره کرد.
کلیف جونز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ولز است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، و باشگاه فوتبال فولام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
روی ورنون (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
کالین وبستر (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال ووستر سیتی، باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
جان السوورتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون و باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی اشاره کرد.
کالین بیکر (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
ویک کرو (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد و باشگاه فوتبال استون ویلا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
کن لیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال مونترال کنکوردیا، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال مرثر تاون، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ولز و ولز بازی کرده‌است.
جورج بیکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ولز بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شروزبری تاون و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ولز بازی کرده‌است.
دوستان گل من این متن و رو پاک کردم چون اصلا علمی نمی باشد و افرادی برای اذیت کردن مطالب رو تغییر میدهند پس به ویکی پدیا زیاد اعتماد نکنید. با تشکر کاربردها. کاربرد مقیاس نانو در پزشکی. تحویل دارو. وسایل تحویل در مقیاس نانو می‌توانند اثر درمانی را افزایش دهند و مشکلات مربوط به داروهای موجود را به حداقل برسانند. وسایل حمل در مقیاس نانو می‌توانند کلاس‌های جدیدی از درمان را فعال کنند. تحویل در مقیاس نانو باعت تحقیق مجدد در مورد داروهای مولکولی جدید و بهینه تر منجر شده و داروهای به لحاظ بیولوژیکی که که غیرقابل
شده و داروهای به لحاظ بیولوژیکی که که غیرقابل توسعه محسوب می شدندرا به نحوی فعال سازند. در شرایط آزمایشگاه تشخیص. حسگرهای مبتنی بر فناوری نانو (به عنوان مثال نانو سیم ها/ نانولوله ها/ ذرات نانو / کانتبلورهای زیستی و… می‌توانند تشخیص با سرعت سریع و بالا از نشانگرهای زیستی بیماری را با حساسیت بالاتر و مصرف نمونه کمتر فراهم کنند. فناوری نانو همچنین برای تشخیص زود هنگام ویروس‌ها و باکتری‌ها یا سلول‌های تومور زا در گردش خون و همچنین تجزیه و تحلیل تک سلول‌ها و آنالیز و… امیدواری به سزایی ایجاد کرده است.
و آنالیز و… امیدواری به سزایی ایجاد کرده است. تصویربرداری در شرایط آزمایشگاهی. نانوپروپ‌های تصویر برداری هدفمند (به عنوان مثال نانوذرات مغناظیسی، نقاط هدف کوانتومی، نانوتیوب‌های کربنی) می‌توانند روشی سریعتر، کمتر تهاجمی و دقیق تر را برای تشخیص موارد (مثلا سرطان) در سخت‌ترین مراحل خود و نظارت بر پیشرفت بیماری ارائه دهند. یکی دیگر از شرایط‌های احتمالی شامل گزارش اثر بخشی درمان‌ها در شرایط آزمایشگاهی و ردیابی توزیع زیستی نانو حامل‌ها در بدن می‌باشد. علاوه بر این نانوپروپ‌های تصویربرداری می‌توانند به جراحان در
نانوپروپ‌های تصویربرداری می‌توانند به جراحان در تعیین محل تومورها و حاشیه درگیر با آنه، ساختارهای مهم و نقشه‌برداری از غدد لنفاوی نگهبان کمک کنند. تکنیک‌های درمانی. برخی از نانوموادها دارای خواص درمانی منحصر به فردی هستند که با داروهایی معمولی متفاوت هستند و می‌توانند به‌طور مستقیم برای درمان بیماری‌ها مورد استفاده قرار گیرند؛ نانوذرات مبتنی بر اکسید هافنیم و طلا می‌توانند تا حد زیادی پرتو ایکس را تقویت کنند. نانوپوسته‌ها، نانومیله‌های طلا، نانولوله‌های کربنی؛ می‌توانند هیپوترمی را برای از بین سلول‌های
کربنی؛ می‌توانند هیپوترمی را برای از بین سلول‌های سرطانی القا کنند، یا مثلاً نقره نانوکریستالی به عنوان یک ماده ضد میکروبی استفاده می‌شود. مواد بیولوژیکی (مواد زیستی). نانوموادهای زیست سازگار که دارای خواص مکانیکی بهینه هستند می‌توانند به عنوان کاشت‌های پزشکی مانند ترمیم کننده‌های دندان و جایگزین‌های استخوان استفاده شوند (همچنین به عنوان مهندسی بافت سخت نیز طبقه‌بندی می‌شوند). پوشش‌های نانو یا سطوح ساختارنانو نیز می‌توانند سازگاری زیستی و چسبندگی مواد زیستی را بهبود ببخشند. مهندسی بافت. فناوری نانو
زیستی را بهبود ببخشند. مهندسی بافت. فناوری نانو می‌تواند طراحی و ساخت داربست‌های زیست سازگار در مقیاس نانو را کنترل کرده و آزادسازی مکانی-زمانی عوامل بیولوژیکی، شبیه ماتریکس خارج سلولی را کنترل کند تا رفتارهای سلولی را هدایت کند و در نهایت منجر به ایجاد بافت‌های قابل کاشت شود. فناوری نانو در دارو رسانی. از آنجا که لیپوزوم‌ها برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰ توصیف شدند و به عنوان حامل پروتئین‌ها و داروها برای درمان بیماری پیشنهاد شدند، فناوری نانو تأثیر به سزایی در توسعه سیستم‌های انتقال دارو دارد. انواع نانومواد
توسعه سیستم‌های انتقال دارو دارد. انواع نانومواد و مواد غیر آلی و آلی به عنوان وسایل حمل و نقل برای ایجاد روشهای درمانی مؤثر استفاده شده است. تاکنون بیش از دوازده محصول درمانی مبتنی بر فناوری نانو وجود دارد که برای استفاده بالینی توسط سازمان غذا و دارو تأیید شده‌اند و تعداد بیشتری از آنها در آزمایشات بالینی قرار دارند. از این محصولات، اکثریت آنها از یک سیستم غیر هدفمند (به عنوان مثال، لیپوزومها و پلیمرها) و یک دارو، و به همین دلیل در نانوتراپی‌های نسل اول در نظر گرفته می‌شوند. در مقایسه با دارو رسانی
اول در نظر گرفته می‌شوند. در مقایسه با دارو رسانی مرسوم، نانو سیستم‌های نسل اول مزایای زیادی دارند. به‌طور خاص، آنها می‌توانند فعالیت درمانی را با طولانی شدن نیمه عمر دارو، بهبود حلالیت داروهای آبگریز، کاهش ایمنی زایی بالقوه یا آزاد سازی داروها به روشی پایدار یا محرک افزایش دهند؛ بنابراین، عوارض جانبی سمی داروها و همچنین دفعات تجویز می‌تواند کاهش یابد. علاوه بر این، ذرات در مقیاس نانو می‌توانند از طریق اثر نفوذ پذیری و احتباس افزایش یافته (انعطاف‌پذیر) در بافتهای خاص (به عنوان مثال تومورها) منفعل شوند.
بافتهای خاص (به عنوان مثال تومورها) منفعل شوند. فراتر از این نانوسیستم‌های کارآمد بالینی، از فناوری نانو برای امکان استفاده از روش‌های درمانی جدید و توسعه نانوسیستم‌های نسل بعدی برای تحویل داروی «هوشمند» استفاده شده است. از دیدگاه ما در زیرساخت‌ها چندین زمینه وجود دارد که در آینده نزدیک پیشرفت‌های پزشکی ایجاد می‌کند و برخی از آنها می‌تواند مشتق شده از «برنامه‌های قاتل» بعدی باشد. فناوری نانو در مهندسی بافت. مهندسی بافت یک رشته میان رشته‌ای در حال تکامل است که در آن زیست‌شناسی، مهندسی، علوم مواد و پزشکی
که در آن زیست‌شناسی، مهندسی، علوم مواد و پزشکی ادغام شده و بر توسعه متمرکز است. جایگزین‌های بیولوژیکی برای بازیابی، جایگزینی، نگهداری یا تقویت عملکرد بافت و اندام می‌باشد. در طی چند دهه گذشته، پیشرفت مداوم در این زمینه خاص منجر به ایجاد بافت‌های قابل کاشت شده است، برخی از آنها قبلا در انسان استفاده می‌شد (به عنوان مثال، پوست و غضروف) یا وارد آزمایشات بالینی (مثلاً مثانه و رگهای خونی) شده‌اند. با این وجود، بیشتر استراتژی‌های مهندسی بافت بر این اصل تکیه دارند که در شرایط مناسب راکتورهای مختلف، سلول‌هایی که
که در شرایط مناسب راکتورهای مختلف، سلول‌هایی که در داربست‌های زیست سازگار سه بعدی (D3) کاشت می‌شوند یا به کار گرفته می‌شوند، می‌توانند دوباره به ساختارهای عملکردی شبیه بافت‌های بومی مونتاژ شوند. داربست‌های مصنوعی اولیه برای تهیه یکپارچگی ساختاری سلول‌ها در سطح ماکروسکوپی طراحی شده بودند، اما فقط موفقیت متوسطی کسب کردند. در حال حاضر به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده است که برای جمع‌آوری عملکرد مناسب بافت، داربست‌ها باید یک ریز محیط خاص بافت برای حفظ و تنظیم رفتار و عملکرد سلول را ایجاد کنند. درون بافت‌ها،
رفتار و عملکرد سلول را ایجاد کنند. درون بافت‌ها، سلول‌ها توسط ماتریس خارج سلولی (ECM) احاطه شده‌اند که توسط یک شبکه طبیعی از نانو الیاف سازمان یافته سلسله مراتبی مشخص می‌شود. علاوه بر این، ECM نقشی حیاتی در ذخیره‌سازی، آزاد سازی و فعال سازی طیف وسیعی از عوامل بیولوژیکی دارد، همراه با کمک به فعل و انفعالات سلول و فاکتور محلول در سلول؛ بنابراین، توانایی مهندسی مواد زیستی که از نزدیک پیچیدگی و عملکرد ECM را تقلید می‌کنند برای بازسازی موفقیت‌آمیز بافت‌ها محوری است. با این حال، پیشرفت‌های اخیر در فناوری نانو،
است. با این حال، پیشرفت‌های اخیر در فناوری نانو، طراحی و ساخت ریز زیست زیست سنجی را در مقیاس نانو فراهم کرده است، و آنالوگ ECM بومی را ارائه می‌دهد. مشخصاً، این فناوری‌ها برای ایجاد سطوح نانوتوپوگرافی و داربست‌های نانو تزیین و کپسول سازی و کنترل انتشار فضایی موقت استفاده شده است. این دستگاه‌های نانو راهی برای هدایت رفتارهای سلولی ارائه می‌دهند که از چسبندگی سلول تا بیان ژن را شامل می‌شود.
خورخه رومو (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
آلفونسو پورتوگال (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، شیکاگو اسپرز، و باشگاه فوتبال اونیورسیداد ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
فرانسیسکو فلورس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
کارلوس کالدرون (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
مانوئل کاماچو (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا، و شیکاگو اسپرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
کرسنسیو گوتیرس (؛ -۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
یک پردازنده بشکه‌ای یک پردازنده است که در هر چرخه بین ریسمان‌های اجرایی سوئیچ می‌کند. این تکنیک طراحی پردازنده با نام‌های چندرشته زمانی «درهم» یا «ریزدانه» نیز شناخته می‌شود. برخلاف چندریسمانی همزمان در معماری‌های سوپراسکالر مدرن، این تکنیک معمولاً اجازه اجرای چندین دستورالعمل در یک چرخه را نمی‌دهد. مانند پیش‌اجرایی، هر رشته اجرا به شمارنده برنامه و سایر ثبات‌های سخت‌افزاری (وضعیت معماری هر رشته) اختصاص داده می‌شود. یک پردازنده بشکه‌ای می‌تواند تضمین کند که هر رشته در هر "n" چرخه یک دستور را اجرا می‌کند،
هر رشته در هر "n" چرخه یک دستور را اجرا می‌کند، برخلاف یک ماشین پیش‌اجرایی، که معمولاً یک رشته اجرایی را برای ده‌ها میلیون چرخه در حالی که همه رشته‌ها منتظر نوبت خود هستند، اجرا می‌کند. تکنیکی به نام C-slowing می‌تواند به‌طور خودکار یک طراحی پردازشگر بشکه‌ای متناظر را از طراحی یک پردازنده تک‌وظیفه ایجاد کند. یک پردازنده بشکه ای "n-" way که به این روش تولید می‌شود، بسیار شبیه به "n" نسخه چند پردازشی جداگانه از پردازنده اصلی تک وظیفه ای عمل می‌کند که هر کدام تقریباً با سرعت 1/ "n" سرعت اصلی کار می‌کنند.
تقریباً با سرعت 1/ "n" سرعت اصلی کار می‌کنند. تاریخچه. یکی از اولین نمونه‌های پردازشگر بشکه‌ای، سیستم پردازش ورودی/خروجی در ابررایانه‌های سری CDC 6000 بود. اینها قبل از بازگشت به اولین پردازنده، یک دستورالعمل (یا بخشی از یک دستورالعمل) را از هر یک از ۱۰ پردازنده مجازی مختلف (که پردازنده‌های جانبی نامیده می‌شوند) اجرا می‌کردند. از سری CDC 6000 برداشت می‌شود که «پردازنده‌های جانبی به طور گروهی به عنوان یک پردازنده بشکه ای پیاده سازی می‌شوند. هر کدام به طور مستقل روند را اجرا می‌کنند. آنها یک نمونهٔ سابق ضعیف
روند را اجرا می‌کنند. آنها یک نمونهٔ سابق ضعیف برای BUS یا دستیابی مستقیم به حافظه هستند.» یکی از انگیزه‌ها برای ساخت پردازنده‌های بشکه ای کاهش هزینه‌های سخت‌افزاری بود. در مورد واحدهای پردازنده فیزیک CDC 6x00، منطق دیجیتال پردازنده بسیار سریعتر از حافظه اصلی بود، بنابراین به جای داشتن ده پردازنده مجزا، ده واحد حافظه اصلی جداگانه برای واحدهای پردازنده فیزیک وجود دارد، اما همه آنها یک مجموعه واحد منطق پردازنده را مشترکاً دارند. مثال دیگر Honeywell ۸۰۰ است که دارای ۸ گروه ثبات بود که اجرای حداکثر ۸ برنامه را
دارای ۸ گروه ثبات بود که اجرای حداکثر ۸ برنامه را به صورت همزمان امکان‌پذیر می‌کرد. پس از هر دستورالعمل، پردازنده (در اکثر موارد) به ترتیب به برنامه فعال بعدی می‌رود. همچنین پردازنده‌های بشکه‌ای به عنوان پردازنده‌های مرکزی در مقیاس‌های بزرگ مورد استفاده قرار گرفته‌اند. Tera MTA (1988) (ترا کامپیوتر) یک پردازشگر بشکه‌ای در مقیاس بزرگ شده بود که با ۱۲۸ رشته در هر هسته طراحی شده بود. معماری MTA شاهد توسعهٔ پی در پی محصولات متوالی مانند Cray Urika-GD بوده‌است که در ابتدا در سال ۲۰۱۲ معرفی شد (به عنوان YarcData
در ابتدا در سال ۲۰۱۲ معرفی شد (به عنوان YarcData uRiKA) و برنامه‌های کاربردی داده کاوی را هدف قرار داد. علاوه بر این پردازنده‌های بشکه‌ای در سامانه‌های توکار (تعبیه شده) یافت می‌شوند، جایی که آنها به‌ویژه برای عملکرد ریسمان رایانش بی درنگ خود مفید هستند. یک مثال اکسموس اکسور۱ (۲۰۰۷) است که یک پردازنده بشکه ای چهار مرحله ای با هشت رشته در هر هسته می‌باشد. (همچنین پردازنده‌های جدیدتر از اکسموس هم همان نوع معماری را دارند) ایکس اس ۱ای که در اترنت، USB و دستگاه‌های کنترل و سایر برنامه‌هایی که عملکرد
و دستگاه‌های کنترل و سایر برنامه‌هایی که عملکرد ورودی/خروجی حیاتی است، یافت می‌شود. هنگامی که برنامهٔ ایکس اس ۱ در زبان 'XC' نوشته می‌شود، نرم‌افزار کنترل دستیابی مستقیم به حافظه ممکن است اجرا شود. پردازنده‌های بشکه‌ای نیز در دستگاه‌های تخصصی مانند پردازنده هشت رشته‌ای Ubicom IP3023 ورودی/ خروجی شبکه (۲۰۰۴) استفاده شده‌است. برخی از ریزکنترلگرهای ۸ بیتی Padauk Technology دارای پردازنده‌های بشکه‌ای با حداکثر ۸ رشته در هر هسته هستند. مقایسه با پردازنده‌های تک رشته‌ای. مزایا. یک پردازنده تک وظیفه‌ای زمان زیادی