payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ثبت نام کرد. او در آنجا به ادوارد آساهل بیرج در مطالعه دریاچه مندوتا کمک کرد. در سال دوم او معاون دوم کلاس شد. بعداً در دوران تحصیل در دانشگاه، به انجمن افتخاری فی بتا کاپا پیوست. او مدرک بی‌ای خود را از دانشگاه ویسکانسین گرفت. او با حمایت یک فلوشیپ دردانشگاه شیکاگو شرکت کرد. در بزرگسالی، او علاقه دوران کودکی خود را به مطالعه زنبورها حفظ کرد و حتی برخی را به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌کرد. تحت نظارت چارلز داونپورت و چارلز اوتیس ویتمن بود، او تنوع زنبورها را مطالعه کرد. او افتخار لاتین magna cum laude را
را مطالعه کرد. او افتخار لاتین magna cum laude را برای کار پایان‌نامه خود به دست آورد. ویلهلمین اولین زنی بود که دکترای جانورشناسی خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. حرفه و پژوهش. پس از اخذ مدرک کارشناسی، کی به عنوان دستیار و زیست‌شناسی در دبیرستان گرین بی از سال ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۸ کار کرد او سپس به دانشگاه شیکاگو رفت و در سال ۱۹۰۱ دکترای جانورشناسی خود را دریافت کرد او برای مدت کوتاهی تا سال ۱۹۰۲ به عنوان دستیار در دانشگاه شیکاگو باقی ماند پس از آن از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ رئیس بخش مطالعات و طبیعت در دانشگاه
۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ رئیس بخش مطالعات و طبیعت در دانشگاه نیومکزیکو شد او پس از سه سال زندگی در کالیفرنیا، از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ به عنوان یک معلم در کالج بلمونت مشغول به کار شد سپس از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۲ استاد زبان آلمانی و زیست‌شناسی در کالج لومبارد شد جایی که او علاقه سوال رایت به ژنتیک را تقویت کرد. آنها در طول زندگی خود به نامه نگاری ادامه دادند. از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴، کی به عنوان یک پژوهشگر اصلاح نژادی در اداره ثبت کار کرد. پس از آن، او برای مدت کوتاهی به عنوان محقق در انجمن خیریه عمومی در پنسیلوانیا کار کرد. از سال
انجمن خیریه عمومی در پنسیلوانیا کار کرد. از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷، او مدیر آموزش در مدرسه آموزشی ایالتی پنسیلوانیا در پولک بود. بعدها، کی به مدت سه سال به عنوان مجموعه دار کار کرد. از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۵، او رئیس تحقیقات زیست‌شناسی و اصلاح نژاد در بنیاد بهبود نژاد بود. در آنجا، او سخنرانی‌هایی از جمله با موضوعات «تناسب ارثی و انسانی»، «اثر مقایسه‌ای بر وراثت و محیط فردی»، «وراثت و شخصیت»، «آیا ما بهتر از پدرانمان هستیم؟»، «دوستان ما، درختان»، و «وراثت و اصلاح نژاد» را انجام داد. او در باشگاه باغ بتل کریک در مورد
را انجام داد. او در باشگاه باغ بتل کریک در مورد اهمیت درختان صحبت نیز کرد. از سال ۱۹۲۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۵ به عنوان محقق خصوصی کار کرد. بخشی از وقت او صرف هیئت مشاوره یک مرکز هنری جدید در فلوریدا شد که توسط بنیاد تاریخ زنان ساخته شده بود. زندگی شخصی. کی با کاریکاتوریست، فرانسیس بروت کی ازدواج کرد. آنها در لس آنجلس در کلیسای فرشتگان در ۲۳ ژوئن ۱۹۰۶ ازدواج کردند مدت کوتاهی پس از ازدواج آنها، شوهر کی در ۲ دسامبر ۱۹۰۶ بر اثر بیماری سل درگذشت کی در ۳۱ ژانویه ۱۹۵۵ در حالی که برای دیدن خانواده در اورت،
ژانویه ۱۹۵۵ در حالی که برای دیدن خانواده در اورت، واشینگتن ملاقات می‌کرد، بر اثر خونریزی مغزی درگذشت. او در گورستان روستای هارتلند در هارتلند، ویسکانسین به خاک سپرده شده است. میراث. او بخش اعظم دارایی‌اش را برای تأمین هزینه‌های یک مجموعه سخنرانی برای ژنتیک انسانی در انجمن ژنتیک آمریکا که نام او را یدک می‌کشد وصیت کرد. بخش باقیمانده به دانشگاه ویسکانسین-مدیسون سپرده شد تا کمک هزینه‌های تحصیلی برای تحقیقات را تأمین کند.
اگنس برتا مارشال (; – ) سرآشپز مشهور، مخترع و کارآفرین اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. مارشال تاجری برجسته در زمان خود بود. او به‌ویژه برای کارهایش بر روی بستنی و سایر دسرهای یخ‌زده معروف بود، که در انگلستان ویکتوریایی لقب «ملکه یخ‌ها» را برای او به ارمغان آورد. مارشال در زمانی که بستنی هنوز یک خوراکی جدید بود به عنوان مخترع بستنی قیفی در نظر گرفته می‌شود، بستنی را در انگلستان و جاهای دیگر رایج کرد. مارشال از طریق کار خود ممکن است تا حد زیادی مسئول ظاهر و محبوبیت بستنی امروزی باشد. مشخص نیست
مسئول ظاهر و محبوبیت بستنی امروزی باشد. مشخص نیست که مارشال اولین بار کی و کجا آشپزی را یادگرفت. اسناد و نوشته‌های کمی که بعداً منتشر شد، به آموختن او از سرآشپزهای انگلستان، فرانسه و اتریش اشاره می‌کنند. او کار خود را در سال ۱۸۸۳ از طریق تأسیس مدرسه آشپزی مارشال آغاز کرد، که غذاهای پیشرفته انگلیسی و فرانسوی را تدریس می‌کرد و به یک مدرسه آشپزی مشهور تبدیل شد. مارشال چهار کتاب آشپزی نوشت که با استقبال خوب مواجه شد. دو تای آنها به بستنی و دسرهای دیگر اختصاص داشت. مارشال به همراه همسرش آلفرد، مشاغل مختلفی را
مارشال به همراه همسرش آلفرد، مشاغل مختلفی را اداره می‌کردند. از سال ۱۸۸۶ به بعد او مجله خود را به نام "Table" منتشر کرد که شامل دستور العمل‌های هفتگی و گاه مقالاتی توسط مارشال در مورد موضوعات مختلف بود. مارشال علاقه شدیدی به فناوری داشت. او اولین پذیرنده فن‌آوری‌های جدید بود، مکرراً در مورد پیش‌بینی‌های خود دربارهٔ آینده می‌نوشت و چندین وسیله جدید اختراع کرد. اگرچه مارشال یکی از مشهورترین آشپزهای زمان خود و یکی از برجسته‌ترین نویسندگان آشپزی عصر ویکتوریا بود، اما پس از مرگش به سرعت در ابهام فرورفت و تا حد
اما پس از مرگش به سرعت در ابهام فرورفت و تا حد زیادی فراموش شد تا اینکه بار دیگر در اواخر سده بیستم به شهرت رسید. فناوری ابداع شده یا مفهوم‌سازی شده توسط مارشال، از جمله یخچال فریزر بستنی او و ایده ساخت بستنی با استفاده از نیتروژن مایع، از آن زمان دوباره محبوب شده‌است. زندگی. سال‌ها اعتقاد بر این بود که اگنس برتا اسمیت در ۲۴ اوت ۱۸۵۵ در والتامستو، اسکس زاده شده و دختر جان اسمیت، که به عنوان منشی کار می‌کرد، و همسرش سوزان بود. تحقیقات اخیر نشان داده‌است که او سه سال بزرگتر از آن چیزی بود که ادعا می‌کرد. و
او سه سال بزرگتر از آن چیزی بود که ادعا می‌کرد. و گواهی تولد او نشان می‌دهد که او در واقع در ۲۴ اوت ۱۸۵۲ در هاگرستون، در شرق لندن، به عنوان اگنس بیر اسمیت، دختر نامشروع سوزان اسمیت به دنیا آمد. تولد او به روش مرسوم برای تولدهای نامشروع با نام خانوادگی مادرش ثبت شد و نام پدر، «بیر»، به عنوان نام اضافی به ثبت رسید. او توسط مادربزرگ مادری‌اش، سارا اسمیت، در والتامستو بزرگ شد و در سرشماری ۱۸۶۱ می‌توان یافت که در آنجا زندگی می‌کرده‌است. مادرش سوزان سه فرزند نامشروع دیگر با مردی به نام چارلز ولز داشت: مری سارا
دیگر با مردی به نام چارلز ولز داشت: مری سارا ولز اسمیت (۱۸۵۹)، جان آزبورن ولز اسمیت (۱۸۶۳) و آدا مارتا ولز اسمیت (۱۸۶۸). سوزان و چارلز ولز در سال ۱۸۶۹ ازدواج کردند و فرزندان پس از آن نام خانوادگی اسمیت را کنار گذاشتند. هیچ چیز از نحوه آموزش او مشخص نیست. طبق مقاله‌ای که بعداً در "Pall Mall Gazette" منتشر شد، او از کودکی مطالعه کاملی در مورد آشپزی انجام داده و در پاریس و با سرآشپزهای مشهور وین تمرین کرده‌است. مارشال در مقدمه اولین کتاب خود نوشت که «آموزش و درس‌های عملی را طی چندین سال از مقامات برجسته
و درس‌های عملی را طی چندین سال از مقامات برجسته انگلیسی و قاره ای دریافت کرده‌است». این امر بعید به نظر می‌رسد، زیرا از یک خانواده فقیر و پیشینه ضعیف در شرق لندن می‌آید و گواهی تولد ۱۸۷۸ برای دخترش اتل، او را به عنوان یک خدمتکار خانه توصیف می‌کند. او احتمالاً هجده ساله بوده که در والتامستو به دنیا آمده و در سرشماری سال ۱۸۷۱ به عنوان خدمتکار آشپزخانه کار می‌کرده‌است. در آوریل ۱۸۷۸، اگنس بیر اسمیت، خدمتکار خانه، دختری به نام اتل دویل اسمیت در دالستون به دنیا آورد و شناسنامه ان نشان می‌دهد که نام پدر، دویل، و
و شناسنامه ان نشان می‌دهد که نام پدر، دویل، و نه آنطور که عموماً تصور می‌شود، شوهر آینده‌اش است. چند ماه بعد، در ۱۷ اوت ۱۸۷۸، او با آلفرد ویلیام مارشال، پسر سازنده ای به نام توماس مارشال، در کلیسای سنت جورج، میدان هانوفر ازدواج کرد. این زوج سه فرزند به نام‌های اگنس آلفردا (به نام «آگی»، متولد ۱۸۷۹)، آلفرد هارولد (متولد ۱۸۸۰) و ویلیام ادوارد متولد ۱۸۸۲) داشتند. دختر اتل به عنوان یکی از اعضا خانواده بزرگ شد و در زمانی اگنس نام دوم خود را به برتا تغییر داد.
قهرمان (به کره ای: 챔피언) یک فیلم ورزشی فیلم کمدی محصول سال ۲۰۱۸ کره جنوبی به کارگردانی کیم یونگ وان است. بازیگران این فیلم ما دونگ-سوک، کوان یول (بازیگر) و هان یه-ری هستند. داستان فیلم دربارهٔ مسابقات مچ اندازی است. این فیلم در اولین ماه اکران، در وب سایت تلویزیون آسیایی امتیاز ۹٫۴/۱۰ را به دست آورد. داستان. این فیلم داستان مارک به فرزندخواندگی را روایت می‌کند که سابقاً یک کشتی‌گیر بازو بود اما اکنون به عنوان یک بالنده کار می‌کند. او برای مسابقه ای به کره جنوبی می‌رود تا مادرش را که در کودکی او را به
کره جنوبی می‌رود تا مادرش را که در کودکی او را به فرزندخواندگی واگذار کرده بود جستجو کند. مارک با کمک دوستش، جین کی، خانواده واقعی خود را پیدا می‌کند، اما متوجه می‌شود که مادرش مرده‌است. سپس با خواهر ناتنی خود و خانواده اش که هرگز آنها را نمی‌شناخت ملاقات می‌کند. از طریق ایمیل‌های مادرش که برای خواندن آن‌ها آمده بود، فهمید که احساس درد او از رها کردن او چیست. او بعداً در مسابقات کشوری مقابل حریفان خود پیروز می‌شود و در پایان حریفی به نام پانچ را در فینال شکست می‌دهد.
وینیفرد هالواچز (; –) دانشمند در زمینه بوم‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود. هالواچز به ایجاد و گسترش منطقه حفاظت شده گواناکاست (ACG) در شمال غربی کاستاریکا کمک کرد. کار هالواچز و همسرش دانیل اچ. جانزن، زیست‌شناس آمریکایی در ACG نمونه ای از حفاظت فراگیر در نظر گرفته می‌شود. با شروع کار در سال ۱۹۷۸، تحقیقات اولیه وینی هالواچز بر روی آگوتی آمریکای مرکزی به عنوان ذخیره کننده بذر و اثربخشی آنها به عنوان پخش کننده بذر گواپینول متمرکز شد. در آغاز در سال ۱۹۸۵، هالواچز و جانزن کار خود را برای احیای، گسترش، و حفاظت
و جانزن کار خود را برای احیای، گسترش، و حفاظت از جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و نیمه‌حاره‌ای از طریق توسعه تنوع زیستی مورد تجدید نظر قرار دادند. آنها در سال ۱۹۸۹ به تأسیس انستیتو ملی دیورسیاد (INBio) کمک کردند، که هالواچز مشاور فنی آن بود، و ایجاد مشارکت‌های عمومی و خصوصی مانند قرارداد Merck-INBio را ترویج کردند. هالواچز و جانزن در سال ۱۹۹۷ صندوق حفاظت از جنگل خشک گواناکاست (GDFCF) را تأسیس کردند، و به ایجاد ACG در سال ۱۹۹۹ کمک کردند آنها در تمام سطوح آموزشی فعال بوده‌اند. حداقل هشت گونه حشره به نام
آموزشی فعال بوده‌اند. حداقل هشت گونه حشره به نام "Hallwachs" نامگذاری شده‌است. زندگی. وینیفرد هالواچز در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۴ به دنیا آمد. او در ایالت نیویورک و فیلادلفیا، پنسیلوانیا بزرگ شد. در سال ۱۹۷۶، هالواچز از دانشگاه پرینستون با مدرک کارشناسی در بیوشیمی فارغ‌التحصیل شد. بعد از پرینستون، یک سال را در سوئد گذراند. اولین سفر او به مناطق استوایی دیدار خواهرش در سپاه صلح در جمهوری آفریقای مرکزی بود. سپس هالواچز به فیلادلفیا بازگشت، و در دوره «زیستگاه و ارگانیسم ها» دانیل جانزن در دانشگاه پنسیلوانیا ثبت نام کرد.
دانیل جانزن در دانشگاه پنسیلوانیا ثبت نام کرد. این کلاس به تاریخ طبیعی برهم‌کنش مصرف‌کننده-منبع استوایی می‌پرداخت که اغلب برگرفته از تحقیقات جانزن در استان گواناکاسته، استانی در شمال غربی کاستاریکا است. هالواچز در سفر بعدی خود به کاستاریکا به عنوان داوطلب به جانزن پیوست و از سال ۱۹۷۸ با او همکاری کرده‌است. حرفه. هالواچز در گواناکاست، تعامل حیوان و گیاه را شناسایی کرد که در مرکز تحقیقات دکترای او قرار گرفت. هالواچز تحقیقات اولیه خود را بر روی آگوتی آمریکای مرکزی ("Dasyprocta punctata") به عنوان ذخیره کننده
("Dasyprocta punctata") به عنوان ذخیره کننده و پراکنده کننده بذر گواپینول ("Hymenaea courbaril": Leguminosae) و دیگر درختان جنگلی اولیه متمرکز کرد. آگوتیس‌ها جوندگان جنگلی به اندازه گربه خانگی هستند و گواپینول یک درخت سخت‌چوب است که دانه‌های بزرگ و سخت آن در ابتدا توسط مگافون استوایی منقرض شده پراکنده شده بودند. آن‌ها میوه‌ها را با قرقره‌های نخ تجهیز می‌کردند تا مسیر آگوتیس‌ها را تا انبارهای مخفی‌شان دنبال کنند. او هزاران ساعت از روز را صرف مشاهده آنها کرد و برای بیش از پنج سال اطلاعات جمع‌آوری کرد.
کرد و برای بیش از پنج سال اطلاعات جمع‌آوری کرد. هالواچز نشان داد که آگوتیس با برداشت دانه‌هایی که در کف جنگل یافت می‌شوند و ترجیحاً دانه‌های بزرگ‌تر را در انبارهای کم عمق خارج از منطقه گیاه مادر دفن می‌کند، یک روش ضروری برای پراکندگی بذر ثانویه ارائه می‌کند. فرض بر این است که چنین گونه‌های گیاهی با حضور حیوانات پراکنده در طول زمان تکامل سازگار شده‌اند. هالواچز برای پاسخگویی به نیازهای طرح‌های توسعه تنوع زیستی، تکمیل دکترای خود را برای چند سال به تعویق انداخت. او سرانجام دکترای خود را در سال ۱۹۹۴ در دانشگاه
او سرانجام دکترای خود را در سال ۱۹۹۴ در دانشگاه کرنل با پاملا پارکر به عنوان مشاور پایان‌نامه خود به پایان رساند. در سال ۱۹۸۵، با درک اینکه توسعه گسترده شهری در شمال غربی کاستاریکا به سرعت جنگلی را که در آن تحقیقات خود را انجام می‌دادند نابود می‌کرد، هالواچز و جانزن تمرکز کار خود را گسترش دادند. هدف آنها دستیابی به احیای جنگل‌های استوایی، گسترش (از طریق خرید زمین) و حفاظت بود، در حالی که تحقیقات علمی خود را در سطح کاهش یافته ادامه می‌دهند. آنها از رویکردهای «توسعه تنوع زیستی» حمایت کردند که می‌تواند از
«توسعه تنوع زیستی» حمایت کردند که می‌تواند از ادغام اجتماعی انسان‌ها با محیط زیست و استفاده‌های غیر مخرب از تنوع زیستی حمایت کند. کار آنها در ACG به عنوان نمونه ای از حفاظت فراگیر در نظر گرفته می‌شود، که بر ارتباطات بین انسان و طبیعت در یک اکوسیستم و مشارکت افراد محلی در اهداف پایداری تأکید دارد. آموزش. هالواچز و جانزن در آموزش زیست شناسان مناطق گرمسیری آمریکای شمالی فعال بوده‌اند. در سال ۱۹۶۵، جانزن یک دوره هشت هفته ای را برای سازمان مطالعات گرمسیری طراحی کرد که توسط اکثر دانشجویان تحصیلات تکمیلی آمریکای
کرد که توسط اکثر دانشجویان تحصیلات تکمیلی آمریکای شمالی در رشته زیست‌شناسی گرمسیری گذرانده شده‌است و همچنان تدریس می‌شود. در طول کلاس خود، دانشجویان در ACG میزبانی می‌شدند.
جان نیل (۲۰ ژوئنِ ۱۸۷۶ − ۲۵ اوتِ ۱۷۹۳) نویسنده و مترجم و فعّالِ مدنیِ آمریکایی بود. او از دههٔ ۱۸۱۰ تا دههٔ ۱۸۷۰ میلادی در آمریکا و بریتانیا قلم می‌زد و سخن می‌راند و از پیشگامانِ ملی‌گرایی ادبی آمریکایی بود. نیل علیهِ برده‌داری و لهِ حقوقِ زنان مبارزه کرد و زبانِ عامیانه را واردِ نوشته‌های ادبی کرد. سرگذشت. ۲۵ اوتِ ۱۷۹۳ جان نیل با یک خواهرِ دوقلو در پورتلند، مین زاده شد. یک‌ماهه بود که پدرش مرد و مادر سرپرستِ خانواده شد. تا دوازده‌سالگی در مدرسهٔ کوئیکرهای مادرش درس خواند و سپس کار و زندگیِ مستقل را آغاز
مادرش درس خواند و سپس کار و زندگیِ مستقل را آغاز کرد. در بیست‌سالگی به بوستون رفت و با سوءِ استفاده از شرایطِ جنگِ ۱۸۱۲ و قاچاقِ کالای غیرمجازِ انگلیسی پولی به دست آورد؛ ولی در ۱۸۱۶ همراهِ شرکایش ورشکسته شد. از ورشکستگیِ ۱۸۱۶ تا رفتن به لندن در ۱۸۲۳ زندگیِ بس سرشاری در بالتیمور کرد: روزنامه‌نگاری، شاعری، رمان‌نویسی، تحصیلِ حقوق، وکالت و آموختنِ یازده زبان. تا ۱۸۲۲ از اعضای اصلیِ حلقه دلفی بود. سالِ ۱۸۱۹ نمایشنامه‌ای منتشر کرد (هرچند هرگز نمایشنامه‌نویسِ موفّقی نشد) و نخستین ستون‌نویسِ روزانهٔ آمریکا نیز شد
نشد) و نخستین ستون‌نویسِ روزانهٔ آمریکا نیز شد و بیشترِ "تاریخِ انقلابِ آمریکا"یش را هم نوشت. طرد از جامعهٔ کوئیکرها به جرمِ یک دعوای خیابانی را پذیرفت و اواخرِ ۱۸۲۳ به کشتی نشست و رهسپارِ بریتانیا شد. سالِ ۱۸۲۴ به دعوتِ ویلیام بلکوود مجلّه‌نویس شد و نخستین مقاله‌اش دربارهٔ انتخاباتِ سالِ ۱۸۲۴ ریاستِ جمهوریِ ایالاتِ متحدهٔ آمریکا خوانندگانِ فراوان یافت. تا پاییزِ سالِ بعد با بلکوود همکاری کرد و پس از آن یک سال و نیم منشی و همکارِ جرمی بنتام شد. بهارِ ۱۸۲۷ بنتام خرجِ بازگشتش به آمریکا را داد. ولی آوازهٔ نیل
خرجِ بازگشتش به آمریکا را داد. ولی آوازهٔ نیل افت کرده بود و دیگر رقیبِ ادبیِ جیمز فنیمور کوپر به شمار نمی‌رفت. ژوئنِ ۱۸۲۷ نیل به پورتلند برگشت و ناخرسندیِ هم‌وطنانش از نوشته‌هایش در انگلیس دربارهٔ آمریکا او را به ستیهندگی برانگیخت. به ورزش و آموزشِ ورزش و نوشتن دربارهٔ تربیتِ بدنی روی‌آورد. سالِ ۱۸۲۸ مجلّهٔ "یانکی" را پایه‌گذارد که تا پایانِ سالِ بعد منتشر شد. داستان‌هایش از این دوره به بعد از کارهای ماندگارش به شمار می‌رود. از ۱۸۲۹ سخنرانی‌هایش را در شهرهای گوناگون آغاز کرد و در مسائلِ مختلفی مانندِ
شهرهای گوناگون آغاز کرد و در مسائلِ مختلفی مانندِ حقوقِ زنان تأثیر گذاشت. سالِ ۱۸۲۸ ازدواج کرد و تا ۱۸۴۷ پنج فرزند یافت. سالِ ۱۸۳۶ خانهٔ خوبی در پورتلند ساخت و کارشناسی ارشدِ افتخاری از کالج بودین گرفت. از اواخرِ این دهه از کارهای ادبیِ خود کاست و به بازرگانی و کارهای مدنی و هنری (مثلِ معماری و طرّاحیِ داخلی) پرداخت. ناتانیل هاوثورن و جیمز راسل لوول در میانه‌های دههٔ ۱۸۴۰ از کم‌کار شدنش گفتند. سالِ ۱۸۵۱، پس از سال‌ها همدلی با یونیتارینیسم، به کلیسای کنگره‌گرایان گروید و مقالاتِ مذهبی نوشت. اواخرِ عمر، به
گروید و مقالاتِ مذهبی نوشت. اواخرِ عمر، به خواهشِ هنری وادزورث لانگ‌فلو و دیگرانی، باز به نوشتنِ رمان پرداخت. سالِ ۱۸۶۹ حسبِ حالش را منتشر کرد. سرانجام ۲۰ ژوئنِ ۱۸۷۶ مرد و در پورتلند به خاک سپرده شد. میراث. ادگار آلن پو جان نیل را در درجهٔ اوّل یا دوّمِ میانِ اربابِ نبوغ به شمار آورد. دونالد سیرزِ زندگینامه‌نویس او را نویسنده‌ای بدونِ شاهکار وصف کرده که نامش زیرِ سایهٔ کهترانی گم شده. به عقیدهٔ جیمز راسل لوول، اگر نیل می‌توانست بر شتاب‌زدگی خود چیره شود، نویسندهٔ بزرگی می‌شد. سبا اسمیت و ناتانیل هاوثورن و
بزرگی می‌شد. سبا اسمیت و ناتانیل هاوثورن و هنری وادزورث لانگ‌فلو از نویسندگانی به شمار می‌روند که از نیل تأثیر پذیرفتند. حتّی گفته شده که ادگار آلن پو هم تحتِ تأثیرِ مقالاتِ اواخرِ دههٔ ۱۸۲۰ نیل بوده است. بسیاری از اهلِ نظر بر آنند که مهم‌ترین نویسندگانِ رنسانس آمریکایی نیمهٔ قرنِ نوزدهم، از رالف والدو امرسون و والت ویتمن و هرمان ملویل تا دیگران، از شگردهای نیل بهره‌ها برده‌اند. نیل در تاریخِ ادبیات آمریکا از نسلِ پس از مقلّدانِ ادبیاتِ بریتانیا و پیش از بزرگانِ رنسانسِ آمریکایی به شمار می‌رود.
ایوِت کوپر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی است که از سپتامبر ۲۰۲۵ به عنوان وزیر امور خارجه بریتانیا خدمت می کند. او پیشتر از ژوئیه ۲۰۲۵ تا سپتامبر ۲۰۲۵ وزیر‌ کشور بریتانیا بوده است. کوپر همچنین از سال ۲۰۲۱ و قبلاً از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به عنوان وزیر کشور سایه حضور داشته‌است. او در کابینه گوردون براون به عنوان وزیر خزانه داری از ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ و وزیر امور خارجه در امور کار و بازنشستگی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ خدمت کرد. او که یکی از اعضای حزب کارگر است، از سال ۱۹۹۷ عضو پارلمان (MP) برای نورمنتون، پونتفرکت و کسلفورد، و
پارلمان (MP) برای نورمنتون، پونتفرکت و کسلفورد، و قبلاً نیز نماینده پونتفرکت و کسلفورد بوده‌است. کوپر یکی از ۱۰۱ نماینده زن حزب کارگر بود که در انتخابات عمومی سال ۱۹۹۷ انتخاب شد. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ معاون پارلمانی وزیر امور خارجه در سه بخش زیر نظر نخست‌وزیر تونی بلر بود. او در سال ۲۰۰۵ به سمت وزیر دولت در امور مسکن و برنامه‌ریزی ارتقا یافت و زمانی که گوردون براون در سال ۲۰۰۷ نخست‌وزیر شد، در این سمت باقی ماند. او در سال ۲۰۰۸ به عنوان وزیر خزانه داری در کابینه براون منصوب شد و در سال ۲۰۰۹ به سمت وزیر امور
براون منصوب شد و در سال ۲۰۰۹ به سمت وزیر امور خارجه کار و بازنشستگی ارتقا یافت. پس از شکست حزب کارگر در انتخابات سراسری بریتانیا (۲۰۱۰)، کوپر از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ در کابینه سایه اد میلیبند به عنوان وزیر امور خارجه در سایه خدمت کرد. در سال ۲۰۱۱، همسرش اد بالز به سمت وزیر خزانه داری در سایه ارتقاء یافت. در ۱۳ می ۲۰۱۵، کوپر اعلام کرد که پس از استعفای میلیبند، برای رهبری حزب کارگر در انتخابات رهبری شرکت خواهد کرد. کوپر در دور اول با شکست مقابل جرمی کوربین با ۱۷ درصد آرا سوم شد. کوپر متعاقباً در سپتامبر ۲۰۱۵ از
درصد آرا سوم شد. کوپر متعاقباً در سپتامبر ۲۰۱۵ از سمت وزیر کشور سایه استعفا داد و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ رئیس کمیته منتخب امور داخلی بود کوپر به عنوان پشتیبان، بارها به دنبال تمدید ماده ۵۰ برای به تأخیر انداختن برگزیت بود. او مجدداً در تغییر سازمان کی‌یر استارمر در نوامبر ۲۰۲۱ وزیر کشور سایه شد. زندگی و تحصیلات. کوپر در ۲۰ مارس ۱۹۶۹ در اینورنس، اسکاتلند به دنیا آمد. پدر او تونی کوپر، دبیرکل سابق اتحادیه کارگری پرسپکت، مدیر غیراجرایی سابق سازمان انحلال هسته ای و رئیس سابق انجمن صنعت هسته ای بریتانیا است. او
و رئیس سابق انجمن صنعت هسته ای بریتانیا است. او همچنین مشاور دولت در هیئت مشاوران انرژی بود و مادرش جون معلم ریاضی بود. او در مدرسه اگگار، یک مدرسه جامع در هالیبورن، و کالج آلتون، هر دو در آلتون، همپشر تحصیل کرد. او فلسفه، سیاست و اقتصاد را در کالج بالیول، آکسفورد خواند و با درجه ممتاز فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۹۱ برای تحصیل در دانشگاه هاروارد بورسیه کندی دریافت کرد و تحصیلات تکمیلی خود را با مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد در دانشکده اقتصاد لندن به پایان رساند. حرفه. کوپر کار خود را به عنوان محقق سیاست
رساند. حرفه. کوپر کار خود را به عنوان محقق سیاست اقتصادی برای صدراعظم سایه جان اسمیت در سال ۱۹۹۰ آغاز کرد و سپس در آرکانزاس برای بیل کلینتون، نامزد حزب دموکرات برای ریاست جمهوری ایالات متحده، در سال ۱۹۹۲ کار کرد. بعداً در همان سال، او مشاور سیاستی هریت هارمن، وزیر ارشد سایه خزانه‌داری آمریکا شد. کوپر در سن ۲۴ سالگی به سندرم خستگی مزمن مبتلا شد که بهبودی او یک سال طول کشید. در سال ۱۹۹۴ او به عنوان همکار پژوهشی در مرکز عملکرد اقتصادی نقل مکان کرد. در سال ۱۹۹۵، او خبرنگار اقتصادی ارشد "ایندیپندنت" شد و تا
او خبرنگار اقتصادی ارشد "ایندیپندنت" شد و تا انتخابش به مجلس عوام در سال ۱۹۹۷ در این سمت مشغول به فعالیت بود. سیاست. کوپر برای رقابت در کرسی حزب کارگر پونتفرکت و کسلفورد در انتخابات عمومی سال ۱۹۹۷ انتخاب شد، پس از اینکه جفری لافت هاوس معاون رئیس مجلس بازنشستگی خود را اعلام کرد. او کرسی حزب کارگر را با اکثریت ۲۵۷۲۵ رای حفظ کرد و اولین سخنرانی خود را در ۲ ژوئیه ۱۹۹۷ در مجلس عوام ایراد کرد و در مورد مبارزه حوزه انتخابیه خود با بیکاری صحبت کرد. او به مدت دو سال در کمیته منتخب آموزش و استخدام خدمت کرد. زندگی
در کمیته منتخب آموزش و استخدام خدمت کرد. زندگی شخصی. کوپر در ۱۰ ژانویه ۱۹۹۸ در ایست‌بورن با اد بالز ازدواج کرد. شوهر او وزیر اقتصاد خزانه داری در دولت تونی بلر و وزیر امور خارجه در امور کودکان، مدارس و خانواده‌ها در دوران گوردون براون بود، سپس در وزیر خزانه داری سایه و نامزد انتخابات رهبری حزب کارگر در سال ۲۰۱۰ بود. این زوج دو دختر و یک پسر دارند.
عبدالله ردیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
راشد الرهیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتفاق، باشگاه فوتبال الاتحاد و باشگاه فوتبال هجر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده‌است.
خالد الرشید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده‌است.
محمد السهلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرائد اشاره کرد.
عبدالعزیز السعران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
مشعل الصبیانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
مهند الشنقیطی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
حسن شراحیلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الباطن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده‌است.
عبدالله حسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی، و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
ایمن یحیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال النصر بازی میکند. زندگی شخصی. وی در یک خانواده اهل یمن در ریاض متولد شد و برادر بزرگ تر او در علی یحیی در باشگاه فوتبال الریاض بصورت قرضی از باشگاه فوتبال النصر بازی میکند. سابقه باشگاهی. ایمن یحیی که سابقه حضور در تیم های پایه النصر را نیز داشت در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ به تیم بزرگسالان النصر دعوت شد و اولین بازی رسمی خود را برای النصر در مقابل باشگاه فوتبال الحزم انجام داد که بازی با نتیجه مساوی به پایان رسید.
عبدالرحمان الیامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی، و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
آیلین هرناندز (; – ) سازمان دهنده اتحادیه آفریقایی-آمریکایی، فعال حقوق مدنی و فعال حقوق زنان بود. او بین سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ به عنوان رئیس سازمان ملی زنان (NOW) خدمت کرد و اولین زنی بود که در کمیسیون فرصت‌های شغلی برابر حضور داشت. هرناندز در سال ۱۹۲۶ به دنیا آمد و در دانشگاه هاوارد تحصیل کرد. در آنجا علاقه‌اش به حقوق مدنی و سیاسی در حادثه‌ای که به او گفته شد باید یک تاکسی «سیاه» بگیرد، افزایش یافت. پس از فارغ‌التحصیلی با درجه ممتاز، او قبل از کمک به تأسیس سازمان ملی زنان، یک سازمان دهنده اتحادیه کارگری شد.
ملی زنان، یک سازمان دهنده اتحادیه کارگری شد. او به عنوان دومین رئیس آن، به سازماندهی اعتصاب زنان برای برابری کمک کرد و در مقابل یک کمیته فرعی کنگره در مورد اصلاحیه حقوق برابر شهادت داد، اما او سازمان را به دلیل ناامیدی از آنچه به عنوان نابرابری‌های نژادی آن می‌دید، ترک کرد. هرناندز در ادامه چندین سازمان که بر زندگی و فعالیت زنان آفریقایی-آمریکایی تمرکز داشتند را تأسیس کرد و همزمان همراه با تدریس در چندین دانشگاه در کالیفرنیا فعالیت می‌کرد. او در سال ۲۰۱۷ در سن ۹۰ سالگی درگذشت. زندگی و تحصیلات. هرناندز در
سن ۹۰ سالگی درگذشت. زندگی و تحصیلات. هرناندز در ۲۳ می ۱۹۲۶، با نام آیلین بلانچ کلارک در بروکلین، نیویورک، از مهاجران جامائیکایی، چارلز هنری کلارک، مدیر تأمین آثار هنری، و اتل لوئیز هال، یک خیاط به دنیا آمد. به عنوان تنها خانواده آفریقایی-آمریکایی در بلوک خود در خلیج ریج آنها در معرض تبعیض نژادی از سوی همسایگان خود قرار گرفتند، چیزی که او بعداً به عنوان دلیلی برای علاقه خود به فعالیت‌های سیاسی به آن اشاره کرد. هرناندز در دبیرستان دخترانه بی ریج در بروکلین تحصیل کرد و به عنوان نفر برتر کلاس سال ۱۹۴۳
تحصیل کرد و به عنوان نفر برتر کلاس سال ۱۹۴۳ فارغ‌التحصیل شد و به دانشگاه هاوارد رفت. در هاوارد، ابتدا قصد داشت در آموزش و پرورش تحصیل کند و معلم شود، اما تجربه جداسازی در پایتخت و آب و هوا در محوطه دانشگاه، او را وادار کرد تا اهداف و برنامه‌هایش را تغییر دهد. او در عوض مدرکی در رشته جامعه‌شناسی و علوم سیاسی گرفت و در سال ۱۹۴۷ فارغ‌التحصیل شد و یکی از اعضای خانواده آلفا کاپا آلفا و بخش انجمن ملی برای پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) در کالج بود. علاقه او به حقوق مدنی با تجربه ای که در واشینگتن دی سی داشت برای