payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پشتیبانی. اقتصاددانان و دانشمندان آب و هوا. گرگ مانکیو، رئیس شورای مشاوران اقتصادی در دولت جورج دبلیو بوش، مشاور اقتصادی میت رامنی برای مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۲ وی و استاد اقتصاد در دانشگاه هاروارد از سال ۱۹۸۵، حداقل از سال ۱۹۹۹ از افزایش مالیات کربن/نفت دفاع کرده‌است. در سال ۲۰۰۶، او باشگاه اقتصاددانان پیگو را تأسیس کرد که از مالیات‌های پیگووی حمایت می‌کردند، مالیات کربن در میان آنها. در مانیفست این باشگاه آمده‌است: «مالیات بیشتر بر بنزین، شاید به عنوان بخشی از مالیات کربن گسترده تر،
شاید به عنوان بخشی از مالیات کربن گسترده تر، مستقیم‌ترین و کم تهاجمی‌ترین سیاست برای رسیدگی به نگرانی‌های زیست محیطی باشد.» به گفته لورا دآندریا تایسون، اقتصاددان، «زیبایی مالیات بر کربن، سادگی مبتنی بر بازار آن است. اقتصاددانان از زمان آدام اسمیت اصرار داشتند که قیمت‌ها تا حد زیادی کارآمدترین راه برای هدایت تصمیمات تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان است. در ژانویه ۲۰۱۹، اقتصاددانان بیانیه ای را در "وال استریت ژورنال منتشر" کردند و خواستار مالیات بر کربن شدند و آن را به عنوان «مقرون به صرفه‌ترین اهرم برای کاهش
آن را به عنوان «مقرون به صرفه‌ترین اهرم برای کاهش انتشار کربن در مقیاس و سرعت لازم» توصیف کردند. در اکتبر ۲۰۲۱، بیش از ۳۶۰۰ اقتصاددان آمریکایی، از جمله ۲۸ برنده جایزه نوبل، این بیانیه را امضا کردند. بازدیدها. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۸ از اقتصاددانان برجسته نشان داد که ۵۸٪ از اقتصاددانان مورد بررسی با این ادعا موافق بودند که «مالیات کربن راه بهتری برای اجرای سیاست‌های آب و هوایی نسبت به سقف و تجارت است»، ۳۱٪ اظهار داشتند که نظری ندارند یا اینکه چنین است. نامشخص است، اما هیچ‌یک از پاسخ دهندگان مخالفت نکردند. در
است، اما هیچ‌یک از پاسخ دهندگان مخالفت نکردند. در یک مطالعه مروری، فیشر "و همکاران." به این نتیجه رسیدند که انتخاب بین یک سیستم سهمیه (سرپوش) بین‌المللی یا مالیات بین‌المللی کربن مبهم باقی مانده‌است. لو "و همکاران". (۲۰۱۲) مالیات کربن، تجارت انتشار و مقررات فرمان و کنترل را در سطح صنعت مقایسه کرد و به این نتیجه رسید که مکانیسم‌های مبتنی بر بازار در دستیابی به اهداف انتشار بدون تأثیر بر تولید صنعتی، بهتر از استانداردهای انتشار عمل می‌کنند.
«آمدم ای شاه پناهم بده» که به نام «در این قطعه از بهشت» هم شناخته می‌شود، تصنیفی دربارهٔ علی بن موسی الرضا است. خوانندهٔ اثر محمدعلی کریم‌خانی و آهنگساز آن آریا عظیمی‌نژاد هستند. شعر این قطعه نیز توسط حبیب‌الله چایچیان سروده شده‌است. به گفته خبرگزاری مهر این موسیقی به یکی از پرطرفدارترین موسیقی‌های تولید شده در این زمینه تبدیل شده‌است. محتوا و شعر. شعر این قطعه اثر حبیب‌الله چایچیان (متخلص به «حسان») است. او ماجرای سرودن شعر را اینطور روایت کرده‌است که برای زیارت حرم امام رضا با مادر بیمارش به مشهد می‌رود
زیارت حرم امام رضا با مادر بیمارش به مشهد می‌رود تا او را به آخرین آرزویش برساند؛ اما به علت ازدحام جمعیت موفق به رسیدن به ضریح نمی‌شوند. چایچیان تلاش می‌کند مادرش را از رسیدن به ضریح منصرف کند ولی وی اصرار می‌کند. در این موقعیت چایچیان این شعر را می‌سراید و وقتی به قسمت تخلص شعر می‌رسد، می‌بیند که مادرش خود را به ضریح رسانیده‌است. چایچیان دربارهٔ این شعر می‌گوید:«این شعر در حقیقت زبان حال مادرم در آخرین لحظات عمرش است». تولید. آریا عظیمی نژاد موسیقیدان و نوازنده معروف ایرانی که سابقه کار هایی مانند میم
نوازنده معروف ایرانی که سابقه کار هایی مانند میم مثل مادر را در کارنامه خود دارد به آهنگسازی این تصنیف پرداخت است. وی متولد سال ۱۳۵۲ در شهر تهران می باشد و تاکنون در فیلم ها و سریال های زیادی به ساخت آهنگ پرداخته است. محمد علی کریمخانی مداح معاصر این قطعه را خوانده است وی توسط محمد اصفهانی خواننده معروف برای اجرای این قطعه به آریا عظیمی نژاد معرفی شد. پیش از این سابقه ضبط استودیویی نداشته و به مداحی سنتی می‌پرداخته است. کریمخانی تولید اثر را این‌طور توضیح می‌دهد که:برای تهیه این کار به علی بن موسی رضا توسل
که:برای تهیه این کار به علی بن موسی رضا توسل کردیم و کار را به صاحبش سپردیم، حدود چهار ساعت زمان برد تا این قطعه که شامل سه بیت است، آماده شود. البته حدود پنج یا شش بیت را خواندم اما همین سه بیت انتخاب شد. مدام می‌خواندیم ولی کار درستی تهیه نمی‌شد و خودمان را راضی نمی‌کرد. من که دلگیر شده بودم از اینکه تلاشم به نتیجه نمی‌رسید، گفتم برویم، شاید لیاقت این کار را نداریم. ناگهان حسی به من دست داد که نمی‌توانم آن لحظه را توصیف کنم، حسی غریب بود که متوجه شدم شاید اگر بار دیگر تلاش کنیم، تلاش ما به نتیجه برسد،
اگر بار دیگر تلاش کنیم، تلاش ما به نتیجه برسد، عظیمی‌نژاد را صدا زدم، شروع کردیم. اگر به‌خاطر داشته باشید من ابتدای شعر گفتم «آمده‌ام» و بار دیگر برگشته‌ام و شعر را تکرار کرده‌ام که: «آمدم ای شاه...»، عظیمی‌نژاد دلش نمی‌آمد همان «آمده‌ام» از ابتدای شعر را حذف کند، معتقد بود هرچند با شعر هماهنگ و جور نیست ولی تأثیری دارد که نباید نادیده گرفته شود، حس‌وحالی در همان خواندن آن لحظات بود که شعر را اثرگذار کرد. انتشار. این قطعه در سال ۱۳۸۶ ساخته شد و در سال ۱۳۸۹ با پخش از صدا و سیمای ایران به شهرت عمومی رسید. از
پخش از صدا و سیمای ایران به شهرت عمومی رسید. از زمان انتشار آن تاکنون، به مناسبت تولد یا وفات علی بن موسی الرضا از رسانه‌های صوتی و تصویری پخش می‌شود. متن شعر. حبیب‌الله چایچیان متخلص به «حسان» شاعر این قطعه باشد. به گفته ایسنا «حسان» از جمله تاثیرگذارترین شاعران آئینی معاصر بوده است که بارها از سوی سید علی خامنه‌ای مورد تحسین قرار گرفته بود. تنها سه بیت زیر در تصنیف اجرا شده‌است که مصراع نخست هم به صورت «آمده‌ام، آمدم ای شاه پناهم بده» خوانده می‌شود.
درپوش یا کلاهک لنز از لنزهای دوربین عکاسی و دوربین فیلمبرداری در برابر خط و خش و تماس های جزئی محافظت می کند. درپوش های لنز به طور استاندارد با اکثر دوربین ها و لنزها عرضه می شوند. برخی از تلفن های همراه دوربین دار دارای درپوش لنز هستند، مانند سونی اریکسون دبلیو۸۰۰ ، سونی اریکسون کا۷۵۰و سونی اریکسون کا۵۵۰ . ایمن ترین درپوش لنز، درپوش لنز پیچی فلزی است زیرا که نمی تواند به طور تصادفی از لنز جدا شود. اگرچه برداشتن درپوش پیچ‌دار برای گرفتن عکس نسبت به درپوش لنز استاندارد به زمان بیشتری احتیاج دارد، اما از
لنز استاندارد به زمان بیشتری احتیاج دارد، اما از پلاستیک محکم‌تر است و بنابراین ویژگی حفاظت بیشتری دارد. برخی از دوربین‌ها (عمدتاً دوربین‌های فشرده کوچک) دارای درپوش اتوماتیک لنز هستند که با روشن شدن دوربین باز می‌شود و غالباً از تیغه‌های پلاستیکی تشکیل شده اند. بنابراین در برابر آسیب ها کم محافظت می‌کنند. درپوش های عدسی اصطکاکی نیز وجود دارد، ولی بسیار نادر هستند. درپوش لنز میتواند با یک بند به دوربین متصل شود تا از گم شدن آن جلوگیری کند. به غیر از درپوش لنز، درپوش‌های پشتی و درپوش‌های بدنه نیز وجود دارد،
درپوش‌های پشتی و درپوش‌های بدنه نیز وجود دارد، این در پوش ها در دوربین‌های لنز قابل تعویض استفاده می‌شوند و امکان محافظت از عناصر پشتی لنز، دریچه و سنسور دوربین در هنگام انبار کردن را فراهم می‌کنند.
آلبرتو مدا ؛ (زادهٔ میلادی) یک مهندس متمرکز بر طراحی است، متولد ترمتزینا، در استان کومو، ایتالیا. او در سال ۱۹۶۹ میلادی با مدرک مهندسی مکانیک از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۷۳ میلادی او مدیر فنی کارتل بود، مسئول بخش توسعهٔ پروژه‌های مبلمان و تجهیزات آزمایشگاهی پلاستیک. در سال ۱۹۷۹ میلادی او به عنوان یک طراح صنعتی مستقل برای شرکت‌های مختلف کار کرد: آلفا رومئو آوتو، آلیاس، آلسی، عربیا–فینلاند، چینلی، کولومبو دیزاین، برویتا گاجیا، ژیشه‌دوکو، ایده‌آل استاندارد، لوچه‌پلان، لوگران، ماندرینا
ایده‌آل استاندارد، لوچه‌پلان، لوگران، ماندرینا داک، امرون جاپان، فیلیپس، اولیوتی، ویترا و غیره. آلبرتو مدا از مهندسی وارد طراحی شد و علاوه بر دغدغه‌های رسمی، ذهنی عملگرا و توجه به جزئیات در مواد و فرایند تولید را به همراه آورد. این پس‌زمینهٔ علمی-کاربردی، امضاء قابل تشخیص مدا از سادگی ظریف را شکل داده‌است، طرح‌هایی که هم‌زمان از نظر فرم مدرن و هم از نظر احساسی ارگانیک هستند. این پیچیدگی فردی بود که توجه رولف فهلباوم، رئیس شرکت سازنده سوئیسی ویترا را به خود جلب کرد و حدود ۲۰ سال پیش به مهندس ایتالیایی سفارش
کرد و حدود ۲۰ سال پیش به مهندس ایتالیایی سفارش داد تا یک صندلی طراحی کند؛ بنابراین، همکاری آن‌ها آغاز شد که تا به امروز ادامه دارد، و منجر به برخی از به یاد ماندنی‌ترین محصولات صندلی و از جمله مداپرو و جدیدترین طرح از سال ۲۰۰۵ میلادی، مداپال شد. نمایشگاه‌ها (منتخب). «کرآتیویتالیا» (توکیو، ۱۹۹۰)؛ یک نمایش انفرادی در گالری طراحی ماتزویا گینزا (توکیو، ۱۹۹۰)؛ هجدهمین تری‌یناله، بخش «سبکی» از «باغ اشیاء» (میلان، ۱۹۹۲)؛ «تجارت مؤلف» (سیه‌نا، ۱۹۹۳)، «مواد جهش یافته در طراحی معاصر» در ام‌اُ‌ام‌ای (نیویورک، ۱۹۹۵)؛
در طراحی معاصر» در ام‌اُ‌ام‌ای (نیویورک، ۱۹۹۵)؛ «مدا-ریتزاتو» در گالری بینن (آمستردام، ۱۹۹۶)؛ طراح سال، نمایش انفرادی در نمایشگاه مبلمان (پاریس، ۱۹۹)؛ «ایتالیا و ژاپن: طراحی به عنوان یک سبک زندگی» (یوکوهاما، کوبه، ۲۰۰۱) طراحی و ذهن الاستیک در ام‌اُ‌ام‌ای (نیویورک، ۲۰۰۸)؛ تری‌یناله دی میلانو طراحی ایتالیایی فراتر از بحران – ۲۰۱۴ جوانان – فضای دوموس، (میلان، ۲۰۱۵)؛ باهاوس#تمام‌طراحی‌آن‌است. موزهٔ طراحی ویترا (۲۰۱۵). تدریس و تحقیق. از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ میلادی مدرس فن‌آوری صنعتی در آکادمی دوموس؛ سمینارها در
مدرس فن‌آوری صنعتی در آکادمی دوموس؛ سمینارها در سمپوزیوم طراحی بین‌المللی در فوکوئی، در کارگاه طراحی کوئست در اوساکا و در مرکز طراحی در توکیو؛ از سال ۱۹۹۵ میلادی مدرس در دانشگاه پلی‌تکنیک میلان «دورهٔ مدرک طراحی صنعتی» با یک آزمایشگاه طراحی؛ از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ میلادی عضو هیئت مدیره آزمایشگاه‌طراحی برمرهافن؛ از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی مدرس دانشگاه آی‌یوای‌وی در ونیز با کارگاه‌های طراحی؛ از سال ۲۰۱۶ میلادی عضو کمیتهٔ علمی بنیاد پلی‌تکنیک میلان؛ چندین سخنرانی و سمینار مانند شیکاگو، سنت لوئیس در دانشگاه
و سمینار مانند شیکاگو، سنت لوئیس در دانشگاه واشینگتن، استکهلم، میامی، سن پائولو، تایپه، اولم، استانبول، تورنتو، مکزیک، هنگ کنگ، فلورانس، اسلو، استانبول، لوزان، سئول و شیکاگو. جوایز. ۱۹۸۹ میلادی، «پرگار طلا» برای «چراغ لولا» (لوچه‌پلان)؛ ۱۹۹۴ میلادی، «پرگار طلا» برای چراغ‌های «متروپولی» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۰۸ میلادی، «پرگار طلا» برای «چراغ میکس» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۱۱ میلادی، «پرگار طلا» برای «میز ساج» (آلیاس)؛ ۲۰۱۶ میلادی، «پرگار طلا» برای «پنل آکوستیک فلپ» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۸ میلادی، «پرگار طلا» برای «پرده-رادیاتور
۲۰۱۸ میلادی، «پرگار طلا» برای «پرده-رادیاتور اوریگامی» (تیوبز)؛ ۲۰۰۵ میلادی، «طراح عالیرتبه سلطنتی برای صنعت» برای «لوندرا آراس‌ای»؛ ۲۰۰۷ میلادی، «جایزه:ایندکس» برای «بطری خورشیدی»؛ ۱۹۹۲ میلادی، «دیزاین پلاس» برای «چراغ تیتانیا» (لوچه‌پلان)؛ ۱۹۹۴ میلادی، «جایزه طراحی اروپا»، (لوچه‌پلان)؛ ۱۹۹۵ میلادی، «طراحی انجمن صنعتی» برای «چراغ‌های خانوادهٔ هانوفر یوان‌آی – ایکس»؛ ۱۹۹۶ میلادی، «طراحی انجمن صنعتی» برای «چراغ گیره‌ای هانوفر تیتانیا»؛ ۱۹۹۷ میلادی، «طراحی خوب، جایزهٔ طلا–ژاپن» برای «صندلی مِدا» (ویترا)؛
خوب، جایزهٔ طلا–ژاپن» برای «صندلی مِدا» (ویترا)؛ ۱۹۹۸ میلادی، «بررسی طراحی آی.دی. (بهترین رده)» برای «صندلی مِدا» (ویترا)؛ ۱۹۹۹ میلادی، «طراح سال» (نمایشگاه مبلمان پاریس)؛ ۲۰۰۰ میلادی، «جایزهٔ طراحی محصول فدرال» برای «صندلی مِدا» (ویترا)؛ ۲۰۰۱ میلادی، «جایزهٔ طراحی خوب شیکاگو» برای «پارچ آب آتنائوم» (عربیا)؛ ۲۰۰۲ میلادی، «جایزهٔ رد دات» برای «چاقوها» (ایتالادیزاین فینلاند)؛ ۲۰۰۶ میلادی، «دیزاین پلاس» و «نور آینده» برای «چراغ میکس» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۱۲ میلادی، «بهترین – دیزاین پلاس در هر اتووات» (لوچه‌پلان)؛
«بهترین – دیزاین پلاس در هر اتووات» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۱۴ میلادی، «بهترین‌های نئوکان (ایالات متحدهٔ آمریکا) مدال جایزهٔ نقره‌ای» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۵ میلادی، «مدال جایزهٔ طراحی آلمانی» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۶ میلادی، مدال جوایز دیزاین‌یوروپا (ای‌یوآی‌پی‌اُ)» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۶ میلادی، «جایزهٔ طراحی خوب شیکاگو» برای «اوریگامی آتنائوم» (تیوبز)؛ ۲۰۱۷ میلادی، «رد دات» برای «قاب ۵۲» (آلیاس)؛ ۲۰۱۸ میلادی، «رد دات، بهترینِ بهترین‌ها» برای «چراغ آلدین» (کارتل). برخی از محصولات بخشی از مجموعهٔ دائمی موزهٔ هنرهای مدرن
محصولات بخشی از مجموعهٔ دائمی موزهٔ هنرهای مدرن تویاما هستند و از سال ۱۹۹۴ میلادی موزهٔ هنر مدرن نیویورک در مجموعهٔ طراحی خود، صندلی «نور نور» (۱۹۸۷)، صندلی «نور نرم» (۱۹۸۹)، «قاب‌بلند» (۱۹۹۱) تولیدی آلیاس، و چراغ «روشن -خاموش» تولید لوچه‌پلان (۱۹۸۸) را گنجانده‌است. آلبرتو مدا در میلان کار و زندگی می‌کند.
در عکاسی، آفتابگیر عدسی یا کاپوت لنز یا سایه لنز وسیله‌ای است که در قسمت جلویی لنز نصب شده و به منظور مسدود کردن منابع نوری و جلوگیری از خیرگی و شعله لنز استفاده می‌شود. همچنین می‌توان از آفتابگیر عدسی برای محافظت از عدسی در برابر خط و خش و دیگر عناصر بدون نیاز به قرار دادن درپوش لنز استفاده کرد. هندسه آفتابگیر عدسی به سه پارامتر بستگی دارد: فاصله کانونی لنز، اندازه عدسی جلویی و ابعاد حسگر تصویر یا فیلم در دوربین. ایجاد شعله عدسی. شعله عدسی زمانی اتفاق می‌افتد که به عدسی جلویی برخورد می‌کند و سپس به اطراف
که به عدسی جلویی برخورد می‌کند و سپس به اطراف لنز منعکس می‌شود. این نور سرگردان اغلب از منابع نور بسیار روشن مانند خورشید، نورهای روشن استودیو یا پس زمینه سفید روشن می‌آید. اگر منبع نور در زاویه دید لنز باشد، آفتابگیر عدسی تأثیری نخواهد داشت. پوشش‌های چند لایه در لنزهای جدیدتر نیز به کاهش اثر شعله عدسی کمک می‌کند. انواع. شکل آفتابگیر عدسی می‌تواند از یک بخش استوانه ای یا مخروطی ساده تا شکل‌های پیچیده‌تر تشکیل شده باشد، مانند گلبرگ یا لاله که در این حالت آفتابگیر گلی نامیده می‌شود. این ظاهرهای پیچیده‌تر
آفتابگیر گلی نامیده می‌شود. این ظاهرهای پیچیده‌تر آفتابگیر، با توجه به شکل و نسبت اندازه تصویر نهایی را انتخاب می‌شوند. آفتابگیرهای پیچیده اجازه می‌دهد با استفاده از بخش‌های بلندتر خود نور سرگردان را مسدود و با بخش‌های کوتاه‌تر خود اجازه عبور نور بیشتر به تصویر را می‌دهند. در نتیجه میزان وینیت مکانیکی (کاهش نور در اطراف محیط) در تصویر نهایی را کاهش می‌دهد. هندسه آفتابگیر عدسی به سه چیز بستگی دارد: در حالت ایده‌آل، با افزایش فاصله کانونی لنز و کاهش زاویه دید، طول و در نتیجه کارایی لنزها باید افزایش یابد.
طول و در نتیجه کارایی لنزها باید افزایش یابد. کاربرد آفتابگیرهای عدسی در برجسته‌تر هست، زیرا زاویه دید کمتری نسبت به لنزهای واید دارند. برای لنزهای واید، طول آفتابگیر (دور از انتهای لنز) نمی‌تواند به اندازه لنزهای تله فوتو باشد، زیرا آفتابگیر بلندتر وارد میدان دید وسیع تری از لنز می‌شود. حداکثر دیافراگم نیز بر شکل هود لنز تأثیر می‌گذارد. با بزرگتر شدن دیافراگم، میزان نور و در نتیجه میزان «دیدن» قاب سنسور افزایش می‌یابد. این را می‌توان هنگام مقایسه دو آفتابگیر عدسی با فاصله کانونی یکسان اما با دیافراگم‌های
عدسی با فاصله کانونی یکسان اما با دیافراگم‌های متفاوت مشاهده کرد - هود لنز یک لنز تله فوتو 4 را با لنز همان لنز اما با حداکثر دیافراگم 2.8 مقایسه کنید تا متوجه این اختلاف بشوید. هودهای لنز مستطیلی یا مربعی که به درستی ساخته شده باشند، عموماً کارآمدتر از نمونه‌های استوانه ای یا مخروطی هستند، زیرا آن اشکال بسیار شبیه شکل عکس هستند. با این حال، آفتابگیر عدسی مستطیلی یا مربعی نباید با لنزهای زوم استفاده شود که عناصر جلویی آنها با تغییر فاصله کانونی می‌چرخند، زیرا آفتابگیر نیز می‌چرخد و قسمت‌هایی از زاویه دید
آفتابگیر نیز می‌چرخد و قسمت‌هایی از زاویه دید را مسدود می‌کند. همین امر در مورد هود لنز گلبرگ نیز صدق می‌کند. برای این نوع لنزها، فقط آفتابگیرهای عدسی استوانه ای یا مخروطی به‌طور مؤثر عمل می‌کنند. آفتابگیرهای عدسی می‌توانند تا حدی از محافظت فیزیکی برای لنز به ارمغان بیاورند، زیرا هود از خود لنز جلوتر است. آفتابگیر عدسی با طراحی دم‌های کشیده (مثل دوربین‌های با فرمت متوسط یا بزرگ) را می‌توان برای عمق تنظیم کرد. به این معنی که هنگام استفاده در لنزهای با فاصله کانونی طولانی‌تر، عمق را می‌توان افزایش داد و در
کانونی طولانی‌تر، عمق را می‌توان افزایش داد و در صورت لزوم برای لنزهای با فاصله کانونی کوتاه‌تر، عمق را کاهش داد. نگهداری. آفتابگیر عدسی که توسط سازنده لنز ارائه می‌شوند اغلب به گونه ای طراحی می‌شوند که چه از جلو و چه از عقب روی لنز منطبق می‌شوند، به طوری که می‌توان آفتابگیر را با بدون اشغال فضای اضافی همراه با لنز نگهداری کرد. آفتابگیرهای عدسی لاستیکی انعطاف‌پذیر هستند و در زمان نگهداری می‌تواند تا و جمع شوند.
کریستوفر بلک کانون (Christopher Black Cannon) (متولد ۲۰ اکتبر ۱۹۵۰)، سیاستمدار آمریکایی است که سابقاً به عنوان عضوی از مجلس نمایندگان ایالات متحده برای حزب جمهوری‌خواه خدمت نمود و از حوزه انتخابیه سوم یوتا از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۹ میلادی نمایندگی کرد. او در سالت لیک سیتی یوتا متولد شد و در دانشگاه بریگم یانگ (BYU) و همچنین مدرسه حقوق جی. ریوبن کلارک از BYU شرکت کرد. او از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۶ میلادی وکیل، مالک تجارت و فعال سرمایه‌دار بود که موجب میلیونر شدن وی شد. سایر شغل‌های او شامل دستیار حقوقی برای وزارت داخله ایالت
او شامل دستیار حقوقی برای وزارت داخله ایالت متحده از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ میلادی، رئیس امور مالی حزب جمهوری‌خواه یوتا از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ میلادی بود. در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی، او در انتخابات حزب جمهوری‌خواه برای انتخاب گزینه اول در حوزه انتخابیه سوم از جیسون چیفیتس، رئیس نیروی انسانی فرماندار آن زمان یوتا، جان هانتسمن جونیور شکست خورد. خانواده. کریس کانون بخشی از خانواده شناخته شدهٔ کانون از یوتا است. برادر او جو رئیس حزب جمهوری‌خواه ایالتی بوده و به عنوان ویرایشگر ارشد «"دزرت نیوز"» در نوامبر ۲۰۰۶ میلادی بود. او سومین
«"دزرت نیوز"» در نوامبر ۲۰۰۶ میلادی بود. او سومین عضو از خانواده بود که در خانه نمایندگان خدمت نمود، اما اولین عضو رأی دهنده بود. پدر بزرگ او جورج کیو. کانون عضو غیر رأی دهنده خانه نمایندگان از ۱۸۷۳ تا ۱۸۸۱ میلادی بود، در حالی که یوتا هنوز یک قلمرو بوده و پسرش فرانک کانون اولین سناتور ایالتی و همچین از نمایندگان غیر رأی دهنده بود. حرفه کنگره‌ای. کانون در ۱۹۹۶ میلادی کاندیدای جمهوری‌خواه در حوزه سوم یوتا بود که علیه نماینده دموکرات آن زمان بیل اورتون رقابت کرد، کسی که توانست کرسیش را برای سه دوره پیاپی (هم
کسی که توانست کرسیش را برای سه دوره پیاپی (هم با حاشیه‌های نسبتاً بزرگ)، با وجود تم جمهوری‌خواهی سنگین آن حفظ کند. با این حال در این زمان وضعیت حزبی آن حوزه به سمتی رفت که مقابله با آن برای اورتون سخت شد و کانون او را با چهار امتیاز شکست داد. او هیچگاه با انتخابات عمومی دیگری به آن نزدیکی مواجه نشد و پنج بار مجدداً انتخاب گردید. کانون اولین بار در ۱۹۹۹ میلادی در سطح ملی مورد توجه قرار گرفت، هنگامی که به عنوان عضوی از کمیته فرعی قضایی و قوانین مدیریتی، یکی از ۱۳ مدیر خانه نمایندگان بود که پرونده بیل کلینتون
۱۳ مدیر خانه نمایندگان بود که پرونده بیل کلینتون رئیس‌جمهور در دادگاه استیضاح سنای ایالات متحده را مدیریت کرد. کانون را رئیس کمیته فرعی قانون مدیریتی و تجاری در آغاز کنگره ۱۰۸م در ژانویه ۲۰۰۳ نامیدند و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ میلادی به عنوان جمهوری‌خواه عالی مقام آنجا خدمت کرد. همچنین او در کمیته فرعی قضایی دادگاه‌ها، اینترنت و مالکیت فکری خدمت کرد. همچنین کانون عضوی از کمیته اصلاحات خانه دولت بود. او در کمیته فرعی قضایی جرایم، سیاست‌های دارویی و منابع انسانی و همچنین امور تنظیمی خدمت کرد. همچنین کانون عضوی از
همچنین امور تنظیمی خدمت کرد. همچنین کانون عضوی از کمیته منابع خانه نمایندگان بود که در کمیته‌های فرعی انرژی، منابع معدنی، جناگل و سلامتی جنگل‌ها خدمت نمود. کانون در ۲۰۰۰ انجمن حزبی کنگره برای مبارزه و کنترل متامفتامین را مشترکاً تأسیس نمود که نزدیک ۱۳۰ عضو از هردو حزب سیاسی عمده در ۲۰۰۸ میلادی را دربرداشت. کانون در ژانویه ۲۰۰۱ میلادی دیوید صفویان را به عنوان رئیس نیروی انسانی استخدام کرد. صفویان در ۱۶ مه ۲۰۰۰ میلادی در اداره خدمات عمومی گماشته شد. صفویان در سپتامبر ۲۰۰۵ میلادی در رابطه با پرونده فساد جک
در سپتامبر ۲۰۰۵ میلادی در رابطه با پرونده فساد جک ابراموف دستگیر شد و در ژوئن ۲۰۰۶ میلادی در رابطه با چهار مورد تبهکاری محکوم گردید. کانون در ۲۰۰۳ میلادی به عنوان رئیس انجمن حزبی غربی پر نفوذ انتخاب شد که سازمانی با بیش از ۵۰ عضو کنگره بود که بر روی مشکلات مدیریت منابع کار می‌کردند. او حامی مالی مشترک HR 2043 بود، مقننه‌ای که برای حوزه کلمبیا نماینده با حق رأی ارائه می‌نمود. همچنین این بودجه کرسی کنگره‌ای دیگری را برای یوتا به ارمغان می‌آورد. کمپین‌ها و چالشگران. کانون از محافظه‌کارانه‌ترین اعضای خانه
چالشگران. کانون از محافظه‌کارانه‌ترین اعضای خانه نمایندگان بود. او رتبه ۹۶ را در سراسر عمر خود از اتحادیه محافظه‌کاران آمریکایی داشت. این مسئله موجب شگفتی نیست، چرا که او به عنوان نماینده یکی از جمهوری‌خواه‌ترین حوزه‌های کشور ظاهر گشت. رئیس‌جمهور بوش ۷۷ درصد آرا را در این حوزه در ۲۰۰۴ میلادی کسبنمود که دومین رتبه از نظر درصد برای یک حوزه انتخابیه کنگره خارج تگزاس بود. با این حال طی سه تا از آخرین انتخابات، با رقبای اصلی که دست راست او بودند مواجه گشت. ۲۰۰۴. کانون در ۲۰۰۴ میلادی، رقیب جمهوری خواهش مت
۲۰۰۴. کانون در ۲۰۰۴ میلادی، رقیب جمهوری خواهش مت تروکمورتون را با کسب ۵۸٫۴ درصد آرا شکست داد، در رقابتی که مسئله اصلی ایجاد کننده تفرقه بین نامزدان سیاست مهاجرتی بود. سپس او رقیب دموکراتش بیو بابکا را با ۶۳٪–۳۳٪ آرا در رقابت نوامبر شکست داد. کانون بیش از ۶۰۰٬۰۰۰ دلار را برای شکست تروکمورتون و بابکا خرج کرد. تروکمورتون ۸۴٬۰۰۰ دلار جمع کرد؛ بابکا ۳۵٬۰۰۰ دلار خرج نمود. عدم تعادل در مخارج تا حدی با مخارج گروه‌های اصلاحگر مهاجرینی که به کانون از طریق بیلبوردها، تبلیغات و وبسایت‌ها حمله می‌کردند برابر می‌کرد،
تبلیغات و وبسایت‌ها حمله می‌کردند برابر می‌کرد، گرچه که اینها از رقیب دموکراتش حمایت نمی‌کردند. ۲۰۰۶. اولیه. کانون در پنج انتخاب گزینه‌های اولیه با یکی از همکاران جمهوری‌خواهش با مخالفت مواجه گشته و پیروز شد، اما در ۲۰۰۶ میلادی مخالفت‌ها شدیدتر شدند. در اکتبر ۲۰۰۵ میلادی، بساز و بفروش میلیونر جان دی. جیکوب اعلان کرد که علیه کانون در ۲۰۰۶ میلادی شرکت خواهد کرد. در مه ۲۰۰۶ میلادی، در کنوانسیون جمهوری‌خواهی ایالت، جیکوب کانون را با برنده شدن ۵۲ درصدی در مقابل ۴۸ درصدی آراء شگفت زده کرد، نتیجه‌ای که برای پنج
۴۸ درصدی آراء شگفت زده کرد، نتیجه‌ای که برای پنج دوره تصدی شوک آور بود. جیکوب که ۶۰ درصد آراء جذب کرده بود، نامزدی را برد و حرفه کانون را به خط پایان رساند. «تیم آمریکا پک»، PACی برای قوانین سرسختانه مهاجرت اختصاص یافت که ۵۰ هزار دلار در کمپین تبلیغات رادیویی خرج شد که در آن به کانون برای دیدگاه‌هایش در رابطه با مهاجرت حمله شد («رأیی برای جان جیکوب، رأیی برای پاک کردن افتضاحات مهاجرتی بود که کریس کانون کمک به ایجاد آن کرده بود»). انتخابات گزینه اولیه جمهوری‌خواهان در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۶ میلادی برگزار شد.
جمهوری‌خواهان در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۶ میلادی برگزار شد. نظرسنجی‌ها رقابت تنگاتنگی را پیش‌بینی می‌کردند. با این حال کانون ۳۲٬۳۰۶ رأی (۵۵٫۸٪) و جیکوب ۲۵٬۵۸۹ رأی (۴۴٫۲٪) را کسب نمود. انتخابات عمومی. کانون با این رقبا مواجه گشت: کریس باریج دموکرات که دادستان حقوق مصرف‌کنندگان و همچنین فارغ‌التحصیل مدرسه حقوق دانشگاه بریگهام یانگ در نوامبر و همچنین جیم نورلندر (حزب قانون اساسی) و فیل هالمن (حزب لیبرتارین). کانون در انتخابات عمومی ۹۲٬۶۲۱ رأی (۵۸٪)، باریج ۵۱٬۳۹۶ رأی (۳۲٪)، نورلندر ۱۴٬۱۱۶ رأی (۹٪) و هالمن ۱٬۹۹۸ رأی (۱٪)
نورلندر ۱۴٬۱۱۶ رأی (۹٪) و هالمن ۱٬۹۹۸ رأی (۱٪) را کسب نمود. ۵۸ درصد کانون تا حدی نزدیکتر از مقدار مورد انتظار (با توجه به تم سنگین جمهوری‌خواهی این حوزه انتخابیه) بود. ۲۰۰۸. کانون در ۲۰۰۸ میلادی با دو رقیب اولیه مواجه شد: جیسون چیفیتس، تاجر و ارشد کارکنان جان هانتسمن جونیور و دیوید او. لیویت، برادر فرماندار سابق مایک لیویت. در اولین آرای کنوانسیون سنا، چیفتس ۵۹٫۰۱٪ آرا در مقابل آرای ۴۰٫۹٪ کانون کسب نمود. چیفتس چندصد رأی نیاز داشت تا بی درنگ برنده شود. لیویت حذف شد و موجب شد که به‌طور آنی پیروزی کانون تأیید
حذف شد و موجب شد که به‌طور آنی پیروزی کانون تأیید شود. سپس حامیان جوان لیویت وارد تالار کنوانسیون شدند، با علامت‌هایی در حمایت از کانون که «سلت لیک تریبون اینگونه توصیف نمود: «احتمالاً نقض قوانین کنوانسیون است.» این قاعده احتمالاً مربوط به «تدابیر فیزیکی -3(d)» است که می‌گوید: «هیچ علامتی نباید در یا اطراف سکوی صحنه یا در تالار کنوانسیون بین صندلی‌های تالار مجمع اصلی قرار بگیرد، بجز مواردی که توسط حزب ایالت مورد تأیید واقع شده‌اند». در این قانون قرار دادن علامت‌ها در تالار کنوانسیون ممنوع شده، اما نه حمل
علامت‌ها در تالار کنوانسیون ممنوع شده، اما نه حمل یا نگه داشتن علامت‌ها. نایب رئیس ایالت از این حامیان خواست تا تالار را هنگامی که ازشان درخواست شد ترک کرده و خارج شوند. در رقابت اولیه ۲۴ ژوئن، چیفتس کانون را با حدود ۹۰۰۰ رأی، ۶۰٪–۴۰٪ شکست داد و به حرفه کنگره‌ای کانون پایان داد. سیاست مهاجرت مجدداً مسئله مهمی شد. کانون از ملاقات با چیفتس بعد از انتخابات برای بحث در رابطه با انتقال امتناع ورزید.
حفرهٔ شکمی یک حفره بدنی بزرگ در انسان و بسیاری از جانوران دیگر است که دارای اندام‌های زیادی است و بخشی از حفره شکمی-لگنی است. حفره۰ در زیر حفره سینه‌ای و بالای حفره لگنی قرار دارد. سقف گنبدی‌شکل آن، دیافراگم قفسه سینه، ورقه‌ای از عضلات باریک در زیر ریه‌ها و کف آن، ورودی لگن است که به داخل لگن خاصره باز می‌شود. ساختار. اندام‌ها. اندام‌های درون حفرهٔ شکمی شامل معده، کبد، کیسه صفرا، طحال، لوزالمعده، روده کوچک، کلیه‌ها، روده بزرگ و غدد فوق کلیوی است. صفاق. حفرهٔ شکمی با یک غشای محافظ به‌نام صفاق پوشیده شده‌است.
شکمی با یک غشای محافظ به‌نام صفاق پوشیده شده‌است. دیوارهٔ داخلی آن توسط صفاق جداری پوشیده شده‌است. کلیه‌ها در پشت صفاق، و خارج از حفرهٔ شکمی قرار دارند. احشاء نیز توسط صفاق احشایی پوشیده شده‌است. بین صفاق احشایی و جداری، حفرهٔ صفاقی قرار دارد که یک فضای بالقوه است. این فضا حاوی مایعی سروزی به نام مایع صفاقی است که امکان حرکت اندام‌ها در حفره را فراهم می‌کند. این حرکت‌ها در دستگاه گوارش آشکار است. صفاق به‌دلیل اتصال به دو قسمت (پاریتال و احشایی) از اندام‌های شکمی پشتیبانی می‌کند. صفاق، حفره را به بخش‌های
شکمی پشتیبانی می‌کند. صفاق، حفره را به بخش‌های متعددی تقسیم می‌کند. یکی از این کیسه‌ها با نام کیسه کهتر در پشت معده قرار دارد و از طریق سوراخ چادرینه‌ای به کیسه مهتر می‌پیوندد. برخی از اندام‌ها مانند کبد، از طریق چین‌های صفاق و رباط‌ها به دیواره‌های شکم متصل می‌شوند و برخی دیگر مانند لوزالمعده از نواحی وسیع صفاق استفاده می‌کنند. رباط‌های صفاقی در واقع چین‌های متراکم صفاق هستند که برای اتصال احشاء به احشاء یا احشاء به دیواره‌های شکم استفاده می‌شوند. این رباط‌ها به گونه‌ای نام‌گذاری شده‌اند که نشان می‌دهد
به گونه‌ای نام‌گذاری شده‌اند که نشان می‌دهد معمولاً چه چیزی را به هم متصل می‌کنند. برای مثال، رباط گاستروکولیک، معده و کولون را به هم وصل می‌کند و رباط طحالی طحال و کولون را به هم متصل می‌کند. برخی از رباط‌ها نیز با توجه به شکل آن‌ها با نام‌های رباط گرد یا رباط مثلثی‌شکل نام‌گذاری شده‌اند. مزانتر (روده‌بند). مزانترها چین‌های صفاقی هستند که به دیواره‌های شکم چسبیده و احشاء را به‌طور کامل در بر می‌گیرند. آن‌ها با مقادیر زیادی خون تأمین می‌شوند. سه مزانتر مهم عبارت‌اند از: مزانتر برای روده کوچک، مزوکولون عرضی