payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نامو ( dENGUR = dLAGAB×ḪAL؛ نیز Namma) الهه بین‌النهرینی بود که جایگاه الهه آفرینش را در الهیات محلی اریدو داشت. او با آب مرتبط در نظر گرفته می‌شد. همچنین در ارتباط با افسون‌ها و جادوی بلاگردان به خوبی گواهی شده‌است. او به عنوان مادر انکی در نظر گرفته می‌شد و در یک کتیبه به عنوان همسر آنو ظاهر شده‌است، اما معمولاً بدون همسر در نظر گرفته می‌شد. از دوره بابلی باستان به بعد او مادر آن (آسمان) و کی (زمین) و نیز نشانه دریا/اقیانوسِ آغازین (ارتباطی که ممکن است به علت تاثیر تیامات باشد) دانسته می‌شد. در حالی که
علت تاثیر تیامات باشد) دانسته می‌شد. در حالی که نامو در منابع دورهٔ آغازین دودمانی بین‌النهرین، مانند سرودهای "زمه" و کتیبه‌ای از لوگال-کیسالسی گواهی شده‌‌ است اما معمولاً پرستش نمی‌شد. در دوره بابلی باستان معبدی در اور وجود داشت که به او تقدیم شده بود، او همچنین در متون نیپور و بابل گواهی شده‌است. نام‌های تئوفوری که او را فراخوانی می‌کردند، نادر بود و تا همین اواخر تصور می‌شد که پادشاه اورنامو تنها نمونه آن است. در اسطوره بابلی باستان "انکی و نینماه"، نامو یکی از خداییانی است که در خلقت انسان نقش دارند و
یکی از خداییانی است که در خلقت انسان نقش دارند و همراه با دو خداییِ نام‌بخش و گروهی شامل هفت الههٔ خُرد ظاهر می‌شود. حضور او در اسطوره، این روایت را از متن‌های دیگری که به همین بن‌مایه می‌پردازند (مانند "آترا-هاسیس")، متمایز می‌کند. نام و لقب‌ها. اسم نامو به خط میخی با سومروگرام و به صورت ENGUR (LAGAB×ḪAL) نشان داده می‌شد. فهرست‌های واژگانی شواهدی برای خوانش‌های چندگانه، از جمله Nammu، Namma و گونه‌های طولانی‌تر دوگان‌سازی‌شده مانند Namnamu و Nannama به دست می‌دهند. متنی دوزبانه از تپه حرمل با صورت‌های
دست می‌دهند. متنی دوزبانه از تپه حرمل با صورت‌های کوتاه و بلند نام به‌گونه‌ای برخورد می‌کند که گویی به ترتیب گونه‌های اکدی و سومری یک کلمه هستند. این نام به طور معمول به معنای «خلاق» ترجمه می‌شود. این تفسیر به این نظریه بستگی دارد که از نظر ریشه‌شناسی با عنصر imma (SIG7) در نام الهه نینیما مرتبط است، که می‌توان آن را در اکدی به صورت nabnītu یا bunnannû توضیح داد که دو اصطلاح مربوط به خلقت هستند. با این حال، این پیشنهاد به طور عمومی پذیرفته نشده‌است. احتمال مرتبط دیگر این است که آن را به عنوان ترکیب اضافی
مرتبط دیگر این است که آن را به عنوان ترکیب اضافی تعبیر کنیم (e)n + amma(k)، «بانوی رودخانه کیهانی»، اما به شکلی مشابه این نظر نیز خالی از انتقاد نیست و استدلال شده‌است که برای ریشه‌شناسی نام نامو شواهد روشنی وجود ندارد نویسندگان باستان به طور ثانویه ریشه آن را nig2-nam-ma، «خلاقیت»، «کلیت» یا «همه چیز» در نظر می‌گرفتند. علامت ENGUR را می‌توان به صورت engur نیز خواند که مترادف "آپسو" است اما وقتی در این زمینه استفاده می‌شود، با نام الهه یکسان نبوده و نامو را می‌توان به عنوان خالق engur در نظر گرفت؛ که به
را می‌توان به عنوان خالق engur در نظر گرفت؛ که به گفته فرانس ویگرمن نشانگر آن است که او و حجم افسانه‌ای آب یکسان نبودند. نامو را می‌توان با صفت‌هایی مانند «بانوی بزرگ و بلند در دریا» (nin-ab-gal-an-na-u5-a)، «مادری که آسمان و زمین را به دنیا آورد» (dama-tu-an-ki) یا «اولین مادری که همه خداییان (یا خداییان بزرگ) را به دنیا آورد»(ama-palil-u3-tu-diĝir-šar-šar-ra-ke4-ne). مادر بودن نامو برای آسمان و زمین در متن‌هایی مانند فهرست خدای TCL XV 10 گواهی شده است و مربوط به جایگاهی است که از دوره بابلی باستان به بعد
به جایگاهی است که از دوره بابلی باستان به بعد به عنوان مادر آن (آسمان) و کی (زمین) پیدا کرد. شخصیت. منابع کمی درباره شخصیت نامو وجود دارد. اکثر آنان به دوره بابلی باستان تعلق دارند. بر اساس شواهد غیر مستقیم، چنین فرض می‌شود که او با آب در ارتباط بوده گرچه در میان محققان بر سر آنکه آیا این آب، شیرین یا شور است، بحث در جریان قرار دارد. هیچ اشاره روشنی به این موضوع نشده است که نامو با دریا برابر دانسته شود و مانوئل سکارلی در یک پژوهش جدید مطرح می‌کند که ممکن است او نماد آب‌های زیرزمینی باشد. در سنت محلی
است او نماد آب‌های زیرزمینی باشد. در سنت محلی اریدو، نامو در جایگاه خداییِ آفریننده بود. در متن‌های شناخته‌شده هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که در این جایگاه، همسری داشته باشد. جولیا ام. آشر-گریو پیشنهاد می‌کند در حالی که به طور کلی به عنوان یک الهه با نامو رفتار می‌شد، می‌توان در این زمینه نامو را بی‌جنس‌گرا در نظر گرفت. جوآن گودنیک وستنهولز تصور می‌کند فرآیند آفرینش او را به نحوی می‌دانستند که با بکرزایی قابل مقایسه است. در حالی که در بین‌النهرین باستان شخصیت‌های ازلی (برخلاف دیگر خداییان) غالباً دیگر فعال در
ازلی (برخلاف دیگر خداییان) غالباً دیگر فعال در نظر گرفته نمی‌شدند ظاهراً اعتقاد بر این بود که نامو هنوز در جایگاه یک شخصیت فعال وجود دارد. نامو همچنین با طلسمات، جادوی بلاگردان و ابزار و مواد مورد استفاده در آنها مرتبط بود. در یک طلسم، او را bēlet egubbê، «معشوقه حوضه آبریز مقدس» می‌نامند، اما این لقب معمولاً به جای او به نینگیریما تعلق دارد. در متون این ژانر می‌توان از او برای تطهیر یا تقدیس چیزی یا در برابر شیاطین، بیماری یا عقرب‌ها استفاده کرد. ارتباط با سایر خداییان. نامو مادر انکی (ائا) در نظر گرفته
سایر خداییان. نامو مادر انکی (ائا) در نظر گرفته می‌شد، همانگونه که اسطوره "انکی و نینماه"، فهرست خدای "آن = آنوم" و طلسم دو زبانه نشان می‌دهد. با این حال، اشاره به اینکه نامو تنها والدین او است، کمتر از سنتِ به خوبی گواهی شده‌ای است که طبق آن او یکی از فرزندان آنو بود. جولیا کرول می‌گوید که در هزاره سوم پیش از دوران مشترک نامو همسر خدای دوم در نظر گرفته می‌شد. او در کتیبه‌هایی از لوگال-کیسالسی از دوره آغازین دودمانی بین‌النهرین به این شکل نام‌گذاری شده‌است. با این حال، این تنها اشارهٔ شناخته‌شده به وجود
با این حال، این تنها اشارهٔ شناخته‌شده به وجود چنین سنتی است. ویلفرد جی. لمبرت نتیجه گرفت که نامو همسر سنتی ندارد. در طلسم‌ها، نامو می‌تواند در کنار خداییانی مانند انکی، آسالوهی و نانشه ظاهر شود. یک متن ادبی نخستین که از نسخه‌های از ابلا شناخته شده‌است، به گروهی از خدایان که گمان می‌رود وظایف قضایی مشترک دارند، اشاره می‌کند که شامل نامو، شاماش، ایشتاران و ایدلوروگو می‌شود. یک متن توضیحی واحد، نامو را با آپسو برابر می‌کند. ظاهراً او را به عنوان یک خدای مذکر و در مقام همسر نانشه دوباره تفسیر می‌کند. با این
و در مقام همسر نانشه دوباره تفسیر می‌کند. با این حال، به احتمال زیاد به سنت‌های مرتبط با "انوما الیش" وابستگی دارد و یک سنت مستقل جداگانه را نشان نمی‌دهد. تا سال ۲۰۱۷، هیچ مدرک روشنی برای اعتقاد به آپسوی انسان‌انگاری‌شده قبل از تصنیف این متن شناخته نشده‌است. علاوه بر این، در حالی که تبارنامه خداییان مفروض که بر نامو متمرکز است، نزدیک‌ترین همتای ممکن با نقش تیامات در "انوما الیش" است، به گفته مانوئل سکارلی، این دو ارتباط نزدیکی با هم نداشتند. به ویژه، هیچ مدرکی وجود ندارد که نامو هیچگاه به عنوان یک شخصیت
مدرکی وجود ندارد که نامو هیچگاه به عنوان یک شخصیت ضدقهرمان در نظر گرفته شود. پرستش. شواهد برای پرستش نامو در همه دوره‌هایی که نام او گواهی شده است، نادر است. او متعلق به پانتئون محلی اریدو بود و می‌توان از او به عنوان مادر الهی این شهر یاد کرد. تنها نشانه ارتباط با پانتئون محلی به غیر از پانتئون اریدو، لقبی است که در فهرست خدای "آن = آنوم" (لوح I، سطر ۲۷)(munusagrig-zi-é-kur-(ra-)ke4)(«خانه‌دار واقعی اکور») به او اختصاص داده شده‌است. اما ممکن است فقط به دلیل اشتباه با نینیما با نام مشابه، که یکی از اعضای
اشتباه با نینیما با نام مشابه، که یکی از اعضای دربار انلیل بود، به او اختصاص داده شده باشد. سرودهای زمه در دوره آغازین دودمانی برای او محل سکونت جداگانه‌ای تعیین می‌کنند، اما خواندن نام آن قطعی نیست. لوگال-کیسالسی، پادشاه اوروک، معبدی را به او اهدا کرد، اما نام تشریفاتی آن مشخص نیست. کتیبه‌ای مربوط به حدود ۲۴۰۰ تا ۲۲۵۰ پیش از دوران مشترک به بزرگداشت این رویداد است: در دوره اور سوم، نامو در طلسم‌های مختلفی که خداییان مرتبط با اریدو را فرا می‌خواند، گواهی شده‌است. او در دوره بابلی باستان در اور قربانی‌هایی
او در دوره بابلی باستان در اور قربانی‌هایی دریافت کرد و متون این مکان وجود معبد و روحانیون (از جمله gudu4 کاهنان) را که به او اختصاص داده شده و همچنین زمینی به نام او را ذکر می‌کند. او همچنین در فهرست خدایان آن زمان از نیپور به عنوان صد و هفتمین مدخل ظاهر می‌شود. به گفته فرانس ویگرمن، یک کتیبه "کودورو" (سنگ مرزی حکاکی شده) نشان می‌دهد که معبد نامو در سلسله نخست زمینِ دریا حداقل از زمان سلطنت گولکیشار وجود داشته‌است که در دوران سلطنت انلیل ندین آپلی از سلسله دوم ایسن استفاده می‌شد و کارکنان آن شامل یک کاهن
دوم ایسن استفاده می‌شد و کارکنان آن شامل یک کاهن šangû بودند. پادشاه اخیر نیز او را در کنار نانشه در یک وِرد برای برکت فراخوانی کرد. یک کتیبه وقفی از دوره کاسی که نامو را ذکر می‌کند نیز شناخته شده‌است، اگرچه منشأ آن نامشخص است. بر اساس سندی که به احتمال زیاد در زمان سلطنت اسرحدون نوشته شده‌است، نامو در É-DÚR-gi-na، معبد لوگال-عسال در Bāṣ نیز پرستش می‌شد. زیارتگاه‌هایی به نام kius-Namma، «جای پای نامو» در اکور در نیپور و در اساگیل در بابل وجود داشت. اندرو آر. جرج پیشنهاد می‌کند که دومی، که در منبعی از
آر. جرج پیشنهاد می‌کند که دومی، که در منبعی از پادشاهی نبونعید گواهی شده، به واسطه نام اول نام‌گذاری شده‌است. نامو خدای محبوبی نبوده است. تا سال ۱۹۹۸، تنها نمونه شناخته‌شده از نام تئوفوری که به نامو اشاره می‌کرد، نام پادشاه اور-نامو بود. مطالعات بیشتر هیچ نام دیگری را در منابع مربوط به دوره اور سوم شناسایی نکردند که در آنها او فراخوانی شده باشد. با این حال، دو نمونه دیگر در بررسی جدیدتر متون از نیپور در دوره کاسی‌ها شناسایی شده‌است. متونی که به مطالعه تقویم‌ها می‌پردازند نشان می‌دهند که روز بیست و هفتم ماه
می‌پردازند نشان می‌دهند که روز بیست و هفتم ماه را می‌توان جشن نامو و نرگال دانست و در آن هدایای سلطنتی برای این دو خدایی توصیه شده‌است. اساطیر. نامو در اسطوره "انکی و نینماه" دیده می‌شود. در حالی که متن به دوره بابلی باستان تعلق دارد اما احتمالا بازتاب سنتی قدیمی‌تر از دوره اور سوم است. دو رونوشت کامل که احتمالا به پس از حکمرانی سامسو-ایلونا تعلق دارند، به دست آمده است و نسخهٔ دیگری نیز از کتابخانه آشوربانی‌پال که دوزبانه (سومری-اکدی) است. در ابتدای این قطعه، نامو پسرش انکی را بیدار می‌کند تا به او بگوید
نامو پسرش انکی را بیدار می‌کند تا به او بگوید که خدایانِ دیگر از کار سختِ قرار داده شده بر عهده‌شان، شکایت دارند. برای راه حل، انکی آفرینش انسان را پیشنهاد می‌کند و به نامو می‌گوید که چگونه با کمک نینماه و دستیارانش (نینیما، شوزیانا، نینمادا، نینشار، نینموگ، مودوموو نینیگینا بنا بر ترجمه ویلفرد جی. لمبرت)، انسان را از گل بیافریند. پس از پایان کار، انکی جشنی برای نامو و نینماه بر پا می‌کند که سایر خداییان همچون آنو و انلیل و هفت دستیار نیز در آن حضور دارند. حضور نامو، روایت آفرینشِ انسان در این اسطوره را از
نامو، روایت آفرینشِ انسان در این اسطوره را از سایر آثاری که به همین موضوع می‌پردازند (مانند "آترا-هاسیس")، متفاوت می‌کند.
فیلم‌نت یک سامانهٔ نمایش درخواستی (VOD) اشتراکی ایرانی آنلاین برای پخش فیلم و سریال است که در سال ۱۳۹۳ تأسیس شده و از طریق آن می‌توان به سریال‌ها، فیلم‌ها و انیمیشن‌های ایرانی و خارجی دسترسی پیدا کرد. تاریخچه. فیلم‌نت در ۱۳۹۳ با مدیریت و سرمایه‌گذاری محمد صراف آغاز به کار کرد. با راه‌اندازی فیلم‌نت، این پلتفرم در کنار فیلیمو و نماوا سه بازیگر عمدهٔ صنعت سامانه‌های نمایش درخواستی ایران شدند. در حال حاضر شرکت گلرنگ سهام‌دار اصلی فیلم‌نت است و مالکیت بخشی دیگر از سهام این سامانه به علی سرتیپی تعلق دارد. سرتیپی
سهام این سامانه به علی سرتیپی تعلق دارد. سرتیپی اکنون مدیر عامل فیلم‌نت است و محمد صراف که فیلم‌نت را تأسیس کرده، جزو سهام‌داران آن است.
کانگ ته جو (؛ زادهٔ ۱۹ مه ۱۹۹۵) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "" (۲۰۲۰) و فیلم "نجیب‌زاده" (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.
تل زایط (, ) یک محوطه یا به عبارتی یک تل باستانی در شفله یا زمین‌های پست اسرائیل است که در حدود ۳۰ کیلومتری شر اشکلون واقع شده‌است. تاریخ. این سایت، که تقریباً وسعت دارد، شواهدی از سکونت انسان در سراسر عصر مفرغ پسین و عصر آهن I و II را نشان می‌دهد. این شهر دو بار در سال ۱۲۰۰ قبل از میلاد و قرن نهم قبل از میلاد بر اثر آتش‌سوزی ویران شده‌است. حزائیل آرامی احتمالاً فرماندهٔ نظامی است که دستور تخریب این شهر در قرن نهم قبل از میلاد را صادر کرده.[ "" ] تاکتیک‌های محاصره آرامی‌ها در استل زکور بیان شده‌است، در این
محاصره آرامی‌ها در استل زکور بیان شده‌است، در این استل نوشته شده‌است که پسر حزائیل، به نام بن حداد، محاصره‌ای تماشایی را علیه دشمنانش اجرا کرده. در تنخ آمده‌است که حزائیل در قرن نهم پیش از میلاد شهرهای منطقه شفله از جمله شهر فلسطینی گات. [نیاز به منبع غیر اولیه] را ویران کرده، محاصره و ویرانی مشابهی در قرن نهم قبل از میلاد در تل الصافی، محوطه‌ای در نزدیکی آن که معمولاً به عنوان گات شناخته می‌شود، شناسایی شده و باستان‌شناسان شواهدی احتمالی از لشکرکشی حزائیل در آن کشف کرده‌اند. حداقل از قرن شانزدهم تا مدتی
در آن کشف کرده‌اند. حداقل از قرن شانزدهم تا مدتی در طول قرن بیستم، این مکان توسط اعراب روستای زیتا مسکون شده بود. در طول دوره فرمانروایی بریتانیا، این روستا ۱٫۵ کیلومتر به سمت شمال کوچ داده شد و در نهایت این شهر در سال ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. کار باستان‌شناسی در تل زایط با یک بررسی اولیه در سال ۱۹۹۸ توسط یک تیم از مدرسه دینی پیتسبورگ به رهبری ران تاپی آغاز شد. در طول فصل ۲۰۰۵، باستان‌شناسان سنگ زایط را در میان بقایای ویرانهٔ آتش‌سوزی مربوط به قرن دهم قبل از میلاد کشف کردند که تاریخ قرن ۹ قبل از میلاد نیز
میلاد کشف کردند که تاریخ قرن ۹ قبل از میلاد نیز برای آن پیشنهاد شده‌است. این سنگ شامل کتیبه‌ای است که توسط برخی محققان به عنوان یکی از قدیمی‌ترین کتیبه‌های کشف‌شده شناخته می‌شود.
حس خوب برای مردن (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۸ بر پایه وب‌تون داوم با همین نام است و کانگ جی هوان، بک جین هی و گونگ میونگ در آن بازی کردند. این مجموعه از ۷ نوامبر تا ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
اتحادیه بسکتبال استونی () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور استونی است. این اتحادیه که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شده مقر آن در شهر تالین قرار دارد.
شیه پنگفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژجیانگ و باشگاه فوتبال جیانگسو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان چین بازی کرده‌است.
نجیب‌زاده (; ) یک فیلم اکشن نئو-نوآر سال ۲۰۲۳ کره جنوبی به کارگردانی پارک هون جونگ و با بازی کیم سون هو و کانگ ته جو به عنوان نخستین فیلمشان و کیم کانگ-وو و گو آرا است. این فیلم در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد.
چن پو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژجیانگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال چین و چین بازی کرده‌است.
فدراسیون بسکتبال فنلاند () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور فنلاند است. این فدراسیون که در سال ۱۹۳۹ تاسیس شده مقر آن در شهر اسپو قرار دارد.
فدراسیون بسکتبال فرانسه () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور فرانسه است. این فدراسیون که در سال ۱۹۳۲ تاسیس شده مقر آن در شهر پاریس قرار دارد.
فدراسیون بسکتبال گرجستان () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور گرجستان است. این فدراسیون که در سال ۱۹۹۱ تاسیس شده مقر آن در شهر تفلیس قرار دارد.
لینگ لیانگمینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دالیان پروفشنال و باشگاه فوتبال رئال مادرید (جوانان) اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان چین بازی کرده‌است.
فدراسیون بسکتبال آلمان () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور آلمان است. این فدراسیون که در سال ۱۹۴۹ تاسیس شده مقر آن در شهر هاگن قرار دارد.
شیه ویجون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تیانجین تایگرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان چین بازی کرده‌است.
دو پلیس (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی جو جونگ-سوک، لی هه‌ری و کیم سون هو است. این مجموعه از ۲۷ نوامبر ۲۰۱۷ تا ۱۶ ژانویه ۲۰۱۸، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد.
یلیجان شینار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شنژن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چین بازی کرده‌است.
هه یوپنگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دالیان پروفشنال اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال چین و چین بازی کرده‌است.
داری دیوونم می‌کنی (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی لی یو-یونگ و کیم سون هو است. این مجموعه در روزهای ۷–۸ مه ۲۰۱۸ از ام‌بی‌سی پخش شد.
وانگ شنچائو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شانگهای پورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چین بازی کرده‌است.
دنگ هانون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال چین، زیر ۲۳ سال چین، و چین بازی کرده‌است.
پارک جنگلی نیمبای یک پارک جنگلی در گامبیا است. این پارک در ۱ ژانویه ۱۹۵۴ تأسیس شد و ۲۰۲ هکتار وسعت دارد. این پارک در ارتفاع ۲۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
عقاب در نشان‌شناسی به عنوان بار، به عنوان پشتیبان و به عنوان تاج استفاده می‌شود. عقاب‌های هرالدیک را می‌توان در طول تاریخ جهان مانند شاهنشاهی هخامنشی یا جمهوری اندونزی کنونی یافت. نمادگرایی اروپایی پس از کلاسیک عقاب هرالدیک از یک سو با امپراتوری روم (به ویژه در مورد عقاب دو سر) و از سوی دیگر با سنت یوحنای انجیلی مرتبط است. تاریخچه. عقاب طلایی اغلب بر روی پرچم شاهنشاهی هخامنشی ایران استفاده می‌شد. عقاب (یا پرنده سلطنتی مربوط به "آن ورقنا") نماد "خوارنا" (شکوه خدادادی) بود و خاندان هخامنشی با عقاب مرتبط بودند
خدادادی) بود و خاندان هخامنشی با عقاب مرتبط بودند (طبق افسانه‌ها، هخامنش توسط عقاب بزرگ شد). فرمانروایان محلی پارس در دوران سلوکی و اشکانی (سده سوم تا دوم پیش از میلاد) گاهی از عقاب به عنوان پایانه پرچم خود استفاده می‌کردند. اشکانیان و ارمنیان نیز از پرچم‌های عقاب استفاده می‌کردند. نشان‌شناسی اروپایی. در اروپا، نمادنگاری عقاب هرالدیک، مانند سایر جانوران هرالدیک، از سنت سده‌های میانی آغازین به ارث رسیده است. این نماد بر نمادی دوگانه استوار است: از یک طرف به عنوان نمادی از امپراتوری روم دیده می‌شد (عقاب روم
عنوان نمادی از امپراتوری روم دیده می‌شد (عقاب روم به عنوان نشان استاندارد لژیون‌های رومی در زمان کنسول گایوس ماریوس در ۱۰۲ پیش از میلاد معرفی شده بود). از سوی دیگر، عقاب در شمایل نگاری اوایل سده‌های میانی نشان‌دهنده سنت جان انجیلی بود که در نهایت بر اساس سنت چهار موجود زنده در حزقیال بود. با این حال، در هرالدری اولیه یا پروتو-هرالدری سده دوازدهم، عقاب به عنوان یک بار هرالدیک لزوماً با نمادهای امپراتوری یا کتاب مقدس مرتبط نبود. خانواده انگلیسی-نورمن L'Aigle، که قلعه Pevensey و Borough of Pevensey را در
که قلعه Pevensey و Borough of Pevensey را در اختیار داشتند، از عقاب به عنوان نمادی در نمونه‌ای از اسلحه استفاده کردند. اولین استفاده شناخته شده از عقاب به عنوان بار هرالدیک در مهر بزرگ لئوپولد چهارم اتریش، مورخ ۱۱۳۶ یافت شده است آدالبرت اول، دوک تک از عقاب در مهر خود در سال پیش از میلاد استفاده کرد. در اواخر دوره سده‌های میانی، در هرالدری آلمانی، عقاب به نمادی از امپراتوری مقدس روم تبدیل شد، و بنابراین خارج از نشان‌های برگرفته از عقاب امپراتوری، نسبتاً نادر شد. عقاب امپراتوری نامیده می‌شد و هست. نخستین
شد. عقاب امپراتوری نامیده می‌شد و هست. نخستین شواهد استفاده از عقاب امپراتوری دو سر به میانه‌های سده سیزدهم برمی‌گردد (، ؛ "سگر رول"، ). پادشاهان آلمانی در سده چهاردهم به استفاده از عقاب تک سر ادامه دادند. در ایتالیا، جناح گیبلین (جناح وفادار به امپراتور در درگیری طولانی بین امپراتورها و پاپ‌ها) شروع به نمایش "یا سمور عقابی" در بالای نشان‌های خود کرد، که به عنوان "capo dell'impero" یا «رئیس سلطنت امپراتوری» شناخته می‌شود. به‌طور مشابه، شهرهای آلمان شروع به گنجاندن عقاب امپراتوری در مهرها و نشان‌های خود
به گنجاندن عقاب امپراتوری در مهرها و نشان‌های خود کردند تا به معنای بی واسطه بودن امپراتوری باشد. از این گونه استفاده، استفاده از عقاب هرالدیک در پایان دوره سده‌های میانی به شدت با امپراتوری روم مقدس پیوند خورد که به ندرت از عقاب به عنوان یک بار هرالدیک مستقل استفاده می‌شد. نمونه‌هایی از استفاده مداوم از عقاب در نشان‌ها بر اساس سنت‌های سده سیزدهم شامل نشان‌های لهستانی، موراویا و سیلزی است. قدیمی‌ترین و رایج‌ترین شیوه به تصویر کشیدن عقاب در هرالدری، چیزی است که به تقلید مستقیم از شمایل‌نگاری رومی به "نمایش"
که به تقلید مستقیم از شمایل‌نگاری رومی به "نمایش" ("éployée") معروف است. بدن عقاب با تقارن جانبی به تصویر کشیده شده است، اما سر آن رو به سمت دکستر است. در blasonهای اواخر سده‌های میانی، اصطلاح "عقاب" ("عقاب" فرانسوی میانه) بدون مشخصات به "عقاب نمایش‌داده‌شده" اشاره دارد. در اصطلاحات اولیه انگلیسی مدرن، استفاده از "eagle displayed" رایج شد. همچنین مخصوص هرالدری انگلیسی، تمایز بین "عقاب نمایش‌داده‌شده با بال‌هایش برافراشته" و "عقاب نمایش‌داده‌شده با بال‌های معکوس" است. این به دلیل یک قرارداد منطقه‌ای انگلیسی
است. این به دلیل یک قرارداد منطقه‌ای انگلیسی است که نوک بال‌ها را به سمت بالا نشان می‌دهد، در حالی که در هرالدیک قاره‌ای، نوک بال‌ها به سمت پایین ("معکوس") به تصویر کشیده می‌شود. بعدها، هرالدری انگلیسی تا حدی کنوانسیون قاره‌ای را پذیرفت، و به وضعیتی منجر شد که مشخص نبود آیا این دو شکل باید معادل در نظر گرفته شوند یا خیر. در هرالدیک آلمانی، هیچ نگرش دیگری به جز "عقاب نمایش‌داده‌شده با بال‌های معکوس" رایج نشد، به طوری که blason ساده "عقاب" ("آدلر") همچنان به این پیکربندی اشاره دارد. تکامل تدریجی تصویر
به این پیکربندی اشاره دارد. تکامل تدریجی تصویر استاندارد عقاب هرالدیک در طول سده‌های ۱۲ تا ۱۶ وجود دارد. در سده ۱۲ تا ۱۳ سر بلند می‌شود و منقار بسته می‌شود. لبه جلویی بال‌ها (در هرالدری آلمانی به نام "Sachsen" یا "Saxen" که نمایانگر استخوان‌های اصلی بال، استخوان بازو و استخوان اولنا پرنده است) در انتها به شکل مارپیچی پیچیده شده است و رگه‌ها عمودی نشان داده شده‌اند. دم به صورت تعدادی پر سفت نشان داده می‌شود. در اواخر سده چهاردهم، سر صاف می‌شود و منقار باز می‌شود و زبان نمایان می‌شود. چرخش لبه جلویی بال‌ها
و زبان نمایان می‌شود. چرخش لبه جلویی بال‌ها از بین می‌رود. اکنون پنجه‌ها نسبت به بدن یک زاویه حاد تشکیل می‌دهند و گهگاه یک «شلنگ» دریافت می‌کنند که قسمت بالایی ساق پا را می‌پوشاند. پرهای دم اکنون در خطوط منحنی گسترده شده‌اند. در سده پانزدهم، لبه جلویی بال‌ها به شکل نیم دایره‌ای در می‌آیند و رمیج‌ها دیگر عمودی نیستند، بلکه به بیرون تابش می‌کنند. پاها زوایای قائمه تشکیل می‌دهند. در سده شانزدهم، در نهایت، تصویر عقاب بسیار زیاد و وحشی‌تر می‌شود، به طوری که این حیوان «آن را تا حد امکان زینتی و آراسته» به تصویر
حیوان «آن را تا حد امکان زینتی و آراسته» به تصویر می‌کشد. فاکس دیویس (۱۹۰۹) یک تصویر شماتیک از این تکامل را به شرح زیر ارائه می‌دهد:
ایگناسیو ماتینیا (؛ زادهٔ ) بازیگر لهستانی-آمریکایی سینما و تلویزیون است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او بابت ایفای نقش اصلی فیلم «"صاحبخانهٔ خبیث من"» شهرت دارد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "فوراور"، "لوک کیج" و "ویدا" اشاره نمود.
فدراسیون بسکتبال بریتانیا () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در بریتانیای کبیر است. این فدراسیون که در سال ۲۰۰۶ تاسیس شده مقر آن در شهر منچستر قرار دارد.
فدراسیون بسکتبال انگلستان () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور انگلستان است. این فدراسیون که در سال ۱۹۳۶ تاسیس شده مقر آن در شهر منچستر قرار دارد.
بیلگون آریونباتار (؛ ؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار، بازیگر و خواننده اهل لهستان است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در اولان‌باتور در جمهوری خلق مغولستان زاده شد و در سن ۹ سالگی به همراه پدر و مادرش که هر دو پزشک بودند، به لهستان مهاجرت کرده و شهروند این کشور شدند. او به مدت دو سال در دانشگاه پزشکی ورشو درس خواند و سپس ترک تحصیل کرد. سپس در یکی از دانشگاه‌های خصوصی در ورشو در زمینه تبلیغات و بازاریابی تحصیل کرد و از آنجا با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۲۰۱۵ به همراه
لیسانس فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۲۰۱۵ به همراه ماتئوش باناشوک و دو هنرمند دیگر گروه راک «لاوینا» را بنیان نهاد. او از اختلال افسردگی عمده رنج می‌برد.
ووادیسواف نویبلت (؛ ؛ – ۹ ژوئن ۱۹۶۵) بازیگر و کارگردان نمایش اهل لهستان بود. او از آغاز تأسیس سندیکای هنرمندان صحنه لهستان عضو آن بود و در سال ۱۹۶۲ بازنشسته شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جوانی شوپن" و "شاهزاده وویتسکا" اشاره نمود.
اینزاک (نیز اینزاگ، انزاک، آنزاک؛ در آثار قدیمی انشاگ) خدای اصلی پانتئون دیلمون بود. در دیلمون. نام و شخصیت. اینزاک یکی از دو خدایی اصلی دیلمون (دیگری مسکیلاک) بود. این نظر مطرح شده است که او با درخت خرما در ارتباط بوده است. املای نام او درجه‌ای از تنوع را نشان می دهد، صورت‌های انزاگ، انزاک و آنزاک نیز گواهی شده‌اند. املایی که با نشانهٔ میخی "in" آغاز می‌شود در منابعی که از خود دیلمون به دست آمده، غلبه دارد. درباره منشأ نام در میان پژوهشگران اختلاف وجود دارد. پرستش. برخلاف منابع بین‌النهرینی که معمولاً
دارد. پرستش. برخلاف منابع بین‌النهرینی که معمولاً اینزاک را خدای دیلمون می‌نامند، خود دیلمونی‌ها معمولاً از او به عنوان خدای آگاروم یاد می‌کردند. ارتباط با سایر خداییان. مسکیلاک همسر اینراک بود. جرمی بلک و آنتونی گرین پیشنهاد دیگری دادند که ممکن است او را مادر اینزاک در نظر گرفت. اندرو آر جرج اشاره می‌کند که ارتباط فرضی بین انکی و اینزاک با منابع بین‌النهرینی مطابقت دارد که در آن خدای اخیر گاهی به دیلمون مرتبط می‌شود. در بین‌النهرین. اینزاک در منابع بین‌النهرین نیز گواهی شده است. قدیمی‌ترین نمونه در یکی از
نیز گواهی شده است. قدیمی‌ترین نمونه در یکی از استوانه‌های گودئا آمده که نام او به صورت "dNin-zà-ga" («ارباب پناهگاه») ترجمه شده است. در این کتیبه آمده که خدای بین‌النهرینی، نینگیرسو، به او دستور داده است که در زمان ساخت انینو، مقدار زیادی مس در اختیار گودئا قرار دهد. ارتباط با سایر خداییان. در نسخهٔ متاخر فهرست خدای "آن = آنوم" (ša amēli)، اینزاک همتای نابو است. اساطیر. اینزاک در اسطوره "انکی و نینهورساگ" ظاهر می‌شود. در عیلام. اینزاک در شوش در غرب عیلام نیز پرستش می‌شد.
فدراسیون بسکتبال اسکاتلند () نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور اسکاتلند است. این فدراسیون که در سال ۱۹۴۷ تاسیس شده مقر آن در شهر ادینبرو قرار دارد.
ماجراهای کالسکه‌چی () یک فیلم کوتاه کمدی صامت است که در سال ۱۹۰۲ منتشر شد. این فیلم به‌همراه «"بازگشت مری فیلو"» یکی از قدیمی‌ترین فیلم‌های ساخته‌شده در لهستان کنگره محسوب می‌شود. از بازیگران این فیلم می‌توان به کاژیمیش یونوشا-استئوپوفسکی و ووادیسواف نویبلت اشاره کرد.