payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماریان یانتولیاک (به ؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کرواسی بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال سجستا، باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اشرف یاشارویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ازونکو یازبتس (؛ ۷ سپتامبر ۱۹۱۱ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
پیکان روستایی در دهستان جرقویه وسطی بخش مرکزی شهرستان جرقویه استان اصفهان ایران است. این روستا در ۵۵ کیلومتری مرکز شهرستان ورزنه و ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر اصفهان واقع شده است. موقعیت جغرافیایی. این روستا در ۷۵ کیلومتری اصفهان و ۵۵ کیلومتری مرکز شهرستان ورزنه و روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جرقویه در جنوب شرقی شهر اصفهان بین مدارهای ۵۲درجه و ۱۰ دقیقه و ۴۰ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۱۵ دقیقه و ۵۰ ثانیه عرض جغرافیایی و در دامنه‌های شمال رشته کوه محمد نوجوان قرار دارد. آب و هوا. با توجه به قرار
محمد نوجوان قرار دارد. آب و هوا. با توجه به قرار داشتن پیکان در منطقه‌ای بیابانی و کویری، دارای آب و هوای خشک نیمه بیابانی است؛ یعنی تابستان‌های آن گرم و خشک و زمستان‌های آن سرد و خشک است. طبیعت. بلندترین ارتفاعات پیکان در رشته‌کوه‌های محمد نوجوان با ارتفاع ۲۰۷۳ متر در سمت غرب و جنوب پیکان قرار گرفته است. این رشته‌کوه‌ها، ادامه رشته‌کوه‌های ناپیوسته زاگرس می‌باشد و مربوط به دوران سوم زمین‌شناسی است. در این رشته کوه گیاهانی مانند کتیرا و آویشَن و اَبشَم و درخت‌هایی چون بادام کوهی و انجیر می‌روید. این رشته
چون بادام کوهی و انجیر می‌روید. این رشته کوه در گذشته زیستگاه حیواناتی چون بز، آهو، قوچ، میش، پلنگ، یوزپلنگ، شغال، روباه و خرگوش بوده است. چندین چشمه در این رشته کوه وجود دارد:محمد نوجوان، ناوِی، انجیر، شبگیر، چشمه لا کله، چشمه کرکوک و چشمه مؤمنی. گفتنی است رودخانه فصلی روستای پیکان در سال‌های پرآبی از رشته کوه‌های محمد نوجوان سرچشمه گرفته و به مرداب گاوخونی می‌ریزد. تاریخچه. وجود درختان بادام کوهی و انجیر کوهی و همچنین حیواناتی از قبیل گوزن و آهو در این مناطق حکایت از سرسبزی این منطقه داشته است. این روستا
حکایت از سرسبزی این منطقه داشته است. این روستا در کنار دریای مرکزی ایران که حدود یازده هزار سال قبل خشک شده است قرار داشت. پیکان‌های کوچکو بزرگ مفرغی یافته شده در غارهای این منطقه حاکی از دوران غارنشینی بشر است که به دوران مفرغ برمی گردد. قدمت این روستا به پیش از اسلام و روزگار کیانیان بازمی‌گردد که این روستا بر سر راه بازرگانی شمال به جنوب ایران قرار داشته است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۷۶۰ نفر (۹۳۷خانوار) بوده است. جمعیت حال حاضر با توجه به اعلام مرکز خانه
است. جمعیت حال حاضر با توجه به اعلام مرکز خانه بهداشت روستا در دیماه(۱۴۰۱)۳۳۰۰نفرو۱۰۹۹خانوار می‌باشد. بازار. یکی از یادگارهای روزگاران گذشته در این روستا بازاری بوده که در حدود ۱/۵ کیلومتر دراز داشته است ودارای شاخه‌های زیادی بوده که هر شاخه ویژه صنف خاصی بود. این بازار و دژ میرحیدر از یادگارهای دوران ساسانی است که با رونق گرفتن راه اصفهان شهرضا به آباده، از رونق آن کاسته شد و از اهمیت دژ میرحیدر که زمانی راهدارخانه و چاپارخانه میانراهی جرقویه بود کم شد. در پای کوهی که دژ میرحیدر قرار دارد گورهایی وجود
در پای کوهی که دژ میرحیدر قرار دارد گورهایی وجود دارد که مردگان را ایستاده دفن کرده‌اند که این رسم به دوران قبل از اسلام بازمی‌گردد. همچنین از آنجا که پیکان شهر، شهر بزرگی بوده است و مرکز سیاسی جرقویه در زمان ساسانیان بود؛ در اطراف آن شهرک‌هایی وجود داشتند که می‌توان به شهرک ماه پر و کشتزاری به نام یسنا اشاره کرد. مردم این روستا توسط محمد بن حنفیه اسلام آوردند و به کوشش سلطان باباحاجی نماینده صاحب بن عباد شیعه شدند. آرامگاه سلطان باباحاجی هم‌اکنون در این روستا زیارتگاه مردم است. در روزگار دیلمیان، پیکان
روستا زیارتگاه مردم است. در روزگار دیلمیان، پیکان دوباره رونق می‌گیرد کاریز رکن آباد و آسیاهای بادی در این روستا ساخته می‌شود. مسجد جامع. بنای این مسجد به روزگار سلطان سنجر سلجوقی می‌رسد که از زیباترین مساجد این منطقه و همانند مسجد جامع محمدآباد بوده که متأسفانه در سال‌های اخیر شبستان آن تخریب شده است. همچنین مسجد و کاروانسرای پاسکو قدمتی بیش از ۸۰۰ سال در این روستا دارند. در جریان حمله مغول، مردم پیکان آماده دفاع شدند. در گورستان پیکان قبرهایی وجود داشته که روی آن‌ها «کشته مغول» نوشته شده است. شهرک ماه
که روی آن‌ها «کشته مغول» نوشته شده است. شهرک ماه پری در سال ۶۲۵ هجری در جریان حمله مغول از بین رفت. در کنار این بناهای مذهبی قلعه‌های تاریخی و زیبا وجود دارد که در محله بالا کنار مسجد جامع خود نمایی می‌نماید که این قلعه بنام کیانی می‌باشد. در سالجاری یک آب انبار قدیمی که قدمت آن به ۴۰۰ سال قبل می‌باشد توسط دهیاری و شورای اسلامی مرمت گردیده است.
ژیووراد یفتیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
زوران یلیکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ایوه یرولیموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال کلوب بروژ، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
یوان یزرکیچ (؛ – ژوئیه ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال صربستان و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
استانویه یوسیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دراگان یووانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوگسلاویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میا یووانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
نیکولا یووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
آنته یوریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
پردراگ یوریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خرواتسکی دراگوولیاتس و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
سیاد کایتاز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
تومیسلاو کالوپروویچ (؛ ۳۱ ژانویه ۱۹۳۲ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناک بردا، باشگاه فوتبال رویال یونیون سنت ژیل، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دراگان کاناتلاروفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مقدونیه شمالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال واردار، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و مقدونیه شمالی بازی کرده‌است.
میرزا کاپتانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ، باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
استانیسلاو کاراسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ولادو کاسالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، و باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
ایوان کاتالینیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یوسیپ کاتالینسکی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ایلیا کاتیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لشو دو فوند، باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال زوریخ، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ولادیمیر کلایچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی و کرواسی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
برونو کنژویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
ازدنکو کوبشچاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماریبور، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال زاگرب، و باشگاه فوتبال رن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
الکساندر کوتسیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال اتنیکوس اچنا، باشگاه فوتبال امپولی، باشگاه فوتبال لوانته، باشگاه فوتبال پروجا، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته‌نگرو بازی کرده‌است.
اسلاوکو کودرنیا (; ۱۹۱۱ – ۱۹۷۰) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا، باشگاه ورزشی یانگ بویز برن، باشگاه فوتبال پورتو، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
آندریجا کوییچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
لیوبومیر کوکزا (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد.
میرکو کوکوتوویچ (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
بوژیدار کولاکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
عابد کوواچویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ولادیتسا کوواچویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال نانت، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ویلیام هارتشورن بونسال (William Hartshorn Bonsall)، مشهور به دبلیو. اچ. بونسال (W.H. Bonsall) (۱۰ فوریه ۱۸۴۶–۲۰ ژوئیه ۱۹۰۵)، نظامی آمریکایی، ناشر روزنامه و مجله، سرمایه‌گذار املاک و مستغلات و کارشناس دعاوی خسارت بیمه در قرن نوزدهم، مدیر مؤثر خانهٔ کهنه سربازان کالیفرنیا و در قرن بیستم رئیس شورای شهر لس‌آنجلس بود. زندگی شخصی. بونسال فرزند ساموئل بونسال و مری میلز در ۱۰ فوریه سال ۱۸۴۶ در سینسینتی اوهایو متولد شد. وی به مدرسه سینسینتی و ایرونتون اوهایو پذیرفته شد. بونسال در ۲ اکتبر سال ۱۸۴۶ در پورتسموث اوهایو
شد. بونسال در ۲ اکتبر سال ۱۸۴۶ در پورتسموث اوهایو با الن دودریج مک‌فارلند اهل لس‌آنجلس ازدواج نمود و پنج فرزند به‌نام‌های ساموئل ان، آلبرت ام، جنی (خانم توماس پی نیوتن)، الیزا (خانم ساموئل ام. هاسکینز) و بسی (خانم ارنست سی. همیلتون) داشتند. بونسال در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۰۵ پس از ده روز شکایت از بیماری مزمن قلبی و بیماری در این مدت، در منزل خانوادگیش در خیابان آدامز غربی ۱۳۱۵ (در ناحیهٔ دانشگاه پارک امروزی) درگذشت. برعلاوهٔ همسر و کودکانش، از وی دو برادر و سه خواهر باقی‌ماند- چارلز و ادوار از اوهایو و خانم
خواهر باقی‌ماند- چارلز و ادوار از اوهایو و خانم مورنسی از لس‌آنجلس، خانم ویلیام هیگینز و خانم بی.اف. ریچاردسون از اوهایو. هرچند بونسال در حین مرگ‌اش عضو کلیسای علم مسیحی بود، اما خدمات مراسم تشیع جنازه خصوصی او در خانه‌اش و خدمات عمومی در گورستان روزدال توسط جی. جی ویلکینز رئیس جامع ست پل اسقفی، انجام شد. تابوت برداران هریسون گری اوتیس ناشر مجله لس‌آنجلس تایمز بود. در حدود سی‌صد نفر از کهنه سربازان توسط ماشین به‌وسیله راه‌آهن شرکت الکتریک لس‌آنجلس- پاسیفیک از ایستگاه راه‌آهن ساوتیل به‌منظور شرکت در مراسم
از ایستگاه راه‌آهن ساوتیل به‌منظور شرکت در مراسم جنازه بونسال آورده شدند. خدمات نظامی. در ماه اوت سال ۱۸۶۲، بونسال به‌عنوان سرباز درهنگ پیاده‌نظام یک‌صد و هفدهم اوهایو وارد ارتش اتحادیه شد، هنگ نظامی که به عنوان نخستین توپخانه ثقیله اوهایو مجدداً سازماندهی شد. در سال ۱۸۶۳ وی به درجهٔ سر گروه‌بان کمیساری هنگ و بعداً به سر رشته‌دار هنگ ارتقا یافت. در پایان جنگ داخلی در سال ۱۸۶۵ رتبهٔ سرگرد به او پیشنهاد شد اما به دلیل مرگ پدرش که مسئولیت باقی خانواده به‌عهده وی گذاشته شد، این رتبه را نپذیرفت. شغل. بونسال
وی گذاشته شد، این رتبه را نپذیرفت. شغل. بونسال حرفه غیرنظامی خویش را در کسب و کار بیمه در پورتسموث آغاز نمود و بعداً به مدت دو سال یکی از ویراستاران و ناشران مجله تریبیون پورتسموث بود. خانوادهٔ او سپس به الیزابت نیوجرسی نقل مکان نمود و بونسال در آنجا کسب و کار بیمه را از سرگرفت. همچنین ناشر یکی از ژورنال‌های بیمه بود. در ماه نوامبر سال۱۸۶۶ خانوادهٔ بونسال به لس‌آنجلس نقل مکان نمود که در آنجا وی همراه با تیودور وایزندانگر در بلوک برایسون در نبش جاده‌های مِین و کورت کسب و کار املاک و مستغلات را شروع نمود. وی
و کورت کسب و کار املاک و مستغلات را شروع نمود. وی بعداً در یک شرکت بیمه کارشناس خسارت بیمه مسافرتی شد. بونسال در سال ۱۸۸۷ همراه با وایزندانگر مصروف سرمایه‌گذاری در شرکت سینتنل لند تحت سرپرستی برنامه‌نویس دانیل فریمن و شرکت رودندو بیچ و به همین‌گونه شرکت خودروهای خیابانی آناهایم بود. در سال ۱۸۸۹ او یکی از سرمایه‌گذاران در خط آهن باریک پیشنهاد شده میان لس‌آنجلس و رودندو بود که همراه با «کشتی بخار، کشتی یدک‌کش، کشتی، قایق در مسیر خط آهن حرکت نمایند». خدمات عمومی. خانه کهنه سربازان. در جریان دورهٔ ویلیام مک
خانه کهنه سربازان. در جریان دورهٔ ویلیام مک کینلی جمهوری‌خواه، بونسال به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره خانهٔ ملی سربازان داوطلب معلول تعیین شد. از آنجایی‌که بونسال در شهرستان لس‌آنجلس زندگی می‌کرد، خانه کهنه سربازان در آنجا، به عنوان یک مدیر محلی مؤثر تحت کنترل او درآمد. وی قبل از استعفا مدت شش سال در آنجا خدمت کرد و هنری مارکام فرماندار سابق کالیفرنیا اهل پاسدانا در سمت او تعیین شد. انتصاب او در سال ۱۸۹۸ که نیازمند تصویب کنگره بود، در مجلس نمایندگان با مخالفت یوجین اف. لاود مواجه شد، او گفت که در این مورد
یوجین اف. لاود مواجه شد، او گفت که در این مورد «گزارش منصفانهٔ» دریافت نکرده و بونسال «برای سربازان داوطلب ناشناخته» است. قطعنامهٔ مذکور با ۱۲۶ رأی موافق در برابر ۵۶ رأی مخالف تصویب شد. به عنوان عضو هیئت مدیره، بونسال به‌خاطر کسب و کار تجارتی سفرهای به شرق نمود. بونسال در روز مرگ رئیس‌جمهور می‌کینلی در بوفالو نیویورک بود و با دیگر اعضای هیئت مدیره در مراسم جنازه در واشینگتن دی. سی و کانتون اوهایو شرکت نمود. بونسال در سال ۱۹۰۴ هیئت مدیره را با تحریر این بیانیه ترک نمود: کسب و کار خانه سربازان زمان‌گیر است.
ترک نمود: کسب و کار خانه سربازان زمان‌گیر است. نه حقوقی وجود دارد و نه پاداشی، فکر می‌کنم آقای دیگری باید این فرصت را داشته باشد که به چند سال آینده افتخار تصدی این سمت را تضمین کند. می‌خواهم اضافه کنم که این را نمی‌توانم فراموش کنم که مارکام فرماندار سابق زمانی‌که شش سال پیش به نفع من کناره‌گیری کرد، چقدر با ظرافت عمل کرد؛ و از آنجائیکه اسم وی در میان اشخاص ممتاز ذکر است، این را یک امر پسندیده می‌دانم که به نفع ایشان کناره‌گیری نمایم. شورای شهر. بونسال در سال ۱۸۸۹ به نمایندگی از تکت انتخاباتی
بونسال در سال ۱۸۸۹ به نمایندگی از تکت انتخاباتی جمهوری‌خواهان از ناحیه سوم در شورای شهر انتخاب شد و با چارلز گاسین نامزد دموکرات‌ها و برایانت نامزد مستقل، به رقابت پرداخت. دو سال بعد او مجدداً در این شوری انتخاب شد و بعداً رئیس این شوری برگزیده شد. سایر فعالیت‌ها. در ماه سپتامبر سال ۱۸۹۰ بونسال رئیس هیئت فواید عمومی و در ماه ژوئیه سال ۱۸۹۱ دبیر موقتی انجمن شاهراه و جنگل‌داری شهرستان لس‌آنجلس بود و برای ایجاد و نگهداری «شاهراه‌های مطمئن» در شهرستان کار می‌کرد. در ماه دسامبر سال ۱۸۹۲ به مدت یک هفته به عنوان
در ماه دسامبر سال ۱۸۹۲ به مدت یک هفته به عنوان سرپرست شهرداری لس‌آنجلس خدمت نمود. میراث. خانه خانوادگی بونسال در آدامز بلوارد غربی که در آن‌زمان در وضعیت بد و خرابی قرار داشت، در سال ۱۹۸۰ از انهدام و تخریب نجات داده شد. حداقل یکی از توسعه دهندگان می‌خواست که این ساختمان را که در سال ۱۹۸۰ به آپارتمان‌های ارزان تقسیم شده بود، تخریب نموده و مسکن‌های عمومی با قیمت نازل‌تر با کمک هزینهٔ دولت بسازد. به هرحال معامله کاملاً به شکست انجامید و ساختمان همچنین به عنوان یک ساختار چندین خانواده‌ای باقی‌ماند. خیابان
یک ساختار چندین خانواده‌ای باقی‌ماند. خیابان بونسال به‌نام و یاد او نام‌گذاری شده بود. بونسال کمتر از یک مایل دوتر از قسمت‌های شمالی (نزدیک نبش بلود ویست آدامز و خیابان ورمونت) زندگی می‌کرد. خیابان دیگری به‌نام خیابان بونسال در محوطهٔ مرکز پزشکی غرب لس‌آنجلس به افتخار وی نام‌گذاری شد.
حیدرآباد روستایی در دهستان جرقویه سفلی بخش مرکزی شهرستان جرقویه استان اصفهان ایران است. این روستا در فاصله ۶۰ کیلومتری شهرستان ورزنه و در فاصله ۵ کیلومتری شهر نیک آباد قرار دارد . زبان محلی این روستا ولاتی نام دارد و گویش بومی این زبان ریشه سکایی و اوستایی و پهلوی اشکانی دارد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۳۲ نفر (۲۵۰خانوار) بوده‌است.
فیض‌آباد روستایی در دهستان رامشه بخش جرقویه علیا شهرستان جرقویه استان اصفهان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۶ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
خارا روستایی در دهستان جرقویه علیا بخش جرقویه علیا شهرستان جرقویه استان اصفهان ایران است. روستا در فاصله ۴۰ کیلومتری جنوب شهر ورزنه واقع شده‌است. دارای جاذبه های گردشگری مانند تپه های شنی و معدن نمک می‌باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۲۴ نفر (۲۲۶خانوار) بوده‌است.
مزرعه عرب (جرقویه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جرقویه در استان اصفهان ایران است که در ۶۵ کیلومتری جنوب غربی شهر ورزنه واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان جرقویه وسطی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۱۳ نفر (۱۶۴ خانوار) بوده‌است.
خورشیدگرفتگی در ماه زمانی رخ می‌دهد که سیاره زمین از مقابل خورشید عبور کند و نور آن را برای رسیدن به سطح ماه مسدود کند. بینندگان روی زمین در طول خورشیدگرفتگی در ماه، ماه‌گرفتگی را تجربه می‌کنند. این خورشیدگرفتگی‌ها تنها در سطوحی از ماه که از زمین قابل مشاهده است رخ می‌دهد. این سطوح شامل سمت پیدای ماه به اضافه قسمت‌های کوچکتر سمت پنهان ماه (آن قسمت‌هایی از ماه که از آن می‌توان در هنگام رُخ‌گردی کره زمین را دید) است. خورشیدگرفتگی‌ها در این مناطق در زمان طلوع و غروب ماه مشاهده می‌شوند و به دورترین مناطق سمت
و غروب ماه مشاهده می‌شوند و به دورترین مناطق سمت پیدا گسترش می‌یابند، اما عمدتاً در مناطق قطبی ماه گرفتگی خورشید دیده نمی‌شود. حدود چهل و یک درصد از سمت پنهان هرگز خورشیدگرفتگی را تجربه نمی‌کنند زیرا زمین هرگز در آنجا دیده نمی‌شود. در جریان چرخیدن ماه به دور زمین، کره زمین تقریباً یک بار در ۲۴ ساعت می‌چرخد، اما موقعیت آن در آسمان تنها در یک موقعیت است و هرگز تغییر نمی‌کند. این برخلاف سایر قمرها یا ماهواره‌هایی است که به دور سیارات دیگر یا سیارات کوتوله و چند سیارک حتی در داخل منظومه خورشیدی می‌چرخند. با
چند سیارک حتی در داخل منظومه خورشیدی می‌چرخند. با این حال، آنها در قسمت بیرونی منظومه شمسی بسیار نادر هستند. آخرین خورشیدگرفتگی در ماه، یک گرفت کامل در ۲۶ مه ۲۰۲۱ بود، که به‌طور کامل برای کل سمت پیدا و پیرامون‌های سمت پنهان رخ داد. طول. برخلاف زمین که خورشیدگرفتگی در آن تنها تا دو ساعت و نیم به‌درازا می‌کشد، طولانی‌ترین خورشیدگرفتگی که می‌توان بر روی ماه مشاهده کرد تا پنج ساعت و نیم طول دارد. در برخی از گرفت‌های طولانی در ماه سایه زمین حداکثر تا شش ساعت ماه را لمس می‌کند. زمانی که زمین کمی به ماه نزدیک‌تر
را لمس می‌کند. زمانی که زمین کمی به ماه نزدیک‌تر باشد، برخی از گرفت‌ها طولانی‌تر می‌شوند. در چنین کسوف‌هایی، ماه با قطر ظاهری بزرگتر از خورشید بر روی زمین دیده می‌شود. در همین حال، زمانی که زمین کمی دورتر از ماه باشد، برخی از گرفت‌ها کوتاه‌تر می‌شوند. در زمین، ماه با قطر ظاهری کوچکتر از خورشید دیده می‌شود. بر خلاف زمین که خورشیدگرفتی‌ها در آن در مکان‌های مختلفی آغاز می‌شوند و پایان می‌یابند، تمام خورشیدگرفتگی‌های ماه از غربی‌ترین بخش‌های سمت پیدا آغاز می‌شوند و در شرقی‌ترین بخش‌های سمت پیدا پایان می‌یابند.
و در شرقی‌ترین بخش‌های سمت پیدا پایان می‌یابند. خورشیدگرفتگی‌هایی که از نزدیک و درون مناطق قطبی ماه شروع می‌شوند همیشه جزئی هستند، در حالی که خورشید گرفتگی‌هایی که از استوا یا درون استوا شروع می‌شوند همیشه کامل هستند. در طول خورشیدگرفتگی‌های طولانی، دما در ماه کاهش می‌یابد اما در بسیاری از دریاهاوارهای آن چنین نیست. با این حال، در برخی مناطق، دما همچنان بالا است. این امر به ویژه در مورد اقیانوس طوفان‌ها و دریای آسایش و دهانه‌های میانی تا بزرگ، به ویژه دهانه‌هایی با کف بازالت و بیشتر در بخش میانی ماه، برخی
با کف بازالت و بیشتر در بخش میانی ماه، برخی دهانه‌های جوان و چند دهانه بزرگ دوردست، به‌ویژه دهانه تیکو (واقع در ۴۳٫۳۱ درجه سانتی‌گراد) صدق می‌کند. برخی از دهانه‌ها کمی خنک تر هستند اما به گرمی سطح و گرمتر از مناطق خارج از حوضه‌ها مانند کوپرنیک و لنگرنوس هستند. تاریخ. در اوایل تاریخ ماه، پس از حدود ۴٫۳ میلیارد سال، یعنی زمانی که ماه شکل گرفت، مدار گردش آن به زمین نزدیک‌تر شد. در آن زمان خورشیدگرفتگی‌ها بر روی ماه بیشتر از خورشیدگرفتگی‌های کنونی به طول می‌انجامید. میلیون‌ها سال بعد، زمان این گرفت‌ها کاهش
میلیون‌ها سال بعد، زمان این گرفت‌ها کاهش یافت. ده‌ها میلیون سال بعد، با دور شدن تدریجی مدار ماه از زمین، درازای کسوف‌ها کمتر شدند. دید خورشید نیز، حتی فام‌سپهر (کروموسفر) آن، توسط زمین مسدود شده بود. حدود صدها میلیون سال پیش، زمین تمام فام‌سپهر خورشید را مسدود کرد. در همان زمان، کسوف‌های جزئی بیشتری در ماه رخ داد. همان‌طور که ماه در هر سال حدود ۳٫۸ سانتی‌متر از زمین عقب می‌نشیند، طول کلی خورشید گرفتگی نیز تدریجاً کوچک می‌شود. در فرهنگ عامه. در بسته‌ای از سیگارهای ویلز، یکی از کارت‌های تنباکو که برای اولین
ویلز، یکی از کارت‌های تنباکو که برای اولین بار در سال ۱۹۲۸ برای چند سال صادر شد، خورشیدگرفتگی در ماه به تصویر کشیده شده‌است. این اولین تصویر نقش‌شده مربوط به خورشیدگرفتگی ماه بود.
حارث‌آباد ، روستایی از توابع بخش جرقویه علیا شهرستان جرقویه در استان اصفهان ایران است و فاصله آن تا شهر اصفهان ۱۹۹ کیلومتر و تا شهر ورزنه ۸۳ کیلومتر می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان رامشه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۷۷ نفر بوده‌است.
آخرین اغواگری ۲ یک فیلم نئو نوآر آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ به کارگردانی تری مارسل با بازی جون سورنس است. این فیلم دنباله ای بر آخرین اغواگری (۱۹۹۴) محسوب می‌شود و هیچ‌یک از بازیگران اصلی یا فیلمسازان در آن حضور ندارند. این فیلم در فهرست فیلم‌های دارای امتیاز ۰٪ در راتن تومیتوز قرار دارد. داستان. بریجیت گرگوری، یک زن اغواگری است که از قانون در اسپانیا پنهان شده است، در حالی که توسط یک کارگاه خصوصی بی‌امان تحت تعقیب قرار دارد.
آستون تراستی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فیلادلفیا یونیون و باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و زیر ۲۰ سال ایالات متحده بازی کرده‌است. اوایل زندگی. تراستی متولد مدیا در پنسیلوانیا است. وی فوتبال را با باشگاه فوتبال Nether United شروع کرد. او قبل از پیوستن به مجموعه جوانان باشگاه فوتبال فیلادلفیا در دبیرستان Penncrest بازی کرد.&lt;ref name="del1"&gt;
«ایران ایران ایران» یا «الله‌الله» یکی از سرودهای اول انقلاب ۱۳۵۷ است. خواننده این سرود رضا رویگری، آهنگساز آن فریدون خشنود و شاعر افشین سرفراز است و در استودیوی رحیم شب‌خیز ضبط شده است. «ایران ایران» اولین سرود پخش‌شده از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بود. این سرود پس از در اختیار گرفتن مرکز صدا و سیما توسط نیروهای انقلابی، از رادیو ملی پخش شد. این سرود پیش از پیروزی انقلاب تهیه شده بود و در راهپیمایی‌ها از بلندگو پخش می‌گردید. آهنگساز این اثر می‌گوید: «درآمد این اثر در فضای دشتی است. نیز از مصرع «از اشک