payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از شلیک یک دارت آرام‌بخش به همسرش، او را در خانه تعقیب کرده و قبل از اثر کردن دارو، برای جلوگیری از تماس با پلیس، وی را به قتل رسانده است.
محله چینی‌ها () با نام Coin Locker Girl نیز شناخته می‌شود، یک فیلم جنایی دلهره‌آور سال ۲۰۱۵ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی هان جون هی و با بازی کیم هه سو و کیم گو اون است. این فیلم برای نمایش در بخش هفته بین‌المللی منتقدان در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵ انتخاب شد.
"دروغ تمام‌عیار (به فارسی تحت‌اللفظی، دروغ چاق بزرگ)" دومین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی نیکول شرزینگر است که در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ توسط آرسی‌ای رکوردز منتشر شد. شرزینگر کار بر روی این آلبوم را در تابستان ۲۰۱۳ آغاز و از تریوس «د-دریم» نش و تریکی استوارت برای مدیریت اجرایی تولید آلبوم (با همکاری فلیکس اسنو، بارت شودل، کریس تک اورایان و کارلوس مک‌کینی) دعوت کرد. آهنگ هم‌نام آلبوم، از ابتلای شرزینگر به یک اختلال خوراک الهام گرفته شده است. " عشق تو " به عنوان تک‌آهنگ آغازین از "دروغ تمام‌عیار" در ۳۰ مه ۲۰۱۴
تک‌آهنگ آغازین از "دروغ تمام‌عیار" در ۳۰ مه ۲۰۱۴ منتشر شد. این آهنگ اولین بار در رتبه ششم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت و موفقیت نسبی در سایر بازارهای بین‌المللی داشت. آهنگ «بدو» در ۳۰ سپتامبر برای ایستگاه‌های رادیویی موسیقی پاپ ایالات متحده به عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم ارسال شد در حالی که " با یخ " در ۱۰ اکتبر در جاهای دیگر منتشر شد. "بدو" سپس در بریتانیا منتشر شد که در اسکاتلند به جمع سی آهنگ برتر و در بریتانیا به پنجاه آهنگ برتر رسید. چهارمین تک‌آهنگ « بنگ » در دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد، اما نتوانست در
« بنگ » در دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد، اما نتوانست در جدول پرفروش‌ها جای گیرد.
سوپر تروپر () هفتمین آلبوم استودیویی ابرگروه موسیقی پاپ آبا است که در ۳ نوامبر ۱۹۸۰ منتشر شد. تک‌آهنگ‌های «همه‌چیز به برنده تعلق دارد» و «سوپر تروپر» از این آلبوم به رتبهٔ نخست جداول موسیقی دست یافت و این آلبوم به پرفروش‌ترین آلبوم سال ۱۹۸۰ در بریتانیا بدل شد. فهرست ترانه‌ها. تمامی ترانه‌ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته‌شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده است.
اومو () روزنامه نیم‌قطع بلژیکی دربارهٔ برنامه‌های رادیو و تلویزیون و موسیقی است که به‌طور هفتگی و به زبان هلندی منتشر می‌شود. این مجله نخستین بار با نام «اومورادیو» در سال ۱۹۳۶ منتشر شد و رقیب نشریهٔ فرانسوی‌زبان «تله‌موزیک» بود و انتشارش مابین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ در خلال جنگ جهانی دوم متوقف شد. این نشریه از سال ۱۹۵۸ و با افزایش تعداد بینندگان تلویزیون تغییر نام داد و با نام فعلی‌اش «اومو» و به‌طور هفتگی منتشر شد. آرنُن خرونبِرخ از نویسندگان و ستون‌نویسان این نشریه است.
علی عظمایی دریادار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان جانشین فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران فعالیت می‌کند. وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در سپاه هرمزگان آغاز کرد، سپس به نیروی دریایی سپاه پاسداران پیوست. عظمایی از اواسط دهه ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۸۹ معاون هماهنگ‌کننده و رئیس ستاد منطقه یکم دریایی صاحب‌الزمان ندسا بود، از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ به‌عنوان جانشین فرمانده منطقه یکم دریایی صاحب‌الزمان ندسا فعالیت می‌کرد و از آبان‌ماه ۱۳۹۱ تا سال ۱۴۰۴ فرماندهی منطقه پنجم دریایی امام باقر ندسا را
۱۴۰۴ فرماندهی منطقه پنجم دریایی امام باقر ندسا را برعهده داشت. وی در سال ۱۳۹۸ توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا تحریم شد. او در سال ۱۴۰۱ درجه دریاداری دریافت کرد.
«ببر» () ترانه‌ای از ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. ترانه با همخوانی آنگنیه‌تا فلتسکوگ و آنی-فرید لینگستاد اجرا شد. این ترانه از منظر ماهیتی تهدیدآمیز نوشته شده‌است که به شنونده دربارهٔ خطرات زندگی شهری هشدار می‌دهد: «کسانی که از من می‌ترسند هرگز به من نزدیک نمی‌شوند، من ببر هستم». معنای دقیق عنوان ترانه مورد بحث است، اگرچه اکثر گمانه‌زنی‌ها بر آن است که واژهٔ «ببر» استعاره‌ای از جنبه‌های خطرناک زندگی شهری است. برخی بر این گمانند که ببر نماینده یک قاتل زنجیره‌ای یا شکارچی است، در
ببر نماینده یک قاتل زنجیره‌ای یا شکارچی است، در حالی که برخی دیگر معتقدند ببر نماد ماهیت مضر مواد مخدر است. کتاب «"نورهای روشن، سایه‌های تاریک: داستان واقعی آبا"» این ترانه را «مستحکم» و گاردین آن را «گیرا» توصیف کردند.
اویس خان بن شیر علی که سلطان ویس خان نیز نامیده می‌شود، مغول خان مغولستان بود. (اول از ۱۴۱۸ تا ۱۴۲۱ میلادی و دوباره از ۱۴۲۵ تا ۱۴۲۹ میلادی). او برادرزاده شیر محمد بود. اوایل زندگی. اویس پس از فوت پدرش در خدمت عمویش شیر محمد بود. پس از مدتی وضعیت خود را آزاردهنده دید و به همین دلیل از دربار گریخت و جان یک "کازاکی" (دزد) را گرفت. بسیاری از جوانان برجسته مغول داوطلبانه به دنبال او رفتند. از جمله امیر سید علی دوغلات (جد میرزا محمد حیدر دوغلات) بود. امیر سید علی دوغلات فرزند سید احمد میرزا فرزند امیر خدای‌داد
دوغلات فرزند سید احمد میرزا فرزند امیر خدای‌داد بود. اویس و گروه "وفادارانش" درون و پیرامون قلمرو شیر محمد، به ویژه در همسایگی صحرای لوپ (لوب)، صحرای کوروکتاگ (کاتک) و منطقه اویغور سارِق که احتمالاً گانسو امروزی در چین است، را غارت می‌کردند. اما اویس خان به خاطر محدودیت در فضای آنجا، به ترکستان رفت. در آن زمان امیر شیخ نورالدین پسر سَر بوغه کیپچک از سرداران امیر تیمور والی ترکستان بود. شیر محمد با او درگیری داشت و چون اویس خان با شیر محمد دشمنی داشت، امیر شیخ نورالدین دخترش دولت سلطان سکنج را به عقد اویس
شیخ نورالدین دخترش دولت سلطان سکنج را به عقد اویس خان درآورد. او همچنین به اویس خان در حملات به شیر محمد کمک می‌کرد و برای مدت طولانی بین اویس خان و عمویش درگیری و نزاع وجود داشت و عموماً اویس شکست می‌خورد. یکی از این برخوردها در نقطه ای در مغولستان به نام کرنگ کینگلیغ صورت گرفت. سرانجام اویس خان پس از یک راهپیمایی طولانی و سریع در نیمه شب به شیرمحمد شبیخون زد. مهاجمان چهارصد نیرو داشتند. هنگامی که زنگ خطر به صدا درآمد، شیر محمد خود را به داخل گودالی انداخت، در حالی که اویس خان که اردوگاه را احاطه کرده
در حالی که اویس خان که اردوگاه را احاطه کرده بود، تا سپیده دم به دنبال شیر محمد می‌گشت و هر کسی را می‌یافت، می‌کشت. با این حال، علی‌رغم جست‌وجوی آنها و خشونتی که علیه مردم در اردوگاه به کار بردند، هیچ اثری از شیر محمد یافت نشد. وقتی روز بعد فرا رسید، اویس خان اردوگاه را ترک کرد و شیر محمد از خندق بیرون آمد، و مردانش که دوباره دور خود جمع کرد و به تعقیب اویس خان شتافت. این خصومت بین آنها تا زمان مرگ طبیعی شیر محمد ادامه یافت و پس از آن اویس خان به جایگاه "مغول خان" مغولستان دست پیدا کرد. مغول - جنگ‌های
"مغول خان" مغولستان دست پیدا کرد. مغول - جنگ‌های اویرات. اویس خان نشان داد که متمایل به امور مذهبی است. او علاوه بر این در میان نژاد خود به دلیل شجاعتش متمایز بود. از آنجایی که مغولان را از حمله به مسلمانان منع کرده بود، به جنگ قبایل اویرات رفت که از نظر او "کافر" بودند و اگر چه او بارها از آنها شکست خورد، در خصومت علیه آنها اصرار داشت. او دو بار به اسارت اویرات‌ها درآمد. نبرد مینگ لاک. اولین مورد در نبردی در محلی به نام مینگ لاک بود، جایی که خان، پس از دستگیری، به پیش روی اسن تایشی برده شد. اسن تایشی چنین
به پیش روی اسن تایشی برده شد. اسن تایشی چنین می‌اندیشید که اگر اویس واقعاً از نسل چنگیزخان باشد، به او با تحقیر و از منظر فرادست خواهد نگریست و اگر تبار دروغین داشته باشد، به او تعظیم می‌کند. اویس به او محل نداد و حتی وقتی اسن تایشی خواست به او دست بدهد، رویش را بدان سو کرد. اینگونه اسن تایشی که او را از نسل چنگیز می‌دانست، آزاد کرد. اویس خان پس از آن که از او پرسیده شد که چرا برای اسن تایشی سجده نکرده، پاسخ داد: نبرد تورفان. اویس خان در مجاورت تورفان با اسن تایشی نبرد دیگری داشت و دوباره شکست خورد و اسیر
تایشی نبرد دیگری داشت و دوباره شکست خورد و اسیر شد. اسن تایشی به محض اینکه خان را به حضورش آوردند به او گفت: از آنجا که هیچ راه دیگری پیشروی خان نبود، این ازدواج را پذیرفت و آزاد شد. معمولاً گزارش شده‌است که خان شصت و یک درگیری با اویرات داشت که فقط یک بار پیروز شد. زندگی شخصی. "مولانا" خواجه احمد می‌گوید که خان مردی بسیار قدرتمند بود و هر سال به شکار شترهای وحشی در مناطق اطراف تورفان، حوضه تاریم، صحرای لوپ و کتک می‌رفت. وقتی شتری را می‌کشت با دست خود پوست آن را می‌گرفت و پشم را نزد مادرش سلطان خاتون
پوست آن را می‌گرفت و پشم را نزد مادرش سلطان خاتون می‌برد. خاتون آن را می‌چرخاند و برایش پیراهن و شلواری درست می‌کرد که بیرون آن را با لباس‌های مجلل می‌پوشید. در تورفان آب بسیار کمیاب است و این خود خان بود که زمین را آبیاری می‌کرد. او آب خود را از هیچ نهری نمی‌آورد، اما با حفر چاه عمیق، از آن منبع آبی برای آبیاری می‌کشید. اگرچه اویس خان در نهایت تورفان را پایگاه اصلی سکونت خود قرار داد، اما تحت حملات اویرات که قبلاً بشبالیک و قومول را تصرف کرده بودند، مجبور شد این شهر را ترک کند و به ایلیبالیک در دره رود
شد این شهر را ترک کند و به ایلیبالیک در دره رود ایلی نقل مکان کند. او دو پسر داشت: یونس خان که در زمان مرگش ۱۳ سال داشت و اسن بوقا خان که کوچکتر بود. او همچنین دارای یک دختر بود که با شاهزاده تیموری عبدالعزیز میرزا پسر الغ بیگ ازدواج کرد.
آسِبیا (به یونانی باستان: ἀσέβεια به معنای بی‌تقوایی) یک اتهام جنایی در یونان باستان برای "هتک حرمت و تمسخر اشیاء مقدس"، "بی احترامی به خدایان ممکلت " و بی‌احترامی به والدین و اجداد درگذشتگان بود. بیشتر شواهد وجود چنین جُرمی از آتن می‌آید. متضاد آسبیا یوسبیا (εὐσέβεια) است که می‌توان آن را «تقوا» ترجمه کرد. از آنجایی که تقوا شکل عمومی مطلوب و مورد انتظار رفتار و طرز فکر بود، نداشتن تقوا و دچار آسبیا (ἀσεβής) شدن نوعی مجازات در پی داشت. محاکمه در آتن. هر شهروند منفرد، از جمله شخص ثالث، می‌توانست این اتهام
منفرد، از جمله شخص ثالث، می‌توانست این اتهام ("graphē asebeias") را به محاکم قضایی ارجاع دهد. به جای قانون یا متن واحدی که اتهام و دادرسی در مورد آسبیا را مشخص کند، مجموعه ای از متون وجود داشت که شرایط این جرم را مشخص می‌کرد. پلوتارک، پولیبیوس، دموستنس و ارسطو در متون خود به آن اشاره کرده‌اند. محاکمه‌ها به‌طور علنی در "Heliaia" برگزار می‌شد و در دو مرحله بود: ابتدا تماشاگران (هلیاست یا دیکاستس) از طریق رای دادن مشخص می‌کردند که متهم مجرم شناخته شود یا خیر. اگر اکثریت آن‌ها شخص را مقصر می‌دانست، از آنجا که
اگر اکثریت آن‌ها شخص را مقصر می‌دانست، از آنجا که مجازات مشخصی برای این جرم تعیین نشده بود، مخاطبان "هلیایا" در مرحله دوم می‌بایست دربارهٔ چگونگی مجازات تصمیم می‌گرفتند. مجازات‌های شناخته شده جریمه نقدی، تبعید، اعدام، مصادره اموال و آتیمیا (سلب حقوق) بودند ولی اعدام رایج‌ترین حکم بود. حق اعتراض به حکم صادره وجود نداشت. احکام توسط قضات یازده قبیله (οἱ ἕνδεκα) اجرا یا نظارت می‌شد. شناخته‌شده‌ترین یونانیان باستان که به آسبیا متهم شده‌اند عبارتند از: تاریخی بودن. اگرچه در منابع مختلف متأخر ادعا شده‌است که
بودن. اگرچه در منابع مختلف متأخر ادعا شده‌است که افراد فوق به آسبیا متهم شده‌اند، اما شواهد تاریخی کمی وجود دارد و احتمال می‌رود که برخی از اتهامات توسط مورخان و سایر نویسندگان در دوره‌های بعد پرداخته شده باشد. خارج از آتن. در خارج از آتن آسبیا احتمالاً به عنوان یک وضعیت ذهنی اشتباه به جای یک جنایت دیده می‌شد.
دهانه کوپرنیک () یک دهانه برخوردی در ماه است که در شرق اقیانوس طوفان‌ها واقع شده‌است. این نام به افتخار ستاره‌شناس نیکلاس کوپرنیک از نام او برگرفته شده‌است. همچنین گودال‌هایی را نشان می‌دهد که از نظر قدمت در دوره کوپرنیک تشکیل شده‌اند، زیرا دارای یک سیستم پرتوی برجسته است. این ممکن است توسط بقایای شکسته شدن بدن مادر سیارک 495 Eulalia در ۸۰۰ میلیون سال پیش ایجاد شده باشد. ویژگی‌ها. مکان قرار داشتن کوپرنیک با استفاده از دوربین‌های چشمی از زمین قابل‌رویت است و در شمال غرب مرکز رو به کره زمین قرار گرفته‌است.
و در شمال غرب مرکز رو به کره زمین قرار گرفته‌است. دهانه این دهانه مادیان insularum است و در جنوب - جنوب غربی دهانه آتشفشان است. شمال کوپرنیک carpatus است که در لبه جنوبی دریای مادیان قرار دارد. غرب کوپرنیک گروهی از تپه‌های یخی پراکنده‌است. این حفره به خاطر جوان بودن نسبی از زمان تشکیل آن در یک شکل نسبتاً دست‌نخورده باقی مانده‌است.
پوبلیوس الیوس آریستیدس تئودوروس (؛ ۱۱۷–۱۸۱ میلادی) خطیب و نویسنده یونانی بود که به عنوان یکی از اعضای سوفسطایی دوم بود؛ گروهی از سخنوران مشهور و بسیار تأثیرگذار که از عهد نرون تا حدود ۲۳۰ بعد از میلاد می‌زیستند. بیش از پنجاه سخنرانی و نطق او باقی مانده‌است که مربوط به دوران سلطنت آنتونینوس پیوس و مارکوس اورلیوس است. او ناطق موفقی بود ولی به خاطر سلسله بیماری‌هایی که بدان دچار شد، مدتی از تریبون‌ها دور افتاد. سپس سعی کرد از طریق ارتباط الهی با خدای اسکلپیوس و با تعبیر و اطاعت از رویاهایی که هنگام خواب در
و با تعبیر و اطاعت از رویاهایی که هنگام خواب در محوطه مقدس خدایان به او الهام می‌شد، درمان شود. او بعداً این تجربه را در یک سلسله گفتار با عنوان "داستان‌های مقدس (Hieroi Logoi)" روایت کرد. در اواخر عمر خود، آریستیدس کار خود را به عنوان سخنور از سر گرفت و به موفقیت چشمگیری دست یافت چنان‌که فیلوستراتوس درباره‌اش گفته‌است: «آریستیدس در میان همه سوفسطاییان کسی است که عمیقاً در هنرش مهارت دارد.»
پالاکائه یا پالاکای ( ; مفرد پالاکه (παλλακή)) نام عمومی معادل صیغه در یونان باستان بود. وجه تسمیه. کلمه "pallake" به معنای «صیغه» ریشه‌شناسی نامشخصی دارد. شاید منشأ پیشایونانی داشته و مرتبط با واژهٔ "paelex" در لاتین به چم «معشوقه» باشد، که همچنین واژه ای قرضی از یک زبان مدیترانه ای غیر هند و اروپایی است.
ارباب سواران یا فرماندهٔ سواره‌نظام نام نوعی کلانتر رومی بود که، در دوران جمهوری روم، به‌عنوان معاون یا جانشین دیکتاتور خدمت می‌کرد. وظیفهٔ اسمی او فرماندهی سواره‌نظام روم در زمان جنگ بود، لیکن با توجه به اینکه دیکتاتور ممکن بود در واکنش به بحران‌هایی غیر از جنگ نیز منصوب شود، ارباب سواران ممکن بود وظایفی غیر از فرماندهی سواره نظام نیز داشته باشد؛ یعنی انتصاب او می‌توانست دلایل نظامی یا سیاسی داشته باشد. شخص دیکتاتور ارباب سواران را انتخاب می‌کرد، و با اتمام مدت قانونیِ شخصِ دیکتاتور ارباب سواران نیز از
مدت قانونیِ شخصِ دیکتاتور ارباب سواران نیز از سمتش کناره می‌گرفت. او همکار اصلی دیکتاتور بود؛ امکان نداشت دیکتاتور بدون ارباب سوارانی بماند که او را معاونت کند، پس در صورت فوت یا عزل او دیکتاتور مؤظف به گزینش فرد دیگری به این سمت بود. در اوایل جمهوری، ارباب سواران، چنان‌که از نامش برمی‌آید، فرماندهٔ سواره‌نظام و دیکتاتور فرماندهٔ لژیون یا پیاده‌نظام بود. تا زمانی‌که دیکتاتور قانوناً بر سر کار می‌بود، ارباب سواران دارای اقتدار قانونی می‌بود. مقام قانونی دیکتاتور در یکی از دو صورت منقضی می‌شد: یکی اینکه
دیکتاتور در یکی از دو صورت منقضی می‌شد: یکی اینکه اوضاع و شرایط بحرانی فروکش کند و وضعیت عادی و غیرجنگی به جمهوری بازگردد، دیگر اینکه شش ماه از صدارتش بگذرد؛ و هرگاه دیکتاتور قانوناً کنار می‌رفت، اقتدارِ قانونیِ ارباب سواران نیز منقضی می‌شد. تاریخ. پادشاهی روم. در دوران پادشاهی روم (۷۵۳ تا ۵۰۹ ق. م) منصبی به‌نام تریبون کلرها وجود داشت که، از زمان رومولوس، سردستهٔ محافظانِ شخصیِ شاه بود که همگی سواره بودند. آخرینِ این تریبون کلرها شخصی به‌نام لوکیوس یونیوس بروتوس بود که پس از تجاوز سکستوس تارکوئینیوس به
بروتوس بود که پس از تجاوز سکستوس تارکوئینیوس به لوکرتیا مردم روم را واداشت پادشاه را خلع و جمهوری را تأسیس کنند. جمهوری روم. در دوران جمهوری روم، نخستین کسی که بدین منصب برگزیده شد اسپوریوس کاسیوس بود که نخستین دیکتاتور روم، آقای تیتوس لارکیوس، وی را بدین سمت برگزید. انتصاب نخستین دیکتاتور و نخستین ارباب سواران در ۵۰۱ ق.م. روی داد. ماجرا از این قرار بود که، در نهمین سال تأسیس جمهوری، احتمال جنگ رومیان با سابینان می‌رفت و، از آنسو، احتمال داشت اکتاویوس مامیلیوس، دامادِ شاهِ مخلوع، نیز با قوای مؤتلفهٔ بزرگی
دامادِ شاهِ مخلوع، نیز با قوای مؤتلفهٔ بزرگی از لاتینان بر روم بتازد. گذشته از آن، رومیان به یکی از دو کنسولِ آن سال مشکوک بودند که عقاید سلطنت‌طلبانه دارند؛ پس در این اوضاع و احوال اضطراری شخصی با عنوان دیکتاتور برگزیدند که مافوق کنسولان بود و حکمش کاملاً لازم‌الاجرا بود و شهروندی که به او معترض می‌بود نمی‌توانست به حق تظلم کردن از مردم متوسل شود. البته پس از رفع اوضاع و احوال اضطراری، دیکتاتور قانوناً معزول می‌شد و مجدداً دو کنسول شخص اول مملکت می‌شدند.
انگلند دن و جان فورد کولی یک گروه موسیقی سافت راک آمریکایی متشکل از "دنی ویلند «انگلند دن» سیلز" و "جان ادوارد «جان فورد» کولی" بودند که در طول دهه ۱۹۷۰ فعال بودند. بومیان تگزاس ، آنها بیشتر به خاطر تک آهنگ سال ۱۹۷۶ خود به نام من واقعاً دوست دارم امشب تو را ببینم را می‌شناسند که شماره ۲ در بیلبورد هات ۱۰۰ و شماره ۱ بزرگسالان معاصر بود. پس از انحلال آنها، سیلز شروع به اجرا در نقش دن سیلز کرد و در دهه ۱۹۸۰ فعالیت موسیقی کانتری را آغاز کرد که رتبه ۱۱ در محبوبترین‌های کانتری بود. حرفه. سال‌های آغازین. این دو در
کانتری بود. حرفه. سال‌های آغازین. این دو در حالی شروع به کار کردند که در دبیرستان دبلیو. دبلیو. ساموئل در دالاس، تگزاس، ایالات متحده با هم دوست و همکلاسی بودند. سیلز و کولی ابتدا به عنوان بخشی از گروه‌های پوشش محلی، از جمله "پلی‌بویز فایو" و "تیز فیو" اجرا کردند. آن‌ها مجموعه‌ای از دموها را در نشویل با نام شیمرها ضبط کردند، اما آینده‌شان با مرگ تهیه‌کننده‌شان به پایان رسید، قبل از اینکه او بتواند برای آنها قراردادی ضبط کند. گروه بعدی آنها گروه پاپ/روانی دالاس "سوزوست اف‌اوبی" (مخفف حمل و نقل روی کشتی) بود،
"سوزوست اف‌اوبی" (مخفف حمل و نقل روی کشتی) بود، که مطالب آن توسط لیبل ساندیز رکوردز دوباره بر روی سی‌دی منتشر شد. دیگر منابع. and Newman, Ralph M.: "ROCK ON: The Illustrated Encyclopedia Of Rock N' Roll; Volume II": Thomas Y. Crowell: 1978, p. 152.
دمدایک استیر یک گروه موسیقی دارک امبینت و الکترونیک انگلیسی است که توسط دی‌جی شان کنتی و تهیه‌کننده مایلز ویتاکر تشکیل شده است. این پروژه در سال ۲۰۰۹ طراحی شد و در منچستر قرار دارد. تاریخچه. دمدایک استیر در سال ۲۰۰۹ توسط شان کنتی و مایلز ویتاکر که هر دو در صحنه موسیقی منچستر به خوبی تثبیت شده بودند، تشکیل شد. ویتاکر همچنین به‌خاطر کارش در "پندل کاون" و تحت پروژه‌های انفرادی‌اش همچون ام‌ال‌زد، دختر انقلاب صنعتی، "سوم کوییکه" و مایلز شناخته می‌شود. کنتی یک دی‌جی معتبر است و همچنین به دلیل همکاری با "فایندرز
معتبر است و همچنین به دلیل همکاری با "فایندرز کیپرز"، یک پخش‌کننده آرشیوی مستقر در منچستر و لندن، شناخته شده است. میکس‌تیپ‌های آنها و آلبوم‌های آن‌ها تأثیرات متنوعی از جاز گرفته تا موسیقی تولیدی و صنعتی را در خود جای داده است. آنها به طور پیوسته صدا و تنظیمات خود را در طول پروژه تغییر داده‌اند.
دیوید کوشنر (; ۲۰۰۰ ) خواننده-ترانه‌پرداز اهل شیکاگو در ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۲۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی در سال ۲۰۲۲ با ترانه مردی سرشکسته در تیک‌تاک معروف شد و بعدتر ترانه نور روز را منتشر کرد.
خیابان کیو یک موزیکال کمدی است که عروسک‌ها و بازیگران با موسیقی و اشعار رابرت لوپز و جف مارکس و کتابی از جف ویتی به نمایش می‌گذارند. این فیلم برنده بهترین موزیکال، بهترین کتاب و بهترین موسیقی در جوایز تونی در سال ۲۰۰۴ شد. قالب نمایش تقلیدی از "خیابان کنجد" از PBS است، اما محتوای آن شامل مضامین بزرگسالانه است. این موزیکال به دلیل رویکردش به موضوعاتی همچون نژادپرستی، همجنس‌گرایی و پورنوگرافی اینترنتی مورد تحسین قرار گرفته‌است. این موزیکال در خارج از برادوی در سال ۲۰۰۳ در تئاتر وینارد، محصول مشترک تئاتر وینارد
۲۰۰۳ در تئاتر وینارد، محصول مشترک تئاتر وینارد و گروه نیو به نمایش درآمد. در ژوئیه همان سال، نمایش به تئاتر جان گلدن در برادوی منتقل شد، جایی که تا سال ۲۰۰۹ ادامه داشت و برای بیش از ۲۵۰۰ اجرا بازی کرد. در عرض چند هفته پس از پایان اجرای برادوی، به نیو وورد استیح خارج از برادوی منتقل شد، جایی که تا سال ۲۰۱۹ در آنجا به صحنه رفت. این دو سرهم ۶۵۶۹ اجرا داشته‌اند. اجراهای بزرگ دیگری از این موزیکال در لاس وگاس و وست اند روی صحنه رفته‌است.
تروبادور ( یا ایل تراواتوره) اپرایی در چهار پرده از جوزپه وردی به لیبرتوی ایتالیایی است که عمدتاً توسط سالوادور کاممارانو بر اساس نمایشنامه‌ای با همین نام منتشر شده در ۱۸۳۶ اثر آنتونیو گارسیا گوتیرز نوشته شده‌است. این موفق‌ترین نمایشنامه گارسیا گوتیرز بود، نمایشی که جولیان بودن آن را اینگونه توصیف می‌کند: «ملودرامی بلند و پراکنده که به طرزی پر زرق و برق از وحدت‌های ارسطویی سرپیچی می‌کند و مملو از حوادث خارق‌العاده و عجیب است». اولین نمایش این اپرا در تئاتر آپولو در رم در ۱۹ ژانویه ۱۸۵۳ برگزار شد و
تئاتر آپولو در رم در ۱۹ ژانویه ۱۸۵۳ برگزار شد و «راهپیمایی پیروزمندانه در سراسر جهان اپرا را آغاز کرد» . امروزه، تروبادور به‌طور مکرر به صحنه می‌رود و جزء اصلی رپرتوار استاندارد اپرا است. 1. زمینه تاریخی و خلق اثر. "تروبادور" در 19 ژانویه 1853 در تئاتر آپولو در رم برای اولین بار اجرا شد و بخشی از دوره‌ای پرکار در زندگی حرفه‌ای وردی بود که به خلق سه‌گانه معروف او (ریگولتو، تروبادور و لا تراویاتا) منجر شد. بر اساس کتاب "Verdi: His Music, Life and Times" نوشته جورج مارتین (انتشارات Dodd, Mead &amp; Company،
جورج مارتین (انتشارات Dodd, Mead &amp; Company، 1963)، وردی به دلیل شیفتگی‌اش به داستان‌های رمانتیک و پرشور، نمایشنامه "El Trovador" اثر آنتونیو گارسیا گوتیرز را انتخاب کرد. در نامه‌ای به سالوادور کاممارانو (لیبرت‌نویس اپرا)، وردی تأکید کرد که به دنبال خلق اثری با تضادهای احساسی قوی و موقعیت‌های دراماتیک است که بتواند تماشاگران را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. این نامه‌ها که در آرشیوهای وردی در ایتالیا نگهداری می‌شوند، نشان‌دهنده وسواس وردی در ایجاد یک اثر موسیقایی-دراماتیک منحصربه‌فرد هستند . 2. داستان و
موسیقایی-دراماتیک منحصربه‌فرد هستند . 2. داستان و مضامین. داستان "تروبادور" حول محور عشق ممنوعه، انتقام و هویت‌های مخفی می‌چرخد و شخصیت‌های اصلی آن شامل مانریکو (تروبادور)، لئونورا (معشوقه او)، کنت دی لونا (رقیب عشقی) و آزوچنا (مادرخوانده مانریکو) هستند. بر اساس مقاله‌ای در مجله "Opera Quarterly" (جلد 15، شماره 3، 1999)، پیچیدگی روایت این اپرا که گاهی برای مخاطبان مدرن گیج‌کننده به نظر می‌رسد، نتیجه عمدی وردی برای ایجاد یک ملودرام رمانتیک بود که احساسات خام انسانی را به نمایش بگذارد. برخلاف منابع ویکی‌پدیا
انسانی را به نمایش بگذارد. برخلاف منابع ویکی‌پدیا که معمولاً خلاصه داستان را ارائه می‌دهند، این مقاله تأکید می‌کند که وردی و کاممارانو آگاهانه داستان را با ابهامات داستانی (مانند هویت واقعی مانریکو) پر کردند تا حس رمزآلود بودن را تقویت کنند. این ابهامات باعث شد که منتقدان اولیه اپرا، مانند منتقدان روزنامه "La Gazzetta Musicale di Milano" (1853)، داستان را "اغراق‌آمیز اما تأثیرگذار" توصیف کنند. خلاصه داستان. اپرای تروبادور، اثری در چهار پرده از جوزپه وردی، داستانی پر پیچ و خم از عشق، انتقام و هویت‌های پنهان
پر پیچ و خم از عشق، انتقام و هویت‌های پنهان را روایت می‌کند. داستان در اسپانیای قرن پانزدهم رخ می‌دهد و حول محور چهار شخصیت اصلی می‌چرخد: لئونورا، بانویی اشرافی که مورد توجه دو مرد قرار دارد؛ مانریکو، تروبادور (خنیاگر دوره‌گرد) و انقلابی که لئونورا عاشق اوست؛ کنت دی لونا، اشراف‌زاده‌ای رقیب مانریکو در عشق به لئونورا؛ و آزوچنا، کولی‌ای که رازهای تاریکی از گذشته را در سینه دارد. داستان با روایت آزوچنا از گذشته‌ای تلخ آغاز می‌شود. او به انتقام مرگ مادرش، پسر کنت دی لونا را می‌رباید و به اشتباه پسر خود را به
کنت دی لونا را می‌رباید و به اشتباه پسر خود را به جای او در آتش می‌سوزاند. سال‌ها بعد، مانریکو به عنوان تروبادوری شجاع ظاهر می‌شود و دل لئونورا را می‌رباید. کنت دی لونا که خود نیز عاشق لئونورا است، به رقابت با مانریکو برمی‌خیزد. درگیری‌های سیاسی و شخصی میان این سه نفر، داستان را به اوج خود می‌رساند. در پرده‌های بعدی، رازهای بیشتری از گذشته آزوچنا فاش می‌شود و هویت واقعی مانریکو آشکار می‌گردد. آزوچنا که در واقع مادر مانریکو است، به او کمک می‌کند تا از دست کنت دی لونا بگریزد. اما در نهایت، کنت دی لونا موفق
دی لونا بگریزد. اما در نهایت، کنت دی لونا موفق می‌شود مانریکو را دستگیر کند. لئونورا برای نجات جان مانریکو، حاضر می‌شود با کنت دی لونا ازدواج کند، اما به او وعده می‌دهد که قبل از ازدواج، خود را مسموم خواهد کرد. پس از مسموم کردن خود، لئونورا جان می‌دهد و کنت دی لونا نیز مانریکو را اعدام می‌کند. آزوچنا که شاهد این صحنه است، به کنت دی لونا اعتراف می‌کند که مانریکو پسر واقعی او بوده است. 3. ویژگی‌های موسیقایی. "تروبادور" به دلیل آریاها و کُرهای قدرتمندش، مانند آریای "Stride la vampa" آزوچنا و کُر معروف "Anvil
آریای "Stride la vampa" آزوچنا و کُر معروف "Anvil Chorus" (کُر کولی‌ها)، شهرت دارد. بر اساس کتاب "The Operas of Verdi" نوشته جولیان بادِن (جلد دوم، انتشارات Oxford University Press، 1992)، وردی در این اپرا از تضادهای موسیقایی برای بازتاب شخصیت‌های متضاد استفاده کرد؛ برای مثال، ملودی‌های نرم و عاشقانه لئونورا در مقابل تم‌های خشن و پرشور آزوچنا قرار می‌گیرند. برخلاف اطلاعات کلی ویکی‌پدیا، بادِن اشاره می‌کند که وردی برای کُر کولی‌ها از ریتم‌های قوی و سازهای کوبه‌ای الهام‌گرفته از موسیقی محلی اسپانیایی استفاده
الهام‌گرفته از موسیقی محلی اسپانیایی استفاده کرد تا حس تحرک و انرژی را منتقل کند. این موضوع در نقدهای معاصر، مانند نقد منتشرشده در "The Musical Times" (فوریه 1853)، نیز تأیید شده که موسیقی اپرا را "پرشور و در عین حال کنترل‌شده" توصیف می‌کند. 4. استقبال و تأثیر فرهنگی. "تروبادور" در زمان اجرا با استقبال گسترده‌ای مواجه شد، اما برخی منتقدان داستان پیچیده آن را مورد انتقاد قرار دادند. بر اساس آرشیوهای تئاتر آپولو (قابل دسترسی از طریق کتابخانه‌های دیجیتال ایتالیا، مانند "Archivio Storico del Teatro dell'Opera
مانند "Archivio Storico del Teatro dell'Opera di Roma")، این اپرا در شب افتتاحیه با تشویق‌های مکرر تماشاگران روبه‌رو شد و تا پایان سال 1853 بیش از 20 اجرا در رم داشت. همچنین، طبق مقاله‌ای در "The New York Times" (بخش آرشیو، نقد اپرا، 1855)، اجرای "تروبادور" در آمریکا نیز موفقیت چشمگیری داشت و به دلیل آریاهای به‌یادماندنی‌اش به یکی از محبوب‌ترین اپراهای وردی در قرن نوزدهم تبدیل شد. این اپرا همچنین بر آثار بعدی وردی، مانند "دون کارلوس"، تأثیر گذاشت و الهام‌بخش آهنگسازان دیگر برای استفاده از تم‌های رمانتیک و
آهنگسازان دیگر برای استفاده از تم‌های رمانتیک و دراماتیک شد. 5. چالش‌های اجرا. یکی از جنبه‌های کمتر شناخته‌شده "تروبادور"، دشواری اجرای آن است که به دلیل نیاز به خوانندگانی با توانایی‌های صوتی استثنایی (به‌ویژه برای نقش‌های لئونورا و مانریکو) مشهور است. بر اساس مصاحبه‌ای با پلاسیدو دومینگو (خواننده اپرا) در مجله "Opera News" (دسامبر 1970)، نقش مانریکو به دلیل نیاز به دامنه صوتی گسترده و قدرت احساسی، یکی از چالش‌برانگیزترین نقش‌های تنور در رپرتوار وردی است.
اف‌اف۵ (که قبلا با نام‌های، فمیلی فورس ۵، دِ فمیلی، گروند نویز و دِ برادرز شناخته می‌شد) یک گروه کریستین راک آمریکایی از آتلانتا، جورجیا است. گروه در سال ۲۰۰۴ توسط برادران سالومون «سول گلو اکتیویتور» اولدز، جاشیوا «فتی» اولدز و جیکوب «کرونتون» اولدز به همراه دو دوست خود، ناتان «ناددی» کورین و برد «۲۰ سنت» الن که بعداً جایگزین شد، تشکیل شد. توسط درک «چپستیک» کوه. این گروه پنج آلبوم استودیویی، نه آلبوم چندآهنگه و دو آلبوم ریمیکس منتشر کرده است. آن‌ها اغلب به خاطر شخصیت‌های پرحاشیه، پارتی‌محور و ترکیبی متنوع