payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آرتور راد (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
اندی استرادن (; – ژوئن ۱۹۶۷) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
خانه خلیفه کتابی است از نویسندهٔ افغان تحریرشاه که در سال ۲۰۰۶ منتشر شده‌است. جوایز. کتاب خانه خلیفه به انتخاب مجله تایم یکی از ده نامزد بهترین کتاب سال شده‌است. همچنین رادیو بی‌بی‌سی آن را کتاب هفته معرفی کرده‌است. این کتاب قرار است توسط دو کارگردان در هالیوود مورد اقتباس قرار گیرد.
لاشانا لینچ (؛ زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۸۷) بازیگر اهل بریتانیا است. او برای حضور در فیلم‌های ابرقهرمانی دنیای سینمایی مارول، "کاپیتان مارول" (۲۰۱۹) و "دکتر استرنج در چندجهانی دیوانگی" (۲۰۲۲) و بازی در نقش مأمور سرویس اطلاعات مخفی در فیلم جاسوسی "زمانی برای مردن نیست" (۲۰۲۱) شناخته شده‌است. او در سال ۲۰۲۲ برندهٔ جایزه ستاره نوظهور بفتا شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-03-11T20:17:13Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Kasir&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Kasir صفحهٔ البرت جورکرا را به آلبرت خورکرا منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;36725524&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
تبار درخشان‌زنبورتباران ، در زیرخانواده زنبوریان عسل، که معمولاً به عنوان زنبورهای ارکیده یا زنبورهای اوگلوسین شناخته می‌شوند، تنها گروهی از زنبورهای کوربیکوله هستند که اعضای غیرانگلی آن‌ها همه رفتار فرااجتماعی ندارند. ویژگی‌ها. بیشتر گونه‌های این تبار منفرد هستند، اگرچه تعداد کمی از آنها اشتراکی هستند یا شکل‌های ساده‌ای از اجتماعی بودن را نشان می‌دهند. حدود ۲۰۰ گونه توصیف شده وجود دارد که در پنج سرده پراکنده شده‌اند: "Euglossa" , "Eulaema" , "Eufriesea" , "Exaerete" و "Aglae" تک‌نماد. همه به‌طور انحصاری در
و "Aglae" تک‌نماد. همه به‌طور انحصاری در آمریکای جنوبی یا مرکزی یافت می‌شوند (اگرچه یک گونه، "Euglossa dilemma"، در ایالات متحده ایجاد شده‌است). سردهٔ "Exaerete" و "Aglae" از انگل‌های طعمه‌دزد در لانه زنبورهای دیگر ارکیده هستند. همه به جز "Eulaema" با رنگ‌های فلزی درخشان، عمدتاً سبز، طلایی و آبی مشخص می‌شوند. ماده‌ها گرده و شهد را به عنوان غذا از گیاهان مختلف و رزین، گل و دیگر مواد را برای لانه‌سازی جمع‌آوری می‌کنند. برخی از همین گیاهان خوراکی نیز توسط نرها استفاده می‌شود که پس از بیرون آمدن از تخم از لانه
استفاده می‌شود که پس از بیرون آمدن از تخم از لانه خارج می‌شوند و برنمی‌گردند.
مرسدس-بنز اف۱۲۵ (به انگلیسی: Mercedes-Benz F125) یک خودروی مفهومی پیل سوختی هیدروژنی با موتور الکتریکی است که در نمایشگاه خودرو فرانکفورت ۲۰۱۱ رونمایی شد. نام آن ۱۲۵ برای جشن ۱۲۵ سالگی مرسدس بنز است. کوپه ۲ در با طول دارای درهای بال‌پرنده‌ای و دسترسی به صندلی‌های جلو و عقب را فراهم می‌کند. با استفاده از یک موتور الکتریکی در هر چرخ، یک سامانه چهارچرخ محرک "e4MATIC" با محوریت عقب را ایجاد می‌کند. موتورهای جلو و موتورهای عقب با حداکثر قدرت با یک موتور الکتریکی با ظرفیت ۱۰ کیلووات ساعت تولید می‌کنند. -باتری
با ظرفیت ۱۰ کیلووات ساعت تولید می‌کنند. -باتری گوگردی که در حالت عمودی در پشت صندلی‌های عقب قرار دارد. انرژی باتری‌ها توسط یک پیل سوختی هیدروژنی که بین چرخ‌های جلو قرار دارد تامین می‌شود. اف۱۲۵ دارای شتاب ادعایی به ۱۰۰ کیلومتر در ساعت در ۴٫۹ ثانیه و حداکثر سرعت ۲۲۰ کیلومتر در ساعت است.
بیشینه طول عمر (یا، برای انسان، حداکثر سن گزارش شده در هنگام مرگ) معیاری است برای بیشترین زمانی است که یک یا چند عضو از یک جمعیت بین تولد تا مرگ زنده می‌مانند. این اصطلاح همچنین می‌تواند برآوردی از حداکثر مدت زمانی را که یک عضو از یک گونه معین می‌تواند بین تولد و مرگ زنده بماند، به شرط شرایطی که برای طول عمر آن عضو بهینه باشد، بیان کند. بیشتر گونه‌های زنده دارای حد بالایی از تعداد دفعاتی هستند که سلول‌های سوماتیکی که تلومراز را بیان نمی‌کنند، می‌توانند تقسیم شوند. این محدودیت هایفلیک نامیده می‌شود، اگرچه
شوند. این محدودیت هایفلیک نامیده می‌شود، اگرچه این تعداد تقسیم سلولی به‌طور دقیق طول عمر را کنترل نمی‌کند. در جانوران. جانوران کوچک مانند پرندگان و سنجاب‌ها به ندرت به بیشینه طول عمر می‌رسند و معمولاً در اثر تصادف، بیماری یا شکار می‌میرند. بیشینه طول عمر در بیشتر گونه‌ها در مخزن AnAge (پایگاه داده‌های پیری و طول عمر جانوران) ثبت شده‌است. بیشینه طول عمر معمولاً برای گونه‌هایی که بزرگ‌تر هستند یا دارای دفاع مؤثر در برابر شکار هستند، مانند پرواز پرندگان، دفاع شیمیایی یا زندگی در گروه‌های اجتماعی طولانی‌تر
شیمیایی یا زندگی در گروه‌های اجتماعی طولانی‌تر است. تفاوت در طول عمر بین گونه‌ها نقش ژنتیک را در تعیین بیشینه طول عمر ("نرخ پیری") نشان می‌دهد. رکوردها (به سال) به شرح زیر است: طولانی‌ترین عمر در مهره‌داران برای گونه‌های مختلف توصیف شده‌است. گونه‌های بی‌مهرگانی که تا زمانی که زنده هستند به رشد خود ادامه می‌دهند (مانند صدف‌های خاص، برخی گونه‌های مرجانی) می‌توانند صدها سال عمر کنند:
این فهرستی از پرفروش‌ترین فیلم‌ها بر پایه سال است که بر اساس درآمدشان در گیشه ایالات متحده ترتیب داده شده‌اند. فیلم‌ها بر اساس تاریخ انتشار، به جای درآمد ناخالصی که در طول یک سال تقویمی جمع‌آوری کرده‌اند، فهرست شده‌اند. بر پایه سال انتشار. فهرست سالانه به شرح زیر است:
تیر () یکی از ابعاد در یک کشتی یا قایق است؛ اندازهٔ عرض آن در عریض‌ترین نقطهٔ آن. حداکثر مقدار "تیر" (BMAX) فاصله بین صفحه‌های انتهای بیرونی ۲ پهلوی کشتی قرار دارند، "تیر بدنه" (BH) فقط شامل بخش‌های ثابت بدنه را شامل می‌شود و تیر در خط آب (BWL) حداکثر عرض بدنه است که سطح آب را قطع می‌کند. به‌طور کلی، هرچه "تیر" یک کشتی (یا قایق) عریض‌تر باشد، ثبات اولیه آن بیشتر است، به قیمت پایداری ثانویه در صورت واژگونی، جایی که انرژی بیشتری برای برگرداندن کشتی از موقعیت معکوس آن لازم است. کشتی‌ای که به انتهای تیرهایش
معکوس آن لازم است. کشتی‌ای که به انتهای تیرهایش می‌پیچد، "تیرهای" عرشه‌اش تقریباً عمودی است. اندازه‌های معمولی. نسبت‌های معمولی طول به "تیر" (نسبت‌های تصویر) برای قایق‌های بادبانی کوچک از ۲:۱ (قایق‌های بادبانی تا قایق‌های بادبانی قابل تریلر حدود ۲۰ فوت یا ۶ متر) تا ۵:۱ (قایق‌های بادبانی مسابقه‌ای بیش از ۳۰ فوت یا ۱۰ متر) است. کشتی‌های بزرگ دارای نسبت "تیر" بسیار متفاوتی هستند که برخی از آنها به ۲۰:۱ می‌رسد. در قایقرانی رقابتی برای مسابقات که برای استفاده در آب‌های هموار طراحی شده‌اند نسبت طول قایق به "تیر"
آب‌های هموار طراحی شده‌اند نسبت طول قایق به "تیر" آن می‌تواند تا ۳۰:۱ باشد، در حالی که این نسبت در یک کوراکول (قایق‌های پهن کوچک) تقریباً ۱:۱ است – بیشتر تقریباً دایره‌ای هستند.
۱۴۴۶ قمری، هزار و چهارصد و چهل و ششمین سال در گاهشماری هجری قمری قراردادی سالی است. اول محرم این سال روز دوشنبه:۱۸ تیر ۱۴۰۳ هجری خورشیدی (۸ ژوئیه ۲۰۲۴ میلادی)است.
معادله‌های رقابت لوتکا-ولترا یک مدل ساده از پویایی‌شناسی جمعیت گونه‌هایی است که برای برخی منابع مشترک رقابت می‌کنند. آنها را می‌توان بیشتر به معادله لوتکا-ولتررا تعمیم داد تا برهم‌کنش‌های تغذیه‌ای را شامل شود.
لیبرالیسم کمال‌گرا یا کمال‌گرایی لیبرال، توسط چارلز لارمور (1987)، به‌عنوان خانواده‌ای از دیدگاه‌هایی تعریف شده‌است که اصول سیاسی را بر پایه «آرمان‌هایی که تصور ما از زندگی خوب را شکل می‌دهند» را بنا می‌کنند. جوزف راز نیز به رواج آرای لیبرالیسم کمال‌گرا کمک کرد. دیگر نظریه‌پردازان مهم معاصر کمال‌گرایی لیبرال جورج شر و استیون وال هستند. همچنین می‌توان در نوشته‌های لیبرال‌های اولیه مانند جان استوارت میل و تی.اچ گرین نیز رگه‌هایی از کمال‌گرایی لیبرالی را پیدا کرد. بررسی اجمالی. لیبرالیسم کمال‌گرا ترکیبی از دو
بررسی اجمالی. لیبرالیسم کمال‌گرا ترکیبی از دو ایده است: کمال‌گرایی و لیبرالیسم. آن‌چه لیبرالیسم کمال‌گرا را کمال‌گرا می‌کند پذیرش نظریه عینی زندگی خوب (یا رفاه انسان)، و این باور است که این وظیفه دولت است که زندگی خوب شهروندان خود را ارتقا بخشد، یا (اگر نظریه عدالت جهان‌وطنی درست باشد) برای ترویج زندگی خوب همه انسان‌ها بکوشد. از سویی، آن‌چه لیبرالیسم کمال‌گرا را لیبرال می‌کند این است که یا نظریه‌ای درباره زندگی خوب دارد که به خودمختاری اهمیت می‌دهد، یا نظریه‌ای درباره زندگی خوب دارد که حقوق لیبرال کلاسیک و
درباره زندگی خوب دارد که حقوق لیبرال کلاسیک و یا اصل بی‌طرفی دولت می‌تواند از آن استفاده کند. اغلب، کمال‌گرایی با قیم‌مآبی همراه است. بنابر این استدلال، اگر دولت بخواهد رفاه شهروندان خود را ارتقاء بخشد، باید با اقدامات شهروندانی که برای رفاه سایرین مفید نیستند، برخورد کند. اکثر لیبرال‌های کمال‌گرا سعی می‌کنند با نشان دادن این که اقدام دولت نقشی پدرانه است، اجتناب کنند، یعنی می‌کوشند نشان دهند که بهترین راه برای دولت جهت ارتقای رفاه شهروندانش این است که خود را مهار کرده و اختیاراتش را محدود کند، و اجازه دهد
مهار کرده و اختیاراتش را محدود کند، و اجازه دهد هر فردی آزادانه تلاش کند. در میان فیلسوفان سیاسی، رایج است که لیبرال‌های کمال‌گرا اصول سیاسی را (که هدایت کنش سیاسی و طراحی نهادهای سیاسی را هدایت می‌کنند) از نظریه زندگی خوب استنباط می‌کنند. چیزی که اغلب مغفول می‌ماند این است که نظریه کنش سیاسی به‌تنهایی از نظریه زندگی خوب قابل استخراج نیست. بنابراین بسیار مهم است که کمال‌گرایان لیبرال نه تنها به نظریه زندگی خوب، بلکه به نظریه عدالت توزیعی نیز متعهد شوند. فایده گرایی، برابری گرایی، کفایت‌گرایی و اولویت‌گرایی
گرایی، برابری گرایی، کفایت‌گرایی و اولویت‌گرایی موارد قابل قبولی از اصول توزیع هستند. از نظر جوزف راز، در کانون لیبرالیسم کمال‌گرای او، خودمختاری و کثرت‌گرایی "اخلاقی" قرار دارند، و می‌توان این رویکرد را در مقابل لیبرالیسم سیاسی قرار داد. مارتا نوسبام (2011) اشاره می‌کند که لارمور (1997) استدلال کرده است که «این دیدگاه‌ها شامل ایده‌آل‌های بحث‌برانگیز زندگی خوب یا دیدگاه‌هایی در مورد طبیعت نهایی خیر انسانی» است. از نظر نوسبام، لیبرالیسم کمال‌گرا «نوعی از یک دسته از دیدگاه‌های لیبرال است که می‌توان آن‌ها را
دسته از دیدگاه‌های لیبرال است که می‌توان آن‌ها را در مقابل لیبرالیسم‌های «سیاسی» یا «عمومی»، «"لیبرالیسم‌های جامع"» نامید. بنابراین همه لیبرالیسم‌های کمال‌گرا جامع هستند، در حالی که همه لیبرالیسم‌های جامع کمال‌گرا نیستند. یک مورد برجسته از نظریه لیبرال جامع و در عین حال غیرکمال‌گرا، لیبرترینیسم است، که بر اساس ایده‌آل مالکیت بر خود بنا شده‌است، تا تصوری از زندگی خوب را به‌دست دهد. از نظر نوسبام، «لیبرالیسم‌هایی که اصول سیاسی را بر اساس برخی آموزه‌های جامع درباره زندگی بشری استوار می‌کنند نه تنها حوزه
درباره زندگی بشری استوار می‌کنند نه تنها حوزه سیاسی، بلکه به‌طور کلی حوزه رفتار انسانی را نیز در بر می‌گیرند». علاوه بر این، آن‌ها از لیبرالیسم غیرجامع (یعنی عقل سیاسی یا عمومی) برای استقرار اصول سیاسی خود در نظریه خیر (زندگی) فاصله می‌گیرند، در حالی که این دومی موضعی ظاهراً «خنثی» اتخاذ می‌کند، که ظاهراً با همه انواع دیگر سازگار است.
کفایت‌گرایی یکی از چندین نظریه اصلی عدالت توزیعی است. کفایت‌گرایی دیدگاهی در عدالت است که بر این ایده تأکید دارد که همه باید به اندازه کافی دارا و منعم باشند. هری فرانکفورت، زمانی که توزیع اقتصادی را شرح می‌دهد، پیشنهاد می‌کند که نکته اخلاقی مهم این است که همه باید به اندازه کافی برخوردار و توانگر باشند، نه اینکه همه به میزان یکسان ثروت داشته باشند. جان رومر نیز پیشنهاد می‌کند که کفایت‌گرایی ممکن است به‌عنوان «به حداکثر رساندن تعداد کسانی که به اندازه کافی برخورداری اقتصادی دارند» در نظر گرفته شود (۲۰۰۴، ص
اقتصادی دارند» در نظر گرفته شود (۲۰۰۴، ص ۲۷۸).
گزینش روگردانی، گزینش روگردانی یا بقای کمیابی شکلی از انتخاب وابسته به فراوانی منفی است. این موضوع زنده‌مانی جانوران طعمه منفرد را توصیف می‌کند (از طریق جهش) که از گونه‌های خود متفاوت هستند، به گونه‌ای که احتمال نادیده گرفتن آنها توسط شکارچیان را افزایش می‌دهد. این موضوع در گونه‌های چندریختی، گونه‌هایی که شکل‌های متفاوتی دارند، عمل می‌کند. در گزینش کمیابی، شکل‌های رایج یک گونه بیشتر از شکل‌های کمیاب‌تر طعمه می‌شوند، که برای شکل‌های نادر در جمعیت سودمند است و به آنها مزیت انتخاب طبیعی می‌دهد. همچنین بحث شده
به آنها مزیت انتخاب طبیعی می‌دهد. همچنین بحث شده است که گزینش کمیابی برای تثبیت چندشکلی طعمه عمل می‌کند.
هنگام بحث دربارهٔ پویایی جمعیت، بوم‌شناسی رفتاری و زیست‌شناسی سلولی، به‌کارگماری یا فراخوانی چندین فرایند زیست‌شناختی مختلف را دربر می‌گیرد. در پویایی جمعیت، به‌کارگماری فرآیندی است که طی آن افراد جدید به جمعیت اضافه می‌شوند، چه از طریق تولد و بلوغ یا با مهاجرت. هنگام بحث دربارهٔ محیط زیست رفتاری و ارتباطات جانوران، به‌کارگماری ارتباطی است که هدف آن افزودن اعضای یک گروه به وظایف خاص است. در نهایت، هنگام بحث دربارهٔ زیست‌شناسی سلولی، به‌کارگماری فرآیندی است که توسط آن سلول‌ها برای وظیفه‌های ویژه برگزیده
که توسط آن سلول‌ها برای وظیفه‌های ویژه برگزیده می‌شوند.
تبارشاخه‌زایی یک تقسیم فرگشتی یک گونه والد به دو گونه جداگانه است که یک تبارشاخه را تشکیل می‌دهد. این رویداد معمولاً زمانی رخ می‌دهد که تعداد کمی از جانداران به گونه‌زای ناهمجا و اغلب دوردست ختم می‌شوند یا زمانی که تغییرهای محیطی سبب انقراض چندین نفر می‌شود، که جایگاه‌های بوم‌شناختی را برای بازماندگان باز می‌کند و سبب ایجاد گلوگاه‌های جمعیتی می‌شود و اثر بنیان‌گذار تغییر فراوانی آللی در جمعیت‌های واگرا در مقایسه با جمعیت نیاکان آنهاست. رویدادهایی که سبب جدا شدن این گونه‌ها از یکدیگر در مناطق دوردست می‌شوند
شدن این گونه‌ها از یکدیگر در مناطق دوردست می‌شوند ممکن است همچنان به هر دو گونه اجازه دهد تا شانس مساوی برای بقا، تولیدمثل و حتی فرگشت برای سازگاری بهتر با محیط خود داشته باشند، در حالی که به دلیل انتخاب طبیعی بعدی، جهش و رانش ژنتیکی همچنان دو گونه مجزا هستند. تبارشاخه‌زایی برخلاف آناژنز است که در آن گونه‌های نیاکانی به تدریج تغییرها را انباشته می‌کنند، و در نهایت، وقتی به اندازه کافی انباشته شد، گونه به اندازه کافی متمایز و متفاوت از شکل آغازین خود است که می‌توان آن را به عنوان یک شکل جدید - یک گونه جدید
می‌توان آن را به عنوان یک شکل جدید - یک گونه جدید برچسب‌گذاری کرد. توجه داشته باشید که با آناژنز، دودمان در درخت تبارزایی از هم جدا نمی‌شود. برای تعیین اینکه یک رویداد گونه‌زایی تبارشاخه است یا آناژنز، محققان ممکن است از شبیه‌سازی، شواهدی از فسیل‌ها، شواهد مولکولی از DNA گونه‌های زنده مختلف یا مدل‌سازی استفاده کنند. با این حال بحث شده‌است که آیا تمایز بین تبارشاخه و آناژنز اصلاً در نظریه تکامل ضروری است یا خیر.
معادشناسی یا آخرت‌شناسی (به ) به انتظارات پایان عصر حاضر، تاریخ بشر یا خود جهان مربوط می‌شود. پایان جهان یا آخرالزمان[۲] توسط ادیان (اعم از ابراهیمی و غیر ابراهیمی) پیش‌بینی شده‌است، که بیان می‌کند، رویدادهای منفی جهان به اوج خواهند رسید. اعتقاد به این‌که پایان جهان قریب‌الوقوع است به عنوان آخرالزمان شناخته می‌شود، و در طول زمان، هم توسط ادیان اصلی و هم توسط فرقه‌های دیگر به روز قیامت شناخته می‌شود. این اصطلاح به‌طور استعاری به‌غایت واقعیت عادی و وصال با پروردگار اشاره دارد. مذاهب مختلف "معادشناسی" را به
اشاره دارد. مذاهب مختلف "معادشناسی" را به عنوان رویدادی در آینده در نظر می‌گیرند که در متون مقدس یا در فولکلور پیش‌گویی شده‌است.
میرکا مادلین مورا (18 مارس 1928 - 27 اوت 2018) یک هنرمند تجسمی و فرهنگی استرالیایی متولد فرانسه بود که سهم قابل توجهی در توسعه هنر معاصر استرالیا داشت. هنرهای او شامل طراحی، نقاشی، مجسمه‌سازی و معرق‌کاری بود. میرکا مورا در ۱۸ مارس ۱۹۲۸ در پاریس به دنیا آمد. پدر او در سال ۱۹۴۲ در جریان به‌صف‌کشی ول دیو دستگیر شد. خانواده او از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ با پنهان شدن در جنگل‌های فرانسه از دستگیری و تبعید فرار کردند. پس از جنگ، میرکا ۱۷ ساله با یک مبارز مقاومت دوران جنگ، ژرژ مورا در پاریس ملاقات کرد. آنها در سال ۱۹۴۷
ژرژ مورا در پاریس ملاقات کرد. آنها در سال ۱۹۴۷ ازدواج کردند.
دافنه بلیک اورام زاده درگذشت آهنگساز و موسیقی‌دان الکترونیک بریتانیایی بود. او یکی از اولین آهنگسازان بریتانیایی بود که صدای الکترونیکی را تولید کرد، و اولین تمرین کننده موسیقی بتن در بریتانیا بود. به عنوان یکی از بنیانگذاران کارگاه رادیوفونیک بی‌بی‌سی، او در توسعه موسیقی الکترونیک بریتانیا نقش اساسی داشت. آثار او در فیلم بی‌گناهان در سال ۱۹۶۱ به پیشروی موسیقی متن الکترونیکی کمک کرداورام خالق تکنیک Oramics برای ایجاد صداهای الکترونیکی با استفاده از صدای کشیده بود. او علاوه بر اینکه یک مبتکر موسیقی بود،
کشیده بود. او علاوه بر اینکه یک مبتکر موسیقی بود، اولین زنی بود که به‌طور مستقل یک استودیوی موسیقی الکترونیک شخصی را کارگردانی و راه‌اندازی کرد و اولین زنی بود که یک ساز موسیقی الکترونیک را طراحی و ساخت. او در کتاب خود یادداشت فردی موسیقی، صدا و الکترونیک (۱۹۷۱) مضامین فلسفی مرتبط با فیزیک صدا را بررسی کرد. سنین جوانی و تحصیل. اورام در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۵ در ویلتشایر انگلستان در خانواده جیمز و آیدا اورام متولد شد. او که در مدرسه دخترانه شربورن تحصیل کرده بود، از سنین پایین پیانو و ارگ و همچنین آهنگسازی را آموزش
سنین پایین پیانو و ارگ و همچنین آهنگسازی را آموزش می‌داد. پدرش در دهه ۱۹۵۰ رئیس انجمن باستان‌شناسی ویلتشایر بود. خانه دوران کودکی او در ۱۰ مایلی دایره‌های سنگی آوبری و ۲۰ مایلی از استون هنج بود حرفه. در سال ۱۹۴۲، به اورام جایی در کالج سلطنتی موسیقی پیشنهاد شد، اما در عوض به عنوان مهندس استودیو جوان و «تعادل کننده موسیقی» در بی‌بی‌سی مشغول به کار شد. یکی از مسئولیت‌های شغلی او «سایه» کردن کنسرت‌های زنده با یک نسخه از پیش ضبط شده بود تا در صورت قطع شدن با «اقدام دشمن»، پخش ادامه یابد. سایر وظایف شغلی شامل
دشمن»، پخش ادامه یابد. سایر وظایف شغلی شامل ایجاد جلوه‌های صوتی برای نمایش‌های رادیویی و مخلوط کردن سطوح پخش بود. در این دوره او از پیشرفت‌های صداهای مصنوعی آگاه شد و شروع به آزمایش با ضبط صوت کرد. او که اغلب بعد از ساعت‌ها در آنجا می‌ماند، شناخته شده بود که تا آخر شب با ضبط صوت آزمایش می‌کرد. او صداها را روی نوار ضبط می‌کرد، و سپس برش می‌داد، به هم متصل می‌کرد و حلقه می‌کرد، سرعت آن‌ها را کاهش می‌داد، سرعت می‌داد، و آنها را به عقب پخش می‌کرد. او همچنین در دهه ۱۹۴۰ زمانی را به آهنگسازی، از جمله یک اثر
در دهه ۱۹۴۰ زمانی را به آهنگسازی، از جمله یک اثر ارکسترال با عنوان «هنوز نقطه» اختصاص داد. این یک قطعه نوآورانه برای میزهای گردان، «ارکستر دوتایی» و پنج میکروفون بود. بسیاری «هنوز نقطه» را اولین ترکیبی می‌دانند که ارکستراسیون آکوستیک را با دستکاری الکترونیکی زنده ترکیب کرد. «هنوز نقطه» که توسط بی‌بی‌سی رد شد و هرگز اجرا نشد، به مدت ۷۰ سال شنیده نشد، تا اینکه در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶ شیوا فشارکی و ارکستر معاصر لندن آن را برای اولین بار اجرا کردند. پس از کشف نت نهایی، اولین نمایش نسخه اصلاح شده «هنوز نقطه» در The
اولین نمایش نسخه اصلاح شده «هنوز نقطه» در The Proms لندن در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۸ توسط آهنگسازان شیوا فشارکی و جیمز بولی - که آهنگسازی را به دنبال نت‌های اورام انجام دادند - در کنار ارکستر معاصر لندن اجرا شد.
وقت قاهره فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی ربا ندا است. در این فیلم بازیگرانی همچون پاتریشا کلارکسون، الکساندر صدیق، النا آنایا، تام مک‌کاموس و آمینه العنابی ایفای نقش کرده‌اند. خلاصه داستان. جولیت (پاتریشیا کلارکسون) برای دیدن همسرش مارک هنگام تعطیلات به قاهره می‌رود. مارک کارمند سازمان ملل متحد است و درگیر حمایت انسان‌دوستانه در غزه است و سفرش به قاهره چند روز با تأخیر همراه می‌شود. طارق (الکساندر صدیق) همکار مارک، جولیت را از فرودگاه به هتل می‌برد و چند روز بعد را با او به گردش در قاهره می‌پردازد ...
سیل () یک درام تاریخی لهستانی به کارگردانی یژی خوفمن است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این فیلم در چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی بود که آنرا به "آمارکورد" واگذار کرد. این فیلم، سومین فیلم محبوب تاریخ سینمای لهستان است و تنها در لهستان در سال ۱۹۸۷ بیش از ۲۷٫۶ میلیون بلیت و در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ۳۰٫۵ میلیون بلیت در جریان اکران آن فروخته شد.
آن لینت خواننده، آهنگساز و نویسنده دانمارکی است. او تعدادی آلبوم انفرادی منتشر کرده و همچنین عضو چندین گروه از جمله شیت و شنل، آن لینت بند، و مارکیز دو ساد بوده‌است. آن لینت یکی از گروه کوچکی از نوازندگان و ترانه سرایان دانمارکی استکه در حال حاضر برای چندین سال به‌طور مداوم محبوبیت دارد.او بیش از سه و نیم دهه است که شخصیتی متمایز در صحنه موسیقی دانمارک بوده و به عنوان نویسنده و آهنگساز شهرت دارد. آن لینت به خاطر اشعار خوب و صادقانه اش، کاوش‌هایش در تعدادی از سبک‌های موسیقی، و تمایل دائمی برای امتحان کردن
از سبک‌های موسیقی، و تمایل دائمی برای امتحان کردن چیزهای جدید شناخته شده‌است. او در سال ۲۰۰۸ جایزه افتخار IFPI دانمارک را به خاطر فعالیت چندین ساله خود در صحنه موسیقی دانمارک دریافت کرد.آن لینت اولین حضور خود را در ۱۷ سالگی در سال ۱۹۷۰ با گروه "اشک" مستقر در آرهوس انجام داد که با آنها دو آلبوم منتشر کرد. در سال ۱۹۷۳ او یکی از بنیانگذاران گروه زنانه شیت و شنل بود که در هفت سال فعالیت مشترک چهار آلبوم منتشر کرد. یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های آنها ترانه "Smuk og Dejlig" بود که توسط آن لینت نوشته شده بود.پس از
Dejlig" بود که توسط آن لینت نوشته شده بود.پس از جدایی، آن لینت گروهی را به نام آن لینت بند تشکیل داد که دو آلبوم به ترتیب در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ منتشر کردند. دو خواننده و نوازنده دیگر در گروه سانه سالومونسن و لیس سورنسن بودند، هر دو خوانندگان محبوبی که از آن زمان تاکنون حرفه‌های طولانی و موفقی داشته‌اند. پیوند به بیرون. دیسکوگرافی آن لینت در دیسکو جی اس
فلفل حلبی (، ) نوعی "فلفل گلدانی" است که به عنوان ادویه مخصوصاً در غذاهای ترکی، خاورمیانه‌ای و مدیترانه‌ای استفاده می‌شود. غلاف‌های آن به رنگ شرابی رسیده، سپس نیمه‌خشک شده، دانه‌زدایی می‌شوند و خرد یا درشت آسیاب می‌شوند. پرک‌های این فلفل در ترکیه با نام "پول بیبر" (ترکی استانبولی: Pul biber؛ "پول" = پولک، "بیبر" = فلفل) و در ارمنستان به نام "حلبی بیبر" شناخته می‌شود. پول بیبر در ترکیه سومین ادویه پر مصرف بعد از نمک و فلفل سیاه است. در زبان عربی، این فلفل به نام حلب، شهری قدیمی در امتداد جاده ابریشم در شمال
نام حلب، شهری قدیمی در امتداد جاده ابریشم در شمال سوریه، نامگذاری شده‌است. اگرچه این فلفل یک چاشنی رایج است، اما استفاده از آن در اروپا و ایالات متحده خارج از جوامع مهاجر ارمنی، سوری و ترک تا سده بیستم نادر بود. کاربرد. رایج‌ترین کاربرد آن به شکل تکه‌های خرد شده‌است که معمولاً کمی ملایم‌تر و روغنی‌تر از فلفل قرمز خردشده معمولی هستند، با کمی شوری و طعم کمی کشمشی‌مانند. بر خلاف فلفل قرمز خرد شده، تکه‌های آن حاوی گوشت یا دانه‌های فلفل نیستند که به ملایمت طعم آن کمک می‌کنند. فلفل حلبی خرد شده را می‌توان
طعم آن کمک می‌کنند. فلفل حلبی خرد شده را می‌توان جایگزین فلفل قرمز خرد شده یا پاپریکا کرد.
زنان آفریقایی-آمریکایی در دهه ۱۸۳۰ شروع به جنبش برای دریافت حقوق سیاسی کردند و انجمن زنان ضد برده داری بوستون، انجمن زنان ضد برده داری فیلادلفیا و انجمن زنان ضد برده داری نیویورک را ایجاد کردند. این گروه‌های بین نژادی مکان گفتگوی رادیکال آرمان‌های سیاسی زنان بودند و مستقیماً به فعالیت‌های کسب حق رأی قبل و بعد از جنگ داخلی منجر شدند. در طول قرن نوزدهم، زنان آفریقایی-آمریکایی مانند هریت فورتن پورویس، مری آن شاد کری، و فرانسیس الن واتکینز هارپر به‌طور همزمان در دو جبهه فعالیت داشتند: به مردان و زنان سفیدپوست
دو جبهه فعالیت داشتند: به مردان و زنان سفیدپوست آفریقایی‌تبار حقوق قانونی زنان سیاهپوست، به ویژه حق رأی را یادآوری کردند. پس از جنگ داخلی، فعالان حقوق زنان در مورد حمایت از تصویب متمم پانزدهم، که حق رأی بدون توجه به نژاد را فراهم می‌کرد، اما صریحاً زنان را از حق رأی دریافت نمی‌داشند، اختلاف نظر داشتند. انشعاب حاصل در جنبش زنان، زنان آفریقایی-آمریکایی را به حاشیه راند، اما با این وجود به فعالیت‌های حق رأی خود ادامه دادند. در دهه ۱۸۹۰، جنبش حق رأی زنان به‌طور فزاینده ای نژادپرستانه و طرد کننده شده بود و زنان
فزاینده ای نژادپرستانه و طرد کننده شده بود و زنان آفریقایی-آمریکایی به‌طور جداگانه از طریق کلوپ‌های زنان محلی و انجمن ملی زنان رنگین‌پوست مجدداً سازماندهی شدند. زنان در ده‌ها ایالت در دهه ۱۹۱۰ برنده آرا شدند و زنان آفریقایی-آمریکایی به یک وزنه رأی قدرتمند و تعیین کننده تبدیل شدند. مبارزه برای رأی‌دهی با تصویب اصلاحیه نوزدهم در سال ۱۹۲۰، که حقوق رأی به میزان قابل توجهی گسترش داد، پایان یافت و تمرکز آن به تروریسم نژادی که مانع از رأی دادن آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در ایالت‌های جنوبی، بدون توجه به جنسیت
در ایالت‌های جنوبی، بدون توجه به جنسیت می‌شد، انتقال یافت. زنانی مانند فانی لو همر، الا بیکر و دایان نش به مبارزه برای حق رأی برای همه ادامه دادند این فعالیت‌ها با تصویب قانون حقوق رأی در سال ۱۹۶۵ به اوج خود رسید. خاستگاه جنبش. خاستگاه جنبش حق رأی زنان به جنبش الغا (ابولیشنیزم در ایالات متحده) گره خورده است. به ویژه زنان سفیدپوست طبقه بالای اجتماعی ابتدا ظلم به آنها را در ازدواج و حوزه خصوصی با استفاده از استعاره برده داری بیان کردند و با بسیج در حمایت از الغاگرایی، آگاهی سیاسی را توسعه دادند. لوکرتیا موت،
آگاهی سیاسی را توسعه دادند. لوکرتیا موت، الیزابت کدی استانتون، و ماریا وستون چپمن از جمله اولین زنانی بودند که برکنار شدند. آرمان الغا به زنانی که قبلاً به نقش‌های خود به‌عنوان همسر و مادر مقید بودند، فرصتی برای به چالش کشیدن علنی تبعیض جنسی و یادگیری نحوه مشارکت به‌عنوان فعال سیاسی را فراهم کرد، شایان ذکر است جنبش حق رأی زنان آفریقایی-آمریکایی شاخه متفاوتی از حق رأی زنان بود. و حتی می‌توان به‌طور کلی می‌توان آن را یک جنبش متفاوت تعریف نمود. طرفداران لغو الغا که ریاست انجمن حقوق برابر را بر عهده داشتند،
الغا که ریاست انجمن حقوق برابر را بر عهده داشتند، مانند الیزابت کدی استانتون و سوزان بی. آنتونی، عمدتاً یک دستور کار برای سفیدپوستان داشتند. پس از جنگ داخلی مشخص شد که زنان سیاه و سفید دیدگاه‌های متفاوتی در مورد ضرورت دستیابی به حق رأی است، داشتند. برخلاف رأی‌دهندگان سفیدپوست، زنان سیاه‌پوست به دنبال حق رأی برای خود و مردانشان بودند تا جوامع سیاه‌پوستی که تحت محاصرهٔ ساختار وحشت نژادی، که پس از آزادی در اواخر دهه ۱۸۰۰ به وجود آمده بود را تقویت کنند. جنبش منشعب می‌شود. نژادپرستی که اوایل قرن بیستم تعریف شد،
می‌شود. نژادپرستی که اوایل قرن بیستم تعریف شد، باعث شد که زنان سیاه‌پوست از هر طرف تحت ستم قرار گیرند: اول، به دلیل موقعیت زنانگی، و سپس دوباره برای نژادشان. بسیاری از زنان آفریقایی-آمریکایی که از نظر سیاسی فعال بودند، عمدتاً در مسائل برابری نژادی تلاش می‌کردند هر چند بعدها حق رأی به عنوان یک هدف ثانویه تحقق یافت. کنوانسیون سنکا فالز، که بیشتر به عنوان اولین کنوانسیون حقوق زنان مورد تحسین قرار می‌گیرد، اغلب به عنوان پیشرو برای حذف شکاف نژادی در جنبش حق رأی زنان در نظر گرفته می‌شود. اعلامیه سنکا فالز تحلیلی
در نظر گرفته می‌شود. اعلامیه سنکا فالز تحلیلی سیاسی از وضعیت زنان طبقه بالای اجتماعی و متأهل ارائه کرد، اما به مبارزات زنان سفیدپوست طبقه کارگر یا زنان سیاه‌پوست اشاره نداشت. در قرن بیستم، الگویی از کنشگری سیاسی تفکیک شده پدیدار گشت، زیرا زنان سیاه و سفیدپوست به دلیل تنش‌های طبقاتی و نژادی در جنبشی کلی اما با تفاوتی اساسی در اهداف جنبش و آگاهی سیاسی به شکل جداگانه سازماندهی شدند. زنان سیاه‌پوست به شکل چند جانبه درگیر فعالیت بودند، زیرا اغلب هدف کسب امتیاز رأی دادن را از اهداف دیگر جدا نمی‌کردند، نژادپرستی