payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده‌است، شکل گرفت. لوئیس جیکوبز، خاخام برجسته ماسورتی، مشاجرات بین ارتدکس و جنبش اصلاحات را به شرح زیر توصیف کرد:دیوید آینهورن، خاخام اصلاح‌طلب آمریکایی، یهودیت اصلاح‌گرا را «رهایی» یهودیت می‌نامد:انتقادات یهودیت سنتی شامل انتقاداتی بود که بر این موضوع تأکید می‌کردند که قوانین تورات کاملاً الزام‌آور نیستند؛ انتقاداتی مبنی بر اینکه بسیاری از مراسم و مناسک ضروری نیست؛ انتقاداتی مبنی بر اینکه رهبری خاخامی بیش از حد مستبد است. انتقاداتی مبنی بر اینکه خرافات بیش از حد وجود دارد. انتقاداتی مبنی بر اینکه یهودیت
از حد وجود دارد. انتقاداتی مبنی بر اینکه یهودیت سنتی منجر به انزوا از سایر جوامع می‌شود؛ و انتقاداتی مبنی بر اینکه یهودیت سنتی بیش از حد بر تبعید تأکید می‌کرد. برخی از این انتقادات در ز مان‌های بسیار قبلی توسط فیلسوف آوریل دا کاستا (۱۵۸۵–۱۶۴۰) پیش‌بینی شده بود که مقامات خاخام و تلمود را به‌دلیل عدم اعتبار و معنویت مورد انتقاد قرار داد. انتقاد از سوی مسیحیت. انتقاد پولس از یهودیت. پولس یهودیان را به‌خاطر ناتوانی آن‌ها در باور اینکه عیسی مسیحا است (رومیان ۹:۳۰–۱۰:۱۳) و به‌دلیل دیدگاه آن‌ها در مورد موقعیت
۹:۳۰–۱۰:۱۳) و به‌دلیل دیدگاه آن‌ها در مورد موقعیت مطلوب و عدم برابری با غیریهودیان مورد انتقاد قرار می‌دهد (رومیان ۳:۲۷). در رومیان ۷–۱۲، یکی از انتقادات پولس به یهودیت این است که دینی است که به‌جای ایمان، بر اساس قانون استوار است. در بسیاری از تفاسیر از این انتقاد که قبل از اواسط سده بیستم انجام شد، یهودیت اساساً به‌دلیل گناه خود عدالت‌خواهی ناقص بود. این موضوع به‌دلیل تفاوت در نسخه‌های یهودیت موجود در آن زمان پیچیده شده‌است. برخی از پژوهشگران استدلال می‌کنند که نقد پولس از یهودیت درست است، برخی دیگر
می‌کنند که نقد پولس از یهودیت درست است، برخی دیگر معتقدند که انتقاد پولس متوجه یهودیت هلنیستی است، اشکالی که پولس بیشتر با آن آشنا بود. به‌جای یهودیت خاخام، که از خط ستیزه‌جویانه یهودیت که پولس قبل از تبدیل شدن به دین خود پذیرفته بود اجتناب کرد. همچنین این سؤال وجود دارد که پولس چه کسی را مورد خطاب قرار می‌دهد. پولس خود را رسولی برای غیریهودیان می‌دانست و مشخص نیست که آیا متن رومیان به پیروان یهودی عیسی (همانند پولس) خطاب شده بود، به غیریهودیان یا هر دو. اگر پایبندی به شریعت یهود شرط رستگاری بود، آنگاه
اگر پایبندی به شریعت یهود شرط رستگاری بود، آنگاه رستگاری برای غیریهودیان بدون گرویدن به یهودیت انکار می‌شد. کریستر استندال نیز در همین راستا استدلال می‌کند که به‌گفته پولس، رد یهودیت از عیسی به‌عنوان یک نجات دهنده، چیزی است که امکان رستگاری غیریهودیان را فراهم می‌کند، که این رد بخشی از نقشه کلی خداست، و اسرائیل نیز نجات خواهد یافت. (مطابق Romans 11:26–27). برخی از پژوهشگران استدلال می‌کنند که موضوع اساسی انتقاد پولس از یهودیت به درک او از رابطه یهودیت با قوانین یهود بستگی دارد. E. P. Sanders، برای مثال،
قوانین یهود بستگی دارد. E. P. Sanders، برای مثال، استدلال می‌کند که دیدگاه بسیاری از پژوهشگران عهد جدید از مسیحیان فردریش وبر در مورد نشان‌دهندهٔ کاریکاتوری از یهودیت است و این تفسیر از انتقاد پولس به‌دلیل درک نادرست از اصول یهودیت ناقص است. تفسیر سندرز بیان می‌کند که یهودیت به بهترین وجه به‌عنوان یک «نامیسم عهدی» شناخته می‌شود، که در آن فیض خدا داده شده و در عهد تأیید شده‌است، که پاسخ مناسب زندگی در محدوده‌های تعیین شده برای حفظ رابطه است. جیمز دان با دیدگاه سندرز موافق است که پل از یهودیت به‌دلیل ادعای
سندرز موافق است که پل از یهودیت به‌دلیل ادعای این که رستگاری از پایبندی به شریعت یا انجام کارهای خوب ناشی می‌شود، انتقاد نمی‌کرد، زیرا اینها اصول یهودیت نیستند، اما علیه سندرز استدلال می‌کند که انتقاد پل از یهودیت نشان‌دهندهٔ رد شکل «بیگانه هراسی» و قوم‌گرایانه یهودیت که پولس قبلاً به آن تعلق داشت: انتقاد واقعی پولس از یهودیت و یهودیان، عدالت خودساخته یهودیت نبود، بلکه آن چیزی بود که برخی آن را «امپریالیسم فرهنگی» یا «غرور قومی» نامیدند. دان استدلال می‌کند که پولس موضع خود را خیانت به یهودیت نمی‌داند،
که پولس موضع خود را خیانت به یهودیت نمی‌داند، بلکه، پولس به روشی که یهودیان زمان او به اعمال یا شریعت به‌عنوان مرزی می‌نگریستند حمله می‌کند که مشخص می‌کند چه کسی «در» قوم خداست و چه کسی نیست. او به مفهوم باریک، نژادی، قومی و جغرافیایی تعریف شده آنها از قوم خدا حمله می‌کند و در جای خود، شکل «بازتر»، فراگیرتر یهودیت (بر اساس ایمان به مسیح) را ارائه می‌دهد؛ بنابراین، انتقاد پولس از یهودیت، به‌طور دقیق‌تر، انتقادی بود از رشته بیگانه‌هراسی یهودیت، که خود پولس قبلاً به آن تعلق داشت. [...] پولس در واقع در حال
قبلاً به آن تعلق داشت. [...] پولس در واقع در حال تبدیل شدن از یهودیت بسته به یهودیت باز بود.استدلال مشابهی توسط جورج اسمیگا ارائه شده‌است، که ادعا می‌کند که انتقاد یهودیت در عهد جدید به بهترین وجه به‌عنوان انواع بحث‌های مذهبی درک می‌شود که به‌عنوان دعوت به تغییر دین به‌جای انتقاد به معنای استفاده رایج در نظر گرفته شده‌است. در مورد مرگ عیسی. این ایده که یهودیت و یهودیان در مجموع مسئول مرگ عیسی هستند، که اغلب در این ادعا که «یهودیان عیسی را کشتند» نشان داده می‌شود، در نوشته‌های ضدیهودی برجسته است. این در
می‌شود، در نوشته‌های ضدیهودی برجسته است. این در ابتدا توسط پولس در عهد جدید بیان شد (). کلیسای کاتولیک روم با صدور اعلامیه‌ای تحت عنوان Nostra aetate در سال ۱۹۶۵ رسماً از همدستی طولانی مدت خود در یهودی‌ستیزی انکار کرد که این تصور را که قوم یهود برای مرگ عیسی گناه دارند را رد کرد. انتقاد از سوی اسلام. در مجادله قرآنی علیه یهودیان جایگاه برجسته‌ای به مفهوم دین ابراهیم داده شده‌است. قرآن مسلمانان را نه یهودی و نه مسیحی معرفی می‌کند، بلکه پیروان ابراهیم معرفی می‌کند که از نظر جسمانی پدر یهودیان و اعراب بوده و
که از نظر جسمانی پدر یهودیان و اعراب بوده و قبل از نزول تورات می‌زیسته‌است. قرآن برای اینکه نشان دهد دین یهودیان دین پاک ابراهیم نیست، ماجرای گوساله‌پرستی را ذکر می‌کند و استدلال می‌کند که یهودیان به بخشی از وحی که به آنها داده شده اعتقاد ندارند و آنها رباخواری نشان‌دهندهٔ دنیاپرستی و نافرمانی آنان از خداست. علاوه بر این، قرآن ادعا می‌کند که آنچه را که خداوند نازل نکرده‌است به خداوند نسبت می‌دهند. بر اساس قرآن، یهودیان شخصیتی به نام عزیر را به‌عنوان «پسر خدا» تجلیل کردند (به بیانات قرآنی در مورد تعالی تصور
تجلیل کردند (به بیانات قرآنی در مورد تعالی تصور شده یهودی مراجعه کنید). شخصیت عزرا، که تصور می‌شود همان شخصیتی است که قرآن به آن اشاره کرده‌است (البته بدون هیچ مدرکی که نشان دهد عزرا و عزیر یک شخص هستند) در آثار پژوهشگر مسلمان اندلسی بعدی ابن حزم اهمیت یافت. صراحتاً عزرا را متهم کرد که دروغگو و بدعت گذار است که جعل کرده و در متن کتاب مقدس الحاقات را اضافه کرده‌است. ابن حزم در مناظره خود با یهودیت فهرستی از مواردی را که نادرستی و تناقضات زمانی و جغرافیایی می‌گفت ارائه کرد. محالات کلامی (عبارات انسانی،
می‌گفت ارائه کرد. محالات کلامی (عبارات انسانی، داستان‌های زنا و فحشا و نسبت دادن گناهان به پیامبران) و نیز عدم نقل موثق (تواتور) متن. هریبرت بوسه می‌نویسد: «تنها توضیح این فرضیه است که محمد، در تب و تاب بحث، می‌خواست یهودیان را به عقاید بدعت‌آمیز متهم کند که همتراز با بدعت آموزه مسیحی است که ماهیت الهی عیسی را تعلیم می‌دهد. می‌توانست از احترام بالایی که عزرا در یهودیت اعطا شده‌است، استفاده کند.» نقد فلسفی. نقد فلسفی یهودیت یا بخشی از نقد دینی به‌طور کلی است یا به‌طور خاص بر جنبه‌های منحصر به فرد دین یهود
یا به‌طور خاص بر جنبه‌های منحصر به فرد دین یهود متمرکز است. امانوئل کانت نمونه‌ای از دومی است. کانت معتقد بود که یهودیت از طریق الزام بیرونی به اطاعت از قوانین اخلاقی، داشتن تمرکز سکولار و عدم توجه به جاودانگی، از «اجرای معیارهای اساسی [یک] دین» شکست می‌خورد. آداب و رسوم. شچیتا (ذبح شحیطه). ذبح شحیطه از لحاظ تاریخی انتقاد غیریهودیان را به‌دلیل غیرانسانی بودن و غیربهداشتی بودن، تا حدی به‌عنوان یک اقدام ضدیهودی که خوردن گوشت ذبح شده به‌صورت آیینی باعث انحطاط، و تا حدی به‌دلیل انگیزه اقتصادی برای حذف یهودیان
و تا حدی به‌دلیل انگیزه اقتصادی برای حذف یهودیان از صنعت گوشت شده‌است، برانگیخته است. اما گاهی این انتقادات متوجه یهودیت به‌عنوان یک دین بود. در سال ۱۸۹۳، حامیان حیوانات علیه ذبح شحیطه در آبردین تلاش کردند ظلم را با اعمال مذهبی یهودیان مرتبط کنند. در دهه ۱۹۲۰، منتقدان لهستانی ذبح شحیطه ادعا کردند که این عمل در واقع هیچ مبنایی در کتاب مقدس ندارد. در مقابل، مقامات یهود استدلال می‌کنند که روش‌های ذبح مستقیماً بر پایه () است و «این قوانین برای یهودیان امروز الزام‌آور است». اخیراً، ذبح شحیطه انتقاد برخی از
الزام‌آور است». اخیراً، ذبح شحیطه انتقاد برخی از گروه‌های مرتبط با رفاه حیوانات را به خود جلب کرده‌است، که معتقدند عدم وجود هر نوع بیهوشی یا خیره‌کننده قبل از قطع رگ گردن حیوان باعث درد و رنج غیرضروری می‌شود. در سال ۲۰۰۸، اتاق دامپزشکان فدرال آلمان، درخواست‌هایی برای لغو ذبح شحیطه مطرح کرد، و در سال ۲۰۰۱ توسط حزب برای حیوانات در پارلمان هلند. در هر دو واقعه، گروه‌های یهودی پاسخ دادند که این انتقادها حمله به مذهب آنها بود. حامیان ذبح شحیطه مخالفت می‌کنند که یهودیت دقیقاً به این دلیل که انسانی تلقی می‌شود به
دقیقاً به این دلیل که انسانی تلقی می‌شود به این عمل نیاز دارد. پژوهش‌های انجام شده توسط تمپل گراندین و جو ام. ریگنشتاین نشان می‌دهد که با تمرین صحیح با سیستم‌های مهار مناسب، ذبح شحیطه درد و رنج کمی را به همراه دارد و اشاره می‌کند که واکنش‌های رفتاری به برش ایجاد شده در طی ذبح شحیطه کمتر از واکنش‌های رفتاری به صداهایی مانند صدا دادن است. یا خش خش، وارونگی یا فشار در حین مهار. بریت میلا (آیین ختنه). رویه یهودیان بریت میلا یا ختنه کردن نوزادان پسر، هم در دوران باستان و هم در دوران مدرن به‌عنوان «دردناک» و
باستان و هم در دوران مدرن به‌عنوان «دردناک» و «بی‌رحمانه» یا مساوی با ختنه کردن تناسلی مورد حمله قرار گرفته‌است. فرهنگ هلنیستی ختنه را نفرت‌انگیز می‌دانست: ختنه به‌عنوان یک ناهنجاری جسمی تلقی می‌شد و مردان ختنه‌شده از شرکت در بازی‌های المپیک منع می‌شدند. برخی از یهودیان هلنیستی بازسازی پیش‌پوست را انجام می‌دادند در امپراتوری روم، ختنه به‌عنوان یک رسم وحشیانه و نفرت‌انگیز تلقی می‌شد. طبق تلمود، کنسول تیتوس فلاویوس کلمنس در سال ۹۵ میلادی به‌دلیل ختنه کردن خود و گرویدن به یهودیت توسط سنای روم به اعدام محکوم
و گرویدن به یهودیت توسط سنای روم به اعدام محکوم شد. امپراتور هادریان (۱۱۷–۱۳۸) ختنه را ممنوع کرد. پولس احساسات مشابهی را در مورد ختنه ابراز کرد و در فیلیپیان ۳ آن را «مثله کردن» نامید. عدم رعایت تمام مناسک (دین داری گزینشی). به عنوان مثال در دین یهودیت حجاب سرسختی وجود دارد که اغلب توسط یهودیان رعایت نمیشود ، در کتاب مقدّس یهودیان، موارد متعدّدی یافت می شود که به طور صریح و یا ضمنی، حجاب و پوشش زن و مسائل مربوط به آن، مورد تأیید قرار گرفته است. در برخی از آنها لفظ «چادر» و «برقع» به کار رفته است که نشانگر
لفظ «چادر» و «برقع» به کار رفته است که نشانگر کیفیت پوشش زنان آن عصر است.ئاینک به پاره ای از آن موارد اشاره می گردد. پوشش کامل در مقابل نامحرم. در «سِفْر پیدایش» تورات، چنین می خوانیم: و رفقه، چشمان خود را بلند کرد و اسحاق را دید و از شتر خود فرود آمد. زیرا که از خادم پرسید:«این مرد کیست که در صحرا به استقبال ما می آید؟». و خادم گفت: «آقای من است». پس بُرقعِ خود را گرفته، خود را پوشانید. عدم تشبّه مرد و زن به یکدیگر. در «تورات» آمده است: «متاع مرد، بر زن روا نباشد و مرد، لباس زن نپوشد؛ زیرا هر که این کُند،
نباشد و مرد، لباس زن نپوشد؛ زیرا هر که این کُند، مکروه یهوه (خدای تو) است». نزول عذاب در اثر آرایش دختران یهود برای بیگانگان. در «تورات» می خوانیم:«و خداوند می گوید از این جهت که دختران صهیون متکبّرند و با گردن افراشته و غمزات چشم، راه می روند و به ناز می خرام اند و به پاهای خویش، خلخال ها را به صدا می آورند * بنابراین، خداوند فَرقِ سر دختران صهیون را کَلْ خواهد ساخت و خداوند، عورت ایشان را برهنه خواهد نمود * و در آن روز، خداوند زینت خلخال ها و پیشانی بندها و هلال ها را دور خواهد کرد*و گوشوارها و دستبندها
و هلال ها را دور خواهد کرد*و گوشوارها و دستبندها و روبندها* و دستارها و زنجیرها و کمربندها و عطردان ها و تعویذها را* و انگشترها و حلقه های بینی را * و رداها و شال ها و کیسه ها را * و آینه ها و کتان های نازک و عمامه ها و بُرقع ها را * و واقع می شود که: به عوض عطریات، عفونت خواهد شد و به عوض کمربند، ریسمان و به عوض موهای بافته، کَلی و به عوض سینه بند، زنّار پلاس و به عوض زیبایی، سوختگی خواهد بود * مردانت به شمشیر و شجاعانت در جنگ خواهند افتاد * و دروازه های وی، ناله و ماتم خواهند کرد و او خراب شده، بر زمین
وی، ناله و ماتم خواهند کرد و او خراب شده، بر زمین خواهد نشست». در تورات، از چادر و برقع و روبنده ای که زنان با آن، سر و صورت و اندام خویش را می پوشانده اند، صریحاً نام برده شده است، که نشانگر کیفیت پوشش زنان است. برای نمونه در کتاب «روت» می خوانیم: «بوعز گفت: زنهار کسی نفهمد که این زن به خرمن آمده است. و گفت: چادری که بر توست، بیاور و بگیر. پس آن را بگرفت و او شش کیل جو پیموده بر وی گذارد و به شهر رفت» در مورد عروس یهودا می خوانیم: «پس رخت بیوگی را از خویشتن بیرون کرد. بُرقعی به رو کشید و خود را در چادری
بیرون کرد. بُرقعی به رو کشید و خود را در چادری پوشید و به دروازه عینایم که در راه تمنه است، بنشست».
ماری-لویزه ماریان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور آلمان است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "خیابان لیندن" اشاره کرد.
گئورگ اوکر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور آلمان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خیابان لیندن" اشاره کرد.
زیبیله ووآری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور آلمان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "خیابان لیندن" اشاره کرد.
ساسان‌حاتمی‌نژاد (متولد ۱۳۶۳ در شهر ایلام) بازیکن هاکی اهل ایران است. او از سال ۱۳۷۸ عضو تیم منتخب هاکی استان ایلام واز سال ۱۳۸۶ عضو تیم ملی هاکی ایران است. وی در حال حاضر بازیکن تیم نفت و گاز گچساران می‌باشد. این بازیکن در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. سوابق و افتخارات. ساسان حاتمی نژاد دو دوره قهرمانی لیگ برتر ایران، یک دوره قرمان لیگ ترکیه، شش دوره قهرمانی جام ملت‌های آسیا، مقام چهارم جام جهانی ۲۰۱۴، مقام سوم جام جهانی ۲۰۱۸ برلین و مقام سوم جام جهانی آفریقای جنوبی۲۰۲۳ را در کارنامه تیمی داراست. همچنین در
جنوبی۲۰۲۳ را در کارنامه تیمی داراست. همچنین در بخش انفرادی ۲بار بهترین دروازه‌بان ایران، ۱بار بهترین دروازه‌بان ترکیه، یکبار بهترین بازیکن آسیا، بهترین دروازه‌بان آسیا سال ۲۰۱۲ و بهترین دروازه‌بان جهان در سال ۲۰۱۸ را بدست آورده است.
چشم‌چرانِ عمارت مجموعهٔ تلویزیونی در ژانر درام و عاشقانه ساخت کشور ترکیه‌ و تولید اُجی‌ام پیکچرز به کارگردانی بورجو آلپ‌تکین و نویسندگی مهمت باریش گونگر است. اولین قسمت آن در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. نقش‌های اصلی را افرا ساراچ‌اوغلو، مرت رمضان دمیر و چتین تکیندور بازی می‌کنند. این مجموعه در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۲۵ به پایان رسید. خلاصهٔ داستان. داستان عشق بین فرید، پسری خوش‌گذران و دختری روستایی به نام سیران است. فرید پسری خوش‌گذران است که به چشم‌چرانی معروف است. روزی پلیس برای دستگیری فرید به عمارت
معروف است. روزی پلیس برای دستگیری فرید به عمارت می‌آید. پدربزرگش برای حفاظت از او تصمیم می‌گیرد دختری را از خانواده‌ای که در زادگاه پدربزرگ زندگی می‌کنند را به عقد فرید درآورد.
اتوبوس‌رانی برای یکپارچه‌سازی‌نژادی در ایالات متحده (همچنین به‌طورساده به‌صورت اتوبوس‌گردانی ، اتوبوس‌رانی یکپارچه‌شده یا توسط منتقدان آن به‌عنوان اتوبوس‌گردانی اجباری شناخته می‌شود) عملی بود که دانش‌آموزان را به مدارس داخل یا خارج از ناحیه مدرسه محلی‌یشان به‌منظور تنوع بخشیدن به ساختار نژادی مدارس منتقل می‌کردند. درحالی که تصمیم مهم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۵۴ در براون در برابر هیئت آموزش جداسازی نژادی در مدارس دولتی را غیرقانونی اعلام کرد، بسیاری از مدارس آمریکایی به دلیل نابرابری مسکن عمدتاً
از مدارس آمریکایی به دلیل نابرابری مسکن عمدتاً تک‌نژادی باقی ماندند. در تلاشی برای رسیدگی به جداسازی "شرعی" جاری در مدارس، تصمیم دیوان عالی سال ۱۹۷۱، سوان علیه شورای آموزش شارلوت-مکلنبورگ، حکم‌داد که دادگاه‌های فدرال می‌توانند از اتوبوس‌رانی به عنوان ابزار پکپارچه‌سازی بیشتر برای دستیابی به تعادل نژادی استفاده کنند. اتوبوس‌گردانی با مخالفت قابل‌توجهی از سوی سیاه پوستان و سفیدپوستان روبرو شد. این سیاست منجر به جابجایی تعداد زیادی از خانواده‌های سفیدپوست به حومه شهرهای بزرگ شد، پدیده‌ای که به عنوان پرواز
حومه شهرهای بزرگ شد، پدیده‌ای که به عنوان پرواز سفید شناخته می‌شود، که اثربخشی این سیاست را بیشتر کاهش‌داد. بسیاری از سفیدپوستانی که ماندند فرزندان خود را به مدارس خصوصی یا مدارس اَبرَشیه منتقل کردند. این اثرات با هم ترکیب‌شدند و بسیاری از مناطق مدارس شهری را عمدتاً غیرسفید پوست کرد و هرگونه اثربخشی اتوبوس‌گردانی اجباری ممکن است داشته باشد را کاهش‌داد.
پارتیزان‌های یوگسلاوی، یا ارتش آزادیبخش ملی، رسماً ارتش آزادیبخش ملی و گروه‌های پارتیزانی یوگسلاوی، نیروهای مقاومت ضدفاشیسم به رهبری اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی در برابر نیروهای محور (عمدتاً آلمان نازی) در یوگسلاوی اشغالی در طول جنگ جهانی دوم بودند. پارتیزان‌ها به رهبری یوسیپ بروز تیتو به عنوان موثرترین جنبش مقاومت اروپا علیه نیروهای محور در طول جنگ جهانی دوم در نظر گرفته می‌شوند. پارتیزان‌ها که در ابتدا نیروهای جنگ چریکی بودند، در ادامه به یک نیروی رزمی بزرگ تبدیل شدند که به مرور وارد جنگ کلاسیک شدند،
بزرگ تبدیل شدند که به مرور وارد جنگ کلاسیک شدند، تعداد آنها در اواخر سال ۱۹۴۴ به حدود ۶۵۰۰۰۰ نفر رسید و در چهار ارتش میدانی و ۵۲ لشکر سازماندهی شدند. اهداف اصلی اعلام شده پارتیزان‌ها آزادسازی سرزمین‌های یوگسلاوی از نیروهای اشغالگر و ایجاد یک دولت سوسیالیستی فدرال و چند قومیتی در یوگسلاوی بود. پارتیزان‌ها به ابتکار تیتو در پی تهاجم به یوگسلاوی در آوریل ۱۹۴۱ سازماندهی شدند و پس ازعملیات بارباروسا در ژوئن همان‌سال، مبارزات چریکی فعالی را علیه نیروهای اشغالگر آغاز کردند. در ماه ژوئیه یک قیام در صربستان به راه
کردند. در ماه ژوئیه یک قیام در صربستان به راه افتاد که بعداً چتنیک‌ها به رهبری دراژا میهایلوویچ به آن ملحق شدند که منجر به ایجاد جمهوری اوژیتسه شد. نیروهای محور در پاسخ به آنها یک سری حملات انجام داد اما نتوانست پارتیزان‌های بسیار متحرک و رهبری آن‌ها را به‌طور کامل نابود کند. در اواخر سال ۱۹۴۳، نیروهای متفقین حمایت خود را از میهایلوویچ به تیتو تغییر دادند، و پارتیزان‌ها در کنفرانس تهران به رسمیت شناخته شدند. در پاییز ۱۹۴۴، پارتیزان‌ها و ارتش سرخ شوروی پس از عملیات بلگراد، این شهر آزاد کردند. در پایان جنگ،
عملیات بلگراد، این شهر آزاد کردند. در پایان جنگ، پارتیزان‌ها کنترل کل کشور و همچنین تریسته و کرنتن را به دست گرفتند. همچنین پس از جنگ، پارتیزان‌ها در ارتش خلق یوگسلاوی در جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی که تازه تأسیس شده بود، سازماندهی شدند. نام. از این جنبش در طول جنگ پیوسته به عنوان «پارتیزان» یاد می‌شد. با این حال، به دلیل تغییرات مکرر در اندازه و سازماندهی مجدد ساختاری، پارتیزان‌ها در طول تاریخ خود چهار نام رسمی کامل داشتند: اندکی قبل از پایان جنگ، در مارس ۱۹۴۵، تمامی نیروهای مقاومت به نیروهای مسلح
مارس ۱۹۴۵، تمامی نیروهای مقاومت به نیروهای مسلح منظم یوگسلاوی سازماندهی و به ارتش یوگسلاوی تغییر نام دادند. این نام تا سال ۱۹۵۱ رسمیت داشت و سرانجام به ارتش خلق یوگسلاوی تغییر نام داد. تلفات. پارتیزان‌ها علیرغم موفقیت خود در طول جنگ متحمل تلفات سنگینی شدند. جدول، تلفات پارتیزان‌ها، طی ۷ ژوئیه ۱۹۴۱ تا ۱۶ مه ۱۹۴۵ را نشان می‌دهد: به گفته ایوو گلدشتاین، ۸۲۰۰۰ صرب و ۴۲۰۰۰ کروات به عنوان مبارزان پارتیزان کشته شدند. به گفته ولادیمیر ددیجر، بیش از ۴۰۰۰۰ اثر شعر عامیانه از پارتیزان‌ها الهام گرفته شده‌است.
ملیس کیلی (; ) سرلشکر اهل استونی است. از دسامبر ۲۰۱۲ تا ژوئیه ۲۰۱۹، او فرمانده نیروهای دفاع ملی استونی بود. زندگی شخصی. کیلی زاده ۲۰ مارس ۱۹۶۵ متأهل و دارای دو دختر است. قبل از حرفه نظامی، از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ در دانشگاه علوم زیستی استونی تحصیل کرده‌است. وی در مه ۲۰۱۵ به لیست افراد تحریم شده روسیه اضافه شد و مانع از ورود او به روسیه شد.
لئو کوناس (؛ زادهٔ ) افسر نظامی سابق و نویسنده اهل استونی است. وی پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی دفاع ملی فنلاند در سال ۱۹۹۴، فرمانده مدرسه نبرد نیروهای دفاعی شد، او همچنین اولین فرمانده آکادمی نظامی استونی ۱۹۹۷–۱۹۹۹ (واقع در تالین در آن زمان) بود. در سالهای ۲۰۰۳–۲۰۰۷، وی رئیس بخش عملیات (J3) ستاد کل نیروهای دفاعی استونی با درجه سرهنگ دوم بود. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه دفاع ملی ایالات متحده (نورفولک، ویرجینیا) در سال ۲۰۰۵ به عنوان افسر ستاد در عملیات آزادی عراق در بغداد خدمت کرد. کوناس در پاییز 2007 از
عراق در بغداد خدمت کرد. کوناس در پاییز 2007 از سمت خود استعفا داد. دلیل استعفای او موضوع تغییر قانون اساسی استونی بود که توسط رئیس جمهور توماس هندریک ایلوس به پارلمان پیشنهاد شده بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده‌است.
گیورگه-کالو استوچسکو (؛ زادهٔ ) دیپلمات و سیاستمدار رومانیایی‌تبار اهل استونی است. وی از پدر رومانیایی و مادر استونیایی متولد شده‌است. استوچسکو از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ سفیر استونی در ایالات متحده آمریکا و کانادا و سپس مکزیک بود.
تیمو سوسلو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و افسر پلیس اهل استونی است. او در تالین به دنیا آمد. در سال ۲۰۰۴ از آکادمی علوم امنیتی استونی فارغ‌التحصیل شد. سوسلو عضو مجلس استونی است.
گورستان سگ‌های اشکلون () یک تدفینگاه در شهر اشکلون اسرائیل است که احتمال دارد در بین قرن پنجم تا سوم قبل از میلاد، هزاران سگ در آن جا به خاک سپرده شده باشند. بیشتر آنها، توله سگ بودند؛ تمام آنها شباهت‌هایی با سگ کنعان امروزی داشتند که شاید نمایانگر گروه اجدادی باشد که نژاد امروزی از نسل آنها باشد. این گورستان، بزرگ‌ترین گورستان شناخته شده از این نوع، در دنیای کهن است. گمان می‌رود که سگها به موضوع پرستش عشتروت در اشکلون ربط داشته باشند. ام. هلزر (M. Heltzer)به مدارکی از سیسیل اشاره دارد مبتنی براینکه ممکن
مدارکی از سیسیل اشاره دارد مبتنی براینکه ممکن است یک ارتباط آئینی بین سگ‌ها و الهه عشتروت در خاورمیانه وجود داشته باشد، و هرودوت، مطالبی را ذکر کرده است مبنی بر اینکه قدیمی‌ترین معبد در اشکلون به آفرودیته پیشکش شده بود، که طبق این مطلب، یونانی‌ها با عشتروت ارتباط داشتند.
کادری تالی (؛ زادهٔ ) رهبر ارکستر زن اهل استونی است. وی در سال ۱۹۹۶ از آکادمی موسیقی و تئاتر استونی در تخصص رهبری گروه کر فارغ‌التحصیل شد.
کنفرانس زنان آسیایی یک کنفرانس بین‌المللی با حضور زنان بود که در ژانویه ۱۹۳۱ در لاهور تشکیل شد. این کنفرانس اولین کنفرانس زنان در نوع خود بود. این کنفرانس وسیله‌ای بود برای زنان هندی تا ایده‌ها و دیدگاه‌های خود را در مورد آسیای هند محور بیان کنند. زمینه. مارگارت کازنز و چندی از فعالان هندی که در کنفرانس زنان هند در سال ۱۹۲۷ شرکت کرده بودند، از بنیان‌گذاران کنفرانس زنان آسیایی بودند. مارگارت کازینز پس از نقل مکان به هند به همراه همسرش درگیر فعالیت‌های مربوط اصلاحات اجتماعی در مورد موقعیت زنان در هند شد. او
اصلاحات اجتماعی در مورد موقعیت زنان در هند شد. او برای تأسیس این کنفرانس با بازدید از هاوایی در سال ۱۹۲۸ در انجمن زنان پان-اقیانوس آرام الهام گرفت. او همچنین از حق تعیین سرنوشت حمایت کرد، زیرا بسیاری از نمایندگان با جنبش‌های استقلال کشورشان درگیر بودند. این اتفاق در یک زمینه جهانی گسترده‌تر از انترناسیونالیسم جدید در دوره بین دو جنگ اتفاق افتاد. اوایل دهه ۱۹۳۰ شاهد همکاری‌های منطقه ای فمینیستی غیرغربی، مانند انجمن زنان پان-اقیانوس آرام، کمیسیون زنان بین آمریکایی و کنفرانس زنان هند بود. این کنفرانس به این
و کنفرانس زنان هند بود. این کنفرانس به این خاطر در لاهور برگزار شد تا به نمایندگان اجازه دهد تا از مناظر اطراف آگرا و دهلی بازدید کنند. در ۱۲ مارس ۱۹۳۰ دعوت نامه‌های مدور بین زنان هندی برای کنفرانس زنان آسیایی ارسال شد تا پیشنهاد شود که کنفرانس در ژانویه ۱۹۳۱ برگزار شود. نمایندگان دعوت شده شامل ساروجینی نایدو، موتولاکشمی ردی، راجکوماری امریت کائور، لیدی عبدالقادر، رانی لاکشمیبای راجواده و هیلا رستومجی فریدونجی بودند. این زنان عمدتاً نمایندگان گذشته کنفرانس زنان سراسر هند و فعالان اجتماعی اختصاص یافته به
زنان سراسر هند و فعالان اجتماعی اختصاص یافته به مسائل زنان بودند. این تاریخ برای برگزاری استراتژیک بین «دو کنفرانس زنان پان-اقیانوس آرام که برای هاوایی در اوت ۱۹۳۰ و چین در سال ۱۹۳۲ برنامه‌ریزی شده بود: انتخاب شد. پس از ایجاد زمینه برای برگزاری کنفرانس، کازنز یک گام به عقب برداشت تا زنان هندی «ریاست سازمان» کنفرانس را به عهده بگیرند. ۳۰ کشور آسیایی از جمله گرجستان، فلسطین، عراق، سوریه ، مالایا، هند و چین، سیام و هاوایی به کنفرانس زنان آسیایی دعوت شدند. در مجموع ۳۶ نماینده حضور داشتند: ۱۹ نفر از ۳۰ کشور
مجموع ۳۶ نماینده حضور داشتند: ۱۹ نفر از ۳۰ کشور آسیایی دعوت شده و ۱۷ نماینده هندی و همچنین ۹ بازدید کننده خارجی از جمله مارگارت کازنز. این نمایندگان آماده بودند تا در مورد نقش زنان در مسائل اجتماعی و سیاسی گفتمانی را آغاز کنند. برخی از این مسائل در توصیه‌های ارائه شده از کنفرانس زنان هند منعکس شد، مانند نیاز به اختصاص تعداد بیشتری صندلی برای فارغ التحصیلان زن هندی در سنای تمام دانشگاه‌های هند. ساراجونی نایدو در ابتدا به عنوان رئیس کنفرانس انتخاب شد. او به‌سبب دوستی خود با مهاتما گاندی شناخته شده‌است.
به‌سبب دوستی خود با مهاتما گاندی شناخته شده‌است. نایدو، با این حال، در می ۱۹۳۰ به دلیل «نقش خود در جنبش نافرمانی مدنی ملی‌گرای هند» دستگیر شد. در نتیجه، هر جلسه کنفرانس توسط رؤسای مختلف اداره می‌شد. این روسا شامل سیریماوو بندرانایکه از سیلان، خانم. کمال الدین از افغانستان، داو میا سین از برمه، شیرین فوزدار از فارس و خانم هوشی از ژاپن می‌شدند. رانی مندی، دختر فرمانروای ماهارانی کاپورتالا، در سخنرانی افتتاحیه خود، مقدمات کنفرانس را فراهم کرد. شرکت‌کنندگان. در ماه‌های ابتدایی سال ۱۹۳۰ دعوت نامه‌های بخشنامه ای
ماه‌های ابتدایی سال ۱۹۳۰ دعوت نامه‌های بخشنامه ای برای کنفرانس زنان آسیایی برای بیش از ۳۰۰ نماینده کشور، سازمان‌های حقوق زنان و فعالان در سی و سه کشور ارسال شد. کشورهایی همچون گرجستان، فلسطین، عراق، سوریه و همچنین مالایی، هند و چین، تایلند و هاوایی دعوت شدند. با این حال، تنها ۱۹ نماینده از این دعوت‌ها شرکت کردند که به نمایندگی از کشورهای افغانستان، میانمار، ژاپن، ایران و عراق بودند. نمایندگان کشورهایی مانند فلسطین، پاکستان، روسیه، نپال و سوریه ثبت نام خود را برای شرکت تکمیل کردند اما به دلایل متعددی همچون
برای شرکت تکمیل کردند اما به دلایل متعددی همچون بیماری، درگیری در برنامه‌ها و رد ویزا، قبل از برگزاری کنفرانس کنار کشیدند. علاوه بر این، دو نماینده از جاوا پس از انصراف از وضعیت خود به عنوان نماینده، به عنوان بازدیدکننده در کنفرانس شرکت کردند. علاوه بر نمایندگان و سازمان‌های دولتی، افراد خصوصی نیز می‌توانند به عنوان نماینده یا بازدیدکننده در کنفرانس ثبت نام کنند. علاوه بر این، زنان غیر آسیایی از کشورهایی مانند ایالات متحده، نیوزلند، ایرلند و بریتانیا نیز به عنوان بازدیدکننده حضور داشتند. چهره‌های کلیدی و