payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در دوره سیزدهم مجلس شورای ملی به‌عنوان نماینده مردم تبریز به پارلمان راه یافت. خسروشاهی دو دوره ریاست پارلمان بخش خصوصی را برعهده گرفت و در هیئت نمایندگی ایران در کنفرانس غرامات لندن عضویت داشت و دبیرکلی کنفرانس اقتصادی تهران را هم برعهده داشت. علینقی عالیخانی، وزیر اقتصاد، در مصاحبه با تاریخ شفاهی از انتخاب محمد خسروشاهی به دبیرکلی کنفرانس اقتصادی می‌گوید: «نیازمند به این بودم که شخصی را به نام دبیرکل کنفرانس انتخاب بکنم و باز هم در میان بازرگانان و صاحبان صنایع کسی را ورزیده برای چنین کاری نمی‌دیدم. دکتر
صنایع کسی را ورزیده برای چنین کاری نمی‌دیدم. دکتر خوشبین که پیش از آن در کابینه علم وزیر دادگستری بود و در ترمیم کابینه‌ای که من وارد شدم وزیر مشاور شد، محمد خسروشاهی را برای من نام برد. و من هم فوری درخواست کردم که این شخص به ملاقات من بیاید و در همان جلسه اول بسیار از قیافه طرز برخورد طرز گفت‌وگوی این مرد خوشم آمد و با توجه به سابقه‌ای که در بازرگانی در اروپا داشت و آشنایی که کم‌وبیش به برگزاری کنفرانس‌ها به شکل فرنگی، به نظر رسید که برای این‌کار شایستگی دارد. و واقعاً هم همین‌طور بود و بسیار کار خودش را
و واقعاً هم همین‌طور بود و بسیار کار خودش را خوب انجام داد و این در عرض این یک هفته کنفرانس شب و روز خودش را در محل کنفرانس گذرانید.» فعالیت‌های تجاری. در هامبورگ به ترویج و فروش کالاهای صادراتی ایران مخصوصاً پنبه، که تا آن تاریخ به بازار اروپا راه نیافته بود، اشتغال ورزید. در سال ۱۳۱۴ اتاق بازرگانی ایران و آلمان در برلن تأسیس شد و خسروشاهی از همان زمان سمت ریاست آن را برعهده گرفت و پس از بازگشت به ایران نیز عهده‌دار آن سمت بود. خسروشاهی در سال ۱۳۱۸ به تهران بازگشت و تا سال ۱۳۲۸ در تهران ماند. در ۱۳۱۹ به
بازگشت و تا سال ۱۳۲۸ در تهران ماند. در ۱۳۱۹ به عضویت انجمن شهر تهران انتخاب شد. در سال ۱۳۲۹ بار دیگر به آلمان بازگشت و تا سال ۱۳۳۷ در آنجا به تجارت اشتغال داشت همچنین خسروشاهی یکی از مؤسسان کارخانه آبگینه قزوین بود. شیشه یکی از این صنایع بود که مواد اولیه آن نیز به وفور داخل کشور یافت می‌شد. دو مؤسس اصلی اوّلیه کارخانه آبگینه قزوین با اطلاع از وضع موجود و با جمع‌بندی از وضعیت بازار تصمیم گرفتند وارد حوزه تولید شیشه شوند. منصور یاسینی تاجر شیشه و فعال صنفی و محمد خسروشاهی و پسرش کامران خسروشاهی در مسیر
و محمد خسروشاهی و پسرش کامران خسروشاهی در مسیر تحقیقات خود با هم آشنا شدند. ثمره این آشنایی و افزایش حمایت‌های دولتی، تأسیس یکی از بهترین و بزرگترین کارخانه‌های شیشه ایران بود. ارتقای شرکت آبگینه به کارخانه آبگینه قزوین در واقع حاصل سرمایه‌گذاری مشترک یاسینی و خسروشاهی بود. علی‌اصغر پیرزاد، از اعضای اتاق بازرگانی، نیز در سرمایه‌گذاری شریک شد. در مرداد ۱۳۴۵ مجمع عمومی شرکت آبگینه، نوع شرکت را از "مسئولیت محدود" به شرکت "سهامی" تغییر داد. همچنین هیئت‌مدیره جدید انتخاب شدند. محمد خسروشاهی رئیس هیئت‌مدیره،
جدید انتخاب شدند. محمد خسروشاهی رئیس هیئت‌مدیره، علی‌اصغر پیرزاد عضو هیئت‌مدیره، منصور یاسینی عضو هیئت مدیره و مدیرعامل، و احمد یاسینی و کامران خسروشاهی نیز به عنوان اعضای هیئت‌مدیره تعیین شدند ریاست اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران. محمد خسروشاهی‌، با حمایت‌ دولت‌، به‌ ریاست‌ اتاق‌ تهران‌ برگزیده‌ شد و دو دوره‌ (۱۳۴۳-۱۳۴۸ ش‌) خدمت‌ کرد. ساختمانی که امروز به عنوان ساختمان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در خیابان طالقانی شناخته می شود، یادگاری از ریاست محمد خسروشاهی، هفتمین رییس اتاق
یادگاری از ریاست محمد خسروشاهی، هفتمین رییس اتاق بازرگانی بود. او پس از انقلاب سفید محمدرضا پهلوی روی کار آمد و در برخی منابع به عنوان یک فعال اقتصادی نزدیک به دولت معرفی شده است قاسم لاجوردی در مصاحبه‌اش با تاریخ شفاهی دانشگاه هاروارد به موضوع بررسی قیمت‌ها می‌پردازد که در آن زمان فشار زیادی به اتاق بازرگانی و صاحبان صنایع وارد می‌شد که قیمت‌ کالاها و اجناس بالا نروند و کنترل شوند. «خسروشاهی از بخش خصوصی بود مسائل را می‌دانست. سعی کرد به‌تدریج مردم را از شرّ اتاق اصناف و بررسی قیمت‌ها راحت بکند. درحالی‌که
اتاق اصناف و بررسی قیمت‌ها راحت بکند. درحالی‌که باهاش مخالفت می‌شد کوشش خودش را کرد. تا آن وقتی که بود به‌تدریج یک‌خرده فکر می‌کنم اوضاع خارج اثر گذاشت باز هم قیمت‌ها پایین آمد. به هر حال خسروشاهی صددرصد مخالفت کرد با سیستم کنترل قیمت‌ها.»
اینفانته آلفونسو اسپانیایی، شاهزاده دو سیسیل، دوک کالابریا (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۰۱ -مرگ ۳ فوریه ۱۹۶۴) یکی از دو مقام با عنوان رئیس خانه بوربون-دو سیسیل از سال ۱۹۶۰ تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۴ بود. آلفونسو پسر شاهزاده کارلوس بوربون-دو سیسیل (۱۸۷۰–۱۹۴۹) و همسرش، ماریا دلاس مرسدس، شاهزاده آستوریاس (۱۸۸۰–۱۹۰۴) بود. او در مادرید اسپانیا به دنیا آمد و در همان‌جا درگذشت. مادر آلفونسو ماریا دلاس مرسدس، پرنسس آستوریاس بود، اما او در سال ۱۹۰۴ در هنگام زایمان درگذشت. پادشاه اسپانیا، آلفونسو سیزدهم در آن زمان ازدواج نکرده
اسپانیا، آلفونسو سیزدهم در آن زمان ازدواج نکرده بود، به طوری که شاهزاده خانم آستوریاس، آلفونسو، وارث فرضی تاج و تخت اسپانیا شد. اگرچه برخلاف مادرش، او هرگز لقب شاهزاده آستوریاس را نداشت. او تا زمان تولد پسر عمویش، آلفونسو در سال ۱۹۰۷، وارث فرضی آلفونسو سیزدهم و ملکه ویکتوریا یوجنی بود.
سیچفکا (به لاتین: Sychevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
اسمولنسکویه () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
محمدعلی نصرتیان از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ سیزدهم بعنوان نماینده کرمانشاه و در دوره‌ شانزدهم بعنوان نماینده فومن در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
سولونشنویه () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
رحمانقلی خلعتبری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ چهاردهم بعنوان نماینده بابل در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
لطفعلی رفیعی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ چهاردهم بعنوان نماینده بم در مجلس شورای ملی حضور داشت. لطفعلی رفیعی پدر خواننده سرشناس ایرانی داریوش رفیعی است. منابع.
خلیل دشتی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ چهاردهم به‌عنوان نماینده بوشهر در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
بنشی‌های اینیشرین () یک فیلم تراژیکمدی سیاه محصول سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی مارتین مک‌دونا است. در این فیلم کالین فارل، برندن گلیسون، کری کندن و بری کیوگن به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان فیلم در جزیرهٔ خیالی «اینیشرین» در سواحل غربی ایرلند اتفاق می‌افتد، و دو دوست مادام‌العمر را دنبال می‌کند، که وقتی یکی از آن‌ها به‌طور ناگهانی به رابطه دوستی‌شان پایان می‌دهد، خود را در بن‌بستی می‌بینند که عواقب نگران‌کننده‌ای برای هر دوی آن‌ها دارد. "بنشی‌های اینیشرین" نخستین بار در ۵ سپتامبر ۲۰۲۲ در هفتاد و نهمین
نخستین بار در ۵ سپتامبر ۲۰۲۲ در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد؛ فارل و مک‌دونا به ترتیب جوایز جام ولپی و اوسلای طلایی را دریافت کردند. این فیلم در ۲۱ اکتبر توسط سرچلایت پیکچرز اکران شد و مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت که فیلمنامه و کارگردانی مک‌دونا، موسیقی کارتر بورول و بازی بازیگران اصلی را تحسین کردند. این فیلم از سوی هیئت ملی بازبینی فیلم به‌عنوان یکی از بهترین فیلم‌های ۲۰۲۲ نام گرفت. "بنشی‌های اینیشرین" در میان دیگر جوایز، هشت نامزدی پیشرو را در هشتادمین مراسم گلدن
جوایز، هشت نامزدی پیشرو را در هشتادمین مراسم گلدن گلوب دریافت کرد، که بیشترین تعداد کسب‌شده توسط هر فیلمی پس از "کوهستان سرد" (۲۰۰۳) در سال ۲۰۰۴ است، و برنده سه جایزه از جمله بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد (برای فارل) و بهترین فیلمنامه شد. این فیلم در جوایز اسکار نیز نامزد دریافت نه جایزه شامل بهترین فیلم شد. داستان. در دوران پایانی جنگ داخلی ایرلند در سال ۱۹۲۳، در جزیره خیالی اینیشرین ایرلند، کولم دوهرتی، نوازنده فولک، به‌طور ناگهانی شروع به نادیده‌گرفتن دوست همیشگی خود و رفیق مشروب خود پادریک سولیابهان
دوست همیشگی خود و رفیق مشروب خود پادریک سولیابهان می‌کند. با اینکه پادریک توسط ساکنان جزیره به‌عنوان فردی مؤدب و مورد پسند شناخته می‌شود، اما کولم که مایل است بقیه عمر خود را صرف ساختن موسیقی و انجام کارهایی کند که به خاطر آنها به یادگار بماند، او را فردی «کند ذهن» می‌داند. زندگی پادریک با از دست‌دادن یکی از معدود دوستانش بی‌ثبات می‌شود. همان‌طور که پادریک از طرد شدن بیشتر مضطرب می‌شود، کولم در برابر تلاش‌های دوست قدیمی‌اش برای صحبت با او مقاومت بیشتری نشان می‌دهد. کولم در نهایت به پادریک اولتیماتوم
نشان می‌دهد. کولم در نهایت به پادریک اولتیماتوم می‌دهد: هر بار که پادریک او را اذیت می‌کند یا سعی می‌کند با او صحبت کند، کولم یکی از انگشتان دست چپ خود را با یک قیچی پشم‌زنی قطع می‌کند. اگرچه خواهر دلسوز پادریک، شیوون و پسرِ روان رنجورِ محلی، دومینیک، تلاش می‌کنند تا نبرد فزاینده بین این زوج را خنثی کنند، تلاش‌های آنها بی‌ثمر می‌ماند. پس از اینکه پادریک در حالت مستی با او در میخانه روبرو می‌شود و سپس سعی می‌کند عذرخواهی کند، کولم یکی از انگشتان خود را قطع می‌کند و آن را روی درب خانه پادریک می‌اندازد.
قطع می‌کند و آن را روی درب خانه پادریک می‌اندازد. پادریک سپس ویولن‌زنی را می‌بیند که قصد دارد با کولم برای کارهای موسیقی ملاقات کند، او با دروغ گفتن در مورد مرگ پدرش، فرد را فریب می‌دهد تا به خانهٔ خود بازگردد. با بدتر شدن تنش‌ها، خانم‌بزرگ محلی خانم مک‌کورمیک به پادریک هشدار می‌دهد که مرگ به زودی به جزیره خواهد رسید. در همین حال، شیوون به آرامی پیشرفت‌های رمانتیک دومینیک را رد می‌کند. پادریک به ملاقات کولم می‌رود تا او را به خاطر رفتار بدش سرزنش کند. کولم فاش می‌کند که ساختن آهنگ خود را به پایان
کولم فاش می‌کند که ساختن آهنگ خود را به پایان رسانده‌است که آن را «بنشی‌های اینشیرین» می‌نامد. پادریک به او پیشنهاد می‌کند که باید به میخانه برود و به آن‌ها چند پیت سفارش دهد. کولم می‌گوید که خوب است. پادریک به کولم می‌گوید که به ویولن‌زن دروغ گفته بود تا از جزیره فرار کند اما شاید هر سه آن‌ها بتوانند با هم بنوشند. کولم چهار انگشت دیگر دست چپش را با قیچی قطع می‌کند و آنها را به سمت در کلبه پادریک می‌اندازد. شیوون که از زندگی در جزیره خسته شده‌است، برای کار در یک کتابخانه به سرزمین اصلی نقل مکان می‌کند.
در یک کتابخانه به سرزمین اصلی نقل مکان می‌کند. پادریک به خانه می‌آید و متوجه می‌شود که الاغ خانگی‌اش جنی به دلیل بلعیدن یکی از انگشتان کولم خفه شده و مرده‌است. پادریک دلشکسته کولم را مسئول مرگ جنی می‌داند. او با کولم روبرو می‌شود تا به او بگوید که روز بعد خانه‌اش را به آتش خواهد کشید. پادریک خانه را به آتش می‌کشد و سگ کولم را به مکانی امن می‌برد. هنگامی که پادریک خارج می‌شود، کولم را می‌بیند که در داخل ساختمان در حال سیگار کشیدن نشسته‌است. پلیس محلی، پدر بدرفتار دومینیک، پیدار، به خانه پادریک می‌رود. او
بدرفتار دومینیک، پیدار، به خانه پادریک می‌رود. او توسط خانم مک‌کورمیک منحرف می‌شود، که بی کلام او را به سمت جسد دومینیک که در دریاچه مجاور شناور است هدایت می‌کند. صبح روز بعد، پادریک، همراه با سگ، کولم را می‌یابد که در ساحل کنار خانه سوخته‌اش ایستاده‌است. کولم بابت مرگ جنی عذرخواهی می‌کند و پیشنهاد می‌کند که تخریب خانه به دشمنی آن‌ها پایان داده‌است، اما پادریک به او اطلاع می‌دهد که این کار تنها در صورتی تمام شده اعلام می‌شد، که او در حین آتش‌سوزی در خانه می‌ماند. هنگامی که کولم به این فکر می‌کند که آیا جنگ
هنگامی که کولم به این فکر می‌کند که آیا جنگ داخلی به پایان رسیده‌است، پادریک اظهار می‌کند که او معتقد است که ممکن است چیزهای خوبی وجود داشته باشد که نمی‌توان از آنها خارج شد. هنگامی که پادریک به رفتن روی می‌آورد، کولم از او برای مراقبت از سگش تشکر می‌کند. بی آنکه بدانند خانم مک‌کورمیک آنها را از دور در کنار کلبه سوخته کولم تماشا می‌کرد. نام فیلم. بنشی در افسانه‌های ایرلندی، روح زنی است که از مرگ خبر دارد. در فیلم خانم مک‌کورمیک سیاهپوش که همه از او گریزانند، بنشی است اما فراتر از او در جزیره اینشرین انگار
بنشی است اما فراتر از او در جزیره اینشرین انگار همه پیام‌آور مرگ هستند. یکی از موجودات فراطبیعی افسانه‌ها و اسطوره‌های کهن ایرلندی‌ها و اسکاتلندی‌ها «بنسید» یا «بنسیث» (به معنی زنان گورپشته) نام داشته که این نام در زبان ایرلندی امروز به "بنشی" تغییر یافته‌است. در فرهنگ عامه مردم ایرلند این موجودات با گورپشته‌ها و تپه‌های متعدد واقع در سراسر آن کشور مرتبط دانسته می‌شوند. بنشی‌ها اغلب به شکل عجوزه‌هایی مجسم شده‌اند که پس از قرار گرفتن در سر راه روستاییان، با صدایی همراه با جیغ یا شیون، به آنان خبر از
با صدایی همراه با جیغ یا شیون، به آنان خبر از واقعه‌ای شوم مانند مرگ خود یا نزدیکانشان می‌دادند. در این فیلم، خانم مک‌کورمیک تنها مظهر مجسم بنشی‌ها نیست، بلکه مراجع قانونی و اجتماعی و دیگر شخصیت‌های داستان می‌توانند در جایگاه بنشی‌وار قرار بگیرند. نام این فیلم در برخی از رسانه‌ها و پلتفرم‌های ایرانی، با عنوان "اشباح اینیشرین" هم ترجمه شده‌است. تولید. در فوریه ۲۰۲۰ اعلام شد که مارتین مک‌دونا کارگردانی بعدی خود را با سرچلایت پیکچرز انجام خواهد داد و قرار است او دوباره با برندن گلیسون و کالین فارل، ستاره‌های
او دوباره با برندن گلیسون و کالین فارل، ستاره‌های فیلم "در بروژ" متحد شود. بری کیوگن و کری کندن در اوت ۲۰۲۱ به بازیگران پیوستند. تصویربرداری اصلی در اوت ۲۰۲۱ در اینیشمور در جزایر آران در ایرلند آغاز شد. صحنه‌هایی نیز در جزیره آشیل فیلمبرداری شدند. فیلم‌برداری در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۱ به پایان رسید. انتشار. "بنشی‌های اینیشرین" نخستین نمایش جهانی خود را در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در ۵ سپتامبر ۲۰۲۲ انجام داد، جایی که با تشویق ایستاده ۱۵ دقیقه‌ای تماشاگران مواجه شد که طولانی‌ترین دوره جشنواره
تماشاگران مواجه شد که طولانی‌ترین دوره جشنواره آن سال بوده‌است. این فیلم همچنین در در همان ماه نمایش داده شد و برای اکران محدودی در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شد. بازخورد. فروش گیشه. در آخر هفته افتتاحیه این فیلم در ایالات متحده، از چهار سالن سینما ۱۸۴٬۴۵۴ دلار به دست آورد که فروش آن به‌طور میانگین در هر سالن ۴۶٬۱۱۳ دلار ارزیابی شده‌است، که آن را تبدیل به دومین افتتاحیه پرفروش برای اکران پلتفرم فصل پاییز ۲۰۲۲، پس از فیلم "تیل" کرد. آخر هفته بعد، این فیلم به ۵۸ سینما گسترش یافت و ۵۳۵٫۱۷۰ دلار درآمد داشت. آخر
سینما گسترش یافت و ۵۳۵٫۱۷۰ دلار درآمد داشت. آخر هفته بعد به ۸۹۵ سالن رسید و ۲٫۱ میلیون دلار فروش کرد و در گیشه هفتم شد. این نتایج به تغییر فزاینده رفتار مخاطبان نسبت به فیلم‌های پرستیژ در محیطی که به دلیل دنیاگیری کروناویروس تغییر کرده بود، نسبت داده شد، جایی که تماشاگران سینما از دیدن و حمایت از این عناوین خاص به نفع فیلم‌های ترسناک فرنچایز و مستقیم خودداری می‌کردند. فروش فیلم پس از بازگشت به سینماها در آخر هفته ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ در ایالات متحده، پس از اعلام نامزدی جوایز اسکار، ۳۸۳ درصد افزایش یافت. پاسخ
نامزدی جوایز اسکار، ۳۸۳ درصد افزایش یافت. پاسخ انتقادی. این فیلم برای کارگردانی، نویسندگی و اجراهایش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. پیتر بردشاو از "گاردین" به این فیلم رتبهٔ چهار از پنج ستاره داد و آنرا «به عنوان مطالعه‌ای دربارهٔ تنهایی مردانه و خشم فروخورده، به طرز عجیبی قانع‌کننده و اغلب بسیار خنده‌دار» دانست. تاد مک‌کارتی از "ددلاین هالیوود" نوشت که این فیلم «داستانی ساده و شیطانی از پایان یک دوستی بود که با طنز تند و لحظات ناگهانی خشونت حیرت‌انگیز به تصویر کشیده شده‌است»، او همچنین فیلم‌برداری بن دیویس
کشیده شده‌است»، او همچنین فیلم‌برداری بن دیویس و موسیقی کارتر برول را تحسین کرد. دیوید ارلیش از ایندی‌وایر به آن امتیاز «B+» داد و نوشت: «جریان نهفته و دائمیِ طنز این فیلم، زمینه‌ای مضحک را برای فوری‌ترین سؤالات داستان فراهم می‌کند، زمینه‌ای که از پوچ‌بودن تمام هستی صحبت می‌کند». او همچنین آن را بهترین اثر مک‌دونا از زمان "در بروژ" (۲۰۰۸) نامید. این فیلم در فهرست تعدادی از منتقدان از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۲۲ ظاهر شد و در چندین فهرست در رتبه نخست قرار گرفت.
فتحعلی ایپکچیان از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ چهاردهم بعنوان نماینده تبریز در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
حبیب‌الله محیط از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ چهاردهم بعنوان نماینده بانه و سقز در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
آکلروهیدریا () یا هیپوکلروهیدریا به حالت‌هایی گفته می‌شود که تولید اسید هیدروکلریک در ترشحات معده معده و سایر اندام‌های گوارشی به ترتیب وجود ندارد یا کم است. این اختلال با سایر مشکلات پزشکی دیگر همراه است.
هیپرکلرمی () یک اختلال الکترولیتی است که در آن سطح یون‌های کلرید در خون افزایش می‌یابد. محدوده طبیعی سرم برای کلرید ۹۶ تا ۱۰۶ میلی اکی‌والان در لیتر است، بنابراین سطوح کلرید بالای ۱۱۰ میلی اکی‌والان در لیتر معمولاً نشان‌دهنده اختلال عملکرد کلیه است زیرا تنظیم کننده غلظت کلرید است. در حال حاضر هیچ علامت خاصی از هیپرکلرمی وجود ندارد. با این حال، می‌تواند تحت تأثیر ناهنجاری‌های متعددی باشد که باعث از دست دادن مایع بدون الکترولیت، از دست دادن مایع هیپوتونیک یا افزایش تجویز کلرید سدیم می‌شود. این ناهنجاری‌ها
افزایش تجویز کلرید سدیم می‌شود. این ناهنجاری‌ها ناشی از اسهال، استفراغ، افزایش مصرف کلرید سدیم، اختلال عملکرد کلیوی، استفاده از دیورتیک‌ها و دیابت است. هیپرکلرمی را نباید با اسیدوز متابولیک هیپرکلرمیک اشتباه گرفت زیرا اسیدوز متابولیک هیپرکلرمیک با دو تغییر عمده مشخص می‌شود: کاهش pH خون و سطوح بی کربنات و همچنین افزایش سطح کلرید خون. در عوض، افراد مبتلا به اسیدوز متابولیک هیپرکلرمیک معمولا مستعد هیپرکلرمی هستند. شیوع هیپرکلرمی در محیط‌های بیمارستانی در زمینه پزشکی مورد پژوهش قرار گرفته است زیرا یکی از منابع
پزشکی مورد پژوهش قرار گرفته است زیرا یکی از منابع اصلی درمان در بیمارستان‌ها تجویز محلول نمکی است. پیش از این، مدل‌های حیوانی با کلرید بالا نشانگرهای التهابی، تغییرات فشار خون، افزایش انقباض عروق کلیوی و جریان خون کلیوی کمتر و همچنین در فیلتراسیون گلومرول را نشان می‌دادند، که همه اینها محققان را بر آن می‌دارد تا بررسی کنند که آیا این تغییرات یا موارد دیگر ممکن است در بیماران وجود داشته باشد یا خیر. برخی از مطالعات ارتباط احتمالی بین افزایش سطح کلرید و مرگ یا آسیب حاد کلیوی را در بیماران شدیداً بیمار که
یا آسیب حاد کلیوی را در بیماران شدیداً بیمار که ممکن است به بیمارستان مراجعه کنند یا ویزیت‌های طولانی مدت داشته باشند، گزارش کرده اند. مطالعات دیگری وجود دارد که هیچ رابطه‌ای پیدا نکرده است.
هیپرکلروهیدریا () که گاهی کلرهیدریا، معده ترش یا معده اسیدی نامیده می‌شود، به حالتی در معده اشاره دارد که در آن سطح اسید معده بالاتر از محدوده نرمال و طبیعی است. در انسان، pH طبیعی حدود ۱ تا ۳ است که در طول روز متفاوت است. بالاترین سطح ترشح پایه در اواخر عصر (حدود ۱۲ صبح تا ۳ بعد از ظهر) است. هیپرکلروهیدریا معمولاً به عنوان داشتن pH کمتر از ۲ تعریف می‌شود. این عواقب منفی ندارد مگر اینکه شرایط دیگری مانند بیماری ریفلاکس معده (GERD) نیز وجود داشته باشد. یکی از دلایل هیپرکلروهیدریا افزایش تولید گاسترین است.
بی‌نهایت () یک فیلم درام فرانسوی-ایتالیایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی امانوئله کریالسه است. در این فیلم لوانا جولیانی در کنار پنه‌لوپه کروز و وینچنتسو آماتو ایفای نقش می‌کنند. طرح داستان. داستان فیلم در شهر رم در دههٔ ۱۹۷۰ اتفاق می‌افتد و یک خانوادهٔ جنجالی را به تصویر می‌کشد که متشکل از یک زوج متأهل ناراضی شامل کلارا (یک اسپانیایی تبعیدشدهٔ بدخلق)، شوهرش فلیس (تاجری که با منشی خود به کلارا خیانت می‌کند) و فرزندانشان آدریانا، جینو و دیانا می‌باشد. آدریانای ۱۲ ساله فرزند بزرگ خانواده، (که در هنگام تولد
۱۲ ساله فرزند بزرگ خانواده، (که در هنگام تولد جنسیت زن به او اختصاص داده شده‌است) دچار دیسفوریای جنسیتی می‌شود و خود را به عنوان یک مرد می‌شناسد و نام آندرئا (نامی عمدتاً مردانه در ایتالیا) را برای خود برگزیده است. آندرئا به سارا علاقه‌مند می‌شود، دختری که هویت جنسیتی آندرئا را می‌پذیرد. آندرئا و کلارا با احساس مشترک خارجی‌بودن، به هم نزدیک‌تر می‌شوند. تولید. فیلمنامه توسط کریالسه، فرانچسکا مانیری و ویتوریو مورونی نوشته شده‌است. این فیلم به عنوان یک محصول مشترک ایتالیایی-فرانسوی، توسط وایلدساید، برادران
مشترک ایتالیایی-فرانسوی، توسط وایلدساید، برادران وارنر انترتینمنت ایتالیا، چپتر ۲، پاته و فرنس ۳ سینما تولید شده‌است. انتشار. این فیلم نمایش افتتاحیه خود را در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در ۴ سپتامبر ۲۰۲۲ انجام داد و قرار است در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ در ایتالیا توسط برادران وارنر پیکچرز اکران شود. بازخورد. لزلی فلپرین از "هالیوود ریپورتر" فیلم را به عنوان «یک رابطهٔ خانوادگی پر جنب‌وجوش، اما بیش از حد فشرده» خلاصه کرد. گای لاج از "ورایتی" نوشت که این فیلم «به به‌طور محسوس دردناک و خالصانه
که این فیلم «به به‌طور محسوس دردناک و خالصانه درست شده، که نمی‌توان آن را کوچک نامید، اما از برخی جهاتی حساس و عجیب است که آن را ضعیف و شکننده نشان می‌دهد». رابی کالین از "تلگراف" به این فیلم ۴ از ۵ ستاره داد و تصویر «خودزندگی‌نامهٔ شگفت‌انگیز» را «پرتره‌ای از غم و اندوه خانگی و ولع فرار از آن از دید یک کودک» دانست. وندی آید از "اسکرین اینترنشنال" عملکرد کروز را به عنوان «تقابلی بین سوفیا لورن و یک شراره خورشیدی» برجسته دانست. استفانی بانبری از "ددلاین هالیوود" معتقد است که در اعماق وجود، این فیلم «اساساً
معتقد است که در اعماق وجود، این فیلم «اساساً بسیار تیره‌وتار است، اما چهره‌ای لذت بخش دارد».
هیپواوریسمی () به معنی سطحی از اسید اوریک در سرم خون است که کمتر از حد طبیعی است. در انسان، محدوده طبیعی این جزء خونی دارای آستانه پایین‌تری در محدوده ۲ میلی‌گرم در دسی‌لیتر تا ۴ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است، در حالی که آستانه بالایی برای زنان ۵۳۰ میکرومول در لیتر (۶ میلی‌گرم در دسی‌لیتر) و ۶۱۹ میکرومول است. /L (۷ mg/dL) برای مردان. هیپواوریسمی معمولاً خوش خیم است و گاهی اوقات نشانه یک وضعیت پزشکی است. پیامدها. اگرچه به طور معمول خوش خیم است، هیپواوریسمی ایدیوپاتیک کلیه ممکن است خطر نارسایی حاد کلیه ناشی از
کلیه ممکن است خطر نارسایی حاد کلیه ناشی از ورزش را افزایش دهد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد هیپواوریسمی می‌تواند شرایطی مانند آرتریت روماتوئید را بدتر کند، به‌ویژه هنگامی که با جذب کم ویتامین C همراه باشد، به دلیل آسیب رادیکال‌های آزاد.
راه‌آهن زیرزمینی معکوس نامی است که به شکل طعنه آمیز به رویه ای درقبل از جنگ داخلی آمریکا داده می‌شد که به ربودن برده‌های فراری در ایالات آزاد و حتی سیاه‌پوستان آزاد و انتقال آنها به ایالت‌های برده دار، فروش آنها به عنوان برده، یا گهگاه گرفتن پاداش به خاطر بازگشت فراری‌ها اشاره دارد. کسانی که از این اصطلاح استفاده می‌کردند طرفدار برده داری بودند و از «راه‌آهن زیرزمینی» که به بردگان کمک می‌کرد تا فرار کنند، خشمگین بودند. همچنین «راه‌آهن زیرزمینی معکوس» حوادثی داشت اما به طور شبکه ای نبود و فعالیت‌های آن همیشه
اما به طور شبکه ای نبود و فعالیت‌های آن همیشه به صورت مخفیانه انجام نمی‌شد. نجات سیاه پوستانی که ربوده شده بودند، غیرعادی بود. سه روش آدم‌ربایی به کار گرفته می‌شد: آدم‌ربایی فیزیکی، اغوا (ربودن از طریق حیله) سیاه پوستان آزاد و دستگیری فراریان.راه‌آهن زیرزمینی معکوس به مدت ۸۵ سال از سال ۱۷۸۰ تا ۱۸۶۵ فعالیت کرد. این نام اشاره‌ای به راه‌آهن زیرزمینی است، شبکه‌ای غیررسمی از ابولیشنیزم در ایالات متحده و کسانی که به برده‌های فراری برای آزادی کمک می‌کردند، عموماً در کانادا و همچنین در مکزیک که برده‌داری در آنجا
در کانادا و همچنین در مکزیک که برده‌داری در آنجا لغو شده بود. رواج. آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار آزاد اغلب از جنوبی‌ترین ایالت‌های آزاد، در امتداد مرزهای ایالت‌های برده دار دلاور، مریلند، کنتاکی و میسوری ربوده می‌شدند، اما آدم‌ربایی در ایالت‌های شمالی تر، مانند نیویورک، پنسیلوانیا و ایلینویز نیز رواج داشت. و همچنین دربرخی از ایالت‌های جنوبی که تمایل به لغو قانون داشتند مانند تنسی. نیویورک و پنسیلوانیا. سیاه پوستان آزاد در نیویورک و فیلادلفیا به ویژه در برابر آدم‌ربایی آسیب‌پذیر بودند. در نیویورک، باندی به
آدم‌ربایی آسیب‌پذیر بودند. در نیویورک، باندی به نام «پرنده‌های سیاه» به‌طور منظم مردان، زنان و کودکان را سرکشی می‌کردند که گهگاه با حمایت و مشارکت پلیس و مقامات شهری اینکار را انجام می‌دادند. در فیلادلفیا، روزنامه‌های سیاه‌پوست اغلب آگهی‌هایی برای کودکان گمشده منتشر می‌کردند، از جمله یکی از این آگهی‌ها برای دختر ۱۴ ساله سردبیر روزنامه بود. کودکان به ویژه در معرض آدم‌ربایی بودند. در یک دوره دو ساله، حداقل صد کودک تنها در فیلادلفیا ربوده شدند. دلاور، مریلند و ویرجینیا. از سال ۱۸۱۱ تا ۱۸۲۹، مارتا «پتی» کانن
و ویرجینیا. از سال ۱۸۱۱ تا ۱۸۲۹، مارتا «پتی» کانن رهبر گروهی بود که برده‌ها و سیاه‌پوستان آزاد را از شبه‌جزیره دلماروا در دلاور، مریلند، ویرجینیا وخلیج چساپیک می‌دزدید و آنها را به صاحبان مزارع در مناطق جنوبی تر می‌فروخت. او برای چهار قتل در سال ۱۸۲۹ متهم شد و در حالی که در انتظار محاکمه بود، در زندان درگذشت. ظاهراً خودکشی از طریق مسمومیت با آرسنیک بود. ایلینوی. جان هارت کرنشاو یک زمین‌دار بزرگ، نمک‌ساز و تاجر برده بود، از دهه ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۰، مستقر در جنوب شرقی ایلینویز در شهرستان گالاتین و یکی از همکاران
شرقی ایلینویز در شهرستان گالاتین و یکی از همکاران تجاری قانون‌گذار کنتاکی و قانون‌شکن، جیمز فورد بود. گفته می‌شود کرنشاو و فورد سیاه‌پوستان آزاد را در جنوب شرقی ایلینوی می‌دزدیدند و در ایالت کنتاکی می‌فروختند. اگرچه ایلینویز یک ایالت آزاد بود، کرنشاو حوزچه تبخیر نمک را در نزدیکی ایکوالیتی، ایلینویز از دولت ایالات متحده اجاره کرد، که استفاده از بردگان را برای کار طاقت فرسای کشیدن و جوشاندن آب نمک از چشمه‌های نمک محلی برای تولید نمک مجاز می‌دانست. بعدها به دلیل نگهداری و «پرورش» بردگان توسط کرنشاو و ربودن
دلیل نگهداری و «پرورش» بردگان توسط کرنشاو و ربودن سیاه پوستان آزاد تحت فشار قرار گرفتند، خانه او به عنوان خانه برده قدیمی شناخته شد. موارد دیگر راه‌آهن زیرزمینی معکوس در ایلینویز در بخش‌های جنوب غربی و غربی این ایالت، در امتداد رودخانه می‌سی‌سی‌پی در مرز ایالت برده‌داری میزوری رخ داد. در سال ۱۸۶۰، جان و نانسی کورتیس به دلیل تلاش برای ربودن بردگان آزاد شده خود در شهرستان جانسون، ایلینویز برای فروش مجدد به برده داری در میزوری دستگیر شدند. سیاه پوستان آزاد نیز در جرسی کانتی، ایلینوی ربوده شدند و به عنوان برده
در جرسی کانتی، ایلینوی ربوده شدند و به عنوان برده در میزوری فروخته شدند. ایالات جنوبی. ملوانان سیاه‌پوستی که به ایالت‌های جنوبی سفر می‌کردند با خطر آدم‌ربایی مواجه شدند. کارولینای جنوبی قانون دریانوردان سیاه‌پوست را در سال ۱۸۲۲ به دلیل ترس از اینکه ملوانان سیاه‌پوست آزاد الهام‌بخش شورش‌های برده‌ها شوند، تصویب کرد که بر اساس آن تا زمانی که کشتی‌شان لنگر انداخته بود، زندانی بودند. این امر می‌تواند منجر به فروخته شدن ملوان‌های سیاه‌پوست به بردگی شود، اگر کاپیتان‌هایشان هزینه‌های ناشی از زندانی شدن آن‌ها را
هزینه‌های ناشی از زندانی شدن آن‌ها را پرداخت نکنند، یا اگر اسناد آزادی‌شان گم شود. در دهه‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۳۰، جان آ. مورل یک باند غیرقانونی را در غرب تنسی رهبری کرد. او یک بار به خاطر یک برده آزاد که در ملک اوبود، گرفتار شد. روش او این بود که بردگان را از مزارعشان ربوده، به آنها وعده آزادی می‌داد ولی آنها را به دیگر صاحبان برده می‌فروخت. اگر مورل در خطر گرفتار شدن با بردگان ربوده شده قرار می‌گرفت، بردگان را می‌کشت تا از دستگیری با اموال مسروقه که جرم بزرگی در جنوب ایالات متحده تلقی می‌شد فرار کند. در سال