payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نوامبر ۲۰۱۵ در دانشگاه منیتوبا افتتاح شد، یک مخزن بایگانی است که تحقیقات، اسناد و شهادت جمع‌آوری شده در طول عملیات کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا را در خود جای داده‌است.
نظریه گراف شیمی، شاخه توپولوژی شیمی ریاضی است که نظریه گراف را برای مدل‌سازی ریاضی پدیده‌های شیمیایی به کار می‌برد. پیشگامان نظریه گراف شیمی عبارتند از: الکساندرو بالابان، آنته گراواک، ایوان گوتمن، هارو هوسویا، میلان رندیچ و نناد ترینیستیچ (همچنین هری وینر و پژوهشگران دیگر). در سال ۱۹۸۸ اعلام شد که صدها محقق در این زمینه پژوهش کرده و سالانه حدود ۵۰۰ مقاله منتشر کرده‌اند. تعدادی تک نگاری در این زمینه علمی نوشته شده‌است، از جمله متن دو جلدی جامع توسط ترینایستیچ، "نظریه گراف شیمیایی"، که این رشته تحقیق را تا
"نظریه گراف شیمیایی"، که این رشته تحقیق را تا اواسط دهه ۱۹۸۰ خلاصه کرده‌است. طرفداران این نظریه معتقدند که ویژگی‌های یک گراف شیمی (یعنی یک گراف که نمایش ساخنار یک مولکول است) بینش ارزشمندی را در مورد پدیده‌های شیمیایی ارائه می‌دهد. برخی دیگر معتقدند که گراف‌ها فقط نقش حاشیه ای در تحقیقات شیمیایی دارند. یکی از گونه‌های موجود در این نظریه، نمایش مواد به عنوان گرافهای اقلیدسی نامتناهی است، به ویژه کریستال‌ها که توسط گراف‌های تناوبی نمایش داده می‌شود.
جان هیز سنت لژه (۱۷۵۶–۱۸۰۰) یک افسر ارتش ایرلندی بود، درباری، راک و سیاستمدار. لژه عضو پارلمان بریتانیا برای اوکه همپتون درسال ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۶ بود. زندگی. لژه پسر ارشد جان سنت لژه از گرانجملون (۱۷۲۶–۱۷۶۹) و همسر او مری باتلر، دخترش توماس باتلر؛ انتونی سنت لژه و بری سنت لژه عموهایش بودند. لژه در دانشکده اتون تحصیل کرده بود. وی در نوجوانی در سنت جیمز پلیس لندن، توسط مادر بزرگ پدری خود لوینا، بیوه سر جان سنت لژه بزرگ شد. او در سال ۱۷۷۱ در آن مکان درگذشت. سنت لژه زمانی را در دربار فرانسه طی نمود. او اسم مستعار «جک
را در دربار فرانسه طی نمود. او اسم مستعار «جک خوش تیپ» را کسب کرد و با جورج، شاهزاده ولز آشنا شد. در حالی که جورج سوم نسبت به محبوبیت و شهرت خانواده هشدار می‌داد، پسر او سنت لژه را به نام «یکی از بهترین فرد را» دید. در سال ۱۷۸۵ مشکل‌های پولی باعث شد هوم زندگی خود را در انگلستان قطع کند و مدتی را در ایرلند بگذراند. ثروت او در سال ۱۷۸۶، هنگامی که او میراث دار عمویش آنتونی بود، ترمیم گردید. حرفه نظامی. سنت لژه در سال ۱۷۷۸ در سال ۵۵ کاپیتان و در سال ۱۷۷۹ در سال۹۰ سرگرد بود و سال بعد به ۶۵ منتقل شد و در سال
سال۹۰ سرگرد بود و سال بعد به ۶۵ منتقل شد و در سال ۱۷۸۲ به درجه سرهنگ ارتقا پیدا کرد. بعد از حمله به سیلان در سال ۱۷۹۵، سنت لژه در سال ۱۷۹۶ در ترینکومالی فرماندهی شد حرفه سیاسی. در دهه ۱۷۹۰ شاهزاده ولز از اختلاف ویگ حمایت نمود. سنت لژه در سال ۱۷۹۰ در اوکه مپتون به سود فرانسیس راسل، پنج هفتم دوک بدفورد، در یک انتخابات پیچیده با بازگشت مضاعف. انجمن‌ها. سنت لژه جزوی از قومی از ملتزمین نزدیک جورج، شاهزاده ولز بود که علاقه نزدیک و مشترکی به مبارزه با جایزه داشت. دیگران جورج هنگر، جرارد لیک و ریچارد بری، ششمین
دیگران جورج هنگر، جرارد لیک و ریچارد بری، ششمین ارل بریمور بودند. لیک در سال ۱۷۸۰ مورد درخواست شاهزاده واقع شد، و سنت لژه به عنوان داماد او در اتاق خواب از سال ۱۷۸۴ خدمت نمود مرگ. سنت لژه «جک خوش تیپ» هرگز ازدواج نکرد. وی در روز ۳۱ ژانویه ۱۸۰۰ در مدرس درگذشت. خانه او در پارک هیل، در نزدیکی روترهام، به برادرش آنتونی باتلر سنت لژه رسید. از آن مکان به جان، پسر سپهبد رسید. جان چستر (۱۷۷۹–۱۸۵۷) که اسم خانوادگی خود را به سنت لژه تغییر نام داد.
رابرت ژولین (; – ) قوم‌شناس اهل فرانسه بود. پس از چندین سفر به چاد، بین سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۹، در میان مردم سارا، در سال 1967 La Mort Sara (مرگ سارا) را منتشر کرد که که در آن آداب مختلف پاگشایی را که خود از آن عبور کرده بود را افشا کرد و از نزدیک رمل سارا را تجزیه و تحلیل کرد. او در کتابش La Paix blanche (صلح سفید، ۱۹۷۰)، مفهوم قوم‌کشی را در رابطه با نابودی فرهنگ مردم باری توسط جهان غرب که بین ونزوئلا و کلمبیا واقع شده‌است، دوباره تعریف کرد. او عقیده داشت اگر یک نسل‌کشی نابودی فیزیکی یک قوم را طراحی کند،
اگر یک نسل‌کشی نابودی فیزیکی یک قوم را طراحی کند، قوم‌کشی به نابودی یک فرهنگ اشاره دارد.
نسل‌کشی فرهنگی () مفهومی است که توسط وکیل رافائل لمکین در سال ۱۹۴۴ به عنوان جزء نسل‌کشی پیشنهاد شد. اگرچه تعریف دقیق نسل‌کشی فرهنگی همچنان مورد بحث است، موزه یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها آن را به‌عنوان «اعمال و اقداماتی که برای از بین بردن فرهنگ ملت‌ها یا گروه‌های قومی از طریق تخریب معنوی، ملی و فرهنگی انجام می‌شود» تعریف می‌کند. برخی از قوم‌شناسان، مانند رابرت ژولین، اصطلاح قوم‌کشی را به عنوان جایگزینی برای نسل‌کشی فرهنگی به کار می‌برند، اگرچه این کاربرد به عنوان خطر اشتباه بین قومیت و فرهنگ مورد انتقاد قرار
خطر اشتباه بین قومیت و فرهنگ مورد انتقاد قرار گرفته‌است. تعریف و تاریخچه. تعریف قانونی نسل‌کشی در مورد نحوه دقیق ارتکاب نسل‌کشی نامشخص است و فقط بیان می‌کند که این نسل‌کشی تخریب به قصد نابودی یک گروه نژادی، مذهبی، قومی یا ملی است. در میان بسیاری از دلایل بالقوه دیگر، نسل‌کشی فرهنگی ممکن است با انگیزه‌های مذهبی انجام شود (به عنوان مثال، شمایل‌شکنی). به عنوان بخشی از عملیات پاکسازی قومی به منظور حذف شواهد یک قوم از یک منطقه یا تاریخ خاص؛ به عنوان بخشی از تلاش برای اجرای سال صفر، که در آن گذشته و فرهنگ مرتبط
برای اجرای سال صفر، که در آن گذشته و فرهنگ مرتبط با آن حذف شده و تاریخی جدید «بازنشانی» می‌شود. از زمان محاکمات نورنبرگ، تلاش‌هایی برای معرفی نسل‌کشی به عنوان یک جنایت در حقوق بین‌الملل صورت گرفته‌است. مناظره تقریباً دو سال ادامه داشت، از درخواست تهیه پیش‌نویس کنوانسیون در سال ۱۹۴۶ تا تصویب آن در سال ۱۹۴۸، و سه نفر مسئول تهیه پیش‌نویس اصلی (از جمله رافائل لمکین) در مرکز آن بودند. در پیش نویسی که توسط شورای اقتصادی و اجتماعی در ژوئن ۱۹۴۷ تهیه شد، نسل‌کشی به سه نوع متمایز تقسیم شد: فیزیکی، بیولوژیکی و
به سه نوع متمایز تقسیم شد: فیزیکی، بیولوژیکی و فرهنگی. و اعمالی مانند اخراج اجباری یا سیستماتیک رهبران گروه‌ها، ممنوعیت زبان‌های قومی، از بین بردن اسناد چاپی یا ممنوعیت انتشار، و تخریب بناهای یادبود، اعمال نسل‌کشی فرهنگی است. با وجود ترس از اینکه این ممکن است گسترش بیش از حد مفهوم نسل‌کشی باشد، لمکین قاطعانه برای گنجاندن نسل‌کشی فرهنگی در کنوانسیون تلاش کرد. تصمیم‌گیری در مورد گنجاندن یا عدم گنجاندن نسل‌کشی فرهنگی در کنوانسیون واقعاً این سؤال بود که آیا می‌توان آن را به عنوان یک جرم قابل مجازات توسط قوانین
آن را به عنوان یک جرم قابل مجازات توسط قوانین بین‌المللی تعریف کرد؛ بنابراین، از این نظر، مسائلی مانند دامنه نسل‌کشی فرهنگی و مبهم بودن تعریف آن، رابطه آن با سایر معاهده‌ها و پتانسیل آن برای جلوگیری از حرکت به سمت تمدن باید برطرف می‌شد. در عین حال، این بحث باید به استراتژی‌های سیاسی هر کشور برای رسیدگی به گروه‌های اقلیت مختلف نیز می‌پرداخت. در کنار قوم‌کشی، نسل‌کشی فرهنگی در اعلامیه سال ۲۰۰۷ سازمان ملل متحد در مورد حقوق مردمان بومی مورد توجه قرار گرفت؛ با این حال، در سند نهایی حذف شد و به سادگی با
با این حال، در سند نهایی حذف شد و به سادگی با «نسل‌کشی» جایگزین شد. قوانین بین‌المللی الزام‌آور. نسل‌کشی فرهنگی شامل ریشه‌کنی و نابودی آثار فرهنگی مانند کتاب‌ها، آثار هنری و سازه‌ها می‌شود. میراث فرهنگی ناملموس. نسل‌کشی فرهنگی همچنین ممکن است شامل همگون‌سازی اجباری و همچنین سرکوب یک زبان یا فعالیت‌های فرهنگی باشد که با تصور از آنچه مناسب است مطابقت ندارد.
قوم‌کشی () قوم‌کشی نسل‌کشی فرهنگی است. بارتولومه کلاورو با مرور تاریخچه حقوقی و آکادمیک استفاده از واژه‌های نسل‌کشی و قوم‌کشی، آن‌ها را با بیان اینکه «نسل‌کشی مردم را می‌کشد در حالی که قوم‌کشی فرهنگ‌های اجتماعی را از طریق کشتن روح‌های فردی می‌کشد» متمایز می‌کند. قوم‌کشی یا نسل‌کشی فرهنگی بدون نسل‌کشی امکان‌پذیر است. از آنجایی که مفاهیمی مانند نسل‌کشی فرهنگی و قوم‌کشی در زمینه‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌اند، انسان‌شناسی نسل‌کشی به بررسی گنجاندن و حذف آنها در قوانین و سیاست ها می پردازد.
اوندژی سوکول (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان و مجری تلویزیون اهل کشور جمهوری چک است. سوکول در شومپرک چکسلواکی به دنیا آمد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ساختمان پزشکان در باغ رز" اشاره کرد.
اندام اصلی دستگاه درون‌ریز، هیپوفیز پیشین یا هیپوفیز قدامی که آدنوهیپوفیز نیز نامیده می‌شود، لوب غددی و قدامی است که همراه با لوب خلفی (هیپوفیز خلفی یا پسین یا نوروهیپوفیز)، غده هیپوفیز را تشکیل می‌دهد. هیپوفیز پیشین چندین فرایند فیزیولوژیکی از جمله استرس، رشد، تولیدمثل و شیردهی را تنظیم می‌کند. عملکرد صحیح هیپوفیز پیشین و اندام‌های هدف و تحت تأثیر آن، اغلب از طریق آزمایش‌های خونی که سطح هورمون‌ها را اندازه‌گیری می‌کند مشخص می‌شود. ساختار. غده هیپوفیز در یک محفظهٔ استخوانی محافظ به نام زین ترکی قرار دارد.
محفظهٔ استخوانی محافظ به نام زین ترکی قرار دارد. از سه لوب تشکیل شده‌است: لوب قدامی، میانی و خلفی. در بسیاری از جانوران، این لوب‌ها متمایز هستند. با این‌حال، در انسان، لوب میانی فقط چند لایهٔ سلولی ضخیم و نامشخص است. در نتیجه، اغلب، بخشی از هیپوفیز پیشین در نظر گرفته می‌شود. در همهٔ جانوران، هیپوفیز پیشین گوشتی و غده‌ای بوده و از ترکیب عصبی هیپوفیز پسین متمایز است. عملکرد. هیپوفیز پیشین شامل پنج نوع سلول غدد درون‌ریز است و آن‌ها توسط هورمون‌هایی که ترشح می‌کنند نام‌گذاری شده‌اند: سوماتوتروپ (هورمون رشد).
نام‌گذاری شده‌اند: سوماتوتروپ (هورمون رشد). لاکتوتروپ (پرولاکتین)؛ گنادوتروپ (هورمون لوتئینی و هورمون محرکه فولیکولی)؛ کورتیکوتروپ (آدرنوکورتیکوتروپین) و تیروتروپ (هورمون محرکه تیروئید). همچنین حاوی سلول‌های فولیکولوستلیت غیر غدد درون‌ریز است که تصور می‌شود جمعیت سلول‌های غدد درون‌ریز را تحریک و پشتیبانی می‌کنند. هورمون‌هایی که از هیپوفیز پیشین ترشح می‌شوند، یا مستقیماً رشد را تحت تأثیر قرار می‌دهند یا به‌صورت هیپرپلازی یا هایپرتروفی در بافت هدف و مورد تحریک. مکانیسم این هورمون‌ها برای اثر مستقیم بر روی
مکانیسم این هورمون‌ها برای اثر مستقیم بر روی بافت‌های هدف یا سایر غدد درون‌ریز برای آزادسازی هورمون‌ها، ایجاد پاسخ‌های فیزیولوژیکی آبشاری متعدد است. اهمیت بالینی. افزایش فعالیت. پرکاری هیپوفیز است که در آن هیپوفیز مقادیر زیادی هورمون ترشح می‌کند. این ترشح بیش از حد اغلب منجر به تشکیل آدنوم هیپوفیز (تومور) می‌شود. به‌طور عمده سه نوع تومور هیپوفیز پیشین و اختلالات مرتبط با آن‌ها وجود دارد. به عنوان مثال، آکرومگالی ناشی از ترشح بیش از حد هورمون رشد (GH) است که اغلب توسط آدنوم هیپوفیز آزاد می‌شود. این اختلال
اغلب توسط آدنوم هیپوفیز آزاد می‌شود. این اختلال می‌تواند باعث تغییر شکل و احتمالاً مرگ شود و می‌تواند منجر به غول‌پیکری شود، یک اختلال هورمونی که در «غول‌ها» مانند آندره غول بروز یافته‌است که پیش از بسته شدن صفحات رشد استخوان‌ها در بلوغ اتفاق می‌افتد. شایع‌ترین نوع تومور هیپوفیز پرولاکتینوما است که پرولاکتین را بیش از حد ترشح می‌کند. نوع سوم آدنوم هیپوفیز ACTH اضافی ترشح می‌کند که به نوبهٔ خود باعث ترشح بیش از حد کورتیزول می‌شود و عامل بیماری کوشینگ است. کاهش فعالیت. کم‌کاری هیپوفیز با کاهش ترشح هورمون‌های
فعالیت. کم‌کاری هیپوفیز با کاهش ترشح هورمون‌های آزاد شده توسط هیپوفیز پیشین تعریف می‌شود. برای مثال، کاهش ترشح هورمون رشد پیش از بلوغ می‌تواند علت کوتولگی باشد. علاوه بر این، نارسایی ثانویه آدرنال می‌تواند ناشی از کمبود ترشح ACTH باشد که به نوبهٔ خود به قشر آدرنال سیگنالی برای تولید مقدار کافی کورتیزول نمی‌دهد که یک وضعیت تهدیدکنندهٔ زندگی است. کم‌کاری هیپوفیز می‌تواند در اثر تخریب یا برداشتن بافت قدامی هیپوفیز از طریق آسیب‌های مغزی، تومور، سل یا سیفلیس و سایر علل ایجاد شود. این اختلال در گذشته با نام
و سایر علل ایجاد شود. این اختلال در گذشته با نام بیماری سیموندز شناخته می‌شد، اما امروزه بر پایهٔ دسته‌بندی پایگاه داده بیماری‌ها به آن سندرم شیهان می‌گویند. اگر کم‌کاری هیپوفیز ناشی از از دست دادن خون همراه با زایمان باشد، این اختلال به عنوان سندرم شیهان شناخته می‌شود.
لُدیِک سُبُتا (؛ زادهٔ ) استندآپ کمدین و بازیگر اهل کشور جمهوری چک است. او در دانشکده تئاتر تحصیل کرد. او با پتر نارژنی و میلسلاو شیمک در یک گروه کمدی سه نفره بود. او همچنین به خاطر ارائه صداپیشگی برای شخصیت اصلی مجموعه بازی‌های ویدیویی «پُلدا» شهرت دارد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لیگ محلی" اشاره کرد.
ازدِنیک سرِستکا (; – ) بازیگر، بدل‌کار و وزنه‌بردار اهل کشور جمهوری چک بود. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ برای چکسلواکی با کسب مقام نهم شرکت کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آدلا هنوز شام نخورده"، "روزی که دنیا را تکان داد"، "غول من"، "گوی آذرخش، و "همه ما باید به مدرسه برویم" اشاره کرد.
آرامستان ارامنه در جلفا () آرامستانی در نزدیکی شهر جلفا (جمهوری آذربایجان) (معروف به جوغا در ارمنی)، در منطقه جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان بود که در اصل حدود ۱۰۰۰۰ بنای تدفین را در خود جای داده بود. سنگ قبرها عمدتاً متشکل از هزاران چلیپاسنگ - سنگ‌های متقاطع تزئین شده منحصر به فرد از ویژگی‌های هنر ارمنی مسیحی قرون وسطی بود. این آرامستان در اواخر دهه ۱۹۹۰ هنوز پابرجا بود، زمانی که دولت آذربایجان یک کارزار سیستماتیک برای تخریب آثار تاریخی آغاز کرد. چندین درخواست تجدید نظر از سوی سازمان‌های ارمنی و
چندین درخواست تجدید نظر از سوی سازمان‌های ارمنی و بین‌المللی ارائه شد و دولت آذربایجان را محکوم کرد و از آن خواست تا از چنین فعالیتی دست بردارد. در سال ۲۰۰۶، آذربایجان اعضای پارلمان اروپا را از تحقیق در مورد این ادعاها منع کرد و آنها را با «رویکردی مغرضانه و هیستریک» نسبت به این موضوع متهم کرد و اظهار داشت که تنها در صورتی هیئتی را می‌پذیرد که از اراضی اشغالی ارمنستان نیز بازدید کند. در بهار ۲۰۰۶، روزنامه‌نگاری از مؤسسه گزارش جنگ و صلح که از این منطقه بازدید کرد، گزارش داد که هیچ اثر قابل مشاهده ای از
کرد، گزارش داد که هیچ اثر قابل مشاهده ای از آرامستان باقی نمانده‌است. در همان سال، عکس‌های گرفته شده از ایران نشان می‌داد که این آرامستان به میدان تیراندازی نظامی تبدیل شده‌است. تخریب آرامستان به‌طور گسترده توسط منابع ارمنی و برخی منابع غیر ارمنی به عنوان یک نسل‌کشی فرهنگی توصیف شده‌است.
داوید شوِهلیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور جمهوری چک است. او پسر آلیس شوهلیک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "در سایه"، "فرشته تبهکار، و "عملیات سیلور ای" اشاره کرد.
آلوئیس شوِهلیک (به ؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک بود. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تا پایان عمر خود، مشغول فعالیت بود. از جمله فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بوته سوزان"، "رؤیاهای ممنوعه"، "عملیات سیلور ای و "مرد جوان و موبی دیک" اشاره کرد. مرگ. آلوئیس شوهلیک در ۲ آوریل ۲۰۲۵، در سن ۸۵ سالگی در پراگ، جمهوری چک درگذشت.
مارِک تاتسلیک (؛ ) بازیگر و بازیگر تلویزیون اهل کشور جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ستاره چهارم"، "کارت شناسایی"، "در سایه"، "فرشته تبهکار"، "لیگ محلی"، "عملیات سیلور ای، و "تومان" اشاره کرد.
آشپزی مولداویایی سبک پخت و پز، مربوط به مردم مولداوی است. به‌طور عمده از مواد غذایی همچون انواع گوشت، سیب زمینی، کلم و غلات مختلف تشکیل شده است. آشپزی بومی مولداویایی، خیلی شبیه آشپزی رومانیایی است، هم چنین ایده و عوامل مثبت آشپزی‌های منطقه، همچون آشپزی یونانی، لهستانی، اوکراینی و روسی را، جذب خود نموده، به همراه تأثیر بزرگی که از آشپزی عثمانی بر آن بر جا مانده است. غذاها. شاید معروف‌ترین غذای مولداوی غذای شناخته شده رومانیایی "مامالیگا" (حریره آرد ذرت یا هلیم فرنگی) است. به همین گونه بر پایه پولنتا- شبیه
فرنگی) است. به همین گونه بر پایه پولنتا- شبیه غذایی روی سفره غذای مولداویایی است، به عنوان غذای فرعی با خورش و غذاهای مبتنی بر گوشت ارائه می‌شود یا با پنیر کوتاژ، خامه ترش یا پوست بیرونی گوشت خوک به عنوان مخلفات و دورچین همراه است. غذاهای لذیذ منطقه شامل برانزا (پنیر درون آب نمک) و فریپترا (خورش گوشت گوسفند یا بز) است. شراب محلی در کنار بیشتر غذاها می‌باشد.
کارلامپوس لیکوگیانیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیاکوس، باشگاه فوتبال کالیاری، و باشگاه فوتبال اشتورم گراتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال یونان، زیر ۱۹ سال یونان، زیر ۲۰ سال یونان، و زیر ۲۱ سال یونان و یونان بازی کرده‌است.
نیکولا باگنولینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
ریکاردو استیوانلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
فنول‌دوپام مسیلات () (Corlopam) یک دارو و مشتق بنزازپین مصنوعی است که به عنوان یک آگونیست جزئی گیرنده D1 عمل می‌کند. فنولدوپام به عنوان یک عامل ضد فشار خون استفاده می‌شود. در سپتامبر ۱۹۹۷ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شد. کاربرد. فنول‌دوپام به عنوان یک عامل ضد فشار خون پس از عمل و همچنین به صورت داخل وریدی (IV) برای درمان بحران فشار خون بالا به کار می‌رود. از آنجایی که فنول‌دوپام یک داروی داخل وریدی با حداقل اثرات آدرنرژیک است که پرفیوژن کلیوی را بهبود می‌بخشد، از نظر تئوری می‌تواند در بیماران
بهبود می‌بخشد، از نظر تئوری می‌تواند در بیماران مبتلا به فشار خون همراه با بیماری مزمن کلیوی مفید باشد. می‌تواند باعث تاکی کاردی رفلکس شود، اما بستگی به تزریق دارو دارد. فارماکولوژی. فنول‌دوپام با فعال کردن گیرنده‌های D1 محیطی باعث اتساع عروق شریانی/شریانی می‌شود که منجر به کاهش فشار خون می‌شود. این کار پس از بارگیری را کاهش می‌دهد و همچنین باعث افزایش دفع سدیم از طریق گیرنده‌های دوپامین خاص در امتداد نفرون می‌شود. اثر کلیوی فنول‌دوپام و دوپامین ممکن است شامل تضاد فیزیولوژیکی سیستم رنین-آنژیوتانسین در کلیه
تضاد فیزیولوژیکی سیستم رنین-آنژیوتانسین در کلیه باشد. برخلاف دوپامین، فنول‌دوپام یک آگونیست انتخابی گیرنده D1 است که تأثیری بر گیرنده‌های بتا آدرنرژیک ندارد، اگرچه شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد ممکن است مقداری فعالیت آنتاگونیست گیرنده آلفا-۱ و آلفا-۲ آدرنرژیک داشته باشد. تحریک گیرنده D1 آدنیلیل سیکلاز را فعال می‌کند و AMP حلقوی داخل سلولی را افزایش می‌دهد و در نتیجه باعث گشاد شدن عروق بیشتر بسترهای شریانی از جمله شریان‌های کلیوی، مزانتریک و کرونر می‌شود. باعث کاهش مقاومت عروقی سیستمیک شود. فنول‌دوپام
باعث کاهش مقاومت عروقی سیستمیک شود. فنول‌دوپام شروع اثر سریع (۴ دقیقه) و مدت اثر کوتاه (کمتر از ۱۰ دقیقه) و رابطه خطی دوز-پاسخ در دوزهای بالینی معمول دارد. اثرات جانبی. عوارض جانبی عبارتند از سردرد، گرگرفتگی، حالت تهوع، فشار خون پایین، تاکی‌کاردی رفلکس و افزایش فشار داخل چشم. موارد منع مصرف، هشدارها و اقدامات احتیاطی. فنول‌دوپام مزیلات حاوی متابی سولفیت سدیم است، سولفیتی که به ندرت ممکن است باعث واکنش‌های آلرژیک از جمله علائم آنافیلاکتیک و آسم در افراد مستعد شود. تجویز فنول‌دوپام مزیلات باید در بیماران
شود. تجویز فنول‌دوپام مزیلات باید در بیماران مبتلا به گلوکوم یا افزایش فشار داخل چشم با احتیاط انجام شود زیرا فنول‌دوپام فشار درون چشم را افزایش می‌دهد. در صورت امکان از مصرف همزمان فنول‌دوپام با بتا بلاکر باید اجتناب شود، زیرا افت فشار خون غیرمنتظره می‌تواند ناشی از مهار تاکی‌کاردی رفلکسی با واسطه سمپاتیک در پاسخ به فنول‌دوپام باشد.
ایرا براون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال آمریکایی-آفریقایی اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
استفانی ماوولی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن غنایی‌تبار اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ریسا نیشیوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
مای یاماموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
براسیداس (، درگذشت ۴۲۲ قبل از میلاد) برجسته‌ترین افسر اسپارتی در دهه اول جنگ پلوپونز بود که در نبرد آمفیپولیس و پیلوس جنگید. او در جریان نبرد دوم آمفیپولیس در حالی که یکی از دیدنی‌ترین پیروزی‌های خود را به دست آورد، جان باخت. زندگی‌نامه. براسیداس پسر تلیس (Τέλλις) و آرگیلئونیس بود و اولین افتخارات خود را با نقش برجسته متون که توسط آتنیان محاصره شده بود (۴۳۱ قبل از میلاد) به دست آورد. در طول سال بعد، به نظر می‌رسد که او افور همنام بوده‌است، و در سال ۴۲۹ قبل از میلاد او به عنوان یکی از سه مأمور برای مشاوره به
میلاد او به عنوان یکی از سه مأمور برای مشاوره به دریاسالار کنموس فرستاده شد. او به‌عنوان سه‌سالار خود را در حمله به موقعیت آتن در نبرد پیلوس متمایز کرد که طی آن به شدت مجروح شد در سال ۴۲۴ قبل از میلاد، در حالی که براسیداس برای لشکرکشی به تراکیه در کورینت نیرو جمع‌آوری کرد، حمله آتن به مگارا را ناکام گذاشت. بلافاصله پس از آن در رأس ۱۷۰۰ هوپلیت (هلوت و ۱۰۰۰ مزدور پلوپونزی) از طریق تسالی لشکر کشید و به پردیکا دوم مقدونیه پیوست. پادشاه مقدونی سعی کرد از گروه ضربت پلوپونز علیه لینستین‌ها استفاده کند، قبیله
ضربت پلوپونز علیه لینستین‌ها استفاده کند، قبیله مقدونی که با پادشاه خود درگیر شده بود، اما براسیداس از تبدیل شدن به ابزاری برای پیشبرد جاه طلبی‌های پردیکا خودداری کرد. او مخالفت‌های پادشاه را نادیده گرفت و با آرهابائوس، رهبر لینسستی‌ها، پذیرفت و با او مذاکره کرد. پس از اینکه برازیداس با آرابائوس ساکن شد، به هدف اصلی خود دست یافت و تا حدی به دلیل سرعت و جسارت حرکاتش، تا حدی به دلیل جذابیت شخصی و تعدیل خواسته‌هایش، در طول زمستان موفق شد بر چیزهای مهم پیروز شود. شهرهای آکانتوس، آمفیپولیس (هدف اصلی)، استاگیروس
شهرهای آکانتوس، آمفیپولیس (هدف اصلی)، استاگیروس و تورونی و همچنین تعدادی از شهرهای کوچک و بیشتر شبه جزیره‌های کالکسیدی. حمله به ایون با ورود توسیدید (مورخ مشهور جنگ که در این زمان به عنوان یکی از ژنرال‌های آتن خدمت می‌کرد) در راس یک اسکادران آتن خنثی شد. در بهار سال ۴۲۳ قبل از میلاد، آتش‌بس بین آتن و اسپارت منعقد شد، اما فوراً توسط شهر Scione در معرض خطر قرار گرفت، که معلوم شد دو روز پس از شروع آتش‌بس به براسیداس رسیده بود، که منجر به درخواست آتنیان از آن شد. به آنها بازگردانده شود. براسیداس از بازگرداندن
به آنها بازگردانده شود. براسیداس از بازگرداندن اسکیونه خودداری کرد. و اندکی بعد شورش منده را نیز پذیرفت. اسکیونی‌ها به براسیداس تاج طلایی دادند و او را "آزاد کننده هلاس" نامیدند. ناوگان آتنی تحت فرمان نیکیاس و نیکوستراتوس، منده را بازپس گرفتند و اسکیونه را محاصره کردند که دو سال بعد (۴۲۱قبل از میلاد) سقوط کرد. در همین حال، پردیکا براسیداس را مجبور کرد تا در لشکرکشی علیه آرهابائوس و لینستین‌ها به او بپیوندد. آنها به زودی در یک نبرد تن به تن با لینستین‌ها ملاقات کردند و پیروز شدند و آرهابائوس را به کوه‌ها
کردند و پیروز شدند و آرهابائوس را به کوه‌ها راندند. با نزدیک شدن بدن ایلیاتی‌ها، که اگرچه توسط پردیکا احضار شده بود، اما به‌طور غیرمنتظره ای برای آرابائوس اعلام کرد، مقدونی‌ها فرار کردند و نیروی براسیداس تنها با خونسردی و توانایی او از موقعیت حساس نجات یافت (نبرد لینسستیس). این موضوع نزاع بین براسیداس و پردیکا را به اوج رساند. در آوریل ۴۲۲ قبل از میلاد، آتش‌بس با اسپارت منقضی شد، و در همان تابستان کلئون به تراکیا اعزام شد، جایی که او به تورونی و گالپسوس یورش برد و برای حمله به آمفیپولیس، مهم‌ترین شهر تابع
برد و برای حمله به آمفیپولیس، مهم‌ترین شهر تابع آتن در کالسیدیس آماده شد. هنگامی که کلئون بخشی از ارتش خود را برای بررسی دفاعیات به جلو آورد، براسیداس فرصتی را برای شکست دادن نیروهای برتر خود با جزئیات تشخیص داد. نقشه براسیداس برای پیروزی نهایی اش نمونه ای از لشکرکشی‌های او در تراکیه بود. این یک حمله غافلگیرانه تهاجمی جسورانه بود که هدف آن سردرگمی دشمن بود و از نیروهای کوچک او از هوپلیت‌های اسپارتی و متحدانش که بخش عمده ای از ارتش او را تشکیل می‌دادند، به بهترین شکل ممکن استفاده کرد. میرکینوس. براسیداس
بهترین شکل ممکن استفاده کرد. میرکینوس. براسیداس شخصاً اسپارت‌ها را در یک حمله ناگهانی از آمفیپولیس رهبری کرد و جناح چپ ارتش آتن را شکست داد. یارانش از دروازه شمال شرقی به زمین حمله کردند و از شمال حمله کردند و جناح راست دشمن را شکستند. سواره نظام ادون و کالسیدی و پیاده‌نظام سبک آتنی‌ها را تعقیب کردند و ۶۰۰ مرد از جمله کلئون را کشتند. در طرف اسپارت فقط هفت کشته گزارش شده‌است، اما یکی از آنها براسیداس بود که در راس نیروهای اسپارتی خود به‌طور مرگباری مجروح شد. او در آمفیپولیس در محدوده شهر (افتخار
مجروح شد. او در آمفیپولیس در محدوده شهر (افتخار خارق‌العاده‌ای در میان یونانیان باستان) با شکوهی چشمگیر به خاک سپرده شد و برای آینده به‌عنوان بنیان‌گذار (اوکیتوس) شهر در نظر گرفته شد و با بازی‌ها و قربانی‌های سالانه مورد تجلیل قرار گرفت. در اسپارت یک سنوتاف به یاد او در نزدیکی مقبره‌های پاوسانیاس و لئونیداس نصب شد و سخنرانی‌های سالانه برگزار می‌شد و بازی‌هایی به افتخار آنها برگزار می‌شد که فقط اسپارتی‌ها می‌توانستند در آن شرکت کنند. میراث. چ. کوکولی-کریسانتاکی در تحقیقات سه دهه ای خود در آمفیپولیس شواهدی
در تحقیقات سه دهه ای خود در آمفیپولیس شواهدی از بازیابی و شناسایی دفن براسیداس در آگورا باستانی آمفیپولیس ارائه می‌دهد. به گفته توسیدید، مورخ یونانی، قبر براسیداس در مقابل آگورای جدید و جابجا شده آمفیپولیس قرار داشت. حفاری باستان‌شناسی در آمفی‌پولیس پایه‌های یک ساختمان کوچک و یک گور سیست حاوی بقایای یک استوانه نقره‌ای همراه با یک تاج گل طلا را کشف کرد که گمان می‌رود بقایای براسیداس را در خود جای داده‌است. این استون در حال حاضر در موزه باستان‌شناسی آمفیپولیس قرار دارد. خود گور حفره‌ای بود که در صخره موجود
قرار دارد. خود گور حفره‌ای بود که در صخره موجود حفر شده بود و از بلوک‌های آهکی و ملات برای ایجاد قبر سیست استفاده شده بود. توصیف توسیدید از براسیداس نشان می‌دهد که برازیداس شجاعت کلیشه‌ای اسپارتی را با آن فضائلی که اسپارتی‌های معمولی به‌طور مشخص فاقد آن بودند، در خود متحد کرد. براسیداس ظاهراً در شکل‌گیری برنامه‌های خود سریع بود و آنها را بدون تأخیر یا تردید به انجام رساند. علاوه بر این، بلاغت در گفتار براسیداس به آکانتیان به‌طور قابل توجهی کیفیت بالاتری نسبت به دیگر سخنرانی‌های اسپارتی ثبت شده توسط توسیدید
به دیگر سخنرانی‌های اسپارتی ثبت شده توسط توسیدید دارد. به نظر می‌رسد که فضایل غیر اسپارتی براسیداس حسادت و سوء ظن را در اسپارت برانگیخت. به ویژه توسیدید را ببینید. چهدیودور سیسیلی می‌افزاید که عمدتاً شرح سخنوری یا اختراع ناب است. شرح کامل تری در تاریخ یونان یافت می‌شود (مثلاً در تاریخ‌های جورج گروت، کارل جولیوس بلوچ، گئورگ بوسولت، مایر) در فرهنگ عامه. براسیداس در بازی ویدیوییاساسینز کرید ادیسه ۲۰۱۸ظاهر می‌شود. براسیداس در بازی به عنوان یک جنگجوی قدرتمند و دوست صمیمی قهرمان داستان به تصویر کشیده شده‌است.
خیزش ۱۴۰۱ ایران، که همچنین با نام‌های انقلاب مهسا یا انقلاب زن، زندگی، آزادی نیز شناخته می‌شود، خیزشی سراسری و همه‌گیر در ایران بود که در پی کشته‌شدن مهسا (ژینا) امینی در بازداشتگاهِ گشتِ ارشاد بر اثرِ ضرب و شتم آغاز شد. نخستین تجمع‌های اعتراضی این خیزش ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ در مقابل بیمارستان محل درگذشت مهسا امینی (بیمارستان کسری) در تهران شکل گرفت و روزهای بعد به همهٔ ۳۱ استان‌ ایران گسترش یافت و بیش از چهار ماه تداوم داشت. حکومت هیچگاه این اعتراضات را به رسمیت نشناخت و معترضان را با کشتن صدها نفر و زخمی‌کردن