payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نادان، حقیر و پست هستند، ذهنشان برای آموزش مغزی و بدنشان برای کارهای جسمی بی اندازه ناتوان است. خدا ما را فرستاده‌است که آنها را نابود کنیم؛ همانطور که با بنی اسرائیل از قبایل مشابه کرد.»با کشته شدن ۱۰۰ نفر از بومیان رودخانه روگ و ۹۴ سرباز، شبه نظامی یا شهرک نشین، جنگ در ژوئن ۱۸۵۶ به پایان رسید. بومیان تولوآ و سایر قبایل پس از جنگ سر زمینهای اجدادی خود را از دست دادند و به محدوده‌های گوناگون یا «رزرویشن» منتقل شدند. سلب مالکیت و سیستم محدودهٔ اسکان بومیان اولیه (رزرو). از سال ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۵، قانون «زمین
اولیه (رزرو). از سال ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۵، قانون «زمین اهدایی اورگن»، به اجرا درآمد. این قانون، بدون مذاکره با بومیان اصلی اورگن در بارهٔ زمین‌های اجدادیشان، در مورد معاهدات یا واگذاری زمین به ساکنان و مردان سفیدپوست تازه‌وارد ایجاد شد. بر طبق این قانون زمین‌هایی را که قبلاً توسط قبایل بومی آمریکا اسکان شده بودند، استعمارگران می‌توانستند مالک شوند. هر مرد سفیدپوست تازه‌وارد به منطقه حق مالکیت ۳۲۰ هکتار زمین دریافت می‌کرد. در ضمن به افرادی که قبل از آن زمان در زمین‌های سرخپوستان ساکن شده بودند و ادعای مالکیت آن
سرخپوستان ساکن شده بودند و ادعای مالکیت آن زمین را داشتند نیز مشروعیت می‌داد. این قانون همچنین در مورد «سرخپوست‌های دورگه آمریکایی» که ادعای مالکیت زمین را داشتند نیز اعمال می‌شد. در نهایت، بیش از ۲/۵ میلیون هکتار زمین مورد ادعا قرار گرفت، و با هجوم مهاجران، درگیری‌ها و به اصطلاح «جنگ‌های نژادی» بین آنها و مردم بومی اورگن، مانند جنگ‌های رودخانه روگ (همان‌طور که قبلاً بحث شد) افزایش یافت. با این حال برای اسکان قانونی سفیدپوستان در این منطقه، بر اساس قراری به نام «موافقتنامه ارگن» ایالات متحده توانست قلمرو
نام «موافقتنامه ارگن» ایالات متحده توانست قلمرو ارگن را از انگلستان تحویل بگیرد. یکی از اصول این موافقتنامه از طرف انگلستان احترام به حق مالکیت بومیان منطقه بود. به این معنی که ایالات متحده باید با قبایل ساکن ارگن قرارداد واگذاری زمین ترتیب می‌داد. انتقال حق مالکیت اراضی به سفیدپوستان بدون موافقت ساکنان بومی امکان‌پذیر نبود. برای حل این مسئله، کنگره ایالات متحده در همان سالی که «قانون اهدای زمین اورگن» اجرایی شد، «قانون پیمان با بومیان» را هم تصویب کرد. این قانون راه انتصاب مأموران خاص دولتی با اختیارات
قانون راه انتصاب مأموران خاص دولتی با اختیارات مذاکره و بستن قرارداد با بومیان به جهت واگذاری زمین‌هایشان را باز کرد. جزو اختیارات این مأموران انتقال بومیان منطقه به نقاط دیگر هم بود. پس از تصویب هر دو قانون ده سال آینده شاهد امضای قراردادهایی با گروه‌های بومی در سراسر قلمرو اورگن، از جمله قبایل وارم اسپرینگز و واسکو (۱۸۵۵)، سیلِتْز (۱۸۵۵)، گروه کآوکریک (۱۸۵۳)، اوماتیلا (۱۸۵۵). و کالاپویا (۱۸۵۵) بود. چندین قبیله ساکن دره ویلامت در ابتدا موفق به حفظ حقوق خود نسبت به مالکیت سرزمین‌هایی که در آن زندگی
خود نسبت به مالکیت سرزمین‌هایی که در آن زندگی می‌کردند شدند. اما، این قراردادها هرگز توسط دولت ایالات متحده تصویب نشد، و با مذاکرات بعدی به سرپرستیجوئل پالمر منجر به تأسیس اتحادیهٔ قبایل دره ویلامت شد، و نهایتاً با انتقال آنها به یک منطقهٔ حفاظت شده (رزرو) پایان یافت. در واقع بسیاری از قبایل به اجبار به مناطقی که دولت با عنوان رزرو برایشان تعیین کرده بود منتقل شدند. رزرویشن وارم اسپرینگز، رزرویشن یوماتیلا، و منطقه حفاظتی سرخ پوستان ساحل نشین چنین سرنوشتی داشتند. اما رزرویشن اخیر پس از ایجاد آن به سرعت
داشتند. اما رزرویشن اخیر پس از ایجاد آن به سرعت تغییر یافت. این رزرو بخش قابل توجهی از زمین اصلی خود را از دست داد و به مجتمع‌های گرندراند و سیلِتْز تقسیم شد. حذف رسمیت بومیان. در دهه ۱۹۵۰، قبایل ساکن قلمروی اورگن سریعاً حقوق خود را برای صلاحیت قانونی سرزمین‌های خود، و پذیرش تأییدیه رسمیت توسط دولت فدرال از دست دادند. دولت ایالات متحده به انجام مسئولیت‌های خود در قبال سرزمین‌های بومی که قبلاً توسط توافقنامه‌های معاهده تضمین شده بود، پایان داد. در میانهٔ قرن بیستم شاهد حذف رسمیت بیش از ۱۰۰ قبیله بومی، توسط
بیستم شاهد حذف رسمیت بیش از ۱۰۰ قبیله بومی، توسط دولت فدرال در غرب ایالات متحده بود. قانون عمومی ۲۸۰. چندی از اقوام بومی اورگن و چهار ایالت دیگر از طریق قانون عمومی ۲۸۰ که توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد در سال ۱۹۵۳ مالکیت قانونی خود را بر قلمروهای اجدادی خود از دست دادند. این قانون، تعقیب برخی جرایم مدنی و جنایی که اعضای قبیله عاملش بودند را به مجریان قانون ایالتی واگذار کرد. و همچنین حق رسیدگی به جرایمی که در محوطهٔ یک قبیله رخ می‌داد را هم از شورای قبیله ای اخذ کرد. فقط قبیله بِرنْزپایو، قبایل اتحادیهٔ
ای اخذ کرد. فقط قبیله بِرنْزپایو، قبایل اتحادیهٔ وارم اسپرینگز، و قبایل اتحادیهٔ رزرو یوماتِلا از این قانون مستثنی هستند. قانون حذف ائتلاف با کلَمِث. رَوَند نظارت بر انتقال سرزمین‌های بومی با تصویب قانون عمومی ۵۸۷ در سال ۱۹۵۴، تحویل زمین‌های بومی را بدون دخالت دولت فدرال تصویب کرد، و به دست افراد غیردولتی داد. و به رابطهٔ ودیعه ای بین دولت ایالات متحده با قبایل کلمث، موداک، و گروه یاهوسکین اِسنِیکز خاتمه داد. در آن زمان، در سرزمین‌های کلَمِث صنعت چوب بری و الوار رونق خاصی داشت و اقتصاد محلی را غنی کرده، و
الوار رونق خاصی داشت و اقتصاد محلی را غنی کرده، و کْلَمِث را به یکی از ثروتمندترین گروه‌های بومی تبدیل کرده بود. دولت فدرال بر این باور بود که با فروش زمین‌های جنگلی کْلمِث و توزیع درآمد آن بین اعضای تثبیت شده کْلَمِث موفق به ایجاد ثروت فردی شود. و در نتیجه به استقلال سرزمین‌ها از نظارت دولت فدرال کمک می‌کند. قبایل کلَمِث تا حدی به این دلیل خاتمه یافتند که دولت فدرال آنها را آماده برای خود مختاری و همسان سازی دانست. علاوه بر این، اورمه لوئیس، دستیار وزیر کشور آن زمان، در یک جلسه برای بررسی قانون پیشنهادی
آن زمان، در یک جلسه برای بررسی قانون پیشنهادی فسخ، خاطرنشان کرد:«... قبیله کلَمِث یکی از پیشرفته‌ترین گروه‌های سرخپوست در ایالات متحده محسوب می‌شود. پایان دادن به نظارت فدرال بر مدیریت زمینهای جنگلی قبیله کلمث و افراد آن بسیار مورد توجه است؛ زیرا قبیله کلمث و تک تک اعضای آن به‌طور کلی توانسته‌اند مهارت و توانایی کافی برای اداره امور خود بدون کمک‌های ویژه فدرال به دست آورند. افراد این قبیله با ازدواج خود با افراد غیر بومی، با همکاری و معاشرت با همسایگان خود تا حد زیادی در تمام مراحل زندگی اقتصادی و اجتماعی
تا حد زیادی در تمام مراحل زندگی اقتصادی و اجتماعی منطقه ادغام شده‌اند. استاندارد زندگی بومیان کلمت با دیگران به خوبی قابل مقایسه است. طرز لباس پوشیدن آن‌ها دور از پوشش‌های سنتی بومی است. آداب و رسوم مذهبی یا دیگر مراسم سنتی بومی در بینشان باقی نمانده‌است. اکثر آنها در خانه‌های مدرن زندگی می‌کنند. . . . مزارع را با ماشین آلات مدرن مکانیزه کرده‌اند … و امکان دارد که دولت فدرال سرپرستی خود را از سرزمین‌های کلَمِث لغو کند. .. " با تقسیم و فروخته شدن، زمین‌های حومهٔ اسکان قبیلهٔ کلَمِث، بیش از سه چهارم اعضای
حومهٔ اسکان قبیلهٔ کلَمِث، بیش از سه چهارم اعضای تثبیت شده قبیله مبلغ سهام خود را به صورت نقدی دریافت کردند، در حالی که بقیه ترجیح دادند سهام خود را از فروش زمین به عنوان ودیعه به امانت در صندوق اعتباری بگذارند. در نهایت، این سهام امانتی زمین‌ها نیز فروخته شد، و همه اعضای قبیله مبلغی برای خود دریافت کردند. در این قانون تصریح شد که مردم کلَمِث حقوق آب و ماهیگیری خود را همانطور که توسط معاهده تعیین شده‌است حفظ خواهند کرد. این حقوق بعداً در دادگاه فدرال مورد حمایت قرار گرفت. قانون حذف بومیان اورگن غربی. در
حمایت قرار گرفت. قانون حذف بومیان اورگن غربی. در همان سال با قانون خاتمه کلَمِث توسط کنگره ایالات متحده قانون عمومی ۵۸۸ که به عنوان قانون سلب مسئولیت دولت از رابطهٔ خاص با بومیان ارگن غربی نیز شناخته می‌شود، تصویب شد. بدین وسیله اعتبار و خدمات خاصی که از طریق قراردادهای قبلی توسط دولت فدرال به اقوام قبیله ای ارائه می‌شد نفی شد و به خدمات دولت فدرال به این قبایل پایان داد. پس از دریافت گزینه‌های مختلف برای اینکه با زمین‌های مشترک خود چه کنند، هر دو قبیله تصمیم گرفتند بخشی یا تمام دارایی‌های قبیله ای خود را
گرفتند بخشی یا تمام دارایی‌های قبیله ای خود را بفروشند. به دنبال این تصمیم، دو اتحادیه قبایل سیلِتز و قبایل گرندراند با ثبت فهرست اعضاء خود در دولت فدرال توانستند با دریافت وجوه حاصل از فروش زمین‌ها آن را به‌طور مساوی بین اعضاء خود تقسیم کنند. اعضای کنفدراسیون سیلِتز برای هر نفر ۵۴۲/۵۰ دلار دریافت کردند، در حالی که اعضای کنفدراسیون گرندراند هر کدام ۳۵ دلار دریافت کردند. به‌طور کلی شصت گروه قبیله ای در غرب رشته کوه‌های کَسکِید امتیازات قبلی خود را که به رسمیت شناختن قومی آن‌ها توسط دولت فدرال کمک می‌کرد، با
شناختن قومی آن‌ها توسط دولت فدرال کمک می‌کرد، با ایجاد این قانون از دست دادند. مرمت. با از دست دادن امتیازات قبیله ای، شش قبیله بومی در دهه‌های بعد توانستند از طریق مکاتبه و شور و شرکت در جلسات بررسی کنگره با تلاش برای پس‌گرفتن سرزمین‌های از دست داده، و به رسمیت شناختن حاکمیت دوباره خود با موفقیت اقدام کنند. ۱۹۷۷: کنفدراسیون قبایل سرخپوستان سیلِتز. به مدت یک سال از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶، مردم سیلِتز شهادتنامه هائی با نمایندگان خود برای حمایت از قانون بازسازی سیلِتز به کنگره ایالات متحده فرستادند. سناتور اورگن، مارک
کنگره ایالات متحده فرستادند. سناتور اورگن، مارک هتفیلد، از آن حمایت کرد و به رسمیت شناختن دولت فدرال را به سیلِتز بازگرداند «همه خدمات و مزایای فدرال» را که برای قبایل شناخته شده اعمال می‌شود، و به آنها اعطا شد. اما زمین‌های رزرو شده برای بومیان، یا حق شکار، ماهیگیری یا تله اندازی را برایشان احیا نکرد. این قانون در سال ۱۹۷۷ به عنوان قانون عمومی ۹۵–۱۹۵ تصویب شد و سیلِتز امروزه به عنوان اتحادیهٔ بومیان سیلِتز موجود است. سه سال بعد، طبق قانون عمومی ۳۴۰–۹۶، به سیلِتزها به‌طور رسمی حقوق ۳۰۶۳ هکتار از زمین‌های
سیلِتزها به‌طور رسمی حقوق ۳۰۶۳ هکتار از زمین‌های رزرو شده هم اعطا گردید. در سال ۲۰۱۶، قانون عمومی شماره ۲۶۲–۱۱۴ لازم الاجرا شد. این قانون زمین‌های اضافی را که در ابتدا به عنوان بخشی از منطقه حفاظت شده سرخپوستان ساحلی در سال ۱۸۵۵ به سیلِتز اعطا شده بود، بازسازی کرد تا توسط دولت فدرال به امانت نگه داشته شود. ۱۹۸۲: گروه کاوکریک از قبیله اومپکوا. گروه بومیان کاوکریک متعلق به قبیلهٔ اومپکوا طبق قانون عمومی ۳۹۱–۹۷ باید در سال ۱۹۸۲ بازسازی می‌شد. گروه کاوکریک به رسمیت شناخته شد و خدمات فدرال دریافت کرد، اما هیچ
رسمیت شناخته شد و خدمات فدرال دریافت کرد، اما هیچ بازسازی یا ایجاد زمین‌های رزرو شده انجام نشد. در سال ۲۰۱۸، قانون انصاف قبیله ای اورگن غربی بیش از ۱۷ هزار هکتار زمین را به گروه کاوکریک بازگرداند که اکنون توسط دولت فدرال ایالات متحده برای آنها در امان است. ۱۹۸۳: اتحادیهٔ قبایل جامعه گرَندراند. در سال ۱۹۸۳، قبایل اتحادیهٔ جامعهٔ گرندراند اورگن گرد هم آمدند و با استفاده از کارگذاران حقوقی، با تلاش برای جمع‌آوری کمک‌های مالی به این منظور، و گواهی دادن در مقابل کنگره ایالات متحده، تحت قانون بازسازی گرندراند
کنگره ایالات متحده، تحت قانون بازسازی گرندراند رسمیت خود را در مقابل دولت فدرال به دست آوردند. قانون رزرویشن گرندراند در سال ۱۹۸۸ اجرایی شد و ۹٬۸۱۱ هکتار زمین را که در ابتدا در رزرو اصلی گرندراند به آنها اعطا شده بود. به جامعهٔ گرندراند بازگرداند. در سال ۲۰۱۶، همان طرحی که زمین‌های رزرو شده اولیه سیلِتز را بازسازی کرد، این امکان را به وزارت کشور ایالات متحده داد تا قطعات زمینی را که به امانت به قبایل داده می‌شد، آسان‌تر بپذیرد - به عبارت دیگر، به دست آوردن مجدد زمین‌های معاهده ای جامعهٔ گرندراند را آسان‌تر
زمین‌های معاهده ای جامعهٔ گرندراند را آسان‌تر کرد. ۱۹۸۴: کنفدراسیون قبایل سرخپوستان کوز، اومپکوا پایینی و سایوسلا. در سال ۱۹۸۴ با تصویب قانون بازسازی، اتحادیهٔ کوز-اومپکوا پائینی، و سایوسلا، رسمیت یافته و استقلال قبیله ای خود را به فهرست دولت فدرال بازگرداند. بر اساس این قانون بازسازی کوز-اومپکوا پائینی، وسایوسلا، ایالت اورگان صلاحیت مدنی و کیفری بر اعضای قبیله را برای شورای قبیله ای حفظ کرد. قانون انصاف قبیله ای اورگن غربی، زمین‌های گروه کاوکریک را در سال ۲۰۱۸ بازسازی کرد، و بیش از ۱۴۰۰۰ هکتار زمین را به
۲۰۱۸ بازسازی کرد، و بیش از ۱۴۰۰۰ هکتار زمین را به ودیعه برای کوز-اومپکوا پائینی، و سایوسلا، قرار داد. ۱۹۸۶: قبایل کلَمِث. در سال ۱۹۸۶، بر اساس قانون احیای قبیله بومیان کلَمِث، اتحادیهٔ اقوام کلَمِث، موداک، و یاهوسکین، توسط دولت فدرال به فهرست قبایل رسمی آمریکا بازگردانده شدند. با وجود این که حقوق معاهده آنها احیا شد، کلمِث هیچ‌یک از زمین‌های رزرو شده قبلی خود را پس نگرفت. بومیان آمریکا در اورگن معاصر. قبایل فدرال به رسمیت شناخته شده در اورِگن. بومیان اصلی اورگن در حال حاضر در ۹ گروه قبیله ای توسط دولت
اورگن در حال حاضر در ۹ گروه قبیله ای توسط دولت فدرال به رسمیت شناخته شده، متحد گشتند: علاوه بر این، ایالت اورگن امروزی شامل برخی از سرزمین‌های فورت مک‌درمیت پیوت و قبیله شِه شونی مستقر در نوادا هم می‌باشد. حضور نمایندگان بومی در دولت ایالتی. از سال ۲۰۲۰، دو نماینده بومی‌تبار در مجلس قانونگذاری ایالت اورگن وجود داشته‌است: روابط دولت اورگن با دول قبایل. در سال ۱۹۷۵کمیسیون خدمات بومیان (LCIS) تحت مجلس مقننهٔ اورگن با ۱۳ عضو تشکیل شد. قبایل محلی اعضا مورد نظرشان را معرفی می‌کنند، که توسط قوه مقننه انتخاب
نظرشان را معرفی می‌کنند، که توسط قوه مقننه انتخاب می‌شوند. این کمیته وسیله ارتباطی بین دولت‌های ایالتی و قبیله‌ای است که از فرآیندهای تصمیم‌گیری دو طرف مطلع گردد. این کمیسیون منافع اقوام بومی واقع در ایالت اورگن را با دولت ایالتی در میان می‌گذارد. اورگن اولین ایالتی بود که چنین کمیسیونی را برای مجلس مقننهٔ خود تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۱، لایحه ۷۷۰ مجلس سنای اورگن روابط «دولت با دولت» را بین اقوام قبیله ای و دولت ایالت اورگن تأسیس نمود. این لایحه ۱۶۸–۱۸۲٫۱۶۲ ORS را ایجاد کرد، که بیشتر روابط حقوقی بین ایالت
ORS را ایجاد کرد، که بیشتر روابط حقوقی بین ایالت اورگن و ۹ قبیله فدرالی رسمیت یافته که ساکن محدودهٔ ایالت اورگن هستند را تدوین کرد. «رویکرد اورگن» اولین لایحه ای بود که در ایالات متحده تصویب شد و چارچوبی برای روابط پیچیده‌تر بین یک سیستم دو دولتی راه انداخت و در عین حال به حاکمیت ذاتی قبایل نیز صحه گذاشت. همان‌طور که خانم کَرِن کویگلی، مدیر اجرایی زمان LCIS، در سال ۲۰۱۳ اشاره کرد:«مانند سایر دولت‌ها، حاکم هر قبیله ای دارای اختیار ذاتی برای اداره مردم خود و مراقبت از سلامت، امنیت و رفاه آنهاست. تصمیم‌گیری
مراقبت از سلامت، امنیت و رفاه آنهاست. تصمیم‌گیری در مورد الزامات شهروندی، تصویب قوانین و مقررات، مالیات و هزینه راندن جامعه، ایجاد زیربنای مدیریت و ارائه خدمات دولتی به شهروندان خود از اموری است که حکومت هر قبیله ای را از قبیلهٔ دیگر مستقل می‌کند. دولت قبیله ای مانند سایر دولت‌ها - حداقل به این معنی است که هر یک از ۹ دولت قبیله‌ای که توسط دولت فدرال به رسمیت شناخته شده و ساکن اورگن هستند دارای وضعیت حقوقی و سیاسی متمایز و جدا از سایر حاکمیت‌ها از جمله سایر دولت‌های قبیله‌ای هستند. به حکومت‌های قبیله ای
دولت‌های قبیله‌ای هستند. به حکومت‌های قبیله ای «حاکمیت اعطا شده» نیست. . . . [آنها] قدیمی‌ترین شکل حاکمیت را طی هزاران سال در اورگن داشته‌اند." برنامه درسی در مدارس ایالت اورگن. در سال ۲۰۱۷ از طریق لایحه ۱۳ مجلس سنا قانون تاریخ قبیله/تاریخ مشترک ایالت اورگن ایجاد شد. بر اساس این قانون، وزارت آموزش و پرورش اورگن و ۹ قبیله به رسمیت شناخته شده ساکن ایالت اورگن با یکدیگر همکاری می‌کنند تا برنامه درسی را به طریقی توسعه دهند که تاریخ و فرهنگ بومیان اولیه را دربر گیرد. تا دروس انگلیسی، ریاضی، مطالعات اجتماعی،
گیرد. تا دروس انگلیسی، ریاضی، مطالعات اجتماعی، علوم و بهداشت که در مدارس دولتی اورگن تدریس می‌شود، به نحوی گسترش یابد که تاریخ و فرهنگ مردمان بومی ایالت هم در برنامه درسی گنجانده شود. این درس‌ها همچنین «جامعه پائی» در اطراف مدارس هم خواهد بود، به این معنی که در مدارس دولتی که نزدیک یکی از ۹ قبیله واقع شده‌اند دروس مربوط به تاریخ و فرهنگ آن قبیله خاص نیز به دانش آموزان آموخته شود.
دوره (به عربی: الدورة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. دوره ۷٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد و ۶۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نورینسکایا (به لاتین: Norinskaya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده‌است.
ها گئون چان (Ha Geun-chan) (هانگول: 하근찬) نویسنده پیشگام مدرن کره جنوبی بود. زندگی. Ha Geun-chan در ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ در Yeongcheon، Gyeongsangbuk-do به دنیا آمد و در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۷ درگذشت در آن زمان کره تحت حاکمیت استعماری ژاپن بود. او پس از گذراندن خدمت سربازی در سال ۱۹۵۸، کار خود را به عنوان نویسنده آغاز کرد. زبان کره ای. رمان‌ها
وینسنت جان کوزانو (بریجپورت، کانکتیکات، ۶ اوت ۱۹۵۲)، که بیشتر با نام وینی وینسنت شناخته می‌شود، خواننده، گیتاریست و ترانه‌سرا آمریکایی هارد راک و گلم متال است که به این شهرت دارد که (اگر چه برای مدت کوتاهی) گیتاریست اصلی گروه موسیقی بوده‌است. زندگی‌نامه. قبل از پیوستن به گروه کیس، او در گروه‌های مختلفی از جمله Hunter, Warrior, Hitchhikers و Heat حضور داشت. او که مصمم به رشد در موسیقی بود و می‌دانست که نمی‌تواند در کانکتیکات پیشرفت کند، تصمیم گرفت در سال ۱۹۸۲ به همراه همسر سابقش (آنماری کوزانو) و دختران
۱۹۸۲ به همراه همسر سابقش (آنماری کوزانو) و دختران دوقلویشان (الیزابت و جسیکا) که در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۲ به دنیا آمدند به لس آنجلس نقل مکان کنند او شروع به همکاری با فلیکس کاوالیر کرد، که مجذوب نوازندگی او، تصمیم گرفت گروهی به نام Treasure تشکیل دهد و از او دعوت کرد تا گیتاریست شود. تنها آلبوم او به نام "گنج" در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. خیلی موفق نبود، بنابراین گروه منحل شد. به دنبال آن، وینی با لورا نایرو در حال نواختن گیتار بر روی برخی از آهنگ‌های او کار کرد و با دن هارتمن به تور پرداخت. او چند آهنگ را برای آلبوم
هارتمن به تور پرداخت. او چند آهنگ را برای آلبوم دیسکو «بازپخش فوری» ضبط کرد. در همان زمان، او برای برخی از سریال‌های تلویزیونی آهنگسازی می‌کرد تا بتواند هزینه دموهایی را که با استفاده از کاور لتر ضبط می‌کرد، بپردازد. او دوباره با فلیکس کاوالیر در آلبوم «قلعه‌ها در هوا» (۱۹۷۹) با نواختن برخی از آهنگ‌های آلبوم و آهنگسازی تک‌نوازی به کار بازگشت.
هایلجی (Hailji) یک نویسنده مدرن کره جنوبی است که مجموعه رمان‌های "Racetrack" او در کره جنجال ایجاد کرد. زندگی. هایلجی در سال ۱۹۵۵ متولد شد و از دانشگاه چونگ آنگ در رشته نویسندگی خلاق فارغ‌التحصیل شد. سپس تا سال ۱۹۸۳ در دبیرستان تدریس کرد تا اینکه کره جنوبی را به مقصد فرانسه ترک کرد. در فرانسه مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه پواتیه و دکترای خود را از دانشگاه لیموژ گرفت. او در سال ۱۹۸۹ به کره جنوبی بازگشت. کار او به عنوان یک نویسنده با انتشار کتاب جنجالی او، "جاده ای به مسیرهای مسابقه" آغاز شد. بسیاری از
"جاده ای به مسیرهای مسابقه" آغاز شد. بسیاری از آثار او به فیلم یا نمایشنامه تبدیل شده‌است. به این ترتیب به عنوان یکی از عوامل مهم در توسعه سینمای مدرن کره شناخته می‌شود. آثار او خوانندگان و تحسین‌کنندگان مشتاقی را به دست آورد.
ناو شهید ناظری یکی از شناورهای متعلق به نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که در جهاد خودکفایی ندسا و با طراحی کاتاماران ساخته شده و نخستین تجربه این نیرو در ساخت و بکارگیری یک شناور دوربرد می‌باشد. این ناو در شهریور ۱۳۹۵ به نیروی دریایی سپاه ملحق شد. عملیات‌ها. یک مورد رویارویی با شناور گشتی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در سابقه عملیاتی ناو شهید ناظری ثبت شده است. همچنین در ماجرای توقیف نفتکش ویتنامی در خلیج فارس این ناو به عنوان ناو سرفرماندهی وظیفه هدایت عملیات را بر عهده داشت. نامگذاری.
وظیفه هدایت عملیات را بر عهده داشت. نامگذاری. نام این ناو بر اساس نام سردار محمد ناظری، فرمانده و بنیانگذار یگان ویژه تکاوری نیروی دریایی سپاه پاسداران انتخاب شده‌است.
اژدهای دریایی یا مار دریایی ، نوعی هیولای دریایی اژدهایی است که در افسانه‌های مختلف توصیف شده‌است، که برجسته‌ترین آنها در بین‌النهرین (تیامات)، یهودی-مسیحی (لویاتان)، یونانی (کتوس، اکیدنا، هیدرا، اسکیلا)، و نورس (یورمونگاند) است). دراخن‌کمف () اسطوره‌ای، خدای اصلی در نقش قهرمانی که مار دریایی را می‌کشد، هم در خاور نزدیک باستان و هم در اسطوره‌شناسی هندواروپایی رایج است. لوتان و حداد، لویاتان و یهوه، تیامات و مردوک (همچنین رجوع کنید به Labbu , Bašmu، Mušḫuššu)، ایلویانکا (Illuyanka) و تارهونت (Tarhunt)، یم و
ایلویانکا (Illuyanka) و تارهونت (Tarhunt)، یم و بعل در چرخه بعل و غیره. کتاب مقدس عبری همچنین توصیف افسانه‌ای کمتری از جانداران دریایی بزرگ به عنوان بخشی از آفرینش تحت فرمان خدا دارد، مانند تاننیمهای یادشده در کتاب سفر پیدایش ۱:۲۱ و «مار بزرگ» عاموس ۹:۳. در انه‌اید، یک جفت مار دریایی، لائوکون و پسرانش را کشتند، زمانی که لائوکون مخالف آوردن اسب تروآ به تروآ بود.
هانس هایتنز هولتز (زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۲۷ – درگذشته ۱۱ دسامبر ۲۰۱۱) فیلسوف مارکسیست آلمانی بود. زندگی‌نامه. او در فرانکفورت آم ماین متولد شد، استاد فلسفه در دانشگاه ماربورگ (از ۱۹۷۱تا ۱۹۷۹) و از ۱۹۷۹تا ۱۹۹۳در دانشگاه گرونینگن بود. او به خاطر دانش دایره‌المعارفی‌اش از تاریخ فلسفه از یک سو و به خاطر دیدگاه‌های ایدئولوژیک آشکارا بیان شده‌اش از سوی دیگر شهرت دارد. او تحت تأثیر مونادولوژی گوتفرید ویلهلم لایبنیتس، "Widerspiegelung" ("بازتاب") را نه تنها به عنوان یک مقوله معرفت شناختی، بلکه به عنوان یک مقوله هستی
مقوله معرفت شناختی، بلکه به عنوان یک مقوله هستی شناختی می‌داند. برخی از منتقدانش در اینجا به خطر انحراف از ماتریالیسم اشاره می‌کنند. اگرچه هولتز خود را در ردپای لنین می‌دید، دیدگاه او در میان محافل چپ مورد مناقشه است. او در نشریات چپ رادیکال مانند "مارکسیستیشه بلاتر" و "وایسنسر بلاتر" همکاری داشته‌است. او در سال ۱۹۹۴ به حزب کمونیست آلمان پیوست.
هرمان الکساندر گراف فون کیسرلینگ ( – ۲۶ آوریل ۱۹۴۶) فیلسوف آلمانی اهل بالتیک از خانواده کیسرلینگ بود. پدربزرگ او، الکساندر فون کیسرلینگ، زمین‌شناس برجسته امپراتوری روسیه بود. زندگی. کیسرلینگ در یک خانواده اشرافی ثروتمند در کونو مانور، کریس پرنائو در استان لیوونیا، امپراتوری روسیه، در استونی کنونی متولد شد. پس از تحصیل در دانشگاه‌های دورپات (تارتو)، هایدلبرگ و وین، سفری به دور دنیا داشت. او با ماریا گودلا فون بیسمارک-شونهاوزن، نوه اتو فون بیسمارک ازدواج کرد. پسرش آرنولد کیسرلینگ راه پدرش را دنبال کرد و
کرد. پسرش آرنولد کیسرلینگ راه پدرش را دنبال کرد و فیلسوف مشهوری شد. هرمان کیسرلینگ به علوم طبیعی و فلسفه علاقه‌مند بود و قبل از جنگ جهانی اول هم به عنوان دانشجوی زمین‌شناسی و هم به عنوان یک مقاله‌نویس محبوب شناخته می‌شد. انقلاب روسیه او را از املاکش در لیوونیا محروم کرد و با بقایای ثروتش، "Gesellschaft für Freie Philosophie" (انجمن فلسفه آزاد) را در دارمشتات تأسیس کرد. مأموریت این مدرسه ایجاد جهت‌گیری مجدد فکری آلمان بود. او اولین کسی بود که از اصطلاح Führerprinzip استفاده کرد. یکی از ادعاهای اصلی کیسرلینگ
استفاده کرد. یکی از ادعاهای اصلی کیسرلینگ این بود که «افراد مستعد» بر اساس داروینیسم اجتماعی «به دنیا آمدند تا حکومت کنند». گرچه کیسرلینگ یک دکترینر صلح‌طلبی نبود، اما معتقد بود که سیاست قدیمی نظامی‌گری آلمان برای همیشه مرده‌است و تنها امید آلمان در پذیرش اصول بین‌المللی و دموکراتیک است. معروف‌ترین اثر او "Reisetagebuch eines Philosophen" ("سفر-مجله یک فیلسوف") است. در این کتاب همچنین سفرهای او در آسیا، آمریکا و جنوب اروپا شرح داده شده‌است. او در اینسبروک اتریش درگذشت.
کوپرولالیا حالتی است که در آن فرد به صورت غیرارادی دشنام می‌دهد یا کلمات زشت یا سخنان ناشایست اجتماعی و تحقیرآمیز را بیان می‌کند. کوپرولالیا از کلمات یونانی "κόπρος" (kópros) به معنای «سرگین یا مدفوع» و "λαλιά" (laliā́) به معنای «گفتار» گرفته شده‌است. این عارضه یک مشخصه گاه به گاه اختلالات تیک، به ویژه سندرم تورِت است، اگرچه برای تشخیص تورِت لازم نیست و تنها حدود ۱۰ درصد از بیماران تورِت علائم کوپرولالیا را نشان می‌دهند. کوپرولالیا تنها منحصر به اختلالات تیک نیست و در مواردی، علامت نادری از سایر اختلالات
نیست و در مواردی، علامت نادری از سایر اختلالات عصبی به‌شمار می‌رود. کوپرولالیا یکی از انواع کوپرپنومنوم است. سایر پدیده‌های همراه عبارتند از علائم مرتبط با کوپرُپراکسی (اعمال غیرارادی مانند انجام حرکات زشت یا تابو) و کوپروگرافی (ساخت نوشته‌ها یا نقاشی‌های زشت). مشخصات. کوپرولالیا کلمات و عباراتی را در بر می‌گیرد که از نظر فرهنگی تابو هستند یا به‌طور کلی و به صورت اجتماعی زمانی که خارج از زمینه استفاده می‌شوند، مناسب نیستند. این اصطلاح برای توصیف فحش متنی استفاده نمی‌شود. این کلمات معمولاً خارج از زمینه
استفاده نمی‌شود. این کلمات معمولاً خارج از زمینه اجتماعی یا احساسی بیان می‌شود و ممکن است با لحن بلندتر، آهنگ یا زیر و بمی متفاوت از مکالمات معمولی استفاده شوند. این عارضه کلمات یا عبارات پیچیده را نیز در بر می‌گیرد. یک فرد مبتلا به کوپرولالیا ممکن است به جای بیان با صدای بلند، کلمه را برای خود زمزمه کند و این صداهای پچ‌پچ مانند می‌توانند بسیار ناراحت‌کننده باشند. کوپرولالیا تنها مختص به اختلالات تیک نیست و در مواردی یک علامت نادر از سایر اختلالات عصبی به‌شمار می‌آید. ممکن است پس از آسیب‌های مغزی مانند
می‌آید. ممکن است پس از آسیب‌های مغزی مانند سکته مغزی و آنسفالیت و در سایر بیماری‌های عصبی مانند کوریا آکانتوسیتوز، تشنج و سندرم لش-نیهان، به ندرت رخ دهد. در برخی از افراد مبتلا به زوال عقل یا اختلال وسواس فکری-جبریِ بودن تیک نیز مشاهده شده‌است. کوپرولالیا یک مشخصه گاه به گاه سندرم تورِت بوده، اگرچه برای تشخیص تورِت لازم نیست. در سندرم تورِت، فحش دادن نا خواسته می‌تواند توسط فردی که این عبارات را بیان می‌کند غیرقابل کنترل و نامطلوب باشد؛ به ویژه، طغیان‌های غیرارادی، مانند توهین‌های نژادی یا قومیتی در جمع
غیرارادی، مانند توهین‌های نژادی یا قومیتی در جمع کسانی که بیشتر از این سخنان آزرده می‌شود. عباراتی که توسط یک فرد مبتلا به کوپرولالیا بیان می‌شود لزوماً منعکس کننده افکار یا نظرات شخص نیست. کوپرولالیا در مواردی از بیماران تورِت ناشنوا که به زبان اشاره سخن می‌گفتند، نیز مشاهده شده‌است. شیوع در سندرم تورِت. تنها حدود ۱۰ درصد از افراد مبتلا به تورِت، کوپرولالیا را نشان می‌دهند، اما این بیماری بیش از هر علامت دیگری توجه اطرافیان را به خود جلب می‌کند. مطالعات اپیدمیولوژیک صورت گرفته بر روی سندرم تورِت کم است و
صورت گرفته بر روی سندرم تورِت کم است و سوگیری قطعیت بر کارآزمایی‌های بالینی تأثیر می‌گذارد. مطالعات بر روی افراد مبتلا به تورِت اغلب «از نمونه‌های ارجاع سوم (بیمارترین بیماران)، به دست آمده‌است». علاوه بر این، معیارهای تشخیص تورِت در سال ۲۰۰۰ تغییر کرد و معیارهای اختلال در وضعیت اجتماعی و کیفیت زندگی از DSM-IV-TR برای همه اختلالات تیک حذف گردید؛ این مسئله منجر به افزایش تشخیص موارد خفیف تر شد. بسیاری از مطالعات بالینی از حجم نمونه کوچک رنج می‌برند. ترکیب این عوامل، سبب منسوخ شدن تخمین‌های قدیمی‌تر
ترکیب این عوامل، سبب منسوخ شدن تخمین‌های قدیمی‌تر کوپرولالیا، که نسبت به جمعیت‌های بالینی موارد شدیدتر تعصب دارند شده‌است. یک پایگاه بین‌المللی در مطالعه ای بر روی نمونه‌های بالینی به دست آمده از ۳۵۰۰ فرد مبتلا به سندرم تورِت، نشان داد که ۱۴ درصد از بیماران مبتلا به تورِت همراه با شرایط همبود (چندابتلایی)، کوپرولالیا داشتند، در حالی که تنها ۶ درصد از مبتلایان به تورِت بدون عارضه (خالص) از کوپرولالیا رنج می‌برند. همان مطالعه نشان داد که شانس ابتلا به کوپرولالیا به صورت خطی با تعداد بیماری‌های همراه افزایش