payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نویسندگی، سر یک شاخ‌بلند شبدیز نصب شده‌است که همینگوی در سال ۱۹۳۳ در آفریقا به آن شلیک کرده بود. همچنین میز گِرد اسپانیایی و «ماشین تایپ سلطنتی سبک قدیمی» در این اتاق وجود دارد. این ملک محبوب‌ترین جاذبهٔ گردشگری در کی وست است که در سال ۱۹۶۸ به‌عنوان یکی از بناهای تاریخی ملی ایالات متحده ثبت شد و در میان فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی نیز قرار دارد. پیش از اینکه توفند ایرما در سپتامبر ۲۰۱۷ در کیز شروع شود، دولت فدرال دستور تخلیهٔ کلیهٔ اهالی این مجمع‌الجزایر را صادر کرد اما مسئول موزه، مدیر کل و گروهی از
را صادر کرد اما مسئول موزه، مدیر کل و گروهی از کارمندان حاضر به ترک خانه یا انتقال گربه‌های آن نشدند. نوهٔ همینگوی نیز به آن‌ها اصرار کرد که این محل را ترک کنند و گفت: «این فقط یک خانه است.» در عوض، تعدادی از کارمندان ترجیح دادند با گربه‌ها در این خانه بمانند. در نهایت آن‌ها از این طوفان جان سالم به در بردند. به‌دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ و در نتیجه کاهش گردشگری، موزه بیش از سی کارمند، یعنی نیمی از کارکنان خود را اخراج کرد. گربه‌ها. در این خانه و محوطهٔ آن ده‌ها گربه زندگی می‌کنند که معمولاً گربه‌های همینگوی
گربه زندگی می‌کنند که معمولاً گربه‌های همینگوی نامیده می‌شوند. نیمی از این گربه‌ها پُرانگشتی هستند که شش انگشت روی هر پنجه دارند. اسم گربه‌ها نیز از روی نام افراد مشهور مانند هامفری بوگارت یا مریلین مونرو انتخاب شده‌اند و گورستانی مخصوص به خودشان در باغ خانه دارند. افسانه‌ها حاکی از آن است که همهٔ گربه‌های این ملک از نسل سفید برفی هستند؛ گربه‌ای سفید شش‌انگشتی که ناخدایی به خانوادهٔ همینگوی هدیه داده بود. خواهرزاده و پسر همینگوی، هیلاری و پاتریک هر دو این ادعا را که همینگوی در کی وست صاحب گربه بوده‌است، رد
را که همینگوی در کی وست صاحب گربه بوده‌است، رد کرده‌اند. گفته می‌شود که یکی از همسایگان چندین گربهٔ پرانگشتی داشته‌است و برخی مانند هیلاری گفته‌اند که این‌ها اجداد گربه‌های همینگوی هستند. علاوه بر این، عکسی از پاتریک و گرگوری جوان (پسر دیگر همینگوی) در حال بازی با گربه‌ای سفید در کی وست وجود دارد. هنگامی که از پاتریک درمورد این تصویر پرسیده شد، گفت که نمی‌تواند این رخداد را به خاطر بیاورد. در آغاز سال ۲۰۰۳، موزه درگیر نبرد حقوقی نه ساله با وزارت کشاورزی ایالات متحده (یواس‌دی‌ای) شد که آیا قانون رفاه
ایالات متحده (یواس‌دی‌ای) شد که آیا قانون رفاه حیوانات سال ۱۹۶۶ که معمولاً باغ‌وحش‌ها و سیرک‌های دارای گربه‌های بزرگ را سامان‌دهی می‌کند، درمورد جمعیت گربه‌های شش انگشتی موزه نیز اعمال می‌شود یا خیر. این وزارتخانه حتی در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ مأموران مخفی را برای نظارت بر گربه‌ها به آنجا فرستاد. صاحبان موزه به ادعای وزارت کشاورزی ایالات متحده در دادگاه اعتراض کردند. هنگامی که یکی از محققان بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران (پیتا) وضعیت گربه‌ها را در سال ۲۰۰۵ بررسی کرد، آن‌ها به این نتیجه رسیدند:
در سال ۲۰۰۵ بررسی کرد، آن‌ها به این نتیجه رسیدند: «آنچه من پیدا کردم، دسته‌ای گربهٔ چاق، شاد و آرام بود.» در نهایت در سال ۲۰۱۲، دادگاه استیناف حوزه یازدهم ایالات متحده آمریکا حکم داد که اقدامات موزه با قانون رفاه حیوانات منطبق بوده‌است؛ زیرا موزه از گربه‌ها در تبلیغات استفاده می‌کرد و کالاهایی با مضمون گربه می‌فروخت.
توماس مارک بارت (Thomas Mark Barrett) (زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۵۳)، سیاستمدار اهل ایالات متحده است که از ۲۰۲۲ به اینسو به عنوان سفیر ایالات متحده در لوکزامبورگ خدمت می‌کند. پیش از آن، وی از ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۱ میلادی به عنوان چهل و چهارمین شهردار میلواکی، ویسکانسین خدمت می‌کرد. او که عضو حزب دموکرات است، قبلاً به عنوان عضو مجلس ایالتی ویسکانسین (۱۹۸۴ – ۱۹۸۹ میلادی)، مجلس سنای ویسکانسین (۱۹۸۹ – ۱۹۹۳ میلادی) و مجلس نمایندگان ایالات متحده (۱۹۹۳ – ۲۰۰۳ میلادی) انتخاب شده بود. شهر میلواکی در ۶ آوریل ۲۰۰۴ تام بارت را به عنوان
شهر میلواکی در ۶ آوریل ۲۰۰۴ تام بارت را به عنوان چهلمین شهردار خود انتخاب کرد. او در انتخابات‌های فرمانداری ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ مجدداً به عنوان فرماندار انتخاب گردید. وی یکی از شهرداران آن زمان با طولانی‌ترین دوران خدمت در یکی از ۵۰ شهر بزرگ ایالات متحده بود. اوایل زندگی، تحصیلات و اوایل حرفه. بارت بزرگترین پسر جرترود ویرجینیا (دارای اصالت آلمانی و انگلیسی) و توماس جی. بارت (دارای اصالت ایرلندی) است. پدر وی یکی از کهنه‌سربازان جنگ جهانی دوم بود که بخاطر ۳۰ مأموریت بر فراز آلمان به عنوان رهیاب، نشان
۳۰ مأموریت بر فراز آلمان به عنوان رهیاب، نشان صلیب پرواز ممتاز را در ۱۹۴۴ میلادی دریافت نمود. مادر وی پس از اینکه شوهر قبلیش در جنگ کشته شده بود، با پدر وی در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن آشنا شد. آنها باهم ازدواج نموده و به میلواکی نقل مکان نمودند، جاییکه بارت بدنیا آمد. وی در قسمت غربی شهر بزرگ شد. بارت از دبیرستان مارکویت یونیورسیتی فارغ‌التحصیل گردید؛ پس از آن وی مدرک بی‌ای خود را در ۱۹۷۶ میلادی از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن و مدرک جی‌دی خود را در ۱۹۸۰ میلادی از مدرسه حقوق دانشگاه ویسکانسین کسب کرد. وی با کار
مدرسه حقوق دانشگاه ویسکانسین کسب کرد. وی با کار کردن در خط مونتاژ هارلی-دیویدسن توانست هزینه کالج و مدرسه حقوق را بپردازد. پس از اتمام مدرسه حقوق، بارت از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ میلادی به عنوان منشی حقوقی قاضی رابرت دابلیو. وارن در دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده برای ناحیه شرقی ویسکانسین خدمت کرد. بعدتر وی کار خصوصی در حوزه حقوق را آغاز نموده و به عنوان بازرسی بانکی برای شرکت بیمه سپرده فدرال خدمت کرد. مجلس ایالتی و سنا. بارت، زمانی که ۲۸ سال داشت، برای نخستین بار خود را در انتخابات مجلس ایالتی ویسکانسین در ۱۹۸۲
خود را در انتخابات مجلس ایالتی ویسکانسین در ۱۹۸۲ میلادی نامزد کرد، اما ناموفق بود. وی دوباره در ۱۹۸۴ میلادی وارد رقابت شده و این بار موفق گردید؛ وی پیش از اینکه در انتخابات ویژه دسامبر ۱۹۸۹ برنده شده و وارد مجلس سنای ویسکانسین شود، برای دو دوره در مجلس ایالتی ویسکانسین خدمت کرد. وی به خدمت در مجلس سنای ویسکانسین ادامه داد تا اینکه در ۱۹۹۳ میلادی به کرسی بالاتر راه یافت. مجلس نمایندگان ایالات متحده. در ۱۹۹۲ میلادی، پس از اینکه عضو کنگره ایالات متحده جیم مودی نیت خود مبنی بر شرکت در انتخابات مجلس سنای ایالات
نیت خود مبنی بر شرکت در انتخابات مجلس سنای ایالات متحده را اعلام کرد، بارت برای جانشینی وی وارد انتخابات کنگره شده و برنده شد. بارت برای چهار دوره متوالی از حوزه انتخابیه پنجم ویسکانسین که در آن زمان شامل نیمه شمالی شهر میلواکی و برخی شهرداری‌های حومه شهر می‌شد، مجدداً انتخاب گردید. بارت در مدت زمانی که در کنگره حضور داشت در کمیته انرژی و تجارت، کمیته اصلاحات حکومت، کمیته خدمات مالی، کمیته امکانات مالی و کمیته اداری مجلس خدمت کرد. به عنوان عضو کنگره ایالات متحده، بارت برای تأمین کمک‌های لازم برای پروژه‌های
بارت برای تأمین کمک‌های لازم برای پروژه‌های پیشگیری از سیلاب در ناحیه خود، با همکارانش تلاش کرد. وی همچنین روی مدرنیته سازی قانون سرمایه‌گذاری مجدد در اجتماع کار نموده و به‌طور مکرر صدای خود را برای حمایت از شرکت هواپیمایی میلواکی، میدوست اکسپرس، بلند کرد. بارت از ۵ ژانویه ۱۹۹۳ تا ۱۰ اکتبر ۲۰۰۲، ۳۷ لایحه را به کنگره معرفی نموده و از ۱۳۴۵ لایحه دیگر پشتیبانی نمود. وی در کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در ۲۰۰۰ میلادی به نمایندگی از ویسکانسین شرکت کرد. شهردار میلواکی. انتخابات. بارت در انتخابات شهرداری ۲۰۰۴ میلواکی
انتخابات. بارت در انتخابات شهرداری ۲۰۰۴ میلواکی شرکت نموده و با شکست دادن متصدی سرپرست-شهردار ماروین پرات که پس از استعفای جان نورکویست به شهرداری رسیده بود، به عنوان شهردار میلواکی انتخاب گردید. بارت مجدداً در انتخابات ۲۰۰۸ به عنوان شهردار انتخاب گردیده و ۷۹٪ رأی کسب کرد، بیشترین درصد رأی که یک نامزد شهرداری طی ۴۰ سال پسین دریافت نموده بود. در ۲۰۱۲ میلادی، وی با شکست دادن رقیب خود ادوارد مک‌دونالد و با کسب بیش از ۷۰٪ آراء مجدداً شهردار شد. در انتخابات ۲۰۱۶، وی بار دیگر رقیب محافظه‌کار و عضو شورای ناحیه
وی بار دیگر رقیب محافظه‌کار و عضو شورای ناحیه هشتم، رابرت دونوان، را مغلوب نموده و با کسب ۷۰٪ آراء مجدداً انتخاب گردید. در انتخابات ۲۰۲۰، بارت بار دیگر با کسب بیش از ۶۲٪ آراء در مقابل لینا تیلور، برای دور پنجم به عنوان شهردار انتخاب شد. توسعه. در جریان دوره خدمت بارت به عنوان شهردار، این شهر شاهد ساخت و سازهای جدید به ارزش میلیاردها دلار در مرکز شهر بوده‌است. بارت از یارانه‌ها و مالیات بر سود مالی استفاده بهینه نموده و از آنها به نفع ساخت و ساز کار گرفت. بارت به‌طور گسترده‌ای بر ساخت و ساز در مرکز شهر
بارت به‌طور گسترده‌ای بر ساخت و ساز در مرکز شهر متمرکز بود و شهر در جریان شهرداری وی شاهد بزرگترین جهش در ساخت و ساز پس از دهه ۱۹۶۰ میلادی بود. مرکز شهر یک جهش بزرگ در عمران را تجربه نمود که از آن جمله ساخت چندین آسمان خراش مانند نورت‌وسترن میوچول تاور و کامنز (Northwestern Mutual Tower and Commons) بود. در ۲۰۱۸ میلادی، بارت برنامه‌ای برای ساخت ۱۰٬۰۰۰ واحد مسکونی ارزان-قیمت را در شهر اعلام کرد. این برنامه شامل افزایش استفاده از واحدهای مالیات بر سود مالی بود. بارت با تشویق نمودن کسب‌وکار برای تغییر مکان
بود. بارت با تشویق نمودن کسب‌وکار برای تغییر مکان دادن به نزدیکی مناطق کم-درآمد شهر، تلاش نمود تا مناطق کمتر توسعه یافته شهر را مجدداً احیا نماید. مسائل اقتصادی. بارت خطابه وضعیت شهر را در ۲۵ فوریه ۲۰۰۹ ایراد نمود. وی در این خطابه خود از دستاوردهای گذشته شهر تقدیر نموده و برنامه خود برای افزایش شغل‌های سبز، توسعه اقتصادی و آموزش نیروی کار در سال آینده را شریک ساخت. بارت از شهروندان میلواکی خواست تا در جریان رکود اقتصادی بین‌المللی خوشبینانه عمل کنند؛ بارت گفت، «من کاملاً مطمئن هستم که میلواکی در مقابل این
«من کاملاً مطمئن هستم که میلواکی در مقابل این رکود اقتصادی جاری دوام خواهد آورد». «ما سرمایه‌گذاری‌های هوشمندانه انجام خواهید داد، به ساختن شرکای قوی ادامه می‌دهیم، به نیروی کار خود آموزش فراهم نموده و کیفیت مدارس دولتی خود را بهبود می‌بخشیم. ما به عنوان یک شهر قوی تر و رقباتی‌تر ظهور خواهیم کرد». بارت زمانی که در ۱۸ مارس ۲۰۰۹ به واشینگتن دی.سی. سفر نمود، با معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده جو بایدن دیدار نموده و در نزد کمیته فرعی منابع آبی و محیط زیست مجلس نمایندگان ایالات متحده شهادت داد. برید در کنفرانس
نمایندگان ایالات متحده شهادت داد. برید در کنفرانس اجرای قانون بازیابی و سرمایه‌گذاری مجدد کاخ سفید که توسط بایدن میزبانی شده بود، شرکت کرد. این کنفرانس به پرسش‌های مقام‌های ایالت‌ها، شهرستان‌ها و حکومت محلی پیرامون نحوه نظارت مؤثر از مصرف وجوه قانون بازیابی، پاسخ ارایه نمود. محیط زیست. شهردار بارت رؤیای خود برای یک میلواکی سبزتر را از طریق ایجاد تیم سبز میلواکی و تأسیس اداره پایداری میلواکی به اجراء درآورده است. اداره پایداری روش‌های پایدار زیست-محیطی را ترویج می‌نماید که هم نیازهای عاجل زیست‌محیطی،
را ترویج می‌نماید که هم نیازهای عاجل زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی را برآورده می‌سازد و هم رشد اقتصادی درازمدت میلواکی را بهبود می‌بخشد. وی همچنین یکی از قهرمانان منطقه‌ای در امر محافظت از گریت لیکس است و قبلاً به عنوان یکی از رؤسای سازمان نوآوری شهرهای گریت لیکس سنت لارنس خدمت نموده بود، یک سازمان دو-ملتی متشکل از شهرداران و سایر مقامات محلی که به‌طور فعالانه برای حراست و بهبود گریت لیکس و رود سنت لارنس کار می‌کردند.
پسر جهان را می‌کشد (؛ همچنین بوی جهان را می‌کشد) یک فیلم دلهره‌آور-کمدی اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی موریتز مور در اولین کارگردانی‌اش و فیلمنامه‌ای از آرند رمرز و تایلر برتون اسمیت و داستانی از مور و رمرز است. این فیلم توسط سم ریمی و روی لی تهیه شده است و بازیگرانی چون بیل اسکاشگورد، جسیکا راث، یایان روهیان، عیسی مصطفی و اندرو کوجی به ایفای نقش پرداخته‌اند. خلاصهٔ داستان آن دربارهٔ یک پسر ناشنوا (اسکاشگورد) است که پس از قتل خانواده‌اش، توسط یک مربی مرموز (روهیان) در جنگل آموزش می‌بیند.
یک مربی مرموز (روهیان) در جنگل آموزش می‌بیند. فیلمبرداری در آفریقای جنوبی انجام شد. "پسر جهان را می‌کشد" برای نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۳ به نمایش درآمد و توسط لاینزگیت و رودساید اترکشنز در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ در ایالات متحده اکران شد. فرضیه. هنگامی که خانواده او به قتل می‌رسد، یک پسر ناشنوا به نام بوی (Boy) به جنگل می‌گریزد و در آنجا توسط یک مربی مرموز آموزش می‌بیند. تولید. "پسر جهان را می‌کشد" یک فیلم اکشن به نویسندگی آرند رمرز و تایلر برتون اسمیت است. این فیلم توسط موریتز مور، فیلمساز
اسمیت است. این فیلم توسط موریتز مور، فیلمساز آلمانی، در اولین کارگردانی بلندش کارگردانی شده است. مور یک فیلم کوتاه به همین نام ساخت و بعداً کار مقدماتی داستان بلند را با رمرز انجام داد. این محصول توسط سم ریمی و روی لی ساخته شده است. این فیلم در ۷ اکتبر ۲۰۲۱ معرفی شد و بیل اسکاشگورد، سامارا ویوینگ و یایان روهیان به بازیگران پیوستند. در بیانیه‌ای، سایمون سوارت، مدیرعامل انتیبا پیکچرز گفت که این فیلم «موضوعات دنیای واقعی را با ظاهری تازه و اقتباس‌شده از از بهترین رمان‌های گرافیکی» ترکیب می‌کند. در ۲۸ اکتبر
رمان‌های گرافیکی» ترکیب می‌کند. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۱، عیسی مصطفی به جمع بازیگران پیوست. در ژانویه ۲۰۲۲، اندرو کوجی به بازیگران اضافه شد، و جسیکا راث جایگزین سامارا ویوینگ شد که به دلیل درگیری‌های برنامه‌ریزی از پروژه انصراف داد. فیلمبرداری در کیپ‌تاون، آفریقای جنوبی، در ۱۴ فوریه ۲۰۲۲ آغاز شد در مارس ۲۰۲۲، فامکه یانسن، برت گلمن، شارلتو کوپلی، کوین کوپلند، دوقلوهای کامرون و نیکلاس کروتی، و میشل داکری به عنوان بازیگر تأیید شدند. انتشار. "پسر جهان را می‌کشد" برای نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۹
نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۹ سپتامبر ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. این فیلم توسط لاینزگیت و رودساید اترکشنز در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ در ایالات متحده اکران شد. بازخورد. فروش در گیشه. در ایالات متحده و کانادا، "پسر جهان را می‌کشد" همراه با فیلم‌های؛ "قهرمان ناخوانده" و "چلنجرز" اکران شد و پیش‌بینی شده بود در آخر هفته افتتاحیه خود ۲ تا ۳ میلیون دلار بفروشد. این فیلم در روز اول اکران ۸۱۹٫۰۰۰ دلار به دست آورد که شامل ۵۰۰٫۰۰۰ دلار از نمایش پیش نمایش بود. فیلم در ادامه به فروش ۱٫۶ میلیون دلاری رسید. نظر
فیلم در ادامه به فروش ۱٫۶ میلیون دلاری رسید. نظر منتقدان. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B–» را در مقیاس A+ تا F دادند، در حالی که افراد شرکت‌کننده در نظرسنجی پست ترک به آن نمره کلی ۷۱ درصد مثبت دادند و ۵۰ درصد گفتند که قطعاً آن را توصیه می‌کنند.
پادشاه تالسا یک مجموعه تلویزیونی درام و جنایی آمریکایی که توسط تیلور شریدان همراه با ترنس وینتر برای کمپانی پارامونت پلاس ساخته شده است. این سریال با بازی سیلوستر استالونه در نقش یک کاپوی مافیایی که به تازگی از زندان خارج شده و به تالسا فرستاده شده است، جایی که او تلاش می‌کند یک سازمان جنایتکار را راه‌اندازی کند. اولین قسمت این سریال در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۲ به کارگردانی آلن کولتر منتشر شد. این سریال با استقبال مردم مواجه شد. داستان. دوایت «ژنرال» مانفردی (با بازی استالونه) یک سردسته مافیای نیویورک است که به تازگی
یک سردسته مافیای نیویورک است که به تازگی حکم ۲۵ سال زندان را به پایان رسانده است. پس از آزادی، رئیسش او را به تالسا، اکلاهما می‌فرستد تا عملیات خلافکاری را در آنجا راه‌اندازی کند. او که کسی را در منطقه نمی‌شناسد، به دنبال افراد جدیدی برای کمک به ایجاد امپراتوری خود می‌گردد. تولید. تیلور شریدان این مجموعه را در طول همه‌گیری کووید-۱۹ ایجاد کرد، یک هفته طول کشید تا ایده‌اش را مطرح کند، قسمت آزمایشی را بنویسد و استالونه را برای پروژه استخدام کند. فیلمبرداری در مارس ۲۰۲۲ آغاز شد. این سریال در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۲ در
مارس ۲۰۲۲ آغاز شد. این سریال در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۲ در پارامونت پلاس منتشر شد. دو قسمت اول در تاریخ ۱۳ و ۲۰ نوامبر از شبکه پارامونت پخش شد. بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری بررسی نقد راتن تومیتوز، بر اساس ۳۹ بررسی، دارای امتیاز ۷۷ درصد تایدیه و میانگین امتیاز ۶٫۵ از ۱۰ را گزارش کرده است. در متاکریتیک، میانگین وزنی دارد. امتیاز ۶۵ از ۱۰۰ بر اساس ۲۳ منتقد، نشان دهنده «بررسی‌ها عموماً مطلوب» است.
جنگ مصر و لیبی که با نام جنگ چهار روزه نیز شناخته می‌شود، یک جنگ کوتاه مرزی میان مصر و لیبی بود که در میانه ۲۱ تا ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۷ رخ داد. پیش‌زمینه. در دهه ۱۹۷۰، لیبی به رهبری معمر قذافی، یک سیاست خارجی مصمم را برای ترویج وحدت اعراب آغاز کرد. او با رهبران مصر و سوریه برای برداشتن گام‌هایی در جهت این هدف مشورت کرد. هنگامی که جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر که یکی از حامیان اصلی ناسیونالیسم عربی بود در سپتامبر ۱۹۷۰ درگذشت، جانشین وی، محمد انور سادات، جای او را در بحث‌ها گرفت. مذاکرات با تشکیل اتحاد جماهیر عربی
بحث‌ها گرفت. مذاکرات با تشکیل اتحاد جماهیر عربی در سال ۱۹۷۲، متشکل از دولت‌های لیبی، مصر و سوریه به اوج موفقیت خود رسید. اگرچه اتحاد جماهیر عربی با اهداف گسترده‌ای از جمله تحکیم ارتش، قوانین و سیاست‌های خارجی هر کشور تأسیس شد، اما تنها مدل‌های نمادین وحدت، مانند برپایی یک پرچم ملی مشترک، اتخاذ شد. در ماه‌های بعد قذافی به شدت برای اتحاد فوری با مصر تلاش می‌کرد، درحالی که علاقه سادات به اتحاد پیوسته کاهش می‌یافت. سادات همچنین نسبت به قذافی بیزاری شخصی داشت و او را یک رهبر نالایق می‌دانست. یکی از اهداف اصلی
او را یک رهبر نالایق می‌دانست. یکی از اهداف اصلی سیاست خارجی قذافی که با بسیاری از رهبران جهان عرب مشترک بود، از بین بردن اسرائیل بود. او امیدوار بود که ترکیبی از قدرت مالی لیبی، با حمایت اقتصادی سودآور مبتنی بر نفت و جمعیت زیاد و قدرت نظامی مصر، بتواند برای نابودی اسرائیل استفاده شود. در اکتبر ۱۹۷۳ مصر و سوریه بدون مشورت با لیبی، حمله‌ای هماهنگ به اسرائیل را آغاز کردند و بدین ترتیب جنگ یوم کیپور آغاز شد. اگرچه حمله متقابل اسرائیل، دستاوردهای ارضی مصر را در مراحل اولیه جنگ از بین برد، انور سادات با انجام
مراحل اولیه جنگ از بین برد، انور سادات با انجام مذاکرات با اسرائیل موافقت کرد و به دنبال آن موفق شد شبه‌جزیره سینا به مصر بازگرداند و در مقابل آن متعهد شد که مصر در تهاجمات آینده کشورهای عربی به اسرائیل شرکت نکند. قذافی از این آتش‌بس خشمگین شد و سادات را به بزدلی، تضعیف اتحاد جماهیر عربی و خیانت به آرمان عرب متهم کرد. سادات نیز در پاسخ اعلام کرد که دولت مصر در اوایل همان سال برای جلوگیری از غرق کردن یک کشتی مسافربری غیرنظامی در لیبی که حامل گردشگران یهودی در دریای مدیترانه بود، مداخله کرده‌است. پس از آن،
در دریای مدیترانه بود، مداخله کرده‌است. پس از آن، روابط مصر و لیبی با اتهامات مکرر رهبران هر دو کشور علیه یکدیگر تیره شد. قذافی که از سیاست صلح سادات عصبانی شده بود، به دنبال افزایش نقش لیبی در امور خاورمیانه بود. او به دلیل درآمدهای نفتی بالا، شروع به خرید مقدار قابل توجهی تسلیحات از اتحاد جماهیر شوروی کرد. او همچنین از گروه‌هایی مانند اخوان‌المسلمین حمایت کرد، شورشیان مصری را مسلح نمود و برای ترور سادات برنامه‌ریزی کرد. در مقابل، رئیس‌جمهور مصر نیز با حمایت از براندازان حکومت مستقر در لیبی و حمایت از
حمایت از براندازان حکومت مستقر در لیبی و حمایت از گروه‌های ضد لیبیایی در چاد پاسخ داد. در فوریه ۱۹۷۴ سادات به وزیر امور خارجه ایالات متحده هنری کیسینجر گفت که اسرائیل را تشویق کند تا در صورت وارد شدن به جنگ با لیبی از حمله به مصر خودداری کند. در اوایل سال ۱۹۷۶ قذافی نیروهای لیبیایی را در امتداد مرز مصر مستقر کرد و آنها شروع به درگیری با مرزبانان مصری کردند. سادات در تابستان تصمیم به اقدام نظامی علیه تحریکات لیبی گرفت و دو لشکر مکانیزه - مجموعاً ۲۵۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰ سرباز - را به مرز منتقل کرد و ۸۰ هواپیمای جنگی
سرباز - را به مرز منتقل کرد و ۸۰ هواپیمای جنگی را به غربی‌ترین فرودگاه مصر منتقل نمود. قذافی که از این پاسخ قاطع و ناگهانی سادات نگران شده بود، ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سرباز و ۱۵۰ تانک دیگر را به مرز اعزام کرد. در ۲۲ ژوئیه، قذافی به مصر دستور داد کنسولگری خود در بنغازی را ببندد. برای مدتی اوضاع متشنج بود زیرا به نظر می‌رسید به زودی مصر به لیبی حمله خواهد کرد، اما پس از چندین هفته که بدون اقدام عمده از سوی مصری‌ها سپری شد، به نظر لیبیایی‌ها رسید که هیچ حمله‌ای صورت نخواهد گرفت. کنت پولاک، تحلیلگر اطلاعاتی آمریکا، به
گرفت. کنت پولاک، تحلیلگر اطلاعاتی آمریکا، به این نتیجه رسیده‌است که دلیل اینکه مصر در آن زمان به لیبی حمله نکرد، این بود که ارتش این کشور آماده نبود. نیروهای مصری هرگز تهاجم به لیبی را تمرین نکرده بودند و فاقد زیرساخت و تدارکات در صحرای غربی برای پشتیبانی از چنین عملیاتی بودند. با این وجود، ستاد کل مصر برنامه‌هایی برای حمله طراحی کرد. محمد عبدالغنی الگاماسی وزیر جنگ مصر نیز اعلام کرد که نیروی زمینی مصر برای درگیری در غرب آماده می‌شود، درحالی که رسانه‌های مصری اعلام کردند که قذافی قصد دارد با کمک کوبا،
مصری اعلام کردند که قذافی قصد دارد با کمک کوبا، صحرای غربی را ضمیمه کند. قذافی فشار سیاسی خود را بر مصر افزایش داد، درحالی که مصری‌ها به انباشت تدارکات و تمرکز نیروها در امتداد مرز ادامه می‌دادند. در ماه مه ۱۹۷۷، شوروی به لیبی و دیگر کشورهای عربی اعلام کرد که شواهدی در دست دارد که نشان می‌دهد مصر در حال برنامه‌ریزی برای تهاجم است. لیبیایی‌ها هشدار را نادیده گرفتند و با وجود ادامه درگیری‌های مرزی با نیروهای مصری، اکثر یگان‌های خود را در سطوح پایین آمادگی رها کردند. در اوایل تابستان، مصر مقدمات جنگ را تکمیل
کردند. در اوایل تابستان، مصر مقدمات جنگ را تکمیل کرده بود. نیروی هوایی مصر جنگنده بمب افکن‌های سوخو-۷ و سوخو-۱۷ از اسکادران شماره ۵۵ و هواپیمای ضربتی میراژ ۵ اسکادران شماره ۶۹ را به پایگاه هوایی مرصع ماتروه و تأسیسات مجاور آن منتقل کرد. درگیری‌های مهمی در ۱۲ و ۱۶ ژوئیه رخ داد و در ۱۹ ژوئیه نیروهای لیبیایی در حین انجام یک حمله با مصری‌ها درگیر شدند. دولت مصر از کشته شدن ۹ سرباز این کشور خبر داد. قذافی گروهی از غیرنظامیان را سازماندهی کرد تا از لیبی به قاهره، پایتخت مصر راهپیمایی کنند و به سیاست سادات در
پایتخت مصر راهپیمایی کنند و به سیاست سادات در قبال اسرائیل اعتراض کنند، به این امید که با این روش مورد استقبال مردم قرار گیرد. پس از اینکه گارد مرزی مصر تظاهرات را در مرز متوقف کرد، قذافی به نیروهای خود دستور داد تا به شهر السلوم مصر حمله کنند.
چاکرا تاج سر یا تاجی با نام اصلی "ساهاسرارا (") که نماد آن نیلوفر هزار گلبرگی است و در جرم مخ (بالای سر) قرار دارد. اگر کسی در چاکرا تاج سر تمرکز کند، بی شک به سامادی یعنی سرمستی جذبه خواهد رسید. اساس آگاهی. «ساهاسرارا» ورای مراکز دیگر جای گرفته و اساس آگاهی است. گلبرگ‌های این نیلوفر ممتاز مطابق با تلفظ بیست گانهٔ پنجاه حرف الفبای سانسکریت است و اگر بیست ضرب در پنجاه شود، رقم هزار به دست می‌آید. نیروی مثلث اراده، علم و عمل. در میانهٔ ساهاسرار(Sahasrar)، که ستارهٔ هزار شعاعی است، متساوی‌الاضلاع سه ضلعی
که ستارهٔ هزار شعاعی است، متساوی‌الاضلاع سه ضلعی گوروچاکرا با نیروی مثلث اراده، علم و عمل در اطرافش و پارام- کاران- بهوتا شاکتی (Param-karan-bhootashakti) به عنوان گورو در مرکزش قرار دارد.
زانوتا یک شرکت مبلمان ایتالیایی است که به‌ویژه برای قطعات نمادین طراحی ایتالیایی که در دهه‌های ۱۹۶۰، ۷۰ و ۸۰ میلادی تولید کرد، شناخته شده‌است. از جمله این مبلمان می‌توان به صندلی کیسهٔ لوبیا «ساکو» و اولین صندلی بادی «بلو» که به تولید-انبوه رسید. این شرکت در سال ۱۹۵۴ میلادی تأسیس شد و کارخانهٔ اصلی در نوا میلانزه است. در سال ۱۹۸۴ میلادی زانوتا بخش آزمایشی خود را به نام زابرو به ریاست الساندرو گوئریرو به همراه الساندرو مندینی و استفانو کاشیانی تأسیس کرد. از زمان مرگ مؤسس آن، آئورلیو زانوتا، در سال ۱۹۹۱
از زمان مرگ مؤسس آن، آئورلیو زانوتا، در سال ۱۹۹۱ میلادی، توسط اعضای خانواده او اداره می‌شود. محصولات زانوتا در سال‌های ۱۹۶۷، ۱۹۷۹، ۱۹۸۷ و ۲۰۲۰ میلادی موفق به دریافت جایزهٔ پرگار طلا شدند. تاریخچه. این شرکت در سال ۱۹۵۴ میلادی توسط کارآفرین جوان آئورلیو زانوتا با کارخانهٔ تولیدی خود در نوا میلانزه تأسیس شد که تا به امروز باقی مانده‌است. در ابتدا زانوتا پولترونا نام داشت و در ساخت مبلمان سنتی و روکش شده تخصص داشت. با این حال، در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، این شرکت برای طراحی مدرن شهرت پیدا کرد و شروع به سفارش
برای طراحی مدرن شهرت پیدا کرد و شروع به سفارش آثار آوانگارد توسط طراحانی مانند: آکیله و پیر جاکومو کاستیلیونی، گائه اولنتی، اتوره سوتساس، الساندرو مندینی و پیرو گاتی، چزاره پائولینی و فرانکو تئودورو کرد. در سال ۱۹۶۵ میلادی، زانوتا یکی از اولین شرکت‌های مبلمان بود که از فوم پلی‌اورتان منبسط شده و ساختار بدون قاب در طراحی‌های خود استفاده کرد، به‌ویژه سری کاناپه‌ها و صندلی‌های دسته‌دار «دور انداختنی» که توسط ویلی لندلز طراحی شد. یکی از پایدارترین موفقیت‌های زانوتا صندلی کیسهٔ لوبیا «ساکو» ۱۹۶۸ میلادی، طراحی
صندلی کیسهٔ لوبیا «ساکو» ۱۹۶۸ میلادی، طراحی شده توسط پیرو گاتی، چزاره پائولینی و فرانکو تئودورو، بود. «ساکو» در سال ۲۰۲۰ میلادی جایزهٔ بیست و ششمین دورهٔ پرگار طلا را دریافت کرده‌است و در ۲۶ موزهٔ هنر مدرن در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده‌است، از جمله موزهٔ هنر مدرن در نیویورک، موزهٔ ویکتوریا و آلبرت در لندن و موزهٔ هنرهای تزئینی در پاریس. در ابتدا قرار بود از برش‌های فوم پلی‌اورتان برای پر کردن استفاده شود اما در نهایت با دانه‌های پلی‌استایرن پر شد. از دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، زانوتا با انتشار مجدد طرح‌های قبلی
۱۹۷۰ میلادی، زانوتا با انتشار مجدد طرح‌های قبلی که در زمان خود برای تولید انبوه بیش از حد آوانگارد محسوب می‌شدند، به موفقیت بیشتری دست یافت. این‌ها شامل صندلی فولادی لوله‌ای شکل «لاریانا» طراحی شده توسط جوزپه تراگنی در سال ۱۹۳۶ میلادی و چهارپایهٔ «مزادرو» طراحی شده توسط آکیله و پیر جاکومو کاستیلیونی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ میلادی بود. زانوتا، بخش آزمایشی زابرو را در سال ۱۹۸۳ میلادی به ریاست الساندرو مندینی و الساندرو گوئریرو تأسیس کرد. از جمله قطعاتی که زابرو تولید کرد، صندلی «دوریفورا» مندینی در سال ۱۹۸۴
تولید کرد، صندلی «دوریفورا» مندینی در سال ۱۹۸۴ میلادی و مجموعهٔ مبلمان «حیوانات اهلی» طراحی شده توسط آندره‌آ برانزی در سال ۱۹۸۶ میلادی بود. این شرکت زانوتا ادیتسیونی را با هماهنگی استفانو کاشیانی در سال ۱۹۸۹ میلادی راه‌اندازی کرد، «مجموعه‌ای ویژه که مرزهای بین هنر و طراحی را بررسی می‌کرد.» این قطعات در نسخه‌های محدود و ترکیبی از تولید صنعتی با تزئینات نقاشی شدهٔ دستی تولید شدند. در سال ۱۹۸۹ میلادی، آئورلیو زانوتا و چند تن از طراحان او از جمله آکیله کاستیلیونی، گائه اولنتی، آندره‌آ برانزی و اتوره سوتساس در
گائه اولنتی، آندره‌آ برانزی و اتوره سوتساس در کنفرانس بین‌المللی طراحی در آسپن شرکت کردند. موضوع کنفرانس در آن سال "مانیفست ایتالیایی" بود. زانوتا در سخنرانی خود در کنفرانس، ظهور انقلاب اواسط قرن بیستم در طراحی ایتالیایی و سالهای اولیه کسب و کار خود را شرح داد:«آن سال‌ها سرشار از نشاط بود، انفجاری از انرژی سازنده وجود داشت، میل عمیقی برای روبیدن گذشته و ایجاد دنیایی جدید، پدیدهٔ طراحی ایتالیایی ناشی از این تمایل گسترده برای تجدید همه چیز بود.»پس از مرگ آئورلیو زانوتا در سال ۱۹۹۱ میلادی، این شرکت در
آئورلیو زانوتا در سال ۱۹۹۱ میلادی، این شرکت در خانوادهٔ او باقی ماند. از سال ۲۰۰۲ میلادی توسط سه فرزند زانوتا، الئونورا، فرانچسکا و مارتینو اداره می‌شود. شرکت ایتالیایی مبلمان تکنو ۸۰٪ از سهام زانوتا را در سال ۲۰۱۷ میلادی خریداری کرد. با این حال، این دو شرکت ساختارهای تولید، طراحی و مدیریت جداگانه‌ای دارند.