payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دستگیرشدگان، اظهار داشت که تعداد کم اتهامات نشان می‌دهد که بسیاری از دستگیری‌ها برای اظهارات قانونی بوده است. الجزیره با استناد به «ائتلاف اضطراری» از وکلای اسرائیلی، تعداد بازداشت شدگان را در ۷ نوامبر ۱۷۲ نفر اعلام کرد. وضعیت بازداشت شدگان. "گاردین" و الجزیره در ۳ نوامبر گزارش دادند که ۳۲۰۰ کارگر غزه، به غزه بازگردانده شده‌اند. سرنوشت سایر ساکنان غزه که در اسرائیل کار می‌کنند ناشناخته باقی مانده است، زیرا مقامات اسرائیلی از پاسخ به سؤالات مطرح شده توسط سازمان‌های غیردولتی خودداری کرده‌اند. "ال پایس" گزارش
غیردولتی خودداری کرده‌اند. "ال پایس" گزارش می‌دهد که ۱۰۰۰ کارگر دستگیر شده غزه تا ۲۷ نوامبر مفقود شده‌اند چندین سازمان حقوق بشر هشدار دادند که حقوق زندانیان و شرایط بازداشت در زندان‌های اسرائیل پس از حمله ۷ اکتبر توسط حماس به شدت بدتر شده است. قوانین سریع‌تر زندانیان فلسطینی را در وضعیت «وضعیت اضطراری» قرار می‌داد که حقوق آنها را بیشتر محدود می‌کرد. اتهامات شکنجه و بدرفتاری. ادعاهای سازمان‌های غیردولتی و بین‌المللی. در ۸ نوامبر، عفو بین‌الملل در مورد موارد شکنجه و رفتار تحقیرآمیز توسط مقامات اسرائیلی گزارش
و رفتار تحقیرآمیز توسط مقامات اسرائیلی گزارش داد که آنها را «وحشتناک»، «ترسناک» و «نمایش عمومی وحشتناک شکنجه و تحقیر زندانیان فلسطینی» توصیف کرد. در رابطه با افزایش اخیر بازداشت‌ها، دبیرکل عفو بین‌الملل، اگنس کالامار، خاطرنشان کرد که «توقیف خودسرانه و شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها زمانی که علیه افراد تحت حفاظت در سرزمین‌های اشغالی ارتکاب می‌یابد، جنایات جنگی هستند.» در سوم دسامبر، دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در اراضی اشغالی فلسطین خواستار تحقیق دربارهٔ اتهامات شکنجه شد. این دفتر در بیانیه‌ای اعلام کرد:
شکنجه شد. این دفتر در بیانیه‌ای اعلام کرد: «افزایش گسترده تعداد فلسطینی‌های دستگیر و بازداشت شده، تعداد گزارش‌های بدرفتاری و تحقیر توسط افراد بازداشت‌شده، و گزارش‌شده عدم پایبندی به مراحل اولیه قانونی، سؤالات جدی را در مورد تبعیت اسرائیل از قوانین بین‌المللی بشردوستانه و قوانین بین‌المللی حقوق بشر به همراه داشته است. در مارس ۲۰۲۴، گزارش آنروا موارد «بی شماری» از شکنجه را که در زندان‌های اسرائیل ثبت شده، از جمله ضرب و شتم و تجاوز جنسی، گزارش کرد. کمیته عمومی علیه شکنجه در اسرائیل (PCATI) اعلام کرد که «شواهد
علیه شکنجه در اسرائیل (PCATI) اعلام کرد که «شواهد زیادی دال بر موارد خشونت و رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز توسط نگهبانان زندان» وجود دارد و خواستار تحقیق در مورد مرگ زندانیان در زندان‌های اسرائیل شد. در ۳ ژانویه ۲۰۲۴، دیده‌بان حقوق بشر گزارش داد که کارگران فلسطینی غزه که از ۷ اکتبر در اسراییل بازداشت شده‌اند، برهنه عکس گرفته شده‌اند، مورد حمله سگ‌ها قرار گرفته‌اند، و با صورت به پایین در شن کشیده شده‌اند. در گزارشی که توسط B'tselem، یک سازمان حقوق بشر اسرائیلی در ماه اوت منتشر شد، تحت عنوان به جهنم خوش آمدید:
در ماه اوت منتشر شد، تحت عنوان به جهنم خوش آمدید: سیستم زندان‌های اسرائیل به عنوان شبکه ای از کمپ‌های شکنجه را آشکار کرد. طبق گزارش‌های یک پزشک افشاگر که در پایگاه کار می‌کرد، وی شرایط آزاردهنده واحد پزشکی مرکز را تشریح کرد: نگهبانان زندانیان را مجبور می‌کردند که برهنه در پوشک، چشم‌بند و دستبند به تخت دراز بکشند و فقط از طریق نی به آنها غذا می‌دادند، در حالی که پزشکان بدون بیهوشی عمل‌های جراحی را انجام می‌دادند. ارتش اسرائیل در پاسخ به پرسش‌هایی دربارهٔ بدرفتاری‌ها، می‌گوید که با بازداشت‌شدگان «بر اساس
بدرفتاری‌ها، می‌گوید که با بازداشت‌شدگان «بر اساس پروتکل رفتار شد» و به اندازه کافی غذا و آب به آنها داده شد. این در حالی است که اسناد، شواهد و گزارش‌ها خلاف این گفته را اثبات می‌کنند. مرگ در بازداشت. "گلوب" "اند میل" از کشته شدن دو زندانی فلسطینی به نام‌های عرفات حمدان و عمر درغمه خبر داد. در مورد حمدان، نقاش خانه ۲۵ ساله مبتلا به دیابت و بیماری قلبی، گزارش شده است که سربازان اسرائیلی وارد خانه او شده، او را بازداشت کرده و با خود بردند. بنا بر گزارش‌ها، حمدان ۴۸ ساعت بعد در حالی که داروهای لازم را دریافت
۴۸ ساعت بعد در حالی که داروهای لازم را دریافت نکرده بود، درگذشت. در ۱۹ دسامبر، "هاآرتص" گزارش داد که صدها فلسطینی دستگیر شده از غزه در پایگاه اردوگاه بازداشت تیمان در نزدیکی بئرشبع در جنوب اسرائیل نگهداری می‌شوند و تعدادی کشته شده‌اند. کودکان و افراد مسن در میان بازداشت شدگان هستند. "هاآرتص" گزارش داد که بازداشت شدگان بیشتر روز با چشم‌بند و دستبند بسته بودند. یک سخنگوی ارتش اسرائیل در گفتگو با خبرگزاری فرانسه، بدون توضیح بیشتر، بازداشت شدگان متوفی را «تروریست» توصیف کرد و گفت که مرگ آنها «در دست بررسی
توصیف کرد و گفت که مرگ آنها «در دست بررسی است.» ارتش اسرائیل هیچ اطلاعاتی در مورد تعداد یا شرایط کشته شدگان ارائه نکرد. در ۲ ژانویه، ارتش اسرائیل مرگ عبدالرحمن البحش ۲۳ ساله را گزارش کرد که از ماه مه ۲۰۲۳ در زندان بود تحلیل و بررسی. فرانچسکا آلبانزه، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امورسرزمین‌های اشغال شده فلسطین، در گزارشی به مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۴ اکتبر اشاره کرد که عدم اطلاع والدین از محل نگهداری فرزندانشان پس از دستگیری، نقض پیمان نامه حقوق کودک است. و می‌تواند ناپدید شدن قهری در نظر گرفته شود.
است. و می‌تواند ناپدید شدن قهری در نظر گرفته شود. آلبانزه همچنین خاطرنشان کرد که انتقال جمعیت غیرنظامی از سرزمین‌های اشغالی (یعنی از کرانه باختری به زندان‌های اسرائیل) جنایت جنگی است. مقامات و رسانه‌های اسرائیلی بازداشت‌های دسته جمعی را به عنوان اقدامی ضد تروریستی یا پاسخی به خشونت توجیه کرده‌اند. "تایمز آو ایزرائل" خبرنگارانی را برای پیوستن به گردان‌های ذخیره ارتش اسرائیل در جریان حملات شبانه در کرانه باختری فرستاده و دستگیری‌ها را به‌عنوان سرکوب یک جبهه احتمالی در جنگ جاری توصیف کرده است. ارتش اسرائیل
احتمالی در جنگ جاری توصیف کرده است. ارتش اسرائیل اعلام کرد که تا ۲۹ نوامبر ۲۰۰۰ فلسطینی در کرانه باختری را دستگیر کرده است، از جمله ۱۱۰۰ فلسطینی که ادعا می‌کند «وابسته» به حماس هستند. رویترز خاطرنشان می‌کند که زندان‌ها تحت نظارت وزیر امنیت ملی راست افراطی اسرائیل، ایتامار بن گویر است، «که از دیرباز از سرکوب زندانیان فلسطینی حمایت کرده است» و حمایت خود را از لایحه ای که برای ستیزه‌جویان اعدام در نظر می‌گیرد، ابراز کرده است. تعدادی از سازمان‌های حقوق بشری که در بالا ذکر شد لغو مجوز کار و بازداشت کارگران
که در بالا ذکر شد لغو مجوز کار و بازداشت کارگران فلسطینی را نوعی انتقام از سوی اسرائیل برای حمله ۷ اکتبر حماس و ربایش شهروندان اسرائیلی توسط گروه‌های مسلح فلسطینی توصیف می‌کنند. الجزیره به نظرات مطروحه در رسانه‌های اجتماعی اشاره کرد که آزار گزارش شده را با رسوایی شکنجه و زندانی آزاری ابوغریب مقایسه می‌کند. واکنش‌ها. واسیلی نبنزیا، نماینده دائم روسیه در سازمان ملل متحد، با اشاره به دستگیری‌های خودسرانه توسط اسرائیل، گفت که وضعیت در کرانه باختری مستحق بررسی دقیق شورای امنیت است. ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر
شورای امنیت است. ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد به «خشونت روزانه نیروهای اسرائیلی و شهرک نشینان، بدرفتاری، دستگیری، اخراج، ارعاب و تحقیر» در کرانه باختری اشاره کرد و از مقامات اسرائیلی خواست به حقوق فلسطینیان احترام بگذارند. در ۱ دسامبر، دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در مورد افزایش چشمگیر دستگیری‌ها ابراز نگرانی جدی کرد. ملانی جولی، وزیر امور خارجه کانادا در پاسخ به سؤالی که در نشست وزیران امور خارجه ناتو در ۲۹ نوامبر مطرح شد، گفت که «دستگیری‌ها باید بر اساس حاکمیت قانون و قوانین بین‌المللی
باید بر اساس حاکمیت قانون و قوانین بین‌المللی انجام شود». پزشکان بدون مرز اعلام کردند که در مورد یکی از کارکنان بازداشت شده توسط اسرائیلی‌ها در خان یونس «عمیقاً نگران» هستند و از ارتش اسرائیل می‌خواهند که «حیثیت و سلامت او را تضمین کند». در آوریل ۲۰۲۴، جاستین ولبی اسقف اعظم کانتربری از دستگیری یک زن مسیحی فلسطینی توسط اسرائیل انتقاد کرد.
قنبر ( ) یا أبو همدان قنبر خادم علی ابن ابی‌طالب و ازذ اصحاب نزدیک او بود. وی به دست حجاج بن یوسف در جریان نبرد صفین کشته شد. یکی از نمونه‌های برتر تاریخی که در میان یاران امام علی (علیه‌السّلام) از درخشش فراوانی برخوردار است غلام آن حضرت، قنبر می‌باشد؛ او غلام آزاد شده و خدمت گزار امیرمومنان (علیه‌السّلام) بود که ایمان و اخلاصش به خدا و ارادت زلالش به امام (علیه‌السّلام) وی را از بزرگان و اصحاب آن حضرت گردانده است. او در کنار تابعانی مثل اویس قرنی، عمرو بن حمق، میثم تمار، کمیل، حبیب بن مظاهر، مالک اشتر و…
حمق، میثم تمار، کمیل، حبیب بن مظاهر، مالک اشتر و… از مقربان درگاه امیرمومنان بود. قنبر از جمله کسانی بود که زندگی‌اش را در ظاهر و باطن وقف امیرالمومنین (علیه‌السّلام) کرده بود. ارادت و عشق و ایمان قنبر به امیرالمومنین (علیه‌السّلام) کم شدنی نبود، تا پایان عمر به این دوستی دم زد و به گناه همین عشق به شهادت رسید. فهرست مندرجات ۱ - ضرورت بررسی شرح‌حال قنبر ۲ - نسب و طایفه ۳ - از اسارت تا پذیرفتن اسلام ۴ - معرفت قنبر از علی ۵ - عشق و علاقه فراوان به مولا ۶ - قنبر از جوانی تا کهولت ۷ - پرچمدار سپاهیان جنگ صفین
از جوانی تا کهولت ۷ - پرچمدار سپاهیان جنگ صفین ۸ - شهادت به حقانیت علی ۹ - توصیه قنبر به حلم و گذشت ۱۰ - محبت علی به قنبر ۱۱ - مقدم داشتن قنبر بر خود ۱۲ - حمایت از قنبر در جریان اهانت اشعث ۱۳ - درس‌های قنبر از مکتب علی ۱۳.۱ - اعتدال در عقیده و پرهیز از غلو ۱۳.۲ - انقاق به فقراء ۱۳.۳ - حساسیت بیت‌المال ۱۳.۴ - رعایت شان افراد ۱۳.۵ - حفظ آبروی اشخاص ۱۳.۶ - سختگیری در اجرای دین و قانون ۱۴ - قنبر در زمان امام حسن ۱۵ - قنبر در زمان امام حسین ۱۶ - در خدمت امام حسین ۱۷ - شهادت قنبر ۱۸ - مقام والای قنبر ۱۹ - حکایت
۱۷ - شهادت قنبر ۱۸ - مقام والای قنبر ۱۹ - حکایت مرد مار گزیده و کتک خوردن قنبر ۲۰ - مزار منسوب ۲۰.۱ - دیدگاه هروی ۲۰.۲ - دیدگاه مصطفی جواد ۲۰.۳ - دیدگاه سهروردی ۲۰.۴ - دیدگاه عباده ۲۰.۵ - دیدگاه غیاث بغدادی ۲۱ - پانویس ۲۲ - منبع ۱ - ضرورت بررسی شرح‌حال قنبر [ویرایش] زندگی‌نامه قنبر از آن جهت که رابطه بسیار نزدیک و تنگاتنگی با امام علی (علیه‌السّلام) داشته را می‌توان یکی از مهم‌ترین منابع شناخت و درک حقیقت امیرالمومنین (علیه‌السّلام) به شمار آورد. قنبر از آن رو که در تاریخ به عنوان غلام حضرت مطرح شده از
آن رو که در تاریخ به عنوان غلام حضرت مطرح شده از جلوه کمتری نسبت به باقی اصحاب و یاران علی (علیه‌السّلام) برخوردار است، تا آن جا که شخصیت این یار باوفای علی (علیه‌السّلام) کمتر مورد بررسی قرار گرفته و این بیانگر مظلومیت علی (علیه‌السّلام) و اصحاب او به ویژه قنبر است. وجود قنبر از چندین وجه مختلف قابلیت بررسی و پرداخت دارد؛ اول آن که ایشان با امیرالمومنین در همه‌جا همراه و ملازم بوده است و این ملازمت را در مقاطع مختلف تاریخی می‌توان مشاهده کرد. دوم آن که حضور قنبر در کنار امیرالمومنین (علیه‌السّلام) در تمام
قنبر در کنار امیرالمومنین (علیه‌السّلام) در تمام وجوه زندگی از جمله اجتماعی، سیاسی، خانوادگی، جنگ‌ها، قضاوت‌ها و غیره دیده می‌شود. سوم آن که قنبر زمان سه امام معصوم دیگر را نیز درک کرده و در تبعیت و ملازمت آن بزرگواران اهتمام ورزیده است. چهارم آن که دشمنان اهل‌بیت نسبت به قنبر به علت نزدیکی به علی (علیه‌السّلام) بغض و کینه شدید داشتند تا آن‌جا که حجاج ملعون، وی را به جرم محب علی (علیه‌السّلام) بودن به شهادت رساند؛ حساسیت و توجه دشمنان لجوج و معاند امام علی (علیه‌السّلام) با قنبر آشکار کننده درجه اهمیت و
(علیه‌السّلام) با قنبر آشکار کننده درجه اهمیت و حضور پررنگ وی است. پنجمین و آخرین دلیل برای بحث و بررسی وجود و زندگانی قنبر آن است که همه شیعیان و محبین اهل‌بیت عصمت و طهارت به جایگاه وی غبطه می‌خورند و آرزو دارند که همانند وی جزو خدمتگزاران خاندان وحی باشند و زندگانی خویش را همچون وی وقف جانشینان رسول‌الله کنند. ۲ - نسب و طایفه [ویرایش] متاسفانه از زندگی و دوران عمرش، اطلاع‌زیادی در دست نیست، فقط نقل‌های کوتاه تاریخی و حکایت‌هایی از او در کنار علی (علیه‌السّلام) و خاندانش، ارزش وجودی و باصفای او را نشان
و خاندانش، ارزش وجودی و باصفای او را نشان می‌دهد. قنبر از حیث حسب و نسب نیز شخصی مجهول است و اطلاعات متقنی درباره آباء و اجداد او در دست نیست. اما چه حسب و نسبی بالاتر از این که قنبر را منتسب به علی (علیه‌السّلام) می‌دانند و او را در کنار علی و با عنوان غلام علی می‌شناسند و چه اصل و نسبی بالاتر از این که در پرتو دین اسلام جان و روحش را صفا بخشید و خود را مانند سلمان فارسی و دیگر یاران امیرالمومنین (علیه‌السّلام) منتسب به اسلام می‌دانست. امام باقر (علیه‌السّلام) فرمود: روزی یاران و اصحاب پیامبر
(علیه‌السّلام) فرمود: روزی یاران و اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) گرد هم نشسته بودند، و هرکسی به نسب خود می‌نازید و از خود می‌گفت. در این گفتگوی حساس، عمر بن خطاب گفت: تو هم نسب خود را بگو. سلمان گفت: «من بنده خدا هستم، گمراه و تهیدست و برده بودم خداوند به برکت وجود پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مرا هدایت کرد و بی‌نیار و آزاد نمود، این است حسب و نسب من‌ ای عمر! در همین وقت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) حاضر شد و از مضمون گفتگوی آنها با خبر گشت، به اصحاب خطاب کرد و فرمود: «شرف مرد، دین و
گشت، به اصحاب خطاب کرد و فرمود: «شرف مرد، دین و ایمان او است، آبروی مرد خلق و خوی او است، ریشه و اصل مرد، عقل او است، سپس آیه ۱۳ حجرات را تلاوت فرمود که ترجمه‌اش این است: «ای مردم جهان، ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و به شکل دسته‌ها و قبیله‌ها (ی مختلف) در آوردیم تا همدیگر را بشناسید، همانا گرامی‌ترین شما نزد خداوند، پرهیزکارترین شما است؛[۱]» شبیه این جریان برای قنبر اتفاق افتاد. در یکی از روزها «حجاج بن یوسف ثقفی» به اطرافیان خود گفت: آرزومندم یکی از اصحاب علی را به چنگ آورم و با ریختن خونش به درگاه
اصحاب علی را به چنگ آورم و با ریختن خونش به درگاه خداوند تقرب جویم! درباریان نام قنبر را بردند و به دستور حجاج او را احضار کردند. وقتی قنبر وارد شد، حجاج خطاب به او گفت: تو کیستی؟ قنبر با بیانی رسا و بدون هیچ خوف و ترسی خود را چنین معرفی کرد: «انا مولی من ضرب بسیفین و طعن برمحین، و صلی قبلتین و بایع البیعتین و‌ هاجر الهجرتین و لم یکفر بالله طرفه عین، انا مولی صالح المومنین و وارث النبیین و خیرالوصیین…؛ من غلام آن کسی هستم که با دو شمشیر و دو نیزه می‌جنگید و به دو قبله نماز خواند و دو نوبت با رسول خدا
و به دو قبله نماز خواند و دو نوبت با رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بیعت کرد و دو نوبت هجرت نمود و لحظه و چشم به‌هم زدنی کافر نشد، من غلام صالح مومنانم و غلام وارث انبیا و بهترین اوصیا هستم...» چون حجاج این سخنان را از قنبر شنید، دستور داد گردن او را زدند و آن مرد خدا و یار و همراه امیرمومنان (علیه‌السّلام) را به شهادت رساندند.[۲][۳][۴][۵][۶] اما از آنچه در کتب تاریخی درباره زندگی این غلام وفادار امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه‌السّلام) آمده، روشن می‌شود که وی از قبیله همدان بود و و او را به لقب
می‌شود که وی از قبیله همدان بود و و او را به لقب «ابوهمدان» می‌خوانده‌اند. وی در کوفه زندگی می‌کرد و از سال‌های قبل، علی (علیه‌السّلام) را به حقانیت می‌شناخت. از سابقین در ولایت و معرفت آن حضرت و همیشه وفادار و مطیع امر مولای خود بود. امام نیز در کارهای مختلف از او استفاده می‌کرد و در مواقع حساس او را می‌طلبید و مامور کاری مهم می‌کرد. ۳ - از اسارت تا پذیرفتن اسلام [ویرایش] یکی از روزهایی که جنگ میان مسلمانان و ساسانیان ادامه داشت ... سپاهیان مسلمان با کوله‌باری از غنایم جنگی از راه رسیدند و مانند همیشه
از غنایم جنگی از راه رسیدند و مانند همیشه گروهی از ایرانیان اسیر را به همراه داشتند. آن‌ها را به اهل مدینه عرضه داشتند تا هریک دوران اسارات خود را جایی بگذراند... در آن میان جوانی بود با موهای برآمده و زایده‌ای بر سرش که می‌گفتند پسر حمدان و از سخن گویان حکومتی بوده است. سر به زیر افکنده و خود را از نگاه‌های پیروز شدگان جنگ می‌رهانید. ناگهان نگاهی محبت‌آمیز بر سرش سنگینی کرد، می‌خواست خود را پنهان سازد ولی غافلگیر شده بود. زیرچشمی بدان عرب نگریست، او هم جوانی بود با چشم‌هایی مهربان ولی پر کشش اندکی موهای
بود با چشم‌هایی مهربان ولی پر کشش اندکی موهای جلوی سر را نداشت و آثار جنگ در چهره‌اش می‌نمود. آن جوان عرب این جوان عجم را به غلامی‌اش برگزید. به این عزیز دیروز و ذلیل امروز کنیه ابوهمدان [۷][۸] بخشید و وی را قنبر نامید. از آن پس همواره همراه و یار مولایش علی بود. خیلی زود با محیط خو گرفت و خیلی چیزها آموخت. اجرای حدود الهی و تعزیرات حکومتی را برعهده گرفت و با این اجرای عدالت خود را در زمره عادلان وارد ساخت تا جایی که مولایش نیز به عدالت وی گواهی داد. ۴ - معرفت قنبر از علی [ویرایش] یکی از مهم‌ترین و
۴ - معرفت قنبر از علی [ویرایش] یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین نکاتی که باعث رستگاری قنبر در کنار امیرالمومنین (علیه‌السّلام) شد، شناخت وی نسبت به جایگاه علی ابن ابی طالب (علیه‌السّلام) بود. همان‌طور که تاریخ گواهی می‌دهد بسیاری از ملازمان نزدیک پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) با آن‌که رابطه نزدیک و سببی با رسول‌الله داشتند، اما جز آزار و اذیت برای وجود مقدس آن حضرت فایده و ثمر دیگری نداشتند. حکایت تاریخی ذیل نشان دهنده گوشه‌ای از معرفت و شناخت قنبر نسبت به امام علی (علیه‌السّلام) است. روزی فردی از قنبر
به امام علی (علیه‌السّلام) است. روزی فردی از قنبر سوال می‌کند که تو غلام کیستی؟ قنبر در جواب وی پاسخ می‌دهد: «من غلام کسی هستم که شایسته‌ترین فرد در میان مومنان، وارث پیامبران، بهترین اوصیا و سخنگوی فرستاده پروردگار جهانیان است. من غلام کسی هستم که بخشاینده سخاوتمندی است، با حیایی که همه فضایل و نیکی‌ها در وی جمع است، او آگاه، زیرک، پاکدامن، مکی، شجاع، بلند همت، بردبار، روزه‌دار و هدایت‌گر مردم است.» [۹][۱۰] ۵ - عشق و علاقه فراوان به مولا [ویرایش] مرحوم شیخ کلینی در کتاب کافی از امام صادق (علیه‌السّلام)
کلینی در کتاب کافی از امام صادق (علیه‌السّلام) نقل می‌کنند که فرمودند: قنبر، غلام علی (علیه‌السّلام)، محبّت شدیدی به علی (علیه‌السّلام) داشت و چون علی (که درودهای خدا بر او باد) بیرون می‌آمد، او نیز بدون این که حضرت متوجه باشند پشت سر ایشان با شمشیر، بیرون می‌آمد. یک شب علی (علیه‌السّلام) او را دید، پرسید: مَا لَکَ یا قنبر؟ چه می‌خواهی‌ ای قنبر؟ (برای چه پشت سر من آمده‌ای؟) قنبرگفت: جئتُ لامشی خلف؛ پشت سر شما آمده‌ام (تا از شما محافظت کنم.) علی (علیه‌السّلام) فرمود: «وَیحک!! امِنْ اهلِ السماء تحرُسنی‌ ام
فرمود: «وَیحک!! امِنْ اهلِ السماء تحرُسنی‌ ام من اهل الارض؛ وای بر تو! می‌خواهی مرا از اهل آسمان حفظ کنی یا از اهل زمین؟ قنبر گفت: لا، بل من اهل الارض؛ نه. از اهل زمین. امام علی (علیه‌السّلام) فرمود: «انَّ اهلَ الارضِ لا یستطیعونَ شیئاً الا باذن الله؛ ‌ای قنبر، اهل زمین بدون اراده و خواست خداوند هیچ کاری نمی‌توانند انجام دهند، برگرد. قنبرهم برگشت.[۱۱][۱۲] آری قنبر این چنین در مکتب علی (علیه‌السّلام) تربیت یافته بود که علاوه بر این که عشق و محبت خود را به مولایش نشان می‌داد، پا در جای قدم مولایش علی
به مولایش نشان می‌داد، پا در جای قدم مولایش علی (علیه‌السّلام) می‌گذاشت و از او تبعیت و پیروی می‌نمود همچنان که این عادت عاشقان و محبان واقعی اهل بیت (علیهم‌السّلام) است. به راستی او دلباخته مولایش علی (علیه‌السّلام) بود و در این راه از کوچکترین خدمتی فروگذاری نمی‌کرد. ۶ - قنبر از جوانی تا کهولت [ویرایش] قنبر حدود ۳۰ سال از عمر خویش را در خانه علی (علیه‌السّلام) سپری کرد که این مدت از ۲۵ تا ۵۵ سالگی او را در برمی‌گیرد. غلام علی (علیه‌السّلام) از جمله کسانی بود که از ابتدا حقانیت حضرت علی (علیه‌السّلام) را
بود که از ابتدا حقانیت حضرت علی (علیه‌السّلام) را فهمیده بود و تا آخر عمر در راه آن حضرت ماند و کوچکترین انحرافی در او پیدا نشد. او همواره در خدمت علی (علیه‌السّلام) بود و از او جدا نمی‌شد. او با تمام وجود از ولایت علی (علیه‌السّلام) دفاع می‌کرد و سرانجام جان خویش را در این راه فدا نمود و به درجه رفیع شهادت نائل گشت. ۷ - پرچمدار سپاهیان جنگ صفین [ویرایش] قنبر نه تنها در کارهای روزانه در خدمت امیرمومنان (علیه‌السّلام) بوده بلکه در میدان نبرد، سختی جنگ را تحمل نموده و از مولای خود دفاع می‌کرد. در اولین
تحمل نموده و از مولای خود دفاع می‌کرد. در اولین روزهای جنگ صفین، که امیرالمومنین (علیه‌السّلام) از نخیله، آماده حرکت به جانب صفین بود، برای سران سپاه پرچم‌هایی بست، از جمله برای قنبر پرچمی بست که فرمانده قسمتی از سپاه گردد. وقتی معاویه خبر حرکت سپاه علی (علیه‌السّلام) را شنید، او نیز پرچمی برای عمروعاص و پرچمی برای عبدالله و محمد (دو فرزند عمروعاص) و پرچمی برای وردان (غلام عمروعاص) بست که عمرو عاص در این زمینه این شعر را سرود: «هل یغنینْ وردان عنی قنبرا؛ آیا وردان می‌تواند ما را از قنبر بی‌نیاز کند و در
آیا وردان می‌تواند ما را از قنبر بی‌نیاز کند و در برابرش مصاف دهد.» چون اشعار عمروعاص به گوش امیرالمومنین (علیه‌السّلام) رسید، چنین پاسخ داد: «لاصبحن العاصی ابن العاصی سبعین الفا عاقدی النواصی مجنبین الخیل بالقلاص مستحقبین حلق الدلاصی گناهکار فرزند گناهکار (عمروعاص) هفتاد هزار نفر را در حالی که یال اسبان خود را گره زده‌اند، در برابر خویش خواهد دید. و در حالی که اسبان خود را در کنار شتران یدک می‌کشند و سلاح آنها به روشنی خورشید می‌درخشد». چون اشعار امیرمومنان (علیه‌السّلام) به اطلاع معاویه رسید گفت: ‌ای
(علیه‌السّلام) به اطلاع معاویه رسید گفت: ‌ای عمروعاص، علی (علیه‌السّلام) خود را برای مبارزه با تو آماده کرده است. در نقلی دیگر وقتی در صفین به علی (علیه‌السّلام) خبر رسید که عمروعاص با معاویه بیعت کرده تا در جنگ علیه آن حضرت شرکت کند، فرمود: «و اعجبا لقد سمعت منکرا...» تا آنجا که فرمود: «انی اذالموت دناو حضرا شمرت ثوبی و دعوت قنبرا قدم لوائی لا توخر حذرا لن یدفع الحذار ما قد قدرا زمانی که خبر مرگ نزدیک آمد و حاضر شد، خود را آماده می‌کنم و قنبر را فرا می‌خوانم و می‌گویم: پرچم را پیش بیاور و از مرگ نترس که
و می‌گویم: پرچم را پیش بیاور و از مرگ نترس که دوری از مرگ، جلو تقدیر را نمی‌گیرد». این نقل به خوبی نشان می‌دهد که قنبر همیشه در جنگ و صلح آماده اجرای فرمان امیرالمومنین علی (علیه‌السّلام) بوده است. ۸ - شهادت به حقانیت علی [ویرایش] در زمان خلافت و زمامداری امام علی (علیه‌السّلام) در کوفه، زره آن حضرت گم شد. پس از چندی نزد مردی مسیحی (یا یهودی) پیدا شد. علی (علیه‌السّلام) به او فرمود: این زره برای من است، ولی آن مرد انکار کرد و گفت: زره در دست من است، شما که ادعا می‌کنید باید دلیل بیاورید. امام علی
شما که ادعا می‌کنید باید دلیل بیاورید. امام علی (علیه‌السّلام) او را به محضر قاضی برد و اقامه دعوی کرد که این زره از آن من است، نه آن را فروخته‌ام و نه به کسی بخشیده‌ام و اکنون آن را در نزد این مرد یافته‌ام. شریح، قاضی دادگاه، به آن مرد گفت: خلیفه ادعای خود را اظهار کرد، تو چه می‌گویی؟ او گفت: این زره مال خود من است و در عین حال، گفته مقام خلافت (امیر المؤمنین) را تکذیب نمی‌کنم (ممکن است خلیفه اشتباه کرده باشد). قاضی رو به امام (علیه‌السّلام) کرده و عرضه داشت: شما مدّعی هستید و این شخص منکر است، به همین
داشت: شما مدّعی هستید و این شخص منکر است، به همین جهت، ارائه شاهد بر عهده شماست. (در برخی نقل‌ها آمده است: علی (علیه‌السّلام) خندید و فرمود: «قاضی راست می‌گوید، اکنون می‌بایست که من شاهد بیاورم، ولی من شاهدی ندارم.» قاضی، بدین‌جهت که مدعی شاهد ندارد، به نفع مسیحی حکم کرد و او هم ‌زره را برداشت و روانه شد ...)[۱۳] امام به احترام نظر قاضی، قنبر و امام حسین (علیه‌السّلام) را شاهد خود آورد، اما قاضی گفت: شهادت فرزند و غلام پذیرفته نیست. (البته در برخی نقل‌ها اعلام شده که حضرت شاهدان دیگری را نیز ارائه کردند که
شده که حضرت شاهدان دیگری را نیز ارائه کردند که از طرف قاضی به دلائلی مورد پذیرش قرار نگرفت.) قاضی روی این اصل که مدعی شاهد ندارد، به نفع مسیحی حکم کرد و او هم‌ زره را برداشت و روان شد. امام فرمود: وای بر تو‌ای شریح از چند جهت خطا کردی: اول این که من پیشوای تو هستم و تو با اطاعت از من، متدین به دین خدا هستی و می‌دانی که سخن باطل نمی‌گویم و دیگر این که فرزندم حسین به فرمایش پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) (طبق نقل عمر بن خطاب) به همراه امام حسن (علیه‌السّلام) دو جوان و بزرگ اهل بهشت‌اند و غلام هم مردی
دو جوان و بزرگ اهل بهشت‌اند و غلام هم مردی عادل است و دروغ نمی‌گوید. شریح کلام امام را تایید کرد، ولی امام با این همه به رای او احترام گذاشت و آن را پذیرفت. ولی مرد مسیحی که خود بهتر می‌دانست زره مال چه کسی است، پس از آنکه‌ چند گامی پیمود وجدانش مرتعش شد و برگشت، گفت: این طرز حکومت و رفتار از نوع رفتارهای بشر عادی نیست، از نوع حکومت انبیاست، و اقرار کرد که زره از آنِ علی (علیه‌السّلام) است. او گفت: این زره را در جمل وقتی که از روی شتر امام (علیه‌السّلام) به زمین افتاد، برداشتم. سپس آن را به امام برگرداند و
زمین افتاد، برداشتم. سپس آن را به امام برگرداند و خودش مسلمان شد و در جنگ صفین در رکاب آن حضرت به شهادت رسید.[۱۴][۱۵][۱۶] ۹ - توصیه قنبر به حلم و گذشت [ویرایش] جابر نقل می‌کند امیرمومنان (علیه‌السّلام) با خبر شد مردی به قنبر جسارت کرده و قنبر درصدد تلافی کردن است، لذا امام او را طلبید و فرمود: «آرام باش‌ ای قنبر، به کسی که به تو توهین کرده، اهانت نکن که با این کار خدا را از خود راضی خواهی کرد و شیطان را به غضب خواهی آورد و دشمنت را نیز با گذشت خود کیفر خواهی داد، پس به آن خدایی که دانه را در زمین شکافت و
داد، پس به آن خدایی که دانه را در زمین شکافت و انسان را خلق نمود هیچ‌گاه مومنی نمی‌تواند خدای را آن‌گونه راضی نماید که با حلم می‌تواند، و نمی‌تواند شیطان را آن طور به غضب آورد که با صمت و سکوت به غضب می‌آورد، و نمی‌تواند نادان را عقوبت کند آن طوری که با سکوت او را عقوبت می‌کند. با نصیحت و‌ اندرز امام (علیه‌السّلام) قنبر متنبه شد و از شخص جسارت کننده درگذشت.» [۱۷][۱۸] ۱۰ - محبت علی به قنبر [ویرایش] زیردستان و غلامانی که تحت سرپرستی مولا و صاحب خود زندگی می‌کنند، حقوق زیادی بر عهده سرپرست خانواده دارند.
می‌کنند، حقوق زیادی بر عهده سرپرست خانواده دارند. معصومین (علیهم‌السّلام) به عنوان سرمشق مسلمانان، رفتارهای ارزشمندی با زیردستان و به‌خصوص خادمان و کنیزان داشته‌اند که آثار اخلاقی و تربیتی فراوانی به‌دنبال داشته است. گذشت از خطاهای آنان، تلاش برای آزاد سازی بردگان، خوشحال کردن آنان با آزاد کردن، هم‌نشینی با زیردستان، توجه به خواسته‌های ایشان و مانند اینها در سیره معصومین بالاخص امیرالمومنین علی (علیه‌السّلام) زیاد به چشم می‌خورد. نمونه بارز این برخوردها و رفتارها را در رابطه میان علی (علیه‌السّلام) و قنبر
را در رابطه میان علی (علیه‌السّلام) و قنبر می‌توان یافت. قنبر این افتخار را داشت که پیوسته همراه مولی بود و مطالب فراوانی از حضرت آموخت. همین نزدیکی باعث شد در موارد مختلف و گوناگون در کارهای شخصی و حکومتی به امام (علیه‌السّلام) یاری رساند که این از اعتماد و علاقه خاص آن حضرت به وی حکایت دارد؛ این که او را غلام علی (علیه‌السّلام) دانسته‌اند، به خوبی نشان می‌دهد که او بیش از اصحاب دیگر به علی (علیه‌السّلام) نزدیک بوده است. البته نباید از این نکته غافل شدکه همانطور که قنبر عاشق و شیفته علی (علیه‌السّلام)
همانطور که قنبر عاشق و شیفته علی (علیه‌السّلام) بود، امیرالمومنین نیز به او علاقه فراوان داشت و به او احترام می‌گذاشت. حضرت نه تنها بین او و دیگران تفاوت قائل نمی‌شد حتی در برخی موارد او را مقدم می‌داشت. ۱۱ - مقدم داشتن قنبر بر خود [ویرایش] روزی علی (علیه‌السّلام) به همراه غلام خود، قنبر برای تهیه لباس به بازار کرباس فروشان رفتند. به یکی از فروشندگان فرمودند: دو عدد لباس می‌خواهم. فروشنده دو لباس آورد. قیمت یکی از آن‌ها سه درهم و قیمت دیگری دو درهم بود. امام (علیه‌السّلام) لباس دو درهمی را خود برداشتند و