payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خود گسترش دهد». قطر و ایران مالکیت میدان میعانات گازی پارس جنوبی/گنبد شمالی، که با اختلاف، بزرگ‌ترین میدان گاز طبیعی جهان است را با نفوذ ژئواستراتژیک قابل‌توجه، مشترک هستند. برای خنثی کردن بیشتر نفوذ عربستان، قطر متحد نزدیک ایالات متحده است و میزبان بزرگ‌ترین پایگاه آمریکایی در خاورمیانه، پایگاه هوایی العدید است. عربستان سعودی سفیر خود را از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ از دوحه خارج کرد تا تلاش کند قطر را برای مهار تمایلات فردگرایانهٔ خود تحت فشار قرار دهد. این رویکرد به‌طور گسترده شکست خورد. قطر روابط نسبتاً خوبی با
به‌طور گسترده شکست خورد. قطر روابط نسبتاً خوبی با ایران دارد. عربستان سعودی اغلب این موضوع را یک نبرد نیابتی بین شرکا و دشمنان ایران می‌داند. سیاستمداران امارات متحدهٔ عربی ادعا می‌کنند که "قطر میلیاردها دلار در ایالات متحده و اروپا سرمایه‌گذاری می‌کند و سپس سود حاصل از آن را برای پشتیبانی از حماس، اخوان‌المسلمین و گروه‌های مرتبط با القاعده هزینه می‌کند. در عین حال قطر میزبان ایالات متحده‌ای است که جنگ منطقه‌ای خود را علیه افراط‌گرایی هدایت می‌کند. قطر همچنین صاحب شبکه‌های رسانه‌ای است که مسئول تحریک
همچنین صاحب شبکه‌های رسانه‌ای است که مسئول تحریک بسیاری از همین افراط‌گرایان هستند. قطر همچنین از تماس‌های خود برای کمک به مذاکره برای مبادلهٔ مسالمت‌آمیز گروگان‌ها برای تخلیهٔ امن غیرنظامیان از مناطق آسیب‌دیده از جنگ داخلی سوریه استفاده کرد. در سال ۲۰۰۶، قطر تنها عضو شورای امنیت سازمان ملل بود که به قطعنامهٔ ۱۶۹۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که از ایران خواسته بود برنامهٔ غنی‌سازی هسته‌ای خود را متوقف کند، رأی منفی داد. در آوریل ۲۰۱۷، پس از ۱۲ سال توقف، قطر ممنوعیت توسعهٔ میدان گازی با ایران را لغو کرد، که
ممنوعیت توسعهٔ میدان گازی با ایران را لغو کرد، که مستلزم همکاری بین دو کشور بود. به گفتهٔ دیوید رابرتز، کارشناس سیاست خارجی قطر در کینگز کالج لندن، اگر درگیری بین آمریکا و ایران رخ دهد، قطر به معنای واقعی کلمه در وسط قرار می‌گیرد. در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۷، حسن روحانی رئیس‌جمهور منتخب ایران با تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر تماس تلفنی داشت. روحانی خطاب به امیر قطر گفت: کشورهای منطقه برای حل بحران منطقه نیاز به همکاری و رایزنی بیشتری دارند و ما آمادهٔ همکاری در این زمینه هستیم. بهار عربی و الجزیره. شبکهٔ رسانه‌ای
زمینه هستیم. بهار عربی و الجزیره. شبکهٔ رسانه‌ای الجزیرهٔ قطر یک سازمان رسانه‌ای متعلق به دولت قطر است. این شبکه محبوب‌ترین شبکه در خاورمیانه است و شبکهٔ خبری آن از دولت‌های خارجی اصلی که در ایجاد مناقشه دخیل بودند انتقاد کرده و به حمایت از منافع قطر متهم شده است. ائتلاف ضد قطر به رهبری عربستان سعودی خواستار تعطیلی شبکهٔ الجزیره شده است. تروریسم. قطر به حمایت از تروریسم متهم شده است. برخی از کشورها قطر را به‌دلیل حمایت مالی از گروه‌های شورشی در سوریه، از جمله جبهه النصره وابسته به القاعده در سوریه، مقصر
جمله جبهه النصره وابسته به القاعده در سوریه، مقصر دانسته‌اند، اگرچه سعودی‌ها نیز همین کار را کرده‌اند. هم قطر و هم عربستان سعودی در عملیات مخفی Timber Sycamore به رهبری سیا برای آموزش و تسلیح شورشیان سوری مشارکت داشته‌اند. قطر میزبان مقامات طالبان افغانستان و حماس بوده است. قطر از این اقدام دفاع می‌کند و می‌گوید که تلاش می‌کند با میزبانی مذاکرات بین طالبان و دولت افغانستان تحت حمایت ایالات متحده در سال ۲۰۱۶، به‌عنوان یک واسطه در درگیری‌های منطقه‌ای عمل کند. در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۷، باب کورکر، سناتور جمهوری‌خواه
در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۷، باب کورکر، سناتور جمهوری‌خواه و رئیس کمیتهٔ روابط خارجی سنای ایالات متحده، اظهار داشت که «میزان حمایت عربستان سعودی از تروریسم، کاری که قطر انجام می‌دهد را ناچیز می‌نمایاند». رابرت گیتس، وزیر دفاع پیشین ایالات متحده و رئیس سابق سیا، در ماه مه ۲۰۱۷ اظهار داشت که «نمی‌داند که قطر به دنبال شبکه‌های حماس، طالبان و القاعده (تأمین مالی تروریسم) می‌رود یا خیر» و «نگرش من نسبت به العدید و هر تأسیسات دیگری این است که ارتش ایالات متحده هیچ امکانات غیرقابل جایگزینی ندارد». قطر میزبان بزرگ‌ترین
غیرقابل جایگزینی ندارد». قطر میزبان بزرگ‌ترین پایگاه آمریکا در خاورمیانه، پایگاه هوایی العدید است که توسط ایالات متحده در کمپین‌های خود در عراق، سوریه و افغانستان استفاده شده است. به گزارش وال‌استریت ژورنال، در دورهٔ نخست ریاست‌جمهوری باراک اوباما، برخی از اعضای شورای امنیت ملیِ او برای خروج یک اسکادران جنگندهٔ آمریکایی از العدید در اعتراض به حمایت قطر از گروه‌های شبه‌نظامی در خاورمیانه، لابی کردند. جدول زمانی. ۲۰۰۲–۲۰۰۸. در سال ۲۰۰۲، عربستان سعودی سفیر خود را از قطر به‌دلیل موضع انتقادی ادعایی الجزیره در
را از قطر به‌دلیل موضع انتقادی ادعایی الجزیره در قبال عربستان احضار کرد. روابط دیپلماتیک در سال ۲۰۰۸ پس از اطمینان از این‌که الجزیره پوشش خبری خود از عربستان سعودی را محدود خواهد کرد، دوباره برقرار شد. ۲۰۱۴. طی جلسهٔ مارس ۲۰۱۴ شورای همکاری خلیج فارس، امارات متحدهٔ عربی، عربستان سعودی و بحرین فراخوانی سفرای خود از قطر را به‌دلیل دخالت قطر در امور داخلی خود اعلام کردند. این وضعیت سرانجام پس از این‌که قطر اعضای اخوان را هشت ماه بعد مجبور به ترک قطر کرد، حل و فصل شد. برخی از اقتصاددانان، اختلافات سال ۲۰۱۴
و فصل شد. برخی از اقتصاددانان، اختلافات سال ۲۰۱۴ عربستان و قطر را نشانهٔ سیاسی محسوس رقابت اقتصادی فزاینده بین تولیدکنندگان نفت و گاز طبیعی تفسیر کرده‌اند که می‌تواند «عواقب عمیق و طولانی‌مدتی» فراتر از منطقهٔ خاورمیانه-شمال آفریقا داشته باشد. ۲۰۱۷–۲۰۱۸: بحران دیپلماتیک قطر-عربستان سعودی. در ژوئن ۲۰۱۷، عربستان سعودی، امارات متحدهٔ عربی، بحرین، مصر، مالدیو، موریتانی، موریس، سودان، سنگال، جیبوتی، کومور، اردن، دولت لیبی مستقر در طبرق و دولت یمن به رهبری هادی روابط دیپلماتیک خود را با قطر قطع کردند و حریم
روابط دیپلماتیک خود را با قطر قطع کردند و حریم هوایی و مسیرهای دریایی قطر را مسدود کردند و عربستان سعودی نیز تنها گذرگاه زمینی قطر را مسدود کرد. علت این اقدامات، گسترش روابط قطر با ایران و پرداختن شبکهٔ الجزیره به انتشار اطلاعات منفی دربارهٔ سایر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس و مصر و حمایت ادعایی قطر از گروه‌های اسلام‌گرا گزارش شد. قطر نیز از ائتلاف ضدحوثی اخراج شد. خالد بن محمد العطیه، وزیر دفاع قطر، این محاصره را شبیه به اعلان جنگ بدون خونریزی خواند و علی شریف العمادی، وزیر دارایی قطر نیز اظهار داشت
علی شریف العمادی، وزیر دارایی قطر نیز اظهار داشت که قطر آن‌قدر ثروتمند است که بتواند در برابر محاصره مقاومت کند. ائتلاف سعودی، قطر را به حمایت از تروریسم، مداخله در امور داخلی آن‌ها و حفظ روابط با ایران متهم می‌کند. قطر اتهامات مبنی بر حمایت از تروریسم را رد می‌کند و اشاره می‌کند که در جنگ به رهبری آمریکا علیه داعش مشارکت داشته است. این کشورها همچنین تأکید کرده‌اند که این اقدامات در پاسخ به نقض توافقنامهٔ قطر در سال ۲۰۱۴ برای تضعیف «منافع، امنیت و ثبات» سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس است. بحران
سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس است. بحران دیپلماتیک، پس از سخنرانی امیر تمیم بن حمد آل ثانی در ماه مه رخ داد که در آن ادعا شد وی حمایت خود از ایران، حماس و اخوان‌المسلمین را اعلام کرده و ایران را «قدرت اسلامی» خوانده و از رفتار خصمانهٔ دونالد ترامپ علیه ایران انتقاد کرده است. قطر این اتهامات را رد کرد و مدعی شد که هکرها اظهارات ساختگی را در وبسایت خبرگزاری دولتی قطر منتشر کرده‌اند. بازرسان آمریکایی بر این باورند که این خبرگزاری توسط هکرهای روسی به‌عنوان بخشی از یک کمپین خبررسانی جعلی در جریان است که
بخشی از یک کمپین خبررسانی جعلی در جریان است که برای ایجاد شکاف‌های دیپلماتیک بین ایالات متحده و متحدانش در منطقه طراحی شده است. کرملین دست داشتن در این موضوع را رد کرد و دولت قطر مدعی شد که منشأ هک، از کشورهای تحریم‌کنندهٔ قطر در شورای همکاری خلیج فارس بوده نه از روسیه. قطر قصد دارد از کشورهای درگیر در این محاصره شکایت کند. انزوای اقتصادی ناگهانی، قطر را وادار کرد تا برای تأمین آب و غذا به ترکیه و ایران روی آورد. ایران نیز پیشنهاد استفاده از سه بندر خود را برای تحویل کالا به قطر داد. رسانه‌های عربی مدعی
برای تحویل کالا به قطر داد. رسانه‌های عربی مدعی شدند که قطر به‌طور مخفیانه پذیرفته است که بخشی از حوزهٔ نفوذ شیعیان ایرانی شود که تهران در تلاش است در خاورمیانه ایجاد کند و شامل لبنان (حزب‌الله)، سوریه (اسد) و عراق (دولت اکثریت شیعه) می‌شود و امیر آل ثانی در گفت‌وگوی تلفنی با حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران گفت که می‌خواهد روابط با ایران «قوی‌تر از همیشه» باشد. قطر مدعی است که حزب‌الله مورد حمایت ایران یک جنبش مقاومت در برابر اشغالگری اسرائیل است، نه یک گروه تروریستی. رسانه‌های عربی مدعی شدند که عبدالله بن
تروریستی. رسانه‌های عربی مدعی شدند که عبدالله بن ناصر بن عبدالله آل احمد آل ثانی، یکی از اعضای مجلس حاکم قطر، در توئیتی نوشت که تمیم، حاکم قطر «با ایران علیه برادران شما متحد شده و گروه‌های تروریستی تشکیل داده و گردان‌های الکترونیکی برای تضعیف مخالفان راه‌اندازی کرده است». رسانه‌های سعودی همچنین مدعی شدند که سپاه پاسداران جمهوری اسلامی از تمیم بن حمد آل ثانی حاکم قطر در درون کاخ او محافظت می‌کند. بلوک کشورهای تحت رهبری عربستان سعودی پیش‌نیازهایی را برای قطر برای احیای روابط دیپلماتیک و رفع محاصره صادر
قطر برای احیای روابط دیپلماتیک و رفع محاصره صادر کردند. در این سیزده خواسته، تصریح شده بود که این کشور باید روابط، همکاری‌های نظامی و اطلاعاتی با ایران را قطع کند، از تحریم‌های تجاری آمریکا و تحریم‌های بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی تبعیت کند، پایگاه نظامی ترکیه را فوراً تعطیل کند و همکاری نظامی با ترکیه را متوقف کند. همچنین از قطر خواسته شد که هرگونه روابط موجود با همهٔ «سازمان‌های تروریستی، فرقه‌ای و ایدئولوژیک» مانند داعش، اخوان‌المسلمین، حماس، طالبان، القاعده، جبهه النصره و حزب‌الله را قطع کند و فهرست
جبهه النصره و حزب‌الله را قطع کند و فهرست سازمان‌های تروریستی که توسط عربستان سعودی، امارات، بحرین و مصر تعریف شده است را به رسمیت بشناسد. درخواست‌های تنبیهی دیگری نیز ارائه شد از جمله: پرداخت غرامت و جبران خسارت جانی و سایر خسارات مالی ناشی از سیاست‌های قطر در سال‌های اخیر، بسته شدن رسانه‌های دولتی مانند الجزیره، عربی ۲۱، رصد، العربی الجدید، مکاملین و میدل ایست آی. این بلوک به‌دنبال تضمینی بود که قطر در آینده در همهٔ مسائل با سایر کشورهای خلیج فارس همسو شده، همهٔ تصمیمات خود را با آن‌ها در میان گذارَد و
همهٔ تصمیمات خود را با آن‌ها در میان گذارَد و گزارش‌های منظمی از فعالیت‌های خود ارائه دهد. (به‌طور ماهانه برای سال اول، فصلی برای سال دوم و سالانه برای سال‌های بعدی به‌مدت ده سال). آن‌ها همچنین خواستار اخراج تمامی پناهجویان سیاسی و فراریان ساکن قطر به کشورهای مبدأ، مسدود کردن دارایی‌های آن‌ها، ارائهٔ هرگونه اطلاعات مورد نظر در مورد اقامت، تحرکات و امور مالی، لغو تابعیت قطری آن‌ها در صورت داشتن تابعیت قطری شدند. پس از رد این درخواست‌ها از سوی قطر، کشورهای درگیر اعلام کردند که محاصره تا زمانی که قطر
درگیر اعلام کردند که محاصره تا زمانی که قطر سیاست‌های خود را تغییر ندهد، پابرجا خواهد بود. ۲۰۲۱: آشتی خلیج فارس. در ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر برای شرکت در نشست شورای همکاری خلیج فارس از شهر العلا در عربستان سعودی بازدید کرد. عربستان به همراه امارات متحدهٔ عربی، بحرین و مصر توافقنامه‌ای را برای بازگرداندن کامل روابط دیپلماتیک با قطر و پایان دادن به محاصرهٔ ۳٫۵ ساله امضا کردند. این قطعنامه با میانجیگری کویت و آمریکا صادر شد. در ابتدا، تنها عربستان سعودی با بازگشایی حریم هوایی و مرزهای
عربستان سعودی با بازگشایی حریم هوایی و مرزهای دریایی خود با قطر موافقت کرد و روند آشتی را آغاز کرد. امارات متحدهٔ عربی بعداً به آن ملحق شد و اعلام کرد که تمام مرزهای زمینی، دریایی و هوایی خود را باز می‌کند و اجازهٔ سفر و تجارت با قطر را می‌دهد. در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱، فیصل بن فرحان آل سعود وزیر امور خارجهٔ عربستان سعودی اعلام کرد که کشورش سفارت خود را در قطر به‌عنوان بخشی از توافق آشتی العلا بازگشایی خواهد کرد. در ۸ دسامبر ۲۰۲۱، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی در نخستین سفر خود از زمان تحریم قطر توسط
سعودی در نخستین سفر خود از زمان تحریم قطر توسط عربستان سعودی و چند متحد دیگر عربی در اواسط سال ۲۰۱۷، وارد دوحه شد. شاهزاده محمد در بدو ورود توسط امیر تمیم بن حامد آل ثانی مورد استقبال قرار گرفت. کشورهای مورد اختلاف. مصر. قطر در گذشته از اخوان‌المسلمین حمایت کرده است. قطر از برکناری موفقیت‌آمیز رئیس‌جمهور حسنی مبارک در فوریهٔ ۲۰۱۱ حمایت کرد. محمد مرسی نامزد وابسته به اخوان‌المسلمین مورد حمایت قطر در سال ۲۰۱۲ نخستین رئیس‌جمهور منتخب دموکراتیک مصر شد، اما پس از اعتراضات گسترده علیه حکومت او، سال بعد با کودتای
اعتراضات گسترده علیه حکومت او، سال بعد با کودتای نظامی تحت حمایت عربستان به رهبری عبدالفتاح السیسی سرنگون شد. از زمان کودتا، عربستان سعودی اخوان‌المسلمین را به‌عنوان یک تهدید می‌بیند، زیرا از نظر ایدئولوژیک با پادشاهی موروثی آل سعود مخالفت می‌کند. دولت مصر مدت‌هاست که اخوان‌المسلمین را «دشمن شمارهٔ یک» می‌داند. در سال ۲۰۱۱، در جریان بهار عربی، قطر از معترضان مصری که خواهان تغییر بودند و همچنین از اخوان‌المسلمین حمایت کرد. در مقابل، عربستان سعودی از حسنی مبارک و سپس از عبدالفتاح السیسی حمایت کرد. در فوریهٔ
و سپس از عبدالفتاح السیسی حمایت کرد. در فوریهٔ ۲۰۱۵، پس از آن‌که نیروی هوایی مصر حملات هوایی به مواضع مشکوک داعش در کشور همسایه، لیبی را پس از سر بریدن ۲۱ مسیحی قبطی مصر انجام داد، روابط مصر و قطر بدتر شد. این حملات هوایی توسط شبکهٔ الجزیره محکوم شد که تصاویری از تلفات غیرنظامیان را پخش کرد. علاوه بر این، وزارت خارجهٔ قطر نسبت به حملات هوایی ابراز نگرانی کرد. این موضوع باعث شد تا طارق عادل، نمایندهٔ مصر در اتحادیهٔ عرب، قطر را به حمایت از تروریسم متهم کند. شهروندان مصری نیز کمپینی آنلاین در محکومیت دولت
شهروندان مصری نیز کمپینی آنلاین در محکومیت دولت قطر راه‌اندازی کردند. شورای همکاری خلیج فارس اتهامات مصر را رد کرد و دبیرکل آن، این اظهارات را نادرست دانست. اندکی پس از آن، قطر سفیر خود در مصر را برای «مشاوره» فراخواند. سوریه. قطر در ابتدا در کنار ترکیه حامی اصلی اعتراضات مردم سوریه علیه بشار اسد بود. از آنجایی که دولت سوریه به کشتار مخالفان پرداخت، قطر همچنان حامی اصلی شورش مسلحانه و در نهایت جنگ داخلی تمام عیار بود. عربستان سعودی در ابتدا تمایلی به حمایت از سرنگونی دولت اسد با وجود اتکای خود به ایران
از سرنگونی دولت اسد با وجود اتکای خود به ایران نداشت. زمانی که قطر و ترکیه به‌طور فزاینده‌ای در سوریه دخالت کردند، عربستان سعودی برای سرنگونی اسد به جنگ پیوست و او برای ماندن در قدرت بیشتر به ایران و روسیه وابسته شد. در طول جنگ داخلی سوریه، هم قطر و هم عربستان سعودی از بسیاری از سازمان‌های شورشی مخالف سوری، اما گاهی از گروه‌هایی مشترک حمایت کرده‌اند. گروه اصلی مورد حمایت قطر، جبهه النصره بود. ارتباط با این گروه از طریق ابوماریه القحطانی برقرار شد که به‌طور فعال به‌دنبال حمایت قطر و بعداً حمایت ترکیه برای
فعال به‌دنبال حمایت قطر و بعداً حمایت ترکیه برای جدا کردن این گروه از القاعده و همچنین مبارزه با داعش، مخالف گروه‌های اصلی تحت حمایت عربستان سعودی جبههٔ اسلامی، سیف و جیش‌الاسلام بود. این تقسیم نه تنها به نفع اسد، روسیه و ایران بود، بلکه به نفع آن چیزی بود که در سال ۲۰۱۴ به داعش تبدیل شد. در سال ۲۰۱۵، افزایش هماهنگی عربستان و قطر پس از به پادشاهی رسیدن سلمان، منجر به ایجاد جیش‌الفتح شد. این گروه استان ادلب را از کنترل دولت اسد خارج کرد اما تا مداخلهٔ نظامی روسیه در جنگ داخلی سوریه در اواخر همان سال تقریباً
در جنگ داخلی سوریه در اواخر همان سال تقریباً فروپاشید. عربستان سعودی بعداً به امارات متحدهٔ عربی در حمایت از نیروهای دموکراتیک سوریه پیوست که با متحد قطر، ترکیه در شمال سوریه درگیر بود. در ۹ نوامبر ۲۰۱۸، پس از دیدار محمد بن عبدالرحمن آل ثانی نخست‌وزیر قطر از عراق و مقامات دولتی عراق، پیشنهاد ایجاد ائتلافی جدید متشکل از عراق، ایران، سوریه، ترکیه و قطر برای مقابله با نفوذ شورای همکاری خلیج فارس در منطقه داده شد. از نوامبر ۲۰۱۸، عربستان سعودی و سوریه با امارات متحدهٔ عربی، مصر و اردن به‌عنوان میانجی در حال
متحدهٔ عربی، مصر و اردن به‌عنوان میانجی در حال مذاکره برای بهبود وضعیت سیاسی بودند. این گفت‌وگوها شامل همکاری احتمالی آینده علیه اخوان‌المسلمین در منطقه بود. از سال ۲۰۲۱، جلسات منظمی بین رؤسای سرویس‌های اطلاعاتی برگزار شده است. در ۲۳ مارس ۲۰۲۳، عربستان سعودی و سوریه دربارهٔ احیای روابط دیپلماتیک گفت‌وگو کردند. در ۱۳ آوریل ۲۰۲۳، فیصل مقداد وزیر امور خارجهٔ سوریه برای دیدار با فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجهٔ عربستان، وارد جده شد. به گفتهٔ وزارت خارجهٔ عربستان سعودی، پس از تیره شدن روابط در طول جنگ
عربستان سعودی، پس از تیره شدن روابط در طول جنگ داخلی سوریه، هر دو کشور اکنون به‌دنبال «راه‌حلی سیاسی» برای بحران سوریه هستند که وحدت، امنیت و ثبات سوریه را تضمین کند. تا سال ۲۰۲۳، قطر از هیئت تحریر شام و سایر گروه‌های اسلام‌گرا حمایت می‌کند، درحالی‌که عربستان سعودی از دولت سوریه حمایت می‌کند. لیبی. رهبر لیبی معمر قذافی در پی انقلاب ۲۰۱۱ کشته شد. این خیزش با مداخلهٔ نظامی قطر و سایر نیروهای نظامی در طرف شورای ملی انتقالی انقلابی همراه بود. از زمان تشدید جنگ داخلی در سال ۲۰۱۴، بلوک سعودی و قطر از گروه‌های
داخلی در سال ۲۰۱۴، بلوک سعودی و قطر از گروه‌های رقیب در لیبی حمایت کرده‌اند. قطر از دولت وفاق ملی به رسمیت شناخته‌شدهٔ بین‌المللی حمایت می‌کند اما عربستان سعودی از دولت مجلس نمایندگان مستقر در طبرق حمایت می‌کند. فلسطین. قطر به‌طور کلی از حماس حمایت می‌کند اما عربستان سعودی از بسیاری از سازمان‌های سیاسی فلسطینی از جمله حماس و سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف)/ فتح حمایت می‌کرد. با این‌حال، پس از پیروزی حماس در انتخابات پارلمانی فلسطین در سال ۲۰۰۶، سطح کمک‌های مالی عربستان سعودی کاهش یافت، اما سطح کمک‌های مالی
عربستان سعودی کاهش یافت، اما سطح کمک‌های مالی ایران افزایش یافت. ترکیه و قطر اکنون بزرگ‌ترین حامیان حماس هستند. تا سال ۲۰۱۱، یعنی آغاز بهار عربی، ایران و سوریه بزرگ‌ترین حامیان حماس بودند. از سال ۲۰۱۶ محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، از قطر و ترکیه خواسته است که از او در برابر رقیب بالقوه‌اش محمد دحلان که تحت پشتیبانی عربستان سعودی، امارات و مصر است، حمایت کنند. یمن. در سال ۲۰۱۵، سلمان بن عبدالعزیز آل سعود به پادشاهی رسید و حوثی‌ها پایتخت یمن را به‌دست گرفتند، که منجر به جنگ داخلی یمن شد که با
به‌دست گرفتند، که منجر به جنگ داخلی یمن شد که با مداخلهٔ عربستان برای حمایت از دولت وحدت ملی پس از صالح به رهبری عبدربه منصور هادی مواجه شد. قطر از این ائتلاف به رهبری عربستان سعودی تا زمانی که در طول بحران دیپلماتیک قطر ۲۰۱۷–۲۰۱۸ از آن اخراج شد، حمایت کرد. منابع طرفدار سعودی مدعی هستند که قطر نیز با کمک‌های مالی و اطلاعاتی از دولت حوثی‌ها حمایت می‌کند. سایر کشورهای‌های درگیر. اسرائیل. اگرچه اسرائیل با پوشش خبری الجزیرهٔ طرفدار فلسطین مخالف است، اما اسرائیل روابط پنهانی با قطر و عربستان سعودی دارد،
اسرائیل روابط پنهانی با قطر و عربستان سعودی دارد، بنابراین از انتقاد از هر دو طرف خودداری می‌کند. هدف اصلی اسرائیل این است که روابط خود را با هر دو کشور آرام کند و آن‌ها را متحدان ارزشمندی در کنار هم ببیند. این امر بر موضع سیاسی اسرائیل در رابطه با روابط مخفیانهٔ خود با هر دو کشور تأثیر گذاشته است اما این روابط همچنان در حال بهبود هستند. ترکیه. ترکیه به‌عنوان یکی از حامیان اصلی قطر در مناقشه ظاهر شده است. دولت ترکیه به رهبری رجب طیب اردوغان نیروهای خود را برای کمک به قطر برای بازدارندگی در برابر عربستان
برای کمک به قطر برای بازدارندگی در برابر عربستان سعودی و همچنین برای کمک‌های غذایی مستقر کرده بود. اردن. با وجود این‌که اردن، تنش‌های پراکنده‌ای با قطر در رابطه با شبکهٔ الجزیره دارد، اردن از قطع کامل روابط با قطر خودداری کرد، زیرا این کشور برای کارکرد اقتصاد خود به کمک کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس وابسته است. فشار عمومی در داخل نیز اردن را مجبور کرد که با دقت تصمیم بگیرد. اردن در سال ۲۰۱۹ روابط خود را با قطر احیا کرد. هم قطر و هم عربستان سعودی تأمین‌کنندگان مالی اصلی اردن هستند. مصر. مصر از عربستان سعودی
مالی اصلی اردن هستند. مصر. مصر از عربستان سعودی حمایت می‌کند و روابط رسمی خود را با قطر از سال ۲۰۱۷ با توجه به اتهام حمایت قطر از اخوان‌المسلمین قطع کرد. ایران. ایران یکی از حامیان اصلی قطر بوده است، هرچند حمایت‌های آن محدود است. ایران به‌طور غیررسمی از برخی از سیاست‌های قطر حمایت کرده است و قطر روابط خود را با ایران احیا کرده است. کویت. کویت، پیشنهاد داده است که در این مناقشه میانجی باشد. با این‌حال، در مورد نقش کویت در میانجیگری در مناقشات، شک و تردید وجود دارد که عمدتاً به‌دلیل فشار عربستان برای قطع
وجود دارد که عمدتاً به‌دلیل فشار عربستان برای قطع روابط با قطر است.
زمین‌لرزه ۱۸۹۵ چارلستون که به نام زمین‌لرزه هالووین نیز شناخته می‌شود، در ۳۱ اکتبر ۱۸۹۵ و ساعت ۰۵:۰۷ به وقت منطقه زمانی مرکزی در نزدیکی چارلستون، میزوری روی داد. بزرگی این زمین‌لرزه در مقیاس بزرگی گشتاوری حدود ۵٫۸ تا ۶٫۶ و شدت آن در مقیاس شدت مرکالی اصلاح‌شده VIII (شدید) برآورد شده‌است. این زمین لرزه خسارات مالی قابل توجهی در ایالت‌های میزوری، ایلینوی، اوهایو، آلاباما، آیووا، کنتاکی، ایندیانا و تنسی به بار آورد. لرزش ناشی از این زمین‌لرزه گسترده بود و در ۲۳ ایالت و حتی در کانادا احساس شد و بر اثر آن حداقل
ایالت و حتی در کانادا احساس شد و بر اثر آن حداقل دو نفر کشته و هفت نفر زخمی شدند.
گورنوشتهٔ سیکیلوس () قدیمی‌ترین اثرِ موسیقیاییِ کامل در اروپا است که به‌طور کامل همراه با نت‌نویسی به جا مانده‌است. تاریخ‌گذاریِ این کتیبه متفاوت است، اما به نظر می‌رسد متعلق به قرن اول یا دوم پس از میلاد باشد. این آهنگ که هم ملودی و هم متن آن به خط نت‌نویسیِ یونانیِ باستان ثبت شده، در سال ۱۸۸۳ میلادی بر روی ستونی سنگی پیدا شد که از شهر یونانی‌مآبِ ترالِس در نزدیکی آیدینِ امروزی در ترکیه که از اِفِسوس دور نیست، به دست آمده‌است. این اثر، آهنگی است از شاخهٔ ایونیِ سبک هلنی، و بر اساس گونهٔ اکتاوی فریگی نوشته
سبک هلنی، و بر اساس گونهٔ اکتاوی فریگی نوشته شده‌است. با وجود اینکه موسیقی‌های قدیمی‌تر با نت‌نویسی وجود دارند (به عنوان مثال، سرودهای هوریایی)، اما همهٔ آن‌ها قطعه‌قطعه هستند؛ در حالی که گورنوشتهٔ سیکیلوس به دلیل این‌که به شکل کامل به‌دست ما رسیده، منحصربه‌فرد است. اگرچه معمولاً این اثر را «کتیبهٔ سنگ قبر» می‌نامند، اما ممکن است (طبق پیشنهادی که توسط آرمان دِآنگور مطرح شده) این کتیبه نشان‌دهندهٔ قبر نباشد، بلکه صرفاً یادبودی باشد که خود سیکیلوس برای به یاد آوردن مهارت خود برپا کرده‌است. متن. در زیر متن
آوردن مهارت خود برپا کرده‌است. متن. در زیر متن یونانی یافت‌شده بر روی سنگ قبر سیکیلوس همراه با نویسه‌گردانی از کلماتی که در ملودی خوانده می‌شوند، و ترجمه فارسی آن می‌آید. متن زیر شامل نت موسیقی نمی‌شود: &lt;poem lang="grc" style="float:left;"&gt; &lt;/poem&gt; &lt;poem style="margin-left:2em; float:left;"&gt; "sỳ lypoû" .&lt;/poem&gt; &lt;poem style="margin-left:2em; float:left;"&gt;تا زنده‌ای، بدرخش. هیچ اندوهی به دل راه نده. زندگی کوتاه است و زمانه به سراغت خواهد آمد.&lt;/poem&gt; کشف و تاریخ‌گذاری.
سراغت خواهد آمد.&lt;/poem&gt; کشف و تاریخ‌گذاری. تاریخ دقیق ساخت و کشف گورنوشته سیکیلوس مشخص نیست، اما احتمالاً به سده اول یا دوم بعد از میلاد تعلق دارد. برخی کارشناسان بر اساس خط‌شناسی، تاریخ آن را با اطمینان قرن اول می‌دانند و برخی دیگر نیز با استناد به نشانه‌های موجود، آن را متعلق به قرن دوم می‌دانند و با سنگ‌نوشته‌های دیگری با تاریخ دقیق مقایسه می‌کنند. این سنگ قبر در سال ۱۸۸۳ توسط فردی به نام سر دبلیو. ام. رمزی در ترکیه کشف شد. بر اساس برخی منابع، این سنگ بعداً گم شد و در سال ۱۹۲۲ دوباره پیدا شد، اما
سنگ بعداً گم شد و در سال ۱۹۲۲ دوباره پیدا شد، اما منابع دیگر می‌گویند این سنگ ابتدا در ساخت راه‌آهن پیدا شد و در اختیار افراد مختلف قرار گرفت. در جریان بازسازی سنگ برای محکم‌تر ایستادن، بخشی از کتیبهٔ روی آن از بین رفت. بعد از جنگ و جابه‌جایی‌های دیگر، نهایتاً این سنگ قبر در موزهٔ ملی دانمارک نگهداری می‌شود.
مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام () که به اختصار PTWC نیز نامیده می‌شود، در جزیره فورد، هاوایی قرار دارد و یکی از دو مرکز هشدار سونامی در ایالات متحده آمریکا است که مناطق هاوایی، گوآم، ساموآی آمریکا و جزایر ماریانای شمالی در اقیانوس آرام و همچنین پورتوریکو، جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا و جزایر ویرجین بریتانیا در دریای کارائیب را پوشش می‌دهد. دیگر بخش‌های ایالات متحده آمریکا تحت پوشش مرکز ملی هشدار سونامی هستند. مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام، مرکز عملیاتی سامانه هشدار سونامی اقیانوس آرام نیز به‌شمار
سامانه هشدار سونامی اقیانوس آرام نیز به‌شمار می‌رود و از سال ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۴ برای ده‌ها کشور هشدار سونامی صادر کرد. در اکتبر ۲۰۱۴، اختیار صدور هشدار سونامی به کشورهای عضو تفویض شد. در نتیجه، این مرکز در حال حاضر برای خطوط ساحلی غیر ایالات متحده (به استثنای جزایر ویرجین بریتانیا)، به جای هشدارهای رسمی، توصیه صادر می‌کند. مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام (PTWC) از داده‌های لرزه‌ای به عنوان نقطه شروع استفاده می‌کند، اما پس از محاسبه تهدیدات احتمالی، داده‌های اقیانوس‌نگاری را نیز در نظر می‌گیرد. گیج‌های جزر و مدی
را نیز در نظر می‌گیرد. گیج‌های جزر و مدی در منطقه زمین‌لرزه بررسی می‌شوند تا مشخص شود آیا سونامی تشکیل شده‌است یا خیر. سپس این مرکز آینده و احتمال سونامی را پیش‌بینی می‌کند.
انتخاب سوفی () رمانی از نویسنده آمریکایی ویلیام استیرن است که در سال ۱۹۷۹ به چاپ رسید. این اثر که واپسین رمان نویسنده است، درباره روابط سه نفر می‌باشد که در یک پانسیون زندگی می‌کنند: استینگو، نویسنده‌ای جوان و جویای نام از جنوب؛ نیتن لندو، دانشمندی یهودی و معشوقه او، سوفی، بازمانده لهستانی کاتولیک از اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی که استینگو با او دوست می‌شود. این رمان اساس فیلمی به همین نام محصول سال ۱۹۸۲ شد. "انتخاب سوفی" در سال ۱۹۸۰ برنده جایزه ملی کتاب برای آثار داستانی ایالات متحده شد.
موزه ملی دانمارک (Nationalmuseet) در شهر کپنهاگ، بزرگ‌ترین موزهٔ تاریخ و فرهنگ این کشور است و به بررسی تاریخ فرهنگ‌های دانمارکی و سایر فرهنگ‌های جهان می‌پردازد. ساختمان اصلی موزه در فاصلهٔ کوتاهی از خیابان پر رفت و آمد استروگت (Strøget)، در مرکز شهر کپنهاگ قرار دارد. مجموعه‌های موزه شامل اشیایی از سراسر جهان، از گرینلند تا آمریکای جنوبی می‌شود. علاوه بر این، موزه ملی دانمارک از مرکز تحقیقات گرینلند (SILA) حمایت می‌کند تا فعالیت‌های باستان‌شناسی و مردم‌شناسی در گرینلند را گسترش دهد. این موزه تعهدات ملی
در گرینلند را گسترش دهد. این موزه تعهدات ملی متعددی دارد که به ویژه در حوزه‌های کلیدی زیر فعالیت می‌کند: باستان‌شناسی، مردم‌شناسی، سکه‌شناسی، قوم‌نگاری، علوم طبیعی، حفاظت، ارتباطات، و همچنین مدیریت فعالیت‌های مرتبط با آثار باستانی کلیساهای دانمارک و رسیدگی به (گنجینه‌های ملی دانمارک که موسوم است به «دانفائه» (Danefæ). نمایشگاه‌ها. موزه تاریخ ۱۴٬۰۰۰ ساله دانمارک را از طریق نمایش آثاری همچون شکارچیان گوزن شمالی عصر یخبندان، وایکینگ‌ها و آثار هنری مذهبی قرون وسطی – دوره‌ای که کلیسا نقش بسزایی در زندگی مردم