payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ادعا می‌کنند که علم «کشف» خواهد کرد که چیزی جز یک حالت یا کارکرد مغز نیست. به‌طور خلاصه، آن‌ها عمدتاً می‌پذیرند که حالت‌های مغزی و حالت‌های هوشیار «در تصور» متفاوت‌اند، اما انکار می‌کنند که در جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم «در واقع» تفاوتی داشته باشند. ولمنز خود با این موضع فروکاست‌گرایانه موافق نیست. مخالفت با این فروکاست‌گرایی «ذهن = مغز» در آثار نویسندگان بسیاری یافت می‌شود. یکی از مسائل مطرح‌شده این است که علم نمی‌تواند مسئلهٔ دشوار هوشیاری را توضیح دهد، یعنی همان تجربه‌های ذهنی که کیفیت‌نما نامیده
دهد، یعنی همان تجربه‌های ذهنی که کیفیت‌نما نامیده می‌شوند. ایراد دیگری که به‌طور صریح توسط توماس کوهن فیزیک‌دان و فیلسوف بیان شد این است که علم یک نهاد خودبسنده نیست، زیرا نظریه‌هایی که به کار می‌گیرد ساختهٔ ذهن انسان‌اند، نه نتایج اجتناب‌ناپذیر آزمایش و مشاهده، و معیارهای پذیرش یک نظریهٔ خاص برای انتخاب میان گزینه‌های مختلف قطعی نیست و به ورودی ذهنی نیاز دارد. حتی ادعا که علم بر آزمون‌پذیری نظریه‌هایش استوار است نیز با شرط و تردیدهایی روبه‌رو شده است. به گفتهٔ الکساندر روزنبرگ و دیوید کاپلان، می‌توان
به گفتهٔ الکساندر روزنبرگ و دیوید کاپلان، می‌توان تعارض میان فیزیکالیسم و پادفروکاست‌گرایی را این‌گونه حل کرد که «هم فروکاست‌گرایان و هم پادفروکاست‌گرایان می‌پذیرند که با توجه به علایق و محدودیت‌های شناختی ما، ممکن است نتوان توضیحات غیرمولکولی را بهبود داد، تصحیح کرد یا بر پایهٔ توضیحات مولکولی بنا نهاد». با این حال، برخی دیگر این تعارض را «یکی از مسائل مرکزی در فلسفهٔ روان‌شناسی» می‌دانند، نسخه‌ای به‌روز شده از مسئلهٔ ذهن و بدن کهن: این‌که سطوح نظریه‌ها در علوم رفتاری و علوم مغز چگونه به یکدیگر مربوط
در علوم رفتاری و علوم مغز چگونه به یکدیگر مربوط می‌شوند. بسیاری از فیلسوفان معاصر ذهن بر این باورند که نظریه‌های روان‌شناسی شناختی قابل فروکاست به نظریه‌های عصب‌شناختی نیستند... بیشتر فیزیکالیست‌های غیرفروکاست‌گرا ترجیح می‌دهند ایدهٔ وابستگی یک‌سویهٔ ذهنی به فیزیکی را بپذیرند.
لشکر ۵۹ پیاده () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۴۴ تأسیس شد. لشکر ۵۹ پیاده در واقع یک «لشکر فانتوم» یا لشکر فرضی برای فریب رادیویی بود که در ماه مه ۱۹۴۴ به عنوان بخشی از استحکامات دوم جنوبی، برای پوشش استقرار لشکر ۳۵ پیاده ایالات متحده در نرماندی ایجاد شد.
گیاه‌پارچ × شریف‌هپسایی ، یک دورگه طبیعی بین گیاه‌پارچ قلمی و گیاه‌پارچ شگرف است. از بورنئو، شبه جزیره مالزی، سوماترا و تایلند ثبت شده است، اگرچه در ابتدا به‌عنوان گونه‌ای (گیاه‌پارچ شریف‌هپسایی) بومی شبه جزیره مالزی، جایی که گفته می‌شد در ارتفاعات زیر ۱۰۰۰ متر رشد می‌کند توصیف شده است. نوع نماد گیاه‌پارچ × شریف‌هپسایی توسط "جمات حاجی ادام" () در پردیس دانشگاه ملی مالزی در ۲ اوت ۲۰۰۱ جمع‌آوری شد. هم گونه‌نام (JHA ۸۰۰۰) و هم ایزوتایپ در هرباریوم دانشگاه سپرده موجودند. این آرایه به نام معاون دانشگاه ملی
سپرده موجودند. این آرایه به نام معاون دانشگاه ملی مالزی، پروفسور داتو دکتر "شریفه هاپسه سید حسن شاهابودین" نامگذاری شد. گیاه‌پارچ × غزالینا (Nepenthes × ghazallyana)، بعد از غزالی اسماعیل) مترادف گیاه‌پارچ × شریف‌هپسایی است. شرح. ساقه این دورگه، استوانه‌ای، بدون کرک بوده و ممکن است تا ارتفاع ۵ متر بالا برود. برگ‌ها از نظر بافت چرمی، از نظر ریخت‌شناسی نیزه‌ای یا مستطیلی و به طول ۹ تا ۲۰ سانتی‌متر هستند. پیچک‌ها ممکن است تا ۲۰ سانتی‌متر طول داشته باشند. پارچ‌ها در قسمت‌های پایینی و فوقانی بی‌پایه و در وسط
در قسمت‌های پایینی و فوقانی بی‌پایه و در وسط لوله‌ای هستند. ارتفاع آنها به ۱۵ سانتی‌متر و عرض آن ۳٫۵ سانتی‌متر می‌رسد. کلاهک استوانه‌ای و ضخامت ۱ تا ۲ میلی‌متر است. دندان‌ها و دنده‌های داخلی مشخصی دارد. سرپوش آن دایره‌ای است و با غدد متعدد در سطح زیرین پوشیده شده است. گیاه‌پارچ × شریف‌هپسایی دارای گل‌آذین خوشه‌ای است که طول محور آن ۳۰ تا ۳۵ سانتی‌متر است. گل آذین ماده در حال حاضر ناشناخته است. شناسایی. گیاه‌پارچ × شریف‌هپسایی بیشتر شبیه گیاه‌پارچ قلمی است. جدول زیر ویژگی‌هایی را نشان می‌دهد که بر اساس
جدول زیر ویژگی‌هایی را نشان می‌دهد که بر اساس "آدام" و "حفیظ" این دو گونه را متمایز می‌کنند. "آدام" و "حفیظ" همچنین خاطرنشان کردند که گیاه‌پارچ × شریف‌هپسایی تا حدودی شبیه گیاه‌پارچ توبا است که در چندین جنبه ریخت‌شناسی برگ و گل‌آذین با آن تفاوت دارد. بر خلاف گیاه‌پارچ توبا، گیاه‌پارچ × شریف‌هپسایی دارای غدد فراگیر در دیواره پارچ داخلی، ساقه‌های یک گل در یک سوم بالایی نژاد نر و رگه‌های طولی متعدد بر روی لایه است.
در دهه ۱۸۳۰ در جامعه‌شناسی رویدادهای زیر رخ داد: ۱۸۳۱. مناسبت‌ها ۱۸۳۴. مناسبت‌ها درگذشتگان ۱۸۳۵. مناسبت‌ها ۱۸۳۷. مناسبت‌ها ۱۸۳۸. مناسبت‌ها
نائولی (ناولی) Nauli پنجمین "شاتکارما"، که در آن ماهیچه‌های راست شکم منقبض می‌شوند و از نظر عمودی مجزا می‌شوند. در حالت ایستاده با پاهای باز و زانوهای خمیده انجام می‌شود. "هاتا یوگا پرادیپیکا" در قرن پانزدهم ادعا می‌کند که ناولی (به‌طور جادویی) همه بیماری‌ها را از بین می‌برد. "ناولی" تمرینی از هاتا یوگای کلاسیک است. اغلب در یوگا به عنوان ورزش آموزش داده نمی‌شود. چهار مرحله وجود دارد که یکی پس از دیگری آموخته می‌شود:
در نقد ادبی ادبیات انگلیسی، نئوفرمالیسم یا فرمالیسم نو/جدید (به انگلیسی:New Formalism) جنبشی و مکتبی در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم در شعر آمریکایی است که بازگشت توجه به وزن شعر، قافیه و شعر روایی را ترویج می‌کند. محرک اصلی شکل‌گیری این مکتب به دلیل کاهش توجه به شعر آمریکایی بود و اگر شعر آمریکایی می‌خواست در میان مردم آمریکا با رمان رقابت کند و محبوبیت سابق خود را بازیابد، هر سه این موارد را لازم می‌داشت. پیش‌زمینه. ابداعات صوری شعر مدرنیستی، با الهام از والت ویتمن و محبوبیت ازرا پاوند، ادگار لی
از والت ویتمن و محبوبیت ازرا پاوند، ادگار لی مسترز، و تی. اس. الیوت، منجر به انتشار گسترده شعر آزاد «» (مشابه شعر شپید در ادبیات فارسی) در اوایل قرن بیستم شد. در دهه ۱۹۲۰ میلادی، بحث در مورد ارزش شعر آزاد در مقابل شعر صوری صفحات مجلات ادبی آمریکایی را پر کرده بود.
مفسران و نشریات مختلف پیش‌بینی‌های گوناگونی دربارهٔ پایان ویکی‌پدیا مطرح کرده‌اند. به محض اینکه ویکی‌پدیا در سال ۲۰۰۵ میلادی شناخته شد، سناریوهای مختلفی دربارهٔ افول آن بر اساس فرضیات و ادعاهای مختلف مطرح شد. به‌طور مثال، برخی بر این باورند که کیفیت مقالات ویکی‌پدیا کاهش یافته، در حالی‌که گروهی دیگر معتقدند ویراستاران بالقوه از ویکی‌پدیا فاصله می‌گیرند. همچنین عده‌ای دیگر هشدار می‌دهند که اختلاف نظرها در درون جامعه ویکی‌پدیا ممکن است به فروپاشی این پروژه منجر شود. برخی از پیش‌بینی‌ها، ویکی‌پدیا را به‌عنوان
شود. برخی از پیش‌بینی‌ها، ویکی‌پدیا را به‌عنوان یک پروژه با نقص‌های جدی معرفی می‌کنند و پیش‌بینی می‌کنند که یک وب‌سایت رقیب می‌تواند همان کارهایی را که ویکی‌پدیا انجام می‌دهد، اما بدون این نقص‌ها، انجام دهد. این سناریو می‌تواند به‌سرعت ویکی‌پدیا را کنار بزند و منابع و توجهی را که ویکی‌پدیا در حال حاضر جلب می‌کند، به خود اختصاص دهد. در حقیقت، بسیاری از دانشنامه‌های آنلاین وجود دارند که به‌عنوان جایگزین‌های احتمالی برای ویکی‌پدیا مطرح شده‌اند. از جمله این جایگزین‌ها می‌توان به نال (پروژه‌ای که شکست خورد)
جایگزین‌ها می‌توان به نال (پروژه‌ای که شکست خورد) متعلق به گوگل، ولفرم آلفا، و Owl (پروژه‌ای شکست خورده) از ای‌اوال اشاره کرد. با این حال، بر خلاف این پیش‌بینی‌ها، ویکی‌پدیا نه تنها از نظر اندازه، بلکه از نظر نفوذ نیز به‌طور مداوم در حال رشد بوده است. همچنین، دلایل و استدلال‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهند این پیش‌بینی‌ها چندان دقیق نیستند. عوامل. برخی از منتقدان به حقه‌ها، اشتباهات، تبلیغات و سایر محتوای ضعیف اشاره می‌کنند و اظهار می‌کنند که فقدان محتوای خوب باعث می‌شود افراد محتوای بهتری را در جای دیگر
خوب باعث می‌شود افراد محتوای بهتری را در جای دیگر بیابند. ویکی‌پدیا توسط چند میلیون ویراستار داوطلب جمع‌سپاری می‌شود. ده‌ها هزار نفر در اکثر مطالب شرکت می‌کنند و چندین هزار کار کنترل کیفیت و تعمیر و نگهداری را انجام می‌دهند. با گسترش این دانشنامه در دهه۲۰۱۰ میلادی، تعداد ویراستاران فعال به‌طور پیوسته رشد نکرد و گاهی کاهش یافت. منابع مختلف پیش‌بینی کرده‌اند که ویکی‌پدیا در نهایت ویرایشگرهای کمی خواهد داشت که نمی‌تواند کاربردی باشد و به دلیل عدم مشارکت از بین می‌رود. ویکی‌پدیا دارای مدیر داوطلب است که وظایف
می‌رود. ویکی‌پدیا دارای مدیر داوطلب است که وظایف مختلفی را انجام می‌دهند، از جمله وظایفی مشابه عملکردهایی که توسط تالارهای گفتگو انجام می‌شود. منتقدان اقدامات آنها را خشن، دیوان‌سالارانه، مغرضانه، ناعادلانه یا «دمدمی مزاج» توصیف کرده‌اند و پیش‌بینی کرده‌اند که خشم ناشی از آن منجر به بسته شدن این وب‌سایت خواهد شد. برخی از این منتقدان به وظایف مدیران واقفند. دیگران صرفاً تصور می‌کنند که آنها بر سایت حاکم هستند. مقالات مختلف در سال ۲۰۱۲ گزارش دادند که کاهش در استخدام مدیران جدید توسط ویکی‌پدیا انگلیسی
در استخدام مدیران جدید توسط ویکی‌پدیا انگلیسی می‌تواند به ویکی‌پدیا پایان دهد. برخی دیگر پیشنهاد می‌کنند که حذف بدون توجیه مقالات مفید از ویکی‌پدیا ممکن است پایان آن را تسریع بخشد. این امر باعث ایجاد دوباره Deletionpedia شد که تا سال ۲۰۰۸ وجود داشت ولی بسته شد اما دوباره و در سال ۲۰۱۳ مجدداً راه اندازی شد. کاهش در ویراستاران. تحلیل روندی-آماری که در سال ۲۰۱۴ که در "اکونومیست" منتشر شد بیان کرد که «تعداد ویراستاران نسخه انگلیسی زبان طی هفت سال به میزان یک سوم کاهش یافته‌است.» نرخ فرسایش برای ویرایشگران فعال
کاهش یافته‌است.» نرخ فرسایش برای ویرایشگران فعال در ویکی‌پدیای انگلیسی توسط "اکونومیست" به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از سایر زبان‌ها (ویکی‌پدیاهای غیرانگلیسی) توصیف شده‌است. این گزارش بیان‌دارد که در سایر زبان‌ها، تعداد «ویراستاران فعال» (آنهایی که حداقل پنج ویرایش در ماه دارند) از سال ۲۰۰۸ نسبتاً ثابت بوده‌است: حدود ۴۲۰۰۰ ویراستار، با تغییرات فصلی باریک حدود ۲۰۰۰ ویرایشگر کمتر یا بیشتر. در ویکی‌پدیای انگلیسی، تعداد ویراستاران فعال در سال ۲۰۰۷ میلادی به اوج خود رسید و حدود ۵۰۰۰۰ ویرایشگر بود و در سال ۲۰۱۴
خود رسید و حدود ۵۰۰۰۰ ویرایشگر بود و در سال ۲۰۱۴ میلادی به ۳۰۰۰۰ ویرایشگر کاهش یافت. با توجه به اینکه تجزیه و تحلیل روند منتشر شده در "اکونومیست" تعداد ویراستاران فعال ویکی‌پدیا را در سایر زبان‌ها (ویکی‌پدیای غیر انگلیسی) نسبتاً ثابت نشان می‌دهد و تعداد آنها را در حدود ۴۲۰۰۰ ویرایشگر فعال حفظ می‌کند، این تضاد به اثربخشی ویکی‌پدیا در حفظ تجدید پذیر و پایدار ویراستاران خود در سایر زبان‌ها اشاره دارد. اگرچه نسخه‌های زبان‌های مختلف ویکی‌پدیا خط‌مشی‌های متفاوتی دارند، اما هیچ نظری متفاوتی خط‌مشی خاصی را
دارند، اما هیچ نظری متفاوتی خط‌مشی خاصی را به‌عنوان تفاوتی در میزان فرسایش در ویرایشگران ویکی‌پدیای انگلیسی شناسایی نکرد. تعداد ویراستاران یک سال بعد افزایش جزئی را نشان داد و پس از آن روند مشخصی مشاهده نشد. در مقاله‌ای در سال ۲۰۱۳ میلادی تام سیمونیت از "ام‌آی‌تی تکنالجی ریویو" گفت که برای چندین سال تعداد ویراستاران ویکی‌پدیا در حال کاهش بوده‌است و ادعا کرد که ساختار و قوانین بوروکراتیک عاملی در این امر است. سیمونیت ادعا کرد که برخی از ویکی‌پدیایی‌ها از قوانین و دستورالعمل‌های هزارتویی برای تسلط بر دیگران
و دستورالعمل‌های هزارتویی برای تسلط بر دیگران استفاده می‌کنند و علاقه خاصی به حفظ وضعیت موجود دارند. مقاله‌ای در ژانویه ۲۰۱۶ در "تایم" توسط کریس ویلسون بیان داشت که دلیل اصلی از دست داده شدن ویراستاران اصلی، ظهور ویراستاران گاه به گاه و نرم‌افزارهای هوشمند پیشرو خواهد بود. اندرو لیح و اندرو براون هر دو معتقدند ویرایش ویکی‌پدیا با تلفن‌های هوشمند دشوار است و مشارکت‌کنندگان بالقوه جدید را دلسرد می‌کند. لیح ادعا می‌کند که اختلاف نظر جدی بین مشارکت کنندگان موجود در مورد چگونگی حل این مشکل وجود دارد. لیح از
در مورد چگونگی حل این مشکل وجود دارد. لیح از آینده بلندمدت ویکی‌پدیا می‌ترسد در حالی که براون می‌ترسد مشکلات ویکی‌پدیا باقی بماند و دانشنامه‌های رقیب جایگزین آن نشوند. منابع مخاطبان ویکی‌پدیا و منابع مالی. در سال ۲۰۱۵ میلادی، کاهش قابل توجهی در افرادی که ویکی‌پدیا را از طریق رایانه‌های خود مشاهده می‌کردند مشاهده شد. به گفته "واشینگتن پست"، «در تلفن‌های خود…[مردم] بسیار کمتر احتمال دارد که کمک مالی اهدا کنند». در آن زمان، بنیاد ویکی‌مدیا ذخایری معادل هزینه‌های بودجه‌بندی شده یک سال را گزارش کرد. از سوی
بودجه‌بندی شده یک سال را گزارش کرد. از سوی دیگر، تعداد کارکنان حقوق بگیر افزایش یافته بود، بنابراین این هزینه‌ها افزایش یافت. جدول زمانی پیش‌بینی‌ها. در پاییز ۲۰۲۰ میلادی، در آستانه ، دانشیار گروه مطالعات ارتباطات در دانشگاه نورث ایسترن، جوزف ریگل، یک مطالعه گذشته‌نگر از «پیش‌بینی‌های پایانی ویکی‌پدیا» انجام داد که در طی ۲۰ سال اتفاق افتاده. او امواج پیش‌بینی‌ها را به دوره‌هایی تقسیم کرد: «رشد اولیه (۲۰۰۱–۲۰۰۲)»، «هویت نوپای (۲۰۰۱–۲۰۰۵)»، «مدل تولید (۲۰۰۵–۲۰۱۰)»، «سایش مشارکت‌کننده‌کنندگان (۲۰۰۹–۲۰۱۷)» و
«سایش مشارکت‌کننده‌کنندگان (۲۰۰۹–۲۰۱۷)» و «دوره فعلی (۲۰۲۰–)». هر یک از این دوره‌ها دارای پیش‌بینی‌های مرگبار متمایزی بودند که هرگز به حقیقت نپیوست. بر این اساس، جوزف ریگل کاملاً متقاعد شده‌است که ویکی‌پدیا در خطر نیست.
پهپاد آرش یکی از انواع پهپادهای انتحاری ساخت ایران می‌باشد که با ۲۰۰۰ کیلومتر بُرد، دوربرد ترین پهپاد انتحاری در ایران و جهان محسوب می‌شود. این پهپاد در اختیار نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بوده و نمونه ارتقا یافته پهپاد کیان ۲ است که به جای پیشرانه جت از پیشرانه پیستونی نیرو می‌گیرد. مشخصات. پهپاد آرش از نظر اندازه و ظاهرا تقریبا همان کیان ۲ است، اما یک تفاوت بزرگ در اینجا وجود دارد. در کنار بحث انتحاری، پهپاد آرش قابلیت سرکوب پدافند هوایی را در اختیار دارد. این پهپاد برای اولین بار در رزمایش پهپادی
دارد. این پهپاد برای اولین بار در رزمایش پهپادی ارتش در دی ۱۳۹۹ رونمایی شد و پس از آن در مراسم مختلف رژه نیروهای مسلح نیز به نمایش درآمد. آرش به همراه چند نوع دیگر از انواع پهپادها در اولین ناودسته پهپادبر ایران نیز بکار گرفته شده است. فرمانده نیروی زمینی ارتش در مصاحبه‌ای در خصوص آرش گفت : «ما این پهپاد را برای تهاجم به حیفا و تل‌آویو در نظر گرفته‌ایم.». همچنین برخی محافل غربی مدعی شده‌اند ایران پس از پهپاد شاهد ۱۳۶ نیروهای روسی را برای استفاده از پهپاد آرش نیز آموزش می‌دهد.
کیم جه‌وون (؛ زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "رومنس" (۲۰۰۲)، "به قلبم گوش بده" (۲۰۱۱) و "رسوایی" (۲۰۱۳) شناخته می‌شود. زندگی شخصی. کیم جه‌وون با پارک سو یون (که آن زمان در ماه سوم بارداری بود) در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۳ در تالار روم ودینگ در سئول، کره جنوبی ازدواج کرد. این زوج دوست دوران کودکی یکدیگر بودند و از سال ۲۰۱۲ شروع به قرار گذاشتن کردند. پارک سو یون دختر رئیس یک آژانس تبلیغاتی است و در یک آژانس مدلینگ کار می‌کند. پسر این زوج، یی-جون، با نام
مدلینگ کار می‌کند. پسر این زوج، یی-جون، با نام خودمانی «Heaven» در دسامبر ۲۰۱۳ به دنیا آمد.
معماری دریایی (به انگلیسی:naval architecture و naval engineering)، یک رشته مهندسی است که عناصری از مهندسی مکانیک، برق، الکترونیک، نرم‌افزار و ایمنی را در فرایند طراحی مهندسی، کشتی‌سازی، نگهداری و بهره‌برداری از کشتی‌ها و سازه‌های دریایی به کار می‌گیرد. معماری دریایی شامل تحقیقات پایه و کاربردی، طراحی، توسعه، ارزیابی طراحی (طبقه‌بندی) و محاسبات در تمام مراحل عمر یک وسیله نقلیه دریایی است. طراحی اولیه کشتی، طراحی دقیق، روند کشتی‌سازی، کارآزمایی، بهره‌برداری و نگهداری و استفاده از حوضچه خشک جمله فعالیت‌های
و نگهداری و استفاده از حوضچه خشک جمله فعالیت‌های اصلی است. محاسبات طراحی کشتی نیز برای کشتی‌های تغییریافته (از طریق تبدیل، بازسازی، نوسازی یا تعمیر) مورد نیاز است. معماری دریایی همچنین شامل تدوین مقررات ایمنی و قوانین کنترل آسیب و تأیید و طراحی‌های کشتی برای برآورده کردن الزامات حقوقی و غیر حقوقی است.
لی سانگ-وو (؛ زادهٔ ۱۳ فوریه ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. شهرت او به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "باشگاه همسران اول" افزایش پیدا کرد و پس از آن، نقش اصلی در "جادهٔ خانه" (۲۰۰۴)، "تردید نکن" (۲۰۰۹) و "زندگی زیباست" (۲۰۱۰) ایفا کرد. حرفه. لی سانگ-وو حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۱۵ با بازی در یکی از قسمت‌های "دراما سیتی" و ایفای نقش کوتاهی در مجموعه تلویزیونی "۱۸ در برابر ۲۹" آغاز کرد. به دنبال آن او نقش‌های مکمل در تلویزیون بازی کرد و نخستین کار سینمایی خود را در یک فیلم کمدی رمانتیک به نام
کار سینمایی خود را در یک فیلم کمدی رمانتیک به نام "تقریباً عشق" در کنار بازیگران کوان سانگ-وو و کیم ها-نول انجام داد. در طی این زمان، او به عنوان یکی از سه نقش اصلی در فیلم مستقل "به پشت سر نگاه نکن" ایفای نقش کرد که فیلم اختتامیه جشنواره بین‌المللی فیلم جونجو در همان سال بود و جایزه منتقدان در جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو را برنده شد. زندگی شخصی. لی سانگ-وو با بازیگر کیم سو-یون در ژوئن ۲۰۱۷ ازدواج کرد. رابطهٔ عاشقانهٔ آنها از سال ۲۰۱۶ شروع شد. این زوج نخستین بار یکدیگر را در درام آخر هفته‌های ام‌بی‌سی
بار یکدیگر را در درام آخر هفته‌های ام‌بی‌سی به نام "خانهٔ شاد" ملاقات کرده بودند.
لی سانگ-وو (؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۷۱) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل کره جنوبی است. فیلم‌های او جنسی، خشن و بحث‌برانگیز و اغلب بر پایهٔ حوادث واقعی هستند. زندگی شخصی. لی سانگ-وو از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در رشتهٔ فیلم فارغ‌التحصیل شده‌است. حرفه. لی سانگ-وو برای مدت طولانی در صنعت سینما به ویژه به عنوان دستیار کارگردان کیم کی-دوک فعالیت کرده‌است پیش از اینکه به یک کارگردان پرکار تبدیل شود. آغاز به کار رسمی او با "تراپیکال مانیلا" در سال ۲۰۰۸ بود.
کشتی‌های باری خودران که با عنوان کشتی‌های کانتینری خودران یا کشتی‌های سطحی خودران دریایی (MASS) نیز شناخته می‌شوند، کشتی‌های بدون خدمه هستند که کانتینرها یا محموله‌های فله را بر روی آب‌های قابل کشتیرانی با تعامل کم یا بدون تعامل انسانی حمل می‌کنند. روش‌ها و سطوح مختلف استقلال را می‌توان از طریق نظارت و کنترل از راه دور از یک کشتی متعارف (سرنشین‌دار) در نزدیکی، یک مرکز کنترل خشکی یا از طریق هوش مصنوعی و یادگیری ماشین به‌دست‌آورد و به کشتی اجازه داد تا در مورد مسیر اقدام تصمیم بگیرد. از سال ۲۰۱۹، چندین پروژهٔ
مسیر اقدام تصمیم بگیرد. از سال ۲۰۱۹، چندین پروژهٔ کشتی باری مستقل در حال توسعه بودند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها ساخت است. ، که در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۹ وارد آزمایش شود و عملیات در سال ۲۰۲۰ اجرایی شود در روسیه، گروهی از شرکت‌ها زیر چتر انجمن صنعت MARINET، پروژهٔ آزمایشی ناوبری از راه دور و خودمختار را آغاز کردند. در چارچوب این پروژه، سه کشتی موجود مجهز شدند تا از راه دور کنترل شوند و در هنگام انجام سفرهای تجاری واقعی خود بتوانند در حالت از راه دور کار کنند. شرکت‌های کشتیرانی فعال در دریاچه‌های بزرگ نیز
شرکت‌های کشتیرانی فعال در دریاچه‌های بزرگ نیز به‌طور فعال این فناوری را با مشارکت شرکت‌های مختلف فناوری دریایی دنبال می‌کنند. در سال ۲۰۲۰، ژاپن اولین آزمایش MASS را با شرکت Iris Leader، کشتی مخصوص حمل کامیون به IMO گزارش داد. فرانسه گزارش آزمایشی با "VN REBEL", کشتی تجاری ۸۰ متری مستقر در بندر تولون را گزارش کرد که از راه دور از مدرسهٔ پلی‌تکنیک در منطقهٔ پاریس کنترل می‌شد. چین گزارش آزمایشی انجام‌شده با کشتی «جین دو یون ۰ هائو» کشتی ۱۲٫۹ متری را که با فناوری ناوبری خودکار و کنترل از راه دور کار می‌کرد و
ناوبری خودکار و کنترل از راه دور کار می‌کرد و از یک نیروگاه برق تأمین می‌شد، گزارش کرد. در سال ۲۰۲۱، شرکت‌های روسی سیستم‌های ناوبری مستقل را طی ۲۸ سفر تجاری آزمایش کردند. با توجه به نتایج امیدوارکنندهٔ به‌دست آمده، مقامات دریایی روسیه به هر شرکت کشتیرانی اجازه داده‌اند تا کشتی‌های خود را با پرچم روسیه به سیستم‌های ناوبری خودران مجهز کرده و آن‌ها را در فعالیت‌های عادی خود به عنوان بخشی از آزمایش ملی، مشروط به برخی شرایط، به‌کار گیرند. برخی در صنعت کشتیرانی، کشتی‌های باری خودران را گام منطقی بعدی در ترابری
کشتی‌های باری خودران را گام منطقی بعدی در ترابری دریایی می‌دانند و به روند کلی خودکارسازی وظایف و کاهش خدمهٔ کشتی‌ها اشاره می‌کنند. در سال ۲۰۱۶، اسکار لواندر، معاون نوآوری دریایی رولز رویس اظهار داشت: «این اتفاق می‌افتد. اگر نیست، زمانی است. فناوری‌های مورد نیاز برای واقعی ساختن کشتی‌های از راه دور و خودران وجود دارد. ما تا پایان دهه شاهد یک کشتی کنترل از راه دور در صحنهٔ تجاری خواهیم بود.» دیگران تردید بیشتری دارند، مانند مدیر عامل بزرگ‌ترین شرکت کشتی‌رانی جهان، سورن اسکو از مرسک که اظهار داشت که مزایای
جهان، سورن اسکو از مرسک که اظهار داشت که مزایای حذف خدمه از کشتی‌ها را نمی‌بیند و اضافه کرد: "من انتظار ندارم که ما به کشتی‌های کانتینری به طول ۴۰۰ متر و وزن ۲۰۰۰۰۰ تن بدون هیچ انسانی اجازه دهیم که در این اطراف حرکت کند. چالش‌های مقرراتی، ایمنی، قانونی و امنیتی به‌عنوان بزرگ‌ترین موانع در تحقق کشتی‌های باری مستقل در نظر گرفته می‌شوند. تعریف. کمیته ایمنی دریایی در سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) تعریف اولیه ای از کشتی‌های خودران به عنوان کشتی‌های سطحی خودران دریایی (MASS) ارائه کرده‌است که شامل درجاتی از
دریایی (MASS) ارائه کرده‌است که شامل درجاتی از خودران بودن است که یک کشتی می‌تواند مستقل از تعامل انسانی عمل کند: مفاهیم. محققان دانشگاه ترومسو مفاهیم مختلفی را در مورد نحوه سازماندهی دریانوردی نیمه خودران و کاملاً خودران ارائه کرده‌اند. سیستم Master-Slave پیش‌بینی می‌کند که یک کشتی «فرمانده» تک سرنشین برای هماهنگی و نظارت بر دسته‌ای از کشتی‌های «تابع» خودران بدون سرنشین که به دنبال آن هستند، استفاده می‌شود. پرسنلی با آموزش‌های سنتی دریانوردی، مهندسی و ICT برای مقابله با حوادث ناگهانی مانند خرابی ارتباطات،
مقابله با حوادث ناگهانی مانند خرابی ارتباطات، آتش‌سوزی یا عملیات جستجو و نجات حضور خواهند داشت. سیستم فرمانده در خشکی، کشتی‌هایی را پیش‌بینی می‌کند که می‌توانند از طریق یک خدمه خشکی آموزش دیده در یک مرکز فرماندهی نظارت و هدایت شوند. فناوری سمعی و بصری به خدمه در جهت‌گیری اطراف خود کمک می‌کند. این به کشتی اجازه می‌دهد تا در مناطق کم تردد کاملاً خودران باشد، اما از مرکز فرماندهی در مناطق پرتردد مانند کانال سوئز یا تنگه مالاکا کنترل شود. عملیات کاملاً خودران به کشتی اجازه می‌دهد بدون هیچ‌گونه دخالت انسانی
به کشتی اجازه می‌دهد بدون هیچ‌گونه دخالت انسانی حرکت کند و اطلاعات و داده‌های اطراف خود را جمع‌آوری کند و بر اساس آن تصمیم‌گیری کند. همچنین می‌تواند داده‌های ناوبری و موقعیتی را از سایر کشتی‌های خودران مشابه سیستم اجتناب از برخورد هوابرد ارسال و دریافت کند و به آن اجازه می‌دهد در صورت نیاز اقدام ایمن انجام دهد. انجمن صنعت MARINET رویکردی را بر اساس اصل هم ارزی کامل عملکردی معرفی کرد. این اصل پیشنهاد می‌کند که وظایفی که برای خدمه روی کشتی توسط مقررات دریایی فعلی تجویز شده‌است به‌طور کامل به‌طور خودکار و تحت
تجویز شده‌است به‌طور کامل به‌طور خودکار و تحت کنترل از راه دور انجام شود. این اجازه می‌دهد تا اتوماسیون تدریجی کشتی، خودکار کردن عملکردها یک به یک و به‌طور کامل انجام شود. فناوری. کشتی‌های خودران با استفاده از فناوری‌هایی که به‌طور مشابه در اتومبیل‌های خودران و خلبان‌های خودکار یافت می‌شوند، به مستقل بودن دست می‌یابند. حسگرها با کمک دوربین‌های مادون قرمز و طیف بصری که با رادار، سونار، لیدار، جی‌پی‌اس و AIS تکمیل می‌شوند، داده‌ها را فراهم می‌کنند که قادر به تأمین داده‌ها برای استفاده ناوبری خواهند بود. سایر
داده‌ها برای استفاده ناوبری خواهند بود. سایر داده‌ها مانند داده‌های هواشناسی و سیستم‌های ناوبری و ترافیک در اعماق دریا از مکان‌های خشکی به کشتی کمک می‌کنند مسیری امن را ترسیم کنند. سپس داده‌ها توسط سیستم‌های هوش مصنوعی یا در خود کشتی یا در یک مکان خشکی پردازش می‌شود و یک مسیر و الگوی تصمیم‌گیری بهینه را پیشنهاد می‌کند. داده‌های حسگرهای ذکر شده در بالا توسط چندین سیستم پردازش می‌شوند، یعنی سیستم ناوبری مستقل، سیستم نظارت و تجزیه و تحلیل نوری، سیستم کنترل حرکت هماهنگ، کنترل‌های موتور، سیستم‌های نظارت فنی و
هماهنگ، کنترل‌های موتور، سیستم‌های نظارت فنی و رابط‌های انسانی (ایستگاه کنترل از راه دور و رابط‌های روی کشتی). مزایای بالقوه. ایمنی عملیاتی. بر اساس مطالعه ای که توسط آلیانز در سال ۲۰۱۸ انجام شد، تخمین زده می‌شود که بین ۷۵ تا ۹۶ درصد از حوادث دریایی ناشی از خطاهای انسانی مانند خستگی کارکنان، اشتباهات قضاوت شخصی، سهل انگاری و آموزش ناکافی است. خطای انسانی باعث ۲۷۱۲ تلفات در سال ۲۰۱۸ شد که هزینه آن ۱٫۶ میلیارد دلار از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ بوده‌است و کشتی‌های باری ۵۶ درصد از کل کشتی‌های از دست رفته را تشکیل
باری ۵۶ درصد از کل کشتی‌های از دست رفته را تشکیل می‌دهند. تخمین زده می‌شود که کار روی عرشه، به عنوان مثال در حین عملیات پهلوگیری، ۵ تا ۱۶ برابر خطرناک تر از مشاغل خشکی باشد. برخی استدلال می‌کنند که با معرفی کشتی‌های کاملاً خودران و نیمه خودران، تعداد و شدت این حوادث به دلیل کمبود خدمه و عملکرد بهتر سیستم‌های خودران کاهش می‌یابد. کاهش هزینه‌ها. طبق مطالعه‌ای که توسط دانشگاه فنی دانمارک انجام شد، تخمین زده می‌شود که خدمه روی کشتی در قالب حقوق، بیمه و آذوقه‌های داخل هواپیما سالانه حدود ۱ میلیون کرون کرونه یا
داخل هواپیما سالانه حدود ۱ میلیون کرون کرونه یا ۱۵۰۰۰۰ دلار هزینه دارد، که هزینه‌های خدمه معمولاً محاسبه می‌شود. برای حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از کل هزینه سفر با کشتی باری. کشتی‌های نیمه خودران یا کاملا خودران می‌توانند به‌طور بالقوه این هزینه‌ها را کاهش داده و از بین ببرند و انگیزه ای برای شرکتهای کشتیرانی ایجاد کنند که برای کاهش هزینه در بازار رقابتی فزاینده تلاش می‌کنند. با این حال، کشتی‌های خودران ممکن است هزینه‌های خشکی را در قالب سرمایه‌گذاری‌های بزرگ و نگهداری از مراکز کنترل و عملیات، حسگرها، سرورهای داده
از مراکز کنترل و عملیات، حسگرها، سرورهای داده و دارایی‌های ارتباطی مانند ماهواره‌های با پهنای باند بالا افزایش دهند. بهره‌وری انرژی و اثرات زیست‌محیطی. حذف خدمه امکان ساخت کشتی‌هایی را بدون امکانات کشتی مورد نیاز برای عملیات انسانی مانند پل یا قابلیت زندگی انسان مانند اتاق خواب، لوله‌کشی، سالن آشغال و سیم‌کشی برق، کاهش وزن و افزایش قابلیت اطمینان را می‌دهد. این امر به کشتی‌های خودران اجازه می‌دهد سبک‌تر ساخته شوند و از اندازه کمتری برای خدمه استفاده کنند و مصرف سوخت و اثرات زیست‌محیطی را کاهش دهند. دزدی
و مصرف سوخت و اثرات زیست‌محیطی را کاهش دهند. دزدی دریایی. رولز رویس استدلال کرده‌است که فعالیت‌های دزدی دریایی با فناوری پایین با هدف کشتی‌ها و خدمه آن‌ها در نتیجه خودران کشتی‌ها کاهش می‌یابد. کشتی‌ها را می‌توان به گونه‌ای ساخت که سوار شدن به آن‌ها دشوار باشد و دسترسی به محموله و کنترل‌های دستی در دسترس نباشد. در مورد یک رویداد دزدی دریایی، مراکز کنترل می‌توانند کشتی را بی حرکت کنند یا آن را در مسیر خاصی حرکت دهند تا زمانی که مقامات دریایی بتوانند به آن برسند. بدون حضور خدمه ای برای گروگان‌گیری و باج‌گیری،
بدون حضور خدمه ای برای گروگان‌گیری و باج‌گیری، کشتی‌های باری اهداف کم ارزشی برای دزدان دریایی هستند. چالش‌های بالقوه. قابلیت اطمینان. در حال حاضر بیشتر خدمه کشتی‌های باری تجاری عمدتاً متشکل از افسران ناوبری و خدمه موتور هستند که ماشین‌های محرکه کشتی، ماشین‌آلات کمکی، ژنراتورهای تأمین برق، جداکننده‌ها، پمپ‌ها، سیستم خنک‌کننده را نگهداری می‌کنند. این سیستم‌ها اغلب بسیار پیچیده هستند و نیاز به تعمیر و نگهداری منظم دارند. افزایش افزونگی به عنوان راه حل دیده می‌شود، یا با داشتن دو سیستم موتور یا با استفاده از