payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و رشد شخصی/فردی دارد. دیدگاه غالب در روان‌شناسی شخصیت نشان می‌دهد که شخصیت زود ظهور می‌کند و در طول عمر فرد به رشد خود ادامه می‌دهد. اعتقاد بر این است که ویژگی‌های شخصیتی بزرگسالان مبنایی در مزاج دوران نوزادی آنان دارد. به این معنی که تفاوت‌های فردی در مزاج و رفتار در اوایل زندگی فرد ظاهر می‌شوند و به‌طور بالقوه قبل از اینکه با کمک زبان خودآگاهی در فرد ایجاد شود، شخصیت رشد می‌کند. مدل پنج عاملی شخصیت ابعاد مزاج دوران کودکی را ترسیم می‌کند. این مدل نشان می‌دهد که تفاوت‌های فردی در سطوح ویژگی‌های شخصیتی
می‌دهد که تفاوت‌های فردی در سطوح ویژگی‌های شخصیتی متناظر (میزان روان رنجورخویی، میزان برون‌گرایی، میزان گشودگی به تجربه، میزان توافق‌پذیری و میزان وظیفه‌شناسی) از سنین پایینی وجود دارند. نظریه‌ها. نظریه‌های مختلفی برای رشد شخصیت انسانی وجود دارد. نظریه روانکاوی. نظریه روانکاوی شخصیت توسط زیگموند فروید ایجاد شد. این نظریه شامل سه ایده اصلی است که شخصیت را می‌سازد، نهاد، خود و فراخود. این سه خصیصه بخش‌های خود را کنترل می‌کنند. برا اساس این نظریه، شخصیت با سه ویژگی متضاد نظریه روانکاوی شکل می‌گیرد. نظریه صفت.
متضاد نظریه روانکاوی شکل می‌گیرد. نظریه صفت. نظریه صفت شخصیت یکی از نظریه‌های اصلی در مطالعه شخصیت است. بر اساس این نظریه، صفات شخصیت را می‌سازند. صفات را می‌توان به عنوان الگوهای رفتار، فکر یا احساسات توصیف کرد. نظریه تکاملی رشد. نظریه تکاملی رشد شخصیت اساساً مبتنی بر فرایند تکاملی انتخاب طبیعی است. از دیدگاه تکاملی، تکامل منجر به تغییراتی در ذهن انسان شده. انتخاب طبیعی این تغییرات را بر اساس سودمندی آنها برای انسان اصلاح کرده. به دلیل پیچیدگی‌های انسانی، بسیاری از ویژگی‌های شخصیتی متضاد به طرق مختلف
بسیاری از ویژگی‌های شخصیتی متضاد به طرق مختلف سودمند هستند. انسان‌های اولیه به دلیل فرهنگ قبیله ای جمع گرا بودند. شخصیت افراد در یک قبیله بسیار شبیه بود. بر اساس این نظریه، تقسیم کار منجر به تمایز در ویژگی‌های شخصیتی به منظور دستیابی به کارایی بالاتر شد. تمایز در ویژگی‌های شخصیتی عملکرد انسان‌ها را افزایش می‌داد و بنابراین از طریق انتخاب طبیعی انسان‌ها با محیط سازگار می‌شدند و انسان‌ها از طریق تکامل به رشد شخصیت و فردیت خود ادامه داده‌اند. نظریه انسان‌گرایانه. روان‌شناسی انسان‌گرایانه بر انتخاب‌های فردی
روان‌شناسی انسان‌گرایانه بر انتخاب‌های فردی به‌عنوان اعمالی اختیاری تأکید می‌کند که در نهایت رشد شخصی را تعیین می‌کنند. ویژگی‌های شخصیتی فردی، اگرچه برای خود یکپارچه ضروری است، اما تنها بخش‌هایی هستند که کل تجربیات قابل مشاهده انسانی را تشکیل می‌دهند؛ بنابراین، رشد شخصیت بر حسب اقدام هدفمندی که در جهت تجربه و تسلط بر انتخاب آزاد (اختیار) است، بیان می‌شود. روان‌شناسی انسان‌گرایانه به‌جای عناصر تقسیم‌بندی‌شده ویژگی‌های شخصیتی مانند احساسات، افکار یا رفتار، این عناصر را به عنوان "کارکردهایی" از بودن در یک
این عناصر را به عنوان "کارکردهایی" از بودن در یک سیستم فراگیرتر مانند جوامع، فرهنگ‌ها یا روابط بین‌فردی ادغام می‌کند. در نتیجه، رشد شخصیت در معرض تغییر در معنای شخصی و اهداف فردی در دستیابی به خود ایدئال است. عوامل اثرگذار. صفات و الگوهای شخصیتی تحت تأثیر عوامل ژنتیکی، محیطی، معاملاتی و تصادفی است. عوامل محیطی. ما انسانها در زندگی همواره تحت تاثیر محیط هستیم.این عامل بشدت تاثیر گذار در زندگی ما موجب می‌شود که ثبات و پایداری شخصیت. در طول طول عمر یک فرد، نشان داده شده‌است که ثبات شخصیت آنها متغیر است، اگرچه
داده شده‌است که ثبات شخصیت آنها متغیر است، اگرچه این تغییرپذیری در بزرگسالی افزایش می‌یابد. ژنتیک رفتاری می‌تواند تغییرات تجربه شده در طول عمر را توضیح دهد. تغییرات در انتقال بین کودکی، نوجوانی و بزرگسالی بسیار مشهود هستند. از کودکی تا اواسط نوجوانی، میزان تفاوت‌های فردی در شخصیت، عمدتاً به دلیل تأثیرات محیطی افزایش می‌یابد. با این حال، تأثیرات ژنتیکی نقش بزرگ‌تری نسبت به تأثیرات محیطی در بزرگسالی بازی می‌کند و در نتیجه تفاوت‌های فردی کمتری در شخصیت بین افرادی که دارای ژنتیک مشابه هستند دیده می‌شود.
افرادی که دارای ژنتیک مشابه هستند دیده می‌شود. پایداری شخصیت در طی طول عمر با یک مطالعه طولی بر روی افراد در طول پنجاه سال از نوجوانی تا بزرگسالی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج این مطالعه طولی نشان داد که شخصیت انعطاف‌پذیر است، اگرچه تغییرات در سطح انعطاف‌پذیری در بزرگسالی تثبیت می‌شوند.
آن شب () فیلم درام جنایی به کارگردانی موریس کازنو و با بازی میلن دمونژو، موریس رونه و ژان سروه محصول ۱۹۵۸ فرانسه است. این اثر سینمایی اقتباسی از رمان "سکوتی مرگ‌بار" اثر میشل لبرون است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. فیلم در استودیو بیلانکورت در پاریس فیلمبرداری شد؛ و دکورهایش توسط کارگردان هنری ژاک شالو طراحی شده‌است.
فهرست زندان‌های ایران زندان‌های موجود در ایران است که شامل ۲۱۷ زندان می‌شود. این زندان‌ها توسط ارگان یا سازمان‌های دولتی و غیردولتی اداره می‌شوند. اداره کننده. از مجموع ۲۱۳ زندان موجود در ایران هر کدام توسط سازمانی خاص اداره می‌شوند که عبارتند از: در آبان ۱۴۰۰ شبکه حقوق بشر کردستان، گزارشی دربارهٔ زندان‌های «مخفی» تحت نظر وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه در شهرهای ارومیه، سنندج و کرمانشاه منتشر کرد و از رایج بودن شکنجه‌های شدید و تجاوز در این زندان‌ها خبر داد. فهرست. آذربایجان غربی. به گفته مدیرکل امور زندان‌ها
آذربایجان غربی. به گفته مدیرکل امور زندان‌ها زنان ۲ درصد جمعیت زندان‌های استان را تشکیل می‌دهند. البرز. در کرج چهار زندان وجود دارد. زندان کچویی و ندامتگاه مرکزی در جنوب، زندان رجایی‌شهر در شمال و زندان قزلحصار در غرب واقع در منطقه‌ای ما بین حصارک و کیانمهر و مهرشهر قرار دارد. فارس. شیراز زندان‌های متعددی دارد که عادل آباد، پیربنو، کیان آباد، بازداشتگاه مرکزی و نظام آباد از جمله مشهورترین آن‌ها هستند.
سرچنار محله‌ای در سلیمانیه است که در غرب این شهر قرار دارد. در گذشته به دلیل ضعف ترابری و کمبود جمعیت، سرچنار از سایر نقاط سلیمانیه جدا بود و معلوم بود که از کجا شروع و به کجا ختم می‌شود. استراحتگاه سرچنار. سرچنار به دلیل جاری شدن آب از زیر تپه‌ها و کوه‌ها، یکی از زیباترین تفرجگاه‌های عراق محسوب می‌شود. سرچنار از دیرباز دارای هتل‌ها و محل‌هایی برای اقامت گردشگران بوده‌است. سرچنار مکانی خنک و روح‌افزا برای مردم سلیمانیه و اطراف آن بود که هنوز هم در تعطیلات آخر هفته افراد زیادی را به خود جذب می‌کند. سرچنار
آخر هفته افراد زیادی را به خود جذب می‌کند. سرچنار چندین بار بازسازی شده و ظاهر سواحل آن اصلاح و بهبود یافته‌است. آب سرچنار. سرچنار دارای منبع آب طبیعی است که از ارتفاعات دَرُپشتیوه سرازیر می‌شود، این منبع آب در احیا و بازسازی منطقه بسیار مهم بوده و تا به امروز منبع اصلی آب سلیمانیه است. در تابستان سطح آب به شدت کاهش می‌یابد و در سال‌های اخیر در ماه‌های تابستان به دلیل خشک‌سالی خشک می‌شود. کارخانهٔ سیمان سرچنار. به دلیل وجود کوه‌های سنگی در سرچنار، روس‌ها کارخانه سیمان سرچنار را در دههٔ ۱۹۵۰ ساختند. به لطف
سیمان سرچنار را در دههٔ ۱۹۵۰ ساختند. به لطف این کارخانه اسکان کارکنان آن فراهم شده بود و از آن زمان سرچنار احیا شده‌است. این کارخانه در سال ۲۰۰۸ توسط دولت اقلیم کردستان عراق برای تمیز نگه‌داشتن محیط زیست و بهبود چشم‌انداز سرچنار تعطیل شد. اهمیت سرچنار. سرچنار علاوه بر اینکه منبع آب سلیمانیه بود، دارای کارخانهٔ سیمان و تفرجگاهی دلپذیر بود و همچنین مکانی حساس برای پناه دادن به پیشمرگه‌ها بود.
ریچارد والاس هال (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۰) بازیکن سابق بیسبال حرفه‌ای متولد آمریکا است. او از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و از ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۱ در لیگ اصلی بیسبال به عنوان بازیکن راست دست بازی کرد به ویژه به عنوان یکی از اعضای سلسله بالتیمور اوریولس که برندهٔ سه قهرمانی در لیگ آمریکا و دو قهرمانی در سری جهانی بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰ شد. او همچنین برای تیم دزدان دریایی پیستبورگ، کانزاس سیتی اتلتیک و فیلادلفیا فیلیز بازی کرد. زندگی‌نامه. او به اوریلوس کمک کرد تا در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ سری جهانی و ۱۹۶۹ و ۱۹۷۱ لیگ آمریکا را برنده
۱۹۷۰ سری جهانی و ۱۹۶۹ و ۱۹۷۱ لیگ آمریکا را برنده شوند. هال اولین پرتاب‌کننده‌ای بود که در بازی سری لیگ قهرمانان در ۴ اکتبر ۱۹۶۹ به پیروزی دست یافت. او مسن‌ترین بازیکن لیگ آمریکا در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ بود. او از کالج سوارثمور فارغ‌التحصیل شد و برادر بزرگ‌تر باربارا پارتی زبان‌شناس مشهور است که او نیز از همان کالج فارغ‌التحصیل شده‌است. هال همچنین فوتبال و بسکتبال بازی می‌کرد و در پیست سوارثمور می‌دوید.
رسوایی خیخن لقبی است که به بازی فوتبال بین دو تیم آلمان غربی و اتریش در جام جهانی ۱۹۸۲ داده شده است. این بازی در ورزشگاه ال مونینون در شهر خیخن اسپانیا و در تاریخ ۲۵ ژوئن برگزار شد. برد آلمان با یک یا دو گل دو همسایه را به مرحله بعد می رساند و الجزایر حذف می شد، آلمان طی ده دقیقه به گل اول خود رسید و پس از آن دو تیم عملا به بازی بسیار کند، پاسکاری در زمین خود و عدم خلق موقعیت خطرناک روی دروازه حریف روی آوردند. با وجود اینکه تماشاچیان دو تیم را به تبانی متهم کردند اما فیفا اعلام کرد هیچ قانونی از سوی این دو
کردند اما فیفا اعلام کرد هیچ قانونی از سوی این دو تیم نقض نشده است. پس از این بازی و اتفاق مشابهی که در جام جهانی قبل رخ داده بود فیفا تصمیم گرفت بازی‌های پایانی گروه‌ها در دور گروهی به صورت همزمان برگزار شود. پیش زمینه. الجزایر در اولین بازی خود با شکست ۲-۱ آلمان غربی یک شگفتی بزرگ خلق کرد که از آن به عنوان بزرگترین شگفتی پس از شکست ایتالیا مقابل کره شمالی در جام جهانی ۱۹۶۶ یاد می‌شود. این نخستین بار بود که یک تیم آفریقایی موفق به شکست تیمی از اروپا می‌شد. این تیم در بازی دوم خود ۲-۰ مغلوب اتریش شده و در
این تیم در بازی دوم خود ۲-۰ مغلوب اتریش شده و در بازی سوم ۳-۲ از سد شیلی گذشت. از آنجایی که بازی آخر الجزایر یک روز قبل از بازی دو تیم آلمان غربی و اتریش بود این دو تیم از جدول گروه کاملا آگاه بودند. پیروزی آلمان با یک یا دو گل این تیم را به همراه اتریش به مرحله بعد می‌رساند. پیروزی با اختلاف سه گل یا بیشتر به دلیل تفاضل گل موجب حذف اتریش و صعود آلمان و الجزایر به مرحله بعدی می‌گردید. بازی. آلمان ۱۰ دقیقه ابتدایی بازی را طوفانی آغاز کرد و در دقیقه دهم توسط هورشت هروبش به گل دست یافت. پس از به ثمر رسیدن گل
هورشت هروبش به گل دست یافت. پس از به ثمر رسیدن گل دو تیم به حفظ توپ در زمین خود روی آوردند؛ سپس با ارسال‌های بلند و بی‌ثمر توپ را به زمین حریف فرستاده و این اتفاق تا پایان بازی مدام تکرار می‌شد. واکنش‌ها. گزارشگر تلویزیون آلمان غربی در اعتراض به این حرکت سکوت کرده و از گزارش بازی خودداری کرد و گزارش اتریشی نیز از بینندگان درخواست کرد که تلویزیون خود را خاموش کنند. تماشاچیان نیز از دیدن این صحنه خشمگین شده بودند و تیم الجزایر را تشویق می‌کردند. برخی با نشان دادن اسکناس به تبانی بین دو تیم اعتراض می‌کردند.
دادن اسکناس به تبانی بین دو تیم اعتراض می‌کردند. گفته می‌شود یکی از هواداران آلمان غربی نیز به نشانه اعتراض پرچم این کشور را به آتش کشید. جستارهای وابسته. جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ تبانی
کریستین گوتفرید کورنر (زاده ۲ ژوئیه ۱۷۵۶ – درگذشته ۱۳ مه ۱۸۳۱) حقوق‌دان آلمانی بود. خانه او یک سالن ادبی و موسیقی بود و او دوست فردریش شیلر بود. زندگینامه. او در لایپزیک متولد شد و در دانشگاه گوتینگن و در دانشگاه لایپزیگ در رشته حقوق تحصیل کرد. او مدرک خود را در لایپزیگ گرفت. در سال ۱۷۸۳او به عنوان رئیس شورای عالی لوتری در درسدن انتخاب شد. او در سال ۱۷۹۰به سِمَت قاضی دادگاه تجدیدنظر منصوب شد. و در سال ۱۸۱۱به دادگاه استیناف بازگشت. خانه او در درسدن مرکز مهم فرهنگ و هنر بود. ریگز (۱۹۹۷) می نویسد:خانواده کورنر
و هنر بود. ریگز (۱۹۹۷) می نویسد:خانواده کورنر در درسدن ... تبدیل به یک محفل ادبی و موسیقی شد. نمایشنامه ها و مقالات خوانده شد. زینگ‌اشپیگل و موسیقی مجلسی اجرا شد. و سخنرانی هایی در مورد هنر ارائه شد. مهمانان و شرکت کنندگان شامل یوهان گوتفرید فون هردر ، گوته ، ویلهلم فون هومبولت ، برادران شلگل ، لودویگ تیک ، نوالیس و نوازندگان یوهان نائومان ، یوهان هیلر ، کارل زلتر ، موتزارت و وبر بودند. کورنر تا آنجا پیش رفت که یک تئاتر کوچک در خانه اش ساخته شد که خانواده و دوستانش در آن نمایش‌هایی را اجرا می کردند. تعدادی
دوستانش در آن نمایش‌هایی را اجرا می کردند. تعدادی از نمایشنامه های فردریش شیلر، دوست صمیمی او، اولین نمایش خصوصی خود را در این تئاتر دریافت کردند، در حالی که تنها کمدی او "صبح کورنر" برای تولد کورنر نوشته شد. با گوته مکاتبه کرد. شیلر بیشتر اوقات بین سال های ۱۷۸۵و ۱۷۸۷با او زندگی می کرد. پس از نبرد لایپزیگ در سال ۱۸۱۳، در دوران اشغال زاکسن توسط روسیه و پروس، او مشاور دولت روسیه بود. در سال ۱۸۱۵، با بازگشت پیش بینی شده پادشاه فردریک آگوستوس ، او تصمیم گرفت درسدن را ترک کند، زیرا عصبانی بود که پادشاه محافظه
را ترک کند، زیرا عصبانی بود که پادشاه محافظه کار احتمالاً اصلاحات آغاز شده توسط اشغالگران را خنثی می کند. پس از اینکه در نامه ای به یکی از دوستانش اعلام کرد "من آلمانی تر از ساکسون هستم"، او و خانواده اش به برلین نقل مکان کردند، جایی که سیاست های پروس بیشتر با اعتقادات او هماهنگ بود. او سمتی در پادشاهی پروس پیدا کرد، جایی که او مشاور دولتی و بعداً مشاور خصوصی در وزارت آموزش جدید بود. آثار. از آثار او می توان به "دیدگاه های زیبایی شناختی" ناشناس اشاره کرد (لایپزیگ، ۱۸۰۸)، "آزمایش‌هایی روی موضوعات مدیریت
(لایپزیگ، ۱۸۰۸)، "آزمایش‌هایی روی موضوعات مدیریت شهری" (درسدن, ۱۸۱۲) و "امیدهای آلمان" (لایپزیگ، ۱۸۱۳). "مکاتبات شیلر با کرنر" از اهمیت بیشتری برخوردار است ("مکاتبات شیلر با کورنر"، ویرایش شده توسط کارل گودکه ، لایپزیگ، ۱۸۷۴؛ توسط لودویگ گایگر ، اشتوتگارت، ۱۸۹۶-۱۸۹۵). او همچنین اولین نسخه جمع آوری شده آثار شیلر (۱۸۱۵-۱۸۱۲) را تهیه کرد. او آثار پسر درگذشته‌ی خود را ویرایش کرد("دارایی شاعرانه تئودور کورنر"، ۱۸۱۵). آثار جمع آوری شده خود او توسط آدولف اشترن (لایپزیگ، ۱۸۸۱) ویرایش شده است. خانواده. کورنر با
(لایپزیگ، ۱۸۸۱) ویرایش شده است. خانواده. کورنر با مینا استوک ازدواج کرد، دختر یوهان میخل استوک، یک حکاکی، در سال ۱۷۸۵، پس از مرگ پدرش، که به دلیل طبقه اجتماعی به شدت با این ازدواج مخالف بود. آنها در تمام مدت ازدواج خود با هنرمندی به نام دورا استوک، خواهر بزرگتر مینا، که هر دو با او صمیمی بودند، زندگی کردند. خانواده کورنر دو فرزند داشتند که از دوران نوزادی جان سالم به در بردند. هر دو زندگی کوتاه اما پُردستاوردی داشتند: اما کورنر (۱۸۱۵-۱۷۸۸)، که یک نقاش ماهر شد، و تئودور کورنر (۱۸۱۳-۱۷۹۱)، که به یک
ماهر شد، و تئودور کورنر (۱۸۱۳-۱۷۹۱)، که به یک سرباز-شاعر مشهور تبدیل شد. هر دو در جوانی مردند: تئودور در سال ۱۸۱۳به عنوان یک قربانی جنگ، و اِما، در یک بیماری ناگهانی در سال ۱۸۱۵ مردند. پدر و مادرشان در غم از دست دادن فرزندان خود ویران شدند. کریستین گوتفرید کورنر در سال ۱۸۳۱ در سن ۷۴ سالگی در برلین درگذشت. یادداشت و مراجع. پانویس منابع
آشپزی لتونیایی () به‌طور معمول از محصولات کشاورزی، به همراه گوشت که در بیشتر غذاهای اصلی وجود دارد، تشکیل شده‌است. به خاطر موقعیت لتونی در ساحل شرقی دریای بالتیک، مصرف ماهی هم متداول است. آشپزی لتونیایی از دیگر کشورهای منطقه بالتیک تأثیر پذیرفته‌است. مواد اولیه غذایی متداول همچون سیب زمینی، گندم، جو، کلم، پیاز، تخم مرغ و گوشت خوک در دستورالعمل طرز تهیه غذاهای محلی یافت می‌شوند. به خاطر مشهود بودن چهار فصل، آشپزی لتونیایی به‌طور محسوسی فصلی است و هر موقع از سال محصولات و غذاهای مختص به خود را دارد. به‌طور
سال محصولات و غذاهای مختص به خود را دارد. به‌طور کلی غذای لتونیایی تا مقدار زیادی چرب هستند و از ادویه به مقدار کم استفاده می‌کنند.
اِوِرِت بِروان (به انگلیسی:Everett Brown) (زاده ۱۹۰۲-درگذشت ۱۹۵۳) یک بازیگر آمریکایی بود. او بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۳ فعالیت می کرد. اورت براون به دلیل سیاه پوست بودن،نقش شخصیت هایی را بازی می کرد که معمولا تبعیض آمیز بودند. او حدودا در ۴۰ فیلم نقش آفرینی کرد که معروفترین آنها بر باد رفته است.او در این فیلم نقش بیگ سَم را بازی کرد. از دیگر فیلم های معروفی که او در آنها بازی کرد،می توان به کینگ کونگ اشاره کرد. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Everett_Brown
ماتورینوس وایسیه لا کروز (به فرانسوی: Maturinus Veyssière La Croze) (۴ دسامبر ۱۶۶۱، نانت - ۲۱ مه ۱۷۳۹) در سال‌های اولیه زندگی خود یک مورخ بندیکتی و خاورشناس فرانسوی بود. بعدها، به عنوان یک پروتستان، کتابدار سلطنتی و استاد ارمنی‌شناس دانشگاه برلین شد. او اولین تحصیلات خود را نزد پدرش که صاحب یک کتابخانه خصوصی بود، دریافت کرد. در سال ۱۶۷۷ خانواده او دچار مشکلات مالی شدند و او در "سَن فلوران دو سامور" کارآموز شد. او الهیات را در لمان تحصیل کرد و تا سال ۱۶۸۲ یک بندیکتین در صومعه سن ژرمن دو پر در پاریس بود. در
بندیکتین در صومعه سن ژرمن دو پر در پاریس بود. در سال ۱۶۹۶ با پیشوای خود دچار اختلاف شد و به بازل گریخت و در آنجا از استادان اصلاح طلب سوئیسی پیتر ورنفلز و جی. باکستورف حمایت شد و به کلیسای اصلاح شده گروید. یک سال بعد، او کتابدار سلطنتی پروس در برلین شد. او همچنین معلم تعدادی از اعضای خانواده سلطنتی بود. از سال ۱۷۲۵ او همچنین استاد فلسفه در کالج فرانسوی در برلین بود. او بسیاری از آثار منتشر نشده و یک کتابخانه خصوصی قابل توجه از خود به جای گذاشت. او علاوه بر فرانسه به زبان‌های لاتین، آلمانی، ارمنی و برخی از
فرانسه به زبان‌های لاتین، آلمانی، ارمنی و برخی از زبان‌های سامی و اسلاوی صحبت می‌کرد. از جمله آثار منتشرنشده او، چهار فرهنگ لغت به زبان‌های قبطی، ارمنی، اسلاوی و سُریانی بود. آثار او عبارتند از "دفاع از نویسندگان اولیه علیه جی هاردونیوس" (۱۷۰۸)، "تاریخ مسیحیت در هند" (۱۷۲۴)، "تاریخ مسیحیت در اتیوپی و ارمنستان" (۱۷۳۹)، و فرهنگ لغت قبطی - لاتین.
اِما سوفی کورنر (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۷۸۸ در درسدن، در دوک‌نشین زاکسن؛ درگذشته ۱۸۱۵ در درسدن، در آن زمان پادشاهی ساکسونی) نقاش آلمانی، شاگرد نقاش سوئیسی آنتون گراف و خواهر شاعر و سرباز کارل تئودور کورنر بود. زندگی‌نامه. اما کورنر در سال ۱۷۸۸، به عنوان دختر کریستین گوتفرید کورنر، قاضی دادگاه استیناف به آلمانی :("Oberappellationsgerichtsrats")، و مینا استوک، دختر حکاک یوهان مایکل استوک، متولد شد. خواهر مادرش دورا استوک نقاش بود. اِما همراه با برادرش تئودور در خانه ای با زندگی اجتماعی، هنری و روشنفکری پر جنب و جوش
ای با زندگی اجتماعی، هنری و روشنفکری پر جنب و جوش بزرگ شد. پدرش حامی و مروج شاعر فردریش شیلر بود که حتی مدتی با خانواده زندگی کرد. شخصیت‌های برجسته دیگری مانند گوته و هاینریش فون کلایست نیز اغلب مهمان آنها بودند. دورا عمهٔ اِما، که از اوت ۱۷۸۵در خانه خواهرش زندگی می‌کرد، استعداد هنری اِما را تشویق کرد و همچنین پرتره او را کشید. دوست دورا استوک، آنتون گراف، که قبلاً پرتره‌های پدر و مادرش را کشیده بود، بعداً پرتره‌ای را با رنگ روغن اِما اجرا کرد و به او آموزش هنر نیز داد. اما کورنر در زندگی کوتاه هنری خود
هنر نیز داد. اما کورنر در زندگی کوتاه هنری خود پرتره ای از شیلر در سال‌های پایانی زندگی‌اش و همچنین پرتره‌های متعددی از برادرش تئودور کشید که نسبت به او ارادت خواهرانه صمیمانه‌ای داشت. از آنجایی که تئودور به عنوان یکی از اعضای سپاه آزاد لوتزو در "بفرایونگ اسکریگ" علیه ناپلئون در سال ۱۸۱۳ داوطلب شده بود، در دوره اتحاد پادشاه ساکسون با فرانسوی‌ها، بسیاری از کورنرها چه از نظر اجتماعی و چه از نظر سیاسی از آنها دوری کردند. تئودور کورنر در اوت ۱۸۱۳ در نبرد در گاده‌بوش، مکلنبورگ کشته شد. دو سال بعد، اِما به همراه
مکلنبورگ کشته شد. دو سال بعد، اِما به همراه پدر و مادرش از قبر او در وبلین دیدن کرد. اِما غمگین شد، اما خواست قبر باز شود، اما پدرش از ترس تأثیر سیل عظیم احساسات بر او امتناع کرد. چهار هفته پس از این ملاقات، اما در درسدن دچار یک تب عصبی شدید شد. او در کنار برادرش در زیر درخت بلوط در ووبلین به خاک سپرده شد. به دلایل سیاسی والدینش که اکنون فاقد فرزند بودند، درسدن را به همراه عمه‌اش ترک کردند و به برلین رفتند، جایی که پدرش به خدمات دولتی پروس پیوست. نمایشگاه‌ها. «موزه کورنر» در خانه خانوادگی قدیمی‌شان،
کالج راندولف-ماکون یک کالج خصوصی هنرهای لیبرال در اشلند، ویرجینیا است. این کالج که در سال ۱۸۳۰ تأسیس شد، بیش از ۱۵۰۰ دانشجو دارد. این دومین کالج قدیمی در آمریکا است که توسط متدیست‌ها اداره می‌شود. در سال ۱۸۴۷، کالج راندولف-ماکون با کالج همپدن-سیدنی رابطه برقرار کرد. این رابطه منجر به تشکیل دانشکده پزشکی Randolph-Macon شد که در سال ۱۸۵۱ بسته شد ویلیام اسمیت، رئیس آن، مجموعه ای از سخنرانی‌ها را در حمایت از برده داری در سال‌های ۱۸۵۶ و ۱۸۵۷ ایراد کرد.
بایان بارو (به لاتین: Bayan Baru) یک محله در ایالت مالزی پنانگ است. این محله در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، همجوار با منطقه آزاد تجاری صنعتی بایان لپاس واقع شده‌است. این تاون شیپ در دههٔ ۱۹۷۰ به دنبال پایه‌ریزی منطقه، ایجاد گردید.از آن زمان بایان بارو به سمت یک محله پررونق، همراه با پیشرفت‌های متنوع در بخش تجاری و خرده فروشی، رو به تکامل گذاشت.
محمد قبادلو (۱۱ دی ۱۳۷۸ – ۳ بهمن ۱۴۰۲) یکی از افراد بازداشت‌شده در خیزش ۱۴۰۱ بود که در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ در شهر پرند بازداشت شد و یک سال بعد با اتهام محاربه و افساد فی‌الارض، اعدام شد. اجرای حکم اعدام قبادلو در حالی صورت گرفت که پیش‌تر خبری مبنی بر نقض حکم در شعبهٔ اول دیوان عالی کشور منتشر شده بود. قبادلو نهمین فردی است که در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ بازداشت و سپس اعدام شد. اعدام او منجر به موجی از خشم عمومی در شبکه‌های اجتماعی شد. بازداشت. قبادلو در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ بازداشت شد. بازداشت او با اتهام مصدوم‌کردن
۱۴۰۱ بازداشت شد. بازداشت او با اتهام مصدوم‌کردن نیروهای انتظامی مستقر در شهر پرند انجام شد. رسانه‌های وابسته به جمهوری اسلامی ادعا کردند که «قبادلو با یک خودروی پیکان به‌عمد مأموران انتظامی را زیر گرفته و ۶ نفر مصدوم شده‌اند.» همچنین «یکی از مأموران به نام فرید کرم‌پور در اثر شدت جراحات کشته شده است.» دادگاه. در تاریخ ۷ آبان ۱۴۰۱ جلسهٔ رسیدگی به اتهامات قبادلو به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. گفته می‌شود در این جلسه قاضی، دو وکیل قبادلو را نپذیرفت و از مرکز مشاوران قوهٔ قضائیه برای او وکیل درخواست کرد.
مشاوران قوهٔ قضائیه برای او وکیل درخواست کرد. وکیل مورد نظر او دربارهٔ روند دادرسی، انتقادات جدی مطرح کرد. از آغاز بازداشت تا دادگاه، وکیل مورد نظر قبادلو هیچ دسترسی به پرونده و مدارک او نداشته و دادگاه بدون حضور وکیل برگزار شد. همچنین گفته می‌شود در بین مدارک نیز هیچ تصویری از محل جرم، مدارک پزشکی قانونی و دیگر مدارک که روال یک دادگاه در مورد تصادف است، وجود نداشته است. قبادلو در دادگاه به اینکه با هدف زیر گرفتن نیروهای امنیتی به سمت آن‌ها حرکت کرده است، اعتراف کرد. با این وجود سپس از سوی خانوادهٔ او و
اعتراف کرد. با این وجود سپس از سوی خانوادهٔ او و همچنین برخی از هم‌بندی‌های او این ادعا مطرح شد که قبادلو دارای اختلال دوقطبی بوده است و هفت سال زیر نظر پزشک بوده است. مادر محمد قبادلو در شبکه‌های اجتماعی گفت فرزندش به اختلال دوقطبی مبتلاست و در ماه‌های قبل از دستگیری از درمان خودداری کرده است. در تاریخ ۳ دی ۱۴۰۱ دیوان عالی کشور با انتشار یک اصلاحیه اعلام کرد که «فرجام‌خواهی به‌عمل‌آمده در پروندهٔ محمد قبادلو رد شده است و دادنامهٔ نامبرده را کیفری، ابرام کرد.» یک ماه بعد، دوشنبه ۳ بهمن ۱۴۰۱، مدیر روابط
کرد.» یک ماه بعد، دوشنبه ۳ بهمن ۱۴۰۱، مدیر روابط عمومی دیوان عالی جمهوری اسلامی با انتشار توئیتی مدعی شد که «فرجام‌خواهی وکیل وی در دیوان عالی کشور ثبت و پرونده برای رسیدگی به یکی از شعب ارجاع شده است.» یک روز بعد نیز مهدخت دامغان‌پور، وکیل پرونده، در توییتر نوشت: «پذیرش فرجام‌خواهی در خصوص پرونده با اتهام قتل، در اعتراض به رأی دادگاه کیفری یک صورت گرفته. همچنین ما خواستار پذیرش اعادهٔ دادرسی در خصوص پرونده با موضوع افساد فی‌الارض با حکم اعدام که توسط دادگاه انقلاب صادر شده برای محمد هستیم.» در تاریخ ۲
انقلاب صادر شده برای محمد هستیم.» در تاریخ ۲ خرداد ۱۴۰۲ روزنامهٔ شرق مدعی شد دیوان عالی کشور حکم اعدام محمد قبادلو را تأیید کرده است. وکیل قبادلو در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۲ از نقض پرونده خبر داد. او اعلام کرد که پس از اعلام نظر ۵۰ نفر از روان‌پزشکان کشور دربارهٔ ضرورت بررسی مجدد و موشکافانه‌تر پرونده، شعبهٔ یک دیوان عالی کشور حکم قصاص را نقض کرده و پرونده را به یکی از شعب دادگاه کیفری ۱ تهران ارجاع خواهد داد. اختلال دوقطبی. وکیل و خانوادهٔ قبادلو به شدت از روند غیرقانونی رسیدگی انتقاد کرده‌اند. وکیل انتخابی
غیرقانونی رسیدگی انتقاد کرده‌اند. وکیل انتخابی قبادلو می‌گوید پروندهٔ موکلش نواقص تحقیقاتی و ایرادهای فنی دارد و موضوع سلامت روان قبادلو و این‌که مبتلا به اختلال دوقطبی است باید در نظر گرفته شود. مادر محمد قبادلو و امیر رئیسیان (وکیل انتخابی قبادلو)، اسناد بیماری اختلال دوقطبی قبادلو و هفت سال سابقهٔ درمان بیماری را منتشر کردند. محمد قبادلو در دادگاه اولیه در تاریخ ۴ آبان مقابل قاضی صلواتی گفت که در زمان حادثه «دو ماه بود که داروهایم را نخورده بودم و سه شب هم نخوابیده بودم»؛ و همچنین گفت «در آن لحظه من
شب هم نخوابیده بودم»؛ و همچنین گفت «در آن لحظه من نبودم که پشت فرمان قرار گرفته بودم.» محمدعلی قبادلو، پدر محمد قبادلو، نیز در یک پیام ویدئویی گفته بود که جانباز شیمیایی و اعصاب و روان است که هفت سال برای کشور جنگیده است. او گفت شرایط او در وضعیت سلامت روان فرزندش و بیماری اختلال دوقطبی او تأثیر منفی گذاشته و اتهام قتل مأمور یگان ویژه از طریق «زیر گرفتن» به شدت مورد تردید است. معصومه احمدی، مادر محمد قبادلو، نیز در ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی گفت «بچهٔ من را غریب گیر آوردند و بدون وکیل از او بازجویی و در
را غریب گیر آوردند و بدون وکیل از او بازجویی و در اولین جلسهٔ دادگاه حکم اعدامش را صادر کردند.» کارولین لوکاس نمایندهٔ حزب سبز در مجلس بریتانیا، کفالت سیاسی الهام مدرسی و محمد قبادلو را بر عهده گرفته است. اعدام. در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۱ پس از انتشار خبری در خصوص انتقال او و محمد بروغنی به سلول انفرادی برای اجرای حکم اعدام، تعداد قابل توجهی از معترضان در مقابل زندان رجایی‌شهر جمع شدند و خواستار توقف اجرای حکم آن‌ها شدند. در نهایت محمد قبادلو با وجود اعتراضات گسترده و اینکه پیش‌تر حکم توسط شعبه اول دیوان عالی
و اینکه پیش‌تر حکم توسط شعبه اول دیوان عالی کشور نقض شده بود، با درخواست اولیای دم مقتول به اتهام قتل عمد در بامداد سه‌شنبه ۳ بهمن ۱۴۰۲ در زندان قزل‌حصار، اعدام شد. اعدام او و فرهاد سلیمی منجر به موجی از خشم در شبکه‌های اجتماعی شد. ناظران این اعدام‌ها را انتقام نظام جمهوری اسلامی از مردم ایران به دلیل شکست‌هایش از اسرائیل در در منطقه توصیف کردند.
ارکوله پاتی ؛ (۱۶ فوریه ۱۹۰۳ – ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار ایتالیایی بود. پاتی در کاتانیا در خانواده‌ای از طبقه متوسط به بالا متولد شد. او برادرزاده نویسنده جوزپه ویلاروئل بود که قبل از فارغ‌التحصیلی در رشته حقوق در سال ۱۹۲۵، در سن بسیار پایین به کار روزنامه‌نگاری پرداخت. پس از یک سال کار در شرکت پدرش، تصمیم گرفت به رم نقل مکان کند، در آنجا به کار روزنامه‌نگاری مشغول شد. در آنجا، پس از چند همکاری‌های پراکنده با روزنامه‌های مختلف، در روزنامه مردم به عنوان خبرنگار
مختلف، در روزنامه مردم به عنوان خبرنگار خارجی در چین، هند و ژاپن استخدام شد. او به عنوان یک رمان‌نویس در سال ۱۹۴۰ با رمان بالای شهر، طنزی از طبقات عالی رومی، به شهرت رسید. پتی از سال ۱۹۳۵ به عنوان فیلمنامه‌نویس فعال بود و فیلم‌هایی با رمان‌های او ساخته شده‌است. پاتی علاوه بر رمان‌ها، مجموعه‌هایی از داستان‌های کوتاه و دو اثر زندگی‌نامه‌ای منتشر کرد.
دانیال جهانبخش (زاده ۱۸ مهر ۱۳۷۷ در تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال مس رفسنجان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.