payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد. سانتوری اولین شعر خود را با عنوان کتاب آهنگ آلبانیایی در دهه ۱۸۳۰ نوشت و به پایان رساند و آن را در سال ۱۸۴۶ منتشر کرد. آهنگ آلبانیایی غزلی طولانی است که به عشق و طبیعت اختصاص دارد. این شعر تحت تأثیر آهنگ میلوسائو از جیرولامو د رادا بود. در سال ۱۸۴۸ او سرودی به زبان آلبانیایی با عنوان رقص شادی بزرگ ساخت که در ۲۳ فوریه ۱۸۴۸ در مجله د رادا آلبانیایی-ایتالیایی منتشر شد. در سال ۱۸۴۸ شعر سیاسی دوزبانه او با عنوان «زندانی سیاسی» که به زبان‌های آلبانیایی و ایتالیایی سروده شده بود، در ناپل منتشر شد. این شعر،
سروده شده بود، در ناپل منتشر شد. این شعر، تغییرات زندگی یک خانواده تحت آزار و اذیت را در طول انقلاب‌های ۱۸۴۸ در ایالت‌های ایتالیا روایت می‌کند. در طول سال‌های اقامتش در صومعه‌ی فرقه‌ی اصلاح‌شده در چرزتو، او دو اثر مذهبی نوشت. اثر اول، یک شعر مذهبی با عنوان «تسبیح مریم مقدس» (Rosary of Virgin Mary) است که به زبان آلبانیایی نوشته شده و در سال ۱۸۴۹ در کوزنتسا منتشر شده است. دومین اثر، مجموعه‌ای ۲۳۰ صفحه‌ای از دعاها، متون مذهبی و ترجمه سرودهای مذهبی با عنوان مسیح مقدس (به انگلیسی: The Sanctified Christian) است
مقدس (به انگلیسی: The Sanctified Christian) است که در سال ۱۸۵۵ در ناپل منتشر شد. این کتاب شامل بخش‌هایی از کتاب کونئوس پروفتاروم است که در سال ۱۶۸۵ منتشر شد و توسط پِتِر بوگدانی، یکی از مهمترین نویسندگان ادبیات اولیه آلبانی، نوشته شده است. سانتوری گزیده‌هایی از کونئوس پروفتاروم را در کتاب خود گنجانده است تا نمادی از تداوم ادبیات مذهبی آلبانی باشد. سانتوری نمایشنامه‌های زیادی نوشت، از جمله کمدی‌ها و تراژدی‌های ملودرام که برخی از آنها ناتمام مانده‌اند. نمایشنامه‌های او شامل یروبوم، یک تراژدی با محتوای کتاب
او شامل یروبوم، یک تراژدی با محتوای کتاب مقدس و آلسیو دوکاگینو، یک ملودرام نوشته شده بین سال‌های ۱۸۵۵ تا ۱۸۶۰ است که زندگی لک دوکاگینی، شاهزاده آلبانیایی که علیه امپراتوری عثمانی جنگید، را روایت می‌کند. مشهورترین نمایشنامه او، امیرا، که عنوانش از نام شخصیت اصلی آن گرفته شده است، اولین درام اصیل آلبانیایی است که تاکنون نوشته شده است. این درام، ماجراهای امیرا، کالینا، آلبنچی و میرجانی را در جریان یک شورش اجتماعی در کالابریا و زندگی در جوامع آربرشه روایت می‌کند. برخی از بخش‌های این نمایشنامه در ابتدا در مجله
برخی از بخش‌های این نمایشنامه در ابتدا در مجله پرچم آلبانی و بعداً در گلچین آلبانیایی اثر جروم دِ رادا منتشر شد. در سال‌های اخیر، ۱۸۴۵ سطر شعر طنز نوشته شده توسط سانتوری یافت شده است. بیشتر رمان‌ها و داستان‌های کوتاه سانتوری پس از مرگش در سال ۱۸۹۴ منتشر شدند. رمان‌های او شامل «سوفیا کومینیاته»، رمانی ناتمام است که در دو نسخه نوشته شده است. نسخه اول شامل ۲۸۲ صفحه است و به زبان آلبانیایی نوشته شده است، در حالی که نسخه دوم، که به زبان ایتالیایی نوشته شده است، شامل ۷۱۴ صفحه است. هیچ نسخه‌ای از رمان او «دختر
شامل ۷۱۴ صفحه است. هیچ نسخه‌ای از رمان او «دختر نفرین‌شده» که به زبان آلبانیایی نوشته شده، باقی نمانده است. او همچنین رمان «سرباز آلبانیایی» (Il soldato albanese) را به زبان ایتالیایی نوشت. تأثیرات و سبک. آثار سانتوری به شکل باستانی زبان توسک آلبانیایی نوشته شده‌اند و علی‌رغم سبک املایی‌اش، عموماً برای مخاطبان قابل فهم‌تر هستند. او در آثارش از سیستم املایی خود بدون هیچ دقت آوایی استفاده می‌کند. مضامین رایج در آثار سانتوری شامل زندگی روستایی، دوره اتحادیه لژه در تاریخ آلبانی و آداب و رسوم جوامع آربرشه است.
در تاریخ آلبانی و آداب و رسوم جوامع آربرشه است. اشعار سیاسی او حاوی مضامین اخلاقی است که ایده‌ها و احساسات اصلی شخصیت‌های هر شعر را توصیف می‌کند. در چندین شعر خود مانند رقص شادی بزرگ، سانتوری عناصر فولکلور فرهنگ آلبانی مانند ترانه‌ها و رقص‌های عامیانه را توصیف می‌کند.
دختر پرروی من () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی جو وون، اوه یون سو، لی جونگ شین و کیم یون هه و برپایهٔ فیلم سال ۲۰۰۱ محصول کره جنوبی با نام "دختر پرروی من" به کارگردانی کواک جه-یونگ است اما داستان این مجموعه در دورهٔ پادشاهی چوسان اتفاق میفتد. این مجموعه از ۲۹ مه تا ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۳۲ قسمت پخش شد.
همراه با من () یک درام تایلندی BL (عشق پسران) محصول ۲۰۱۷ است که از تلویزیون LINE پخش شد. روزهای چهارشنبه و پنج شنبه از ۳ مرداد ۱۳۹۶ تا۱۴ مهر ۱۳۹۶ پخش شد. در مجموع شامل ۱۳ قسمت با میانگین مدت زمان ۵۰ دقیقه است. این داستان قبل از اتفاقاتThe Series Bad Romance: رخ می‌دهد. این فیلم روی کورن و ناک و نحوه ملاقات آنها و تمام موانعی که قبل از تبدیل شدن به یک زوج باید از سر می‌گذراند، تمرکز دارد. ۳ زوج اصلی در این مجموعه وجود دارد: Korn &amp; Knock, Farm &amp; Bright, Phubet و Kavitra. در اوایل سال ۲۰۱۸ اعلام شد که
Phubet و Kavitra. در اوایل سال ۲۰۱۸ اعلام شد که دنباله‌ای با عنوان «"همراه با من: فصل بعدی"» وجود خواهد داشت که رابطه کورن و ناک را بعد از "Bad Romance: The Series" دنبال می‌کند. تاریخ انتشار رسمی ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۸ است. طرح. یک روز در آمفاوا، ناک، یک دانشجوی مهندسی جوان، با شوک از خواب بیدار می‌شود: او در کنار بهترین دوست دوران کودکی خود، کورن، به دلیل مستی و هورمون‌ها برهنه است. پس از دعوا و مشاجره، کورن و ناک موافقت می‌کنند که این موضوع را مخفی نگه دارند. دوست صمیمی دیگر کورن، Yiwha، اوضاع را به دست خود
دوست صمیمی دیگر کورن، Yiwha، اوضاع را به دست خود می‌گیرد و سعی می‌کند دوست دختر ناک، Plern Pleng را افشا کند. در طول این سریال، کورن و ناک زیاد دعوا می‌کنند، اما لحظات شیرین زیادی با هم دارند و در پایان هر دو به یکدیگر اعتراف می‌کنند و شروع به قرار گذاشتن می‌کنند. موسیقی متن. این سریال ۳ تک آهنگ تولید کرده‌است: موسیقی‌هایی که در سریال‌های تلویزیونی استفاده شده‌اند را در زیر می‌بینید:
آیتاچ شاشماز (زادهٔ ۴ اوت ۱۹۹۸) بازیگر اهل ترکیه است.فارغ التحصیل رشته تئاتر از دانشگاه هالیچ میباشد، که از ۱۹ سالگی بازیگری را آغاز کرد و با سریال «حکیم اوغلو» (Hekimoglu) به شهرت رسید. آیتاچ شاشماز در مانیسا زاده شد. برادرش اسماعیل اگه شاشماز نیز بازیگر است.درس بازیگری خود را نزد هاکان آتالای فرا گرفت، سپس وارد تئاتر شد او در نمایشنامه هایی چون اوستا، نصرالدین و جادوگران شکلات، مرگ و آیا تا به حال کرم شب تاب دیدید؟ حضور داشته است. پس از ایفای نقش در سریال تلویزیونی قول، او با بازی در سریال "حکیم اوغلو"،
تلویزیونی قول، او با بازی در سریال "حکیم اوغلو"، اقتباسی از سریال آمریکایی "هاوس"، بیشتر به شهرت رسید. در سال ۲۰۲۱، او اولین نقش اصلی خود را در نقش بورا دوروسوز در مجموعه تلویزیونی کمدی رمانتیک "بازی بخت" در مقابل جمره بایسل بازی کرد. شاشماز و بایسل در حین فیلمبرداری سریال وارد رابطه شدند پس از مدتی از یکدیگر جدا شدند. اما چند روز پیش طبق گفته ی خبرگزاری takvim ترکیه پس از ۱.۵ سال دوباره آشتی کردند و این دو بازیگر با گذاشتن پستی، این را تایید کردند. &lt;ref&gt;
فرودگاه هندورابی فرودگاهی واقع در جزیره هندورابی در استان هرمزگان ایران و وابسته به سازمان منطقه آزاد تجاری کیش است. این فرودگاه در ارتفاع ۲۲ متری از سطح دریا واقع شده و طول باند آن ۱۶۳۰ متر است. این فرودگاه در تیر ماه ۱۳۹۶ با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهوری وقت افتتاح شد. حجم سرمایه‌گذاری و اشتغال‌زایی مستقیم در فرودگاه هندورابی به ترتیب ۵۱۵ میلیارد ریال و ۱۵۰ نفر است.
دانشگاه بایولا (انگلیسی: Biola University) یک دانشگاه خصوصی و مستقل مسیحی در لا میرادا، کالیفرنیا است. این دانشگاه به هیچ‌یک از شاخه‌های خاص یا کلیساهای مسیحی وابستگی ندارد.دانشگاه بایولا در سال ۱۹۰۸م، برابر با سال ۱۲۸۶خ. تحت عنوان مؤسسه کتاب مقدس لس آنجلس تأسیس شد. این دانشگاه دارای بیش از ۱۵۰ برنامه درسی در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا است که در ۹ دانشکده تدریس می‌شوند. دانشگاه بایولا میزبان یکی از بزرگترین گردهمایی‌های مسیحی در سال است. این دانشگاه به خصوص در گسترش برنامه و مطالعات طراحی هوشمند،
به خصوص در گسترش برنامه و مطالعات طراحی هوشمند، نقشی برجسته دارد. شاخه یادگیری و تعامل دیجیتالی موزه، تجربیات چند رسانه ای را تولید خواهد کرد.
دیاسپورای یهودی ( תְּפוּצָה، "təfūṣā") یا تبعید (عبری: ; ییدیش: ) پراکندگی اسرائیلی‌ها یا یهودیان از سرزمین اجدادی باستانی خود (سرزمین اسرائیل) و اسکان بعدی آنها در سایر نقاط جهان است. از نظر کتاب مقدس عبری، اصطلاح «تبعید» به سرنوشت اسرائیلی‌هایی که در قرن هشتم پیش از میلاد از پادشاهی اسرائیل تبعید شدند، و یهودیان پادشاهی یهودا که در طول قرن ششم پیش از میلاد به تبعید برده شدند، اشاره دارد. اولین تبعید، تبعید آشور بود، اخراجی از پادشاهی اسرائیل که توسط تیگلات-پیلسر سوم آشور در سال ۷۳۳ قبل از میلاد آغاز شد.
سوم آشور در سال ۷۳۳ قبل از میلاد آغاز شد. این روند توسط سارگون دوم با نابودی پادشاهی در سال ۷۲۲ قبل از میلاد تکمیل شد و محاصره سه ساله سامره که توسط شلمنسر پنجم آغاز شده بود؛ به پایان رسید. تجربه بعدی تبعید، اسارت توسط بابلی‌ها بود که طی آن بخش‌هایی از جمعیت پادشاهی یهودا در سال ۵۹۷ قبل از میلاد و دوباره در سال ۵۸۶ قبل از میلاد توسط امپراتوری بابل نو تحت حکومت نبوکدنصر دوم تبعید شدند. چند قرن پیش از سقوط معبد دوم، دیاسپورای یهودیان وجود داشتند و اکثراً اقامت آنها در کشورهای دیگر نتیجه جابجایی اجباری نبود.
آنها در کشورهای دیگر نتیجه جابجایی اجباری نبود. پیش از اواسط قرن اول پس از میلاد، علاوه بر یهودیه، سوریه و بابل، جوامع بزرگ یهودی در استان‌های رومی مصر، کرت و سیرنائیک و در خود روم وجود داشتند. پس از محاصره اورشلیم در سال ۶۳ قبل از میلاد، زمانی که پادشاهی حشمونیان تحت الحمایه روم قرار گرفت، مهاجرت شدت گرفت. در سال ۶ پس از میلاد این منطقه به عنوان استان یهودیه روم سازماندهی شد. جمعیت یهودیان در سال ۶۶ پس از میلاد علیه امپراتوری روم در نخستین جنگ یهود-روم شورش کردند که در سال ۷۰ پس از میلاد با ویران شدن
شورش کردند که در سال ۷۰ پس از میلاد با ویران شدن اورشلیم به اوج خود رسید. در طول محاصره، رومیان معبد دوم و بیشتر اورشلیم را ویران کردند. این لحظه تاریخ‌ساز، حذف مرکز نمادین یهودیت و هویت یهودی، بسیاری از یهودیان را برانگیخت تا تعریف جدیدی از خود تنظیم کنند و وجود خود را با دورنمای یک دوره نامعلوم جابجایی تنظیم کنند. در سال ۱۳۲ پس از میلاد، بارکوخبا شورشی علیه هادریان را رهبری کرد، شورشی که با تغییر نام اورشلیم به آیلیا کاپیتولینا مرتبط بود. پس از چهار سال جنگ ویرانگر، قیام سرکوب شد و یهودیان از ورود به
جنگ ویرانگر، قیام سرکوب شد و یهودیان از ورود به اورشلیم منع شدند. در طول قرون وسطی، به دلیل افزایش مهاجرت و اسکان مجدد، یهودیان به گروه‌های منطقه‌ای متمایز تقسیم شدند که امروزه عموماً بر اساس دو گروه جغرافیایی اصلی مورد خطاب قرار می‌گیرند: اشکنازی‌های شمال و شرق اروپا، و یهودیان سفاردی ایبریا (اسپانیا و پرتغال) شمال آفریقا و خاورمیانه. این گروه‌ها دارای تاریخچه‌های موازی هستند که شباهت‌های فرهنگی زیادی دارند و همچنین مجموعه‌ای از کشتارها، آزار و اذیت‌ها و اخراج‌ها، مانند اخراج از انگلستان در سال ۱۲۹۰،
و اخراج‌ها، مانند اخراج از انگلستان در سال ۱۲۹۰، اخراج از اسپانیا در سال ۱۴۹۲، و اخراج از کشورهای عربی در سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۷۳. اگرچه این دو شاخه شامل بسیاری از شیوه‌های قومی-فرهنگی منحصربه‌فرد هستند و پیوندهایی با جمعیت میزبان محلی خود (مانند اروپایی‌های مرکزی برای اشکنازیم‌ها و اسپانیایی‌ها و اعراب برای سفاردی‌ها) دارند؛ دین و اجداد مشترک آنها، و همچنین ارتباطات مستمر و انتقال جمعیت آنها، مسئول یک احساس واحد از هویت فرهنگی و مذهبی یهودی بین سفاردی‌ها و اشکنازی‌ها از اواخر دوره روم تا کنون بوده‌است.
"ایندریا (")، آتمان ناظر خودآگاهی (ahamkarah) و حواس (Indriya) و تماس حواس با موضوعات ادراک است. طبقه‌بندی پنج حس ایندریا. طبقه‌بندی پنج حس ایندریا و چیزهای مرتبط با آنها «اَرتا» artha در مکتب نیایا «Nyaya»، همانند مکتب وی شیشکاست. بنا بر نیانا، قدرت‌های حسی عبارتند از: بینی (گرانا)، زبان (راسانا)، چشم (چاکوشا)، پوست (تواک)، و گوش (شروترا). ایندیراجایا. ایندیراجایا (Indriya Jaya) یادگیری کنترل روان و حواس توسط یوگی. با تمرکز عمیق سامیاما سامادهی (Samyama Samanid) روی جنانِندرییانی (Jnanendriyani حواس)،
Samanid) روی جنانِندرییانی (Jnanendriyani حواس)، خصیصه‌های آنها، نفس، علت غایی سه گونا (ساتتوا، راجاها و تاماس‌ها) و نیروی در کنترل داشتن قید وابستگی و نیز نیروی رهاییش از این قید، یوگی به نیرویی می‌رسد که اینرییانی (Indriyani) را کنترل کند. حس مشترک. «وی شیشکا سوترا» در تعریف حس مشترک می‌گوید: وجود یا عدم شناخت (bhava-abhava)، هنگام تماس روح با حواس و اشیاء (atmendriyartha-samnikarsa)، از جمله خصائص حس مشترک است.
پادشاه اشک لی بانگ وون () مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی جو سانگ ووک به عنوان شخصیت اصلی است. با این مجموعه، شبکهٔ کی‌بی‌اس درام‌های تاریخی را احیا می‌کند، آخرین درام تاریخی کی‌بی‌اس، "جانگ یونگ شیل" بود که در سال ۲۰۱۶ روی آنتن رفت. این مجموعه داستان یی بانگ وون، سومین پادشاه چوسان را از یک بعد جدیدی به تصویر می‌کشد. "پادشاه اشک لی بانگ وون" از ۱۱ دسامبر ۲۰۲۱ تا ۱ مه ۲۰۲۲، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۴۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۱ برای ۳۲ قسمت پخش شد. تولید. این مجموعه همکاری دوباره بازیگران جو سانگ ووک و
این مجموعه همکاری دوباره بازیگران جو سانگ ووک و پارک جین هی پس از مجموعه تلویزیونی "غول" (۲۰۱۱) بود. اولین جلسه فیلم‌نامه خوانی در ۲۴ اوت ۲۰۲۱ برگزار شد. در ۹ نوامبر ۲۰۲۱، تصاویری از این مجموعه توسط شرکت تولیدکننده منتشر شد. در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که تست کووید ۱۹ بازیگر یه جی وون مثبت شده‌است و فیلم‌برداری طبق برنامه‌ریزی بدون حضور او ادامه پیدا کرد. در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۱، کی‌بی‌اس تصمیم گرفت قسمت‌هایی که قرار بود به ترتیب در ۲۲ و ۲۳ ژانویه پخش شوند را لغو کند. احتمالاً دلیل آن مشاجره‌های مربوط به مرگ یک
کند. احتمالاً دلیل آن مشاجره‌های مربوط به مرگ یک اسب در هنگام فیلم‌برداری این مجموعه بود. این دو قسمت بعداً در ۲۶ و ۲۷ فوریه ۲۰۲۲ پخش شدند. مشاجره. در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۲، کی‌بی‌اس یک معذرت خواهی به خاطر مردن یک اسب در طی فیلم‌برداری قسمت هفتم، منتشر کرد. در یک سکانس فیلم‌برداری شده، اسب و سوارش هر دو زمین افتادند. پای عقب اسب با سیم بسته شده بود و باعث شد اسب به هوا برود و روی گردن خود فرود بیاید. درحالی‌که بازیگر سوار بر اسب نیز مجروح شده بود، اسب یک هفته پس از این حادثه جان خود را از دست داد و باعث ایجاد
از این حادثه جان خود را از دست داد و باعث ایجاد اعتراض عمومی شدیدی نسبت به حیوان آزاری شد.
در اصطلاح راه‌آهن، واگنی با دیواره‌های کوتاه و بدون سقف برای حمل بارهای با چگالی بالا را واگن لبه‌کوتاه می‌گویند. در ایالات متحده به این نوع واگن‌ها «gondola car یا low side wagon» و در استرالیا «Open wagon» (واگن روباز) می‌گویند. واگن لبه‌کوتاه یک وسیله نقلیه ریلی روباز است که برای حمل و نقل مواد فله شل استفاده می‌شود. واگن‌های لبه‌کوتاه به دلیل دیوارهای جانبی کوتاه خود برای حمل محموله‌هایی با چگالی بالا مانند صفحات یا کلاف‌های فولادی یا اقلام حجیم مانند بخش‌های پیش‌ساخته ریل راه‌آهن مناسب هستند. واگن‌های
پیش‌ساخته ریل راه‌آهن مناسب هستند. واگن‌های لبه‌کوتاه با واگن‌های قیفی تفاوت دارند زیرا در کف خود دریچه‌ای برای تخلیه بار ندارند. واگن قیفی نوعی واگن باری با کف شیب‌دار است که برای حمل مصالح دانه‌ای که بار آن از کف واگن تخلیه می‌شود کاربرد دارد. پیشینه. اولین واگن‌های لبه‌کوتاه در آمریکای شمالی در دهه ۱۸۳۰ توسعه یافتند و عمدتاً برای حمل زغال‌سنگ مورد استفاده قرار می‌گرفتند. واگن‌های لبه‌کوتاه اولیه تفاوت کمی با واگن‌های تخت با کناره‌های چوبی داشتند و معمولاً کوچک بودند - یا کمتر از طول، و یا وزن کمتری
کوچک بودند - یا کمتر از طول، و یا وزن کمتری دارد. این واگن‌ها در ابتدا به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفتند، زیرا تنها می‌توانستند توسط کارگرانی که محموله‌هایشان را با دست بیرون می‌آوردند، تخلیه کنند، فرآیندی کند و کار فشرده. راه حلی برای این مشکل در حوالی دهه ۱۸۶۰ با واگن‌های بی سقفی که دریچه‌هایی در کف آن‌ها تعبیه شده بود که می‌توانست در مقصد باز شود و کارگران از بیل برای هدایت محموله‌ها به سمت دریچه‌ها استفاده می‌کردند، ایجاد شد. این یک پیشرفت نسبت به واگن‌های لبه‌کوتاه قبلی بود، اما همچنان نیاز به
واگن‌های لبه‌کوتاه قبلی بود، اما همچنان نیاز به تخلیه دستی داشت. پس از جنگ داخلی آمریکا، پیشرفت در فناوری، به ویژه توسعه فولاد، امکان طراحی واگن‌های بی‌سقف جدید و بزرگتر را فراهم کرد. واگن‌های لبه‌کوتاه جدید ساخته شده با کناره‌ها و قاب‌های فولادی (اگرچه چوب برای کف پوش نگه داشته می‌شد، زیرا انعطاف‌پذیر و ارزان برای جایگزینی بود) اغلب به طول‌های بین ) ساخته می‌شدند. و به تدریج ظرفیت از حدود ) افزایش یافت. تا در اوایل تا اواسط قرن بیستم. واگن‌های لبه‌کوتاه برای اهداف تخصصی شروع به ساخت کردند. بسته به محموله
اهداف تخصصی شروع به ساخت کردند. بسته به محموله مورد نظر آنها، ارتفاع جانبی می‌تواند از متغیر باشد برای کالاهای فله مانند شن و ماسه، تا یا بیشتر برای بارهایی مانند لوله، یا بیشتر برای محموله‌های سبک مانند خرده چوب. واگن‌های لبه‌کوتاه سرپوشیده نیز برای محموله‌هایی که باید در برابر عواملی مانند غذا و فولاد تازه ساخته شده محافظت می‌شدند، ساخته شدند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، به لطف ساخت ماشین‌های قوی‌تر و اختراع کمپرسی‌های چرخشی، که این واگن‌های لبه‌کوتاه به‌طور خودکار تخلیه می‌شوند، از واگن‌های لبه‌کوتاه با طرف
تخلیه می‌شوند، از واگن‌های لبه‌کوتاه با طرف بالا برای زغال سنگ استفاده می‌شد. واگن‌های تخصصی. واگن‌های وان‌مانند. در نیمه دوم قرن بیستم، حمل و نقل زغال‌سنگ از واگن‌های قیفی باز به واگن‌های کناربلند تغییر کرد. با استفاده از یک واگن‌های لبه‌کوتاه، راه‌آهن‌ها می‌توانند مقدار بیشتری زغال سنگ را به ازای هر واگن حمل کنند، زیرا واگن‌های لبه‌کوتاه شامل تجهیزات مورد نیاز برای تخلیه نیستند. با این حال، از آنجایی که این خودروها دریچه‌ای برای تخلیه محصولات حمل‌شده ندارند، راه‌آهن‌ها باید از زباله‌ریزهای چرخشی استفاده
راه‌آهن‌ها باید از زباله‌ریزهای چرخشی استفاده کنند. واگن لبه‌کوتاه زغال سنگ «دوچرخشی» در این ترکیب مورد نیاز است. منظور از «دوچرخشی» این است که در هر دو انتهای واگن وسایل دواری قرار داده می‌شود. واگن پیچه‌بر. واگن پیچه‌بَر یک واگن اصلاح شده‌است که به‌طور خاص برای حمل سیم‌پیچ‌های بزرگ فلزی طراحی شده‌است. واگن پارسنگ. واگن‌های برای حمل و تخلیه و پخش مناسب پارسنگ بر روی بستر خط را واگن پارسنگ می‌گویند. واگن معدنی. واگن‌های لبه‌کوتاه که اغلب در معادن یافت می‌شود. در انگلستان به عنوان واگن تخلیه‌کننده یا
می‌شود. در انگلستان به عنوان واگن تخلیه‌کننده یا چالدرون و در ایالات متحده به عنوان واگن معدن شناخته می‌شود.
تورلید اسکارد (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل نروژ است. روان‌شناس، عضو حزب سوسیالیست چپ (نروژ)، معاون سابق وزیر و دبیر دائمی وزارت امور خارجه و رئیس سابق یونیسف است. او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ به عنوان نماینده پارلمان آکرهوس، رئیس استورتینگه (مجلس سوئد) و معاون کمیته دائمی عدالت خدمت کرد. اسکارد مدیر سؤالات مربوط به وضعیت زنان یونسکو در سال‌های ۱۹۸۴–۱۹۸۶ بود و همچنین مدیریت منطقه‌ای یونسکو را برعهده داشت. همچنین از ۱۹۹۴–۱۹۹۸ در یونیسف در بخش غرب آفریقا و مرکز آفریقا خدمت کرد. اسکارد از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ ریاست هیئت
خدمت کرد. اسکارد از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ ریاست هیئت اجرایی بین‌المللی یونیسف را عهده داشت. او همچنین به‌عنوان مدیرکل همکاری‌های توسعه، معاون و دبیر دائم، مسئول همکاری‌های توسعه و مشاور ویژه در وزارت امور خارجه، و همچنین محقق ارشد مؤسسه اموربین‌الملل نروژ بوده است. اسکارد به عنوان «نماد فمینیسم نروژی» توصیف شده است. او از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳ رئیس انجمن نروژی حقوق زنان بود، و همچنین به عنوان معاون رئیس انجمن حقوق زنان در توسعه در این دوره خدمت کرد. اسکارد چندین کتاب نوشته است، از جمله قاره مادران، قاره امید (۲۰۰۳)
نوشته است، از جمله قاره مادران، قاره امید (۲۰۰۳) در مورد توسعه آفریقا و زنان قدرت (۲۰۱۴) در مورد رؤسای دولت‌ها یا دولت‌های زن در سراسر جهان. زندگی شخصی. اسکارد در اسلو به دنیا آمد، پدرش زیگموند اسکارد (۱۹۰۳–۱۹۹۵) استاد دانشگاه و مادرش آسه گرودا اسکارد فوق دیپلم بود. او دو خواهر به نام‌های هالودان اسکارد و آسموند اسکارد داشت و خواهر دوقلوی مالفرید گرود فلککوی بود. تورلید از طریق مادرش که نوه یک مورخ و وزیر سابق امور خارجه به نام هالودان کوهت توانست پیشگام جنبش فمینیستی کارن در گروده کوهت شود و از طریق پدرش
فمینیستی کارن در گروده کوهت شود و از طریق پدرش ناظر مدارس ماتیاس اسکارد و گیدا اسکارد نوه‌های پدری‌اش بود. اسکارد خواهرزاده تورفین، بیارن، ایلیو و اولاو اسکارد و همچنین خواهرزاده پل کوهت بود. از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ اسکارد با برگ فوره (۱۹۳۷–۲۰۱۶) مورخ، استاد الهیات و یک سیاستمدار ازدواج کرد. در سال ۱۹۷۷ او با کار کیتین هانسن سیاستمدار همنشین شد و در سال ۱۹۹۴ با یکدیگر ازدواج کردند. افتخارات. نقاشی توریلد اسکارد اثر سونیا کرون (۲۰۰۱) در ساختمان (استورتینگه) پارلمان نروژ به نمایش گذاشته شده است.
حق زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی () یک عبارت معروف در اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا است. این عبارت سه نمونه از حقوق طبیعی و قانونی را بیان می‌کند. اعلامیه می‌گوید این حقوق توسط خالق آنها به همه انسان‌ها داده شده‌است. مانند سایر اصول اعلامیه استقلال، این عبارت از نظر قانونی الزام‌آور نیست، اما به‌طور گسترده به آن ارجاع داده شده‌است و الهام بخش بنیان‌های حکومت آمریکا تلقی شده‌است. منشأ و خود عبارت. اعلامیه استقلال ایالات متحده توسط توماس جفرسون تهیه شد و سپس توسط کمیته پنج نفره که متشکل از جفرسون، جان
و سپس توسط کمیته پنج نفره که متشکل از جفرسون، جان آدامز، بنجامین فرانکلین، راجر شرمن و رابرت آر. لوینگستون بود، ویرایش شد. سپس و برای بار دوم توسط دومین کنگره قاره‌ای در ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ ویرایش و تصویب شد. بند دوم ماده اول اعلامیه استقلال شامل عبارت «حق زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی» است. پیش نویس خام اولیهٔ جفرسون در کتابخانه کنگره موجود است، این نسخه توسط جولیان بوید استاد تاریخ برای ایجاد نسخه ای از پیش نویس جفرسون استفاده شد که در آن نوشته شده:ما این حقایق را مقدس و غیرقابل انکار می‌دانیم. اینکه همه
حقایق را مقدس و غیرقابل انکار می‌دانیم. اینکه همه انسانها برابر و مستقل آفریده شده‌اند و از آن خلقت برابر، حقوقی ذاتی و غیرقابل انکار به دست می‌آورند که از جمله آنها حق زندگی و آزادی و جستجوی خوشبختی است.کمیته پنج نفره پیش نویس جفرسون را ویرایش کرد. این قسمت از نسخهٔ آنها از ویرایش‌های بعدی توسط کنگره دست نخورده باقی ماند و به شرح زیر است:ما این حقایق را بدیهی می‌دانیم، که همه مردمان برابر آفریده شده‌اند و توسط خالق خود حقوق غیرقابل انکار معینی به آنها عطا شده‌است، که از جملهٔ آنها می‌توان به حق زندگی،
شده‌است، که از جملهٔ آنها می‌توان به حق زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی اشاره کرد.تعدادی از منابع احتمالی الهام برای استفاده جفرسون از این عبارت در اعلامیه استقلال شناسایی شده‌است، اگرچه محققان در مورد میزان تأثیر واقعی هر یک از آنها بر جفرسون بحث می‌کنند. بیشترین اختلاف نظر بین کسانی است که می‌گویند این عبارت از جان لاک گرفته شده‌است و کسانی که این عبارت را به ژان ژاک روسو نسبت می‌دهند. فرضیه ریشه داشتن در افکار جان لاک. در سال ۱۶۸۹، لاک در "دو رساله دربارهٔ دولت" استدلال کرد که جامعه سیاسی به خاطر حفاظت از
دولت" استدلال کرد که جامعه سیاسی به خاطر حفاظت از «مالکیت» وجود دارد، که او آن را به عنوان «زندگی، آزادی و دارایی» یک شخص تعریف کرد. او در "نامه ای در مورد بردباری" نوشت که قدرت قاضی محدود به حفظ «منافع مدنی» یک فرد است که او آن را «زندگی، آزادی، سلامتی و تنبلی بدن و داشتن چیزهای ظاهری» توصیف می‌کند. او در "جستاری در خصوص فاهمه بشری" اعلام کرد که «بالاترین کمال طبیعت فکری در جستجوی دقیق و مداوم برای شادی واقعی و محکم است». به گفته آن دسته از محققانی که ریشه اندیشه جفرسون را در اندیشه لاک می‌دانستند، جفرسون
اندیشه جفرسون را در اندیشه لاک می‌دانستند، جفرسون «املاک» را با «جستجوی خوشبختی» جایگزین کرد، اگرچه این بدان معنا نیست که منظور جفرسون از «تحقق خوشبختی» عمدتاً یا منحصراً به دارایی است. بر اساس چنین فرضی، اعلامیه استقلال اعلام می‌کند که دولت اساساً به دلایلی وجود داشته‌است که لاک ارائه کرده‌است، و برخی این خط فکری را برای حمایت از مفهوم حکومت محدود گسترش داده‌اند. جزوه بوستون (۱۷۷۲)، اعلامیه و تصمیمات اولین کنگره قاره ای (۱۷۷۴)، و اعلامیه حقوق ویرجینیا (۱۷۷۶) نیز حق زندگی، آزادی و مالکیت را اعلام می‌کنند.
نیز حق زندگی، آزادی و مالکیت را اعلام می‌کنند. اعلامیه حقوق ویرجینیا. ماده اول و دوم اعلامیه حقوق ویرجینیا، نوشته جورج میسون و به اتفاق آرا توسط کنوانسیون نمایندگان ویرجینیا در ۱۲ ژوئن ۱۷۷۶ به تصویب رسید، از خوشبختی در چارچوب حقوق قابل تشخیص لاک صحبت می‌کند و نمونه ای از روشی است که " حقوق اساسی طبیعی بشر» در آن زمان بیان شد: «اینکه همه انسانها ذاتاً به یک اندازه آزاد و مستقل هستند و دارای حقوق ذاتی خاصی هستند که وقتی وارد یک وضعیت اجتماعی می‌شوند، نمی‌توانند از آن برخوردار شوند. با هر قراردادی، نسل آنها
از آن برخوردار شوند. با هر قراردادی، نسل آنها را سلب یا سلب کند؛ یعنی بهره مندی از زندگی و آزادی، با ابزار تحصیل و تملک مال و تعقیب و کسب سعادت و امنیت». بنجامین فرانکلین با توماس جفرسون در کم‌اهمیت جلوه دادن حفاظت از «مالکیت» به عنوان هدف دولت موافق بود. خاطرنشان می‌شود که فرانکلین این دارایی را «مخلقه جامعه» می‌دانست و بنابراین، او معتقد بود که باید به عنوان راهی برای تأمین مالی جامعه مدنی از آن مالیات گرفته شود. فرضیه‌های جایگزین. در سال ۱۶۲۸، سر ادوارد کوک در "بخش اول مؤسسه قوانین انگلستان"، تفسیر خود
کوک در "بخش اول مؤسسه قوانین انگلستان"، تفسیر خود در مورد توماس د لیتلتون، نوشت که «معمولاً گفته می‌شود که سه چیز در قانون، زندگی، آزادی، و داوور مورد توجه قرار می‌گیرد.» در قانون کامن لا، مهریه به عنوان وسیله ای که به وسیله آن بیوه و یتیم صاحب زمین متوفی می‌توانستند اموال واقعی خود را حفظ کنند، به شدت محافظت می‌شد. عبارت جفرسون ممکن است به‌طور خاص بر اساس اپیکوریسم او باشد. جفرسون در نامه خود به ویلیام شورت گفت: «همان‌طور که شما در مورد خودتان می‌گویید، من نیز یک اپیکوری هستم. من آموزه‌های اصیل اپیکور (و
نیز یک اپیکوری هستم. من آموزه‌های اصیل اپیکور (و نه تلقی شده) را شامل هر چیز عقلانی در فلسفه اخلاق می‌دانم که یونان و روم از ما به جا گذاشته‌اند.» ۲۹ از ۴۰ دکترین اصلی اپیکور (در مورد سلسله مراتب امیال) بیان می‌کند که امیال ممکن است طبیعی و ضروری، طبیعی و غیر ضروری، یا نه طبیعی و نه ضروری باشند. جفرسون ممکن است نسخه‌ای از مقوله «طبیعی و ضروری» خواسته‌ها را در قرارداد اجتماعی کشور جدید خود گنجانده باشد. اپیکور ساموسی در نامه خود به مینوسیوس اظهار داشت: «از میان آرزوهای ضروری برخی برای خوشبختی، برخی برای
میان آرزوهای ضروری برخی برای خوشبختی، برخی برای سلامت جسمانی و برخی برای خود زندگی ضروری هستند». اگر چه در اعلامیه استقلال اشاره ای به سلامتی نشده‌است، اما ممکن است در زیر «زندگی» گنجانده شود، و آزادی و استبداد از ارزش‌های اصلی فلسفه اپیکوری هستند. گری ویلز استدلال کرده‌است که جفرسون این عبارت را از لاک نگرفته‌است و این در واقع معیاری بوده‌است که دولت‌ها باید بر اساس آن مورد قضاوت قرار گیرند. ویلز آدام فرگوسن را به عنوان راهنمای خوبی برای آنچه جفرسون در ذهن داشت پیشنهاد می‌کند:«اگر در حقیقت، شجاعت و دلی که