payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و مجازی است. از آنجایی که هسته‌زایی به‌طور تصادفی اتفاق می‌افتد، نسبت حجم گسترش‌یافته‌ایی که واقعی است و در طول هر افزایش زمانی (formula_17) ایجاد می‌شود، متناسب با کسر حجمی تبدیل‌نشده formula_1 خواهد بود. بدین ترتیب: formula_19 ساده‌‌سازی: formula_20 و پس از انتگرال‌گیری: formula_21 که در آن "Y" کسر حجمی formula_2 ( formula_23 ) است. با توجه به معادلات قبلی، این را می توان به شکل آشناتر معادله Avrami (JMAK) ساده کرد، که کسر حجمی مواد تبدیل شده را پس از یک زمان نگهداری در دمای معین نشان می دهد: formula_24
زمان نگهداری در دمای معین نشان می دهد: formula_24 که در آن formula_25 ، و formula_26 . بازنویسی: formula_27 که امکان تعیین ثابت های "n" و "k" را از نمودار formula_28 در مقابل formula_29 فراهم می‌کند. اگر تبدیل فاز از معادله آورامی پیروی کند، یک خط مستقیم با شیب "n" و عرض از مبدا formula_30 نتیجه می‌دهد . اندازه کریستالیت نهایی (دامنه). زمانی که تبلور تا حد زیادی به پایان می رسد، formula_31 به مقادیر نزدیک به 1 می رسد که در زمان تبلور formula_32 تعریف شده توسط formula_33 خواهد بود، که پس از آن عبارت نمایی
formula_33 خواهد بود، که پس از آن عبارت نمایی در عبارت بالا برای formula_31 کوچک خواهد بود. بنابراین زمان کافی برای تبلور در حدود زیر است: formula_35 به عنوان مثال، تبلور زمانی طول می کشد که یک بر یک چهارم توان نرخ هسته‌زایی در واحد حجم، formula_3 و یک بر سه چهارم توان سرعت رشد formula_4، کاهش می‌یابد . بلورهای معمولی برای کسری از زمان تبلور formula_32 رشد می‌کنند و بنابراین یک بعد خطی formula_39 دارند، یا formula_40 به عنوان مثال، یک چهارم توان نسبت سرعت رشد به نرخ هسته‌‌زایی در واحد حجم. بنابراین اندازه
به نرخ هسته‌‌زایی در واحد حجم. بنابراین اندازه بلورهای نهایی تنها به این نسبت بستگی دارد، در این مدل، و همانطور که باید انتظار داشته باشیم، نرخ رشد سریع و سرعت هسته‌زایی آهسته منجر به کریستال‌های بزرگ می‌شود. حجم متوسط بلورها به اندازه مکعب معمولی خطی است. همه اینها یک توان formula_26 فرض می‌کند که برای هسته یکنواخت (همگن) در سه بعدی مناسب است. برای مثال، لایه‌های نازک ممکن است به طور مؤثر دو بعدی فرض شوند، در این صورت اگر هسته‌زایی دوباره یکنواخت باشد، توان آن formula_42 فرض می‌شود. به طور کلی، برای هسته
آن formula_42 فرض می‌شود. به طور کلی، برای هسته و رشد یکنواخت، formula_43 ، جایی که formula_44 ابعاد فضایی است که در آن تبلور رخ می دهد. تفسیر ثابت های آورامی. در اصل، "n" دارای یک مقدار صحیح بین 1 و 4 بود که ماهیت تبدیل فاز مورد نظر را منعکس می کرد. به عنوان مثال، در استخراج معادله بالا، می‌توان گفت که مقدار 4 از رشد در سه بعد و نشان دهنده نرخ هسته‌زایی ثابت است. مشتقات جایگزین وجود دارد که "n" مقدار متفاوتی دارد. اگر هسته‌ها از قبل ایجاد شده باشند، و بنابراین همه از ابتدا وجود داشته باشند، تبدیل فاز تنها
همه از ابتدا وجود داشته باشند، تبدیل فاز تنها به دلیل رشد سه بعدی هسته‌ها است و "n" دارای مقدار 3 است. یک وضعیت جالب زمانی رخ می‌دهد که هسته‌زایی در مکان‌های خاصی (مانند مرز دانه‌ها یا ناخالصی‌ها) اتفاق می‌افتد که پس از شروع تبدیل، به سرعت اشباع می‌شوند. در ابتدا، هسته زایی ممکن است تصادفی باشد، و رشد بدون مانع باشد، که منجر به مقادیر بالایی برای "n" (3 یا 4) شود. هنگامی که مکان های هسته زایی مصرف می شوند، تشکیل ذرات جدید متوقف می شود. علاوه بر این، اگر توزیع مکان‌های هسته‌زایی غیر تصادفی باشد، ممکن است
مکان‌های هسته‌زایی غیر تصادفی باشد، ممکن است رشد به 1 یا 2 بعد محدود شود. اشباع سایت ممکن است منجر به "n" مقدار 1، 2 یا 3 به ترتیب برای مکان های سطح، لبه و مکان‌های نقطه‌ایی شود. کاربردها در بیوفیزیک. معادله اورامی در بیوفیزیک سرطان از دو جنبه مورد استفاده شد. جنبه اول با رشد تومور و سینتیک سلول های سرطانی مرتبط است ، که می تواند با منحنی سیگموئیدی توصیف شود. در این زمینه تابع آورامی به عنوان جایگزینی برای منحنی گومپرتز به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. در مورد دوم، از نظریه هسته‌زایی و رشد آورامی
در مورد دوم، از نظریه هسته‌زایی و رشد آورامی همراه با نظریه سرطان‌زایی چند ضربه برای نشان دادن چگونگی ایجاد سلول سرطانی استفاده شد. تعداد جهش‌های انکوژنیک در DNA سلولی را می‌توان به عنوان ذرات هسته‌سازی در نظر گرفت که می‌تواند کل مولکول DNA را به یک مولکول سرطانی تبدیل کند ( تبدیل نئوپلاستیک ). این مدل برای داده‌های بالینی سرطان معده اعمال شد و نشان می‌دهد که ثابت "n" اورامی بین 4 تا 5 است که هندسه فراکتالی دینامیک سرطان‌زا را نشان می‌دهد.
فلز مس. مس 29 امین عنصر جدول تناوبی است و با نماد شیمیایی Cu (برگرفته از واژهٔ لاتین "cuprum") نمایش داده‌ می‌ شود.مس عنصری فلزی با ویژگی‌های شکل‌پذیری و رسانایی گرمایی و الکتریکی بالا است. بیشترین کاربرد مس در تجهیزات الکتریکی مانند سیم کشی می‌باشد. این به این دلیل است که گرما و الکتریسیته را به خوبی هدایت می کند و به دلیل شکل پذیری بالا می تواند به شکل سیم در آورده شود.. همچنین از سایر کاربردهای مس، استفاده در ساخت و ساز (به عنوان مثال سقف و لوله) و ماشین آلات صنعتی (مانند مبدل های حرارتی) است. مس در
آلات صنعتی (مانند مبدل های حرارتی) است. مس در معماری. فلز مس در زمینه‌های مرتبط با معماری، ساخت و ساز ساختمان و طراحی داخلی، جایگاه قابله توجهی به دست آورده است. از کلیساها گرفته تا قلعه‌ها و از خانه‌ها تا ادارات، فلز مس برای انواع عناصر معماری از جمله سقف‌ ها، ناودان‌ ها، گنبد ها، مناره‌ ها، طاق‌ ها، روکش دیوار ها و ... استفاده می‌ شود . تاریخچۀ استفاده از مس در معماری را می توان به دوام، مقاومت در برابر خوردگی ، ظاهر معتبر و توانایی شکل دادن به اشکال پیچیده مرتبط دانست. برای قرنها، صنعتگران و طراحان از
مرتبط دانست. برای قرنها، صنعتگران و طراحان از این ویژگی‌ ها برای ساختن سیستمهای ساختمانی زیبا و بادوام استفاده می‌ کردند . در ربع قرن گذشته، فلز مس در طیف و سیع‌تری از ساختمانها طراحی شده است که سبک‌ های جدید، تنوع رنگها و اشکال و بافت‌ های مختلف را در خود جای داده است. قابل توجه ترین ویژگی زیبایی شناختی مس، طیف رنگ‌ های آن است، از رنگ متالیک روشن و قهوه‌ای مایل به کمانی گرفته تا تقریباً سیاه و در نهایت پتین های مایل به سبز. پتینۀ سبز متمایز این فلز مدتهاست که مورد علاقۀ معماران و طراحان بوده است. در این
که مورد علاقۀ معماران و طراحان بوده است. در این مقاله مزایای و کاربرد فلز مس را در معماری ایران و استفاده از آن در انواع سقف‌ ها بررسی می‌ شود. تاریخچه. مس هزاران سال است که در معماری نقش داشته است. به عنوان مثال، در مصر باستان، درهای عظیم معبد آمن در کارناک با مس پوشیده شده بود. در قرن سوم قبل از میلاد، زوناهای مسی سقف د ر بالای معبد Lowa Maha Paya در سریلانکا نصب شد. و رومی‌ ها از مس به عنوان پوشش سقف پانتئون در قرن 27 قبل از میلاد استفاده کردند . سقف مسی کلیسای جامع سنت مری (هیلدسهایم) که در سال 1280
کلیسای جامع سنت مری (هیلدسهایم) که در سال 1280 قمری نصب شده است تا به امروز همچنان باقی مانده است. و سقف کرونبورگ، یکی از مهم‌ ترین قلعه‌های رنسانس شمال اروپا که به عنوان قلعۀ السینور در هملت شکسپیر جاودانه شد، در سال 1585 پس از میلاد نصب شد. مس روی این برج در سال 2009 بازسازی شد. مس در سقف سازی. مس به عنوان یک ماده سقف‌سازی دارای ویژگی و دوام منحصر به فردی است. ظاهر آن می تواند مکمل هر سبک ساختمانی از سنتی گرفته تا مدرن باشد. گرمابخشی و زیبایی آن، مس را به ماده ای مطلوب برای بسیاری از معماران تبدیل کرده
ماده ای مطلوب برای بسیاری از معماران تبدیل کرده است. مس همچنین خواسته های معماران و صاحبان ساختمان در مورد هزینه طول عمر، سهولت ساخت، نگهداری کم و سازگاری با محیط زیست را برآورده می کند. نصب سقف مسی کاری است که نیاز به نصاب مجرب دارد. شکل پذیری و چکش خواری، مس را به یک ماده سازگار برای ساخت سقف‌ها با معماری خاص تبدیل کرده است. گنبدها و سایر اشکال سقف منحنی به راحتی با مس قابل ساخت هستند.یکی دیگر از مزایای سیستم های سقف مسی این است که تعمیر آنها نسبتا آسان است. برای گودال ها یا ترک های کوچک، مناطق آسیب دیده
برای گودال ها یا ترک های کوچک، مناطق آسیب دیده را می توان تمیز کرد و با لحیم کاری پر کرد. برای مناطق بزرگتر، تکه ها را می توان برش داد و در جای خود لحیم کرد. سقف های مسی در معماری ایرانی. گنبد الله وردی خان در شهر مشهد. گنبد الله وردی خان ، گنبدی مسی می باشد که در شمال شرقی آستان قدس و در شرق رواق توحید، بر بالای رواق الله وردیخان واقع شده است. این رواق که به گنبد الله وردی خان معروف بوده، از جالب ترین و با شکوه ترین رواق های آستان قدس رضوی می باشد. گنبد الله وردیخان توسط خود الله وردیخان ساخته شده است.
الله وردیخان توسط خود الله وردیخان ساخته شده است. این بنا بصورت هشت گوش است سقف خارجی این بنا از نظر استحکام و محافظت با خشت های مسی پوشانده شده است. بنای فوق از حیث کاشی کاری فوق العاده نفیس و ممتاز است و یکی از زیباترین شاهکارهای هنری آستان قدس رضوی می باشد. گنبد حافظیه. در سال ۱۹۳۵، اداره آموزش و پرورش فارس به همیاری اصغر حکمت، وزیر آموزش و پرورش، ساخت یک ساختمان جدید را در حافظیه ترتیب داد که طراحی این ساختمان بر عهده معمار و باستان شناسی نه ایرانی بلکه فرانسوی به نام آندره گدار انجام شد. آرامگاه حافظ
فرانسوی به نام آندره گدار انجام شد. آرامگاه حافظ از ۸ ستون سنگی تشکیل شده است؛ که نمادی از قرن هشتم (قرنی که حافظ در آن زندگی می کرده است) و هشت درب بهشت است. نمای بیرونی گنبد مقبره از جنس مس، نمادی از آسمان است و همانند کلاه دراویش ترکی طراحی شده است. این گنبد مسی از ابتدا سبز رنگ بوده است. مزایا. مقاومت در برابر خوردگی. مس به عنوان یک فلز معماری، مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی ایجاد می‌کند. سطوح مسی پوشش‌های اکسی د سولفات سختی را تشکیل می‌دهند که از سطوح مسی زیرین محافظت می‌کند و برای مدت طولانی در
سطوح مسی زیرین محافظت می‌کند و برای مدت طولانی در برابر خوردگی ، مقاومت دارند. بر خلاف بسیاری از فلزات دیگر، مس از خوردگی سطح زیرین که می‌تواند باعث خرابی زودرس در سقف شود، آسیب نمی‌بیند. برنج، آلیاژی از مس و روی است که مقاومت خوبی در برابر خوردگی مواد قلیایی و اسیدها ی آلی دارد. با این حال، در برخی از آبهای آشامیدنی و در آب دریا، آلیاژهای برنج با 20 درصد روی یا بیشتر ممکن است دچار حملۀ خوردگی شوند . دوام. سقف‌ های مسی در اکثر محیط ها بسیار بادوام هستند. عمر مفید آنها حدود 700 سال است که در درجه اول به
عمر مفید آنها حدود 700 سال است که در درجه اول به دلیل محافظی است که روی سطوح مسی تشکیل می‌ شود. آزمایش‌ های انجام‌ شده بر روی سقف‌ های مسی قرن هجدهم در اروپا نشان داد که از نظر تئوری، این سقف‌ ها می‌توانند تا هزار سال دوام بیاورند. سقفهای مسی با طراحی مناسب، حرکات ناشی از تغییرات حرارتی را به حداقل می‌رساند. انبساط حرارتی کم مس، 40 درصد کمتر از روی و سرب، به جلوگیری از تخریب و شکست کمک می‌ کند. نیاز به تعمیرات کم. مس نیازی به تمیز کردن و نگهداری ندارد. این خصوصیت به ویژه برای مناطقی که دسترسی به آنها پس از
به ویژه برای مناطقی که دسترسی به آنها پس از نصب دشوار یا خطرناک است، مناسب است. سبک وزن بودن. زمانی که مس به عنوان پوشش کامل پشت بام استفاده می‌شود، نیمی از وزن سرب و تنها یک چهارم سقف‌ ها کاشی است. این خصیصه به طور کلی باعث صرفه‌جویی در هزینه‌ های ساختار و مصالح می‌ شود. روکش مسی فرصت‌ های بیشتری را برای کاهش وزن سازه‌ های مسی ارائه می‌ دهد. حفاظت در برابر صاعقه. حفاظت در برابر صاعقه، آسیب به ساختمان‌ ها را در هنگام پایان صاعقه به حداقل می‌رساند. این ویژگی معمولاً با ارائه چندین مسیر متصل به هم با امپدانس
معمولاً با ارائه چندین مسیر متصل به هم با امپدانس الکتریکی کم به زمین انجام می‌ شود. مس و آلیاژهای آن رایج‌ترین مواد مورد استفاده در حفاظت از صاعقه‌ های مسکونی هستند، با این حال در محیط‌ های صنعتی و شیمیایی خورنده، مس ممکن است نیاز به روکش قلع داشته باشد. مس به دلیل رسانایی الکتریکی عالی که دارد به طور موثر انتقال انرژی رعد و برق به زمین را تسهیل می‌ کند. همچنین در مقایسه با سایر مواد رسانا به راحتی خم می‌ شود. هنگامی که بام مسی، ناودان‌ ها و هدایت‌کننده های باران به صورت الکتریکی به یک تاسیسات منتهی به
های باران به صورت الکتریکی به یک تاسیسات منتهی به زمین متصل می‌ شوند، مسیری با امپدانس الکتریکی پایین به زمین فراهم می‌ شود، اما بدون مسیرهای هدایت اختصاصی برای متمرکز کردن کانال تخلیه، سطح پرانرژی منتشر ممکن است مطلوب‌ ترین گزینه نباشد. قابلیت بازیافت. قابلیت بازیافت عامل کلیدی برای یک مادۀ پایدار است. نیاز به استخراج منابع جدید را کاهش می‌ دهد و به انرژی کمتری نسبت به استخراج نیاز دارد. مس و آلیاژهای آن تقریباً 100% قابل بازیافت هستند و می‌توان آنها را تا بی نهایت، بدون افت کیفیت، بازیافت کرد (یعنی مس پس
بی نهایت، بدون افت کیفیت، بازیافت کرد (یعنی مس پس از هر چرخۀ بازیافت مثل اکثر مواد غیرفلزی تجزیه نمی‌ شود). مس مقدار زیادی از ارزش فلز اولیه خود را حفظ می‌ کند: قراضۀ درجه یک مس معمولاً حاوی حداقل 95٪ از ارزش فلز اولیه از سنگ معدن تازه استخراج شده است. مقادیر قراضه برای مواد رقیب از حدود 60٪ تا 0٪ متغیر است. و بازیافت مس تنها به حدود 20 درصد انرژی مورد نیاز برای استخراج و پردازش فلز اولیه نیاز دارد.
پتاسیم اسمات یک ترکیب معدنی با فرمول شیمیایی K2[OsO2(OH)4] است. این نمک دیامغناطیس بنفش رنگ بوده و حاوی فلز اسمیم در حالت اکسایش VI (6+) است. هنگامی که در آب حل می‌شود، محلولی صورتی تشکیل می‌شود، اما زمانی که در متانول حل می‌شود، محلولی آبی رنگ به وجود می‌آید. این نمک به عنوان یک کاتالیزور برای واکنش دی‌هیدروکسیل‌دار کردن نامتقارن الفین‌ها مورد توجه قرار گرفت. تهیه. کشف این ترکیب اولین بار توسط ادموند فرمی در سال ۱۸۴۴ گزارش شد. پتاسیم اسمات با احیای پروسمات‌ها با استفاده از الکل تهیه می‌شود: همجوشیِ
با استفاده از الکل تهیه می‌شود: همجوشیِ اکسایشیِ قلیایی فلز اسمیم نیز این نمک را ایجاد می‌کند.
راکتور آب سبک استرالیایی با استخر آزاد (OPAL) یک راکتور تحقیقاتی هسته‌ای استخری با ظرفیت ۲۰ مگاوات (MW) است. در آوریل 2007 به طور رسمی افتتاح شد و جایگزین راکتور‌های شار بالا استرالیا به عنوان تنها راکتور هسته ای استرالیا شد و در موسسه تحقیقاتی سازمان علوم و فناوری هسته ای استرالیا (ANSTO) در لوکاس هایتس، نیو ساوت ولز، حومه سیدنی واقع شده است. OPAL و سلف آن معمولاً به عنوان راکتور Lucas Heights شناخته می شوند. کارکرد‌ها. کاربردهای اصلی راکتور عبارتند از: راکتور در یک چرخه عملیاتی 30 روزه بدون وقفه با قدرت
در یک چرخه عملیاتی 30 روزه بدون وقفه با قدرت کامل کار می کند و پس از آن 5 روز برای جابجایی سوخت متوقف می شود. در طول سال 2014، OPAL در مجموع 290 ​​روز در و در سال 2015 بیش از 300 روز کار کرده است. تاریخ. شرکت آرژانتینی آی‌ان‌وی‌ای‌پی از طریق قرارداد کلید در دست که در ژوئن 2000 امضا شد، مسئولیت تحویل راکتور، انجام طراحی،ساخت و راه اندازی را بر عهده داشت. ساخت و ساز شهری محلی توسط شریک INVAP، صنایع جان هالند-ایوانز دیکین انجام شد. این مرکز دارای منبع بزرگ نوترون سرد دوتریوم مایع (20 لیتری (4.4 ایمپ گال؛ 5.3
سرد دوتریوم مایع (20 لیتری (4.4 ایمپ گال؛ 5.3 گالری آمریکا))، راهنماهای سوپرآینه مدرن و سالن راهنمای 35 در 65 متر (115 فوت × 213 فوت) است. منبع سرد توسط موسسه فیزیک هسته‌ای پترزبورگ، سیستم برودتی طراحی و عرضه شده توسط ایر لیکوئید و مجموعه اولیه چهار راهنمای سوپرآینه‌ای که توسط میرورترون ارائه شده است، طراحی شده است. در 17 دسامبر 2001، 46 فعال صلح سبز تاسیسات لوکاس هایتس را در اعتراض به ساخت و ساز OPAL اشغال کردند. معترضان به محوطه، راکتور HIFAR، انبار زباله های رادیواکتیو سطح بالا و برج رادیویی دسترسی پیدا
های رادیواکتیو سطح بالا و برج رادیویی دسترسی پیدا کردند. اعتراض آنها خطرات امنیتی و زیست محیطی ناشی از تولید مواد هسته ای و ارسال زباله های رادیواکتیو از تاسیسات را برجسته کرد. OPAL در 20 آوریل 2007 توسط جان هوارد، نخست وزیر وقت استرالیا افتتاح شد و جایگزینی برای راکتور HIFAR است. ANSTO در ژوئیه 2006 مجوز عملیاتی را از آژانس حفاظت در برابر تشعشع و ایمنی هسته ای استرالیا (ARPANSA) دریافت کرد، که اجازه شروع راه اندازی داغ را می دهد، جایی که سوخت برای اولین بار در هسته راکتور بارگیری می شود. OPAL برای اولین
در هسته راکتور بارگیری می شود. OPAL برای اولین بار در عصر 12 اوت 2006 بحرانی شد و برای اولین بار در صبح روز 3 نوامبر 2006 به قدرت کامل رسید. جزئیات تسهیلات. هسته راکتور شامل 16 سوخت هسته‌ای از نوع صفحه با غنای کم است و در زیر 13 متر (43 فوت) آب در یک استخر باز قرار دارد. آب سبک (H2O معمولی) به عنوان خنک کننده و تعدیل کننده استفاده می شود در حالی که از آب سنگین (D2O) به عنوان بازتابنده نوترون استفاده می شود. هدف بازتابنده نوترون، بهبود اقتصاد نوترونی در راکتور و در نتیجه افزایش حداکثر شار نوترون است. OPAL
و در نتیجه افزایش حداکثر شار نوترون است. OPAL مرکز تاسیسات ANSTO است که تولید رادیودارو و ایزوتوپ پرتوزا، خدمات تابش (از جمله دوپینگ تبدیل هسته‌ای نوترون از سیلیکون)،تحقیقات تجزیه و تحلیل فعال سازی نوترون و پرتو نوترونی را ارائه می دهد. OPAL قادر به تولید چهار برابر رادیو ایزوتوپ برای درمان‌های پزشکی هسته‌ای نسبت به راکتور قدیمی HIFAR و طیف وسیع تری از رادیوایزوتوپ‌ها برای درمان بیماری است. طراحی مدرن شامل یک منبع نوترون سرد (CNS) است. راکتور OPAL تاکنون هفت جایزه در استرالیا دریافت کرده است. پراکندگی
هفت جایزه در استرالیا دریافت کرده است. پراکندگی نوترون در OPAL. موسسه براگ در ANSTO میزبان تاسیسات پراکندگی نوترون OPAL است. اکنون به عنوان یک تسهیلات کاربری در خدمت جامعه علمی در استرالیا و سراسر جهان است. بودجه جدید در سال 2009 به منظور نصب ابزارهای رقابتی و خطوط پرتو دریافت شد. تسهیلات واقعی شامل ابزارهای زیر است: اکیدنا. اکیدنا (به انگلیسی: ECHIDNA) نام دستگاه پراش سنج پودر نوترونی با وضوح بالا است. این ابزار برای تعیین ساختارهای کریستالی مواد با استفاده از تابش نوترونی مشابه با تکنیک‌های اشعه ایکس
از تابش نوترونی مشابه با تکنیک‌های اشعه ایکس استفاده می کند. این ساز از اکیدنای مونوترم استرالیایی نامگذاری شده است، زیرا قله های خاردار این ساز شبیه اکیدنا هستند. با نوترون‌های حرارتی عمل می کند. یکی از ویژگی‌های اصلی، آرایه 128 موازی‌ساز و آشکارسازهای حساس به موقعیت برای جمع آوری سریع داده‌ها است. اکیدنا امکان تعیین ساختار، اندازه‌گیری بافت و نقشه‌برداری فضای متقابل تک کریستال‌ها را در اکثر محیط‌های نمونه مختلف که به فیزیک، شیمی، مواد، مواد معدنی و جوامع علوم زمین خدمت می‌کنند، می‌دهد. اکیدنا بخشی از
علوم زمین خدمت می‌کنند، می‌دهد. اکیدنا بخشی از ابزارهای پارک پراکندگی نوترون موسسه براگ است. پلاتیپوس. پلاتیپوس (به انگلیسی: PLATYPUS) یک بازتابسنج زمان پرواز است که بر روی منبع نوترونی سرد ساخته شده است. این ابزار برای تعیین ساختار رابط‌ها با استفاده از پرتوهای نوترونی بسیار همسو شده است. این پرتوها در زوایای کم (معمولاً کمتر از 2 درجه) به سطح تابیده می شوند و شدت تابش منعکس شده به عنوان تابعی از زاویه تابش اندازه گیری می شود. با استفاده از نوترون‌های سرد با باند طول موج 0.2-2.0 نانومتر عمل می کند. اگرچه
با باند طول موج 0.2-2.0 نانومتر عمل می کند. اگرچه برای هر منحنی انعکاس تا سه زاویه تابش متفاوت مورد نیاز است، ماهیت زمان پرواز به این معنی است که مقیاس‌های زمانی فرآیندهای جنبشی در دسترس هستند. با تجزیه و تحلیل سیگنال منعکس شده، تصویری از ساختار شیمیایی رابط ایجاد می شود. از این ابزار می توان برای بررسی غشاهای زیستی، دو لایه لیپیدی، مغناطیس، لایه‌های سورفکتانت جذب شده و غیره استفاده کرد. نام این پستاندار از اُرنی‌ترنگ، پستاندار مونوترم نیمه آبزی بومی استرالیا گرفته شده است. وامبت. وامبت(به انگلیسی:
استرالیا گرفته شده است. وامبت. وامبت(به انگلیسی: WOMBAT)یک پراش سنج پودر نوترونی با شدت بالا است. این ابزار برای تعیین ساختارهای کریستالی مواد با استفاده از تابش نوترونی مشابه با تکنیک‌های اشعه ایکس استفاده می کند. نام آن از روی وامبت، کیسه‌دار بومی استرالیا گرفته شده است. با نوترون‌های حرارتی کار خواهد کرد. این برای بالاترین شار و سرعت اکتساب داده طراحی شده است تا الگوهای پراش زمان حل شده را در کسری از ثانیه ارائه دهد. وامبت بر روی مطالعات درجا و بررسی‌های مهم زمانی، مانند تعیین ساختار، اندازه‌گیری بافت و
مهم زمانی، مانند تعیین ساختار، اندازه‌گیری بافت و نقشه‌برداری فضای متقابل تک بلورها در اکثر محیط‌های نمونه مختلف که به فیزیک، شیمی، مواد، مواد معدنی و جوامع علوم زمین خدمت می‌کنند، تمرکز خواهد کرد. کواری. کواری (به انگلیسی: KOWARI) یک پراش سنج تنش پسماند نوترونی است. اسکن کرنش با استفاده از نوترون‌های حرارتی یک تکنیک پراش پودر در یک بلوک پلی کریستالی از مواد است که تغییر فاصله اتمی به دلیل تنش داخلی یا خارجی را بررسی می کند. نام آن از کوواری، یک جانور کیسه دار استرالیایی گرفته شده است. این یک ابزار تشخیصی
دار استرالیایی گرفته شده است. این یک ابزار تشخیصی غیر مخرب برای بهینه سازی به عنوان مثال ارائه می دهد. عملیات حرارتی پس از جوش (PWHT، شبیه به برگشت دادن) سازه های جوش داده شده است. تنش‌های کششی به‌عنوان مثال باعث رشد ترک در اجزای مهندسی می‌شوند و تنش‌های فشاری رشد ترک را مهار می‌کنند (به عنوان مثال سوراخ‌های منبسط شده در سرما در معرض چرخه خستگی). استراتژی‌های افزایش عمر تاثیر اقتصادی بالایی دارند و اسکن کرنش تنش‌های مورد نیاز برای محاسبه عمر باقی مانده و همچنین ابزاری برای نظارت بر وضعیت اجزا را فراهم می
ابزاری برای نظارت بر وضعیت اجزا را فراهم می کند زیرا غیر مخرب است. یکی از ویژگی‌های اصلی جدول نمونه است که امکان بررسی اجزای مهندسی بزرگ را در عین جهت گیری و موقعیت یابی بسیار دقیق آنها فراهم می کند. کارایی. در مراحل اولیه تست و راه‌اندازی هر یک از تجهیزات و سیستم‌ها به صورت ایزوله و سپس به صورت یکپارچه مورد آزمایش قرار گرفت. ابتدا آزمایش‌ها بدون بارگیری سوخت هسته‌ای در هسته انجام شد و سپس یک طرح دقیق برای بارگیری سوخت هسته‌ای در هسته راکتور و رسیدن به زنجیره هسته‌ای برای اولین بار دنبال شد. برای اینکه
هسته‌ای برای اولین بار دنبال شد. برای اینکه راکتور با قدرت کامل کار کند، مراحل افزایش توان متوالی دنبال شد. پس از تکمیل راه‌اندازی، سازمان تنظیم مقررات هسته‌ای استرالیا (ARPANSA) مجوزی را صادر کرد که اجازه فعالیت آن را با قدرت کامل می دهد. در طول اولین چرخه عمل، یک دوره معمولی دندان درآوردن از یک طرح اولیه دنبال شد. راکتور نشان داده است که تامین کننده قابل اعتمادی از رادیوداروها است، در حالی که به عنوان منبع نوترونی برای انجام فعالیت‌های تحقیقاتی مواد با استفاده از چندین ابزار عمل می کند. از زمانی که
با استفاده از چندین ابزار عمل می کند. از زمانی که راکتور راه اندازی شده است با در دسترس بودن بسیار بالا کار می کند، در طول دوره 2012-2013، 265 روز با قدرت کامل (شامل دوره تعمیر و نگهداری طولانی مدت)، در طول 2013-2014 به مدت 294 روز با قدرت کامل، و در طول سال 2014- 2015، 307 روز با قدرت کامل کار کرد. در سپتامبر 2016، در مجموع 2200 روز انرژی کامل جمع آوری کرده است. در هر چرخه عملیاتی 30 روزه، بیش از 150 دسته سیلیکون تحت تابش قرار می گیرد، Mo99 به طور منظم برای بازار پزشکی هسته‌ای تولید می شود. OPAL 4 میلیون
بازار پزشکی هسته‌ای تولید می شود. OPAL 4 میلیون دوز را تحویل داده است. با توجه به تحقیقات با نوترون‌ها، مرکز استرالیایی برای پراکندگی نوترون (موسسه براگ سابق) بیش از 120 دانشمند و 13 ابزار عملیاتی پرتو نوترونی را شامل می شود و بیش از 600 مقاله علمی تحقیقاتی با استفاده از نوترون‌های حاصل از هسته OPAL تولید کرده است.
زمینهٔ ترموستی (زمینهٔ پلیمری گرماسخت) یک تقویت‌کننده پلیمری مصنوعی است که در آن پلیمرها به عنوان چسب یا زمینه عمل می‌کنند تا ذرات، الیاف یا دیگر تقویت‌کننده‌ها را در محل ثابت کنند. آنها ابتدا برای کاربردهای ساختاری، مانند گنبدهای فایبرگلاس رادار در هواپیما و درهای محفظه بار گرافیتی-اپوکسی در شاتل فضایی توسعه یافتند. آنها اولین بار پس از جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفتند و ادامه تحقیقات منجر به افزایش طیف وسیعی از رزین‌های ترموست، پلیمرها یا پلاستیک‌ها و همچنین ترموپلاستیک‌های درجه مهندسی شده‌است. همه
و همچنین ترموپلاستیک‌های درجه مهندسی شده‌است. همه آنها برای استفاده در ساخت کامپوزیت‌های پلیمری با قابلیت‌های خدماتی پیشرفته و طولانی مدت توسعه داده‌شدند. فن‌آوری‌های زمینهٔ ترموستی نیز در طیف گسترده‌ای از کاربردهای صنعتی غیرساختاری استفاده می‌شوند. مهم‌ترین انواع پلیمرهای ترموست مورد استفاده در کامپوزیت‌های ساختاری عبارتند از: رزین‌های بنزوکسازین، رزین‌های بیس-مالیماید (BMI)، رزین‌های سیانات استر، رزین‌های اپوکسی (epoxide)، رزین‌های فنولیک (PF)، رزین‌های پلی‌استر غیراشباع (UP)، پلی‌آمیدها، رزین‌های
پلی‌استر غیراشباع (UP)، پلی‌آمیدها، رزین‌های پلی‌اورتان (PUR)، سیلیکون‌ها و وینیل‌استرها. رزین‌های بنزوکسازین. اینها از واکنش فنل‌ها، فرمالدئید و آمین‌های اولیه در دماهای بالا (۴۰۰ درجه فارنهایت (۲۰۰ درجه سانتی‌گراد)) تحت پلیمریزاسیون با بازکردن حلقه و تشکیل شبکه‌های ترموست پلی‌بنزوکسازین ساخته می‌شوند. هنگامی که با رزین‌های اپوکسی و فنلی هیبرید می‌شوند، سیستم‌های سه‌تایی حاصل‌شده دمای انتقال شیشه‌ای بیش از ۴۹۰ درجه فارنهایت (۲۵۰ درجه سانتی‌گراد) دارند. مشخصه تشکیل به جای انقباض، انبساط است و موارد استفاده
تشکیل به جای انقباض، انبساط است و موارد استفاده شامل پیش‌آغشتهسازی ساختاری، قالب‌گیری مایع و چسب‌های غشایی برای ساخت کامپوزیت، اتصال و تعمیر می‌باشد. میزان آروماتیک بالای پلیمرهای با وزن مولکولی بالا عملکرد مکانیکی و اشتعال‌پذیری بیشتری را در مقایسه با رزین‌های اپوکسی و فنلی ارائه می‌دهد. بیس-مالیمیدها (BMI). از واکنش تراکمی یک دی آمین با مالئیک انیدرید تشکیل شده و اساساً مانند رزین‌های اپوکسی پردازش می‌شود (دمای تشکیل ۳۵۰ درجه فارنهایت (۱۷۷ درجه سانتی‌گراد)). پس از یک پخت بالا (۴۵۰ درجه فارنهایت (۲۳۲ درجه
پس از یک پخت بالا (۴۵۰ درجه فارنهایت (۲۳۲ درجه سانتی‌گراد))، آنها خواص برتری را نشان خواهند داد. این ویژگی‌ها تحت تأثیر دمای استفاده مداوم ۴۰۰ تا ۴۵۰ درجه فارنهایت (۲۳۲–۲۰۴ درجه سانتی‌گراد) و انتقال شیشه‌ای ۵۰۰ درجه فارنهایت (۲۶۰ درجه سانتی‌گراد) قرار دارند. این نوع پلیمر ترموست در کامپوزیت‌ها به عنوان یک زمینه پیش‌آغشتهسازی مورد استفاده در برد مدارهای چاپی الکتریکی و برای هواپیماهای ساختاری در مقیاس بزرگ - سازه‌های کامپوزیتی هوافضا و غیره ادغام می‌شود. همچنین به عنوان یک ماده پوشش و به عنوان زمینه
همچنین به عنوان یک ماده پوشش و به عنوان زمینه لوله‌های تقویت‌شده شیشه‌ای، به ویژه در دمای بالا و محیط‌های شیمیایی استفاده می‌شود. رزین‌های سیانات استر. واکنش بیسفنول‌ها یا رزین‌های فنول نوولاک چندعملکردی با سیانوژن‌برومید یا کلرید منجر به مونومرهای عملکردی سیانات می‌شود که می‌توانند به صورت کنترل‌شده به رزین‌های پیش‌پلیمر عملکردی سیانات‌استر با گسترش زنجیره یا کوپلیمریزاسیون تبدیل شوند. هنگامی که پس از تشکیل، همه عملکرد سیانات‌استر باقیمانده با سیکلوتریمریزاسیون پلیمریزه می‌شوند که منجر به تشکیل شبکه‌های
پلیمریزه می‌شوند که منجر به تشکیل شبکه‌های پلی‌سیانورات با پیوند متقابل محکم با پایداری حرارتی بالا و دمای انتقال شیشه‌ای تا ۷۵۲ درجه فارنهایت (۴۰۰ درجه سانتی‌گراد) و پایداری حرارت مرطوب تا حدود ۴۰۰ درجه فارنهایت (۲۰۰ درجه سانتی‌گراد) می‌شوند. پیش‌آغشته‌سازی‌های رزین استر سیانات، پایداری دمای بالای پلی‌آمیدها را با مقاومت در برابر شعله و آتش فنل‌ها ترکیب می‌کنند و در ساخت اجزای کامپوزیت ساختاری هوافضا استفاده می‌شوند که مقررات حفاظت در برابر آتش را در مورد اشتعال‌پذیری، چگالی دود و سمیت رعایت می‌کنند. از