payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اصطلاح انگلیسی تابی در اصل به «تافته ابریشم راه راه» اشاره دارد که شکل تغییریافته کلمه فرانسوی tabis است؛ منشأ این واژه را می‌توان بیشتر در کلمه «آتابیس» فرانسوی میانه (قرن چهاردهم) جستجو کرد که از اصطلاح عربی عتابیة سرچشمه می‌گیرد. این کلمه اشاره به منطقه عتبیه بغداد دارد که به خاطر پارچه راه راه و ابریشم شهرت داشت. در فرهنگ فارسی معین نیز در توضیح عتابی آمده‌است: نوعی پارچه موجدار و رنگارنگ شبیه اطلس که در عتابیه بغداد بافته می‌شد. این منطقه در بغداد نیز نام خود را از والی مکه در زمان امویان، عَتّاب ابن
نام خود را از والی مکه در زمان امویان، عَتّاب ابن اسید، گرفته‌است؛ این پارچه‌های ابریشمی در جهان اسلام رایج شد و به انگلستان نیز گسترش یافت تا جایی که در قرن هفدهم و هجدهم کلمه «تابی» در زبان انگلیسی رواج پیدا کرد.
وانگ یون () (۱۳۷ – ۴ ژوئیه ۱۹۲)، با نام ادبی زیشی، یک سیاستمدار چینی بود که در زمان سلسله هان شرقی زندگی می‌کرد. او در دولت هان در طول سلطنت سه امپراتور - امپراتور لینگ ()، امپراتور شائو (۱۸۹) و امپراتور شیان (). بالاترین مناصبی که او در آن خدمت کرد، مدیر امور استادان نویسندگی و وزیر توده‌ها در اوایل سلطنت امپراتور شیان بود. در سال ۱۹۲، با کمک ژنرال لو بو و دیگران، کودتای موفقی را در چانگان علیه دونگ ژئو، که حکومت مرکزی هان را کنترل می‌کرد، طراحی کرد و او را ترور کرد. با این حال، در اواخر همان سال، پیروان
ترور کرد. با این حال، در اواخر همان سال، پیروان دونگ ژئو دست به یک ضد کودتا زدند و کنترل دولت مرکزی را دوباره به دست گرفتند. وانگ یون به همراه اعضای خانواده اش دستگیر و اعدام شد. در رمان تاریخی قرن چهاردهم "رمان عاشقانه سه پادشاهی"، وانگ یون پدرخوانده دوشیزه خیالی دیائوچان بود که از او برای برانگیختن درگیری بین لو بو و دونگ ژئو استفاده کرد و باعث شد که اولی به خیانت و ترور دومی بپردازد.
طبقه‌بندی بلوم مجموعه‌ای از سه مدل هرمی است که برای طبقه‌بندی اهداف آموزشی به سطوح پیچیدگی و ویژگی استفاده می‌شود. این سه فهرست، اهداف یادگیری را در حوزه‌های شناختی، عاطفی و روانی حرکتی پوشش می‌دهند. فهرست حوزه‌شناختی کانون اصلی اکثر آموزش‌های سنتی بوده‌است و اغلب برای ساختار اهداف یادگیری برنامه درسی، ارزیابی‌ها و فعالیت‌ها استفاده می‌شود. این مدل‌ها به افتخار بنجامین بلوم، که ریاست کمیته مربیانی را که طبقه‌بندی را طراحی کردند، نام‌گذاری شدند. او همچنین جلد نخست متن استاندارد، "طبقه‌بندی اهداف آموزشی:
جلد نخست متن استاندارد، "طبقه‌بندی اهداف آموزشی: رده‌بندی اهداف آموزشی را" ویرایش کرد.
ایل بیگ‌زاده شیربیگی یا مکری های محال باریکان یکی از شاخه‌های ایل مکری در مکریان به‌شمار می‌روند که نسبِ آن‌ها به اردشیربیگ مکری بابامیری ملقب به ایلخان مکری و اردشیر باریکان می‌رسد. این ایل عمدتاً در میاندوآب و حومهٔ آن سکونت داشتند و از ایل‌های کُرد مُکری به‌شمار می‌روند. اردشیربیگ مکری باریکان در سال ۱۲۵۶ هجری قمری (۱۲۱۵ شمسی) به جهت نزدیکی با دربار قاجار، از جانب محمدشاه قاجار با لقب «سلطان» به حکم‌رانی نواحی میاندوآب انتخاب می‌شود و بعدها به شیر سلطان بیگ معروف می‌شود. بخش بزرگی از نواحی شامات مهاباد،
معروف می‌شود. بخش بزرگی از نواحی شامات مهاباد، رودخانهٔ مجیدخان و نواحی از بوکان تا دریاچه ارومیه تحت تملک بیگ‌زاده های مکری‌ محال باریکان یا شیربیگی بود. طوایف. بر اساس شجره‌نامه‌های به‌جای مانده اردشیر سلطان بیگ ۲۴ فرزند ذکور داشت که هم‌اکنون تمامی طوایف و نوادگان اردشیر سلطان بیگ ایلخان مکری از جمله: بیگ زادگان مکری باریکان، طوایف آقا بیگی، قاسملو، سێله‌که و حسنخانی ، علی پاشایی و شیربیگی، به ایل بیگزاده شیربیگی یا مکری باریکان معروف هستند. نوادگان پسران دیگر عمدتاً در ارومیه، ترکیه، آذربایجان، گرجستان
دیگر عمدتاً در ارومیه، ترکیه، آذربایجان، گرجستان و روسیه به‌سر می‌برند. بیگ زادگان شیربیگی هم‌اکنون در تمامی شهرهای مکریان (اشنویه، نقده، مهاباد، بوکان، میاندوآب، شاهین دژ، پیرانشهر، و سردشت، ارومیه) شهرهای کردستان عراق (اربیل، صلاح الدین، سوران، سلیمانیه، قلادزه) و شمزینان و آذربایجان، گرجستان و روسیه سکونت دارند.
جوانک مبارز () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردان راسکو آرباکل است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.
ویرجینیا وَنس (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "زندگی شخصی او"، "ستاره‌های من"، "بخت ابله"، "درمان خانگی"، "شب سال نو" و "جوانک مبارز" اشاره نمود.
والاس لوپینو (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود و یکی از اعضای خانواده لوپینو بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "زندگی شخصی او"، "جوانک مبارز" و "بخت ابله" اشاره نمود.
درمان خانگی () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردان راسکو آرباکل است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد.
رابرت براور (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "درمان خانگی"، "جک استرا"، "دنده آدام"، "آبراهام لینکلن" و "مرد نامرئی" اشاره نمود.
فاجعه غلات آلوده عراق در سال ۱۹۷۱ یک حادثهٔ مسمومیت گسترده با متیل جیوه بود که در اواخر سال ۱۹۷۱ آغاز شد. غلات تیمار شده با قارچ‌کش متیل جیوه که برای مصرف انسان در نظر گرفته نشده بودند، به عنوان کمک‌های انسان‌دوستانه پس از قحطی از مکزیک و ایالات متحده به عراق وارد شدند. به‌دلیل تعدادی از عوامل، از جمله برچسب زدن به زبان خارجی و توزیع دیرهنگام در چرخهٔ کشت، این غلات سمی به‌عنوان غذا توسط ساکنان عراقی در مناطق روستایی مورد مصرف قرار گرفت. این افراد پس از مصرف غلات دچار علائمی از جمله خواب‌رفتگی (بی‌حسی پوست)،
دچار علائمی از جمله خواب‌رفتگی (بی‌حسی پوست)، آتاکسی (عدم هماهنگی حرکات ماهیچه‌ای) و از دست دادن بینایی شدند، علائمی مشابه علائمی که پیش از آن در زمان ابتلای مردم به بیماری میناماتا در ژاپن مشاهده شده بود. تعداد تلفات ثبت‌شدهٔ این فاجعه ۴۵۹ نفر بود، اما ارقامی حداقل ده برابر بیشتر نیز منتشر شده‌است. این مسمومیت در سال ۱۹۷۱ در زمان وقوع بزرگ‌ترین فاجعهٔ مسمومیت با جیوه بود و موارد مسمومیت در ژانویه و فوریهٔ ۱۹۷۲ به اوج خود رسید و تا پایان مارس نیز گزارش‌ها از مسمومیت‌های جدید متوقف شد. گزارش‌های پس از فاجعه
مسمومیت‌های جدید متوقف شد. گزارش‌های پس از فاجعه حاکی از وضع مقررات سخت‌گیرانه‌تر، برچسب‌گذاری و مدیریت بهتر غلات جیوه‌دار و مشارکت گسترده‌تر سازمان بهداشت جهانی در نظارت و پیشگیری از حوادث مسمومیت بودند. پیرو بررسی‌های انجام‌شده، مشخص شد که جنین‌ها و کودکان خردسال بیشتر در خطر این نوع از مسمومیت قرار دارند. پیش‌زمینه. خواص جیوه آن را به یک قارچ کش مؤثر تبدیل می‌کند. سوئد در سال ۱۹۶۶ به‌عنوان اولین کشور استفاده از متیل جیوه را ممنوع اعلام کرد، و پس از آن انگلستان نیز در سال ۱۹۷۱ ممنوعیت مشابهی را وضع کرد.
نیز در سال ۱۹۷۱ ممنوعیت مشابهی را وضع کرد. پیش از این نیز حوادث مسمومیت با جیوه در عراق در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۶۰ رخ داده بود که در سال ۱۹۵۶، حدود ۲۰۰ مورد مسمومیت و ۷۰ مورد مرگ گزارش شده بود و در سال ۱۹۶۰ نیز ۱٬۰۰۰ مورد مسمومیت رخ داده بود که ۲۰۰ مورد از آن‌ها منجر به مرگ افراد شد. در هر دو مورد این مسمومیت‌ها دلیل مسمومیت ترکیبات اتیل جیوه ذکر شد. از جمله توصیه‌های منتشرشده پس از حادثهٔ ۱۹۶۰، رنگ‌آمیزی دانه‌های سمی برای سهولت شناسایی و تمایز آسان بود. تا پیش از حادثهٔ ۱۹۷۱، حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ مورد مسمومیت با
از حادثهٔ ۱۹۷۱، حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ مورد مسمومیت با متیل جیوه در سراسر جهان گزارش شده بود. خشکسالی در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ منجر به کاهش برداشت محصولات کشاورزی شده بود که ۵۰۰٬۰۰۰ نفر را نیز تحت تأثیر قرار داده بود. علت‌ها. حدود غلات (۷۳٬۲۰۱ تن دانهٔ گندم و ۲۲٬۲۶۲ تن جو) به رنگ صورتی-نارنجی از ایالات متحده و مکزیک به عراق ارسال شد. این محمولهٔ گندم بین ۱۶ سپتامبر تا ۱۵ اکتبر و محمولهٔ جو بین ۲۲ اکتبر تا ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱ با کشتی اس‌اس "ترید کریر" به بصره رسید. دولت عراق گندم مکسی‌پِک را انتخاب کرده بود که یک دانهٔ
عراق گندم مکسی‌پِک را انتخاب کرده بود که یک دانهٔ گندم پرمحصول است که توسط نورمن بورلاگ در مکزیک تولید شده بود. در هر گرم از این دانه‌ها به‌طور متوسط ۷٫۹ میکروگرم جیوه وجود داشت و جیوهٔ موجود در برخی از نمونه‌ها تقریباً دو برابر این مقدار نیز بود. طبق گزارش‌ها، تصمیم برای استفاده از غلات پوشش داده‌شده با جیوه توسط دولت عراق اتخاذ شده‌بود و نه از سوی تأمین‌کنندهٔ آن‌ها یعنی شرکت کارگیل. سه استان شمالی نینوا، کرکوک و اربیل روی هم رفته بیش از نیمی از این محموله‌ها را دریافت کردند. آغاز دیرهنگام توزیع، و رسیدن
را دریافت کردند. آغاز دیرهنگام توزیع، و رسیدن غلات به دست کشاورزان پس از فصل کاشت در ماه‌های اکتبر و نوامبر، از جملهٔ عوامل مؤثر بر همه‌گیری بیماری بود. کشاورزانی که غلات مسموم‌شده را در دست داشتند، در عوض آن را به عنوان غذا به خانواده‌های خود دادند، زیرا ظرفیت کاشت خودشان تکمیل شده بود. توزیع این غلات به‌صورت شتابزده و آزاد انجام شد و غلات به‌صورت رایگان یا با پرداخت غیرنقدی توزیع می‌شد. برخی از کشاورزان حتی غلات خود را فروختند، مبادا برداشت این غلات جدید ارزش انواع قدیمی آنها را کاهش دهد. این باعث شد که
ارزش انواع قدیمی آنها را کاهش دهد. این باعث شد که آنها برای زمستان به غلات آلوده وابسته شوند. بسیاری از عراقی‌ها یا از خطر قابل توجه ناشی از این غلات برای سلامتی خود بی‌خبر بودند، یا این که تصمیم گرفتند که هشدارها را نادیده بگیرند. در ابتدا، کشاورزان باید با اثر انگشت یا امضاء تأیید می‌کردند که از سمی بودن این غلات آگاه هستند، اما طبق گزارش برخی منابع، توزیع‌کنندگان چنین تأییدیه‌هایی را از کشاورزان درخواست نمی‌کردند. هشدارهای روی کیسه‌ها به زبان اسپانیایی و انگلیسی بود و برای کشاورزان قابل درک نبود، یا
و انگلیسی بود و برای کشاورزان قابل درک نبود، یا شامل طرح جمجمه و استخوان‌های متقاطع سیاه و سفید بود که برای عراقی‌ها معنایی نداشت. از آنجا که علائمی پس از مصرف این غلات توسط حیوانات در آن‌ها بروز نکرد، ممکن است که دورهٔ طولانی و بدون علامت مسمومیت با جیوه به کشاورزان احساس امنیت کاذب داده باشد. مردم برای مصرف رنگ قرمز روی دانه‌ها را می‌شستند، اما با این شستشو، این دانه‌ها از جیوه پاک نمی‌شدند. از این رو ممکن است که شستشوی غلات به‌ظاهر این‌طور نشان دهد که سم موجود در غلات پاک شده‌است. جیوه از طریق مصرف نان
موجود در غلات پاک شده‌است. جیوه از طریق مصرف نان خانگی، گوشت و سایر فرآورده‌های حیوانی به‌دست آمده از دام‌هایی که جوی تصفیه‌شده را مصرف کرده بودند، سبزیجات رشد یافته از خاک آلوده به جیوه، گوشت پرندگان شکار شده که از غلات تغذیه کرده بودند و ماهی‌های صید شده در رودخانه‌ها، کانال‌ها و دریاچه‌هایی که غلات تیمار شده با متیل جیوه توسط کشاورزان به داخل آنها ریخته شده بود، وارد بدن افراد می‌شد. استنشاق گرد و غبار بذر زمینی یک عامل کمک‌کننده در کشاورزان در طول کاشت و آسیاب بود. تصور می‌شود مصرف غلات آسیاب‌شده در
و آسیاب بود. تصور می‌شود مصرف غلات آسیاب‌شده در نان خانگی منبع اصلی مسمومیت بوده‌است، زیرا هیچ موردی در مناطق شهری، که عرضهٔ آرد دولتی در آن‌ها تحت قوانین تجاری انجام می‌شد، گزارش نشده‌است. علائم، شیوع و درمان. بروز اثرات جیوه زمان‌بر بود – دورهٔ نهفتگی بین مصرف و اولین علائم (معمولا خواب‌رفتگی – بی‌حسی در اندام‌ها) بین ۱۶ تا ۳۸ روز بود. علامت غالب در مواردی با شدت کمتر، خواب‌رفتگی بود. موارد شدیدتر شامل آتاکسی (معمولاً از دست دادن تعادل)، کوری یا کاهش بینایی و مرگ ناشی از نارسایی سیستم عصبی مرکزی می‌شد.
و مرگ ناشی از نارسایی سیستم عصبی مرکزی می‌شد. گفته می‌شود ۲۰ تا ۴۰ میلی‌گرم جیوه برای خواب‌رفتگی کافی است (بین ۰٫۵ تا ۰٫۸ میلی‌گرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن). افراد مبتلا به‌طور متوسط حدود ۲۰ کیلوگرم یا بیشتر نام مصرف کرده بودند؛ ۷۳٬۰۰۰ تن غلات وارد شده به عراق برای مبتلا کردن بیش از ۳ میلیون انسان کافی بود. بیماران با علائمی به بیمارستان کرکوک مراجعه کردند که پزشکان حاضر در آن بیمارستان، آن‌ها را مشابه علائم مشاهده‌شده در زمان همه‌گیری سال ۱۹۶۰ تشخیص دادند. اولین مورد مسمومیت با آلکیل جیوه در ۲۱ دسامبر
اولین مورد مسمومیت با آلکیل جیوه در ۲۱ دسامبر در بیمارستان بستری شد. در ۲۶ دسامبر، این بیمارستان در این مورد هشداری اختصاصی برای دولت ارسال کرده بود. در ژانویهٔ ۱۹۷۲، دولت اکیداً به مردم در خصوص خوردن غلات هشدار داده بود، اگرچه در این اعلان‌ها به تعداد زیادی که پیش از آن بیمار شده بودند، اشاره نشده بود. ارتش عراق خیلی زود دستور معدوم کردن این غلات را صادر کرد و در نهایت برای هر کسی که دست به فروش این غلات بزند، مجازات اعدام اعلام کرد. کشاورزان منابع خود را در هر مکانی که ممکن بود دور می‌ریختند و دیری نگذشت
هر مکانی که ممکن بود دور می‌ریختند و دیری نگذشت که آلودگی به منابع آبی (به‌ویژه رودخانهٔ دجله) رسید و منجر به بروز مشکلات بیشتری شد. پس از آن دولت دستور خاموشی خبری صادر کرد و اطلاعات کمی دربارهٔ شیوع این بیماری منتشر شد. سازمان بهداشت جهانی از طریق تهیهٔ دارو، تجهیزات تحلیلی و مشاوره‌های تخصصی در این بحران به دولت عراق کمک کرد. در این میان بسیاری از درمان‌های جدید مورد آزمایش قرار گرفتند، چرا که روش‌های موجود برای مسمومیت با فلزات سنگین مؤثر نبودند. مصرف دیمرکاپرول برای چندین بیمار تجویز شد، اما باعث بدتر
برای چندین بیمار تجویز شد، اما باعث بدتر شدن سریع وضعیت آنها شد و پس از شیوع این بیماری اثرگذاری آن به‌عنوان درمانی برای این نوع مسمومیت رد شد. رزین‌های پلی‌تیول، پنی سیلامین و دیمرکاپرول سولفونات همگی به تسکین علائم کمک کردند، اما اعتقاد بر این است که میزان مؤثر بودن آن‌ها در بهبود کلی و نتایج تا حد قابل توجهی کم بوده‌است. دیالیز در اواخر دوره درمان روی چند بیمار آزمایش شد، اما هیچ بهبود بالینی در این بیماران حاصل نشد. نتایج همهٔ درمان‌ها متفاوت بود، به‌طوری که سطح جیوه در خون برخی از بیماران به‌طور
به‌طوری که سطح جیوه در خون برخی از بیماران به‌طور چشمگیری کاهش یافت، اما در برخی دیگر تأثیر ناچیزی داشت. همهٔ بیماران دوره‌های درمان را در هم آمیخته با دوره‌های استراحت طی کردند و درمان مداوم در موارد آینده پیشنهاد شد. درمان‌های متعاقب کمتر در کاهش مسمومیت خون مؤثر بودند. نمودها. ۶٬۵۳۰ بیمار با مسمومیت در بیمارستان‌ها بستری شدند و ۴۵۹ نفر نیز کشته شدند. موارد ابتلا و بستری در ماه ژانویه به بیش از صدها مورد در روز رسید و تا اوایل ماه مارس تا حد زیادی کاهش یافت. آخرین بیمار در ۲۷ مارس در بیمارستان پذیرش شد.
آخرین بیمار در ۲۷ مارس در بیمارستان پذیرش شد. پذیرش‌ها نشان‌دهندهٔ هر قشر سنی و جنسیتی بودند، اگرچه افراد زیر ده سال یک سوم موارد پذیرش‌شده را تشکیل می‌دادند. این عدد به دلیل در دسترس بودن درمان بیمارستانی، ازدحام بیش از حد بیمارستان و عدم اعتماد به درمان، «مسلماً کمتر از اعداد واقعی است». در مناطق شدیداً آسیب‌دیده، میزان شیوع برابر با ۲۸٪ و آمار مرگ و میر برابر با ۲۱٪ از موارد ابتلا بود. برخی از پزشکان عراقی بر این باورند که هم تعداد موارد ابتلا و هم تلفات حداقل ده برابر آمار منتشر شده‌است، و احتمال دارد
حداقل ده برابر آمار منتشر شده‌است، و احتمال دارد که ۱۰۰٬۰۰۰ مورد آسیب مغزی نیز برجای مانده باشد. یکی از دلایل مطرح‌شده برای اختلاف فاحش بین تعداد گزارش‌شده و تخمینی مرگ‌ومیر، یکی از رسومات عراقی است که در که در صورت امکان، فرد در خانهٔ خود بمیرد و این رسم در بخش‌های وسیعی از خاورمیانه نیز مرسوم است. در این حادثه مرگ و میر خانگی ثبت نمی‌شد. تعداد زیادی از بیماران که علائم جزئی داشتند، به‌طور کامل بهبود یافتند و افرادی که علائم جدی‌تری داشتند نیز بهتر شدند. این برخلاف نتایج مورد انتظاری بود که عمدتاً بر اساس
برخلاف نتایج مورد انتظاری بود که عمدتاً بر اساس تجزیه و تحلیل شیوع بیماری میناماتا در ژاپن در نظر گرفته شده بود. در پسرانی که سطوح جیوه در خون آنان کمتر از سطح مسمومیت بالینی بود، کاهش عملکرد در مدرسه مشاهده شد، اگرچه وابستگی این موضوع به این مسمومیت‌ها تأیید نشد. در نوزادان، مسمومیت با جیوه باعث آسیب به سیستم عصبی مرکزی شد. دوزهای نسبتاً کمتر نیز باعث کندی رشد در کودکان و رفلکس‌های غیرطبیعی شد. از آن زمان تاکنون درمان‌های مختلفی برای مسمومیت با جیوه ایجاد شده‌است و «سندرم کودک آرام» که با نشانه‌های کودکی
شده‌است و «سندرم کودک آرام» که با نشانه‌های کودکی که هرگز گریه نمی‌کند شناخته می‌شود، اکنون یک علامت شناخته‌شده برای آسیب مغزی ناشی از متیل جیوه است. توصیه‌های مداوم مقامات تنظیم مواد غذایی بر مصرف توسط زنان باردار و کودکان شیرخوار متمرکز شده‌است و به حساسیت خاص جنین‌ها و نوزادان به مسمومیت با متیل جیوه نیز اشاره دارد. داده‌های عراق تأیید کرده‌است که متیل جیوه می‌تواند "در رحم" به کودک منتقل شود و سطوح جیوه در نوزاد تازه متولد شده برابر یا بالاتر از مادر خود بوده‌است. در سال ۱۹۷۴ و در یک نشست مشترک بین
خود بوده‌است. در سال ۱۹۷۴ و در یک نشست مشترک بین سازمان غذا و کشاورزی (فائو) و سازمان بهداشت جهانی (WHO) چندین توصیه برای جلوگیری از همه‌گیری‌های مشابه ارائه شد. این توصیه‌ها شامل تأکید بر اهمیت برچسب‌زدن کیسه‌ها به زبان محلی و با نمادهای هشداردهندهٔ محلی و قابل درک برای بومیان است. امکان ایجاد یک افزودنی تلخ قوی نیز در این میان مورد بررسی قرار گرفت. در این نشست از دولت‌ها خواسته شد تا استفاده از متیل و اتیل جیوه را در کشورهای خود به شدت تحت نظارت قرار دهند؛ از جمله محدود کردن استفاده از این ماده به مواردی
از جمله محدود کردن استفاده از این ماده به مواردی که هیچ جایگزین منطقی دیگری برای این ماده در دسترس نباشد. در این نشست همچنین توصیه شد که فائو و سازمان بهداشت جهانی در کمک به دولت‌های ملی در تنظیم، اجرا و راه‌اندازی مراکز ملی کنترل سم مشارکت بیشتری داشته باشند. در طی ۹ تا ۱۳ نوامبر آن سال، کنفرانسی در مورد مسمومیت ناشی از بذرهای تیمار شده با آلکیل جیوه در بغداد برگزار شد. در این کنفرانس از توصیه‌های مندرج در گزارش فائو و سازمان بهداشت جهانی حمایت شد و همچنین از آنجا که توزیع اطلاعات شیوع بیماری‌ها، از جمله
از آنجا که توزیع اطلاعات شیوع بیماری‌ها، از جمله گستردگی شیوع و علائم آن‌ها امری حیاتی دانسته شد، پیشنهاد شد که رسانه‌های محلی و ملی باید این اطلاعات را به اطلاع عموم برسانند. همچنین یک طرح کلی برای جمع‌آوری اطلاعات میدانی و تجزیه و تحلیل احتمالی برای بررسی بیشتر ارائه شد. این بیانیه از دولت‌های ملی خواست تا در صورت امکان از کمک‌های سازمان جهانی بهداشت استفاده کنند و دولت‌های جهانی را با عبارات واضح تبرئه کرد و گفت: «هیچ کشوری نباید احساس کند که برای تعلل در شیوع بیماری، هیچ سرزنشی متوجه آن نمی‌شود».
ساخت و ساز کانتوری یک فناوری پرینت سه‌بعدی ساختمان است که توسط بهرخ خوش‌نویس از مؤسسه علوم اطلاعات دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (در دانشکده مهندسی ویتربی) مورد تحقیق قرار گرفته‌است که از جرثقیل یا دروازه‌ای کنترل‌شده توسط کامپیوتر برای ساختن ساختمان‌ها به سرعت و کارآمد با کار دستی بسیار کمتر استفاده می‌کند. این روش در ابتدا به عنوان روشی برای ساخت قالب برای قطعات صنعتی تصور شد. خوشنویس تصمیم گرفت فناوری ساخت سریع خانه را به عنوان راهی برای بازسازی پس از بلایای طبیعی، مانند زلزله‌های ویرانگری که زادگاهش ایران را
مانند زلزله‌های ویرانگری که زادگاهش ایران را گرفتار کرده‌است، تطبیق دهد. با استفاده از یک ماده بتن مانند با چسبندگی سریع، طراحی کانتور دیوارهای خانه را لایه به لایه تشکیل می‌دهد تا زمانی که توسط جرثقیل بر روی کف و سقف نصب شده‌است. مفهوم تصوری نیاز به درج اجزای ساختاری، لوله‌کشی، سیم کشی، تأسیسات و حتی دستگاه‌های مصرف‌کننده مانند سیستم‌های سمعی و بصری به عنوان لایه‌ها دارد. تاریخ. کمپانی کاترپیلار بودجه ای را برای کمک به تحقیقات پروژه ویتربی در تابستان ۲۰۰۸ فراهم کرد. در سال ۲۰۰۹، دانشجویان فارغ‌التحصیل
فراهم کرد. در سال ۲۰۰۹، دانشجویان فارغ‌التحصیل دانشگاه سینگولاریتی پروژه‌ای را با خوشنویس به عنوان مدیر ارشد فناوری برای تجاری سازی "ساخت و ساز کانتوری" ایجاد کردند. این پروژه «آکاسا» نام گرفت. در سال ۲۰۱۰، خوشنویس ادعا کرد که سیستم او می‌تواند یک خانه کامل را در یک روز بسازد، و جرثقیل برقی آن ضایعات مصالح ساختمانی بسیار کمی تولید می‌کند. تخمین زده می‌شود که ساخت یک خانه استاندارد با اسکلت چوبی به‌طور متوسط ۳ تا ۷ تن زباله ایجاد کند. استفاده از کانتور کرافت می‌تواند اثرات زیست‌محیطی را به میزان قابل توجهی
می‌تواند اثرات زیست‌محیطی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد زیرا هیچ ماده ای را هدر نمی‌دهد. علاوه بر این، ساخت کانتور با توجه به تجهیزات مورد استفاده، صدا، گرد و غبار ایجاد نمی‌کند یا مواد مضری در محیط زیست منتشر نمی‌کند. خوشنویس در سال ۲۰۱۰ اظهار داشت که ناسا در حال ارزیابی "ساخت و ساز کانتوری" برای کاربرد آن در ساخت پایگاه‌های روی مریخ و ماه است. پس از سه سال، در سال ۲۰۱۳، ناسا بودجه یک مطالعه کوچک را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی برای توسعه بیشتر تکنیک چاپ سه بعدی "ساخت و ساز کانتوری" انجام داد. کاربردهای
سه بعدی "ساخت و ساز کانتوری" انجام داد. کاربردهای بالقوه این فناوری شامل ساخت سازه‌های روی ماه از ماده‌ای است که می‌تواند از ۹۰ درصد مواد ماه ساخته شود و تنها ده درصد از مواد از زمین منتقل شوند. در سال ۲۰۱۷ شرکت "ساخت و ساز کانتوری" (که خوشنویس مدیر عامل آن است) شروع همکاری و سرمایه‌گذاری از دوکا ونچرز را اعلام کرد. در بیانیه مطبوعاتی، آنها ادعا می‌کنند که " "اوایل سال آینده تحویل اولین چاپگرها را آغاز خواهند کرد"".
هنری مرداک (؛ – ) گله‌دار و بازیگر بومی استرالیا بود که در دههٔ ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی در سینمای استرالیا فعالیت داشت. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسکار آرام" و "کانگورو" اشاره نمود.
ویلیام وایت (؛ ۲۵ ژوئن ۱۹۲۱ – ) بازیگر، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۸۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسکار آرام" و "موریتوری" اشاره نمود.
نبرد اسکندر در ایسوس یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم است که در سال ۱۵۲۹ توسط هنرمند آلمانی، آلبرشت آلتدورفر (حدود ۱۵۳۸–۱۴۸۰)، از پیشگامان منظره‌نگاری و یکی از بنیانگذاران مدرسه دانوب نقاشی شده‌است. این نقاشی، نبرد ایسوس در سال ۳۳۳ پیش از میلاد را به تصویر می‌کشد که در آن اسکندر مقدونی پیروزی قاطعی را بر داریوش سوم تحمیل کرد و اهرم مهمی در لشکرکشی خود علیه شاهنشاهی هخامنشی به دست آورد. این نقاشی به عنوان شاهکار برجستهٔ آلتدورفر شناخته شد و یکی از نقاشی‌های مشهور منظره دوران رنسانس به‌شمار رفت که در آن، زیبایی
منظره دوران رنسانس به‌شمار رفت که در آن، زیبایی منظره به شکل بی‌نظیری باشکوه به تصویر کشیده شده‌است. دوک ویلیام چهارم باواریا "«"نبرد اسکندر در ایسوس"» را" در سال ۱۵۲۸ به عنوان بخشی از مجموعه ای از قطعات تاریخی که قرار بود در اقامتگاهش در مونیخ آویزان شود، سفارش داد. مفسران مدرن اظهار می‌کنند که این نقاشی، از طریق استفاده فراوان از زمان‌پریشی، قصد تشبیه پیروزی قهرمانانه اسکندر در ایسوس را به درگیری معاصر اروپا با امپراتوری عثمانی داشته‌است. به ویژه، شکست سلیمان یکم در محاصره وین ممکن است الهام بخش آلتدورفر
یکم در محاصره وین ممکن است الهام بخش آلتدورفر بوده باشد. در آسمان خارق‌العادهٔ آن می‌توان به وضوح حضور یک جنبش روحانیِ پنهانی را مشاهده کرد. این احتمالاً از پیشگویی‌های دانیال و نگرانی معاصر در کلیسا در مورد آخرالزمان قریب‌الوقوع الهام گرفته شده‌است. "«نبرد اسکندر در ایسوس»" و چهار مورد دیگر که بخشی از مجموعه اولیه ویلیام بودند در موزه هنری آلته پیناکوتک در مونیخ نگهداری می‌شوند. موضوع نقاشی. اسکندر سوم مقدونی (۳۲۳–۲۵۶ پیش از میلاد)، معروف به اسکندر کبیر، پادشاه مقدونیه باستان بود که از سال ۳۳۶ پیش از
پادشاه مقدونیه باستان بود که از سال ۳۳۶ پیش از میلاد تا زمان مرگش سلطنت کرد. او به‌طور گسترده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین متخصص‌های فنون جنگی و استراتژیست‌های نظامی در تاریخ شناخته شده و در جنگ شکست ناپذیر فرض شده‌ است. او که به رهبری نظامی و کاریزما مشهور بود، همیشه ارتش خود را شخصاً رهبری می‌کرد و به صفوف مقدم نبرد می‌رفت. او با فتح شاهنشاهی هخامنشی و متحد کردن یونان باستان، مصر باستان و بابل، بزرگ‌ترین امپراتوری جهان باستان را به وجود آورد و باعث گسترش هلنیسم در سراسر آسیا و شمال آفریقا شد. اسکندر لشکرکشی
در سراسر آسیا و شمال آفریقا شد. اسکندر لشکرکشی خود را برای فتح شاهنشاهی هخامنشی در بهار ۳۳۴ پیش از میلاد آغاز کرد، او پس از آرام کردن جنگ‌های وحشتناک داخلی میان ایالت‌های یونانی، قدرت نظامی خود را تثبیت کردداریوش سوم، پادشاه ایران، در اولین ماه‌های عبور مقدونی‌ها به قلمرو خود در آسیای صغیر، حضور ۴۰٬۰۰۰ سرباز اسکندر را تا حد زیادی نادیده گرفت. نبرد گرانیک که در ماه مه انجام شد، اولین تلاش بزرگ ایران برای مقابله با مهاجمان بود، اما منجر به پیروزی آسان اسکندر شد. در طول سال بعد، اسکندر ساتراپی‌های در مسیر خود
در طول سال بعد، اسکندر ساتراپی‌های در مسیر خود را مجبور به تسلیم کرد و با این کار اکثر مناطق غربی و ساحلی آسیای صغیر را به تصاحب خود درآورد. او به لشکرکشی درون مرز ایران ادامه داد و از طریق فریگیه به سمت شمال شرقی رفت و سپس به سمت جنوب شرقی به سمت کیلیکیه چرخید. پیشروی اسکندر پس از عبور از دروازه‌های کیلیکیه در ماه اکتبر به دلیل تب در طرسوس متوقف شد. در همین حال داریوش ارتشی بالغ بر ۱۰٬۰۰۰ نفر را گرد آورد (برخی منابع باستانی ارقام اغراق‌آمیز بیش از ۶۰۰٬۰۰۰ نفر را بیان می‌کنند) و شخصاً آن را بر دامنه‌های
نفر را بیان می‌کنند) و شخصاً آن را بر دامنه‌های شرقی کوه‌های آمانوس هدایت کرد. در اوایل نوامبر، هنگامی که اسکندر از مالوس از طریق ایسوس به سمت خلیج اسکندرون حرکت کرد، دو ارتش به‌طور ناخواسته از سمت‌های مخالف کوه‌ها به یکدیگر نزدیک شدند. این قطعاً به نفع داریوش بود: اکنون در پشت سپاه اسکندر قرار داشت و توانست پیشروی اسکندر را متوقف کند و خطوط تدارکاتی که اسکندر در ایسوس برپا کرده بود را مسدود نماید. زمانی که اسکندر در منطقه میریاندروس، یک بندر در سواحل جنوب شرقی خلیج اسکندرون، ارتش ایرانی را متوجه موقعیت
شرقی خلیج اسکندرون، ارتش ایرانی را متوجه موقعیت خود کرد بلافاصله به مسیر خود به سمت رودخانه پیناروس، در جنوب ایسوس برگشت تا نیروی داریوش که در ساحل شمالی رودخانه جمع شده بودند را پیدا کند. نبرد ایسوس آغاز شد. پاسخ اولیه داریوش تدافعی بود: او بلافاصله ساحل رودخانه را با چوب‌هایی پر کرد تا مانع عبور دشمن شود. یک جبهه اصلی از سربازان مزدور یونانی خائن و محافظان سلطنتی ایرانی تشکیل شد؛ همان‌طور که برای پادشاهان ایرانی رایج بود، داریوش خود را در مرکز جبهه اصلی قرار داد تا بتواند به بهترین شکل دستورهای خود را به
داد تا بتواند به بهترین شکل دستورهای خود را به هر قسمت از ارتش بزرگ خود ارسال کند. یک گروه از نیروی پیادهٔ سبک ایرانی فوراً به سوی کوهپایه‌ها اعزام شدند، زیرا مشکوک بودند که اسکندر از سمت راست و دور از ساحل به آنها نزدیک می شود. انبوهی از سواره نظام به فرماندهی نبرسان، جناح راست ایرانی‌ها را اشغال کردند. اسکندر پیشروی محتاطانه و آهسته‌ای انجام داد و قصد داشت استراتژی خود را بر اساس ساختار نیروهای ایرانی قرار دهد. او گروهی از سواره نظام همراه خود را در جناح راست رهبری کرد، در حالی که سواره نظام تسالیایی‌اش
راست رهبری کرد، در حالی که سواره نظام تسالیایی‌اش برای مقابله با یگان سوارهٔ نبرسان به جناح چپ اعزام شده بودند. اسکندر با آگاهی از اهمیت کوهپایه‌ها در جناح راست خود، گروهی از پیاده‌نظام، کمانداران و سواره نظام‌ها را فرستاد تا دفاعی را که داریوش در آنجا مستقر کرده بود، جابه‌جا کند. این کار موفقیت‌آمیز بود، ایرانیانی که کشته نشدند مجبور شدند به بخش بالاتر کوه‌ها پناه ببرند. وقتی اسکندر در بُرد پرتابهٔ دشمن قرار گرفت، دستور حمله را صادر کرد. او رهبری حمله‌ی سواره نظام کاملاً مسلح خود را بر عهده داشت که در