payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کردن موضوعاتی که تحت سه دسته است استفاده می‌کند. این سه دسته لیست اتحادیه، لیست ایالت و لیست متقارن می‌باشند. فدرالیسم نا متقارن. یک بعد بحث‌برانگیز فدرالیسم هند این است که بر خلاف بسیاری اشکال دیگر فدرالیسم، نامتقارن است. مادهٔ ۳۷۰ قانون اساسی هند مقررات مخصوصی را برای ایالت جامو و کشمیر به عنوان سند الحاق هر کدام ایجاد کرده است. مادهٔ ۳۷۱ مقررات خاصی را برای ایالات اندرا پرادش، اروناچال پرادش، آسام، گوا، میزورام، مانیپور، ناگالند و سیکیم به عنوان سند الحاق یا استقلال هر کدام تعیین کرده است. همچنین یک
یا استقلال هر کدام تعیین کرده است. همچنین یک جنبهٔ دیگر فدرالیسم هند، نظام قواعد ریاست جمهوری این کشور است. وقتی که هیچ حزبی نتواند در یک منطقه دولت تشکیل دهد یا اغتشاشات خشونت‌آمیزی در هر یک از ایالات وجود داشته باشد، حکومت مرکزی از طریق فرماندار منصوب خود، ادارهٔ امور حکومتی آن منطقه را برای زمان مشخصی به عهده می‌گیرد. سیاست‌های ائتلافی. برخلاف قانون اساسی، هند اکنون یک فدراسیون چند زبانه است. هند یک سیستم چند حزبی با تعلقات سیاسی گوناگون دارد که غالباً بر اساس زبان، منطقه و طبقات اجتماعی، نیازمند
بر اساس زبان، منطقه و طبقات اجتماعی، نیازمند سیاست‌های ائتلافی به خصوص در سطح یک اتحادیه است. سیاست‌های ائتلافی تعادلی را قوهٔ مقننه ایجاد کرده‌اند. مالزی. مالزی یک پادشاهی مشروطه فدرال است. سلطنت آن انتخابی است، نه حاکم و چهار رهبر ایالتی (که به نمایندگی از ایالت‌هایی اند که سلطنتشان برچیده شده‌اند) در کنفرانس حاکمان هر پنج سال یک بار برای انتخاب پادشاه بعدی، یا اگر موقعیت به هر دلیلی خالی شود ملاقات می‌کنند. همچنین رسم چرخش سلطنت بین ۹ فرمانروا وجود دارد. سیستم حکومتی این فدراسیون که میراثی از حکومت
سیستم حکومتی این فدراسیون که میراثی از حکومت استعماری بریتانیا است، از سیستم پارلمانی وست مینستر الگوبرداری شده است. یک مجلس سفلا و اعلا وجود دارد. حکمرانی ایالت‌ها بین دولت فدرال و دولت ایالتی تقسیم می‌شود و اختیارات متفاوتی برای هر کدام محفوظ است و دولت فدرال دارای مدیریت مستقیم سرزمین‌های فدرال است. اختیارات قانونگذاری بین مجامع ایالتی و فدرال تقسیم می‌شود و انتخابات هر پنج سال یکبار برگزار می‌شود. اتیوپی. اتیوپی دارای بیش از ۸۰ گروه قومی-زبانی و قانون اساسی جدید است که در سال ۱۹۹۴ معرفی شد و اتیوپی را
جدید است که در سال ۱۹۹۴ معرفی شد و اتیوپی را بر اساس خطوط قومی به ۹ ایالت منطقه ای و دو «اداره منشور» چند قومی تقسیم می‌کند. نیجریه. جمهوری فدرال نیجریه دارای ایالت‌های مختلفی است که در طول زمان به دلیل مسائل پیچیده اجتماعی-اقتصادی و همچنین تأثیرات دوران استعماری خود تکامل یافته اند. با این حال، در نیجریه مدرن ۳۶ ایالت و یک قلمرو پایتخت فدرال وجود دارد: ابیا، اداماوا، اکوا ایبوم، انامبرا، باوچی، بایلسا، بنوئه، بورنو، کراس ریور، دلتا، ابونیی، انوگو، ادو، اکیتی، گومبه، ایمو، جیگاوا، کادونا، کانو، کاتسینا،
گومبه، ایمو، جیگاوا، کادونا، کانو، کاتسینا، کبی، کوگی، کوارا، لاگوس، ناساراوا، نیجر، اوگون، اوندو، اوسون، اویو، فلات، رودخانه‌ها، سوکوتو، تارابا، یوبه، زامفارا و حوزه فدرال مرکزی. ایالات متحده. فدرالیسم در ایالات متحده رابطه در حال تکامل بین دولت‌های ایالتی و دولت فدرال ایالات متحده است. جیمز مدیسون در " فدرالیست شماره ۴۶ " اظهار داشت که ایالت‌ها و دولت ملی "در واقع کارگزاران و متولیان مختلف مردم هستند که با قدرت‌های متفاوت تشکیل شده‌اند." الکساندر همیلتون، که در " فدرالیست شماره ۲۸ " می‌نویسد، پیشنهاد
که در " فدرالیست شماره ۲۸ " می‌نویسد، پیشنهاد می‌کند که هر دو سطح حکومت به نفع شهروندان اعمال قدرت خواهند کرد: "اگر حقوق آنها [مردم] توسط هر یک مورد تجاوز قرار گیرد، آنها می‌توانند از دیگری به عنوان. ابزار جبران استفاده کنند." آمریکایی از یک سیستم دوگانهٔ فدرالیسم به یک فدرالیسم مشارکتی تکامل یافته است. به دلیل این که نهادهای سیاسی ایالات از قبل وجود داشتند، قانون اساسی ایالات متحده نیازی نداشت که فدرالیسم را در هر بخش تعریف کند یا توضیح دهد؛ اما اغلب حقوق و مسئولیت‌های دولت‌های ایالتی و مقامات دولتی را در
مسئولیت‌های دولت‌های ایالتی و مقامات دولتی را در رابطه با دولت مرکزی ذکر می‌کند. دولت مرکزی قدرت‌های تصریح شده خاصی را دارا است که قدرت‌هایی هستند که در قانون اساسی مورد اشاره قرار گرفته‌اند و شامل حق وصول مالیات، اعلام جنگ و تنظیم تجارت بین ایالتی و خارجی می‌باشد. به علاوه ماده‌ای معروف به «مادهٔ ضروری و مناسب» در قانون اساسی است که به دولت مرکزی این قدرت ضمنی را اعطا می‌کند تا هر قانون لازم و مناسبی را در جهت اجرای قدرت‌های مشخص شده‌اش تصویب نماید و در آن قدرت‌های دیگری نیز برای مردم یا ایالات در نظر
آن قدرت‌های دیگری نیز برای مردم یا ایالات در نظر گرفته شده است. حزب فدرالیست ایالات متحده در مقابل حزب جمهوری خواهان دموکرات وجود داشت که شامل چهره‌های قدرتمندی از قبیل توماس جفرسون بود. جمهوری خواهان دموکرات اساساً باور داشتند که: بعد از جنگ داخلی آمریکا، تأثیر دولت مرکزی بر زندگی مردم و مقدار ارتباط آن با دولت‍های ایالتی به شدت افزایش یافت. این امر به دلیل نیاز به تنظیم مقرراتی برای مشاغل و صنایعی که در محدوده مرزهای کشور وجود داشتند، تلاش برای حفظ حقوق مدنی، و مقررات خدمات اجتماعی بود. دولت مرکزی تا
مدنی، و مقررات خدمات اجتماعی بود. دولت مرکزی تا زمانی که دادگاه عالی قانون ضد تراست شرمن را تصویب نکرد، هیچ قدرت جدید قابل توجهی را به دست نیاورد. از سال ۱۹۳۸ تا سال ۱۹۹۵ دادگاه عالی ایالات متحده، مطابق مادهٔ تجاری قانون اساسی، هیچ قانون مصوب فدرالی که قدرت کنگره را افزایش می‍داد، لغو و باطل نکرد. بیشتر اقدامات دولت مرکزی می‌تواند بعضی حمایت‌ها را در بین قدرت‌های تصریح شده پیدا کند، مانند: مادهٔ تجاری قانون اساسی، که اعمال آن به وسیلهٔ دادگاه عالی در سال‌های اخیر مضیق شده است. در سال ۱۹۹۵ دادگاه عالی قانون
اخیر مضیق شده است. در سال ۱۹۹۵ دادگاه عالی قانون اسلحهٔ آزاد در محدودهٔ مدارس را در رأی لوپز لغو کرد و همچنین بخش جبران خسارت مدنی را در قانون منع خشونت علیه زنان در سال ۱۹۹۴ در پروندهٔ ایالات متحده علیه موریسون لغو کرد. اخیراً مادهٔ تجارت قانون اساسی به گونه‌ای مورد تفسیر قرار گرفت که منجر به قانونی شدن ماریجوانا در رأی صادره در پروندهٔ گنزالز در مقابل ریچ شد. فدرالیسم دوگانه تأکید می‌کند که دولت مرکزی و دولت‌های ایالتی با هم برابر و مساوی هستند. اگرچه در دوران جنگ داخلی آمریکا دادگاه‌های ملی اغلب دولت
دوران جنگ داخلی آمریکا دادگاه‌های ملی اغلب دولت مرکزی را به عنوان قاضی نهاییِ منازعات خویش بر اساس اصول فدرالیسم دوگانه تفسیر می‌کردند، ایجاد دولت‌های بومی آمریکایی که جدا و متمایز از دولت مرکزی و ایالتی بودند، برخی قدرت‌های محدود حکومتی را اعمال می‌کردند که این نیز ناشی از همان مفهوم فدرالیسم دوگانه است. ونزوئلا. جنگ فدرال در سال ۱۸۶۴ با امضای معاهده کوچ توسط دولت مرکزی آن زمان و نیروهای فدرال به پایان رسید. ایالات متحده ونزوئلا متعاقباً بر اساس اصولی که از اساسنامه کنفدراسیون ایالات متحده آمریکا به عاریت
اساسنامه کنفدراسیون ایالات متحده آمریکا به عاریت گرفته شده بود، تحت «فدراسیون کشورهای مستقل» ادغام شد. در این فدراسیون، هر ایالت برای خود یک «رئیس‌جمهور» داشت که تقریباً همه مسائل، حتی ایجاد «ارتش‌های ایالتی» را کنترل می‌کرد، در حالی که ارتش فدرال برای ورود به هر ایالت باید مجوز ریاست جمهوری را دریافت می‌کرد. با این حال، بیش از ۱۴۰ سال بعد، سیستم اصلی به تدریج به شکلی از حکومت شبه متمرکز تبدیل شد. در حالی که قانون اساسی ۱۹۹۹ هنوز ونزوئلا را به عنوان جمهوری فدرال تعریف می‌کند، سنا را برچید، صلاحیت‌های
فدرال تعریف می‌کند، سنا را برچید، صلاحیت‌های ایالت‌ها را به دولت فدرال منتقل کرد و به رئیس‌جمهور جمهوری اختیارات گسترده‌ای برای مداخله در ایالت‌ها و شهرداری‌ها اعطا کرد. نظام دو جزئی. بلژیک. فدرالیسم در پادشاهی بلژیک یک سیستم در حال تکامل است. فدرالیسم بلژیک یک سیستم دوقلو است که هر دو را منعکس می‌کند از یک سو، این بدان معنی است که چشم‌انداز سیاسی بلژیک، به‌طور کلی، تنها از دو جزء تشکیل شده است: جمعیت هلندی زبان که توسط احزاب سیاسی هلندی زبان نمایندگی می‌شود، و اکثریت جمعیت والونیا و بروکسل که توسط احزاب
و اکثریت جمعیت والونیا و بروکسل که توسط احزاب فرانسوی زبان آنها نمایندگی می‌شود. . منطقه بروکسل به عنوان مولفه سوم ظاهر می‌شود. این شکل دوگانه خاص فدرالیسم، با موقعیت ویژه بروکسل، در نتیجه دارای تعدادی از مسائل سیاسی - حتی مسائل جزئی - است که بر سر تقسیم سیاسی هلندی/فرانسوی زبان در حال مبارزه است. با چنین مسائلی، تصمیم نهایی تنها در قالب مصالحه امکان‌پذیر است. این گرایش به این مدل فدرالیسم دوگانه تعدادی ویژگی می‌دهد که عموماً به کنفدرالیسم نسبت داده می‌شود و آینده فدرالیسم بلژیک را بحث‌برانگیز می‌کند.
و آینده فدرالیسم بلژیک را بحث‌برانگیز می‌کند. بوسنی و هرزگوین. بوسنی و هرزگوین یک فدراسیون متشکل از دو "نهاد" است: جمهوری صربسکا و فدراسیون بوسنی و هرزگوین، که دومی خود یک فدراسیون است. عراق. عراق در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۵ یک سیستم فدرال نامتقارن را اقتباس کرد و به‌طور رسمی منطقه کردستان را به عنوان اولین و در حال حاضر تنها منطقه فدرال کشور به رسمیت شناخت، با روش ایجاد نهادهای فدرال که در قانون اساسی عراق ذکر شده است. در سایر استانها و مناطق به دلیل اختلاط شدید قومی و به‌ویژه مذهبی (به‌ویژه در بغداد) نتوانست اجرا
و به‌ویژه مذهبی (به‌ویژه در بغداد) نتوانست اجرا شود و عملاً این طرح در عراق شکست خورد و برعکس نوعی ملوک‌الطوایفی سنتی و نفوذ قدرت‌های خارجی بر آن حکم‌فرما شد. همچنین در مورد خاورمیانه از جمله عراق، با وجود داشتن تجربه اتحاد هزار ساله، برخی فدرالیسم را بیشتر به عنوان ترفندی برای تجزیه دیده‌اند. همانگونه که در عراق نیز چند سال پس از تصویب قانون فدرال که تلاشی برای جلوگیری از تجزیه این کشور بود، اقلیم کردستان همه‌پرسی برای استقلال برگزار کرد. مشکل دیگر، با وجود بافت پیچیده قومی در این مناطق، خطر حذف اقلیت‌های
بافت پیچیده قومی در این مناطق، خطر حذف اقلیت‌های کوچک‌تر نیز شکل گرفته است، اقلیت‌هایی که در ساختار قومی-مذهبی اقلیم‌ها جایی ندارند. نظام فدرالی جزئی. آفریقای جنوبی. اگرچه آفریقای جنوبی دارای برخی از عناصر یک سیستم فدرالمانند تخصیص اختیارات خاص به استان‌ها، است، با این وجود از نظر قانون اساسی و عملکرد یک کدولتشیکپارچه قدرت سپار است. اسپانیا. اسپانیا یک دولت یکپارچه با سطح بالایی از تمرکززدایی است که اغلب از هر نظر به جز نام آن یک نظام فدرالی یا یک «فدراسیون بدون فدرالیسم» در نظر گرفته می‌شود. این کشور
بدون فدرالیسم» در نظر گرفته می‌شود. این کشور به‌عنوان یک کشور غیرمتمرکز فوق‌العاده ذکر شده است که دولت مرکزی تنها ۱۸ درصد از هزینه‌های عمومی، ۳۸ درصد برای دولت‌های منطقه، ۱۳ درصد برای شوراهای محلی، و ۳۱ درصد باقی‌مانده را به خود اختصاص داده است. سیستم تامین اجتماعی قانون اساسی فعلی اسپانیا به گونه ای اجرا شده است که از بسیاری جهات، اسپانیا را می‌توان با کشورهایی که به‌طور غیرقابل انکاری فدرال هستند مقایسه کرد. با این حال، برای مدیریت تنش‌های موجود در گذار اسپانیا به دموکراسی، تدوین‌کنندگان قانون اساسی فعلی
به دموکراسی، تدوین‌کنندگان قانون اساسی فعلی اسپانیا از دادن برچسب‌هایی مانند «فدرال» به ترتیبات سرزمینی اجتناب کردند. علاوه بر این، برخلاف سیستم فدرال، مالیات‌های اصلی به‌طور مرکزی از مادرید گرفته می‌شود (به جز سرزمین باسک و نابار که در قانون اساسی دموکراتیک اسپانیا به عنوان مناطق منشوری بر اساس دلایل تاریخی به رسمیت شناخته شده بودند) و سپس به جوامع خودمختار توزیع می‌شود. به رسمیت شناختن صریح و قانونی فدرالیسم به این عنوان توسط احزابی مانند پودموس، چپ متحد و حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا ترویج شده است. حزب
حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا ترویج شده است. حزب سوسیالیست اسپانیا ایده ثبت اسپانیای فدرال را در سال ۲۰۱۲ به عنوان نقطه ملاقات بین پیشنهادهای جدایی طلبانه و پیشنهادهای بازتمرکزگرایانه در نظر گرفت. پیشنهاد شده. به دلایل مختلف در چندین دولت یکپارچه پیشنهاد شده است که یک سیستم فدرال ایجاد شود. چین. چین هم از نظر جمعیت و هم از نظر مساحت بزرگ‌ترین دولت یکپارچه در جهان است. اگرچه چین برای قرن‌ها دارای دوره‌های طولانی حکومت مرکزی بوده است، اغلب استدلال می‌شود که ساختار یکپارچه دولت چین برای مدیریت مؤثر و عادلانه
یکپارچه دولت چین برای مدیریت مؤثر و عادلانه امور کشور بسیار ناتوان است. ناسیونالیست‌های چینی به تمرکززدایی به عنوان نوعی جدایی طلبی و ترفندی برای اتحادزدایی ملی مشکوک هستند. برخی دیگر استدلال می‌کنند که میزان خودمختاری ای که به مقامات سطح استانی در جمهوری خلق چین داده شده است به یک فدرالیسم عملی "دفاکتو" می‌شود. قبرس. قانون اساسی قبرس در سال ۱۹۶۰ مبتنی بر ایده فدرال‌سازی دو قسمتی بود، اما اتحادیه یونانی‌های قبرس و ترک‌های قبرس شکست خورد. لیبی. مدت کوتاهی پس از جنگ داخلی سال ۲۰۱۱، برخی از مردم سیرنائیکا (در
از جنگ داخلی سال ۲۰۱۱، برخی از مردم سیرنائیکا (در منطقه شرقی کشور) شروع به فراخوانی برای فدرال بودن رژیم جدید کردند و سه منطقه سنتی لیبی (سیرنایکا، طرابلس و فزان) واحدهای تشکیل دهنده آن بودند. . گروهی که خود را «شورای انتقالی سیرنائیک» می‌نامند، در ۶ مارس ۲۰۱۲ اعلامیه خودمختاری صادر کردند. این اقدام توسط شورای ملی انتقالی در طرابلس رد شد. بریتانیا. در بریتانیا، یک فدراسیون امپراتوری زمانی ("از جمله") به عنوان روشی برای حل مشکل قوانین داخلی در ایرلند تلقی می‌شد. فدرالیسم مدتهاست پیشنهاد شده است به عنوان راه
فدرالیسم مدتهاست پیشنهاد شده است به عنوان راه حلی برای «مشکل ایرلند»، و اخیراً، برای «مسئله لوتیان غربی». بریتانیا به‌طور سنتی به عنوان یک حکومت یکپارچه توسط پارلمان وست مینستر در لندن اداره شده است. به جای اتخاذ یک مدل فدرال، بریتانیا بر قدرت سپاری تدریجی برای تمرکززدایی قدرت سیاسی تکیه کرده است. تفویض اختیارات در بریتانیا با قانون دولت ایرلند در سال ۱۹۱۴ آغاز شد که به ایرلند به عنوان یک کشور تشکیل دهنده پادشاهی متحده سابق بریتانیا و ایرلند، حکومت داخلی اعطا کرد. پس از تجزیه ایرلند در سال ۱۹۲۱ که شاهد
اعطا کرد. پس از تجزیه ایرلند در سال ۱۹۲۱ که شاهد ایجاد دولت آزاد مستقل ایرلند بود (که در نهایت به جمهوری ایرلند امروزی تبدیل شد)، ایرلند شمالی دولت قدرت سپاری شده خود را از طریق پارلمان ایرلند شمالی، تنها بخشی از بریتانیا که چنین نهادی دارد، حفظ کرد. این نهاد در سال ۱۹۷۲ به حالت تعلیق درآمد و ایرلند شمالی در طول دوره درگیری که به نامدرگیری‌ها شناخته می‌شود، تحت حاکمیت مستقیم قرار گرفت. در دوران مدرن، روند قدرت سپاری در بریتانیا یک بار دیگر قدرت را غیرمتمرکز کرده است. از زمان همه‌پرسی سال ۱۹۹۷ در اسکاتلند و
کرده است. از زمان همه‌پرسی سال ۱۹۹۷ در اسکاتلند و ولز و توافق جمعه خوب در ایرلند شمالی، سه کشور از چهار کشور تشکیل دهنده بریتانیا اکنون دارای سطحی از خودمختاری هستند. دولت به پارلمان اسکاتلند، مجلس ملی ولز و مجلس ایرلند شمالی قدرت سپاری شده است. انگلستان پارلمان خود را ندارد و امورات انگلستان همچنان توسط پارلمان وست مینستر تعیین می‌شود. در سال ۱۹۹۸ مجموعه‌ای از هشت مجمع منطقه‌ای یا اتاق‌های غیرانتخابی برای حمایت از آژانس‌های توسعه منطقه‌ای انگلیسی ایجاد شد، اما بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ لغو شدند. مناطق
شد، اما بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ لغو شدند. مناطق انگلستان همچنان در برخی وظایف اداری دولتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. منتقدان تفویض اختیار غالباً به مسئله لوتیان غربی اشاره می‌کنند که به قدرت رأی نمایندگان غیرانگلیسی در مورد موضوعاتی که فقط انگلیس در پارلمان بریتانیا تأثیر می‌گذارد، اشاره می‌کند. ناسیونالیسم اسکاتلندی و ولزی محبوبیت خود را افزایش داده است، و از زمان همه‌پرسی استقلال اسکاتلند در سال ۲۰۱۴، بحث‌های گسترده‌تری در مورد اتخاذ یک سیستم فدرال توسط بریتانیا با هر یک از چهار کشور بومی که دارای قوای
بریتانیا با هر یک از چهار کشور بومی که دارای قوای مقننه و اختیارات قانونی مستقل و مساوی هستند، وجود داشته است. دولت فدرال بریتانیا در اوایل سال ۱۹۱۲ توسط وینستون چرچیل، نماینده پارلمان داندی، در چارچوب قانون قانون خانه ایرلند پیشنهاد شد. در یک سخنرانی در داندی در ۱۲ سپتامبر، او پیشنهاد کرد که انگلستان نیز باید توسط پارلمان‌های منطقه ای اداره شود و قدرت به مناطقی مانند لنکاوی، یورکشایر، میدلندز و لندن به عنوان بخشی از یک سیستم حکومتی فدرال واگذار شود. اندونزی. اندونزی از سال ۱۹۴۹ در فدراسیون بود و در سال
ماشین حالت مایع (LSM) یک نوع رایانش مخزنی می‌باشد که از یک شبکه عصبی اسپایکی استفاده می‌کند. یک LSM شامل مجموعه‌ای بزرگ از واحدها ("یا گره یا نورون") است. هر گره یک ورودی متغیر با زمان را از یک منبع خارجی (ورودی‌ها) یا سایر گره‌ها دریافت می‌کند. گره‌ها به صورت تصادفی به یکدیگر متصل هستند. ذات بازگشتی اتصالات باعث می‌شود که ورودی‌های متغیر با زمان به یک الگوی فضایی-زمانی از فعالسازی‌ها در شبکه‌ی گره‌ها تبدیل شوند. الگوهای فضایی-زمانی فعالسازی توسط واحد های متایزکننده خطی خوانده می‌شوند. گره‌های بازگشتی به هم
خطی خوانده می‌شوند. گره‌های بازگشتی به هم متصل حاصل می‌توانند گستره وسیعی از توابع غیرخطی را روی ورودی مقایسه کنند. با داشتن تنوع به اندازه کافی بزرگ از این توابع غیرخطی‌،‌ به طور نظری ممکن است که ترکیب‌های خطی (با استفاده از واحد های خوانده شده)‌ را برای انجام هر عمل ریاضی به دست آورد که با استفاده از این اعمال می‌توان هر وظیفه (task) دلخواه، از جمله تشخیص گفتار یا بینایی رایانه‌ای را انجام داد. واژه مایع در نام از شباهت انداختن سنگ در یک حوضچه آب یا هر مایع دیگر می‌آید. افتادن سنگ موجب تولید موج‌هایی در
دیگر می‌آید. افتادن سنگ موجب تولید موج‌هایی در مایع می‌شود. ورودی (حرکت سنگ در حال سقوط) به یک الگوی فضایی-زمانی از جابه‌جایی مایع (موج) تبدیل شده است. ماشین‌های حالت مایع به عنوان روشی برای توضیح عملکرد مغز پیشنهاد شده اند. به دلایل زیر ماشین‌های حالت مایع نسبت به نظریه‌ی شبکه‌های عصبی مصنوعی بهبود به شمار می‌روند: انتقادهایی که به LSM ها در علوم اعصاب محاسباتی وارد است عبارت اند از: تقریب کلی توابع. اگر یک مخزن دارای حافظه‌ی محوشونده و قابلیت جداسازی ورودی باشد، با کمک واحد‌های خوانده‌شده، با استفاده از
باشد، با کمک واحد‌های خوانده‌شده، با استفاده از قضیه استون-وایراشتراس می‌توان ثابت کرد که ماشین حالت مایع یک تقریبگر کلی تابع است.
شبکه عصبی-یو (U-Net) یک شبکه عصبی پیچشی است که برای بخش‌بندی تصاویر زیست پزشکی در دانشگاه فرایبورگ توسعه یافته‌است. این شبکه تماماً پیچشی است و معماری آن برای کار با تصاویر آموزشی کمتر و ارائه بخش‌بندی‌های دقیق‌تر توسعه یافته‌است. توضیحات. معماری شبکه-یو از معماری شبکه تماماً پیچشی نشات می‌گیرد. ایده اصلی از ترکیب دو مسیر کاهنده و افزاینده تشکیل شده‌است که داده‌های مکانی مسیر کاهنده با مسیر افزاینده که تعداد ویژگی‌های آن بسیار زیاد است ترکیب می‌شود تا تصویر کیفیت بالا و با درک زمینه از مسیر کاهنده داشته
کیفیت بالا و با درک زمینه از مسیر کاهنده داشته باشیم و هر پیکسل یک به یک کلاس دسته‌بندی شود بدون اینکه هیچ گونه لایه تمام متصل استفاده شود. معماری شبکه. معماری شبکه-یو از یک مسیر کاهنده و یک مسیر افزاینده تشکیل شده‌است که به آن معماری U شکل را می‌دهد. در مسیر کاهنده تعدادی لایه پیچشی، تابع فعال‌ساز (ReLU) و لایه ادغام حداکثری (max pooling) پیاپی قرار دارد که ساختاری همانند شبکه عصبی باقی‌مانده تشکیل می‌دهند. در طول این مسیر ابعاد کاهش می‌یابد و با افزایش تعداد کانال‌ها ویژگی‌ها بیشتر می‌شوند. در مسیر
تعداد کانال‌ها ویژگی‌ها بیشتر می‌شوند. در مسیر افزاینده تعدادی لایه پیچشی ترانهاده قرار دارد که ابعاد تصویر رو افزایش می‌دهند و با داده‌های مکانی مسیر کاهنده ترکیب می‌شوند و در نهایت تعدادی لایه پیچشی 1x1 قرار دارد که به تعداد کلاس‌های مورد نظر خروجی می‌دهد که این ساختار برای دسته‌بندی پیکسل‌ها در تصاویر مناسب است. وجود مسیرهای انتقال گرادیان بین مسیر کاهنده و مسیر افزاینده باعث انتقال معنا از مسیر کاهنده به افزاینده می‌شوند و با انتقال گرادیان، فرایند تعلیم را پایدارتر می‌کنند. کاربردها. از شبکه-یو برای
را پایدارتر می‌کنند. کاربردها. از شبکه-یو برای بخش‌بندی تصاویر زیست پزشکی استفاده‌های زیادی همانند بخش‌بندی تصاویر مغز یا تصاویر کبد می‌شود. نسخه‌هایی از شبکه-یو برای بازسازی و ترمیم تصاویر پزشکی نیز استفاده می‌شود. از دیگر کاربردهای شبکه-یو می‌توان به بخش‌بندی تصاویر اشاره کرد که بخش‌بندی مثالی یا بخش‌بندی معنایی را می‌تواند انجام دهد. تفاوت این دو در شناخت و در تعداد است به صورتی که مثلاْ بخش‌بندی مثالی چند شی مختلف حتی با هم‌پوشانی در تصویر شناسایی می‌کند در حالی که بخش‌بندی معنایی تنها آن شی را در
در حالی که بخش‌بندی معنایی تنها آن شی را در تصویر شناسایی می‌کند. شبکه-یو تنها در بخش‌بندی معنایی کاربرد دارد و برای بخش‌بندی مثالی از R-CNN و مشتقات آن استفاده می‌شود. رگرسیون پیکسلی از دیگر کاربردهای شبکه-یو است که برای رنگ‌آمیزی تصاویر استفاده می‌شود. رفع نویز از دیگر کاربردهای شبکه-یو می‌تواند باشد و ساختاری مشابه خودرمزگذار رفع‌کننده نویز دارد که عملکرد بهتری نیز به خاطر کانال‌های عبور گرادیان می‌تواند داشته باشد. از دیگر کاربردها می‌توان به فراتفکیک‌پذیری اشاره کرد و مشابه هنگامی که برای ترمیم تصاویر
اشاره کرد و مشابه هنگامی که برای ترمیم تصاویر یا رفع نویز استفاده می‌شود، به تصویر جزئیات اضافه کند. از شبکه-یو در ساختار انتشار پایدار (Stable Diffusion) نیز استفاده شده و در طی فرایند انتشار با مرحله به مرحله رفع نویز با اعمال شرطی که از متن به آن وارد شده باعث ساخت تصاویر معنادار و توصیف شده توسط متن از نویز ورودی می‌شود.
نمایش عاطفی ، نمایش کلامی و غیرکلامی از عاطفه (هیجان) است. این نمایش‌ها می‌تواند از طریق حالت چهره، ژست و زبان بدن، حجم و لحن صدا، خنده، گریه و غیره باشد. نمایشگرهای تأثیر را می‌توان تغییر داد یا جعلی کرد، بنابراین ممکن است یکی از آن‌ها به یک شکل ظاهر شود، در حالی که احساس دیگری دارد (مثلاً لبخند زدن هنگام غم). تأثیر می‌تواند آگاهانه یا غیرآگاهانه باشد و می‌تواند محتاطانه یا آشکار باشد. نمایش هیجان‌های مثبت مانند لبخند زدن، خنده و غیره را «عاطفه مثبت» می‌نامند، در حالی که به نمایش هیجان‌های منفی بیشتر،
در حالی که به نمایش هیجان‌های منفی بیشتر، مانند گریه و حرکات تنش، «عاطفه منفی» می‌گویند. عاطفه در روان‌شناسی و همچنین در ارتباطات مهم است، بیشتر زمانی که صحبت از ارتباطات بین‌فردی و ارتباط غیرکلامی می‌شود. هم در روان‌شناسی و هم در ارتباطات، نظریه‌های زیادی وجود دارد که عاطفه و تأثیر آن بر انسان و کیفیت زندگی را توضیح می‌دهد.
در یادگیری ماشین و طبقه‌بندی آماری، مساله‌ی افراز داده‌ها به سه رده یا بیش‌تر را رده‌بندی چندگانه یا طبقه‌بندی چنددسته‌ای یا دسته‌بندی چندجمله‌ای می‌نامند (افراز داده‌ها به دو رده رده‌بندی دوگانه نامیده می‌شود). بسیاری از الگوریتم‌های رده‌بندی به طور ذاتی می‌توانند برای رده‌بندی چندگانه هم استفاده شوند. به طور مثال، رگرسیون لجستیک چندجمله‌ای چنین الگوریتمی است. با این حال، الگوریتم‌هایی هم وجود دارند که ذاتاً دوگانه هستند و برای استفاده از آن‌ها در رده‌بندی چندگانه، باید به روش‌هایی مساله را به حالت دوگانه
چندگانه، باید به روش‌هایی مساله را به حالت دوگانه تبدیل کنیم. توجه کنید که مساله‌ی دسته‌بندی با چند برچسب که در آن هدف تعیین چند برچسب برای هر داده است با این مساله متفاوت است و در اینجا هر داده می‌تواند دقیقا در یک رده قرار گیرد. حل با گسترش الگوریتم‌های رده‌بندی دوگانه. برخی از الگوریتم‌های موجود برای حل مساله‌ی رده‌بندی دوگانه به گونه‌ای هستند که می‌توان چارچوب طبیعی آن‌ها را به گونه‌ای گسترش داد که بتوانند برای رده‌بندی چندگانه هم مورد استفاده قرار بگیرند. این موضوع شامل مواردی مانند شبکه‌های عصبی،
این موضوع شامل مواردی مانند شبکه‌های عصبی، درخت تصمیم، k نزدیک‌ترین همسایه، بیز ساده و ماشین بردار پشتیبانی می‌شود. حل با شکستن مساله به رده‌بندی دوگانه. مساله‌ی رده‌بندی چندگانه را می‌توان با روش‌هایی به چند زیرمساله‌ی رده‌بندی دوگانه شکست و پس از حل آن‌ها با الگوریتم‌های موجود برای رده‌بندی دو گانه، پاسخ‌ها را با هم ترکیب کرد تا یک پاسخ نهایی به دست بیاید. روش یکی علیه دیگران (one-against-all) و روش یک به یک (one-against-one) دو روش مرسوم برای این کار هستند. معیارهای ارزیابی. ابزارها و معیارهای گوناگونی
معیارهای ارزیابی. ابزارها و معیارهای گوناگونی برای ارزیابی روش‌های رده‌بندی چندگانه به کار می‌روند که ماتریس درهم‌ریختگی یکی از این ابزارها و معیارهای صحت، دقت و بازیابی و امتیاز اف ۱ چند نمونه از این معیارها هستند.
سی/۲۰۲۲ ئی۳ (زدتی‌اف) () دنباله‌داری با تناوب دوره طولانی از ابر اورت است که توسط تأسیسات گذرای زویکی در ۲ مارس ۲۰۲۲ کشف شد. این دنباله‌دار در اطراف هسته خود درخشش سبز روشنی دارد که به دلیل تأثیر نور خورشید بر مولکول‌های تشکیل دهندهٔ آن، به‌ویژه بر کربن دواتمی و سیانوژن است. نامگذاری سیستماتیک این دنباله‌دار با سی (حرف C) شروع می‌شود تا نشان دهد که دنباله‌دار یک «دنباله‌دار دوره‌ای» نیست، و "2022 E3" نشان‌گر سومین دنباله‌دار بودنش است که در نیمهٔ اول مارس ۲۰۲۲ کشف شده‌است. اندازهٔ هسته این دنباله‌دار حدود
کشف شده‌است. اندازهٔ هسته این دنباله‌دار حدود یک کیلومتر تخمین زده شده که هر ۸٫۷ ساعت یکبار به‌دور خود می‌چرخد. دنباله‌های گرد و غبار و گازی آن تا میلیون‌ها کیلومتر گسترش یافته و در ژانویه ۲۰۲۳، سومین پاددم آن قابل مشاهده بود. این دنباله‌دار در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۳ در فاصله ۱٫۱۱ واحد نجومی (۱۶۶ میلیون کیلومتر؛ ۱۰۳ میلیون مایل) به حضیض خود رسید. کوتاه‌ترین نزدیکی آن به زمین در ۱ فوریه ۲۰۲۳ در فاصله ۰٫۲۸ واحد نجومی (۴۲ میلیون کیلومتر) بود؛ ۲۶ میلیون مایل). "سی/۲۰۲۲ ئی۳ (زدتی‌اف)" با قدر ظاهری ۵، و بنابراین با چشم
ئی۳ (زدتی‌اف)" با قدر ظاهری ۵، و بنابراین با چشم غیر مسلح زیر آسمان تاریک بدون ماه قابل مشاهده است. در ۱ فوریه ۲۰۲۳ این دنباله دار از نزدیکترین فاصله خود به زمین گذشت. در ۴ فوریه در آسمان نیمکره شمالی زمین این دنباله‌دار در ۱۲ درجه از ستاره سروش (نورانی‌ترین ستاره رو به شمال) قرار دارد.
همه می‌توانند مرا بکشند () یک فیلم درام جنایی فرانسوی-ایتالیایی محصول ۱۹۵۷ به کارگردانی آنری دوکوا و با بازی الئونورا روسی دراگو، فرانسوا پریه، پیتر فن ایک و آنوک امه است.
بدون آینده () یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی مارک اسموت و اندرو ایروین است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. کاترین کینر، چارلی هیتون، رزا سلزار، جفرسون وایت و جکی ارل هیلی بازیگران فیلم هستند. داستان. ویل یک معتاد در حال بهبودی است. دوستش، کریس پس از ملاقات با او در اثر بیش‌مصرفی فوت کرده‌است. ویل درحالیکه برای حفظ زندگی‌اش تلاش می‌کند، رابطه‌ای را با مادر کریس، کلر آغاز می‌کند. انتشار. "بدون آینده" نخستین بار در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۱ در جشنواره فیلم ترایبکا به نمایش درآمد. بازخورد. در تارنمای راتن تومیتوز، فیلم دارای
بازخورد. در تارنمای راتن تومیتوز، فیلم دارای رتبۀ ۹۱٪ بر اساس بررسی ۲۳ نقد است.
پیش به سوی بانک () یک فیلم کمدی فرانسوی محصول سال ۱۹۶۴ به کارگردانی ژان ژیرو نقش‌آفرینی لوئی دوفونس است. داستان. یک مغازه‌دار بداخلاق (با بازی لوئی دوفونس)، سرمایه‌گذاری مالی ناموفقی انجام داده و اکنون در آستانه ورشکستگی قرار گرفته است. او در واکنش به این اتفاق، خانواده‌اش را درگیر نقشه‌ای برای سرقت از بانکی در همسایگی مغازه‌اش می‌کند.
مغربی در شهر () یک فیلم کمدی و جنایی محصول سال ۲۰۱۱ سینمای فرانسه به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی جمال بن‌‌صلاح است. زمانی که پلیس پاریس به دلیل جانبدارانه بودن در ترفیع ستوان‌ها مورد انتقاد قرار می‌گیرد، پلیس‌های عرب، آفریقایی و چینی از قومیت‌های عرب ترفیع می‌گیرند. این سه نفر با یک پرونده قاتل زنجیره ای مواجه می‌شوند. ژان-کلود ون دام در این فیلم در نقش یک سرهنگ فرانسوی حضور کوتاهی دارد. داستان. خالد بلکاسم یک جوان فرانسوی مغربی الاصل است که در تمام امتحانات فارغ التحصیلی مردود شده است. با این حال، او