payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که بوفوم به آریزونا رفت، ارتشبد جورج کروک رئیس پُست نظامی پرسکات بود و شرکت کمبل و بوفوم در این‌جا فروشگاه خود را باز کرد. بوفوم در سال ۱۸۷۳ به پرسکات رفت تا با شریک خود در بازرگانی که تا آن موقع ابعاد گستردهٔ به خود گرفته بود، بپیوندد. بوفوم در پرسکات به یکی از مهم‌ترین افراد منطقه تبدیل شد و به‌خاطر ثبات و غیرت شهرت کسب نمود. بوفوم به‌عنوان یک شهروند دارای روحیهٔ اجتماعی، در امور شهر و قلمرو به شکل برجسته سهم می‌گرفت. بوفوم با ال پی. کلارک و ارتشبد موز شرمن سازندگان سیستم حمل و نقل پاسادینا و لس آنجلس،
سازندگان سیستم حمل و نقل پاسادینا و لس آنجلس، در ارتباط بود. بوفوم عضو نخستین مجلس قانون‌گذاری سرزمینی آریزونا بود. همکار بوفوم در آنجا توماس فیچ بود. بوفوم در بعدها هیئت امنای مدرسهٔ پرسکات شد و زمانی‌که شرمن برای افتتاح سیستم مدرسه به آنجا دعوت شده بود، رئیس آن مدرسه بود. در سال ۱۸۷۷ توسط ارتشبد فریمونت، عضو کمیسیون زندان ایالتی منصوب شد و در این سمت همکاری ارزندهٔ در بررسی اختلاسی که به سیاست دولت راه یافته بود، انجام داد. بوفوم تا اوایل دههٔ ۱۸۸۰ در پرسکارت مشغول بازرگانی بود. در جریان حرفه‌اش در آنجا
مشغول بازرگانی بود. در جریان حرفه‌اش در آنجا به معادن آریزونا ویردی علاقه‌مند شد، این معدن بعدها به یکی از مشهورترین دارایی مس در جهان تبدیل شد. بوفوم برای چندین سال همراه با فردریک آگوستوس تریتل مالک این معدن بود. بوفوم در سال ۱۸۸۹ بازرگانی خود در آریزونا را ترک کرد و به لس آنجلس برگشت و در آنجا با شرمن و کلارک که در آن‌زمان عهده‌دار تأمین مالی و پیشبرد سیستم‌های خط آهن خیابانی در پاسادانا و لس آنجلس بودند، همراه شد. وی خزانه‌دار شرکت خط آهن اقیانوس آرام، لس آنجلس شد و در وظایف دشواری که این پروژه‌ها در
لس آنجلس شد و در وظایف دشواری که این پروژه‌ها در وضعیت سازمانی با آن مواجه بودند، سهم گرفت. بوفوم به‌عنوان خزانه‌دار و تحصیل‌دار مبالغ، مبالغ زیادی پول را مدیریت کرد. برای مدت بیست سال با شرمن و کلارک بود و در همان زمان به کسب و کار املاک و مستغلات و در کل سرمایه‌گذاری روی حساب شخصی خود ادامه داد. در مواقع مختلف مالک بزرگترین و مهم‌ترین قطعات املاک و مستغلات در منطقهٔ لاس آنجلس بود. پس از جداسازای اموال معبد قدیمی، وی یکی از بزرگترین خریدارانی بود که سرمایه‌گذاری هنگفتی در املاک نمود که بعدها قیمت آن بالا
هنگفتی در املاک نمود که بعدها قیمت آن بالا رفت و سودهای گزافی را نصیب خریداران بعدی ساخت. بوفوم یکی از خوشبین‌ترین افرادی بود که به آیندهٔ لس آنجلس باور داشت. ساختمان چهار ضلعی که اکنون فروشگاه کالاهای خشک کولتر (در بلوار ویلشریک ۵۶۰۰) در آن قرار دارد، زمانی از بوفوم بود. بوفوم همچنین در زمان‌های مختلف مالک حواشی خیابان‌های فرانکلین و نیوهای، حواشی برادوی و اسپرینگ و ساختمان چهار ضلعی بالای خیابان تویلفت میان جاده‌های هیل و اولف لس آنجلس بود. در خیابان‌های جفرسون و مِین ۴۰ جریب زمین داشت. زندگی شخصی. بوفوم
و مِین ۴۰ جریب زمین داشت. زندگی شخصی. بوفوم در سال ۱۸۶۴ در لس آنجلس کالیفرنیا با ربکا اوانس اهل اسمیتفیلد شهرستان فایت ایالت پنسیلوانیا ازدواج نمود. آنها دو پسر داشتند، یکی آن‌ها اسا منسفیلد نام داشت و پسر دیگر آن‌ها در طفولیت فوت نموده بود. ربکا از نوادگان برون‌فیلدهای پنسیلوانیا بود که پادشاه جورج سوم اراضی وسیعی را در ایالت برای شان اعطا نمود که پس از آن به‌نام شهرک جورج‌تاون مشهور شد. بوفوم در زندگیش عضو برجستهٔ طاق سلطنتی فراماسونری و عضو انجمن کالیفرنیا بود. بوفوم در ۱۲ ژوئن سال ۱۹۰۵ فوت نمود و توسط
بود. بوفوم در ۱۲ ژوئن سال ۱۹۰۵ فوت نمود و توسط فرمان فراماسونری به خاک سپرده شد. از بوفوم بیوه‌اش به‌نام ربکا ایوانس بوفوم به یادگار ماند.
جایزه جنسیس یا جایزه پیدایش () یک جایزه سالانه یک میلیون دلاری است که به یهودیانی که به موفقیت‌های حرفه ای قابل توجهی دست یافته‌اند، برای قدردانی از دستاوردها، کمک به بشریت و تعهد به ارزش‌های یهودی اعطا می‌شود. این جایزه در سال ۲۰۱۲ با کمک ۱۰۰ میلیون دلاری پنج انسان نیکوکار روسی: میخائیل فریدمن، پیوتر آون، گرمان خان، استن پولوتس و الکساندر کنستر تأسیس شد. این جایزه تحت مدیریت بنیاد جایزه جنسیس، با مشارکت آژانس یهود برای اسرائیل است. از آن به عنوان «جایزه نوبل یهودی» یاد می‌شود که باعث شد برخی از مفسران در
یهودی» یاد می‌شود که باعث شد برخی از مفسران در مورد نیاز به جایزه نوبل «یهودی» تردید کنند. در سال ۲۰۱۸، ناتالی پورتمن، برنده جایزه، از شرکت در مراسم جایزه خودداری کرد، زیرا نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، قرار بود در این مراسم سخنرانی کند. در سال ۲۰۱۹ جایزه رابرت کرافت نیز به دلیل مشکلات حقوقی زیر سؤال رفت. در سال ۲۰۲۱، حاخام لرد جاناتان ساکس، پس از مرگ، جایزه یک عمر دستاورد جنسیس را دریافت کرد که توسط رئیس‌جمهور اسرائیل، آیزاک هرتزوگ، به همسرش اعطا شد. تا کنون، همه برندگان جایزه یک میلیون دلاری را به
تا کنون، همه برندگان جایزه یک میلیون دلاری را به اهداف بشردوستانه انتخابی خود اختصاص داده‌اند. انتخاب برندگان. اعضای کمیته ای که برندگان جایزه پیدایش را انتخاب می‌کند بر اساس رهبری و حمایت آنها از اهداف یهودی انتخاب می‌شوند. اعضای فعلی و سابق کمیته عبارتند از الی ویزل، مایر شامگر، لارنس سامرز، یولی ادلشتاین، جاناتان ساکس، آیزاک هرتزوگ و ناتان شارانسکی. در سال ۲۰۲۰، بنیاد فرایند انتخاب را برای رای‌گیری آنلاین باز کرد و از عموم مردم دعوت کرد تا نامزد و رای برنده جایزه جنسیس ۲۰۲۱ شوند. نزدیک به دویست هزار
برنده جایزه جنسیس ۲۰۲۱ شوند. نزدیک به دویست هزار یهودی در شش قاره در این رای‌گیری شرکت کردند. انتخاب نهایی برنده در اختیار دو کمیته است. جنجال‌ها. در ۷ نوامبر ۲۰۱۷، بنیاد جایزه جنسیس اعلام کرد که ناتالی پورتمن بازیگر برنده جایزه جنسیس ۲۰۱۸ است و جایزه ۱ میلیون دلاری جنسیس را به برنامه‌های بشردوستانه متمرکز بر برابری زنان، آموزش، پیشرفت اقتصادی، سلامت و سیاسی اهدا خواهد کرد یک ماه بعد، موریس کان، بشردوست اسرائیلی، یک میلیون دلار دیگر به افتخار پورتمن متعهد شد و مجموع این هدیه را به دو میلیون دلار رساند.
شد و مجموع این هدیه را به دو میلیون دلار رساند. مراسم اهدای جوایز در آوریل ۲۰۱۸ پس از اینکه نمایندگان پورتمن به مطبوعات گفتند که «رویدادهای اخیر در اسرائیل برای او بسیار ناراحت‌کننده بوده و او از شرکت در هیچ رویداد عمومی در اسرائیل احساس راحتی نمی‌کند، لغو شد.» پورتمن بعداً ادعا کرد که اسرائیل را تحریم نمی‌کند، اما نمی‌خواهد به عنوان حامی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، که قرار بود در مراسم سخنرانی کند، ظاهر شود. در ژانویه ۲۰۲۰، تا حدی در نتیجه جنجال پورتمن، بنیاد جایزه جنسیس و دفتر نخست‌وزیر اسرائیل با فسخ
بنیاد جایزه جنسیس و دفتر نخست‌وزیر اسرائیل با فسخ قرارداد خود که نخست‌وزیر را ملزم می‌کرد که جایزه را در مراسمی در اورشلیم به برنده جایزه پیدایش اهدا کند موافقت کردند. در سال ۲۰۱۹، برنده جایزه رابرت کرافت به عنوان یکی از بیش از ۲۰۰ نفری که در یک عملیات مبارزه با روسپی گری در فلوریدا متهم بودند، معرفی شد. استن پولوتس، رئیس بنیاد جایزه جنسیس، گفت که جایزه کرافت لغو نخواهد شد، و خاطرنشان کرد که در کشورهای دموکراتیک «هر کس حق دارد از فرض بی گناهی برخوردار شود.» تمام اتهامات علیه کرافت بعداً لغو شد.
ویلیام وُرث بلناپ (William Worth Belknap) (۱۹ سپتامبر ۱۸۲۹–۱۲ اکتبر ۱۸۹۰)، وکیل، سرباز ارتش اتحادیه، مدیر دولتی در ایالت آیووا و سیمین وزیر جنگ ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری یولیسِز اس. گرانت بود. وی دوم مارس ۱۸۷۶ به اتهام دست داشتن در رسوایی «مرکز دادوستد» استیضاح شد. بلناپ که اهل نیویورک بود در سال ۱۸۴۸ از دانشگاه پرینستون در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد و سپس در سال ۱۸۵۱ با مدرک وکالتی که از دانشگاه جورج‌تاون اخذ کرده بود به عضویت کانون وکلا درآمد. سپس به آیووا نقل مکان کرد و در آنجا به همراه رالف پی.
به آیووا نقل مکان کرد و در آنجا به همراه رالف پی. لو به انجام امور حقوقی مشغول شد. بلناپ که خود دموکرات بود وارد عرصه سیاست شد و یک دوره نیز در مجلس نمایندگان آیووا خدمت کرد. با آغاز جنگ داخلی آمریکا در سال ۱۸۶۱، بلناپ به ارتش اتحادیه پیوست. او با آن قد بلند و اندام ورزیده‌اش در ارتش اتحادیه ذاتاً نقش یک رهبر را ایفا می‌کرد و در جذب نیروها موفق بود. بلناپ که از کارآزموده‌ترین اعضای شبه‌نظامی آیووا به‌شمار می‌رفت، توانست به درجه کاپیتانی نائل شود و فرماندهی هنگ پانزدهم نیروهای داوطلب پیاده‌نظام آیووا را بر
هنگ پانزدهم نیروهای داوطلب پیاده‌نظام آیووا را بر عهده بگیرد. او در درگیری‌های متعددی از جمله نبرد شایلو و جنگ کرینت در مقام فرمانده هنگ، تیپ، لشکر و سپاه حضور داشت و در رده‌های بالای ستادی خدمت کرد. با پایان یافتن جنگ، بلناپ به درجه سرتیپی نیروهای داوطلب ارتقا یافت و درجه سرلشکری نیز به صورت افتخاری به وی اعطا شد. او که پیشنهاد شغل دائم در ارتش آمریکا را نپذیرفته بود از سوی رئیس‌جمهور اندرو جانسون مسئول جمع‌آوری درآمدهای مالیاتی ایالت آیووا شد و به مدت چهار سال با افتخار در این سمت خدمت کرد. در سال ۱۸۶۹،
سال با افتخار در این سمت خدمت کرد. در سال ۱۸۶۹، رئیس‌جمهور یولیسز اس. گرانت او را به عنوان وزیر جنگ منصوب کرد. بلناپ در دوران تصدی این وزارتخانه دستور داد تا به مناسبت برگزاری نمایشگاه سده استقلال آمریکا تصویری از چهره تمام وزرای پیشین تهیه شود. علی‌رغم آنکه ایالات متحده آمریکا در جنگ فرانسه و پروس ظاهراً اعلام بی‌طرفی کرده بود ولی بلناپ به‌طور مستقیم در فروش تسلیحات و مهمات به فرانسه دخالت داشت، از این رو در سال ۱۸۷۱ از سوی کنگره مورد تحقیق و تفحص قرار گرفت. طی همان سال او اقدام به جمع‌آوری کمک برای
گرفت. طی همان سال او اقدام به جمع‌آوری کمک برای قربانیان آتش‌سوزی فجیع شیکاگو نمود. در دوران بازسازی، وزرات جنگ تحت سرپرستی بلناپ به همراه ارتش آمریکا و با نظارت رئیس‌جمهور یولیسز اس. گرانت و دفتر دادستانی کل، اقدام به اشغال ایالات مؤتلفه نمودند و تلاش کردند تا در اقتصاد و دولت تغییراتی اعمال کنند و در همان حال در برابر شورش‌هایی که روز به روز شدت می‌گرفت، محافظ آزادی باشند. در واقع با اینکه اغلب دموکرات‌ها مخالف سیاست‌های بازسازی گرانت بودند، بلناپ از آن حمایت می‌کرد. در سال ۱۸۷۵ و پس از کشف طلا، گرانت،
حمایت می‌کرد. در سال ۱۸۷۵ و پس از کشف طلا، گرانت، بلناپ و سایر اعضای دولت طی توافقی مخفیانه تصمیم گرفتند تا نیروها را از بلک هیلز خارج کنند. ایالات متحده در راستای اجرای بخشی از توافقنامه‌ای که با بومیان لاکوتا داشت، وظیفه حفاظت از آن منطقه را در برابر مهاجران سفیدپوست عهده‌دار شد. با خروج نیروهای نظامی، تب طلا مهاجران سفیدپوست را به آنجا کشاند. از آنجاییکه بومیان حاضر به فروش زمین‌های مقدس خود نشدند، دولت به‌طور غیررسمی کنترل آن مناطق را در دست گرفت. در سال ۱۸۷۶، رسوایی مرکز داد و ستد در فورت‌سیل منجر به
۱۸۷۶، رسوایی مرکز داد و ستد در فورت‌سیل منجر به برکناری ناگهانی بلناپ، استیضاحش توسط مجلس نمایندگان (که در کنترل دموکرات‌ها بود) و محاکمه او از سوی سنا شد. در حالی که اکثریت نمایندگان به محکومیت وی رأی دادند ولی به علت عدم حصول حدنصاب دو سوم آراء، بلناپ تبرئه شد. پرونده او در دادگاه فدرال واشینگتن دی. سی نیز با دستور قاضی آرتور مک‌آرتور، پدربزرگ ژنرال داگلاس مک‌آرتور، مختومه شد. بدین‌ترتیب بلناپ در واشینگتن انجام امور حقوقی و وکالت را از سرگرفت؛ او همچنین یکی از محبوب‌ترین کهنه‌سربازان جنگ داخلی بود و تا
یکی از محبوب‌ترین کهنه‌سربازان جنگ داخلی بود و تا زمانی که در اثر حمله قلبی در سال ۱۸۹۰ درگذشت، به فعالیت‌هایش ادامه داد. یکی از تاریخ‌نویسان بلناپ را مردی توصیف می‌کند که توأمان دارای فضیلت و رذیلت بوده‌است؛ یک وکیل، دولتمرد و افسر نظامی شایسته و مستعد که فساد شخصیش بر ویژگی‌های مثبت او سایه افکند. تا جاییکه بسیاری از مورخان دلاوری‌های او را در جنگ داخلی به دست فراموشی سپرده‌اند. اوایل زندگی و حرفه. ویلیام ورث‌بلناپ در ۲۲ سپتامبر ۱۸۲۹ در شهر نیوبرگ از توابع نیویورک متولد شد. او فرزند ویلیام جی. بلناپ و
نیویورک متولد شد. او فرزند ویلیام جی. بلناپ و آنه کلارک بلناپ بود. پدرش نظامی بود و در جنگ ۱۸۱۲، نبرد فلوریدا و جنگ آمریکا و مکزیک حضور مقتدرانه‌ای داشت. بلناپ در مدارس محلی نیوبرگ تحصیل کرد و در سال ۱۸۴۸ از دانشگاه پرینستون فارغ‌التحصیل شد. او در پرینستون با هیستر کلایمر، از نمایندگان دموکرات کنگره که بعدها پیگیری ماجرای فساد در وزارت جنگ را در زمان تصدی بلناپ بر عهده داشت و همچنین وزیر نیروی دریایی کابینه گرانت یعنی جورج ام. رابسون هم دوره بود. البته جورج یک سال بعد از کلایمر و بلناپ وارد پرینستون شد.
یک سال بعد از کلایمر و بلناپ وارد پرینستون شد. بلناپ پس از فارغ‌التحصیلی از این دانشگاه، در جورج‌تاون و نزد حقوقدانی به نام هیو ای. کاپرتون به تحصیل حقوق پرداخت. پس از موفقیت در آزمونی که در سال ۱۸۵۱ توسط قاضی ویلیام کرانچ برگزار شد به عضویت کانون وکلای واشینگتن دی. سی درآمد و سپس به دنبال یافتن جایی برای زندگی و کار رفت. او عازم غرب و شهر کیکوک در ایالت آیووا شد و به همراه رالف پی. لو کار مشترکی را آغاز کرد. از آنجاییکه تصمیم داشت برای همیشه در آیووا بماند، در سال ۱۸۵۱ خانه‌ای در کیکوک بنا کرد. وی به حزب
در سال ۱۸۵۱ خانه‌ای در کیکوک بنا کرد. وی به حزب دموکرات ملحق شد و از ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸ برای یک دوره در مجلس نمایندگان ایالت آیووا حضور داشت. از بلناپ به عنوان یکی از رهبران دموکرات‌ها در آیووا یاد می‌شود که در مسیر پیشرفت و ترقی قرار داشت. او همچنین به گروهی از شبه‌نظامیان به نام «تفنگداران شهر» پیوست و در آنجا به درجه سروانی نائل شد. خانواده و ازدواج. بلناپ در سال ۱۸۵۴ با کورا لیروی ازدواج کرد که در ۱۸۶۲ از دنیا رفت. آنها یک فرزند مشترک به نام هیو آر. بلناپ داشتند که بعدها نمایندگی ایالت ایلینوی را در مجلس
داشتند که بعدها نمایندگی ایالت ایلینوی را در مجلس ایالات متحده آمریکا بر عهده گرفت. بلناپ در ژانویه ۱۸۶۹ با کاریتا اس. تاملینسون که اهل کنتاکی بود، وصلت کرد. این زن اندکی پس از زایمان در دسامبر ۱۸۷۰ بر اثر بیماری سل درگذشت. بدین‌ترتیب بلناپ بار دیگر در ۱۱ دسامبر ۱۸۷۳ با خواهر همسر دومش، آماندا (تاملینسون) باوِر ازدواج کرد که او نیز بیوه بود. آنها صاحب یک دختر به نام آلیس بلناپ شدند که در ۲۸ نوامبر ۱۸۷۴ به دنیا آمد. او به دلیل زیبایی خیره‌کننده‌اش، یکی از محبوب‌ترین دختران واشینگتن به‌شمار می‌رفت. گفته
محبوب‌ترین دختران واشینگتن به‌شمار می‌رفت. گفته می‌شد که در سال ۱۸۹۷ برای نامزدی با پائول می، وابسته سیاسی دولت بلژیک در واشینگتن، به یهودیت گرویده بود. البته یک سال بعد، این نامزدی برهم خورد و آلیس بلناپ در ژوئن ۱۸۹۸ با ویلیام بارکلی هنری که از اهالی فیلادلفیا بود، پیوند زناشویی بست. جنگ داخلی آمریکا. هنگامی که جنگ داخلی آمریکا آغاز شد، بلناپ به عنوان یک دموکرات حامی جنگ همچنان به آرمان‌های اتحادیه وفادار ماند. وی در پاییز ۱۸۶۱ به ارتش اتحادیه ملحق شد، درجه سرگردی گرفت و در تاریخ ۷ دسامبر مأموریت یافت تا
سرگردی گرفت و در تاریخ ۷ دسامبر مأموریت یافت تا نیروهای داوطلب پانزدهم پیاده‌نظام آیووا را جمع‌آوری و تجهیز کند. بلناپ در قامت مردی تنومند، جذاب و مقبول، کاملاً با دشواری‌های حرفه نظامی خود گرفته بود. او با حدود ۲ متر قد و ۹۰ کیلوگرم وزن، چشمان آبی، موهای روشن، ریش و سبیل ذاتاً رهبر بود و «شمایل بی‌نظیری از مردانگی آمریکایی‌های ساکسون‌تبار» را به نمایش می‌گذاشت. به علاوه، سخنوری و قدرت اقناعی که بلناپ به عنوان یک وکیل از آن بهره می‌برد، از او فردی تأثیرگذار در جذب نیروهای نظامی ساخته بود. بلناپ یک سرباز
در جذب نیروهای نظامی ساخته بود. بلناپ یک سرباز حقیقی بود که از قدرت رهبری، صدای رسا و تجربه‌اش درگروه‌های شبه‌نظامی برای تربیت سربازان تازه‌نفس بهره می‌گرفت. حرفه مؤخر. تحقیق و تفحص سنا از بلناپ، اعتبار او را خدشه‌دار کرد. از این رو وی با عزیمت به فیلادلفیا به دنبال راهی برای رهایی از گزند تجسس و ناخشنودی جامعه واشینگتن بود. ازدواج خانم و آقای بلناپ همچنان پابرجا بود؛ آماندا و فرزندانش به کتس‌کیل و کانی‌آیلند و جاهای دیگر سفر کردند و بلناپ نیز گاهی به دیدار آنها می‌رفت. او بعدها ساکن کیکوک شد و در آنجا به
آنها می‌رفت. او بعدها ساکن کیکوک شد و در آنجا به امور حقوقی پرداخت که بخش عمده‌اش به راه‌آهن مربوط می‌شد. اگر چه دیگر جایی در دولت یا سیاست نداشت ولی اغلب اوقات برای ملاقات با مراجعانش به واشینگتن می‌رفت و در آنجا نیز دفتر کار و اقامتگاه داشت. سال‌ها پس از ماجرای استیضاح، همچنان به واسطه فسادی که به او نسبت داده می‌شد اعتبار عمومیش مخدوش بود. در رقابت‌های انتخاباتی ۱۸۸۰ بلناپ از جمله کسانی بود که مجله PUCK در مخالفت با انتخاب یولیسز اس. گرانت برای سومین دوره، با درج تصویر کاریکاتوری‌شان، آنها را مورد نکوهش
با درج تصویر کاریکاتوری‌شان، آنها را مورد نکوهش و استهزاء قرار داد. البته در سال ۱۸۸۰، مورخی به نام اینگرسون به دفاع از بلناپ برخاست و گفت: «ژنرال بلناپ از آزمونی دشوار سربلند بیرون آمد با «انبوهی از دوستانی» که همچنان از او حمایت می‌کنند به ویژه رفقای قدیمیش در ارتش و تمام کسانی که با منش او در انجام امور وزارت جنگ آشنا بودند. این افراد به انضمام طیف گسترده‌ای از مقامات باور دارند که به او تهمت‌های بسیاری روا شده‌است». بلناپ همچنان در میان سربازان قدیمی هم‌دوره‌اش در جنگ داخلی محبوب بود. در سال ۱۸۸۷،
هم‌دوره‌اش در جنگ داخلی محبوب بود. در سال ۱۸۸۷، بلناپ کتاب «تاریخچه هنگ پانزدهم، کهنه‌سربازان داوطلب پیاده‌نظام آیوو» ا را تألیف کرد. وفات. بلناپ روز یکشنبه ۱۲ اکتبر ۱۸۹۰ در اثر حمله قلبی شدید در واشینگتن دی. سی درگذشت. براساس اعلام روزنامه نیویورک تایمز مرگ وی روز یکشنبه بین ساعت ۱ تا ۹ بامداد در حالی که او در منزل شخصیش واقع در ساختمان ایوانز خیابان نیویورک تنها بوده، رخ داده‌است. بلناپ در ۱۶ اکتبر ۱۸۹۰ در بخش ۱ در گورستان ملی آرلینگتون به خاک سپرده شد. اجرای مراسم تدفین او را کلیسای اسقفی سنت‌جان بر
اجرای مراسم تدفین او را کلیسای اسقفی سنت‌جان بر عهده داشت.
دانشگاه مرکزی لانکاشر (به اختصار UCLan ) یک دانشگاه دولتی مستقر در شهر پرستون ، لانکاشر ، انگلستان است. این دانشگاه از نظر تعداد دانشجو نوزدهمین دانشگاه بزرگ در بریتانیا است. شعب. UCLan Cyprus یک شعبه از دانشگاه مرکزی لانکشایر واقع در پایلا ، لارناکا است. این پردیس در سال 2012 افتتاح شد و مجوز و به عنوان یک دانشگاه در قبرس ثبت شده است. این تنها دانشگاه خصوصی بریتانیا در قبرس است.
جونگ مین آه (؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. جونگ مین آه حرفهٔ بازیگری خود را به عنوان بازیگر کودک در درام‌های کره‌ای مانند "دامو" (۲۰۰۳)، "مد دهه هفتاد" (۲۰۰۵) و "گرگ و میش" (۲۰۰۷) آغاز کرد.
کیم جی-سوک (؛ زادهٔ کیم بو-سوک در ۲۱ آوریل ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. زندگی شخصی. کیم جی-سوک در ۲۴ مه ۲۰۱۰ برای خدمت سربازی اجباری نام‌نویسی کرد و در مرکز آموزشی استان چونگچانگ جنوبی برای پنج هفته آموزش مقدماتی را گذراند. پس از گذراندن دوران خدمت در سازمان رسانه دفاعی وزارت دفاع ملی در یونگسان-دونگ، سئول، او در مارس ۲۰۱۲ از خدمت سربازی مرخص شد.
جیمز کیم جی-سوک (; ، زادهٔ ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۰) اسقف اسقف‌نشین کلیسای کاتولیک رومی ونجو است.
تقسیم‌کننده‌های توان (همچنین جداکننده‌های توان و در صورت استفاده وارون، ترکیب‌کننده‌های توان) و تزویج‌گرهای جهت‌دار قطعات غیرفعال هستند که بیشتر در زمینه فناوری رادیویی استفاده می‌شوند. آنها مقدار مشخصی از توان الکترومغناطیسی یک خط انتقال را به یک درگاه که سیگنال را در مدار دیگری استفاده می‌کند، تزویج می‌کنند. یکی از ویژگی‌های اساسی تزویج‌گرهای جهت‌دار این است که آنها فقط توان جاری را در یک جهت تزویج‌می‌کنند. توان واردسازی درگاه خروجی به درگاه جداشده تزویج می‌شود اما نه به درگاه تزویج‌شده. یک تزویج‌گر
می‌شود اما نه به درگاه تزویج‌شده. یک تزویج‌گر جهت‌دار که برای جداکردن توان به‌طور مساوی بین دو درگاه طراحی‌شده‌است، تزویج‌گر ترکیبی نامیده می‌شود. انواع موجبر. تزویج‌گرهای جهت‌دار موجبر. تزویج‌گر فاز-معکوس‌شده شوینگر. تزویج‌گر فاز-معکوس‌شده شوینگر طراحی دیگری است که از موجبرهای موازی استفاده می‌کند، این بار ضلع بلند یکی با دیواره جانبی کوتاه دیگری مشترک است. تزویج‌گر متقاطع-بَر مورنو. تزویج‌گر متقاطع-بَر مورنو دارای دو موجبر است که مانند تزویج‌گر بته-حفره یکی روی دیگری قرار گرفته‌اند، اما به‌جای موازی، در
روی دیگری قرار گرفته‌اند، اما به‌جای موازی، در زوایای قائم با یکدیگر قرار دارند. انواع عناصر گسسته. ترانسفورماتورهای تقاطعی-متصل‌شده. برای فرکانس‌های پایین‌تر (کمتر از ) پیاده‌سازی باندپهن فشرده با استفاده از ترانسفورماتورهای RF امکان‌پذیر است. کاربرد. نظارت. خروجی تزویج شده از تزویج‌گر جهت‌دار را می‌توان برای نظارت بر فرکانس و سطح توان روی سیگنال بدون وقفه‌سازی در توان جاری اصلی در سامانه استفاده کرد (به جز کاهش توان - شکل ۳ را ببینید). کتابشناسی - فهرست کتب. &lt;/img&gt;
کارت پِرِستُو () یک‌سیستم دریافت خودکار کرایه یا کارت هوشمند بدون تماس است که در سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی شرکت‌کننده در استان انتاریو، کانادا، به‌ویژه در کلان‌شهر تورنتو و اتاوا استفاده می‌شود.
پیترو فنفانی (۲۱ آوریل ۱۸۱۵، در پیستویا، ایتالیا – ۴ مارس ۱۸۷۹، در فلورانس) فیلولوژیست، طنزنویس و رمان‌نویس ایتالیایی بود. زندگی‌نامه. او در رشته پزشکی تحصیل کرد، اما توجه خود را بیشتر به لغت‌شناسی معطوف کرد و در سال ۱۸۴۷ مجله‌ای را در پیستویا تأسیس کرد که مربوط به علم لغت‌شناسی به نام "Ricordi filologici" («کارنامه فیلولوژیکی») بود. سال بعد، او در جنگ با اتریش‌ها نام‌نویسی کرد و به دست آنها افتاد. پس از آزادی، (۱۸۴۹) نظرات انتقادی را در مورد فرهنگ لغت آکادمی دلا کروسکا منتشر کرد که او را درگیر مناقشه‌ای
دلا کروسکا منتشر کرد که او را درگیر مناقشه‌ای سخت و موفق با آن مؤسسه کرد. جوبرتی او را در وزارت آموزش تورین استخدام کرد. متعاقباً، او در فلورانس دفتری تحت حکومت توسکانی باز کرد. وی در سال ۱۸۵۹ مدیر کتابخانه معروف ماروسلیان شد که تا زمان مرگش این سمت را داشت. آثار. او آثار زیادی از خود برجای گذاشت.
() مراسم اهدای جوایزی است که توسط انجمن صنعت ضبط ژاپن در زمینهٔ موسیقی ارائه می‌شود.
مختار غیازه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل تونس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
مکرم بن رمضان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل تونس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
مهدی حفصی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل تونس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
دِبدِبه یک دشت شنی وسیع در شمال شرقی عربستان سعودی است، دشت دبدبه در شبه‌جزیره عربستان و در شمال فلات الصُّـمَّان واقع شده‌است. این دشت به صورت مثلثی امتداد می‌یابد که نوک آن از شهر قیصومه شروع می‌شود و از سمت جنوب به وادی الباطن نفوذ می‌کند و به سمت شمال شرقی می‌رود تا به خلیج فارس می‌رسد. بخش شمالی فلات دبدبه در عراق و بقیه در مرزهای کویت و عربستان سعودی قرار دارد. محل. این دشت در عرض جغرافیایی ۲۷٫۸۸۷۴۸۲ و طول جغرافیایی ۴۶٫۴۷۰۳۲۲، در جنوب شرقی حفر الباطن قرار دارد و حفر الباطن نزدیکترین شهر بزرگ به این
قرار دارد و حفر الباطن نزدیکترین شهر بزرگ به این دشت است. این دشت از شرق به مرز غربی منطقه بی‌طرف عربستان سعودی-کویت، از غرب به وادی الباطن و از جنوب به خط الرأس شنی الوریعه محدود می‌شود. این دشت از عربستان سعودی به سمت شمال ۲۰ کیلومتر امتداد دارد و وارد کویت می‌شود. مساحت دشت دبدبه حدود ۳۰ هزار کیلومتر مربع است. نام. طایفه‌های کوچ‌نشین در فصل زمستان برای چرای حیوانات خود در آنجا زندگی می‌کنند. دبدبه نامی است که بادیه‌نشینان به این دشت داده‌اند و برگرفته از صدایی است که از نعلین‌های آنها بر زمین سخت این
از صدایی است که از نعلین‌های آنها بر زمین سخت این دشت شنیده می‌شود. جغرافیا. این دشت به دلیل سطح سفت و تقریباً بدون ناهمواری آن که با سنگریزه‌های سنگ آهک، کوارتز و سنگ آذرین پوشیده شده و آب‌های شور آن قابل توجه است. با وجود آب و هوای خشک، این منطقه به هنگام بارندگی دارای پوشش گیاهی می‌شود. این دشت ممکن است توسط شبکه رودخانه‌ای وادی الباطن ایجاد شده باشد که احتمالاً بین ۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد فعال بوده‌است این فعالیت امکان رسوب‌گذاری سازند دبدبه را فراهم کرد، مشابه یک نهشته مخروط افکنه، هم از نظر
فراهم کرد، مشابه یک نهشته مخروط افکنه، هم از نظر ریخت‌شناسی و هم از نظر رسوب‌شناسی. ته‌نشسته‌های این محل ممکن است ۵۰۰ متر عمق داشته باشند
وقتی ستاره‌ها نجوا می‌کنند (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی پارک شین وو و با بازی لی مین هو و گونگ هیو جین است. این مجموعه رویارویی سرنوشت ساز توریست فضایی و فضانورد در یک ایستگاه فضایی را دنبال می‌کند. این مجموعه از ۴ ژانویه تا ۲۱ فوریه ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در نتفلیکس در مناطق منتخب قابل دسترسی است. تولید. بازیگران. در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که لی مین هو و گونگ هیو جین در حال گفتگو برای دریافت نقش‌های اول
گونگ هیو جین در حال گفتگو برای دریافت نقش‌های اول یک سریال درام جدید به نویسندگی سو سوک هیانگ هستند. فیلم‌برداری. فیلم‌برداری این مجموعه در آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد.
سانتا ماریا دل آنیما () یک کلیسای کاتولیک رومی در مرکز رم، پایتخت ایتالیا، درست در غرب پیاتسا ناوونا و نزدیک کلیسای سانتا ماریا دلا پاچه است. در طول قرن چهاردهم توسط بازرگانان هلندی که در آن زمان متعلق به امپراتوری مقدس روم بودند، تأسیس شد. در طول قرن پانزدهم، این کلیسا به کلیسای ملی کل امپراتوری مقدس روم در رم تبدیل شد و از آن به بعد به اصطلاح کلیسای ملی آلمان و آسایشگاه مردم آلمانی زبان در رم نام گرفت. در برخی منابع این مؤسسه اتریشی نامیده می‌شود زیرا امپراتوران هابسبورگ محافظان آن بودند. بنا به سنت، نام
هابسبورگ محافظان آن بودند. بنا به سنت، نام کلیسا از تصویر بانوی ما که نشان آن را تشکیل می‌دهد (باکره مقدس بین دو روح) گرفته شده‌است. از جمله آثار هنری موجود در داخل کلیسا، یکی از آثار جولیو رومانو به نام خانواده مقدس است. این مکان استراحتگاه پاپ هلندی آدریان ششم و همچنین کاردینال‌ها ویلیام انکن‌وآرت و اندرو اتریشی است. تاریخچه. قرن ۱۴ و ۱۵. سانتا ماریا دل آنیما یکی از موسسات خیریه قرون وسطایی می‌باشد و برای زائران در رم ساخته شده‌است. منشأ این کلیسا به سال سال ۱۳۵۰ برمی گردد، زمانی که یوهانس (ژان) و
سال سال ۱۳۵۰ برمی گردد، زمانی که یوهانس (ژان) و کاترینا پیترز اهل دوردرخت، به مناسبت جشن سال ۱۳۵۰، سه خانه خریدند و آن را به یک آسایشگاه خصوصی برای زائران تبدیل کردند. یان پیترز ممکن است یک تاجر هلندی یا سرباز پاپ بوده باشد. دوردرخت به منطقه ای تعلق داشت که بعداً به عنوان هلند مستقل شد. آنها آسایشگاه را «بیتای ماریا آنیماروم» («برکت مریم جان‌ها») نامیدند. سانتا ماریا دل آنیما در سال ۱۳۸۶ در محل کنونی خود ساخته شد. در قرن ۱۵، به یک خوابگاه برای بازدیدکنندگان از کل امپراتوری مقدس روم تبدیل شد، اگرچه در ابتدا
از کل امپراتوری مقدس روم تبدیل شد، اگرچه در ابتدا ساکنان آن عمدتاً از کشورهای سفلی و راینلند بودند. منابع. This article contains public domain text from the article
سپر مدفوع (Fecal shield) ساختاری است که توسط لارو بسیاری از گونه‌های سوسک در خانواده سوسک‌های برگ (Chrysomelidae) تشکیل شده است. از حشره و اغلب اگزویا یا تکه های اسکلت بیرونی ریخته‌شده آن تشکیل شده است. سوسک ممکن است سپر را روی پشت خود جابجا کند یا آن را در انتهای پشتی خود به کار گیرد. وظیفه اصلی سپر مدفوع دفاع در برابر شکارچیان است. سایر اصطلاحات محافظ مدفوع که در ادبیات ذکر شده است عبارتند از "لباس لاروی"، "زائده مدفوع" ("kotanhang")، "نقاب مدفوع"، "پد مدفوع"، و "ضمیمه خروجی مدفوع". لاروهای سوسک
"پد مدفوع"، و "ضمیمه خروجی مدفوع". لاروهای سوسک زیرخانواده‌های کریزوملید Criocerinae و Galerucinae اغلب سپر مدفوع خود را به طور انبوه در پشت خود می‌پوشند و به طور پیوسته موادی را به عنوان تکه‌های خردشده به آن اضافه می‌کنند. سپر لاروهای Cassidinae متحرک هستند. آنها به انتهای پشتی بدن متصل می‌شوند و در صورت نیاز به موقعیت خود منتقل می‌شوند، گاهی مانند یک چتر در بالای لارو قرار می‌گیرند. آنها ممکن است بلند شوند و حتی برای ضربه زدن به یک شکارچی تاب بخورند.