payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مقدم تأسیس شد. این کارخانه با مساحت ده هکتار، در نظرآباد ساخته شد و تولیدکننده فاستونی به روش جدید در ایران بود. کارخانۀ مقدم در سال ۱۳۴۰ به صورت آزمایشی با کمک کارشناسان ایتالیایی و متخصصان ایرانی شروع به کار کرد و از سال ۱۳۴۲ رسماً افتتاح شد. محصول اصلی این کارخانه که همان پارچه مقدم بود به سرعت معروف شد و بسیاری از مردان تهرانی برای تهیه کت و شلوار از این پارچه استفاده می‌کردند. در زمان افتتاح کارخانجات مقدم جدیدترین ماشین‌آلات بافندگی پارچه پشمی نصب شده بود. برای آنکه پارچه‌های پشمی لباسی ساخت
نصب شده بود. برای آنکه پارچه‌های پشمی لباسی ساخت کارخانجات پشم‌بافی مقدم با بهترین پارچه‌های پشمی ساخت خارج از کشور برابری کند، پشم مرینوس استرالیایی وارد و مصرف می‌شده است. همزمان با شروع کار کارخانه و احداث واحدهای مسکونی برای کارگران در بخش‌های مختلف شهر، تعداد زیادی از کارگران در شهر ساکن شدند. نظرآباد در آن سال‌ها روستایی در حاشیه کرج بود، اما بعد از راه‌اندازی کارخانه نساجی مقدم، آباد شد و بعدها به‌ ‌نظرآباد مقدم تغییر نام داد. ورشکستگی. عبدالله مقدم برای راه‌اندازی این کارخانه وام‌های کلان دریافت
برای راه‌اندازی این کارخانه وام‌های کلان دریافت کرده بود و به‌دلیل تعویق در بازپرداخت وام‌ها ورشکسته شد. با اعلام ورشکستگی مقدم، اموال و سرمایه او در سال ۱۳۴۳ به تصرف بانک ملی درآمد، اما صاحب نخستین کارخانه‌های نساجی تهران به‌طور معجزه‌آسایی از ورشکستگی کامل نجات پیدا کرد. حاج میرزا عبدالله مقدم ضمن فعالیت‌های تجارتی و صنعتی خود، در اطراف کرج مقادیر زیادی زمین خریداری و شهرکی به نام «گلشهر» برای پیشرفت کار خود دایر نموده بود. این وضع چند سالی ادامه داشت تا بالاخره زمین‌های شهرک «گلشهر» چندین برابر ارزش خود
زمین‌های شهرک «گلشهر» چندین برابر ارزش خود قیمت پیدا کرد و مقدم با فروش سهم خودش توانست از ورشکستگی نجات یابد و مجددا به‌ کار و کسب خود رونقی بدهد و جزو تجار درجه اول قرار بگیرد. مرگ. عبدالله مقدم در سال ۱۳۶۱ در سن ۸۵ سالگی در تهران درگذشت .
لِـشِک خِـردِگِن (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "سفری برای یک لبخند"، "طرح‌واره‌های زغالی"، "سیل"، "کوپرنیک"، "فرعون"، "قماری بالاتر از زندگی" و "سربازان آزادی" اشاره کرد.
پیوتر پاوئوفسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "چقدر دور، چقدر نزدیک"، "سیل"، "رو در رو"، "فرعون" و "سربازان آزادی" اشاره کرد.
یوری آبراموویچ لیویتین (؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان و نوازنده پیانو اهل اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار سن پترزبورگ و از شاگردان دمیتری شوستاکوویچ بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سربازان آزادی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
برتوس کالدنهووه (; – ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
برتوس ده هاردر (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل هلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ادو دن هاخ و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
پیت ده بوئر (; – ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آزد آلکمار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
اوماج نوعی آش سنتی است که ماده اصلی آن، خمیرهای کوچک به اندازه ماش است. این خوراک از غذاهای سنتی ایران، افغانستان، تاجیکستان، ترکیه و آذربایجان است. در ایران به‌ویژه در استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل قم و استان همدان رواج دارد.. این آش با لوبیا چشم بلبلی، عدس، سبزی شامل تره، پیازچه، تخم مرغ و اماج تهیه می‌شود. اماج، خود نیز خمیری است که در اشکال نامنظم تهیه و در حرارت خشک شده و در آش ریخته می‌شود. نام. واژۀ ترکی اوماج (اماج یا آماج) به قطعه‌های بسیار کوچک خمیر به‌اندازۀ ماش یا عدس گفته
بسیار کوچک خمیر به‌اندازۀ ماش یا عدس گفته می‌شود که در آذربایجان، هم برای تهیه آش (اوماج آشی) و هم برای تهیه حلوا (اوماج حالواسی) استفاده می‌شود. در افغانستان، اوماج را «ماجمالَک» و گاهی «اوماچ» نیز می‌نامند. برخی در افغانستان اوماچ را برخی به‌معنای بوسۀ آبدار دانسته‌اند؛ خوردن این غذای آب‌دار در روزهای سرد زمستانی، چون بوسۀ آبدار، لذت‌بخش و شیرین است و به‌همین دلیل به آن اوماچ گفته‌اند. روش تهیه آش اوماج. مادۀ اصلی این غذا آرد و روش تهیه آن ساده است. آرد را در کف سینی ریخته، روی آن آب پاشیده و با کف دست
را در کف سینی ریخته، روی آن آب پاشیده و با کف دست آن را به‌هم می‌زنند تا خمیر درست شود. از آن خمیرها، دانه‌های ریز و نامنظمی به‌اندازۀ عدس، درست می‌کنند. سپس اوماج‌ها را کف سینی ریخته و در مقابل آفتاب قرار می‌دهند تا نیم‌خشک شود. برای تهیۀ آش، ابتدا عدس را چند ساعت خیس می‌کنند؛ سبزی‌ها را خرد می‌کنند؛ پیازها را به دو قسمت تقسیم کرده و با کره تفت می‌دهند و بعد به آن زردچوبه و نمک اضافه می‌کنند. به پیازها، آب اضافه کرده و عدس‌ را داخل آب‌پیاز می‌ریزند. وقتی آب به جوش آمد سبزی‌ را به مواد آش اضافه می‌کنند.
آب به جوش آمد سبزی‌ را به مواد آش اضافه می‌کنند. سپس آن را با شعلۀ کم می‌جوشانند. بعد از پخت عدس، اوماج‌ها را به آش اضافه کرده و آن را مرتب هم می‌زنند تا به‌هم نچسبند. زمانی‌که اوماج‌ها به اندازۀ کافی باد کنند، آش آماده شده است. در آش اوماج ملایر و آش اوماج زنجان، گاهی به جای عدس از لپه و لوبیا هم استفاده می‌شود. اما روش پخت آش در هر دو یکسان است. خواص. آش اوماج به‌دلیل مواد تشکیل‌دهندۀ آن، نقش مهمی در تقویت عملکرد مغز، سیستم عصبی و حافظه انسان دارد. مواد موجود در آش اوماج باعث می‌شود بدن از سولفیت‌ها
موجود در آش اوماج باعث می‌شود بدن از سولفیت‌ها (مواد نگه‌دارنده) سم‌زدایی شود. آهن موجود در آش اوماج باعث رفع کم‌خونی شده و سوخت‌وساز بدن را بالا می‌برد. همچنین به‌علت دارا بودن پروتئین و منگنز، در درمان رماتیسم مفصلی مؤثر بوده و باعث انعطاف‌ بیشتر رباط‌ها و مفاصل می‌شود. آش اوماج به‌علت دارا بودن ویتامینB9 سیستم قلبی و عروقی را تقویت می‌کند. علاوه بر آن، با خواص آنتی‌بیوتیکی، عفونت‌ معده و روده را از بین می‌برد. بهره‌مندی اوماج از ویتامینD، کلسیم، منیزیم و منگنز، در پیش‌گیری از پوکی استخوان نقش بسزایی
و منگنز، در پیش‌گیری از پوکی استخوان نقش بسزایی دارد. در ادبیات. از اوماج در کتاب‌های قدیمی آشپزی مانند کتاب بسحاق اطعمه و نیز در اشعار فارسی، یاد شده است:
گرهارت اشمیت‌هوبر (؛ ؛ – ) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌های زرهی مختلفی را در ورماخت فرماندهی کرد. گرهارت اشمیت‌هوبر در زاکسن به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۴ افسر ذخیره نیروی زمینی امپراتوری آلمان بود. سال ۱۹۲۰ نیروهای مسلح را ترک کرد اما مجدداً سال ۱۹۳۴ به خدمت بازگشت. با آغاز جنگ جهانی دوم، در کارزارهای جنگی آلمان در فرانسه و شوروی به‌عنوان فرمانده گردان و هنگ خدمت کرد و نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. اشمیت‌هوبر مدتی لشکر سیزدهم زرهی را فرماندهی کرد و
مدتی لشکر سیزدهم زرهی را فرماندهی کرد و هنگامی که ورماخت مجارستان را به تصرف درآورد، فرمانده عالی نیروهای آلمانی در آن کشور بود. بر پایه روایات پال سالایی او از انهدام محلهٔ یهودی‌نشین بوداپست توسط گروه تندرو صلیب پیکانی در مجارستان جلوگیری کرد؛ اگرچه نقش دقیق او در این ماجرا همچنان مورد مناقشه است. گرهارت اشمیت‌هوبر در نهایت روز ۱۱ فوریه سال ۱۹۴۵ در جریان محاصره بوداپست حین نبرد کشته شد.
پیت پونت (; – ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
هنک فن اسپاندونک (; – ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
نیک میشل (; – ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تلستار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
لوئیز هانتینگتون (; – ) بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "وایکینگ" اشاره کرد.
= ماشین بولتسمان = ماشین بولتسمان(به انگلیسی: Boltzmann Machine) مدلی برای یادگیری خودران است. این مدل نوعی از شبکه عصبی با ارتباطات بدون جهت است. دلیل جذابیت ماشین‌ بولتسمان، محلی بودن الگوریتم آموزش آنها و نیز رایانش موازی و همچنین شباهت پویایی آن به فرایند‌های فیزیکی است. ماشین‌های بولتسمان با ارتباطات‌های بدون محدودیت، معمولا برای حل مسائل عملی یادگیری ماشین مناسب نیستند، اما با محدود کردن صحیح ارتباطات در ماشین بولتسمان، می‌توان آن را برای حل مسئله های دنیای واقعی بهینه کرد. این ماشین به نام توزیع
های دنیای واقعی بهینه کرد. این ماشین به نام توزیع بولتسمان در مکانیک آماری نام‌گذاری شده است که در تابع نمونه‌گیری آنها استفاده می‌شود. نوع عمومی‌تر این مدل در یادگیری ماشین، مدل‌های مبتنی بر انرژی هستند. ساختار. ماشین بولتسمان، شبکه‌ای از واحد‌های دودویی است که یک مقدار "انرژی" دارد. وزن های ماشین بولتسمان تصادفی‌اند و مقدار انرژی ماشین از رابطه‌ی زیر به دست می‌آید: formula_1 که: وزن‌ها را می‌توان به صورت یک ماتریس formula_10 نشان داد که درایه‌های روی قطر اصلی آن صفر هستند. احتمال وضعیت یک واحد. تفاوت
اصلی آن صفر هستند. احتمال وضعیت یک واحد. تفاوت مقدار انرژی ماشین در دو حالت خاموش و روشن بودن یک واحد مشخص، که به صورت formula_11 نوشته می‌شود از رابطه‌ی زیر به دست‌ آید: formula_12 که می‌توان آن را به صورت زیر نمایش داد: formula_13 با توجه به این موضوع که انرژی یک وضعیت در توزیع بولتسمان متناسب با منفی لگاریتم احتمال آن وضعیت است، انرژی دو وضعیت را در فرمول بالا جایگزین می‌کنیم: formula_14 که formula_15 ثابت بولتسمان است و در دما که همان formula_16 است خلاصه‌ می‌شود: formula_17 formula_18 formula_19
خلاصه‌ می‌شود: formula_17 formula_18 formula_19 formula_20 formula_21 formula_22 در نهایت داریم: formula_23 حالت تعادل. شبکه به طور مداوم یکی از واحد‌ها را انتخاب کرده و وضعیت آن‌ را مجددا تنظیم می‌کند. وقتی که شبکه به اندازه کافی در یک دمای مشخص جلو می‌رود، بنا به توزیع بولتسمان احتمال یک وضعیت فقط به انرژی آن وضعیت بستگی خواهد داشت و از وضعیت ابتدایی که ماشین از آن شروع کرده، مستقل خواهد بود. این یعنی لگاریتم احتمالات وضعیت ها نسبت به انرژی خطی خواهد شد. این رابطه وقتی درست است که ماشین به "تعادل دمایی"
این رابطه وقتی درست است که ماشین به "تعادل دمایی" رسیده باشد، یعنی توزیع احتمالات وضعیت ها همگرا شده باشد. با اجرای ماشین در ابتدا از یک دمای بالا، دما به آرامی کاهش پیدا می‌کند تا ماشین به تعادل دمایی برسد. بعد از آن ممکن است به توزیعی همگرا شود که انرژی در کمینه سراسری نوسان می‌کند. اسم این روند تبرید شبیه‌سازی شده است. برای آموزش شبکه طوری که به یه وضعیت در توزیعی بیرونی همگرا شود، وزن‌ها باید طوری تنظیم شوند که وضعیت‌هایی که بیشترین احتمال را دارند، کمترین انرژی را داشته باشند.
پایه ستونی یا ستون‌پایه یا ازاره تکیه‌ای در پایین مجسمه، گلدان، ستون یا محراب‌های خاص است. پایه‌های کوچک‌تر، به‌ویژه اگر به شکل گرد باشند، ممکن است پایک (Socle) نامیده شوند. در مهندسی عمران به آن "زیرزمین" نیز می‌گویند. حداقل ارتفاع پایه معمولاً ۴۵ سانتی‌متر (برای ساختمان‌ها) نگه داشته می‌شود. بارها را از روسازه به زیرسازه منتقل می‌کند و به عنوان دیوار حائل برای پُر کردن داخل ازاره یا کف برجسته عمل می‌کند. در مجسمه‌سازی اصطلاحات پایه، ازاره و پایه ستونی با توجه به تفاوت‌های ظریف آن‌ها تعریف می‌شود. پایه به
به تفاوت‌های ظریف آن‌ها تعریف می‌شود. پایه به عنوان یک توده بزرگ تعریف می‌شود که مجسمه را از پایین نگه می‌دارد. ازاره به عنوان یک تکیه‌گاه مسطح و پهن تعریف می‌شود که مجسمه را از محیط جدا می‌کند. از سوی دیگر، یک پایه به عنوان شکل شفت مانندی تعریف می‌شود که مجسمه را بالا می‌برد و آن را از پایه جدا می‌کند. به پایه یا ازاره افراشته که مجسمه‌ای را بر خود دارد و از زیربنای نگهدارنده آن (معمولاً پشت بام‌ها یا قرنیزها) بلند می‌شود، گاهی آکروپدیوم نامیده می‌شود. این اصطلاح از واژه یونانی ἄκρος "ákros" «بالاترین» و
اصطلاح از واژه یونانی ἄκρος "ákros" «بالاترین» و πούς "poús" (ریشه ποδ- "pod-") «پا» است. اگرچه در سوریه، آسیای صغیر و تونس، رومی‌ها گهگاه ستون‌های معبدها یا پیش‌دروازه‌های خود را بر روی پایه‌های مربعی بلند می‌ساختند، امّا در خود رم از آن‌ها تنها برای اهمیت دادن بیشتر به ستون‌های جدا شده، مانند ستون‌های تراژان و آنتونینوس یا به عنوان یک سکو استفاده می‌شد. به ستون‌هایی که به صورت تزئینی در تاق‌های پیروزی رومی استفاده شده است.
در آمار، آنالیز همبستگی کانونی (CCA)، که آنالیز متغیرهای کانونی نیز نامیده می‌شود، راهی برای دریافت اطلاعات از ماتریس‌های کوواریانس متقاطع() است. اگر دو بردار "X" = ("X" 1 , . . .، "X" "n") و "Y" = ("Y" 1 , . . .، "Y" "m") داشته باشیم که از متغیرهای تصادفی تشکیل شده‌اند، و بین متغیرها همبستگی وجود دارد، سپس تحلیل همبستگی کانونی، ترکیبات خطی "X" و "Y" را پیدا می‌کند که حداکثر همبستگی را با یکدیگر دارند. TR Knapp خاطرنشان می‌کند که «تقریباً تمام آزمون‌های پارامتری مهم که معمولاً با آنها مواجه می‌شوند را
پارامتری مهم که معمولاً با آنها مواجه می‌شوند را می‌توان به عنوان موارد ویژه ای از تجزیه و تحلیل همبستگی متعارف در نظر گرفت، که روش کلی برای بررسی روابط بین دو مجموعه از متغیرها است.» این روش برای اولین بار توسط هارولد هتلینگ در سال ۱۹۳۶ معرفی شد، اگرچه در زمینه زوایای بین تخت ()، مفهوم ریاضی توسط جردن در سال ۱۸۷۵ منتشر شد. تعریف. با توجه به دو بردار ستونی formula_1 و formula_2 از متغیرهای تصادفی، می‌توان کوواریانس متقاطع را تعریف کرد formula_3 که یک ماتریس formula_4 می‌دهد که formula_5 ورودی کوواریانس است
formula_4 می‌دهد که formula_5 ورودی کوواریانس است formula_6 . در عمل، ماتریس کوواریانس را بر اساس داده‌های نمونه‌برداری شده formula_7 و formula_8 تخمین می‌زنیم (یعنی از یک جفت ماتریس داده). تحلیل همبستگی کانونی به دنبال بردارهای (formula_9)formula_10 و (formula_11)formula_12 است به طوری که متغیرهای تصادفی formula_13 و formula_14 همبستگی formula_15 را به حداکثر برساند. متغیرهای تصادفی (اسکالر) formula_16 و formula_17 اولین جفت متغیرهای کانونی هستند. سپس به دنبال بردارهایی می‌گردیم که همان همبستگی را با این
بردارهایی می‌گردیم که همان همبستگی را با این محدودیت که با اولین جفت متغیرهای کانونی همبستگی ندارند، به حداکثر برسانند. این کار جفت دوم متغیرهای کانونی را به ما می‌دهد. این روش ممکن است تا formula_18 بار به طول انجامد. محاسبات. مشتق. فرض کنید formula_19 ماتریس کوواریانس متقاطع برای هر جفت (بردار شکل) متغیر تصادفی formula_7 و formula_8 باشد. تابع هدف برای به حداکثر رساندن رابطهٔ زیر می‌باشد: formula_22 اولین قدم تعریف تغییر مبنا است بنابراین داریم: formula_23 formula_24 با جایگذاری دو رابطه بالا در رابطه
formula_24 با جایگذاری دو رابطه بالا در رابطه اصلی داریم: formula_25 حال با توجه به نابرابری کوشی-شوارتز داریم: formula_26 formula_27 اگر بردارها formula_28 و formula_29 خطی باشند برابری وجود دارد. علاوه بر این، اگر formula_30 بردار ویژه با حداکثر مقدار ویژه برای ماتریس formula_31 باشد حداکثر همبستگی به دست می‌آید. جفت‌های بعدی با استفاده از مقادیر ویژه قدرهای کاهشی (decreasing magnitudes) پیدا می‌شوند. متعامد بودن با تقارن ماتریس‌های همبستگی تضمین می‌شود. راه دیگری برای مشاهده این محاسبات این است که
راه دیگری برای مشاهده این محاسبات این است که formula_30 و formula_28 بردارهای منفرد() چپ و راست ماتریس همبستگی X و Y باشند که مربوط به بالاترین مقدار منفرد(singular value) هستند. حل. حل آن به شکل زیر می‌باشد: متقابلاً داریم: با معکوس کردن تغییر مختصات، داریم: متغیرهای متعارف به صورت زیر تعریف می‌شوند: formula_42 formula_43 کاربردهای عملی. یک استفاده معمولی برای همبستگی متعارف در زمینه تجربی این است که دو مجموعه از متغیرها را در نظر بگیرید و ببینید چه چیزی در بین دو مجموعه مشترک است. به عنوان مثال، در تست
در بین دو مجموعه مشترک است. به عنوان مثال، در تست روان‌شناختی، می‌توان دو تست شخصیت چند بعدی را انجام داد، مانند پرسشنامه شخصیت چند مرحله‌ای مینه‌سوتا (MMPI-2) و NEO. با مشاهده اینکه چگونه عوامل MMPI-2 با عوامل NEO ارتباط دارند، می‌توان بینشی در مورد ابعاد مشترک بین آزمون‌ها و میزان واریانس به دست آورد. برای مثال، ممکن است متوجه شویم که یک بعد برون گرایی یا روان رنجورخویی مقدار قابل توجهی از واریانس مشترک بین این دو آزمون را به خود اختصاص داده‌است. همچنین می‌توان از تحلیل همبستگی کانونی برای تولید یک
می‌توان از تحلیل همبستگی کانونی برای تولید یک معادله مدل استفاده کرد که دو مجموعه از متغیرها را به هم مرتبط می‌کند، برای مثال مجموعه ای از معیارهای عملکرد و مجموعه ای از متغیرهای توضیحی، یا مجموعه ای از خروجی‌ها و مجموعه ای از ورودی‌ها. محدودیت‌های محدودیتی را می‌توان بر روی چنین مدلی اعمال کرد تا اطمینان حاصل شود که الزامات نظری یا شرایط شهودی بدیهی را منعکس می‌کند. این نوع مدل به عنوان مدل حداکثر همبستگی(maximum correlation) شناخته می‌شود. مثال. فرض کنید formula_44 با امید ریاضی صفر، به عنوان مثال،
کنید formula_44 با امید ریاضی صفر، به عنوان مثال، formula_45 . ما متوجه می‌شویم که در هر دو مورد formula_60 ، که نشان می‌دهد که تحلیل همبستگی کانونی با متغیرهای همبسته و ضدهمبسته به‌طور مشابه رفتار می‌کند.
کورذهن، کورذهنی یا ذهن‌کوری ، نظریه‌ای است که ابتدا در سال ۱۹۹۰ ایجاد شد که افراد اوتیسمی را با نظریه ذهن (ToM) به عنوان کمبود یا تأخیر رشدی توضیح می‌دهد، به این معنی که آنها توانایی نسبت دادن حالت‌های ذهنی به دیگران را ندارند. طبق این نظریه، نبود ToM معادل نبود همدلی شناختی و عاطفی در نظر گرفته می‌شود. کورذهن در افراد اوتیسمی، در نظریه که کمبود ToM در نظر گرفته می‌شود، به معنای ناتوانی در پیش‌بینی رفتار و نسبت دادن حالت‌های روانی از جمله باورها، خواسته‌ها، هیجان‌ها یا میل‌های افراد دیگر است. نظریه کورذهنی
هیجان‌ها یا میل‌های افراد دیگر است. نظریه کورذهنی ادعا می‌کند که کودکانی که در این رشد تأخیر دارند، اغلب به اوتیسم دچار می‌شوند. یکی از حامیان اصلی کورذهنی، سایمون بارون کوهن بود که بعداً نظریه همدلی-سیستم‌سازی را مطرح کرد. از زمان ایجاد شواهد قوی برای نشان دادن ناهمگونی اوتیسم و بسیاری از تکرارهای ناموفق مطالعات نظریه کلاسیک ذهن، کورذهنی عموماً توسط جامعه علمی رد شده‌است.
این مقاله انواع سیستم‌های فدرال را در کشورهای مختلف فهرست می‌کند. نظام چند ملیتی. اتحادیه اروپا. بعد از پایان جنگ جهانی دوم چندین جنبش شروع به کار کرد که به دفاع از فدراسیون اروپا می‌پرداختند، جنبش‌هایی از قبیل اتحادیهٔ فدرالیست‌های اروپایی یا جنبش اروپایی ایجاد شده در سال ۱۹۴۸. آن سازمان‌ها در پروسهٔ وحدت اروپا اثرگذار بوده؛ اما هرگز قطعی و تعیین‌کننده نبودند. اگرچه فدرالیسم در هر دوی پیش‌نویس‌های معاهدهٔ ماستریخ و معاهدهٔ ایجاد یک قانون اساسی برای اروپا مورد اشاره قرار گرفت ولی هرگز به وسیلهٔ نمایندگان
مورد اشاره قرار گرفت ولی هرگز به وسیلهٔ نمایندگان کشورهای عضو تصویب نشد. قوی‌ترین مدافعان فدرالیسم اروپایی، آلمان، ایتالیا، بلژیک و لوکزامبورگ بودند. در حالی که آن‌هایی که به لحاظ تاریخی بیشترین مخالفت را داشتند فرانسه و انگلستان بودند. سایر کشورها که هرگز به‌طور خاص برای معنای ویژه‍ای از حکومت در اروپا مبارزه نکردند به عنوان طرفدار فدرالیسم برشمرده شدند. بعضی به عنوان کشورهای همراه و همکار اتحادیه در نظر گرفته شدند از قبیل: اسپانیا، پرتغال، یونان و مجارستان. نظام امارتی. امارات متحده عربی. امارات متحده
نظام امارتی. امارات متحده عربی. امارات متحده عربی یک سلطنت مطلقه فدرال متشکل از شش خانواده حاکم امارات متحده عربی است که امیر هر یک از امارات پادشاه مطلق و امیر ابوظبی نیز رئیس امارات متحده عربی است. نظام استانی. آرژانتین. فدرالیسم در آرژانتین نتیجه یک بحث طولانی مدت و چندین جنگ داخلی پس از انقلاب مه ۱۸۱۰ و متعاقباً استقلال در ۱۸۱۶ بود. چندین تلاش ناموفق برای ایجاد دولت‌های واحد و فدرال وجود داشت. با استقرار اولین قانون اساسی موفق و فعلی در سال ۱۸۵۳، این بحث پایان یافت و آرژانتین یک سیستم فدرال را پذیرفت.
پایان یافت و آرژانتین یک سیستم فدرال را پذیرفت. در آن زمان هنوز چندین قلمرو تحت مدیریت فدرال وجود داشت که از آن زمان به بعد وضعیت استانی را به دست آوردند، آخرین آنها استان تیرا دل فوئگو در سال ۱۹۹۰ بود. شهر بوئنوس آیرس به عنوان مقر دولت فدرال در سال ۱۸۵۳ تأسیس شد و در سال ۱۸۸۰ تحت مدیریت فدرال قرار گرفت. این کشور تا اصلاحیه قانون اساسی در سال ۱۹۹۴ تحت کنترل مستقیم دولت فدرال باقی ماند که به موجب آن وضعیت خودمختار فعلی خود را به دست آورد که به آن درجه ای بسیار مشابه از خودمختاری استان‌ها می‌دهد. کانادا. در
مشابه از خودمختاری استان‌ها می‌دهد. کانادا. در کانادا، سیستم فدرالیسم با تقسیم اختیارات بین پارلمان فدرال و دولت‌های استانی کشور توصیف می‌شود. بر اساس "قانون اساسی" (که قبلاً به عنوان "قانون آمریکای شمالی بریتانیا در سال ۱۸۶۷" شناخته می‌شد)، اختیارات ویژه ای برای قانون گذاری اختصاص داده شده است. بند ۹۱ قانون اساسی صلاحیت قانونگذاری را به دولت مرکزی می‌دهد، در حالی که بند ۹۲ این صلاحیت را به قدرت‍های منطقه‌ای واگذار می‌کند. دیگر قدرت‌هایی که به‌طور مستقیم مورد اشارهٔ قانون اساسی قرار نگرفته‌اند در صلاحیت
مورد اشارهٔ قانون اساسی قرار نگرفته‌اند در صلاحیت دولت مرکزی قرار می‌گیرند. هر چند اختلاف بین دولت مرکزی و ایالتی در مورد این که کدام یک صلاحیت قانونگذاری در موضوعات مختلف را دارند، یک مسئلهٔ طولانی مدت و در حال تحول بوده است. حوزه‌های رقابتی میان دولت مرکزی و دولت‌های ایالتی اموری نظیر قانونگذاری، توجه به مقررات اقتصادی، مالیات و منابع طبیعی می‌باشند. نپال. نپال کشوری با تنوع جغرافیایی است. نپال از زمان اتحاد توسط پریتوی نارایان شاه، شکل حکومت یکپارچه را به کار گرفته است. نپال از ۲۸ مه ۲۰۰۸ به یک ایالت
به کار گرفته است. نپال از ۲۸ مه ۲۰۰۸ به یک ایالت جمهوری دمکراتیک فدرال تبدیل شده است (15th Jestha، 2065 BS). بر اساس مفهوم سیستم فدرال، نپال به ۷ استان، ۷۷ ناحیه و ۷۵۳ سطح محلی تقسیم شده است. اکنون هر استان دارای یک دولت جداگانه به همراه دولت فدرال خود در مرکز است. پاکستان. پاکستان یک جمهوری فدرال پارلمانی دموکراتیک است. اختیارات بین دولت فدرال و استان‌ها تقسیم می‌شود. روابط بین فدراسیون و استان‌ها در قسمت پنجم (اصول ۱۴۱ تا ۱۵۹) قانون اساسی تعریف شده است. پاکستان از چهار استان و سه قلمرو، از جمله قلمرو
پاکستان از چهار استان و سه قلمرو، از جمله قلمرو پایتخت اسلام‌آباد تشکیل شده است. بولیوی. بر اساس قانون اساسی مصوب ۲۵ ژانویه ۲۰۰۹ بولیوی دارای سیستم فدرال استانی (Department) شد. در این سیستم نه استان یا دپارمان پاندو، لاپاز، بنی، اورورو، کوچابامبا، سانتا کروز، پوتوسی، چوکیساکا، تاریجا را دولت‌های محلی تشکیل شده و در هر دپارتمان نیز فرماندار و شهرداران توسط رای مستقیم مردم انتخاب می‌شوند. نظام جمهوری. فدراسیون روسیه. ماهیت پسامپراتوری تقسیم حکومت روسیه به سمت یک مدل به‌طور کلی خودمختار تغییر کرد که با تأسیس
یک مدل به‌طور کلی خودمختار تغییر کرد که با تأسیس اتحاد جماهیر شوروی (که روسیه به عنوان بخشی از آن اداره می‌شد) آغاز شد. پس از اتحاد جماهیر شوروی، با اصلاحات تحت رهبری بوریس یلتسین که بخش اعظمی از ساختار شوروی را حفظ کرد و در عین حال اصلاحات لیبرال فزاینده ای را در حکومت جمهوری‌ها و اتباع تشکیل دهنده اعمال کرد (در حالی که با شورشیان جدایی طلب چچن در دوران چچن درگیری داشت، آزاد شد. جنگ). برخی از اصلاحات در دوران یلتسین توسط ولادیمیر پوتین کاهش یافت. همه واحدهای زیرمجموعه روسیه به عنوان تابع شناخته می‌شوند، و
زیرمجموعه روسیه به عنوان تابع شناخته می‌شوند، و برخی از موجودیت‌های کوچکتر، مانند جمهوری‌ها به دلیل حضور گسترده اقلیت قومی غیرروسی یا در برخی موارد اکثریت داشتن این اقلیت‌ها، نسبت به بقیه از خودمختاری بیشتری برخوردار هستند. در حال حاضر، ۸۳ توابع فدرال روسیه، به استثنای سواستوپل و کریمه وجود دارد. اگر این توابع در نظر گرفته شوند، ۸۵ تابع فدرال در فدراسیون روسیه وجود دارد. نظام ایالتی. استرالیا. در ۱ ژانویه ۱۹۰۱، قلمروی استرالیا رسماً به عنوان یک فدراسیون به وجود آمد. قاره استرالیا در سال ۱۷۸۸ توسط بریتانیا
وجود آمد. قاره استرالیا در سال ۱۷۸۸ توسط بریتانیا به استمار درآمد، که متعاقباً شش مستعمره، در نهایت خودگردان، در آنجا ایجاد کرد. در دهه ۱۸۹۰، دولت‌های این مستعمرات همه‌پرسی ای برای تبدیل شدن به «مشترک‌المنافع استرالیا» به صورت یکپارچه و خودگردان در داخل امپراتوری بریتانیا برگزار کردند. هنگامی که همه مستعمرات به نفع فدراسیون رای دادند، فدراسیون استرالیا شروع به کار کرد و منجر به تأسیس مشترک المنافع استرالیا در سال ۱۹۰۱ شد. مدل فدرالیسم استرالیا کاملاً به مدل اصلی ایالات متحده آمریکا پایبند است، اگرچه این
اصلی ایالات متحده آمریکا پایبند است، اگرچه این کار را از طریق سیستم پارلمانی وست مینستر به جای سیستم ریاست جمهوری انجام می‌دهد. برزیل. در برزیل، سقوط سلطنت در سال ۱۸۸۹ توسط یک "کودتای نظامی" منجر به ظهور سیستم ریاست جمهوری به ریاست دئودورو دا فونسکا شد. فونسکا با کمک حقوقدان مشهور روی باربوسا، فدرالیسم را در برزیل با فرمانی تأسیس کرد، اما این سیستم حکومتی در هر قانون اساسی برزیل از سال ۱۸۹۱ مورد تأیید قرار گرفته، اگرچه برخی از آنها برخی از اصول فدرالیستی را تحریف می‌کنند. دولت فدرال ۱۹۳۷ این اختیار را داشت
تحریف می‌کنند. دولت فدرال ۱۹۳۷ این اختیار را داشت که به میل خود فرمانداران ایالتی (به نام مداخله گر) را تعیین کند، بنابراین قدرت را در دستان رئیس‌جمهور گتولیو وارگاس متمرکز کرد. برزیل همچنین از سیستم فونسکا برای تنظیم تجارت بین ایالتی استفاده می‌کند. برزیل یکی از بزرگ‌ترین حکومت‌های‌های فدرالی است. قانون اساسی برزیل در سال ۱۹۸۸ مؤلفه جدیدی را به ایده‌های فدرالیسم وارد کرد، از جمله شهرداری‌ها به عنوان نهادهای فدرال. شهرداری‌های برزیل اکنون با برخی از اختیارات سنتی که معمولاً در فدرالیسم به ایالت‌ها اعطا
سنتی که معمولاً در فدرالیسم به ایالت‌ها اعطا می‌شود، سرمایه‌گذاری می‌کنند و به آنها اجازه داده می‌شود قانون اساسی را تصویب کنند. آلمان. آلمان و اتحادیه اروپا تنها نمونه‌هایی از فدرالیسم را در جهان ارائه می‌دهند که در آن اعضای «مجلس علیا» فدرال (بوندسرات آلمان، یعنی شورای فدرال و شورای اروپا) نه منتخب و نه منصوب شده‌اند، بلکه شامل اعضا یا نمایندگان دولت‌های رای‌دهندگان آنها هستند ایالات متحده تا سال ۱۹۱۳ سیستم مشابهی داشت، که پیش از تصویب متمم هفدهم قانون اساسی این کشور، سناتورها نمایندگان ایالت بودند که
اساسی این کشور، سناتورها نمایندگان ایالت بودند که توسط مجلس قانونگذاری ایالت و نه شهروندان انتخاب می‌شدند. هند. دولت هند (که از آن به عنوان "دولت اتحادیه" یاد می‌شود) توسط قانون اساسی هند تأسیس شد و مرجع حاکمیت یک "اتحادیه فدرال" متشکل از 28 ایالت و ۸ قلمرو اتحادیه است. ادارهٔ هند بر مبنای نظام لایه‌ای است. جایی که قانون اساسی هند موضوعاتی را مطرح می‌کند که در هر مورد تعیین می‌کند چه لایه‌ای از حکومت قدرت اجرایی دارد. قانون اساسی از برنامهٔ هفتم برای محدود کردن موضوعاتی که تحت سه دسته است استفاده می‌کند.