payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از مرکزیت بالای مدار مریخ مانع از تقارن واقعی می‌شود). ناظران مستقر بر مریخ همچنین می‌توانند پدیده ماه‌گرفتگیهای فوبوس و دیموس را مشاهده کنند. فوبوس حدود یک ساعت را در سایه مریخ می‌گذراند؛ در مورد دیموس این زمان حدود دو ساعت است. به طرز شگفت‌آوری، با وجود مدارگردی تقریباً در صفحه استوایی مریخ و فاصله بسیار نزدیک به مریخ، موقعیت‌هایی وجود دارد که فوبوس موفق می‌شود از کسوف شدن بگریزد. فوبوس و دیموس هر دو چرخش هم‌گام دارند، به این معنی که آنها «سمت پنهان» دارند که ناظران روی سطح مریخ نمی‌توانند آن را ببینند.
که ناظران روی سطح مریخ نمی‌توانند آن را ببینند. با وجود انحراف کم و خروج از مرکزیت کم مدار فوبوس، پدیده رخ‌گردی برای فوبوس همانند ماه زمین رخ می‌دهد. به دلیل اثر رخ‌گردی و اختلاف‌منظر ناشی از فاصله نزدیک فوبوس، با رصد در عرض‌های جغرافیایی بالا و پایین و رصد زمانی که فوبوس در حال طلوع یا غروب است، پوشش کلی سطح فوبوس که از یک زمان یا زمان دیگر از یک یا چند موقعیت مکانی روی سطح مریخ، قابل مشاهده است به مراتب بالاتر از ۵۰٪ خواهد بود. دهانه بزرگ استیکنی در امتداد یک لبه صورت فوبوس قابل مشاهده است. این دهانه به
یک لبه صورت فوبوس قابل مشاهده است. این دهانه به راحتی با چشم غیر مسلح از سطح مریخ، قابل مشاهده خواهد بود. شهاب‌سنگ‌ها و دنباله‌دارها. از آنجایی که مریخ در طول موج‌های نوری، جَوّی نسبتاً شفاف دارد (همانند زمین، اگرچه بسیار رقیق‌تر است)، گهگاهی شهاب‌واره‌ها دیده خواهند شد. بارش شهابی روی زمین زمانی اتفاق می‌افتد که مدار گردش زمین با مدار یک دنباله‌دار تقاطع پیدا می‌کند، و به همین ترتیب، مریخ نیز بارش‌های شهابی دارد، اگرچه متفاوت از بارش‌هایی هستند که روی زمین رخ می‌دهند. اولین شهاب عکاسی‌شده روی مریخ (در ۷
رخ می‌دهند. اولین شهاب عکاسی‌شده روی مریخ (در ۷ مارس ۲۰۰۴ توسط مریخ‌نورد "اسپیریت") اکنون تصور می‌شود که بخشی از یک بارش شهابی بوده باشد که جسم آسمانی مادر آن، دنباله‌دار ۱۱۴پی/وایزمن-اسکیف بوده‌است. از آنجایی که تابش شهاب در صورت فلکی قیفاووس بوده‌است، این بارش شهابی می‌تواند «شهابیان قیفاووس مریخ» لقب داده شود. همان‌طور که روی زمین اتفاق می‌افتد، زمانی که یک شهاب به اندازه کافی بزرگ باشد تا به‌طور واقعی با سطح برخورد کند (بدون سوختن کامل در جو)، آنگاه تبدیل به یک شهاب‌سنگ خواهد شد. اولین شهاب‌سنگ
تبدیل به یک شهاب‌سنگ خواهد شد. اولین شهاب‌سنگ شناخته‌شده کشف‌شده روی مریخ (و در کل سومین شهاب‌سنگ که در جایی به غیر از زمین پیدا شده) صخره سپر گرما بود. اولین و دومین شهاب‌سنگ روی ماه توسط برنامه فضایی آپولو پیدا شدند. در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴، دنباله‌دار سایدینگ اسپرینگ از فاصله بسیار کمی از مریخ عبور کرد. فاصله گذر آنقدر کم بود که ممکن است گیسوی آن سیاره را پوشانده باشد. شفق‌های قطبی. شفق‌های قطبی در مریخ رخ می‌دهند، اما مانند زمین در قطب‌ها اتفاق نمی‌افتند، زیرا مریخ هیچ میدان مغناطیسی سیاره‌ای (جهانی) ندارد.
مریخ هیچ میدان مغناطیسی سیاره‌ای (جهانی) ندارد. در عوض، آنها در نزدیکی ناهنجاری‌های مغناطیسی در پوسته مریخ که بازمانده‌هایی از روزهای اولیه هستند که بهرام دارای میدان مغناطیسی بود، رخ می‌دهند. شفق‌های قطبی مریخ گونه‌ای متمایز هستند که در جای دیگری از منظومه خورشیدی دیده نمی‌شوند. آنها به‌علاوه احتمالاً برای چشم غیرمسلح انسان نامرئی خواهند بود، و عمدتاً پدیده‌هایی در حوزه فرابنفش هستند. قطب‌های سماوی و دایرةالبروج. جهت‌یابی قطب مریخ به گونه‌ای است که قطب سماوی شمالی آن در صورت فلکی ماکیان در بُعد میل (یعنی
شمالی آن در صورت فلکی ماکیان در بُعد میل (یعنی دقیق‌تر بگوییم، ۳۱۷٫۶۷۶۶۹ +۵۲٫۸۸۳۷۸)، و در نزدیکی ستاره BD +52 2880 با قدر ۶ (همچنین به عنوان HR 8106، HD 201834 یا SAO 33185 هم شناخته می‌شود) قرار دارد که به‌نوبه خود در R.A. Decl. قرار گرفته‌است. دو ستاره بالای صورت فلکی ماکیان، یعنی سینهٔ ماکیان (صَدرالدَجاجه، صدر) و دُنب ماکیان به قطب شمالی سماوی مریخ اشاره دارند. این قطب، تقریباً میانه فاصله دنب و بازوی راست قرار دارد، و کمتر از ۱۰ درجه از صدر دور است. این فاصله حدوداً کمی بیشتر از فاصله ظاهری میان صدر و
فاصله حدوداً کمی بیشتر از فاصله ظاهری میان صدر و دنب خواهد بود. به‌علت نزدیکی دنب به قطب، این ستاره برای تقریباً تمام نیمکره شمالی مریخ هیچ‌گاه غروب نمی‌کند. بجز نواحی نزدیک به استوا، دنب به صورت دائمی دورتادور قطب شمالی می‌چرخد. جهت‌یابی دنب و صدر عقربه‌هایی مفید برای ساعت به منظور گفتن زمان نجومی خواهند بود. قطب شمالی سماوی مریخ فقط چند درجه با صفحه کهکشان فاصله دارد؛ بنابراین راه شیری (به‌ویژه آن قسمت که در ناحیه ماکیان است) همواره از نیم‌کره شمالی مرئی است. قطب جنوبی سماوی را نیز می‌توانید به همین طریق
قطب جنوبی سماوی را نیز می‌توانید به همین طریق در و بیابید، که فقط چند درجه با ستاره کاپا بادبان با قدر ۲٫۵ (که در قرار دارد) فاصله دارد؛ بنابراین این ستاره به عنوان ستاره جنوبی قطب قابل توجه است. ستاره سهیل، دومین ستاره درخشان آسمان، یک ستاره چرخنده قطبی برای بیشتر عرض‌های جغرافیایی جنوبی خواهد بود. صورت‌فلکی‌های منطقةالبروج در دایرةالبروج مریخ مانند زمین هستند. از این گذشته، دو صفحه دایرةالبروج تنها ۱٫۸۵ درجه تمایل متقابل دارند. اما در مریخ، خورشید ۶ روز را در صورت فلکی نهنگ می‌گذراند، و پس از ترک و ورود
در صورت فلکی نهنگ می‌گذراند، و پس از ترک و ورود مجدد به ماهی مجموع صور فلکی منطقةالبروجی را به ۱۴ عدد می‌رساند. اعتدالین و انقلابین‌ها نیز متفاوت هستند: برای نیمکره شمالی، اعتدال بهاری در مارافسای (در مقایسه با ماهی روی زمین)، انقلاب تابستانی در مرز دلو و ماهی، اعتدال پاییزی در گاو و انقلاب زمستانی در دوشیزه واقع شده‌است. همان‌طور که در زمین رخ می‌دهد، حرکت تقدیمی باعث می‌شود که انقلابین و اعتدالین در طی هزاران و ده‌ها هزار سال در صورت‌های فلکی منطقه البروج بچرخند. تغییرات بلند مدت. مانند زمین، اثر حرکت
بچرخند. تغییرات بلند مدت. مانند زمین، اثر حرکت تقدیمی باعث می‌شود که قطب‌های شمالی و جنوبی در یک دایره بسیار بزرگ حرکت کنند، اما در مریخ این چرخه ۹۵۵۰۰ سال مریخی (۱۷۹۶۰۰ سال زمینی) طول می‌کشد. در صورتی‌که این مدت برای زمین ۲۶۰۰۰ سال است. مانند زمین، شکل دوم حرکت تقدیمی هم وجود دارد: نقطه حضیض در مدار مریخ به آرامی تغییر می‌کند و باعث می‌شود سال غیرهادی (سال حضیضی با سال نجومی متفاوت باشد. با این حال، در مریخ، این دوره ۴۳۰۰۰ سال مریخی (۸۱۰۰۰ سال زمینی) است، نه ۱۱۲۰۰۰ سال مانند روی زمین. در هر دو سیاره زمین
نه ۱۱۲۰۰۰ سال مانند روی زمین. در هر دو سیاره زمین و مریخ، این دو حرکت تقدیمی در جهت مخالف هستند و بنابراین با یکدیگر جمع می‌شوند تا چرخه حرکت تقدیمی را بین سال‌های استوایی و حضیضی ۲۱۰۰۰ سال روی زمین و ۲۹۷۰۰ سال مریخی (۵۵۹۰۰ سال زمینی) در مریخ ایجاد کنند. مانند زمین، دوره چرخش مریخ (طول روز آن) آهسته‌تر می‌شود. با این حال، این اثر سه مرتبه کمتر از زمین است زیرا اثر گرانشی فوبوس ناچیز است و این اثر عمدتاً به دلیل خورشید اتفاق می‌افتد. روی زمین، اثر گرانشی ماه تأثیر بسیار بیشتری دارد. در نهایت در آینده‌ای
ماه تأثیر بسیار بیشتری دارد. در نهایت در آینده‌ای دور، طول روز روی زمین برابر با طول روز مریخ و سپس از آن بیشتر خواهد شد. مانند زمین، مریخ چرخه‌های میلانکوویچ را تجربه می‌کند که باعث تغییرات انحراف محوری و خروج از مرکز مداری به صورت دوره‌های طولانی می‌شوند. این امر تأثیرات بلندمدتی بر اقلیم این سیاره دارد. تغییرات شیب محوری مریخ بسیار بیشتر از زمین است زیرا این سیاره از ثبات تأثیرات القایی یک ماه بزرگ مانند ماه زمین برخوردار نیست. مریخ یک چرخه انحراف محوری ۱۲۴۰۰۰ ساله در مقایسه با ۴۱۰۰۰ سال برای زمین دارد.
هایلاکندی یک منطقهٔ مسکونی و مرکز بخش هایلاکندی در ایالت هندی آسام است. هایلاکندی در واقع شده است. جمعیت هایلاکندی بر پایه نتایج سرشماری سال ۲۰۱۱ بالغ بر ۳۳٬۶۳۷ نفر است. اکثر مردم این شهر پیرو آیین هندوئیسم، با پیروان قابل توجه اسلام و جمعیت کوچک مسیحی‌اند. بنگالی و مانیپوری زبان‌های رسمی این شهر به شمار می‌روند.
فینیکس یک مجله سیاسی در خصوص امور جاری ایرلند است که در سال ۱۹۸۳ توسط جان مالکاهی تأسیس شد. این مجله با الهام از مجله بریتانیایی "مگیل" از سال ۱۹۸۴ توسط پدی پرندویل ویرایش می‌شود. این نشریه عموماً هر دو هفته یکبار منتشر می‌شود و هر سال یک شماره سالانه بزرگتر در دسامبر منتشر می‌کند. "فینیکس"«هر دو هفته یک منوی متشکل از کارتون‌ها و طنزها، طنزهای بدجنسی پسرانه مدرسه‌ای، تحلیل‌های مالی و اخبار با نگاهی داخلی از دنیای امنیت، سیاست، رسانه، هنر و قانون تولید می‌کند.» تاریخچه و عملیات. این مجله در ژانویه ۱۹۸۳
تاریخچه و عملیات. این مجله در ژانویه ۱۹۸۳ راه‌اندازی شد. "فینیکس" توسط مولکاهی یک روزنامه‌نگار و ناشر که تا سال ۲۰۰۷ بر عملیات آن نظارت داشت تأسیس شد. نام "فینیکس" اشاره‌ای به «ظهور از خاکستر» آن در دو نشریه قبلی مولکاهی است. این دو نشریه سیاسی جمهوری‌خواه با نام‌های "هیبرنیا" و "ساندی تریبون" بودند که در سال ۱۹۸۰ پس از افترایی که متوجه آن‌ها شد، انتشار خود را متوقف کردند. روزنامه "ساندی تریبون" اولین بار از نظر مالی در سال ۱۹۸۲ سقوط کرده بود. این مجله توسط شرکتی به نام پنفیلد با مسئولیت محدود که در خیابان
شرکتی به نام پنفیلد با مسئولیت محدود که در خیابان باگوت قرار داشت منتشر می‌شد، تیراژ آن در سال ۲۰۰۴ قریب به ۱۹۰۱۴ نسخه بود و در سال ۲۰۰۷ به ۱۸۲۶۸ نسخه رسید. سردبیر اصلی مجله پدی پرندویل است که حدود یک سال پس از شروع به کار مجله این نقش را برعهده گرفت این مجله بسیاری از مطالب خود را از طرف منابع «خودی» تأمین می‌کند و ارتباطات خود را با خط تلفن "گلدهاوک" ترویج می‌کند.
امیر جوهری‌خو (زاده ۳۰ تیر ۱۳۵۹ در تهران) عضو تیم ملی تیراندازی مردان ایران است. او که از سال ۱۳۹۶ به عضویت تیم ملی در آمده، سابقه قهرمانی در مسابقات کشور را دارد و همچنین در مسابقات تیراندازی قهرمانی آسیا و مسابقات بازی‌های آسیایی تجربه کسب مدال نقره و برنز را در کارنامه خود دارد. جوهری‌خو که در رشته تیراندازی تپانچه بادی ۱۰ متر فعالیت می‌کند، از سال ۱۳۹۰ در این رشته فعالیت خود را آغاز کرد. مهم‌ترین افتخار ورزشی او، در بازی‌های آسیایی هانگژو رقم خورد که توانست در تیم میکس تپانچه ایران همراه با هانیه
که توانست در تیم میکس تپانچه ایران همراه با هانیه رستمیان مدال برنز را به‌دست آورد.
ایستگاه متروی میانجاده (شهید کیانپور) یکی از ایستگاه‌های خط ۲ متروی کرج می‌باشد. این ایستگاه در در تقاطع بلوار باغستان (امام خمینی) و بلوار شهید بهشتی (قزوین) در غرب کلانشهر کرج واقع شده‌است. این ایستگاه در حال ساخت است و با توجه به اطلاعات منتشر شده در آذر ماه سال ۱۴۰۲ به پیشرفت فیزیکی ۸۳ درصدی رسیده‌است. ایستگاه ماقبل این ایستگاه، ایستگاه چهل و پنج متری گلشهر (تقاطع خطوط ۴ و ۲ متروی کرج) و ایستگاه مابعد آن، ایستگاه دهقانویلا (شهید بابایی) می‌باشد. محلات قابل دسترس. محلاتی که به سادگی میتوانند به این
قابل دسترس. محلاتی که به سادگی میتوانند به این ایستگاه دسترسی داشته باشند، به عبارت زیر میباشد: ساخت و ساز. شرکت سابیر بین‌الملل پیمانکار و طراح این خط که در حال ساخت این ایستگاه می‌باشد از روند ساخت این چنین بیان داشته‌است:پروژه‌های قطارشهری با توجه به زیرسطحی بودن و مسائل مربوط به تأسیسات شهری، معارض‌ها، پل‌ها، کانال‌ها و ساختمان‌های مجاور، یکی از دشوارترین پروژه‌های عمرانی در دنیا محسوب می‌شوند. احداث رکتیفایر ایستگاه میانجاده به دلیل شرایط پرخطر در زیر زمین حساسیت و دشواری دو چندانی نسبت به دیگر
زیر زمین حساسیت و دشواری دو چندانی نسبت به دیگر جبهه‌های کاری در این ایستگاه را دارد. مباحث مرتبط با سازه نگهبان این ایستگاه، وجود لوله فاضلاب ۹۰۰ میلیمتری در حال بهره برداری فاضلاب شهری در قسمت روباره رکتیفایر و همچنین قرارگیری در حدفاصل پایه های تقاطع غیر همسطح میانجاده و ترافیک شهری، حساسیت و ریسک بالایی در این جبهه کاری از خط ۲ قطار شهری کرج به وجود آورده بود. به فضل خداوند و همت نیروهای متخصص شرکت سابیر؛ عملیات ساخت رکتیفایر این ایستگاه با درنظر گرفتن تمام جوانب و دقت کافی به خطرات موجود به اتمام
تمام جوانب و دقت کافی به خطرات موجود به اتمام رسید. شایان ذکر است رکتیفایر ایستگاه میانجاده به عنوان یکی از فضاهای مهم استقرار تجهیزات برق فشار قوی محرک ناوگان قطار است و به عنوان یکی از فضاهای مهم و مورد نیاز جهت راه اندازی اولویت اول پروژه خط ۲ قطار شهری کرج مطرح است. معماری. براساس تصاویر منتشرشده از وبگاه شرکت سابیر بین‌الملل، قرار است ایستگاه میانجاده به صورت جزیره‌ای باشد. به صورتی‌که در وسط خطوط رفت و برگشت سکو بوده و در طرفین آن، محل استقرار قطارها می‌باشد.
پیتای فیلیپینی یا پیتای سینه‌آبی، گونه‌ای از پرندگان از خانواده پیتایان (Pittidae) است. دارای منقاری نوک‌تیز و دارای شکم قرمز با نوار آبی سبز در روتنه است. در اندونزی و فیلیپین یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. این زیرگونه نمادین پیتای شکم‌سرخ در نظر گرفته شد. طول دو بال باز این گونه بین ۲۰ تا ۲۵ سانتی‌متر و ارتفاع آن ۱۷٫۵ تا ۲۰ سانتی‌متر است. در ردهٔ Aves تخم می‌گذارد و پرهایی دارد که تمام بدنش را پوشانده‌است، همچنین بال دارد و می‌تواند پرواز کند. همان‌طور که
همچنین بال دارد و می‌تواند پرواز کند. همان‌طور که تصویر سمت راست شما نشان می‌دهد پرهای دم کوتاه و سر کوچک قهوه‌ای دارد.
پیتای سولا ، گونه‌ای از پیتاها است که یکی از زیرگونه‌های پیتای شکم‌سرخ در نظر گرفته می‌شد. این گونهبومی اندونزی است که در جزایر سولا و بانگگی وجود دارد. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
پیتای پری گونه‌ای کوچک و خوش‌رنگ از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده پیتایان است. رژیم غذایی آن عمدتاً از کرم‌های خاکی، عنکبوت‌ها، حشرات، راب‌ها و حلزون‌ها تشکیل شده‌است. پیتای در شرق آسیا زادآوری می‌کند و از جنوب برای زمستان‌گذرانی در جنوب شرق آسیا مهاجرت می‌کند. با توجه به زیستگاه‌های گوناگون و آشفتگی‌های انسانی، مانند جنگل‌زدایی، آتش‌سوزی، شکار، به دام انداختن و تجارت پرندگان در قفس، پیتای پری کمیاب است و جمعیت در بیشتر نقاط در حال کاهش است. این پرنده که در ضمیمه دوم کنوانسیون بین‌المللی تجارت گونه‌های
در ضمیمه دوم کنوانسیون بین‌المللی تجارت گونه‌های جانوران و گیاهان وحشی در حال انقراض (CITES) فهرست شده‌است، در فهرست سرخ IUCN از گونه‌های در معرض خطر به‌عنوان آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده‌است.
پیتای نواری بورنئویی ، گونه‌ای از پرندگان از خانواده پیتایان (Pittidae) است که تنها در بورنئو یافت می‌شود. در گذشته با پیتاهای نواری جاوه‌ای و نواری مالایایی هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد. آنها با هم به عنوان پیتای نواری معرفی شدند.
پیتاهای نواری spp.، گروهی از پرندگان از خانواده پیتایان (Pittidae) هستند که در گذشته به عنوان یک گونه تکی به نام پیتای نواری تشکیل می‌شدند. آنها در جنگل‌های شبه‌جزیره تایلند-مالای و سوندای بزرگ یافت می‌شوند.
درهم‌گرا و سواگرا یا درهم‌گر و سواگر ؛ دو جناح متضاد در هر رشته‌ای هستند که باید نمونه‌های فردی را در دسته‌های کاملاً تعریف‌شده قرار دهند. مشکل درهمگرا-سواگرا (lumper-splitter) زمانی رخ می‌دهد که میل به ایجاد طبقه‌بندی و اختصاص نمونه‌هایی برای آنها وجود دارد، به عنوان مثال مکتب‌های ادبیات، گونه‌های زیست‌شناختی و غیره. «درهمگرا» شخصی است که مثال‌ها را به‌طور گسترده‌تر و کلی‌تر اختصاص می‌دهد و قضاوت می‌کند که تفاوت‌ها به اندازه شباهت‌های آنها مهم نیستند. «سواگر» کسی است که تعریف‌های دقیق‌تری ارائه می‌کند و
کسی است که تعریف‌های دقیق‌تری ارائه می‌کند و دسته‌های جدیدی را برای طبقه‌بندی نمونه‌هایی ایجاد می‌کند که از جنبه‌های کلیدی متفاوت هستند.
اقلیم مریخ به دلیل جو نازک، عدم وجود میدان مغناطیسی سراسری و نوسانات دمایی بزرگ، محیطی خشن و متغیر است. سیاره مریخ (بهرام) در مقایسه با زمین، جو بسیار نازکی دارد. این جو نازک اجازه می‌دهد تا تابش خورشیدی به‌طور مستقیم‌تر به سطح برسد و به نوسانات دمایی بزرگتر بین روز و شب منجر می‌شود. برخلاف زمین، مریخ فاقد میدان مغناطیسی قوی و جهانی است. این میدان مغناطیسی به محافظت از زمین در برابر ذرات باردار خورشید (باد خورشیدی) کمک می‌کند. بدون این محافظت، باد خورشیدی به‌طور مستقیم با جو مریخ تعامل می‌کند و آن را در طول
مستقیم با جو مریخ تعامل می‌کند و آن را در طول زمان از بین می‌برد. به دلیل جو نازک و اثر گلخانه‌ای ضعیف، مریخ دمای متوسط بسیار سردتر از زمین دارد، حدود ۶۳- درجه سانتیگراد (۸۱- درجه فارنهایت). تغییرات دمایی زیادی بین خط استوا و قطب‌ها و بین روز و شب وجود دارد. دما در ظهر در نزدیکی خط استوا می‌تواند تا ۲۰ درجه سانتیگراد (۶۸ درجه فارنهایت) برسد، اما در شب در کلاهک‌های یخی قطبی تا ۱۴۳- درجه سانتیگراد (۲۲۵- درجه فارنهایت) کاهش می‌یابد. مریخ به دلیل محور کج خود، تغییرات فصلی مشابهی را مانند زمین تجربه می‌کند. با
فصلی مشابهی را مانند زمین تجربه می‌کند. با این حال، فصل‌های مریخی بسیار طولانی‌تر هستند زیرا سال مریخی تقریباً دو برابر سال زمین (۶۸۷ روز زمینی) است. کلاهک‌های یخی قطبی در طول فصل‌ها رشد و کوچک می‌شوند، به‌طوری که یخ دی‌اکسید کربن در طول زمستان در قطب‌های سردتر متراکم می‌شود و در طول تابستان به جو بازمی‌گردد. طوفان‌های گرد و غبار به دلیل جو نازک و بادهای شدید، پدیده‌ای رایج در مریخ هستند. این طوفان‌ها می‌توانند کل سیاره را بپوشانند و به‌طور قابل توجهی بر دما تأثیر بگذارند. به‌رغم دمای سرد، شواهدی از وجود
تأثیر بگذارند. به‌رغم دمای سرد، شواهدی از وجود یخ آب در مریخ وجود دارد، هم در کلاهک‌های یخی قطبی و هم به‌طور بالقوه در زیر زمین. با این حال، به دلیل فشار کم جو، آب مایع نمی‌تواند برای مدت طولانی در سطح مریخ وجود داشته باشد. برخی از ویژگی‌های زمین‌شناسی در مریخ وجود اقیانوس‌های بزرگ آب مایع را در گذشته نشان می‌دهد. با این حال، این شرایط به احتمال زیاد به دلیل ترکیبی از عوامل، از جمله از دست رفتن میدان مغناطیسی سیاره و کاهش فعالیت آتشفشانی، تغییر کرده‌است. تحقیقات در مورد امکان زمینی‌سازی مریخ در حال انجام
در مورد امکان زمینی‌سازی مریخ در حال انجام است که شامل ایجاد شرایط مناسب برای زندگی به گونه‌ای است که ما می‌شناسیم. این یک تلاش پیچیده و بلندمدت خواهد بود. پیشینه بررسی. اقلیم مریخ قرن‌هاست که موضوع کنجکاوی علمی بوده‌است، تا حدی به این دلیل که تنها سیاره زمین‌سان است که سطح آن می‌تواند به آسانی و مستقیماً با جزئیات از زمین با کمک تلسکوپ رصد شود. گرچه مریخ از زمین کوچکتر است و تنها یک‌دهم جرم زمین را دارد. و ۵۰٪ دورتر از زمین نسبت به خورشید قرار دارد، اقلیم آن شباهت‌های مهمی از جمله وجود کلاهک یخی قطبی،
آن شباهت‌های مهمی از جمله وجود کلاهک یخی قطبی، تغییرات فصلی و الگوهای آب و هوایی قابل مشاهده را نشان می‌دهد. این موضوع موجب مطالعه مستمر از منظر علوم سیاره‌ای و اقلیم‌شناسی شده‌است. در حالی که آب و هوای مریخ شباهت‌هایی به زمین دارد، از جمله عصر یخبندان‌های ادواری، تفاوت‌های مهمی نیز وجود دارد، مانند لَختی حرارتی بسیار کمتر. جو مریخ دارای بلندای مقیاس تقریباً است که ۶۰٪ بیشتر از زمین می‌باشد. آب و هوا ارتباط قابل توجهی با این سؤال دارد که آیا حیات اکنون یا زمانی روی سیاره وجود داشته‌است یا خیر. مریخ از قرن
روی سیاره وجود داشته‌است یا خیر. مریخ از قرن ۱۷ توسط ابزارهای مستقر در زمین مورد مطالعه قرار گرفته‌است، اما تنها از زمان شروع کاوش مریخ در اواسط دهه ۱۹۶۰ است که رصد نزدیک‌برد امکان‌پذیر شده‌است. فضاپیماهای گذری و مداری داده‌هایی را از بالا فراهم کرده‌اند، در حالی که فرودگرها و مریخ‌نوردها مستقیماً شرایط جوی را اندازه‌گیری کرده‌اند. ابزارهای پیشرفته مداری در مدار زمین امروزه به ارائه مشاهدات «تصویر بزرگ» مفید و مشاهدات از پدیده‌های آب و هوایی نسبتاً بزرگ ادامه می‌دهند. اولین مأموریت پرواز مریخ مارینر ۴ بود
می‌دهند. اولین مأموریت پرواز مریخ مارینر ۴ بود که در سال ۱۹۶۵ انجام شد. آن گذر سریع دو روزه (۱۴ و ۱۵ ژوئیه ۱۹۶۵) با ابزارهای ابتدایی، کمک چندانی به وضعیت دانش آب و هوای مریخ نکرد. ماموریت‌های بعدی مارینر (مارینر ۶ و ۷) برخی از شکاف‌ها را در اطلاعات اقلیمی اولیه پر کردند. مطالعات اقلیمی بر اساس داده‌های علمی به‌طور جدی با فرود آوردن فضاپیمای برنامه وایکینگ در سال ۱۹۷۵ آغاز شد و با کاوشگرهایی مانند مدارگرد شناسایی مریخ ادامه دارد. این کار رصدی با نوعی شبیه‌سازی علمی رایانه‌ای به نام مدل گردش عمومی مریخ تکمیل
علمی رایانه‌ای به نام مدل گردش عمومی مریخ تکمیل شده‌است. تکرارهای مختلف MGCM به درک بیشتر مریخ و همچنین محدودیت‌های چنین مدل‌هایی منجر شده‌است. مشاهدات اقلیمی تاریخی. جیاکومو اف. مارالدی در سال ۱۷۰۴ مشخص کرد که کلاهک جنوبی در مرکز قطب چرخشی مریخ قرار ندارد. در خلال تقابل سال ۱۷۱۹، مارالدی هر دو کلاهک قطبی و تغییرات زمانی در مقیاس آن‌ها را مشاهده کرد. ویلیام هرشل اولین کسی بود که چگالی پایین جو مریخ را در مقاله‌اش در سال ۱۷۸۴ با عنوان «در باب ظاهر قابل توجه در مناطق قطبی سیاره مریخ، انحراف محوری آن، موقعیت
در مناطق قطبی سیاره مریخ، انحراف محوری آن، موقعیت قطب‌ها، و شکل کروی آن. با چند نکته در مورد قطر واقعی و اتمسفر آن» استنباط کرد. زمانی که به نظر می‌رسید مریخ از نزدیکی دو ستاره کم‌نور، بدون تأثیرگذاری بر درخشندگی آن‌ها می‌گذرد، هرشل نتیجه‌گیری درستی کرد که نشان می‌داد اتمسفر کمی در اطراف مریخ وجود دارد که بتواند در نور آنها مداخله کند. کشف «ابرهای زرد» در سطح مریخ در سال ۱۸۰۹ توسط هونوره فلاگرگوئس نخستین مشاهده شناخته شده از طوفان‌های گرد و غبار مریخی است. فلاگرگوئس همچنین در سال ۱۸۱۳ کاهش قابل توجه یخ
فلاگرگوئس همچنین در سال ۱۸۱۳ کاهش قابل توجه یخ قطب‌ها را در طول بهار مریخ مشاهده کرد. حدس او مبنی بر اینکه این بدان معناست که مریخ گرمتر از زمین است، نادرست بود.
نسل‌های جت جنگنده، به طبقه‌بندی جهش‌های عمده در فرایند توسعهٔ جنگنده‌های جت در طول زمان اشاره می‌کند. کارشناسان مختلف بر جهش‌های فناوری متفاوتی به‌عنوان موارد کلیدی تأکید کرده‌اند که نسل‌بندی جنگنده‌ها را به شیوه‌های مختلف تقسیم می‌کند. در حال حاضر طبقه‌بندی جنگنده‌های کنونی به ۵ نسل و نسل ششم در آینده رایج‌تر است. طبقه‌بندی. در سال ۱۹۹۰، ریچارد پی. هالیون، مورخ هوانوردی، طبقه‌بندی شش نسل جنگنده جت را تا آن زمان پیشنهاد کرد. اساس آن را می‌توان به‌طور کلی به‌صورت ساب‌سونیک، ترانس‌سونیک، سوپرسونیک، ماخ ۲،
به‌صورت ساب‌سونیک، ترانس‌سونیک، سوپرسونیک، ماخ ۲، چندمنظوره و بیش‌مانورپذیر توصیف کرد. طبقه‌بندی‌های دیگر شامل پنج نسل تا تقریباً همان دوره از آن زمان شرح داده شده‌اند، اگرچه خطوط مرزبندی بین نسل‌ها متفاوت است. جان دبلیو. آر. تیلور و جان اف. گیلمارتین ("دانشنامه بریتانیکا") شیوهٔ هالیون را دنبال می‌کنند، با این تفاوت که دو نسل آخر را در یکدیگر جمع می‌کنند یک نشریه اینترنتیِ ناسا توسعه جت را تا سال ۲۰۰۴ به پنج مرحله تقسیم می‌کند؛ پیشگام (بال مستقیم)، بال مورب، ترانس‌سونیک، دهه ۱۹۶۰ و پسا-۱۹۷۰، که در انواعی
ترانس‌سونیک، دهه ۱۹۶۰ و پسا-۱۹۷۰، که در انواعی مانند اف-۱۵، اف-۱۶، و ای‌وی-۸ای به اوج خود رسید. در دهه ۱۹۹۰، از دستهٔ متفاوتی در روسیه نام برده شد که در آن یک جنگنده «نسل پنجم» به عنوان مقابله با لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور پیشنهاد شد. در مقابل، نسل چهارم قبلی شکاف را از دوران اف-۱۵/۱۶ پر کرد. پس از این طبقه‌بندی‌های قبلی در سه نسل خلاصه شدند. در سال ۲۰۰۴، "آئروسپیس‌وب" یک طبقه‌بندی در پنج نسل فهرست کرد. اگرچه جزئیات متفاوت است، از آن زمان طبقه‌بندی کلی به پنج نسل به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده‌است. به‌طور کلی
نسل به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده‌است. به‌طور کلی دربارهٔ معیارهای دقیق برای نسل‌های مختلف توافق نشده و نظرهای گوناگونی وجود دارد. به عنوان مثال، لاکهید مارتین اصطلاح «نسل پنجم» را برای هواپیماهای اف-۲۲ و اف-۳۵ خود به کار برده‌است، اما این موضوع توسط رقبای آن، یورو فایتر جی‌ام‌بی‌اچ و بوئینگ آی‌دی‌اس به چالش کشیده شده‌است. گفته شده‌است که لاکهید مارتین در سال ۲۰۰۵ اف-۳۵ را یک جنگنده «نسل پنجم» نامیده‌است، اصطلاحی که در سال ۲۰۰۴ از در روسیه برای توصیف اف-۲۲ به کار رفته‌است. برخی از کارشناسان نسل چهارم را به
کار رفته‌است. برخی از کارشناسان نسل چهارم را به ۴ و ۴٫۵ یا ۴+ و ۴++ تقسیم کرده‌اند. جدول زیر نشان می‌دهد که برخی از کارشناسان نسل‌ها را به تدریج از سال ۱۹۹۰ چگونه تقسیم کرده‌اند. در حال حاضر پنج نسل به‌طور معمول شناخته می‌شوند، که نسل پنجم آخرین نسل در خدمت است (تا سال ۲۰۱۸). انتظار می‌رود که انواع آینده که در مراحل اولیه توسعه هستند، قابلیت‌های پیشرفته تری داشته باشند و به عنوان نسل ششم شناخته شوند. ادامه این مقاله به‌طور کلی تحلیل بیکر را دنبال می‌کند. نسل اول. اولین جنگنده‌های جت در آخرین سال‌های جنگ
نسل اول. اولین جنگنده‌های جت در آخرین سال‌های جنگ جهانی دوم و پس از آن ظاهر شدند. آنها از بسیاری جهات شبیه به جنگنده‌های موتور پیستونی معاصر خود بودند، چون بالهای مستقیم و معمولاً غیر مورب داشتند و از چوب و/یا آلیاژ سبک ساخته شده بودند. (ام‌ئی ۲۶۲ بال کمی مایل داشت، اما این کار اساساً برای رسیدن به تعادل انجام شد و این حرکت عمداً خیلی کم نگه داشته شد تا اثر آیرودینامیکی قابل توجهی داشته باشد.) آنها تجهیزات اویونیک کمی داشتند یا اصلاً نداشتند و با تسلیحات اولیه کنترل دستی کار می‌کردند. هاینکل هائی ۱۶۲ و
اولیه کنترل دستی کار می‌کردند. هاینکل هائی ۱۶۲ و گلاستر متئور نیز خدمت زمان جنگ را دیدند، در حالی که انواعی مانند دی هویلند ومپایر و لاکهید اف-۸۰ هنوز در زمان پایان جنگ در حال توسعه بودند. معرفی بال مورب امکان دستیابی به سرعت‌های فراصوت را فراهم کرد، اما کنترل‌پذیری اغلب در چنین سرعت‌هایی محدود بود. این هواگردها معمولاً برای نقش رهگیر برتری هوایی را در نظر گرفته می‌شدند. از نمونه‌های مهمی که در سالهای ۱۹۵۰–۱۹۵۳ در جنگ کره شرکت کردند می‌توان میگ-۱۵ میکویان-گورویچ شوروی و اف-۸۶ سیبر آمریکای شمالی را نام برد.
شوروی و اف-۸۶ سیبر آمریکای شمالی را نام برد. هاوکر هانتر خیلی دیر برای جنگ ظاهر شد اما به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت و در چندین جنگ بعدی شرکت کرد. نسل دوم. جنگ کره ۱۹۵۰–۱۹۵۳ باعث بازنگری اساسی در طراحی هواگردها شد. سلاح‌ها در چنین سرعت‌های بالایی نامناسب بودند، در حالی که نیاز به چندمنظوره شدن در پشتیبانی از میدان جنگ دوباره درک شد. هواگردهای رهگیر که پس از جنگ ظهور کردند، از موتورهای دارای پس‌سوز برای رسیدن به ماخ ۲ استفاده کردند، در حالی که رادار و موشک‌های آشیانه‌یاب فروسرخ تا حد زیادی دقت و قدرت
موشک‌های آشیانه‌یاب فروسرخ تا حد زیادی دقت و قدرت شلیک آنها را بهبود بخشیدند. سری سنچری آمریکا در کنار جنگنده‌های لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر، همچنین میگ-۲۱ روسی، الکتریک لایتنینگ انگلیسی و داسو میراژ ۳ فرانسوی نمونه‌های این دوران بودند. انواع بسیاری به‌دلیل ناسازگاری با نقش‌های رزمی میدان نبرد کنار رفتند، و برخی از آنها در انواع جدید برای چندین نسل باقی ماندند. نسل سوم. بسیاری از جنگنده‌های نسل سوم با هدف داشتن چند توانمندی طراحی شدند. انتظار می‌رفت هواگردهای این دوره طیف وسیعی از تسلیحات و مهمات دیگر مانند
این دوره طیف وسیعی از تسلیحات و مهمات دیگر مانند موشک‌های هوابه‌زمین و بمب‌های هدایت‌شونده لیزری را حمل کنند و در عین حال قادر به رهگیری هوابه‌هوا فراتر از میدان دید باشند. این نسل از جنگنده‌ها همچنین پیشرفت‌های متعددی را در سامانه‌های اویونیک پشتیبانی، از جمله رادار پالس‌داپلر، هدف‌گیری خارج از میدان دید و سامانه‌های هشدار زمین به ارمغان آوردند. ظهور موتورهای توربوفن به‌صرفه‌تر باعث افزایش برد و زمان پرواز شد، در حالی که افزایش رانش تنها تا حدی توانست عملکرد و مانور بهتری را در محدوده سرعت ارائه دهد. برخی
و مانور بهتری را در محدوده سرعت ارائه دهد. برخی از طراحان در تلاش برای تجمیع این تضادها به هندسه متغیر یا رانش جهت‌دار متوسل شدند. انواعی مانند مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم، جنرال داینامیک اف-۱۱۱، میکویان-گورویچ میگ-۲۳، سوخو-۱۷، شن‌یانگ جی-۸ و هاوکر سیدلی هاریر درجات مختلفی از موفقیت را کسب کردند. نسل چهارم. به دنبال موفقیت‌های ترکیبی نسل چند منظوره، فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند پرواز-با-سیم، مواد کامپوزیتی، نسبت‌های رانش به وزن بیشتر از یک (که هواگرد را قادر می‌سازد به‌صورت عمودی بالا برود)، بیش‌مانورپذیری،