payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او بیاورند. کانداپان، پیش‌خدمت جورج هرینگتون، یک کارمند دولتی اروپایی در ناحیه مادورائی، دست‌نوشته‌های برگ نخل دست‌نویس متن "کورال" و همچنین "تریوولار، مالایی" و "نالادیار را" بین سال‌های ۱۸۲۵ و ۱۸۳۱ در انبوهی از برگ‌ها که برای پخت و پز استفاده می‌شد، پیدا کرد. مقایسه با دیگر ادبیات کهن. متن "کورال" بخشی از سنت ادبی باستانی تامیل است، اما همچنین بخشی از «یک سنت بزرگ اخلاقی و آموزشی هندی» است؛ زیرا برخی از ابیات او «بی‌شک» ترجمه‌ای از آیات کلاسیک سانسکریت هستند. مضامین و ایده‌های "تیروکوناخ" - گاهی با
هستند. مضامین و ایده‌های "تیروکوناخ" - گاهی با شباهت‌های نزدیک و گاهی با تفاوت‌های چشم‌گیر - در "منوسمرتی" مانو، "آرته شاستره" چاناکیا، "نیتیسارای" "کامانداکا"، و کاما سوترا وتسیایانا نیز یافت می‌شوند. زولبیل بیان می‌کند که برخی از آموزه‌های "تیروکورال" بی‌شک بر اساس آثار موجود در "ارته‌شاستره" و "منوسمرتی" باستانی است. به گفته زولبیل، "تیروکورال" «تعداد زیادی از خطوط» و عبارات را از متون قبلی تامیل وام گرفته‌است. برای مثال، عباراتی که در "کورونتوکای" یافت می‌شود (مجموعه [اشعار] کوتاه)، و چند سطر در
یافت می‌شود (مجموعه [اشعار] کوتاه)، و چند سطر در "نارینایی،" که با فراخوان به ویشنو شروع می‌شود، در "تیروکورال" بعدی ظاهر می‌شود. نویسندگانی که پس از تألیف "تیروکوناخ" آمده‌اند، به‌طور مشابه از "تیروکوناخ" نقل کرده و وام گرفته‌اند. به‌عنوان مثال، پراباندها مانند "تیروالووا مالایی،" احتمالاً مربوط به قرن دهم پس از میلاد، مجموعه‌ای از "تیروکورال" هستند، و آیات نوشته‌شده در متری را که به خدایان، الهه‌ها و دانشمندان محترم تامیل نسبت داده شده‌است، نقل کرده و در آن جاسازی می‌کنند. به‌طور مشابه، داستان عاشقانه
آن جاسازی می‌کنند. به‌طور مشابه، داستان عاشقانه پرونکاتای (متن، «داستان بزرگ») احتمالاً در قرن نهم به نقل از "تیروکورال" سروده شده‌است و آموزه‌ها و اخلاق مشابهی را در خود جای داده‌است. آیه ۲۲٫۵۹–۶۱ مانیمکالای (یک حماسه عاشقانه بودایی) که احتمالاً در قرن ششم پس از میلاد نوشته شده‌است نیز "تیروکورال" را نقل می‌کند. این حماسه بودایی جینیسم را به سخره می‌گیرد و در عین حال اخلاق و آرمان‌هایی مشابه آنچه در "کورال" وجود دارد را در خود جای داده‌است. آموزه‌های "تیروکوناخ" مشابه آموزه‌های موجود در "آرتاساسترا" است،
مشابه آموزه‌های موجود در "آرتاساسترا" است، اما در برخی جنبه‌ها متفاوت است. در نظریه دولت والووار، برخلاف کاوتیلیا، ارتش (پاتای) مهم‌ترین عنصر است. والووار توصیه می‌کند که یک ارتش خوب‌نگهداری‌شده و آموزش‌دیده، به رهبری یک فرمانده توانا و آماده برای رفتن به جنگ برای یک دولت ضروری است. به گفته هاجلا، "پورول" متن کورال بر اساس اخلاق و خیرخواهی سنگ بنای آن است. "تیروکورال" تعلیم می‌دهد که وزرا و افرادی که در مناصب دولتی کار می‌کنند باید یک زندگی اخلاقی داشته باشند. برخلاف منوسمرتی، "کورال" به زنان موقعیت پست
برخلاف منوسمرتی، "کورال" به زنان موقعیت پست نمی‌دهد. "تیروکوناخ" همچنین به کاست‌ها یا هیچ سلسله‌ای از حاکمان و وزیران اهمیت نمی‌دهد. در متن آمده‌است که باید هر کسی را که فضیلت و مهربانی دارد برهمن نامید. ادبیات جهان. محققان آموزه‌های "تیروکورال" را با آموزه‌های دیگر افکار باستانی مانند گفته‌های کنفوسیوس در "منتخبات کنفوسیوس"، "هیتوپادسا"، "پانچاتانترا"، "منوسمرتی"، "تیروماندیرام"، "امثال سلیمان" در کتاب مقدس، گفته‌های بودا در آثار دهاماپدا و موارد دیگر مقایسه می‌کنند. و آثار اخلاقی منشأ فارسی مانند گلستان
می‌کنند. و آثار اخلاقی منشأ فارسی مانند گلستان و بوستان. به علاوه کتب مقدس ادیان مختلف. متن کورال و گفته‌های کنفوسیوسی که در "منتخبات کنفوسیوس" (به نام "لون یو" به‌معنای «سخنان مقدس») ثبت شده‌اند، شباهت‌هایی با هم دارند. هم والووار و هم کنفوسیوس بر کردار و رفتارهای اخلاقی یک فرد عادی تمرکز داشتند. مانند والووار، کنفوسیوس از عدالت حقوقی حمایت کرد، که شامل اصول انسانی، ادب، و تقوای فرزندی، علاوه بر فضایل خیرخواهی، عدالت، وفاداری و امانت‌داری به‌عنوان پایه‌های زندگی است. در حالی که آهیمسا یا عدم خشونت فضیلت
زندگی است. در حالی که آهیمسا یا عدم خشونت فضیلت اساسی سنت والوواری باقی می‌ماند، ذن موضوع اصلی سنت کنفوسیوس است. اتفاقاً والووار از دو جهت با کنفوسیوس تفاوت داشت. اول این‌که برخلاف کنفوسیوس، والووار شاعر بود. دوم، کنفوسیوس به موضوع عشق زناشویی نپرداخته‌است، که والووار یک بخش کامل را در کار خود به آن اختصاص داده‌است. تربیت کودک در اندیشه کنفوسیوس در مورد زایش انسان و خیرخواهی جامعه محوری است. "منتخبات کنفوسیوس" می‌گوید: «بنابراین یک حاکم روشن‌فکر به معیشت مردم خود را توجه می‌کند، تا اطمینان حاصل کند که
مردم خود را توجه می‌کند، تا اطمینان حاصل کند که بالاترین آن‌ها برای خدمت به والدین خود و پایین‌تر آن‌ها برای حمایت از همسران و فرزندان خود بکوشند.» استقبال. Depictions of Valluvar down the ages. "Left:" A Shaivite portrait of Valluvar; "Right:" Statue of Valluvar within the , campus. متن "کورال" از لحاظ تاریخی تقریباً در هر بخشی از جامعه با استقبال زیادی روبه‌رو شده‌است. بسیاری از شاعران پس از سنگام و قرون وسطی در ستایش متن "کورال" و نویسنده آن سروده‌اند. آوایار والووار را به‌عنوان کسی که اتمی را سوراخ کرد
والووار را به‌عنوان کسی که اتمی را سوراخ کرد و هفت دریا را به آن تزریق کرد و سپس آن را فشرده و در قالب اثر خود ارائه کرد، با تأکید بر موجز بودن اثر تحسین کرد. کورال تنها اثری است که با اثری انحصاری از پیروان گردآوری شده معروف به "تیرووالووا والای" در مجموعه ادبی تامیل، که به ۵۵ شاعر مختلف، از جمله شاعران افسانه‌ای نسبت داده می‌شود، مفتخر شده‌است. همه ادیان و فرقه‌های اصلی هند، از جمله شیواییسم، وایشنویسم، جینیسم، و بودیسم، متن "کورال" را بسیار ستوده‌اند، که بسیاری از آن‌ها آموزه‌های "کورال" را هم در آثار
بسیاری از آن‌ها آموزه‌های "کورال" را هم در آثار مذهبی و هم در آثار غیر مذهبی خود، از جمله "سیلاپاتیکارام"، "مانیمکالای"، "تیرومورایی، پریا پورانام و کامبا رامایانام" گنجانده‌اند. کورال در داخل و خارج از هند به‌دلیل ارزش‌های جهانی و غیرمذهبی‌اش مورد تأیید قرار گرفته‌است. فیلسوف روسی الکساندر پیاتیگورسکی آن را سرآشپز ادبیات هندی و جهانی نامید: «نه تنها به‌دلیل شایستگی‌های هنری بزرگ این اثر، بلکه به‌دلیل ایده‌های انسانی والا که در آن نفوذ کرده و به همان اندازه برای مردم در سراسر جهان، از همه دوره‌ها و کشورها
برای مردم در سراسر جهان، از همه دوره‌ها و کشورها ارزش‌مند است». گو پاپ نویسنده آن را به دلیل عمومی بودن و جهانی بودن، «یک مرد جهانی» نامید. به گفته آلبرت شوایتزر، «به‌سختی در ادبیات جهان مجموعه‌ای وجود دارد که در آن حکمت والایی پیدا کنیم.» لئو تولستوی آن را «کورال هندو» نامید و آن را به مهاتما گاندی توصیه کرد. مهاتما گاندی آن را «کتاب درسی ضروری در زندگی اخلاقی» خواند و ادامه داد: «اصول ولووار روح من را تحت‌تأثیر قرار داده‌است. هیچ‌کس مانند او چنین گنجینه‌ای از حکمت نداده‌است.» مبلغان یسوعی، کاتولیک و
از حکمت نداده‌است.» مبلغان یسوعی، کاتولیک و پروتستان در جنوب هند در دوران استعمار این متن را بسیار ستوده‌اند. بسیاری از آن‌ها متن را به زبان‌های اروپایی ترجمه کردند. مبلغ پروتستان ادوارد جویت رابینسون گفت که "کورال" شامل همه چیز است و چیزی نیست که در آن نباشد. جان لازاروس مبلغ انگلیکان گفت: «هیچ اثر تامیلی هرگز نمی‌تواند به خلوص "کورال" نزدیک شود. این اثر برای تامیل مدرن شهرت ثابتی دارد.» به گفته مبلغ مسیحی آمریکایی ایمون ای. وایت، «"تیروکورال" ترکیبی از بهترین آموزه‌های اخلاقی جهان است». کورال نیز از
بهترین آموزه‌های اخلاقی جهان است». کورال نیز از روزگاران قدیم توسط رهبران عرصه‌های سیاسی، معنوی، اجتماعی، اخلاقی، دینی و سایر حوزه‌های جامعه مورد تعالی قرار گرفته‌است. چاکراوارتی راجاگوپالاچاری اظهار داشت: «این اثر انجیل عشق و رمز زندگی نورانی است. و کل آرزوی روح در این کتاب جاودانه برای همه اعصار، تجسم شده‌است.» ملی‌گرای هندی و گورو یوگا سری اوروبیندو اظهار داشت: «تیروکورال شعر گنومیک است، بزرگ‌ترین در مفهوم برنامه‌ریزی‌شده و نیروی اجرایی که تا به حال در این نوع نوشته شده‌است. ای.اس. آریل که در سال ۱۸۴۸
این نوع نوشته شده‌است. ای.اس. آریل که در سال ۱۸۴۸ قسمت سوم کتاب "کورال" را به فرانسوی ترجمه و منتشر کرد، آن را «شاهکار ادبیات تامیل، یکی از عالی‌ترین و ناب‌ترین بیان‌های اندیشه بشری» نامید. ذاکر حسین، رئیس‌جمهور پیشین هند، گفت: «"تیروکورال" گنجینه‌ای از دانش دنیوی، راهنمایی‌های اخلاقی و خرد معنوی است.» کتیبه‌ها و سایر اسناد تاریخی. "تیروکورال" متن اصلی اداری منطقه کنگو نادو در سرزمین قرون وسطایی تامیل باقی ماند. کتیبه‌های "کورال" و سایر اسناد تاریخی در سراسر تامیل نادو یافت می‌شود. کتیبه‌های جین متعلق به
تامیل نادو یافت می‌شود. کتیبه‌های جین متعلق به قرن پانزدهم در پونسوریمالای در نزدیکی مالور، در بخش سیلم هند، دارای ۲۵۱ دوبیتی از فصل «پرهیز از گوشت» از متن کورال است، که نشان می‌دهد مردم منطقه کنگو نادو آهیمسا و عدم کشتن را به‌عنوان فضیلت‌های اصلی تمرین می‌کردند. کتیبه‌های دیگر عبارتند از طومار پوندورای ناتار (۱۶۱۷ پس از میلاد در کنگو نادو)، کتیبه‌های مسی پالادام آنگالا پارامه‌شواری کودای (در سال ۱۷۹۸ در ناراناپورام در کنگو نادو)، کتیبه‌های مسی قرن هجدهم که در ناحیه کاپیلاماکالاچی (در نزدیکی بخش نمکل در
که در ناحیه کاپیلاماکالاچی (در نزدیکی بخش نمکل در نزدیکی شهر کاپیلاماکالایام)، کتیبه‌هایی به زبان پالانی، کتیبه‌های مسی کاراییور در کنگو نادو، سوابق پالایاکوتای، و کتیبه‌های معبد پریا پالایاتامان که در سال ۱۸۱۸ توسط فرانسیس الیس در رویاپتاه در چنای یافت شده‌است. فرهنگ عامه. پرتره‌های مختلفی از والووار از زمان‌های قدیم توسط جوامع شیوایی و جین تامیل نادو کشیده شده و مورد استفاده قرار گرفته‌است. این پرتره‌ها در حالت‌های مختلف ظاهر می‌شوند، با ظاهر والووار از موهای مات‌شده تا سر کاملاً تراشیده‍شده متفاوت است.
مات‌شده تا سر کاملاً تراشیده‍شده متفاوت است. پرتره والووار با موهای مات‌شده و ریش روان، که توسط هنرمند ونوگوپال شارما در سال ۱۹۶۰ کشیده شد، از سوی دولت‌های ایالتی و مرکزی به‌عنوان نسخه رسمی پذیرفته شد. به‌زودی به‌محبوب‌ترین و فراگیرترین پرتره مدرن این شاعر تبدیل شد. در سال ۱۹۶۴، این تصویر توسط رئیس‌جمهور وقت هند ذاکر حسین در پارلمان هند رونمایی شد. در سال ۱۹۶۷، دولت تامیل نادو دستوری را تصویب کرد که بر اساس آن تصویر والووار باید در تمام ادارات دولتی در سراسر ایالت تامیل نادو وجود داشته باشد. به‌نظر نمی‌رسد
ایالت تامیل نادو وجود داشته باشد. به‌نظر نمی‌رسد که "کورال" توسط والووار در موسیقی تنظیم شده باشد. با این حال، تعدادی از نوازندگان آن را تنظیم کرده‌اند و چندین خواننده در کنسرت‌های خود اجرا کرده‌اند. آهنگ‌سازان مدرنی که دوبیتی‌های "کورال" را کوک کرده‌اند عبارتند از مایورام ویسواناتا ساستری و بهارادواج (آهنگساز). خوانندگانی که کنسرت‌های کامل "تیروکورال" را اجرا کرده‌اند عبارتند از ام‌ام دندپانی دسیکار و چیدامبارام سی اس جایرامان. مادورای سوماسوندارام و سانجی سوبرامانیان افراد دیگری هستند که رندر موسیقایی
سوبرامانیان افراد دیگری هستند که رندر موسیقایی کورال را ارائه کرده‌اند. مایورام ویشواناتا شاستری تمام آیات را در اوایل قرن بیستم در ردیف موسیقی قرار داد. در ژانویه ۲۰۱۶، چیتراوینا ن. راویکیران کل ۱۳۳۰ بیت را در زمان رکورد ۱۶ ساعت، برای موسیقی تنظیم کرد. در سال ۱۸۱۸، کلکسیونر مدرسی، فرانسیس وایت الیس، یک سکه طلا با تصویر والووار صادر کرد. در اواخر قرن نوزدهم، قدیس هند جنوبی رامالینگا سوامیگال پیام کورال را با برگزاری کلاس‌های منظم کورال برای توده‌ها آموزش داد. در سال ۱۹۶۸، دولت تامیل نادو نمایش دوبیتی کورال
در سال ۱۹۶۸، دولت تامیل نادو نمایش دوبیتی کورال در تمام اتوبوس‌های دولتی را اجباری کرد. قطاری که مسافت بین کانیاکوماری و دهلی نو را توسط راه‌آهن هند، با ۲۹۲۱ کیلومتر فاصله طی می‌کند به‌عنوان "تیروکورال اکسپرس" نام‌گذاری شده‌است. "کورال" بخشی از زندگی روزمره مردم تامیل در سراسر دیاسپورای جهانی تامیل است. کاویتالایا پروداکشن از کی. بالاچاندر فیلم‌های خود را با اولین دوبیتی "کورال" که در پس‌زمینه خوانده می‌شود، آغاز کرد. عبارات و ایده‌های کورال در آهنگ‌های متعدد فیلم‌های تامیل یافت می‌شود. چندین کنفرانس
متعدد فیلم‌های تامیل یافت می‌شود. چندین کنفرانس "تیروکورال" در قرن بیستم برگزار شد، مانند کنفرانس‌هایی که توسط تیروکئرال وی. مونسامی در سال 1941 و توسط پریار در سال ۱۹۴۹ انجام شد. در این کنفرانس‌ها چندین محقق، مشاهیر و سیاست‌مداران شرکت کردند. دوبیتی‌ها و افکار "کورال" نیز به‌طور گسترده در هنرهای تجسمی، موسیقی، رقص، نمایش‌های خیابانی، رسیتال، فعالیت‌ها، و پازل و معما استفاده می‌شود. این دوبیتی‌ها مکرراً توسط رهبران سیاسی مختلف حتی در زمینه‌های پان‌هندی خارج از دیاسپورای تامیل نقل می‌شود، از جمله رام نات
از دیاسپورای تامیل نقل می‌شود، از جمله رام نات کوویند، پی چیدامبارام، و نیرمالا سیتارامان. هنگامی که طرف‌داران جالیکاتتو ادعا کردند که این ورزش فقط برای نشان دادن «عشق تامیل به گاو نر» است، وزیر وقت هند در امور زنان و رشد کودکان مانکا گاندی با استناد به اینکه "تیروکورال" حیوان‌آزاری را تأیید نمی‌کند این ادعا را رد کرد. نخست‌وزیر هند، نارندرا مودی، این دوبیتی را در موارد متعددی نقل کرده‌است، از جمله برای نیروهای مسلح هند در سال 2020. ادبیات کورال یکی از متون باستانی است که بررسی اقتصادی هند از آن است، گزارش
باستانی است که بررسی اقتصادی هند از آن است، گزارش رسمی سالانه وضعیت اقتصاد هند، ارجاعات زیادی را به آن دارد. معابد و بناهای یادبود. متن "کورال" و نویسنده آن در طول قرن‌ها بسیار مورد احترام بوده‌اند. در اوایل قرن شانزدهم، جامعه هندوهای شیوایی معبدی را در مجموعه معبد اکامباریسوارا در میلاپور، چنای، به افتخار نویسنده تیروکورال، والووار، ساختند." "مردم محلی معتقدند که این‌جا جایی است که والووار در زیر درختی در مجموعه حرم متولد شده‌است. مجسمه والووار در موقعیت یوگا، که با دست‌نوشته‌ای از برگ خرما از "تیروکورال"
که با دست‌نوشته‌ای از برگ خرما از "تیروکورال" در زیر درخت نشسته‌است. در زیارتگاهی که به او اختصاص داده شده‌است، همسر والووار، واسوکیاما، از خدای هندو کاماکشی در داخل محراب الگوبرداری شده‌است. شیخارای معبد (نوار) بالای مقبره، صحنه‌هایی از زندگی هندوها و خدایان را نشان می‌دهد، همراه با والووار که دوبیتی‌هایش را برای همسرش می‌خواند. استالا وریکشام (درخت مقدس معبد) در معبد درخت روغن یا ایلوپای است که اعتقاد بر این است که والووار در زیر آن متولد شده‌است. معبد در دهه ۱۹۷۰ بازسازی شد. زیارتگاه‌های والووار دیگری
دهه ۱۹۷۰ بازسازی شد. زیارتگاه‌های والووار دیگری در جنوب هند در تیروچولی، پریا کالایامپوتور، توندی، کانجور تاتان پدی، سناپاتی و ویلوارانی یافت می‌شوند. بسیاری از این جوامع، از جمله جوامع میلاپور و تیروچولی، والووار را شصت و چهارمین نایانمار سنت شیواپرستی می‌دانند و او را به‌عنوان خدا و قدیس می‌پرستند. در سال ۱۹۷۶، بنای یادبودی برای احترام به ادبیات کورال و نویسنده آن، در چنای ساخته شد. عنصر اصلی بنای تاریخی شامل است. معبد، یک کپی از ارابه در شهر معبد تیرووارور، و شامل یک مجسمه در اندازه واقعی از والووار
و شامل یک مجسمه در اندازه واقعی از والووار است. در اطراف دور ارابه صفحات مرمری با دوبیتی‌های "تیروکوناخ" وجود دارد. تمام ۱۳۳۰ بیت از متن "کورال" بر روی نقش‌برجسته در راهروهای تالار اصلی حک شده‌است. مجسمه‌های والووار در سرتاسر جهان ساخته شده‌اند؛ از جمله مجسمه‌هایی در کانیاکوماری، چنای، بنگلور، پوندیچری، ویساکاپاتنام، هاریدوار، پوتالام، سنگاپور، لندن و تایوان. بلندترین آن‌ها است. مجسمه سنگی والووار که در سال ۲۰۰۰ در بالای جزیره کوچکی در شهر کانیاکوماری در جنوبی‌ترین نقطه شبهجزیره هند، در محل تلاقی خلیج
جنوبی‌ترین نقطه شبهجزیره هند، در محل تلاقی خلیج بنگال، دریای عرب و اقیانوس هند ساخته شد. این مجسمه در حال حاضر بیست و پنجمین مجسمه بلند هند است. مجسمه‌ای در اندازه واقعی والووار یکی از مجموعه مجسمه‌هایی است که توسط دولت تامیل نادو در ساحل مارینا نصب شده‌است. میراث. "کورال" یکی از تأثیرگذارترین متون تامیل است که توسط دانشمندان تحسین شده‌است. این اثر الهام‌بخش فرهنگ تامیل و مردم آن، از همه اقشار است و مشابه‌هایی را در ادبیات زبان‌های مختلف در شبه‌قاره هند ایجاد کرده‌است. ترجمه‌های آن به زبان‌های اروپایی که
کرده‌است. ترجمه‌های آن به زبان‌های اروپایی که از اوایل قرن هجدهم شروع شد، این اثر را در سطح جهانی شناخته کرد. نویسندگان تحت‌تأثیر "کورال" عبارتند از: ایلانگو آدیگال، سیتالای ساتانار، سککیلار، کامبار، لئو تولستوی، مهاتما گاندی، آلبرت شوایتزر، رامالینگا سوامیگال، ای.اس. آریل، کنستانتیوس جوزف بسچی، کارل گرائول، آگوست فردریش کامرر، چرا ناتاندرتلی فرانسیس، ادوارد ناتانیلیس چارلز ای. گوور، جورج اوگلو پوپ، وینوبا باوه، الکساندر پیاتیگورسکی، ای.پی.جی. عبدالکلام، و یو هسی. بسیاری از این نویسندگان این اثر را به زبان
هسی. بسیاری از این نویسندگان این اثر را به زبان خود ترجمه کرده‌اند. "کورال" یک اثر تامیلی است که اغلب نقل‌قول شده‌است. آثار کلاسیک تامیل مانندپورانانورو، سیلاپاتیکارم، پریا پورانم، مانیمکالای، و کامبا رامایانام همگی به "کورال" با نام‌های مختلفی اشاره می‌کنند و عناوین متعددی را به اثری که در اصل توسط نویسنده آن بدون عنوان بود، می‌دهند. دوبیتی‌ها و افکار "کورال" در ۳۲ مورد در "پورانانورو"، ۳۵ مورد در "پورپورول ونبا معالی"، یک مورد در "پاتیتروپاتهو" و "تن ایدیل"، ۱۳ مورد در سیلاپاتیکارم، ۹۱ مورد در
و "تن ایدیل"، ۱۳ مورد در سیلاپاتیکارم، ۹۱ مورد در مانیمکالای، ۲۰ مورد در جیواکا چینتامانی، یک مورد در جیواکا، ۷ مورد در "تیروویلایادال پورانام" و ۴ در "کاندا پورانام" استناد شده‌اند. در "کامبا رامایانام"، شاعر کامبار از ایده‌های کورال در ۶۰۰ مورد استفاده کرده‌است. این اثر معمولاً در کنفرانس‌های گیاه‌خواری، هم در هند و هم در خارج از تامیل نقل می‌شود. متن "کورال" برای اولین بار توسط دولت بریتانیایی هند در دوران استعمار در برنامه درسی مدرسه گنجانده شد. با این حال، تنها ۲۷۵ دوبیتی به دانش‌آموزان آموزش داده شده
تنها ۲۷۵ دوبیتی به دانش‌آموزان آموزش داده شده بود. تلاش برای گنجاندن ادبیات کورال به‌عنوان یک درس اجباری در مدارس در دهه‌های پس از استقلال هند بی‌اثر بود. در ۲۶ آوریل ۲۰۱۶، دادگاه عالی مدرس به دولت ایالت تامیل نادو دستور داد تا تمام ۱۰۸ فصل از کتاب‌های انعام و پوروخ متن کورال را «برای ساختن یک ملت با ارزش‌های اخلاقی»، در برنامه درسی مدرسه برای کلاس‌های ۶ تا ۱۲ از سال تحصیلی ۲۰۱۷–۲۰۱۸ وارد کند. دادگاه همچنین مشاهده کرد، «هیچ اثر فلسفی یا دینی دیگری چنین رویکرد اخلاقی و فکری به مسائل زندگی ندارد.» "کورال"
اخلاقی و فکری به مسائل زندگی ندارد.» "کورال" الهام‌بخش بسیاری از جمله مهاتما گاندی بوده‌است تا راه آهیمسا یا عدم خشونت را دنبال کنند. لئو تولستوی با خواندن نسخه آلمانی کتاب از مفهوم پرهیز از خشونت در کتاب "کورال" الهام گرفت، که به‌نوبه خود این مفهوم را از طریق "نامه‌ای به هندو" در زمانی که گاندی جوان به دنبال راهنمایی او بود، به مهاتما گاندی القا کرد. گاندی سپس به مطالعه "کورال" در زندان پرداخت و در نهایت با شروع جنبش ساتیاگراها برای مبارزه با دولت حاکم بریتانیا به اوج خود رسید. رامالینگا سوامیگال، شاعر و
به اوج خود رسید. رامالینگا سوامیگال، شاعر و قدیس قرن نوزدهمی، «والالار» در سنین جوانی از کورال الهام گرفت، که پس از آن با تأکید بر شیوه زندگی بدون کشتار و بدون گوشت، زندگی خود را صرف ترویج شفقت و پرهیز از خشونت کرد. یادداشت. الف. کورال به‌شدت بر گیاه‌خواری اخلاقی اصرار دارد، این آموزه که انسان‌ها از نظر اخلاقی موظف به پرهیز از خوردن گوشت یا آزار دادن حیوانات موجودات حساس، که معادل وگانیسم امروزی است. برای برداشت فیلسوفان مدرنthis, see, for example, Mylan Engel "The Immorality of Eating Meat" (2000). ب.
Engel "The Immorality of Eating Meat" (2000). ب. برای نمونه‌هایی از کلمات وام‌گرفته سانسکریت، به «لبخند موروگان» زولبیل مراجعه کنید. ث. سال والووار با افزودن ۳۱ سال (به سال میلادی) کنونی به‌دست می‌آید. خ. نقل قول: «پرهیز از کشتن یک فضیلت مطلق (aram) در آراتتوپال (شکوه فضیلت) است. اما وظیفه ارتش کشتن در نبرد است و شاه باید در جریان عدالت تعدادی جنایتکار را اعدام کند. به موجب وظایف ویژه‌ای که بر عهده پادشاه گذاشته شده‌است و توجیه آن این است که «برای نجات عموم مردم باید چند شرور از بین بروند» (TK 550). ر.' "،
مردم باید چند شرور از بین بروند» (TK 550). ر.' "، که هر دو قرن‌ها بعد ظاهر شدند، ایده‌های فصل‌های کورال در مورد «ویدو» یا «موکشا» را بیش‌تر می‌کند. و به‌عنوان «ویتاپال» (کتاب‌های نجات) در نظر گرفته می‌شوند. ش. همان‌طور که توسط پی.اس. ساندارام در مقدمه کار خود، درحالی‌که «همه گناهان دیگر ممکن است جبران شود، اما ناسپاسی هرگز،» والووار نمی‌تواند درک کند که «چگونه کسی می‌تواند بخواهد خود را با تغذیه از چربی دیگران چاق کند.» ص.' «تفسیر» – که در سنت هندی گاهی به‌عنوان «بهاشیا» نامیده می‌شود – به توضیحات و تفاسیر
«بهاشیا» نامیده می‌شود – به توضیحات و تفاسیر اشاره دارد. از متون قصیده این‌ها توسط دانشمندان مختلف برای توسعه، اظهارنظر و توضیح ایده‌های مختصر مانند «کورال» یا «سوترا» یا هر متنی با اهمیت (مثلاً متون مقدس جین، هندو و بودایی) نوشته شده‌اند. ط. این را با فصل ۷ از "تیروکورال" - فصل کورال در مورد بچه‌دار شدن مقایسه کنید. ع. دولت تامیل نادو، G. O. Ms. 1193، مورخ 1967. ف. کتیبه اصلی به زبان تامیلی که با «اسیریاپا» متر شاعرانه و چشم‌انداز اول‌شخص نوشته شده‌است: (کورال) دوبیتی که نقل می‌کند به‌صورت مورب است)
کامپ خورخه خوان (به اسپانیایی: Campo de Jorge Juan) یا Explanada de la Plaza de Toros ورزشگاه خانگی رئال مادرید میان سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۱۲ پس از بنیانگذاری باشگاه در ۶ مارس ۱۹۰۲ بود. بازیکنان رئال مادرید پیش از تبدیل شدن به یک باشگاه، از زمین دیگری از آن نقطه شهر به نام Tiro del Pichón در کنار پارک بوئن رتیرو استفاده می‌کردند. پس از نقل مکان به این مکان جدید، تیرو دل پیچون به ورزشگاه اصلی اتلتیکو مادرید تبدیل شد. نخستین بازی در تاریخ باشگاه فوتبال رئال مادرید در ۹ مارس ۱۹۰۲ میان دو تیم با اعضای باشگاه رئال
در ۹ مارس ۱۹۰۲ میان دو تیم با اعضای باشگاه رئال مادرید در آنجا برگزار شد (باشگاه فوتبال مادرید "B" برنده شد، ۶–۰، در برابر باشگاه فوتبال مادرید "A"). در همان روز مسابقه دیگری برگزار شد، با دو تیم متعادل‌تر، باشگاه فوتبال مادرید "A" در برابر باشگاه فوتبال مادرید "B" با نتیجه ۱–۰ پیروز شد. بازیکنان معروفی که در اولین بازی اولیه بازی کردند خوان پادروس، ژولیان پالاسیوس و آدولفو ملندز بودند. نخستین بازی مقابل یک باشگاه دیگر در ۲ مهٔ ۱۹۰۲ در برابر باشگاه فوتبال نیو مادرید انجام شد، بازی با تساوی ۱–۱ به پایان
نیو مادرید انجام شد، بازی با تساوی ۱–۱ به پایان رسید و برای حضور بیشتر در ورزشگاه دل هیپودرمو برگزار شد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; سرمربی فانتزی رئال مادرید ("به انگلیسی: Real Madrid Fantasy Manager") یک بازی مربیگری باشگاه فوتبال است که توسط From The Bench ساخته شده‌است. این بازی بر روی پلتفرم‌های فیسبوک، آیفون و اندروید در دسترس است. این بازی با توجه به موضوع رئال مادرید طراحی شده‌است. نسخه‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ وجود دارد.
کمپ اودانل‌ (به اسپانیایی: Campo de O'Donnell) یک ورزشگاه چند منظوره در مادرید، اسپانیا بود. این استادیوم را نباید با Campo de O'Donnell (اتلتیکو مادرید) که به همین نام مشترک بود و در قرار داشت، اشتباه گرفت. دور در همان بلوار. این در ابتدا یک میدان (کمپ) در منطقه اودانل، در کنار بلوار اصلی به نام بود. این ورزشگاه در سال ۱۹۱۲ به ورزشگاه خانگی رئال مادرید تبدیل شد. ظرفیت ورزشگاه ۵٬۰۰۰ تماشاگر بود. در سال ۱۹۲۳، رئال مادرید به Campo de Ciudad Lineal نقل مکان کرد و کاله د اودانل تعطیل شد. کمپ اودانل میزبان چهار
و کاله د اودانل تعطیل شد. کمپ اودانل میزبان چهار فینال کوپا دل ری، در سال‌های ۱۹۰۸، ۱۹۰۹، ۱۹۱۳ و ۱۹۱۸ بود.
جان هنری (انگلیسی: John Henry) نام یک شخصیت افسانه ای در روایتهای مردم سیاه‌پوست آمریکاست که دست مایه خلق آثار هنری بسیاری گشته‌است. داستان اصلی به دوران اختراع ماشین بخار و رقابت و مقاومت نیروی کار انسانی در مقابل توان کار مکانیکی ماشین به عنوان یک قدرت برتر جایگزین، برمی گردد. طبق این روایت افسانه ای که از جمله در قالب یک تصنیف مردمی بازگو می‌شود، در یک مسابقه تعیین‌کننده جان هنری که یک استاد حفاری است با یک دستگاه حفاری که با نیروی بخار کار می‌کرده‌است؛ در حفر یک تونل به رقابت پرداخته و نهایتاً با اختلاف
حفر یک تونل به رقابت پرداخته و نهایتاً با اختلاف کمی پیروز می‌شود. اما این پیروزی در اثر خستگی مفرط حین کار به قیمت جانش تمام می‌شود؛ و جان هنری لحظاتی پس از آخرین ضربه و گشایش منفذ تونل، در حالی که هنوز پتک خود را در دست دارد، جان می‌سپارد.
جزیره ریزورت رئال مادرید یک پارک ورزشی و تفریحی پیشنهادی بود که توسط رئال مادرید در جزیره مرجان، یک جزیره مصنوعی در نزدیکی راس الخیمه در امارات متحده عربی برنامه‌ریزی شده بود. بودجه پیش‌بینی شده برای این پروژه ۱ میلیارد دلار بود. در سپتامبر ۲۰۱۳، این پروژه توسط سازمان سرمایه‌گذاری راس الخیمه (RAKIA) به دلیل کمبود بودجه متوقف شد، زیرا شیخ‌نشین در روند بازسازی بدهی‌های خود بود. تاریخچه. طرح این پروژه برای اولین بار در مارس ۲۰۱۲ اعلام شد.قرار بود این جزیره دارای امکانات آموزشی ورزشی، یک ورزشگاه ۱۰٬۰۰۰ نفری رو
امکانات آموزشی ورزشی، یک ورزشگاه ۱۰٬۰۰۰ نفری رو به دریا، یک شهربازی، باشگاه قایق‌رانی و اسکله تفریحی، یک هتل ۴۵۰ اتاقه، یک موزه رئال مادرید و یک منطقه مسکونی باشد. مارینا و باشگاه قایق بادبانی قرار بود به شکل نشان رئال مادرید باشد. این پروژه قرار بود در ژانویه ۲۰۱۵افتتاح شود. در ژوئن ۲۰۱۳، راکیا اعلام کرد که برنامه‌های ساخت و ساز به‌طور نامحدود متوقف شده‌است و این استراحتگاه احتمالاً محقق نخواهد شد، زیرا شیخ نشین در روند بازسازی بدهی‌های خود است. در سپتامبر ۲۰۱۳، فلورنتینو پرز، رئیس باشگاه رئال مادرید،
۲۰۱۳، فلورنتینو پرز، رئیس باشگاه رئال مادرید، اعلام کرد که این پروژه «از بین رفته‌است» و آنها ممکن است ساخت پارک را در مکانی دیگر دنبال کنند. زمین هرگز خریداری نشد و ساخت و ساز هرگز آغاز نشد. سازنده گفت که باشگاه در حال بررسی ساختن توسعه در ابوظبی است. در سپتامبر ۲۰۱۴، پرز تأیید کرد که باشگاه همچنان در حال برنامه‌ریزی برای ساخت این پروژه در ابوظبی است و گفت: «ما در حال رسیدن به آن هستیم. هیچ وقت هزینه اقتصادی برای ما نداشته‌است. اما به جای انجام آن در یک امارت کوچک، سعی می‌کنیم آن را در مکانی در ابوظبی
امارت کوچک، سعی می‌کنیم آن را در مکانی در ابوظبی انجام دهیم.»
آواتر تکنولوژی (؛ تلفظ به‌صورت "Avatar") یک شرکت چینی تولید خودروهای الکتریکی است که دفتر مرکزی آن در چونگ‌چینگ است. آواتر تکنولوژی برند خودروهای برقی ممتاز چانگان اتومبیل است که با شرکت ارائه دهنده باتری کانتمپ و چندین پایه داخلی چینی و فناوری پشتیبانی شده توسط هواوی، سرمایه‌گذاری شده‌است. تاریخچه. ریشه چانگان-نیو. در سال ۲۰۱۸، چانگان قصد داشت یک شرکت جدید با تمرکز بر توسعه خودروهای الکتریکی مدرن و پیشرفته با همکاری نیو ایجاد کند. برای این منظور، شرکت سرمایه‌گذاری مشترک چانگان-نیو با نسبت سهم ۵۰:۵۰ در سال
مشترک چانگان-نیو با نسبت سهم ۵۰:۵۰ در سال ۲۰۱۸ تأسیس شد، اما دو سال بعد و به دلیل خروج نیو، این اتحاد محقق نشد. تولد آواتر. پس از خروج نیو، چانگان با غول‌های فناوری‌های مدرن چینی، سازنده باتری CATL و شرکت فناوری هواوی درگیر شد و در مه ۲۰۲۱ نام چانگان-نیو را به آواتر تکنولوژی تغییر داد. در نوامبر ۲۰۲۱، آواتر تکنولوژی دور اول افزایش سرمایه و گسترش سهام خود را آغاز کرد. درصد مالکیت چانگان اتومبیل از ۹۵٫۳۸٪ به ۳۹٫۰۲٪ کاهش یافت. CATL ۲۳٫۹۹٪ را در اختیار داشت و مابقی توسط چندین بنیاد سرمایه‌گذاری نگهداری می‌شود.