payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تحت نام رمز «لئو» فعالیت می‌کرد، در سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۴ به شدت مورد جستجوی گشتاپو قرار گرفت. در همین حال، حزب کمونیست آلمان علیرغم اینکه مجبور بود به صورت زیرزمینی یا به‌طور فزاینده‌ای خارج از پاریس فعالیت کند، اشتهای خود را برای درگیری داخلی از دست نداده بود. دستگیری ارنست تالمان در ۳ مارس ۱۹۳۳ خلاء را در راس حزب ایجاد کرده‌بود. تا جایی که دستگاه شبه نظامی تحت رهبری کیپنبرگر مؤثر باقی ماند، از مخالفان والتر اولبریخت و ویلهلم پیک در مبارزه رهبری دو قطبی فزاینده‌ای که در پی‌داشت حمایت کرد. دادگاه بالوپلاتز.
که در پی‌داشت حمایت کرد. دادگاه بالوپلاتز. در اواسط مارس ۱۹۳۳، پلیس برلین ماکس تونرت، یکی از دیده‌بانان قتل کاپیتان آنلاف و لنک را دستگیر کرد. ظرف چند روز، پانزده توطئه‌گر دیگر در بازداشت پلیس قرار گرفتند. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۳۳، روزنامه‌های برلین گزارش دادند که هر پانزده نفر به نقش خود در قتل اعتراف کرده‌اند. حکم دستگیری ده توطئه‌گر دیگر از جمله میلکه، زیمر، اولبریخت، کیپنبرگر و نویمان صادر شد. جان کوهلر در پاسخ به ادعاهایی مبنی بر اینکه اعترافات تحت شکنجه توسط گشتاپوی نازی به دست آمده‌است، نوشت: «با این حال،
گشتاپوی نازی به دست آمده‌است، نوشت: «با این حال، همه مظنونان در بازداشت اداره عادی تحقیقات جنایی شهر برلین بودند که بیشتر کارآگاهان آن اعضای اس.پی. دی بودند. برخی از مظنونان توسط مردان نازی دستگیر شده و احتمالاً قبل از تحویل به پلیس مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌بودند. در محاکمه میلکه در سال ۱۹۳۳، دادگاه به دفاع از شک و تردید اعطا کرد و تعدادی از اعترافات مظنون را رد کرد.» در ۱۹ ژوئن ۱۹۳۴، ۱۵ توطئه‌گر به قتل درجه یک محکوم شدند. مایکل کلاوز، ماکس ماترن و فردریش برود سه نفری که مقصرترین آنها شناخته شدند به اعدام
سه نفری که مقصرترین آنها شناخته شدند به اعدام محکوم شدند. همدستان آنها از ۹ ماه تا ۱۵ سال حبس به دلیل اعمال شاقه محکوم شدند. حکم کلاوز بر اساس همکاری وی به حبس ابد تبدیل شد. برود خود را در سلولش حلق آویز کرد. در نتیجه، تنها ماترن باقی ماند تا در ۲۲ مه ۱۹۳۵ با سر بریدن اعدام شود. پاکسازی بزرگ. در چارچوب حملات کوبنده فزاینده اولبریخت، پیک و حامیان آنها به او، در ۱۲ فوریه ۱۹۳۵، دفتر سیاسی حزب کمیسیون تحقیقی را در مورد هانس کیپنبرگر تشکیل داد. در اکتبر ۱۹۳۵، ، تحت شرایط تا حدی عجیب، در بروکسل برگزار شد:
، تحت شرایط تا حدی عجیب، در بروکسل برگزار شد: اولبریخت و متحدانش رهبری حزب را به دست گرفتند. استعفای دو تن از ستوان‌های قدیمی تالمان، و فریتز شولت، کیپنبرگر را به‌طور واضح در سمت بازنده قرار داد. او در والتر اولبریخت دشمنی قدرتمند و سازش‌ناپذیر را در راس حزب به دست آورده‌بود. اولبریخت از حمایت مسکو برخوردار بود. کیپنبرگر موقعیت خود را در کمیته مرکزی حزب از دست داد و عملیات زیرزمینی شبه نظامی که او رهبری کرده‌بود منحل شد. به او دستور داده شد که از پاریس به مسکو نقل مکان کند و در آنجا کار کارخانه‌ای برای او
نقل مکان کند و در آنجا کار کارخانه‌ای برای او فراهم شد. منابع در مورد اینکه آیا هنگام نقل مکان به مسکو، هرگز با همسر سابقش، تئا، و دو دخترشان، مارگوت و ژانت، که در ژوئیه ۱۹۳۳ به آنجا مهاجرت کرده بودند، ملاقات کرده‌است یا نه، از زمانی که تئا به عنوان معلم در مسکو کار می‌کرد، سکوت کرده‌اند. مرگ. در ۵ نوامبر ۱۹۳۵، با شتاب گرفتن گستره پاکسازی بزرگ جوزف استالین، هانس کیپنبرگر و دوست دخترش کریستینا کرف (متولد کریسینا لندروت) در هتل سایوزنایا مسکو (روبروی جاده هتل لوکس) دستگیر شدند. در یک محاکمه محرمانه توسط
هتل لوکس) دستگیر شدند. در یک محاکمه محرمانه توسط کمیساریای خلق در امور داخلی، کیپنبرگر به "جاسوسی و مشارکت در یک سازمان تروریستی ضد انقلاب " مجرم اعلام شد. هانس کیپنبرگر در ۳ اکتبر ۱۹۳۷ به پشت سر هدف گلوله قرار گرفت. زندگی شخصی. هانس کیپنبرگر در سال ۱۹۲۳ با تیا نیماند اهل هامبورگ ازدواج کرد. دختران آنها در سالهای ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ به دنیا آمدند. این ازدواج در سال ۱۹۳۰ به طلاق انجامید پس از یورش به آپارتمانشان در برلین، تئا با عجله بچه‌ها را به مکانی امن در حومه شهر برد و از آنجا از طریق چکسلواکی فرار کردند. تئا
برد و از آنجا از طریق چکسلواکی فرار کردند. تئا در ژوئیه ۱۹۳۳، شش ماه پس از تصرف قدرت توسط نازی‌ها در آلمان، به همراه دخترانشان به مسکو آمد. استاندارد محل اقامت آنها در مسکو، که با دوست ، تئا بلینگ و تعداد زیادی از مردم مشترک بود، برای بچه‌ها شوکه‌کننده بود. در فوریه ۱۹۳۸ تئا، که در این زمان به عنوان معلم کار می‌کرد، دستگیر شد. یک دادگاه ویژه کمیساریای خلق در امور داخلی او را به حبس طولانی‌مدت در گولاگ محکوم کرد. در سال ۱۹۳۹، تئا کیپنبرگر در یک اردوگاه کار اجباری در سیبری درگذشت. توانبخشی. دو دهه بعد، به
اجباری در سیبری درگذشت. توانبخشی. دو دهه بعد، به دنبال تغییر جهت باد سیاسی، هانس و تیا کیپنبرگر پس از مرگ توسط دادگاه مسکو در ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۷ احیا شدند. با این حال، هر دو مرگ آنها و توانبخشی‌های بعدی آنها به‌طور رسمی توسط حزب حاکم فاش نشد، چیزی که در آن زمان به جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) تحت حمایت شوروی تبدیل شده بود. یتیمان. یک بعدازظهر در نوامبر ۱۹۳۷ دو پلیس مخفی در مدرسه خود در مسکو آمدند و مارگو و ژانت کیپنبرگر را از درس خارج کردند. در اوایل سال بعد، در سن ۱۴ سالگی، مارگوت نامه‌ای ناامیدانه به
بعد، در سن ۱۴ سالگی، مارگوت نامه‌ای ناامیدانه به یکی از دوستان مادرش نوشت و از او پرسید که چه اتفاقی برای مادرش افتاده‌است. هیچ پاسخی وجود نداشت. ۲۲ سال دیگر می‌گذشت تا او از سرنوشت والدینش مطلع شود. کودکان را به چیستوپول در تاتارستان بردند و در یتیم خانه‌ای برای «کودکان بی‌خانمان خیابانی» که در این زمان بیشتر و بیشتر از فرزندان «دشمنان مردم» پذیرایی می‌کردند، قرار گرفتند. دختر بزرگتر، مارگوت کیپنبرگر، به اردوگاه کار اجباری در استان ولوگدا منتقل شد و در سال ۱۹۴۲ به یک دوره مادام‌العمر کار اجباری محکوم شد.
۱۹۴۲ به یک دوره مادام‌العمر کار اجباری محکوم شد. به او کار در جنگل‌داری داده‌شد و وظیفه جمع‌آوری خاک اره ناشی از قطع درختان را بر عهده گرفت. هر ماه یک روز مرخصی بود که از آن برای تفریح استفاده می‌شد. بعداً او محکوم شد و شش ماه تحت بازجویی شدید قرار گرفت. با این وجود، او زنده ماند. وضعیت او پس از پایان جنگ، به‌طور رسمی در ماه مه ۱۹۴۵، کاهش یافت و در سال ۱۹۴۸ با ایگور، شهروند شوروی ازدواج کرد. پس از توانبخشی والدینش، مارگوت کیپنبرگر توانست با پنج فرزندش اتحاد جماهیر شوروی را ترک کند و در می ۱۹۵۸ به جمهوری
جماهیر شوروی را ترک کند و در می ۱۹۵۸ به جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) رسید. ازدواج آنها هرگز رسماً به رسمیت شناخته نشد (چون مارگوت خارجی بود) ایگور اجازه نداشت آنها را همراهی کند، اما پس از درخواست شخصی از نیکیتا خروشچف، در سال ۱۹۶۰ به آنها پیوست. با این وجود خانواده احساس می‌کردند که با خود به عنوان افراد خارجی رفتار می‌شود، و در حالی که مارگوت زندگی خود را در کشور جدید ساخت، ایگور به زودی به اتحاد جماهیر شوروی بازگشت، جایی که در سال ۱۹۸۴ درگذشت. اگرچه مارگوت از سرنوشت والدینش مطلع شده بود، اما تحت
مارگوت از سرنوشت والدینش مطلع شده بود، اما تحت دستورها جدی قرار داشت تا اطلاعات را برای خودش نگه‌دارد. اصرار او برای بحث در مورد این موضوع منجر به تنش‌های مداوم با مقامات شد. نامه خشم آلود او که در سال ۱۹۷۹ به روزنامه ملی، آلمان جدید، در صدمین سالگرد تولد استالین فرستاد، طبیعتاً هرگز منتشر نشد. او تا مارس ۱۹۸۱ تحت نظارت دقیق استاژی باقی ماند تا زمانی که به او اجازه داده شد به برلین غربی نقل مکان کند، جایی که او در یک آپارتمان کوچک زندگی می‌کرد، که با کمک حقوق بازنشستگی کوچکی که به بازماندگان آزار و شکنجه
بازنشستگی کوچکی که به بازماندگان آزار و شکنجه نازی‌ها داده می‌شد. با توجه به دوران حضور او در اتحاد جماهیر شوروی، حقوق بازنشستگی وجود نداشت. اطلاعات کمتری در حوزه عمومی در مورد دختر کوچکتر وجود دارد. پس از اینکه در پایان سال ۱۹۳۷ آنها را از والدین خود گرفتند، ژانت خیلی سریعتر از مارگوت روسی را یادگرفت، که ممکن است نشان دهنده استعداد خاصی در زبان باشد. ژانت کیپنبرگر بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۳ برای سرویس خبری دولتی در برلین شرقی به عنوان تایپیست کار می‌کرد. متخصص در کار زبان روسی. در سپتامبر ۱۹۷۳ به عنوان
متخصص در کار زبان روسی. در سپتامبر ۱۹۷۳ به عنوان مترجم در بین متن، دفتر ترجمه حزب حاکم، شغل جدیدی به او داده شد. او توانست در ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۸ به آلمان غربی نقل مکان کند. مارگو و ژانت کیپنبرگر به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۶ درگذشتند. جسد هر دوی آنها در حیاط کلیسای قدیمی سنت متی، در محله شونبرگ برلین به خاک سپرده شده‌است. در پایان سال ۲۰۱۷ ذکر شد که قبر آنها هنوز با هیچ سنگ قبری مشخص نشده‌است.
آرش اَبی‌زاده فیلسوف ایرانی-کانادایی، استاد گروه علوم سیاسی و عضو وابستهٔ گروه فلسفه دانشگاه مک‌گیل است. او به دلیل تخصص خود در زمینهٔ نظریهٔ دموکراتیک و فلسفهٔ توماس هابز شناخته شده‌است. او دریافت‌کنندهٔ بورسیهٔ رودز (۱۹۹۲) است. او همچنین برای کتاب "هابز و دو چهره اخلاق" برندهٔ جایزه بهترین کتاب سال ۲۰۱۹ از انجمن فلسفه کانادا شده است.
اسقف‌نشین کارلایل () بخشی تشکیل دهنده از استان یورک کلیسای انگلستان در کشور انگلستان است. این اسقف‌نشین که در سال ۱۱۳۲ میلادی تاسیس شده است شامل ۳۴۹ کلیسا می‌باشد و مرکز آن کلیسای جامع کارلایل است.
باک سولمی (Hangul 박솔뫼؛ زادهٔ ۱۹۸۵) یک نویسنده اهل کره جنوبی است. زندگی. باک سولمی در سال ۱۹۸۵ در گوانگجو، کره جنوبی به دنیا آمد. او در رشته مدیریت هنر در دانشگاه ملی هنر کره تحصیل کرد. اولین کار ادبی خود را در سال ۲۰۰۸ انجام داد و در سال ۲۰۰۹ جایزه نویسنده جدید Jaeum &amp; Moeum را برد. او همچنین برنده جایزه ادبی Moonji و جایزه ادبی Kim Seungok شد. سبک. باک سولمی به منقطع بودن روایات آثارش، مانند تغییر زمان بدون دلیل آشکار یا قطع کردن جریان روایت با دیالوگ‌های ناگهانی یا افکار درونی شخصیت‌ها شناخته شده‌است.
ناگهانی یا افکار درونی شخصیت‌ها شناخته شده‌است. سبک پر هرج و مرج باک به نحوه درک او از واقعیت مربوط می‌شود. او نویسنده‌ای است که «نسل ناامید و عصر بی‌آینده را بررسی می‌کند». آثار او پاسخی به جامعه‌ای است که در آن جوانان نمی‌توانند شغلی پیدا کنند، رویاهای ازدواج، تشکیل خانواده، داشتن خانه و غیره را رها می‌کنند و هیچ ایده‌ای برای زنده ماندن از به اصطلاح «جهنم چوسون» ندارند. ” باک احساس بیهودگی را که امروزه جوانان کره ای احساس می‌کنند، بیان می‌کند. شخصیت‌های او منفعل هستند و هیچ‌گاه فقدان اثر خود را در تعیین
منفعل هستند و هیچ‌گاه فقدان اثر خود را در تعیین سرنوشت خود به پرسش نمی‌گیرند و معتقدند هیچ‌یک از اعمالشان معنی ندارد. این رخوت بر آثار باک حاکم است. آثار. ۱. 머리부터 천천히 (۲۰۱۶) "آهسته سر اول" (۲۰۱۶) ۲. 도시의 시간 (۲۰۱۴) "زمان در شهر" (۲۰۱۴) ۳. 그럼 무얼 부르지 (۲۰۱۴) "سپس چه بخوانیم؟" (۲۰۱۴) ۴. 백 행을 쓰고 싶다 (۲۰۱۳) "من می‌خواهم صد خط بنویسم" (۲۰۱۳) ۵. 을 (۲۰۱۲) "Eul" (2012)
اسقف‌نشین دورام () بخشی تشکیل دهنده از استان یورک کلیسای انگلستان در کشور انگلستان است. این اسقف‌نشین که در سال ۶۳۴ میلادی تاسیس و در سال ۹۹۵ میلادی به نام فعلی تغییر نام داده شده است شامل ۲۹۲ کلیسا می‌باشد و مرکز آن کلیسای جامع دورام است.
؛ بازیگر اهل ژاپن بود که بیشتر به خاطر ایفای نقش گُروبِئی در هفت سامورایی آکیرا کوروساوا شناخته‌شده‌است. اینابا علاوه بر حرفه‌اش در سینما، بازیگر پُرکار تئاتر و عضو شرکت معتبر تئاتر هایوزا نیز بود. او در سن ۷۷ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آتش در دشت" (۱۹۵۹)، "سریر خون" (۱۹۵۷)، "" (۱۹۵۵)، "هاراکیری" (۱۹۶۲)، "سکوت" (۱۹۷۱)، "میتو کومون" (۱۹۷۸)، "سامورایی قاتل" (۱۹۶۵)، "گیشا" (۱۹۸۳)، "تایکوکی" (۱۹۶۵)، "دای چوشینگورا" (۱۹۷۱)، و "آمیگاسا
(۱۹۶۵)، "دای چوشینگورا" (۱۹۷۱)، و "آمیگاسا جوبی" (۷۵–۱۹۷۴) اشاره کرد.
دانشگاه ایندیانا ساوت بند (IU South Bend) یک دانشگاه دولتی در ساوت بند، ایندیانا است. دانشگاه ایندیانا در سال ۱۹۲۲ شروع به ارائه کلاس‌های آموزشی در ساوت بند به عنوان گسترش پردیس اصلی دانشگاه ایندیانا بلومینگتون کرد.
پادشاه ییه از ژو (به چینی: 周懿王) با نام شخصی جی جیان (به چینی: 姬繄扈)؛ هفتمین پادشاه دودمان ژو در چین باستان بود. تاریخ سلطنت وی مورد اختلاف است، اما عموماً تصور می‌شود که او از ۸۹۹ تا ۸۹۲ پ. م یا ۸۹۹ تا ۸۷۳ پ. م حکومت کرده‌است. زندگی. از سلطنت او اسناد کمی در دست است. اولین سال سلطنت او توسط خورشید گرفتگی در ۲۱ آوریل ۸۹۹ تأیید شد. عمویش پادشاه شیائو ژو پس از او برتخت نشست و پس از عمویش پسر پادشاه ییه، پادشاه یی ژو "توسط بسیاری از اربابان بر تخت بازگردانده شد". گفته می‌شود که پادشاه ییه از پایتخت به محلی به
گفته می‌شود که پادشاه ییه از پایتخت به محلی به نام هوآیلی نقل مکان کرده است. این نشان می دهد که او توسط عمویش از قدرت برکنار شده است، اما موضوع دقیقاً مشخص نیست. نوه او پادشاه لی ژو است. خانواده. ملکه‌ها پسران
تاریخ شهر اربیل قدیمی است و هنوز مشخص نیست که به چه زمانی بازمی‌گردد اما براساس روایات، تاریخچه آن به حدود (۶۰۰۰) سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد که سکونتگاهی آباد و تا به امروز ادامه دارد. قبل از میلاد مسیح. در سال‌های (۲۳۷۱ تا ۲۳۱۶ قبل از میلاد) برای تصاحب درآمد و ثروت منطقه، حملات سارگون اکدی به اربیل رسید و آن را تصرف کرد. بعدها از سال‌های ۲۱۵۰ تا ۲۰۵۰ قبل از میلاد، این شهر به پایگاه اصلی دولت گوتیک، یک ملت باستانی زاگرس تبدیل شد. از سال ۲۰۵۰ تا ۱۹۵۰ قبل از میلاد) تحت حکومت سلسله سوم امپراتوری اور
قبل از میلاد) تحت حکومت سلسله سوم امپراتوری اور سومری قرار گرفت. در سال ۱۶۰۰ قبل از میلاد) و بعداً تحت فرمانروایی کاشی‌ها که گمان می‌رود از اقوام کرد باستانی بوده‌اند، قرار گرفت. در همان زمان دولت آشور در شمال تأسیس شد و چندین قبیله دیگر مانند میتانی‌ها و خوریان در آن منطقه قدرت یافتند و در آشور، اربیل و کرکوک تحت حاکمیت دولت میتانی بودند. از حکومت آشور از ۲۵۰۰ تا ۶۱۲ قبل از میلاد) اربیل در اوج پیشرفت و ترقی بود، سپس پایتخت مذهبی آشوریان و تاج و تخت الهه اشتر (اشتر اربیلا) معبد آشوری بود پیروزی و اشتر
اشتر (اشتر اربیلا) معبد آشوری بود پیروزی و اشتر نینوا ایزدبانوی عشق و سرگرمی بود. سال‌های (۷۰۵*۶۸۱ قبل از میلاد). پس از سارگون اکدی، پسرش سناخریب حاکم شد و از رودخانه باستور در ۲۰ کیلومتری شهر و قلعه اربیل که به چاه سناخریب معروف است آب می‌کشید. بعدها در سال ۶۱۲ قبل از میلاد) امپراتوری مادها تأسیس شد و اربیل بخشی از امپراتوری شد. پس از آن اربیل بخشی از امپراتوری هخامنشیان شد. در سال ۳۳۱ قبل از میلاد، امپراتوری یونان به فرماندهی اسکندر مقدونی، داریوش، پادشاه هخامنشی را در نبرد اربیلا یا گوگاملا، در حدود ۱۰۰
هخامنشی را در نبرد اربیلا یا گوگاملا، در حدود ۱۰۰ کیلومتری غرب اربیل، در نزدیکی رودخانه گوملی در منطقه گورانتی از متصرفات آن فتح کرد. امپراتوری پس از مرگ اسکندر در ۳۲۳ قبل از میلاد) در بابل، اربیل (تمام عراق و سوریه) تحت فرمان سلوکی که از فرماندهان اسکندر بود، درآمد. در سال‌های (۱۴۸–۲۲۶ قبل از میلاد)، ایرانیان سلوکیان را که قبلاً بر اربیل حکومت می‌کردند، شکست دادند و یک کشور فدرال متشکل از چندین شاهنشاهی مانند رها (اورفا)، تدمر، شینگار، هزار (هاترا) و بعدها هادیاب (ادیابین) تأسیس کردند. مهم‌ترین شهر
بعدها هادیاب (ادیابین) تأسیس کردند. مهم‌ترین شهر امپراتوری هادیاب این شاهزاده (میان دو رود تأسیس شد) امیر ایزات یکی از معروفترین شاهزادگان ایرانی بود که حق داشت تاج بلندی بر سر بگذارد و بر چهار ستون طلا بخوابد. در سال (۸۳ قبل از میلاد) اربیل در زمان تیگران شاه به مدت ۱۰ سال تحت کنترل ارتش ارمنستان قرار گرفت. بعد از میلاد و ظهور اسلام. در سال ۴۴ پس از میلاد، اربیل پایتخت ادیابین و ملکه هلن شد که یهودیت را ترویج کردند. پس از چندین حمله رومیان که مشهورترین آنها حمله شاه (کاراکولا) در سال (۲۱۶۷ میلادی) بود،
حمله شاه (کاراکولا) در سال (۲۱۶۷ میلادی) بود، اربیل اشغال شد و ایرانیان رانده و نابود شدند. سنگ دلی آن بادشاه تا حدی بود که مزار بادشاهان فارس‌ها را تخریب کرد. در سال (۲۲۶ میلادی) در روزگار (شاه اردشیر) ساسانیان، اربیل از مدینه مورد حمله قرار گرفت و اربیل به فرمانروایی ساسانیان درآمد. معبد زرتشتیان در آنجا ساخته شد. در سال (۶۱۲ میلادی) با آمدن سپاه اسلام، ساسانیان مدائن، اربیل و بیشتر منطقه را ترک کردند. در سال (۱۶ هجری قمری) در زمان خلیفه جانشین عمر بن خطاب، سپاه اسلام به فرماندهی عقبه بن فرقاد وارد منطقه
سپاه اسلام به فرماندهی عقبه بن فرقاد وارد منطقه شد. در سال (۱۳۲ هجری قمری) در نزدیکی اربیل، در جنگ سرنوشت ساز زاب، عباسیان بر بنی امیه پیروز شدند و اربیل به فرمانروایی عباسیان درآمد. در زمان حکومت بویه در بغداد (۴۴۷*۳۳۳ هجری قمری) کردهای هزبانی توانستند شاهزاده‌ای مقتدر در اربیل تأسیس کنند که جایگاه شایسته خود را بازیافت و روابط تجاری محکمی با شاهزادگان همدان و اوقلی در موصل و سوریه داشت. این امپراتوری تا زمان ظهور عمادالدین زنگی در موصل در سال (۵۲۱ هجری قمری) ادامه داشت که توانست به این امپراتوری پایان
قمری) ادامه داشت که توانست به این امپراتوری پایان دهد و تمام منطقه را تحت کنترل خود درآورد. در سال (۵۳۹هجری قمری/۱۱۴۴میلادی)، زن الدین علی کوچک پسر بکتاکین که به لطف عمادالدین زنگی والی موصل بود، توانست در اربیل و اطراف آن اصالتی مستقل به نام شهبانوی بکتیکی تأسیس کند. در سال (۵۶۳هجری قمری/۱۱۶۸میلادی) زن الدین علی کوچک درگذشت و کوچک‌ترین پسرش زن الدین یوسف جانشین وی شد و در سال (۵۶۸هجری قمری/۱۱۹۰میلادی) برادرش مظفرالدین گورگه بوری کوکبری فرمانروای امپراتوری اربیل به فرمانروایی میر مظفر اتابیگ امیر شد.
اربیل به فرمانروایی میر مظفر اتابیگ امیر شد. قویترین و مشهورترین امارت اسلامی شد و بیشترین پیشرفت و پیشرفت علمی و شکوفایی و قدرت را داشت با خواهر صلاح الدین رابعه خاتون ازدواج کرد و در زمان شاه مظفرالدین امارت اربیل به او رسید. قله و تمام منطقه شارزور به تصرف امارت درآمد. سلطان مظفر نیکوکار، عالم، عدالت‌خواه، خداترس و خدمتگزار بود و در زمان حکومت ایشان جشن میلاد پیامبر گرامی داشته می‌شد و شب‌ها تا سحر چراغ روشن می‌شد. اربیل رونق و پیشرفت زیادی به خود دیده‌است، اربیل در آن زمان در دوران طلایی خود بود.
اربیل در آن زمان در دوران طلایی خود بود. برجسته‌ترین آثار تاریخی آن دوره مناره چولی، مدرسه مظفری و بازارهای قیصریه در اربیل است. پس از مرگ مظفرالدین کوکبری در سال (۶۳۰هجری قمری/۱۲۳۳میلادی)، امارت اربیل زیر سایه خلیفه مستنصر بلا عباسی بازگشت و در سال (۱۲۳۵میلادی) لشکری به فرماندهی ابوفاضل اقبال شرابی برای اشغال اربیل فرستاد. اربیل در زمان سلطنت مظفرالدین و پس از مرگ وی مورد حمله مغول‌ها قرار گرفت. پس از سقوط امپراتوری عباسیان به دست مغول‌ها در سال (۶۵۶هجری قمری/۱۲۵۸میلادی)، اربیل تحت سلطه مغولان درآمد. در
قمری/۱۲۵۸میلادی)، اربیل تحت سلطه مغولان درآمد. در سال ۱۳۳۷ شمسی تحت حکومت مغولان ایلخانی و بعداً جلایری‌ها قرار گرفت. سپس تحت حاکمیت حاکمان قراقویونلو (که در پرچمشان تصویر بره سیاه بود) و سپس در سال (۱۴۱۰ میلادی) تحت حکومت ایالت آق قویونلو (خدای پرچم بره سفید) قرار گرفت. در سال ۱۵۰۸ پس از میلاد، تحت فرمانروایی صفویان قرار گرفت تا اینکه ارتش ایران توسط ارتش سلطان سلیم دوم شکست خورد. در سال ۱۵۱۴ پس از نبرد چالدران و پیروزی ارتش سلطان سلیم دوم، اربیل و سپس کل عراق تحت سلطه امپراتوری عثمانی قرار گرفت. حکومت
عراق تحت سلطه امپراتوری عثمانی قرار گرفت. حکومت اربیل به دستور سلطان عثمانی به میرحسین دسنی امیر شیخان واگذار شد. بعدها شاهزادگان سوران حاکم شدند. پس از سال ۱۸۸۱ در زمان سلطان عبدالمجید، اربیل در استان موصل تیپ شد و اولین شهرداری در آنجا ایجاد شد و ترکی عثمانی زبان رسمی نهادهای دولتی شد. این مناطق تا سال ۱۹۱۷ میلادی تحت سلطه عثمانیان باقی ماندند. تاریخ جدید. اربیل در دوره عثمانی، ناحیه ای زیر نظر تیپ موصل بود، اما پس از ناپدید شدن آنها و ورود انگلیسی‌ها به منطقه، شکل فرمانداری موسسات تغییر کرده و نوع جدیدی
شکل فرمانداری موسسات تغییر کرده و نوع جدیدی از اداره به وجود آمد. بدیهی است که اربیل رهبر این تغییرات بود، در زمان بریتانیا، فرمانداران سیاسی در تیپ‌ها کار می‌کردند، دستیاران قاضی سیاسی در ولسوالی‌ها منصوب می‌شدند. WRH، افسر انگلیسی، اولین دستیار قاضی سیاسی در اربیل بود. قاضی سیاسی این شهر در کتاب «دو سال در کردستان» به استان شدن اربیل در اول نوامبر ۱۹۱۹ اشاره می‌کند. بر اساس این کتاب WRH اولین فرماندار اربیل پس از ناپدید شدن حکومت عثمانی بود اما پس از شکل‌گیری از کشور عراق و الحاق کردستان به عراق، مردم
از کشور عراق و الحاق کردستان به عراق، مردم شهر یا عراقی‌ها این رتبه را دریافت کردند. پس از آغاز جنگ جهانی اول و معاهده سایکس پیکو، در بهار ۱۹۱۶، نیروهای روسی به فرماندهی ستوان پاراشوف از طریق خانقین و ارومیه راوندز را اشغال کردند تا بغداد را اشغال کنند. سپس به دلیل وقوع انقلاب اکتبر در روسیه از منطقه خارج شدند. در سال ۱۹۱۸ پس از اشغال بغداد توسط بریتانیا، اربیل تحت سلطه بریتانیا درآمد و کاپیتان هی فرماندار اربیل شد. اما راوندز دوباره به دست نیروهای عثمانی افتاد و به مدت دو سال پایگاه نظامی یک افسر ترک به
افتاد و به مدت دو سال پایگاه نظامی یک افسر ترک به نام اوزدمیر بود. در سال ۱۹۲۱ پس از تشکیل دولت عراق و الحاق جنوب کردستان به ایالت عراق، اربیل به شهرداری تبدیل شد و احمدا فندی عثمان اولین فرماندار اربیل بود. شهرداری اربیل در سال ۱۸۵۸ تأسیس شد و اولین شهردار آن حاجی احمد آقا عبدالوهاب بود. در سال ۱۹۱۸ ارتش بریتانیا وارد اربیل شد. در سال ۱۹۲۵ اربیل تحت نظارت قضایی بغداد قرار گرفت و در سال ۱۹۷۴ اربیل پایتخت کردستان شد. اربیل در سال ۱۹۹۱ پس از شکست رژیم بعث و خروج از کردستان، پایتخت کردستان عراق شد. اربیل در
خروج از کردستان، پایتخت کردستان عراق شد. اربیل در سال ۲۰۱۴ به پایتخت گردشگری کشورهای عربی تبدیل شد و مردم از سراسر جهان برای گردشگری و تجارت به اربیل می‌آیند.
متن پر سر و صدا متنی است که بین شکل سطحی نمایش کدگذاری شده متن و متن مورد نظر، صحیح یا اصلی تفاوت دارد. نویز ممکن است به دلیل اشتباهات تایپی یا عبارات محاوره ای باشد که همیشه در زبان طبیعی وجود دارد و معمولاً کیفیت داده‌ها را به گونه ای کاهش می‌دهد که باعث می‌شود متن برای پردازش خودکار رایانه‌ها از جمله پردازش زبان طبیعی کمتر در دسترس باشد. نویز همچنین ممکن است از طریق یک فرایند استخراج (به عنوان مثال، رونویسی یا OCR) از رسانه‌های غیر از متون الکترونیکی اصلی وارد شده باشد. استفاده از زبان در گفتمان‌های
اصلی وارد شده باشد. استفاده از زبان در گفتمان‌های رایانه‌ای، مانند چت‌ها، ایمیل‌ها و متن‌های پیام کوتاه، به‌طور قابل‌توجهی با فرم استاندارد زبان متفاوت است. تمایل به طول پیام کوتاه‌تر که تایپ سریع‌تر را تسهیل می‌کند و نیاز به وضوح معنایی، ساختار این متن مورد استفاده در چنین گفتمان‌هایی را شکل می‌دهد. تحلیلگران مختلف کسب و کار تخمین می‌زنند که داده‌های بدون ساختار حدود ۸۰ درصد از کل داده‌های سازمانی را تشکیل می‌دهند. بخش بزرگی از این داده‌ها شامل رونوشت‌های چت، ایمیل‌ها و سایر ارتباطات داخلی و خارجی غیررسمی
ایمیل‌ها و سایر ارتباطات داخلی و خارجی غیررسمی و نیمه رسمی است. معمولاً چنین متنی برای مصرف انسان در نظر گرفته شده‌است، اما - با توجه به حجم داده‌ها - پردازش دستی و ارزیابی آن منابع عملاً دیگر امکان‌پذیر نیست. این امر نیاز به روش‌های متن کاوی قوی را افزایش می‌دهد. تکنیک‌های کاهش نویز. استفاده از غلط‌گیر املا و چک‌کننده دستور زبان می‌تواند میزان نویز متن تایپ‌شده را کاهش دهد. بسیاری از واژه پردازها این را در ابزار ویرایش گنجانده‌اند. جستجوی آنلاین Google شامل یک موتور پیشنهاد عبارت جستجو برای راهنمایی
شامل یک موتور پیشنهاد عبارت جستجو برای راهنمایی کاربران در هنگام اشتباه در جستارهای خود است.
«ضدقهرمان» () ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی، تیلور سوئیفت و تک‌آهنگ آغازین دهمین آلبوم استودیویی او "نیمه‌شب‌ها" (۲۰۲۲) است. این ترانه که به‌دست سوئیفت و جک آنتونوف نوشته و تهیه شد، قطعه‌ای پاپ راک و سینث-پاپ با سازهای درام و سینث‌سایزر است. اشعار آن در خصوصِ خودبی‌زاری، افسردگی و اضطراب بحث می‌کند که از کابوس‌های سوئیفت و مشکلاتش با خوددگربینی و تنفر از خود الهام گرفته شده‌است؛ سوئیفت در آن از فشار جامعه و کاستی‌هایش نیز انتقاد می‌کند. این ترانه در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ برای دانلود دیجیتالی در دسترس قرار
۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ برای دانلود دیجیتالی در دسترس قرار گرفت و در ۲۴ اکتبر به‌وسیلهٔ ریپابلیک رکوردز به رادیوی ایالات متحده ارسال شد. منتقدان موسیقی این ترانه را به‌دلیل متن صریح، ریتم جذاب، سازهای مبتنی بر سینث، و لحن آواز آن ستایش کردند. "بیلبورد" آن را به‌عنوان بهترین ترانه در "نیمه‌شب‌ها" رتبه‌بندی کرد؛ برخی از نشریات آن را بهترین تک‌آهنگ آغازینِ حرفهٔ سوئیفت دانستند. فهرست‌های آخر سال نشریات نیز «ضدقهرمان» را یکی از بهترین ترانه‌های سال ۲۰۲۲ نامیدند. همچنین موزیک ویدئوی همراه ترانه به نویسندگی و کارگردانی
موزیک ویدئوی همراه ترانه به نویسندگی و کارگردانی سوئیفت در ۲۱ اکتبر به نمایش درآمد. این ویدئو ترس‌ها، عدم اطمینان و اختلال خوردن سوئیفت را به تصویر می‌کشد و سه تجسم از او را نمایش می‌دهد. این ویدئو یکی از کابوس‌هایش دربارهٔ میراث و وصیت‌نامه‌اش را نشان می‌دهد. مایک بیربیگلیا، جان ارلی و مری الیزابت الیس به‌ترتیب در نقش فرزندان و عروس تخیلی سوئیفت حضور دارند. «ضدقهرمان» رکوردهای جهانی و ایالات متحده بزرگ‌ترین افتتاحیهٔ استریم برای یک ترانه در تاریخ اسپاتیفای را شکست. این ترانه در جدول‌های فروش ۴۰ منطقه به
را شکست. این ترانه در جدول‌های فروش ۴۰ منطقه به جایگاه ۱۰تای برتر جدول رسید. همچنین به صدر جدول چند کشور شامل استرالیا، بلژیک، کانادا، کرواسی، اندونزی، ایرلند، اسرائیل، لتونی، مالزی، نیوزیلند، فیلیپین، پرتغال، سنگاپور، بریتانیا، و ایالات متحده رسید؛ در بسیاری از آن‌ها چندین هفته را در صدر جدول گذراند و طولانی‌ترین ترانهٔ شماره یک سوئیفت در بریتانیا و ایالات متحده بود. «ضدقهرمان» نهمین ترانهٔ سوئیفت بود که به صدر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسید و پرفروش‌ترین ترانهٔ سال ۲۰۲۲ شد. ریمیکسی از آن با حضور گروه راک
سال ۲۰۲۲ شد. ریمیکسی از آن با حضور گروه راک آمریکایی بلیچرز در ۷ نوامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. زمینه. در ۲۸ آگوست ۲۰۲۲، تیلور سویفت دهمین آلبوم استودیویی خود با نام "نیمه‌شب‌ها" را اعلام کرد که قرار است در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ منتشر شود. نام قطعه‌ها بلافاصله اعلام نشد. جک آنتونوف، همکار قدیمی سوئیفت که از پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، "۱۹۸۹" (۲۰۱۴) با او کار کرده بود، با ویدیویی که در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ در حساب اینستاگرام سوئیفت با عنوان «ساخت نیمه شب‌ها» منتشر شد، به عنوان تهیه کنندهٔ آلبوم تأیید شد. از ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲،
تهیه کنندهٔ آلبوم تأیید شد. از ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، سوئیفت از طریق مجموعه ویدیویی کوتاه خود در تیک‌تاک، به نام "آشفتگی نیمه‌شب‌ها با من"، شروع به پرده برداری از فهرست قطعات به صورت تصادفی کرد. این ویدئوها شامل ۱۳ قسمت بود، که یک ترانه در هر قسمت آشکار شد. در اپیزود ششم در ۳ اکتبر ۲۰۲۲، سویفت عنوان قطعهٔ سوم را «ضدقهرمان» اعلام کرد. نگارش و ترکیب. سوئیفت ویدئویی در اینستاگرام منتشر کرد و گفت: «ضدقهرمان» یکی از ترانه‌های مورد علاقه‌اش است. او گفت که این ترانه ناامنی‌های ذهنی او را عمیقاً بررسی می‌کند و چیزهایی
ذهنی او را عمیقاً بررسی می‌کند و چیزهایی را که از خودش متنفر است و مبارزه‌اش با «بی‌احساسی یک شخص بودن» را شرح می‌دهد. «ضدقهرمان» ترانه‌ای پاپ راک و سینث-پاپ متأثر از راک دهه ۱۹۸۰ است. در اشعار آن سوئیفت از خود انتقاد می‌کند و خود را «مشکل» می‌نامد و نیز ناامنی، اضطراب و افسردگی خود را بیان می‌کند. در آن او یکی از کابوس‌های خود را توصیف می‌کند که در آن، عروس سوئیفت، سوئیفت را می‌کشد تا پول او را به ارث ببرد. اشعار همچنین حاوی اشاره ای به سریال کمدی آمریکایی "۳۰ راک" در متن ترانه است: «بعضی وقت‌ها احساس