payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نورمن کوربی (; – ) آهنگساز اهل کانادا بود که برای آثارش در فیلم‌ها، بازی‌های ویدئویی و تلویزیون شهرت داشت. کوربی در سال ۲۰۱۰، برندهٔ جایزه بفتا و فرهنگستان هنر و علوم تعاملی برای ساخت حاشیه صوتی بازی ویدئویی "هوی رین"، بر روی کنسول پلی‌استیشن ۳ شد. او همچنین در سال ۲۰۰۵ آهنگسازی بازی "فارنهایت"، که تحت نام "ایندیگو پرافسی" نیز شناخته می‌شود را بر عهده داشت. "" آخرین اثری است که کوربی ساخته، اما قبل از مرگش نتوانست آن را به پایان برساند، به همین دلیل این بازی به وی اختصاص داده‌شد. کوربی همچنین آهنگسازی
بازی به وی اختصاص داده‌شد. کوربی همچنین آهنگسازی فیلم‌هایی همچون "مخاطره مضاعف" (۱۹۹۹)، "هنر جنگ" (۲۰۰۰)، و "عملیات افراطی" (۲۰۰۳) را عهده‌دار بود. مرگ. کوربی که از اوت ۲۰۱۲، به سرطان لوزالمعده مبتلا بود، در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۳، در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
تصویری کهنه بر قاب قدیمی نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است، که در سال ۱۳۷۰ نوشته شده و در سال ۱۳۸۱ توسط انتشارات کارگاه تئاتر ایران به‌چاپ رسیده است، این نمایشنامه در سال ۱۳۷۱ با کارگردانی حسین عاطفی به‌روی صحنه رفته است.
این فهرستی از سریع‌ترین پرندگان جهان است. سرعت یک پرنده لزوماً متغیر است. یک پرنده شکاری هنگام شیرجه برای شکار به سرعت بسیار بیشتری نسبت به پرواز افقی می‌رسد. پرنده‌ای که می‌تواند به بیشترین سرعت هوا دست یابد، شاهین بحری است که می‌تواند بیش از باشد. در شیرجه‌های خود. یکی از خویشاوندان نزدیک بادخورک معمولی، دم‌سوزنی گلوسفید ("Hirundapus caudacutus")، معمولاً به عنوان سریع‌ترین پرنده در پرواز همسطح با حداکثر سرعت گزارش‌شده گزارش می‌شود. این رکورد تأییدنشده باقی می‌ماند، زیرا روش‌های اندازه‌گیری هرگز منتشر یا
می‌ماند، زیرا روش‌های اندازه‌گیری هرگز منتشر یا تأیید نشده‌اند. رکورد سریع‌ترین پرواز در سطح تاییدشده توسط یک پرنده است که توسط بادخورک معمولی نگهداری می‌شود.
آب‌انبار حاج عبدالرسول مربوط به دوره صفوی است و در سرایان، در محدوده بافت قديم شهر سرايان و در محله ی تنبی واقع شده است. امروزه این آب انبار در خیابان امام خمینی و در کوچه ی امام خمینی 14 قرار دارد. این اثر با شمارهٔ ثبت ۲۸۷۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. معماری. این آب انبار در راستای شمالی - جنوبی ساخته شده است. ورود به آب انبار با یک انحنای ملایم به سمت راست در راستای پاشیر قرار دارد. تا رسیدن به پاشیر 32 پله تعبیه شده است. برای ساخت پوشش سقف راه پله ها از طاق جناغی و با روش ضربی
پوشش سقف راه پله ها از طاق جناغی و با روش ضربی استفاده شده است. بعد از پلکان فضای پاشیر قرار دارد. فضای پاشیر با طاق نماهایی با قوس جناغی در چهار طرف تزئین شده است. پاشير با پوشش چهارترک بر روی چهارقوس ساخته شده است. در مركز گنبد پاشير نورگيری به قطر 60 سانتيمتر تعبیه شده كه علاوه بر تأمين نور، كار تهويه هوا و ايجاد جريان هوا در فضاي پاشير را نيز ممكن می ساخته است. فضای مخزن آب انبار با پلان دایره و به صورت استوانه ای در داخل زمین قرار دارد، پوشش فضای مخزن گنبدی و با آجر به صورت گردچين اجرا شده و به شکل
گنبدی و با آجر به صورت گردچين اجرا شده و به شکل مخروطی ساخته شده است. برای آبگیری مخزن آب انبار در قسمت شمالی دریچه ای با طاق هلالی تعبیه شده تا آب وارد مخزن شود و در قسمت غربی مخزن نیز خروجی تعبیه شده تا آب اضافی از مخزن خارج گردد. این دریچه ها علاوه بر این که برای آبگیری استفاده می شده، کار تهویه و خنک کردن آب داخل مخزن را نیز میسر می کرده است.
مرگ و پنگوئن نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است، که با اقتباس از رمانی به همین نام، نوشته آندری کورکف نوشته است. داستان. وقایع رمان "مرگ و پنگوئن" که مشهورترین اثر کورکف محسوب می‌شود، در شهر کی‌یف پایتخت اوکراین رخ می‌دهد، و به زیباترین شکل فضای بسته و ناامن اجتماعی اوکراین پس از جدایی از شوروی را نشان می‌دهد. اما نمایش "مرگ و پنگوئن" ویژگی دیگری نیز دارد که به اقتباس چرمشیر از رمان نویسنده اوکراینی برمی‌گردد. این نمایش زندگی ویکتور نویسنده جوان و سخت‌کوش و بااستعدادی است که سرپرستی و مراقبت از یک پنگوئن را
است که سرپرستی و مراقبت از یک پنگوئن را به‌عنوان یک حیوان خانگی برعهده گرفته است. او در حالی نام پنگوئن خود را «میشا» گذاشته که مردم آن منطقه بیشتر خرس‌های خانگی خود را میشا می‌نامند. در این میان هم‌زمان با اینکه روزنامه محلی آن منطقه چاپ آخرین داستان ویکتور را رد کرده اما او از طرف سردبیر روزنامه برای نوشتن آگهی ترحیم دعوت به کار می‌شود و… اجرا. "مرگ و پنگوئن" در شهریور ۱۳۹۷ با کارگردانی پیام دهکردی در تالار چهارسوی تئاتر شهر به‌روی صحنه رفته است. دهکردی در گفت‌وگو با "ایران تئاتر" دربارهٔ متن نمایشنامه
در گفت‌وگو با "ایران تئاتر" دربارهٔ متن نمایشنامه چنین گفته است:اساساً جهانی که آندری کورکف در رمانش دنبال می‌کند با جهان‌بینی فلسفی محمد چرمشیر در اقتباسی که انجام داده کاملاً متفاوت است و طبیعتاً خوانش من نیز نسبت به جهانی که متن دنبال می‌کند متفاوت است. متن در نگاه نخست یک فضای جنایی، پلیسی و گانگستری را دنبال می‌کند، اما خوانشی که من از آن کردم یک خوانش کاملاً سایکوتیک و اجتماعی است؛ یعنی با توجه به این‌که تئاتر اجتماعی همیشه جزو دغدغه‌های من بوده و همواره معتقد بودم که ما همچنان نیازمند به تئاتر
و همواره معتقد بودم که ما همچنان نیازمند به تئاتر اجتماعی هستیم؛ و از آن‌جایی که باز اعتقادم بر این بوده که من باید فرزند زمانه خودم باشم؛ به‌طوری که در اکثر کارهایی که در طول این سال‌ها انجام دادم در هرکدام به‌نوعی بخشی از تاریخ و بزنگاه‌های تاریخی کشورمان را می‌توانیم پیدا کنیم؛ بنابراین بعد از رمان و نمایشنامه حالا خوانش سوم به کارگردانی رسیده است. پس تمام مفاهیم موجود در اثر چیزهایی بوده که من به دنبالش بودم و حالا به آن رسیده‌ام. اما در این بین چیزی که من روی آن دست گذاشته‌ام مسئله ناامنی و عدم امنیت
من روی آن دست گذاشته‌ام مسئله ناامنی و عدم امنیت است. بحث خاکستری بودن و مه‌آلود بودن فضایی که ما در آن زندگی می‌کنیم. درنهایت تمام حرف من این است که وقتی فضا و جامعه و جهان امروز دچار ناامنی شد، یعنی امنیت از بین رفت قربانیان این فقدان امنیت؛ خانواده، عشق و کودکان هستند.
قانون جنگل‌داری بر فعالیت‌ها در اراضی جنگلی تعیین‌شده، معمولاً در رابطه با مدیریت جنگل و برداشت چوب حاکم است. قوانین جنگل‌داری عموماً سیاست‌های مدیریتی را برای منابع جنگلی عمومی اتخاذ می‌کنند، مانند استفاده چندگانه و برداشت پایدار. مدیریت جنگل بین مدیریت خصوصی و دولتی تقسیم می‌شود و جنگل‌های عمومی در مالکیت دولت هستند. قانون جنگل‌داری اکنون یک امر بین‌المللی در نظر گرفته می‌شود. برنامه‌ریزی و اجرای قوانین جنگل‌داری در زمین‌های جنگلی عمومی معمولا به عهده سازمان‌های دولتی است. این درحالی است که ممکن است در
دولتی است. این درحالی است که ممکن است در کارهایی مانند برنامه ریزی، فهرست‌بندی جنگل‌ها و حفاظت و نظارت بر فروش چوب نیز نقش داشته باشند. قوانین جنگل‌داری نیز وابسته به زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی منطقه‌ای است که این قوانین در آن اجرا می‌شود.
بودن یا نبودن نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است، که در سال۱۳۷۲ نوشته شده و در سال ۱۳۸۱ توسط کارگاه تئاتر ایران با همکاری شبکه آفتاب کیش به‌چاپ رسیده است، این نمایشنامه در سال ۱۳۷۲ و ۱۳۷۳ با کارگردانی آتیلا پسیانی به‌روی صحنه رفته است.
روزی از زندگی یک آدم عشق پیت نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است، که در سال ۱۳۷۲ نوشته شده و در سال ۱۳۸۱ توسط انتشارات صنوبر به‌چاپ رسیده است، این نمایشنامه با کارگردانی شکوفه ماسوری به‌روی صحنه رفته است. این نمایشنامه بعدتر به کارگردانی بهاره پورافشار به روی صحنه رفت.
نووس کومدونیکوس به انگلیسی: Nevus comedonicus که به خال کومدو هم شناخته می‌شود) با پاپول‌های نزدیک به هم و گروهی، اغلب به صورت خطی و کمی برآمده مشخص می‌شود که در مرکز خود پلاگ‌های کراتینه‌ای شبیه کومدون‌ها دارند.
هنری گیونز بیکر جونیور . یک دانشمند رایانه آمریکایی است که در بازیافت حافظه، برنامه‌نویسی تابعی و منطق خطی مشارکت داشته است. او یکی از بنیانگذاران سیمبولیکس بود، شرکتی که خط تولید ماشین‌های لیسپ را طراحی و تولید می‌کرد. در سال ۲۰۰۶ توسط انجمن ماشین‌های حسابگر به عنوان دانشمند ممتاز شناخته شد. او به‌خاطر تحقیقاتش در زمینه بازیافت حافظه، به‌ویژه جمع‌آوری کپی بیکر در زمان واقعی، و روی مدل آکتور مشهور است. بیکر مدرک کارشناسی خود را در (۱۹۶۹)، اس.م. (۱۹۷۳)، ای.ای.(۱۹۷۳)، و پی‌اچ‌دی از مؤسسه فناوری ماساچوست را در
و پی‌اچ‌دی از مؤسسه فناوری ماساچوست را در (۱۹۷۸) دریافت کرد. چیکن (پیاده‌سازی اسکیم) از طرحی نوآورانه بیکر الهام گرفته شده است.
عبدالماء (در زبان عربی= بندهٔ آب)؛ موجودی خیالی و ترسناک در فرهنگ عامه مردم عرب خوزستان است. دربارهٔ عبدالماء. عبدالماء یعنی بندهٔ آب. به باور عامه این موجود که از همهٔ جهات شبیه به انسان است یعنی دارای سر و دو دست و دوپا و همچنین زندگی خانوادگی همسر و شوهر که بچه‌هایی نیز برای آن‌ها ذکر شده است. به عقیده مردم این موجود دوزیست است و توانایی زندگی در آب و به صورت محدود در خشکی را دارد. رنگ بدن عبدالماء سیاه رنگ و بدنش متشکل از چربی است. ناخن‌های بسیار بزرگ و قوی که جهت مبارزه از آنان استفاده می‌کند. عبدالماء
که جهت مبارزه از آنان استفاده می‌کند. عبدالماء را به شکل سمور آبی، انسان و حتی گربه توصیف کرده‌اند. او در رودخانه‌ها زندگی می‌کند. او به‌محض این که هوا تاریک می‌شود، به سمت خشکی می‌آید و دخترانی را که کنار رود هستند می‌دزدد. گاهی نیز کودکان را به هنگام شنا در آب شکار می‌کند، با خود به عمق آب می‌برد و خون آن‌ها را می‌مکد و آنان را به کام مرگ می‌کشد. به همین دلیل بسیاری از خانواده‌ها کودکان خود را از شناکردن و حتی نزدیک‌شدن به رودخانه‌ها منع می‌کنند. در برخی از روایات او را در هیبت انسان نیز توصیف کرده‌اند.
از روایات او را در هیبت انسان نیز توصیف کرده‌اند. شکل و شمایل کلی او را در کوتاه و سیاه‌بودن، داشتن کلهٔ بی‌مو و بی‌گوش، می‌توان خلاصه کرد. این ویژگی‌ها از سوی پانزده پرسوناژ فیلم کوتاه «عبدالمای دخترکُش» ساختهٔ آقای عباس امینی که روایتی از «عبدالماء» به نقل از مردم عرب آبادان و خرمشهر است، تأیید شده است. مردم عرب جزیرهٔ مینو (صلبوخ) نیز این موجود افسانه‌ای را به خاطر بی‌گوش‌بودنش، لقب ابوصُلمه یا گوش‌بریده داده‌اند. به اعتقاد آنان این موجود افسانه‌ای در مصب رودخانه‌ها زندگی می‌کند و به محض این که هوا گرگ
رودخانه‌ها زندگی می‌کند و به محض این که هوا گرگ و میش می‌شود، پای به خشکی می‌نهد تا دختران ساحل را بدزدد. اکثر کسانی که او را پرسه‌زنان کنار رودخانه دیده‌اند، تنها بوده‌اند و کمتر کسی در میان جمع پرسه‌زدن او را در کنار رودخانه دیده است. اگر از کسانی که ادعای دیدن آن را دارند پرسیده شود، چگونه این موجود سیاه را در تیرگی شب دیده‌اند، خواهند گفت: چشمان براقش را دیده‌ایم، عده‌ای نیز می‌گویند: «سَمَعْنه صَفْگته» صدای کف زدنش را شنیده‌ایم. چون بر این باورند که او به هنگام بازگشت به آب، دو سه بار کف می‌زند، آنگاه
به هنگام بازگشت به آب، دو سه بار کف می‌زند، آنگاه خود را در آب می‌اندازد. جالب‌تر آن که عامل فرار همین موجود سیاه، موجود سیاه دیگری است. از این رو گاومیش‌داران خوزستانی در روزهای آخر زمستان، گاومیش‌های خود را روانهٔ رودخانه می‌کنند تا با فرارسیدن بهار، بدون احساس خطر در آب شنا کنند. واقعیت این است که شاطی یا رودکنار بسیار زیبا و دیدنی و میعادگاه عشاق است و دلدادگان با تابش نور سرخ خورشید بر آب روان رود به هنگام غروب، به بهانهٔ آوردن آب به دیدار یکدیگر می‌شتافتند. این کار آن‌ها گویی نزد برخی غیراخلاقی و
این کار آن‌ها گویی نزد برخی غیراخلاقی و سنت‌شکن به‌شمار می‌آمد. شاید یکی از علل خلق چنین موجودی، ترساندن دختران و ممانعت آن‌ها از رفتن به رودکنار آن هم به هنگام غروب باشد.
اجنار اندرسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود. او از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ در هفت بازی برای تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرد.
اریک بو اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل دانمارک است. او در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
هانس اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل دانمارک است که در پست هافبک بازی می‌کرد. وی در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
مردم یائو () یا دائو () یک طبقه‌بندی برای اقلیت‌های قومی مختلف در چین و ویتنام است. شاخه اکثریت آنها به عنوان Mien نیز شناخته می‌شود. آنها یکی از ۵۶ گروه قومی رسمی شناخته شده در چین هستند و در مناطق کوهستانی جنوب غربی و جنوب این کشور ساکن هستند. آنها همچنین یکی از ۵۴ گروه قومی را تشکیل می‌دهند که توسط ویتنام به رسمیت شناخته شده‌اند. تعداد آنها در سرشماری چین در سال ۲۰۱۰ به ۲۷۹۶۰۰۳ نفر و در سرشماری ویتنام ۸۹۱۱۵۱ نفر در سال ۲۰۱۹ می‌باشد. تخمین زده می‌شود که ۶۰۰۰۰ یائو از طایفه Iu Mien در ایالات متحده زندگی
۶۰۰۰۰ یائو از طایفه Iu Mien در ایالات متحده زندگی می‌کنند که عمدتاً در ایالت‌های ساحلی غربی هستند. تاریخ. ریشه یائو را می‌توان به دو هزار سال قبل از هونان جستجو کرد. گفته می‌شود که آنها از نسل نانمان () هستند. [ ""اشاره‌ها و توصیف‌هایی از این قوم در کتاب لی‌چی و عاشقانه‌های سه پادشاهی را نمی‌توان به عنوان واقعیت در نظر گرفت، زیرا آنها مبهم و به شدت رمانتیک بوده و حتی خود نام قوم «یائو» به زبان "بربرهای جنوبی" به معنای «مبهم» می‌باشد و به هیچ وجه در مورد تاریخ و فرهنگ یائو مشخص و دقیق نیست. فرهنگ، جامعه و
و فرهنگ یائو مشخص و دقیق نیست. فرهنگ، جامعه و اقتصاد. جامعه یائو به‌طور سنتی پدرتباری است و پسران از پدران خود ارث می‌برند. این قوم همچنین از سنت نظام اجتماعی اقامت شوهری ()(به معنی اقامت یا سکونت همراه و در محل سکونت پدر و مادر شوهر یا در نزدیکی آن) پیروی می‌کند. در طول حکومت دودمان سونگ (۱۱۲۷–۱۲۷۹)، ناظر امپراتوری چین، به نام «Zhou Qufei»، اقوام یائو را به عنوان افرادی توصیف کرد که لباس‌های آبی ظریف و متمایز که با استفاده از نیل تولید می‌شد، به تن دارند. دین. تائوئیسم از نظر تاریخی برای یائو مهم بوده
دین. تائوئیسم از نظر تاریخی برای یائو مهم بوده است. جینانگ اینگلیانگ، در مطالعه‌ای در سال ۱۹۴۸، استدلال کرد که دین یائو با ۳ خصوصیت مشخص می‌شود که عبارت اند از: ۱- فرایند تائویی‌سازی تحت تأثیر چینی‌ها. ۲- پایداری دین عامیانه پیش از تائوئیستی و سوم برخی از باورهای بودایی. گروه‌ها و زبان. چندین گروه متمایز در ملیت یائو وجود دارد، و آنها به چندین زبان مختلف صحبت می‌کنند، Iu Mienها ۷۰٪ جمعیت یائو را تشکیل می‌دهد.&lt;/link&gt;[ "" ] علاوه بر چین، یائوها در شمال ویتنام (جایی که به آنها "دائو" گفته می‌شود)، شمال
ویتنام (جایی که به آنها "دائو" گفته می‌شود)، شمال لائوس و میانمار نیز زندگی می‌کنند. حدود ۶۰۰۰۰ یائو در شمال تایلند وجود دارد، جایی که آنها یکی از شش قبیله اصلی تپه هستند. توزیع. مردم یائو عمدتاً در استان‌های هونان، گوانگدونگ، گوانگشی، گوئیژو و یوننان چین توزیع شده‌اند. قوم یائو در ویتنام، لائوس و تایلند نیز یافت می‌شود.
پرتره چاندوس مشهورترین پرتره از پرتره‌هایی است که اعتقاد بر این است ویلیام شکسپیر (۱۵۶۴–۱۶۱۶) را به تصویر می‌کشد. این پرتره که میان سال‌های ۱۶۰۰ و ۱۶۱۰ نقاشی شده است، ممکن است شالوده‌ای برای پرتره حکاکی‌شده شکسپیر باشد که در "فولیوی یکم" در سال ۱۶۲۳ مورد استفاده قرار گرفت. این اثر به اقتباس از سومین دوک چاندوس که پیش‌تر مالک این نقاشی بود، نام‌گذاری شده است. این پرتره در سال ۱۸۵۶ به گالری ملی پرتره لندن داده شد و به‌عنوان نخستین اثر در مجموعه آن ثبت شده است. نمی‌توان با قطعیت مشخص کرد که چه کسی این پرتره را
نمی‌توان با قطعیت مشخص کرد که چه کسی این پرتره را کشیده است یا اینکه این اثر واقعاً شکسپیر را به تصویر می‌کشد. با این حال، گالری ملی پرتره بر این باور است که پرتره مذکور احتمالاً خود شکسپیر است.
لیگ جوانان سوسیالیست ژاپن، جناح آزادیبخش که معمولاً به اختصار کایهو-ها خوانده می‌شود، یک گروه مارکسیست افراطی ژاپنی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و بخشی از چپ نوی ژاپن بود. کایهو-ها یک شاخه کارگران جوان و یک شاخه دانشجویی داشت. شاخه دانشجویی آنها «شورای دانشجویی ضد امپریالیست» (反帝学生評議会، "هانتی گاکوسی هیوگیکای") نامیده می‌شد. آن‌ها هنگام درگیری تن به تن با دیگر گروه‌های رادیکال یا پلیس، کلاه آبی به سر می‌گذاشتند. کایهو-ها نقش مهمی در چندین جنبش اعتراضی آن دوران، از جمله اعتراضات دانشگاهی ژاپن در ۱۹۶۸–۱۹۶۹ و مبارزه
جمله اعتراضات دانشگاهی ژاپن در ۱۹۶۸–۱۹۶۹ و مبارزه سانریزوکا علیه ساخت فرودگاه ناریتا داشت. پیش‌زمینه. در سال ۱۹۶۰، فدراسیون کشوری دانشجویی زنگاکورن در یک سلسله انشعابات ناشی از بحث‌های مناقشه‌آمیز دربارهٔ مقصر شکست اعتراضات گسترده آنپو برای جلوگیری از تصویب معاهده امنیتی آمریکا و ژاپن منحل شد. حزب سوسیالیست ژاپن (JSP) به امید به دست آوردن بخشی از جنبش دانشجویی در حال انشعاب در ژاپن، یک شاخه جوانان حزبی جدید به نام " "لیگ" جوانان سوسیالیست ژاپن " را تأسیس کرد "شاسیدو") برای نهادینه کردن قطعه Zengakuren تحت
"شاسیدو") برای نهادینه کردن قطعه Zengakuren تحت کنترل فعالان دانشجویی وابسته به JSP. پس از آن، "شاسیدو زنگاکورن" یکی از چندین زنگاکورن بود که برای عنوان "زنگاکورن واقعی" رقابت می‌کرد. با این حال، در سال ۱۹۶۴، خود شاسیدو بر سر پلتفرم حزب JSP یعنی «اصلاحات ساختاری» که برخی از فعالان جوان رادیکال احساس می‌کردند که بیش از حد تدریجی است، دچار انشقاق شد. آن دسته از فعالانی که طرفدار فشار فوری برای انقلاب سوسیالیستی بودند، از هم جدا شدند و در سال ۱۹۶۵ «جناح آزادیبخش» شاسیدی را تحت شعار «انقلاب پرولتاریای جهانی
شاسیدی را تحت شعار «انقلاب پرولتاریای جهانی فوری» تشکیل دادند. این خاستگاه کایهو-ها بود. فعالیت‌ها. در سال ۱۹۶۶، کایهو-ها به دو فرقه دانشجویی رادیکال دیگر، چوکاکو-ها و باند دوم پیوست تا «سه جناح زنگاکورن» ("سانپا زنگاکورن") را تشکیل دهد تا انقلابی فوری را از طریق اقدامات مستقیم خشونت‌آمیز دنبال کند. در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۷، کایهو-ها در تلاشی از سوی سانپا زنگاکورن برای جلوگیری فیزیکی، نخست‌وزیر ایزاکو ساتو از سفر به ایالات متحده برای ملاقات با رئیس‌جمهور ایالات متحده، لیندون جانسون، شرکت کرد که منجر به درگیری
متحده، لیندون جانسون، شرکت کرد که منجر به درگیری خشونت‌آمیز با پلیس شد که به کشته شدن یک فعال دانشجویی انجامید. در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹، کایهو-ها در تظاهرات دانشگاه‌های ژاپن در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۶۹ در دانشگاه‌های مختلف در سراسر ژاپن شرکت کرد. از سال ۱۹۶۸ شروع شد و تا دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت، کایهو-ها در مبارزه خشونت‌آمیز سانریزوکا علیه ساخت فرودگاه ناریتا که از ۱۹۶۸ تا دهه ۱۹۸۰ به طول انجامید، شرکت کرد. در سال ۱۹۷۱، حزب سوسیالیست تمام روابط خود را با کایهو-ها قطع کرد و اعضای کایهو-ها را از حزب اخراج کرد. کایهو-ها
و اعضای کایهو-ها را از حزب اخراج کرد. کایهو-ها یک درگیری شدید و طولانی مدت با گروه رقیب چپ جدید کاکومارو-ها داشت. تا سال ۱۹۸۹، کایهو-ها حدود ۲۰ عضو کاکومارو-ها را کشت. انشعاب. در سال ۱۹۸۱، کایهو-ها به «انجمن کارگران انقلابی» (革命的労働者協会) و «شورای ملی فراکسیون آزادی» (解放派全国協議会) تقسیم شد.
آداما توره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال لوریان، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد.
دمبا دیالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
عرفان نامی مردانه با ریشه عربی به معنی دانش، آگاهی، یادگیری و خرد است. گاهی عرفان به‌عنوان نامی زنانه استفاده می‌شود.
درون خاکستر فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی آرون هاروی است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوک گریمز، فرانک گریلو، روبرت تیلور، جیمز بج دیل، مارگریت مورو و برادی اسمیت ایفای نقش کرده‌اند.
کیدیان دیالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی جولیبا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
مامادو دیالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد لاوالوا، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال الجزیره، ای‌اف‌سی توبیز، باشگاه فوتبال سدان، و باشگاه ورزشی القطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مالی و زیر ۲۳ سال مالی و مالی بازی کرده است.
سلیمان دیاموتنه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال باری، و باشگاه فوتبال آ.اس. رم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
عبدالله دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
ابوبکر دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
لاسانا دیالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی جولیبا و باشگاه فوتبال شاتورو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مالی و مالی بازی کرده است.
آمادو دیاموتنه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، و باشگاه ورزشی جولیبا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مالی و مالی بازی کرده است.
بوبکر دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبه، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال لوتسرن، باشگاه ورزشی جولیبا، باشگاه فوتبال لیائونینگ، و باشگاه ورزشی فرایبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
بوبکر دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مالی و مالی بازی کرده است.
ام‌تی۸۱ () یک ماده میکوتوکسین با اثر ضد باکتری است.
سیکله‌تانین () یک داروی دیورتیک فوروپیریدینی است که در درمان فشار خون بالا به کار می‌رود.
خلیج سواستوپول () یک خور و خلیج در کرانه دریای سیاه و شبه‌جزیره کریمه است.
ال چیکانو فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی بن هرناندز بری است. در این فیلم بازیگرانی همچون رائول کاستیلو، ایمی گارسیا، خوزه پابلو کانتیلو، دیوید کاستانیدا، مارکو رودریگز، مارلین فورته، کیت دل کاستیلو، جرج لوپز و امیلیو ریورا ایفای نقش کرده‌اند.
هارونا دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال او.اف.آی کرته اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
ایچاکا دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مالی و مالی بازی کرده است.
اسماعیلا دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
لاسانا دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی جولیبا و باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
لاسینا دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
سکو دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
سلیمان دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مالی و مالی بازی کرده است.
یاکوبا دیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال الجرجیسی، باشگاه فوتبال حمام الانف، باشگاه ورزشی المعیذر، و باشگاه فوتبال انپی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
اسماعیل دیاوارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
سیسرو یک مجله ماهانه با تمرکز بر سیاست و فرهنگ است. این مجله که دارای موضع سیاسی محافظه‌کاری لیبرال است، مقر آن در برلین آلمان قرار دارد. از نظر پوشش شبیه به "آتلانتیک" و "نیویورکر" است. تاریخچه و مشارکت‌کنندگان. "سیسرو" در مارس ۲۰۰۴ در پوتسدام راه‌اندازی شد، این مجله بعداً به برلین منتقل گردید. اولین سردبیر مجله ولفرام ویمر بود که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ سردبیر روزنامه "دی ولت" نیز بود، و الکساندر مارگویر تا سال ۲۰۱۰ سردبیر "سیسرو" بود، مایکل نائومان یکی از سردبیران سابق این مجله است. از سال ۲۰۱۲ سردبیر مجله
سابق این مجله است. از سال ۲۰۱۲ سردبیر مجله کریستوف شونیکه شد. این مجله یازده تحریریه دارد. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ الکساندر گرلاخ به عنوان سردبیر اجرایی نسخه آنلاین خدمت کرد. از جمله نویسندگان آن بلا آندا، فیلیپ بلوم و آملی فرید هستند. یک روزنامه‌نگار محافظه‌کار بتینا رول نیز به "سیسرو" کمک کرد. در سال ۲۰۱۱ این مجله پروژه ایجاد سرهای مدادی را آغاز کرد که در نیم‌تنه مداد اسامی حکاکی شده سیاستمداران برجسته‌ای مانند باراک اوباما روی مدادهای مارک "سیسرو" حک می‌شد. این مدادها برای تبلیغ مصاحبه‌های مجله با رهبران
این مدادها برای تبلیغ مصاحبه‌های مجله با رهبران سیاسی در جعبه‌های مخصوص ارسال می‌شد. گرایش سیاسی و محتوایی. مخاطب "سیسرو"، روشنفکران آلمانی هستند که به دنبال طیف وسیع‌تری از دیدگاه‌های سیاسی هستند. موضع سیاسی "سیسرو" لیبرال-محافظه‌کار است. محتوای مجله بر شکل‌دهی نظرات از طریق دیدگاه‌های دست اول ویراستاران متمرکز است. سیسرو دارای چهار بخش اصلی است: بخش اول به نام «ولت‌بون» («انجمن جهانی» به زبان انگلیسی) تجزیه و تحلیل می‌کند و موضوعات و افراد مهم بین‌المللی را مورد بحث قرار می‌دهد. دومی، «"برلینر ریپابلیک"»
مورد بحث قرار می‌دهد. دومی، «"برلینر ریپابلیک"» (به انگلیسی "Berlin Republic")، انجمنی برای جامعه آلمان است. بعدی «"پایتخت"» به تحلیل مسائل اقتصادی می‌پردازد و آخری «سالن» به زندگی فرهنگی مدرن از زوایای مختلف می‌پردازد. علاوه بر این، بخش «مناظره» مجله، مشارکت چندین شخصیت برجسته از جمله ال گور و شاهزاده فلیکس فون لوونشتاین را پوشش می‌دهد. این مجله همچنین مصاحبه‌هایی را منتشر کرده است که اولین مصاحبه با گرهارد شرودر، نخست‌وزیر سابق آلمان بود. در سال ۲۰۰۶، داگمار هرتسوگ مطالعه مهم خود را در مورد جنسیت، حافظه
هرتسوگ مطالعه مهم خود را در مورد جنسیت، حافظه و اخلاق و رابطه آنها با فاشیسم آلمان در ماهنامه به نمایش گذاشت. "سیسرو" فهرستی از ۵۰۰ روشنفکر تأثیرگذار در آلمان را منتشر می‌کند. در دسامبر ۲۰۱۵ این مجله ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه را به عنوان مرد سال انتخاب کرد. تیراژ. "سیسرو" از افزایش تیتراژ برخوردار بوده است، هر چند شمارگان آن در حد متوسط است. تیراژ آن در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۰۵ به ۶۲۷۰۰ نسخه رسید. در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۰۶ به ۷۰۰۰۰ نسخه، در سه‌ماهه سوم ۲۰۰۷ به ۷۳۲۰۰ نسخه و برای سه‌ماهه دوم ۲۰۰۸ به ۷۷۰۷۷
به ۷۳۲۰۰ نسخه و برای سه‌ماهه دوم ۲۰۰۸ به ۷۷۰۷۷ نسخه رسید. در سه‌ماهه سوم ۲۰۰۸، به ۸۱۰۰۰ نسخه و در سه‌ماهه سوم ۲۰۰۹ به ۸۲۶۰۰ نسخه در سه‌ماهه سوم ۲۰۱۰. تیراژ مجله در سال ۲۰۱۴ ۸۳۵۲۷ نسخه بود. این مجله در سال ۲۰۲۱۷ تعداد ۴۳۸۲۰ نسخه فروش داشت. حوادث. در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۵، پس از انتشار تصویری از ابومصعب الزرقاوی تروریست اردنی در آوریل ۲۰۰۵، که توسط مأموران اداره پلیس جنایی فدرال (آلمان) مورد حمله قرار گرفت. این مأموریت توسط دادستان‌های عمومی پوتسدام مورد بررسی قرار گرفت و به اسم «ماجرای سیسرو» به شهرت رسید. در
گرفت و به اسم «ماجرای سیسرو» به شهرت رسید. در نتیجه دادگاه عالی آلمان در کارلسروهه در فوریه ۲۰۰۷ اعلام کرد که یورش مأموران به زرقاوی برخلاف قانون اساسی بوده است. جایزه. الکساندر مارگویر و کریستوف شونیکه، سردبیران "سیسرو"، جایزه برنز لید در ۲۰۱۹ را برای مناظره مجله سال دریافت کردند.