payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شرطی‌شدن ترس یا شرطی‌سازی ترس پاولفی یک الگوی رفتاری است که در آن جانداران زنده یادمی‌گیرند رویدادهای بد را پیش‌بینی کنند. نوعی از یادگیری است که در آن یک محرک بد (مثلاً یک شوک الکتریکی) با یک زمینه خنثی خاص (مانند یک اتاق) یا یک محرک خنثی (مانند یک لحن) همراه است، که سبب بیان پاسخ‌های ترس به حالت اولیه می‌شود. محرک یا زمینه خنثی این را می‌توان با جفت کردن محرک خنثی با یک محرک بد (مانند شوک الکتریکی، صدای بلند، یا بوی نامطبوع) انجام داد. در نهایت، محرک خنثی به تنهایی می‌تواند حالت ترس را ایجاد کند. در
خنثی به تنهایی می‌تواند حالت ترس را ایجاد کند. در واژگان شرطی‌سازی کلاسیک، محرک یا زمینه خنثی «محرک شرطی» (CS)، محرک بد، «محرک غیرشرطی» (US)، و ترس «پاسخ شرطی» (CR) است.
ابو آمینه بلال فیلیپس (متولد: دنیس بردلی فیلیپس؛ ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۷)، معلم اسلامی، سخنران، نویسنده، مؤسس و رئیس دانشگاه آزاد بین‌المللی کانادایی است که در قطر زندگی می‌کند. آثار او (اعم از نوشته، ترجمه و نظرات) بیش از ۵۰ کتاب اسلامی است و در شبکه‌های تلویزیونی ملی و ماهواره‌ای متعددی از جمله تلویزیون عربستان سعودی، تلویزیون شارجه، تلویزیون عجمان، کانال اسلام، تلویزیون هدی و تلویزیون صلح حضور داشته یا برنامه‌ای را ارائه کرده‌است. او خود را یک سلفی می‌داند و دارای عقاید افراطی می‌باشد. تحصیلات. فیلیپس از سال ۱۹۶۷
عقاید افراطی می‌باشد. تحصیلات. فیلیپس از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه Simon Frasier در ونکوور تحصیل کرد و در آنجا در رشته بیوشیمی شرکت کرد. فیلیپس چندین بار در سفرهای خود با اسلام روبرو شده بود، اما کتابی که او را به خود جلب کرد "، اسلام، دین بدفهمی" نوشته محمد قطب بود. او در فوریه ۱۹۷۲ به اسلام گروید و در حضور عبدالله حکیم کوئیک شهادت داد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه اسلامی مدینه و کارشناسی ارشد خود را در عقیده (الهیات اسلامی) از دانشگاه ملک سعود در ریاض دریافت کرد، سپس او در سال ۱۹۹۳ در پردیس
در ریاض دریافت کرد، سپس او در سال ۱۹۹۳ در پردیس لامپیتر دانشگاه ولز تز دکترای خود را با عنوان "جن‌گیری در اسلام به" پایان رساند. فیلیپس به مدت یک دهه در مدرسه منارات الریاض ریاض به تدریس علوم اسلامی پرداخت و همچنین به مدت ۱۰ سال در دانشگاه آمریکایی دبی معلم علوم عربی و اسلامی بود. او همچنین در دانشگاه عجمان (AU) در امارات متحده عربی سخنرانی می‌کند. فیلیپس در سال ۲۰۰۲ در دانشگاه پرستون در عجمان یک بخش مطالعات اسلامی راه اندازی کرد و در سال ۲۰۰۷ آکادمی مطالعات اسلامی را در قطر راه اندازی کرد. دیدگاه‌ها.
اسلامی را در قطر راه اندازی کرد. دیدگاه‌ها. فیلیپس قبلاً در یک سخنرانی و در یکی از کتاب‌های خود بیان کرده بود که بمب‌گذاران انتحاری مورد انتقاد ناعادلانه قرار می‌گیرند، زیرا آنها واقعاً خودکشی‌ای را انجام نمی‌دهند که در اسلام حرام است، بلکه در انجام عملیات نظامی شجاعت نشان می‌دهند. با این حال او بعداً در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۰ اظهار داشت که معتقد است بمب‌گذاری‌های انتحاری در واقع با قوانین اسلامی مطابقت ندارد.وقتی به عقیده یک بمب‌گذار انتحاری نگاه می‌کنید، در کل قصد متفاوتی دارد. . . [دشمن او] یا خیلی مسلح
کل قصد متفاوتی دارد. . . [دشمن او] یا خیلی مسلح است، یا تجهیزاتی که بتوانند با آن مقابله کنند، ندارند، بنابراین تنها گزینه دیگری که باقی می‌ماند این است که سعی کنند چند نفر را در میان خود بیاورند و سپس تجهیزاتی را که دارند منفجر کنند. برای از بین بردن تجهیزات و نجات جان همرزمان خود تلاش کنند. پس این واقعاً خودکشی به معنای واقعی تلقی نمی‌شود. این یک اقدام نظامی است و جان انسان‌ها در آن اقدام نظامی قربانی می‌شود. این واقعاً نقطه پایانی برای آن است و ما باید آن را در نظر بگیریم. تحریم‌های وی. فیلیپس به دلیل
آن را در نظر بگیریم. تحریم‌های وی. فیلیپس به دلیل اظهاراتش در مورد بمب‌گذاران انتحاری در بریتانیا مورد انتقاد قرار گرفت. او از ورود به بریتانیا، استرالیا، دانمارک و کنیا، از ورود مجدد به آلمان منع شده‌است، دستور خروج از بنگلادش به دلیل افراط او صادر شده‌است و در فیلیپین به دلیل «تحریک و جذب افراد برای انجام فعالیت‌های تروریستی» عده‌ای از طرفداران او دستگیر شدند. در سال ۲۰۰۷ او به توصیه آژانس‌های امنیت ملی از ورود به استرالیا منع شد. در سال ۲۰۱۰، ترزا می وزیر کشور، فیلیپس را به دلیل داشتن دیدگاه‌های افراطی
کشور، فیلیپس را به دلیل داشتن دیدگاه‌های افراطی از ورود به بریتانیا منع کرد. در آوریل ۲۰۱۱، فیلیپس از ورود مجدد به آلمان به عنوان "عنصر نامطلوب" منع شد. در سال ۲۰۱۲، فیلیپس از ورود به کنیا به دلیل پیوندهای احتمالی تروریستی منع شد. در شماره آوریل ۲۰۱۶ "مجله دابیک"، دولت اسلامی عراق و شام، فیلیپس را مرتد اعلام کرد و او را به دلیل محکوم کردن داعش تهدید به قتل کرد.
اسکیئل بوژاد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گودوی کروز اشاره کرد.
شرطی‌شدن اجتماعی ، فرایند جامعه‌شناختی آموزش افراد در یک جامعه برای پاسخگویی به شیوه‌ای است که عموماً مورد تأیید جامعه به‌طور کلی و گروه‌های همسالان در جامعه است. این مفهوم قوی‌تر از جامعه‌پذیری است که فرایند به ارث بردن هنجارها، آداب و آیین‌ها و ایدئولوژی‌ها است. تظاهرات شرطی‌شدن اجتماعی گسترده‌است، اما عموماً به عنوان الگوهای اجتماعی و ساختارهای اجتماعی از جمله ملی‌گرایی، آموزش، اشتغال، سرگرمی، فرهنگ مردم، دین، معنویت و زندگی خانوادگی طبقه‌بندی می‌شوند. ساختار اجتماعی که فرد در آن خود را می‌یابد بر خود او
اجتماعی که فرد در آن خود را می‌یابد بر خود او تأثیر می‌گذارد و می‌تواند اعمال و پاسخ‌های اجتماعی را تعیین کند.
برنارد کاباندا اسلونگو (۱۹۵۹ – ۴ سپتامبر ۱۹۹۹) گیتاریست اوگاندایی بود. او به تازگی از طریق حضور در جشنوارهٔ WOMAD در ایالات متحده و بریتانیا در سال ۱۹۹۹ در زمینهٔ موسیقی ملل به شهرتی قابل اعتنا دست یافته بود، اما این شهرت طولی نکشید؛ چرا که کمتر از دو ماه پس از اجرایش در جشنواره، در سن ۴۰ سالگی بر اثر ایدز درگذشت. قبل از مرگ، او آلبومی را به نام "Olugendo" ضبط و منتشر کرد. او در خیابان‌های کامپالا، پایتخت اوگاندا، در حال نواختن گیتاری که خودش از ضایعات ساخته بود، کشف شد. او به تک‌نوازی یا با نواختن سازهای
بود، کشف شد. او به تک‌نوازی یا با نواختن سازهای کوبه‌ای ساده که در میخانه‌های کامپالا می‌نواخت، قناعت کرده بود و این کار را در جشنوارهٔ WOMAD نیز انجام داد و به همراه ساموئل باکابولیندی به نواختن سازهایی پرداختند که از ضایعات درست کرده بودند.
در بوم‌شناسی، تفاوت کنام (که همچنین به عنوان تفکیک کنام و جداسازی کنام نیز شناخته می‌شود) به فرآیندی گفته می‌شود که در آن گونه‌های رقیب به گونه‌ای متفاوت از محیط استفاده می‌کنند به شیوه‌ای که به همزیستی آنها کمک می‌کند. اصل طرد رقابتی بیان می‌کند که اگر دو گونه با کنام‌های یکسان (نقش‌های زیست‌محیطی) رقابت کنند، یکی ناگزیر دیگری را به سوی انقراض سوق خواهد داد. این قاعده، همچنین بیان می‌کند که دو گونه نمی‌توانند در یک زیستگاه دقیقاً یک کنام را اشغال کنند و حداقل به شکلی پایدار باهم همزیستی کنند. هنگامی که دو
به شکلی پایدار باهم همزیستی کنند. هنگامی که دو گونه جایگاه‌های خود را از هم متمایز می‌کنند، تمایل به رقابت با شدت کمتری دارند و بنابراین، احتمال همزیستی بیشتری دارند. گونه‌ها می‌توانند با روش‌های مختلف، مانند مصرف غذاهای مختلف، یا استفاده از بخش‌های مختلف محیط، جایگاه خود را متمایز کنند.
آرماندو اوبیسپو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون و باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده‌است.
آندره رامالیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیفرینگ، باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد.
ابراهیم سانگاره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است که برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ساحل عاج بازی کرده‌است.
مائورو ژونیور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال برزیل، زیر ۱۷ سال برزیل، و زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده‌است.
اولیویه بوسکالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه فوتبال برایتون بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۸ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه، و زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
پایهٔ بودوباش رومیان در شبه جزیرهٔ عربستان در گسترش امپراتوریِ زیر فرمان آگوستوس بود و تا زمان چیرگی اعراب بر قلمرو رومِ خاوری یا بیزانس پس از دهه ۶۲۰ پیوستگی داشت. به گفتهٔ استرابون، اندازهٔ بازرگانی میان روم و هند از راه دریای سرخ و دریای عرب از زمان گشایش مصر از سوی رومیان در سال سی پیش از میلاد بسیار فراوان بوده‌است. ۱۲۰ کشتی رومی هر ساله هنگام دادوستد چاشنی از برنیس به راه می‌افتادند و بارها در سفر خود به هند، از کرانه‌های یمن گذر می‌کردند. رومیان بیشتر برای آسوده ساختن راه‌های دریایی از دزدی دریایی،
برای آسوده ساختن راه‌های دریایی از دزدی دریایی، یک لشگرکشی زیر نظر الیوس گالوس راه انداختند و در بندر عدن (که در آن زمان Eudaemon نامیده می‌شد) در جنوب عربستان به‌طور گذرا جاگیر شدند. همچنین رومی‌ها یک پادگان کوچک لژیونری در بندر نبطی Leuke Kome (به معنی «دهکده سفید» که در شمال بندر جده عربستان جایگیر بود) داشتند که به گفتهٔ آکادمیک تئودور مومسن در سدهٔ ۱ برای پایش بازرگانی چاشنی و ترشی‌جات پایه‌گذاری شده‌بود. شیره کندر و مر، دو چاشنی که در دوران باستان در جایگاه عطر بسیار ارزشمند بودند، فقط از درختانی که
جایگاه عطر بسیار ارزشمند بودند، فقط از درختانی که در جنوب عربستان، اتیوپی و سومالی می‌رویند، به دست می‌آمد. بازرگانان عرب این کالاها را با کاروان‌های شتر در جاده عود به بازارهای رومی می‌آوردند. استرابون رفت‌وآمد فراوان در راه‌های بیابانی را با یک ارتش می‌سنجید. «راه بازرگانی بوخور» در راستای لبهٔ باختری بیابان میانی عربستان نزدیکِ صد مایلیِ کرانهٔ دریای سرخ در درون کشور جای داشت. پلینیوس گفته‌است که این راه از شصت‌وپنج ایستگاه پدید آمده‌بود که با درنگ‌هایی برای آرام‌گیری شتران بخش‌بندی شده‌بود. هم نبطی‌ها
برای آرام‌گیری شتران بخش‌بندی شده‌بود. هم نبطی‌ها و هم عرب‌های جنوبی از راه ترابری این کالاها که به امپراتوری روم می‌رفت، سرمایه بسیار اندوختند. لشگرکشی گالوس. گایوس آئلیوس گالوس دومین فرماندار رومی مصر بود که از ۲۶ تا ۲۴ پیش از میلاد سر کار بود. گزارش‌های لشگرکشی او به یمن از سوی استرابون، دیون کاسیوس و پلینیوس بازگو شده‌است. گزارش استرابون به‌ویژه پردامنه است او بیشتر آگاهی‌های خود را از خود آئلیوس گالوس، که دوستش بود، گرفته‌است. همچنين بخشی از پادشاهی سبا، سرزمین یمن امروزی، از سوی رومی‌ها Arabia Felix
سرزمین یمن امروزی، از سوی رومی‌ها Arabia Felix (به لاتین «عربستان حاصلخیز» یا «عرب خوش‌بخت») نامیده‌شد که نشان‌دهندهٔ آبادانی و فراوانی آن است. آبیاری این فرآورده‌ها از سوی سد بزرگ مأرب انجام می‌شد. استرابون بازگو می‌کند که ایلاساروس در آن زمان فرمانروای حضرموت بود. آگوستوس به گالوس دستور داد تا در سال ۲۶ پیش از میلاد، لشگرکشی به فلیکس (یمن) عربستان انجام دهد، جایی که او باید پیمان‌هایی می‌بست که مردم عرب را فودراتی (یعنی دولت‌های مشتری) می‌ساخت، یا چنانچه ایستادگی می‌کردند آنها را زیر چیرگی خود درمی‌آورد.
می‌کردند آنها را زیر چیرگی خود درمی‌آورد. به گفته تئودور مومسن، آلیوس گالوس با ده هزار لژیونر از مصر کشتی گرفت و در Leuce Kome، بندر بازرگانی نبطیان در کرانه شمال باختری عربستان فرود آمد. جنبش‌های دیگر گالوس وابسته به یک راهنمای نبطی به نام سیلائوس بود که نشان داد غیرقابل‌اعتماد است. در پی راهنمایی نادرست سیلائوس، ارتش شش ماه زمان برد تا به مأرب، پایتخت سبائیان برسد. گالوس مأرب را یک هفته محاصره ناکام کرد و سپس ناچار به عقب‌نشینی شد. مومسن ریشهٔ این ناکامی را آمیخته‌ای از بیماری، زنجیره تأمین خیلی گسترده و
آمیخته‌ای از بیماری، زنجیره تأمین خیلی گسترده و اقلیم بیابانیِ سخت‌تر از آنچه رومی‌ها می‌پنداشتند، می‌داند. عقب‌نشینی گالوس به اسکندریه در شصت روز کامل شد. ناوگان رومی پشتیبان کامیابی بیشتری داشت. آنها بندر Eudaemon (عدن امروزی) را گرفتند و ویران کردند و راه بازرگانی روم به هند را پشتیبانی کردند. تراژن و استان عربستان‌پترا. نبطیان از زمان در آمدن رومیان به بخش جنوب‌خاوری دریای مدیترانه، پیوندهای نزدیکی با آنان داشتند. در دوران آگوستوس، آنان یکی از پادشاهی‌های فرمانبردار رومیان بودند. زمانی که امپراتور
فرمانبردار رومیان بودند. زمانی که امپراتور تراژان کشورگشایی به‌سوی خاور را آغاز کرد، رب‌ال دوم سوتر، یکی از پادشاهان فرمانبردار روم، درگذشت. این رویداد، پیوستن پادشاهی نبطی را در پی داشت، گرچه چگونگی و چرایی این پیوستگی روشن نیست. برخی گواه‌های سنگ‌نبشته‌ای، از یک نبرد آگاهی می‌دهند که در آن نیروهایی از سوریه و مصر جنگیدند. با این همه، روشن است که در سال ۱۰۷ میلادی، لژیون‌های رومی در پیرامون پترا و بصری جای‌گیر شده‌بودند، چنان‌که یک پاپیروس (و گواه‌های دیگر) به‌دست‌آمده از مصر نشان‌دهنده‌ی آن است.
دیگر) به‌دست‌آمده از مصر نشان‌دهنده‌ی آن است. امپراتوری روم، سرزمینی را به‌دست‌آورد که استان عربستان پتراه (در جنوب کنونی اردن و شمال‌باختر عربستان سعودی) شد. گشودن عربستان تا هنگام پایان‌یافتن ساخت راه ترایانا نووا در دههٔ ۱۲۰ میلادی، به‌گونهٔ رسمی جشن‌گرفته نشد. این راه، از میانهٔ استان، از بصری تا عقبه کشیده‌شده‌بود. پس از پایان این پروژه، سکه‌هایی ضرب شدند که در یک‌سو چهرهٔ تراژان و در سوی دیگر شتری نگارگری شده‌بود، و این سکه‌ها برای بزرگداشت پیوستن عربستان به امپراتوری ضرب شدند. این سکه‌ها تا سال ۱۱۵
به امپراتوری ضرب شدند. این سکه‌ها تا سال ۱۱۵ ضرب می‌شدند، زمانی که نگاه امپراتوری روم بیشتر به خاور کشیده‌شد. این راه، نه تنها بُصری و عقبه را پیوند می‌داد، بلکه پترا را نیز دربرمی‌گرفت، و با راهی کاروان‌رو که تا بندر «لوکه کومه» در کرانه‌های باختری عربستان جنوبی کشیده‌می‌شد، ادامه می‌یافت. در سال ۱۹۶۵، گواه‌های بیشتری یافت شد که نشان می‌داد لژیون‌های رومی در مدائن صالح در کوه‌های حجاز در شمال‌باختر عربستان جای‌گیر بودند، که گسترهٔ استان عربستان پتراه را بیشتر می‌کرد. تراژان که به خاور دلبستگی فراوانی
بیشتر می‌کرد. تراژان که به خاور دلبستگی فراوانی داشت، برای آسودا‌سازی دادوستد از دزدی دریایی در اقیانوس هند، پادگانی در جزیره فرسان، در جنوبی‌ترین بخش این دریا بنیاد نهاد. هادریانوس، پس از گسترش‌های تراژان، به‌گمان فراوان استان را بازچینی کرد و گسترهٔ آن را تا نزدیک به نیمه کاهش داد (تا مرز باختری آنچه «لیمس عربیکوس» خوانده‌می‌شد) تا بتواند بهتر از عربستان پتراه در برابر یورشگران و دشمنان پدافند کند. همین روند در کالدونیا نیز انجام شد، زمانی که او دژهای رومی پیرامون اینچتوتیل و گسک ریج را رها کرد و دیوار
پیرامون اینچتوتیل و گسک ریج را رها کرد و دیوار هادریان را در بریتانیا (استان روم) ساخت (و بخش‌هایی از اسکاتلند را از خاک رومی بیرون انداخت). در زمان امپراتور سپتیمیوس سوروس، استان عربستان پتراه گسترش یافت و بخش‌های «لجاء» و جبل‌الدروز، سرزمین‌های ناهموار جنوب دمشق، و همچنین زادگاه مارکوس ژولیوس فیلیپوس (فیلیپ عرب) را نیز دربرگرفت. رومیان هم‌پیمانی نیرومند در عرب‌های «غسانی» یافتند که از سرزمین مأرب به جنوب سوریه کوچیده بودند، بیشتر در سدهٔ دوم میلادی. غسانیان همچون سپری در برابر دیگر بادیه‌نشینان بودند که
همچون سپری در برابر دیگر بادیه‌نشینان بودند که می‌کوشیدند به سرزمین‌های رومی رخنه کنند. براستی، پادشاهان ایشان را باید «فیلارک» خواند؛ فرمانروایان بومیِ سرزمین‌های مرزیِ وابسته به روم. پایتخت آنان در «جابیه» در بلندی‌های جولان بود. از دید گستره، پادشاهی غسانی بیشتر سرزمین سوریه، کوه حرمون (لبنان)، اردن و فلسطین را دربرمی‌گرفت، و از راه هم‌پیمانی با دیگر تیره‌های «ازد»، فرمانروایی‌شان تا شمال حجاز و تا یثرب (مدینه) گسترش یافته بود. افزون بر این، ریز تبار عربیِ امپراتور رومی، فیلیپ عرب، دانسته نیست؛ چراکه
امپراتور رومی، فیلیپ عرب، دانسته نیست؛ چراکه همهٔ بن‌مایه‌ها تنها نام‌های لاتینی او و خانواده‌اش را آورده‌اند. با این همه، چون از بخشی برخاسته که غسانیان در آن جای گرفته بودند، بسیاری از تاریخ‌نگاران گمان برده‌اند که وی از آن تبار بوده‌است. همچنین، یادکرد او در جایگاه مردی مسیحی یا دست‌کم بردبار با مسیحیان، با این برداشت سازگار است، زیرا مردم آن بخش در آن زمان در روند گرویدن به آیین مسیح بودند. سپتیمیوس سوروس، استان بزرگی را بزرگ‌تر ساخت. سپس، با گشودن میان‌رودان، دامنهٔ فرمانروایی روم را گسترده‌تر کرد.
دامنهٔ فرمانروایی روم را گسترده‌تر کرد. سپردنِ بخش‌های «لجا» و «جَبل‌الدُّروز» بخشی از سیاست هوشمندانهٔ او بود برای استوار ساختنِ چیرگی در آن سامان پیش از یورش به میان‌رودان. استان عربیه پایگاه اندیشه‌ایِ سوروس در خاور رومی شد. به‌گفتهٔ باورسوک، عربیه چنان نماد وفاداری به سوروس و امپراتوری روم شد که هنگام نبرد او با کلودیوس آلبینوس در گل (فرانسهٔ امروزی)، دشمنان سوریِ سپتیمیوس سوروس چو انداختند که لژیون سوم «سیرنائیکا» که بر عربیه پترائه فرمان می‌راند، شوریده‌است. اینکه چنین سخنی دربارهٔ لژیونی در استانی
اینکه چنین سخنی دربارهٔ لژیونی در استانی دورافتاده بتواند بر کشاکش‌های گل اثر گذارد، نشان از چیرگی سیاسیِ عربیه دارد. با آنکه نه انبوه‌نشین بود، نه گنجینه و نه جایگاه راهبردی، با این‌همه، ستون فرهنگ رومی شده‌بود. و اینکه این فرهنگ رومی از گونهٔ خاوری بود، چیزی از کارایی‌اش در باختر نمی‌کاست. همین تهی‌دستیِ عربیه پترائه بود که آن را بر آن داشت تا خود را رومی بشمارد، و همین، وفاداری‌اش را به روم استوارتر کرد. نمونه‌ای دیگر از وفاداری تیره‌های عربِ شمال عربستان به روم، لوسیوس سپتیمیوس اودایناتوس بود. او
به روم، لوسیوس سپتیمیوس اودایناتوس بود. او «فرزند لوسیوس سپتیمیوس هیرود (حیران)، سناتور و سرور تدمر بود و هیرود پسر وابلاتوس (وهب‌الّات)، و او نیز پسر ناصور بود». اودایناتوس فرمان‌روای عربِ (عرب رومی‌شده) پالمیرا (تدمُر) به‌ شمار می‌رفت. پس از او، همسرش زِنوبیا و فرزندشان وابلاتوس بر فرمان‌روایی اندک‌پای پالمیرا چیره شدند. اودایناتوس در نیمهٔ دوم سدهٔ سوم میلادی، توانست سرزمین‌هایی در خاور امپراتوری روم را که مال ساسانیان بود به چنگ آورد. با بازآرایی امپراتوری به‌دست دیوک‌لِتیان (۲۸۴–۳۰۵ م)، گسترهٔ استان
به‌دست دیوک‌لِتیان (۲۸۴–۳۰۵ م)، گسترهٔ استان «عربستان پترا» افزایش یافت و بخش‌هایی از سرزمین فلسطینِ امروزی را نیز دربر گرفت. پس از دیوک‌لتیان، عربستان بخشی از «دیوانِ خاور» (Diocese of the East) شد که خود در دلِ «پیشکاری کلِ خاور» (Praetorian Prefecture of the East) جای داشت و بیشتر مردمان آن، کیشِ ترسایی (مسیحی) داشتند. در آغاز سدهٔ هفتم، این استان به‌دست نیروهای عربِ مسلمان زیر فرمان خلیفه عمر گشوده شد. در سال ۶۳۰ میلادی، لژیون سوم کیرِناییکا (Legio III Cyrenaica) در نبرد برای نگه‌داری بُصری نابود شد، و
در نبرد برای نگه‌داری بُصری نابود شد، و بدین‌سان، باشندگی روم در عربستان پایان یافت.
سورا نظرخان () خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده‌ی ازبک است. سبک او موسیقی عامیانه و معاصر ازبکستان است. نظرخان به شهرت جهانی دست یافته و با هنرمندان برجستهٔ بین‌المللی همکاری داشته‌است. در سال ۲۰۰۴، نظرخان جایزهٔ موسیقی ملل رادیو بی‌بی‌سی ۳ را در بخش «بهترین هنرمند آسیایی» دریافت کرد. فعالیت هنری. نظرخان فعالیت خود را به عنوان خوانندهٔ سولو از سال ۲۰۰۰ آغاز کرد. در سال ۲۰۰۳، او آلبوم خود را با نام "Yoʻl boʻlsin" توسط شرکت بریتانیایی ریل ورلد رکوردز منتشر کرد. این آلبوم توسط تهیه‌کنندهٔ فرانسوی هکتور زازو تأمین
آلبوم توسط تهیه‌کنندهٔ فرانسوی هکتور زازو تأمین مالی شده‌است. پس از انتشار، او با گروه خود تورهای گسترده‌ای در اروپا و آسیا برگزار کرد. او همچنین در تور پیتر گابریل به نام "Growing Up در سال ۲۰۰۴" نقش حمایتی بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۴، سورا آلبوم "Goʻzal dem" را که مجموعه‌ای از آهنگ‌های محلی بود، در نسخه‌ای محدود ضبط کرد. در سال ۲۰۰۷، ریل ورلد رکوردز آلبوم "سن" را منتشر کرد که بیشتر موسیقی آن آلبوم توسط سورا ساخته شده بود. او از دو تهیه‌کننده برای کار بر روی این آلبوم کمک گرفت؛ برونو الینگهام و ویکتور
روی این آلبوم کمک گرفت؛ برونو الینگهام و ویکتور سولوگوب. در سال ۲۰۰۹، سوارا یک آهنگ موفق با عنوان "А Он Не Пришёл" به زبان روسی منتشر کرد که به یک موفقیت بزرگ در سراسر کشورهای مستقل مشترک المنافع تبدیل شد. آخرین آلبوم سورا، "تورتادور" - مجموعه‌ای از آهنگ‌های سنتی/کلاسیک ازبکی- در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ در ایالات متحده توسط شرکت ضبط موسیقی خودش، Sevaramusic منتشر شد. سورا از نوازندگان «مکتب قدیمی» برای جلسات ضبط زنده دعوت کرد. این آلبوم به صورت الکترونیکی ضبط نشده‌است. در سال ۲۰۱۲ سوارا در نسخهٔ روسی نمایش «صدا»
در سال ۲۰۱۲ سوارا در نسخهٔ روسی نمایش «صدا» شرکت کرد. سورا نظرخان در آهنگ ها/آلبوم‌های زیر حضور داشته‌است:
جوئی فیرمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که‌ برای باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون بازی می‌کند از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولندام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند بازی کرده‌است.
فیس تایم یک اصطلاح انگلیسی برای تعامل مستقیم شخصی یا تماس بین دو یا چند نفر در یک زمان و مکان فیزیکی است. بنابراین فیس تایم در «زندگی واقعی» رخ می‌دهد و عمدتاً با تعامل یا تماسی که از راه دور (مثلاً از طریق تلفن) و/یا الکترونیکی (مثلاً از طریق ایمیل، پیام‌رسانی فوری، تجارت الکترونیک، رسانه‌های اجتماعی یا شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای) رخ می‌دهد، تضاد دارد. این اصطلاح در ابتدا یک زبان محاوره ای بود، اما با افزایش تعداد افرادی که در سراسر جهان معمولاً و به‌طور گسترده به ارتباطات از راه دور و اینترنت برای ارتباطات
به ارتباطات از راه دور و اینترنت برای ارتباطات شخصی و تجاری متکی هستند، وارد زبان عامیانه شده‌است.
یوهان باکایوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده‌است.
جایزه بزرگ سنگاپور ۲۰۲۲ (که به‌طور رسمی با نام فرمول ۱ سنگاپور ایرلاینز جایزه بزرگ سنگاپور ۲۰۲۲ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک است که در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۲۲ در پیست خیابانی مارینا بی در مارینا بی، سنگاپور برگزار می‌شود. این مسابقه هفدهمین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۲ است. زمینه. این رویداد قرار است در آخر هفته و در روزهای ۳۰ سپتامبر تا ۲ اکتبر برگزار شود. این مسابقه پس از رویداد سال ۲۰۱۹ و پس از وقفه در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ برگزار می‌شود. سباستین فتل برنده آخرین
کووید-۱۹ برگزار می‌شود. سباستین فتل برنده آخرین مسابقه برگزار شده در سال ۲۰۱۹ است. جدول رده‌بندی قهرمانی قبل از مسابقه. ماکس فرستاپن پس از دور شانزدهم در ایتالیا، با ۳۳۵ امتیاز، ۱۱۶ امتیاز بیشتر از شارل لکلرک در رده دوم و ۱۲۵ امتیاز از هم‌تیمی خود سرجیو پرز در رتبه سوم، صدرنشین جدول قهرمانی رانندگان است. در جدول قهرمانی سازندگان، ردبول ریسینگ با ۵۴۵ امتیاز صدرنشین است. فراری با ۴۰۶ امتیاز و مرسدس با ۳۷۱ امتیاز در رده دوم و سوم قرار دارند. شرکت‌کنندگان. رانندگان و تیم‌ها همان لیست ورود به فصل هستند و هیچ
و تیم‌ها همان لیست ورود به فصل هستند و هیچ راننده دیگری برای مسابقه حضور ندارد. این جایزه بزرگ سیصد و پنجاهمین شروع مسابقه برای فرناندو آلونسو خواهد بود و رکورد کیمی رایکونن برای بیشترین استارت در فرمول یک را خواهد شکاند. انتخاب تایر. تأمین کننده تایر پیرلی ترکیبات سی۳، سی۴ و سی۵ (به ترتیب سخت، متوسط و نرم) را برای استفاده تیم‌ها در مسابقه اختصاص داده‌است. تغییرات پیست. اولین و سومین نقطه فعال‌سازی دی‌آر‌اس ۵ متر (۱۶ فوت) به عقب‌تر منتقل شدند و به ترتیب در ۴۸ متر (۱۵۷ فوت) بعد از پیچ ۵ و ۴۳ متر (۱۴۱ فوت)
۴۸ متر (۱۵۷ فوت) بعد از پیچ ۵ و ۴۳ متر (۱۴۱ فوت) بعد از راس پیچ ۲۳ قرار گرفتند. مسابقه. این مسابقه ساعت ۲۰:۰۰ به وقت محلی ()، در تاریخ ۲ اکتبر برگزار شد. رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه. جدول رده‌بندی قهرمانی رانندگان جدول رده‌بندی قهرمانی سازندگان
فیلیپ اموِنه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین، باشگاه فوتبال اشتوتگارت و باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اتریش و اتریش بازی کرده‌است.
یوربه فرتسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده‌است.
کنش متقابل‌گرایی یا «تعامل‌گرایی» در جامعه‌شناسی خرد، دیدگاهی نظری است؛ که رفتار اجتماعی را محصول تعامل فرد و موقعیت می‌بیند. به عبارت دیگر، فرآیندهای اجتماعی (مانند تضاد، همکاری، شکل‌گیری هویت) را از رابطه اجتماعی استخراج می‌کند. به موجب آن ذهنی معانی برای توضیح یا درک رفتار اجتماعی ضروری است. این دیدگاه به مطالعه روش‌هایی می‌پردازد که افراد از طریق تعاملات خود، جامعه را شکل می‌دهند و توسط آن شکل می‌گیرند؛ بنابراین تعامل گرایی استدلال می‌کند فرد به جای صرفاً یک شی منفعل در محیط خود، یک قطعه فعال و آگاه از
یک شی منفعل در محیط خود، یک قطعه فعال و آگاه از بافت اجتماعی سیستم است. بر این باور است که کنش‌های متقابل توسط معانی ای هدایت می‌شوند که به خود، به دیگرانی که هر فرد با آنها تعامل دارد، و به موقعیت‌های تعاملی هدایت می‌شوند؛ که همه آنها در تعامل خود تغییر می‌کنند. از این نظر، تعامل گرایی ممکن است در تقابل با مطالعات جامعه‌پذیری قرار گیرد؛ تا جایی که تعامل گرایی افراد را تصور می‌کند که حداقل به همان اندازه که گروه‌ها بر افراد تأثیر می‌گذارند، بر گروه‌ها تأثیر بگذارند. جورج هربرت مید، به عنوان مدافع
تأثیر بگذارند. جورج هربرت مید، به عنوان مدافع پراگماتیسم و ذهنیت واقعیت اجتماعی، پیشرو در توسعه تعامل گرایی تلقی می‌شود. هربرت بلومر کار مید را گسترش داد و اصطلاح «کنش متقابل نمادین» را ابداع کرد. از طریق این دیدگاه (در تکنیک‌های مدرن) می‌توان رفتار انسان را از سه بخش مشاهده کرد: ویژگی، موقعیت و تعامل (بین صفت و موقعیت). «ویژگی» به میزانی اشاره دارد که شخصیت به‌طور مستقیم بر رفتار، مستقل از موقعیت (و بنابراین به‌طور مداوم در موقعیت‌های مختلف) تأثیر می‌گذارد. «وضعیت» میزان پاسخگویی همه افراد مختلف را اساساً
«وضعیت» میزان پاسخگویی همه افراد مختلف را اساساً به یک موقعیت معین در نظر می‌گیرد. و «تعامل» شامل روش‌هایی است که در آن موقعیت یکسان بر افراد مختلف تأثیر متفاوتی می‌گذارد. زیرمجموعه‌ها و دانش‌پژوهان. کنش متقابل‌گرایی چندین زیرمجموعه دارد: کنش‌های متقابل. کنش متقابل‌گرایی دیدگاهی است جامعه‌شناسی خرد که استدلال می‌کند معنا از طریق کنش‌های متقابل افراد تولید می‌شود. رابطه اجتماعی فرآیندی چهره به چهره متشکل از کنش‌ها، واکنش‌ها، و سازگاری متقابل بین دو یا چند نفر با هدف ارتباط با دیگران است. (همچنین شامل تعامل
با هدف ارتباط با دیگران است. (همچنین شامل تعامل حیوانات مانند جفت‌گیری می‌شود) این تعامل شامل تمام زبان (از جمله زبان بدن) و رفتار است. اگر تعامل پیش از اینکه کسی قصد انجام آن را داشته باشد در خطر پایان یافتن باشد، می‌توان با انطباق با انتظارات دیگران، با نادیده گرفتن برخی حوادث یا با حل مشکلات ظاهری، آن را حفظ کرد. اروینگ گافمن بر اهمیت کنترل در تعامل تأکید کرد: شخص باید سعی کند رفتار دیگران را در طول تعامل کنترل کند تا به اطلاعاتی که به دنبال آن است دست یابد و درک تصویر خود را کنترل کند. مفاهیم مهم در