payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اس‌ان‌ال کره (به ؛ ) یا به اختصار با نام اس‌ان‌ال‌کی (SNLK) نیز شناخته می‌شود، یک برنامه تلویزیونی واقع‌نمای کره جنوبی و یک اثر اقتباسی از برنامه آمریکایی "پخش زنده شنبه شب" است. این برنامه در ابتدا از ۳ دسامبر ۲۰۱۱ تا ۱۸ نوامبر ۲۰۱۷، شنبه‌ها ساعت ۲۲:۵۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان پخش شد. در سال ۲۰۲۱ این برنامه توسط کوپانگ پلی احیا شد و از ۴ دسامبر ۲۰۲۱، شنبه‌ها ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از این پلتفرم پخش شد.
هور جون، داستان اصلی (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۳ در ژانر تاریخی است. این مجموعه از ۱۸ مارس تا ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۲۰:۵۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۱۳۵ قسمت پخش شد.
پارک یونگ وو (؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۷۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. فیلم‌شناسی. گزیده فیلم‌شناسی
آلیس در چونگدامدونگ (به ؛ انگلیسی: "Cheongdam-dong Alice") یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ با بازی مون گیون یانگ و پارک شی هو است. این مجموعه از ۱ دسامبر ۲۰۱۲ تا ۲۷ ژانویه ۲۰۱۳، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۱۶ قسمت پخش شد.
زندگی گلگون من () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۵ با بازی چوی جین شیل، سون هیون-جو و لی ته-ران است. این مجموعه از ۲۴ اوت تا ۱۰ نوامبر ۲۰۰۵، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۲۴ قسمت پخش شد. "زندگی گلگون من" یک موفقیت بود به میانگین آمار بینندگان ۳۴٫۲٪ در کل و در اوجش به ۴۷٪ رسید. این مجموعه به دومین درام کره‌ای پربیننده سال ۲۰۰۵ پس از "نام من کیم سام سون است" (در شبکه ام‌بی‌سی) و به پربیننده‌ترین درام کره‌ای شبکه کی‌بی‌اس در آن سال تبدیل شد. عملکرد بازیگری چوی جین شیل
در آن سال تبدیل شد. عملکرد بازیگری چوی جین شیل در این مجموعه، بسیار مورد تحسین قرار گرفت.
دانیلا () یک تله‌نوولا آمریکایی به زبان اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران این سریال تلویزیونی می‌توان به لیتسی دومینگس اشاره کرد.
یو ها (؛ زادهٔ ۹ فوریه ۱۹۶۳) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و شاعر معاصر اهل کره جنوبی است. او فیلم‌های "یک کارناوال کثیف" (۲۰۰۶) و "گانگنام بلوز" (۲۰۱۵) را کارگردانی کرده‌است. فیلم "گانگنام بلوز" فیلمی گانگستری با تلمیح به فیلم‌های مارتین اسکورسیزی همچون "دارودسته‌های نیویورکی"، "خیابان‌های پایین شهر" و "رفقای خوب" است.
یک کارناوال کثیف (; ) یک فیلم نئو-نوآر اکشن سال ۲۰۰۶ کره جنوبی به کارگردانی یو ها است. این فیلم در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ منتشر شد.
بانجی جامپینگ خودشان (; ) یک فیلم محصول سال ۲۰۰۱ کره جنوبی با بازی لی بیونگ هون، لی اون جو و یو هیون سو است. این فیلم تعداد ۹۴۷٬۰۰۰ بلیت فروخت و دهمین فیلم پربازدید آن سال شد.
یکشنبه زیبا (; ) یک فیلم درام جنایی سال ۲۰۰۷ کره جنوبی است. این فیلم در ۳۹ مارس ۲۰۰۷ منتشر شد.
کپلر-۱۳۸ (). کپلر-۱۳۸، همچنین به عنوان KOI-314 شناخته می‌شود، یک کوتوله سرخ . واقع در صورت فلکی شلیاق، ۲۱۹ سال نوری از زمین است. این سیاره در میدان دید فضاپیمای کپلر، ماهواره‌ای که مأموریت کپلر ناسا برای شناسایی سیاره‌هایی که از دیدگاه زمینی از برابر ستاره‌هایشان عبور می‌کنند، قرار دارد. این ستاره میزبان سه سیارهٔ تأیید شده و احتمالاً سیارهٔ چهارمی است، از جمله سیاره فراخورشیدی کم جرم با جرم و اندازهٔ اندازه‌گیری شده که تا به امروز کشف شده‌است؛ کپلر-۱۳۸بی، با جرمی قابل مقایسه با سیاره مریخ. کپلر-۱۳۸دی به
با جرمی قابل مقایسه با سیاره مریخ. کپلر-۱۳۸دی به دلیل کم بودن چگالی آن مورد توجه است. در ابتدا تصور می‌شد که این سیاره احتمالاً یک کوتوله گازی باشد، / مشاهدات جدیدتر تا سال ۲۰۲۲ نشان می‌دهد که این سیاره و همچنین سیاره c احتمالاً جهان‌های اقیانوسی هستند.
لیگ عالی تاجیکستان ۲۰۲۳، سی و دومین دوره لیگ عالی تاجیکستان، برترین سطح فوتبال تاجیکستان برای باشگاه‌های فوتبال تاجیکستان است. تیم‌ها. ۱۰ تیم در این دوره حضور دارند. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/2023_Tajikistan_Higher_League
عروسی در روم باستان () در روم باستان، عروسی یک آیین مقدس بود که شامل بسیاری از اعمال مذهبی بود. برای اینکه عروسی برگزار شود، عروس و داماد (داماد) یا پدرانشان باید به عروسی رضایت می‌دادند. به‌طور کلی، عروسی در ژوئن به دلیل خدای یونو برگزار می‌شود. عروسی هرگز در روزهایی که بدشانسی تلقی می‌شد برگزار نمی‌شد. در طول عروسی، داماد وانمود می‌کرد که عروس را می‌رباید. این کار برای متقاعد کردن سرپرستان خانه یا لارس انجام شد که عروس با میل و رغبت نرفته‌است. پس از آن، عروس و داماد اولین تجربه جنسی خود را روی یک مبل به
و داماد اولین تجربه جنسی خود را روی یک مبل به نام «لکتوس» داشتند. در عروسی رومی هر دو جنس باید لباس خاصی می‌پوشیدند. پسرها باید «توگا ویرلیس» بپوشند در حالی که عروس تاج حلقه گل، حجاب، توری مو زرد، تسبیح عبادت از رز، موهای بافته شده (نماد پاکی و قدیمی‌ترین مدل مو) و سنجاقک مخصوصی که در موی عروس قرار می‌دادند را استفاده می‌کردند. در روم، عروس آرمانی از ازدواج هم ترسیده و هم خوشحال بود. انتظار می‌رفت او یاد بگیرد که تسلیم شوهرش باشد. در حالت آرمانی، او هیچ تجربه جنسی قبلی نداشت، زیرا هدف از عروسی رومی این بود
جنسی قبلی نداشت، زیرا هدف از عروسی رومی این بود که اطمینان حاصل شود که عروس در محدوده ازدواج قانونی تولید مثل می‌کند. قرار بود داماد آرمانی از نظر جنسی با تجربه باشد و مشتاق برگزاری عروسی باشد. از آنجایی که هدف عروس تولید مثل مشروع بود، تمسخر عروس معادل حمله به ساختار خانواده رومی بود. به همین دلیل، عروس باید تمام سنت‌ها را کاملاً رعایت می‌کرد.
کیکه سانتاندر (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، تهیه‌کننده موسیقی، آهنگساز، ترانه‌پرداز و پزشک اهل کلمبیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او دانش‌آموختهٔ رشته پزشکی و جراحی در دانشگاه واله است و پس ار یک سال کار در این رشته، تصمیم گرفت خود را وقف فراگیری موسیقی و آهنگسازی کند. او امروزه یکی از اصلی‌ترین آهنگسازان لاتین معاصر محسوب می‌شود با هنرمندانی چون داوید بیسبال، تالیا، چایانه، لوئیس میگل، ناتالیا اوریرو، آلخاندرو فرناندس، خوزه لوئیز رودریگز، گلوریا استفان همکاری نموده‌است. وی بیش از ۷۱۰
گلوریا استفان همکاری نموده‌است. وی بیش از ۷۱۰ آهنگ ساخته و بیش از ۲۵ میلیون آلبوم موسیقی در سراسر جهان فروخته‌است. او ترانه‌سرای "بیا صدایمان را بلند کنیم" جنیفر لوپز بود. سانتاندر برندهٔ جوایزی همچون جایزهٔ موسیقی لاتین بیلبورد، جایزهٔ بی‌ام‌آی و ۳ جایزه گرمی لاتین شده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دانیلا" اشاره نمود.
حق سه فرزند یا جوس تریوم لیبروروم () امتیازی بود که به شهروندان رومی که حداقل سه فرزند داشتند یا آزادگان روم باستان (برده‌های آزاد شده) از هر دو جنس که حداقل چهار فرزند داشتند اعطا می‌شد. این یک نتیجه مستقیم از قوانین لگس یولیای و لکس پاپیا پوپیا بود، قوانینی که توسط آگوستوس در ۱۸ قبل از میلاد و ۹ پس از میلاد معرفی شدند. هدف این قوانین افزایش جمعیت رو به کاهش طبقات بالای روم بود. با این حال، به نظر می‌رسد که آنها کارکرد ثانویه مهمی نیز در پاداش دادن به روابط دوستی‌ها سیاسی داشته‌اند، زیرا گرفتن مزایای "حق
دوستی‌ها سیاسی داشته‌اند، زیرا گرفتن مزایای "حق سه فرزند" از طریق دوستی و روابط اجتماعی برای مارشال و سوئتونیوس مزایای مالی برای پرداختن آنها به حرفه‌شان را موجب شد. هدف حق سه فرزند پژوهشگران را بر آن داشت تا آن را به قانون اصلاح نژاد تعبیر کنند. با این حال، اکثر پژوهش‌های فعلی این قانون را تلاشی با انگیزه سیاسی برای افزایش نرخ تولد در میان طبقه سناتوری می‌دانند. مردانی که حق سه فرزند داشتند از مونرا (خدمات اجباری عام‌المنفعه) معاف می‌شدند. زنان دارای حق سه فرزند دیگر تحت تابعیت توتلا موریئروم (قیمت یکی از
فرزند دیگر تحت تابعیت توتلا موریئروم (قیمت یکی از خویشاوندان مرد) نبودند و می‌توانستند ارثی دریافت کنند که در غیر این صورت فقط به فرزندانشان می‌رسید. با این حال، واکنش سناتورها به حق سه فرزند تا حد زیادی یافتن نقاط ضعف آن بود. چشم‌انداز داشتن یک خانواده بزرگ هنوز جذاب نبود. فردی که در این قانون یک شهروند را متخلف می‌یافت، مستحق بخشی از ارث بود که کسب‌وکاری پرسود برای جاسوسان حرفه‌ای ایجاد می‌کرد. جاسوسان چنان فراگیر شدند که پاداش آن به یک چهارم اندازه قبلی کاهش یافت. با گذشت زمان، کنسول‌ها «حق سه فرزند» به
یافت. با گذشت زمان، کنسول‌ها «حق سه فرزند» به برخی از شهروندان را به صورت پاداش برای کارهای خیر عمومی، داشتن مشاغل مهم یا به عنوان لطف شخصی، نه فقط تبلیغ پربار، اعطا کردند. سرانجام حق سه فرزند در سال ۵۳۴ پس از میلاد توسط ژوستینین یکم لغو شد. پس زمینه. در طول دوره نخستین امپراتور روم، آگوستین، طبقات بالای جامعه، گروه‌های طبقه سناتوری و سوارکاران، در حال کاهش بودند. این طبقات، ستون فقرات دولت را تشکیل می‌دادند و اداره مدنی و نظامی امپراتوری در دست آنها بود. جمعیت طبقات تحت تأثیر جنگ‌های داخلی اخیر و مهم‌تر
جمعیت طبقات تحت تأثیر جنگ‌های داخلی اخیر و مهم‌تر از همه، کاهش نرخ زاد و ولد در طبقات بالا قرار گرفته بود. لگس یولیای (۱۸ پیش از میلاد) و لکس پاپیا پوپیا (۹ میلادی) توانسته بودند نرخ ازدواج را در طبقات بالا افزایش دهند، اما نرخ زاد و ولد به اندازه کافی از طریق این مجموعه قوانین افزایش نیافته بود. به همین دلیل "حق سه فرزند" تصویب شد. مفاهیم اصلاح نژادی. توجه به این نکته مهم است که جمعیت ایتالیای رومی به‌طور کلی در حال کاهش نبود. در واقع، ممکن است افزایش یافته باشد. رشد جمعیت عمدتاً به دلیل هجوم بردگان از
باشد. رشد جمعیت عمدتاً به دلیل هجوم بردگان از خارج به ایتالیای روم بود؛ بنابراین، "حق سه فرزند" توسط محققان یک معیار اصلاح نژاد نامیده می‌شود، زیرا به‌طور خاص در جهت افزایش جمعیت خاصی که مطلوب تلقی می‌شدند، تصویب شده بود. استدلال می‌شود که جنبه رشد جمعیت در حق سه فرزند یک قصد ثانویه بود. مهم است که حق سه فرزند در متن لگس یولیای و لکس پاپیا پوپیا عنوان شده که به مسائل مربوط به بهداشت نژادی در این طبقات، مانند شرکای ازدواج مناسب می‌پردازد. مورخ نظامی جیمز فیلد، «حق سه فرزند» را با فرمان آلمان نازی (رایش سوم)
«حق سه فرزند» را با فرمان آلمان نازی (رایش سوم) که به موجب آن یک یهودی ممکن بود آریایی افتخاری شود در مقاله خود «"هدف لکس یولیا و پاپیا"»، برابر و یکسان می‌دانست. مشخصات حقوقی. "حق سه فرزند" جایزه‌ای بود که با پیروی از لکس یولیا و پاپیا به دست می‌آمد. این امتیاز مربوط به هر دو جنس بود، اما زنان را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار داد. خصوصیات حق سه فرزند در "دایرةالمعارف حقوق روم" اثر «آدولف برگر» به شرح زیر تعریف شده‌است: پدران ممکن است مدعی معافیت (معذور بودن) از هزینه‌های عمومی و سرپرستی شوند که توسط قانون
از هزینه‌های عمومی و سرپرستی شوند که توسط قانون به آنها فراخوانده شده بودند. مهم‌ترین کاربرد "حق سه فرزند" مربوط به زنان بود. یک شهروند آزاد متولدشده با سه فرزند و یک زن آزادگان (برده آزادشده) با چهار فرزند (حق چهار فرزند) از قیمومیتی که زنان مشمول آن بودند (سرپرستی مشروع) آزاد می‌شدند و حق ارث فداشتند. "حق سه فرزند" زنان حتی زمانی که کودکان دیگر در قید حیات نبودند اعمال می‌شد. به‌طور خلاصه، این بدان معنی است که مرد نمی‌تواند مجبور شود که مسئولیت سرپرستی یک زن را که به‌طور قانونی صغیر است، به عهده بگیرد،
زن را که به‌طور قانونی صغیر است، به عهده بگیرد، در غیر این صورت او تحت عنوان سرپرستی زنان مکلف می‌شود. زنانی که تعداد مناسبی فرزند داشتند، دیگر نیازی به داشتن قیم یا سرپرست نداشتند البته به شرط اینکه ازدواج آنان سینه مانو نبود. در این نوع ازدواج زن پس از ازدواج نیز در قیمومت پدر باقی می‌ماند. زن همچنین حق ارثی را به دست آورد که در غیر این صورت به فرزندانش تعلق می‌گرفت. غالباً این بدان معنا بود که او پس از مرگ شوهرش، دارایی و اموال او را به ارث می‌برد. همان‌طور که در بالا گفته شد، کودکان برای اینکه بتوانند
که در بالا گفته شد، کودکان برای اینکه بتوانند در "حق سه فرزند" شمرده شوند، نیازی به زنده بودن نداشتند. فرزندان مشروع برای مردان و زنان شمارش می‌شدند. فرزندانی که از پدری ناشناس (فرزندان خارج از ازدواج) به دنیا می‌آمدند، در تعداد فرزندان یک زن تحت قانون "حق سه فرزند" حساب می‌شدند. کودکانی که دارای نقص‌های جسمی آشکار بودند، هر چند این نقص‌های به حدی بود که به عنوان یک انسان در نظر گرفته نمی‌شدند، اما همچنان در تعداد فرزندان مادر شمرده می‌شدند. تأثیر. پس از تصویب، این حق ارزشمند تلقی شد، اما به زودی به
از تصویب، این حق ارزشمند تلقی شد، اما به زودی به امتیازی تبدیل شد که با سه یا بیشتر تولد فرزند یک شهروند ارتباطی نداشت. بسیاری از مردم نمی‌خواستند بار بچه‌ها را تحمل کنند، اما با این حال به دنبال این پاداش‌ها بودند. این امر بسیاری از مردم را ترغیب کرد تا از خلأهای موجود در قانون سوء استفاده کنند، که اغلب از راه‌های غیرقانونی انجام می‌شد. پاداشی متشکل از درصدی از ارث درگیر برای جاسوسانی که دیگران را به‌طور غیرقانونی در حال بهره‌مندی از "حق سه فرزند" دستگیر کرده بودند، ارائه شد. این پاداش به دلیل درآمدهای
کرده بودند، ارائه شد. این پاداش به دلیل درآمدهای پرسود، تعداد زیادی جاسوس را ایجاد کرد. سپس برای کاهش مشکل جاسوسان، پاداش به یک چهارم اندازه قبلی کاهش یافت. در زمان هاای بعدی "حق سه فرزند" همچنین به افرادی که هیچ ارتباطی با تعداد فرزندانشان نداشتند به عنوان پاداش توسط امپراتور اعطا می‌شد. اغلب در رابطه با یک کار خیر، خدمت سربازی یا به عنوان یک لطف شخصی اعطا می‌شد. به بسیاری از رومیان معروف، "حق سه فرزند"، از جمله به سوئتونیوس، از طریق لطف شخصی تراجان به پلینی جوان اعطا شد، به مارشال (شاعر) توسط دومیتیان در
جوان اعطا شد، به مارشال (شاعر) توسط دومیتیان در پاداش چاپلوسی مارشال (شاعر) نسبت به دومیتیان، و به همسر امپراتور آگوستوس، لیویا دروسیلا - که دو فرزند داشت - در پاسخ به مرگ پسرش دروسوس در ۹ پ.م. به صاحبان کشتی‌های بزرگ نیز در زمان امپراتوری "حق سه فرزند" اعطا شد. "حق سه فرزند" سرانجام توسط امپراتور روم شرقی ژوستینین یکم در سال ۵۳۴ پس از میلاد لغو شد.
نیائئوس مارکیوس کوریولانوس یک سردار جمهوری روم در قرن پنجم قبل از میلاد بود که به‌پاس رشادت‌هایش در طول محاصره‌ی شهر کوریولی (از شهرهای ولسکیان) لقب «کوریولانوس» گرفت. بعداً، او، که از طبقه‌ی اشراف (پاتریکی‌ها) بود، با اقتدار تریبون‌های مردمی مخالفت کرد و برای همین مورد نفرت توده‌ها (پلبی‌ها) واقع شد و توده‌ها حکم به قتلش دادند؛ اما او شهر مادری‌اش را ترک کرد و به ولسکیانِ دشمن درپیوست تا به‌ آنان کمک کند روم را شکست دهند و از ناسپاسی هم‌میهنانش انتقام بکشد. او در ارتش ولسکیان چنان توانمندیی از خود نشان داد
او در ارتش ولسکیان چنان توانمندیی از خود نشان داد که موفق شد چندین شهر را از اشغال رومیان خارج کند و حتی اردوگاهش را تا پنج مایلی خودِ شهرِ روم برپا کند؛ و چیزی نمانده بود که به روم حمله کند که مادر و همسر و فرزندان خردسالش از روم بیرون آمدند و او را التماس کردند که به شهر مادری‌اش حمله نکند. او نیز تحت‌تأثیر واقع شد و حمله نکرد. شخصیت او الهام‌بخش ویلیام شکسپیر و بتهوون در، به‌ترتیب، نگارش تراژدی "کوریولانوس" و یک قطعه‌ی ارکستر بود. زندگی. خدمت نظامی. در سال ۴۹۳ قبل از میلاد که پوستوموس کومینیوس و
در سال ۴۹۳ قبل از میلاد که پوستوموس کومینیوس و اسپوریوس کاسیوس کنسول بودند، کنسولْ کومینیوس به جنگ با ولسکیان رفت و چندین شهر آنان را متصرف شد. در گام نهایی، وقتی شهر کوریولی را زیر محاصره گرفته بود، چند لژیونِ (پیاده‌نظامِ) ولسکیان از شهر آنتیوم برای نجات کوریولی راه افتادند. درحالی‌که رومیان تماماً متوجهِ اهالیِ محاصره شده‌ی شهر بودند و انتظار حمله از خارج شهر را نداشتند، این لژیون‌های ولسکیانْ رومیان را غافلگیر کردند و مورد حمله قرار دادند؛ اهالی کوریولی نیز از فرصت استفاده کردند و از شهرشان بیرون
نیز از فرصت استفاده کردند و از شهرشان بیرون ریختند تا خود را از محاصره برهانند. از قضا، نیائئوس مارکیوسِ جوان (در آن زمان هنوز ملقب به کوریولانوس نشده بود) در اردوگاه رومیان حضور داشت. او دسته‌ای از جوانان ورزیده را برگزید و با ایشان نه‌تنها پاتک محاصره‌شدگان را پس‌زد، بلکه متهورانه از دروازه‌های گشوده‌شده‌ی شهرشان وارد شد و کشتار کرد و قدری آتش برگرفت و به‌سوی خانه‌ها پرت کرد. در نتیجه‌ی این دلاوری، فریاد اهالی شهر، که با ناله‌های بانوان و کودکان نیز درهم‌آمیخته بود، بر روحیه‌ی رومیان افزود و از آنِ
درهم‌آمیخته بود، بر روحیه‌ی رومیان افزود و از آنِ ولسکیان کاست، چراکه ایشان می‌دیدند که این شهر ــ که به‌کمکش شتافته بودند ــ به‌دست دشمن افتاده است. پس شهر کوریولی به‌تصرف رومیان درآمد و این دستاوردِ نظامیِ نیائئوس مارکیوس چنان بود که بر شهرت کنسولْ کومینیوس سایه افکند و چیزی نمانده بود که همگان از یاد ببرند که کنسول کومینیوس بوده که جنگ با ولسکیان را رهبری کرده و شهر کوریولی را گشوده بود. پس از این پیروزی، نیائئوس مارکیوس ملقب به «کوریولانوس» شد. در سال ۴۹۲ ق.م. که تیتوس گگانیوس و پوبلیوس مینوکیوس کنسول
ق.م. که تیتوس گگانیوس و پوبلیوس مینوکیوس کنسول بودند، در خارج کشور صلح برقرار شد و در داخل نیز اختلافات طبقاتی میان توده‌ها (پلبی‌ها) و اشراف (پاتریکی‌ها) فروکش کرده بود، اما مشکلی مهیب‌تر از جنگ به جان جمهوری افتاد: به‌سبب آنکه مدتی قبل‌تر توده‌ها قهر کرده و به بست‌نشینی روی آورده بودند، اراضی روم زراعت نشده بودند و، برای همین، نخست کمبود گندم و سپس گرسنگی حادث شد، گویی که روم شهری محاصره شده بود. این مسئله‌ی قحطی چنان جدی بود که اگر کنسولان اقدامات و تدابیر لازم را اتخاذ نمی‌کردند، کار به مرگ بردگان و
لازم را اتخاذ نمی‌کردند، کار به مرگ بردگان و حتی توده‌های روم می‌کشید. تدبیر کنسولان این بود که به‌هرسوی ایتالیا بازرگانانی فرستادند تا گندم در مقیاس انبوه خریداری کنند. بیشترِ همسایگان روم به ایشان گندم ندادند چراکه از این قوم جنگجو، که بارها از او شکست خورده بودند، نفرت بخصوصی داشتند؛ برای همین، فرستادگان ناچار شدند تا جاهای دورتر ایتالیا ــ از جمله سیسیل ــ بروند و گندم بخرند. سرانجام، گندم کافی از اتروسکان، همسایگان شمالی روم، خریدند و توده‌ها را با آن سیر کردند. در سال ۴۹۱ ق.م. که مارکوس مینوکیوس و
سیر کردند. در سال ۴۹۱ ق.م. که مارکوس مینوکیوس و آئولوس سمپرونیوس کنسول بودند، مقدار زایدی گندم از سیسیل وارد کردند و در سنا این بحث درگرفت که این گندم‌های اضافی را ــ در حالی‌که قحطی هم برطرف شده ــ با چه قیمتی به توده‌ها بفروشند. بسیاری از سناتورها بر این نظر بودند که وقتش رسیده آزادی‌خواهی و سرکشی توده‌‌ها را سرکوب کنند و همه‌ی آن حق و حقوقی را که توده‌ها با توسل به بست‌نشینی از آنان سلب کرده بودند بازپس بگیرند. بیش از همه، مارکیوس کوریولانوس، دشمن تریبون‌های مردم، طرفدار سخت‌گیری بر توده‌ها بود و
تریبون‌های مردم، طرفدار سخت‌گیری بر توده‌ها بود و پیشنهاد کرد که اگر توده‌ها خواستار قیمت ارزان گندم هستند، باید منصبِ تازه‌تأسیسِ تریبون‌های مردمی را ــ که مانعی در برابر قدرت سنا است ــ منحل کنند و به سروری سنا گردن بنهند. توده‌ها از این پیشنهاد به خشم آمدند و گفتند که سنا و محافظه‌کاران دارند از گرسنگی به‌مثابه‌ی سلاحی برضدمان استفاده می‌کنند و غذا و مایحتاجمان را کلاهبرداری می‌کنند و می‌خواهند این گندم‌های وارداتی را، که تنها ارزانیِ خدایان به ما هستند، از دهانمان بدزدند مگر اینکه تریبون‌های مردمی را
از دهانمان بدزدند مگر اینکه تریبون‌های مردمی را دست‌بسته تقدیم مارکیوس کوریولانوس بکنیم و حاضر به شلاق خوردن از کنسولان شویم، و او حالا تبدیل به جلادی شده است که حکم می‌کند «یا مرگ یا بردگی». پس چون مارکیوس کوریولانوس داشت از سنا خارج می‌شد، نزدیک بود توده‌ها بر او یورش ببرند که تریبون‌ها علیه او اعلام جرم کردند و برایش وقت دادگاه تعیین کردند. پس خشم توده‌ها تسکین یافت؛ هریک از ایشان خودش را قاضیی می‌دانست که اختیار مرگ و زندگیِ دشمنِ محافظه‌کارش را در دست دارد. اما با غیبت کوریولانوس در موعد مقررِ دادگاهْ
اما با غیبت کوریولانوس در موعد مقررِ دادگاهْ خشم توده‌ها افزون گشت. او غیابی محاکمه شد و به ولسکیان پناه برد و از کشور خودش کینه به دل گرفت؛ ولسکیان نیز او را به‌گرمی پذیرفتند. او در منزل یکی یکی از بزرگان ولسکیان به‌نام آتیوس تولیوس میهمان شد که از بزرگ‌ترین دشمنان رومیان بود. این دو تصمیم گرفتند سپاهی تشکیل داده با روم بجنگند. پس در سال ۴۸۸ ق.م. آتیوس تولیوس و مارکیوس کوریولانوس، پناهنده‌ی رومی، به فرماندهی سپاه ولسکیان برگزیده شدند. ولسکیانْ بیشترِ امیدشان را به نفر دومی بسته بودند، و او هم نشان داد که
را به نفر دومی بسته بودند، و او هم نشان داد که اشتباه نکرده‌اند، چه فوراً معلوم شد که نیرومندی دولت روم بیشتر مدیون سردارانش است تا سپاهیانش: او ابتدا به کیرکئی لشکر کشید و مستعمره‌نشینان رومی را از آنجا راند و آن شهر را به ولسکیان داد. ساتریکوم، لونگولا، پُلوسکا، کوریولی و نوولا دیگر شهرهایی بودند که او از رومیان ستاند. سپس لاوینیوم را گرفت، بعد کوربیو، وتلیا، تربیوم، لابیکی و پدوم را. سپس قوایش را از پدوم روانه‌ی روم کرد و در پنج مایلی شهر اردو زد و اراضی رومیان را غارت کرد؛ محافظانی را به‌همراه
و اراضی رومیان را غارت کرد؛ محافظانی را به‌همراه غارت‌گران فرستاد تا مراقبت کنند که اراضیِ اشراف روم دست‌نخورده بمانند: خواه چون از توده‌های روم بیشتر کینه داشت، خواه چون می‌خواست به منازعات طبقاتی میان اشراف و توده‌های روم دامن بزند. این منازعات باید هم شعله‌ور می‌شدند، چه تریبون‌های مردمی، با بدگویی از سناتورها و ثروتمندانِ شهر، توده‌ها را برضدشان می‌شوراندند. لیکن ترس از حمله‌ی خارجی بزرگ‌ترین عامل وحدت‌بخش جامعه‌ی روم شده بود که روحیاتِ بدبینِ مردم را به یکدیگر پیوند می‌زد. فقط در یک مورد سنا و توده‌ها
یکدیگر پیوند می‌زد. فقط در یک مورد سنا و توده‌ها اتفاق‌نظر نداشتند و آن این بود که سنا راه‌حل را تنها در جنگ می‌دید اما توده‌ها به هر راه‌حلی به‌جز جنگ مایل بودند. در آن سال (۴۸۸ ق.م.) آقایان اسپوریوس ناوتیوس و سکستوس فوریوس کنسول بودند. توده‌ها شورش کردند و کنسولان را واداشتند تا نشست سنا را تشکیل دهند و در باب فرستادن نمایندگانی برای مذاکره با مارکیوس کوریولانوس رأی‌گیری کنند. با تشکیل نشست سنا، سناتورها با پیشنهاد مذاکره موافقت کردند و نمایندگانی به‌سوی کوریولانوس فرستادند. اما کوریولانوس پاسخی سخت به
کوریولانوس فرستادند. اما کوریولانوس پاسخی سخت به فرستادگان داد: «اگر شما رومیان اراضی ولسکیان را به‌ایشان بازگردانید، می‌توانیم درباب صلح مذاکره کنیم؛ اما اگر می‌خواهید به‌مفت از غنایم بهره ببرید، پس بدانید که من هم بدی‌ها و کم‌مهری‌های هموطنانم را و هم میزبانیِ گرمِ ولسکیان را فراموش نکرده‌ام، و کاری می‌کنم که همه بدانند که تبعید نه‌تنها از روحیه‌ام نکاسته، که افزونش هم کرده است.» رومیان همین فرستادگان را برای دومین مرتبه فرستادند، لیکن اینبار کوریولانوس به اردوگاه راهشان نداد. نقل است که حتی روحانیانی
به اردوگاه راهشان نداد. نقل است که حتی روحانیانی نیز، ملبس به جامه‌ی دینی‌شان، به‌سوی کوریولانوس فرستادند، اما ایشان نیز نتوانستند بیشتر از فرستادگان بر نظر کوریولانوس اثر کنند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-08-22T02:19:51Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Shfarshid&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Shfarshid صفحهٔ سیدابوالاعلی مودودی را به سید ابوالاعلی مودودی منتقل کرد: فاصله‌گذاری میان خطاب «سید» از نام کوچک&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37778130&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
نمروت هوهانسی باغداساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) عکاس اهل ارمنستان که از شاهدان نسل‌کشی ارمنی‌ها بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۰۷ در وان به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و چهره فرهنگی شایسته ارمنستان شوروی شده‌است. وی عضو اتحادیه روزنامه‌نگاران اتجاد شوروی بود. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می‌کرد. وی در ۷ آوریل ۱۹۸۸ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آمیسیتیا () کلمه لاتین برای دوستی است، یا بین افراد، بین دولت و فرد یا بین دولت‌ها. این «یک اصطلاح فنی از زندگی سیاسی روم» از قرن دوم قبل از میلاد بود، زمانی که، به گفته سنکای جوان، توسط پوپولارها گایوس گراکوس و مارکوس لیویوس دروسوس معرفی شدند، که بدین وسیله دوستان خور را پاتروسینیوم در روم باستان رتبه‌بندی کردند. چنین آمیسیتیایی شامل معاهدات یا تعهدات متقابلی نبود. اگرچه دوستی بین افراد در حالت آرمانی دوستی واقعی بود که با علاقه متقابل مشخص می‌شد، اما در عمل بیشتر به اتحاد سیاسی شباهت داشت؛ بنابراین تشکیل
بیشتر به اتحاد سیاسی شباهت داشت؛ بنابراین تشکیل و شکستن پیوندهای آمیسیتیا بسیار رسمی بود. آمیسی آگوستی (دوستان آگوستوس)، دربار را در زمان امپراتوری روم تشکیل دادند.
فینال جام لیگ‌ها ۲۰۲۳ آخرین بازی سومین دوره جام لیگ‌ها بود، یک تورنمنت فوتبال که بین باشگاه‌های لیگ برتر ایالات متحده آمریکا (ام‌ال‌اس) و لیگ مکزیک برگزار می‌شد. این مسابقه در ۱۹ اوت ۲۰۲۳ در ورزشگاه ژئودیس پارک در نشویل، تنسی، ایالات متحده برگزار شد. این مسابقه توسط نشویل (میزبان) و اینتر میامی برگزار شد. فینال با نتیجه ۱–۱ مساوی شد و اینتر میامی در ضربات پنالتی، اولین قهرمانی خود در جام لیگ‌ها را جشن گرفت. مسیر تا فینال. جام لیگ‌ها یک تورنمنت سالانه فوتبال بین باشگاه‌های لیگ برتر ایالات متحده آمریکا
بین باشگاه‌های لیگ برتر ایالات متحده آمریکا (ام‌ال‌اس) برای ایالات متحده آمریکا و کانادا و لیگ مکزیک برای مکزیک است. نسخه ۲۰۲۳، سومین دوره در تاریخ مسابقات، اولین نسخه‌ای بود که به ۴۷ تیم از دو لیگ گسترش یافت. ام‌ال‌اس و لیگ مکزیک هر دو فصل عادی خود را در طول مدت جام لیگ‌ها متوقف کردند، که با مرحله گروهی در اواسط ژوئیه آغاز شد و با فینال در اواسط اوت به پایان رسید. کل مسابقات در ایالات متحده و کانادا برگزار شد. هر دو فینالیست برای جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴ واجد شرایط شدند. هر دو فینالیست، نشویل و اینتر
واجد شرایط شدند. هر دو فینالیست، نشویل و اینتر میامی، به عنوان تیم‌های توسعه دهنده در فصل ۲۰۲۰ وارد ام‌ال‌اس شدند. جدیدترین دیدار از شش دیدار فصل عادی آنها در ۱۷ مه ۲۰۲۳ بود که نشویل میزبان آن بود و ۲–۱ پیروز شد. شش روز بعد، دو طرف دوباره در دور یک‌هشتم نهایی جام آزاد ایالات متحده آمریکا، که اینتر میامی میزبانی کرد و ۲–۱ پیروز شد، دیدار کردند. تنها باشگاه قبلی ایالات متحده آمریکا که در فینال جام لیگ‌ها بازی کرده بود سیاتل ساندرز بود که در نسخه ۲۰۲۱ شکست خورد. آخرین تورنمنت بین‌المللی که دو فینالیست
خورد. آخرین تورنمنت بین‌المللی که دو فینالیست آمریکایی در آن حضور داشتند، سوپرلیگا آمریکای شمالی در سال ۲۰۰۸ بود. نشویل. نشویل برای پلی آف جام ام‌ال‌اس در سه فصل اول خود در لیگ واجد شرایط بود و تا مرحله یک‌چهارم نهایی جام آزاد ایالات متحده آمریکا پیش رفت، اما هیچ جامی کسب نکرده بود. این تیم در جدول رده بندی فصل عادی ۲۰۲۲ دهم شد و در گروه مرکز ۴ در کنار تولوکا و کلرادو رپیدز قرار گرفت. قبل از تعطیلی لیگ برای جام لیگ‌ها، نشویل در مسابقات جام حامیان پنجم بود اما پنج بازی از شش بازی اخیر خود را شکست داده بود.
پنج بازی از شش بازی اخیر خود را شکست داده بود. در بازی ابتدایی خود در برابر کلرادو، نشویل با گل‌های هانی مختار و جیکوب شافلبورگ تعویضی در نیمه دوم ۲–۱ پیروز شد. این تیم در نیمه اول بازی خود مقابل تولوکا دو بار برتری خود را به دست آورد و از دست داد، که شامل یک پنالتی در وقت‌های تلف شده توسط کمک‌داور ویدئویی بود. تولوکا ۳ گل را در نیمه دوم به ثمر رساند و ۴–۳ پیروز شد. نشویل پس از باخت ۴–۱ کلرادو مقابل تولوکا، در گروه خود دوم شد و به مرحله حذفی صعود کرد. آنها با غلبه بر سینسیناتی و آمریکا در ضربات پنالتی به