payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هیران احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
عمر احمد توفیق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
رزاق احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
صقر عجیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال عراق و زیر ۲۳ سال عراق بازی کرده‌است.
مجید علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
کریم علاوی حمیدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
آلمایی الیس لیگ (; – ) معمار اهل ایالات متحده آمریکا بود که وی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می‌کرد. چهارمین معمار زن ثبت‌شده در جورجیا و یکی از برجسته‌ترین معماران زن این ایالت و جنوب بود. او بیش از ۵۰ سال فعالیت کرد که ۴۱ سال از آن توسط شرکت خودش بود. او اولین زنی بود که به عضویت مؤسسه معماران آمریکا (FAIA) در جورجیا انتخاب شد و تنها هشتمین زن در سراسر کشور بود. چندین ساختمان که او طراحی کرده‌است از جمله خانه خودش در فهرست ملی مکان‌های تاریخی (NRHP) ثبت شده‌است. در سال ۲۰۱۶ او پس از مرگ به عنوان
ثبت شده‌است. در سال ۲۰۱۶ او پس از مرگ به عنوان زن موفق جورجیا انتخاب شد. زندگی. المایی الیس در ۹ ژوئیه ۱۸۹۹ در میکن، جورجیا متولد شد و چهارمین فرزند سوزان دیلوورث چوات و جوزف الیور الیس بود. او در مدارس دولتی حضور یافت و در سال ۱۹۱۶ از دبیرستان لانیر فارغ‌التحصیل شد. . او در سال ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ در کالج وسلیان تحصیل کرد اما فارغ‌التحصیل نشد، زیرا ازدواج او با جورج فارست لیگ در ۲۷ ژوئن ۱۹۱۷، مسیر زندگی او را تغییر داد. جین و جو فرزندان لیگ در سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۱ به دنیا آمدند. در سال ۱۹۲۲ پس از پنج سال شوهرش او
به دنیا آمدند. در سال ۱۹۲۲ پس از پنج سال شوهرش او را ترک کرد و طلاق گرفت. پس از جدایی او دو فرزند داشت و هیچ وسیله‌ای برای درآمد نداشت. شش نسل از خانواده او از جمله چارلز ادوارد چوات، معمار معروف در آتلانتا در آن زمان معمار بودند. چند تن دیگر از بستگان هنرمند از جمله نل چوات جونز و نل چوات شوت بودند. به گفته جو پسر لیگ، معمار کوران آر. الیس (۱۸۷۲–۱۹۳۴)، که دادگاه شهرستان و استادیوم بیسبال فیلد لوتر ویلیامز را در ماکون طراحی کرد، یکی از بستگان انهاست. حرفه. در سال ۱۹۲۲، دانشکده فناوری جورجیا، که دپارتمان
در سال ۱۹۲۲، دانشکده فناوری جورجیا، که دپارتمان معماری آن محل اولیه آموزش معماری در جورجیا بود، تا سال ۱۹۵۲ به زنان اجازه حضور به جهت آموزش نمی‌داد. لیگ باید به دنبال مسیری متفاوت برای آموزش معماری بود. او به عنوان یک کارآموز در شرکت مکون از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۹ کار کرد. او که فرزندان خردسال خود را نزد پدر و مادرش گذاشت، تحصیلات خود را در مدرسه هنرهای زیبا در فونتنبلو ادامه داد، که در سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ به همراه پسر عمویش نل شوات شوت در آن شرکت کرد. از ۳۰ نفری که در کلاس معماری او در آنجا حضور داشتند، تنها سه نفر
کلاس معماری او در آنجا حضور داشتند، تنها سه نفر زن بودند. پس از بازگشت، او با معماران دیگری از جمله جورج دبلیو شلورتون و ویلیام اف. اولیفانت در مکون کار کرد. زمانی که اولیفانت شرکت خود را راه اندازی کرد، لیگ به همراه دلمار آ. وارن، دانشجوی رشته فناوری جورجیا، همراه شد. اولیفانت به‌طور ناگهانی در آوریل ۱۹۳۳ در سن ۴۰ سالگی درگذشت، ثبت نام دولتی برای معماران در جورجیا به مدرک معماری (که لیگ نداشت) یا ده سال تجربه در یک دفتر دارای (که او انجام داد) و گذراندن یک امتحان یک هفته ای نیاز داشت. او در ژوئن ۱۹۴۴ به
امتحان یک هفته ای نیاز داشت. او در ژوئن ۱۹۴۴ به عضویت موسسه معماران آمریکا (AIA) انتخاب شد، و دومین زن در ایالت جورجیا بود. سال‌ها او تنها زن عضو بخش آتلانتا AIA بود و چندین دفتر در سطح شعبه و ایالت داشت. در سال ۱۹۵۷ او بخش ماکون AIA را تأسیس کرد و اولین رئیس آن بود. بعداً او رئیس کمیته ای بود که برای متحد کردن بخش‌های جورجیا تشکیل شده بود و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ به عنوان رئیس شورای منتخب جورجیا AIA خدمت کرد در سال ۱۹۶۸ لیگ اولین زن در جورجیا شد که به عنوان عضو مؤسسه معماران آمریکا انتخاب شد، که برای این
عضو مؤسسه معماران آمریکا انتخاب شد، که برای این افتخار توسط شورای جورجیا «به دلیل خدمت به این حرفه» نامزد شد. و یکی از تنها هشت معمار زن بود که تا آن تاریخ در عضویت مؤسسه معماران آمریکا حضور داشت. او همچنین در سازمان‌های مدنی مختلف در مکون از جمله کمیته بهبود مدنی مکون و تئاتر کوچک مکون مشارکت داشت. هنگامی که در سال ۱۹۶۷ برای خانه اپرای بزرگ ماکون هشدار تخریب ارسال شد، لیگ با تشکیل شورای هنرهای ماکون، برای نجات آن کمک کرد و متعاقباً بر بازسازی ساختمان در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ نظارت کرد.
تاتیانا بیلبائو اسپامر (؛ زادهٔ ) معمار اهل مکزیک است. او در آثارش اغلب هندسه را با طبیعت ادغام می‌کند. فعالیت او بر طراحی پایدار و مسکن اجتماعی متمرکز است. تاتیانا بیلبائو ESTUDIO را در سال ۲۰۰۴ تأسیس کرد و پروژه‌هایی را در چین، فرانسه، ایالات متحده، مکزیک، گواتمالا و غیره تکمیل کرد. پروژه‌های شامل باغ گیاه‌شناسی کولیاکان، سینالوآ، سالن نمایشگاه یک پارک واقع در جین هوا، چین و نمونه اولیه مسکن اجتماعی پایدار به مساحت ۶۲ متر مربع با هزینه ۱۲۰ هزار پزو مکزیکی، که در دوسالانه معماری شیکاگو در سال ۲۰۱۵ ارائه
که در دوسالانه معماری شیکاگو در سال ۲۰۱۵ ارائه شد، و در ابتدا در چیاپاس، مکزیک نمایش داده شد. آثار بیلبائو با برلینر کونستپریس در سال ۲۰۱۲، در لیگ معماری ۲۰۱۰ صدای نوظهور، جایزه جهانی معماری پایدار توسط بنیاد LOCUS در سال ۲۰۱۴، و جایزه آثار ۲۰۱۷ و مدال طلای سیگما دلتا و جایزه مارکوس ۲۰۱۹ دریافت کرد. زندگی. تاتیانا بیلبائو در مکزیکو سیتی در خانواده ای معمار به دنیا آمد. پدربزرگ او توماس بیلبائو، معمار و سیاستمدار اصلی باسک بود که از اسپانیا گریخت و در سال در مکزیک اقامت گزید. او معماری را در دانشگاه
سال در مکزیک اقامت گزید. او معماری را در دانشگاه ایبرامریکایی شروع کرد و در آنجا مدرک لیسانس معماری و شهرسازی خود را در سال ۱۹۹۶ دریافت کرد در سال ۱۹۹۸، بیلبائو لوح تقدیر را برای بهترین پایان‌نامه معماری سال را دریافت کرد. بیلبائو در پایان‌نامه خود بر «یک خانه فقط یک خانه نیست» بر طراحی پایدار و مسکن اجتماعی تمرکز کرد. او گفت: «نمی‌توانیم فراموش کنیم که مسکن یک حق بشر است. خانه‌ها فقط برای فروش نیستند. خانه‌ها برای مردم است و ما باید اول به فکر آنها باشیم.» کار بیلبائو تحت تأثیر علاقه سیاسی او به
باشیم.» کار بیلبائو تحت تأثیر علاقه سیاسی او به مکزیکوسیتی بود. در سال ۱۹۸۵ دولت پس از یک زلزله بزرگ با نیاز شدید به مسکن مواجه شد. این امر باعث شد که دولت با ساخت بیش از ۲٫۵ میلیون خانه در طول شش سال، به تولید انبوه مسکن بپردازد. بنابراین بیلبائو با معماران و بانک فدرال که وام‌های هنگفت مسکن اعطا می‌کند، ملاقات کرد تا بازسازی مراکز شهرهای جدید و ایجاد محیط‌های شهری را آغاز کند. با نفوذ بیشتر بیلبائو، پیکربندی‌های مختلف خانه‌ها با ارزش فروش مجدد بالا طراحی شدند. بیلبائو سپس شروع به طراحی مسکن برای طبقه
شدند. بیلبائو سپس شروع به طراحی مسکن برای طبقه پایین کرد که منجر به تمرکز او بر مسکن اجتماعی شد. در سال‌های ۱۹۹۸–۱۹۹۹، بیلبائو به عنوان مشاور پروژه‌های شهری در بخش مسکن و توسعه شهری مکزیکوسیتی کار کرد. در آن زمان، او همچنین به عنوان مشاور وزیر توسعه شهری و مسکن دولت منطقه فدرال که یک آژانس دولتی بود که بر توسعه شهری و مسکن در مکزیکوسیتی نظارت دارد، کار می‌کرد. بیلبائو LCM را در سال ۱۹۹۹ تأسیس کرد که هندسه‌های ناشناخته را بررسی می‌کند و فضاهای بی‌سابقه ای را ایجاد می‌کند. در سال ۲۰۰۴، بیلبائو MX را تأسیس
را ایجاد می‌کند. در سال ۲۰۰۴، بیلبائو MX را تأسیس کرد. MX یک مرکز تحقیقات شهری است که در تولید فضا، اشغال، دفاع و کنترل آن در مکزیکوسیتی فعالیت می‌کند. همچنین در سال ۲۰۰۴، او تاتیانا بیلبائو استودیو را برای کار بر روی پروژه‌هایی در چین، اروپا و مکزیک تأسیس کرد. اولین پروژه ساخته شده توسط استودیوی او غرفه نمایشگاهی در پارک معماری جین هوا بود که توسط هنرمند چینی آی وی‌وی رهبری و هماهنگ شد و گروهی از معماران جوان از سراسر جهان را برای طراحی و توسعه یک پارک بزرگ با شبکه ای از غرفه‌ها در ساحل رودخانه Yiwu،
بزرگ با شبکه ای از غرفه‌ها در ساحل رودخانه Yiwu، نزدیک به شانگهای انتخاب کرد. غرفه نمایشگاهی پارک معماری جین هوا یکی از معروف‌ترین آثار بیلبائو است. این غرفه تعبیه شده که در سال ۲۰۰۷ تکمیل شد، دارای سطوح بسیار و مسدودسازی استراتژیک است. کارهای متنوع او شامل باغ گیاه‌شناسی در کولیاکان، یک طرح جامع و کلیسای کوچک برای یک مسیر زیارتی در Jalisco، یک مرکز بیوتکنولوژی برای یک مؤسسه فناوری، یک نمونه اولیه مسکن پایدار است. بیلبائو برای حل مشکل مسکن اجتماعی مکزیک روی ایجاد مسکن ارزان قیمت کار کرده‌است. تاکنون،
روی ایجاد مسکن ارزان قیمت کار کرده‌است. تاکنون، بیلبائو ۳۲ خانه برای این برنامه ساخته‌است که به افراد کم درآمد کمک می‌کند تا خانه خود را بپردازند.
الیز مرکور یا الیز مرکور واگنر (; – ) معمار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۵ میلادی فعالیت می‌کرد. او اولین معمار زن پیتسبرگ بود. او در خانواده ای سرشناس بزرگ شد و در خارج از کشور در فرانسه و آلمان تحصیل کرد و سپس به عنوان معمار در آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا تحصیلات خود را به پایان رساند. اولین طراحی برای نمایشگاه بین‌المللی آتلانتا در سال ۱۸۹۴ توسط او سرپرستی شد در حالی که او شاگرد توماس بوید بود. این اولین بار بود که یک زن سرپرستی یک پروژه معماری در جنوب را بر عهده داشت. پس از
یک پروژه معماری در جنوب را بر عهده داشت. پس از اتمام دوره کارآموزی شش ساله، او شرکت خود را در سال ۱۸۹۶ افتتاح کرد و بر طراحی خانه‌های خصوصی و ساختمان‌های عمومی مانند کلیساها، بیمارستان‌ها، مدارس و ساختمان‌ها برای سازمان‌هایی مانند YMCA / YWCA تمرکز کرد. مرکور یک سخنران محبوب بود و نه تنها طراحی، بلکه بر ساخت پروژه‌هایی نیز نظارت داشت. در سال ۱۸۹۷، او بیمارستان دولتی مایویو را برای کودکان در بریج ویل، پنسیلوانیا طراحی کرد و طراحی ساختمان زنان واشینگتن که به رهبری پیمانکار کلارا مید در سال ۱۸۹۸ تکمیل شد حضور
پیمانکار کلارا مید در سال ۱۸۹۸ تکمیل شد حضور داشت. قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۰۵، مرکور بیش از دوازده پروژه را طراحی کرد که بسیاری از آنها از آن زمان تخریب شده‌اند. کلیسای اسقفی سنت پل (۱۸۹۶) در خیابان سنتر ۲۶۰۱ در منطقه هیل پیتسبورگ، طراحی شده توسط مرکور، توسط بنیاد تاریخ و آثار تاریخی پیتسبورگ به عنوان یک نقطه عطف تاریخ معماری شناخته شد. زندگی. الیز مرکور در ۳۰ نوامبر ۱۸۶۴ در توواندا، شهرستان برادفورد، پنسیلوانیا زاده شد. آنا هابارد (با نام خانوادگی Jewett) (1832-1901) مادر و ماهلون کلارک مرکور
Jewett) (1832-1901) مادر و ماهلون کلارک مرکور (۱۹۱۶–۱۹۰۵) پدر او بود. مادرش شاعری اهل بولتون، ماساچوست، و پدرش، از شهرستان برادفورد، یک بانکدار، تاجر و مشاور برجسته پیتسبورگ بود. او پنج خواهر و برادر به نام‌های رابرت جئوت (۱۸۵۴–۱۹۲۹)، هلن (۱۸۵۴–۱۹۲۹)، آنی ای، ویلیام اچ، و هیرام (۱۸۶۱–۱۹۱۸) و یک برادر ناتنی به نام ماهلون، از ازدواج اول پدرش داشت. او خواهرزاده اولیس مرکور، رئیس قاضی دادگاه عالی پنسیلوانیا (۱۸۸۳–۱۸۸۸) بود. مرکور در فرانسه و در اشتوتگارت آلمان تحصیل کرد و در آنجا هنر، ریاضیات، زبان و موسیقی
تحصیل کرد و در آنجا هنر، ریاضیات، زبان و موسیقی خواند و به زبان‌های فرانسوی و آلمانی مسلط شد. او سپس به ایالات متحده بازگشت و در آنجا به مدت سه سال در آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا طراحی خواند. حرفه. در سال ۱۸۹۰، مرکور به عنوان یک تصویرگر فنی شروع به کار کرد و ظرف یک سال به عنوان سرکارگر ساختمانی در دفتر معمار برجسته پیتسبورگ، توماس بوید در پیتسبورگ ارتقا یافت. در سال ۱۸۹۴، او با ۱۳ معمار زن دیگر در طراحی ساختمانی برای نمایشگاه بین‌المللی که در آتلانتا برگزار می‌شود، رقابت کرد و به اتفاق آرا، جایزه ۱۰۰
می‌شود، رقابت کرد و به اتفاق آرا، جایزه ۱۰۰ دلاری به او اعطا شد. پس از اتمام دوره کارآموزی شش ساله با بوید، او دفتر معماری خود را در سال ۱۸۹۶ در ساختمان پیتسبورگ وستینگهاوس افتتاح کرد. در آنجا به او مأموریت داده شد تا خانه‌هایی را در سراسر پنسیلوانیا غربی طراحی کند. در آن سال، او یکی از اعضای مؤسس باشگاه معماری پیتسبورگ در باشگاه قرن بیستم لنزدان شد و به عنوان اولین خزانه دار سازمان خدمت کرد. او همچنین یک سخنران محبوب بود که در مورد طیف وسیعی از موضوعات معماری، از جمله فرآیندهای ساخت و ساز، سرویس بهداشتی،
از جمله فرآیندهای ساخت و ساز، سرویس بهداشتی، و تهویه، در باشگاه‌ها و امکانات آموزشی مختلف مانند دانشکده معماری مؤسسه پرات در بروکلین سخنرانی می‌کرد. مرکور که اساساً مأمور طراحی ساختمان‌های عمومی و خانه‌های شخصی بود، نقشه‌های معماری خود را در نسخه یکشنبه "پیتسبورگ پست" منتشر می‌کرد. در سال ۱۸۹۷، او توسط شهر پیتسبورگ استخدام شد تا برنامه‌ها و مشخصاتی را برای وزارت امور خیریه برای طراحی ساختمان کودکان در خانه و بیمارستان شهر، مارشالسی ایجاد کند. در آن سال، او همچنین برای اضافه کردن یک شاخه جدید به مرکز آموزشی
برای اضافه کردن یک شاخه جدید به مرکز آموزشی زنان واشینگتن در خیابان لینکلن در واشینگتن، پنسیلوانیا استخدام شد. در سال ۱۸۹۸، مرکور دفتر خود را به ساختمان تایمز در خیابان چهارم در پیتسبورگ منتقل کرد، جایی که او سه طراح را برای کمک به کار خود استخدام کرد. در اول اکتبر با کارل رودلف واگنر (۱۸۷۲–۱۹۴۹)، یک مهاجر آلمانی که در اکونومی، پنسیلوانیا زندگی می‌کرد، ازدواج کرد. مرکور درمورد تصمیم خود برای کار در رشته معماری مردسالار در مصاحبه ای با "دنیای نیویورک" گفت که پس از اینکه پدرش ثروت خود را از دست داد و درگذشت،
پس از اینکه پدرش ثروت خود را از دست داد و درگذشت، او نمی‌خواست به خانواده خود وابسته باشد. او همچنین بیان کرد که همان حقوقی را که معماران مرد برای کار خود دریافت می‌کردند، مطالبه کرده و به او پرداخت می‌شد. شماره آوریل 1898 "Home Monthly" توجه او به جزئیات را ستود و به عادت او به زندگی در نزدیکی محل ساخت و ساز اشاره کرد تا اطمینان حاصل کند که می‌تواند به درستی بر پروژه ساختمان نظارت کند.
مری گیلهام (؛ ۲۶ نوامبر ۱۹۲۱ – ۲۳ مارس ۲۰۱۳) طبیعت‌شناس، مدرس دانشگاه و نویسنده بریتانیایی بود که تا زمان مرگش سال‌ها در گوائلود ای گارث و سپس رادیر در کاردیف، ولز اقامت داشت. اگرچه در حومه لندن به دنیا آمد و پنج سال در ارتش زمینی زنان خدمت کرد و در چندین مزرعه کار می‌کرد، مری گیلهام بیشتر وقت خود را در ولز گذراند. او به عنوان دانشجو پس از جنگ در دانشگاه ولز در آبریستویث و بانگور، مدرک کشاورزی با درجه یک در گیاه‌شناسی و دکترا در بوم‌شناسی را به دست آورد. او در دانشگاه‌های اکستر (دوون)، ماسی (نیوزیلند)،
او در دانشگاه‌های اکستر (دوون)، ماسی (نیوزیلند)، ملبورن (استرالیا)، کانو (نیجریه) سخنرانی کرد و از سال ۱۹۶۱ تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۸۸ در بخش آموزش بزرگسالان در دانشگاه کالج کاردیف کار کرد او به عنوان معلم طبیعت گرایان آماتور بزرگسال، نقش خود را به عنوان یک مفسر داده‌های علمی برای افراد می‌دید و به نوشتن کتاب‌ها و مقالات پرداخت. کلنی‌های پرندگان دریایی تمرکز اصلی او بودند، و تحقیق در مورد آنها او را به جزایر دور افتاده در بسیاری از نقاط جهان برد، جایی که در چادرها، کلبه‌ها، فانوس دریایی و غیره زندگی
که در چادرها، کلبه‌ها، فانوس دریایی و غیره زندگی کرده‌است. پروژه‌های تحقیقاتی عمده او در اطراف سواحل ولز غربی (تز دکترای او)، استرالیا، نیوزیلند و آفریقای جنوبی بود، و او یکی از اولین زنان دانشمندی بود که به یک گروه کاوشگران قطب جنوب پیوست. در سال ۱۹۷۰، او یک پروژه تحقیقاتی در مورد الدبرا در اقیانوس هند انجام داد و متعاقباً طبیعت گرایان را به سیشل برد. در سال ۱۹۷۹، او برای بازدید از یک دانشمند در یک سفر آمریکایی (با کشتی بادبانی) به جزیره‌ای خالی از سکنه در باهاما، دیدارهایی را به جامائیکا، نیوانگلند و
در باهاما، دیدارهایی را به جامائیکا، نیوانگلند و کوه‌های راکی برپا کرد. سفرهای دیگر او به آفریقای شمالی، غربی، شرقی و مرکزی و فلوریدا بود و او گروه‌هایی را به مناطق مختلف بریتانیا و اروپا رهبری کرد. گیلهام که در چندین دهه در سازمان‌های مختلف تاریخ طبیعی و حفاظت فعالیت داشت، رئیس انجمن طبیعت‌گرایان گلامورگان و انجمن طبیعت‌گرایان کاردیف بود. در سال ۲۰۰۸، به گیلهام برای خدمات حفاظت از طبیعت در جنوب ولز نشان امپراتوری بریتانیا اعطا شد. زندگی. گیلهام در ۲۶ نوامبر ۱۹۲۱ در ایلینگ، غرب لندن زاده شد. ادیت گرترود و
۱۹۲۱ در ایلینگ، غرب لندن زاده شد. ادیت گرترود و چارلز گیلهام مادر و پدر او هستند که معلم دبیرستان بودند. خانواده او در جاده بیربک در جنوب ایلینگ ساکن بودند و او در مدرسه کوچک ایلینگ و جونیور تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۷ خانواده به خانه ای نوساز در پارک گانرزبری (که بعداً نام آن به پاپس لین تغییر کرد) نقل مکان کردند، تا زمانی که در سال ۱۹۶۲ به ولز نقل مکان کردند، در آنجا زندگی کردند. برادر بزرگ گیلهام، جان، تا زمان مرگش در مارس ۲۰۰۹ در این خانه زندگی کرد. گیلهام در دوران کودکی خود از رفتن به سفرهای کمپینگ با
در دوران کودکی خود از رفتن به سفرهای کمپینگ با برادر و والدینش لذت می‌برد، به مکان‌هایی مانند اسکاتلند، لیک دیستریکت و همچنین مکان‌های نزدیک به خانه می‌رفت. در آن زمان کمپینگ رفتن غیرعادی بود، بنابراین در این سفرها، گیلهام علاقه زیادی به یادداشت و ترسیم هر چیزی که می‌دید داشت. در آستانه جنگ جهانی دوم، خانواده حتی به یک سفر کمپینگ به سوئیس رفتند. گیلهام در سن ۱۶ سالگی مدرسه را ترک کرد تا در دفتر شورای شهر لندن در وست مینستر مشغول به کار شود. این محل زیستگاه طبیعی او نبود، بنابراین هنگامی که جنگ در سال ۱۹۳۹
طبیعی او نبود، بنابراین هنگامی که جنگ در سال ۱۹۳۹ اعلام شد، او با خوشحالی در ارتش زمینی زنان ثبت نام کرد و در آنجا پنج سال در مزارع مختلف مشغول دوشیدن گاو بود، به دامپزشک‌ها کمک کرد. تحصیلات. گیلهام در مدرسه دخترانه ایلینگ کانتی تحصیل کرد و در آوریل ۱۹۳۸ با درجه ممتاز فارغ‌التحصیل شد که او را واجد شرایط می‌کرد تا بعداً در دفتر شورای شهر لندن در وست‌مینستر کار کند. او همچنین در سال ۱۹۳۷ جایزه درجه انجمن نجات جان سلطنتی را دریافت کرد. هنگامی که جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به پایان رسید، به عنوان یکی از اعضای
در سال ۱۹۴۵ به پایان رسید، به عنوان یکی از اعضای سابق ارتش زمینی زنان، گیلهام واجد شرایط دریافت کمک هزینه برای رفتن به دانشگاه بود. چیزی که خانواده او در زمان صلح نمی‌توانستند از عهده آن برآیند. او پس از جنگ دانشجویی در دانشگاه ولز در دانشگاه آبریستویث شد و مدرک لیسانس خود را در کشاورزی به دست آورد و پس از آن در سال ۱۹۴۹ موفق به کسب درجه اول گیاه‌شناسی شد. او همچنین در فعالیت‌های فوق برنامه در دانشگاه شرکت داشت و کاپیتان تیم ژیمناستیک، رقص محلی، قایقرانی و شنا شد. در دانشگاه گیلهام عاشق ساحل شد و مطالعه
و شنا شد. در دانشگاه گیلهام عاشق ساحل شد و مطالعه مادام العمر در مورد جزایر پرندگان دریایی را با تحقیق در مورد اسکومر و اسکوخولم آغاز کرد. در سال ۱۹۵۳ او دکترای خود را در اکولوژی جزیره در دانشگاه ولز، بانگور، با پایان‌نامه خود در مورد تأثیرات پرندگان دریایی بر پوشش گیاهی جزایر، بر اساس تحقیقات انجام شده در جزایر نزدیک ساحل پمبروک، به پایان رساند. دکترای او تحت نظارت پروفسور لیلی نیوتن بود که گیلهام بعداً کتاب خود را با عنوان پناهگاه زیر قطب جنوب: تابستان در جزیره مک کواری به او تقدیم کرد.
کتاب‌های سیبیل () مجموعه‌ای از گفته‌های سخنوری وخشور (کسی یا واسطه‌ای که گمان می‌رفت بتواند اندرزها و مشاوره‌های بخردانه بدهد یا پیشگویی و پیش‌بینی و غیبگویی کند) به سبک هگزامتر در یونان باستان بود. طبق سنت گفته می‌شود که توسط آخرین پادشاه روم باستان، لوسیوس تارکوینیوس سوپربوس از سیبیل (پیشگو) خریداری شد و در بحران‌های مهم در طول جمهوری روم و امپراتوری روم مورد مشورت قرار گرفتند. فقط قطعاتی از آن باقی مانده‌است، بقیه از بین رفته یا عمداً در کتاب‌سوزی نابود شده‌اند. کتاب‌های سیبیل را نباید با کتاب‌های
شده‌اند. کتاب‌های سیبیل را نباید با کتاب‌های به‌اصطلاح اوراکل‌های سیبیلی اشتباه گرفت، دوازده کتاب پیش‌گویی که گمان می‌رود منشأ یهودی-مسیحی دارند.
لاکتوژن جفتی انسان () یک هورمون پلی‌پپتیدی جفتی و نوعِ انسانیِ «لاکتوژن جفتی» (سوماتوماموتروپین کوریونی) است. ساختار و عملکرد این هورمون مشابه هورمون رشد است. این هورمون وضعیت متابولیک مادر را در دوران بارداری تغییر می‌دهد تا تأمین انرژی برای جنین را تسهیل کند. لاکتوژن جفتی انسان خاصیت ضد انسولین دارد. لاکتوژن جفتی انسان هورمونی است که در دوران بارداری توسط سین‌سیتوتروفوبلاست ترشح می‌شود. همانند هورمون رشد، لاکتوژن جفتی انسان توسط ژن‌های روی بازوی بلند کروموزوم کروموزوم ۱۷ کدگذاری می‌شود. این هورمون در سال
کروموزوم ۱۷ کدگذاری می‌شود. این هورمون در سال ۱۹۶۳ شناسایی شد. ساختار مولکولی. جرم مولکولی لاکتوژن جفتی انسان ۲۲۱۲۵ دالتون است و یک زنجیره با ۱۹۱ آمینو اسید دارد که با پیوندهای دی‌سولفید اتصال داشته و این زنجیره خود ۸ حلقه دارد. ساختار کریستالی لاکتوژن جفتی انسان با بلورنگاری پرتوی ایکس با وضوح آنگستروم ۲٫۰ تعیین شده‌است. سطوح پلاسمایی. لاکتوژن جفتی انسان فقط در دوران بارداری وجود دارد و سطح سرمی آن در مادر همگام با رشد جنین و جفت افزایش می‌یابد. حداکثر سطوح در کوتاه‌مدت، معمولاً به ۵ تا ۷ میلی‌گرم در لیتر
در کوتاه‌مدت، معمولاً به ۵ تا ۷ میلی‌گرم در لیتر می‌رسد. سطوح بالاتر در مادران با حاملگی چندقلویی مشاهده می‌شود. لاکتوژن جفتی انسان به میزان اندکی وارد گردش خون جنین می‌شود. نیمه‌عمر بیولوژیکی آن ۱۵ دقیقه است. برخی از زنان که شاخص توده بدنی بیشتری دارند، سطوح پایین‌تری از لاکتوژن جفت را نشان می‌دهند، اما اینکه آیا رفتارهای بهداشتی دوران بارداری بر سطح لاکتوژن جفتی انسان تأثیر می‌گذارد یا اینکه لاکتوژن جفتی انسان بر وزن نوزاد هنگام تولد تأثیر می‌گذارد، مشخص نیست. عملکرد فیزیولوژیکی. لاکتوژن جفتی انسان بر
نیست. عملکرد فیزیولوژیکی. لاکتوژن جفتی انسان بر سیستم سوخت‌وساز بدن مادر به روش‌های زیر تأثیر می‌گذارد: این عملکردها به حمایت از تغذیه جنین حتی در صورت سوءتغذیه مادر کمک می‌کند. لاکتوژن جفتی انسان آگونیست قوی «» و آگونیست ضعیف «» است. فعالیت شبه پرولاکتینی. مشخص شده‌است که لاکتوژن جفتی انسان با میل ترکیبی برابر با پرولاکتین در غشاء گلبول چربی شیر خرگوش به متصل می‌شود و مشخص شده‌است که لاکتوژن جفتی انسان و پرولاکتین در شرایط آزمایشگاهی در ریزنمونه‌های غده شیری موش و خرموش دارای فعالیت شیرزایی بسیار مشابهی
موش و خرموش دارای فعالیت شیرزایی بسیار مشابهی هستند. علاوه بر این، لاکتوژن جفتی انسان موجب تحریک ساخت دی‌ان‌ای در سلول‌های فیبروآدنومای پستانی انسان پیوندشده به موش می‌شود، و این موضوع نشان می‌دهد که لاکتوژن جفتی انسان رشد غده پستانی انسان را مشابه پرولاکتین افزایش می‌دهد. از آنجایی که لاکتوژن جفتی انسان در غلظت‌هایی ۱۰۰ برابر بیشتر از پرولاکتین، در دوران بارداری در خون جریان دارد، این یافته‌ها نشان می‌دهند که این هورمون ممکن است نقش مهمی در رشد و نمو پستان انسان در این دوران داشته باشد. با این حال، میل
انسان در این دوران داشته باشد. با این حال، میل ترکیبی نسبی لاکتوژن جفتی انسان و پرولاکتین با انسانی هنوز منتشر نشده‌است و اثرات لاکتوژن جفتی انسان بر بافت اپیتلیال پستان طبیعی انسان هنوز بررسی نشده‌است، و بنابراین در حال حاضر نقش قطعی این هورمون در رشد غدد پستانی انسان در دوران بارداری به‌طور کامل مشخص نشده‌است. فعالیت شبه هورمون رشد. لاکتوژن جفتی انسان عملکرد ضعیفی شبیه به هورمون رشد دارد، که باعث تشکیل بافت‌های پروتئینی به همان روش هورمون رشد می‌شود، اما برای تقویت رشد هورمون لاکتوژن جفتی انسان در غلظتی
برای تقویت رشد هورمون لاکتوژن جفتی انسان در غلظتی ۱۰۰ برابر بیشتر از هورمون رشد مورد نیاز است. با این حال، سطح خونی لاکتوژن جفتی انسان بیش از ۵۰ برابر هورمون رشد است، بنابراین نباید اثرات آن را نادیده گرفت. یک تقویت‌کننده برای ژن لاکتوژن جفت انسانی در فاصلهٔ ۲ جفت‌باز پایین‌دست این ژن یافت می‌شود و در بیان ژن مختص کنترل یاخته دخالت دارد. اندازه‌گیری بالینی. با آنکه از لاکتوژن جفتی انسان به عنوان شاخصی برای سلامت و رشد جنین استفاده شده‌است، سایر روش‌های تست جنین قابل اعتمادتر هستند. همچنین، حاملگی‌های طبیعی
قابل اعتمادتر هستند. همچنین، حاملگی‌های طبیعی با سطوح غیرقابل تشخیص این هورمون در مادر گزارش شده‌است.
فرگشت تجربی ، به کار بردن آزمایش‌های آزمایشگاهی یا دستکاری‌های میدانی مهارشده برای کشف پویایی فرگشتی است. فرگشت ممکن است در آزمایشگاه دیده شود، زیرا افراد/جمعیت‌ها از طریق انتخاب طبیعی با شرایط محیطی جدید سازگار می‌شوند. دو روش مختلف وجود دارد که در آن سازگاری می‌تواند در فرگشت تجربی ایجاد شود. یکی از روش‌ها یک جاندار فردی است که یک جهش سودمند جدید به دست می‌آورد. مورد دیگر، برخاسته از تغییر فراوانی آللی در گوناگونی ژنتیکی موجود در جمعیتی از جانداران است. دیگر نیروهای فرگشتی خارج از جهش و انتخاب طبیعی نیز
نیروهای فرگشتی خارج از جهش و انتخاب طبیعی نیز می‌توانند نقش داشته باشند یا در مطالعات فرگشت تجربی گنجانده شوند، مانند رانش ژنتیکی و شارش ژن.
فرگشت موزاییکی (یا فرگشت مدولار)، مفهومی عمدتاً از دیرینه‌شناسی است که تغییرهای فرگشتی در برخی از بخش‌ها یا سیستم‌های بدن بدون تغییرهای همزمان در بخش‌های دیگر رخ می‌دهد. تعریف دیگر «فرگشت شخصیت‌ها با شتاب مختلف در درون و بیرون گونه‌ها» است. جایگاه آن در نظریه فرگشتی در قالب روندهای بلندمدت یا فرگشت کلان است.
سیلاس کاتومپا موومپا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است که در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاریس و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو بازی کرده‌است. دوران ملی. موومپا برای اولین بار، در بازی‌های مقدماتی جام‌ملت‌های آفریقا ۲۰۲۳، در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۲۳، مقابل تیم ملی فوتبال موریتانی برای تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو بازی کرد که با نتیجه ۳ بر ۱ به سود کشورش به پایان رسید.
خوان خوزه پریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاناتینایکوس و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
تیاگو توماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. دوران ملی. وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده‌است. توماس در سن ۱۸ سالگی توسط روی خورخه، سرمربی تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال برای تیم خود در جام ملت‌های اروپا فوتبال زیر ۲۱ سال ۲۰۲۱ انتخاب شد. او اولین بازی خود را در اولین بازی مرحله گروهی
او اولین بازی خود را در اولین بازی مرحله گروهی انجام داد و در پیروزی ۱-۰ مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی در کوپر بازی کرد.
سرهو گیراسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است که در پست مهاجم برای باشگاه بروسیا دورتموند در بوندس‌لیگا و تیم ملی گینه بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال اوسر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه، و بزرگسالان گینه بازی کرده است. زندگی شخصی. گیراسی در فرانسه از پدر و مادری گینه‌ای به دنیا آمد و در ادامه تصمیم گرفت برای تیم ملی فوتبال گینه به بازی بپردازد. تیم ملی. گیراسی پس از بازی