payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از ارائه یک تعریف ثابت و مشخص از این اصطلاح اجتماعی پرهیز کرده‌اند. بدکوفسکی بر این عقیده است که «به محض اینکه یک اصطلاح در فرهنگ لغت تعریف و توسط دیگر نظریه‌پردازان و تئوریسین‌ها به کار گرفته شود، حیات واقعی خود را از دست داده‌است. این به ویژه برای اصطلاحاتی که در جریان درگیری‌های سیاسی واقعی ایجاد شده‌اند صادق خواهد بود. گوندا ورنر، که در سال ۱۹۹۹ اصول اساسی دموکراسی جنسیتی را برای بنیاد هاینریش بل بیان کرد، می‌گوید: «دموکراسی جنسیتی هیچ دستور نظری یا عملی آماده ای ندارد. این یک جنبش اکتشافی و برای
عملی آماده ای ندارد. این یک جنبش اکتشافی و برای جستجو، یافتن و به‌کارگیری دیدگاه‌های جدید است.» با وجود این، برخی از اصول دموکراسی جنسیتی را می‌توان چنین تعریف کرد: اهداف و روش‌ها. هدف دموکراسی جنسیتی دستیابی به مشارکت برابر همه زنان و مردان در سیاست، شرکت‌ها، بروکراسی‌های اداری و در تمام بخش‌های جامعه از طریق اصلاح ساختارهای غیردموکراتیک و لغو تمامی همه اشکال قدرت مبتنی بر ظلم و خشونت است. این رویکرد مبتنی بر تعریف گسترده‌ای از دموکراسی است - تعریفی که خواستار حقوق و فرصت‌های برابر برای مردم با همه
که خواستار حقوق و فرصت‌های برابر برای مردم با همه تنوع‌های نژادی، فرهنگی و جنسیتی می‌باشد. از آنجایی که تعداد زیادی از هویت‌های جنسیتی وجود دارد، دموکراسی جنسیتی دوگانگی محض مردان و زنان را رد می‌کند و در عوض استدلال می‌کند که هر انسانی - زن، مرد یا غیره - باید حق و توانایی تعیین سبک زندگی و موقعیت اجتماعی خود را داشته باشد. این روابط که فراتر از تصورات کلیشه ای و هر نوع ذات گرایی در مورد زن و مرد است. دموکراسی جنسیتی هدف خود را حرکت از سوی خشم علیه زنان به برابری جنسیتی با استفاده از محورهای زیر می‌داند:
برابری جنسیتی با استفاده از محورهای زیر می‌داند: دموکراسی جنسیتی ساختارها و محتویات نظام‌های دموکراتیک را به منظور تبدیل آن‌ها به ساختارهایی که برابری جنسیتی را فراهم می‌کند، ایجاد کرده‌اند، بررسی و زیر سؤال می‌برد. ابزار کلیدی برای اجرای دموکراسی جنسیتی، «آموزش‌های جنسیتی» است که هدف آن زیر سؤال بردن نقش‌های جنسیتی سنتی، تحلیل چارچوب اجتماعی، و توسعه روش‌هایی است که برابری جنسیتی بیشتر در سازمان‌ها را فراهم می‌کند. دموکراسی جنسیتی در سازمان‌ها. در زیر چند نمونه برای سازمان‌هایی که دموکراسی جنسیتی را بخشی
نمونه برای سازمان‌هایی که دموکراسی جنسیتی را بخشی از ساختارهای نهادی خود قرار داده‌اند مثال زده شده‌است:
گرترود مری کاکس (زاده ۱۳ ژانویه ۱۹۰۰ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۹۷۸) آماردان آمریکایی و مؤسس بخش آمار تجربی در دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی بود. او بعداً به عنوان مدیر مؤسسه آمار دانشگاه کارولینای شمالی و بخش تحقیقات آمار دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی منصوب شد. مهم‌ترین و تأثیرگذارترین پژوهش‌های او به طراحی آزمایش می‌پرداخت. او در سال ۱۹۵۰ کتاب "طرح‌های تجربی را" با همکاری ویلیام کوکران منتشر کرد که سال‌ها پس از آن به مرجع اصلی در طراحی آزمایش‌ها برای آماردانان تبدیل شد. در سال ۱۹۴۹ کاکس اولین زنی بود که به
تبدیل شد. در سال ۱۹۴۹ کاکس اولین زنی بود که به عضویت در مؤسسه بین‌المللی آمار انتخاب شد و در سال ۱۹۵۶ رئیس انجمن آمار آمریکا بود. اوان زندگی و تحصیل. گرترود کاکس در ۱۳ ژانویه ۱۹۰۰ در دیتون، آیووا به دنیا آمد او در دبیرستان پری در پری تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۸ فارغ‌التحصیل شد. در این زمان او تصمیم گرفته بود که در کلیسای متدیست کار کند. با این حال، در سال ۱۹۲۵، او تصمیم گرفت تحصیلات خود را در کالج ایالتی آیووا (که در سال ۱۹۵۹ به دانشگاه ایالتی آیووا تغییر نام داد) در ایمز ادامه دهد. وی در آنجا ریاضیات و آمار
داد) در ایمز ادامه دهد. وی در آنجا ریاضیات و آمار خواند و در سال ۱۹۲۹ مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۳۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته آمار دریافت کرد از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ کاکس در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی در رشته آمار روان‌شناسی تحصیلات تکمیلی خود را انجام داد، سپس به کالج ایالتی آیووا بازگشت تا در بنیانگذاری آزمایشگاه آماری جدید کمک کند. در اینجا او روی طراحی آزمایش‌ها کار می‌کرد. فعالیت‌های دانشگاهی. در سال ۱۹۳۹ کاکس به عنوان استادیار گروه آمار در کالج ایالتی آیووا منصوب شد. در سال ۱۹۴۰ کاکس به عنوان استاد
آیووا منصوب شد. در سال ۱۹۴۰ کاکس به عنوان استاد آمار در کالج ایالتی کارولینای شمالی (که در حال حاضر دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی است) در رالی منصوب شد. او در آنجا ریاست بخش تازه‌تاسیس آمار تجربی را بر عهده داشت، وی اولین زن رئیس بخش در این مؤسسه بود. در سال ۱۹۴۵ او مدیر مؤسسه آمار دانشگاه کارولینای شمالی و بخش تحقیقات آمار کالج ایالتی کارولینای شمالی شد که توسط ویلیام جمل کوکران اداره می‌شد. در همان سال کاکس سردبیر "بولتن بیومتریک" و "بیومتریک" شد و به مدت ۱۰ سال این سردبیری را بر عهده داشت. زمانی که
مدت ۱۰ سال این سردبیری را بر عهده داشت. زمانی که رونالد فیشر، آماردان و متخصص اصلاح نژاد پرکار، انجمن بین‌المللی بیومتریک را در سال ۱۹۴۷ تأسیس کرد، کاکس یکی از اعضای مؤسس آن بود. در سال ۱۹۶۰ او آخرین پست خود را به عنوان مدیر امور آمار در مؤسسه تحقیقات مثلث در دورهام کارولینای شمالی بر عهده گرفت. او این سمت را تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۶۵ حفظ کرد وی پس از بازنشستگی، به عنوان مشاور برای ترویج توسعه برنامه‌های آماری در مصر و تایلند کار کرد. کتاب. در سال ۱۹۵۰ او کار مشترکی را با ویلیام کوکران به نام "طرح‌های
او کار مشترکی را با ویلیام کوکران به نام "طرح‌های آزمایشی" منتشر کرد، که سال‌ها پس از آن به مرجع اصلی در طراحی آزمایش‌ها برای متخصصین آمار تبدیل شد. تجلیل‌ها. کاکس افتخارات زیادی دریافت کرده‌است. در سال ۱۹۴۹، او اولین زنی بود که به عضویت در مؤسسه بین‌المللی آمار انتخاب شد. در سال ۱۹۵۶، او به عنوان رئیس انجمن آمار آمریکا انتخاب شد، وی در سال ۱۹۷۵ او به عنوان عضو آکادمی ملی علوم انتخاب شد. او همچنین عضو مؤسسه آمار ریاضی بود. دانشگاه کارولینای شمالی او را در سال ۱۹۵۹ به عنوان برنده جایزه O. Max Gardner معرفی
۱۹۵۹ به عنوان برنده جایزه O. Max Gardner معرفی کرد. دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی با نامگذاری یکی از سالن‌های خود به نام کاکس هال به افتخار کاکس در سال ۱۹۷۰ و اعطای مدال واتاوگا به او در سال ۱۹۷۷ تجلیل کرد. کالج ایالتی آیووا در سال ۱۹۵۸ به او دکترای افتخاری علوم در آمار اعطا کرد. انجمن زنان در آمار همچنین در سال ۱۹۸۹ بورسیه تحصیلی گرترود ام کاکس را تأسیس کرد.
ادیت کمبل (؛ تلفظ نام‌خانوادگی: ؛ زاده ۱۲ دسامبر ۱۸۷۱–۱۹۵۱) یک پرستار کانادایی بود. او یکی از اولین پرستاران کانادایی بود که برای کمک به تأسیس بیمارستان صلیب سرخ کانادا (دوشس کانات)، یک بیمارستان صحرایی در تاپلو، باکینگهامشایر، وارد انگلستان شد و در طول جنگ جهانی اول در انگلستان و فرانسه خدمت کرد. وی برنده جوایزی همچون صلیب سرخ سلطنتی است. پس از جنگ، او سرپرست شعبه تورنتو از سفارش پرستاران ویکتوریا بود. مدال‌ها و تعدادی از وسایل شخصی او توسط موزه جنگ کانادا نگهداری می‌شود. اوایل زندگی. ادیت کمبل در سال ۱۸۷۱
می‌شود. اوایل زندگی. ادیت کمبل در سال ۱۸۷۱ در مونترال کبک متولد شد. او از یک خانواده پزشک بود. پدربزرگ او - فرانسیس ویلند کمبل - رئیس دانشکده پزشکی کالج بیشاپ بود و پدر و عمویش هر دو پزشک بودند. او در خانه به «دیزی» معروف بود. در سال ۱۹۰۷ از مدرسه پرستاری در بیمارستان پرسبیتریان نیویورک فارغ‌التحصیل شد و متعاقباً در منهتن و مونترال کار کرد. جنگ جهانی اول. کمبل در سپتامبر ۱۹۱۴ در سن ۴۲ سالگی در یگان پزشکی ارتش کانادا ثبت نام کرد او در ۲۴ اکتبر ۱۹۱۴ با آرام‌اس فرانکونیا وارد بریتانیا شد. او و همتایانش در
فرانکونیا وارد بریتانیا شد. او و همتایانش در خدمات پرستاری ارتش کانادا به دلیل یونیفرم پرستاری آبی رنگ به «پرندگان آبی» معروف بودند. به عنوان یکی از اولین پرستاران کانادایی که به کلاودن رسید، کمبل ابتدا در تأسیس بیمارستان صلیب سرخ کانادا (دوشس کانات)، یک بیمارستان صحرایی در تاپلو، باکینگهامشر، که سر ویلیام اوسلر پزشک مسئول آن بود، کمک کرد. در آوریل ۱۹۱۵، او به عنوان سرپرستار بیمارستان منصوب شد. در زمانی که در کلاودن بود، کمبل درگیر رسوایی به نام " رسوایی تاپلو " بود که شامل اتهامات مربوط به روابط، عدم
تاپلو " بود که شامل اتهامات مربوط به روابط، عدم صداقت، رفتار نامناسب، مستی، و پرکاری پرستاران بود که همه به اقدامات کمبل مربوط نمی‌شد. کمبل و چارلز گورل از پست‌های خود عزل شدند. گورل و مرد دیگری متعاقباً خودکشی کردند. کمبل در حالی که او سعی می‌کرد اعتبار از دست رفته را بازگرداند، گفت که "بدترین جنگ‌ها همه در سنگر نیست". اوسلر معتقد بود که با کمبل به ناحق برخورد شده و در پاسخ، تهدید به استعفا کرد. بحث در مورد این رابطه در خانواده اسلر ممنوع بود. در ۲۲ ژوئن ۱۹۱۵، از کمبل به خاطر اقداماتش در انگلستان و فرانسه
از کمبل به خاطر اقداماتش در انگلستان و فرانسه در اعزام‌ها تقدیر شد و در اکتبر همان سال مدال درجه یک صلیب سرخ سلطنتی را دریافت کرد. او در سال ۱۹۱۶ به فرانسه بازگشت و متعاقباً در اعزام‌ها برای بار دوم در سال ۱۹۱۷ به خاطر شجاعتش در طول حملات هوایی دشمن در بیمارستان عمومی کانادایی شماره ۱ در اتاپل فرانسه، که طی آن به پرستاران مجروح مراجعه می‌کرد، تجلیله شد. برای این کار، او و پنج پرستار دیگر در ۲۵ سپتامبر ۱۹۱۸ مدال افتخار نظامی دریافت کردند نقل قول او در هنگام دریافت جایزه چنین بود: مدال‌های دیگر او عبارتند از
جایزه چنین بود: مدال‌های دیگر او عبارتند از ستاره ۱۹۱۴، مدال جنگ بریتانیا، مدال پیروزی و مدال جوبیلی 1935. او تا آوریل ۱۹۱۹ به خدمت در نیروی اعزامی کانادا ادامه داد. سپس از خدمت خارج شد و به کانادا بازگشت. در بازگشت به کانادا، کمبل سرپرست شعبه تورنتوی محفل پرستاران ویکتوریا شد. او در سال ۱۹۳۴ بازنشسته شد. مرگ و میراث. ادیت کمبل در سال ۱۹۵۱ درگذشت. مجموعه ای از مدال‌ها و آثار شخصی و نامه‌های او در موزه جنگ کانادا نگهداری می‌شود.
مایکل وینی (؛ زادهٔ ) یک ستون‌نویس، هنرمند، نویسنده، پخش کننده و روزنامه‌نگار، مستقر در جمهوری ایرلند است. او در برایتون برایتون، انگلستان به دنیا آمد. او که بیشتر به خاطر نوشته‌هایش دربارهٔ طبیعت شناخته می‌شود، از سال ۱۹۶۲ با آیریش تایمز همکاری کرده‌است.
اینتیمیسیمی یک برند ایتالیایی پوشاک است که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد و در تولید سوتین، شورت، لباس‌زیر زنانه، جلیقه و پیژامه برای زنان و مردان تخصص دارد. لباس‌های "اینتیمیسیمی" از طریق یک قرارداد مشارکت شخص ثالث به ویکتوریا سیکرت فروخته شد. در سال ۲۰۰۷، این همکاری برای فروش "اینتیمیسیمی" در ۲۴۰ فروشگاه ویکتوریا سیکرت گسترش یافت. در سال ۲۰۱۵ مدل شلومیت مالکا به چهره "اینتیمیسیمی" تبدیل شد. او کمپین‌های تبلیغاتی بین‌المللی شرکت را رهبری کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۷، داکوتا جانسون جایگزین او شد. در اکتبر ۲۰۱۷، این برند
جانسون جایگزین او شد. در اکتبر ۲۰۱۷، این برند چهارمین نسخه "اینتیمیسیمی" را روی یخ در ورزشگاه ورزشگاه ورونا با لباس هایی که توسط کیارا فرانی طراحی شده بود، عرضه کرد. "اینتیمیسیمی" یکی از برندهایی بود که او از آن به عنوان "واژگان نمادین" استفاده می کرد. در اکتبر ۲۰۱۷، "اینتیمیسیمی" فروشگاهی به مساحت ۵۰۰ فوت مربع در خیابان پنجم نیویورک افتتاح کرد. برای کمپین ۲۰۱۷ ماریو تستینو از ورزشکار سابق صرب، آنا ایوانوویچ، نویسنده غذا، "الا میلز"، مدل ایرینا شایک و بازیگر داکوتا جانسون عکاسی کرد. در ژوئن ۲۰۲۰،
و بازیگر داکوتا جانسون عکاسی کرد. در ژوئن ۲۰۲۰، "اینتیمیسیمی" سرویس "قفسه اینفینیتی" را راه‌اندازی کرد، سیستمی که با استفاده از پنجره تجارت الکترونیک، خطر کمبود موجودی را از بین می‌برد.
ترینگا اسمایلی مارتینی وِزای (۱۸۸۰ – ۲ نوامبر ۱۹۱۷)، شهره به ترینگا اسمایلی، و همچنین یانیتزا در خارج از آلبانی، یک مبارز چریک آلبانیایی بود که علیه امپراتوری عثمانی در منطقه استان مالِسی-اِ-ماده جنگید. او دختر اسمایل مارتینی، یکی از رهبران قبیله کاتولیک از قبیله گروده مالسی بود. خانواده. او در سال ۱۸۸۰ به دنیا آمد. پدرش اسمایل مارتینی از رهبران قبیله آلبانیایی قبیله گرودا (واقع در جنوب شرقی مونته‌نگرو) بود. امضای او در طومارهای اعتراضی قبایل آلبانیایی شمالی که به سفیران و مشاوران اروپایی معتبر در امپراتوری
که به سفیران و مشاوران اروپایی معتبر در امپراتوری عثمانی ارسال شده بود، شامل امضای ۹ مه ۱۸۷۸ برای سفیر فرانسه در استانبول یا ۱۵ ژوئن ۱۸۷۸ وجود دارد. طومارها ابراز ناراحتی و نارضایتی قبایل آلبانیایی با تصمیمات پیمان سن استفانو و کنگره برلین را نشان می‌داد که بخش اعظم استان اسکوتاریرا را به شاهزاده مونته‌نگرو واگذار کرده بود. او در جریان اتحادیه دفاع از حقوق ملت آلبانی بسیار فعال شد و به شورشیان پیوست. او بعداً در سال ۱۸۸۶ دستگیر و در آناتولی زندانی شد و از آنجا هرگز بازنگشت. علاوه بر این، دو پسر اسمایل،
آنجا هرگز بازنگشت. علاوه بر این، دو پسر اسمایل، جیون و زف، برادران ترینگا، نیز به اتحادیه دفاع از حقوق ملت آلبانی پیوستند و در سال ۱۸۸۳ در نبرد کشته شدند. زندگی‌نامه. در زمان مرگ برادرانش، ترینگا سوگند یاد کرد که در خانه و خانواده خود خواهد ماند و هرگز ازدواج نخواهد کرد و خانه را ترک نخواهد کرد. او همچنان به عنوان یک زن زندگی می‌کرد، و همچنان لباس‌های سنتی زنان آلبانیایی را می‌پوشید، همان‌طور که در تمام تصاویر او دیده می‌شود. ترینگا به شورشیان پیوست و نقش خود را در نبرد دسیچ برجسته کرد. او در امضای
و نقش خود را در نبرد دسیچ برجسته کرد. او در امضای "یادداشت یونان" (اعلامیه‌ای بود با دوازده درخواست برای ایجاد یک استان خودمختار آلبانیایی در داخل امپراتوری عثمانی) در ۲۳ ژوئن ۱۹۱۱ شرکت کرد. فعالیت شورشی او پس از اعلامیه استقلال آلبانی (۲۸ نوامبر ۱۹۱۲) ادامه یافت. او هرگز ازدواج نکرد و هرگز صاحب فرزند نشد، همان‌طور که قبلاً تعهد کرده بود. او در ۲ نوامبر ۱۹۱۷ درگذشت و در محل دفن خانواده در کوه‌های نزذیک روستای کشوه، در مونته‌نگرو امروزی به خاک سپرده شد. دو سال بعد، ارتش مونته‌نگرو (بخشی از پادشاهی یوگسلاوی)
بعد، ارتش مونته‌نگرو (بخشی از پادشاهی یوگسلاوی) قبر او را هنگام یورش به منطقه ویران کرد. میراث. قهرمانی او باعث شهرت او شد و در ترانه‌های حماسی مونته نگروها و آلبانیایی‌ها ثبت گردید. نسخه فولکلور قهرمانی او زنجیره کمی متفاوت از وقایع را بیان می‌کند: اسمایل مارتینی، رهبر قبیله در سال ۱۹۱۱ توسط عثمانی‌ها در ورانیه ربوده شد و جسد او هرگز پیدا نشد و ترینگا را مجبور کرد که جای پدرش را پر کند. از آنجایی که قیام مالیسوری در سال ۱۹۱۱ توسط نیکولاس اول پادشاه مونته‌نگرو حمایت شد، این آهنگ حماسی داستان واقعی مرگ پدرش
حمایت شد، این آهنگ حماسی داستان واقعی مرگ پدرش را حذف کرد، و هر گونه خاطره ای از دوره اتحادیه دفاع از حقوق ملت آلبانی را پنهان کرد، که باعث ایجاد اختلافات ارضی بین آلبانیایی‌ها و پادشاهی مونته‌نگرو می‌شد. از قضا، درگیری بین آلبانیایی‌ها و مونته‌نگرو اندکی پس از آن تکرار شد. در سال ۱۹۱۱، نیویورک تایمز بر اساس نسخه مونته نگرویی داستان که در جایی در پودگوریتسا توسط خبرنگار تایمز شنیده شد، ترینگا اسمایلی را «ژاندارک آلبانیایی» توصیف کرد. ترینگا را علاوه بر قهرمانی، «زن جوانی زیبا» توصیف می‌کند. افسانه او در
«زن جوانی زیبا» توصیف می‌کند. افسانه او در سراسر بالکان به عنوان یکی از قهرمان‌ترین زنان جنگجو در تاریخ منطقه زنده است. چندین خیابان در کوزوو و آلبانی به نام او نامگذاری شده‌است و او به عنوان قهرمان مردم آلبانی شناخته می‌شود.
لامبورگینی اگویستا (به انگلیسی: Lamborghini Egoista) یک خودروی مفهومی است که توسط لامبورگینی برای پنجاهمین سالگرد بنیانگذاری این شرکت رونمایی شد. مدل کاملاً کارآمد بر اساس گالاردو است. این خودرو دارای یک موتور وی۱۰ با قدرت است. لامبورگینی اگویستا دارای یک کابین منحصربه‌فرد یک صندلی است که شبیه به یک هواپیمای جنگنده مدرن است و دارای یک در سایبان است که کاملاً قابل جابه‌جایی است. برای ورود و خروج به خودرو مانند خودروهای فرمول یک، فرمان باید برداشته شود. ظاهر منحصربه‌فرد لامبورگینی اگویستا شبیه گاو نر آماده
منحصربه‌فرد لامبورگینی اگویستا شبیه گاو نر آماده شارژ است اگر از پهلو به آن نگاه کنید. نورپردازی شبیه به یک هواپیمای مدرن است که نشانگرهای کناری و نشانگرها در کناره‌ها و بالای خودرو و همچنین جلو و عقب دارد. بدنه از پانل‌های آیرودینامیکی فعال تشکیل شده‌است که برای نیروی رو به پایین و پایداری بهینه بالا و پایین می‌روند. بدنه و چرخ‌ها از مواد ضد رادار ساخته شده‌اند تا حتی بیشتر با جت‌های جنگنده شناسایی شوند. در زبان‌های هلندی، ایتالیایی، اسپانیایی، چکی، پرتغالی، لهستانی، رومانیایی، مجارستانی، صربی و فرانسوی،
لهستانی، رومانیایی، مجارستانی، صربی و فرانسوی، «Egoista» به معنای واقعی واژه به معنای خودخواه است. به‌گفته طراح این مدل، والتر دی سیلوا، Egoista «نماینده لذت‌گرایی است که به حد زیاده‌روی رسیده‌است». این خودرو اکنون در موزه لامبورگینی واقع در سانتاگاتا بولونیزه به نمایش گذاشته شده‌است.
عمو فستر عضوی از خانواده خیالی آدامز است. او توسط جکی کوگان در مجموعه تلویزیونی "خانواده آدامز" (۱۹۶۴)، کریستوفر لوید در فیلم‌های داستانی "خانواده آدامز" (۱۹۹۱) و "ارزش‌های خانواده آدامز" (۱۹۹۳)، توسط پاتریک توماس در فیلم دیدار گردهمایی خانواده آدامز (۱۹۹۸) بازی شد. توسط مایکل رابردز در مجموعه تلویزیونی "خانواده آدامز جدید" (۱۹۹۸-۱۹۹۹)، توسط فرد آرمیسن در مجموعه تلویزیونی جریانی "ونزدی" (۲۰۲۲) و در موزیکال برادوی توسط کوین چمبرلین ایفای نقش شد. شخصیت. عمو فستر مردی کاملاً بدون مو، قوز کرده و بشکه‌ای شکل با
مردی کاملاً بدون مو، قوز کرده و بشکه‌ای شکل با چشمان تیره و گود رفته و اغلب لبخندی آشفته است. او همیشه یک کت خز سنگین و تمام قد می پوشد. فستر از شخصیتی گرفته شده بود که توسط کاریکاتوریست چارلز آدامز طراحی شده بود، اگرچه اینها کارتون‌های تک صفحه‌ای بدون داستان یا نام شخصیت بودند. با این وجود این شخصیت در تعدادی از کارتون‌ها هم از نظر ظاهر (طاس، خمیده و چشم‌های فرورفته) و هم رفتارش (مثلا تبدیل دوش به یک محیط «جوش‌گرفته» خاص، غذا دادن به گیاهان باغ، و رها کردن عقاب روی کبوترهای خانگی همسایه قابل تشخیص است.).
عقاب روی کبوترهای خانگی همسایه قابل تشخیص است.). گاهی به او نشان داده می شود که در یک کلبه کوچک احاطه شده توسط یک حصار فرفورژه زندگی می‌کند. فستر توانایی عجیبی در تولید الکتریسیته دارد (در فیلم خانواده آدامز حافظه خود را از دست می دهد و پس از اصابت صاعقه دوباره آن را به دست می‌آورد که منجر به این قدرت می‌شود، البته در سایر اقتباس‌ها هرگز گفته نمی‌شود که قدرت خود را از کجا آورده است). او اغلب این موضوع را با گذاشتن یک لامپ در دهانش نشان می‌داد که روشن می‌شد، همراه با صدای بلند و ترقه. او ادعا می‌کند که در
همراه با صدای بلند و ترقه. او ادعا می‌کند که در یک قسمت از سریال کمدی ۱۱۰ ولت برق دارد، در حالی که در قسمت دیگر کیفیت «مغناطیسی» خود را با بالا بردن وزنه کاغذی فلزی تا دستش نشان داد. در مجموعه نتفلیکس ونزدی او می‌تواند رعد و برق را مستقیماً از دستان خود شلیک کند و از آن برای احیای یک چیز تقریباً مرده استفاده می‌کند. همچنین اعتقاد بر این است که این توانایی به او مقاومت در برابر رعد و برق می‌دهد. بازی های ویدیویی. عمو فستر در چندین بازی ویدیویی خانواده آدامز به عنوان یک شخصیت قابل بازی ظاهر شده است. او
به عنوان یک شخصیت قابل بازی ظاهر شده است. او قهرمان "ماموریت فستر" ، یک بازی نینتندو و شخصیت اصلی قابل بازی در بازی "ارزش‌های خانواده آدامز برای" سوپر نینتندو است. او همچنین شخصیت اصلی ماشین آرکید " برق‌اندازی " است، که در آن "شوک های الکتریکی" شبیه سازی شده از طریق بازیکن درحالی که دو دسته را نگه می‌دارند منتقل می شود.
راپتیو () اصطلاحی لاتین است که برای ربودن زنان در مقیاس بزرگ به کار می‌رود: ربودن دختران برای ازدواج، هم‌بالینی یا بردگی جنسی. اصطلاح آلمانی معادل آن Frauenraub (به معنای تحت‌اللفظی دزدی همسر) است. این اصطلاح در زبان انگلیسی باستان و زبان ادبی انگلیسی هم کاربرد داشته و بعدها واژهٔ rape (به معنای تجاوز جنسی) از همین اصطلاح گرفته شده‌است. راپتیو را نباید با عروس‌ربایی اشتباه گرفت؛ از این نظر که اولی ربودن یک زن توسط یک مرد (و دوستان و بستگان او) است، در حالی که اصطلاح دومی به معنای ربودن گروهی از زنان توسط
که اصطلاح دومی به معنای ربودن گروهی از زنان توسط عده‌ای از مردان است، مثلاً در هنگام جنگ. اصطلاح‌شناسی. واژه انگلیسی «تجاوز جنسی» در زبان ادبی انگلیسی معنای لاتین خود را حفظ کرده‌است، اما آن معنای اصلی قدیمی، امروزه با معنای رایج‌تر «تجاوز جنسی» به محاق رفته‌است. این واژه شباهت‌هایی به واژه‌های انگلیسی غارت، خلسه، غارت‌گر، حریص و زنای به عنف دارد و در گذشته به هتک حرمت‌های عمومی‌تر همچون چپاول، تخریب و اسارت شهروندان که در زمان جنگ بر شهر یا کشوری وارد می‌آمد گفته می‌شد؛ مثلاً وقایع رخ‌داده در جریان تجاوز
گفته می‌شد؛ مثلاً وقایع رخ‌داده در جریان تجاوز و کشتار نانجینگ. فرهنگ انگلیسی آکسفورد معادل‌های «عملِ به‌زور بردنِ یک شخص، به‌ویژه یک زن» را علاوه بر تعریف‌هایِ عام‌تر «عمل گرفتن هر چیزی به زور» (منسوخ‌شده) و «هتک حرمت یا تجاوز به عنف به یک زن»، را برای این واژه ارائه کرده‌است. واژه «تجاوز به عنف» در زبان انگلیسی از قرن چهاردهم به معنایِ عامِ «تصرف طعمه، گرفتن با زور» به‌کار می‌رفت و برگرفته از «راپر» است یک اصطلاح حقوقی فرانسوی باستان برای «تصرف کردن» است که آن هم به نوبه خود از واژهٔ لاتین «راپره» به
که آن هم به نوبه خود از واژهٔ لاتین «راپره» به معنیِ «تصاحب کردن، حمل کردن با زور، دزدیدن» گرفته شده‌است. این اصطلاح لاتین نیز در معنایِ «تجاوز جنسی» استفاده می‌شد، اما نه همیشه. بحث و جدل‌هایی بر سر این موضوع انجام شده‌است که رویداد افسانه‌ای موسوم به «تجاوز به زنان اهل سابین»، در حالی که در نهایت انگیزه جنسی داشت، منجر به تجاوز جنسی به زنان سابین در همان مکان نشد، بلکه رومی‌ها این زنان را ربودند و سپس از آنان درخواست کردند که با آنها ازدواج کنند. (بدون انعقاد قرارداد یا انجام معامله با پدران یا برادران
قرارداد یا انجام معامله با پدران یا برادران این زنان، آنگونه که طبق قانون و سنت‌های آن دوران لازم بود). اگرچه مفهوم جنسی این واژه امروزه غالب است، واژهٔ تجاوز (rape) را می‌توان در زمینهٔ غیرجنسی در زبان انگلیسی ادبی به کار برد. در کتاب «"یورش بر طره"» اثر الکساندر پوپ، این اصطلاح به معنای «سرقت یک دسته [مو]» است که اشاره و استعاره به «اغراق‌آمیز جلوه دادنِ تخطی جزئی و بی‌اهمیتِ یک شخص» است. در قرن بیستم، جی. آر. آر. تالکین که تحصیلات دانشگاهی کلاسیک داشت، در کتاب "سیلماریلیون" خود از این کلمه به معنای
در کتاب "سیلماریلیون" خود از این کلمه به معنای قدیمی آن یعنی «تصرف و گرفتن» استفاده کرد. در تئاتر موزیکال «"فنتستیکس"» در سال ۱۹۶۰ که بازگوکننده یک داستان تمثیلی است، یک ترانه جنجالی با عنوانِ «بستگی داره چقدر پول بدی» وجود دارد که در مورد «یک آدم‌ربایی سنتی» است. همچنین به صفت «rapacious» در زبان انگلیسی توجه کنید که معنای عمومی «حریص/طماع» و «(در چنگ یا در دست) گیرنده» را همچنان حفظ کرده‌است. در قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک، این واژه به ممنوعیت قانونی ازدواج در صورتی که عروس به‌زور ربوده شود، اشاره دارد.
در صورتی که عروس به‌زور ربوده شود، اشاره دارد. (قانون شرع ۱۰۸۹، سی‌آی‌سی) تاریخچه. گمان می‌رود که این عمل از دوران بسیار دور در میان مردمان و اقوام رایج بوده‌است. حفاری در سایت فرهنگ لینربندکرامیک اروپای دوران نوسنگی واقع در آشپارن آندر سایا اتریش، بقایای قربانیان کشته‌شدهٔ متعددی را نشان داد. در میان آنها، زنان و کودکان جوان به وضوح کمتر دیده می‌شود که نشان می‌دهد مهاجمان، مردان را کشته‌اند اما زنان واجدِ شرایطِ ازدواج و همسری را ربوده‌اند. بررسی اسکلت‌های دوران نوسنگی یافت‌شده در گودال مرگ تالهایم در
دوران نوسنگی یافت‌شده در گودال مرگ تالهایم در آلمان نشان می‌دهد که مردان ماقبل تاریخ در قبایل مجاور و همسایه، حاضر به نبرد و کشتن یکدیگر بودند تا از زنان خود محافظت کنند یا زنان قبیله دیگر را بربایند. علاوه بر دزدیدن احشام، ربودن زنان در جریان نبرد، در میان جوامع قبیله‌ای رایج بوده‌است. در مهاجرت‌های تاریخی انسان، تمایل دسته‌های متحرک نرهای مهاجم به ربودن ماده‌های بومی در پایداری بیشتر تک‌گروه دی‌ان‌ای میتوکندریایی انسانی در مقایسه با تک‌گروه دی‌ان‌ای کروموزوم Y انسانی منعکس شده‌است. تجاوز به زنان اهل
Y انسانی منعکس شده‌است. تجاوز به زنان اهل سابین بخش مهمی از افسانه‌های مربوط به چگونگی پیدایش روم باستان (قرن هشتم قبل از میلاد) است. امپراتور رومولوس، سکونت‌گاهی را در تپه پالاسیوم ایجاد کرده بود که اکثراً ساکنان آن مرد بودند. رومی‌ها در جستجوی همسر، با قبیله مجاور خود که سابین نام داشتند، وارد مذاکره شدند که موفقیتی در پی نداشت. رومیان برای جلوگیری از انقراض جامعه خود، به فکر ربودن زنان سابین افتادند. امپراتور رومولوس خانواده‌های سابین را به جشنواره نپتون دعوت کرد. در جلسه او علامتی داد که در آن رومی‌ها،
دعوت کرد. در جلسه او علامتی داد که در آن رومی‌ها، دختران سابین را گرفتند و با مردان سابینی مبارزه کردند. سپس رومولوس از ربوده‌شدگان رنجیده‌خاطر و برآشفته، عاجزانه درخواست کرد که مردان رومی را به همسری خود بپذیرند. تیتوس لیویوس ادعا می‌کند که هیچ تجاوز جنسی صورت نگرفته‌است. او اظهار داشت که رومولوس به آنها حق انتخاب آزاد را پیشنهاد داده و وعده حقوق مدنی و مالکیت مساوی را به آن دختران داده‌است. به گفتهٔ تیتوس لیویوس، او شخصاً با آنها صحبت کرد، «و به آنها اشاره کرد که همه اینها به دلیل غرور والدین‌شان در
اشاره کرد که همه اینها به دلیل غرور والدین‌شان در انکار حق ازدواج با همسایگانشان است. آنها پس از ازدواج، شرافتمندانه زندگی خواهند کرد و شوهران تمام دارایی و حقوق مدنی خود را به اشتراک خواهند گذاشت؛ و - عزیزتر از همه برای طبیعت بشر - مادران انسانهای آزاد خواهند بود.» آن زنان با مردان رومی ازدواج کردند، اما سابین‌ها به جنگ با رومی‌ها آمدند. این درگیری سرانجام زمانی حل شد که زنانی که اکنون از شوهران رومی خود صاحب فرزند شده بودند، در نبرد دخالت کرده و برای آشتی دادن طرفینِ درگیر واردِ عمل شدند. نویسنده
آشتی دادن طرفینِ درگیر واردِ عمل شدند. نویسنده داستان‌های کوتاه انگلیسی ساکی نقیضه‌ای از این داستان در «شیوهٔ شارتز-ماترکلوم» نگاشته‌است. این واقعه همچنین طرح اصلی فیلم‌نامه "هفت عروس برای هفت برادر" است. در ادبیات سانسکریت، به این عمل «راکشاسا ویواها» («ازدواج از طریق آدم‌ربایی، ازدواج شیطان») می‌گویند که به‌عنوان مثال چاناکیا از آن یاد کرده‌است. «راکشاسا ویواها» یکی از اشکال هشت‌گانه ازدواج است و کتاب مقدس آن را محکوم کرده‌است. به نظر می‌رسد در قرن سوم، مسیحیت گوت‌ها تحت تأثیر زنان مسیحی اسیرشده توسط
مسیحیت گوت‌ها تحت تأثیر زنان مسیحی اسیرشده توسط گوت‌ها در موئسیا و تراکیه آغاز شد: در سال ۲۵۱ پس از میلاد، ارتش گوت‌ها به استان‌های رومی موئسیا و تراکیه حمله کرد، امپراتور روم «دسیوس» را شکست دادند و او را کشتند. سپس تعدادی اسیر (عمدتاً زن) که بسیاری از آنها مسیحی بودند را به اسارت بردند. تصور بر آن است که این نخستین تماس مستمر گوت‌ها با مسیحیت باشد. در قرآن، ازدواج با اسیران زن که اسلام را پذیرفته‌اند، برای کسانی توصیه شده‌است که بر اساس شریعت اسلام، نمی‌توانند با زنان مسلمان دیگر ازدواج کنند (سوره نساء،
با زنان مسلمان دیگر ازدواج کنند (سوره نساء، آیهٔ ۲۵). ربودن متقابل زنان بین جوامع مسیحی و مسلمان در منطقهٔ بالکانِ تحت سلطهٔ عثمانی رایج بود و مضمونی تکرارشونده در ترانه‌های سربازان پیاده‌نظام در آن دوره بود. کتاب زندگی‌نامه‌ای «"یانوئاما"»، دربارهٔ زندگی «هلنا والرو» دختری از قبیله بومی «یانومامی» در جنگل‌های آمازون در مرز ونزوئلا و برزیل است. زمانی که قبایل یانومامی با قبایل مجاور می‌جنگیدند و به آنها حمله می‌کردند، زنان اغلب مورد تجاوز قرار می‌گرفتند و به کومه‌های محلی بازگردانده می‌شدند تا در قبیله
و به کومه‌های محلی بازگردانده می‌شدند تا در قبیله متخاصم به عنوان اسیر زندگی کنند.
دیوید بروور (; – ) فیلم‌بردار، طرفدار محیط زیست، و کوهنورد اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده‌است.