payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محکوم به‌طور مداوم به چشمان من زل زده بود. او راست ایستاده بود. کسی او را نگه نداشته بود. او همچون مردی بسیار قوی ظاهر شد. تقریباً می‌توان خونسردی او را در میان چنین رویدادهای دراماتیکی تحسین کرد. نه جیغ زد و نه قیافه‌اش تغییر کرد. گفتم: [اعدام را] اجرا کنید! جلاد و یکی از نگهبانان به محکوم نزدیک شدند […] بعد از آن به ملاقات رئیس زندان رفتم و سپس شخصاً تشریفات اعدام را فراهم آوردم. جسد ژنرال فیلدورف هرگز به خانواده‌اش تحویل داده نشد و در مکانی نامشخص به خاک سپرده شد که هنوز نامعلوم است. در سال ۲۰۰۹، مقاله
سپرده شد که هنوز نامعلوم است. در سال ۲۰۰۹، مقاله ای در روزنامه بریتانیایی تلگراف مدعی شد که فیلدورف در یک گور دسته‌جمعی در گورستان ورشو به همراه بقایای ۲۴۸ غیر کمونیست لهستانی دیگر به قتل رسیده بودند، دفن شد. در سال ۱۹۵۸، دفتر دادستانی هرگونه تحقیقات بیشتر در این زمینه را متوقف کرد. بزرگداشت و قدردانی. در سال ۱۹۷۲ مجسمه‌ای بر روی گور نمادین او نصب شد. در سال ۱۹۸۹، پس از فروپاشی جمهوری خلق لهستان، رسماً از فیلدورف اعادهٔ حیثت شد. در سال ۲۰۰۶، رئیس‌جمهور لخ کاچینسکی نشان عقاب سپید را پس از مرگش به او اعطا
کاچینسکی نشان عقاب سپید را پس از مرگش به او اعطا کرد. در سال ۲۰۱۲، مقرر شد محل گور دسته‌جمعیِ موردِ بحث، برای یافتن بقایای فیلدورف بررسی شود. در جستجوی عدالت. ماریا فیلدورف چارسکا، دختر فیلدورف، تقاضا کرد تا دادستان مسئول اعدام پدرش هلنا وولینسکا-بروس (که تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۸ در آکسفورد انگلستان زندگی می‌کرد) به دادگاه آورده شده و محاکمه شود. دادستان نظامی در دهه ۱۹۵۰ میلادی، متهم به مشارکت در تحقیقات و محاکمه‌ای شد که منجر به اعدام فیلدورف گشت. وولینسکا-بروس حکم دستگیری فیلدورف را امضا کرد و چندین
حکم دستگیری فیلدورف را امضا کرد و چندین بار، حکمِ بازداشتِ او را تمدید کرد، اگرچه از بی‌گناهی او آگاه بود. گزارشی که در سال ۱۹۵۶ توسط مقامات کمونیستی صادر شد به این نتیجه رسید که وولینسکا-بروس حاکمیت قانون را نقض کرده‌است و در تحقیقاتی ساختگی و محاکمه‌هایی نمایشی که منجر به اعدام متهمان می‌شد، شرکت داشته‌است. پیگیری اتهامات علیه او توسط مؤسسه یادبود ملی آغاز شد که در آن اظهار شده بود وولینسکا-بروس «شریک جرم در دادگاه‌های اعدام» است، که به‌عنوان یک جنایت استالینی طبقه‌بندی می‌شود و مجازات آن تا ۱۰ سال زندان
طبقه‌بندی می‌شود و مجازات آن تا ۱۰ سال زندان است. این پرونده توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد. دولت بریتانیا از استرداد او خودداری کرد و وولینسکا-بروس در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸ بدون اینکه به دست عدالت سپرده شود، درگذشت. ماریا فیلدورف-چارسکا در مورد دیگر افرادی که در قتل پدرش توسط دادگاه (با ارائه شواهد ساختگی) مشارکتی داشتند، گفت: من نه می‌توانم اجازه دهم که پروندهٔ تفحص [در مورد قتل] پدرم مختومه شود، و نه اجازه دهم که افراد ذیل از عدالت فرار کنند: معاون مدیر دادگستری در دفتر دادستانی کل، «آلیتسیا گراف»؛ دادستان
در دفتر دادستانی کل، «آلیتسیا گراف»؛ دادستان کل «ویکتور گاتنر» و بازجو «کاژیمیش گورسکی». آنها می‌توانستند [از شرکت در قتل پدرم] امتناع کنند. هیچ‌کس آنها را چه از نظر جسمی و چه از نظر فکری و روانی مجبور نکرد [این کار را انجام دهند]. من خواهان آن هستم که افرادی که پدرم را به قتل رساندند به دست عدالت سپرده شوند [...] من رؤیای لهستانی را دارم که نهادهای عدالت آن شفاف و شایسته احترام و اعتماد واقعی هستند. این نوع نهادها باید پایه و اساس یک ملت مستقل باشند. من خیلی دوست دارم که ما - لهستانی‌ها - بتوانیم
من خیلی دوست دارم که ما - لهستانی‌ها - بتوانیم سرمشق‌های خود را انتخاب کنیم تا از آنها پیروی کنیم، نه الگوهایی را که دیگران تبلیغ و تحمیل می‌کنند. در فرهنگ عامه. "ژنرال نیل" نام یک فیلم درام تاریخی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و دربارهٔ زندگی فیلدورف است. این فیلم در لهستان با نقدهای مثبتی مواجه شد. کارگردانی فیلم به عهدهٔ ریشارد بوگایسکی و ایفاگر نقش اصلی آن اولگیرد ووکاشِـویچ بود.
یوهانس ویلیام اولده (زاده ۲۷ آوریل ۱۸۵۵، سودرو _ ۲۷ اکتبر ۱۹۱۷، کاسل) نقاش و مدیر مدرسه هنر اهل آلمان بود. از آثار مشهور او می‌توان به پرتره‌های او از فریدریش نیچه، فیلسوف آلمانی اشاره کرد.
«لوکا» ترانه‌ای از سوزان وگا و یکی از قطعات دومین آلبوم استودیویی او با نام "پایداری یک‌نفره" است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. در سال ۱۹۸۷ وگا برای «لوکا» در سه رشتهٔ «بهترین ضبط سال»، «بهترین آهنگ سال» و «بهترین اجرای موسیقی پاپ خوانندهٔ زن» نامزد دریافت جایزهٔ گرمی بود. محتوا. «لوکا» در مورد کودک‌آزاری است. وگا در سال ۱۹۸۷ در یک برنامهٔ تلویزیونی سوئد دربارهٔ ساخت لوکا گفت: در دسامبر ۲۰۱۸ وگا در یک مستند ویدیویی هلندی در مورد مفهوم آهنگ گفت: در سال ۲۰۲۳ وگا به ایستگاه رادیویی آلمانی بایرن ۲ گفت که این ترانه
ایستگاه رادیویی آلمانی بایرن ۲ گفت که این ترانه در مورد تجربهٔ خودش از آزار فیزیکی است و چون نمی‌خواسته مردم این موضوع را بفهمند، «لوکا» را به عنوان نام و شخصیت انتخاب کرده‌است.
دیفوبوس () پسر پریاموس و هکابه بود. او شاهزاده تروآ (شهر) و بزرگ‌ترین پسر پریاموس پس از هکتور و پاریس (اسطوره‌شناسی) بود. در ایلیاد هومر. دیفوبوس چهار مرد مشهور را در جنگ تروآ کشد و قهرمان کوچک یونانی مریونس را زخمی می‌کند. دیفوبوس همراه با برادرانش گروهی از جنگجویان تروا را در حمله به اردوگاه و کشتی‌های یونانی رهبری کرد. هنگامی که هکتور در دوئلی که منجر به مرگ او می‌شود، رو به رو می‌شود، الهه آتنا خود را به شکل دیفوبوس درمی‌آورد تا او را فریب دهد. در برخی گزارش‌ها، دیفوبوس با قهرمان تروا پاریس همکاری
گزارش‌ها، دیفوبوس با قهرمان تروا پاریس همکاری می‌کند تا آشیل را بکشد. با خواهرشان پلیکسنا که به عنوان طعمه عمل می‌کند. با مرگ پاریس، دیفوبوس با موفقیت با برادرش، هلنوس، قهرمان تروا، برای ازدواج هلن در نتیجه اعمال قهرمانانهٔ فراوانش رقابت می‌کند. هلنوس منزجر تروا را ترک می‌کند و توسط یونانیان اسیر می‌شود. دیفوبوس هلن را همراهی می‌کرد که در اطراف اسب تروا قدم می‌زد و یونانیان را با صدای همسرانشان صدا می‌زند. در خلال غارت تروی، دیفوبوس توسط منلائوس یا ادیسه کشته و مثله شد، اگرچه برخی روایت‌ها ادعا می‌کنند که
و مثله شد، اگرچه برخی روایت‌ها ادعا می‌کنند که هلن مسئول مرگ او بوده‌است. در انئید. در انئید اثر ویرژیل، دیفوبوس، که به طرز وحشتناکی در زمان غارت تروا مثله شده بود، در دنیای مردگان به آئنیاس ظاهر می‌شود. او داستان مرگش را برای او تعریف می‌کند که مستلزم خیانت هلن در نشان دادن منلائوس به اتاق خواب دیفوبوس است. در حالی که با آئنیاس، از خدایان برای انتقام از یونانیان التماس می‌کند.
جنبش آزادی‌بخش ملی اهواز () سازمان ملی‌گرا و جدایی‌خواه عربی است که هدف آن، ایجاد کشوری مستقل به نام «الاحواز»، در ایران است.
تی‌اِن‌تی یک مجموعهٔ رسانه خانگی ایرانی در ژانر مسابقه و رئالیتی‌شو محصول سال ۱۴۰۲ به کارگردانی حامد آهنگی و به تهیه‌کنندگی محمدرضا رضاییان است. پخش این مسابقه از سه‌شنبه ۱ فروردین ۱۴۰۲ در پلتفرم فیلیمو آغاز شد و در ۳ مهر ۱۴۰۲ به پایان رسید. ویژه برنامهٔ نوروزی. ویژه برنامه نوروزی تی‌اِن‌تی که ۲ قسمت آن در ۱ و ۲ فروردین ۱۴۰۲ به صورت رایگان در پلتفرم فیلیمو پخش شد. بازخورد. تی‌اِن‌تی عنوان مسابقه ترکیبی جُنگ‌مانندی است که پخش آن از ۱ فروردین ۱۴۰۲ آغاز شد و بعد از تعطیلات نوروز، هر دوشنبه ساعت ۸ صبح از پلتفرم
از تعطیلات نوروز، هر دوشنبه ساعت ۸ صبح از پلتفرم فیلیمو پخش می‌شد. این برنامه ترکیبی شاد، در اصل یک مسابقه سرگرم‌کننده است که با نگاهی به آیتم‌های مختلف مسابقه‌های مشهور دنیا طراحی و ساخته شده است. همچنین در پی استقبال مخاطبان، دو قسمت این ویژه برنامه نوروزی از روز ۹ فروردین به صورت رایگان در اختیار عموم مردم قرار گرفت. و از پلتفرم فیلیمو پخش شد. در این مسابقه، اتفاقات هیجان‌انگیز در هر لحظه برای شرکت‌کنندگان رخ می‌دهد و حامد آهنگی که مجری این برنامه است، فضایی سرگرم‌کننده و بانشاطی را برای مخاطبان و
فضایی سرگرم‌کننده و بانشاطی را برای مخاطبان و شرکت‌کنندگان می‌سازد. در واقع حضار این برنامه جزء شرکت‌کنندگانی هستند که هر بار با اتفاقی جدید و جذاب مواجه می‌شوند. قسمت پایانی این مسابقه، دوشنبه ۳ مهر ۱۴۰۲ از پلتفرم فیلیمو پخش شد.
زنگ‌مرغ سفید گونه‌ای از پرندگان خانواده گوهرمرغان است. این پرنده پر سر و صداترین پرنده جهان است که صدایی تا ۱۲۵٫۴ دسی‌بل تولید می‌کند. لقب خاص اغلب alba نوشته می‌شود، اما "آلبوس" به دلیل جنسیت مذکر "Procnias" صحیح است. در جنگل‌های گویانا، با تعداد کمی در ونزوئلا و ایالت پارا برزیل، و همچنین ترینیداد و توباگو و پاناما یافت می‌شود. مانند دو عضو دیگر "Procnias"، نرها دارای ساختارهای گوشتی هستند که شبیه به پوست قرمزرنگی است که از گلوی خروس‌ها آویزان است. محدوده پراکنش زنگ‌مرغ سفید شامل بخش‌هایی از برزیل، گویان
پراکنش زنگ‌مرغ سفید شامل بخش‌هایی از برزیل، گویان فرانسه، گویان، سورینام، ترینیداد و توباگو و ونزوئلا است. در جنگل‌های نمناک گرمسیری یا نیمه‌گرمسیری یافت می‌شود.
پرنده زنگ‌مرغ گلوبرهنه گونه‌ای از پرندگان خانواده گوهرمرغان است که در جنگل‌های نمناک نیمه‌گرمسیری و گرمسیری آرژانتین، برزیل و پاراگوئه یافت می‌شود. نر دارای پرهای سفید و پوست برهنه آبی مایل به سیاه در پیرامون چشم، منقار و گلو است. ماده کدرتر است، در بالا قهوه‌ای زیتونی با زیرتنه‌های زرد رگه‌دار است. نر یکی از بلندترین صداهای شناخته‌شده پرندگان را دارد که صدایی فلزی شبیه ضربه چکش به سندان تولید می‌کند. این پرنده از میوه تغذیه می‌کند و در پراکندگی بذر درختان جنگلی نقش دارد. به دلیل از دست دادن زیستگاه جنگلی و
نقش دارد. به دلیل از دست دادن زیستگاه جنگلی و نگهداری برای تجارت پرندگان خانگی، تقریباً در معرض خطر در نظر گرفته می‌شود. مانند دیگر پرندگان زنگ‌مرغ ("Procnias")، "P. nudicollis" دارای نوک کوتاه با شکاف پهن است.
زنگ‌مرغ‌های عسل‌خوار یک تیره از پرندگان خانواده عسل‌خواران (Meliphagidae) است. اعضای آن را زنگ‌مرغ می‌نامند. طبق داده‌های ژنتیکی، این جنس خواهر "پروستمادرا" است"." این سرده دارای گونه‌های زیر است: آنها را زنگ‌مرغ می‌نامند، زیرا صدای آنها مانند زنگ است. زنگ‌مرغ‌های نر جوان صدای نرهای مسن‌تر همسایه را کپی می‌کنند. گاهی دو نر می‌توانند تقریباً کاملاً هماهنگ بخوانند؛ زیرا یکی از دیگری کپی کرده‌است.
آرتور اشمیت (۲۵ اکتبر ۱۸۹۵ – ۵ نوامبر ۱۹۸۷) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی زمینی در جایگاه‌های ستادی خدمت کرد. او بیشتر در جایگاه ریاست ستاد ارتش ششم در نبرد استالینگراد شناخته می‌شود. اشمیت در پایان این نبرد به اسارت شوروی درآمد اما هیچگاه با دشمن همکاری نکرد. پس از جنگ سال ۱۹۵۵ آزاد شد و به آلمان بازگشت. سال‌های اولیه. آرتور اشمیت روز ۲۵ اکتبر سال ۱۸۹۵ در هامبورگ زاده شد. پدرش تاجر بود. خانواده‌اش سابقه نظامی‌گری نداشتند اما با آغاز جنگ جهانی اول داوطلب خدمت
نداشتند اما با آغاز جنگ جهانی اول داوطلب خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان شد. سال ۱۹۱۵ با درجه ستوان دوم هنگ ۲۶ پیاده‌نظام (۱ ماگدبورگر) به سلک افسران درآمد. با این هنگ در بلژیک، ناحیه رود مارن، نبرد سُم و سایر نقاط در جبهه غربی به رزم پرداخت. در این مدت به ترتیب فرمانده دسته، آجودان گردان، فرمانده گروهان و آجودان هنگ بود و نشان‌هایی چون نشان خاندان هوهن‌تسولرن، هر دو درجه نشان صلیب آهنین و نشان سیاه زخم را دریافت کرد. رایشسور. اشمیت پس از جنگ مدتی سال ۱۹۱۹ با فرایکور بود. سپس سال ۱۹۲۰ به رایشسور پیوست
با فرایکور بود. سپس سال ۱۹۲۰ به رایشسور پیوست و در هنگ ۱۲ پیاده‌نظام در هالبرشتات قرار گرفت. بعداً به گروهان ۱۱ در ماگدبورگ منتقل شد. سال ۱۹۲۳ به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. سال ۱۹۲۴ دوره آموزشی ستاد کل را در ستاد لشکر یکم پیاده‌نظام در کونیکسبرک آغاز کرد. به ممنوعیت ستاد کل در نیروهای مسلح آلمان بر مبنای پیمان ورسای، بین سال‌های ۱۹۲۶ و ۱۹۲۷ دوره مخفی "راینهارت" ("اِر") را در برلین گذراند و به عنوان افسر ستادی به هالبرشتات بازگشت. سال ۱۹۲۸ به درجه سروان ترفیع گرفت. اشمیت سال ۱۹۲۹ به دفتر نیرو (عنوان پوششی
گرفت. اشمیت سال ۱۹۲۹ به دفتر نیرو (عنوان پوششی ستاد کل) در برلین منتقل شد و بین سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۹۳۱ آجودان سرتیپ ویلهلم آدام، رئیس این دفتر بود. سپس به دفتر اطلاعات ارتش‌های خارخ منتقل شد. سال ۱۹۳۴ به درجه سرگرد ترفیع و در قرارگاه منطقه نظامی شماره ۶ در مونستر قرار گرفت. اشمیت سال ۱۹۳۷ افسر عملیات‌های سپاه ۶ شد. ورماخت. اشمیت یکی از باورمندان به توانمندی آدولف هیتلر بود. با به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست و در جریان تسلیح مجدد آلمان پیشرفت پرسرعتی داست. اشمیت در کارهای ستادی دقت بالایی به جزئیات داشت
اشمیت در کارهای ستادی دقت بالایی به جزئیات داشت اما آن‌چنان مبادی به آداب نبود. او را در تعامل با دیگران «قلدر مستبد» توصیف کرده‌اند. بیشتر افسرانی که با اشمیت در برخورد بودند نظر مناسبی نسبت به نداشتند. جنگ جهانی دوم. ترفیع درجات: نبرد استالینگراد. اشمیت سال ۱۹۴۲ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و روز ۲۰ ژوئن همان سال به عنوان رئیس ستاد ارتش ششم فریدریش پائولوس منصوب شد. در جریان تهاجم به سمت استالینگراد و نبرد بر سر این شهر اشمیت نفوذ زیادی بر تصمیم‌گیری‌های سپهبد پائولوس داشت. اشمیت در شرایط دشوار این آوردگاه
پائولوس داشت. اشمیت در شرایط دشوار این آوردگاه بسیار به آینده خوش‌بین بود. در پی به محاصره افتادن ارتش ششم در نبرد استالینگراد، اغلب ژنرال‌ها که خواهان خروج بلافاصله بودند، اشمیت از فرمان هیتلر برای پایداری در محل هوادار می‌کرد. او از فرماندهان ارشد می‌خواست وحشت‌زده نشوند چرا که هنوز دلیلی برای سربرتافتن از دستور فرماندهی عالی وجود ندارد. پائولوس هم همانند او مطیع فرمان هیتلر بود. اشمیت پیشنهاد کرد ارتش ششم در مواجهه با کمبود غذا، تا از پیش رسیدن تدارکات از طریق هوایی توسط "لوفت‌وافه"، شروع به خوردن
از طریق هوایی توسط "لوفت‌وافه"، شروع به خوردن اسب‌ها بکند که پائولوس با او موافقت کرد. به جهت نشان دادن چنین وفاداری، پائولوس به ترفیع اشمیت کرد که روز ۱۷ ژانویه سال ۱۹۴۳ به درجه سرلشکر نائل آمد. درحالی‌که اوضاع به حد اعلای وخامت درون محاصره رسیده بود، فرماندهی نیروهای ارتش ششم از روز ۲۵ ژانویه با زخمی که پائولوس در ناحیه سر برداشت، تقریباً بدون دخالت در دست اشمیت بود. قرارگاه فرماندهی ارتش ششم در نهایت روز ۳۱ ژانویه، پس از مذاکراتی که توسط خود اشمیت انجام گرفت، تسلیم دشمن شد. دوره اسارت. اشمیت در دوران
گرفت، تسلیم دشمن شد. دوره اسارت. اشمیت در دوران اسارت همکاری برخی آلمانی‌ها، از جمله والتر فون زایدلیتس-کورتسباخ، با شوروی را تقبیح می‌کرد. برخلاف پائولوس که در نهایت با شوروی همکاری کرد، اشمیت، با همان سرسختی همیشگی، هیچگاه سر به این عمل ننهاد و حتی نظرات مخالف خود را نیز ابراز می‌نمود. گفته می‌شود تا وقتی هم‌بند پائولوس بود اجازه نمی‌داد او هم چنین کنند؛ تا این که اشمیت را به جای دیگری بردند و مقاومت پائولوس شکسته شد. شکنجه‌هایی که بر اشمیت روا شد، از جمله حبس‌های طولانی مدت انفرادی، هم نتوانست او را از
حبس‌های طولانی مدت انفرادی، هم نتوانست او را از این طریق بازگرداند. شوروی که دیگر امیدی در او نداشت، او را به ۲۵ سال زندان با اعمال شاقه محکوم کرد. پس از جنگ. پس از پایان جنگ، در پی مذاکرات کنراد آدناوئر، صدراعظم آلمان غربی، اشمیت به عنوان یکی از آخرین آلمانی‌های در بند ماه اکتبر سال ۱۹۵۵ آزاد شد و به زادگاه خود هامبورگ بازگشت. او همواره در مابقی طول زندگی از همکاری‌کنندگان در اسارت با شوروی ابراز انزجار می‌کرد. سرلشکر آرتور اشمیت در نهایت روز ۵ نوامبر سال ۱۹۸۷ در کارلسروهه درگذشت.
لَمّا بَدا یَتَثَنّیٰ یک موشّحِ اندلسیِ معروفِ عربی است که در دستگاهِ نهاوند خوانده می‌شود، برخی صاحب‌نظران آن را معروف‌ترین موشّحِ عربی می‌دانند. تاریخ‌پژوهان بر سرِ اینکه سرایندهٔ اصلی‌اش کیست اختلافِ نظر دارند؛ برخی متن را به سرایندهٔ اندلسی لسان‌الدین ابنِ خطیب (۱۳۱۳ - ۱۳۷۴ م.) منسوب می‌کنند که با توجّه به سبکِ سراینده و همانندی‌اش با سروده‌های دیگرِ لسان‌الدین، قولِ مشهور این است. برخی دیگر از تاریخ‌پژوهان متن و نیز آهنگِ آن را به خوانندهٔ مصری محمد عبدالرحیم المسلوب (۱۷۹۳ - ۱۹۲۸ م.) نسب می‌دهند.
عبدالرحیم المسلوب (۱۷۹۳ - ۱۹۲۸ م.) نسب می‌دهند. بسیاری از خوانندگانِ مشهور و گروه‌های موسیقی در سراسرِ جهان این سروده را اجرا کرده‌اند، اما اولین ضبطِ آن در سالِ ۱۹۱۰ م. با اجرای خوانندهٔ مصری سید الصفتی انجام شد. سپس در سالِ ۱۹۲۰ محی‌الدین بعیون، و بعد خوانندهٔ شامی، ماری جبران، پس از آن خوانندهٔ مصری نادره امین در آغازِ قرنِ بیستم، سپس نورالهدی و فیروز و الشیخ امام، و در دورانِ مدرن لینا شامامیان و سعاد ماسی و دیگران نیز آن را خواندند.
پروکریس () در اسطوره‌شناسی یونانی شاهدخت آتنی، سومین دختر ارختئوس، پادشاه آتن و همسرش پراکسیته بود. هومر از او در ادیسه به عنوان یکی از ارواح مرده بسیاری یاد می‌کند که ادیسه (اودیسئوس) در دنیای مردگان در فرهنگ یونانی-رومی دیده بود. سوفوکل یک تراژدی به نام "پروکریس" نوشت که مانند نسخه‌ای که در چرخه یونانی موجود است گم شده است، اما حداقل شش روایت مختلف از داستان او هنوز وجود دارد. داستان. داستان پروکریس از آتن شروع می‌شود. او سومین دختر ارختئوس پادشاه آتن و پراکسیته بود. پروکریس در ادامه با سفالوس، شاهزاده
پراکسیته بود. پروکریس در ادامه با سفالوس، شاهزاده فوکیس ازدواج کرد. حداقل شش روایت مختلف از داستان پروکریس وجود دارد. سفالوس به مدت هشت سال از خانه دور شد زیرا می‌خواست وفاداری پروکریس را به خود آزمایش کند. هنگامی که با لباس مبدل به خانه بازگشت، سفالوس موفق شد همسرش پروکریس را اغوا کند. او سپس به همسرش که بسیار متعجب شده بود فاش کرد که میل به خیانت او برای او روشن شده است. پروکریس ابتدا از آتن به جنگل‌ها گریخت و در آنجا بخشی از همراهان آرتمیس شد. بعداً پروکریس در جزیره کرت پیدا شد. مینوس پادشاه کرت از
پروکریس در جزیره کرت پیدا شد. مینوس پادشاه کرت از مصیبت ناشی از جادوی همسرش پاسیفائه رنج می‌برد که خشمگین از خیانت او باعث شده بود که نطفه او به موجودات سمی شبیه عقرب تبدیل شود و به این ترتیب هر عاشقی را که مینوس داشته باشد می‌کشد. پروکریس شاه مینوس را با ریشه گیاهی درمان کرد. شاه مینوس برای قدردانی به او یک، سگ شکاری افسانه ای به نام لالپس، و نیزه‌ای که همیشه هدف را می‌زد، به او داد. پروکریس به آتن بازگشت و به نوبه خود، سفالوس را با ظاهر کردن خود به عنوان یک مرد جوان آزمایش کرد. پروکریس با لباس مبدل
یک مرد جوان آزمایش کرد. پروکریس با لباس مبدل سفالوس را به مسابقه‌ای در شکار دعوت کرد و به راحتی با کمک لائلپس و نیزه او را شکست داد. سفالوس که می‌خواست سگ شکاری و نیزه را بخرد، مبلغ زیادی پول ارائه کرد. با این حال، پروکریس تنها در صورتی با فروش آن‌ها موافقت می‌کند که سفالوس با او بخوابد، هنوز در لباس مبدل مرد. سفالوس که از اشتیاق او برای سگ و نیزه پیشی گرفته بود، موافقت کرد. پس از آن، پروکریس خود واقعی خود را آشکار کرد. این زوج آشتی کردند و پروکریس لائلپس و نیزه را به عنوان هدیه به شوهرش داد. با وجود آشتی
نیزه را به عنوان هدیه به شوهرش داد. با وجود آشتی آن‌ها، پروکریس دیگر هرگز نتوانست از وفاداری شوهرش مطمئن باشد. یک روز، هنگامی که سفالوس برای شکار بیرون آمده بود، خدمتکار پروکریس شنید که او را کسی را صدا می‌زند و از کسی می‌خواهد که نزد او بیاید. اگرچه سخنان سفالوس کاملاً بی‌گناه بود، زیرا او فقط به ائوس (آورورا در اسطوره‌شناسی روم) الهه تیتان نسیم و هوای تازه صبح زود می‌گفت تا او را در طول تلاش‌های شکار خنک کند، خدمتکار این را به پروکریس که قبلاً مشکوک بود گزارش داد. پروکریس دفعه بعد که سفالوس به شکار رفت
گزارش داد. پروکریس دفعه بعد که سفالوس به شکار رفت به دنبال او رفت و با شنیدن صدای آورورا به درون بیشه پرید. سفالوس که فکر می‌کرد او یک حیوان وحشی است، با یک تیر به او شلیک کرد و او را کشت.
پنج نفر به سوی ساحل سنگاپور (به انگلیسی: Five Ashore in Singapore) همچنین شناخته شده با نام های Singapore, Singapore and Cinq gars pour Singapour یک فیلم مشترک بین‌المللی فرانسوی/ایتالیایی محصول ۱۹۶۷ میلادی است که بر اساس رمانی از ژان بروس ، نوشته سال ۱۹۵۹ میلادی ساخته شده است. این فیلم در سال ۱۹۶۶میلادی در سنگاپور فیلمبرداری شده و آخرین فیلم شان فلین بود. این فیلم بر اساس رمان ژان بروس ، سازنده OSS 117، با عنوان کاری "OSS117 به سنگاپور می‌رود است".
خط‌ یقه، خط‌ گردن یا خط دور گردن لبه بالایی یک لباس است که گردن را به خصوص از نمای جلو نشان می‌دهد. خط گردن یقه همچنین به خط کلی بین تمام لایه‌های لباس و گردن و شانه‌های فرد، بدون توجه به لباس‌های زیر که دیده نمی‌شوند اشاره دارد. برای هر لباسی که در بالای کمر پوشیده می‌شود، خط گردن در درجه اول یک خط استایل است و ممکن است مرزی برای شکل‌دهی بیشتر لبه بالایی یک لباس با مثلاً یقه، روپوش، ساسون یا پلیسه باشد. از این نظر شبیه دور کمر و خط پاچه است. لیست انواع خط گردن. خط گردن یقه‌ها را می‌توان با توجه به شکل و
گردن. خط گردن یقه‌ها را می‌توان با توجه به شکل و محل برش در سراسر بدن به دسته‌هایی دسته‌بندی کرد: اصلاح خطوط گردن. شکل خطوط گردن یقه را می‌توان به طرق مختلف تغییر داد، به عنوان مثال، با افزودن یقه یا شال، پوشاندن آن با پارچه پف دار مانند تریکو یا تزئین لبه‌های آن با گوش ماهی، پیکوت یا روفله. تغییر داد. یقه می‌تواند با لبه تیز پارچه یا یک روپوش نرم‌تر باشد و همچنین می‌تواند با الگو (های) خود پارچه برجسته شود. روندها. خارج از شانه. خارج از شانه به دوران سلطنت و دوران ویکتوریا برمی گردد. آنها اوج مد در اوایل
و دوران ویکتوریا برمی گردد. آنها اوج مد در اوایل تا اواسط قرن نوزدهم بودند. چارلز فردریک ورث، پدر اوت کوتور، لباس‌های پیچیده زیادی طراحی کرد که بسیاری از آن‌ها بدنه‌هایی با آستین‌های بیرون از شانه داشتند و در میان چهره‌های برجسته‌ای مانند ملکه اوژنی بسیار محبوب بودند. سپس در دهه ۱۹۶۰، بریژیت باردو، هنرپیشه فرانسوی، تغییراتی در این استایل به کار برد، او تاپ‌های بدون شانه با همه چیز، از دامن‌های میدی گرفته تا شلوار، پوشید و این استایل را احیا کرد. نماد سبک، حالت خارج از شانه را دوباره سکسی و مد روز کرد و این
خارج از شانه را دوباره سکسی و مد روز کرد و این کنش او باعث شد سبک خارج از شانه به سبک «باردو» معروف شود.
«تعهد بیشتر به خطا» یا سوگیری تعهد به خطا (به انگلیسی: ) الگویی در رفتار انسان است که در نتیجه آن وقتی که شخص، گروه یا سازمانی با نتایج منفی یک تصمیم، رفتار، طرح یا سرمایه‌گذاری روبرو می‌شود به جای کنار گذاشتن آن همچنان به کار غلط ادامه می‌دهد. به عبارتی دیگر تمایل انسان به حفظ و پشتیبانی از تصمیماتی که در گذشته گرفته است حتی وقتی که به طور مشخص نا کارآمدی آنها مشخص شده باشد. این خطا یا سوگیری نشان می‌دهد که مردم تمایلی به تغییر مسیر زندگی یا قبول اشتباه ندارند بویژه زمانی که وقت، سرمایه و یا تلاش زیادی را
بویژه زمانی که وقت، سرمایه و یا تلاش زیادی را صرف چیزی کرده باشند. اقتصاددانان به این رفتار «خطای هزینه هدر رفته» می‌گویند. جایی که در آن تعهد به یک طرح یا سرمایه‌گذاری مالی اشتباه و ادامه آن باعث اتلاف هزینه می‌شود اما مدیران به خاطر هزینه‌هایی که تاکنون انجام شده‌است حاضر به کنار گذاشتن طرح نیستند. (هر وقت متوجه شدید که در ته یک چاه هستید، دست از کندن بردارید) این سوگیری معمولاً زمانی روی می‌دهد که تنها دلیل ادامه یک کار وقت، انرژی یا سرمایه هدر رفته برای آن کار است و رها کردن یعنی پذیرش شکست. نمونه‌های
آن کار است و رها کردن یعنی پذیرش شکست. نمونه‌های تاریخی چنین خطاهایی پروژه هواپیمای کنکورد و جنگ ویتنام است. مثال‌هایی در مورد تعهد بیشتر به خطا: مدیری که یک طرح، پروژه یا سرمایه‌گذاری اشتباه را همچنان ادامه می‌دهددرحالیکه کاملا مشخص است پروژه یا سرمایه‌گذاری اشتباه است. سیاستمداری که به حمایت و پشتیبانی از یک سیاست اشتباه که مشخص شده نادرست و ناکارآمد است همچنان ادامه می‌دهد. شخصی که به یک رابطه‌ ناخوشایند و بی‌فایده ادامه می‌دهد برای اینکه مدت زیادی در این رابطه بوده‌ و وقت و انرژی زیادی صرف آن کرده‌
این رابطه بوده‌ و وقت و انرژی زیادی صرف آن کرده‌ است. مثالی از کتاب تفکر تند و آهسته. تصور کنید شرکتی تاکنون ۵۰ میلیون دلار روی پروژه‌ای سرمایه‌گذاری کرده است. این پروژه اکنون از برنامه عقب افتاده و پیش‌بینی‌ها دربارهٔ بازده نهایی آن، کمتر از چیزی است که در مرحلهٔ برنامه‌ریزی اولیه انتظار می‌رفت. برای اینکه پروژه همچنان شانس موفقیت داشته باشد، نیاز به سرمایه‌گذاری اضافی ۶۰ میلیون دلاری است.در مقابل، پیشنهاد جایگزینی وجود دارد: سرمایه‌گذاری همین مبلغ روی پروژه‌ای جدید که در حال حاضر به نظر می‌رسد بازده
پروژه‌ای جدید که در حال حاضر به نظر می‌رسد بازده بیشتری داشته باشد. شرکت چه خواهد کرد؟ بسیاری از اوقات، شرکتی که گرفتار «هزینه‌های هدر رفته» (sunk costs) است، به جای اینکه تحقیر بستن پروندهٔ یک شکست پرهزینه را بپذیرد، خود را به دل طوفان می‌زند و پول بیشتری را بابت هزینه هدر رفته خرج می‌کند، در اینجا «تعهد بیشتر به خطا» ، از دیدگاه شرکت یک اشتباه است، اما لزوماً از دیدگاه مدیری که «مسئول» پروژهٔ شکست‌خورده است، این‌گونه نیست. لغو پروژه، لکهٔ ننگی بر کارنامهٔ آن مدیر بر جای می‌گذارد، و شاید منافع شخصی او در
آن مدیر بر جای می‌گذارد، و شاید منافع شخصی او در این باشد که با پول سازمان دوباره قمار کند، به امید جبران سرمایه‌گذاری اولیه، یا دست‌کم برای به تعویق انداختن روز حساب‌ و‌ کتاب. «خطای هزینه هدر رفته» باعث می‌شود برای مدت طولانی در شغلی نامناسب، ازدواجی اشتباه یا پروژه‌ایی شکست خورده بمانید.
نارنجک دستی ضد تانک شماره ۷۴ که معمولاً به عنوان نارنجک ST یا بمب چسبنده شناخته می‌شود، یک نارنجک دستی بریتانیایی بود که در طول جنگ جهانی دوم طراحی و تولید شد. این نارنجک یکی از چند سلاح ساخته شده به منظور استفاده ضد تانک بود که برای استفاده توسط ارتش بریتانیا و گارد داخلی پس از از دست دادن بسیاری از اسلحه‌های ضد تانک در فرانسه پس از تخلیه دانکرک توسعه یافت. این نارنجک توسط تیمی از MIR(c) شامل سرگرد میلیس جفریس و استوارت ماکری طراحی و شامل یک کره شیشه ای حاوی مواد منفجره ساخته شده از نیتروگلیسیرین و مواد
مواد منفجره ساخته شده از نیتروگلیسیرین و مواد افزودنی (برای ثبات و پایداری بیشتر) است. وقتی کاربر ضامن روی دسته را بکشد، محفظه می‌افتد و کره چسبنده دیده می‌شود. کشیدن یک ضامن دیگر مکانیسم آتش را فعال می‌کند و کاربر باید سریعاً نارنجک را به یک وسیله نقلیه دشمن متصل کند. رها کردن دسته، اهرمی را آزاد می‌کند که فیوز پنج ثانیه ای را فعال می‌کند و سپس ترکیب نیتروگلیسیرین را منفجر می‌کند. نارنجک چندین ایراد در طراحی خود داشت. هیئت مهمات وزارت جنگ این نارنجک را برای استفاده توسط ارتش بریتانیا تأیید نکرد، اما
برای استفاده توسط ارتش بریتانیا تأیید نکرد، اما مداخله نخست‌وزیر، وینستون چرچیل، منجر به تولید این نارنجک شد. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ میلادی، تقریباً ۲٫۵ میلیون عدد از این نارنجک تولید شد. این نارنجک ابتدا تحویل گارد داخلی بریتانیا شد، اما توسط نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع در شمال آفریقا نیز مورد استفاده قرار گرفت. نارنجک چسبنده توسط نیروهای متفقین در ساحل آنزیو از جمله اولین نیروی خدمات ویژه استفاده شد. همچنین این جنگ‌افزار توسط واحدهای ارتش استرالیا در طول مبارزات گینه نو مورد استفاده قرار گرفت.
در طول مبارزات گینه نو مورد استفاده قرار گرفت. مقاومت فرانسه نیز مقداری از این نارنجک را سفارش داد.
ام‌جی جی‌تی یک خودروی کامپکت است که توسط سایک موتور و با برند ام‌جی تولید شده‌است. نسل اول (۲۰۱۴). در ژوئیه ۲۰۱۴، ام‌جی محصولات خود را با یک سدان جمع و جور به نام جی‌تی که بر اساس هاچ‌بک ام‌جی ۵ ساخته شده و به عنوان نسخه سه جعبه آن با طراحی بدنه جداگانه توسعه داده شد، گسترش داد. این خودرو دارای بدنه‌ای پیشتاز با چراغ‌های جلویی با شکل تهاجمی و همچنین یک خط سقف با شیب ملایم به سمت عقب است که توسط یک نوار یک تکه از چراغ‌ها که تمام عرض بدنه را گسترش می‌دهد، جدا می‌شود. در محفظه سرنشین، ام‌جی نسبت به بدنه، طراحی