payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را شکست داد. دوران تصدی. برکلی، عضو کنگره، از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۱۳، به‌عنوان نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ نخست نوادا، هفت مرتبه به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. این حوزهٔ انتخابیهٔ اکثریت بخش‌های لاس وگاس و به همین‌گونه لاس وگاس استریپ و شهر لاس وگاس شمالی را شامل می‌شود. برکلی دومین زنی است که از نوادا در کنگره انتخاب شد، نخستین زنی است که از حوزهٔ انتخابیهٔ نخست انتخاب شد و نخستین زنی است که به‌عنوان دموکرات انتخاب شده‌است. برکلی عضو ائتلاف دموکرات جدید است. برکلی، پوشش مراقبت‌های بهداشتی
دموکرات جدید است. برکلی، پوشش مراقبت‌های بهداشتی مقرون به صرفه برای تمامی آمریکایی‌ها و حقوق کهنه سربازان را از جمله اولویت‌های کلیدی خود بیان می‌کند. برکلی همچنین با ساخت یک مخزن زباله‌های هسته‌ای در کوهستان یوکا در ایالت نوادا شدیداً مخالف کرد. در سال ۲۰۱۱ بر قانون مجوز دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۱۲ به‌عنوان بخشی از یک مادهٔ جنجالی رای داد، این ماده به دولت و نظامیان اجازه می‌دهد تا شهروندان آمریکایی و سایر کشورها را بدون محاکمه توقیف نمایند. تحقیقات اخلاقی و انتقادات مرتبط. در ۵ سپتامبر سال ۲۰۱۱، یک گزارش
و انتقادات مرتبط. در ۵ سپتامبر سال ۲۰۱۱، یک گزارش افشا کنندهٔ "نیویورک تایمز"، در مورد اقداماتی که برکلی به‌عنوان عضو کنگره انجام داد و وی و شوهرش از آن از لحاظ مالی سود بردند، جزئیات ارائه کرد. "تایمز" اشاره کرد که «اقدامات خانم برکلی در میان مجموعه اقداماتی در پنج سال گذشته بود که در آن قوانین را از میان برداشت و بازوهای تنظیم کنندهٔ فدرال را برای تعقیب دستور کار هماهنگ با منافع بازرگانی همسرش، دکتر لاری لرنر، تحریف کرده‌است.» در ۱۹ سپتامبر سال ۲۰۱۱، سازمان دیده‌بان اخلاق شهروندان برای مسئولیت و اخلاقیات
دیده‌بان اخلاق شهروندان برای مسئولیت و اخلاقیات در واشینگتن (CREW)، گزارش سالانهٔ فاسدترین اعضای کنگره را منتشر کرد. این گزارش برکلی را «ناشایسته» (Dishonorable Mention)، ذکر کرده بود. برکلی برای دومین سال متولی در سال ۲۰۱۲ در گزارش سالانهٔ فاسدترین اعضای کنگره CREW، قرار گرفت. در ۹ ژوئیه سال ۲۰۱۲، کمیتهٔ اخلاق مجلس نمایندگان ایالات متحده، به اتفاق آرا به ایجاد یک کمیتهٔ فرعی تحقیق رای دادند تا در مورد استفاده یا عدم استفاده برکلی از سمت رسمی برای حمایت از سیاست به سود وضعیت مالی خانواده‌اش، تحقیق نماید.
سیاست به سود وضعیت مالی خانواده‌اش، تحقیق نماید. به بیان دقیق‌تر، برکلی متهم به تحریف قانون مراقبت‌های بهداشتی است که این کار به نفع طبابت شوهرش است. برکلی همچنین به تلاش برای ممانعت از بسته شدن یک مرکز پیوند کلیه که شوهرش در آن کار می‌کرد، مقصر شناخته شد. در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۶، زمانی‌که مشاور امور دولتی شرکت لاس و گاس سندز بود، در جریان بازسازی هتل ونیشین، برکلی به کارفرمای خود مشورت داد که به دو عالی‌رتبه و دو قاضی شهرستان کلارک، وعده همکاری بدهد تا موافقت آن‌ها را برای ساخت هتل بدست آورد. برکلی همچنین
آن‌ها را برای ساخت هتل بدست آورد. برکلی همچنین به عنوان یک گزینه به کارفرمای خود پیشنهاد کرد که پسر عمومی ارین کنی، عالی‌رتبه شهرستان را استخدام نماید و امتیاز انحصاری مشروبات الکلی را به ایوان اتکینسون گیتس، اعطا نماید. به همین‌گونه به کارفرمای خود مشورت داد تا به دو قاضی نیز وعده همکاری نماید، زیرا این دو قاضی «تمایل دارند تا کسانی را که به آن‌ها کمک کرده‌است، کمک نمایند». جمع‌آوری کمک. برکلی در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که تمامی ۱۱٬۹۰۰ دلار کمک‌های تبلیغاتی هروی ویتمور، لابی‌گر متهم را به وزارت
تبلیغاتی هروی ویتمور، لابی‌گر متهم را به وزارت خزانه‌داری ایالات متحده برمی‌گرداند. ویتمور به نقض قوانین مالی کارزار انتخاباتی و گمراه ساختن مجریان قانون متهم شد. برکلی قبل از ارائه تضمین برای تسلیم کردن کمک‌های ویتمور، گفت: وی کمک‌های ویتمور را عندالامین می‌گذارد و منتظر نتیجهٔ تحقیقات علیه وی است. برکلی تا ماه ژوئیه سال ۲۰۱۲، ۴ میلیون دلار کمک برای براندازی سناتور دیل هلر از کرسی مجلس، جمع‌آوری کرد. هلر۴٫۴ میلیون جمع‌آوری کرده بود. گروه‌های ذینفع. برکلی به‌عنوان نماینده دورهٔ ششم کنگره، توسط یک‌تعداد
به‌عنوان نماینده دورهٔ ششم کنگره، توسط یک‌تعداد گروه‌های ذینفع مورد حمایت قرار گرفت. درون مایهٔ برخی گروه‌های که از برکلی حمایت کردند عبارت بود از آموزش، حفاظت از محیط زیست و برابری جنسیتی در سیاست. برکلی حمایت گروه‌های مانند انجمن ملی آموزش، کانون سازمان محیط زیستی سیرا و انجمن سیاسی زنان ملی را به دست آورد.
جین ایر (به ) یک شخصیت داستانی در رمان جین ایر نوشته‌ شارلوت برونته است که در سال ۱۸۴۷ منتشر شد. توضیحات. جین ایر ساده و با ظاهری شبیه روح توصیف شده است. جین خود را چنین توصیف می‌کند؛ فقیر، مبهم، ساده و کوچک. آقای روچستر یک بار از چشم‌های فندقی و موهای فندقی جین تعریف می‌کند، اما او به خواننده اطلاع می‌دهد که آقای روچستر اشتباه کرده است، زیرا چشمان او فندقی نیست. آنها در واقع سبز هستند. گفته شده است که شارلوت برونته ممکن است شخصیت جین ایر را به عنوان وسیله‌ای برای کنار آمدن با عناصر زندگی خود خلق کرده باشد.
برای کنار آمدن با عناصر زندگی خود خلق کرده باشد. از همه نظر زندگی خانگی برونته دشوار بود. آشکار است که بسیاری از فقر و بی عدالتی اجتماعی به ویژه در مورد زنان که در رمان رایج است، بخشی از زندگی شارلوت برونته نیز بوده است. مدرسه جین، لووود، گفته می‌شود که مبتنی بر مدرسه دختران روحانی در کوان بریج است، جایی که دو خواهر برونته، ماریا و الیزابت، درگذشتند. برونته در رابطه با خلق جین ایر گفت؛ من به شما قهرمانی ساده و کوچک مثل خودم را نشان خواهم داد. وقتی او بیست ساله بود، برونته به رابرت ساوتی برای افکارش در مورد
بود، برونته به رابرت ساوتی برای افکارش در مورد نویسندگی نامه نوشت. او گفت: «ادبیات نمی‌تواند کار زندگی یک زن باشد و نباید هم باشد». زمانی که جین ایر حدود ده سال بعد منتشر شد، ظاهراً توسط جین نوشته شد و جین ایر: یک زندگینامه نام داشت و کورر بل (برونته) صرفاً به عنوان ویراستار بود و با این حال، برونته همچنان به عنوان کورر بل، یک مرد منتشر می‌شود.
داگلاس ارل اپلگیت (Douglas Earl Applegate) (۲۷ مارس ۱۹۲۸ – ۷ اوت ۲۰۲۱)، از سیاستمداران آمریکایی بود که طی سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۵ از سوی حزب دموکرات، نمایندگی حوزه انتخابیه منطقه ۱۸ اوهایو را در مجلس نمایندگان ایالات متحده بر عهده داشت. وی پیش از حضور در این مجلس از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ در مجلس نمایندگان اوهایو و در فاصله سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ در مجلس سنای این ایالت مشغول خدمت بود. اپلگیت در شهر استوبن‌ویل از توابع ایالت اوهایو متولد شد؛ پدرش، ارل اپلگیت، شهردار و نماینده مجلس ایالتی بود. او خود در دبیرستان
و نماینده مجلس ایالتی بود. او خود در دبیرستان استوبن‌ویل تحصیل کرد. در انتخابات سال ۱۹۶۰ به همراه مایکل بلیشاک به مجلس نمایندگان ایالت اوهایو راه یافت، آن هم از منطقه‌ای که چندین نامزد داشت. البته در سال ۱۹۶۲ بلیشاک را نیز شکست داد و خود به تنهایی نمایندگی این منطقه را بر عهده گرفت. وی در طول مدت فعالیتش به عنوان نماینده مجلس، با جان لانگزورث و کنث اف‌بری، سناتورهای جمهوریخواه نیز رقابت کرد و در برابر آنها به پیروزی رسید. او اینطور برنامه‌ریزی کرده بود که در انتخابات ۱۹۷۸ جانشین وین هیز در مجلس نمایندگان
در انتخابات ۱۹۷۸ جانشین وین هیز در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا شود ولی با کناره‌گیری این نامزد دموکرات‌ها از رقابت‌های انتخاباتی ۱۹۷۶، اپلگیت در همین دوره جانشین هیز شد. وی تا انتخابات ۱۹۹۴ که زمان بازنشستگیش فرا رسید، در مقام نماینده مشغول کار بود و در طول دوران خدمتش در کمیته‌های حمل‌ونقل، امور عام‌المنفعه و امور مربوط به سربازان بازنشسته حضور داشت. باورها و موضع‌گیری‌های وی متنوع بود و از عقاید لیبرال تا محافظه‌کار را شامل می‌شد. چنانچه «سازمان آمریکایی‌های حامی اقدامات دموکراتیک» برای او امتیاز
حامی اقدامات دموکراتیک» برای او امتیاز ۵ تا ۸۰ درصد را در نظر گرفته در حالیکه «اتحادیه محافظه‌کاران آمریکا» امتیازی بین ۱۲٫۵۰ تا ۶۴٫۸۶ درصد را به او اختصاص داده‌است. اپلگیت برای نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری در دور مقدماتی انتخابات ۱۹۸۸ با حمایت نمایندگان ایالتی وارد عرصه رقابت شد. او شش نماینده از منطقه تحت نظارت خود مدنظر داشت که تنها یک نفر از آنها به پیروزی رسید، بدین‌ترتیب او در کنوانسیون ملی دموکرات‌ها به مایکل دوکاکیس رأی داد. وی در تلاش بود تا سناتور جان گلن را که حامی او در انتخابات مقدماتی ۱۹۸۴
جان گلن را که حامی او در انتخابات مقدماتی ۱۹۸۴ بود، به عنوان معاون رئیس‌جمهور معرفی کند که در این مسیر موفق نبود. اپلگیت در سال ۲۰۲۱ درگذشت. اوان زندگی و تحصیلات. داگلاس ارل اپلگیت در ۲۷ مارس ۱۹۲۸ در شهر استوبن‌ویل اوهایو به دنیا آمد. پدرش، ارل اپلگیت، شهردار استوبن‌ویل بود و در مجلس نمایندگان اوهایو نیز حضور داشت. او در ۱۹۷۴ از دبیرستان استوبن‌ویل فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۵۶ در کسوت یکی از کارگزاران مجاز املاک مشغول کار شد. اپلگیت با بتی ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند شد. وی از پیروان کلیسای پرسبیتاری
صاحب دو فرزند شد. وی از پیروان کلیسای پرسبیتاری بود. سال‌های واپسین حیات. اپلگیت در انتخابات ۲۰۰۶ از نامزدی زک اسپیس در برابر رالف اپلگیت از سوی دموکرات‌ها در حوزه انتخابیه هیجدهم حمایت کرد و با این اقدام نشان داد که رالف به هیچ عنوان مورد تأیید وی نیست و هیچ‌گونه نسبت خویشاوندی نیز با او ندارد. جیسون ویلسون که در سال ۱۹۹۰ دستیار اپلگیت در کنگره بود، در انتخابات ۲۰۰۶ به مجلس سنا راه یافت. اپلگیت در سال‌های پایانی زندگی به اسپرینگ‌هیل واقع در فلوریدا نقل مکان کرد و همسرش در ۵ ژوئن ۲۰۲۰ درگذشت، پیش از آنکه
کرد و همسرش در ۵ ژوئن ۲۰۲۰ درگذشت، پیش از آنکه خودش در ۷ اوت ۲۰۲۱ از دنیا برود. مواضع سیاسی. اقتصاد. اپلگیت یکی از پانزده دموکراتی بود که به بودجه ۱ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلاری فرماندار جیم رودز در سال ۱۹۶۳ رأی مثبت دادند. در ۱۹۷۳، مجلس سنای ایالتی با نوزده رأی موافق در برابر پانزده رأی مخالف، بودجه پیشنهادی فرماندار جان جی. گیلیان به مبلغ ۹ میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلار را تأیید کرد، اپلگیت از جمله موافقان آن بود. اتاق بازرگانی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۸۲ امتیاز ۲۱ درصد را برای او منظور کرد. وی در سال ۱۹۸۲
۲۱ درصد را برای او منظور کرد. وی در سال ۱۹۸۲ به متمم قانون بودجه متوازن رأی مثبت داد. او در سال ۱۹۷۹ در موافقت با کاهش ده درصدی بودجه وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا رأی داد که در صورت تصویب بودجه این وزارتخانه را بیش از ۲۰۰ میلیون دلار کاهش می‌داد. گروهی از مشاوران که از سوی رئیس‌جمهور رونالد ریگان مأموریت یافته بودند، گزارشی ارائه کردند مبنی بر اینکه وظایف و مسئولیت‌های وزارت امور کهنه‌سربازان را می‌توان به سایر دستگاه‌ها محول کرد. در پی این گزارش، اپلگیت با انحلال این وزارتخانه به مخالف برخاست.
اپلگیت با انحلال این وزارتخانه به مخالف برخاست. مجلس نمایندگان با ۲۸۲ رأی موافق در برابر ۱۳۱ رأی مخالف، قانون تسهیل و کاهش مالیات را در سال ۱۹۷۷ به تصویب رساند. اپلگیت از موافقان این قانون بود ولی او و سایر نمایندگان مجلس پیشنهاد جمهوریخواهان مبنی بر کاهش مستمر مالیات‌ها را نپذیرفتند. او به مصوبه پرداخت کمک ۱٫۵ میلیارد دلاری به شرکت خودروسازی کرایسلر رأی موافق داد ولی با طرح پیشنهادی کارتر و دریافت کارمزد ۱۰ سنتی از گازوئیل مخالفت کرد. او از موافقان افزایش حداقل دستمزد در سال ۱۹۸۹ از ۳٫۳۵ دلار در هر ساعت
حداقل دستمزد در سال ۱۹۸۹ از ۳٫۳۵ دلار در هر ساعت به ۴٫۵۵ دلار بود. یک گزارش پنجاه صفحه‌ای از اپلگیت به عنوان یکی از اعضای دموکرات سنای ایالتی نام برد که به دلیل آنکه مانعی بر سر راه فعالیت‌های فدراسیون کار آمریکا و کنگره سازمان‌های صنعتی (AFL_CIO) تلقی می‌شد تحت کنترل این اتحادیه قرارداشت، هرچند فرانک دبلیوکینگ، رئیس AFL-CIO در اوهایو این ادعا را رد کرد. مجلس نمایندگان با ۲۱۷ رأی موافق در مقابل ۲۰۵ رای مخالف که اپلگیت نیز در زمره موافقان بود، با قانون بسط قدرت اعتصاب کارگران ساختمانی مخالفت کرد. فدراسیون
قدرت اعتصاب کارگران ساختمانی مخالفت کرد. فدراسیون کار آمریکا و کنگره سازمان‌های صنعتی (AFL_CIO) در سال ۱۹۸۲ امتیاز ۶۹ درصد را برای او منظور کرد. وی از مخالفان توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی بود.
دوست‌پسر مطلق من () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ بر پایهٔ مانگای "دوست‌پسر مطلق" از یو واتاسه است و یو جین گو، بانگ مین آه و هونگ جونگ هیون در آن به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۱۵ مه تا ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۱۶ قسمت روی آنتن رفت. "دوست‌پسر مطلق من"، سومین درام تلویزیونی اقتباسی از این مانگا است و پیش از این در ژاپن و تایوان اقتباس شده بود. این مجموعه با عنوان دوست‌پسر مطلق (Absolute Boyfriend) در ویکی در کشورهای انگلیسی زبان در دسترس
در ویکی در کشورهای انگلیسی زبان در دسترس است، اما در کره جنوبی و نتفلیکس در آسیا با عنوان رسمی انگلیسی دوست‌پسر مطلق من (My Absolute Boyfriend) به کار می‌رود.
ارل راسل براودر (Earl Russell Browder) (۲۰ مه ۱۸۹۱–۲۷ ژوئن ۱۹۷۳)، سیاستمدار آمریکایی، فعال کمونیست و رهبر حزب کمونیست ایالات متحده (CPUSA) بود. براودر در جریان دههٔ ۱۹۳۰ و نیمه نخست دههٔ ۱۹۴۰ دبیر کُل حزب کمونیست ایالات متحده (CPUSA) بود. براودر در جریان جنگ اول جهانی، به‌خاطر مخالفت با خدمت سربازی و جنگ، مدتی را در زندان فدرال زندانی بود. به‌محض رهایی از زندان، عضو فعال جنبش کمونیستی شد و به زودی به‌عنوان سازمان‌دهندهٔ اتحادیهٔ احزاب کمونیست بین‌المللی و اتحادیه‌های سرخ کارگری آن اتحادیه در چین و منطقهٔ
اتحادیه‌های سرخ کارگری آن اتحادیه در چین و منطقهٔ اقیانوس آرام، به کار شروع کرد. براودر در سال ۱۹۳۰ پس از حذف جناح سیاسی رقیب از سطح رهبری حزب، دبیرکل حزب CPUSA شد. پس از آن به مدت ۱۵ سال، براودر با تألیف ده‌ها رساله چاپی و کتاب، سخنرانی‌های زیادی برای مجموعهٔ بزرگ مردم و دو مرتبه رقابت برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده، به یکی از شناخته شده‌ترین چهره مردمی وابسته با کمونیسم آمریکایی تبدیل شد. براودر در جریان دورهٔ رهبری خود، در فعالیت‌های جاسوسی اتحاد جماهیر شوروی در آمریکا شرکت کرد و آنانی را که اطلاعات
شوروی در آمریکا شرکت کرد و آنانی را که اطلاعات حساس را به حزب انتقال می‌دادند، با سازمان جاسوسی اتحاد جماهیر شوروی معرفی کرد. براودر به دنبال خشم عمومی نسبت به پیمان عدم تجاوز یا پیمان مولوتوف - ریبنتروپ، به تقلب در گذرنامه متهم شناخته شد. در اوایل سال ۱۹۴۰ به دو مورد اتهام مجرم شناخته شد و به چهار سال زندان محکوم به مجازات شد و برای یک مدتی الی زمان برگذاری دادگاه استینافی، آزاد ماند. دادگاه عالی ایالات متحده در بهار سال ۱۹۴۲ حکم مجازات براودر را مورد تأیید قرار داد و براودر دورهٔ ۱۴ ماههٔ زندان را در
قرار داد و براودر دورهٔ ۱۴ ماههٔ زندان را در زندان فدرال آغاز کرد. براودر سپس در سال ۱۹۴۳ در یک اقدامی تحت عنوان بسوی اتحاد در زمان جنگ، از زندان رها شد. براودر، طرفدار سرسخت همکاری ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در جریان جنگ دوم جهانی بود و ادامهٔ همکاری بین این دو قدرت نظامی را در سال‌های بعد از جنگ در سر می‌پرورانید. براودر در سال ۱۹۴۴ پس از درک نقش گستردهٔ کمونیست‌های آمریکایی به‌عنوان یک گروه ذی‌نفوذ سازمان‌یافته در داخل ائتلاف حاکم، دستور داد که حزب کمونیست آمریکایی به «انجمن سیاسی کمونیست» تغییر
کمونیست آمریکایی به «انجمن سیاسی کمونیست» تغییر داده شود. اما پس از مرگ رئیس‌جمهور فرانکلین دی. روزولت، جنگ سرد و مک‌کارتیسم داخلی یا فعالیت‌های ضد کمونیستی در داخل آمریکا به سرعت پدیدار شد. براودر در اوایل سال ۱۹۴۶، از حزب کمونیست جدیدالتأسیس اخراج شد و اخراج وی تا حد زیادی به دلیل امتناع وی از اصلاح این دیدگاه‌ها به‌هدف انطباق با واقعیت‌های سیاسی در حال تغییر و مطالبات ایدئولوژیک وابسته با این دیدگاه‌ها، صورت گرفت. براودر باقی عمر خود را در گمنامی نسبی در خانه‌اش در شهر یانکرز ایالت نیویورک و بعدها در
در خانه‌اش در شهر یانکرز ایالت نیویورک و بعدها در شهر پینستون ایالت نیوجرسی سپری کرد و در سال ۱۹۷۳ در آنجا درگذشت. وی رسالات و کتاب‌های متعددی در رابطه با مسائل سیاسی نوشته بود. پیشینه. براودر، فرزند هشتم مارتا جانی (هانکینز) و ویلیام براودر آموزگار و کشاورز، در ۲۰ ماه مه سال ۱۸۹۱ در شهر ویچیتا ایالت کانزاس بدنیا آمد. پدرش طرفدار عوام‌گرایی یا پوپولیسم بود. حرفه. سوسیالیست. براودر در سال ۱۹۰۷ در ۱۶ سالگی به حزب سوسیالیست ایالات متحده در شهر ویچیتا پیوست و الی انشعاب حزب در سال ۱۹۱۲، پس از خروج تعداد زیاد
الی انشعاب حزب در سال ۱۹۱۲، پس از خروج تعداد زیاد اعضای گروه طرفدار آرمان سندیکالیسم یا جنبش کارگری در نتیجهٔ درج مادهٔ ضد خراب‌کاری در اساسنامهٔ حزب و فراخوان ویلیام «بیگ بیل» هیوود، عضو کمیتهٔ کمیتهٔ ملی اجرائی، به فعالیت خود در این سازمان ادامه داد. تئودور دراپر، تاریخ‌نویس می‌نویسد که براودر تحت تأثیر یکی ازشاخه‌های جنبش سندیکالیسم قرار داشت که معتقد به کار در فدراسیون کارگران آمریکا (AFL) بود. در نتیجهٔ این گرایش ایدئولوژیک، براودر را با ویلیام ز. فاستر، مؤسس سازمان اتحادیه سندیکالیسم یا جنبش کارگری
مؤسس سازمان اتحادیه سندیکالیسم یا جنبش کارگری آمریکای شمالی که بر مبنای مشابه همان ایجاد شده بود، و جیمز پی. کانن، طرفدار سازمان کارگران صنعتی جهان آشنا شد. براودر به شهر کانزاس سیتی رفت و به عنوان کارکن خدماتی به کار مشغول شد و وارد اتحادیهٔ صنفی خود یعنی اتحادیهٔ دفتر داران، تندنویسان و محاسبان (AFL) شد. در سال ۱۹۱۶ به عنوان مدیر انجمن تعاونی شهرستان جانسون در شهر اولیتا ایالت کانزاس، به کار شروع کرد. براودر با تمام قوت با جنگ اول جهانی مخالفت ورزید و علناً علیه این جنگ اعتراض کرد و این جنگ را نزاع
و علناً علیه این جنگ اعتراض کرد و این جنگ را نزاع امپریالیستی توصیف کرد. پس از ورود ایالات متحده در جنگ در سال ۱۹۱۷، براودر بازداشت شد و مطابق قانون جاسوسی سال ۱۹۱۷، به تبانی در شکست کار پیش‌نویش قانون جنگ و عدم ثبت نام به خدمت سربازی، متهم شناخته شد. براودر به اتهام تبانی به دوسال زندان و به اتهام عدم نام‌نویسی به خدمت سربازی به یک سال زندان محکوم به مجازات شد و ازماه دسامبر سال ۱۹۱۷ تا ماه نوامبر سال ۱۹۱۸ در زندان ماند. کمونیست. براودر، کنن و همکاران آن‌ها در شهر کانزاس، یک روزنامهٔ رادیکال را تحت عنوان
در شهر کانزاس، یک روزنامهٔ رادیکال را تحت عنوان جهان کارگران بنیاد نهادند و براودر به عنوان نخستین سردبیر آن به خدمت شروع کرد. با این وجود، در ماه ژوئن همان سال براودر به اتهام تبانی در توطئه دوباره زندانی شد و کنن به عوض وی سردبیر روزنامه شد. دوران دوم زندانی شدن براودر که در زندان مرکزی لین‌ورت سپری شد تا ماه نوامبر سال ۱۹۲۰ ادامه داشت، وی را در یک مقطعه زمانی حساس همزمان با انشعاب جناح چپ حزب سوسیالیست از حزب سوسیالیست آمریکا و تشکیل حزب کمونیست آمریکا و حزب کارگران کمونیست آمریکا، از چرخهٔ فعالیت حزبی
حزب کارگران کمونیست آمریکا، از چرخهٔ فعالیت حزبی بدور ماند. پس از یک سلسله انشعابات و ادغامات، دو حزب کمونیست در سال ۱۹۲۱ با هم ادغام شدند. براودر بالاخره از زندان رها شد و بدون اتلاف وقت به حزب کمونیست متحد (UCP) و به همین‌گونه اتحادیهٔ آموزشی اتحادیه‌های کارگری جدیدالتأسیس که توسط ویلیام زی. فاسترت، همکار سابقش راه‌اندازی شده بود، پویست. براودر به‌عنوان سردبیر ماهنامهٔ TUEL طلیعه دار کارگران، استخدام شد. در سال ۱۹۲۰ اتحادیهٔ احزاب کمونیست جهان (سازمان جهانی احزاب کمونیست به سرپرستی شوروی سابق) تحت رهبری
احزاب کمونیست به سرپرستی شوروی سابق) تحت رهبری گریگوری زینوویف، تصمیم گرفت تا کنفدارسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری کنگره بین‌المللی سرخ اتحادیه‌های کارگری (RILU یا «پروفینترن») را تأسیس نماید. کنوانسیون تأسیس این اتحادیهٔ قرار بود در ماه ژوئیه سال ۱۹۲۱ در شهر مسکو برگزار شود و یک هیئت آمریکایی از جمله اعضای احزاب کمونیست آمریکا و سازمان کارگران صنعتی جهان، گرد هم آمدند. ارل براودر به این هیئت نمایندگی معرفی شد که از قرار معلوم نمایندهٔ معدن‌چیان ایالت کانزاس بود و فاستر شخص غیر وابسته به حزب به
ایالت کانزاس بود و فاستر شخص غیر وابسته به حزب به نمایندگی از سرویس خبری فیدریت، براودر را در این هیئت همرای می‌کرد.
رادوان چورچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد و باشگاه فوتبال گوریتسا اشاره کرد.
حفاظت غار ، حفاظت و بازسازی غارها برای جلوگیری یا برای کمتر کردن اثر فعالیت‌های انسانی است. برخی غارها دارای ویژگی‌های ظریفی هستند که می‌تواند با تغییر سطح نور، رطوبت، دما یا جریان هوا مختل شود. غارهایی که روشنایی کافی دارند آمادگی رشد جلبک‌ها در درون غار را دارند که ظاهر و بوم‌شناسی آن را تغییر می‌دهند. غارسنگ‌ها در نتیجه آب هم در سطوح غار و هم رطوبت هوای غار رشد می‌کنند. تغییر در این موارد به دلیل تعداد زیاد بازدیدکننده، تغییر در جریان هوای غار و تغییرات در هیدرولوژی توسعه غارشناسی را تغییر می‌دهد.
ارل لاور «راستی» باتز (Earl Lauer "Rusty" Butz) (۳ ژوئیه، ۱۹۰۹–۲ فوریه ۲۰۰۸)، مقام حکومتی ایالات متحده بود که به عنوان وزیر کشاورزی تحت ریاست جمهوری ریچارد نیکسون و جرالد فورد خدمت نمود. سیاست‌های او کشاورزی شرکتی بزرگ مقیاس و خاتمه دادن برنامه‌های نیو دیل را ترجیح می‌داد. پس‌زمینه. باتز در البینوی ایندیانا بدنیا آمد و در مزرعه لبنیاتی شهرستان نوبل ایندیانا بزرگ شد. او بزرگترین فرزند از پنج فرزند بود و هنگام رشد در مزرعه ۱۶۰ جریب فرنگی (۶۵ هکتاری) والدینش کار کرد. او در مدرسه تک اتاقی شهرستان تا کلاس هشتم
کرد. او در مدرسه تک اتاقی شهرستان تا کلاس هشتم شرکت کرد و در کلاس هفتم از این دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. باتز دانش آموختهٔ دانشگاه پردو بود، جایی که عضوی از انجمن اخوت آلفا گاما رو بود. او کارشناسی کشاورزی خود را در ۱۹۳۲ دریافت کرد و سپس دکترایش در اقتصاد کشاورزی را در ۱۹۳۷ میلادی کسب نمود. او عمومی بازیکن فوتبال آمریکایی، دیو باتز بود. باتز با ماری اما پاول (۱۹۱۱–۱۹۹۵) سابق از کارولینای شمالی در ۱۹۳۰ در کمپ 4-H ملی در واشینگتن DC ملاقات کرد. آنها در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۷ میلادی ازدواج کردند. آنها دو پسر به
دسامبر ۱۹۳۷ میلادی ازدواج کردند. آنها دو پسر به نام‌های ویلیام پاول و توماس ارل باتز داشتند. حرفه. باتز در ۱۹۴۸ میلادی نایب رئیس انجمن اقتصاد کشاورزی آمریکا شد و سه سال بعد در همان مقام در جامعه مدیران کشاورزی و ارزیابان روستایی گماشته شد. در ۱۹۴۵ میلادی به عنوان دستیار وزیر کشاورزی توسط رئیس‌جمهور دوایت دی. آیزنهاور منصوب گشت. همان سال، به عنوان مسئول نماینده ایالات متحده در سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد منصوب گشت. او هردوی این سمت‌ها را در ۱۹۵۷ میلادی رها کرد و رئیس کشاورزی در دانشگاه پردو که از
رها کرد و رئیس کشاورزی در دانشگاه پردو که از آن فارغ‌التحصیل شده بود گشت. در ۱۹۶۸ میلادی به موقعیت‌های رئیس آموزش و نایب رئیس بنیاد تحقیقاتی دانشگاه ارتقاء یافت. همچنین او در ۱۹۶۸ میلادی برای فرمانداری ایندیانا اقدام کرد، اما در کنوانسیون ایالتی پس از برنده نهایی ادگاور ویتکامب و فرماندار آینده اوتیس آر. بوون با فاصله مقام سوم را کسب نمود. وزیر کشاورزی. باتز دستیار وزیر کشاورزی در واشینگتن DC از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ تحت ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور بود. رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون در ۱۹۷۱ میلادی باتز را به عنوان وزیر
نیکسون در ۱۹۷۱ میلادی باتز را به عنوان وزیر کشاورزی گماشت، منصبی که پس از استعفای نیکسون در ۱۹۷۴ و در نتیجه رسوایی واترگیت به خدمت در آن ادامه داد. او از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶ تحت ریاست جمهوری ریچارد نیکسون و جرالد فورد وزیر کشاورزی بود. هنگامی که سردمدار USDA بود، باتز شدیداً سیاست‌های کشاورزی فدرال را تغییر داده و بسیاری از برنامه‌های حمایتی زمین کشاورزی دوران نیو دیل را مجدداً مهندسی نمود. به عنوان مثال او برنامه‌ای را منحل کرد که به کشاورزان ذرات برای کشت نکردن کل زمینشان هزینه پرداخت می‌کرد (مبحث «انبار غله
کل زمینشان هزینه پرداخت می‌کرد (مبحث «انبار غله همیشه نرمال» هنری والاس را ببینید). این برنامه تلاش ناموفقی در جهت اجتناب از تأمین بیش از حد ملی ذرت و قیمت‌های پایین ذرت را صورت داد. تکه کلام او برای کشاورزان این بود: «بزرگ شو یا بیرون رو»، و از کشاورزان می‌خواست تا محصولات مصرفی چون ذرت را «از حصار تا حصار» بکارند. این تغییر سیاست‌ها با ظهور شرکت‌های کشاورزی-تجاری منجر شده و موجب کاهش پایداری مالی زمین‌های کشاورزی کوچک خانوادگی گشت. باتز اداره کشاورزی را طی اکثریت دوره اخیر تاریخ آمریکا برعده داشت، یعنی
طی اکثریت دوره اخیر تاریخ آمریکا برعده داشت، یعنی زمانی که قیمت غذا آنچنان بالا رفت که موجب تولید گرمای سیاسی شد. در ۱۹۷۲ میلادی، اتحاد شوروی از برداشت‌های فاجعه آمیز رنج می‌برد و ۳۰ میلیون تن غله آمریکا را خریداری نمود. باتز به سازماندهی آن معامله کمک کرده بود و امید داشت تا قیمت محصولات را تقویت کرده و موجب شود کشاورزان چموش برای به میان آوردن جرج مک‌گاورن به زمین بازی جمهوری‌خواهان رأی دهند. او در مستند «پادشاه ذرت» ظاهر شد و در آن به عنوان شخصی شناخته می‌شد که خیزش تولید ذرت، زمین‌های کشاورزی تجاری
می‌شد که خیزش تولید ذرت، زمین‌های کشاورزی تجاری بزرگ و وفور ذرت در رژیم آمریکاییان را شروع نمود. در «پادشاه ذرت»، باتز استدلال می‌کرد که یارانه ذرت به‌طور جدی هزینه غذا را برای تمامی آمریکاییان بوسیله ارتقاء کارآمدی فناوری‌های کشاورزی کاهش داده‌است. تولید غذا با افزایش تقاضای مصنوعی برای غذا کارامد تر شده و هزینه غذا را برای همگی کاهش داد. رسوایی‌ها و استعفا. جوک پاپ. در کنفرانس جهانی غذا در ۱۹۷۴ میلادی در رم، باتز مخالفت پاپ پل ششم علیه «کنترل جمعیت» را با بزله گویی با درآوردن لهجه ایتالیایی اینگونه مسخره
بزله گویی با درآوردن لهجه ایتالیایی اینگونه مسخره کرد: «او بازیکن نیس، او قواعد را درست نمی‌کند» (He no playa the game, he no maka the rules). سخنگوی اسقف کوک از سراسقف‌نشین نیویورک تقاضای عزرخواهی کرد و کاخ سفید نیز همین درخواست را از او کرد. باتز یکی از دولت مردان را فرستاد که می‌گفت باتز «قصد عیبجویی از انگیزه‌ها یا یکپارچگی هیچ گروه مذهبی، گروه اقلیت یا رهبران مذهبی را ندارد». او از طریق یکی از سخنگوها بیان داشت که رسانه‌ها این بخش از سخن او را تقطیع کرده و از بستر کلی بیرون کشیده بودند و یک جوک را
کرده و از بستر کلی بیرون کشیده بودند و یک جوک را مجدداً بازگو کرده بودند. جوک نژادپرستانه. رسانه‌های خبری اشاره نژادپرستانه‌ای که او در مقابل سرگرم‌کنندگانی به نام‌های پت بون و سانی بونو و مشاور سابق کاخ سفید جان دین هنگام پرواز تجاری به کالیفرنیا بعد از کنوانسیون ملی جمهروی‌خواهان در ۱۹۷۶ میلادی ارائه کرده بود را افشا نمودند. نسخه ۱۸ اکتبر ۱۹۷۶ میلادی از مجله تایم این توضیحات را گزارش نمود، در حالی که حالت عوامانه آن را پوشاند:
ادوارد مایکل برک (Edward Michael Burke) (متولد ۲۹ دسامبر ۱۹۴۳)، سیاستمدار آمریکایی و عضو انجمن شهر ناحیهٔ چهاردهم شهر شیکاگو است. وی که یکی از اعضای حزب دموکرات است، برای نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در شورای شهر شیکاگو انتخاب شد و از بخش‌های جنوب‌غربی شهر نمایندگی می‌نماید. برک که رئیس کمیتهٔ مالی شورا بود، از طرف روزنامهٔ "شیکاگو سان - تایمز"، «قدرتمندترین عضو شورای شهر» شیکاگو لقب گرفت. برک توسط "مجله شیکاگو"، یکی از «۱۰۰ قدرتمندترین شهروند شیکاگو» نامیده شد و او را به‌عنوان یکی از سیاست‌مداران سازمان سیاسی
و او را به‌عنوان یکی از سیاست‌مداران سازمان سیاسی سنتی شیکاگو توصیف کرد. برک با سابقه‌ترین عضو انجمن شهرداری در تاریخ شیکاگو است. در جریان دور نخست شهردار هارولد واشینگتن، در دورهٔ جنگ شورا، یکی از رهبران «وردولیاک ۲۹» بود. برک و پرسنلش در معرض تحقیقات فدرال و محلی قرار گرفتند و اعضای ستاد اش به اتهام لست حقوق و تخلقات قراردادی، متهم شناخته شدند و محکوم به مجازات شدند. برک شریک اصلی شرکت کلافتر و برک بود، کلافتر و برک یک شرکت حقوقی است که به صورت تخصصی در بخش تجدید نظر در مالیات بر دارایی فعالیت می‌نماید؛