payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کابینه جدیدی را متشکل از یک ژنرال، سه سرهنگ، سه سرهنگ دوم و یک سرگرد منصوب کرد. با این حال، به دلیل این واقعیت که حداقل دو تن از وزرای جدید نظامی از طرفداران ام ان آر MNR بودند، نارضایتی ادامه یافت. برعکس، کابینه جدید در بخشی که تا کنون به رژیم ویلاروئل وفادار بوده است، تردیدهایی برانگیخته است: نیروهای مسلح. در میان سربازان و مقامات وزارت دفاع، ستاد کل و همچنین هنگ‌های «سوکره» و «لوآ» از این که کنترل کامل ارتش و اکنون دولت به‌صورت منفرد در اختیار عده‌ای قرار گرفته بود، خشم وجود داشت. اعضای لژ رادپا RADEPA
گرفته بود، خشم وجود داشت. اعضای لژ رادپا RADEPA این عقیده که رئیس جمهور باید استعفا دهد به‌طور فزاینده ای افزایش یافت. دخالت ارتش. در ساعت ۸ شب، فرماندهان هنگ های "لانزا" و "سوکره" و همچنین فرمانده انستیتوی جغرافیایی نظامی در ستاد کل دیدار کردند و درخواست رسمی مبنی بر استعفای رئیس جمهور از سمت خود را ارائه کردند. در پایان جلسه، ژنرال آنخل رودریگز، وزیر دفاع تازه منصوب شده، این فرماندهان را به پالاسیو کوئمادو برد تا شخصاً درخواست آنها را به ویلاروئل برساند. در ساعت ۱۱ شب، رودریگز درخواست ارتش ویارول را برای
ساعت ۱۱ شب، رودریگز درخواست ارتش ویارول را برای استعفای وی اعلام کرد. به گفته رودریگز: رئیس جمهور انتظار این کودتا را نداشت. حیرت او ناراحت کننده بود، اما بلافاصله واکنش نشان داد و با حالتی آرام گفت: اگر دیگر حمایتی نداشته باشم، حاضرم استعفا بدهم. ریاست جمهوری بار وحشتناکی است». ویلاروئل کابینه خود و حدود ۴۰ فرمانده و افسر نظامی، نمایندگان تمام واحدها و مؤسسات نظامی لاپاز را احضار کرد. این جلسه پرتنش از ساعت ۲۳ روز ۲۰ ژوئیه تا ۳ بامداد روز ۲۱ ژوئیه ادامه داشت. در یک نقطه، دستیار رئیس جمهور، کاپیتان والدو
در یک نقطه، دستیار رئیس جمهور، کاپیتان والدو بالیویان، به داخل اتاق هجوم برد و هفت تیر خود را به سمت کاپیتان میلتون لوپز گرفت و او را متهم به خائن کرد که به خاطر تماس تلفنی با ستاد کل برای درخواست افسران نظامی بیشتر برای حضور در جلسه، او را متهم به خیانت کرد. نشستی برای تحمیل اکثریتی که باعث استعفای ویارئل شود. در نهایت، رئیس جمهور ویلاروئل با استعفای معاون رئیس جمهور جولیان مونتلانو به عنوان جانشین وی موافقت کرد. با این حال، همه حاضران این موضوع را رد کردند زیرا مونتلانو به MNR تعلق داشت و مردم در آن زمان
زیرا مونتلانو به MNR تعلق داشت و مردم در آن زمان نمی خواستند اشاره ای به آن حزب در دولت داشته باشد. این کنفرانس در نهایت با اختلاف نظرها منحل شد، اگرچه به این نتیجه رسیدند که حفظ وضعیت رئیس جمهور بدون حمایت کامل ارتش دشوار خواهد بود، با در نظر گرفتن این که بسیاری از نیروهایی که در محل اقامت داشتند دارای بستگانی بودند که در درگیری های قبلی کشته شده بودند. پرواز ام ان آر MNR. حوالی ساعت دو یا سه بامداد ۲۱ ژوئیه، معاون رئیس جمهور لوئیس اوریا د لا اولیوا با دفتر شهردار تماس گرفت و اعلام کرد که مدیر کل حمل و
شهردار تماس گرفت و اعلام کرد که مدیر کل حمل و نقل، سرگرد ماکس تولدو، نیاز فوری به صحبت با شهردار گوتیرز گرانیر یا پاز دارد. استنسرو. تولدو به پاز اسفثدسورو اطلاع داد که نیروهای مسلح همچنان تقسیم شده اند و صبح ارتباط برقرار خواهد کرد. این به عنوان تأییدی بر روی آوردن ارتش علیه دولت در نظر گرفته شد. پاز استنسرو بلافاصله مجموعه‌ای از شماره‌های تلفن را به مونروی بلاک دیکته کرد که آن‌ها را روی یک تکه کاغذ یادداشت کرد و به او و اسرائیل کاماچو دستور داد که به مرکز تلفن واقع در همان ساختمان دفتر شهردار رفته و خط
تلفن واقع در همان ساختمان دفتر شهردار رفته و خط تلفن پالاسیو کوئمادو را از تلفن‌های ستاد کل، وزارت دفاع، منطقه نظامی، هنگ "کالاما"، زرادخانه جنگ، و اداره پلیس قطع کند. وقتی معاون MNR آلفونسو فینو به پاز استنسرو اطلاع داد که این می تواند ویارول و نوگالس را به خطر بیندازد، او پاسخ داد: «مهم نیست، آنها را خراب کن. بیا بریم". پس از اینکه مونروی بلاک و کاماچو وظیفه خود را در قطع تلفن های کاخ کامل کردند، MNR دفتر شهردار را رها کرد و به دنبال پناهندگی بود. اگرچه گوتیرز گرانیر تلاش کرد تا ساختمان را با زنجیر قفل
گوتیرز گرانیر تلاش کرد تا ساختمان را با زنجیر قفل کند، پاز استنسسورو به سرعت به او حمله کرد و آن را باز گذاشت. هرج و مرج در لاپاز. با فرا رسیدن صبح، فعالیت ها و تظاهرات روزهای قبل از سر گرفته شد. گروهی از این معترضان ساختمان شهرداری را کشف کردند و به آن یورش بردند و اسلحه و مهمات ذخیره شده در آنجا را کشف کردند. پس از این، آنها با هدف جستجوی سلاح های بیشتر، توجه خود را به سمت اداره کل ترانزیت معطوف کردند. به محض ورود آنها حدود ساعت ۹:۳۰ صبح، آنها با مقاومت مواجه شدند و تیراندازی در آونیدا سانتا کروز آغاز
مواجه شدند و تیراندازی در آونیدا سانتا کروز آغاز شد. در این مرحله، تنش به حد بحرانی رسیده بود و شورش ها و اعتراضات به یک قیام تمام عیار تبدیل شد. پس از سقوط ساختمان ترانزیت، تصمیم به حمله به پانوپتیکون گرفته شد که با مقاومت کمی گرفته شد. زندانیان سیاسی و عادی آزاد شدند و به شورش پیوستند. با گسترش ناآرامی ها در شهر، ساختمان های دیگری از جمله پادگان هنگ کالاما، مدرسه پلیس، دفتر تحقیقات، رادیو ایلیمانی، وزارت دولت و مؤسسه نظامی اشغال شدند که دانشجویان آن به شورش ملحق شدند. جلای کلاه های نظامی خود را برای نشان
ملحق شدند. جلای کلاه های نظامی خود را برای نشان دادن همبستگی برمی گرداند. بعداً نیروهای "لوا" به آنها ملحق شدند که همین کار را با کلاه های خود انجام دادند. هیچ‌یک از واحدهای نظامی برای دفاع از رژیم به خیابان ها نیامدند. در همین حال، دانشجویان دانشگاه تصمیم گرفتند برای شناسایی خود، پیوندهای متحدالشکل خود را حذف کنند. با افزایش خشونت آمیز تظاهرات، سرگرد تولدو، مدیر کل حمل و نقل و عضو رادپا RADEPA، در مجاورت میدان سن پدرو به قتل رسید. جسد او با الهام از حلق آویز کردن و هتک حرمت جسد بنیتو موسولینی در سال قبل،
کردن و هتک حرمت جسد بنیتو موسولینی در سال قبل، اولین نفر از بسیاری بود که در میدان آویزان شد. در میان هرج و مرج، فلاک سفیر ایالات متحده فوراً تلگرام کوتاهی را ارسال کرد که در آن نوشته شده بود: «آنارشی در لاپاز در جریان است. دانشجویان و مردم اسلحه و مهمات را از کاخ شهرداری تامین کرده و به مقر ترافیک حمله کرده و آن را تصرف کرده‌اند. هیچ مدرکی از سرباز یا پلیس در خیابان ها وجود ندارد. لطفاً به ادارات جنگ و دادگستری اطلاع دهید." ویارئل استعفا داد. از آنجایی که شهر خود را در وضعیت هرج و مرج می دید، تنها مکان
شهر خود را در وضعیت هرج و مرج می دید، تنها مکان نسبتاً آرام پالاسیو کوئمادو بود. کاخ تقریباً خالی بود، مگر ویارول، دستیارش بالیویان، اوریا معاون وزیر، دو یا سه وزیر، سرهنگ لوئیس آرس پاچکو، رئیس خانه نظامی، و کاپیتان رونالد مونجه روکا. در صبح، هیئتی از هوانوردان نیروی هوایی بولیوی برای اسکورت ویلاروئل به پایگاه هوایی ال آلتو "جایی که اجازه نمی دهند مگس او را اذیت کند" وارد شد. از آنجا، آنها قصد داشتند او را برای درخواست پناهندگی به آریکا، شیلی پرواز دهند. اگرچه کارکنانش از او خواهش کردند که برود، ویارول
اگرچه کارکنانش از او خواهش کردند که برود، ویارول بلاتکلیف ماند تا اینکه کاپیتان خوان موریرا او را متقاعد کرد: "سرهنگ من، شما سه روز است که نخوابیده ای. بنابراین، ذهن شما در موقعیتی نیست که بتواند تمام خطراتی را که در اینجا شما را احاطه کرده است، تشخیص دهد». زمانی که سرهنگ نوگالس، دوست نزدیک او و وزیر دولت تا روز قبل، نظر خود را علیه فرار رئیس جمهور بیان کرد، ویارول قبلاً با همکارانش خداحافظی کرده و کت خود را بر تن کرده بود. پس از چند صحبت با کاپیتان موریرا، هوانیروز بدون ویارروئل رفتند. حوالی ساعت ۱۱ صبح،
هوانیروز بدون ویارروئل رفتند. حوالی ساعت ۱۱ صبح، ویلاروئل با ادواردو مونتس و مونتس، رهبر حزب لیبرال ، که یک دوست قدیمی و همقطاری او در طول جنگ چاکو بود، ملاقات کرد. مونتس بعداً نقل کرد که ویارول از او پرسید: "تو چه توصیه‌آي می کنی؟" وی پاسخ داد: آقای رئیس جمهور استعفا دهید. هنگام خروج مونتس، سرهنگ خورخه چاوز به او اطلاع داد که رئیس جمهور در حال تهیه پیش نویس استعفای خود است و از او خواست بماند و آن را دریافت کند. مونتس ده دقیقه منتظر ماند و تصمیم گرفت از ساختمان خارج شود. ویلاروئل استعفای خود را به ژنرال
خارج شود. ویلاروئل استعفای خود را به ژنرال داماسو آرناس، فرمانده کل نیروهای مسلح ارائه کرد. در این نامه آمده است: "با آرزوی کمک به آرامش کشور از سمت ریاست جمهوری در قانون اساسی در شخص فرمانده کل نیروهای مسلح کشور استعفا می دهم." مشخص نیست که آیا آرناس هرگز به عنوان رئیس جمهور سوگند یاد کرده است یا خیر. ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر، آنخل رودریگز، وزیر دفاع، بیانیه‌ای رسمی صادر کرد و اعلام کرد که ویلاروئل استعفا داده و دولت به حکومت نظامی سپرده شده است. محاصره پلاسیو کومادو Palacio Quemado. اما تا آن زمان، دیگر
کومادو Palacio Quemado. اما تا آن زمان، دیگر پایان آسان اعتراضات و شورش ها از طریق استعفای رئیس جمهور ممکن نبود. از کناره‌گیری ویلاروئل بی‌اطلاع، جمعیت‌های ضددولتی پلازا موریلو، محل پالاسیو کوئمادو را تحت کنترل گرفتند و آن را محاصره کردند. آنچه تعداد کمی از مقامات در کاخ باقی مانده بود به سرعت پراکنده شدند. سرهنگ آرس پاچکو در‌‌حالی که به دنبال راهی برای بیرون آوردن ویلاروئل از ساختمان از طریق یکی از پشت بام‌های همسایه بود، از طریق شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در یک حیاط داخلی فرو ریخت. پالاسیو کوئمادو
گرفت و در یک حیاط داخلی فرو ریخت. پالاسیو کوئمادو با گارد معمولی خود متشکل از ۲۴ سرباز که از هنگ "سوکره" به فرماندهی ستوان دوم فدریکو لافایه بوردا و چند سرباز از مدرسه موتوری به رهبری کاپیتان فیدل تلز تشکیل می‌شدند، تنها دفاع حداقلی داشت. در‌حالی که نیروهای آن‌ها در حال درگیری با مهاجمان بودند، یک تانک از مدرسه موتوری از دروازه کاخ برخورد کرد. اینکه آیا راننده آن قصد فرار داشت یا با جنبش دانشجویی همدردی می‌کرد و فرار کرده بود، مشخص نیست، اگرچه انقلابیون به دومی معتقد بودند. آشوبگران دیوانه با خشم قاتل به
دومی معتقد بودند. آشوبگران دیوانه با خشم قاتل به پالاسیو کوئمادو یورش بردند. ویلاروئل در یک کمد در دفتر سازماندهی مجدد و کارآمدی اداری در طبقه همکف کاخ پنهان شده بود. روایت های مختلفی از اتفاق بعدی وجود دارد: یکی ادعا می‌کند که یکی از انقلابیون با شنیدن صدایی، مسلسل خود را از در بسته‌ی کمد شلیک کرد و با بازکردن آن جسد مجروح مرگبار ویلاروئل را کشف کرد. یکی دیگر ادعا می‌کند که ویلاروئل خودش کمد را باز کرد و هفت تیر خود را به سمت مهاجمانش شلیک کرد و سپس با شلیک گلوله سقوط کرد. نسخه سوم می‌گوید که وقتی کشف شد،
گلوله سقوط کرد. نسخه سوم می‌گوید که وقتی کشف شد، فریاد زد: "من ویارروئل نیستم، من آلفردو مندیزابال هستم، رئیس PIR (یکی از رهبران انقلاب)". در هر صورت، ویارئل در ساعت ۲:۳۰ در کاخ پالاسیو کوئمادو درگذشت. بعد از ظهر و جسد او از طریقپرتاب از پنجره به خیابان آیاکوچو پرت شد. سپس لباس‌هایش را پاره کردند، بدنش را به طرز وحشتناکی مثله کردند و جسد تقریباً برهنه‌اش را روی تیر چراغ برق آویزان کردند. همان سرنوشت در مجاورت خیابان‌های اطراف توسط کاپیتان بالیویان، معاون وزیر اوریا، و مدیر مطبوعات رژیم، روزنامه نگار روبرتو
اوریا، و مدیر مطبوعات رژیم، روزنامه نگار روبرتو هینوجوزا، که اجساد او به‌طور مشابه مورد هتک حرمت قرار گرفت، یافت شد. عواقب. به محض پایان یافتن شورش، تصمیم گرفته شد که فرماندهی موقت دولت به دادگاه عالی دادگستری ناحیه قضایی لاپاز که قاضیان آن باید رهبری یک نظامی موقت به ریاست توماس مونژه، رئیس دادگاه ناحیه عالی را بر عهده بگیرند، محول شود. از آنجایی که مونژه بیمار بود و از این رو نمی‌توانست رهبری آن زمان را به عهده بگیرد، نستور گیلن، رئیس دادگاه منطقه‌ای عالی، به‌عنوان ریاست دولت موقت انتخاب شد. روز بعد، یک
به‌عنوان ریاست دولت موقت انتخاب شد. روز بعد، یک حکومت نظامی مناسب با مشارکت قاضیان گیلن و کلتو کابررا گارسیا و معرفی مونتانو دازا و رائول کالویمونتس تشکیل شد. حکومت نظامی در ۲۴ ژوئیه با پذیرش نمایندگان کارگران، دانشجویان و معلمان به‌طور رسمی تشکیل شد. نماینده UMSA لوئیس گوسالوز ایندابورو، کنفدراسیون معلمان توسط دکتر آنیستو سولارس ، و کار سازماندهی شده توسط اورلیو آلکوبا، دبیر کل کنفدراسیون اتحادیه کارگران بولیوی بود. بلافاصله در ۲۳ ژوئیه، حکومت نظامی بیانیه یازده ماده ای را منتشر کرد. این شامل تعهد به
یازده ماده ای را منتشر کرد. این شامل تعهد به احترام به آزادی های مدنی داخلی و همچنین توافقنامه های بین المللی با سایر کشورها و تعهد به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و قانونگذاری جدید و دموکراتیک ظرف سه تا چهار ماه بود. حکومت نظامی همچنین اعلام کرد که قصد دارد تمام روزنامه های مصادره شده را به صاحبان آنها بازگرداند. لا رازن قبلاً در ۲۱ ژوئیه به ناشر خود بازگردانده شده بود و ال دیارو اولین روزنامه ای بود که در ۲۲ ژوئیه به تیراژ روزانه بازگشت. علاوه بر این، تمام ادارات دولتی در ساعت ۲ بعد از ظهر روز ۲۳ ژوئیه
ادارات دولتی در ساعت ۲ بعد از ظهر روز ۲۳ ژوئیه به‌طور رسمی بازگشایی شدند.
اوریدین دی‌فسفات-اِن-استیل‌گلوکوزامین ترانسفراز زیرواحد هومولوگ اِی‌ال‌جی۱۴ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ALG14"» کُدگذاری می‌شود،. فرایند N-گلیکوزیلاسیون آسپاراژین تغییر مهمی است کرای تاخوردگی صحیح پروتئین الزامی است. این پروتئین به همراه ALG13 بخشی از یک مجموعه آنزیمی را تشکیل می‌دهند که یک مرحلهٔ بسیار مهم را در فرایند N-گلیکوزیلاسیون در شبکه آندوپلاسمی فروکافت می‌کند.
کلودیا سلست (به پرتغالی: Cláudia Celeste) (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۲ - درگذشته ۱۳ مه ۲۰۱۸) یک هنرپیشه و رقصنده تراجنسیتی اهل برزیل بود. او اولین فرد تراجنسیتی بود که به عنوان بازیگر نقش ثابتی در سریال‌ها در یک تلویزیون برزیلی داشت. او برنده و سازمانده بسیاری از مسابقات زیبایی بود و همچنین خواننده، رقصنده، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده بود. سلست علی‌رغم موانع و چالش‌هایی که با آن روبرو بود، تبدیل به یک چهره الهام‌بخش شد که در را بر روی نسل‌های بعدی با استعداد ترنسجندر و LGBTQ+ در برزیل گشود. زندگی. سلست در سال
و LGBTQ+ در برزیل گشود. زندگی. سلست در سال ۱۹۵۲ در محله ویلا ایزابل در ریودوژانیرو در برزیل زاده شد. او زمانی که در ارتش بود شروع به کشف هویت و استعدادهای خود کرد. پس از خدمت، دیپلم زیبایی خود را گرفت و در ۲۰ سالگی در کوپاکابانا، ریودوژانیرو آرایشگر شد. به گفته او، زندگی روزمره کار در سالن الهام بخش تصمیم او برای انتقال بود. در همان سال، او یکی از دوستانش را در یک تست تئاتر همراهی کرد و برای اجرا نیز انتخاب شد. او اولین حضور خود را به عنوان یک رقصنده در صحنه Beco de Garrafas انجام داد. در سال ۱۹۷۳، تئاتری
Beco de Garrafas انجام داد. در سال ۱۹۷۳، تئاتری در ریودوژانیرو به نام Teatro Rival اولین تئاتری بود که مجوز دولتی برای اجرای «O mundo é das Bonecas» گرفت. سلست به عنوان بازیگر در کنار دیگر بازیگران تراجنسیتی معروف دعوت شد. پس از موفقیت نمایش، تولیدات دیگر استعدادهای او را شناختند و فرصت‌هایی برای رقصیدن در بسیاری از کلوپ‌های شبانه در برزیل فراهم کردند. او نام هنری خود را زمانی که در «روزی روزگاری» در کارناوال Teatro Rival در سال ۱۹۷۳ بازی می‌کرد از کارلوس امپریال دریافت کرد. در سال ۱۹۷۶، سلست در مسابقه پاپ
دریافت کرد. در سال ۱۹۷۶، سلست در مسابقه پاپ دوشیزه برزیل شرکت کرد و برنده مسابقه شد. یک سال بعد، پس از اینکه کارگردان یکی از اجراهای او را در Teatro Rival دید، از او برای بازی در یک سریال به نام «آینه جادویی» دعوت شد. هیچ‌کس در گروه بازیگران یا گروه نمی‌دانست که او تراجنسیتی است و تیترها توجه منفی را به اخبار پس از اولین صحنه او جلب کردند. این نمایش به سرعت لغو شد و او به دنبال فرصت‌های دیگر به اروپا رفت.
توفند جولیا (به )، توفند استوایی مرگباری بود که تأثیر قابل توجهی را در آمریکای مرکزی به عنوان یک توفند رده ۱ در اکتبر ۲۰۲۲ ایجاد کرد. این دهمین توفند نامگذاری شده و پنجمین توفند فصل طوفان اقیانوس اطلس در سال ۲۰۲۲، جولیا از یک موج استوایی در شمال اقیانوس اطلس، از اقیانوس اطلس شمالی سرچشمه گرفت. و در ۷ اکتبر به یک طوفان نامی تبدیل شد. این طوفان مسیری جنوبی را در دریای کارائیب طی کرد و در زمانی که به یک طوفان گرمسیری (توفند) تبدیل شد، درست از سواحل ونزوئلا می‌گذشت. تنها یک توفند ثبت شده؛ طوفان گرمسیری برت در
تنها یک توفند ثبت شده؛ طوفان گرمسیری برت در سال ۱۹۹۳، تاکنون به سمت جنوب آمریکای جنوبی ردیابی شده‌است. در ۸ اکتبر، به توفند تبدیل شد و به نیکاراگوئه رسید. در ۱۰ اکتبر به عنوان یک توفند گرمسیری در اقیانوس آرام ظاهر شد و تبدیل به هجدهمین طوفان گرمسیری فصل طوفان اقیانوس آرام ۲۰۲۲ و دومین طوفان فصل برای زنده ماندن از تقاطع بین حوضه اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام، پس از «بانی» در ماه ژوئیه شد. پس از آن طوفان برای مدت کوتاهی در امتداد سواحل السالوادور حرکت کرد، قبل از اینکه در ۱۰ اکتبر به سمت خشکی حرکت کند و به
از اینکه در ۱۰ اکتبر به سمت خشکی حرکت کند و به صورت پسا توفند باقی مانده بر فراز گواتمالا منحرف شود. "جولیا" باران‌های شدیدی را به همراه داشت که باعث سیل‌های ناگهانی و رانش‌های گِلی مرگباری در شمال ونزوئلا و بیشتر آمریکای مرکزی شد. مراحل آمادگی - اثرها. ترینیداد و توباگو. در ۵ اکتبر، این آشفتگی باعث شد تا چندین جزیره بادگیر آمریکای جنوبی و سواحل کارائیب رعد و برق شدیدی را به همراه داشته باشند. بیش از ۲ اینچ (۵۱ میلی‌متر) باران در کمتر از نیم ساعت در ترینیداد و توباگو بارید که باعث سیل ناگهانی قابل توجهی
و توباگو بارید که باعث سیل ناگهانی قابل توجهی شد.آن سیل منجر به یک کشته شد: زنی که قصد عبور از رودخانه را داشت غرق شد. ونزوئلا. بارش شدید باران ناشی از طوفان باعث جاری شدن سیل و رانش زمین شد. در لاس تجریاس، در شمال مرکزی ونزوئلا، دست کم ۵۰ نفر جان خود را از دست دادند و ۵۰ نفر ناپدید شدند که گل‌ولای و آوار شهر را در خود غرق کرد. ۳۰۰۰ نفر مددکار برای جستجوی بازماندگان در محل مستقر شدند. کلمبیا. مرکز جولیا درست از جنوب جزیره سن آندرس عبور کرد و در شرق نیکاراگوئه به شدت خود رسید. دست کم ۱۷۴ خانه توسط جولیا
به شدت خود رسید. دست کم ۱۷۴ خانه توسط جولیا ویران شد و ۵۲۴۷ خانه و یک مرکز بهداشتی آسیب دیدند. گزارشی از تلفات جانی گزارش نشده‌است. آمریکای مرکزی. هندوراس. دولت هندوراس بیش از ۱۱۳۷ پناهگاه در سراسر کشور افتتاح کرد که ۹۲۰۰ نفر تا ۱۰ اکتبر از آنها استفاده کردند. هشدار قرمز، بالاترین سطح هشدار، برای ۱۰ بخش از ۱۸ بخش هندوراس صادر شد. بسیاری از خانه‌ها در امتداد رودخانه Chamelecón دچار سیل شدند که تا ۱۰ اکتبر به افزایش ادامه داد. باران‌های شدید سطح آب سد La Concepcion و سد Jose Cecilio del Valle را به بالاتر از
و سد Jose Cecilio del Valle را به بالاتر از حداکثر ظرفیت خود رساند. رودخانه اولوآ به ارتفاع ۲۲٫۳ فوت (۶٫۷۹ متر) در نزدیکی سانتیاگو افزایش یافت و از مرحلهٔ هشدار قرمز برای وقوع سیل فراتر رفت. مهم‌ترین تأثیر در استان یورو احساس شد. در سراسر هندوراس، جولیا تا ۱۱ اکتبر چهار نفر را کشت و دو نفر دیگر را ناپدید کرد. در مجموع ۱۰۳۹۶۰ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند که ۳۴۱۲ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. در مجموع ۲۷۸ خانه ویران شد و ۳۹۷ خانه دیگر متحمل درجات متفاوتی از ویرانی شدند. رودخانه اولوآ به ارتفاع ۲۲٫۳ فوت
از ویرانی شدند. رودخانه اولوآ به ارتفاع ۲۲٫۳ فوت (۶٫۷۹ متر) در نزدیکی سانتیاگو افزایش یافت و از مرحلهٔ هشدار قرمز برای وقوع سیل فراتر رفت. مهم‌ترین تأثیر در استان یورو احساس شد. در سراسر هندوراس، جولیا تا ۱۱ اکتبر چهار نفر را کشت و دو نفر دیگر را ناپدید کرد. در مجموع ۱۰۳۹۶۰ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند که ۳۴۱۲ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. در مجموع ۲۷۸ خانه ویران شد و ۳۹۷ خانه دیگر متحمل درجات متفاوتی از ویرانی شدند. نیکاراگوئه. توفند جولیا دست کم ۱ میلیون نفر را در نیکاراگوئه بدون برق گذاشت و ۱۳۰۰۰
نفر را در نیکاراگوئه بدون برق گذاشت و ۱۳۰۰۰ خانواده را ناچار به تخلیهٔ خانه‌های خود کرد. پاناما. دو نفر در پاناما در نزدیکی مرز با کاستاریکا جان باختند و حدود ۳۰۰ نفر به تخلیه محل سکونت خود نیاز داشتند. The Ministry of Education of Panama suspended classes on October 10. وزارت آموزش و پرورش پاناما در ۱۰ اکتبر کلاس‌ها را تعلیق کرد. در مجموع دو رانش زمین گزارش شده‌است.[۳۵] بر اثر بارش شدید باران، نزدیک به ۸۶۸ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند. گواتمالا. در مجموع ۴۵۷۳۰۰ نفر در سراسر گواتمالا تحت تأثیر قرار گرفتند که
نفر در سراسر گواتمالا تحت تأثیر قرار گرفتند که ۱۱۶۵ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. حداقل ۱۴ نفر در سرتاسر گواتمالا جان باختند: ۹ نفر در دپارتمان هوهوهوتنانگو و پنج نفر در دپارتمان آلتا وراپاز. السالوادور. در ۸ اکتبر، دولت السالوادور به دلیل نزدیک شدن طوفان، هشدار نارنجی را برای کل قلمرو اعلام کرد. ماهیگیری و فعالیت‌های تفریحی در رودخانه‌ها، سواحل و دریاچه‌ها تا ۱۱ اکتبر به حالت تعلیق درآمد. سرپناهی برای ۳۰۰۰ نفر آماده شد.[۳۶] به دلیل طوفان وضعیت اضطراری ملی اعلام شد. دولت به دلیل وزش باد در سراسر قلمرو
ملی اعلام شد. دولت به دلیل وزش باد در سراسر قلمرو ملی، هشدار قرمز را برای حفاظت مدنی اعلام کرد. سقوط درختان در شهرداری‌های مختلف گزارش شد که مانع از تردد و آسیب رساندن به خودروها شد.[۳۹] سقوط شاخه‌ها چندین بزرگراه اصلی را مسدود کرد. جاده‌ها نیز در اثر رانش زمین آسیب دیدند. پنج سرباز در کوماساگوا در اثر فروریختن خانه ای که به دنبال آن پناه می‌بردند، جان باختند و یک نفر دیگر مجروح شد. در مجموع، جولیا مسئول ده مرگ در السالوادور بود.
پروتئین ۱ خم‌شدۀ خمیدۀ القاشونده توسط آربی۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RB1CC1"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین با مولکول های PTK2B، ASK1 و PTK2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
پروتئین ۲ واکنش دهنده با دومین توالی تکرارشونده WD فسفواینوزیتید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"WIPI2"» کُدگذاری می‌شود. پروتئین‌های تکرار WD40 در بسیاری از فرایندهای زیستی مهم نقش دارند. پروتئین‌های WIPI2 دارای ساختار ۷ پره‌ای و دارای یک موتیف محافظت شده برای تعامل شیمیایی با فسفولیپیدهاست.
دومین هورما () که نامش برگرفته از حروف آغازین پروتئین‌های «Hop1p» و «Rev7p» و «MAD2» است، یک دومین پروتئین است که قادر به تشخیص حالت‌های گوناگون کروماتین ناشی از دورشدگی رشته‌های دی‌ان‌ای، شکستن رشته‌های مضاعف دی‌ان‌ای یا عدم اتصالِ آنها به دوک تقسیم است و همچون یک مولکول وفق‌دهنده عمل می‌کند و سایر پروتئین‌ها را به خدمت می‌گیرد. مولکول Hop1 یک پروتئین اختصاصی میوز است. Rev7 برای بازسازی دی‌ان‌ای ناشی از جهش لازم است و MAD2 یک پروتئین بازرسی کننده دوک تقسیم است که در صورت یافتن هرگونه نقص در آن حین میتوز،
است که در صورت یافتن هرگونه نقص در آن حین میتوز، جلوی پیشرفت چرخه سلول را می‌گیرد.
پروتئین مرتبط با گیرندهٔ گاما-آمینوبوتیریک اسید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GABARAP"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین با مولکول‌های گیرنده ۱ ترانسفرین، ULK1 و GABRG2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
زیرواحد گاما-۲ گیرندهٔ گاما-آمینوبوتیریک اسید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GABRG2"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین با مولکول‌های GABARAP و گیرنده دی۵ دوپامین تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
سرزمین تاریکی (به عربی: دیاری ظلمات به زبان رومی: "Diyārī Zulūmāt") سرزمینی افسانه ای بود که ظاهراً در تاریکی همیشگی احاطه شده بود. معمولاً گفته می‌شود که در آبخازیا بوده و به‌طور رسمی به نام Hanyson یا هامسون (یا از منطقه همشن ترکیه آمده‌است) یا به سادگی جنگل آبخازیا شناخته می‌شود. سرزمین تاریکی در سفرنامه‌ها. سرزمین تاریکی در ادبیات سفر قرون وسطایی مانند "رمانس اسکندر" و "سفرهای سر جان ماندویل" از محبوبیت برخوردار بود. به گفته ماندویل، هیچ‌کس از ترس وارد Hanyson نمی‌شود، اما مردم اطراف آن را پرجمعیت
Hanyson نمی‌شود، اما مردم اطراف آن را پرجمعیت می‌دانند، زیرا می‌توانند صدای انسان را در داخل آن بشنوند. ساکنان Hanyson از نوادگان امپراتور ایرانی سائورس (شاپور دوم) و مردانش هستند که با معجزه خداوند برای همیشه در آنجا گیر افتاده بودند. Saures اتباع مسیحی خود را در آبخازیا آزار و اذیت می‌کرد و آنها را در یک دشت به دام انداخته بود. آنها به درگاه خدا دعا کردند و خدا با احاطه کردن ارتش پادشاه در تاریکی غلیظ و غیرقابل نفوذی که هنوز بر زمین تأثیر می‌گذاشت پاسخ داد. در "رمان" اسکندر مقدونی در جستجوی آب حیات از
داد. در "رمان" اسکندر مقدونی در جستجوی آب حیات از سرزمین تاریکی عبور می‌کند. اسکندر پس از عبور از روسیه و رسیدن تقریباً به لبه جهان، کشور تاریک را می‌یابد و با خدمتکار خود آندریاس به آنجا سفر می‌کند (در نسخه فارسی "رمانس"، این خدمتکار با الخضر، قهرمان قرآن شناخته می‌شود.). اسکندر نمی‌تواند راه خود را از طریق تاریکی پیدا کند، اما خدمتکار او این کار را می‌کند. آندریاس از آب زندگی می‌نوشد و جاودانه می‌شود. همین داستان در سنت عربی وجود دارد که ذوالقرنین را با اسکندر می‌شناسند. سرزمین تاریکی نیز به منطقه اطراف
می‌شناسند. سرزمین تاریکی نیز به منطقه اطراف کوه‌های اورال شمالی نسبت داده شده‌است. هنگامی که ابوحامد غرناطی در سال ۱۱۳۵–۱۱۳۶ از ولگا بلغارستان بازدید کرد، به او گفتند که سرزمین تاریکی دور از یوگرا (یا یورا) نیست. ابن بطوطه در همان منطقه بود و می‌خواست از سرزمین تاریکی دیدن کند، اما تصمیم گرفت که این کار را انجام ندهد، زیرا به یک سفر ۴۰ روزه در «واگن‌های کوچکی که توسط سگ‌های بزرگ کشیده می‌شد» نیاز داشت.
زنجیرهٔ سبک ۳بی پروتئین‌های 1A/1B مرتبط با ریزلوله () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"MAP1LC3B"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین نقش حیاتی در پدیدهٔ خودخواری دارد و پرکاربردترین زیست‌نشانگر اتوفاگوزوم است. این پروتئین نخستین بار در ریزلوله‌های مغز موش صحرایی کشف شد.
شریفه عزه سید محمد الساقف/نورازه عبدالعزیز / (به مالایی: Sharifah Azah Syed Mohammad Alsagoff / Norazah Abdul Aziz) یا عزه عزیز (Azah Aziz)، و معروف به ماک اونگکو (Mak Ungku) (۲۱ اوت ۱۹۲۸ – ۹ ژوئیه ۲۰۱۲) یک زن نویسنده و شخصیت فرهنگی مالایی در مالزی بود. او زندگی خود را صرف کمک به حفظ هنر و سنت مالزی کرد. با توجه به میراث او، به «توکوه بودایوان ملایو» (Tokoh Budayawan Melayu) یا شخصیت فرهنگی مالزی نامیده شده‌است. زندگی. عزیز در سال ۱۹۲۸ در سنگاپور به دنیا آمد. علاقه شدید او به زبان، فرهنگ و هنر توسط مادرش
علاقه شدید او به زبان، فرهنگ و هنر توسط مادرش عزیزه، که از خانواده ای برجسته جوهور و پیشگام در مطالعات علمی داخلی بود، پرورش یافته بود. عزیز مجموعه ای عالی از منسوجات و لباس‌های اولیه مالایی را از مادرش به ارث برده‌است که شور و شوق او را برای فرهنگی که در طول زندگی اش دوام آورد و راه را برای تبدیل شدن به یک متخصص محترم فرهنگ مالایی هموار کرد. عزیز منشی سردبیر روزنامه شد و سرانجام در عرصه روزنامه‌نگاری پله‌های ترقی را طی کرد. او «"آکاز»"، شرکت انتشاراتی خود را راه‌اندازی کرد، در آنجا هنرهای مالزیایی را
خود را راه‌اندازی کرد، در آنجا هنرهای مالزیایی را ارتقا داد و در تعدادی از نشریات از جمله اولین روزنامه روزانه بعد از ظهر مالایی «"هاریان مترو"» و قدیمی‌ترین روزنامه مالزی "نیو استریتز تایمز" مشارکت داشت. عزیز همچنین کتاب‌ها و آهنگ‌ها و شعرهای کودکانه منتشر کرد و اولین زنی در مالزی شد که این کار را انجام داد. در پایان ۱۰ سال فعالیت خود به عنوان روزنامه‌نگار، انجمن روزنامه نگاران زنان مالزی را تأسیس کرد و رئیس انجمن ملی نویسندگان مالزی شد. عزیز علاوه بر کار خود به عنوان نویسنده، از پیشگامان حقوق زنان نیز
خود به عنوان نویسنده، از پیشگامان حقوق زنان نیز بود. او از برابری حقوق، مالیات مجزا برای همسران شاغل، اصلاحات خانواده مسلمان دفاع کرد و بعداً سازمان اقدام زنان اسلامی را تأسیس کرد. در طول سال‌ها، او لباس‌ها و پارچه‌های عتیقه را از دنیای قدیمی مالایی جمع‌آوری می‌کرد. او با دانش عمیق خود در مورد لباس، جواهرات و منسوجات، در مورد فرهنگ مالایی سخنرانی کرد و آن را به جشنواره‌های هنری و سمینارهای بین‌المللی معرفی کرد. علاوه بر این، او در سال ۲۰۰۶ کتابی در این زمینه با عنوان «ظاهر و سبک: مد مالایی» (Rupa dan gaya: