payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فیلم شد. استوارت گالبریث چهارم به فیلم بهتر از میانگین این سری امتیاز نمی‌دهد، اما به دلیل کیفیت بالای کلی سریال، آن را به شدت توصیه می‌کند. او اشاره می‌کند که از طنز سکانس رؤیایی آغازین «کایجو» یا فیلم‌های هیولا، با فیلم‌هایی از ورود شوچیکو در این ژانر بهره برده شده‌است و در این فیلم "ایکس از فضا"، به کار گرفته شده‌است. منظور اشاره به بازگشت گودزیلا، از بازنشستگی در "بازگشت گودزیلا" (۱۹۸۴) بود که درست قبل از فیلم تورا سان اکران شده بود. کوین توماس از لس آنجلس تایمز نوشت که فیلم کمی در رسیدن به پایان خود
تایمز نوشت که فیلم کمی در رسیدن به پایان خود کند بود. سایت آلمانی زبان molodezhnaja می‌دهد به "عشق ممنوع تورا سان" سه و نیم ستاره از پنج ستاره می دهد.
تورا-سان، میانجی () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۵ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم سی و پنجمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. در ناگاساکی، تورا سان و یکی از آشنایانش به پیرزنی که زمین‌خورده و خودش را مجروح کرده کمک می‌کنند. او آنها را به خانه‌اش دعوت می‌کند، جایی که هر سه شبی را در خوردن و آشامیدن شریک می‌شوند. همان شب سلامتی پیرزن رو به وخامت گذاشته و می‌میرد. در مراسم تشییع جنازه او، تورا سان عاشق نوه پیرزن می‌شود، اما به عنوان میانجی برای او و یک دانشجوی جوان
اما به عنوان میانجی برای او و یک دانشجوی جوان حقوق شروع به میانجیگری می‌کند. ارزیابی انتقادی. آهنگساز سریال نائوزومی یاماموتو برای کارش در "تورا-سان، میانجی" نامزد دریافت بهترین موسیقی در جایزه آکادمی فیلم ژاپن شد. اگرچه با اظهار نظر این که فیلم با یک سکانس رؤیایی خنده دار و طنزآمیز آغاز می‌شود "تصنیف نارایاما" استوارت گالبریث چهارم این فیلم را یکی از ضعیفترین قسمت از مجموعه فیلم‌های تورا-سان که هیچ زمینه جدیدی برای سریال ایجاد نمی‌کند، در عوض تورا سان را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که قبلاً در آن قرار
را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که قبلاً در آن قرار داشته‌است. سایت آلمانی زبان "تورا-سان، میانجی" سه و نیم ستاره از پنج ستاره می‌دهد.
تورا-سان و رویارویی در جزیره () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۵ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم سی و ششمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. همسایه خانواده تورا سان، «آکمی»، که در «مشاور ازدواج تورا-سان» (۱۹۸۴) ازدواج کرده بود، از خانه شوهرش که فقط به کار علاقه دارد فرار می‌کند. تورا-سان او را به شیکینه‌جیما دنبال می‌کند و سعی می‌کند او را به خانه‌اش بازگرداند. در این کار او با گروهی از مدرسه روبرو می‌شود که برای ملاقات با معلم دبستان خود سفر می‌کنند، که اشاره ای به
با معلم دبستان خود سفر می‌کنند، که اشاره ای به فیلم «بیست و چهار چشم» ساخته کیسوکه کینوشیتا است. تورا سان به آنها می‌پیوندد و عاشق معلم می‌شود. ارزیابی انتقادی. نامزدهای «"تورا-سان و رویارویی در جزیره"» در جایزه آکادمی فیلم ژاپن شامل بهترین بازیگر مرد (کیوشی آتسومی)، بهترین کارگردان (یوجی یامادا)، بهترین موسیقی نائوزومی یاماموتو، بهترین صدا (ایسائو سوزوکی و تاکاشی ماتسوموتو)، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (جون میهو)، و بهترین کارگردانی هنری (Mitsuo Degawa) بود. استوارت گالبریث چهارم فیلم را دارای یک آغاز فیلم
استوارت گالبریث چهارم فیلم را دارای یک آغاز فیلم سرگرم‌کننده، اما نه برجسته در مجموعه «اوتوکو وا تسورای یو» قضاوت می‌کند، به‌ویژه اگر کسی ارجاعات به «بیست و چهار چشم» کینوشیتا را درک کند. کوین توماس از لس آنجلس تایمز آن را "یکی از بهترین هاً نامید و در نقد خود در سال ۱۹۸۶ اظهار داشت که "یامادا در "ماجراجویی جزیره توراً لحظات هیجان انگیزی برابر با آن ویژگی‌های بسیار نادری که او می‌تواند خارج از سریال ۱۷ ساله اش بسازد، خلق می‌کند. سایت آلمانی زبان molodezhnaja به «برخورد جزیره تورا سان» چهار ستاره از پنج
به «برخورد جزیره تورا سان» چهار ستاره از پنج ستاره می‌دهد و آن را یکی از نکات برجسته سریال می‌داند.
پرنده آبی خوشبختی تورا-سان () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۶ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم سی و هفتمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. تورا سان در طول سفر خود با یک تئاتر سنتی روبرو می‌شود که قبلاً از آن بازدید می‌کرد و متوجه می‌شود که یکی از دوستان قدیمی اش مرده‌است. تورا سان و خانواده اش به دختر دوستش کمک می‌کنند. دختر که از شهرستان به توکیو آمده، با یک هنرمند نقاش مشتاق آشنا می‌شود. ارزیابی انتقادی. استوارت گالبریث چهارم قضاوت می‌کند که این فیلم یکی از قسمت‌های
چهارم قضاوت می‌کند که این فیلم یکی از قسمت‌های ضعیف در مجموعه «اوتوکو وا تسورای یو» است، اما همچنان توصیه می‌شود. شاید قابل توجه‌ترین جنبه فیلم این باشد که همبازی اش، اتسوکو شیهومی ستاره سریال «خواهر مبارز خیابانی» بود. او در همین فیلم و سر صحنه فیلمبرداری «پرنده آبی خوشبختی تورا سان» بود که با تسویوشی ناگابوچی (او بیش از ۲۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته‌است و در فیلم‌های سینمایی و درام تلویزیونی بسیاری ظاهر شده‌است) آشنا شد که سال بعد با او ازدواج کرد. سایت آلمانی زبان molodezhnaja به «پرنده آبی
کرد. سایت آلمانی زبان molodezhnaja به «پرنده آبی خوشبختی تورا سان» سه و نیم ستاره از پنج ستاره می‌دهد.
تورا-سان به شمال می‌رود () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۷ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم سی و هشتمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. هنگامی که سفرهایش او را به روستایی در شمال ژاپن هوکایدو می‌برد، تورا سان به دامپزشکی پیر و پرخاشگر (توشیرو میفونه) در روابطش با دخترش (کئیکو تاکه‌شیتا) که ارتباطش با او قطع شده و زنی که پنهانی به او علاقه‌مند است کمک می‌کند. ارزیابی انتقادی. توشیرو میفونه برای بازی در "تورا-سان به شمال می‌رود" نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در جایزه
می‌رود" نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در جایزه آکادمی فیلم ژاپن شد. او برنده جوایز بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در مراسم جوایز روبان آبی و جایزه فیلم ماینیچی شد. کیکو آواجی نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جایزه آکادمی ژاپن شد. استوارت گالبریث چهارم می‌نویسد که "تورا-سان به شمال می‌رود" «خنده‌دار، جذاب و در نهایت کاملاً تکان‌دهنده» است. این فیلم میفونه و کیکو آواجی را که چهل سال قبل در فیلم آکیرا کوروساوا "سگ ولگرد (فیلم ۱۹۴۹) (۱۹۴۹) با هم ظاهر شده بودند، دوباره هم بازی می‌کند. گالبریت با اشاره به اینکه
دوباره هم بازی می‌کند. گالبریت با اشاره به اینکه میفونه در دو دهه آخر کارش به ندرت نقش خوبی را پیدا می‌کرد، «"تورا-سان به شمال می‌رود"» را «فیلمی کاملاً جذاب می‌داند که میفونه در یکی از آخرین نقش‌های خوبش را به بازیگر بزرگ می‌بخشد». کوین توماس از لس آنجلس تایمز بیان می‌کند که این مدخل در این مجموعه کمی خشن‌تر و کمی کمتر احساساتی تر از حد معمول است، که همه چیز خوب است و یامادا نقشی ایده آل برای میفونه ایجاد کرده‌است. سایت آلمانی زبان molodezhnaja به «"تورا-سان به شمال می‌رود"» سه و نیم ستاره از پنج ستاره
به شمال می‌رود"» سه و نیم ستاره از پنج ستاره می‌دهد.
تورا-سان در نقش بابا () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۷ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم سی و نهمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. در رؤیای توراجیرو پسری به نام تورا که به دلیل دست زدن به چیزهای دیگران در یک شب سرد برفی توسط پدرش به شدت مورد سرزنش قرار می‌گیرد و مادرش که از او محافظت می‌کند. تورا برای اولین بار از خانه فرار می‌کند. ساکورا در حال گریه او را تعقیب می‌کند توراجیرو به ساکورا می‌گوید «مطمئن باش اکنون برادرت به عنوان یک آدم بزرگ و موفق به خانه برمی گردد.»
به عنوان یک آدم بزرگ و موفق به خانه برمی گردد.» توراجیرو، با صدای دختری که برادرش را صدا می‌کند از خواب بیدار می‌شود. پسری به نام هیده‌یوشی به تورا-یا (محل کسب و کار و شیرینی فروشی سنتی خانواده توراسان) وارد می‌شود. هیده‌یوشی فرزند، هانیا نو ماسا و «فوده» (میدوری ساتسوکی) است که پدرش را به تازگی از دست داده و مادرش مدت‌ها قبل از خانه شوهرش فرار کرده‌است. پدرش که دوست توراسان بوده به او گفته وقتی من بمیرم، به تورا تکیه کن. همه در تورا-یا تعجب می‌کنند، اما اندکی پس از آن، تورا برمی‌گردد و به شدت از فوده در
پس از آن، تورا برمی‌گردد و به شدت از فوده در برابر این بدبیی و سوءتفاهم دفاع می‌کند که چرا «هیدهیوشی را رها کرده». ارزیابی انتقادی. کیوشی آتسومی عنوان بهترین بازیگر مرد را در مراسم جایزه فیلم ورزشی نیکان برای بازی در «"تورا-سان در نقش بابا"» دریافت کرد. نامزدهای این فیلم در جایزه آکادمی فیلم ژاپن برای بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه (یوجی یامادا)، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (کومیکو آکیوشی)، و بهترین صدا (ایسائو سوزوکی و تاکاشی ماتسوموتو). سایت آلمانی زبان molodezhnaja به «"تورا-سان در نقش بابا"» سه و نیم
molodezhnaja به «"تورا-سان در نقش بابا"» سه و نیم ستاره از پنج ستاره می‌دهد.
تورا-سان و یادبود روز سالاد () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۸ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم سی و نهمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. نام فیلم اشاره‌ای است به مجموعه شعرهایی از شاعر و نویسندهٔ ژاپنی ماچی تاوارا تحتِ عنوان «سالگرد سالاد» که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. خلاصه. تورا سان در سفرهای خود در ژاپن با یک پزشک زن (یوشیکو میتا) آشنا می‌شود و عاشق او می‌شود، اما از متعهد شدن به یک رابطه می‌ترسد. ارزیابی انتقادی. یوشیکو میتا نامزد بهترین بازیگر زن جایزه آکادمی فیلم ژاپن
نامزد بهترین بازیگر زن جایزه آکادمی فیلم ژاپن برای بازی در «یادبود روز سالاد تورا سان» شد. کوین توماس در «لس آنجلس تایمز» نقد مثبتی به فیلم داد. سایت آلمانی زبان molodezhnaja به «یادبود روز سالاد تورا سان» چهار ستاره از پنج ستاره می‌دهد و آن را یکی از نکات برجسته سریال می‌داند.
تورا-سان به وین می‌رود () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۸ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهلمین و یکمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. به درخواست شهردار منطقه زیرک در اتریش، در ۲ نوامبر ۱۹۸۷، بخش کاتسوشیکا-کو، توکیو و بخش Florisdorf در وین (منطقه حومه‌ای در کرانه‌های رودخانه دانوب) یک خواهرخواندگی (شهرها) تشکیل دادند. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹، پارک تورا-سان در فلوریسدورف به مناسبت بیستمین سالگرد اکران فیلم "تورا-سان به وین می‌رود" افتتاح شد.
تورا-سان، دایی من () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۹ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهلمین و یکمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. زمانی که توراجیرو برای اولین بار پس از مدتی به شیباماتا بازمی‌گردد، خواهرزاده‌اش میتسوئو (هیده‌تاکا یوشیئوکا) را می‌یابد که یک رونین (رد شده در کنکور) است اما تلاش کافی برای قبولی در سال بعد را نمی‌کند. ساکورا از توراجیرو می‌خواهد که با میتسوئو گفتگو کند و توراسان بلافاصله با او به یک بار مشروب فروشی در همان نزدیکی می‌رود. او که از
بار مشروب فروشی در همان نزدیکی می‌رود. او که از میتسوئو می‌شنود که دلیل اینکه او نمی‌تواند یاد بگیرد عشق است، در حالی که از زندگی صحبت می‌کنند به میتسوئو مشروب می‌دهد. پس از بازگشت به خانه، توراجیرو با هیروشی پدر میتسوئو که با وجود کم سن بودن به او اجازه نوشیدن مشروب را داده، درگیر دعوای بزرگی می‌شود و روز بعد تورا سان به سفر می‌رود. ارزیابی انتقادی. هیده‌تاکا یوشیئوکا (در نقش میتسوئو) نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در جایزه آکادمی فیلم ژاپن برای بازی در «"تورا-سان، دایی من"» شد. او این عنوان را در مراسم
دایی من"» شد. او این عنوان را در مراسم جایزه فیلم ورزشی نیکان کسب کرد. کومیکو گوتو (در نقش دوست دختر میتسوئو) نامزد بهترین بازیگر زن در جایزه آکادمی ژاپن شد. «کوین توماس» از لس آنجلس تایمز نوشت که این تورا -سان، مانند همه دیگر فیلم‌های این مجموعه، در به تصویر کشیدن زندگی گرم خانوادگی و زیبایی طبیعی، کشش نوستالژیک قوی برای ژاپنی که جادارتر، زیباتر و شخصی تر از امروز بود را به تصویر می‌کشد.
تورا-سان به تعطیلات می‌رود () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۹۰ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهلمین و سومین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه داستان. در اکتبر ۱۹۹۰، ایزومی، دوست دختر میتسوئو، ناگهان به توکیو می‌آید. میتسوئو که دانشجوی دانشگاه شده‌است بسیار خوشحال است اما ایزومی که در ناگویا زندگی می‌کند به توکیو آمده تا با پدرش که پس از داشتن یک معشوقه جدا زندگی می‌کند ملاقات و گفتگو کند و او را به زندگی با مادرش برگرداند. روز بعد، ایزومی و میتسوئو به آکیهابارا در
روز بعد، ایزومی و میتسوئو به آکیهابارا در توکیو می‌روند، جایی که پدر ایزومی در آنجا کار می‌کند، اما پدرش قبلاً کار خود را در آنجا رها کرده و برای زندگی به شهر هیتا، استان اوئیتا، زادگاه دوست دخترش رفته‌است. ارزیابی انتقادی. هیده‌تاکا یوشیئوکا (در نقش میتسوئو) نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و کومیکو گوتو (در نقش دوست دختر میتسوئو) نامزد بهترین بازیگر زن برای بازی در "'تورا-سان به تعطیلات می‌رود" و فیلم قبلی در «"تورا-سان، دایی من"» (۱۹۸۹) در جایزه آکادمی فیلم ژاپن شدند.
اعتراف تورا-سان () ک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۹۱ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهلمین و چهارمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه داستان. یک روز در پاییز سال ۱۹۹۱، میتسوئو از ایزومی که در ناگویا زندگی می‌کند، تماس تلفنی دریافت می‌کند. او می‌گوید که برای یافتن شغل به توکیو می‌آید. ایزومی در حالی وارد می‌شود که میتسوئو در ایستگاه توکیو منتظر است. آن شب، اوقات خوشی را همراه با خانواده توراسان در تورایا می‌گذرانند. روز بعد با همراهی میتسو، ایزومی از فروشگاه آلات موسیقی
با همراهی میتسو، ایزومی از فروشگاه آلات موسیقی در گینزا بازدید می‌کند که توسط یک معلم موسیقی دبیرستان به او معرفی شده بود. با این حال، استخدام کننده می‌گوید که کار دادن به فارغ‌التحصیل دبیرستان دشوار است. ایزومی با احساس اینکه در محیط خانواده مشکلاتی مانند طلاق والدینش و شغل مادرش وجود دارد، با ناراحتی به ناگویا بازمی‌گردد. ارزیابی انتقادی. کارگردان سریال یوجی یامادا و یوشیتاکا آساما نامزد بهترین فیلم‌نامه جایزه آکادمی فیلم ژاپن برای کارشان در "اعتراف تورا-سان" شدند. از دیگر نامزدهای این فیلم در مراسم
شدند. از دیگر نامزدهای این فیلم در مراسم میتسو دگاوا برای بهترین کارگردانی هنری و ایسائو سوزوکی و تاکاشی ماتسوموتو برای بهترین صدا بودند. کوین توماس از «لس آنجلس تایمز» نوشت که این مدخل «یک فیلم جذاب است، مملو از احساسات، شوخ‌طبعی و شفقت، که باعث شد فیلم‌های توراسان همیشه محبوب‌ترین جاذبه در سینماهای ژاپنی زبان در لس آنجلس باشند».
تورا-سان بهانه می‌آورد () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۹۲ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهلمین و پنجمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. رؤیای در خواب توراسان ژاپن در دوران میجی است و دکتر «کوروما تورا» در حال ترجمه «هملت» است. دو جوان به نام‌های میتسوئو و ایزومی در حال فرار به خانه او می‌آیند. تعقیب کننده‌ها به دنبال آنان به آنجا می‌آید، اما توراسان با مهارت ادبی و نظامی آنها را دفع می‌کند. ایزومی با موفقیت در یک فروشگاه موسیقی در اوموته ساندو در توکیو شغل پیدا
فروشگاه موسیقی در اوموته ساندو در توکیو شغل پیدا کرده‌است. میتسوئو می‌تواند بیشتر از قبل با ایزومی ملاقات کند و اوقات خوبی را با هم سپری می‌کنند. توراسان در رستورانی در ابوراتسوکو در استان میازاکی، با «چوکو»، زنی که آرایشگاهی دارد، ملاقات می‌کند. وقتی چوکو داشت آه می‌کشید: «مگه یک آدم خوبی پیدا نمی‌شود؟» تورا که پولش تمام شده موهایش را نزد او کوتاه می‌کند و از باران در آرایشگاه او پناه می‌گیرد.
واسطه ازدواج تورا-سان () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۹۳ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهلمین و ششمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. در ابتدا، تورا به دسته شرکت کنندگان در یک عروسی که از خیابان می‌گذرند، می‌گوید: «تبریک می‌گویم!» آن‌ها فقط زمانی می‌توانند شاد باشند که از یکدیگر احساس قدردانی کنند. میستوئو خواهرزادهٔ تورا-سان در آستانه فارغ‌التحصیلی از دانشگاه است، اما پس از درخواست کار برای بیش از ۳۰ شرکت، عمدتاً شرکت‌های بزرگ، نتوانسته شغلی پیدا کند. میستوئو که
شرکت‌های بزرگ، نتوانسته شغلی پیدا کند. میستوئو که ناامید شده‌است پس از بحث با پدرش از خانه بیرون می‌زند و بدون برنامه به کوتوشیما در استان کاگاوا در کنار دریای داخلی ستو می‌رود.
توصیه ساده تورا-سان () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۹۴ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهلمین و هفتمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. خلاصه. توراجیرو یک خواننده ناموفق انکا (موسیقی ژاپنی) ساچیکو کوبایاشی را در سفر می‌بیند و با فال‌بینی از روی چهره او را تشویق می‌کند. توراجیرو برای اولین بار پس از مدت‌ها به شیباماتا بازمی‌گردد، اما آن شب، موضوع میتسوئو و نارضایتی از کاری که پیدا کرده شروع می‌شود. میتسوئو به توراجیرو شکایت می‌کند که برای شغل فروش در شرکت تولید کفش و عمده
می‌کند که برای شغل فروش در شرکت تولید کفش و عمده فروشی که پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه به آن ملحق شده‌است مناسب نیست. با شنیدن این موضوع، توراجیرو به میتسوئو تکنیک‌هایی را می‌آموزد که در طول سال‌ها در تجارت دستفروشی یادگرفته است. میتسوئو و بقیه اعضای خانواده تحت تأثیر نمایش او در مورد نحوه فروش مداد، از جمله خاطرات دوران کودکی او قرار گرفتند. با این حال، روز بعد، توراجیرو خانواده اش را عصبی می‌کند که زیرا می‌گوید برای سلام کردن و تشکر با رئیس خواهرزاده اش قصد دارد به شرکت میتسوئو برود. پس از دعوا با
اش قصد دارد به شرکت میتسوئو برود. پس از دعوا با خانواده اش توراسان دوباره راهی سفر می‌شود. توراجیرو با «نوریکو میا» (رینو کاتاسه)، زنی که در کنار دریاچه بیوا ایستاده‌است، صحبت می‌کند. نوریکو با دوربینی در ماشینش در یک سفر عکاسی بود. توراجیرو درحالی‌که پس از صحبت با او در حال خداحافظی است، می‌بیند که نوریکو از روی یک سنگ سقوط می‌کند و توراجیرو او را به یک کلینیک ارتوپدی می‌برد. نوریکو در نهایت در همان مسافرخانه توراجیرو می‌ماند آنها در مورد زندگی خود صحبت می‌کنند، توراجیرو متوجه می‌شود که او زن یک خانه‌دار
توراجیرو متوجه می‌شود که او زن یک خانه‌دار با کلاس بالا است که در کاماکورا زندگی می‌کند و سالی یک بار به مدت یک هفته از خانواده اش مرخصی می‌گیرد و برای عکاسی به مسافرت می‌آید. او می‌گوید که من به عنوان یک سرگرمی در حال انجام یک سفر عکاسی هستم. به نظر می‌رسید نوریکو از آن شادی و رفاهی برخوردار است که توراجیرو و ساکورا در حسرت آن هستند اما توراجیرو که از جمله نوریکو «من و شوهرم همدیگر را دوست نداریم» متعجب می‌شود. تصمیم می‌گیرد با نوریکو برای دیدن جشنواره هیکیاما در شهر ناگاهاما، شیگا برود و همان روز شوهر
در شهر ناگاهاما، شیگا برود و همان روز شوهر نوریکو (سی هیرازومی) به دلیل زخمی شدن او می‌آید تا نوریکو را بردارد و با ماشین به خانه شان در کاماکورا برساند.
نسخه ویژه تب گرمسیری تورا-سان () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۹۷ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم چهل و نهمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت "اوتوکو وا تسورای یو" است. کیوشی آتسومی، که تا کنون آهنگ این سری از فیلم را اجرا کرده بود، درگذشت، بنابراین آکی یاشیرو به جای آن آواز می‌خواند.
مارچین سُسنوفسکی (؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۲) بازیگر، صداپیشه، کارگردان فیلم و کارگردان نمایش اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سال‌های شیرین"، "با گذشتِ روزها، از پسِ سال‌ها…"، "طایفه"، "خانواده جایگزین"، "رنگ‌های خوشبختی" و "پدر متیو" اشاره نمود.
استانیسواف رادوان (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۳۹) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "در روز روشن"، "خراش" و "با گذشتِ روزها، از پسِ سال‌ها…" اشاره نمود.
معماری بوم‌شناختی یا بوم سازه ، مجموعه‌ای از «معماری» و «بوم‌شناسی»، زمینه‌ای برای ایجاد اصول طراحی معماری برای زیستگاه‌های انسانی بسیار انبوه و دارای پیامد زیست‌محیطی کم است. کاربرد آن در داستان‌های علمی‌تخیلی این اصطلاح را سر زبان‌ها انداخت. یکی از معروفترین اشارات به این مفهوم در سه گانه اسپرال (نورومانسر، کنت زیرو و مونالیزا اوردرایو) نوشته ویلیام گیبسن در ژانر سایبرپانک صورت گرفته است. مترجم نورومانسر، آرش طهماسبی، در واژه نامه ای که برای این رمان تهیه کرد، معادل «بوم سازه» را پیشنهاد داده است. معماری
کرد، معادل «بوم سازه» را پیشنهاد داده است. معماری بوم‌شناختی برای کاهش پیامد انسان بر منابع طبیعی پیشنهاد شد. الگوهای معماری بوم‌شناختی ممکن است تکنیک‌های شناخته‌شده ساختمانی و مهندسی عمران را در پروژه‌های بسیار بزرگ، اما عملی به‌منظور دستیابی به صرفه‌جویی در مقیاس عابر پیاده به کار گیرند که ثابت کرده‌اند، پس از خودرو، به روش‌های دیگر دشوار است.
اصول شهرسازی هوشمند (به انگلیسی: "Principles of Intelligent Urbanism") نظریه‌ای در حوزهٔ برنامه‌ریزی شهری است که نخستین‌بار توسط کریستوفر چارلز بنینگر، معمار و شهرساز آمریکایی‌تبار ساکن هند، تدوین شد. این نظریه متشکل از ده اصل است که با هدف ارتقاء انسجام نهادی، مانایی محیطی، عدالت اجتماعی و کیفیت زندگی در محیط‌های شهری مطرح شده‌اند. پیشینه. اصول شهرسازی هوشمند در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و اوایل دههٔ ۲۰۰۰ تدوین شدند. نخستین تجربهٔ اجرای این اصول در طرح ساختارمند شهر تیمفو، پایتخت بوتان، صورت گرفت که طراحی آن توسط
تیمفو، پایتخت بوتان، صورت گرفت که طراحی آن توسط شرکت بنینگر و همکاران انجام شد. اصول ده‌گانه. ده اصل تشکیل‌دهندهٔ این نظریه به شرح زیر هستند: مقایسه با نظریه‌های مشابه. اصول شهرسازی هوشمند در پیوند با رویکردهایی همچون رشد هوشمند (Smart Growth)، شهرسازی مانا (Sustainable Urbanism)، توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل همگانی (Transit-Oriented Development) و شهر ۱۵ دقیقه‌ای (15-minute city) قرار دارد. این نظریه همچنین با اندیشه‌های جین جیکوبز، یان گل و ویلیام وایت که بر تجربهٔ انسانی و پویایی اجتماعی تأکید دارند،
که بر تجربهٔ انسانی و پویایی اجتماعی تأکید دارند، هم‌راستا است. نمونه‌های اجرا. مهم‌ترین نمونهٔ اجرای اصول PIU، طرح جامع شهر تیمفو در بوتان است که در آن اصول ده‌گانه به‌عنوان چارچوب برنامه‌ریزی در نظر گرفته شده‌اند. دانشگاه سی‌ایی‌پی‌تی در هند نیز این اصول را در برنامه‌های آموزش شهرسازی لحاظ کرده است.
کوپرنیک () یک فیلم درام تاریخی لهستانی به کارگردانی اوا پتلسکا{ و چسواف پتلسکی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد و در همان سال در هشتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو برندهٔ جایزهٔ نقره‌ای شد. این فیلم نمایندهٔ لهستان در رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در چهل و ششمین دوره جوایز اسکار بود که به فهرست نهایی نامزدان راه نیافت.
هیلی براکن یک مدل و شخصیت تلویزیونی استرالیایی است. او با بازیکن سابق کریکت ناتان براکن ازدواج کرده‌است. او و همسرش در مسابقه استرالیایی "Dancing with the Stars" با یکدیگر رقابت کردند، جایی که هیلی و شریکش آریک یگودکین دوم شدند. هیلی براکن رقصیدن را در ۳ سالگی آغاز کرد. براکن دارای مدرک تدریس در دبستان است و کارهایی را برای اخذ مدرک حقوق تکمیل کرده‌است. در سال ۲۰۰۴ با ناتان براکن بازیکن کریکت ازدواج کرد. براکن به خاطر ظاهرش در جوایز مدال مرزی آلن در سال ۲۰۱۰ به شهرت رسید. این ظاهر منجر به مدلینگ براکن روی
به شهرت رسید. این ظاهر منجر به مدلینگ براکن روی جلد مجلات پسران استرالیایی شد.
دسترسی اجتماعی مفهومی از ارائه خدمات عمومی، امکانات و امور فاهی برای گروه‌های کاربری مورد نظر است. دسترسی محدود ممکن است به دلیل هزینه بالای آنها، نبود زیرساخت مناسب یا به دلیل تعصبات درون جامعه باشد که استفاده را محدود می‌کند. سیاست‌گذاران شهری برای دسترسی همگانی به آب آشامیدنی، دفع فاضلاب، دفع پسماند جامد، کمک‌های پزشکی و آموزش برنامه‌ریزی می‌کنند. سیاست‌ها ممکن است فرض کنند که بخش خصوصی بخشی از این نیازها را تأمین می‌کند. «دسترسی» واقعی این سیستم‌ها معمولاً بسیار کمتر از حد مورد نیاز است. این امر به ویژه
بسیار کمتر از حد مورد نیاز است. این امر به ویژه در جوامع نوظهور و به سرعت در حال توسعه شهری یک نگرانی است. دسترسی اجتماعی برای اصول شهرسازی هوشمند که از فرصت‌های اجتماعی و اقتصادی به عنوان یکی از بدیهیات اساسی خود حمایت پشتیبانی می‌کند، محوری است.
فرومبورک (؛ - ) شهرکی در شمال لهستان است که در شهرستان برانگوو در استان وارمی-ماسوری واقع شده است و جمعیت آن ۲٬۲۶۰ نفر است (آمار ۲۰۲۱). نام این شهر نخستین بار اسناد قرن ۱۳ میلادی دیده می‌شود و نیکلاس کوپرنیک در اوایل قرن ۱۶ در این شهر زندگی می‌کرد. فرومبورک به دلیل مکان‌های تاریخی زیادی که دارد به «جواهر وارمیا» معروف است. موزه کوپرنیک در فرومبورک نمایشگاه‌هایی در رابطه با این ستاره‌شناس برجسته و همچنین به‌طور کلی در زمینهٔ نجوم برگزار می‌کند و یک آسمان‌نما هم دارد. یکی از بزرگ‌ترین جاذبه‌های گردشگری این
هم دارد. یکی از بزرگ‌ترین جاذبه‌های گردشگری این شهر کوچک، «جشنواره بین‌المللی سالانه موسیقی ارگ» است که هر تابستان برگزار می‌شود.
ویتولد آدامِک (؛ ۷ نوامبر ۱۹۴۵–۱۸ فوریه ۲۰۱۷) تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌بردار و کارگردان اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "قمار فوتبال"، "شال‌گردن زرد"، "مادر پادشاهان"، "منم، دزد"، "بچه‌ها و ماهی"، "زنجیره احساسات"، "قهرمان سال"، "دریاچهٔ کُنستانس"، "با گذشتِ روزها، از پسِ سال‌ها…"، "دیروز"، "فیلمی کوتاه درباره عشق" و "پست" اشاره نمود.
زهره نیم پوسته یک رمان علمی-تخیلی از نویسنده آمریکایی فیلیپ ژوزه فارمر است. این کتاب برای اولین بار به عنوان یک "گزیده"منسوب به تروت (اگرچه توسط ونگات نوشته شده است) منتشر شد. با اجازه ونگات، فارمر این قطعه را به یک رمان مستقل تبدیل کرد. داستان اولین بار در دو قسمت در شماره دسامبر ۱۹۷۴ مجله فانتزی و علمی تخیلی منتشر شد. طرحی که در آن زمین توسط مقامات کیهانی که در حال تعمیرات روزمره فضایی هستند نابود می‌شود و تنها انسان بازمانده برای یافتن علت این اتفاق به جستجو می‌پردازد، بعد ها این داستان الهامی بخشی برای
می‌پردازد، بعد ها این داستان الهامی بخشی برای سری های بعدی تحت عنوان راهنمای مسافران مجانی کهکشان شد. . فارمر در مقدمه این کتاب نوشته بود که ونگات در ابتدا اجازه انجام پروژه را نداده بود، اما در نهایت تسلیم شد. پس از انتشار رمان، در یک مقاله بیان شد که فارمر بدون اجازه ونگات قصد داشت داستان را بنویسد، که خشم ونگات را برانگیخت. همچنین، عموماً فرض بر این بود که ونگات این کتاب را نوشته است. این مشکل با چاپ مجدد کتاب با نام فارمر به عنوان نویسنده حل شد. این رمان الهام بسیاری از شخصیت ها و مکان ها شد. فارمر
رمان الهام بسیاری از شخصیت ها و مکان ها شد. فارمر اشاره های زیادی به ادبیات و نویسندگان داستانی کرد. بیشتر نام های بیگانه ها در سیاره زهره با ترکیب حروف کلمات انگلیسی با غیرانگلیسی شکل گرفته اند. تصویر جلد اشاره‌ای به یک نقاشی چسب رنگ رنسانس ایتالیا توسط ساندرو بوتیچلی به نام زایش ونوس (بوتیچلی) دارد که تولد خداوندگار ونوس هنگام برخاستن از دریا را به تصویر می‌کشد. عبارت " نیم پوسته" معمولاً به روشی برای سرو صدف اشاره دارد. در ابتدا انتشارات دل حق نشر را داشت اما در سال ۲۰۱۳، انتشارات تایتان، زهره نیم‌پوسته
اما در سال ۲۰۱۳، انتشارات تایتان، زهره نیم‌پوسته را با جلد جدید به نام تولد ونوس تجدید چاپ کرد.
کنعان کریم‌اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شمکر، باشگاه فوتبال کپز، باشگاه فوتبال قره‌باغ، باشگاه فوتبال توران توووز، باشگاه فوتبال مویک باکو، باشگاه فوتبال ویلش ماسال‌لی، باشگاه فوتبال کاروان، و باشگاه فوتبال قبله اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
نجات لطیف اوغلو محب‌علی‌اف (زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان و زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.