payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌سختی می‌توان اغراق کرد»، اخلاق عملی را به‌دلیل ناهماهنگی فلسفی در فصل سقط جنین مورد انتقاد قرار داد. او استدلال می‌کند که سینگر به‌اندازه کافی توضیح نمی‌دهد که ترجیح و سودمندی هر کدام چگونه به سقط جنین نگاه می‌کنند، و تفاوت‌های آن‌ها را آشکار نمی‌کند.
ساموئل ایرا شفلر (به انگلیسی: Samuel Ira Scheffler)، (زاده ۱۹۵۱) فیلسوف اخلاق و سیاسی، استاد دانشگاه فلسفه و حقوق در گروه فلسفه و دانشکده حقوق در دانشگاه نیویورک است. تحصیلات و شغل. "شفلر" قبل از نقل مکان به دانشگاه نیویورک در سال ۲۰۰۸، به مدت ۳۱ سال در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرد. او دکترای خود را از دانشگاه پرینستون، جایی که شاگرد فیلسوف توماس نیگل بود، دریافت کرد. "شفلر" در سال ۲۰۰۴ به‌عنوان عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد او فرزند ایزرییل شفلر فیلسوف دانشگاه هاروارد است. همچنین او عضو
شفلر فیلسوف دانشگاه هاروارد است. همچنین او عضو فرهنگستان علوم نروژ است. کار فلسفی. کتاب اخیر او، "مرگ و زندگی پس از مرگ،" بر اساس سخنرانی‌های تانر او در دانشگاه کالیفرنیا، توجه قابل توجهی را به‌دلیل این استدلال که ما در زندگی برای خود ارزش قائل هستیم، به این فرض بستگی دارد که زندگی مدت‌ها پس از مرگ ما ادامه خواهد داشت. همان‌طور که مارک جانستون فیلسوف پرینستون در "بوستون ریویو" توضیح داد: فیلسوف انگلیسی جان کاتینگهام در ارزیابی این استدلال نوشت: «شفلر مقاله فوق‌العاده‌ای ارائه کرده‌است. در واقع به نظر من
فوق‌العاده‌ای ارائه کرده‌است. در واقع به نظر من برای قواره فلسفه تحلیلی خوب است. کاملاً عاری از اصطلاحات مبهم و دیگر ترفندهای خسته‌کننده است، با این حال دقیقاً به روش صحیحی استدلال و مطالبه می‌کند. ما را وادار می‌کند تا در مورد پیامدهای بررسی‌نشده باورهای موجود خود فکر کنیم».
نکوهش در ایالات متحده آمریکا () زمانی انجام می‌شود که اعضای یک نهاد بخواهند رئیس‌جمهور ایالات متحده، یکی از اعضای کنگره، یک قاضی یا یکی از اعضای کابینه را به‌طور علنی توبیخ کنند. این سازوکار متکی به احساس شرم و با هدف عدم تأیید متعاقب رای‌دهندگان به فرد است، اما تأثیر عملی کمی در اعضای کنگره دارد و زمانی که در مورد رئیس‌جمهور انجام شود هیچ اثر عملی ندارد. نکوهش (Censure)، محکومیت رسمی، علنی و گروهی از یک فرد، یا یک عضو گروه، که اقداماتش در تضاد با استانداردهای قابل قبول گروه برای رفتار فردی است انجام
قابل قبول گروه برای رفتار فردی است انجام می‌شود.
موضوع یک قصه پریان در کشور ژاپن است. این قصه را می‌توان در کتاب مصور "اوتوگی زوشی" پیدا کرد. شخصیت‌ها و درون‌مایه مشابه‌ای با این قصه در سایر نقاط جهان یافت می‌شود، مانند داستان فولکلور انگلیسی تام انگشتی. افسانه. روزی روزگاری یک زوج مسن که هیچ فرزندی نداشتند، به سومی‌یوشی سانجین، ایزد شینتو دعا کردند: «خدایا، لطفا به ما کودکی عطا فرما، هرچقدر هم کوچک باشد». سپس کودکی متولد شد که تنها یک سون (حدود ۳ سانتی‌متر یا ۱/۲ اینچ) قد داشت، پسری به اندازهٔ انگشت شست پیر مرد. بنابراین آن‌ها کودک را «پسر یک-سونی» یا
پیر مرد. بنابراین آن‌ها کودک را «پسر یک-سونی» یا «ایسون بوشی» نامیدند. "ایسون بوشی" پسر کوچکی است که هرگز رشد نمی‌کند. زمانی که می‌خواهد خانه را ترک کند تا به دنبال سرنوشت خود برود، توسط قایقی که مادرش از کاسه برنج برایش ساخته، چوب غذاخوری به عنوان پارو، و شمشیری که پدرش از سوزن برایش درست کرده، به سوی رودخانه رهسپار می‌شود. او در یک خانهٔ بزرگ شغلی پیدا می‌کند و وظیفه محافظت از دختر اربابش به او محول می‌شود. در یکی از روزها زمانی که با دختر اربابش بیرون می‌رود، یک اُنی (غول ژاپنی) دختر را تهدید به ربودن
یک اُنی (غول ژاپنی) دختر را تهدید به ربودن می‌کند، هنگامی‌که "ایسون بوشی" با شمشیر سوزنی خود سعی در نجات دختر دارد، اُنی او را می‌بلعد. اما "ایسون بوشی" دلسرد نشد و از سوزن برای ضربه زدن به معدهٔ اُنی استفاده کرد و او فریاد کشید: «دردم می‌گیرد، بس کن». ضربات "ایسون بوشی" باعث سرفه کردن اُنی و بیرون انداختن او شد. غول سپس به سمت کوهستان پا به فرار گذاشت و چکش جادویی (اوچیده نو کوزوچی) خود را که هر آرزویی را برآورده می‌کرد، پشت سر خود جا گذاشت. "ایسون بوشی" چکش جادویی را برداشت و با تاباندن آن آرزو کرد تا
چکش جادویی را برداشت و با تاباندن آن آرزو کرد تا بدنش را تا ارتفاع شش شکو (حدود ۱۸۲ سانتی‌متر یا ۶ فوت) بزرگ کند، و سپس با دختر ازدواج کرد.
بیابان کوبوچی (یا کوبوقی، در زبان مغولی به معنای کمان/قوس) بیابانی در فلات اوردوس در منطقه‌ی خودمختار مغولستان داخلی واقع در شمال غرب چین است. این بیابان که در واقع بخشی از بیابان اوردوس است با مساحتی در حدود ۱۸۶۰۰ کیلومتر مربع نزدیک‌ترین بیابان به پایتخت، پکن و هفتمین بیابان بزرگ چین محسوب می‌شود. بیابان زایی. این منطقه که تا اواخر حکومت دودمان چینگ عمدتاً به شکل علفزار بود، تحت تأثیر قرن‌ها جنگ، چرای بی‌رویه دام و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع طبیعی دچار پدیده‌ی بیابان‌زایی شده بود و در نتیجه‌ی آن بیش از
بیابان‌زایی شده بود و در نتیجه‌ی آن بیش از ۷۴۰ هزار نفر مردم ساکن در منطقه گرفتار فقر شدید شده بودند. احیای اکولوژیک. در سال ۱۹۸۸، شرکت چینی با همکاری مردم محلی و دولت پکن پروژه‌ای را برای مبارزه با بیابان‌زایی و احیای اکولوژیک منطقه‌ی کوبوچی آغاز کرد. در نتیجه‌ی این تلاش‌ها و پس از حدود سه دهه، دست‌کم یک سوم از مساحت این بیابان سرسبز شده‌ است. روش‌های مختلفی برای احیای پوشش گیاهی، تثبیت خاک و توقف پیشروی تپه‌های شنی به سمت مزارع و روستاها به کار رفته است که از جمله آنها می‌توان موارد زیر را برشمرد:
دیوید گوتیه (به انگلیسی: David Gauthier)، (زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۲) فیلسوف کانادایی-آمریکایی است که به خاطر نظریه قرارداد اجتماعی نئوهابزی اخلاقی خود شناخته شده‌است، همان‌طور که در کتاب "اخلاقیات با توافق در" سال ۱۹۸۶ ارائه شد. زندگی و حرفه. "گوتیه" در سال ۱۹۳۲ در تورنتو به‌دنیا آمد و در دانشگاه تورنتو (کارشناسی، ۱۹۵۴)، دانشگاه هاروارد (کارشناسی ارشد، ۱۹۵۵)، و دانشگاه آکسفورد (۱۹۵۷، دکترا. ,) تحصیل کرد. او از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۰ در دانشگاه تورنتو تدریس کرد. او به دپارتمان فلسفه در دانشگاه پیتسبرگ پیوست، جایی که
دپارتمان فلسفه در دانشگاه پیتسبرگ پیوست، جایی که اکنون به‌عنوان استاد ممتاز شناخته می‌شود. فلسفه. "گوتیه" نویسنده مقالات متعددی است که برخی از مهم‌ترین آن‌ها در "«معامله اخلاقی»" و همچنین چندین کتاب از جمله "استدلال عملی"، "منطق لویاتان"، "اخلاق با توافق" و "روسو: احساس هستی" گردآوری شده‌است. "گوتیه" علاوه بر کار منسجم در نظریه اخلاق، به تاریخ فلسفه سیاسی، به‌ویژه هابز و روسو نیز علاقه‌مند است. او همچنین روی نظریه عقلانیت عملی کار کرده‌است؛ او از تلاش برای درک عقلانیت اقتصادی شروع می‌کند، نه از پیشینیان
درک عقلانیت اقتصادی شروع می‌کند، نه از پیشینیان کانتی یا ارسطویی. "گوتیه" نظریه ارزش را به‌عنوان یک موضوع ترجیحات ذهنی افراد درک می‌کند و استدلال می‌کند که محدودیت‌های اخلاقی در به حداکثر رساندن ساده مطلوبیت از نظر احتیاطی قابل توجیه هستند. او استدلال می‌کند که عاقلانه‌ترین کار این است که از حداکثر کردن مستقیم چشم پوشی کنیم و در عوض یک رویکرد حداکثرسازی محدود را اتخاذ کنیم، که بر اساس آن فرد تصمیم می‌گیرد با همه افرادی که تمایل به هم‌کاری دارند تعامل داشته باشد و بقیه افراد را دچار نقص کند (بیشینه‌سازهای
باشد و بقیه افراد را دچار نقص کند (بیشینه‌سازهای مستقیم)، زیرا هم‌کاری مکرر بازدهی بیش‌تری را نسبت به انصراف متقابل مکرر از قراردادها فراهم می‌کند (همان‌طور که در یک بازی دوراهی زندانی مشاهده می‌شود). طبق اخلاق قراردادی گوتیه، محدودیت‌های اخلاقی موجه هستند زیرا همه ما را از نظر ترجیحات (هر چه که باشند) بهتر می‌کنند. نتیجه این است که تفکر اخلاقی خوب فقط یک نسخه عالی و ظریف استراتژیک (نظریه بازی) از استدلال ابزاری است.
پورنوفیلم () یک گروه پانک روسی از شهر دوبنا و یکی از محبوب‌ترین گروه‌های راک در روسیه است. در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد. اعضای گروه عبارتند از ولادیمیر کوتلیاروف، خواننده و شاعر اصلی، ویاچسلاو سلزنف، گیتاریست سولو، الکساندر روساکوف، گیتاریست ریتم و مدیر گروه، روسلان صابروف درامر و الکساندر آگافونوف، نوازنده بیس. این گروه به دلیل اشعار بسیار سیاسی و تبلیغ سبک زندگی سالم از سایر گروه‌های پانک-راک روسی متمایز است. همه اعضای گروه گیاهخوار هستند و الکل مصرف نمی‌کنند، مواد مخدر مصرف نمی‌کنند و سیگار نمی‌کشند. این گروه در
مخدر مصرف نمی‌کنند و سیگار نمی‌کشند. این گروه در سالهای اولیه فعالیت خود در دوبنا محبوب بود، اما پس از انتشار چهارمین آلبوم خود «در محدوده بین ناامیدی و امید» و لغو تعدادی از کنسرت‌ها توسط مقامات محلی، آن را منتشر کرد و شهرت ملی به دست آورد و به یکی از نوازندگان برجسته موسیقی راک در روسیه تبدیل شد. در حال حاضر، پورنو فیلم ۱۳ انتشار دارد که شامل ۸ آلبوم استودیویی و ۵ مینی آلبوم می‌شود. به گفته رهبر گروه ولادیمیر کوتلیاروف، نام گروه استعاره ای از واقعیت اطراف است.
اُستروک (Ostrovok.ru) یک سرویس رزرو آنلاین هتل روسی است که در سال ۲۰۱۰ توسط سرژ فاگوت و کریل ماخارینسکی با دفتر مرکزی در مسکو تأسیس شد. بیش از یک میلیون گزینه اقامت دارد. بر اساس گزارش سیمیلاروب، تعداد کاربران این سرویس در اوت ۲۰۱۸ حدود ۵٫۴ میلیون نفر برآورد شده‌است. تا سال ۲۰۱۸، گردش مالی این شرکت ۷۱۳ میلیون دلار برآورد شده‌است. شرکای اُستروک عبارتند از مگافون, هتل‌های ترکیبی, مشاور سفر, فرودگاه بین‌المللی شرمتیوو, Aviasales و Kayak. در سال ۲۰۱۲، سرویس رزرو هتل اُستروک ساکن مرکز نوآوری اسکولکوو شد. در
رزرو هتل اُستروک ساکن مرکز نوآوری اسکولکوو شد. در آوریل همان سال، اُستروک قرارداد همکاری با موتور متاجستجوی هتل استرالیا هتل‌های ترکیبی منعقد کرد. که امکان به اشتراک گذاری داده‌های بین سازمانی را فراهم می‌کند. در همان سال، اُستروک اولین نسخه از برنامه‌های کاربردی برای آی‌اواس و اندروید را راه اندازی کرد.
لی سو-جی (زاده )خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است.او با نام‌های سوجی و حالا نیز شناخته می‌شود.
پاسکواله آنفوسی (زاده ۵ آوریل ۱۷۲۷ - درگذشته فوریه ۱۷۹۷) آهنگساز اپرا و ویولونیست ایتالیایی دوره کلاسیک اولیه بود. او در شهر تاجا، واقع در ناحیه لیگوریا ایتالیا به دنیا آمد. ابتدا به فراگیری ویولن پرداخت و به مدت ۱۰ سال، نیکولو پیچینی و آنتونیو ساچینی دو آهنگساز شهیر ایتالیایی دیگر، همراه او در تحصیل موسیقی بودند. آنفوسی عمدتاً در لندن، ونیز و رم مشغول به کار بود. وی آهنگساز پرکاری بود و در طول حیات خود بیش از ۸۰ اپرا، هم شامل اپرا سریا و هم اپرا بوفا نوشت، اگرچه در سال‌های آخر عمرش بر موسیقی کلیسایی،
اگرچه در سال‌های آخر عمرش بر موسیقی کلیسایی، به‌ویژه اوراتوریوها تمرکز داشت. آنفوسی در سال ۱۷۹۷ در رم درگذشت.
سیویلی چوچگ (به انگلیسی: Sivili Chuchg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پیما، آریزونا واقع شده‌است. نام آن از اودهام سیویلی چوچگ گرفته شده‌است که خود سیویل را از اسپانیایی به معنای «پیاز» وام گرفته‌است. عبارت اودهام به معنای «پیاز ایستاده» است. سیویلی چوچگ ۶۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیف وایا (به انگلیسی: Sif Vaya) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. سیف وایا که در اودهام به معنای چاه تلخ است، در نتیجه تصمیم هیئت بررسی نام‌های جغرافیایی در سال ۱۹۴۱به نام رسمی تبدیل شد. سیف وایا ۵۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کنعان مکان سرشماری (به انگلیسی: Canaan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنعان، ورمونت واقع شده‌است. کنعان یک مکان سرشماری است. از کل مساحت آن ۱/۶ مایل مربع (۴/۲۲ کیلومتر مربع) در خشکی و ۰/۰۴۶ مایل مربع (۰/۱۲ کیلومتر مربع) یا ۲/۸۷ درصد در آب قرار دارد. و جمعیت آن ۳۹۲ نفر است و ۳۱۷٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویدویل (به انگلیسی: Weedville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مریکوپا، آریزونا واقع شده‌است. این یک منطقه مسکونی کوچک خارج از محدوده شهر پیوریا بود که در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد. ویدویل ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الیزار کاشانی ( ; 13 مارس ۱۹۲۳–۱۶ آوریل ۱۹۴۷) یکی از اعضای ایرگون در فلسطین در زمان حکومت بریتانیا در این منطقه و یکی از ۱۲ اولی هاگاردوم بود. اوایل زندگی. کاشانی در پتخ تیکوا در خانواده ای فقیر یهودی ایرانی با ۴ برادر و ۳ خواهر به دنیا آمد. در جوانی عضوی از جنبش مکابی بود و در ۱۳ سالگی در یک کارخانه مشغول به کار شد. کاشانی در ۲۳ اوت ۱۹۴۴ توسط نیروهای بریتانیایی به ظن عضویت در ایرگون دستگیر و به لاترون فرستاده شد. او سرانجام در کنار ۲۵۰ زندانی یهودی دیگر به اریتره منتقل شد. کاشانی زمانی که در آفریقا بود،
اریتره منتقل شد. کاشانی زمانی که در آفریقا بود، اصرار داشت که به نیروی زیرزمینی ایرگون بپیوندد، اگرچه در ابتدا او را به خاطر سابقه بازداشت نمی‌پذیرفتند. زمانی که در اریتره بود، زبان انگلیسی را به خوبی آموخت. هنگامی که او به فلسطین بازگشت، علیرغم خطر گزارش شدن به پلیس بریتانیا به دلیل مظنون بودن، به یک مبارز برجسته برای ایرگون زوای لئومی تبدیل شد. فعالیتهای مخفی. در نیروی زیرزمینی او با اطلاعات، تسلیحات و عملیات نظامی سر و کار داشت و حتی یک دوره را برای فرماندهی شروع کرد، اما قبل از اینکه بتواند به پایان
شروع کرد، اما قبل از اینکه بتواند به پایان برسد درگذشت. در ۲۹ دسامبر ۱۹۴۶، کاشانی و چهار جنگجوی دیگر ایرگون، مردخای الکاهی، یخیل درسنر، حییم گیلاد و آبراهام میزراهی، برای اقدام در شبی که به عنوان شب ضرب و شتم شناخته می‌شود، حرکت کردند. در تقاطع تایاسیم، پنج نفر از آنها با یک سد پلیس مواجه شدند که از آنجا تیراندازی کردند. راننده، میزراهی بر اثر جراحات وارده جان باخت. الیزر و سه جنگجوی باقیمانده دستگیر و به یک اردوگاه نظامی در نزدیکی منتقل شدند، جایی که آنها یک سری شکنجه را پشت سر گذاشتند و ۲۰ ساعت متوالی
یک سری شکنجه را پشت سر گذاشتند و ۲۰ ساعت متوالی آنها را کتک زدند. پس از پنج روز که در آن تحقیر و ضرب و شتم شدند، این افراد به اورشلیم منتقل شدند. محاکمه و اعدام. در ۱۰ فوریه ۱۹۴۷، چهار دادگاه نظامی برگزار شد. الکاهی، کاشانی، درسنر و گیلاد شلوار و جوراب خاکی، کفش مشکی، کت خاکستری و کلاه جمجمه آبی مایل به سفید پوشیدند. این چهار نفر صلاحیت دادگاه برای محاکمه آنها را رد کردند و از پاسخ به سؤالات یا اتهامات خودداری کردند. پس از یک محاکمه کوتاه، قضات اعلام کردند که این چهار نفر به اتهام حمل سلاح مجرم شناخته
که این چهار نفر به اتهام حمل سلاح مجرم شناخته شدند. مجازات الکاهی، درسنر و کاشانی اعدام بود در حالی که گیلاد ۱۷ ساله به حبس ابد محکوم شد. همین که حکم شنیده شد، آن چهار نفر برخاستند و حتیکوه خواندند. امیدی در یشوف برای نجات این سه نفر وجود داشت که متهم به قتل نبودند، بلکه به خاطر داشتن سلاح زندانی شده بودند. کاشانی در زندان اورشلیم مریض بود، اما تا زمانی که در سلولش در زنجیر بود از مداوا خودداری کرد. درخواست خانواده او برای عفو نیز رد شد. وکیل او که بازگشت او از اریتره را نیز برعهده داشت، از او درخواست کرد
از اریتره را نیز برعهده داشت، از او درخواست کرد که درخواست عفو خود را امضا کند، اما کاشانی گفت که او حاکمیت انگلیس را به رسمیت نمی‌شناسد و بنابراین هیچ سندی را امضا نمی‌کند. در ۱۵ آوریل، چهار محکوم مخفیانه از اورشلیم به زندان عکا منتقل شدند. روز بعد، ۱۶ آوریل ۱۹۴۷، ساعت ۴ صبح، این چهار نفر بدون هشدار قبلی و بدون اطلاع خانواده‌هایشان به چوبه دار آورده شدند. در همان زمان، مقامهای بریتانیایی اشاره کردند که اعدام آنها قریب‌الوقوع نیست و چند ساعت قبل، وکیل ماکس سلیگمن، که عفو آنها را انجام می‌داد، مطلع شد که
سلیگمن، که عفو آنها را انجام می‌داد، مطلع شد که هنوز آمادگی لازم برای اعدام وجود ندارد. کاشانی و دیگران حتیکوه را در حالی که آنها را به دار می‌آوردند می خواندند. کاشانی آخرین نفر از چهار نفری بود که به دار آویخته شد. اجساد این چهار مرد توسط کاروانی از تانک‌ها و خودروهای زرهی بدون اطلاع شورا کادیشا یا اعضای خانواده آنها به شهر صفد هدایت شد و آنها نیمه برهنه در ایستگاه پلیس کوه کنعان قرار گرفتند. آخرین درخواست آنها، دفن شدن در روش پینا، مورد توجه قرار نگرفت. ساعت هفت صبح رادیو اعدام‌ها را اعلام کرد و در
ساعت هفت صبح رادیو اعدام‌ها را اعلام کرد و در فلسطین منع آمد و شد اعلام شد. صبح مردم صفد خواستار شرکت در گورستان شدند، اما این شهر نیز ممنوع الخروج بود. با این وجود، صدها یهودی زیر باران شدید به گورستان رسیدند، جایی که یهودیان چوبه دار در کنار قربانیان شورش‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۶ دفن شدند. شوک بزرگی در یشوف بر سر حلق آویز کردن، و محکومیت توسط بسیاری از جوامع یهودی در سراسر جهان ابراز شد. برخی از کشیشان آمریکایی حتی مجالس یادبودی ترتیب دادند. ماه‌ها بعد، نگهبانان بریتانیایی همچنان بر سر قبرها در صفد قرار می‌گرفتند
همچنان بر سر قبرها در صفد قرار می‌گرفتند تا نیروهای ایرگون اجساد را بیرون نبرند و طبق درخواست خود به روش پینا منتقل نکنند. خاطره. در چندین شهر اسرائیل از جمله تل آویو، بئرشبا، یافا و اورشلیم، خیابان‌هایی به نام کاشانی نامگذاری شد.
لیم جونگ-هی (زاده ) خواننده اهل کره جنوبی است.
اریک مان (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ شرکت کرده‌است.
ویکتور ماهانیا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸، ۱۹۵۲ و ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
مانوئل لدسما (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
ادواردو کاپستین (; – ۱۹۹۷) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ و ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
لوئیس ایباستا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
ائوسبیو ارناندس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
رولاندو هامر (؛ ۱۳ ژوئن ۱۹۲۱ – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
خوسه گونسالس (; زاده – درگذشته نامشخص) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
ماکسیمیلیانو گارافولیک (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
خوان خوسه گالو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ و ۱۹۵۲ شرکت کرده‌است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; فانوس دریایی پوینت پینوس در فوریه ۱۸۸۵ برای هدایت کشتی‌ها در سواحل اقیانوس آرام کالیفرنیا روشن شد. این قدیمی‌ترین فانوس دریایی است که به‌طور مداوم در ساحل غربی ایالات متحده کار می‌کند و حتی عدسی آن نیز اصلی است. فانوس دریایی جزیره آلکاتراز هشت ماه قبل از پوینت پینوس بود، اما در سال ۱۹۰۹ توسط زندان نظامی در حال گسترش جایگزین شد. فانوس دریایی پوینت پینوس هنوز یک راهنمای فعال گارد ساحلی ایالات متحده برای ناوبری است. نمایشگاه‌های موزه
ایالات متحده برای ناوبری است. نمایشگاه‌های موزه در محل و سایر عملکردهای مرتبط با فانوس دریایی توسط شهر پاسیفیک گرو، شهرستان مونتری، کالیفرنیا اداره می‌شود. فانوس دریایی توسط زمین گلف شهرداری پاسیفیک گروو احاطه شده‌است. شرح. منبع نور این فانوس دریایی، که بالاتر از سطح دریا ارتفاع دارد، یک لامپ ۱ کیلوواتی است که در شرایط مساعد تا دورتر قابل رؤیت است. قبلاً، نور آن یک ساعت قبل از غروب خورشید روشن می‌شد و یک ساعت پس از طلوع خورشید خاموش می‌شد. با تکمیل اتوماسیون در سال ۱۹۷۵، یک چراغ چشمک‌زن پشتیبان کوچک با
در سال ۱۹۷۵، یک چراغ چشمک‌زن پشتیبان کوچک با باتری در خارج از برج نصب شد و چراغ اصلی به‌طور دائم روشن شد. سیگنال حاضر دارای یک امضای چرخه ساده ۴ ثانیه‌ای روشن / ۴ثانیه و خاموش / ۱ ثانیه است. به عنوان یک کمک ناوبری بیشتر، یک چراغ رادیویی کلاس D به‌طور مداوم کار می‌کرد که بردی تا ۲۰مایل (۳۰ کیلومتر) داشت. در زیر فانوس دریایی نزدیک‌تر به ساحل، یک مه‌شکن نیز قرار داشت که می‌توانست به‌صورت دستی توسط پرسنل گارد ساحلی روشن شود، زمانی که عدم دید، استفاده از آن را تضمین می‌کرد. با ظهور ناوبری ماهواره‌ای موقعیت‌یاب
می‌کرد. با ظهور ناوبری ماهواره‌ای موقعیت‌یاب جهانی در سال ۱۹۹۳، چراغ رادیویی و مه‌شکن غیرفعال شد.
رائول اورا (؛ ۳ ژوئیه ۱۹۳۰ – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
پیتر آلبرت ریلتون (به انگلیسی: Peter Albert Railton)، (زاده ۲۳ مه ۱۹۵۰) فیلسوف آمریکایی است که استاد ممتاز دانشگاه گرگوری اس. کاوکا و استاد فلسفه دانشگاه میشیگان، آن آربور، که از سال ۱۹۷۹ در آن‌جا تدریس کرده‌است تحصیلات و شغل. ریلتون دکترای خود را در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه پرینستون، با نوشتن پایان‌نامه‌ای زیر نظر دیوید کی لوئیس گرفت. او استاد مدعو در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و دانشگاه پرینستون بود. ریلتون در سال ۲۰۰۴ به عضویت فرهنگستان هنر و علوم آمریکا و در سال ۲۰۱۶ به فرهنگستان علوم نروژ برگزیده شد. سخن‌رانی
۲۰۱۶ به فرهنگستان علوم نروژ برگزیده شد. سخن‌رانی عمومی او در مورد مبارزه خود با افسردگی مورد توجه و تحسین جامعه دانشگاهی قرار گرفت. کار فلسفی. پایان‌نامه ریلتون مربوط به تبیین علمی بود. تحقیقات اصلی او از آن زمان بر فرااخلاق معاصر و اخلاق هنجاری (به ویژه نتیجه‌گرایی) متمرکز است. او نویسنده کتاب "حقایق، هنجارها و ارزش‌ها" (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۳)، مجموعه‌ای از مقالات اصلی او در زمینه اخلاق، و یکی از ویراستاران (با استفان داروال و آلن گیبارد) کتاب "گفتمان اخلاقی و عمل: برخی" "رویکردهای فلسفی"
"گفتمان اخلاقی و عمل: برخی" "رویکردهای فلسفی" (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۹۶) است. "ریلتون" بازیگوشانه خود را یک «واقع‌گرای اخلاقی جسور و تندخو» توصیف کرده‌است. برخلاف برخی واقع‌گرایان اخلاقی، او فکر می‌کند که حقایق اخلاقی که گزاره‌های اخلاقی را صادق می‌کنند، واقعیت‌های طبیعی هستند.
اورلاندو سیلوا (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ و ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
مارکوس سانچس (؛ ۱۹۲۴ – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
لوئیس سالوادورس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
ارنان راموس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ شرکت کرده‌است.
آلوارو سالوادورس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ شرکت کرده‌است.
ارنان رافو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸، ۱۹۵۲ و ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
ادواردو پارا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
خوان اوستویک (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ و ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
آندرس میتروویک (؛ ۲۱ مه ۱۹۲۱ – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
میچل مئچ (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
لوئیس مارمنتینی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل شیلی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
ژان-ماری شارل آبریال (زاده ۱۷ دسامبر ۱۸۷۹ - درگذشته ۱۹ دسامبر ۱۹۶۲) دریاسالار و وزیر نیروی دریایی فرانسه بود. او در هر دو جنگ جهانی شرکت کرد و بیشتر به خاطر اقداماتش در دانکرک در سال ۱۹۴۰ شناخته می‌شود. سال‌های اول. آبریال کار خود را در سال ۱۸۹۶ در اکول ناوال، آکادمی نیروی دریایی فرانسه آغاز کرد و اولین پست خود را به عنوان "آرزومند" (میان کشتی) در سال ۱۸۹۸ به عهده گرفت. در طول جنگ جهانی اول، آبریال تا سال ۱۹۱۷ فرماندهی یک قایق گشتی در دریای آزاد را برعهده داشت، زمانی که به بخش ضد زیردریایی وزارت نیروی
داشت، زمانی که به بخش ضد زیردریایی وزارت نیروی دریایی پیوست. در سال ۱۹۲۰ به فرماندهی فرمانده ناوشکن (کاپیتان ناوچه) ارتقا یافت و ابتدا فرماندهی ناوشکن و در نهایت ناوگان کامل ناوشکن مستقر در دریای مدیترانه را بر عهده داشت. تبلیغات. پس از تکمیل مطالعات در مدرسه ناوال در نزدیکی بندر آتلانتیک-سواحل برست ، او در سال ۱۹۲۵ به "کاپیتان دو واسو" (ناخدا) ارتقا یافت، فرماندهی رزمناو سنگین در ۱۹۲۷-۱۹۲۹ و به عنوان افسر فرمانده خدمت کرد. اسکادران اول در تولون در سال ۱۹۳۰ به سمت دریابان و در سال ۱۹۳۶ به سمت معاون
۱۹۳۰ به سمت دریابان و در سال ۱۹۳۶ به سمت معاون دریاسالار ارتقا یافت و پس از آن به مدت سه سال فرماندهی اسکادران مدیترانه را برعهده داشت. در سال ۱۹۳۹ او به حفاظت از تجارت خارج از کشور فرانسه و همچنین سواحل شمالی فرانسه متهم شد و سال بعد ژنرال ماکسیم ویگان او را به عنوان فرمانده کل نیروهای دریایی شمال منصوب کرد. جنگ جهانی دوم. آبریال در جریان تخلیه دانکرک در سال ۱۹۴۰ با نیروهای انگلیسی همکاری کرد، حتی اگر قبل از عملیات از آن مطلع نشده بود. این عملیات در ۲۶ می با درخواست چندین قایق خصوصی در تلاش برای سازماندهی
درخواست چندین قایق خصوصی در تلاش برای سازماندهی کمک از نیروی دریایی فرانسه آغاز شد. در ۲۹ مه تخلیه آغاز شد. آبریال یکی از آخرین افرادی بود که تخلیه شد. پس از تخلیه، آبریال در شربور مستقر شد - جایی که به عنوان افسر ارشد، مجبور شد بندر را در ۱۹ ژوئن به آلمانی‌ها تسلیم کند. از ژوئیه ۱۹۴۰ تا ژوئیه ۱۹۴۱، او به عنوان فرماندار کل الجزایر به رژیم ویشی فیلیپ پتن خدمت کرد. رئیس جمهور رژیم ویشی ، پیر لاوال، او را به عنوان وزیر نیروی دریایی و فرمانده نیروهای دریایی منصوب کرد، سمتی که از ۲۹ نوامبر ۱۹۴۲ تا ۲۵ مارس ۱۹۴۳
کرد، سمتی که از ۲۹ نوامبر ۱۹۴۲ تا ۲۵ مارس ۱۹۴۳ در اختیار داشت. همکاری. در سقوط رژیم ویشی، آبریال دستگیر و متهم به همدستی با نیروهای محور شد، که به خاطر آن مستمری خود را از دست داد. پس از اینکه دولت موقت جمهوری فرانسه "دادگاه عالی" را دوباره تأسیس کرد، آن دادگاه او را به دلیل همکاری نازی‌ها محکوم و به ده سال کار اجباری محکوم کرد. اما در دسامبر ۱۹۴۷ به طور موقت آزاد شد و در سال ۱۹۵۴ از عفو عمومی برخوردار شد. فرهنگ عامه. در سال ۲۰۰۴ در مینی‌سریال بی‌بی‌سی با نام "دانکرک"، نقش آبریال توسط بازیگر فرانسوی آندره
"دانکرک"، نقش آبریال توسط بازیگر فرانسوی آندره اومانسکی ایفا شد.
شکنندگیِ نیکی یا آسیب‌پذیریِ خوبی (به انگلیسی: The Fragility of Goodness) یک کتاب فلسفی نوشته مارتا نوسبام است که به موضوعات فلسفی مانند معنای زندگی از طریق گفتگو با فیلسوفان باستانی مانند ارسطو می‌پردازد. نوسبام در بسیاری از آثار دیگرش نیز توجه زیادی به ارسطو دارد. این کتاب در سال ۱۹۸۶ منتشر شده‌است. بررسی‌ها. پاتریک اوسالیوان (۲۰۰۲)، نقد کلاسیک بریان ماور.
۳۰ روز () یا "Love Reset" یک فیلم کمدی رمانتیک سال ۲۰۲۳ کره جنوبی به کارگردانی نام ده جونگ و با بازی کانگ ها نول و جونگ سو مین است. این فیلم داستان زن و شوهری را روایت می‌کند که ۳۰ روز مانده به پایان ازدواجشان، به دلیل تصادفی غیرمنتظره از فراموشی رنج می‌برند. "۳۰ روز" در ۳ اکتبر ۲۰۲۳ منتشر شد. تولید. تصویربرداری اصلی در نوامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و در فوریه ۲۰۲۳ به پایان رسید.
دریاسالار سر ویلیام جورج تنانت (زاده ۲ ژانویه ۱۸۹۰ – درگذشته ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۳) یک افسر نیروی دریایی بریتانیا بود. او به دلیل نظارت بر تخلیه موفقیت‌آمیز دانکرک در سال ۱۹۴۰ مورد تحسین قرار گرفت. تنانت متعاقباً به عنوان کاپیتان کشتی جنگی خدمت کرد، زمانی که او به دنبال کشتی‌های سرمایه آلمانی در اقیانوس اطلس می‌گشت. زمانی که "ریپولس" توسط ژاپنی‌ها به همراه غرق شد، او در دریای جنوبی جین در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۱ سه روز پس از حمله به پرل هاربر در این جایگاه باقی ماند. او بعداً در راه اندازی بندرگاه مالبری و خطوط لوله پلوتو ،
در راه اندازی بندرگاه مالبری و خطوط لوله پلوتو ، که بخش مهمی از موفقیت عملیات اورلرد بود، کمک کرد. زندگینامه. تنانت که در آپتون-آپون-سورن متولد شد و در مدرسه گرامر قلعه هانلی در همان حوالی تحصیل کرد، در سال ۱۹۰۵ در سن ۱۵ سالگی به عنوان یک دانشجوی نیروی دریایی در کالج سلطنتی نیروی دریایی بریتانیا به نیروی دریایی سلطنتی پیوست. او سرانجام به عنوان ستوان فرعی موقت منصوب شد و در ۱۵ دسامبر ۱۹۰۹ در آن درجه تأیید شد، و در ۳۰ ژوئن ۱۹۱۲ به درجه ستوان ارتقا یافت، در نهایت در سال ۱۹۱۳ در ناوبری تخصص یافت. در طول جنگ