payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موکسونیدین () موکسونیدین (INN) یک نسل جدید داروی ضد فشار خون آگونیست گیرنده آلفا-۲/ایمیدازولین است که دارای مجوز برای درمان فشار خون بالا خفیف تا متوسط است. زمانی که تیازیدها، بتابلاکرها، مهارکننده‌های ACE و مسدودکننده‌های کانال کلسیم مناسب نباشند یا در کنترل فشار خون ناکام باشند، ممکن است نقش داشته باشد. افزون بر این، ظاهراً مستقل از کاهش فشار خون، اثرات مطلوبی را بر پارامترهای سندرم مقاومت به انسولین نشان می‌دهد. همچنین یک آزادکننده هورمون رشد است. مکانیسم عمل. موکسونیدین یک آگونیست انتخابی در زیرگروه ۱
عمل. موکسونیدین یک آگونیست انتخابی در زیرگروه ۱ گیرنده ایمیدازولین (I1) است. این زیرگروه گیرنده در هر دو ناحیه پرسور جانبی شکمی منقاری و فشاردهنده شکمی میانی مدولا ابلونگاتا یافت می‌شود؛ بنابراین موکسونیدین باعث کاهش فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک و در نتیجه کاهش فشار خون می‌شود. موکسونیدین در مقایسه با داروهای ضد فشار خون مرکزی قدیمی تر، با میل ترکیبی بسیار بیشتری به گیرنده ایمیدازولین I1 نسبت به گیرنده α۲ متصل می‌شود. در مقابل، کلونیدین با میل ترکیبی تقریباً برابر به هر دو گیرنده متصل می‌شود. موکسونیدین میل
برابر به هر دو گیرنده متصل می‌شود. موکسونیدین میل ترکیبی با I1 دارد که ۳۳ برابر بیشتر از α۲ است، در مقایسه با کلونیدین که تنها چهار برابر بیشتر است. افزون بر این، موکسونیدین همچنین ممکن است باعث افزایش دفع سدیم شود، مقاومت به انسولین و تحمل گلوکز را بهبود بخشد و در برابر آسیب ارگان هدف پرفشاری خون، مانند بیماری کلیوی و هیپرتروفی قلبی، محافظت کند. خواص فارماکودینامیک. اثرات بر مقاومت به انسولین. در تمام مدل‌های حیوانی مقاومت به انسولین، موکسونیدین اثرات قابل توجهی بر ایجاد مقاومت به انسولین، هیپرانسولینمی و
توجهی بر ایجاد مقاومت به انسولین، هیپرانسولینمی و اختلال در هموستاز گلوکز داشت. با توجه به اهمیت مقاومت به انسولین به عنوان یک عامل خطر برای بیماری‌های قلبی عروقی، نشان داده شده‌است که این مقاومت باعث بهبود حساسیت به انسولین می‌شود. فارماکولوژی ایمنی. مطالعات سم‌شناسی معمول هیچ مدرکی مبنی بر اینکه موکسونیدین دارای پتانسیل تراتوژنیک، جهش زایی یا سرطان زایی است ارائه نکرده‌است. شواهدی مبنی بر اثرات نامطلوب جدی بر روی اندام‌ها یا سیستم اندام‌ها یافت نشده‌است، و نشان داده نشده‌است که این دارو اثرات مضری بر رشد
نشان داده نشده‌است که این دارو اثرات مضری بر رشد و تکامل پری ناتال یا پس از زایمان داشته باشد. هشدارها. در بیمارانی که نارسایی کلیوی متوسط تا شدید دارند باید از مصرف موکسونیدین خودداری شود. همچنین باید از قطع ناگهانی دارو خودداری شود. اگر درمان همزمان با بتا بلاکر باید قطع شود، ابتدا باید بتا بلوکر و سپس موکسونیدین پس از چند روز قطع شود. الکل ممکن است اثرات کاهش فشار خون موکسونیدین را تشدید کند. اثرات سینرژیک دارو. تجویز همزمان موکسونیدین و یک دیورتیک تیازیدی مانند هیدروکلروتیازید اثر ضد فشار خون هم افزایی
مانند هیدروکلروتیازید اثر ضد فشار خون هم افزایی داشت. موارد منع مصرف. اگر سابقه آنژیوادم در گذشته وجود داشته باشد، منع مصرف دارد. اختلالات هدایت قلب (به عنوان مثال، سندرم سینوس بیمار، بلوک قلبی درجه دوم یا سوم)؛ برادی کاردی؛ نارسایی شدید قلبی یا بیماری عروق کرونر. همچنین: سندرم رینود، لنگش متناوب، صرع، افسردگی، بیماری پارکینسون، گلوکوم. استفاده در بارداری ممنوع است. موکسونیدین وارد شیر مادر می‌شود. مرگ و میر بیش از حد در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی علامت دار در مطالعه MOXCON دیده شده‌است. با این حال،
دار در مطالعه MOXCON دیده شده‌است. با این حال، کارآزمایی MOXCON از دوز بسیار بالای ۳ میلی‌گرم در روز استفاده کرد که بسیار بالاتر از دوز طبیعی ۰٫۲–۰٫۶ میلی‌گرم در روز است. اثرات جانبی. عوارض جانبی قابل توجه عبارتند از خشکی دهان، سردرد، خستگی، سرگیجه، ادم متناوب صورت، حالت تهوع، اختلالات خواب (به ندرت آرام‌بخش)، آستنی، اتساع عروق، و به ندرت واکنش‌های پوستی.
هیتوشی ایشیگاکی (؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۳) بوکسور اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
آنکانتاوادا ()، یعنی نسبیت و غیر مطلق بودن احکام و قضایا. ارزش و اعتبار قضایا و احکام. منطق جینیسم نوعی آهیمسای (Ahimsa) ذهنی است بدان گونه که فرد پیرو اصول اخلاقی جین به حیات تمامی موجودات احترام می‌گذارد، به همان گونه نیز یک پیرو اصول منطقی جین ارزش و اعتبار تمام قضایا و احکام را قبول دارد. این روش استدلالی، خود نتیجهٔ منطقی «آئین عدم واقعیت مطلق» (Anekāntavāda) است. آئین چندگانگی نسبی. جین‌ها اشیاء را «غیر مطلق» می‌خوانند. هیچ حکم و قضیه ای مطلق نمی‌تواند شد و احکام ما فقط تحت شرایط خاصی واقعیت دارند. در
شد و احکام ما فقط تحت شرایط خاصی واقعیت دارند. در فرضیهٔ چندگانگی نسبی (Anekāntavāda) اشیاء را جوانب متناقض و متضاد بسیار است و صفات آنها بی حد و حصر است و بایستی همواره عبارت «ممکن است»، «احتمال دارد»، و «امکان دارد» را به احکام خود اضافه کنیم.
باخ، روستایی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زردلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بزان، روستایی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زردلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تیراندازگه، روستایی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زردلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جوشره، روستایی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زردلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چینوار، روستایی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زردلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
نمیر، روستایی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زردلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پیامن وسطی، روستایی در دهستان زردلان بخش جزمان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۳ نفر (۱۸ خانوار) بوده‌است.
سردسته‌ها فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی آرون گادت و گیتا پولاپیلی است.
چشمه کبود، روستایی در دهستان زردلان بخش جزمان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۸ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
ورمله، روستایی در دهستان زردلان بخش جزمان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
انتخابات سراسری سوئد در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ برای انتخاب ۳۴۹ عضو ریکسداگ در سوئد برگزار شد. در این انتخابات نخست‌وزیر سوئد تعیین شد. طبق قانون اساسی، انتخابات منطقه‌ای و شهرداری‌ها نیز در همین روز برگزار گردید. نتایج اولیه ارائه شده در ۱۵ سپتامبر نشان داد که احزاب دولتی اکثریت خود را از دست دادند. در این انتخابات اولف کریسترسون، رهبر حزب میانه رو (M)، نخست‌وزیر سوئد شد. پس از انتخابات سراسری سوئد در سال ۲۰۱۸، حزب سوسیال دموکرات سوئد (S) به رهبری استفان لوفون با حزب سبزها (MP) دولت تشکیل داد، این در حالی بود که
حزب سبزها (MP) دولت تشکیل داد، این در حالی بود که حزب مرکز (C)، حزب چپ (V) و لیبرال‌ها (L) در طول این مدت رای ممتنع دادند. دولت که با رای اعتماد در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹. تأیید شد و در آن اتحاد C و L شرکت داشتند، عملاً منحل گردید. در اواخر سال ۲۰۲۱، یک اتحاد غیررسمی جناح راست توسط (M) با کریسترسون به عنوان نامزد نخست‌وزیری دولتی از جمله دموکرات‌های مسیحی (KD) و با حمایت L و دموکرات‌های سوئد (SD) تشکیل شد. استفان لوفون طی دوران همه‌گیری کووید-۱۹ در سوئد عهده‌دار حکومت بود، حتی در هنگامی‌ که دولت او در ۷ ژوئن ۲۰۲۱
بود، حتی در هنگامی‌ که دولت او در ۷ ژوئن ۲۰۲۱ به دلیل عدم رای اعتمادی که بر سر کنترل اجاره بها آغاز شد، برای مدت کوتاهی برکنار شد. در نهایت لوفون در نوامبر ۲۰۲۱ از تمام مناصب سیاسی استعفا داد. ماگدالنا اندرسون، وزیر سابق دارایی سوئد، جانشین او شد و از آن زمان به بعد کابینه اندرسون را رهبری کرد و C, V و MP به عنوان احزابی که رای اعتماد دادند، از دولت او حمایت کردند. دوره مبارزات انتخاباتی با مسائلی در رابطه با الحاق سوئد به ناتو به دلیل تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ و همچنین با بحران جنایات، انرژی،
در سال ۲۰۲۲ و همچنین با بحران جنایات، انرژی، اقتصاد و مهاجرت مواجه شد. احزاب پارلمانی تا ماه‌های ژوئیه و اوت به مبارزات انتخاباتی پرداختند، در حالی که در اواخر اوت SD در نظرسنجی‌ها از M پیشی گرفت. نظرسنجیهای خروجی نشان داد که S و احزاب اعتماد و عرضه در برابر بلوک حول M پیشتاز بودند. در طول شمارش نتایج اولیه و بعداً، اداره انتخابات سوئد گفت که بلوک اطراف M با سه کرسی از بلوک اطراف S پیشی گرفت. اندرسون سه روز بعد نتیجه انتخابات را پذیرفت و به دنبال آن روز بعد استعفا داد.
زن، زندگی، آزادی (به ) شعاری سیاسی و اجتماعی است که نخستین بار توسط زنان مبارز کرد در کردستان ترکیه و سپس در جنگ علیه داعش استفاده شد. در ایران، پس از کشته شدن مهسا (ژینا) امینی به دست مأموران گشت ارشاد و در جریان خیزش سراسری پس از آن، «زن، زندگی، آزادی» از شعارهای اصلی معترضان بود. این شعار اولین بار در میانهٔ خاکسپاری مهسا امینی در سقز سر داده شد و در کمتر از چند ساعت در خیابان‌های دیگر شهرها و صحن دانشگاه‌های ایران طنین انداخت و به سرعت به شناسنامه جنبشی جوان در ایران تبدیل شد. «زن، زندگی، آزادی» در
جوان در ایران تبدیل شد. «زن، زندگی، آزادی» در تجمعات اعتراضی زنان افغانستان در حمایت از اعتراضات ایران نیز مورد استفاده قرار گرفت. این شعار در اعتراضات ایرانیان خارج‌نشین نیز به‌کار رفت و در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲، روزنامهٔ "لیبراسیون" فرانسه در واکنش به اعتراضات، آن را به زبان فارسی بر روی صفحهٔ اول خود برد. این شعار از سوی چندین تن از جامعه‌شناسان ایرانی نیز مورد تحلیل قرار گرفته‌است. کمیته حقیقت یاب سازمان ملل در یکی از گزارش‌ نهایی خود در جمعه ۱۸ اسفند ۱۴۰۲ مصادف با روز جهانی زن تبعیض و سرکوب زنان ایران مصداق
با روز جهانی زن تبعیض و سرکوب زنان ایران مصداق جنایت علیه بشریت دانست. پیشینه. جنبش آزادی‌بخش کردستان با رهبری عبدالله اوجالان از جنبش‌های رادیکال مبارزه آزادی زنان است. اوجالان زن را به‌عنوان اولین ملت به اسارت گرفته شده در تاریخ معرفی کرده و پس‌از آن که ایدئولوژی آزادی زن را در سال ۱۹۹۸ ارائه نمود، گفت «تا زن آزاد نشود، جامعه آزاد نخواهد شد.» او می‌نویسد «زن، زندگی، آزادی یعنی زن آزاد، سرزمین آزاد و حتی مرد آزاد». شعار «ژن، ژیان، ئازادی» نخستین بار توسط زنان مبارز کرد سر داده شد و به شعاری مورد استفاده
زنان مبارز کرد سر داده شد و به شعاری مورد استفاده در سایر تجمعات و اعتراض‌ها در سطح جهان تبدیل شد. به‌گونه‌ای که در ۲۵ نوامبر سال ۲۰۱۵، در تجمعاتی که به مناسبت روز بین‌المللی مبارزه با خشونت علیه زنان در چند کشور اروپایی برگزار شد، از این شعار استفاده شد. در صحنه‌ای از فیلم دختران خورشید با بازی گلشیفته فراهانی، بهار، فرمانده ایزدی واحد زنان «دختران آفتاب» قبل از آغاز یک عملیات علیه داعش برای دادن روحیه به رفقایش فریاد می‌زند برای زن، برای زندگی و برای آزادی. عاطفه نبوی، زندانی سیاسی سابق در توئیتی نوشته:
عاطفه نبوی، زندانی سیاسی سابق در توئیتی نوشته: شعار زن، زندگی، آزادی را بار اول در زندان اوین از شیرین علم‌هولی شنیدم. نوشته بود زده بود روی دیوار کنار تختش. شیرین در اردیبهشت ۱۳۸۹ اعدام شد. شیرین علم‌هولی اردیبهشت ۱۳۸۹ به اتهام ارتباط با حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) همراه فرزاد کمانگر، فرهاد وکیلی، علی حیدریان و مهدی اسلامیان در زندان اوین اعدام شد. در افغانستان. این شعار در روز ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ توسط زنان افغانستان در تجمعی اعتراضی در حمایت از اعتراضات ایران، سر داده شد. در ۸ عقرب ۱۴۰۱ نیز وقتی که نگهبان
سر داده شد. در ۸ عقرب ۱۴۰۱ نیز وقتی که نگهبان طالبان وروری دانشگاه بدخشان را بر روی دانشجویان زن می‌بندد و به آنها حمله می‌کند؛ شماری از دانشجویان تجمع اعتراضی برگزار کرده و شعار «زن، زندگی و آزادی» می‌دهند. در ایران. نخستین استفاده از این شعار توسط معترضان در ایران به اعتراضات در ایران در واکنش به کشته‌شدن مهسا امینی بازمی‌گردد. این شعار نخستین بار در مراسم تدفین مهسا امینی در گورستان آیچی شهر سقز و سپس در اعتراضات شعر سنندج پس از مراسم تدفین سر داده شد و سپس به اعتراضات دانشجویان در دانشگاه تهران و پس از
به اعتراضات دانشجویان در دانشگاه تهران و پس از آن به اعتراضات سایر شهرهای ایران در روزهای بعد نیز راه یافت. دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز در تجمع ۶ مهر شعار «زن، زندگی، آزادی؛ مرد، میهن، آبادی» سر دادند. در پی گسترش اعتراضات ایرانیان به سایر شهرهای جهان، تجمعاتی در شهرهای مختلف برگزار شد و معترضان در این تجمعات نیز از شعار «زن، زندگی، آزادی» استفاده کردند. در پی اعتراضات گستردهٔ ایرانیان در سطح جهان، روزنامهٔ فرانسوی "لیبراسیون" نیز این شعار را در صفحهٔ نخست شمارهٔ ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲ خود به‌همراه ترجمهٔ
نخست شمارهٔ ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲ خود به‌همراه ترجمهٔ فرانسوی آن و تصویری از اعتراضات مردم در ایران به چاپ رساند. در ترکیه. این شعار در روز ۳۰ شهریور توسط زنان و مردان معترض در ترکیه و در تجمع مقابل کنسولگری جمهوری اسلامی ایران سرداده شد. در فرانسه. در فرانسه در سال ۲۰۱۸، در جریان جشنواره فیلم کن، بازیگران و عوامل فیلم "دختران آفتاب" شعار «ژن، ژیان، ئازادی» را سر دادند. این شعار بعدها در سپتامبر ۲۰۲۲ پس از اعتراضات به مرگ مهسا امینی به فارسی در صفحه اول روزنامه فرانسوی زبان "لیبراسیون" چاپ شد. در آلمان. در
فرانسوی زبان "لیبراسیون" چاپ شد. در آلمان. در تظاهرات مردم کُرد در شهر کُلن در روز شنبه ١٧ فوریه ۲۰۲۴ (٢٨ بهمن ۱۴۰۲) که با خواست آزادی عبدالله اوجالان با حضور بیش از ۱۵ هزار نفر برگزار شد، شعار زن، زندگی، آزادی بارها سر داده شد. بازخوردها. عبدالله اوجالان، نظریه‌پردازِ ژنولوژی، شعار زن، زندگی، آزادی را در تقابل با سه‌گانهٔ «سکس، مرگ، برده‌داری» توصیف کرده‌است. جامعه‌شناسان. تقی آزاد ارمکی، این شعار را «یکی از ریشه‌دارترین خواسته‌های طبقه متوسط»، فرهاد خسروخاور، «پلان تازه‌ای در سکانس اعتراض‌های مدنی
خسروخاور، «پلان تازه‌ای در سکانس اعتراض‌های مدنی ایرانیان» و مهرداد درویش‌پور، آن را «چالشگر ایدئولوژی خشن مردسالار، مرگ آفرین و استبدادی حاکم» می‌دانند. محمد فاضلی، اعتقاد دارد زن در این شعار وجه نمادین دارد و نشانگر نفرت از خشونت است و آصف بیات، آن را معرف خیز عمومی فراگیر می‌داند که همه اقشار معترض را حول آن به وحدت رسانده‌است. تحلیلگران و فیلسوفان. کریم سجادپور، این شعار را نقطه مقابل نظام می‌داند. و به گفته اسلاوی ژیژک، این شعار تقلیدی صرف از فمینیسم غربی یا «جنبش من هم» نیست. مایکل هارت، شعار «زن،
غربی یا «جنبش من هم» نیست. مایکل هارت، شعار «زن، زندگی، آزادی» را با شعار انقلاب فرانسه، «آزادی، برابری، برادری» مقایسه می‌کند. سیاستمداران. محمد خاتمی رئیس‌جمهوری پیشین ایران، در پیامی به مناسبت روز دانشجو نوشت «شعار زیبای زن زندگی آزادی»، حرکت جامعه به سوی «آینده بهتر» را نشان می‌دهد. در فرهنگ و هنر. در بحبوحه خیزش ۱۴۰۱ ایران و در اوایل آبان ماه، دانشجویان موسیقی دانشگاه هنر تهران سرود انقلابی «"برپا خیز، از جا کن، بنای کاخ دشمن"» را که به انقلاب ۱۳۵۷ و کنفدراسیون دانشجویان ایرانی برمی‌گشت با مطلعِ
و کنفدراسیون دانشجویان ایرانی برمی‌گشت با مطلعِ «برپاخیز برای زن، زندگی، آزادی» باز سرودند، دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف نیز روز هفدهم آبان آن را خواندند. گروهی از هنرمندان ایرانی و خارجی همچون فرامرز اصلانی، گلنار شهیار، لیان لاهاواس، سکینه تنینا، کلسی لو، دیاسپورا و لافاونده با اجرایی مشترک در کنسرت «زن، زندگی، آزادی»، که چهارشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۱ در سالن رویال فستیوال مرکز ساوت بانک لندن برگزار شد با زنان ایران اعلام همبستگی کردند. در آبان ۱۴۰۲، تصویری از جودی فاستر منتشر شد که در آن تی‌شرتی با شعار «زن،
جودی فاستر منتشر شد که در آن تی‌شرتی با شعار «زن، زندگی، آزادی» به تن دارد. گزارش کمیته حقیقت یاب سازمان ملل. چهارشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۲ هیئت حقیقت‌یاب در مقر سازمان ملل در ژنو، اولین گزارش شفاهی خود به شورای حقوق بشر در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران را ارائه داد. سارا حسین، گفت حکومت ایران هنوز با این هیئت همکاری نکرده است. او با انتقاد از اینکه خانواده مهسا امینی پاسخ قانع‌کننده‌ای درباره کشته شدن دخترشان در بازداشت گشت ارشاد نگرفته و شاهد اجرای عدالت نبوده‌اند، گفت نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار
گفت نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار دخیل در پوشش خبری این ماجرا، هنوز ۹ ماه است که در زندان هستند. این کمیته روز جمعه ۲۴ شهریور ۱۴۰۲ در گزارش جدیدی اعلام کرد که با گذشت یک سال از آغاز اعتراضات سراسری در ایران در پی مرگ مهسا امینی در بازداشتگاه پلیس تهران، آزار و اذیت زنان و دختران توسط مقامات حکومت در حال افزایش است. این کمیته در جمعه ۱۸ اسفند ۱۴۰۲ اعلام نمود &lt;تبعیض و سرکوب زنان ایران مصداق جنایت علیه بشریت است&gt; کمیته مستقل حقیقت‌یاب سازمان ملل به صورت شفاف تأکید نموده «بسیاری از موارد جدی
ملل به صورت شفاف تأکید نموده «بسیاری از موارد جدی نقض حقوق بشر که درگزارش حاضر تصریح شده‌اند، مصداق جنایات علیه بشریت، به‌ویژه جرایم قتل، حبس، شکنجه، تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی، آزار و تعقیب، ناپدیدسازی‌های قهری و سایر اعمال غیرانسانی بوده که به عنوان بخشی از یک حمله گسترده و سازمان‌یافته علیه جمعی از غیرنظامیان، یعنی زنان و دختران و سایر افراد حامی حقوق بشر، ارتکاب یافته‌اند». کمیته بر اساس «دلایل معقول» از «کلیت رفتار مقامات جمهوری اسلامی، از جمله، بیانیه‌های مقامات دولتی، ادامه یافتن بهره‌مندی
بیانیه‌های مقامات دولتی، ادامه یافتن بهره‌مندی مرتکبین نقض حقوق بشر از معافیت از مجازات و عدم محکومیت چنان رفتاری از سوی حکومت استنتاج می‌کند که اعمال ارتکابی در جهت پیشبرد سیاست دولت بوده است». همچنین «کمیته به ویژه مجاب شده است که این حملات توسط و با هماهنگی نهادهای مختلف حکومت جمهوری اسلامی و سرمایه‌گذاری مقادیر قابل توجهی از منابع کشور، برنامه‌ریزی و هدایت شده و سازمان یافته‌اند».
تخلیه غیرنظامیان در بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم برای صیانت از مردم، به خصوص کودک ها، از خطرات ناازموده ای از بمباران هوایی شهرها با انتقال آنان به ناحیه هایی که فکر می کردند کمتر در تیر رس خطر هستند، طراحی گردید. زیر نام " عملیات پایپر "، این تلاش در روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ شروع شد و به شکل رسمی ۱.۵ میلیون نفر را انتقال نمود. موج های کثیری از تخلیه رسمی و تخلیه مجدد از ساحل های جنوبی و شرقی در ماه ژوئن ۱۹۴۰، هنگامی که تهاجم دریایی مورد انتظار بود، و از شهرهای صدمه دیده بعد از شروع بلایتس در ماه سپتامبر ۱۹۴۰
صدمه دیده بعد از شروع بلایتس در ماه سپتامبر ۱۹۴۰ وجود داشت. تخلیه های رسمی نیز از بریتانیا به سایر منطقه های امپراتوری بریتانیا و بسیاری از تخلیه های غیر رسمی در داخل و از بریتانیا انجام گردید. دیگر تحریک های توده ای غیرنظامیان همانند مردمان بریتانیایی که از جزایر مانش وارد می شدند و آوارگانی که از اروپای قاره ای فرا می رسیدند بود. زمینه. نقشه تخلیه دولت ۶۹ در تابستان ۱۹۳۸ توسط کمیته اندرسون تهیه شده و توسط وزارت بهداشت اجرا گردید. این کشور به ناحیه هایی تقسیم گردیده بود که به عنوان «تخلیه»، «خنثی» یا
تقسیم گردیده بود که به عنوان «تخلیه»، «خنثی» یا «پذیرایی» دسته بندی می‌شدند، با اولویت تخلیه‌شدگان از مرکزهای عمده شهری انتقال می گردیدند و بر روی مسکن‌های خصوصی موجود در ناحیه روستایی بیشتر قرار می‌گرفتند. هر ناحیه حدود یک سوم جمعیت را پوشش می داد، گرچه چندین ناحیه شهری که بعداً بمباران شد، برای تخلیه دسته بندی نشده بود. در روز های نخستین سال ۱۹۳۹ ، ناحیه پذیرش لیستی از مساکن های موجود را تهیه نمودند. فضایی برای حدود ۲,۰۰۰ نفر یافت شد و دولت همچنین اردوگاه هایی ساخت که چند هزار فضای اضافی را فراهم نمود.
هایی ساخت که چند هزار فضای اضافی را فراهم نمود. دولت در فصل تابستان ۱۹۳۹ آغاز به نشر نقشه خود از راه مقام های محلی کرد. دولت تقاضا را بیش از اندازه برآورد ساخت: تنها بخشی از کودک ها در سن مدرسه به ازای ۸۰درصد مورد انتظار از ناحیه شهری مهاجرت نمودند. تنوع ناحیه ای بسیار گسترده بود: تنها ۱۵ درصد از کودک ها از بعضی ناحیه های شهری تخلیه گردیدند، در حالی که بیش از ۶۰ درصد کودک ها از منچستر ، بلفاست و لیورپول انتقال گردیدند. اجتناب دولت مرکزی از صرف نمودن مبلغ های زیاد برای آماده سازی نیز اثربخشی این طرح را کم
زیاد برای آماده سازی نیز اثربخشی این طرح را کم کرد. در این رویداد بیش از ۳,۰۰۰,۰۰۰ میلیون نفر تخلیه گردیدند. تخلیه. حدود ۳.۷۵ میلیون نفر آواره گردیدند که نزدیک یک سوم کل جمعیت برخی از بازخورد های تخلیه را تجربه نمودند. در ۳ روز نخست انتقال رسمی، ۱.۵ میلیون نفر جابه جا گردیدند: ۸۲۷,۰۰۰ کودک در سن مدرسه. ۵۲۴,۰۰۰ مادر و کودک خردسال (زیر ۵ سال)؛ ۱۳,۰۰۰ زن باردار; ۷۰,۰۰۰ معلول و بیش از ۱۰۳,۰۰۰ معلم و سایر 'مددکاران'. بچه ها از پدر و مادرشان جدا گردیدند. کالاها و همچنین مردم تخلیه گردیدند. سازمان ها یا اداره ها
همچنین مردم تخلیه گردیدند. سازمان ها یا اداره ها شهرها را ترک نمودند. خزانه های هنری به انبارهای دور ارسال گردید: مجموعه گالری ملی جنگ را در معدن موند در حومه فستینیوگ در شمال ولز طی کرد. بانک انگلستان به شهر کوچک اورتون، همپشایر مهاجرت کرد و در سال های۱۹۳۹–۱۹۴۰، ۲,۱۵۴ تن طلا را به انبارهای بانک کانادا در اتاوا منتقل نمود. بی‌بی‌سی تولید انواع گوناگون را به بریستول و بدفورد انتقال داد و کارکنان ارشد را به وود نورتون در حومه ایوشام، ووسسترشر انتقال داد. بسیاری از کارکنان ارشد اداره پست به هاروگیت انتقال
از کارکنان ارشد اداره پست به هاروگیت انتقال یافتند. بعضی از شرکت های خصوصی دفاتر مرکزی یا حیاتی ترین سوابق خود را به سمت ایمنی نسبی دور از شهرهای بزرگ منتقل کردند. پیروان دولتی نیز انتقال یافتند. تحت "نقشه زرد"، نزدیک ۲۳,۰۰۰ کارمند دولتی و مدرک های آنان به هتل های موجود در استراحتگاه های ساحلی خوب و شهرهای آبگرم اعزام گردیدند. هتل‌های دیگر برای آخرین "حرکت سیاه" در شکلی که لندن توسط تهاجم نابود شود یا تهدید شود، مورد نیاز و انتقال قرار گرفتند.طبق این نقشه، هسته دولت به میدلندز غربی منتقل می گردد- کابینه
هسته دولت به میدلندز غربی منتقل می گردد- کابینه جنگ و وزرا به تالار هندلیپ، بور هاوس و دانشکده مالورن در حومه ورسستر و پارلمان به استراتفورد آپون آون انقال می گردند. وینستون چرچیل قرار بود به پارک اسپچلی مهاجرت می کند، در حالی که پادشاه جورج ششم و سایر گروه خانواده سلطنتی در دادگاه مادرسفلید در حومه مالورن اقامت خواهند داشت. بعضی از ناحیه پر تحرک با اتخاذ مصلحت جنگ جهانی اول ، یعنی «آموزش دو شیفتی» - که دوبرابر به طول انجامید، ولی تعداد تعلیم را نیز دو برابر نمود، بچه ها را به مدارس بومی بردند. انتقال
برابر نمود، بچه ها را به مدارس بومی بردند. انتقال نمودن معلمان همچنین به این معنای بود که تقریباً یک میلیون کودک در خانه ماندن هیچ منبع آموزشی نداشتند. مراکز تخلیه. در سال ۱۹۳۹، دولت بریتانیا قانون اردوگاه ها را در سال ۱۹۳۹ تصویب نمود که شرکت ملی اردوگاه ها را به نام نهادی برای نقشه و ساخت اردوگاه های مسکونی برای جوان های تأسیس نمود که می توانست زمان هایی برای یادگیری در فضای باز فراهم سازد و همچنین به نام مراکز انتقال در صورت جنگ عمل نماید. . معمار تی اس تایت رئیس طراحی ساختمان ها بود که همانند اسکان بیش
رئیس طراحی ساختمان ها بود که همانند اسکان بیش از ۲۰۰ کودک و کارمند، سالن های تفریحی، بلوک های شست شو و یک سالن غذاخوری/مجموعه آشپزخانه بود. این اردوگاه ها در بیش از سی محل گوناگون روستایی در کل کشور تکرار گردیدند. در سال های جنگ به عنوان پناهگاه ایمن کودک های شهر عمل می نمودند. بعداز جنگ، ریاست سایت ها به مقام های بومی منتقل گردید. در طول سال‌ها، بسیاری از این سایت‌ها نابود شدند، ولی بهترین نمونه حفاظت شده امروزه سیرزکرافت در اوهورست ساری می باشد. مجموعه سالن غذاخوری و آشپزخانه به دلیل اهمیت کار تایت و به
غذاخوری و آشپزخانه به دلیل اهمیت کار تایت و به دلیل طراهی های دیواری که زندگی بسیاری از مردم انتقال یافته را به تصویر می‌کشد، به‌عنوان یک ساختمان ثبت شده درجه دوم محافظت می گردد. مرکز های انتقال نیز توسط برنامه پدر و مادر سرپرست (اف پی پی) برای کودک های صدمه دیده از جنگ راه اندازی شد که سپس به طرح بین المللی تغییر اسم داد. یک مدرسه تخلیه شده توسط اف پی پی در ناتسفورد ، چشر حمایت پولی شد و هر کودک توسط یک شهروند آمریکایی حمایت پولی می شد. جزوی از دانش‌آموزان دختر به اسم پالت، توسط خانم النور روزولت حمایت
دختر به اسم پالت، توسط خانم النور روزولت حمایت پولی شد. تخلیه خارج از کشور. هیئت پذیرش کودک ها در خارج از کشور (سی او آر بی) ۲۴,۰۰۰کودک را برای انتقال به خارج از کشور تایید نمود. میان ماه ژوئن و سپتامبر ۱۹۴۰، ۱,۵۳۲ کودک غالبااز راه ترمینال مهاجرتی اسکله ۲۱ به کانادا انتقال گردیدند. ۵۷۷ به استرالیا ; ۳۵۳ به آفریقای جنوبی و ۲۰۲ به نیوزیلند . این طرح بعد از اژدر شدن در روز ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۰ لغو گردید و ۷۷ نفر از ۹۰ کودک سی او آر بی در کشتی به قتل رسیدند. با این حال، در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ نزدیک ۱۴,۰۰۰ کودک به
حال، در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ نزدیک ۱۴,۰۰۰ کودک به شکل ویژه ای به قوم هایی یا خانواده‌های سرپرست خارج از کشور انتقال گردیدند، از غبیل۶,۰۰۰ کودک به کانادا و ۵,۰۰۰ به ایالات متحده انتقال یافتند. سایر تخلیه ها. دومین تلاش برای انتقال در طول سقوط فرانسه و بعد از آن شروع شد. از روز ۱۳ تا ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ ، نزدیک ۱۰۰,۰۰۰ کودک تخلیه گردیدند(و در بسیاری از موارد باردیگر تخلیه گردیدند). تلاش‌هایی برای حذف قشر های صدمه پذیر از شهرهای ساحلی در جنوب و شرق انگلستان که در ناحیه تحت کنترل آلمان قرار داشتند، صورت گرفت. تا ماه
تحت کنترل آلمان قرار داشتند، صورت گرفت. تا ماه جولای، بیش از ۲۰۰,۰۰۰ کودک جابجا گردیده بودند. بعضی از شهرهای کنت و شرق آنگلیا بیش از ۴۰ درصد از جمعیت را تخلیه نمودند. همچنین حدود ۳۰,۰۰۰ نفر از قاره اروپا و در روز۲۰ تا ۲۴ ژوئن ۲۵,۰۰۰ نفر از جزایر مانش داخل شدند. از آنجایی که هزاران کودک مدرسه گرنزی به همراه معلم های خود به شمال انگلستان رسیدند، به بعضی از آنان اجازه داده شد تا مدرسه های خود را در ساختمان های خالی از نو بنیان گذاری نمایند. مدرسه جنگلی گورنزی در سالن کلیسایی در چیدل هولم ، چشایر بازگشایی
در سالن کلیسایی در چیدل هولم ، چشایر بازگشایی گردید و تا ماه اوت ۱۹۴۵ در آن محل فعالیت داشت. در نتیجه تخلیه تعداد بسیاری از مردم گرنزی به انگلستان، کسانی که برگشتند بعد از جنگ دیگر به زبان گورنزی (گرنزیز) صحبت نمی کردند. یکی از چابک ترین اقدامات توسط راه‌آهن لندن، میدلند و اسکاتلند هنگامی که مرکز خود را به خارج از لندن انتقال نمود، انجام گردید. شرکت گروو را در املاک ارل کلرندون در هرتفوردشایر تصاحب نمود. این به عنوان دفتر ها و تعدادی کلبه ساخته شده در پارک اطراف آماده گردید. در روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، تصمیم به
آماده گردید. در روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، تصمیم به مهاجرت گرفته شد و انتقال پیش از خبر جنگ ۲ روز بعد کامل شد. در عرض ۳ روز نزدیک ۳,۰۰۰ نفر از کارکنان در مقر نوین مستقر شدند. هنگامی که بلیتس درماه سپتامبر ۱۹۴۰ شروع شد، زمینه های روشنی برای تخلیه وجود داشت. کمک هزینه سفر و صدور صورتحساب رایگان برای مردمانی که هماهنگی های ویژه ای انجام دادند عرضه شد. آنان همچنین به کودک ها، سالمند ها، معلولان، زنان باردار، بیمار ها و کسانی که خانه های خود را از دست داده بودند (نزدیک ۲۵۰,۰۰۰ در ۶هفته نخست در لندن) داده شد. با ترکیب