payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این استارت‌آپ به نام «جمعه بازی»، او با همکاری داوطلبان در پارک‌ها یا مناطق محروم و سانحه‌دیده با کودکان بازی می‌کرد. بازداشت. اعتمادسعید، روز جمعه، ۱۹ خرداد ۱۴۰۲، در پارک لاله، در حالی که مثل هر هفته با کودکان و خانواده‌هایشان مشغول بازی بود، بازداشت شد. نیروهای امنیتی ابتدا جمعیت را متفرق کردند سپس او و همسر و کودک خردسالش را تا ماشین تعقیب و در نهایت اعتمادسعید را بازداشت کردند. اتهام اولیه او «تشویق به فساد و فحشا» گفته شده‌است. به گزارش دویچه وله به نقل از نزدیکان اعتمادسعید او از داشتن وکیل محروم
نقل از نزدیکان اعتمادسعید او از داشتن وکیل محروم است. در ۲۵ مرداد ۱۴۰۲، همسر او، نرگس سرداری، نیز بازداشت شد.
اکبرآباد کشاورز، روستایی در دهستان دولاب بخش مرکزی شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴۶ نفر (۱۶۶ خانوار) بوده‌است.
امیرآباد، روستایی در دهستان دولاب بخش مرکزی شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۲ نفر (۷۳ خانوار) بوده‌است.
ناحیه میان‌دریایی () بخشی از ناحیه دریامیانی است که میان ناحیه نورگیر و ناحیه ژرف‌دریایی قرار دارد. این ناحیه با نور تعریف می‌شود و از عمقی شروع می‌شود که تنها ۱٪ نور آب به آن می‌رسد و در جایی که نور وجود ندارد به پایان می‌رسد. ژرفای این منطقه تقریباً بین ۲۰۰ تا ۱۰۰۰ متر (~۶۵۶ تا ۳۲۸۰ فوت) زیر سطح اقیانوس است. ناحیه میان‌دریایی حدود ۶۰ درصد از سطح سیاره و حدود ۲۰ درصد از حجم اقیانوس را اشغال کرده و بخش بزرگی از کل زیست‌کره را تشکیل می‌دهد. این ناحیه میزبان یک جامعه زیستی متنوع است که شامل گوشه‌دهانان،
یک جامعه زیستی متنوع است که شامل گوشه‌دهانان، ماهیان کله‌گنده، عروس دریایی زیست‌تاب، سرپاور غول‌پیکر و تعداد بی شماری از موجودات منحصر به فرد دیگری است که برای زندگی در محیط‌های کم‌نور سازگار شده‌اند. این ناحیه مدتهاست که تخیل دانشمندان، هنرمندان و نویسندگان را مجذوب خود کرده‌است؛ زیرا موجودات اعماق دریا دارای نقشی مهم و برجسته در فرهنگ عامه هستند.
ناحیه بی‌نور () بخشی از یک دریاچه، دریا یا اقیانوس است که در آن، نور خورشید بسیار کم است یا اصلاً وجود ندارد. به‌طور رسمی، این ناحیه به عنوان عمقی تعریف می‌شود که کمتر از ۱ درصد نور خورشید از آن عبور می‌کند. بالاتر از ناحیه بی‌نور، ناحیه نورگیر قرار دارد که از ناحیه خوش‌نور (euphotic) و ناحیه بی‌نور (disphotic) تشکیل شده است. ناحیه خوش‌نور، لایه ای از آب است که در آن نور کافی برای فتوسنتز خالص وجود دارد. ناحیه بی‌نور که به عنوان ناحیه گرگ و میش نیز شناخته می‌شود، لایه‌ای از آب با نور کافی برای دیدن شکارچیان
لایه‌ای از آب با نور کافی برای دیدن شکارچیان است، اما به اندازه‌ای نیست که سرعت فتوسنتز بیشتر از سرعت تنفس باشد. ناحیه بی‌نور از عمقی که کمتر از یک درصد نور خورشید به آن می‌رسد، آغاز می‌شود. با وجود این‌که بیشتر توده‌های زیستی اقیانوس در ناحیه نورگیر زندگی می‌کنند، ولی بیشتر آب اقیانوس در ناحیه بی‌نور قرار دارد. زیست‌تابی در این ناحیه از نور خورشید فراوان‌تر است. بیشتر غذا در این ناحیه از غرق شدن و فرورفتن موجودات مرده از آب‌های بالایی به کف دریاچه یا اقیانوس به دست می‌آید که به آن برف دریایی گفته می‌شود.
به دست می‌آید که به آن برف دریایی گفته می‌شود. عمق ناحیه بی‌نور می‌تواند به شدت تحت تأثیر مواردی مانند کدورت آب و فصل سال قرار گیرد. ناحیه بی‌نور در زیر ناحیه نورگیر قرار دارد که بخشی از دریاچه یا اقیانوس است که مستقیماً تحت تأثیر نور خورشید قرار می‌گیرد.
هونگ کیونگ پیو (؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۶۲) فیلم‌بردار اهل کره جنوبی است. او با چندین کارگردان تحسین‌شده از جمله بونگ جون هو، لی چانگ دونگ، کانگ جه گیو، کیم جی-وون، نا هونگ جین، لی سانگ ایل و هیروکازو کورئیدا کار کرده‌است.
هیتِنری (به انگلیسی: Heathenry) که به آن هیتنیسم، پاگانیسم ژرمنی معاصر و نئوپاگانیسم آلمانی نیز گفته می‌شود، یک دین نئوپاگانیسم است. محققان علوم دینی آن را در زمره یک جنبش دینی جدید طبقه‌بندی می‌کنند. "هیتنری" در اوایل قرن بیستم در اروپا گسترش یافت، و پیروانش آن را از آیین ژرمنی پیش از مسیحیت الگوبرداری کردند. "هیتنری،" تلاشی برای بازسازی سیستم‌های اعتقادی گذشته، با استفاده ار شواهد تاریخی، باستان‌شناسی و سنت‌های ژرمنی باقی‌مانده به‌عنوان منبعی برای بازسازی این دین است، اگرچه رویکردها به این منابع متفاوت
این دین است، اگرچه رویکردها به این منابع متفاوت است. آیین هیتنری الهیات یک‌پارچه ندارد، اما معمولاً چندخدایی است و بر مجموعه‌ای از پانتئون‌ها و خدایان اروپای ژرمنی پیش از مسیحیت متمرکز است. دیدگاه‌های کیهان‌شناختی آن، دیدگاه‌های جوامع گذشته را اتخاذ می‌کند، از جمله دیدگاهی جاندارانگارانه از کیهان که در آن جهان طبیعی با ارواح در هم آمیخته‌است. خدایان و ارواح این دین در مراسم قربانی که به «"بلوت»" موسوم است، و در آن به بت‌ها غذا تقدیم می‌شود، و مراسم افشانش، گرامی داشته می‌شوند. بلوت با "نماد"هایی همراه است؛
داشته می‌شوند. بلوت با "نماد"هایی همراه است؛ مانند عمل برشته کردن تشریفاتی بت‌ها و خدایان با یک نوشیدنی الکلی. برخی از پیروان در مراسمی شرکت می‌کنند که برای القای نوعی هیپنوتیزم و بینش، از طریق سیدر و گالدر که افسون و جادو هستند، با هدف مکاشفه طراحی شده‌اند. برخی از پیروان به‌تنهایی از این دین پیروی می‌کنند. سایر پیروان در گروه‌های کوچکی که "فامیل" (گروه خویشاوندی) یا "کانون"‌ها شناخته می‌شوند گرد هم می‌آیند تا مراسم خود را در فضای باز یا در ساختمان‌هایی که مخصوص اعمال ساخته شده‌اند انجام دهند. نظام‌های
که مخصوص اعمال ساخته شده‌اند انجام دهند. نظام‌های اخلاقی هیتنری بر شرافت، صداقت شخصی و وفاداری تأکید دارند، و باورشان در مورد زندگی پس از مرگ متفاوت است و به‌ندرت آن را قبول دارند. خاستگاه آیین هیتنری در رمانتیسیسم قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ نهفته‌است، که جوامع پیش از مسیحیت اروپای ژرمنی را تجلیل می‌کرد. گروه‌های فلکیش که خدایان این جوامع را ستایش می‌کردند، در دهه‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۱۰ در آلمان و اتریش ظاهر شدند، و به‌دنبال شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم منحل شدند. در دهه ۱۹۷۰، گروه‌های جدید هیتنری در اروپا و
در دهه ۱۹۷۰، گروه‌های جدید هیتنری در اروپا و آمریکای شمالی تأسیس شدند و به سازمان‌های رسمی تبدیل شدند. یک تقسیم‌بندی مرکزی در درون آیین هیتنری پیرامون موضوع نژاد پدید آمد. گروه‌های قدیمی‌تر نگرش نژادپرستانه‌ای را اتخاذ کردند - که اغلب در جامعه به آن «مردم‌گرایی» می‌گویند - با تلقی هیتنری به‌عنوان یک دین قومی یا نژادی با پیوندهای ذاتی با نژاد ژرمنی، آن‌ها معتقدند سفیدپوستان، به‌ویژه از تبار اروپای شمالی، نژاد ویژه‌ای هستند و اغلب این مذهب را با دیدگاه‌های راست افراطی و برتری‌پنداری نژاد سفید هم‌سو می‌دانند.
افراطی و برتری‌پنداری نژاد سفید هم‌سو می‌دانند. در مقابل، بخش بزرگ‌تری از هیتنری‌ها دیدگاهی «جهان‌شمول» را اتخاذ می‌کنند و معتقدند که آغوش این دین برای همه، صرف‌نظر از پیشینه قومی یا نژادی، گشوده‌است. درحالی‌که اصطلاح "هیتنری" برای توصیف "آیین بت‌پرستی" نام اصلی شمرده می‌شود، بسیاری از گروه‌ها نام‌های متفاوتی را ترجیح می‌دهند که تحت‌تأثیر تمرکز منطقه‌ای و ترجیح‌های ایدئولوژیک آن‌ها قرار دارد. هیتنری‌هایی که بر منابع اسکاندیناوی تمرکز می‌کنند، گاهی از نام‌های آساترو (Ásatrú)، وانتارو (Vanatrú) یا فورن سد
آساترو (Ásatrú)، وانتارو (Vanatrú) یا فورن سد (Forn Sed) استفاده می‌کنند. پیروانی که بر سنت بت‌پرستی آنگلوساکسون تمرکز می‌کنند، از نام‌های فرنسایدو (Fyrnsidu) یا تیودیسم (Theodism) استفاده می‌کنند. کسانی که بر سنت‌های اساطیر ژرمنی تأکید دارند از نام ایرمینیسم (Irminism) استفاده می‌کنند. و آن فرقه‌هایی که از دیدگاه‌های عامیانه و راست افراطی حمایت می‌کنند، تمایل دارند نام‌های اودینیسم (Odinism)، ووتنیسم (Wotanism)، وودنیسم (Wodenism) یا اودالیسم (Odalism) را به‌کار برند. تخمین‌ها، تعداد معتقدان هیتنری در
را به‌کار برند. تخمین‌ها، تعداد معتقدان هیتنری در سراسر جهان را بیش از ۲۰۰۰۰ نفر نشان می‌دهند، که جوامعی از پیروان فعال در اروپا، آمریکا و استرالیا هستند. تعریف. محققان مطالعات دینی هیتنری را به‌عنوان یک جنبش دینی جدید، و در شکل بازسازی‌شده بت‌پرستی مدرن طبقه‌بندی می‌کنند. هیتنری به‌عنوان یک جنبش مذهبی جدید بت‌پرستی معاصر تعریف شده‌است، که آگاهانه از جوامع زبانی، فرهنگی و قومی «ژرمنی» عصر آهن قبل از مسیحیت و اروپای قرون وسطای اولیه الهام گرفته‌است»، و «جنبشی که برای احیاء یا تفسیر مجدد جهان‌بینی فرهنگ‌های
که برای احیاء یا تفسیر مجدد جهان‌بینی فرهنگ‌های پیش از مسیحیت شمال اروپا (یا فرهنگ‌های آلمانی‌زبان) شکل گرفته‌است». معتقدان هیتنری به دنبال احیای نظام‌های اعتقادی گذشته در استفاده از «منابع تاریخی» باقی مانده‌اند. در میان منابع تاریخی مورد استفاده، متون زبان نورس باستانی مرتبط با ایسلند، مانند "ادای منثور" و "ادای منظوم"، متون زبان انگلیسی باستانی مانند "بیوولف"، و متون زبان آلمانی بالای میانه مانند سرود نیبلونگ‌ها موجود هستند. برخی از پیروان هیتنری نیز ایده‌هایی را از شواهد باستان‌شناسی شمال اروپای پیش از
را از شواهد باستان‌شناسی شمال اروپای پیش از مسیحیت و فرهنگ عامه دوره‌های بعدی در تاریخ اروپا گرفته‌اند. در میان بسیاری از پیروان هیتنری، از این منابع به‌عنوان «لور» یاد می‌شود و مطالعه آن بخش مهمی از دین آن‌ها است. برخی منابع متنی نیز به‌عنوان ابزاری برای «بازسازی» نظام‌های اعتقادی پیش از مسیحیت، مشکل‌ساز به‌نظر می‌رسند، زیرا توسط مسیحیان نوشته شده‌اند و دین‌های پیش از مسیحیت را به شیوه‌ای مغرضانه مورد بحث و نقد قرار می‌دهند. انسان‌شناس جنی بلین هیتنری را «دینی که از جزئیات ساخته شده‌است» توصیف می‌کند،
«دینی که از جزئیات ساخته شده‌است» توصیف می‌کند، درحالی‌که محقق مطالعات دینی، مایکل استرمیسکا، باورهای آن را «مخالف با عدم قطعیت و سردرگمی تاریخی» می‌داند، و آن را یک جنبش پست مدرن توصیف می‌کند. روش‌هایی که پیروان هیتنری از این منابع تاریخی و باستان‌شناسی استفاده می‌کنند متفاوت است. برخی به‌دنبال بازسازی باورها و اعمال گذشته‌اند و تا حد امکان همان‌ها را به‌کار می‌بندند، درحالی‌که برخی دیگر این منابع را آزمایش می‌کنند و نوآوری‌های جدید را در آن امتحان می‌کنند. به‌عنوان مثال، برخی اعمال خود را با نوعی عرفان
به‌عنوان مثال، برخی اعمال خود را با نوعی عرفان شخصی-ذهنی که از طریق تجربه‌های معنوی به‌دست آورده‌اند، تطبیق می‌دهند. برخی دیگر مفاهیمی را از ادیان قومی باقی‌مانده در جهان، و همچنین سنت‌های چندخدایی مدرن مانند هندوئیسم و ادیان آفریقایی-آمریکایی می‌آزمایند و معتقدند که این روش به ساختن جهان‌بینی‌های معنوی، مشابه آنچه در اروپای قبل از مسیحیت وجود داشت، کمک می‌کند. برخی از کسانی که بر رویکرد «منابع تاریخی و باستان‌شناسی» تکیه می‌کنند، چنین نگرش‌هایی را مورد انتقاد قرار می‌دهند و کسانی را که از اصطلاح
مورد انتقاد قرار می‌دهند و کسانی را که از اصطلاح «"نئو-هیتن"» (نو بت‌پرستان) استفاده می‌کنند را تحقیر می‌کنند. برخی از پیروان هیتنری به‌دنبال عناصر مشترکی هستند که در سراسر اروپای ژرمنی در طول عصر آهن و اوایل قرون وسطی یافت می‌شوند، و از آن‌ها به‌عنوان مبنایی برای اعتقادات و انجام مناسک خود استفاده می‌کنند. برخی نیز از اعتقادات و اعمال یک منطقه جغرافیایی خاص و دوره زمانی خاصی در اروپای ژرمنی، مانند انگلستان آنگلوساکسون یا ایسلند دوران وایکینگ‌ها، الهام می‌گیرند. برخی از پیروان، از ویژگی‌های جامعه اروپای
برخی از پیروان، از ویژگی‌های جامعه اروپای شمالی در عصر آهن و اوایل قرون وسطی آگاهی عمیقی‌دارند، اما برای اکثر پیروان، منبع اصلی اطلاعات دربارهٔ گذشته پیش از مسیحیت، ادبیات داستانی و روایتهای رایج از اساطیر نورس است. بسیاری نیز دیدگاهی رمانتیک از این گذشته دارند، و گاهی اوقات اندیشه‌های نادرستی در مورد آن به‌کار می‌بندند. جامعه‌شناس دین جنیفر اسنوک اشاره می‌کند که بسیاری از پیروان هیتنری «به عصر حماسی، نابه‌هنگام و خالصِ اجداد و قهرمانان گوش سپرده‌اند». مورفی پیزا انسان‌شناس، پیشنهاد می‌کند که هیتنری را
پیزا انسان‌شناس، پیشنهاد می‌کند که هیتنری را می‌توان به‌عنوان یک «دین ابداع‌شده» شناخت. همان‌طور که فردریک گرگوریوس محقق مطالعات دینی بیان می‌کند، علی‌رغم این واقعیت که «هیچ تداوم واقعی» بین هیتنری و نظام‌های اعتقادی پیش از مسیحیت اروپای آلمانی وجود ندارد، معتقدان هیتنری دوست ندارند که پیروان یک «دین جدید» یا رهروان «بدعتی مدرن» در نظر گرفته شوند. و ترجیح می‌دهند که آن‌ها را به‌عنوان پیروان یک «کیش سنتی» بشناسند. بسیاری از پیروان از استفاده از اصطلاح علمی و اخلاقی «بازسازی‌گرایی» (به انگلیسی:
اصطلاح علمی و اخلاقی «بازسازی‌گرایی» (به انگلیسی: reconstructionism) برای توصیف اعمال خود اجتناب می‌کنند، و ترجیح می‌دهند هیتنری را یک «دین بومی» با شباهت‌هایی با نظام‌های اعتقادی سنتی مردمان بومی جهان معرفی کنند. با ادعای احساس بومی‌گرایی، برخی پیروان هیتنری - به‌ویژه در ایالات متحده - سعی می‌کنند خود را قربانی استعمار و امپریالیسم مسیحی قرون وسطی نشان دهند. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۵ از جامعه هیتنری نشان داد که تعداد پیروان (۳۶ درصد) برابر با کسانی است که هیتنیسم را ادامه نظام‌های اعتقادی باستانی می‌دانستند،
را ادامه نظام‌های اعتقادی باستانی می‌دانستند، و دین خود را بازسازی‌گرایانه می‌دانند. تنها ۲۲ درصد اذعان داشتند که هیتنری مدرن است، اما از تاریخ الهام گرفته شده‌است، اگرچه این تفسیر غالب در میان پیروان در کشورهای شمال اروپا بود. واژه‌شناسی. هیچ مرجع مرکزی دینی وجود ندارد که نام خاصی را به همه پیروان تحمیل کند. از این رو، گروه‌های هیتنری مختلف از واژه‌های متفاوتی برای توصیف خود و دین خود استفاده کرده‌اند. با این نام‌ها و اصطلاح‌های خودساخته، معنایی در مورد اعتقادات سیاسی-اجتماعی‌شان به‌دست می‌آید.
در مورد اعتقادات سیاسی-اجتماعی‌شان به‌دست می‌آید. پژوهش‌گرانی که به مطالعه این دین می‌پردازند، معمولاً از اصطلاح "هیتنری" و "هیتنیسم" برای توصیف آن استفاده می‌کنند، به این دلیل که این کلمات دربرگیرنده همه انواع جنبش‌های هیتنری می‌شود. این اصطلاح متداول‌ترین گزینه‌ای است که توسط پیروان هیتنری در بریتانیا استفاده می‌شود، همچنین استفاده از این نام‌ها در آمریکای شمالی و جاهای دیگر نیز رو به رشد است. این اصطلاح‌ها مبتنی بر کلمه هیتن (به انگلیسی: heathen) به‌معنای "بت‌ها" هستند که در زبان گوتیک «"haithn»" است، و
"بت‌ها" هستند که در زبان گوتیک «"haithn»" است، و توسط مبلغان آرین گوتیک به‌عنوان معادل هر دو کلمه یونانی هلنیس ("Hellenis)" و اتنیکوس ("ethnikós)" - «از یک قوم» پذیرفته شد. این کلمه توسط نویسندگان مسیحی اولیه قرون وسطی در اروپای آلمانی برای توصیف غیرمسیحیان استفاده می‌شد. با استفاده از آن، پیروانش در پی این هستند که این نام‌گذاری را از مسیحیان بازپس بگیرند. بسیاری از پیروان هیتنری، اصطلاح "هیتن" را بر "پگان" ترجیح می‌دهند، زیرا این اصطلاح قدیمی از زبان‌های ژرمنی سرچشمه می‌گیرد، درحالی‌که "پگان" ریشه در
ژرمنی سرچشمه می‌گیرد، درحالی‌که "پگان" ریشه در زبان لاتین دارد. اصطلاح‌های دیگری که در برخی متون دانشگاهی استفاده می‌شود عبارتند از: "پاگانیسم ژرمنی معاصر (contemporary Germanic Paganism)" و "نئوپاگانیسم ژرمنی (Germanic Neopaganism)"، البته دومین نام، یک «اصطلاح ساختگی» است که توسط محققان و با کاربردی محدود در جامعه غیرمذهبی توسعه یافته‌است. در ادامه، بلین استفاده از "پاگانیسم اروپای شمالی (North European Paganism)" را به‌عنوان یک اصطلاح علمی جامع برای این آیین پیشنهاد کرد. استرمیسکا اشاره کرد که پیش‌نهاد
آیین پیشنهاد کرد. استرمیسکا اشاره کرد که پیش‌نهاد بلین برای پیروانی خوب است که از سیستم‌های اعتقادی جوامع فنلاندی و اسلاوی از نظر زبانی و از شمال شرقی اروپا الهام گرفته‌اند. او طرف‌دار "پاگانیسم نوردیک مدرن (Modern Nordic Paganism)" بود، اما پذیرفت که این اصطلاح آن دسته از پیروان هیتنری را که از سیستم‌های اعتقادی پیش از مسیحیت جوامع آلمانی غیر نوردیک، مانند آنگلوساکسون‌ها و گوت‌ها الهام گرفته‌اند، نادیده می‌گیرد. نام دیگر این دین، در ایسلند، "آساترو" ("Ásatrú)" است، که به‌عنوان آسیر، «باور» یا «وفاداری»
است، که به‌عنوان آسیر، «باور» یا «وفاداری» ترجمه می‌شود - آسیر زیرمجموعه‌ای از خدایان در اساطیر نورس است. "آساترو" بیش‌تر در آمریکای شمالی استفاده می‌شود با این تفاوت که در آن‌جا "آساتروار" ("Asatruar)" گفته می‌شود. این اصطلاح مورد علاقه پیروانی است که بر خدایان نوردیک اسکاندیناوی اعتقاد دارند، "آساترو" در ابتدا یک اصطلاح محبوب برای نام‌گذاری در میان پیروان و طرف‌داران بود، اما استفاده از آن با گذشت زمان کاهش یافته‌است. سایر پیروان دین خود را "واناترو (Vanatrú)" به‌معنای «کسانی‌که به وانیرها احترام
(Vanatrú)" به‌معنای «کسانی‌که به وانیرها احترام می‌گذارند»، یا "دیسیترو" ("Dísitrú)"، به‌معنای «کسانی‌که الهه‌ها را گرامی می‌دارند» - بسته به تأکید الهیات خاص خود - معرفی می‌کنند. گروه کوچکی از پیروان هیتنری که یوتون را ستایش می‌کنند، آیین خود را "بوکاترو" ("Rokkatru)" می‌نامند. اگرچه بوکاترو به اسکاندیناوی محدود شده‌است، از اواسط دهه ۲۰۰۰ اصطلاحی که در اسکاندیناوی محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است "فورن سیر" ("Forn Siðr)" یا "فورن سید" ("Forn Sed") است. این‌ها نیز نام‌هایی هستند که از مسیحی گرفته شده‌است، و
نیز نام‌هایی هستند که از مسیحی گرفته شده‌است، و قبلاً به‌معنای «تحقیرآمیز» و برای توصیف دین پیش از مسیحیت در اسکاندیناوی قدیم هیمسکرینگلا ("Heimskringla)" استفاده می‌شد. سایر اصطلاح‌های مورد استفاده در این جامعه برای توصیف دین خود عبارتند از: "دین شمالی" ("Northern Traditio)"، "پاگانیسم نورس" ("Norse Paganism)"، و "پاگانیسم ساکسون" ("Saxon Paganism)". درحالی‌که در یک‌سوم اول قرن بیستم، نام‌های رایج "ژرمن" ("German)"، "نوردیک (Nordic)" یا "دین" "آلمانی" ("Germanic Faith)" بودند. در ایالات متحده، گروه‌هایی
Faith)" بودند. در ایالات متحده، گروه‌هایی که بر گرایش آلمانی تأکید دارند، از "ایرمینیسم (Irminism)" استفاده کرده‌اند، درحالی‌که آن‌هایی که بر رویکرد آنگلوساکسون تمرکز می‌کنند، از "فرنسایدو" ("Fyrnsidu)" یا "تئودیسم" ("Theodism)" استفاده کرده‌اند. بسیاری از پیروان نژادپرست هیتنری، اصطلاحات "اودینیسم" یا "ووتنیسم" را برای معرفی دین خود ترجیح می‌دهند. گروه نژادپرست مستقر در انگلستان «وُدنز فُک"»" (Woden's Folk) طرف‌دار "وُدنیسم" ("Wodenism)" و "آیین وُدن فُک" ("Woden Folk-Religion)" بود، و گروه نژادپرست دیگری
Folk-Religion)" بود، و گروه نژادپرست دیگری با نام «هیتن فرانت» (Heathen Front)، از اصطلاح "اُدالیسم" ("Odalism)" که توسط وارگ ویکرنس ابداع شده بود، جانب‌داری کرد. بنابراین یک دیدگاه کلی وجود دارد، که همه کسانی‌که از "اودینیسم" استفاده می‌کنند، تفسیری آشکارا سیاسی، راست‌گرا و نژادپرستانه از این دین اتخاذ می‌کنند، درحالی‌که "آساترو" توسط گروه‌های میانه‌رو هیتنری استفاده می‌شود. چنین تقسیم‌بندی‌ای از این دین به‌صورت رسمی وجود ندارد و استفاده از این اصطلاحات در عمل وجود دارد. گرگوریوس اشاره کرد که "اودینیسم"
عمل وجود دارد. گرگوریوس اشاره کرد که "اودینیسم" «بسیار مشکل‌ساز» بود، زیرا به این معنا برداشت شد که خدای اودین - که از اساطیر نورس اقتباس شده‌است - جزئی از الهیات این گروه‌های مرکزی است، که این‌طور نبوده‌است. علاوه بر این، حداقل یک گروه غیرنژادگرا با نام "اودینس‌هاف بریتانیا"، از این اصطلاح استفاده می‌کند، تا ارادت خاص خود به اودین را نشان دهد. باورها. خدایان و ارواح. مورخ دین ماتیاس گاردل خاطرنشان کرد که «هیچ الاهیاتی که به‌اتفاق آرا پذیرفته شده‌باشد» در آیین هیتنری و جنبش هیتن‌ها وجود ندارد. چند تن از
آیین هیتنری و جنبش هیتن‌ها وجود ندارد. چند تن از پیروان اولیه هیتنری مانند گیدو ون لیست ماهیت شرک‌آلود چندخدایی دین پیش از مسیحیت را شرم‌آور می‌دانستند و استدلال می‌کردند که در واقع یکتاپرستی بوده‌است. از دهه ۱۹۷۰، چنین نگرش‌های منفی نسبت به شرک تغییر کرده‌است. امروزه هیتنری به‌عنوان دین چندخدایی شناخته می‌شود، که ساختار الهیاتی‌ای را به نمایش می‌گذارد که شامل پانتئونی از خدایان و الهه‌ها می‌شود، و طرف‌داری وفاداری و پرستش خود را به برخی یا همه آن‌ها نشان می‌دهد. بیش‌تر پیروان واقع‌گرا خداناباور هستند و
می‌دهد. بیش‌تر پیروان واقع‌گرا خداناباور هستند و خود را «سخت خداناباور» یا «خداناباوران واقعی» می‌نامند و به وجود واقعی خدایان به‌عنوان موجودات یکتا اعتقاد دارند. برخی دیگر تفسیری روان‌شناختی از خدایان می‌کنند و آن‌ها را به‌عنوان نمادها، کهن‌الگوهای یونگی یا کهن الگوهای نژادی در نظر می‌گیرند، و کسانی‌که این موضع را اتخاذ می‌کنند خود را خداناباور می‌دانند. خدایان هیتنری از نظام‌های اعتقادی پیش از مسیحیت که در جوامع مختلف اروپای ژرمنی یافت می‌شود اقتباس شده‌اند. آن‌ها شامل خدایانی مانند تیر، اودین، فریگ، ثور
آن‌ها شامل خدایانی مانند تیر، اودین، فریگ، ثور و فریا از منابع اسکاندیناوی، تانور، وُدن و ایستره از منابع آنگلوساکسون، و چهره‌هایی مانند نهالنیا از منابع قاره‌ای هستند. برخی از پیروان که مرامشان برگرفته از اسطوره‌های نورس است، بر این باورند که دو دسته از خدایان وجود دارند، آسیر و ونیر. برخی از پیروان، مناطق و زمان‌های مختلف را با هم ترکیب می‌کنند، برای مثال از ترکیبی از نام‌های انگلیسی باستان و اسکاندیناوی باستانی برای خدایان استفاده می‌کنند، درحالی‌که برخی دیگر آن‌ها را جدا نگه می‌دارند و فقط خدایان یک
دیگر آن‌ها را جدا نگه می‌دارند و فقط خدایان یک منطقه خاص را ستایش می‌کنند. برخی از گروه‌ها ارادت خود را بر خدای خاصی نشان می‌دهند. برای مثال، گروه "برادری گرگ‌ها" (Brotherhood of Wolves)، یک گروه هیتنری چک، پرستش خود را بر خدای فنریر متمرکز می‌کنند. به‌طور مشابه، بسیاری از پیروان هیتنری در ایالات متحده، خدای حامی خاصی را برای خود پذیرفته‌اند، و به او سوگند می‌خورند، و با نام "فولترویی" ("fulltrúi)" شناخته می‌شود، و خود را جان‌نثاران آن خدا می‌دانند و خود را با استفاده از عباراتی مانند "ثورمن" یا "اودین‌من"
با استفاده از عباراتی مانند "ثورمن" یا "اودین‌من" معرفی می‌کنند. خدایان هیتنری کامل، همه‌کاره، یا همه‌جا حاضر نیستند، و دارای نقاط قوت و ضعف هستند. بسیاری از پیروان معتقدند که این خدایان روزی خواهند مرد، برای نمونه، خدای بالدر در اساطیر نورس. این پیروان ارتباط خود را با خدایان خود، نه در نقش یک ارباب و خدمت‌کار، بلکه به‌عنوان یک رابطه دوطرفه، شبیه به یک خانواده می‌بینند. برای آن‌ها، این خدایان هم نمونه و هم الگو هستند، و رفتارشان قابل‌تقلید است. بسیاری از پیروان بر این باورند که می‌توانند با این خدایان
پیروان بر این باورند که می‌توانند با این خدایان ارتباط برقرار کنند، و همچنین با آن‌ها مذاکره، چانه‌زنی و بحث کنند و امیدوارند که از طریق تکریم آن‌ها به خرد، درک، قدرت یا بینش دست یابند. در مراسم‌های آیینی هیتن‌ها، خدایان معمولاً به‌عنوان "قطب" نشان داده می‌شوند - میله‌های چوبی با صورت‌های انسان‌واره‌ای حک‌شده در آن‌ها؛ همان‌طور که قبل از مسیحیت رواج داشت، در مواردی هم مجسمه‌های رزینی خدایان استفاده می‌شود. بسیاری از پیروان، جهان‌بینی خداناباورانه خود را با تصوری همه‌خدایی از جهان طبیعی، مقدس و آغشته به
با تصوری همه‌خدایی از جهان طبیعی، مقدس و آغشته به نیرو و انرژی ماورایی که در تمام زندگی نفوذ می‌کند، ترکیب می‌کنند. هیتنری نوعی حیوان‌گرایی است، و پیروانش به افرادی با روحی غیرانسانی که با نام «"ویت": وزن» (wights) که در جهان ساکن هستند، اعتقاد دارند. اعتقاد بر این است که هر یک از آن‌ها شخصیت خاص خود را دارند. برخی از آن‌ها به‌عنوان «ارواح زمین» ("landvættir") شناخته می‌شوند و در کنار انسان‌هایی زندگی می‌کنند که هم می‌توانند به آن‌ها کمک کنند و هم از آن‌ها نگهداری کنند. برخی هم به‌عنوان خدایان خانگی در نظر
کنند. برخی هم به‌عنوان خدایان خانگی در نظر گرفته می‌شوند و در خانه زندگی می‌کنند، جایی که می‌توان با تقدیم غذا (غذا دادن) به آن‌ها تسکین یافت. برخی از هیتن‌ها با این موجودات تعامل دارند و بیش‌تر از خدایان و الهه‌ها به آن‌ها هدایایی می‌دهند. "ویت‌"ها با موجودات مختلفی از فرهنگ عامه شمال غربی اروپا مانند الف‌ها، کوتوله‌ها، نوم‌ها و ترول‌ها شناخته می‌شوند. برخی از این موجودات - مانند یوتون اساطیر نورس - ارواح آزاردهنده تلقی می‌شوند. در جامعه اغلب هر گونه درخواستی از آن‌ها تابو تلقی می‌شود، با این حال برخی از
از آن‌ها تابو تلقی می‌شود، با این حال برخی از پیروان هنوز این کار را انجام می‌دهند. بسیاری از پیروان هیتنری نیز به ارواح آبا و اجدادی اعتقاد دارند و به آن‌ها احترام می‌گذارند و نیاپرستی بخش مهمی از اعمال مذهبی آن‌هاست. برای هیتن‌ها، روابط با اجداد حس هویت و قدرت گرفتن آن‌ها از گذشته‌است. کیهان‌شناسی و زندگی پس از مرگ. ویتن‌ها کیهان‌شناسی را بر اساس آنچه در اساطیر نورس یافت می‌شود (کیهان‌شناسی نورس) تفسیر می‌کنند. بر اساس این کیهان‌شناسی، جهان بشریت - معروف به میدگارد - تنها یکی از نُه جهان است، که همه این
به میدگارد - تنها یکی از نُه جهان است، که همه این جهان‌ها با یک درخت جهانی کیهانی به‌نام ایگدراسیل مرتبط هستند. اعتقاد بر این است که انواع مختلفی از موجودات در این جهان‌ها و قلمروهای مختلف ساکن هستند. برای مثال، انسان‌ها در میدگارد زندگی می‌کنند، در حالی که کوتوله‌ها در قلمروی دیگر، الف‌ها در قلمرویی دیگر، یوتون در قلمرویی دیگر، و سایر موجودات زنده در دو قلمرو دیگر زندگی می‌کنند. بیش‌تر پیروان بر این باورند که این توصیف، شاعرانه یا نمادین، و با سطوحی مختلف از کیهان است، که نمایان‌گر قلمروهای بالاتر و فراتر
کیهان است، که نمایان‌گر قلمروهای بالاتر و فراتر از سطح مادی هستی است. همچنین برخی درخت جهانی را نمادی برای تعامل زیست‌محیطی و اجتماعی می‌دانند. برخی از ویتن‌ها، مانند روان‌شناس برایان بیتس، رویکردی را برای این کیهان‌شناسی اتخاذ کرده‌اند که ریشه در روان‌شناسی تحلیلی دارد و بدین ترتیب جهان‌های نه‌گانه و ساکنان آن‌ها را به‌عنوان نقشه‌های ذهنی انسان تفسیر می‌کنند. بر اساس یک باور متداول در میان ویتن‌ها، و طبق منابع نورس قدیم، سه الهه معروف به نورن‌ها در انتهای ریشه درخت جهانی قرار دارند. این سه، به‌شکل عجیبی
ریشه درخت جهانی قرار دارند. این سه، به‌شکل عجیبی به‌سان سرنوشت می‌چرخند، که به اعمال و روابط متقابل همه موجودات در سراسر کیهان اشاره دارد. گاهی اوقات این سه شخصیت را «گذشته، حال و آینده»، «بودن، شدن، و الزام» یا «آغاز، شدن، آشکاری» می‌نامند. اعتقاد بر این است که یک فرد می‌تواند در سراسر جهان سیر کند، بنابراین جهان‌بینی هیتنری بین مفاهیم اراده آزاد و تقدیرگرایی در نوسان است. پیروان هیتنری، همچنین به شکل خاصی از سرنوشت (wyrd) که با نام اورلوگ ("örlög)" شناخته می‌شود، اعتقاد دارند. اورلوگ با بخت مرتبط است؛
می‌شود، اعتقاد دارند. اورلوگ با بخت مرتبط است؛ هیتن‌ها در آمریکای شمالی بر این باورند که بخت را می‌توان به‌دست‌آورد، از راه نسل‌ها منتقل کرد، یا از دست داد. گروه‌های مختلف هیتنری، اسطوره آخرالزمانی نورس رگناروک را پذیرفته‌اند. تعداد کمی آن را پیش‌گوی رویدادهای آینده می‌دانند. و اغلب به‌عنوان یک هشدار نمادین در مورد خطری که بشریت در صورت عمل نابخردانه در رابطه با خودش و جهان طبیعی با آن مواجه می‌شود، تلقی می‌شود. مرگ خدایان در رگناروک، یادآور اجتناب‌ناپذیر بودن مرگ و اهمیت زندگی شرافت‌مندانه و با صداقت تا
بودن مرگ و اهمیت زندگی شرافت‌مندانه و با صداقت تا زمان مرگ تلقی می‌شود. بارها، ملی‌گرایان قومی، رگناروک را پیش‌گویی فرجام‌شناسانه تعبیر کرده‌اند، که در آن نژاد سفید کسانی را که این پیروان هیتنری به‌عنوان ستمگر می‌پندارند، سرنگون می‌کنند و جامعه‌ای بر اساس مذهب هیتنری ایجاد می‌کنند. دانشمند علوم سیاسی جفری کاپلان بر این باور بود که این «رنگ هزاره گرایی» رگناروک بود که به تبدیل نژادپرستان سفیدپوست آمریکایی به جناح راست آیین هیتنری کمک کرد. برخی از پیروان به زندگی پس از مرگ اعتقاد ندارند، در مقابل بر اهمیت