payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منطقه تاریخی شهر اکنون به عنوان منطقه اصلی غربی، لوئیزویل نامیده می‌شود. این شرکت در اوج ظرفیت خود از ۲۲۰۰ بوشل غلات استفاده کرد و ۶۶۰۰ گالن ویسکی تولید کرد. حداکثر ظرفیت ذخیره‌سازی او در آترتونویل، کنتاکی ۱۵۰۰۰۰ گالن بود. آترتون به‌عنوان تولیدکننده ویسکی و مدیر «تراست تقطیرکنندگان و کَتل فیذرز» (که بیشتر به عنوان «ویسکی تراست» شناخته می‌شود)، زمانی که رسوایی «حلقه ویسکی» بالا گرفت و برای اولین بار در سال ۱۸۸۲ در نیویورک تایمز گزارش شد، مورد بحث و جدل قرار گرفت. در سال ۱۸۸۳، پسرش پیتر لی آترتون (۱۸۶۲–۱۹۳۹)
در سال ۱۸۸۳، پسرش پیتر لی آترتون (۱۸۶۲–۱۹۳۹) که از نظر قانونی دو سال قبل در ۱۸ سالگی معاون رئیس شرکت شده بود، وارد تجارت خانوادگی شد. او یکی از مدیران مؤسس «انجمن تقطیر کنتاکی» بود. پیتر مخالف ممنوعیت بر اساس قانون اساسی بود و در سال ۱۸۸۶ بنیانگذار و اولین رئیس «انجمن ملی حفاظت» شد. در سال ۱۸۸۸ آترتون تقطیرکننده برجسته شد. الی یک دهه بعد رسوایی ویسکی با شهادت آترتون در کمیته کنگره به رهبری ویلیام ویندوم در ۲۷ ژوئیه ۱۸۸۸ ادامه یافت. در جریان این اعترافاتش، هنری اسمیت، نماینده ویسکانسین از وی پرسید که آیا
هنری اسمیت، نماینده ویسکانسین از وی پرسید که آیا ویسکی‌های تقطیری ارزانی که توسط تولیدکنندگان عمده در غرب میانه ساخته می‌شوند، ویژگی بارزی دارند یا خیر. آترتون با کنایه پاسخ داد: طی یک دوره ۱۰ ساله، تعداد کارمندان به ۲۰۰ نفر افزایش یافتند و این شرکت به بزرگ‌ترین صاحبکار در شهرستان لارو تبدیل شد. به دنبال این موفقیت، تجارت‌های دیگری نیز راه‌اندازی شد. هتل آترتون در سال ۱۸۹۰ افتتاح شد و آترتونویل، کنتاکی در اطراف این مکان، شامل یک محکمه و مدرسه گسترش یافت. اندکی بعد، این شهر به افتخار او نام‌گذاری شد. مخالفت
بعد، این شهر به افتخار او نام‌گذاری شد. مخالفت با الکل نیروهای تندرو را با جریان ممنوعیت هم‌مسیر ساخت و این مخالفت به عنوان راه حلی برای بسیاری از مشکلات اجتماعی ترویج یافت. این جنبش برای نزدیک به یک قرن، در زمان حیات مروجان خود، سرعت بیشتری داشت. به عنوان اهداف طبی، ضرورت روزافزون به الکل وجود داشت که با تقلب‌کاری رفع می‌شد. قانون «ضمانت بسته‌بندی» نیز پیامدهایی داشت، زمانی که برندهایی مانند «اولد فارستر»، متعلق به جورج گاروین براون که قبلاً بوربن تهیه شده از کارخانه‌های آترتون را ترکیب می‌کرد و همچنین
از کارخانه‌های آترتون را ترکیب می‌کرد و همچنین سایر کارخانه‌های همسایه مانند ماتینگلی و ملوود، از قانون تبعیت کردند و شروع به ضمانت بسته‌بندی کردند. در نهایت، کمپین پایان‌ناپذیر جنبش نیروهای تندرو باعث شد که آترتون در سال ۱۸۹۹ سهام کنترلی خود را در شرکت جی. اِم. آترتون واگذار کند. در سال ۱۸۹۹ آترتون در نهایت تمام سهام خود در شرکت جی. اِم. آترتون را به شرکت «دیستیلریز اَند ویرهاوس کنتاکی» فروخت تا بر تجارت املاک و مستغلات خود تمرکز کند. این اتفاق در ۱۲ مه ۱۸۹۹ در نیویورک تایمز گزارش شد. آترتون حتی پس از
۱۸۹۹ در نیویورک تایمز گزارش شد. آترتون حتی پس از اینکه منافع تجاری خود را تبدیل کرد، همچنان به نمایندگی از «منافع جامعه»، تقطیرسازان، شرکای تجاری خود و کارمندان سابق خود صحبت می‌کرد. وی به روزنامه‌ها، نامه می‌نوشت و اصلاحیه هجدهم ارا نقد می‌کرد. او عمیقاً از رأی سال ۱۹۱۸ ناامید شد. اطراف کارخانه تقطیر بسیار رونق یافته بود. او از نزدیک شاهد شتاب جنبش اعتدال بود که به ممنوعیت الکل منجر شد؛ از دست دادن عاجل وظایف و تأثیر آن بر اقتصاد محلی. تندروها به باشگاه معتبر پندنیس که آترتون یکی از اعضای مؤسس آن بود،
معتبر پندنیس که آترتون یکی از اعضای مؤسس آن بود، یورش بردند و مقادیر زیادی الکل را ضبط کردند. همچنین اعمال غیرقانونی، مانند دزدی ویسکی از مؤسسات خصوصی توسط دزدان مسلح، افزایش یافت. این ممنوعیت در سال ۱۹۱۹ وضع شد و تا پایان عمر آترتون برجای ماند. اگرچه این ممنوعیت تنها تا ۵ دسامبر ۱۹۳۳، یک سال پس از مرگ او ادامه یافت، اما لارو جزو مناطق خشک الکلی باقی ماند.
دام پرینیون () نام تجارتی برای نوعی شامپاین (شراب گازدار) تاریخ‌دار فرانسوی است. دام پرینیون از مخلوط انگورهای پینونوآر و شاردونی تهیه می‌شود و نسبت این دو نوع انگور در ترکیب نهایی در سال‌های مختلف متغیر است. این نوع شامپاین نام خود را از "دام پرینیون" راهب فرانسوی و سرداب‌دار یک صومعه بندیکتی در قرن هفدهم گرفته است.
شیطان در جزئیات است که در ایران با عنوان هر لحظه التهاب شناخته می‌شود یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی و نویسندگی ویمون بون است. این فیلم یک کهنه سرباز ارتش آریزونا را در بر می‌گیرد که از یک تجربه نظامی دچار اختلال استرس پس از سانحه می‌شود، زمانی که در نقشه یک کارتل مواد مخدر مکزیکی گرفتار می‌شود. در این فیلم ری لیوتا، امیلیو ریورا، جوئل ماتیوس، ریموند جی بری، نوئل گوگلیمی، لین گریسون و جیک جاکوبسون به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در ایالات متحده به صورت دیسک بلوری و دی‌وی‌دی
در ایالات متحده به صورت دیسک بلوری و دی‌وی‌دی در ۱۲ مارس ۲۰۱۳ منتشر شد.
ویلیام آگوستوس بارستو (William Augustus Barstow) (زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۸۱۳ – درگذشتهٔ ۱۳ دسامبر ۱۸۶۵)، تاجر، مدیر حوزه عمومی و سیاستمدار آمریکایی بود. او سومین فرماندار و دومین دبیر ایالت ویسکانسین بود و در زمان جنگ داخلی آمریکا به عنوان افسر ارتش اتحادیه خدمت کرد. پیش از آنکه ویسکانسین، ایالت شود، بارستو در ساخت شهرستان واکیشا نقشی اساسی داشت. اوایل زندگی. بارستو متولد و بزرگ‌شدهٔ پلینفیلد، ایالت کنتیکت بود و در مزرعهٔ خانوادگی‌شان کار و در مدارس محلی تحصیل نمود. در ۱۶ سالگی، او به نورویچ، کنتیکت نقل مکان و
در ۱۶ سالگی، او به نورویچ، کنتیکت نقل مکان و به عنوان فروشنده در فروشگاه برادرش، ساموئل مشغول به کار شد. بعدها آنها تجارت خود را به کلیولند، ایالت اوهایو منتقل کردند. پس از بحران مالی سال ۱۸۳۷، خانوادهٔ بارستو به خطهٔ ویسکانسین نقل مکان کرده و در سال ۱۸۳۹ در واکیشا مستقر شدند. در آن زمان، واکیشا بخشی از شهرستان میلواکی بود که با نام «پرایر ویلیج» و بعدها «پرایریویل» شناخته می‌شد. خطهٔ ویسکانسین. خانوادهٔ بارستو با ساخت آسیاب آردساز به تاجرانی مهم در شهرک جدید تبدیل شدند. ویلیام در سال ۱۸۴۲، رئیس پُست‌خانهٔ
تبدیل شدند. ویلیام در سال ۱۸۴۲، رئیس پُست‌خانهٔ دهکده شد و ساموئل در سال ۱۸۴۵، به عضویت مجلس قانون‌گذاری منطقه‌ای درآمد. در سال ۱۸۴۳، ویلیام برای سمت بخشدار شهرستان میلواکی از سوی حزب دموکرات نامزد شد، اما کاندیدای منفرد، ادوارد دی. هولتون، او را شکست داد. در آن انتخابات، به‌خاطر ادعاهایی مبنی بر اینکه بارستو برای حفظ نامزدی خود، همایش انتخاباتی را با حامیانش پُر کرده بود، رأی دهندگان دموکرات از او روی برگرداندند. اواخر عمر. بارستو به جینسویل، ایالت ویسکانسین نقل‌مکان کرد. او با افتتاح یک بانک و ایجاد
نقل‌مکان کرد. او با افتتاح یک بانک و ایجاد طرح‌های مختلف ساخت راه‌آهن، رئیس راه‌آهن سنت کروآ و لیک سوپریور شد. سرمایه‌گذاری‌های تجاری‌اش عمدتاً ناموفق بودند، زیرا بانک او در بحران مالی سال ۱۸۵۷، ورشکسته شد و شرکت راه‌آهن او به علت رسوایی رشوه‌خواری از بین رفت. با این حال، او همچنین در فعالیت‌های سیاسی حزب دموکرات نقش داشت و به عنوان نمایندهٔ ویسکانسین در انجمن ملی دموکرات در سال ۱۸۶۰ خدمت و برای انتخابات و نامزدی استفان آرنولد داگلاس تلاش کرد. خدمت در جنگ داخلی. پس از شروع جنگ داخلی آمریکا، بارستو در
جنگ داخلی. پس از شروع جنگ داخلی آمریکا، بارستو در نامه‌ای به ژنرال جان چارلز فرمونت، فرماندهٔ حوزهٔ غربی، پیشنهاد تشکیل هنگ سواره نظام را داد. در طی ماه‌های بعد، وزارت جنگ ایالات متحده درخواست آنها برای افزایش هنگ‌های سواره نظام را محدود و اختیارات قانونی هنگ بارستو را لغو کرد، اما، پس از درخواست‌های بارستو و فرماندار الکساندر راندال و بیان این موضوع که هنگ تقریباً تکمیل شده‌است، وزارت جنگ، اختیارات قانونی او را بازگرداند. در ۳۱ ژانویه ۱۸۶۲، سومین هنگ سواره نظام ویسکانسین به فرماندهی سرهنگ ویلیام بارستو در
نظام ویسکانسین به فرماندهی سرهنگ ویلیام بارستو در اردوگاه بارستو، در نزدیکی جینسویل به خدمت ارتش اتحادیه فراخوانده شد و در ۲۶ مارس، ایالت ویسکانسین را به سمت سنت لوئیس ترک کرد. کمی پس از ورود آنها به سنت لوئیس، سرهنگ بارستو، رئیس دژبانی کانزاس و هنگ او برای انجام وظیفه در سراسر این ایالت پخش شد. سرهنگ بارستو در بیشتر دوران انتصابش، در خارج از قلعهٔ لیونورث به عملیات نظامی مشغول بود. او تنها چند ماه پس از شروع خدمتش، بیمار و تا چندین ماه درگیر آن بود تا اینکه در تابستان ۱۸۶۳ پذیرفت که دوباره مسئول
تا اینکه در تابستان ۱۸۶۳ پذیرفت که دوباره مسئول دادگاه‌های نظامی در سنت لوئیس، میزوری شود. خدمت او در ۴ مارس ۱۸۶۵ خاتمه یافت و در ۱۳ مارس ۱۸۶۵، به درجهٔ سرتیپی داوطلبان (ترفیع عطف به ماسبق) نائل شد. او پس از ترک خدمت، همچنین در لیونورث، کانزاس ماند و برای قراردادی برای زندان ایالتی درخواست داد. دو تن از پسران او نیز به این شهر نقل مکان کردند. وضعیت سلامت او به خاطر سال‌های حضور در جنگ رو به تضعیف بود و از اسهال مزمن رنج می‌برد. او در ۱۳ دسامبر ۱۸۶۵ در لیونورث، کانزاس درگذشت. خانواده و میراث. ویلیام آگوستوس
کانزاس درگذشت. خانواده و میراث. ویلیام آگوستوس بارستو با ماریا کوارلز از کنوشا، ویسکانسین ازدواج کرد. آنها صاحب چهار پسر شدند. بارستو پسر ویلیام اوگاستا بارستو و سالی هال بارستو بود. عموهایش، جان و ابنیزر بارستو به صورت داوطلبانه در ارتش قاره‌ای در جنگ انقلاب آمریکا حضور داشتند. نوهٔ ابنیزر بارستو، جان لستر بارستو سی و نهمین فرماندار ورمونت بود. خیابان بارستو در مرکز شهر واکیشا، ایالت ویسکانسین به احترام او نام‌گذاری شده‌است.
هل این ا سل یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای هر دو برند راو و اسمک‌داون تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۵ ژوئن ۲۰۲۲ در ورزشگاه آل‌استیت ارینا شهر روزمونت ایالت ایلینوی برگزار شد. این رویداد چهاردهمین رویداد با نام هل این ا سل بود. زمینه‌سازی. هل این ا سل شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های را و اسمَک‌دَون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ
با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حداکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند و در این رویداد به مسابقه و رقابت می‌پردازند. سث رالینز در مقابل کودی رودز. بعد از اینکه کودی رودز، سث رالینز را در رسلمانیا ۳۸ و رسلمانیا بکلش شکست داد، کودی رودز در یک مسابقه بر سر قهرمانی ایالات متحده در شوی راو ۹ مه در مقابل آستین تئوری قرار گرفت؛ که در آن مسابقه سث رالینز به کودی رودز حمله کرد که همین باعث باخت او شد. هفته بعد، رودز، رالینز را برای یک مسابقه دیگر چلنج کرد، این دفعه
رالینز را برای یک مسابقه دیگر چلنج کرد، این دفعه داخل هل این ا سل، که رالینز قبول کرد. بیانکا بلر و آسکا و بکی لینچ. در شوی راو ۲۵ آوریل، آسکا پس از ۹ غیبت در شو ها به دلیل مصدومیت به رینگ بازگشت. هفته بعد مقام دبلیودبلیوئی آدام پیرس فرصتی برای پیروزی کمربند قهرمانی به او داد. که آن مسابقه به دلیل دخالت بکی لینچ بدون برنده پایان یافت. هفته بعد در یک مسابقه تک به تک بین بکی لینچ و آسکا، آسکا پیروز شد تا در مقابل بیانکا بلر برای کمربند زنان راو در هل این ا سل قرار بگیرد. در شوی راو ۲۳ مه، یک فرصت دیگر به بکی
قرار بگیرد. در شوی راو ۲۳ مه، یک فرصت دیگر به بکی لینچ برای مسابقه بر سر کمربند قهرمانی داده شد که در آن مسابقه در مقابل آسکا پیروز شد تا به مسابقه آسکا و بلر در هل این ا سل اضافه شود و مسابقه تبدیل به سه جانبه شد. بابی لشلی در مقابل ام‌وی‌پی و اوماس. در رسلمانیا ۳۸، بابی لشلی در مقابل اوماس پیروز شد. هفته بعد در شوی راو، مدیر برنامه‌ی بابی لشلی، ام‌وی‌پی به او خیانت کرد و به اوماس پیوست، کسی که بعدا در رسلمنیا بکلش، لشلی را با کمک ام‌وی‌پی شکست داد. بعد از آن در شوی راو ۱۶ مه، بابی لشلی، اوماس را در یک
از آن در شوی راو ۱۶ مه، بابی لشلی، اوماس را در یک مسابقه قفس فولادین با قانون فرار از قفس شکست داد. هفته بعد، لشلی تصمیم گرفت که به این درگیری پایان دهد؛ پس در مقابل ام‌وی‌پی قرار گرفت، با این قانون که برنده آن مسابقه، نوع مسابقه لشلی در مقابل اوماس در هل این ا سل را انتخاب کند. در آن مسابقه ام‌وی‌پی با کمک اوماس به پیروزی رسید و تصمیم نهایی بر این شد که لشلی در مقابل ام‌وی‌پی و اوماس در یک مسابقه هندیکپ دو به یک قرار بگیرد.
جمشید افشار (زاده ۱۳۳۱ در تهران) سرهنگ خلبان جنگنده گرومن اف-۱۴ تامکت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است. در طول جنگ ایران و عراق او با ۵ یا ۶ پیروزی هوایی تأیید شده توسط مورخ فرانسوی پیر رازو، به عنوان یک خلبان تک‌خال شناخته می‌شود. پیشینه. افشار جزء دومین گروه خلبانان ایرانی بود که در خرداد ۱۳۵۳ برای آموزش به آمریکا اعزام شدند. وی در زمان اعزام به ایستگاه هوایی دریایی اقیانوسیه پایگاه هوایی نیروی دریایی اوشینا، درجه سروانی داشت. او به همراه سرگرد ح. شوقی در طراحی عملیات سلطان ۱۰ نقش اساسی ایفا کرد.
شوقی در طراحی عملیات سلطان ۱۰ نقش اساسی ایفا کرد. تام کوپر و فرزاد بیشاپ شش مورد زیر را به عنوان پیروزی‌های تأیید شده افشار تأیید کرده‌اند: ۱–۱۳ اکتبر ۱۹۸۰: میگ-۲۳ ۲–۲۱ نوامبر ۱۹۸۰: میگ-۲۱ ۳–۲۷ نوامبر ۱۹۸۰: میگ-۲۱ ۴–۷ اکتبر ۱۹۸۶: داسو میراژ اف۱ ۵- فوریه ۱۹۸۷: سوخو-۱۷ ۶–۱۵ مه ۱۹۸۸: داسو میراژ اف۱
دیوید زالزمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است که به عنوان هافبک برای موناگاس در لیگ دسته اول فوتبال ونزوئلا بازی می کند. در سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ در تیم جوانان باشگاه بارسلونا بازی می‌کرد.
مایکل زوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. زندگی‌نامه. زوک متولد کاتالونیا، اسپانیا، در خیرونا بزرگ شد و کار خود را با هتل آکوا آغاز کرد، جایی که در ۱۶ بازی به عنوان هافبک ۲۷ گل به ثمر رساند.
یولن آگیرزابالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دروازه‌بان در باشگاه فوتبال اتلتیکو بیلبائو‌ بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است. دوران حرفه‌ای. آگیرزابالا که در سان سباستیان، استان گیپوسکوا، سرزمین باسک به دنیا آمد، در سال ۲۰۱۸ از آنتیگوکو به جوانان اتلتیک بیلبائو پیوست. وی اکنون در تیم بزرگسالان اتلتیک بیلبائو بازی می کند. در جریان برد 3-0 این تیم مقابل اتلتیکو مادرید در کوپا دل ری سال 2024 این دروازه بان نقش بسیار خیره کننده ای را داشت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42611417&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-10T00:23:36Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42674504&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; کریستف آتانگانا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است که به عنوان دروازه‌بان برای باشگاه فوتبال قبله بازی
به عنوان دروازه‌بان برای باشگاه فوتبال قبله بازی می‌کند. دوران حرفه‌ای. آتانگانا کار خود را با باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو اسپانیایی در لا لیگا آغاز کرد.
دن گور (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، تهیه‌کننده تلویزیونی و شورانر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
دون دیگیرولامو (؛ زادهٔ ) مهندسی صدا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی و جایزه اسکار بهترین صداگذاری شده‌است.
آرته جانسون (; – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سسمی استریت"، "گرگ آسمان"، "کوجک، و "مسیر کاننبال ۲" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
خاویر گریلو مارکسواخ (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده‌است.
دیوید هادسون دیپاتی (; – ) تهیه‌کننده فیلم و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شده‌است.
جک هندی (؛ زادهٔ ) کمدین، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده‌است.
دیو گولز (؛ زادهٔ ) عروسک‌گردان، صداپیشه و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سرود کریسمس ماپت"، "ماجراهای المو در گروچلند" و "ماپت‌های فضایی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
جرل جروم (؛ زادهٔ ) بازیگر، موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مهتاب و توقف‌ناپذیر" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
نیکانور ساگاردوی گونزالو، معروف به کانیتو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در پست مدافع بازی می‌کرد. دوران حرفه‌ای. کانیتو در سال ۱۹۴۸ با باشگاه کشور باسک اتلتیک بیلبائو قرارداد امضا کرد. وی همچنین تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
آبی نیلگون یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ که شامل چندین قوس داستانی به هم پیوسته‌است. این فیلم توسط تیموتی لین بوئی نوشته و کارگردانی شد و آخرین نقش سینمایی پاتریک سوویزی قبل از مرگش در سپتامبر همان سال را به نمایش می‌گذارد. این فیلم تنها در سینماهای ایالات متحده اکران محدودی داشت و در نهایت در ماه مه ۲۰۰۹ عمدتاً در دیسک دی‌وی‌دی منتشر شد. این فیلم متعاقباً در قزاقستان و روسیه و در کانال‌های تلویزیونی تلویزیونی کابلی ایالات متحده در اواخر سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم در راتن تومیتوز امتیاز ۲۵٪ از هشت
شد. این فیلم در راتن تومیتوز امتیاز ۲۵٪ از هشت نقد منتقد را با میانگین امتیاز ۳٫۷ از ۱۰ به فیلم می‌دهد. داستان. چندین نفر از ساکنان لس آنجلس در شب کریسمس از طریق شانس، تراژدی و مداخله الهی یکدیگر را ملاقات می‌کنند. لری (با بازی سوویزی) رئیس یک سازمان جرایم شرکتی است. او صاحب یک باشگاه استریپ هست که در آن رز جانی (با بازی جسیکا بیل) مادر مجردی که پسر کوچکش در کما است، کار می‌کند. کوورتی دولیتل (با بازی ردمین) مردی جوان است که عاشق او می‌شود. لری سعی می‌کند جک دوهنی (با بازی لیوتا) کارمند سابقش را متقاعد کند
دوهنی (با بازی لیوتا) کارمند سابقش را متقاعد کند که از همکارانش انتقام نگیرد. دوهنی بعداً به رز جانی فاش می‌کند که پدر اوست. چارلی (با بازی ویتاکر) یک کشیش سابق است که خودکشی می‌کند. لکسوس یک زن روسپی که قبلاً پیوند عاطفی غیرمنتظره‌ای با کشیش دارد.
جفری ونس (؛ زادهٔ ) پژوهشگر تاریخ سینما و مؤلف اهل ایالات متحده آمریکا است. وی کتاب‌هایی دربارهٔ دربارهٔ ستارگان سینما و از جمله باستر کیتون، هارولد لوید، چارلی چاپلین، داگلاس فربنکس، جودی گارلند نگاشته‌است و مدتی به‌عنوان متصدی اسناد و پرونده‌های «بنیاد مری پیکفورد» فعالیت داشت.
رابرت ایزرائیل (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو، موسیقی‌دان، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در زمینهٔ ساخت موسیقی فیلم در فیلم صامت فعالیت داشت و پا جای پای بزرگانی چون گیلورد کارتر و آرتور کلاینر گذاشت. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "در میان حاضران" اشاره نمود.
لرینگ مندل (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "توطئه" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده‌است.
جان جی لوید (; – ) طراح تولید اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
دیوید گیبز لوید (; – ) فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه امی ساعات پربیننده برای نویسندگی مجموعه کمدی شده‌است.
توماس رابرت کیت (؛ زادهٔ ) آهنگساز، رسانا، ارکستراسیون، موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تیک، تیک… بوم!" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پولیتزر برای نمایش‌نامه شده‌است.
بارنت کلمن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، بازیگر، کارگردان تلویزیونی، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده، جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین کارگردانی مجموعه تلویزیونی کمدی، و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده‌است.
شیلا نوینز (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده تلویزیونی، و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی و جایزه پیبادی شده‌است.
دانیل لیپمن (؛ زادهٔ ۲ اوت ۱۹۵۰) فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
مایکل جون لیسون (؛ ۲۶ اوت ۱۹۴۱ – july 27, 2016 (age 74)) فیلم‌نامه‌نویس، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده فیلم، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه امی ساعات پربیننده برای نویسندگی مجموعه کمدی شده‌است.
الکس لاکامور (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تیک، تیک… بوم!" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
توماس کیل (; زادهٔ ) کارگردان نمایش، کارگردان تلویزیونی، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
کریستوفر میسیانو (؛ زادهٔ ) کارگردان و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده‌است.
فیزلر فی ۱۵۶ "اشتورش" (لک‌لک) (آلمانی: Fieseler Fi 156 "Storch") یک هواگرد رابط ساخت شرکت فیزلر در آلمان پیش از جنگ جهانی دوم بود. عملکرد این هواگرد در برخاست و فرود کوتاه و سرعت واماندگی پایین ۵۰ کیلومتر در ساعت قابل توجه بود. طراحی و تولید. فیزلر فی ۱۵۶ تابستان سال ۱۹۳۵ به عنوان هواگرد برخاست و فرود کوتاه طراحی شد. این هواگرد سه‌سرنشین و تک‌باله بال‌بالا بود بود که نیرو محرکه خود را یک موتور آرگوس با توان ۲۴۰ اسب بخار (۱۷۹ کیلووات) می‌گرفت. یک ویژگی قابل توجه آن ارابه فرود بلند بود که امکان نشست نرم در
توجه آن ارابه فرود بلند بود که امکان نشست نرم در زمین‌های ناهموار را می‌داد. دو مدل فی ۱۵۶آ با هوازِه ثابت و فی ۱۵۶ب با هوازه متحرک خودکار پدید آمد. فی ۱۵۶ب گونه غیرنظامی بود که عملیاتی نشد. شرکت فیزِلِر سه پیش‌نمونه (فاو-۱، فاو-۲ و فاو-۳) از مدل فی ۱۵۶آ تولید کرد. فاو-۱ با پیشران فلزی قابل تنظیم روی زمین، نخستین بار روز ۲۴ مه سال ۱۹۳۶ به پرواز درآمد. فاو-۲ پیشران چوبی داشت و در فاو-۳ تجهیزات نظامی نصب شد. وزارت هوانوردی رایش متأثر عملکرد هواگرد، دستور به ساخت پیش‌نمونه‌های دیگر و آماده‌سازی برای تولید
ساخت پیش‌نمونه‌های دیگر و آماده‌سازی برای تولید انبوه داد. به هر صورت، این وزارتخانه بر مبنای سیاست رقابتی خود، سفارشی بر مبنای مشخصات فی ۱۵۶ برای دیگر شرکت‌های صنعتی نیز صادر کرد که منجر به ارائه مسرشمیت ب‌اف ۱۶۳ و زیبل زی ۲۰۱ و فوکه-وولف اف‌و ۱۸۶ شد. با این حال، پیش از آن که رقبا به پرواز درآیند، فی ۱۵۶آ-۱ برای خدمت در "لوفت‌وافه"، وارد خط تولید انبوه شد. تولید سال ۱۹۳۹ با مدل فی ۱۵۶سی ادامه یافت. از این هواگرد در سرتاسر جنگ جهانی دوم در نقش‌های گوناگونی استفاده شد که ترابری ستادی (فی ۱۵۶سی-۱)، شناسایی
استفاده شد که ترابری ستادی (فی ۱۵۶سی-۱)، شناسایی برد کوتاه (فی ۱۵۶سی-۲) و آمبولانس (فی ۱۵۶دی) از آن جمله بودند. مدل آزمایشی فی ۱۵۶ایی گونه خاص ارابه فرود شنی‌دار جهت عملیات در فرودگاه‌های دشوار، داشت. با توجه به تأکید بر هواگردهای خط مقدم همچون اف‌وه ۱۹۰، تولید فی ۱۵۶ به کارخانه‌هایی در فرانسه و چکسلواکی سپرده می‌شد. تولیدات دوران جنگ به بیش از ۲٬۵۰۰ فروند رسید. مشخصات فنی. "فی ۱۵۶سی-۳":
پیتر میکون (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تئاتر، بازیگر تلویزیون، صداپیشه و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اورویل" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده‌است.
جوزی مک‌آوین (؛ 1919 – ) طراح تولید اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه شده‌است.
استیو لیتل (؛ زادهٔ ) بازیگر، کمدین و نویسنده آمریکایی است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آشنایی با مادر"، "توپ‌های خشم"، "حقیقت زشت"، ""، "پذیرفته" و "تمی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
ولزبورو (به انگلیسی: Wellsboro) یک بخش در شهرستان تیوگای پنسیلوانیا است که توسط Sam Mattie I تأسیس شده است و در ۵۲ مایلی (۸۴ کیلومتری) شمال غربی ویلیام اسپورت واقع شده است. در اوایل قرن بیستم، ولزبورو نقطه کشتیرانی و مرکز تجاریِ منطقه وسیعی بود و دارای تبخیرکننده‌های میوه، کارخانه‌های آرد و پشم، کارخانه تغلیظ شیر، کارخانه‌های مرمرسازی، کارخانه‌های اره‌کشی، کارخانه‌های ریخته‌گری و ماشین‌آلات، و کارخانه‌های تولید شیشه‌های برش‌خورده، مواد شیمیایی، قالیچه، پیچ و مهره، سیگار برگ، کالسکه و مبلمان بود. در سال ۱۹۰۰
مهره، سیگار برگ، کالسکه و مبلمان بود. در سال ۱۹۰۰ ، ۲۹۴۵ نفر در این بخش زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۱۰، ۳۱۸۳ نفر در این بخش زندگی می‌کردند. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۰، ۳۲۶۳ نفر بوده است. این مرکز بخش شهرستان تیوگا است، و همچنین محل گراند کنیون پنسیلوانیا است. جغرافیا. ولزبورو در واقع شده است بر اساس اطلاعات اداره سرشماری ایالات متحده ، این منطقه دارای مساحت کلی است. که آن خشکی و آن (=۰.۶۱ درصد) آب است. جمعیت‌شناسی. بر اساس سرشماری در سال ۲۰۰۰، ۳۳۲۸ نفر، ۱۴۶۹ گروه هم‌خانه و ۸۶۶ خانوار ساکن در این بخش
۱۴۶۹ گروه هم‌خانه و ۸۶۶ خانوار ساکن در این بخش بودند. تراکم جمعیت ۶۸۱ نفر در مایل مربع (۲۶۲.۸ / km2) بوده است. ۱۶۰۲ واحد مسکونی با تراکم متوسط ۳۲۷.۸ در هر مایل مربع (۱۲۶.۵ / km2) وجود داشت. ترکیب نژادی منطقه ۹۸.۱۴٪ سفید ، ۰.۳۹٪ آفریقایی آمریکایی ، ۰.۱۸٪ بومی آمریکایی ، ۰.۹۰٪ آسیایی ، ۰.۱۸٪ از سایر نژادها ، و ۰.۲۱٪ از دو یا چند نژاد بود. اسپانیایی یا لاتین تبارها از هر نژاد ۰.۵۷٪ از جمعیت را تشکیل می دادند. تعداد ۱۴۶۹ خانه در این بخش بودند که از این تعداد ۲۵ درصد دارای فرزندان زیر ۱۸ سال بودند، ۴۷.۰ درصد
۲۵ درصد دارای فرزندان زیر ۱۸ سال بودند، ۴۷.۰ درصد زوج متاهل بودند که با هم زندگی می کردند، ۹.۷ درصد زن خانه دار بدون حضور شوهر و ۴۱.۰ درصد غیرخانواده بودند. ۳۶.۱٪ از کل خانواده ها را خانواده‌های تک‌نفره تشکیل می دادند، و ۱۸.۲٪ از افراد تنها زندگی می کردند که ۶۵ سال یا بیشتر داشتند. متوسط تعداد ساکنان خانه‌ها ۲.۱۷ و متوسط اندازه خانواده‌ها ۲.۸۳ بود. در این بخش، جمعیت از ۲۰.۹٪ افراد زیر ۱۸ سال، ۷.۷٪ از افراد ۱۸ تا ۲۴، ۲۳.۱٪ از افراد ۲۵ تا ۴۴، ۲۴.۲٪ از افراد ۴۵ تا ۶۴ سال، و ۲۴.۱٪ از افراد ۶۵ سال یا بیشتر