payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گورستان سلطنتی قیاعه (royal necropolis of Ayaa) یک گورستان فنیقی است که در خارج از شهر باستانی صیدا در لبنان امروزی واقع شده‌است. این گورستان در سال ۱۸۷۷ توسط یک کارگر معدن محلی کشف شد و توسط باستان‌شناس عثمانی، عثمان حمدی‌بیگ، کاوش شد. این گورستان محل دفن شاهان و نخبگان صیدونی بود که به عصر آهن بازمی‌گردد. گورستان سلطنتی قیاعه نام مجموعه‌ای از دو معبد زیرزمینی در شهر صیدا لبنان است که در مجموع ۲۱ گور سنگی از شاهان و اشراف باستانی منطقه را در خود جای داده بود. گورستان سلطنتی قیاعه مشهورترین مقبره سلطنتی
بود. گورستان سلطنتی قیاعه مشهورترین مقبره سلطنتی شاهنشاهی هخامنشی صیدون (صیدای امروزی) است. این گورهای سنگی از خوشه‌ای از اتاق‌های تدفین زیرزمینی حفر شده در سنگ تشکیل شده‌اند که از طریق چاه‌های عمودی قابل دسترسی هستند. صیدا یک شهر ساحلی در لبنان و از دولت‌شهرهای برجسته فنیقی‌ها بود. گورهای سنگی این مجموعه از نظر سبک بسیار متنوع بودند و شامل سبک‌های مصری، یونانی، لیکیایی و فنیقی می‌شدند. فنیقی‌ها آیین‌های تدفین متنوعی از جمله خاکسپاری و خاکستر کردن را اجرا می‌کردند. در حالی که مدارک مکتوب در مورد اعتقادات
می‌کردند. در حالی که مدارک مکتوب در مورد اعتقادات آنها به زندگی پس از مرگ کمیاب است، شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که آنها به زندگی پس از مرگ معروف به «خانه ابدیت» اعتقاد داشتند. محل‌های دفن در عصر آهن فنیقه، مانند مقبره قیاعه، معمولاً در خارج از شهرک‌ها قرار داشتند و انواع مختلف مقبره و شیوه‌های تدفین را در بر می‌گرفتند. شواهد باستان‌شناسی از گورستان سلطنتی قیاعه اطلاعاتی در مورد آداب و رسوم و باورهای تدفین فنیقی‌ها در مورد زندگی پس از مرگ ارائه می‌دهد. وجود بقایای سوزانده شده و اجساد سالم نشان می‌دهد که
بقایای سوزانده شده و اجساد سالم نشان می‌دهد که فنیقی‌ها هم سوزاندن و هم دفن را انجام می‌دادند. تابوت‌های نفیس و اشیاء تدفین نشان‌دهنده باور به زندگی پس از مرگ است، جایی که متوفی به نوعی به حیات خود ادامه می‌دهد. کشف و کاوش. گورستان سلطنتی قیاعه در پای تپه هلالیه، در ارتفاع ۳۵ متری و تقریباً ۵۰۰ متری از دریا، در حومه شهر صیدا واقع شده بود. این مکان قبلاً توسط خاورشناس و محقق مطالعات کتاب مقدس فرانسوی، ارنست رنان بررسی شده بود که به وجود بقایای سنگ نما ی باستانی اشاره کرده بود. این قطعه متعلق به محمد شریف
اشاره کرده بود. این قطعه متعلق به محمد شریف افندی، یک محلی صیدون بود که زمین را برای مصالح ساختمانی استخراج می‌کرد. گورستان سلطنتی قیاعه در سال ۱۸۷۷ توسط یک کارگر معدن محلی در حین استخراج سنگ برای مصالح ساختمانی کشف شد. کشف این گورستان به ویلیام کینگ ادی، کشیش پروتستان آمریکایی، نسبت داده شد که از طریق کارگر معدن از این یافته مطلع شد و آن را به رسانه‌ها گزارش داد. مقامات عثمانی به سرعت متوجه این موضوع شدند و عثمان حمدی بی، باستان‌شناس، را برای نظارت بر کاوش‌ها منصوب کردند. فرایند کاوش شامل برداشتن و حمل و
منصوب کردند. فرایند کاوش شامل برداشتن و حمل و نقل دقیق تابوت‌ها به موزه باستان‌شناسی استانبول بود. کاوش دو طاق دفن را با مجموع ۲۱ تابوت آشکار کرد. این تابوت‌ها از مواد مختلفی از جمله سنگ آهک، مرمر و سنگ سیاه ساخته شده بودند و با کنده کاری‌ها و کتیبه‌های نفیس تزئین شده بودند. تابوت‌ها و اشیاء خاکسپاری. تابوت‌های گورستان سلطنتی قیاعه با ظرافت تزئین شده بودند و مهارت هنری فنیقی‌ها را نشان می‌دادند. برخی از تابوت‌ها صحنه‌هایی از اساطیر یونان را به تصویر می‌کشیدند، در حالی که برخی دیگر سوگواران یا تشییع جنازه
در حالی که برخی دیگر سوگواران یا تشییع جنازه را نشان می‌دادند. این تزئینات اطلاعات ارزشمندی در مورد باورهای فنیقی‌ها در مورد مرگ و زندگی پس از مرگ ارائه می‌دهد. تابوت‌ها همچنین حاوی بقایای شاهان و نخبگان صیدونی، به همراه اشیاء تدفین مانند جواهرات، سفال و منسوجات بودند. این اشیاء تدفین اهداف متعددی داشتند. آنها می‌توانستند به عنوان دارایی‌هایی برای همراهی با متوفی در زندگی پس از مرگ، نمادی از موقعیت اجتماعی و ثروت یا هدایایی برای آرام کردن خدایان دیده شوند. اهمیت کشف. کشف گورستان سلطنتی قیاعه یک یافته
اهمیت کشف. کشف گورستان سلطنتی قیاعه یک یافته باستان‌شناسی مهم بود که بر روی آداب و رسوم و باورهای تدفین فنیقی‌ها نور افکند. تزئینات غنی تابوت‌ها و وجود اشیاء تدفین، اطلاعات ارزشمندی در مورد سلسله مراتب اجتماعی، سبک‌های هنری و باورهای مذهبی فنیقی‌ها ارائه داد. این کاوش همچنین نقش حیاتی در توسعه باستان‌شناسی عثمانی ایفا کرد. روش‌های کاوش دقیق عثمان حمدی‌بیگ استانداردی جدید برای عملکرد باستان‌شناسی در منطقه تعیین کرد. این کشف همچنین به تأسیس موزه باستان‌شناسی استانبول به عنوان یک مؤسسه مهم برای نگهداری و
استانبول به عنوان یک مؤسسه مهم برای نگهداری و نمایش اشیاء از سراسر امپراتوری عثمانی کمک کرد.
نرم‌افزار محلی () (گاهی به اختصار «On-prem» و اغلب با غلط املایی به‌صورت «on-premise» به کار برده می‌شود) به نرم‌افزارهایی گفته می‌شود که بر روی رایانه‌ای نصب و اجرا می‌شود که در محل شخصی یا شرکتی مصرف‌کننده قرار دارد؛ نه بر روی سرورهای یک مرکز داده یا سرورهای ابری. نرم‌افزار داخلی گاهی به عنوان نرم‌افزار «shrinkwrap» نامیده می‌شود و نرم‌افزار خارج از محل معمولاً «نرم‌افزار به‌عنوان سرویس» نامیده می‌شود.
فاز و فرکانس لحظه‌ای مفاهیم مهمی در پردازش سیگنال هستند که در زمینه نمایش و تحلیل توابع متغیر با زمان رخ می‌دهند. فاز لحظه‌ای (همچنین به عنوان فاز محلی یا به سادگی فاز شناخته می‌شود) یک تابع "s"("t") "مختلط-مقدار"، تابع حقیقی-مقدار است:formula_1که در آن arg تابع آرگومان مختلط است، فرکانس لحظه‌ای نرخ زمانی تغییر فاز لحظه‌ای است. و برای یک تابع "s"("t") "با مقدار حقیقی"، از نمایش تحلیلی تابع، "s"a("t") تعیین می‌شود: formula_2 در اینجا formula_3 تبدیل هیلبرت "s"("t") را نشان می‌دهد. هنگامی که "φ"("t") به مقدار
را نشان می‌دهد. هنگامی که "φ"("t") به مقدار اساسی آن، یا بازه یا محدود می‌شود، فاز پوشانده نامیده می‌شود. در غیر این صورت فاز ناپوشانده نامیده می‌شود که تابعی پیوسته از آرگومان "t" است، با فرض اینکه "s"a("t") یک تابع پیوسته از "t" باشد. مگر اینکه خلاف آن مشخص شده باشد، شکل پیوسته باید استنباط شود. مثال‌ها. مثال ۱. که "ω" &gt; ۰. در این مثال سینوسی ساده، ثابت "θ" نیز معمولاً به عنوان "فاز" یا "انحراف فاز" نامیده می‌شود. "φ"("t") تابعی از زمان است و تابعی از "θ" نیست. دیده می‌شود که انحراف فاز یک سینوسی با
"θ" نیست. دیده می‌شود که انحراف فاز یک سینوسی با مقدار حقیقی مبهم است مگر اینکه یک مرجع (sin یا cos) مشخص شده باشد. مثال ۲. که "ω" &gt; ۰. در هر دو مثال بیشینه محلی "s"("t") مطابقت دارد با "φ"("t") = ۲"N" برای مقادیر صحیح از "N". فرمول‌بندی. فرکانس زاویه‌ای لحظه‌ای به صورت زیر تعریف می‌شود: formula_8 و فرکانس لحظه‌ای (عادی) به صورت زیر تعریف می‌شود: در اینجا "φ"("t") باید فاز ناپوشانده باشد. در غیر این صورت، اگر "φ"("t") پوشانده شود، ناپیوستگی در "φ" ("t") منجر به ضربه‌های دلتای دیراک در "f"("t") می‌شود.
منجر به ضربه‌های دلتای دیراک در "f"("t") می‌شود. عمل وارون، که همیشه فاز ناپوشان است، به صورت زیر است:formula_10این فرکانس لحظه‌ای، "ω" ("t")، می‌تواند مستقیماً از بخش‌های حقیقی و موهومی "s"a("t") به‌جای ارگومان مختلط بدون توجه به فاز ناپوشاننده به‌دست آید. ۲"m"۱ و "m"۲ مضرب صحیح هستند که برای جمع کردن فاز ناپوشانده لازم است. در مقادیری از زمان "t"، جایی که هیچ تغییری به عدد صحیح "m"2 وجود ندارد، مشتق "φ"("t") است. این نمایش شبیه به نمایش فاز پوشانده است زیرا بین مضرب ۲ در فاز تمایز قائل نمی‌شود، اما شبیه
بین مضرب ۲ در فاز تمایز قائل نمی‌شود، اما شبیه به نمایش فاز ناپوشانده است زیرا پیوسته است. یک فاز میانگین برداری را می‌توان به عنوان ارگومان مجموع اعداد مختلط بدون نگرانی در مورد پوشانندگی به دست آورد.
در یهودیت، چهار شه‌مادر چهار شخصیت کتاب مقدس از کتاب پیدایش هستند. چهار شه‌مادر همسران سه شه‌پدر هستند: سارا همسر ابراهیم، ربکا همسر اسحاق، و راحل و لیا همسران یعقوب. در سنت یهودی، متداول است که عنوان «آمنو» (مادر ما) را به نام چهار شه‌مادر اضافه شود: «سارا آمنو»، «ربکا آمنو»، «راحل آمنو» و «لیا آمنو». طبق کتاب مقدس، سارا، ربکا و لیا در کنار همسرانشان در غار پدرسالاران دفن شدند، اما راحل به تنهایی در گور راحل در بیت لحم دفن شد. تعریف مادر. منبع نامگذاری مادران و تعدادشان میشنا، رساله سمحوت (מסכת שמחות) است:
و تعدادشان میشنا، رساله سمحوت (מסכת שמחות) است: «نام‌گذاری برای پدران پدرمان نیست بلکه سه، و برای مادران مادرمان نه بلکه چهار مادر». تلمود روشن می‌کند که اگرچه راحل و لیا مادران بیولوژیکی کل ملت نیستند، بلکه هر یکشان تنها مادر قبایل خاصی هستند، با این حال به دلیل اهمیتشان، به عنوان مادران ملت محسوب می‌شوند. این موضوع به ویژه در پرتو حذف بلها و زلفه از میان مادران برجسته است، با وجود این که آنها همچنین فرزندانی از یعقوب را به دنیا آوردند که برخی از دوازده قبیله از آنها پدید آمدند، زیرا آنها برده بودند.
قبیله از آنها پدید آمدند، زیرا آنها برده بودند. علیرغم اظهارات فوق و برخلاف اظهارات رایج در مورد چهار شه‌مادر، وقتی تورات تعداد قبایل را می‌شمارد، بلها و زلپا را به عنوان قسمتی از مادران ذکر می‌کند (کتاب پیدایش ل"ه، בראשית ל"ה, כ"ב-כ"ו), و حتی خود حکیمان در منابع متعددی به شش مادر اشاره می‌کنند و بلها و زلپا را در مطالب می‌شمارند (مثلاً در میدرش شیر الشیریم ربا: «شش گاری لاکپشت… ۶ در مقابل ۶ مادران - سارا ربکا راحل لیا زلپا بلها»، شیر الشیریم ربا، پرشا و'/שיר השירים רבה פרשה ו'). در کتاب مقدس و میدراشیم.
השירים רבה פרשה ו'). در کتاب مقدس و میدراشیم. به طبق کتاب مقدس تورات، سه مادر از چهار مادر - سارا، ربکا و راحل - تنها پس از سال‌ها بی‌زایی صاحب فرزند شدند. در مورد پدیده ناباروری مادری توضیحات زیادی در تفکرات یهودی و میدراشیم داده شده است. در تحلیل ادبی مدرن کتاب مقدس تورات، نقش بی‌زایی بخشی از صحنه الگوی انجیل دربارهٔ تولد یک قهرمان در نظر گرفته می‌شود. حکیمان در کتاب پیدایش ربه (בראשית רבה) می‌گویند که مادران نبی بوده‌اند. خاخام حنینا بن پازی این را از این واقعیت می‌آموزد که راحل از خدا خواسته بود ”יֹסֵף
واقعیت می‌آموزد که راحل از خدا خواسته بود ”יֹסֵף ה' לִי בֵּן אַחֵר” (کتاب پیدایش، בראשית). از این که او «پسران دیگر» نخواست، ثابت می‌شود که می‌دانست فقط یک پسر دیگر از یعقوب به دنیا می‌آید و از او خواسته بود.
این مقاله فهرستی از سالن‌های سرپوشیده در ایالات متحده آمریکا است.
بَدَخش () یک مُغ (روحانی زرتشتی) ایرانی بود که در نیمه دوم سده ششم پیش از میلاد می‌زیست. به گفته هرودوت، او در سال ۵۲۱ پیش از میلاد برادر خود بردیا (گئوماتا) را متقاعد کرد که علیه کمبوجیه دوم (حکومت: ۵۳۰ تا ۵۲۲ قبل از میلاد) که در آن زمان به عنوان شاهنشاه هخامنشی حکومت می‌کرد، شورش کند. هرودوت می‌گوید که پاتی‌زیتِس (بدخش) در نهایت توسط جانشین کمبوجیه، داریوش بزرگ (حکومت: ۵۲۲–۴۸۶ قبل از میلاد) کشته شد. نام «پاتی‌زیتِس» شکلی است که توسط هرودوت ثبت شده است. دیونیس میلتی نام او را پانزوتِس ذکر کرده است که با
میلتی نام او را پانزوتِس ذکر کرده است که با پازاتِس ثبت شده توسط خانتوس یکسان است. مورخ رومی متأخر ژوستین نام او را اوروپاستِس ثبت کرده است. به گفته ایران‌شناس معاصر یوزف ویزه‌هوفر، نام «پاتی‌زیتِس» باید به عنوان یک عنوان رسمی تفسیر شود، «اگرچه از نظر ریشه‌شناسی نامشخص است». ویزه‌هوفر اشاره می‌کند که این نام ممکن است به کلمه پیتیاخِس که در منابع یونانی متأخر ثبت شده است، مرتبط باشد، که در زبان فارسی میانه به عنوان بَتْهَشْی (بدخش)، به معنی «فرماندار» شناخته می‌شود.
دشت گُرگانیان () دشتی در نزدیکی سارد، پایتخت استانی ساتراپی (استان) هخامنشی اسپاردا بود. این دشت که در دره هرموس (رود گدیز، استان کوتاهیه) در ترکیه غربی امروزی واقع شده است، طبق گفته استرابون، جغرافیدان و مورخ باستان، نام خود را از گرگانی‌هایی گرفته است که توسط هخامنشیان در آنجا ساکن شده بودند. نیکلاس ویکتور سِکوندا، مورخ و باستان‌شناس معاصر، معتقد است که این دشت یا «محدود به دره پیداسوس بود یا در یک نوار وسیع در امتداد فریگیوس از تیاتِیرا تا مگنزیا-بر-سیپیلوس در غرب و احتمالاً تا سارد در جنوب شرقی امتداد
در غرب و احتمالاً تا سارد در جنوب شرقی امتداد داشت». مرکز پرستش ایرانی‌تباران ساکن در دشت گرگانیان احتمالاً آتشکده هیرکوم بود که تقریباً در مرکز دشت قرار داشت. این آتشکده احتمالاً توسط اولین پادشاه هخامنشی، کوروش بزرگ (حکومت: ۵۵۹–۵۳۰ قبل از میلاد) تأسیس شده بود. سِکوندا توضیح می‌دهد که سواره‌نظام هیرکانی (گرگانی) که در نبرد گرانیک علیه مقدونی‌های مهاجم به رهبری اسکندر مقدونی (حکومت: ۳۳۶–۳۲۳ قبل از میلاد) جنگیدند، اغلب به عنوان مهاجرانی از دشت گرگانیان دیده می‌شوند. با این حال، او اضافه می‌کند که «بسیار
می‌شوند. با این حال، او اضافه می‌کند که «بسیار محتمل‌تر» است که این دسته سواره‌نظام در واقع توسط داریوش سوم (حکومت ۳۳۶–۳۳۰ قبل از میلاد) برای تقویت دفاعیات هخامنشی در غرب آسیای کوچک فرستاده شده بودند. نام هیرکانی در عصر هلنیستی و دوره روم به عنوان نام یک شهر باقی ماند و ساکنان آن مقدونی‌های هیرکانی نامیده می‌شدند. نیکلاس ویکتور سِکوندا، مورخ و باستان‌شناس معاصر، معتقد است که مهاجران گرگانی اولیه در برهه‌ای از زمان، از زمین‌های خود محروم شده یا تابع مهاجران نظامی مقدونیه باستان شده بودند.
فصل ۲۴–۲۰۲۳ صد و بیست و چهارمین فصل حضور باشگاه بارسلونا و نود و سومین فصل حضور متوالی آنها در لیگ برتر فوتبال اسپانیا است. علاوه بر لیگ داخلی، بارسلونا در رقابت‌های این فصل کوپا دل ری، سوپرکاپ اسپانیا و لیگ قهرمانان اروپا (حضور برای بیستمین فصل متوالی) شرکت کرد. این فصل از ۱ ژوئیه ۲۰۲۳ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ را در بر می‌گیرد. بارسلونا این فصل به دلیل شروع فرایند بازسازی ورزشگاه نیوکمپ تمامی بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه المپیک کمپانی لوییس میزبانی خواهد کرد. در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴ سرمربی فعلی بارسلونا، ژاوی،
تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴ سرمربی فعلی بارسلونا، ژاوی، در کنفرانس خبری اعلام کرد که در پایان فصل از این تیم جدا خواهد شد.
شهاب صادق‌زاده (زاده ۸ فروردین ۱۳۷۳) بازیکن هندبال و عضو تیم ملی هندبال اهل ایران است. وی هم‌اکنون در تیم باشگاهی نفت بصره عراق بازی می‌کند. وی سابقه بازی در تیم‌های باشگاه‌هایی شهرداری تبریز، منیزیوم فردوس، نیروی زمینی تهران، زاگرس اسلام‌آباد، فرازبام حائیز، ذغال سنگ طبس، سپاهان اصفهان، پلیمر خلیج فارس خرم‌آباد، مس کرمان، مجیس عمان و نفت بصره عراق را در کارنامه دارد. افتخارات. صادق‌زاده در سال ۱۳۹۴ با تیم منیزیوم فردوس قهرمان لیگ برتر هندبال شد. در سال ۱۳۹۷ تیم زاگرس اسلام‌آباد کرمانشاه نایب قهرمان لیگ
تیم زاگرس اسلام‌آباد کرمانشاه نایب قهرمان لیگ برتر شد. در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ با تیم سپاهان اصفهان فاتح لیگ برتر شد. وی در سال ۲۰۲۱ در مسابقات بازی‌های کشورهای اسلامی در قونیه با تیم ملی هندبال ایران به عنوان سومی تیمی دست یافت و موفق به گردن آویز برنز شد.
تا ماه اوت () رمانی از نویسنده کلمبیایی گابریل گارسیا مارکز است که پس از مرگ نویسنده و در نود و هفتمین سالگرد تولد او در ماه مارس ۲۰۲۴ منتشر شد. این کتاب توسط نشر آریابان در ایران با ترجمه فرزام حبیبی اصفهانی د رتیرماه 1403عرضه شد.
اکثر ایستگاه‌های راه‌آهن در ایتالیا توسط شرکت شبکه راه‌آهن ایتالیا (RFI)، یکی از شرکت‌های تابعه راه‌آهن دولتی ایتالیا نگهداری و اداره می‌شوند. همچنین بخش کوچکی از ایستگاه‌ها توسط شرکت‌های خصوصی و منطقه‌ای که توسط دولت واگذار شده است اداره می‌شوند.
ایستگاه راه‌آهن تورینو پورتا نوئووا () یک ایستگاه قطار در تورین، ایتالیا است. این ایستگاه که در سال ۱۸۶۱ تأسیس شده در رده سوم شلوغ‌ترین ایستگاه‌های راه‌آهن در ایتالیا با با حدود ۱۹۲۰۰۰ سفر در روز و ۷۰ میلیون مسافر در سال قرار دارد.
کِدِنلایو یا کی‌دی‌ای‌انلایو یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز تدوین فیلم مبتنی بر کی‌دی‌ئی، چهارچوب ام‌ال‌تی و کیوت است. این پروژه توسط جیسون وود در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲ میلادی) آغاز شد و اکنون توسط تیم کوچکی از توسعه‌دهندگان نگهداری می‌شود. با انتشار نسخه ۱۵٫۰۴٫۰ در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵ میلادی)، کدنلایو بخشی از مجموعه رسمی پروژه‌های KDE شد. بسته‌های کدنلایو به صورت آزاد برای گنو/لینوکس، فری‌بی‌اس‌دی، مایکروسافت ویندوز و مک‌اواس در دسترس هستند. کلیت این نرم‌افزار تحت مجوز GPL-3.0 یا بالاتر توزیع می‌شود، در حالی که بخش‌هایی
یا بالاتر توزیع می‌شود، در حالی که بخش‌هایی از کد منبع تحت مجوزهای مختلفی مانند GPL-2.0-یا جدیدتر و GPL-3.0-یا جدیدتر در دسترس هستند. تاریخچه. این پروژه در ابتدا توسط جیسون وود در سال ۱۳۸۱ آغاز شد. توسعه کدنلایو از نسخه محیط میزکار کِی ۳ (که در اصل برای ام‌ال‌تی ساخته نشده بود) با بازنویسی تقریباً کامل به سکوی کِی‌دی‌ئی ۴ منتقل شد. این کار در نسخه ۰٫۷ در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۷ منتشر شد. کدنلایو ۰٫۹٫۱۰ که در تاریخ ۹ مهر ۱۳۹۳ منتشر شده بود، آخرین انتشار کِی‌دی‌ئی ۴ بود. کدنلایو در سال ۱۳۹۳ شروع به برنامه‌ریزی
۴ بود. کدنلایو در سال ۱۳۹۳ شروع به برنامه‌ریزی برای انتقال به پروژه‌های کِی‌دی‌ئی و زیرساخت‌های آن کرد. انتقال به چهارچوب‌های کِی‌دی‌ئی ۵ با انتشار نسخه ۲۰۱۵٫۰۴٫۰ به عنوان بخشی از دندهٔ کِی‌دی‌ئی ۵ به پایان رسید. در اوایل سال ۱۳۹۶ تیم توسعه شروع به کار بر روی بازسازی مجدد برنامه کرد و تا پایان خرداد اولین پیش نمایش آن در دسترس بود. در پایان پاییز همین سال و با انتشار اولین پیش نمایش قابل استفاده، بازسازی مجدد به تمرکز اصلی تیم توسعه تبدیل شد. انتشار نسخه بازسازی شده در اصل برای تابستان ۱۳۹۷ در نسخه ۱۸٫۰۸
شده در اصل برای تابستان ۱۳۹۷ در نسخه ۱۸٫۰۸ برنامه‌های کِی‌دی‌ئی برنامه‌ریزی شده بود ولی نهایتاً در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸ و در نسخه ۱۹٫۰۴ برنامه‌های کِی‌دی‌ئی منتشر شد. در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱، کِی‌دی‌ئی اولین دور جمع‌آوری کمک مالی برای کدنلایو را را با هدف تأمین مالی برای پیاده‌سازی ویژگی‌های اصلی و رساندن کدنلایو به استانداردهای ویرایشگرهای ویدیویی حرفه‌ای‌تر آغاز کرد. هدف اولیهٔ گردآوری ۱۵ هزار یورو در کم‌تر از یک ماه و در تاریخ ۲۶ مهر همین سال برآورده شد. امکانات. کدنلایوِ کِی‌دی‌ئی از کتابخانه‌های ام‌ال‌تی،
کدنلایوِ کِی‌دی‌ئی از کتابخانه‌های ام‌ال‌تی، , و استفاده می‌کند. کدنلایو از همهٔ قالب‌های پشتیبانی شده توسط اف‌اف‌امپگ یا (مانند QuickTime ,AVI ,WMV ،MPEG و Flash Video و سایر قالب‌ها) پشتیبانی کرده و همچنین امکان استفاده از نسبت‌های تصویر و برای پال، ان‌تی‌اس‌سی و استاندارهای مختلف تراکم بالا (HD) از جمله HDV و AVCHD را فراهم می‌آورد. همچنین می‌توان ویدئو را به دستگاه‌های DV صادر کرد یا روی دی‌وی‌دی با امکان درج فصل‌ها و منوی ساده نوشت. دسترسی. کدنلایو برای گنو/لینوکس (از طریق فروشگاه اسنپ و KDE
برای گنو/لینوکس (از طریق فروشگاه اسنپ و KDE Discover)، فری‌بی‌اس‌دی، مایکروسافت ویندوز و مک‌اواس در دسترس است.
لیبوشه (Libuše) نیای افسانه‌ای سلسله پرژمیسل و به‌طور کلی مردم چک است. بر اساس افسانه‌ها، او کوچک‌ترین و خردمندترین سه خواهر بود و پس از مرگ پدرشان ملکه شد. او با کشاورزی به نام پرژمیسل (Přemysl) ازدواج کرد که همراه او دودمان پرژمیسل را بنیان نهاد. لیبوشه در سده هشتم، شهر پراگ را پیش‌گویی و پایه‌گذاری کرد. افسانه. گفته می‌شود که لیبوشه کوچک‌ترین دختر فرمانروای اسطوره‌ای چک، دوک کروک، بود. افسانه می‌گوید در حالی که خواهرانش، کازی، پزشک و، تتا، جادوگر بودند، او کوچک‌ترین خواهر و خردمندترین آن‌ها بود و استعداد
کوچک‌ترین خواهر و خردمندترین آن‌ها بود و استعداد پیشگویی داشت. پس از مرگ پدر به عنوان جانشین او برای داوری و فرمانروایی بر مردم انتخاب شد. افسانه‌ها می‌گویند او از قلعه‌اش در لیبوشین پیشگویی می‌کرد، البته افسانه‌های متاخر می‌گویند پیشگویی در دژ ویشه‌هراد انجام می‌شد. افسانه‌ها حاکی از آنند که لیبوشه بر بالای صخره‌ای مشرف به رودخانه ولتاوا ایستاد و پیشگویی کرد: «شهری عظیم می‌بینم که شکوهش ستارگان را لمس خواهد کرد». او دستور ساخت قلعه و شهری به نام پراگ را در آن مکان صادر کرد. اگرچه لیبوشه خود را به عنوان
در آن مکان صادر کرد. اگرچه لیبوشه خود را به عنوان فرمانروایی خردمند ثابت کرد، بخش مردسالار قبیله از فرمانروایی یک زن ناراضی بودند و خواستار ازدواج او شدند، اما لیبوشه عاشق کشاورزی به نام پرژمیسل شده بود. او رؤیایی تعریف کرد که در آن کشاورزی را با یک لنگه کفش پاره در حال شخم زدن، یا در روایت‌های دیگر افسانه، در حال خوردن غذا بر سر میزی آهنی می‌دید. او به اعضای شورا دستور داد که این مرد را با دنبال کردن یک اسب رها شده در یک دوراهی پیدا کنند. بزرگان این کار را انجام دادند و در روستای استادیتسه پرژمیسل را
را انجام دادند و در روستای استادیتسه پرژمیسل را دقیقاً همانگونه که لیبوشه در خواب دیده بود، یافتند (چه در حال شخم زدن، چه در حال استفاده از یک گاوآهن به عنوان میز). این دو بزرگ پرمیسل را به کاخ شاهزاده بردند و او با لیبوشه ازدواج کرد و اینگونه پرمیسل کشاورزی حاکم سرزمین چک شد. آن‌ها صاحب سه پسر به نام‌های رادوبیل، لیدومیر و نِزامیسل شدند که دودمان پرژمیسل در سرزمین‌های چک را ادامه دادند. افسانه دیگری حاکی از آن است که لیبوشه به مشاورانش فرمان داد در مکانی که هنگام ظهر مردی را می‌یابند که به بهترین نحو از
که هنگام ظهر مردی را می‌یابند که به بهترین نحو از دندان‌های خود بهره می‌برد، شهری بنا کنند. آنها جستجو را آغاز کردند و در نیمروز مردی را یافتند که با دندان‌های ارّه‌اش مشغول بریدن قطعه‌ای چوب بود، در حالی که دیگران به صرف غذا مشغول بودند. هنگامی که علت را جویا شدند، وی پاسخ داد «پراه» (که در زبان چکی به معنای «آستانه در» است). از این رو، لیبوشه نام شهر را پراگ (در چکی: پراها) نهاد. هنرها. داستان لیبوشه و پرژمیسل به‌طور مفصل در قرن دوازدهم توسط کسماس پراگی در سرگذشت بوهم او بازگو شد. روایت اولیه دیگری در
در سرگذشت بوهم او بازگو شد. روایت اولیه دیگری در وقایع‌نامه یان دوبراویوس در سال ۱۵۵۲ با عنوان "تاریخ پادشاهی بوهم"، و یوهان کارل آگوست موزویس از این کتاب و "تاریخچه کاردینال در باب ریشه و سرگذشت بوهمی‌ها" توسط پیوس دوم استفاده کردند تا نسخه خود را از این افسانه تحت عنوان «لیبوسا» بنویسند، که او آن را در "افسانه‌های محلی آلمانی" (جلد ۳، ۱۷۸۴) گنجانید. شخصیت افسانه‌ای لیبوشه دست‌مایه آثار نمایشی گوناگون از جمله "لیبوسا"، یک تراژدی توسط فرانز گریلپارزر، "لیبوشه"، یک اپرا اثر بدریخ اسمتانا، و "میدان و حصار"،
یک اپرا اثر بدریخ اسمتانا، و "میدان و حصار"، رمانی از میلوش اوربان بوده‌است. او همچنین به عنوان یک شخصیت در نمایشنامه "رودی دوم" از ادوارد آینهورن حضور دارد. در سال ۲۰۰۹، یک نسخه سینمایی آمریکایی-چکی از داستان لیبوشه و پرژمیسل با نام ملکه پاگان منتشر شد. سیارک فرعی سیارک ۲۶۴ به افتخار لیبوشه نامگذاری شده‌است. تئوری‌های منشأ. یک نظریه قابل توجه در مورد منشأ نام اجداد پرژمیسل نشان می‌دهد که آنها احتمالاً ناشی از تفسیر اشتباه کسماس بوده‌اند. بر اساس فرضیه ولادیمیر کاربوسیتسکی، کسماس احتمالاً هنگام تلاش برای
کاربوسیتسکی، کسماس احتمالاً هنگام تلاش برای خواندن یک رونوشت لاتین گمشده از یک پیام قدیمی اسلاوی دچار اشتباه شده‌است. هنگامی که نام‌های اجدادی کنار هم چیده شده و از نو ارزیابی می‌شوند، می‌توانند به‌طور تقریبی یک متن فرضی را شکل دهند: "Krok‘ kazi tetha lubossa premisl nezamisl mna ta voj‘n ni zla kr‘z mis neklan gosti vit..." این جمله را می‌توان به فارسی به این صورت ترجمه کرد: ""گام‌های خود را متوقف کن، تتا، و بیشتر فکر کن، من قصد جنگ یا شرارت با تو را ندارم، ما در برابر صلیب تعظیم نمی‌کنیم، از میهمانان
ما در برابر صلیب تعظیم نمی‌کنیم، از میهمانان استقبال می‌کنیم"..." گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که اشاره می‌کنند این پیام احتمالاً، از شاهزادگان چک به فرانک خاوری بوده و ارتباطی به در حدود سال ۸۴۹ در وقایع‌نامه فولدنس دارد.
گلاره ابراهیم خلیل گیزی قدربیووا (نام خانوادگی افندیوا؛ ۱۹۰۳–۱۹۴۲) فعال حقوق زنان و سیاستمدار کمونیست اهل جمهوری آذربایجان بود. او به تعلیم و تربیت و همچنین روزنامه‌نگاری مشغول بود و چندین مقاله در نشریات مختلف نوشت. او سردبیر اولین مجلهٔ زنان آذربایجان به نام «شرق گادینی» (۱۹۲۳–۱۹۳۷) شد"." گلاره همچنین رئیس باشگاه علی بایراموف، سازمان جنبش زنان آذربایجان، در سالهای ۱۹۳۰–۱۹۳۷ بود. او به عضویت یک سازمان انقلابی در جریان سرکوب‌های استالینیستی متهم شد، و به همین دلیل زندانی شد و بعداً به سیبری تبعید گردید.
همین دلیل زندانی شد و بعداً به سیبری تبعید گردید. اطلاعات دقیقی از زندگی وی در تبعید و مرگ او در دست نیست. زندگی‌نامه. سال‌های آغازین. گلاره در سال ۱۹۰۳ در روستای باش گوینوک ناحیهٔ نوخا (منطقهٔ شکی کنونی) به دنیا آمد. از منابع چنین برمی‌آید که خانوادهٔ وی یکی از خانواده‌های ثروتمند و محترم آن ناحیه بوده‌اند و ذکر شده‌است که پدرش در گذشته مالک زمین بوده‌است و به همین دلیل بعداً توسط اشراف محلی گوینوک کشته شد. در سال ۱۹۲۰، قدربیووا در دوره‌های آموزشی که در شکی افتتاح شد، ثبت نام کرد و تحصیلات خود را به پایان
افتتاح شد، ثبت نام کرد و تحصیلات خود را به پایان رساند و حق تدریس را به دست آورد. او در این هنگام تدریس را آغاز کرد و در روستا به دختران آموزش می‌داد و به این ترتیب، درگیر مسائل عمومی شد. حرفه. قدربیووا در سن ۲۰ سالگی به سمت رئیس بخش زنان این ناحیه منصوب گردید، و از این دوره به بعد یکی از پیشگامان نهضت آزادی زنان در آذربایجان شد. او در سال ۱۹۲۳ به حزب کمونیست آذربایجان پیوست و در کمیتهٔ حزب ناحیهٔ شکی مشغول به کار شد. او بارها در مطبوعات ظاهر می‌شد تا ایدهٔ آزادی زنان را در جامعه ترویج کند. او در سال‌های
آزادی زنان را در جامعه ترویج کند. او در سال‌های کار در ولسوالی‌ها در نشریاتی مانند «"ینی فکر»" (اندیشهٔ نو)، «"کندی قزتی» ("روزنامهٔ روستا")" و سایر نشریات همکاری داشت. در سال ۱۹۲۳، زمانی که مجلهٔ «"شرق گادینی"» منتشر شد، قدربیووای ۲۰ساله یکی از اولین خبرنگاران زن آن شد و با مقالات خود به شهرت رسید. او در ماه مه ۱۹۳۱ به عنوان سردبیر مجلهٔ «"شرق گادینی"» منصوب شد. او مقالات خود را با نام مستعار «کویلو گیزی» (دختر روستایی) می‌نوشت. او از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۷ به عنوان مدیر باشگاه زنان علی بایراموف خدمت کرد. او
عنوان مدیر باشگاه زنان علی بایراموف خدمت کرد. او بعداً ادارهٔ زنان را در شمکر (در آن زمان شمخور نامیده می‌شد) و قبه رهبری کرد. در سال ۱۹۲۷ به عنوان مدیر بخش زنان کمیتهٔ اجرایی مرکزی آذربایجان منصوب شد. وی همچنین مدتی سمت ریاست ادارهٔ امور فرهنگی و آموزشی توده‌ای در کمیساریای مردمی آموزش و پرورش آذربایجان را بر عهده داشت. در ۷ ژانویهٔ ۱۹۳۶، مقاله‌ای در مورد قدربیووا در "پراودا"، روزنامه برجستهٔ اتحاد جماهیر شوروی منتشر شد. دستگیری و تبعید. در دورهٔ سرکوب استالینیستی، فعالیت‌های قدربیووا به عنوان تبلیغات
استالینیستی، فعالیت‌های قدربیووا به عنوان تبلیغات ناسیونالیستی و ضد شوروی تعبیر می‌شد. یکی از دلایل اولیهٔ این امر، انتشار کتاب «"تاریخ یک قصر"» با ویرایش قدربیووا به مناسبت پانزدهمین سالگرد تأسیس باشگاه علی بایراموف در سال ۱۹۳۶ بود. این کتاب به عنوان اثری که با دیدگاهی ناسیونالیستی نوشته شده بود به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و به سرعت توجه مقامات بالاتر را به خود جلب کرد. علاوه بر این، دوستی او با ملی‌گرایان آذربایجانی مانند حسین جاوید، احمد جواد و سید حسین باعث شد که او به «عضو فعال یک سازمان خرابکارانه»
باعث شد که او به «عضو فعال یک سازمان خرابکارانه» متهم شود. در سال ۱۹۳۷، حمید سلطان‌اف و میرزا ممد قاسم‌اف به عنوان اعضای یک سازمان خرابکار شهادت دادند و در شهادت خود ذکر کردند که گلاره قدربیووا نیز یکی از اعضای این سازمان بوده‌است. میرزا ممد قاسم‌اف در شهادت خود اظهار داشت که قدربیووا خود مدعی عضویت در سازمان برانداز بوده و توسط ابراهیم تقی‌اف در آن استخدام شده‌است. در همین حال، حمید سلطان‌اف در شهادت خود اشاره کرد که قدربیووا یکی از اعضای سازمان بوده و توسط میرزا ممد قاسم‌اف در آن استخدام شده‌است. یکی