payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیز از اشتوکن عبور می‌کنند. اشتوکن که از دهکده‌ای کوچک در شمال هانوفر در یک شکل خطی ایجاد شده‌است، در سال ۱۹۰۷ به هانوفر ملحق شد. در طول جنگ هفت ساله اشتوکن در سال ۱۷۵۷ توسط نیروهای فرانسوی اشغال شد. تا ۲۰ ام برای قرن‌ها این مکان زیر کشت کشاورزی بود. به استثنای آجرکاری که در سال ۱۸۹۰ مستقر شد، هیچ صنعتی وجود نداشت. صنعت تنها پس از ادغام این منطقه با هانوفر، به دلیل ساخت کانال میتلند و تأسیسات بندر نوردافن توانست مستقر شود. حتی قبل از شروع جنگ جهانی دوم، شرکت‌های صنعتی وارتا و کانتیننتال در اینجا مستقر
شرکت‌های صنعتی وارتا و کانتیننتال در اینجا مستقر شدند. در این زمینه، اردوگاه کار اجباری هانوفر-اشتوکن به عنوان یک اردوگاه فرعی از اردوگاه کار اجباری نوینگامه ایجاد شد که در آن کارگران اجباری مجبور بودند در شرایط غیرانسانی برای صنعت تسلیحات آلمان کار کنند. بنای یادبودی در مارین وردر، امروز به یاد این موضوع است. توسعه به یک منطقه صنعتی. بسیاری از شرکت‌های صنعتی به ویژه در شمال اشتوکن مستقر شده‌اند. پس از جنگ جهانی دوم کانتیننتال در این منطقه مستقر شد و در سال ۱۹۵۵ کارخانه فولکس واگن در هانوفر نیز به آن اضافه
۱۹۵۵ کارخانه فولکس واگن در هانوفر نیز به آن اضافه شد. اولین VW Bulli نیز در هانوفر ساخته شد. جانسون کنترلز نیز در اشتوکن مستقر شده‌است. آبجوی لوتیه لاگه. مشهورترین ساکن اشتوکن کورد بروهان بود. او در سال ۱۵۲۶ یک آبجو کم رنگ اختراع کرد. ماءالشعیر برویهان تخمیر شده به نام او به شهر هانوفر رونق اقتصادی قابل توجهی بخشید و موقعیت مهمی در زمینه آبجوسازی در آن زمان داشت. لوتیه لاگه از رسم نوشیدن آبجو برویهان همراه با براندی نشات گرفته‌است. سکونت و زندگی. در طی این مدت در مرکز منطقه با بازار اشتوکن و مرکز تفریحی
مدت در مرکز منطقه با بازار اشتوکن و مرکز تفریحی نیز ساخته شد. بخش بزرگی از اشتوکن شامل ساختمان‌های مسکونی سه تا چهار طبقه با مناطق سرسبز بزرگ است که در دوره پس از جنگ ایجاد شده‌است. کلیسای انجیلی لوتری کوروینوس و کلیسای کاتولیک سنت کریستوفر به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۹ بسته شدند، بنابراین امروزه هیچ کلیسای مسیحی در اشتوکن وجود ندارد! با این حال دو مسجد وجود دارد(!) از جمله مسجد معروف سامی. منطقه استقرار بلک هیث بخشی از ناحیه اشتوکن است و تنها منطقه مسکونی در ناحیه شمال A2 است. علاوه بر این،
منطقه مسکونی در ناحیه شمال A2 است. علاوه بر این، آپارتمان‌هایی برای حداکثر ۲۰۰۰ نفر قرار است در اینجا ساخته شود. حمل و نقل. مرکز اشتوکن با خط ۵ تراموای هانوفر و حومه ÜSTRA قابل دسترسی است. خط ۴ به لبه غربی منطقه خدمات ارائه می‌کند. جمعیت‌شناسی. بسیاری از افراد مسن مانند هر جای دیگری در حومه هانوفر در اشتوکن زندگی می‌کنند. همچنین تعدادی کارگر از بسیاری از شرکت‌های صنعتی وجود دارند. حدود نیمی از آنها سابقه مهاجرت دارند. ۱۲٫۳٪ ترکی صحبت می‌کنند و پس از آن لهستانی و عربی در جایگاه بعدی هستند. بنابراین نسبت
و عربی در جایگاه بعدی هستند. بنابراین نسبت مهاجران بالاتر از حد متوسط است، اما در مقایسه با سایر نقاط شهر استثنایی نیست. اگرچه نرخ بیکاری کمی بالاتر از حد متوسط است، اشتوکن را نمی‌توان به عنوان یک نقطه خطرپذیر اجتماعی توصیف کرد. دیگر هیچ کلیسای مسیحی در اشتوکن وجود ندارد، اما دو مسجد از جمله مسجد سامی وجود دارد.
طبق تعریف انجمن شهرها آلمان (۱۹۷۹)، یک نقطه بحران اجتماعی (مترادف با مناطق "مشکل‌دار") منطقه‌ای مسکونی است که در آن عواملی بر شرایط زندگی ساکنان آن‌ها و به ویژه فرصت‌های توسعه یا شرایط اجتماعی شدن آنها تأثیر منفی می‌گذارد که اغلب در مورد کودکان و جوانان رخ می‌دهد. استفاده. امروزه این اصطلاح در ادبیات علوم اجتماعی برای مناطق محلی طرد شده استفاده می‌شود. این نوع محلات در مناطق مسکونی شهری که به لحاظ فضایی محدود شده‌اند به وجود می‌آیند که در آن ساکنان با کسری‌های بالاتر از حد متوسط مانند فقر نسبی، ضعف‌های
بالاتر از حد متوسط مانند فقر نسبی، ضعف‌های یکپارچه‌سازی و بیکاری و همچنین فقر ارتباطاتی مواجه هستند. علل دیگر برنامه‌ریزی نادرست در توسعه شهری و سیاست مسکن است. از آنجایی که این اصطلاح می‌تواند منجر به بدنامی اجتماعی بیشتر شود، اصطلاحات رسمی مانند «محله محروم» یا «منطقه با نیازهای توسعه ویژه» به‌طور فزاینده ای مورد استفاده قرار می‌گیرند. در فرهنگ عمومی، اصطلاح «نقطه بحران اجتماعی» اغلب با مفاهیم سطوح بالاتر جرم و جنایت یا بی‌توجهی همراه است که می‌تواند منجر به تبعیض بیشتر شود. جداسازی. به گفته جامعه
منجر به تبعیض بیشتر شود. جداسازی. به گفته جامعه شناسانی چون هارتموت هاوسرمن و والتر سیبل، جداسازی اجتماعی به عنوان «طرح سازی ساختار اجتماعی بر فضا» درک می‌شود؛ بنابراین جداسازی این واقعیت را توصیف می‌کند که گروه‌های اجتماعی به‌طور مساوی در فضا توزیع نشده‌اند. کانون‌های اجتماعی زمانی به وجود می‌آیند که افراد ممتاز مناطق مسکونی را به دلیل کیفیت پایین ترک می‌کنند و خانواده‌هایی را پشت سر می‌گذارند که گزینه‌های کمی برای انتخاب محل زندگی خود دارند. در نتیجه، معمولاً تصویر تغییر می‌کند، که منجر به طرد بیشتر
معمولاً تصویر تغییر می‌کند، که منجر به طرد بیشتر خانواده‌های به اصطلاح پایدار می‌شود. این فرایند بخشی از اختلاط زدایی از جمعیت است که عمدتاً در شهرها اتفاق می‌افتد که به آن جداسازی می‌گویند. در نتیجهٔ این فرایند «جزایر فقر» ظاهر می‌شود: «در حالی که اکثر مناطق مرفه خانواده‌های کم درآمد کمی دارند، در برخی مناطق شهری نرخ رفاه کودکان بیش از ۴۰ درصد است. شرایط زندگی محلی با زیرساخت‌های ضعیف مشخص می‌شود. در میان ساکنان بسیاری از دریافت کنندگان مقرری بیکاری، خردسالان و افراد کم درآمد وجود دارد. در این مناطق فقیر
و افراد کم درآمد وجود دارد. در این مناطق فقیر که به‌طور فزاینده ای از توسعه کلی شهری منزوی می‌شوند، خطراتی در حال انباشته شدن هستند که فشار قابل توجهی بر شانس زندگی ساکنان وارد می‌کند. کانون‌های بحران اجتماعی در درجه اول یک پدیده در کشورهای دارای درآمد بالا و نابرابری آموزشی به وجود می‌آیند. جداسازی در آنجا می‌تواند به حدی برسد که صحبت از محله‌نشینی، گتوها یا محله‌های فقیرنشین شود. با توجه به ناهمگونی روزافزون جمعیت از نظر تحصیلات، مهارت‌های زبانی و مشارکت در بازار کار در ترکیب با افزایش عمومی بیکاری،
در بازار کار در ترکیب با افزایش عمومی بیکاری، تغییرات مهاجرت و شرایط سخت‌تر اقتصادی، کانون‌های بحران اجتماعی نیز در حال تبدیل شدن به یک مشکل فزاینده در اروپای غربی هستند.
دستمزد پایین به عنوان درآمد یک کارگر تمام وقت که کمی بالاتر یا زیر خط فقر است، تعریف می‌شود. اگر کمتر باشد، با وجود اشتغال تمام وقت، معیشت مناسب برای کارمند یا کارگر تضمین نمی‌شود. دستمزدهای پایین در کشورهای صنعتی. ابهام زدایی. تعریف کلی اصطلاحات. اصطلاح دستمزد پایین از دو جزء «کم» و «دستمزد» تشکیل شده‌ است. مورد دوم به دستمزدهای ناخالص یا حقوقی که واقعاً از کار وابسته پرداخت می‌شود، از جمله پاداش کریسمس (در ایران می‌تواند به عیدی تعریف کرد) پاداش‌ها و همچنین پاداش‌ها و مزایا در نوع اشاره دارد. دستمزد
همچنین پاداش‌ها و مزایا در نوع اشاره دارد. دستمزد ناخالص «کم» است، اگر برای تضمین معیشت کارمند حتی از طریق کار تمام وقت کافی نباشد؛ بنابراین دستمزد پایین در لبه خط فقرقرار دارد که نشان دهنده حد مطلق در است، برای مثال، سطح کمک‌های اجتماعی (به‌طور نمونه نگاه کنید به مزایای بیکاری II در آلمان). دستمزد ارزان "اصطلاح عامیانه" برای دستمزدهای کم یا دستمزدهای بسیار کم است. این اصطلاح عمدتاً در کلمه کشور ارزان قیمت استفاده می‌شود. اکثر کارگران مهاجر غیرقانونی به ویژه از اروپای شرقی و به عنوان مثال در تجارت ساخت و
از اروپای شرقی و به عنوان مثال در تجارت ساخت و ساز کمکی، به‌طور مؤثر کارگران ارزانی هستند، زیرا بخشی از پولی که سازنده به پیمانکار "فرعی" پرداخت می‌کند با او باقی می‌ماند. تعریف سازمان همکاری و توسعه اقتصادی. بر اساس تعریف سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، دستمزد پایین به دستمزد ناخالصی گفته می‌شود که کمتر از دو سوم متوسط دستمزد ناخالص ملی برای همه کارکنان تمام وقت باشد. حد میانه دستمزد، میانه یک سری اعداد است که شامل دستمزد ناخالص واقعی پرداختی همه کارکنان تمام وقت در کشور است. این بدان معناست که نیمی از همه
وقت در کشور است. این بدان معناست که نیمی از همه کارمندان بیشتر از متوسط دستمزد و نیمی دیگر کمتر از دستمزد متوسط دستمزد دریافت می‌کنند. تعریف اصطلاحات. دامپینگ دستمزد. دامپینگ دستمزد یک اصطلاح سیاسی است که پایین آمدن از دستمزد محلی یا دستمزد استاندارد را توصیف می‌کند که می‌تواند موجودیت کارمند را به خطر بیندازد. اما دستمزدهای استاندارد پایینی نیز وجود دارد، به عنوان مثال در شغل آرایشگری و در شغل تاکسیرانی؛ بنابراین هر دستمزد پایینی در عین حال دامپینگ دستمزد نیست. دستمزد پایین خود دستمزد را تعریف می‌کند، در
نیست. دستمزد پایین خود دستمزد را تعریف می‌کند، در حالی که دامپینگ دستمزد رفتار کارفرمایان را در رابطه با دستمزدهای پایین توصیف می‌کند. حداقل دستمزد. حداقل دستمزد یک دستمزد قانونی تنظیم شده‌ است که حداقل دستمزد برای استخدام را نشان می‌دهد. مقدار حداقل دستمزد اغلب نزدیک به شاخص دستمزد پایین است. ظهور بخش کم دستمزد. از اواخر دهه ۱۹۸۰، "بخش دستمزدهای" پایین به دلیل تغییرات فنی و جهانی شدن، یعنی افزایش تجارت بین‌المللی و تقسیم کار جهانی، به‌طور قابل توجهی گسترش یافته‌ است. مشاغل بازار محور و کم بهره‌وری به‌طور
یافته‌ است. مشاغل بازار محور و کم بهره‌وری به‌طور فزاینده‌ای با واردات جایگزین شدند. در نتیجه، مشاغل کم مهارت در کشورهای صنعتی کاهش یافت، در حالی که افراد بیشتری به دنبال چنین مشاغلی بودند، زیرا زنان بیشتری می‌خواستند کار کنند و کارگران بیشتری مهاجرت کردند. از سوی دیگر، روز به روز به دنبال کارمندان با صلاحیت بالا می‌رفتند. در نتیجه، دستمزد مشاغل کم مهارت کاهش یافت در حالی که دستمزد مشاغل با مهارت بالا به دلیل تقاضای مازاد افزایش یافت. رشد بخش دستمزدهای پایین با این واقعیت همراه بود که حداقل دستمزدهای
پایین با این واقعیت همراه بود که حداقل دستمزدهای قانونی یا اصلاً وجود نداشتند یا اینکه حداقل دستمزدهای موجود به صورت واقعی کاهش یافت زیرا برای سال‌ها افزایش نیافته بود. از آنجایی که کارمندان کمتر و کمتری در اتحادیه‌ها سازماندهی می‌شدند و سیستم چانه‌زنی دستمزد بیشتر و بیشتر از هم گسسته می‌شد، کارمندان چیزی برای مقابله با توسعه دستمزدهای پایین نداشتند. در آلمان، اجرای مفهوم هارتز باعث ظهور بخش کم دستمزد شد. در مجمع جهانی اقتصاد در داووس در ۲۸ در ژانویه ۲۰۰۵، گرهارد شرودر ، صدراعظم وقت فدرال اظهار داشت: ما می
شرودر ، صدراعظم وقت فدرال اظهار داشت: ما می بایست بازار کار خود را لیبرال می‌کردیم و کرده‌ایم. ما یکی از بهترین حداقل دستمزدها در سطح جهان را بنیان گذاشته‌ایم. کسانی که تحت تأثیر بخش دستمزد پایین قرار گرفته‌اند. طبق مطالعات تجربی مختلف، گروه‌های زیر در معرض خطر بالای متوسط دستمزدهای پایین قرار دارند: بر اساس نظرسنجی‌های موسسه کار و صلاحیت (IAQ) در دانشگاه دویسبورگ-اسن، خطر پرداخت دستمزد پایین کمتر از ۹٫۳۰ یورو در ساعت، بالاترین میزان با ۴۶٫۶ درصد است. کارکنان بدون صلاحیت حرفه‌ای (۳۸٫۸ درصد مردان، ۵۳٫۴ درصد
بدون صلاحیت حرفه‌ای (۳۸٫۸ درصد مردان، ۵۳٫۴ درصد در زنان). کارمندان وابسته با آموزش حرفه‌ای تکمیل شده تا ۲۴٫۳ درصد هستند. تحت تأثیر (۱۷٫۲ درصد مردان و ۳۱٫۶ درصد زنان). در مورد دانشگاهیان شاغل نیز به زیر ۸٫۶ درصد می‌رسد. دستمزدهای پایین به ویژه بر روی این گروه‌ها متمرکز شده‌است: تأثیر دستمزدهای پایین. کیفیت کار ارتباط مستقیمی با سطح دستمزد دارد. هر چه دستمزدها کمتر باشد، شرایط کار بدتر می‌شود. «بنابراین دستمزدهای پایین همیشه با شرایط کاری بد، امنیت اجتماعی ناکافی و فرصتی برای آموزش بیشتر، صلاحیت‌ها و کارهای
و فرصتی برای آموزش بیشتر، صلاحیت‌ها و کارهای حرفه‌ای برابری می‌شود. دستمزدهای پایین همچنین به این معنی است که مزایای جایگزینی دستمزد کافی در صورت بیکاری و بیماری وجود ندارد. از منظر اجتماعی و اجتماعی، دستمزدهای پایین نه تنها باعث فقر در دوران سالمندی می‌شود، بلکه عامل فقیر شدن بخش قابل توجهی از نظر اقتصادی است. همچنین ببینید: نابرابری اجتماعی دستمزدهای پایین در کشورهای در حال توسعه. ابهام زدایی. دستمزد پایین به سطوح بسیار پایین دستمزد در یک کشور صادرکننده در مقایسه با کشور واردکننده اشاره دارد که اولی توسط
مقایسه با کشور واردکننده اشاره دارد که اولی توسط اقتصادهای فقیر و کشورهای در حال توسعه و دومی توسط کشورهای پیشرفته صنعتی نمایندگی می‌شود. دستمزد در یک کشور صادرکننده اگر در مقایسه با استانداردهای غربی بسیار پایین باشد، پایین است. دستمزد پایین با این واقعیت مشخص می‌شود که درآمد در اقتصاد صادراتی بسیار کمتر از درآمد یک کارگر در یک کشور صنعتی واردکننده برای شغل مشابه در همان سن است. به عنوان مثال، دستمزد ساعتی محصولات صنعتی کشورهای در حال توسعه معمولاً کمتر از ۵۰ سنت در ساعت است که با استانداردهای کشورهای
از ۵۰ سنت در ساعت است که با استانداردهای کشورهای پیشرفته کاملاً نامتناسب است. چنین اشتغال با دستمزد پایین در کشورهای در حال توسعه معمولاً با شرایط کاری بسیار سخت همراه است که به ویژه توسط منتقدان جهانی شدن در دهه ۱۹۹۰ مورد انتقاد قرار گرفت. ظهور دستمزدهای پایین. پیشینه تاریخی. از نیمه دوم آغاز قرن بیستم برای اولین بار در تاریخ اقتصاد جهان، اجرای تقسیم کار بین‌المللی و تخصص در مزیت‌های نسبی آغاز شد. از آنجایی که تجارت به دلیل عدم وجود کالاهای جایگزین انجام می‌شد، تاکنون واردات و اقتصاد داخلی در رقابت
می‌شد، تاکنون واردات و اقتصاد داخلی در رقابت نبوده‌اند. تنها در حدود سال ۱۸۷۰ اروپا به‌طور فزاینده ای در تولید محصولات سرمایه بر تخصص یافت، در حالی که کالاهای زمین و نیروی کار مانند مواد خام و محصولات کشاورزی توسط «دنیای جدید» و کشورهای استعماری عرضه می‌شد. این اولین گام تاریخی به سوی توسعه کشورهای کم دستمزد بود، همان‌طور که هنوز هم وجود دارد. قانون گلن گری، که توسط نخست‌وزیر سیسیل جان رودز در جایی که در آن زمان مستعمره کیپ بریتانیا بود در سال ۱۸۹۴ آغاز شد و با خوشحالی از آن به عنوان "لایحه برای آفریقا"
و با خوشحالی از آن به عنوان "لایحه برای آفریقا" یاد می‌شد، نقطه عطفی تاریخی در این ساختار بازار کار در نظر گرفته می‌شود. این قانون مبنایی قانونی برای سیاست اصلی جداسازی نژادی و مدل اقتصادی ایدئولوژی آپارتاید بعدی ایجاد کرد. از آنجایی که جهانی شدن پیشرونده، که تحت تأثیر حمایت گرایی و انزوای اقتصادی دولت‌ها در جنگ‌های جهانی اول و دوم آشفته بود و تنها در دهه ۱۹۶۰ دوباره شکوفا شد، افزایش بین‌المللی شدن سرمایه نیز قابل مشاهده است. این شامل انتقال تولید کالاها و خدمات تولیدی به کشورهای در حال توسعه بود که
و خدمات تولیدی به کشورهای در حال توسعه بود که می‌توانستند از هزینه‌های کار ارزان خود به عنوان مزیت نسبی استفاده کنند. دلیل تجدید ساختار محصولات صنعتی نهایی به ویژه در اقتصادهای کمتر پیشرفته، قصد حداکثرسازی سود شرکت‌های بین‌المللی بود که دستمزد پایین تولید در کشورهای در حال توسعه را به‌عنوان به حداقل رساندن هزینه‌ها می‌دانستند. با توجه به برون سپاری تولیدات صنعتی در کشورهای در حال توسعه، این کشورها نسبت به کشورهای کم دستمزد اهمیت بیشتری یافته‌اند. دلایل اقتصادی. تئوری مدل ریکاردو بیان می‌کند که سطح دستمزد
تئوری مدل ریکاردو بیان می‌کند که سطح دستمزد نسبی در یک اقتصاد به‌طور کلی با سطح نسبی بهره‌وری در آنجا مطابقت دارد (نمودار را ببینید). در شرایط رقابت کامل، دستمزد بر اساس بهره‌وری نهایی کار پرداخت می‌شود، زیرا کارفرمایان در درازمدت فقط می‌توانند دستمزد را تا سقف بهره‌وری نهایی پرداخت کنند. در غیر این صورت، هزینه‌های نیروی کار به‌طور غیرطبیعی هزینه تولید واقعی را افزایش می‌دهد. این بدان معناست که دستمزد کمتری با بهره‌وری کمتر نسبت به بهره‌وری بالاتر پرداخت می‌شود. چین، هند و مکزیک در مقایسه با سایر کشورهای
چین، هند و مکزیک در مقایسه با سایر کشورهای این نمودار بهره‌وری بسیار پایینی دارند. سطح دستمزد ملی آنها نیز به همین نسبت پایین است. در مقابل، ژاپن، آلمان و ایالات متحده آمریکا با دستمزدهای نسبی بالا و بهره‌وری بالا (کشورهای با دستمزد بالا) متمایز هستند. جدول: نرخ دستمزد بین‌المللی در مقایسه (ایالات متحده = 100) دستمزدهای پایین در کشورهای در حال توسعه نتیجه تخصص در مزیت‌های نسبی، یعنی تولید کالاهای فشرده‌است. نقطه شروع دو کشور با سطوح بهره‌وری و نیروی کار متفاوت است. در یک کشور در حال توسعه نیروی کار فراوان
است. در یک کشور در حال توسعه نیروی کار فراوان و سرمایه کمیاب است، بنابراین دستمزدها نسبتاً پایین است. در مقابل، دستمزدها در کشورهای صنعتی که پتانسیل نیروی کار نسبتاً اندک و سرمایه بسیار فراوان است، نسبتاً بالاست. کشورهای در حال توسعه که به خوبی مجهز به نیروی کار هستند، شرایط مکانی مناسبی را برای تولیدکنندگان کالاهای پرکار که سرمایه کمی جذب می‌کنند، ارائه می‌کنند. از سوی دیگر، کشورهای صنعتی با پتانسیل نیروی کار پایین و دستمزدهای بالا برای بخش‌هایی که سرمایه فشرده تولید می‌کنند جذاب به نظر می‌رسند. این شرایط
تولید می‌کنند جذاب به نظر می‌رسند. این شرایط قیمت فاکتورها منجر به تخصصی شدن در بخش‌هایی می‌شود که در آن مزیت‌های هزینه نسبی وجود دارد. بر این اساس، کشورهای صنعتی محصولات سرمایه بر و کشورهای در حال توسعه کالاهای نیروی کار را صادر می‌کنند. از نظر تاریخی، قانون دستمزد آهنین و تئوری فقر توسط نظریه پردازان سوسیالیست فرض شده بود. هر دو مورد تأیید تجربی نیستند و نقشی در بحث فعلی ندارند. تحت تأثیر. کشورهای کم دستمزد اقتصادهای فقیری هستند که صنایع آنها محصولاتشان را به کشورهای با دستمزد بالا صادر می‌کنند و به
را به کشورهای با دستمزد بالا صادر می‌کنند و به عنوان کشورهای نوظهور، در حال توسعه یا جهان سوم طبقه‌بندی می‌شوند؛ بنابراین، دستمزدهای پایین همه کسانی هستند که در یک کشور در حال توسعه یا نوظهور صادرکننده به کار گرفته می‌شوند که سطح دستمزد در آنها بسیار کمتر از کشورهای صنعتی واردکننده است. در این کشورها، کارکنان صنعت صادرات به ویژه تحت تأثیر دستمزدهای پایین قرار دارند. به ویژه، کارمندان صنایع الکترونیک و پوشاک، و همچنین کارمندان در تولیدات کشاورزی سنتی، دستمزد بسیار کمتری در مقایسه با دستمزد کشورهای با دستمزد
بسیار کمتری در مقایسه با دستمزد کشورهای با دستمزد بالا که این کالاها را وارد می‌کنند، دریافت می‌کنند. اقداماتی برای مقابله با دستمزدهای پایین در کشورهای صادرکننده. سیستم نظارت. برای بهبود دستمزد و شرایط کار در اقتصادهای فقیر، اقتصاددانان ارائه یک سیستم نظارتی را پیشنهاد کرده‌اند که یافته‌های آن در دسترس همه مصرف‌کنندگان جهان اول قرار می‌گیرد. این ایده بر اساس انواع شکست بازار و این فرض است که مصرف‌کنندگان در کشورهای صنعتی محصولاتی را ترجیح می‌دهند که توسط کارگران با دستمزد معقول تولید شده‌اند. محصولاتی که
با دستمزد معقول تولید شده‌اند. محصولاتی که این الزامات را برآورده می‌کنند، توسط یک نهاد نظارتی که حقوق و شرایط کار در کشورهای در حال توسعه را برای حداقل شرایط خاص بررسی می‌کند، به عنوان آزمایش شده علامت گذاری می‌شوند؛ بنابراین بخش‌های صادرکننده در کشورهای در حال توسعه مجبور به اجرای حداقل استانداردها هستند، در غیر این صورت خریدار کمی برای محصولات خود پیدا می‌کنند یا اصلاً خریداری نمی‌کنند. اما این سیستم نظارتی در عمل مشکل ساز می‌شود، زیرا به‌طور کلی نمی‌توان تصور کرد که مصرف‌کنندگان در کشورهای صنعتی
تصور کرد که مصرف‌کنندگان در کشورهای صنعتی محصولات آزمایش شده را ترجیح می‌دهند، بلکه به دلیل قیمت‌های پایین تر، از محصولات کنترل نشده خودداری می‌کنند. علاوه بر این، این مقررات تنها بر کارگران صنعت صادرات تأثیر می‌گذارد، کارگران باقی مانده در کشورهای در حال توسعه که اکثریت را تشکیل می‌دهند، مشمول حداقل استانداردها نیستند. حداقل استانداردهای رسمی در قراردادهای تجاری. دستمزدهای پایین در کشورهای در حال توسعه با حداقل الزامات رسمی قابل مقابله است که در قراردادها و قراردادهای تجاری ادغام شده و باید توسط صنایع
و قراردادهای تجاری ادغام شده و باید توسط صنایع صادرکننده رعایت شود. این استانداردها نه تنها باید حداقل دستمزد را تنظیم کند، بلکه باید شرایط کاری مناسب در کشورهای فقیر را نیز تنظیم کند. سازمان تجارت جهانی به عنوان یک ابزار کنترلی عمل می‌کند که وظیفه آن این است که از کشورهای درگیر بخواهد به توافقات تجاری بین‌المللی خود پایبند باشند. از آنجایی که این استانداردها توسط سیاستمداران کشورهای پیشرفته تعیین می‌شود، بسیاری از کشورهای در حال توسعه با آنها مخالف هستند و آنها را یک نقطه ضعف رقابتی می‌دانند. به این
و آنها را یک نقطه ضعف رقابتی می‌دانند. به این دلایل، این سازوکار نیز نسبتاً مشکوک است. تأثیر دستمزدهای پایین در کشورهای صادرکننده بر اقتصاد ملی. تأثیر دستمزدهای پایین در اقتصادهای ضعیف را می‌توان با مثال زیر نشان داد. دو کشور آ و ب با بهره‌وری متفاوت فرض می‌شوند. در هر دو کشور، تنها دو صنعت وجود دارد، فناوری پیشرفته و فناوری پایین. عامل تولید نیروی کار مولدتر از هر دو شاخه کشور آ است ب. نقطه شروع این فرض است که کشور آ نیاز به یک ساعت کار برای تولید یک واحد کمیت در هر دو شاخه در داخل کشور دارد ب دو ساعت کار
در هر دو شاخه در داخل کشور دارد ب دو ساعت کار برای یک واحد با تکنولوژی پایین و هشت ساعت کار برای یک واحد با تکنولوژی بالا لازم است. برحسب دستمزد واقعی که با مقدار کالایی که یک کارگر می‌تواند در ساعت تولید کند اندازه‌گیری می‌شود، به این صورت است: وقتی تجارت خارجی بین آ و ب اتفاق می‌افتد، دستمزدهای نسبی در تعادل هستند. در مورد ما، دستمزد در کشور است چهار برابر کشور ب، هم برای محصولات با تکنولوژی بالا و هم برای محصولات با تکنولوژی پایین: به عنوان تولیدکننده کالاهای با تکنولوژی پایین در کشور آ و محصولات با
کالاهای با تکنولوژی پایین در کشور آ و محصولات با تکنولوژی بالا در کشور ب مقرون به صرفه تر است، در کشور ب مشاغل پردرآمد با فناوری پایین با مشاغل کم درآمد در کشور جایگزین می‌شوند. اگرچه صنعت با تکنولوژی پایین در کشور ب است (قبل از تجارت خارجی) اما نیمی از تولیدات کشور آ خواهد بود و کارگران هنوز فقط یک چهارم دستمزد در کشور دریافت می‌کنند. از سوی دیگر قدرت خرید در هر دو کشور افزایش یافت. این کاری است که کارمندان در کشور می‌توانند انجام دهند. کشور آ که اکنون همه در صنعت فناوری پیشرفته هستند، به جای یک واحد، دو
در صنعت فناوری پیشرفته هستند، به جای یک واحد، دو واحد کالای با فناوری پایین خریداری می‌کنند. و کشور ب نیز نماینده کشور کم دستمزد، کاهش قیمت واردات را نسبت به نرخ دستمزد تجربه می‌کند، به طوری که به ازای هر ساعت کار در بخش فناوری پایین، به جای یک‌هشتم قبلی، اکنون یک چهارم واحد فناوری پیشرفته خریداری می‌کند. طبق این مدل مثال، تخصص در مزیت‌های هزینه نسبی برای هر دو کشور سود به همراه دارد. با در نظر گرفتن یک "مدل نسبت عامل"، تجارت خارجی می‌تواند منجر به زیان در کشور شود. در عمل نیز، کشورهای در حال توسعه، علیرغم
شود. در عمل نیز، کشورهای در حال توسعه، علیرغم دستمزدهای پایین خود، از طریق تقسیم کار بین‌المللی افزایش بهره‌وری را تجربه می‌کنند. دستمزدهای پایین در اقتصادهای ضعیف در صنعت صادرات نیز با توجه به بهره‌وری بسیار پایین تر و فقدان جایگزین اجتناب ناپذیر است. در مقایسه با کشورهای پیشرفته، ممکن است دستمزدها بسیار پایین و شرایط کار بسیار بد باشد، اما این شرایط کاری نشان دهنده بهبود از نظر فرصت‌های شغلی جایگزین در کشورهای در حال توسعه است. اینکه آیا جهانی شدن روزافزون به ضرر کارگران کشورهای پیشرفته است یا خیر، جای
به ضرر کارگران کشورهای پیشرفته است یا خیر، جای بحث دارد. به عنوان مثال، بسیاری از مخالفان جهانی شدن از این استدلال استفاده می‌کنند که دستمزدهای پایین در بخش‌های کم مهارت در کشورهای صنعتی در نتیجه تقسیم کار بین‌المللی در حال افزایش است.
۱۰۰۱ فیلم که باید پیش از مرگ ببینید کتاب سالانه جدیدی از استیون جی اشنایدر است که در آن یکی از ۷۰ منتقد شرکت کننده در مورد فیلم‌ها نظر می‌دهد. اولین کتاب از این مجموعه در سال ۲۰۰۳ در استرالیا منتشر شد و موفقیت زیادی کسب کرد. در آوریل ۲۰۰۴ در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌ها به رتبه هفتم رسید. این باعث شد او در ABC یک نمایش داشته باشد. شماره فعلی در اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد. کتاب‌های این مجموعه به چندین زبان ترجمه خواهند شد. استیون جی اشنایدر نویسنده ای متخصص در فیلم است. او دارای مدرک فلسفه از دانشگاه هاروارد و در
است. او دارای مدرک فلسفه از دانشگاه هاروارد و در مطالعات سینما از دانشگاه نیویورک است. او در فیلم‌های ترسناک تخصص دارد. نویسندگان این کتاب از منتقدان برجسته سینما و متخصص در ژانرهای مختلف هستند. فیلم‌های این کتاب بر اساس شهرت، موفقیت در گیشه، جایگاه ژانر یا اهمیت و تأثیرشان در سینمای جهان تعیین شدند. این فهرست شامل فیلم‌هایی از ده‌ها ژانر مختلف فیلم (کمدی، درام، موزیکال، ترسناک، وسترن، علمی تخیلی و غیره) است. عمومیت فیلم‌های آمریکایی در این فهرست با هژمونی هالیوود در صنعت فیلم جهانی و منابع عظیم به کار
هالیوود در صنعت فیلم جهانی و منابع عظیم به کار گرفته شده توسط استودیوها و تهیه‌کنندگان قابل توجیه است. در این فهرست برخی از آثار کلاسیک سینمای جهان مانند فیلم‌های هنرهای رزمی آسیایی، نئورئالیسم ایتالیایی و نوول وگ فرانسوی نیز گنجانده شده‌است.
شاخص‌های بوم‌شناختی یا نمایانگرهای بوم‌شناختی برای انتقال اطلاعات در مورد بوم‌سازگان‌ها و تأثیر فعالیت‌های انسانی بر اکوسیستم‌ها به گروه‌هایی مانند سیاست‌گذارانعمومی یا دولتی استفاده می‌شود. اکوسیستم‌ها پیچیده‌اند و شاخص‌های بوم‌شناختی می‌توانند به توصیف آن‌ها با عبارت‌های ساده‌تر کمک کنند که توسط غیردانشمندان برای تصمیم‌گیری‌های مدیریتی قابل درک و استفاده باشد؛ به عنوان مثال، تعداد گونههای مختلف سوسک موجود در یک مزرعه می‌تواند به عنوان شاخص تنوع زیستی به کار رود. انواع مختلفی از شاخص‌ها ایجاد شده‌است.
کار رود. انواع مختلفی از شاخص‌ها ایجاد شده‌است. می‌توان از آنها برای انعکاس جنبه‌های مختلف اکوسیستم‌ها از جمله زیست‌شناختی، شیمیایی و فیزیکی استفاده کرد. با توجه به این تنوع، توسعه و انتخاب شاخص‌های بوم‌شناختی یک فرایند پیچیده‌است. کاربرد شاخص‌های بوم‌شناختی یک رویکرد عمل‌گرایانه است، زیرا مستندسازی مستقیم تغییرهای اکوسیستم‌ها در ارتباط با اقدامات مدیریتی، هزینه و زمان زیادی دارد. به عنوان مثال، شمارش هر پرنده، گیاه و جانور در تالاب تازه بازسازی‌شده برای بررسی موفقیت‌آمیز بودن بازسازی، پرهزینه و زمان‌بر
بررسی موفقیت‌آمیز بودن بازسازی، پرهزینه و زمان‌بر خواهد بود. به جای آن، می‌توان چند گونه شاخص را برای تعیین موفقیت بازسازی زیر نظر داشت. اصطلاحات شاخص بوم‌شناختی و شاخص زیست‌محیطی اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند. با این حال، شاخص‌های بوم‌شناختی در واقع زیرمجموعه‌ای از شاخص‌های زیست‌محیطی هستند. به‌طور کلی، شاخص‌های محیطی اطلاعاتی را در مورد فشارهای محیطی، شرایط محیطی و واکنش‌های اجتماعی ارائه می‌دهند. شاخص‌های بوم‌شناختی تنها به فرآیندهای اکولوژیکی اشاره دارد. با این حال، شاخص‌های پایداری برای مدیریت
دارد. با این حال، شاخص‌های پایداری برای مدیریت سیستم‌های انسانی و محیط‌زیست بشری اهمیت فزاینده‌ای دارند. شاخص‌های بوم‌شناختی نقش مهمی در ارزیابی سیاست‌های مربوط به محیط زیست دارند. شاخص‌هایی که در ارزیابی توسعه سیاست کمک می‌کنند:
ماریا لوسیا سانچز بنیتز (مادرید، ۱۵ مارس ۱۹۸۲)، با نام هنری مالو، خواننده، ترانه‌سرا و مجری سرشناس اسپانیایی است. این هنرمند یکی از مهم‌ترین صداهای موسیقی اسپانیا به حساب می‌آید. او در طول دوران حرفه ای خود بیش از دو و نیم میلیون آلبوم به فروش رسانده‌است. او تقدیرنامه‌هایی مانند مدال اندلس برای «یک کار کامل» در سال ۲۰۱۵، جایزه اونداس برای «بهترین هنرمند سال» که در سال ۲۰۱۴ دریافت کرده‌است. در کارنامه او دو نامزدی گرمی لاتین، که یکی از آنها را در سال ۲۰۱۱ برای «بهترین آلبوم آواز پاپ زن» دریافت کرده‌است به
«بهترین آلبوم آواز پاپ زن» دریافت کرده‌است به چشم می‌خورد.