payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سفید خون در مخاط جمع می‌شوند و پس از تجزیه، دی‌ان‌ای خود را آزاد می‌کنند که به «چسبندگی» مخاط می‌افزایند. آنزیم‌های دئوکسی‌ریبونوکلئاز، این مولکول‌های دی‌ان‌ای را تجزیه می‌کنند و خلط از ریه‌ها بسیار راحت‌تر پاک می‌شود. دئوکسی‌ریبونوکلئازها معمولاً هنگام خالص‌سازی پروتئین‌های مورد استخراج از پروکاریوت‌ها استفاده می‌شوند. استخراج پروتئین اغلب شامل تخریب دیواره سلولی است. معمول است که دیوارهٔ سلولیِ تخریب‌شده و شکننده، به‌طور تصادفی سست و تجزیه می‌شود و دی‌ان‌ای ناخواسته و پروتئین‌های موردنظر، با هم آزاد
ناخواسته و پروتئین‌های موردنظر، با هم آزاد می‌شوند. عصارهٔ دی‌ان‌ای-پروتئین حاصل‌شده، بسیار چسبناک بوده و خالص‌سازی آن دشوار است. در این وضعیت، دئوکسی‌ریبونوکلئاز اضافه می‌شود و در این فرایند، ۳ مولکول دی‌ان‌ای، آبکافت شده اما پروتئین‌ها تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند و عصاره می‌تواند تحت تصفیهٔ بیشتر قرار گرفته و خالص‌تر شود. اخیراً از دئوکسی‌ریبونوکلئاز مشتق‌شده از باکتری‌های بیماری‌زا به‌عنوان شاخصی برای پایش عفونت زخم استفاده می‌شود. انواع. دو نوع اصلی از دئوکسی‌ریبونوکلئازها که در جانوران یافت می‌شوند، با
که در جانوران یافت می‌شوند، با نام‌های دئوکسی‌ریبونوکلئاز I و دئوکسی‌ریبونوکلئاز II شناخته می‌شوند. انواع دیگر دئوکسی‌ریبونوکلئازها شامل نوکلئاز میکروکوکی (Micrococcal nuclease) است.
"جیوان موکتا (")، نجات هنگام حیات، رستگاری، هر آنکه از قید شهوات و خواهش‌ها وارهد و به کلیه علایق و قیود امکانی پشت پا زند، و مطلق گردد به عالم اطلاق رسد که آن را موکتا (مکت) «mukta»، نجات گویند. در آن حالت به واقعیت اعلی آشنا شود زیرا روح مقام خود را شناخته‌است. آزادی و رستگاری در حیات و بعد از مرگ. اگر رستگاری در ایام حیات دست دهد، آن را آزادی در ایام حیات «جیوان موکتا» (جیون مکت) گویند. حصول این حالت بعد از مرگ نیز میسر است و در این صورت آن را آزادی بدون جسم (بدیهه مکت Videha-mukti) نامند. انتزاع مفهوم
جسم (بدیهه مکت Videha-mukti) نامند. انتزاع مفهوم آزادی. مفهوم آزادی و زنده آزادی (jivan mukta) از مبحث رنج جهانی انتزاع می‌گردد. آدمی که در این حیات خاکی بقای سرمدی یافته‌است و در حد بین مرگ و حیات و در تناقض هستی و نیستی یک چند باز بر حسب اقتضای وجود زیست می‌کند، بسان فرزانه حکیمی است که در محور دایرهٔ هستی قرار ابدی یافته‌است. یوگی‌ها و سالکان طریق معنوی. جان‌های (souls) جیوان موکتاها (jivanmuktas)، یوگی‌ها و سالکان طریق معنوی با حوزهٔ دوم آگاهی با هم درآمیخته اند که فردیت آ نها، با روان‌های آگاه جدا
درآمیخته اند که فردیت آ نها، با روان‌های آگاه جدا شده، میل به کلیت (universaliy) دارد.
آخرین سواری یک فیلم جنایی، درام و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ به کارگردانی مایکل کاربلنیکوف با بازی و فیلم‌نامه‌نویسی میکی رورک است. داستان فیلم در مورد فرانک تی ولز، یک کلاهبردار اسب سواری است او با زنی که یک سارق بانک در حال فرار است آشنا می‌شود و … تولید. فیلمبرداری اصلی در ۹ اوت ۱۹۹۳ در بووزمن، مونتانا آغاز شد. و در ۲۵ دسامبر ۱۹۹۳ به اتمام رسید.
"چیتا (")، اندیشه، پنداشته، به چیزی فکر کردن، روح، قلب، فکر کننده، مرئی، آشکار، تفکر، حافظه. جنبهٔ دریابنده ذهن را «چیتا» Citta گویند. ذهن. چیتا به یک اعتبار، مخزن و انباری است که در آن دانه‌های کلیهٔ افکار و اعمال جمع و ذخیره می‌شود و به اعتبار دیگر فکر و اندیشه است که مربوط به فعالیت‌های ذهنی است. چیتا هوشیاری فردی. چیتا، هوشیاری فردی که شامل لایه‌های نیمه هوشیار و ناهوشیار ذهن می‌باشد، یکی از بیست و چهار عنصر تشکیل دهندهٔ ذهن، بخشی از آنتاکارانا. کارکردهای آن شامل حافظه، تفکر، تمرکز، توجه و تحقیق است.
آن شامل حافظه، تفکر، تمرکز، توجه و تحقیق است. انعکاس اصل حیاتی. نظر روان شناسان هندی این است که سطح روحی هم از همان جوهری است که در سطح فیزیکی مورد نظرمی باشد. با این تفاوت که جوهر سطح روحی لطیف تر و ظریف تر است، و هر دو لایه‌های مختلف همان انرژی هستی واحدند. آگاهی (consciousness)، روان (mind)، عقل (intelligence) و ادراکات (perceptions) همه معلول انعکاس اصل حیاتی هستند که چیت (chit) یا چیتا (chitta) نام دارد
عملیات کشاورزی سودمند یک سامانه (سیستم) صادرکننده گواهینامه کشاورزی است که رویه‌هایی (و مدارک برای اثبات استفاده از این رویه‌ها) را که باید برای تولید غذا یا فرآوری بیشتر از منابع تولید غذا به صورت ایمن و سالم برای مصرف مصرف‌کنندگان با استفاده از روش‌های پایدار اجرایی می‌باشند، را مشخص می‌کند. با این حال که دیدگاه متعدد و ناکاملی (از جهت اینکه کدام بهتر و درست‌تر است) در مورد اینکه چه روش‌هایی تکنیک کشاورزی سودمند را تشکیل می‌دهد وجود دارد، چندین دیدگاه به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده است که تولیدکنندگان مواد
گسترده‌ای پذیرفته شده است که تولیدکنندگان مواد غذایی نیز می‌توانند از آنها پیروی کنند. انگیزه انجام روش. راه انداختن تکنیک کشاورزی سودمند (GAP) به ویژه زمانی ارزنده و شایان ستایش می‌شود که مواردی از استفاده مفرط و معتادگونه یا سوء استفاده از سموم کشاورزی وجود داشته باشد. دولت‌ها به دنبال راه‌هایی برای کاهش استفاده از آفت‌کش‌ها و سموم کشاورزی (به صورت پایدار) با معرفی روش‌های جایگزین همچون روش‌های متعدد مدیریت آفات هستند. همچنین در عین حال کاهش استفاده از سموم، ویژگی مهم و مدنظر دولت‌ها برای استفاده از این
ویژگی مهم و مدنظر دولت‌ها برای استفاده از این روش‌ها باید تضمین تولید پایدار مواد غذایی ایمن و سالم باشد.
کتیبه‌های حرم رضوی، نوشته‌هایی است، شامل آیه، حدیث و شعر، که با خط زیبا، دور تا دور دیوار آستان قدس رضوی، گنبد، گلدسته‌ها و بر سردر و روی دیوارها نقش می‌شود. واژه‌شناسی. کتیبه، واژه‌ای عربی بوده و در برخی از واژه‌نامه‌های عربی به ارتش و گروهی از ارتش که گردآمده باشند (گردان) معنا شده‌است. اصل این واژه، «ک، ت، ب» به معنای گردآمدنِ چیزی با چیزی بوده و «کتاب» و «کتابت» نیز از همین اصل گرفته شده‌است. کتیبه در برخی از واژه‌نامه‌های فارسی به آنچه با خط نسخ، نستعلیق، طغرا یا کوفی دور تا دور دیوار مسجد، مقبره و
طغرا یا کوفی دور تا دور دیوار مسجد، مقبره و مکان‌های مقدس، یا سردر دروازه امیران و بزرگان نوشته یا نقش شده باشد، معنا شده‌است. برخی آنچه روی تخت، کرسی، در، حاشیه سفره، بیرق، جامه و زین‌پوش نوشته می‌شود را به معانی آن افزوده‌اند. برخی نیز آن را سنگ‌نبشته دانسته‌اند. کتیبه نگاری پس از اسلام. در دوران اسلامی علاوه بر کارکردهای گذشته کارکرد دینی و اعتقادی کتیبه‌ها به شدت تقویت شد، به طوری که به یکی از مهم‌ترین عناصر تزیین در هنر و معماری اسلامی تبدیل شد. به علاوه در دوران اسلامی به سبب اکراه در به کار بردن
علاوه در دوران اسلامی به سبب اکراه در به کار بردن تصاویر جانوری و انسانی در تزیین بناهای دینی و مذهبی، زمینه کاربرد کتیبه بیش از پیش گسترش یافت. به طوری که به مرور کتیبه در فرهنگ اسلامی همان کارکردی را یافت که شمایل در هنر مسیحی ایفا می‌کرد. از دیگر زمینه‌های گسترش کتیبه در فرهنگ اسلامی احادیثی است که نظر کردن در متن قرآن را ارج می‌نهند. مطابق با احادیث نظر کردن در متن قرآن حتی برای کسانی که سواد خواندن و نوشتن ندارند ثواب اخروی در پی دارد به همین سبب شاید یکی از انگیزه‌های مسلمانان در آراستن هربنا اعم از
یکی از انگیزه‌های مسلمانان در آراستن هربنا اعم از دینی و غیردینی در معرض تماشا قراردادن متن قرآن بوده‌است. کتیبه در مکان‌های مقدس. کتیبه، در مکان‌های مقدس، به نوشته‌هایی گفته می‌شود که با خط زیبا، شامل آیات، احادیث و اشعار، در صحن‌ها، رواق‌ها، دور گنبد و گلدسته‌ها، بر سر در و روی دیوارها نقش می‌شود. تابلوهای نفیس خطی نیز، در ابعاد مختلف، کتیبه نام دارد. کتیبه‌های خطّی «علیرضا عباسی» مشهور است. برخی، احاطه شدن ورودی‌ها و طاق‌های مکان‌های مقدس با کتیبه را، نشانه‌ای از آمیختگی زندگی مسلمانان با قرآن و لزوم
نشانه‌ای از آمیختگی زندگی مسلمانان با قرآن و لزوم تمسّک به آن در همه حرکات دانسته‌اند.در حرم مطهر رضوی، ۱۳۵ کتیبه با احادیث مختلفی از معصومین نقش خورده و مضمون اغلب‌شان ارشاد و نصیحت و پند و اندرز است. این احادیث از سقف تا طاقی‌ها را گرفته، برای همه کس قابل قرائت و استفاده نیست و در حال حاضر جنبه تزئینی و تشریفاتی دارند. =انواع کتیبه‌های آستان قدس رضوی= کتیبه گنبد. در سدهٔ ششم ه‍.ق ازارهٔ گنبدخانهٔ حرم با کاشی‌های ممتاز زرین‌فام که به کاشی سنجری معروف است مزین شد که این کاشی‌ها تاکنون در حرم موجودند. تاریخ
شد که این کاشی‌ها تاکنون در حرم موجودند. تاریخ دقیق ساخت‌اش روشن نیست؛ با این‌حال برخی آن را مربوط به سال ۵۱۲ یا ۵۵۷ ه‍.ق دانسته‌اند. در زیر کتیبهٔ دور گنبد، دو جمله از سازندگان گنبد آمده‌است که نشان می‌دهد کمال‌الدین یزدی کاشی‌کار گنبد و علیرضا عباسی خطاط کتیبهٔ دور گنبد بوده‌اند. در سال ۹۹۷ ه‍.ق در زمان فتنهٔ ازبک‌ها، عبدالمؤمن خان ضمن تاراج آستان قدس، طلای گنبد و گلدستهٔ آن را به‌غارت برد. پس از این حادثه، شاه عباس صفوی در سال ۱۰۱۰ ه‍.ق پیاده از اصفهان به مشهد سفر کرد و دستور طلاکاری دوبارهٔ گنبد را
به مشهد سفر کرد و دستور طلاکاری دوبارهٔ گنبد را صادر کرد. در سال ۱۰۸۴ ه‍.ق زلزلهٔ شدیدی رخ داد که باعث ایجاد ترک در قسمت خارجی گنبد شد و تعدادی از خشت‌های طلای آن ریخت. پس از آن به فرمان شاه سلیمان صفوی گنبد تعمیر و دوباره طلاکاری شد. جریان این طلاکاری در چهار ترنج دور گنبد توسط محمدرضا امامی خوشنویس آن زمان نوشته شده‌است. تاریخ این کتیبه ۱۰۸۶ ه‍.ق را نشان می‌دهد. در سال ۱۳۳۰ ه‍.ق گنبد توسط روس‌ها به توپ بسته شد که اکنون هم از درون گنبد جای اصابت گلوله‌ها قابل رویت است؛ پس از آن نیرالدوله والی خراسان به
قابل رویت است؛ پس از آن نیرالدوله والی خراسان به تعمیر این خرابی‌ها پرداخت. در سال ۱۳۵۹ آخرین طلاکاری گنبد به پایان رسید. در میانهٔ کتیبهٔ دورادور گنبد، بر لوحه‌ای، سال طلاکاری و تعمیر گنبد سال ۱۴۰۰ ه‍.ق گزارش شده‌است. در اوایل قرن هفتم ه‍.ق و در دوران محمد خوارزمشاه، بار دیگر ازاره‌های گنبدخانهٔ حرم با کاشی سنجری تزئین شد، و این کاشی‌ها نیز با تاریخ ۶۱۲ ه‍.ق در حرم موجودند. این دو کتیبه بر دیوار شمالی گنبدخانه به نام «صفهٔ شاه‌طهماسبی» جای دارند. علاوه بر این در ضلع شمالی رواق دارالحفاظ، کتیبه‌ای با کاشی
این در ضلع شمالی رواق دارالحفاظ، کتیبه‌ای با کاشی ممتاز مربوط به همین دوره وجود دارد. دو محراب از کاشی یکپارچه نیز — که در گذشته درون حرم نصب شده‌بودند و اکنون در موزه جای دارند — از کارهای هنری همین دوران است. محراب جنوب‌غربی و درِ طلای جنوبی گنبدخانه نیز متعلق به ۶۱۲ ه‍.ق است. کتیبه‌های سال ۶۱۲ ه‍.ق که قبل از این حمله نصب شده بوده هنوز برجاست. در نهایت، فرسودگی‌ها و احیاناً خرابی‌ها و خسارات واردشده به حرم در دورهٔ حکومت ایلخانیان بازسازی شد. دو کتیبهٔ در ضلع شمالی گنبدخانه نیز، متعلق به سال‌های ۷۱۲ و
در ضلع شمالی گنبدخانه نیز، متعلق به سال‌های ۷۱۲ و ۷۶۰ ه‍.ق هستند. در سال ۱۰۸۴ ه‍.ق و در زمان شاه سلیمان، در پی زمین‌لرزه‌ای، گنبد حرم آسیب دید و شماری از خشت‌های طلایی آن کنده شد. پس از این واقعه و به فرمان شاه، گنبد بازسازی گردید و کتیبه‌ای بر آن افزوده شد که این رخداد را حکایت می‌نماید. این کتیبه اکنون به صورت چهار ترنج در اطراف گنبد دیده می‌شود. تاریخ کتیبهٔ منظوم دور گنبدخانه نیز، در مصراع دوم بیتی آمده که سال ۱۲۸۷ را به‌دست می‌دهد. دو در طلاکاری شده در سمت جنوبی و شرقی قرار دارد. در جنوبی تاریخ ۱۲۷۳
سمت جنوبی و شرقی قرار دارد. در جنوبی تاریخ ۱۲۷۳ ه‍.ق را بر خود دارد، اما ماده تاریخ روی آن، تاریخ ۱۲۷۵ ه‍.ق را به‌دست می‌دهد. درِ شرقی نیز به‌تاریخ ۱۲۸۴ ه‍.ق است. رواق دارالحُفّاظ در سمت جنوب روضه قرار دارد که با سه درِ نقره‌ای با دیگر فضاها در ارتباط است. تاریخ درها ۱۲۷۹، ۱۲۸۹ و ۱۳۷۱ ه‍.ق است. ماده تاریخ کتیبه‌ای بر بالای ازارهٔ رواق تاریخ ۱۲۶۹ را به‌دست می‌دهد. کتیبه‌های زیر مناره. زیر مناره کتیبه‌ای به خط ثلث برجسته وجود دارد که صلوات بر پیامبر و معصومین بر آن به‌دست بهاءالدین محمد الخادم در سال ۱۱۴۲
بر آن به‌دست بهاءالدین محمد الخادم در سال ۱۱۴۲ ه‍.ق نوشته شده‌است. در کتیبهٔ گلدستهٔ بالای ایوان عباسی معروف به گلدستهٔ نادری نیز، صلوات بر امامان بر خشت‌های زراندود و به خط ثلث نوشته شده‌است. کتیبه‌های سنگ مدفن. در اطراف اولین سنگ مدفن سه کتیبه به چشم می‌خورد. حاشیهٔ نخست سنگ این متن را بر خود دارد: کتیبهٔ دوم اطراف آن است و آیه‌ای از قرآن را دربردارد: در حاشیهٔ داخلی سنگ در اطراف نقش محرابی آن به خط ریزتر به تعمیر حرم و بانی آن اشاره شده‌است: در ذیل آن نیز، نام سازندهٔ سنگ «عبیدالله بن احمد قره»
آن نیز، نام سازندهٔ سنگ «عبیدالله بن احمد قره» آمده‌است. روی این سنگ علاوه بر نقش محراب کلماتی شبیه خط کوفی دیده می‌شود که از لحاظ قدمت و اهمیت خط کوفی آن، بسیار ارزش دارد. این متن توسط یکی از استادان دانشگاه لندن چنین خوانده شده‌است: کتیبه دور ضریح. در کتیبهٔ دور ضریح اول سورهٔ هل اتی به خط ثلث نگاشته شده و بر کتیبه‌ای از جنس طلا در سر ضریح، سابقهٔ تاریخی و تاریخ نصب آن نوشته شده‌است که به شرح زیر است:در عهد سلطنت بنده، شاه ولایت شاه طهماسب صفوی، این محجر مبارک در این مکان مقدس نصب گردید. سنه۹۵۷ کتیبه
مبارک در این مکان مقدس نصب گردید. سنه۹۵۷ کتیبه معروف سنجری که سوره مبارکه فتح بر کاشی زرین فام نوشته شده، از داخل بقعه شروع می‌شود و به مسجد بالاسر می‌رسد و پس از دور زدن مسجد در دیوار جنوبی روضه منوره پایان می‌یابد. این کاشی‌ها در دهه ۴۰ شمسی مورد تعمیر قرار گرفته و تعدادی از آن‌ها از بدنه جدا شده و کاشی جدید جایگزین شده‌است. اصل این کاشی‌ها که دارای لعاب مرغوب و تلألؤ خیره‌کننده‌ای است؛ اکنون در مخزن کاشی موزه رضوی نگهداری می‌شود. همچنین سوره واقعه به رنگ طلایی زیر سوره فتح، کتابت شده‌است. بالاتر از
رنگ طلایی زیر سوره فتح، کتابت شده‌است. بالاتر از کتیبه سنجری، قصیده‌ای از قاسم رسا به خط نستعلیق که عروس خطوط فارسی نام دارد، بر روی سنگ با مطلع «بیا که مظهر آیات کبریا اینجاست» نوشته شده‌است. دور تا دور بالای دیوارهای مسجد بالاسر حرم علی بن موسی الرضا نیز سوره فجر کتابت شده‌است. زیر این کتیبه در قسمت بالای طاق ضلع شرقی مسجد، دو بیت از قصیده معروف دعبل خزاعی با خط طلایی بر زمینه لاجوردی نوشته شده‌است: در کتیبهٔ سردر ورود به دومین ضریح حرم به خط نستعلیق طلایی نوشته شده‌است: نیاز رحمت ایزد متعال و تراب اقدام
نوشته شده‌است: نیاز رحمت ایزد متعال و تراب اقدام زوار این آستان ملایک پاسبان لبسط سلطان نادر شاهرخ شاه الحسینی الموسوی الصوفی بهادرخان به وقف و نصب این ضریح و قبه‌های مرصع چهار گوشهٔ ضریح مقدس مبارک، موفق گردید. سنه ۱۱۶۰ کتیبه‌های مسجد گوهرشاد. نام گوهرشاد در ایوان شمالی مسجد، ایوان دارالسیاده، سمت راست سردر معروف به انیس‌الدوله بر یک کاشی معرق به خط ثلث و رنگ زرد چنین آمده: الامره بعماره هذا المسجد صاحبه الرشیده و الرشاد المعظّمه گوهرشاد طراح و معمار مسجد قوام‌الدین شیرازی بود که نامش در سمت چپ پایه ایوان
شیرازی بود که نامش در سمت چپ پایه ایوان جنوبی مسجد زیر کتیبه بایسنقر چنین آمده‌است: من عمل العبد الضعیف الفقیر المحتاج بعنایه الملک الرحمن قوام الدین بن زین الدین شیرازی الطیان صحن مسجد تقریباً به‌شکل مربع بوده و در اطراف آن چهار ایوان بزرگ و در فواصل ایوان‌ها هفت شبستان وسیع و شش در ورودی و خروجی وجود دارد. طول صحن مسجد حدود ۵۶٫۱۳ متر و عرض آن ۵۸٫۱۸ متر است و در مجموع حدود ۲٬۸۷۳ مترمربع مساحت دارد. کتیبه نگاران آستان قدس رضوی. از جمله هنرمندانی که در حر م علی بن موسی الرضا به کار کتیبه نگاری پرداخته‌اند
علی بن موسی الرضا به کار کتیبه نگاری پرداخته‌اند می‌توان به افراد ذیل اشاره نمود:
تونل پونه یک تونل دوقلوی آزادراهی است که در مسیر آزادراه ۵ (تهران - بندر امام خمینی) در محدوده استان لرستان قرار دارد. این تونل در فاصله دو شهر بروجرد و خرم آباد قرار دارد و نخستین و بزرگترین تونل آزادراهی سه خطه کشور است. این تونل بخشی از آزادراه شهید محمد بروجردی است که ارتباط بین شهرهای اراک، بروجرد و خرم آباد را برقرار می کند. ویژگی ها و مشخصات تونل. تونل پونه در محدوده دو شهرستان بروجرد و خرم آباد در استان لرستان قرار دارد و از زیر کوههای زاگرس عبور می کند. تونل پونه شامل دو تونل موازی است که به طور
کند. تونل پونه شامل دو تونل موازی است که به طور تقریبی در جهت غرب به شرق قرار دارند. طول تقریبی هر تونل ۳۲۰۰ متر و مجموع طول دو تونل ۶۴۰۰ متر است. تونل دوقلوی پونه با عرض ۱۵ متر و ارتفاع ۹ متر عریض‌ترین تونل آزاد راهی کشور است.
والتر جکسون فریمن دوم (انگلیسی: Walter Jackson Freeman II) زاده ۱۴ نوامبر ۱۸۹۵م. برابر با پنج‌شنبه، ۲۳ آبان ۱۲۷۴خ. در فیلادلفیا؛ و مرگ در ۳۱ مه ۱۹۷۲م، (۷۶سال) برابر با چهارشنبه، ۱۰ خرداد ۱۳۵۱خ. در سان فرانسیسکو، یک پزشک متخصص آمریکایی در رشته مغز و اعصاب بود. وی نقش مهمی در رواج و آشنایی عمومی مردم آمریکا با عمل لوبوتومی داشت. همچنین فریمن مبتکر روش جدیدی در لوبوتومی بود که در آن از کاسه چشم به جای ایجاد سوراخ در جمجمه، بهره می‌برد. فعالیت حرفه ای فریمن، بازتاب زیادی در مطبوعات غیر تخصصی پیدا کرد و
بازتاب زیادی در مطبوعات غیر تخصصی پیدا کرد و بحث‌انگیز شد. در حالی که مطبوعات و جامعه تخصصی با تردید به این فعالیت نگریسته و بسیاری از جراحان روش وی را تأیید نکردند. از معروفترین موارد بحث‌انگیز، زمانی بود که فریمن در سال ۱۹۴۱م، رزماری کندی خواهر ۲۳ ساله جان اف. کندی را به درخواست پدر رزماری، تحت جراحی لوبوتومی قرار داد. این عمل موفق نبود و دختر جوان تا پایان عمر از ناتوانی‌های جدی روانی و معلولیت ذهنی رنج برد. پیشینه. سال‌های جوانی. والتر جکسون فریمن دوم در ۱۴ نوامبر ۱۸۹۵م، در فیلادلفیا، به دنیا آمد. پدرش
۱۴ نوامبر ۱۸۹۵م، در فیلادلفیا، به دنیا آمد. پدرش با همین نام، یک پزشک متخصص حلق و بینی بود و پدربزرگ وی نیز در دوران جنگ داخلی آمریکا، جراحی معروف بود. فریمن سالهای کودکی را در زادگاه خود گذراند و در سال ۱۹۱۲م، وارد دانشگاه ییل شد و در سال ۱۹۱۶م، مدرک کارشناسی دریافت کرد. سپس در دانشگاه پنسیلوانیا، به ادامه تحصیل در رشته پزشکی پرداخت و در سال ۱۹۲۰م، با مدرک دکترای پزشکی فارغ‌التحصیل شد. سپس در بیمارستان پنسیلوانیا، در رشته آسیب‌شناسی مشغول کارآموزی شد. در سال ۱۹۲۳م، به منظور ادامه تحصیل در رشته عصب‌شناسی
سال ۱۹۲۳م، به منظور ادامه تحصیل در رشته عصب‌شناسی به اروپا سفر کرد. سال بعد پس از بازگشت به ایالات متحده آمریکا در بیمارستان سنت الیزابت، در واشینگتن، دی.سی. به عنوان رئیس آزمایشگاه مشغول کار شد. در این بیمارستان وی تحصیلات تخصصی خود را در رشته آسیب‌شناسی اعصاب تکمیل کرد و در سال ۱۹۲۶م، بدون دریافت دستمزد، در دانشکده پزشکی نیروی دریایی ایالات متحده و دانشگاه جرج‌تاون، واقع در واشینگتن، مشغول تدریس شد و بعدها در سال۱۹۳۱م، از همین دانشگاه مدرک پی‌اچ‌دی دریافت کرد. سابقه تخصصی. فریمن، همچنین در سال ۱۹۲۶م، به
کرد. سابقه تخصصی. فریمن، همچنین در سال ۱۹۲۶م، به عنوان استاد و رئیس بخش عصب‌شناسی دانشگاه جرج واشینگتن استخدام شد. در این مقام وی شروع به آزمایش روشهای جدید شیمی درمانی پرداخت و از سال ۱۹۳۸م، از شوک الکتریکی برای درمان بیماران روانی شروع به بهره‌برداری کرد.فریمن با الهام از تجربیات آنتونیو اگاس مونیس، که از عمل روی میمون‌ها و تنها یک انسان به دست آورده بود، در سال ۱۹۳۶م، همراه با جیمز واتس، اولین عمل لوبوتومی پیشانی در تاریخ ایالات متحده آمریکا را روی یک زن ۶۳ ساله خانه‌دار که از افسردگی و بی خوابی رنج
زن ۶۳ ساله خانه‌دار که از افسردگی و بی خوابی رنج می‌برد، اجرا کرد. این عمل مورد تردید جامعه پزشکان واقع شد، اما فریمن، به واسطه حمایت گسترده‌ای که از رسانه‌های اجتماعی دریافت کرد، در سالهای بعدی تعداد بیشتری از عملی مشابه را روی بیماران آزمایش کرد. سپس از سال ۱۹۴۵م، با الهام از دیگر نقاط جهان، شروع به نوآوری و ابتکار روشهای جدید در لوبوتومی کرد. از جمله برای دست یافتن به بافت عصبی مغز، از حفره‌های چشم استفاده کرد. وی این روش را در سال ۱۹۴۶م، روی یک زن بیمار ۲۹ ساله که دچار پرخاشگری شدید بود، به آزمایش
۲۹ ساله که دچار پرخاشگری شدید بود، به آزمایش گذاشت. این عمل توسط رسانه‌های عمومی موفق ارزیابی شد و بر جسارت فریمن افزود. اما بی اعتنایی فریمن به انتقاد جامعه تخصصی و امتناع وی از ارائه توضیح به همکاران پزشک، وی را منزوی کرد. جیمز واتس، شریک و همکار نزدیک وی، با تکرار انجام چنین عمل‌هایی در مطب خصوصی مخالفت کرد. از آن پس فریمن، برای انجام عمل لوبوتومی، به شیوه خاص خود، به بیمارستانهای مختلف آمریکا سفر کرد و حتی گاه در اتاق هتل، چنین عملی را انجام داد. در کل، از ۳۵۰۰ مورد جراحی که تحت نظرات وی، طی این سالها
از ۳۵۰۰ مورد جراحی که تحت نظرات وی، طی این سالها انجام گرفت، ۴۹۰ نفر در اثر جراحی جان باختند؛ و تعدادی از بیماران دچار صدمه جدی شدند. از جمله رزماری کندی خواهر ۲۳ ساله جان اف. کندی، که در اثر صدمات ناشی از جراحی تا پایان عمر، از ناتوانی‌های جدی روانی و معلولیت ذهنی رنج برد. پایان عمر. والتر فریمن، در روز چهارشنبه، ۱۰ خرداد ۱۳۵۱خ. برابر با ۳۱ مه ۱۹۷۲م، بر اثر بیماری سرطان و عوارض ناشی از یک عمل جراحی ناموفق در درمان سرطان، در شهر سان فرانسیسکو درگذشت. علی‌رغم انتقاد جامعه تخصصی از شیوه‌های درمانی وی، فریمن،
انتقاد جامعه تخصصی از شیوه‌های درمانی وی، فریمن، خود را تا پایان عمر. یک دانشمند و بشردوست پیشرو می‌دانست. او صاحب ۴ فرزند بود که بزرگ‌ترین آنها در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی استاد زیست‌شناسی و عصب‌شناسی نظری شد.
شکر زرد که در زبان هندی «گُر» خوانده می‌شود از آب نیشکر تهیه شده و حاوی مواد مغذی بسیاری است و مانند شکر عادی تصفیه نمی‌شود. به آن گاهی شکر سانتریفوژ نشده می‌گویند زیرا در طول پردازش نمی‌چرخد و ملاس مغذی آن حذف نمی‌شود. شکر زرد در شبه قاره هند، آسیای جنوب شرقی و آفریقا مصرف می‌شود. شکر زرد به عنوان یک ماده در غذاهای شیرین و خوش طعم در آشپزی هند، پاکستان، بنگلادش، نپال، سریلانکا، افغانستان و ایران استفاده می‌شود. شکر زرد به سوپ عدس ("دال") اضافه می‌شود تا مزه تند، شور و ترش آن، به ویژه در غذاهای گجراتی، را
تند، شور و ترش آن، به ویژه در غذاهای گجراتی، را تعدیل کنند. این محصول غلیظی از آب نیشکر و اغلب شیره خرما یا خرما بدون جدا شدن ملاس و بلور است و رنگ آن از قهوه‌ای طلایی تا قهوه‌ای تیره متغیر است. شکر گور هند شبیه پانلای آمریکای لاتین است، که در مکزیک به عنوان پیلونسیلو نیز شناخته می‌شود. شکر زرد تا ۵۰ درصد ساکارز، تا ۲۰ درصد قندهای معکوس و تا ۲۰ درصد رطوبت دارد و بقیه از مواد نامحلول دیگری مانند خاکستر چوب، پروتئین‌ها و الیاف باگاس تشکیل شده‌است. شکر زرد از محصولات نیشکر و درخت نخل تادی ساخته می‌شود. شکری
محصولات نیشکر و درخت نخل تادی ساخته می‌شود. شکری که از شیره خرما به دست می‌آید ارزشمندتر است و در خارج از مناطقی که در آن تولید می‌شود کمتر در دسترس است. نخل تودی در هند، بنگلادش، پاکستان، نپال، میانمار و سری‌لانکا برای تولید انگور استفاده می‌شود. در سریلانکا، عصاره شربت از "درختان کیتول" ("نخل دم‌دار تنها") به‌طور گسترده برای تولید شکر زرد استفاده می‌شود. به‌طور سنتی، این شربت از جوشاندن آب نیشکر خام یا شیره خرما در ظرف‌های بزرگ، کم‌عمق و ته‌گرد تهیه می‌شود. خواص. شکر زرد باعث تحریک حرکات شکم شده و خلاصی
خواص. شکر زرد باعث تحریک حرکات شکم شده و خلاصی از یبوست را باعث می‌شود. مصرف این ماده غذایی به‌طور منظم برای مشکلات تنفسی از قبیل آسم و برونشیت مفید است. شکر زرد غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها و مواد معدنی از جمله پتاسیم، منیزیم، آهن، روی، سلنیوم، کلسیم و فسفر است که از آسیب رادیکال‌های آزاد هنگام تقویت دستگاه ایمنی جلوگیری می‌کند. پتاسیم شکر زرد همچنین به کنترل فشار خون کمک می‌کند. شکر زرد در درمان نشانه‌های آنفولانزا (سرفه و سرماخوردگی) نیز مؤثر است. کاربردها. شکر زرد به‌طور گسترده در جنوب هند برای متعادل کردن
زرد به‌طور گسترده در جنوب هند برای متعادل کردن تندی غذاهای تند استفاده می‌شود. در آندرا پرادش و تامیل نادو برای شیرینی‌هایی مانند "چاکارا پونگال" و "شیر پونگال" (تهیه شده با برنج، شیر، انگور) استفاده می‌شود. در جریان سانکرانتی، "آریسلو"، یک غذای اصیل آندرا پرادش، تهیه می‌شود، و در تامیل نادو، "اللوروندای" (گلوله‌های کنجد)، آدیراسام و پوری ویلانگو اوروندای (گلوله‌های برنج پف‌کرده) به عنوان پیشکش - به نام پراسادام - به خدایان در جریان پوجا و جشنواره‌هایی از این قبیل آماده می‌شوند. در تامیل نادو، شکر زرد
از این قبیل آماده می‌شوند. در تامیل نادو، شکر زرد به‌طور انحصاری به عنوان شیرین‌کننده استفاده می‌شود. از آن در غذایی به نام "چاکارای پونگال استفاده" می‌شود. کاربردهای دیگر عبارتند از تافی‌ها و کیک شکر زرد که با کنسرو کدو تنبل، آجیل بادام هندی، بادام زمینی و ادویه‌جات تهیه شده‌است. شکر زرد را می‌توان در تولید نوشیدنی‌های الکلی مانند شراب نخل استفاده کرد. از آن همچنین می‌توان به صورت مخلوط در امولسیون با دوغ و روغن خردل) برای چاشنی داخل تنور استفاده کرد. شکر زرد در رنگرزی طبیعی پارچه استفاده می‌شود. همچنین
زرد در رنگرزی طبیعی پارچه استفاده می‌شود. همچنین در مناطق روستایی پاکستان و هند در قلیان استفاده می‌شود.
صبر زرد به انگلیسی:Aloes Socotrina یا چادُروا عصاره برگ گیاه صبر است. مشخصات. عصاره زرد و قهوه ای برگ گیاه صبر است که بهترین آن از جزیره سوکوترای یمن بدست می آید. ترکیبات شیمیایی. از نظر ترکیبات شیمیایی در گونه A.vera آلوئین، ایزوبارلوئین، امودین، صمغ و رزین وجود دارد. خواص. در کتاب‌های طب سنتی خواص عدیده‌ای برای این صمغ نوشته شده‌است و بعنوان مسهل و ملین استفاده می شود.
وزارت هوانوردی رایش یک اداره دولتی در دوره رایش سوم بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ بود. ساختمان این وزارتخانه در خیابان ویلهلم در مرکز برلین، پایتخت آلمان قرار داشت که امروزه وزارت دارایی آلمان در آن مستقر است. این وزارتخانه مسئول توسعه و تولید تمام هواگردهای توسعه‌یافته، طراحی و ساخته شده در آلمان در طول دوران رایش سوم بود و بر تمام مسائل مربوط به طراحی‌های نظامی و غیرنظامی نظارت می‌کرد. این وزارتخانه امور هوانوردی نظامی را به عنوان اولویت اصلی خود در نظر داشت. تاریخچه. این وزارتخانه در ۲۷ آوریل ۱۹۳۳ از
داشت. تاریخچه. این وزارتخانه در ۲۷ آوریل ۱۹۳۳ از کمیساریای هوانوردی رایش (به آلمانی: Reichskommissariat für die Luftfahrt) تشکیل شد که دو ماه قبل با ریاست گورینگ تأسیس شده بود. در این مرحله اولیه، وزارتخانه کمی بیشتر از کارکنان شخصی گورینگ بود. یکی از اولین اقدامات آن این بود که کنترل تمام شرکت‌های هوگو باس و یونکرس و سایر شرکت‌های مهندسی هوانوردی آلمانی را به دست آورد. این حقوق شامل هواپیمای یونکرس یو ۵۲ می‌شد. وزیر دفاع ژنرال ورنر فون بلومبرگ تصمیم گرفت که اهمیت هوانوردی به حدی است که دیگر نباید تابع
که اهمیت هوانوردی به حدی است که دیگر نباید تابع نیروی زمینی باشد. در ماه مه ۱۹۳۳ او بخش هوانوردی نظامی "لوفت‌وافه" (Luftschutzamt) را به وزارت منتقل کرد. با رشد سریع "لوفت‌وافه" پس از وقوع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، وزارتخانه آنقدر بزرگ شد که گورینگ دیگر قادر به حفظ کنترل نبود. این دوره با ناتوانی فزاینده در ارائه طرح‌های جدید هواپیما که به شدت مورد نیاز بودند، و همچنین کمبود مداوم هواپیما و موتور مشخص شد. در سال ۱۹۴۳ آلبرت اشپر مسئولیت وزارت را بر عهده گرفت و اوضاع بلافاصله بهبود یافت. تولید در سال‌های
و اوضاع بلافاصله بهبود یافت. تولید در سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ به بالاترین حد خود رسید، و اگرچه اشپر همان تدابیر خودتنظیمی را که در سایر حوزه‌های صنعت معرفی کرده بود، معرفی کرد و سعی کرد اعتبار به اصطلاح معجزه تسلیحاتی را به خود اختصاص دهد، آمارهای معاصر آلمان نشان می‌دهد که دلیل واقعی افزایش تولید، اقدامات و سرمایه‌گذاری‌های انجام شده توسط میلچ و کارکنانش در سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ بود. اگرچه تولید هواپیماهای آلمانی برای مدت کوتاهی با هواپیماهای اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۴۴ مطابقت داشت، اما در سال ۱۹۴۵ سقوط کرد.