payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لشکر ۵۶ پیاده لندن () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی بریتانیا و تحت امر ارتش ذخیره بریتانیا است، که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۱ منحل گردید. لشکر ۵۶ پیاده لندن یک لشکر پیاده نظام زمینی ارتش بریتانیا بود که تحت عناوین و نام‌های مختلف خدمت می‌کرد. این لشکر در طول جنگ جهانی اول در سنگرهای جبهه غربی خدمت کرد. پس از جنگ، این لشکر منحل شد و در سال ۱۹۲۰ مجدداً سازماندهی شد و دوباره در جنگ جهانی دوم در تونس و ایتالیا به طور فعال خدمت کرد. این لشکر دوباره در سال ۱۹۴۶ منحل شد و ابتدا به عنوان یک تشکیلات زرهی و سپس
منحل شد و ابتدا به عنوان یک تشکیلات زرهی و سپس به عنوان یک لشکر پیاده نظام، قبل از انحلال نهایی در سال ۱۹۶۱، سازماندهی مجدد شد.
خاستگاه گفتار به مسئله کلی خاستگاه زبان در زمینه رشد فیزیولوژیک اندام‌های گفتاری انسان مانند زبان، لب‌ها و اندام‌های صوتی اشاره دارد که برای تولید واحدهای واجی در همه زبان‌های گفتاری استفاده می‌شود. بدون مناقشه، میمون‌ها، میمون‌های انسان‌نما و انسان‌ها، مانند بسیاری از جانوران دیگر، سازوکارهای ویژه‌ای برای تولید "صدا" برای هدف‌های ارتباط اجتماعی ایجاد کرده‌اند. از سوی دیگر، هیچ میمون یا میمون انسان‌نما از "زبان" خود برای چنین هدف‌های استفاده نمی‌کند. به نظر می‌رسد که استفاده بی‌سابقه گونه ما از زبان، لب‌ها
می‌رسد که استفاده بی‌سابقه گونه ما از زبان، لب‌ها و دیگر بخش‌های متحرک، گفتار را در دسته‌بندی کاملاً مجزا قرار می‌دهد و ظهور تکاملی آن را به یک چالش نظری جذاب در چشم بسیاری از پژوهشگران تبدیل می‌کند.
چری بولت (; ) گروه دخترانهٔ اهل کره جنوبی بود که زیر نظر اف‌ان‌سی انترتینمنت شکل گرفت و توسط لیبل زیرمجموعهٔ آن، اف‌ان‌سی دابلیو مدیریت می‌شد. گروه در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹ با انتشار نخستین آلبوم تک‌آهنگ خود به نام "Let's Play Cherry Bullet" فعالیت خود را آغاز کرد. این گروه هفت عضو داشت: هه‌یون، یوجو، بورا، جی‌وون، ره‌می، چه‌رین و می. در ابتدا گروه ده نفره بود و می‌ره، کوکورو و لین‌لین در دسامبر ۲۰۱۹ گروه را ترک کردند. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ پس از اینکه چهار نفر از هفت عضو قرارداد خود را با اف‌ان‌سی فسخ کردند منحل شد.
عضو قرارداد خود را با اف‌ان‌سی فسخ کردند منحل شد. تبلیغات. جی‌وون و یوجو در کنار بی‌تی‌اس مدل‌هایی برای برند یونیفرم کره‌ای اسمارت در سال ۲۰۱۸ بودند. این اعضا در سال ۲۰۱۹ نیز برای این برند انتخاب شدند. اعضا. اطلاعات برگرفته از پروفایل اعضا در ناور است.
گوین جنکینز () ژنرال سپاه تفنگداران دریایی سلطنتی است، که از مه ۲۰۲۵ به‌عنوان صد و پنجمین لرد نخست دریا (فرمانده نیروی دریایی بریتانیا) فعالیت می‌کند و با حفظ سمت از سال ۲۰۲۲ فرمانده سپاه تفنگداران دریایی سلطنتی است. جنکینز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۰ به‌عنوان تفنگدار دریایی در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا آغاز کرد، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ فرماندهی تیپ ۳ کماندو را برعهده داشت، از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ معاون رئیس ستاد نیروی دریایی بود، از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ به‌عنوان فرمانده سرویس دریایی ویژه فعالیت می‌کرد و از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ جانشین
ویژه فعالیت می‌کرد و از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ جانشین رئیس ستاد دفاع بریتانیا بود.
"ترانه یخ و آتش" مجموعه‌ای از رمان‌های فانتزی حماسی است که توسط جرج آر. آر. مارتین، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی، به نگارش درآمده است. اولین قسمت از این مجموعه، "بازی تاج‌وتخت"، که در ابتدا به عنوان یک سه‌گانه برنامه‌ریزی شده بود، در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. این مجموعه اکنون شامل پنج جلد منتشر شده‌است و دو جلد دیگر نیز برنامه‌ریزی شده‌است. این سریال به صورت سوم شخص از نگاه تعدادی از شخصیت‌ها روایت می‌شود. یک مجموعه تلویزیونی اقتباسی، "بازی تاج‌وتخت"، در سال ۲۰۱۱ از شبکه اچ‌بی‌او پخش شد. "ترانه یخ و آتش" در
۲۰۱۱ از شبکه اچ‌بی‌او پخش شد. "ترانه یخ و آتش" در دنیایی تخیلی، عمدتاً در قاره‌ای به نام وستروس، و علاوه بر آن در خشکی بزرگی در شرق، معروف به اسوس، اتفاق می‌افتد. سه خط اصلی داستان به‌طور فزاینده‌ای در هم تنیده می‌شوند: جنگ داخلی دودمانی برای کنترل وستروس در میان چندین خاندان رقیب. تهدید فزاینده دیگران، که فراتر از دیوار بزرگ یخی که مرز شمالی وستروس را تشکیل می‌دهد، ساکن هستند و جاه طلبی‌های دنریس تارگرین، دختر تبعیدی پادشاه مخلوع، برای بازگشت به وستروس و ادعای تاج‌وتختش. جادو و واقع‌گرایی. مارتین گفته‌است
تاج‌وتختش. جادو و واقع‌گرایی. مارتین گفته‌است که به «استفاده خردمندانه از جادو» در فانتزی حماسی اعتقاد دارد. «من می‌خواستم جادوی کتابم را ظریف نگه دارم و حس خود را نسبت به آن در حال رشد نگه دارم و اگر جادو بیش از حد دیده شود، دیگر جادو نخواهد بود.» مارتین ادعا می‌کند که جادوی مؤثر در ادبیات باید «ناشناختنی و عجیب و خطرناک با نیروهایی باشد که قابل پیش‌بینی یا کنترل نیستند». قبل از "«آواز یخ و آتش"»، مارتین در ابتدا به نوشتن یک رمان تاریخی جایگزین بدون هیچ جادویی فکر کرد؛ بنابراین او از عناصر جادویی آشکار در
فکر کرد؛ بنابراین او از عناصر جادویی آشکار در سریال اجتناب کرد. در حالی که مقدار جادو به تدریج افزایش می‌یابد، مارتین ادعا می‌کند که سریال با جادوی کمتری نسبت به بسیاری از فانتزی‌های دیگر به پایان می‌رسد. از آنجایی که تمام داستان‌ها اساساً خارج از واقعیت هستند، مارتین معتقد است که باید واقعیت را حداقل در هسته خود منعکس کند. او با این جمله ویلیام فاکنر در سخنرانی جایزه نوبل خود موافق است که «قلب انسان در تضاد با خودش» صرف نظر از ژانر، تنها چیزی است که ارزش نوشتن را دارد؛ بنابراین او سعی کرد با تأکید کمتر بر
را دارد؛ بنابراین او سعی کرد با تأکید کمتر بر جادو و جادوگری و تأکید بیشتر بر شمشیربازی و نبرد و دسیسه‌های سیاسی، کمی بیشتر حس داستانی تاریخی به داستان بدهد تا حسی خارق‌العاده مانند کتاب‌های نویسندگان قبلی. "آتلانتیک" اشاره کرد که این مجموعه تلاش می‌کند تا فانتزی و رئالیسم را به عنوان دو ژانر به ظاهر متناقض ادبیات در هم آمیزد، و کتاب‌های مارتین به‌طور کلی به خاطر واقع‌گرایی‌شان مورد تحسین قرار می‌گیرند. "آتلانتیک" قلب واقع گرایانه کتاب‌های "یخ و آتش" را در این می‌دید که «جادو فقط در حاشیه دنیایی که
را در این می‌دید که «جادو فقط در حاشیه دنیایی که شخصیت‌ها در آن زندگی می‌کنند باقی می‌ماند و چیزی وحشتناک تر از شگفت‌انگیز است. این اثر یک داستان فانتزی است که انتظارات را به چالش می‌کشد و در نهایت کمتر در مورد دنیایی است که دوست داریم از آن فرار کنیم و گاهی به طرز ناراحت‌کننده‌ای با جهانی که در آن زندگی می‌کنیم، شبیه می‌شود.» قوس روایی بزرگ‌تر حل‌نشده "یخ و آتش"، گمانه‌زنی دربارهٔ رویدادهای داستانی آینده را تشویق می‌کند. به گفته مارتین، بسیاری از کلیدهای آینده داستان "یخ و آتش" در شانزده سال گذشته داستان
داستان "یخ و آتش" در شانزده سال گذشته داستان نهفته‌است و هر جلد مجموعه چیزهای بیشتری را نشان می‌دهد. رویدادهایی که از ابتدا برنامه‌ریزی شده بودند، پیش‌بینی می‌شوند، اگرچه مارتین به تحولات داستان توجه می‌کند که قابل پیش‌بینی نیستند. شخصیت‌های دیدگاه، که به عنوان راوی غیرقابل اعتماد عمل می‌کنند، ممکن است دیدگاه‌های متفاوتی را دربارهٔ رویدادهای گذشته روشن کنند یا ارائه دهند؛ بنابراین، آنچه خوانندگان معتقدند درست است، ممکن است لزوماً درست نباشد. جهان. مارتین عمداً از اکثر عناصر فانتزی آشکار در "یخ و آتش"
عمداً از اکثر عناصر فانتزی آشکار در "یخ و آتش" اجتناب می‌کند و ترجیح می‌دهد در عوض «جادوی با دقت سهمیه‌بندی‌شده» داشته باشد. او داستان "یخ و آتش" را در یک نسخه جایگزین از زمین یا یک «جهان ثانویه» تنظیم کرد. داستان عمدتاً در قاره‌ای به نام وستروس اتفاق می‌افتد، اما همچنین در قاره دیگری در شرق به نام اسوس می‌گذرد. سبک متناسب با هر شخصیت و محیط آن‌ها متفاوت است. قلمرو عجیب و غریب دنریس ممکن است رنگارنگ‌تر و خیال انگیزتر از وستروس به نظر برسد، که بیشتر بر اساس تاریخ آشنای قرون وسطی اروپا است. مارتین عمداً
تاریخ آشنای قرون وسطی اروپا است. مارتین عمداً دربارهٔ اندازه جهان "یخ و آتش" مبهم بود، و مقیاس‌ها را روی نقشه‌ها حذف کرد تا از پیش‌بینی طول سفر بر اساس فواصل اندازه‌گیری شده جلوگیری کند، اگرچه قاره وستروس ممکن است به اندازه آمریکای جنوبی در نظر گرفته شود. نقشه‌های کامل جهان عمداً در دسترس نیستند تا خوانندگان بهتر بتوانند با مردم قرون وسطی واقعی که از مکان‌های دور بی‌اطلاع بودند، آشنا شوند. از آنجایی که هر کتاب جدید یک یا دو نقشه اضافه کرده‌است، خوانندگان ممکن است بتوانند تا پایان مجموعه نقشه جهان را کنار
است بتوانند تا پایان مجموعه نقشه جهان را کنار هم بچینند. تاریخ تخیلی وستروس به دوازده هزار سال پیش بازمی‌گردد. می‌توان داستان "یخ و آتش" را در دنیایی پس از جادو در نظر گرفت که در آن مردم دیگر به اژدها و دیگران اعتقادی ندارند. شخصیت‌ها فقط جنبه‌های طبیعی دنیای خود را درک می‌کنند، اما عناصر جادویی مانند دیگران در درک آن‌ها نیستند. مارتین که از یک پیشینه خانوادگی فقیر سابقاً ثروتمند آمده بود، همیشه جذب داستان‌های تمدن‌های سقوط کرده و امپراتوری‌های از دست رفته بود. امپراتوری گمشده والریا در "یخ و آتش" زمانی
بود. امپراتوری گمشده والریا در "یخ و آتش" زمانی تمدنی عالی شبیه روم پیش از قرون وسطی بود. این عناصر ممکن است غم‌انگیزی به داستان بدهند. دیوار، که مارتین معتقد است در فانتزی منحصر به فرد است، از بازدید مارتین از دیوار هادریان در شمال انگلستان نزدیک به مرز با اسکاتلند الهام گرفته شد. مارتین با نگاهی به تپه‌ها به این فکر کرد که یک افسر رومی اهل دریای مدیترانه چه احساسی خواهد داشت، بدون اینکه بداند چه تهدیدهایی ممکن است از شمال به وجود بیاید. اندازه، طول و قدرت جادویی دیوار برای خواسته‌های ژانر تنظیم شد.
قدرت جادویی دیوار برای خواسته‌های ژانر تنظیم شد. به‌طور مشابه، تایتان، مجسمه بسیار بزرگ در شهر براووس، قابل مقایسه با مجسمه تاریخی رودس است. یکی از برجسته‌ترین جنبه‌های دنیای وستروس، طبیعت طولانی و تصادفی فصول است. طرفداران تئوری‌های علمی طولانی برای فصل‌ها ایجاد کرده‌اند، اما مارتین اصرار دارد که به جای توضیح علمی، یک توضیح فانتزی فراطبیعی وجود دارد. مارتین بیشتر از نمادگرایی فصول لذت می‌برد، تابستان به عنوان زمان رشد و فراوانی و شادی و زمستان زمان تاریکی است که در آن باید برای بقا تلاش کرد. دنیای "ترانه
است که در آن باید برای بقا تلاش کرد. دنیای "ترانه یخ و آتش" عمدتاً توسط انسان‌ها پر شده‌است، اگرچه غول‌ها، به اصطلاح «دیگران» و فرزندان جنگل به عنوان سایر گونه‌های در منتهی الیه شمال وستروس در آن سوی دیوار ظاهر می‌شوند. علاوه بر حیوانات معمولی مانند سگ، گربه و اسب، برخی از گونه‌های جانوران ساکن دنیای مارتین شبیه به بزرگ‌زیان عظیم‌الجثه پلیستوسن در دنیای واقعی هستند، مانند نیاگاوها، گرگ‌ها و ماموت‌ها. از میان این بزرگ‌زیان، تنها نیاگاوها معمولاً در سرتاسر وستروس به عنوان یک حیوان گله اهلی دیده می‌شوند.
وستروس به عنوان یک حیوان گله اهلی دیده می‌شوند. گرگ‌ها و ماموت‌ها فقط در سرزمین‌های آن سوی دیوار در منتهی الیه شمال یافت می‌شوند. گرگ‌هایی که توسط فرزندان استارک پذیرفته شده‌اند، نشانه‌هایی از باهوش‌تر بودن آن‌ها نسبت به سگ‌ها یا گرگ‌های معمولی را نشان می‌دهند. هر توله گرگ با رشد خود منعکس‌کننده خلق و خوی کودکی است که با او پیوند دارد. موجودات افسانه‌ای مانند پری دریایی، اسب تک‌شاخ، مردخوار، کراکن، لویاتان، باسیلیسک و برجسته‌ترین آن‌ها اژدها (اگرچه توصیف آن‌ها بیشتر به اژدهای دوپا شبیه است) نیز ظاهر
آن‌ها بیشتر به اژدهای دوپا شبیه است) نیز ظاهر می‌شوند یا ذکر شده‌اند. فرزندان جنگل. فرزندان جنگل به عنوان ساکنان اصلی وستروس معرفی می‌شوند، اما برای هزاران سال دیده نشده‌اند. تصور می‌شود که آن‌ها موجودات انسان‌نمای کوچکی هستند، تاریک و زیبا، با قدرت‌های مرموز بر رؤیاها و طبیعت. آن‌ها ظریف، سریع و چابک بودند و می‌توانستند با سرعتی آرام روی زمین و همچنین در میان کوه‌ها و درختان حرکت کنند. جورج آر.آر. مارتین گفته‌است: «فرزندان… خب، بچه هستند. الف‌هایی که تا سر حد مرگ کشته شده‌اند.» در پس‌زمینه سریال، فرزندان
حد مرگ کشته شده‌اند.» در پس‌زمینه سریال، فرزندان جنگل یک مجموعه جنگ را علیه نخستین انسان‌ها (تمدنی از جنگجویان اسب‌سوار ابتدایی با سلاح‌های برنزی) انجام دادند تا سرانجام پیمان جزیره چهره‌ها میان آن‌ها بسته شد که در آن انسان‌ها کنترل دشت‌ها و فرزندان کنترل جنگل‌ها را به دست آوردند. این پیمان پس از چهار هزار سال با ظهور دیگران، که با استفاده ترکیبی از ابسیدین، آتش، جادوی خدایان قدیمی و ساختن دیوار مغلوب شدند، تضعیف شد. در سده‌های بعد، فزندان به تدریج ناپدید شدند و فرض بر این بود که آن‌ها وستروس را ترک کردند
و فرض بر این بود که آن‌ها وستروس را ترک کردند یا منقرض شدند. اندکی از میراث آن‌ها همچون پرستش خدایان بی‌نام، که هنوز توسط برخی در شمال انجام می‌شود، و جنگل‌های باقی مانده که از طریق آن‌ها فرزندان به صورت تله پاتی با هم ارتباط برقرار می‌کردند، در سریال به نمایش درآمده است. دیگران. دیگران (که در سریال تلویزیونی به آن‌ها وایت واکرها یا رهروان سفید گفته می‌شود) موجودات مرموزی هستند که در مناطق شمالی وستروس در آن سوی دیوار زندگی می‌کنند. دیگران در آغاز "بازی تاج و تخت" پس از جنگ برای سپیده‌دم، که منجر به ساخت
و تخت" پس از جنگ برای سپیده‌دم، که منجر به ساخت دیوار شد، دوباره ظاهر می‌شوند. آن‌ها به صورت انسان‌نماهای قد بلند، لاغر و برازنده با چشمان آبی درخشان و پوست رنگ‌پریده ظاهر می‌شوند. آن‌ها زرهی می‌پوشند که با هر قدم تغییر رنگ می‌دهد و شمشیرهای کریستالی نازکی را به کار می‌گیرند که می‌توانند فولاد را بشکنند. اژدهایان. در پس‌زمینهٔ "آواز یخ و آتش"، اگون جهانگشا سه اژدها را به وستروس آورد و از آن‌ها برای متحد کردن هفت پادشاهی استفاده کرد. فرزندان او آن‌ها را در اسارت پرورش دادند؛ اما بیشتر آن‌ها ۱۵۰ سال پیش از
اسارت پرورش دادند؛ اما بیشتر آن‌ها ۱۵۰ سال پیش از شروع داستان در جنگ داخلی میان وارثان تاج‌وتخت که به رقص اژدهایان معروف است، کشته شدند. در ابتدای داستان، آن‌ها تا اواخر "بازی تاج و تخت" منقرض شده‌اند اما در آن زمان دنریس سه اژدهای خود را از آتش‌سوزی مراسم خاکسپاری کال دروگو از تخم بیرون می‌آورد. اژدهایان در داستان موجودات خزنده‌ای کوچک، آتش‌افشان با هوش حیوانی هستند. گرچه برخی از آثار هنری همراه برای "ترانه یخ و آتش" آن‌ها را با چهار پا و مجموعه‌ای از بال‌های جدا شده به تصویر می‌کشند، جورج آر.آر. مارتین
جدا شده به تصویر می‌کشند، جورج آر.آر. مارتین اصرار دارد که این نادرست است. اژدهای او مارپیچ و باریک هستند و چهار (نه شش) اندام (شبیه به اژدهای دوپا) دارند که دو اندام جلویی بال هستند. مارتین ابتدا به این فکر کرد که تارگرین‌ها از یک قدرت آتش‌بازی برای تظاهر به قدرت اژدها استفاده کنند، اما تصمیم گرفت در عوض اژدهایان زنده را انتخاب کند، اگرچه از دادن زبان انسانی به آن‌ها امتناع کرد. مارتین با مقایسه اژدهایان با زرادخانه‌های هسته‌ای امروزی این سؤال را مطرح می‌کند که آیا قدرت برتر کاربر را قادر به اصلاح، بهبود
که آیا قدرت برتر کاربر را قادر به اصلاح، بهبود یا ساختن جامعه می‌کند یا خیر. تغییرات جهانی آب‌وهوا. در سریال تهدید تغییرات آب‌وهوایی جهانی همیشه وجود دارد. هیچ فصل منظمی وجود ندارد که در فواصل زمانی مورد انتظار رخ دهد. زمستان و دماهای سرد همراه با آن ممکن است چند سال یا حتی یک دهه یا بیشتر طول بکشد. در طول این مدت هزاران، اگر نه میلیون‌ها نفر ممکن است از گرسنگی یا ویرانی‌های جنگ و خشونت که اغلب با گرسنگی دسته‌جمعی مصادف می‌شود، بمیرند. وایت واکرها یا دیگران نشان‌دهنده شخصیت این تهدید هستند. با این حال، با
نشان‌دهنده شخصیت این تهدید هستند. با این حال، با وجود ماهیت تهدید به عنوان یک خطر وجودی برای بقای نسل بشر، بسیاری از قدرتمندان در وستروس تصمیم می‌گیرند وجود آن را انکار کنند یا آن را نادیده بگیرند. این به وضوح در درگیری میان استارک‌ها و لنیسترها دیده می‌شود که اساس داستان را در "ترانه یخ و آتش" تشکیل می‌دهد. استارک‌ها (همراه با حمایت خود از نگهبانان شب) از تمام وستروس در برابر تهدید زمستان دفاع می‌کنند. آن‌ها اجتناب‌ناپذیر بودن آن را تصدیق می‌کنند و تمام تلاش خود را برای آماده شدن و جلوگیری از بلایایی که
خود را برای آماده شدن و جلوگیری از بلایایی که ممکن است از زمستان طولانی و جنگ علنی با وایت واکرها ناشی شود، انجام می‌دهند. با این حال، تلاش آن‌ها برای هشدار دادن به دیگران در مورد تهدید و متحد کردن خاندان‌های بزرگ معمولاً موفقیت‌آمیز نیست. سیاست و جامعه. به گزارش ایتان ساکس، "روزنامه دیلی نیوز" نیویورک دریافت که داستان «بیشتر بر فتنه‌های سیاسی ماکیاولیستی تمرکز دارد تا شمشیر و جادوگری تالکین». از آنجایی که مارتین از منابع تاریخی برای ساختن دنیای "یخ و آتش" استفاده کرد، دیمین جی والتر از "روزنامه گاردین"
استفاده کرد، دیمین جی والتر از "روزنامه گاردین" لندن شباهت شگفت‌انگیزی را میان وستروس و انگلیس در دوره جنگ رزها مشاهده کرد، جایی که «یک تخت قلمرو را متحد می‌کند اما خاندان‌های بزرگ بر سر نشستن بر روی آن در جنگ هستند. بدون پادشاهی واقعی، سرزمین با اربابان فاسد و پول‌خوارانی که تنها علاقه آن‌ها منافعشان است، احاطه شده‌است. دو اتحاد سست قدرت، یک شمال فقیر اما شرافتمند را در برابر جنوبی ثروتمند و حیله‌گر قرار می‌دهند. و مردم کوچک باید از همه این‌ها رنج ببرند، صرف نظر از اینکه کدام طرف برنده است.» همان‌طور که
صرف نظر از اینکه کدام طرف برنده است.» همان‌طور که در قرون وسطی، شخصیت‌ها اتحاد خود را بر اساس شهر یا خویشاوندی خود تعریف می‌کنند، نه با مفاهیم نوین مانند کشور یا ملی‌گرایی. پادشاه به مثابه نمود خدا تلقی می‌شد به طوری که مشروعیت پادشاهی بسیار مهم بود. مارتین می‌خواست پیامدهای احتمالی تصمیمات رهبران را نشان دهد، زیرا خیرخواهی عمومی به‌طور خودکار رهبران شایسته نمی‌سازد و بالعکس. آدام سرور از "آتلانتیک"، "ترانه یخ و آتش" را «بیشتر داستانی سیاسی می‌داند تا قهرمانی؛ داستانی در مورد بشریت که به جای تحقق پتانسیل
داستانی در مورد بشریت که به جای تحقق پتانسیل باشکوه خود با عقده‌های پست‌ترش دست و پنجه نرم می‌کند.» جایی که جنگ قدرت در حال ظهور ناشی از سرکوب سیستم فئودالی است و از مبارزه میان خیر و شر خبری نیست (به بخش ابهام اخلاقی مراجعه کنید). دیمین جی. والتر قدرت مارتین را در «درک جامع او از داستان‌های انسانی که روایت بزرگ سیاسی را پیش می‌برد» دید. از نظر او «به نظر نمی‌رسد در سرزمین وستروس حتی یک روح زنده وجود داشته باشد که مارتین در مورد آن بینش نداشته باشد، از بالاترین پادشاه تا پست‌ترین دزد کوچک. . . . این دنیایی
پادشاه تا پست‌ترین دزد کوچک. . . . این دنیایی پر از ریسک است که در آن برنده‌ها موفق می‌شوند و بازنده‌ها بی‌رحمانه زیر پاشنه له می‌شوند. در برابر این پرده، هر یک از شخصیت‌های مارتین مجبور می‌شوند میان عشقشان به نزدیکانشان و علایق بزرگ‌تر شرافت، وظیفه و وطن یکی را انتخاب کنند. غالباً کسانی که این انتخاب شریف را انجام می‌دهند با جان خود هزینه می‌دهند.» چارلی کارپنتر در نشریه "فارن افرز" خاطرنشان کرد که «رهبران با بیم زیان خود به هنجارهای اخلاقی، نیازهای افراد کوچک و دنیای طبیعی بی‌اعتنایی می‌کنند. نیرنگ برای
کوچک و دنیای طبیعی بی‌اعتنایی می‌کنند. نیرنگ برای کسب قدرت توسط بازیگران منفعت‌طلب نه یک تعادل پایدار، بلکه هرج و مرج ایجاد می‌کند. بازیگری و تعقیب اهداف کوتاه‌مدت بازیگران را از مسائل واقعاً مبرم بقا و ثبات انسان منحرف می‌کند.» این رمان‌ها منعکس‌کننده اصطکاک‌های ساختارهای طبقاتی قرون وسطایی هستند، جایی که مردم برای دانستن وظایف و امتیازات طبقه‌شان تربیت شدند. سی شپرد از "سالون" این را مشکل‌ساز می‌دانست، زیرا با روایت غالب در داستان‌های تخیلی مطابقت دارد که به موجب آن عاملیت سیاسی حق انحصاری یک نخبگان
که به موجب آن عاملیت سیاسی حق انحصاری یک نخبگان سلسله مراتبی است. مارتین همچنین بررسی می‌کند که تولد و طبقه اجتماعی، یا ارزش‌ها و خاطرات چقدر هویت افراد را تعیین می‌کنند. از جمله شخصیت‌هایی که نام و هویت خود را از دست داده‌اند، آریا استارک و تئون گریجوی هستند. آریا پیش از پیوستن به مردان بی‌چهره از چندین هویت مختلف عبور می‌کند و هدف نهایی او این است که هیچ‌کس نباشد تا بتواند آزادانه هویت‌های دیگری را به خود بگیرد. از سوی دیگر، کوئنتین مارتل و همراهانش عمداً هویت خود را با نام‌های جعلی پنهان می‌کنند، اگرچه
هویت خود را با نام‌های جعلی پنهان می‌کنند، اگرچه این موضوع هرگز واقعاً بر شخصیت آن‌ها تأثیر نمی‌گذارد. ابهام اخلاقی. یک موضوع رایج در ژانر فانتزی، نبرد میان خیر و شر است، اگرچه مارتین عمداً قراردادها و مفروضات فانتزی نئو تالکینی را به چالش کشید. در حالی که "ارباب حلقه‌ها" در بیرونی کردن شرارت از طریق زشتی موفق شده بود، مارتین احساس می‌کرد که مقلدان تالکین مبارزه میان خیر و شر را بیش از حد ساده کرده و به کلیشه تبدیل کردند. سخنرانی ویلیام فاکنر در سال ۱۹۵۰ در هنگام دریافت جایزه نوبل بیشتر به عنوان الگویی
در هنگام دریافت جایزه نوبل بیشتر به عنوان الگویی برای نوشته مارتین عمل می‌کند. فاکنر گفت که فقط قلب انسان در تضاد با خودش ارزش نوشتن دارد. درست مانند ظرفیت افراد برای خیر و شر در زندگی واقعی، مارتین به بررسی مسائل مربوط به رستگاری و تغییر شخصیت در مجموعه "یخ و آتش" می‌پردازد. لورا میلر از "نیویورکر" خلاصه کرد که «شخصیت‌هایی که در ابتدا دوست‌داشتنی به نظر می‌رسند، مرتکب اعمال مذموم می‌شوند و شرورهای ظاهری با گذشت زمان مورد همدردی قرار می‌گیرند» و "آتلانتیک" افزود که حتی اقتباس تلویزیونی «به راحتی یک قهرمان
افزود که حتی اقتباس تلویزیونی «به راحتی یک قهرمان قابل شناسایی را به بیننده ارائه نمی‌کند و بیشتر مجموعه‌ای از شخصیت‌ها با انگیزه‌های گاه دلسوزانه و اغلب ناکامل ارائه می‌شود.» مارتین که به جای اورک‌ها و فرشته‌ها جذب شخصیت‌های خاکستری می‌شود، قهرمان را شرور طرف مقابل می‌داند. نگهبانان شب دیوار، که مارتین آن را به عنوان «تفاله‌های جنایتکار [که] قهرمان هم هستند و لباس سیاه می‌پوشند» توصیف می‌کرد، یک چرخش عمدی در کلیشه‌های فانتزی بود. افزون بر این، استفاده از رنگ مشکی به‌عنوان رنگ شناسایی برای نگهبانان اساساً
مشکی به‌عنوان رنگ شناسایی برای نگهبانان اساساً خوب و استفاده از رنگ سفید برای نگهبانان پادشاه بسیار فاسدتر، نمونه دیگری از رفتار مارتین است که فانتزی سنتی را زیر و رو می‌کند که تمایل دارد رنگ‌های روشن‌تر را با خیر و تیره‌تر را با شر پیوند دهد. مارتین با در نظر گرفتن شخصیت‌های مورد ستایش یا منفور جهانی بیش از حد تک‌بعدی، شخصیت‌هایش را با طبیعتی ترکیب می‌نویسد تا خوانندگان روی آن‌ها سرمایه‌گذاری و با آن‌ها همذات‌پنداری کنند. اعمال و سیاست در رمان‌ها این را به خواننده واگذار می‌کند که در مورد اینکه چه کسی خوب
خواننده واگذار می‌کند که در مورد اینکه چه کسی خوب و بد است، تصمیم بگیرد. شخصیت‌ها از جهات مختلف از طریق ساختار دیدگاه‌های چندگانه کاوش می‌شوند تا برخلاف بسیاری از فانتزی‌های دیگر، شرورهای فرضی بتوانند دیدگاه خود را ارائه دهند. این امر از آنجایی ضروری است که در دنیای واقعی در طول تاریخ، اکثر انسان‌ها اعمال خود را به عنوان کار درست و حریف را به عنوان شرور توجیه کرده‌اند. شاید تعیین اینکه چه کسی جنبه خیر و شر را در زندگی واقعی نشان می‌دهد، همیشه آسان نباشد، زیرا برخی از تاریک‌ترین تبهکاران تاریخ چیزهای خوبی
برخی از تاریک‌ترین تبهکاران تاریخ چیزهای خوبی در مورد خود داشتند و بزرگ‌ترین قهرمانان نیز دارای نقاط ضعف و نقص بودند. با این حال، به گفته مارتین، تیریون لنیستر از نظر اخلاقی خنثی‌ترین شخصیت اصلی کتاب است که در کنار بدبینی او، او را به شخصیت مورد علاقه‌اش تبدیل می‌کند. خشونت و مرگ. دیوید اور از "نیویورک تایمز"، مارتین را به‌عنوان «خونسرد» بدون عذرخواهی تحسین کرد و گفت: این مجموعه کتاب ادبیات کودکان نیست، «پسری را از بالکن پرت می‌کنند، زنی که صورتش را گاز می‌گیرند، مردی که بینی‌اش را می‌برند. گوش دختری که
مردی که بینی‌اش را می‌برند. گوش دختری که بریده می‌شود، تجاوزهای متعدد، کشتارهای فراوان، بلعیدن مردم توسط حیوانات [و] سر بریدن‌های بسیار». جیمز هیبرد از "اینترتینمنت ویکلی" بی‌رحمی مارتین در مورد کشتن شخصیت‌های محبوب را به‌عنوان ویژگی بارز سریال می‌دید، که باعث می‌شد «هواداران کتاب‌هایشان را در اتاق پرت کنند - فقط برای اینکه دوباره آن‌ها را بردارند». بیل شیهان از "واشینگتن پست" خاطرنشان کرد که آسیب‌پذیری شخصیت‌ها و احتمالاً مرگ قریب‌الوقوع «احساس خوش‌آمدگویی از عدم قطعیت را به روند قضاوت می‌دهد و به حفظ سطح
از عدم قطعیت را به روند قضاوت می‌دهد و به حفظ سطح تعلیق به‌طور مداوم در سرتاسر داستان کمک می‌کند». اگرچه فانتزی از قلمروی تخیلی سرچشمه می‌گیرد، اما مارتین یک ضرورت صادقانه برای انعکاس دنیای واقعی می‌بیند که در آن مردم، حتی افراد محبوب، با مرگی گاه زشت می‌میرند. مرگ افراد اضافی یا اورک‌ها هیچ تأثیر عمده‌ای بر خوانندگان ندارد، در حالی که مرگ یک دوست تأثیر عاطفی بسیار بیشتری دارد. مارتین شخصیت‌های اصلی را می‌کشد، زیرا برای او بسیار آزاردهنده است که در اوایل داستان مردم بدانند چه کسی به‌عنوان قهرمان آسیب
داستان مردم بدانند چه کسی به‌عنوان قهرمان آسیب نمی‌بیند. مارتین از این فقدان واقع‌گرایی متنفر است و موقعیت را با سربازی که شب قبل از نبرد ترسیده بود، مقایسه می‌کند. مارتین از خوانندگانش می‌خواهد که وقتی صفحه را ورق می‌زنند احساس کنند که هیچ‌کس در امان نیست. مارتین فدا کردن یک قهرمان را برای گفتن چیزی عمیق در مورد طبیعت انسان ترجیح می‌دهد و به خوانندگانی که نمی‌خواهند ناراحت یا آزرده شوند، کتاب‌های دیگر را برای خواندنی آسوده پیشنهاد می‌کند. مارتین هنگام انتخاب شخصیت‌ها برای مرگ در صحنه‌های نبرد، شخصیت‌های
شخصیت‌ها برای مرگ در صحنه‌های نبرد، شخصیت‌های ثانویه یا ثالث را از لیست شخصیت‌ها انتخاب می‌کند بدون اینکه زیاد فکر کند، زیرا او این شخصیت‌ها را کمتر توسعه‌یافته و در برخی موارد فقط به عنوان نام می‌بیند. با این حال، مرگ و زمان مرگ بسیاری از شخصیت‌های اصلی از ابتدا برنامه‌ریزی شده‌است، اگرچه نوشتن این صحنه‌ها ممکن است همیشه آسان نباشد. صحنه‌ای به نام «عروسی سرخ» که در اواسط "طوفان شمشیرها" اتفاق می‌افتد و چندین شخصیت اصلی در آن می‌میرند، سخت‌ترین صحنه‌ای بود که مارتین نوشته بود. او بارها از نوشتن این فصل صرف
مارتین نوشته بود. او بارها از نوشتن این فصل صرف نظر کرد و در نهایت آن را برای "طوفان شمشیرها" نوشت. پاسخ خوانندگان از ستایش تا محکومیت متغیر بود، اما مارتین گفت که این فصل «برای نوشتن دردناک بود، خواندن آن [هم] باید دردناک باشد، باید صحنه‌ای باشد که قلب شما را کنده و شما را مملو از وحشت و اندوه کند.» جنگ‌های رمان‌ها از نظر اخلاقی بسیار پیچیده‌تر از مبارزه میان خیر و شر هستند. این رمان‌ها باید منعکس کنند که جنگ‌ها نرخ مرگ و میر قابل توجهی دارند. نگرش رمان‌ها نسبت به جنگ بر اساس تجربیات مارتین در مورد
نسبت به جنگ بر اساس تجربیات مارتین در مورد جنجال‌های جنگ ویتنام شکل گرفته‌است. از آنجایی که مارتین مخالف جنگ ویتنام بود، کتاب‌ها برخی از دیدگاه‌های او را دربارهٔ جنگ و خشونت و هزینه‌های آن منعکس می‌کنند، اگرچه او تلاش می‌کند از استفاده از شخصیت‌هایش به‌عنوان سخنگو برای دیدگاه شخصی خود اجتناب کند. در میان پیچش‌های داستانی می‌توان به مرگ شخصیت‌های به ظاهر حیاتی و ظاهر شدن دوباره شخصیت‌های مرده اشاره کرد. با این حال، ریچل براون از "آتلانتیک" گفت که تمایل مارتین به غیرقابل پیش‌بینی بودن ممکن است باعث شود
مارتین به غیرقابل پیش‌بینی بودن ممکن است باعث شود خواننده به‌طور فزاینده‌ای نسبت به مرگ‌های ظاهری شک کند و به سرنوشت جان اسنو در "رقصی با اژدهایان" اشاره کرد. مارتین معتقد است که بازگرداندن یک شخصیت مرده مستلزم یک تجربه دگرگون‌کننده برای شخصیت است. بدن ممکن است در حال حرکت باشد، اما جنبه‌ای از روح تغییر کرده یا از بین می‌رود. یکی از شخصیت‌هایی که بارها و بارها از مرگ بازگشته است، بریک دونداریون، ارباب رعد و برق است و اتفاقی که با او افتاده‌است با برخی دیگر از شخصیت‌های احیا شده نیز تکرار می‌شود. تکه‌هایی