payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ما بسته به وضعیت امنیتی بین پاکستان و افغانستان رفت و آمد داریم. در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۶، آژانس تحقیقات فدرال پاکستان شربت‌گل را به دلیل زندگی در پاکستان با مدارک جعلی دستگیر کرد. او به پانزده روز بازداشت، جریمهٔ نقدی، و اخراج از پاکستان محکوم شد. وی پس از ۳۵ سال اقامت در پاکستان، به افغانستان برگردانده‌شد. این تصمیم توسط سازمان عفو بین‌الملل به عنوان نمادی از رفتار ظالمانهٔ پاکستان با پناهجویان افغان مورد انتقاد قرار گرفت. او در بازداشتگاهی در شهر پیشاور پاکستان به سر می‌برد و دادگاه برای او ۱۵ روز زندان تعیین
به سر می‌برد و دادگاه برای او ۱۵ روز زندان تعیین کرد و قرار شد در پایان ۱۵ روز او از پاکستان اخراج شود. شربت گل، قبل از ختم دورهٔ ۱۵ روز، به منظور مداوا به شفاخانه‌ای منتقل شده بود. شربت‌گل و فرزندانش در کابل مورد استقبال اشرف غنی رئیس جمهور وقت و حامد کرزی رئیس جمهور پیشین در ارگ ریاست جمهوری قرار گرفتند. دولت قول داد از او حمایت مالی کند. در دسامبر ۲۰۱۷ از طرف دولت افغانستان، خانه‌ای در کابل برای او و فرزندانش مهیا شد و ماهیانه ۷۰۰ دلار نیز کمک‌هزینهٔ ماهیانه برای هزینه‌های زندگی و پزشکی در اختیارش قرار
برای هزینه‌های زندگی و پزشکی در اختیارش قرار گرفت. پس از تصرف کابل توسط طالبان در سال ۲۰۲۱، طالبان زنان سرشناس مانند شربت‌گل را تهدید یا ارعاب کردند. به درخواست او، در پایان نوامبر ۲۰۲۲۱ به ایتالیا گریخت و در آنجا پناهنده شد. فرهنگ عامه. موسیقی. گروه متال فنلاندی نایت‌ویش در آلبوم سال ۲۰۱۵ خود قطعه‌ای با عنوان «چشم‌های شربت‌گل» را به او تقدیم کردند. در آلبوم "Here Be Dragons،" اثر The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble آهنگی به نام «شربت‌گل» وجود دارد. شعر. در سال ۲۰۱۷، "نیوانگلند ریویو" اثر جدیدی از جرترود
سال ۲۰۱۷، "نیوانگلند ریویو" اثر جدیدی از جرترود اشناکنبرگ را با عنوان «دختر افغان» منتشر کرد که نویسنده از سال ۲۰۱۲ شروع به سرودن آن کرده بود.
ریچل برت (۱۲ نوامبر ۱۸۷۴–۲۶ اوت ۱۹۶۳) فعال سافرجت ولزی و سردبیر روزنامه بود که در کارمارتنشر به دنیا آمد. او در کالج ولز در آبریستویث تحصیل کرد و معلم علوم شد، اما در سال ۱۹۰۶پس از شنیدن سخنرانی نلی مارتل دربارهٔ حق رای زنان، از شغل خود استعفا داد، به اتحادیه سیاسی اجتماعی زنان (WSPU) پیوست و به لندن نقل مکان کرد. در سال ۱۹۰۷، او از سازماندهان اتحادیه شد و پس از فرار کریستابل پنکهرست به پاریس، برت سازمان دهنده مشترک کمپین ملی اتحادیه گردید. در سال ۱۹۱۲، علیرغم نداشتن سابقه روزنامه‌نگاری، مدیریت روزنامه جدید
نداشتن سابقه روزنامه‌نگاری، مدیریت روزنامه جدید «د سافرجت» را بر عهده گرفت. برت در ارتباط با فعالیت‌های جنبش حق رای به‌طور متعدد دستگیر شد و در سال‌های ۱۹۱۳–۱۹۱۴ برای جلوگیری از دستگیری مجدد، مدتی را گمنام زندگی کرد. اوایل زندگی. برت در سال ۱۸۷۴ در کارمارتن به دنیا آمد؛ پدرش ریس برت یک نقشه‌بردار راه و ساختمان بود و مادرش آن جونز، دومین همسر پدرش، هر دو ولزی‌زبان بودند. او در شهر لاندیلو همراه با برادر بزرگترش ریس و خواهر کوچکترش جانت بزرگ شد. در سرشماری ۱۸۸۱، مادرش آن، تنها بزرگسال ساکن در آدرس خیابان آلن
مادرش آن، تنها بزرگسال ساکن در آدرس خیابان آلن بود، چرا که پدرش در سال ۱۹۸۷ درگذشته بود. برت در یک مدرسه شبانه‌روزی در استرود همراه با خواهرش تحصیل کرد و موفق به کسب بورسیه از کالج دانشگاه ولز در آبریستویث شد. او در سال ۱۹۰۴با مدرک کارشناسی فارغ‌التحصیل شد و معلم علوم گردید. او در للانگفنی، کارمارتن و پنارث تدریس می‌کرد. سافرجت. فعالیت اولیه با اتحادیه اجتماعی و سیاسی زنان. در اواخر سال ۱۹۰۶، برت در یک تجمع طرفداران حق رأی در کاردیف شرکت کرد و با سخنرانی نلی مارتل برای پیوستن به اتحادیه سیاسی اجتماعی زنان
مارتل برای پیوستن به اتحادیه سیاسی اجتماعی زنان (WSPU) در پایان جلسه ترغیب شد. او احساس می‌کرد که «آن‌ها کار درست و تنها کار درست را انجام می‌دهند» و فکر می‌کرد که خودش «همیشه طرفدار حق رأی زنان بوده است.» تا سال بعد، برت در اتحادیه فعال بود و در سازماندهی سخنرانی‌های آدلا پنکهرست در کاردیف و بری در آن سال به او کمک می‌کرد و به عنوان یکی از سخنرانان با او روی صحنه می‌رفت. برت در بسیاری از جلسات به نمایندگی از اتحادیه سخنرانی می‌کرد، اغلب به زبان ولزی که این موضوع با نقش او به عنوان معلم در تضاد بود، چرا که
موضوع با نقش او به عنوان معلم در تضاد بود، چرا که مدیر مدرسه او به دلیل جنجال‌های ناشی از این کار با او مخالف کرد؛ به خصوص بعد از اینکه خبر پرتاب گوله‌های آرد به برت و آدلا پنکهرست در یک تجمع در اسکله‌های کاردیف در روزنامه‌های محلی منتشر شد. در ماه ژوئیه ۱۹۰۷، برت به عنوان یک معلم استعفا داد و در مدرسه اقتصاد لندن ثبت نام کرد، که در نزدیکی مقر اتحادیه در خیابان کلمنت قرار داشت. او قصد داشت اقتصاد و جامعه‌شناسی را مطالعه کرده و به سمت دریافت مدرک دکترا پیش برود. در همان ماه وی برای اتحادیه نیز بسیار فعال
برود. در همان ماه وی برای اتحادیه نیز بسیار فعال بود و در انتخابات جایگزینی در بوری سنت ادموندز (برای نمایندگی در مجلس عوام بریتانیا) با گلدیس کیویل، نلی مارتل، امیلاین پانکهرست، آتا لمب و السا گای کمپین کرد. او بر روی دانشجوی آمریکایی آلیس پاول تأثیر گذار بود و با او کپی‌های روزنامه «ووتس فور وومن» (رای برای زنان) را می‌فروخت. برت همچنین در برادفورد همراه با آدلا پانکهرست فعالیت داشت. پس از پایان فعالیت‌های انتخاباتی، برت فرصت پیدا کرد تا در مدرسه اقتصاد لندن حضور پیدا کند. در طول دوره کریسمس، برت دوباره
حضور پیدا کند. در طول دوره کریسمس، برت دوباره به کمپین برای اتحادیه مشغول بود، با پانکهرست، مارتل، لمب و نلی کراکر در حوزه انتخابیهٔ نیوتن آبوت، از حوزه‌های سرسخت حزب لیبرال بریتانیاو بار دیگر در انتخابات میان‌دوره‌ای اشبرتون. فعالیت وی در این دوره «جنجال‌برانگیز و پرهیاهو» توصیف شده است. مدت کوتاهی پس از آن، کریستابل پنکهرست از او خواست تا به عنوان سازمان‌دهندهٔ تمام‌وقت اتحادیه فعالیت کند، پیشنهادی که او را مجبور می‌کرد تحصیلات خود را رها کند. برت از اینکه تحصیلات خود را رها می‌کرد، ابراز تاسف کرد، اما
تحصیلات خود را رها می‌کرد، ابراز تاسف کرد، اما با پذیرفتن این موقعیت گفت: «این یک فراخوان قطعی بود و من اطاعت کردم.» برت سال ۱۹۰۸ را ابتدا با سازماندهی یک کارزار در ناتینگهام و سپس کار بر روی انتخابات میان‌دوره‌ای در دِوزبری و داندی گذراند. در آنجا برت از مبارزان حق رأی زنان اسکاتلندی، هلن فریزر، السا گای و مری گاوتورپ حمایت کرد. در ژوئن همان سال، او ریاست یکی از سکوها را در تجمع هاید پارک بر عهده داشت. اما تمام این کارها بر سلامت او تأثیر گذاشت و اندکی بعد مجبور شد به‌طور موقت از موقعیت خود برای رفع کسالت
مجبور شد به‌طور موقت از موقعیت خود برای رفع کسالت کناره‌گیری کند، که شامل دوره‌ای بستری‌شدن بود. پس از بهبودی، کارزارهای او به خانه نزدیک‌تر بودند و به‌طور داوطلبانه برای انی کنی در بریستول کار کرد. بعد از آن او به زودی موافقت کرد که نقش خود را به عنوان سازمان‌دهندهٔ اتحادیه از سر بگیرد و برای ادامهٔ وظایفش به نیوپورت در جنوب شرقی ولز فرستاده شد. در سال ۱۹۱۰، برت برای رهبری گروهی از زنان جهت صحبت با دیوید لوید جورج، وزیر خزانه‌داری، در مورد نقش حزب لیبرال در حمایت از لایحه اولیه سازش (Conciliation Bill)
در حمایت از لایحه اولیه سازش (Conciliation Bill) انتخاب شد. این جلسه دو ساعت و نیم به طول انجامید و در پایان برت متقاعد شد که لوید جورج در مورد حمایت خود از حق رأی برابر صادق نبوده و او را مخالف حق رأی زنان می‌دانست. در پایان سال، سمت او به سازماندهی تمام فعالیت‌های اتحادیه در ولز تغییر یافت و او به دفتر مرکزی این اتحادیه در کاردیف منتقل شد. بر اساس نوشته‌های رایلند والاس در سال ۲۰۰۹، «هیچ فردی به اندازه ریچل برت برای پیشبرد این مبارزه در ولز تلاش نکرد.» سردبیری هفته‌نامه سافرجت. در سال ۱۹۱۲، پس از حملهٔ
هفته‌نامه سافرجت. در سال ۱۹۱۲، پس از حملهٔ پلیس به «کلمنتس این» و فرار کریستابل پنکهرست به پاریس، برت با حمایت کنی (که او را «زنی با تحصیلات عالی و کارگر فداکار» می‌دانست) برای کمک به ادارهٔ کمپین ملی اتحادیه انتخاب شد. برت به لندن بازگشت و ظرف چند ماه پس از راه‌اندازی هفته‌نامهٔ «سافرجت» وابسته به اتحادیه در اکتبر ۱۹۱۲، به عنوان معاون سردبیر این نشریه منصوب شد. برت در زندگی‌نامه خود، پذیرفتنِ نقش سردبیری را «کاری وحشتناک» توصیف می‌کند، و می‌گوید «اصلاً هیچ‌چیزی از روزنامه‌نگاری نمی‌دانستم». او با پذیرفتن
از روزنامه‌نگاری نمی‌دانستم». او با پذیرفتن این شغل، خطرات مرتبط با فعالیت‌های هر چه رادیکال‌ترِ اتحادیه را نیز به جان می‌خرید. او برای ملاقات مخفیانه با کریستابل پنکهرست به پاریس سفر کرد و در صحبت تلفنی با او نوشته است که «همیشه می‌توانستم صدای شنود اسکاتلندیارد را بشنوم.» طی دو سال بعد، برت علی‌رغم تلاش‌های وزیر کشور برای توقیف هفته‌نامه، شخصیت کلیدی در ادامهٔ انتشار «سافرجت» بود. در آوریل ۱۹۱۳، دفتر هفته‌نامه توسط پلیس مورد بازرسی قرار گرفت و کارکنان به اتهام توطئه برای آسیب رساندن به اموال دستگیر شدند.
توطئه برای آسیب رساندن به اموال دستگیر شدند. برت به ۹ ماه زندان در هالووی محکوم شد. [۱۰][۱۱] او بلافاصله دست به اعتصاب غذا زد، سپس به زندان کنتربری منتقل شد و پس از پنج روز طبق قانون «گربه و موش» (قانونی که به زندانیان اجازه می‌داد در صورت بیماری از زندان آزاد و پس از بهبودی دوباره بازداشت شوند. در دوران سافرجت زنان زندانی با اعتصاب غذا موجب بروز بیماری در خود و سپس آزاد و مجدداً پس از بهبودی دوباره دستگیر می‌شدند، از همین سو این قانون به این اسم مشهور شد) آزاد شد. او به «قلعه موش»، واقع در میدان شماره ۲
آزاد شد. او به «قلعه موش»، واقع در میدان شماره ۲ کمپدن هیل، خانهٔ خانوادهٔ براکنبری که از هواداران حق رأی زنان بودند نقل مکان کرد. پس از سه هفته اقامت در خانه، برت دوباره دستگیر شد. او دوباره دست به اعتصاب غذا زد و پس از چهار روز مجدداً به «قلعهٔ موش» بازگشت. اما این بار قبل از اینکه برای دومین بار دستگیر شود، او را برای سخنرانی در جلسات با لباس مبدل از خانه به‌طور قاچاقی بیرون بردند. بار دوم دوست او آیدا وایلی، در «لانهٔ موش» واقع در سنت جانز وود از او مراقبت کرد. برای سومین بار، برت پس از اعتصاب غذا آزاد
کرد. برای سومین بار، برت پس از اعتصاب غذا آزاد شد، اما این بار او با موفقیت از دست مقامات گریخت و به یک آسایشگاه در ادینبرو فرار کرد و تا دسامبر ۱۹۱۳ در آنجا ماند. با ترک اسکاتلند، او به‌طور مخفیانه به لندن بازگشت؛ در آنجا در مسافرخانه‌ای مخفی شد و در یک اتاق خواب کوچک زندگی می‌کرد و تنها روی پشت‌بام کمی هوا می‌خورد. برت به سردبیری «سافرجت» ادامه داد، اما پس از بازرسی دفاتر این نشریه در ماه مه ۱۹۱۴، برای بحث در مورد آیندهٔ روزنامه با کریستابل پنکهرست به پاریس سفر کرد. نتیجهٔ ملاقات آن‌ها انتقال
به پاریس سفر کرد. نتیجهٔ ملاقات آن‌ها انتقال «Suffragette» به ادینبرو بود، جایی که چاپ هفته‌نامه با خطر کمتری برای بازداشت مواجه بود. برت به همراه آیدا وایلی به ادینبرو نقل مکان کرد و نام مستعار «خانم اش‌وُرث» را برگزید. برت به انتشار این نشریه تا آخرین شمارهٔ آن، یک هفته پس از اعلام جنگ جهانی اول، ادامه داد. در طول جنگ، برت حامی سرسخت اقدامات نظامی بریتانیا بود، همان‌طور که اکثر جنبش حق رأی زنان چنین بودند. او یکی از مشارکت‌کنندگان در «صندوق پیروزی» وابسته به اتحادیه بود که در سال ۱۹۱۶ برای حمایت از
به اتحادیه بود که در سال ۱۹۱۶ برای حمایت از کارزارهای علیه «صلح همراه با سازش» و علیه اعتصاب کارگران صنعتی راه‌اندازی شده بود. پس از تصویب قانون نمایندگی مردم در سال ۱۹۱۸، که برای اولین بار به برخی از زنان در بریتانیا حق رأی داده می‌شد، برت به مبارزه برای رهایی کامل زنان ادامه داد. او با کسب حق رأی کامل در سال ۱۹۲۸، به جمع‌آوری کمک‌های مالی برای بزرگداشت‌ها کمک کرد و همچنین نقش مهمی در تأمین بودجهٔ لازم برای برپایی مجسمه املین پنکهرست در باغ‌های برج ویکتوریا، نزدیک کاخ وست‌مینستر در لندن، ایفا کرد. برت از
نزدیک کاخ وست‌مینستر در لندن، ایفا کرد. برت از ارتباطات بین‌المللی حق رأی زنان آگاه بود و برای حمایت مالی با کارزاران کانادایی و آمریکایی در تماس بود. در مقالهٔ درگذشت برت در «بولتن زنان» آمده است که «برپایی مجسمه … یادبودی دائمی از توانایی سازمان‌دهی ریچل است.» در سال ۱۹۲۹، برت به عنوان دبیر کمیتهٔ کارزار «حقوق سیاسی برابر» منصوب شد، سازمانی که برای برابری زن و مرد در تمام عرصه‌های سیاسی تلاش می‌کرد. رابطه با آیدا وایلی. در دوران سردبیری «سافرجت»، برت با نویسنده استرالیایی، آیدا وایلی، رابطه شخصی برقرار
نویسنده استرالیایی، آیدا وایلی، رابطه شخصی برقرار کرد و در سال ۱۹۱۳ به روزنامهٔ او مطلب می‌داد. در سال ۱۹۱۹، برت و وایلی با هم به ایالات متحده سفر کردند، آنجا یک ماشین خریدند و بیش از یک سال را به مسافرت در سراسر کشور گذراندند. آن‌ها در نیویورک و سانفرانسیسکو اقامت داشتند و در سرشماری سال ۱۹۲۰ به عنوان ساکن در کالیفرنیا ثبت شدند، به‌طوری که وایلی به عنوان سرپرست خانه و برت به عنوان «دوستش» طبقه‌بندی شدند. این دو زن برای مدتی رابطهٔ صمیمی داشتند و در سال ۱۹۲۸، در جریان دادگاه مربوط به کتاب «کنج عزلت»، از
در جریان دادگاه مربوط به کتاب «کنج عزلت»، از دوستان نزدیک خود، اونا تروب‌ریج و رادکلیف هال حمایت کردند. برت، پس از مرگ، باقی‌ماندهٔ اموال خود را برای وایلی به جا گذاشت.
مایکروسافت گیمینگ () بخش بازی‌های ویدئویی و سرگرمی دیجیتال آمریکایی/چند ملیتی مایکروسافت است. مایکروسافت گیمینگ، کنسول‌ها و سرویس‌های بازی ویدیویی را تحت نام تجاری ایکس باکس تولید می‌کند. علاوه بر نظارت تولید، همچنین بر روی توسعه بازی، انتشار، تحقیق و توسعه، فروش (سخت‌افزار، نرم‌افزار و خدمات) ایکس‌باکس و ۳ شرکت تابعه (ناشران بازی) در سراسر جهان مدیریت دارد. این ۳ شرکت تابعه عبارت هستند از ایکس‌باکس گیم استودیوز، زنی‌مکس مدیا (بتزدا سافت‌ورکز به عنوان ناشر فعالیت می‌کند) و اکتیویژن بلیزارد (وظایف انتشار که
می‌کند) و اکتیویژن بلیزارد (وظایف انتشار که میان اکتیویژن، بلیزارد انترتینمنت و کینگ.کام تقسیم می‌شود) هر کدام از این ناشران، بازی‌ها را تحت برچسب‌های مربوط به خود منتشر می‌کنند. فیل اسپنسر (مدیر عامل اجرایی)، که از سال ۲۰۱۴ به‌طور همزمان بر برند ایکس‌باکس هم نظارت داشته‌است، رهبر این بخش تعاملی است. تا پیش از سال ۲۰۲۲، مایکروسافت چندین بخش از خطوط تولید مرتبط با بازی‌های ویدیویی، از جمله سخت‌افزار ایکس‌باکس، کارکرد و آماده‌سازی ایکس‌باکس و همچنین استودیوهای توسعه بازی را به صورت جداگانه در اختیار داشت.
توسعه بازی را به صورت جداگانه در اختیار داشت. مایکروسافت گیمینگ در سال ۲۰۲۲ و همزمان با اعلام برنامه‌های مایکروسافت برای خرید اکتیویژن بلیزارد، بنیان نهاده شد تا بتواند همهٔ گروه‌های بازی مایکروسافت را در یک بخش متحد و متمرکز کند. با تکمیل روند خرید اکتیویژن بلیزارد در سال ۲۰۲۳، مایکروسافت گیمینگ به سومین شرکت بزرگ ناشر بازی در سطح جهان از دیدگاه درآمد و بزرگ‌ترین استخدام‌کننده (کارفرما) بازی‌سازهای ویدئویی در جهان تبدیل شده‌است. مالکیت فکری متعلق به این شرکت شامل برخی از محبوب‌ترین، پرفروش‌ترین و پر
شرکت شامل برخی از محبوب‌ترین، پرفروش‌ترین و پر درآمدترین فرنچایز چندرسانه‌ای در تمام دوران است که شامل؛ ندای وظیفه، ماینکرفت (فرنچایز)، هیلو (مجموعه بازی)، وارکرفت، الدر اسکورولز و کندی کراش ساگا می‌باشد.
واقعه درمانگاه قرآن و عترت قم اشاره به کشمکش بین یک زن و آخوندی در چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ دارد که گفته‌شده در حال تصویربرداری مخفیانه از زن بوده‌است. این زن پس از اطلاع از اقدام تصویربرداری، از آخوند می‌خواهد که تصویر را پاک کند اما با مقاومت او مواجه می‌شود. در اسفندماه ۱۴۰۲، پخش تصاویر این درگیری در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی باعث واکنش‌های گسترده‌ای شد. شرح واقعه. روز شنبه ۱۹ اسفند ۱۴۰۲ ویدیویی در رسانه‌ها منتشر شد که حاکی از درگیری بین یک و زن و یک شخص معمم بود. در ابتدای این ویدیو نشان‌داده‌می‌شود که
معمم بود. در ابتدای این ویدیو نشان‌داده‌می‌شود که مرد معمم به‌طور مخفیانه در حال تصویربرداری با موبایل از زنی است که روی زمین نشسته، به دیوار تکیه داده و نوزادی در بغل دارد و شالش روی شانه‌اش افتاده‌است. در ادامه ویدیو کشمکش زن با مرد دیده می‌شود که او را بابت تصویربرداری مخفیانه شماتت می‌کند و درخواست حذف تصویر را دارد. بررسی رسانه‌ها نشان داد که شخص تصویربردار یک طلبه و مدرس در حوزه علمیه قم است. پس از انتشار ویدیو، اخباری با استناد به کانال‌های خبری نزدیک به هواداران جمهوری اسلامی مبنی بر دستگیری زن و
به هواداران جمهوری اسلامی مبنی بر دستگیری زن و تعطیل‌شدن درمانگاه منتشر شد اما دادستان قم این اخبار را تکذیب کرد و گفت دستور شناسایی اشخاصی که فیلم واقعه را منتشر کرده‌اند را صادر کرده‌است. این درگیری در روز چهارشنبه، شانزدهم اسفند ۱۴۰۲ اتفاق افتاد و فیلم آن چند روز بعد، نخستین بار از طریق ایران اینترنشنال منتشر شد. دستگیری چند نفر به اتهام انتشار فیلم. چند روز پس از رسانه‌ای شدن ماجرا، معاون دادستان قم گفت که چهار نفر «پس از تحقیقات شبانه‌روزی» به اتهام انتشار فیلم این واقعه بازداشت شده‌اند. واکنش‌ها.
انتشار فیلم این واقعه بازداشت شده‌اند. واکنش‌ها. سلیطه. پس از انتشار ویدیوی کشمکش بین زن و آخوند، گروهی از حامیان حکومت جمهوری اسلامی در شبکه‌های اجتماعی به‌طور هماهنگ با «سلیطه» خواندن آن زن، انگشت اتهام را به‌سوی او گرفتند. در واکنش عده‌ای فعالان حقوق زنان با استفاده از هشتگ codice_1 نسبت به تحقیرهای تاریخی علیه خود اعتراض کردند.
آنا لوسیا توره رودریگز (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۴۵) یک هنرپیشه اهل برزیل است. آنا لوسیا توره در سائوپائولو به دنیا آمد. در کودکی، خانواده او به شهر ریودوژانیرو و سپس به سائوپائولو نقل مکان کردند.
آنلیس آسومپچائو (زاده ۱۶ مه ۱۹۸۰) یک خواننده و ترانه‌سرای برزیلی است. آنلیس آسومپچائو متولد سائوپائولو، دختر ایتامار آسومپچائو، یکی از چهره‌های اصلی وانگاردا پائولیستا است. او کار خود را به عنوان خواننده پشتیبان برای پدرش آغاز کرد و در سال ۲۰۰۱ به گروه دونازیکا پیوست. او فعالیت انفرادی خود را در سال ۲۰۰۷ آغاز کرد
لاله عثمانی (زادهٔ ۱۹۹۲) یک فعال حقوق زنان اهل افغانستان است که کارزاری در شبکه‌های اجتماعی تحت عنوان #نامم_کجاست را تأسیس کرد که با سنت استفاده نکردن از نام زنان به طور علنی در افغانستان مخالفت می‌کرد. این کارزار به جلب توجه به عدم حق زنان برای استفاده از نام خود در اسناد رسمی افغانستان می‌پرداخت. پس از پنج سال فعالیت، قانونی برای درج نام مادر در شناسنامه تأیید شد. واکنش‌ها نسبت به این تغییر مختلف بوده، برخی از چهره‌های هنری و سیاسی افغانستان با آن همراه بودند، در حالی که برخی آن را به دلیل «بی‌احترامی به
در حالی که برخی آن را به دلیل «بی‌احترامی به ارزش‌های افغانستان» مورد نقد قرار دادند و عثمانی را به دلیل نقشش در این کارزار، به مرگ تهدید کردند. اودر سال 2017 به عنوان جوان برتر سال اوارد گرفت.بعد به عنوان یکی از ۱۰۰ زن تأثیرگذار جهان در بی‌بی‌سی در سال ۲۰۲۰ شناخته شد. به همین منوال در سال 2021 عنوان بانوی سال افغانستان را لقب گرفت. بعد از سقوط افغانستان او به المان پناهنده شد و درسال 2023 به عنوان یکی از سه قهرمان برابری در المان از طرف سایت وزارت خارجه المان شناخته شد و در اخیر در سال 2024 کمپین نامم
المان شناخته شد و در اخیر در سال 2024 کمپین نامم کجاست جز سه روایت سالانه UN Women انتخاب شد. کارزار #نامم_کجاست. عثمانی در سال ۱۹۹۲ در افغانستان به دنیا آمد و در دانشگاه هرات حقوق اسلامی خواند. وی در سال ۲۰۱۷ به همراه تهمینه رشیق کارزار رسانه‌ای #نامم_کجاست را پایه‌گذاری کرد. این کارزار در اعتراض به این واقعیت که در افغانستان، زنان به طور سنتی حق استفاده از نام خود را در ملاء عام نداشتند، راه‌اندازی شد. این رسم به این معنی بود که نام زنان در اسناد رسمی مانند شناسنامه یا گواهی فوت و حتی روی سنگ قبر آنها
شناسنامه یا گواهی فوت و حتی روی سنگ قبر آنها وجود ندارد و این کارزار درصدد آن بود تا توجه جامعه را به این موضوع جلب کند و قانون را در این رابطه تغییر دهد. لاله عثمانی در گفت‌وگو با رسانه‌ها گفته بود که با آغاز این کارزار می‌خواهد در مقابل بی‌عدالتی بایستد و فرزندان را صاحب نام مادر کند و از مردان خانواده نیز بپرسد که چرا از به زبان آوردن نام زنان‌شان این همه شرم می‌کنند؟ او برای اینکه خود و دیگر زنان صاحب نام شوند، این کارزار را به راه انداخت. پس از گذشت پنج سال از راه‌اندازی این کارزار، دفتر مطبوعاتی
پنج سال از راه‌اندازی این کارزار، دفتر مطبوعاتی معاون دوم ریاست جمهوری افغانستان گفت که کمیتۀ قوانین درج نام مادر در شناسنامه را تأیید کرده است. واکنش‌ها. ماری اکرمی، رئیس شبکهٔ زنان افغانستان، خبر تغییر این قانون را «گامی مثبت در جهت تثبیت هویت زنان» توصیف کرد. فوزیه کوفی ابراز کرد که «تغییر این قانون، مسئلهٔ حقوق زنان نبود، بلکه یک حق قانونی است، یک حق طبیعی». از دیگر حامیان فعالیت‌های عثمانی می‌توان به فرهاد دریا، آریانا سعید، و مریم سما اشاره کرد. با این حال، این تغییر قانون مورد استقبال برخی قرار
این حال، این تغییر قانون مورد استقبال برخی قرار نگرفت، زیرا آنها آن را بی‌احترامی به ارزش‌های افغانستان یا اقدامی برای جلب رضایت ایالات متحده می‌دانستند. طالبان که در سال ۲۰۲۰ در حال مذاکره با دولت وقت افغانستان در مورد تقسیم قدرت بودند، با درج نام زنان در شناسنامه مخالفند. علاوه بر این، عثمانی به دلیل نقشش در این کارزار، تهدید به مرگ شده است. کمک‌های عثمانی به حقوق زنان در افغانستان باعث شد تا نام او در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی در سال ۲۰۲۰ مورد قرار گیرد.
کوریر اینترناسیونال (; یک هفته‌نامه فرانسوی مستقر در پاریس است که گزیده‌هایی از مقالات بیش از ۹۰۰ روزنامه بین‌المللی را ترجمه و منتشر می‌کند. همچنین دارای نسخه پرتغالی و ژاپنی است. "کوریر ژاپنی" در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۵ راه‌اندازی شد و توسط کودانشا منتشر می‌شود. تاریخچه و مشخصات. "کوریر اینترناسیونال" اولین بار در ۸ نوامبر ۱۹۹۰ یک سال پس از فروپاشی دیوار برلین، توسط پنج پاریسی به نام‌های ژان میشل بوسیه، هروه لاورگن، ، و خوان کالدرون، پیر برگ و گی دو وترز (از انجمن ژنرال بلژیک) طراحی شد. این مجله توسط گروه رسانه‌ای
بلژیک) طراحی شد. این مجله توسط گروه رسانه‌ای "گروه لوموند" منتشر شده‌است. "کوریر اینترناسیونال" برای بیستمین سالگرد خود، در ۹ سپتامبر ۲۰۱۰ از لوگو و طرح بندی جدید پرده‌برداری کرد. این طراحی مجدد با یک کمپین بازاریابی همراه بود که شامل تصویری از دو هواپیما بود که بدون برخورد با برجهای مرکز تجارت جهانی در نیویورک که به صورت دیجیتالی کوتاه شده بودند، در حال چرخش بودند. مفهوم این بود که اگر برج‌ها کوچکتر بودند، هیچ برخوردی وجود نداشت. تصویری که شعار جدید مجله («پیش‌بینی را بیاموزید») را نشان می‌داد، واکنش‌های
را بیاموزید») را نشان می‌داد، واکنش‌های منفی متعددی را در ایالات متحده برانگیخت. در سال ۲۰۲۰ تیراژ "کوریر اینترناسیونال" ۱۶۸۷۶۶ نسخه بود.
ژیلا ژوائو گومز رملیو (زاده ۶ نوامبر ۱۹۸۳) خواننده پرتغالی فادو است. ژوائو که در بارسلوس به دنیا آمد، زمانی که به ۸ سالگی رسید علاقه و اشتیاق زیادی به فادو پیدا کرد. در سال ۲۰۰۰، زمانی که ۱۶/۱۷ ساله بود، ژوائو شروع به خواندن در «آدگا لوسیتانا» در بارسلوس کرد. بلافاصله پس از آن، او برای تحصیل در رشته طراحی در دانشگاهی در پورتو ثبت نام کرد. شش سال گذشت و ژوائو تصمیم گرفت در لیسبون مستقر شود تا بتواند بیشتر خود را به عنوان یک هنرمند و خواننده فادو کاوش کند و توسعه دهد.
نگرا لی (متولد لیلیان د کاروالیو، سائوپائولو، ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۹) یک خواننده، بازیگر و رقصنده برزیلی است. او یکی از بازیگران زن اصلی فیلم درام موزیکال "آنتونیا" در سال ۲۰۰۶ بود. در سال ۲۰۱۶ نگرا لی تک آهنگی به نام "Sunshine" با حضور همسرش جونیور درید منتشر کرد، این آهنگ توسط تهیه‌کننده جامائیکایی آدریان "دونسوم" هانسون برای Donsome Records نوشته و تهیه شد.
پرفروش‌ترین بازی‌های ویدئویی دارای حق‌امتیاز () این بخش، شامل فهرستی از فرنچایز‌های (حق‌امتیاز) صنعت بازی ویدئویی است که حداقل ۲۰ میلیون نسخه فروخته و یا عرضه کرده‌اند. اعداد ارائه‌شده، نشانگر واحدهای فروخته‌شده در سرتاسر جهان است.
کاروچه تران ( ; متولد ۱۷ مه 1988) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر به خاطر بازی در نقش ویرجینیا لوک در سریال "پنجه‌های" تی‌ان‌تی و بازی در نقش ویویان جانسون در مجموعه اینترنتی "خلیج" (۲۰۱۳–۲۰۱۶) شناخته می‌شود. او اولین فردی با تبار آمریکایی آسیایی اقیانوسیه باشد که برنده جایزه امی برای بازیگر نقش اول زن شد. ترن اهل لس آنجلس، کالیفرنیا است. او توسط مادر ویتنامی و مادرخوانده جامائیکایی اش بزرگ شد. پدرش آفریقایی-آمریکایی است. تران به عنوان بلازیان، شناسایی می‌شود و یک برادر ناتنی از مادر کوچکتر دارد.
مقدسه احمدزی فعال حقوق زنان، سیاستمدار و شاعر اهل افغانستان است که در راستای افزایش حقوق زنان در افغانستان تلاش‌هایی کرد. او برندهٔ جایزهٔ «صلح ان» است و به عنوان یکی از ۱۰۰ زن در سال ۲۰۲۱ انتخاب شد. زندگی‌نامه. احمدزی زادهٔ ۱۹۹۲/۱۹۹۳ است و در شهر ننگرهار در افغانستان متولد شده‌است. او شاعر و سیاستمدار است و خانواده‌اش در ابتدا با فعالیت‌های او مخالف بودند و وقتی متوجهٔ فعالیت‌های ادبی و سیاسی او شدند، او را تنبیه بدنی کردند. زمانی که نوجوان بود، کتاب شعری منتشر کرد و قدردانی عمویش از این موضوع بود که نظر
منتشر کرد و قدردانی عمویش از این موضوع بود که نظر خانواده‌اش را نسبت به آثارش تغییر داد. او عضو سابق و معاون رئیس مجلس جوانان افغانستان، در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ بود و وظیفه‌اش در این سمت، حمایت از زنان و جوامع در برابر اطلاعات نادرست بود.او بنیانگذار شورای ملی جوانان در افغانستان بود. احمدزی به عنوان نمایندهٔ زنان افغانستان، در بخشی از گفتگوهای صلح میان افغانستان و پاکستان حضور داشت. او در کنار زنان دیگر، کارزار نقاشی دیواری را با پیام‌های حقوق زنان در جلال‌آباد آغاز کرد. او همچنین شبکه‌ای متشکل از ۴۰۰
آغاز کرد. او همچنین شبکه‌ای متشکل از ۴۰۰ زن را ایجاد کرد که به‌منظور رصد و پایش وضعیت زنان، در سراسر افغانستان سفر می‌کردند، از جمله به مناطقی که در آن زمان تحت کنترل طالبان بودند. او بنیانگذار و مدیر انجمن "کور" است که هدف آن افزایش آگاهی در مورد حقوق زنان در افغانستان است. او در سال ۱۳۹۷ خورشیدی برای انتخابات مجلس افغانستان نامزد شد. جوایز. احمدزی جایزهٔ صلح ان را که توسط برنامهٔ عمران سازمان ملل اعطا می‌شود دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۲۱ در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.
ماریانلا پاکو دوران (متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۷۶) روزنامه‌نگار، وکیل و سیاستمدار بولیویایی است که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ به عنوان وزیر ارتباطات خدمت کرده‌است. او که یکی از اعضای جنبش برای سوسیالیسم بود، به عنوان یکی از اعضای مجلس نمایندگان بولیوی از طرف استان چوکیساکا از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ خدمت می‌کرد. زندگی‌نامه. ماریانلا پاکو در ۲۸ نوامبر ۱۹۷۶ در شهر توپیزا به دنیا آمد. او دختر کوتاگایتا و بتانزوس و بزرگ‌ترین فرزند خانواده خود بود. مادر و پدر او هر دو معلم بودند و او پنج خواهر و برادر داشت. به دلایل شغلی، همراه با
پنج خواهر و برادر داشت. به دلایل شغلی، همراه با خانواده‌اش به پوتوسی مهاجرت کردند، جایی که تا پنج سالگی او در آنجا ماندند و سپس دوباره به شهری دگر به نام کوویینچا نقل مکان کردند و در آنجا ماندند. او تحصیلات متوسطه و لیسانس را در شهر بتانزوس گذراند. در سوکره، او مدارک تحصیلی خود را در رشته‌های ارتباطات اجتماعی، حقوق و علوم سیاسی و اجتماعی در دانشگاه سنت فرانسیس خاویر دریافت کرد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ او در وزارت اجتماعی جوانان کار کرد، و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ یک رابط اجتماعی و روزنامه‌نگار در رادیوی بنیاد آکلو
رابط اجتماعی و روزنامه‌نگار در رادیوی بنیاد آکلو که بخشی از شبکه رادیو اربول محسوب می‌شد بود. او همچنین به عنوان گوینده اخبار در بخش کچوا نیز فعالیت می‌کرد. در ۲۳ می ۲۰۰۸، او گزارش داد که مورد حملات گروه‌هایی از مردم قرار گرفته‌است که در نزدیکی فرمانداری سابق چوکیساکا جمع شده بودند تا با رئیس‌جمهور ملاقات کنند. پاکو مدعی شد که بر روی او الکل پاشیده و او را تهدید به آتش زدن کرده‌اند. فعالیت‌های سیاسی. در سال ۲۰۰۹، پاکو به عنوان نماینده دپارتمان چوکیساکا از حزب MAS برای مجلس نمایندگان انتخاب شد. در آنجا او