payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قطعه به طول ۸۲۶ کیلومتر لوله گذاری شده و دارای ۱۲ ایستگاه پمپاژ می‌باشد و با حجم سرمایه‌گذاری ۲۰ هزار میلیارد تومانی اجرا و افتتاح شده. طول این خط انتقال با احتساب انشعابات ۹۷۰ کیلومتر می‌باشد. قطعه نخست طرح از ۳۵ کیلومتری غرب شهر بندرعباس از محل تأسیسات آب شیرین کن (مجاور کارخانه کشتی سازی) آغاز شده و در ادامه به سمت شمال از ارتفاعات وارد دشت شده و در ارتفاع ۱۸۰۰ متری از سطح دریا به سمت مجتمع گل گهر واقع در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی سیرجان می‌رسد. پس از آن در ارتفاع ۲۷۵۰ متری به سمت معادن مس سرچشمه واقع در
ارتفاع ۲۷۵۰ متری به سمت معادن مس سرچشمه واقع در جنوب غرب شهر رفسنجان در استان کرمان ادامه می‌یابد. سپس از ایستگاه شماره ۳ قطعه دوم خط انتقال در ارتفاع ۱۱۹۰ متری به سمت یزد تا منطقه صنایع فولادی اردکان یزد در شمال غرب شهر یزد ادامه مسیر می‌دهد که طبق برنامه‌ریزی انجام شده در آینده به سمت معادن چادرملو خواهد رسید و این یعنی ایجاد خط انتقال به طول ۸۲۰ کیلومتر و استفاده از لوله‌هایی به قطر ۱۲۰۰ تا ۱۶۰۰ میلی‌متر. انتقال آب خلیج فارس به نی‌ریز: در ادامه خط یک و از مجتمع گل گهر سیرجان طرح انتقال آب از خلیج فارس
از مجتمع گل گهر سیرجان طرح انتقال آب از خلیج فارس به شرق استان فارس، با هدف مقابله با بحران آب در شهرستان نی‌ریز و مناطق مجاور مانند بختگان و استهبان، یکی از اقدامات کلیدی در مدیریت پایدار منابع آب است. این پروژه شامل انتقال ۶ میلیون متر مکعب آب در سال از مخزن گل‌گهر به صنایع فولادسازی نی‌ریز، با احداث خط لوله‌ای به طول ۱۱۰ کیلومتر و سرمایه‌گذاری ۱۲۰۰ میلیارد تومان در اسفند سال ۱۴۰۲ افتتاح شد. فاز اول این طرح تأمین آب صنایع فولاد غدیر نی‌ریز را بدون وابستگی به منابع زیرزمینی محقق کرد و فاز دوم آن برای
به منابع زیرزمینی محقق کرد و فاز دوم آن برای انتقال آب به مجتمع فولاد روهام پارس در شهرستان بختگان برنامه‌ریزی شده است. خط یا مسیر دو. خط دوم شامل شیرین سازی ۲۰۰ میلیون متر مکعب آب دریا از ۳۰ کیلومتری غرب بندرعباس است که این آب توسط خط لوله شماره دو به موازات لوله خط ۱ به مقصد مراکز صنعتی و جمعیتی استان کرمان و یزد منتقل می‌شود. که ۵۰ میلیون متر مکعب آن به مصرف خود استان هرمزگان می‌رسد و باقی ۱۳۰ میلیون متر مکعب به مراکز صنعتی و جمعیتی استان‌های کرمان و یزد منتقل می‌شود. در ابتدا طرح خط دوم انتقال آب دریای
منتقل می‌شود. در ابتدا طرح خط دوم انتقال آب دریای جنوب به فلات مرکزی با هدف اصلی انتقال آب به استان خراسان جنوبی و خراسان رضوی طراحی شد ولی طرح انتقال آب به این دو استان از طریق این مسیر لغو شد تا انتقال آب به این استان‌ها از مسیر خط ۴ انتقال آب انجام شود. خط سوم به استان اصفهان. در خط سوم، ۶۰۰ میلیون متر مکعب آب دریا از مبدأ تنگه هرمز (۲۰۰ م.م. م از شرق بندرعباس و ۴۰۰ م.م. م از ساحل سیریک) شیرین‌سازی‌شده و از استان کرمان و یزد به مقصد صنایع و مراکز جمعیتی استان اصفهان در ارتفاع ۱۵۰۰ متری پمپاژ و منتقل
استان اصفهان در ارتفاع ۱۵۰۰ متری پمپاژ و منتقل می‌شود. میزان سرمایه‌گذاری در این پروژه ۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار است. برای طرح انتقال آب به اصفهان ۲۰ مسیر مورد مطالعه قرار گرفت و به دلیل غلظت املاح کمتر آب در تنگه هرمز (در مقایسه با خلیج فارس)، گزینه برتر آبگیری از ساحل دریای عمان در استان هرمزگان و انتقال از مسیر استان‌های کرمان و یزد تشخص داده شد. همچنین این مسیر امکان دفع شورابه به آب‌های آزاد دریای عمان را داشت. پس از تکمیل مطالعات طرح و انجام ارزیابی‌های زیست‌محیطی، عملیات اجرایی طرح در شهریور ماه
زیست‌محیطی، عملیات اجرایی طرح در شهریور ماه سال ۱۴۰۱ آغاز شد. شرکت‌های شرکت فولاد مبارکه، شرکت ذوب آهن اصفهان، اتاق بازرگانی اصفهان، پالایشگاه نفت اصفهان، سازمان همیاری شهرداری‌های استان اصفهان، شهرداری اصفهان و شرکت فلز تدارک فولاد مبارکه در این طرح سهامدار هستند. ابَرپروژه انتقال آب به استان‌های مختلف از جمله استان صنعتی اصفهان می‌تواند زمینه‌ساز توسعه روزافزون مجموعه‌های بزرگ و کوچک تولیدی، رونق کسب و کار، جهش تولید، درآمدزایی و اشتغال‌زایی باشد. از سویی دیگر، توسعه صنایع از جمله فولاد در سطح کلان و
دیگر، توسعه صنایع از جمله فولاد در سطح کلان و دیگر مجموعه‌های تولیدی بزرگ و کوچک در زُمره برنامه‌ها و سیاست‌های مدیران و تصمیم‌گیران است و همین امر می‌طلبد که منابع آب تازه‌ای به این مناطق اضافه شود زیرا با منابع موجود نمی‌توان از پسِ نیاز بخش‌های مختلف به ویژه صنعت و تولید برآمد. فاز اول طرح (خط ۳) برای انتقال ۲۰۰ میلیون متر مکعب آب شیرین‌سازی‌شده در مسیر۵۲۰ کیلومتری از سیرجان تا اصفهان است و هزینه اجرای این فاز ۲۵ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان است. طول کل این خط انتقال آب ۱۰۸۰ کیلومتر از ساحل شرق بندرعباس تا
خط انتقال آب ۱۰۸۰ کیلومتر از ساحل شرق بندرعباس تا اصفهان می‌باشد. فاز دوم طرح (خط ۶) برای انتقال ۴۰۰ میلیون متر مکعب از ساحل سیریک تا اصفهان به طول ۹۱۰ کیلومتر است که هزینه اجرای فاز دوم ۱۱۳ هزار و ۱۰۰ میلیارد تومان است و به منظور انتقال تا ۴۰۰ میلیون مترمکعب آب از دریای عمان تعریف شده است. طول مسیر این طرح ۴۳۴ کیلومتر است. خط چهارم در شرق. در خط چهارم، آب دریای عمان از ساحل شرق شهر چابهار به استان سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و خراسان رضوی منتقل می‌شود. این طرح به طول ۱۳۴۲ کیلومتر با سرمایه‌گذاری ۱۶۱
این طرح به طول ۱۳۴۲ کیلومتر با سرمایه‌گذاری ۱۶۱ هزار میلیارد تومانی (۳٫۲ میلیارد دلار) اجرایی شد. تاریخ پایان این طرح سال ۱۴۰۴ پیش‌بینی شده است. ظرفیت انتقال آب خط لوله این طرح ۲٫۴ میلیارد متر مکعب آب شیرین‌سازی‌شده تا مقاصد مصرف می‌باشد. طرح انتقال آب از این مسیر، بزرگ‌ترین طرح شیرین سازی و انتقال آب شیرین‌سازی‌شده دریا است. در ابتدا قرار بر اجرای طرح انتقال آب دریا به خراسان جنوبی و رضوی از طریق دریای عمان بود که توسط کنسرسیوم و شرکتی با عنوان تابش اجرایی شود اما در دوره‌ای بنا به تاکیدات رزم حسینی،
شود اما در دوره‌ای بنا به تاکیدات رزم حسینی، استاندار سابق خراسان رضوی، مقرر شد انتقال آب به مشهد از خلیج فارس (که حداقل ۶۰ کیلومتر مسیر نزدیک‌تری دارد) انجام شود. در نهایت این طرح به مهندسان مشاور عرضه شد و ساخت این خط انتقال به این دو استان را از طریق دریای عمان و در مسیر خط ۴ سهل تر و ۳–۴ سال سریع تر تشخیص دادند. دلیل این موضوع توپوگرافی زمین در خط انتقال نزدیک تر از مسیر بندرعباس، کرمان، خراسان جنوبی و مشهد ذکر شد که با حدود ۱۳۰۰ کیلومتر طول مسیر تا شهر مشهد، نیاز به عبور از کوه‌ها و حفاری تونل دارد و
مشهد، نیاز به عبور از کوه‌ها و حفاری تونل دارد و ۴–۳ سال زمان رسیدن آب به خراسان رضوی را به تعویق می‌انداخت. علی عبداللهی، مجری طرح مطالعات نمک‌زدایی و انتقال آب از دریای عمان به استان‌های شرقی کشور در سال ۱۳۹۹ گفت بود که با توجه به این که مسیر انتقال آب خلیج‌فارس (به خراسان در خط ۲) هم اینک ۳۰ درصد پیشرفت فیزیکی را داراست و هزینه‌های کمتری برای انتقال آب به استان‌های خراسان جنوبی و خراسان رضوی دارد (و حدود ۶۰ کیلومتر طول مسیر کوتاه‌تر است) با تصمیم رئیس‌جمهور، تأمین آب صنایع این استان‌ها از طریق خط دو
تأمین آب صنایع این استان‌ها از طریق خط دو خلیج‌فارس انجام خواهد شد. خط پنجم انتقال به استان فارس. خط پنجم شامل انتقال آب شیرین‌سازی‌شده از خلیج فارس به متقاضیان در استان فارس می‌باشد که در فاز اول ظرفیت انتقال ۹۵ میلیون متر مکعب آب را دارد که در فاز دوم و نهایی، ظرفیت انتقال به ۲۱۰ میلیون متر مکعب می‌رسد. این طرح با مشکل جذب سرمایه‌گذار و خریدار آب مواجه بوده است. در گذشته بخشی از آب آشامیدنی استان بوشهر از طریق انتقال آب از استان فارس تأمین می‌شد. طول این خط لوله در حدود ۷۰۰ کیلومتر بوده و قیمت تمام شده
خط لوله در حدود ۷۰۰ کیلومتر بوده و قیمت تمام شده آب منتقل شده در مقصد در حدود ۲ یورو است. البته انتقال آب از گل گهر سیرجان به فولاد غدیر نی ریز در شرق فارس از خط یکم اجرایی شده است. انتقادها. دلیل ایجابی ۱. متولیان و مدافعان طرح‌های انتقال آب دریای جنوب به فلات مرکزی ایران بیان می‌کنند که برای توسعه صنایع و توسعه اقتصادی در این منطقه، آب مازادی برای تخصیص وجود ندارد و از طرف دیگر قانون‌های متعددی تغییر کاربری آب چاه کشاورزی به صنعت برای توسعه صنعتی را در برخی دشت‌ها محدود و در عمل ممنوع کرده است، پس برای
دشت‌ها محدود و در عمل ممنوع کرده است، پس برای توسعه صنعتی و کاهش اشتغال در بخش کشاورزی در این مناطق چاره‌ای جز انتقال آب از دریا وجود ندارد. پاسخ به دلیل ۱. منتقدان این طرح در پاسخ مطرح می‌کنند از آنجا که میزان مصرف آب در بخش صنعت کشور بسیار ناچیز بوده و در حوضه آبریز فلات مرکزی کشور در حدود ۱ میلیارد متر مکعب است و این نیاز آبی به راحتی از طریق کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی قابل تامین بوده و اگر محدودیت‌ها در تغییر کاربری آب چاه کشاورزی برای استفاده در صنعت و شرب در دشت‌های ممنوعه رفع شود و اینکار بعد از
و شرب در دشت‌های ممنوعه رفع شود و اینکار بعد از کسر سهم محیط زیست از حقابه کشاورزی انجام شود هم امکان تامین حقابه برای احیای محیط زیست و هم تامین نیاز آبی صنایع و آب شرب ممکن است. در مقابل اقدام برای طرح‌های انتقال آب از دریا با هزینه غیر ضروری چندین میلیارد دلاری باعث افزایش مصرف سوخت‌های فسیلی و تولید کربن در جو و آسیب به محیط زیست می‌شوند که هیچگاه نباید در اولویت قرار گیرد. راه دیگر تامین نیاز آبی صنایع و شرب در حوضه آبریز فلات مرکزی گسترش اقدامات آبخیزداری برای کاهش تبخیر است. در کل کشور نزولات آسمانی
برای کاهش تبخیر است. در کل کشور نزولات آسمانی ۴۰۰ میلیارد متر مکعب در سال است که از این میزان ۷۰٪ آن تبخیر می‌شود و فقط ۳۰٪ آن برای مصرف در اختیار قرار می‌گیرد. اگر به جای طرح‌های انتقال آب دریا به فلات مرکزی زمینه سرمایه‌گذاری صنایع در توسعه طرح‌های آبخیزداری اصولی باز شود، با کاهش حتی ۱ درصد از این تبخیر سالانه در فلات مرکزی کشور نیاز آبی به نسبت ناچیز صنایع در این حوضه آبریز به شکل ارزان قابل تامین است. پاسخ به پاسخ دلیل ۱. متولیان طرح در پاسخ می‌گویند که سال‌ها وزارت نیرو و صنایع تلاش کردند اصلاح قانون
سال‌ها وزارت نیرو و صنایع تلاش کردند اصلاح قانون توزیع عادلانه آب را در مجلس پیگیری و تصویب کنند ولی با مخالفت وزارت جهاد کشاورزی و عمده نمایندگان مجلس مواجه شدند و در سال ۱۳۹۱ وزارت نیرو اعلام کرد که تا مدت مشخصی می‌تواند تامین آب برخی صنایع را در استان کرمان انجام دهد و از آن زمان به بعد باید نیازهای آبی خود را با انتقال آب از دریا یا انتقال آب صنایع به کنار دریا تامین کنند که از آنجا که طبق بررسی‌های اقتصادی انتقال آب مصرفی برای فرآوری مواد معدنی و تأمین نیاز عمده صنایع وابسته ارزان‌تر بود، اجرای
تأمین نیاز عمده صنایع وابسته ارزان‌تر بود، اجرای طرح‌های انتقال آب دریا به فلات مرکزی را دنبال کردند. دلیل ایجابی ۲. مدافعان و متولیان طرح‌های انتقال آب دریای جنوب به فلات مرکزی ایران بیان می‌کنند که این طرح‌ها دارای توجیه اقتصادی هستند و با وجود قیمت بالای تمام شده آب، برای مصرف خریدار دارند. آن‌ها با بیان میزان نیاز به آب برای شرب و صنعت در دهه‌های آینده در استان‌هایی مثل کرمان، یزد، اصفهان، سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و خراسان رضوی بیان می‌کنند که برای تامین این «نیاز آبی» تا افق ۱۴۲۵ هیچ روشی بجز
تامین این «نیاز آبی» تا افق ۱۴۲۵ هیچ روشی بجز تامین آب از خارج از این مناطق وجود نداشت و روش‌هایی مثل بازچرخانی آب و تصفیه آب فاضلاب شهری و صنعتی نیز هیچ منبع آب جدیدی تامین نمی‌کند و آبی که باید به مصرف باتلاق‌ها و سفره‌های آب زیرزمینی می‌رسیده را بعد از تصفیه به مصرف می‌رساند و کمکی به کسری مخزن آبخوان‌ها در استان‌های نام برده شده نمی‌کند. طبق مطالعات جامع آب کشور که در اواخر دهه ۹۰ شمسی انجام شد نتیجه این بود که تا افق ۱۴۲۵ در منطقه رشته کوه زاگرس به سمت شرق کشور سالانه ۲ میلیارد متر مکعب کسری آب برای
شرق کشور سالانه ۲ میلیارد متر مکعب کسری آب برای تامین نیاز آبی شبکه آب شرب و صنایع وجود دارد که هیچ منبع آبی (با تکنولوژی‌های آن دوره) وجود ندارد که بتوان این ۲ میلیارد متر مکعب کسری آب را برای توسعه پایدار تامین کرد و باید این میزان آب از طریق انتقال آب تامین شود. پاسخ به دلیل ۲. ۱) سازمان جهانی یونسکو ۵ معیار برای یک طرح انتقال آب بین حوضه‌ای واجد شرایط را معرفی می‌کند که یکی از آن‌ها این است که ناحیه مقصد با وجود استفاده از منابع جایگزین تامین آب و انجام تمامی اقدامات منطقی برای کاهش تقاضای آن، باز هم
تمامی اقدامات منطقی برای کاهش تقاضای آن، باز هم در تامین نیازهای فعلی و پیش‌بینی شده کمبود جدی داشته باشد. وقتی در اقتصاد از نیاز به مصرف یک کالا صحبت می‌کنم، مقصود مقدار نیست و هر عددی برای نیاز به مصرف یک کالا مثل آب اعلام شود غلط است. منظور از میزان نیاز به مصرف یک کالا، تابع مصرف است که ارتباط بین قیمت و میزان مصرف یک کالا را مشخص می‌کند. به عنوان مثال یک مصرف‌کننده آب اگر آب را به قیمت متر مکعبی ۵ هزار تومان دریافت کند ممکن است بگوید به صورت متوسط روزانه ۴۰۰ لیتر آب نیاز دارم و مصرف می‌کنم، اما اگر به
۴۰۰ لیتر آب نیاز دارم و مصرف می‌کنم، اما اگر به همین مصرف‌کننده، به آب با قیمت متر مکعبی ۵۰ هزار تومان دسترسی داشته باشد می‌گوید روزی ۱۰۰ لیتر آب نیاز دارم و این ارتباط بین میزان مصرف و قیمت آب با تابع مصرف آب نمایش داده می‌شود. پس این ادعا که نیاز به آب شرب و صنعت در استان‌ها میزانی که ادعا می‌کنند بوده از نظر علم اقتصاد وجاهت ندارد. ۲) از طرف دیگر هیچ برآورد اقتصادی‌ای منتشر نشده یا انجام نشده که نشان دهد طرح‌های جایگزینی وجود نداشته که بتواند با هزینه کمتر با کاهش مصرف آب در کشاورزی، شرب و صنعت نیاز آبی
با کاهش مصرف آب در کشاورزی، شرب و صنعت نیاز آبی در استان‌های هدف را تامین کند. حتی اگر طرح انتقال آب به این فلات از خارج از حوضه آبریز تنها گزینه بود، طرح‌های دیگری نیز وجود داشت که به ادعای طرفداران این طرح‌ها می‌توانست بدون نیاز به شیرین سازی آب دریا با صرف انرژی بالا این تامین و انتقال آب از خارج از حوضه آبریز فلات مرکزی ایران انجام داد که از آن جمله می‌توان به طرح انتقال آب از رود سند به سیستان و بلوچستان، طرح انتقال آب از آمودریا و کانال قره‌قوم به خراسان رضوی، طرح انتقال آب سید (انتقال آب از روسیه و
رضوی، طرح انتقال آب سید (انتقال آب از روسیه و ناحیه خزری به تمام فلات مرکزی ایران) اشاره کرد. دلیل ردی ۳. برخی مخالفان طرح انتقال آب دریا به فلات مرکزی می‌گویند اگر به جای این طرح‌ها، طرح‌های بازچرخانی آب و تصفیه فاضلاب در دستور کار قرار می‌گرفت به‌طور متوسط آب مورد نیاز برای شرب و صنعت به قیمت ۱/۶ یا ۱/۵ آب انتقالی از دریا به فلات مرکزی تأمین می‌شد. پاسخ به دلیل ۳. منتقدان این دیدگاه می‌گویند که بازچرخانی و تصفیه فاضلاب شهری و صنعتی تامین آب جدید نیست و تنها آب فاضلابی که در باتلاق‌ها در نهایت به مصرف
تنها آب فاضلابی که در باتلاق‌ها در نهایت به مصرف محیط زیست و آب‌های زیر زمینی می‌رسید دوباره به مصرف انسانی می‌رسد و چنین راهکاری هیچ کمکی به مثبت کردن بیلان منابع آب در دشت‌های کشور و حفظ و تراز کردن ذخایر آب زیرزمینی نمی‌کند. علاوه بر آن صنایع معدنی و پتروشیمی‌هایی که متقاضی اصلی این شیرین سازی و انتقال آب دریا به فلات مرکزی بوده‌اند عمدتاً هرآنچه فاضلاب قابل تصفیه در مناطق بوده برای تصفیه خریداری کرده‌اند و این ادعا که تصفیه آب پاسخگوی مشکل این صنایع است ناشی از بی اطلاعای از وضعیت موجود است.
پلانک یک حرکت ورزشی تقویتی از نوع تمرینات ایزومتریک است که به‌روش نگه‌داشتن بدن در موقعیتی همچون شنای سوئدی اجرا می‌شود. روش اجرا. معمول‌ترین روش اجرای پلانک، پلانک ساعدی است. در این روش بدن در حالتی همچون حالت شنای سوئدی قرار می‌گیرد و وزن بدن بر روی ساعدها، آرنج‌ها و انگشتان پا می‌افتد. شیوه‌های دیگری همچون پلانک بر پهلو و پلانک معکوس نیز وجود دارد. پلانک معمولاً در تمرینات پیلاتس و یوگا انجام می‌شود. پلانک گسترش‌یافته، دشواری بیشتری نسبت‌ به پلانک عادی دارد. در پلانک گسترش‌یافته بدن در حالت شنای سوئدی
دارد. در پلانک گسترش‌یافته بدن در حالت شنای سوئدی قرار می‌گیرد و دستها تا حد ممکن از یکدیگر فاصله می‌گیرند. اثرها. پلانک منجر به تقویت عضلات شکمی، پشت و شانه‌ها می‌شود. در پژوهشی در British Journal of Sports Medicine پس از ۲۷۰ آزمایش مشخص شد که تمرینات ورزش ایزومتریک همچون اسکوات به دیوار (wall sit) و پلانک که عضله‌ها را در حالت سکون به کار وامی‌دارند؛ بیشتر از دیگر حرکات ورزشی در کاهش فشار خون مؤثرند. رکوردها. بر اساس رکوردهای گینس، طولانی‌ترین رکورد پلانک بر روی ساعد را Josef Šálek از جمهوری چک با رکورد
بر روی ساعد را Josef Šálek از جمهوری چک با رکورد ۹ ساعت و ۳۸ دقیقه و ۴۷ ثانیه به‌ثبت رسانده‌است. پیش از او Daniel Scali رکورد ۹ ساعت و ۳۰ دقیقه و ٢ ثانیه را ثبت کرده بود. پیش از Daniel Scali نیز افسر کهنه‌کار نیروی دریایی George Hood رکورد ۸ ساعت و ۱۵ دقیقه و ۱۵ ثانیه را به ثبت رساند.
انتقال هسته‌ای نوعی تکثیر به روش شبیه‌سازی است که شامل حذف DNA از یک تخمک تخم بارور نشده و تزریق هسته سلول حاوی DNA به آن برای شبیه‌سازی است. در موارد نادر، سلول ساخته شده به‌طور طبیعی تقسیم شده و DNA جدید را تکثیر می‌کند در حالی که در حالت پرتوان باقی می‌ماند. اگر سلول شبیه‌سازی شده در رحم یک پستاندار قرار داده شود، در مواردی نادر یک ارگانیسم شبیه‌سازی شده رشد می‌کند. به این ترتیب گوسفند و بسیاری از گونه‌های دیگر شبیه‌سازی شدند. به‌طور معمول گاوها را برای تکثیر نمونه‌هایی که بالاترین تولید شیر را دارند
تکثیر نمونه‌هایی که بالاترین تولید شیر را دارند شبیه‌سازی می‌کنند. برای اولین بار در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۸، گزارشی از شبیه‌سازی میمون با این روش منتشر شد. با وجود این، راندمان پایین این روش، محققان را بر آن داشت تا آن را کنار بگذارند.
کالج پزشکی بانگاباندو یک کالج پزشکی دولتی در بنگلادش است. این کالج در ناحیه سونامگانج از بخش سیله، در کنار جاده سونامگانج - سیلت و قسمت شرقی رودخانه سورما واقع شده است. این کالج دوره آموزشی پنج ساله پزشکی ارائه می‌دهد که منجر به دریافت مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی می‌شود.
دانشگاه ملی فیجی یک دانشگاه دولتی در فیجی است که به‌طور رسمی در ۱۵ فوریه ۲۰۱۰ توسط قانون دانشگاه ملی فیجی در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. تا سال ۲۰۱۹، تعداد دانشجویان در دانشگاه به تقریباً ۲۷۰۰۰ افزایش یافت.
نیما ملکی‌نیا (زاده ۲۸ فروردین ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
پراسات سیخورافوم () یک معبد خمر است که در تایلند واقع شده است و بین شهرهای سورین و سیساکت واقع شده است. در قرن دوازدهم توسط پادشاه سوریاوارمان دوم برای عبادت هندو ساخته شد. این معبد از پنج برج ماسه‌سنگی و آجری تشکیل گردیده و بر پایه‌ای از لاتریت ساخته شده است. نقش‌های برجسته ماسه سنگی روی برج اصلی وجود دارد که شیوا، برهما، گانشا، ویشنو و اوما را به تصویر می‌کشد. چهارچوب درها دارای مجموعه ای از آپسرا، دواتا و دواراپالاست. این معبد در قرن شانزدهم برای استفاده توسط بوداییان تغییرات کاربری داشت. مشارکت‌های
توسط بوداییان تغییرات کاربری داشت. مشارکت‌های معماری تحت تأثیر لائوس در سقف‌های برج مشهود است. این نام از کلمه سانسکریت "شیخارا" هند جنوبی به معنای پناهگاه برج گرفته شده است.
مسیر شماره ۴ انتقال آب دریا به فلات مرکزی ایران، شامل نمک زدایی و انتقال آب از سواحل چابهار به استان های شرقی کشور (سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و خراسان رضوی) در سه فاز کلی مجموعا برای انتقال آب به حجم ۸۰۰ میلیون متر مکعب در سال با خط لوله‌ای به طول ۱۷۹۲ کیلومتر مسیر اصلی و فرعی به مناطق متقاضی‌‌ برای این آب است. ظرفیت نهایی انتقال آب خط لوله نصب شده در این طرح ۲.۴ میلیارد متر مکعب آب در سال با ۱۵ ایستگاه پمپاژ آب تا هد نهایی پمپاژ آب ۵۶۷۰ متر است. هزینه فاز اول و دوم این طرح برای انتقال آب ۸۰۰ میلیون
فاز اول و دوم این طرح برای انتقال آب ۸۰۰ میلیون متر مکعب، ۱۶۱ هزار میلیارد تومان (۳.۲ میلیارد دلار) برآورد شده است. تاسیسات نمک زدایی و انتقال آب این طرح تاکنون برای پمپاژ ۱ میلیارد متر مکعب‌ آب شیرین سازی شده از دریای عمان طراحی شده اند. اهداف. هدف از اجرای پروژه، انتقال آب شیرین سازی شده دریای عمان به سه استان‌ سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و خراسان رضوی در شرق ایران که با راهبری شرکت ایمیدرو و شرکت‌های بزرگ صنایع معدنی فعال در منطقه عملیاتی می‌شود. حجم آب انتقال یافته در طرح در حال اجرا ۸۰۰ میلیون متر
آب انتقال یافته در طرح در حال اجرا ۸۰۰ میلیون متر مکعب در سال است. مطالعات فنی و اقتصادی انجام شده نشان می‌دهد انتقال آب شیرین شده از دریای عمان و خلیج فارس به مجتمع‌های معدنی و صنایع فرآوری این محصولات معدنی در جنوب شرق ایران اقتصادی تر از انتقال ماده معدنی به سواحل خلیج فارس و دریای عمان است. هزینه طرح. هزینه اجرای کامل این خط انتقال آب تا مشهد در سال ۱۳۹۷ حدود ۴ میلیارد دلار تخمین زده شده‌ و مقرر شده بود ۷۵٪ از منابع مالی از طریق تسهیلات صندوق توسعه ملی تأمین مالی شود و تنها ۲۵٪ از هزینه این پروژه به
تأمین مالی شود و تنها ۲۵٪ از هزینه این پروژه به عهده بخش خصوصی باشد. قیمت تمام شده آب در هر نقطه از خط طبق برآورد سال ۱۳۹۷: مدیر عامل شرکت آب منطقه ای خراسان رضوی در اسفند ۱۴۰۱ هزینه کل اجرای پروژه انتقال آب از دریای عمان به شرق کشور را ۳.۹ میلیارد دلار و هزینه انتقال هر متر مکعب آب به مشهد ۲.۹ یورو است.‌ در مرداد ماه سال ۱۴۰۲ عباس علی‌آبادی، وزیر صمت از سرمایه‌گذاری ۱۶۰ هزار میلیارد تومان (۳٫۲ میلیارد دلار) برای این طرح خبر داد که تا این تاریخ ۱۲٪ پیشرفت فیزیکی داشته‌است. تاریخچه. در ابتدا مطالعه‌ای جامع
داشته‌است. تاریخچه. در ابتدا مطالعه‌ای جامع برای بررسی نیازهای آبی سه استان سیستان و بلوچستان، خراسان رضوی و خراسان جنوبی صورت گرفت که نشان داد این سه استان برای پیشبرد صنایع، خدمات و شرب به میزان ۹۰۰ میلیون متر مکعب در سال کمبود آب دارند. با توجه به محدودیتی که دولت در تأمین اعتبار طرح‌های عمرانی داشت، در ابتدای طرح‌های انتقال آب دریا به فلات مرکزی مجموعه ای از شرکت‌های بزرگ صنعتی، فولادی و معدنی، با حمایت وزارت صمت مجموعه سرمایه‌گذاری‌ای به نام ایمواسکو تأسیس کردند که وظیفه‌اش تأمین آب صنایع و معادن شرق
کردند که وظیفه‌اش تأمین آب صنایع و معادن شرق ایران است. این مجموعه عملیات اجرایی فاز یک از خط ۴ انتقال آب از دریای عمان به شرق کشور را بر عهده دارد. ۳٫۱ انتقال آب به خراسان جنوبی و رضوی از دریای عمان یا دهانه خلیج فارس؟. دو طرح برای انتقال آب دریا به استان خراسان جنوبی و رضوی طراحی شده بود که اولی از دهانه خلیج فارس و تنگه هرمز در ساحل سیریک و دومی از غرب چابهار در دریای عمان بود. از آنجا که فاصله استان خراسان جنوبی و رضوی تا تنگه هرمز و کارخانه تصفیه آب سیریک کوتاه‌تر از مسیر انتقال از چابهار تا این
آب سیریک کوتاه‌تر از مسیر انتقال از چابهار تا این استان‌ها بود، در ابتدا طرح انتقال آب به این دو استان با استفاده از آب ساحل سیریک دنبال شد. در سال ۱۳۹۹ رئیس‌جمهور خبر از انتقال آب به خراسان جنوبی و رضوی از طریق دهانه خلیج فارس را داد. در بهمن ماه همین سال مدیرعامل آب منطقه‌ای استان خراسان رضوی بیان کرد که طول خط لوله انتقال آب از خلیج‌فارس به مشهد حدود ۶۰ کیلومتر کوتاه‌تر از خط لوله انتقال آب از دریای عمان است. مزیت دیگری که پروژه انتقال آب خلیج‌فارس بر دریای عمان دارد این است که زمین محل ایجاد تصفیه‌خانه
عمان دارد این است که زمین محل ایجاد تصفیه‌خانه آماده است و سایت پروژه بر مبنای شیرین سازی سالانه ۵۰۰ میلیون مترمکعب طراحی‌شده‌است. از سوی دیگر خط انتقال پساب این پروژه (خلیج‌فارس) نیز اجراشده است. همچنین حدود ۳۰۵ کیلومتر از این پروژه افتتاح‌شده‌است و بیش از ۲۰۰ کیلومتر دیگر آن نیز به‌زودی افتتاح خواهد شد. علاوه بر این مسیر انرژی و برق این پروژه نیز اجراشده است. از مضرات انتقال از دهانه خلیج فارس، مقدار شوری بالاتر آب در دهانه تنگه هرمز در مقایسه با ساحل چابهار و صرف انرژی بیشتر برای تصفیه آب است. ۳٫۱٫۱
چابهار و صرف انرژی بیشتر برای تصفیه آب است. ۳٫۱٫۱ انتقال آب به خراسان‌ها از دهانه خلیج فارس محمد علایی، مدیر عامل شرکت آب منطقه ای خراسان رضوی در مصاحبه‌ای به تاریخ ۶ تیر سال ۱۴۰۰ گفت: «ابتدا قرار بود طرح انتقال آب از دریا به مشهد از دریای عمان توسط کنسرسیوم و شرکتی با عنوان تابش اجرایی شود اما بنا به تاکیدات رزم حسینی، استاندار سابق خراسان رضوی، مقرر شد انتقال آب به مشهد از‌ (دهانه) خلیج فارس انجام شود.» اطلاعات این طرح در اختیار مهندسین مشاور قرار گرفت. (که بعداً آنها تشخصی دادند انتقال از دریای عمان
(که بعداً آنها تشخصی دادند انتقال از دریای عمان سهل‌تر است) ۳٫۱٫۲ اولویت، انتقال آب از دریای عمان برای خراسان جنوبی و رضوی قرار گرفت. علیرضا عباس‌زاده، معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار خراسان جنوبی در مرداد ۱۴۰۲ بیان کرد که برای استان خراسان جنوبی از دو طرح انتقال آب به استان، طرح انتقال از دریای عمان به دلیل توپوگرافی و شیوه اجرای پروژه اجرایی تر تشخیص داده شده‌است. یکی از مشکلات در بحث انتقال آب از خلیج فارس این بوده که خط انتقال باید از منطقه سنگی کوهستانی عبور کند که سه تا چهار سال پروژه را به تعویق
عبور کند که سه تا چهار سال پروژه را به تعویق می‌اندازد، بنابراین برآورد مشاوران این بود که انتقال آب از دریای عمان سهل‌الوصول تر بوده و دریای عمان چون به آب‌های آزاد منتهی می‌شود بحث غلظت املاح آب و مباحث زیست‌محیطی بر آن مترتب نیست بنابراین اولویت کشور این شد که تأمین آب مناطق شرق کشور از خط انتقال آب از دریای عمان انجام گیرد. مشخصات. در مطالعات مرحله اول پروژه تأمین و انتقال آب به سه استان‌های شرق ایران از دریای عمان، مشخصات طرح به صورت زیر ذکر شده بود که طرح شامل ۳ فاز است و در نهایت برای تأمین آب سه
که طرح شامل ۳ فاز است و در نهایت برای تأمین آب سه استان شرقی کشور تا افق سال ۱۴۲۰، ۲۵۰ میلیون متر مکعب آب برای استان سیستان و بلوچستان، ۱۸۰ میلیون متر مکعب آب برای استان خراسان جنوبی و ۱۱۰ میلیون متر مکعب آب برای استان خراسان رضوی تأمین می‌شود.‌‌ در مراحل بعد مسئولان و شرکت ساخت‌ تاسیسات‌‌ نمک زدایی آب دریای عمان برای انتقال آب از طریق این خط لوله اعداد بزرگتری برای انتقال آب از طریق این خط لوله اعلام کردند. میزان آب منتقل شده طبق این مطالعات ۵۵۰ میلیون متر مکعب خواهد بود. به گفته مجری طرح، در مطالعات
متر مکعب خواهد بود. به گفته مجری طرح، در مطالعات اولیه طول مسیر خط ۴ برابر ۱۵۱۲ کیلومتر و اعتبار پیش‌بینی‌شده برای اجرای طرح ١٠٠ هزار میلیارد تومان بود که با مهندسی ارزش و پیش‌بینی تونل‌های حفاری در مسیر انتقال، طول خط لوله طرح (تا مشهد) از ۱۵۱۲ کیلومتر به ۱۳۵۰ کیلومتر تقلیل یافت که این موضوع منجر به کاهش هزینه‌ها تا سقف ۸۵ هزار میلیارد تومان شده است. (۱۵٪ کاهش هزینه اولیه) در نهایت مسیر خط لوله انتقال آب در مسیری به طول ۱۳۴۲ کیلومتر تثبیت شد.
تیرانداز () (با نام سابق "Aar Ya Paar") مجموعه اینترنتی اکشن دلهره‌آور به زبان هندی است که نویسندگان آن سیدارت سنگوپتا، آویناش سینگ، ویجی نارایان ورما بوده و کارگردانی این مجموعه را سیدارت سنگوپتا، انکوش موهلا، گلن بارتو، نیل گوها بر عهده داشتند، بازیگران اصلی آن آدیتیا راوال، سومیت ویاس، پاترالکا، اشیش ویدیارتی و شیلپا شوکلا هستند.
تِخْنه صورت معرب واژه تِگْنه در فارسی کهن است که از تکنه لاتین وارد شده (؛ ) در فلسفه یونان باستان مفهومی فلسفی است؛ که به ساختن یا انجام دادن اشاره دارد. امروزه تعریف و استفاده مدرن از فن، تکنیک یا دانش رویه‌ای مشابه تعریف یونان باستان از تخنه است، درحالی‌که دانش رویه‌ای می‌تواند شامل شاخه‌های مختلفی مانند ریاضیات، هندسه، پزشکی، بلاغت، فلسفه موسیقی و نجوم نیز باشد. برای مثال، یکی از تعاریفی که ارسطو ارائه کرده‌است: "حالتی است که شامل عقل حقیقی مربوط به تولید است".
اکوتکنیک () به‌عنوان «تکنی» بدن‌ها تعریف می‌شود. "اکوتکنیک" بدن را همچون یک فن‌شناسی می‌داند که شمولیت و گنجاندن طیف جدیدی از بدن‌ها را ممکن می‌کند. این به افراد اختیار و قدرت زیستی بیشتری در استفاده خود از بدنشان می‌دهد. بدن در فلسفه هم به‌عنوان ابژه و هم به‌عنوان سوژه دیده می‌شود. و باعث می‌شود برای نظریه کوئیر و مطالعات ناتوانی قابل استفاده باشد. تعبیری نیز به این اصطلاح به عنوان صنعت خانه اشاره می‌کند. ژان‌لوک نانسی در طبقه‌بندی بدن به‌عنوان یک شی فنی، نحوه عملکرد آن را با تقسیم اجسام به مناطق و فضاهای