payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که هر دوی آنها اقتباسی از یک روایت فرضی هستند که از شمال سوریه سرچشمه می‌گیرد. از همان اوایل دهه ۱۹۴۰ استدلالهایی مطرح شد مبنی بر اینکه چرخه کوماربی حاوی اسطوره‌هایی است که می‌توان آنها را پیشرو این اساطیر در "تئوگونیا" هسیود دانست. به ویژه مقایسه‌هایی بین نقش‌های کوماربی و کرونوس صورت گرفته، و به‌شکل گسترده‌تر به جانشینی «پادشاهان در آسمان» و سلطنت اورانوس، کرونوس و زئوس پرداخته شده است. امروزه وجود رابطه بین این دو متن به طور گسترده پذیرفته شده است. اخته شدن یک خدای آسمان، و نیز احتمالاً بلعیدن صخره به
شدن یک خدای آسمان، و نیز احتمالاً بلعیدن صخره به جای یک خدایی، دو عنصر از اسطوره کوماربی است که چنین در نظر گرفته می‌شود یونانیان آنان را پذیرفته‌اند. گری بکمن در مورد اینکه آیا یونانیها لزوماً تمام عناصر مشترک این دو اسطوره را مستقیماً از اسطوره‌های کوماربی دریافت کرده‌اند ابراز تردید کرده است و پیشنهاد داده که آنها ممکن است به محیط فرهنگی مدیترانه تعلق داشته باشند. او در عین حال به تولد تشوب از جمجمه شکافتهٔ کوماربی به عنوان «قالبی» برای اسطورهٔ تولد آتنا از سر زئوس اشاره کرد. ایان رادرفورد نیز این
آتنا از سر زئوس اشاره کرد. ایان رادرفورد نیز این پیشنهاد را قابل‌قبول می‌داند. به تفاوت‌های چرخه کوماربی و تئوگونیا نیز اشاره شده است: اگر تعبیر رایج که آلالو و کوماربی با آنو نسبتی ندارند پذیرفته شود، در اسطورهٔ قدیمی‌تر سلطنت از پدر به پسر منتقل نمی‌شود. علاوه بر این، کوماربی برای اخته کردن آنو از سلاح استفاده نمی‌کند، بلکه از دندان‌های خود استفاده می‌کند. کارولینا لوپز-روئیز قبول دارد که علیرغم تفاوت‌ها، "تئوگنیا" نشان‌دهندهٔ دریافت یونانی از چرخه کوماربی است، اما او خاطرنشان می‌کند که مشابهت نزدیک‌تری
است، اما او خاطرنشان می‌کند که مشابهت نزدیک‌تری را می‌توان در تئوگونیای اورفیسمی در پاپیروس دروینی یافت، که در آن زئوس اورانوس را اخته می‌کند، اندام جنسی او را می‌بلعد و در نتیجه کیهان را آبستن می‌شود، که به گفته او جانشینی از آنو تا کوماربی را بهتر منعکس می‌کند. او اشاره می‌کند که کوماربی و کرونوس در تئوری چهره‌هایی شبیه‌تر به یکدیگر بودند، و فرض می‌کند که این بن‌مایه برای زئوس بازتفسیر شده، زیرا نویسنده این متن می‌خواست بر قدرت خلاقیت او تأکید کند. اسطوره‌های اورفیسمی مشابه دیگر شامل روایتی از اخته شدن
اورفیسمی مشابه دیگر شامل روایتی از اخته شدن کرونوس توسط زئوس و قطعه‌ای در "راپسودی‌های اورفیسمی" است که در آن خدای اخیر، فینس (شخصیتی که در این زمینه به عنوان جد او توصیف می‌شود) را می‌بلعد. برای بسط بحث در مورد تأثیر احتمالی چرخه کوماربی و "تئوگونی"، تشابهات بیشتری بین هر دوی این آثار و گزارش‌های سلطنت الیون، اورانوس و ال در نوشته‌ای فیلو بیبلوسی ذکر شده است. هانس گوستاو گوتربوک پیشنهاد کرده که فیلو ممکن است به طور خاص بر منبعی تکیه کرده باشد که مرحله میانی بین چرخه کوماربی و "تئوگونی" را شکل می‌دهد. با
بین چرخه کوماربی و "تئوگونی" را شکل می‌دهد. با این حال، در تحقیقات جدیدتر تأکید شده که احتمال تأثیر منابع اولیه بر نوشته‌های او باید با بافت تاریخی آنها متعادل شود. آلبرت آی. باومگارتن موضع گوتربوک را مورد انتقاد قرار داده و استدلال کرده است که هیچ یک از افسانه‌های ذکرشده را نمی‌توان به عنوان «واسطه» بین دیگران توصیف کرد. او همچنین با اشاره به اینکه علیرغم مقایسه‌های مکرر انجام شده در مطالعات علمی، "تاریخ فنیقی" فیلو فاقد تعدادی از عناصر موجود در چرخه کوماربی است، خاطرنشان کرد: دماروس به شیوه‌ای که تشوب
است، خاطرنشان کرد: دماروس به شیوه‌ای که تشوب کوماربی را به چالش می‌کشد، سلطنت کرونوس را به چالش نمی‌کشد و هیچ جنگی با هیولاها رخ نمی‌دهد. او نتیجه گرفت که چرخه کوماربی، "تئوگونی" و "تاریخ فنیقی" صرفاً برداشت‌های متفاوتی از یک بن‌مایه اساطیری مشترک را نشان می‌دهند. اخیراً پیشنهاد شده است که صحنه‌ای در "تاریخ فنیقی" که در آن اورانوس داگون (داگان) را موظف می‌کند تا دامروس، پسری را که از یک هم‌بالین داشت، تربیت کند، ممکن است اقتباسی بدون خشونت از روایت منشأ تشوب به عنوان پسر، هم آنو و هم کوماربی در چرخه
تشوب به عنوان پسر، هم آنو و هم کوماربی در چرخه کوماربی باشد، اگرچه داگون اورانوس را به عنوان یک حاکم سرنگون نمی‌کند. ایان رادرفورد پیشنهاد کرده که یک تعلیقه ناشناس مبنی بر اینکه کرونوس پدر تایفون است، در این زمینه در کیلیکیا قرار دارد، ممکن است بازتاب سنتی مربوط به کوماربی باشد، اگرچه او یادآور می‌شود که شباهت بین هیولای یونانی و اولیکومی یا هداممو مبهم است، و روایت‌های یونانی و آناتولیِ مربوط با هم یکسان نیستند.
سازمان مددکاری زنان (WAO) یک سازمان غیردولتی مالزیایی است که برای حقوق زنان و به‌طور خاص برای خشونت علیه زنان مبارزه می‌کند. این سازمان در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد و همچنان نقش پیشرو در جنبش حقوق زنان مالزی را ایفا می‌کند و در زمینه‌های وکالت، آموزش عمومی و همچنین اصلاحات قانون و سیاست فعالیت دارد. سازمان مددکاری زنان یک سازمان مردم‌نهاد است که به زنان بی‌خانمان و فقیر گروه اقدام مشترک مالزی (JAG) کمک می‌کند و در این گروه در لابی قانون خشونت خانگی در سال ۱۹۹۴ در مالزی مشارکت داشته‌است. تاریخ. در سال ۱۹۷۹ تان سیو
مشارکت داشته‌است. تاریخ. در سال ۱۹۷۹ تان سیو سین به دلیل کمک به کشور با جایزه تون رزاق تجلیل شد. او جایزه نقدی خود به مبلغ ۳۰۰۰۰ رینگیت را برای ایجاد پناهگاهی برای زنان کتک خورده و فرزندانشان اهدا کرد. یک کمیته حرفه‌ای به ریاست خانم سری ای ان چونگ اولین جلسه خود را در نوامبر ۱۹۸۱ برگزار کرد. نه ماه طول کشید تا مقدمات ایجاد شود و یک گروه اصلی از داوطلبان تشکیل گردد. این داوطلبان پیشگام به عنوان یک گروه برای تدوین اصول عملیاتی خودیاری و خودتوانمندسازی برای زنان کتک خورده که برای کمک به سازمان مددکاری زنان
زنان کتک خورده که برای کمک به سازمان مددکاری زنان مراجعه کردند، فعالیت کردند. در ژوئن ۱۹۸۲، سازمان مددکاری زنان اجازه ثبت موقت به عنوان یک انجمن را دریافت کرد و یک خانه یک طبقه به عنوان پناهگاه و محل اداری سازمان مددکاری زنان اجاره شد. "مالایی میل" اولین مقاله را در مورد پناهگاه برنامه‌ریزی شده منتشر کرد و به زودی در سپتامبر ۱۹۸۲ سازمان مددکاری زنان اولین پناهجو خود را در پناهگاه پذیرفت. آیوی جوزیا بیش از ۱۵ سال مدیر اجرایی سازمان مددکاری زنان بود و در فوریه ۲۰۱۵ سومیترا ویسواناتان، وکیل و کارمند کمک‌های
۲۰۱۵ سومیترا ویسواناتان، وکیل و کارمند کمک‌های بشردوستانه که در ۱۶ سال گذشته برای کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) کار می‌کرد، جانشین وی شد. خط مشی. اعتقاد سازمان مددکاری زنان این است که هیچ‌کسی مستحق ضرب و شتم نیست و همه مردم حق تعیین سرنوشت دارند و باید بر شرایطی که زندگی آنها را شکل می‌دهد کنترل داشته باشند. هدف سازمان مددکاری زنان «ایجاد و ترویج احترام، حمایت و تحقق حقوق برابر زنان و تلاش در جهت رفع تبعیض علیه زنان، به ویژه در حذف خشونت علیه زنان» است. خدمات و پروژه‌های اصلی.
حذف خشونت علیه زنان» است. خدمات و پروژه‌های اصلی. سازمان مددکاری زنان از سه مرکز مختلف تشکیل شده‌است که همگی وظایف خاصی را انجام می‌دهند. ۱. پناهگاه. پناهگاه اولین مرکز سازمان مددکاری زنان بود و خانه ای است که زنان کتک خورده و فرزندانشان می‌توانند در آن سرپناهی پیدا کنند. در سال‌های گذشته همچنین به پناهگاهی برای کارگران مهاجر آزار دیده، زنان قاچاق شده، پناهجویان و مادران مجرد تبدیل شده‌است. در این مرکز مددکاران اجتماعی حرفه ای وجود دارند که به آن زنان کمک می‌کنند و همچنین جلسات مشاوره حضوری برای کسانی که
می‌کنند و همچنین جلسات مشاوره حضوری برای کسانی که به دنبال مشاوره هستند اما ممکن است نخواهند به پناهگاه نقل مکان کنند، برگزار می‌کنند. همچنین مشاوره تلفنی حرفه ای برای زنانی که با خشونت خانگی، تجاوز جنسی، سوء استفاده جنسی روبرو هستند و همچنین برای کسانی که در مورد ازدواج و طلاق سؤال دارند وجود دارد. میانگین تعداد تماس‌های تلفنی در سال توسط مددکاران اجتماعی ۱۵۰۰ تماس است. در مارس ۲۰۱۴، سازمان مددکاری زنان اولین خط کمکی زنده پیامکی، TINA را برای حمایت از بازماندگان خشونت خانگی و زنان در بحران راه اندازی کرد.
خشونت خانگی و زنان در بحران راه اندازی کرد. TINA به عنوان بخشی از کمپین ملی سازمان مددکاری زنان، هشتگ#No ExcuseForAbuse به مناسبت روز جهانی زن در ۸ مارس ۲۰۱۴ راه اندازی شد ۲. مرکز مراقبت از کودکان. به عنوان اولین در نوع خود، این مرکز در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد و از آن زمان خانه ای برای فرزندان ساکنان سابق پناهگاه ایجاد کرد. این زنان تصمیم گرفته‌اند مستقل زندگی و کار کنند، اما هنوز توانایی مراقبت از فرزندان خود را ندارند. در داخل این مرکز کودکان خانه، آموزش و سیستم حمایتی دریافت می‌کنند که نیازهای جسمی، ذهنی و
حمایتی دریافت می‌کنند که نیازهای جسمی، ذهنی و عاطفی آنها را برآورده می‌کند. ۳. مرکز سازمان مددکاری زنان. این دفتر عمدتاً مسئولیت اداری، تحقیقاتی و حمایتی را بر عهده دارد و به عنوان چهره عمومی سازمان عمل می‌کند. فعالیت‌ها. سازمان مددکاری زنان برای تحت تأثیر قرار دادن تغییرات در سیاست‌ها و قوانین در مالزی برای حمایت از حقوق زنان لابی می‌کند. در مارس ۲۰۰۶، سازمان مددکاری زنان با همکاری شورای ملی سازمان‌های زنان، یک کنفرانس مطبوعاتی ترتیب داد تا به‌طور رسمی گزارش کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان را که توسط
کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان را که توسط ائتلافی از سازمان‌های غیردولتی تهیه شده بود، راه اندازی کند. سازمان مددکاری زنان یکی از اعضای کومانگو COMANGO، ائتلاف سازمان‌های غیردولتی مالزی است، که برای تعامل با بازنگری دوره ای جهانی، فرآیندی برای بازنگری حقوق بشر یک کشور که توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد، تلاش می‌کند. سازمان مددکاری زنان همچنین در نگارش گزارش کومانگو برای چرخه دوم بررسی دوره ای جهانی در سال ۲۰۱۳ شرکت داشت کمپین‌ها. سازمان مددکاری زنان با چندین کمپین آگاهی عمومی قابل
مددکاری زنان با چندین کمپین آگاهی عمومی قابل توجه برای برجسته کردن موضوع خشونت خانگی مشارکت داشته‌است. هشتگ بدون بهانه برای سوء استفاده. سازمان مددکاری زنان کمپین ملی آموزش عمومی هشتگ #No ExcuseForAbuse را در ۸ مارس ۲۰۱۴ راه اندازی کرد تا موضوع خشونت خانگی را برجسته کند. سازمان مددکاری زنان می‌خواست ایده‌هایی را به چالش بکشد که زنانی که از خشونت خانگی رنج می‌برند ممکن است بدون اینکه متوجه شوند مورد سوء استفاده قرار گیرند. هدف این کمپین هدف قرار دادن مراحل اولیه آزار خانگی و دستیابی به زنانی بود که در روابط
آزار خانگی و دستیابی به زنانی بود که در روابط بالقوه آزاردهنده بودند. این کمپین شامل راه‌اندازی یک نمایشگاه هنری بود که بلوزهای گلدوزی شده را به نمایش می‌گذاشت که افکار بازماندگان قربانی را نشان می‌داد. در هر بلوز کلماتی مانند "اشکال ندارد، عذرخواهی کرد." او گفت که دیگر این کار را نخواهد کرد."این بلوزها هنری در مکان‌های مختلفی در دره کلانگ، ساحل شرقی و ساراواک شرقی به نمایش گذاشته شد. بخش دیگری از این کمپین زنان را تشویق کرد تا عکس‌های خود را با پوشیدن تی شرت‌های #NoExcuseForAbuse در رسانه‌های اجتماعی
تی شرت‌های #NoExcuseForAbuse در رسانه‌های اجتماعی آپلود کنند. چهره‌های برجسته‌ای که در آن شرکت کردند شامل سیاستمدارانی مانند حاجه نانسی شکری، وزیر بخش نخست‌وزیری بود. مرحله سوم این کمپین بر راه اندازی خط کمک پیامکی، TINA متمرکز بود. TINA برای نشان دادن یک دوست مجازی، «فکر می‌کنم من به کمک نیاز دارم» برای قربانیان است که می‌توانند به او مراجعه کنند. روز وی: عشق باید بدون قید و شرط باشد. به مناسبت روز ولنتاین، ۲۰۱۴، سازمان مددکاری زنان به عنوان بخشی از یک کمپین آگاهی بخشی گل رز توزیع کرد تا به مردم یادآوری
آگاهی بخشی گل رز توزیع کرد تا به مردم یادآوری کند که عشق باید بدون قید و شرط باشد. این کمپین بر افزایش آگاهی در مورد چرخه سوء استفاده متمرکز بود، به ویژه بر رفتار سوء استفاده‌کنندگانی که در پی حوادث سوءاستفاده کرده عذرخواهی می‌کنند، قول می‌دهند و هدایایی می‌دهند. ۱ میلیارد در حال افزایش است. در فوریه ۲۰۱۳، سازمان مددکاری زنان با بادی شاپ برای حمایت از ۱ میلیارد افزایش، یک کمپین جهانی سازماندهی شده توسط وی دی که خواستار پایان دادن به خشونت علیه زنان و ترویج برابری جنسیتی برای زنان در سراسر جهان است، همکاری
برابری جنسیتی برای زنان در سراسر جهان است، همکاری کرد.
نبرد لووف یا دفاع از لووف () یک درگیری شش‌ماهه بود که از نوامبر ۱۹۱۸ تا مه ۱۹۱۹ در گالیسیا رخ داد. این درگیری پس از انحلال اتریش-مجارستان میان نیروهای محلی جمهوری خلق اوکراین غربی و نیروهای مقاومت لهستان ساکن شهر رخ داد که در نهایت با آمدن ارتش لهستان نتیجه به نفع لهستانی‌ها رقم خورد. این درگیری نقطه آغاز جنگ لهستان و اوکراین بود که نهایتاً با پیروزی لهستان پایان یافت. پیش‌زمینه. این شهر را لهستانی‌ها لووف، اوکراینی‌ها لویو و اتریشی‌ها لمبرگ می‌خواندند. لووف بزرگ‌ترین شهر ناحیه گالیسیای شرقی بود که براساس
بزرگ‌ترین شهر ناحیه گالیسیای شرقی بود که براساس سرشماری سال ۱۹۱۴ اتریشی‌ها ۵۱٪ جمعیت آن پیرو کلیسای کاتولیک، ۲۸٪ یهودی و ۱۹٪ پیرو کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین بودند. از نظر زبانی هم با ۸۶٪ زبان لهستانی و ۱۱٪ با زبان اوکراینی صحبت می‌نمودند. در ناحیه گالیسیای شرقی ۶۱٪ مردم اوکراینی و ۲۷٪ لهستانی بودند که اوکراینی‌ها بیشتر در نواحی روستایی و لهستانی‌ها در شهرها زندگی می‌کردند. این شهر که پس از تقسیم لهستان به اتریش رسیده بود یکی از مراکز فرهنگی و فکری لهستانی‌ها به حساب می‌آمد. به دلیل مداخله ارشیدوک ویلهلم
به حساب می‌آمد. به دلیل مداخله ارشیدوک ویلهلم اتریش که هویت اوکراینی را پذیرفته و خود را یک ملی‌گرای اوکراینی می‌دانست دو هنگ از نیروهای ارتش اتریش-مجارستان که بیشترشان اوکراینی بودند به شهر آورده شدند و واحدهای متشکل از لهستانی‌ها به جبهه‌های دیگر برده شدند تا از درگیری میان طرفین ممانعت به عمل آید. افزون بر این واحد تفنگداران سیچ اوکراینی که در بوکوفینا مستقر بود هم قرار بود به لووف آورده شود. رادا ملی اوکراینی‌ها (مجلسی متشکل از نمایندگان اوکراینی در مجلسین امپراتوری اتریش-مجارستان و شورای گالیسیا و
مجلسین امپراتوری اتریش-مجارستان و شورای گالیسیا و بوکوفینا) در نظر داشت که تأسیس جمهوری خلق اوکراین غربی را در ۳ نوامبر ۱۹۱۸ اعلام نماید اما با رسیدن خبر نزدیکی هیئت لهستانی این تاریخ را به ۱ نوامبر تغییر داد. اشغال توسط اوکراینی‌ها. بین ساعت ۳:۳۰ تا ۴:۰۰ صبح روز ۱ نوامبر ۱۹۱۸ سربازان اوکراینی ضمن تصرف تمامی اماکن نظامی و عمومی لووف پرچم اوکراین را در سرتاسر شهر برافراشته و ایجاد دولت اوکراین را اعلام نمودند. فرماندار اتریشی شهر بازداشت شد و قدرت به معاون او رسید که اقتدار عالی رادا ملی اوکراین را به رسمیت
رسید که اقتدار عالی رادا ملی اوکراین را به رسمیت می‌شناخت. فرمانده نظامی اتریشی شهر نیز از زیردستان خود خواست تا قدرت رادا را به رسمیت بشناسند. سرهنگ دمیترو ویتوفسکی فرمانده کل نیروهای اوکراینی در لوو شد که شامل ۶۰ افسر و ۱۲۰۰ سرباز بودند. لووف به عنوان پایتخت جمهوری خلق اوکراین غربی اعلام شد که بر گالیسیای شرقی، کوه‌های کارپات تا روستای کومانگچا و جمهوری کومنسزا، روسینیای کارپاتی و شمال بوکوفینا ادعا داشت. با این حال عمده نواحی مورد ادعا و از جمله خود شهر لووف از نظر بسیاری از اهالی جزوی از خاک لهستان
لووف از نظر بسیاری از اهالی جزوی از خاک لهستان محسوب می‌شدند. از جمعیت ساکن شهر اوکراینی‌ها به گرمی از اعلام جمهوری اوکراینی استقبال می‌کردند و جمعیت قابل توجه یهودیان شهر هم بی‌طرف بودند اما جمعیت لهستانی ساکن شهر از اینکه ناگهان جزوی از یک کشور اوکراینی شده بودند متعجب شدند. مقاومت لهستانی‌ها. نیروهای لهستانی که در ابتدا متشکل از یک گروه دویست نفره از سازمان نظامی لهستان بودند با ۶۴ اسلحه قدیمی مقاومت را در یک مدرسه در حومه غربی شهر سازمان دادند. طی روزهای بعد صدها لهستانی که عمدتاً متشکل از جوانان عضو
بعد صدها لهستانی که عمدتاً متشکل از جوانان عضو انجمن پیشاهنگی و راهنمایی لهستان بودند به مقاومت کنندگان پیوستند و توانستند قسمت‌هایی از نواحی غربی شهر را بازپس بگیرند اما مرکز شهر همچنان در تصرف اوکراینی‌ها بود. اوکراینی‌ها علی‌رغم برتری تسلیحاتی با محیط شهر ناآشنا بودند و آمادگی جنگ شهری را نداشتند. همچنین واحد تفنگداران سیچ اوکراینی که از بوکوفینا در حال نزدیکی به شهر بود به دلیل مقاومت لهستانی‌ها متوقف شده بود. آشنایی لهستانی‌ها با محیط شهر در روزهای ابتدایی نقش بسیار حیاتی را ایفا کرد. در ادامه
ابتدایی نقش بسیار حیاتی را ایفا کرد. در ادامه درگیری‌ها تعداد نیروهای لهستانی به ۶۰۰۰ تن رسید که از این میان ۱۴۰۰ نفر از دانش‌آموزان و جوانان شهر بودند که به واسطه شجاعت و دلاوریشان در نبرد به عقاب‌های جوان لووف مشهور شدند. همچنین تعدادی جنایتکار خرده‌پا در میان لهستانی‌ها حضور داشتند که به سرعت به دلیل شجاعتشان معروف شدند. در روز ۳ نوامبر بالاخره تعدادی از واحدهای تفنگداران سیچ توانستند وارد شهر شده و فرماندهی نیروهای اوکراینی به سرهنگ هنات استوانیف سپرده شد. در همین روز لهستانی‌ها به ایستگاه مرکزی قطار
شد. در همین روز لهستانی‌ها به ایستگاه مرکزی قطار شهر حمله‌ور شده و توانستند ضمن تصرف آن دو قطار مهمات و تسلیحات اوکراینی‌ها را تصاحب نمایند که برتری تسلیحاتی اوکراینی‌ها را کاهش می‌داد. در ۵ نوامبر اوکراینی‌ها از قسمت غربی شهر عقب‌نشینی کردند اما حملات متعدد لهستانی‌ها برای تصرف مرکز شهر هم ناموفق بود و خط تماس نیروهای طرفین تثبیت شد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ کشور لهستان استقلال خود را اعلام کرد و روز بعد اولین واحدهای ارتش لهستان تحت فرمان ژنرال واتسواو استاچویچ وارد پرزمیسی در ۷۰ کیلومتری لووف شدند. اوکراینی‌ها
پرزمیسی در ۷۰ کیلومتری لووف شدند. اوکراینی‌ها که این حرکت را تلاشی از جانب لهستانی‌ها برای شکستن محاصره شهر می‌دیدند یک حمله تمام عیار بر علیه بخش غربی شهر را آغاز نمودند که علی‌رغم درگیری‌های گسترده از ۱۳ تا ۱۵ نوامبر با مقاومت لهستانی‌ها حمله اوکراینی‌ها ناموفق ماند و در ۱۸ نوامبر آتش‌بس امضا شد. عقب‌نشینی اوکراینی‌ها. با ورود نخستین واحدهای لهستانی شامل ۱۴۰ افسر، ۱۲۲۸ سرباز و ۸ قبضه توپ تحت فرمان سرهنگ میخال توکاژفسکی-کاراژویش به شهر در ۲۱ نوامبر اوکراینی‌ها از گورستان لیچاکیو که نقطه مهمی محسوب می‌شد
از گورستان لیچاکیو که نقطه مهمی محسوب می‌شد عقب رانده شدند و روز بعد به صورت کامل شهر را ترک کردند در حالی که همچنان از سه طرف لووف را در محاصره داشتند. پوگروم لووف. پس از اشغال شهر توسط لهستانی‌ها گروهی از سربازان و جنایتکاران اقدام به غارت شهر نمودند که در نتیجه این آشوب دو روزه نزدیک به ۳۴۰ نفر از شهروندان کشته شدند که ۲/۳ ایشان اوکراینی و باقی یهودی بودند. اتهام یهودیان همکاری با اوکراینی‌ها بود و تخمین زده می‌شود که ۱۵۰ یهودی کشته و ۵۰۰ مغازه یهودی غارت شدند. پس از برقراری نظم در شهر، مقامات لهستانی
شدند. پس از برقراری نظم در شهر، مقامات لهستانی تعدادی از افرادی را که در این آشوب‌ها دست داشتند را تنبیه نمودند. محاصره اوکراینی‌ها و پیروزی لهستانی‌ها. نبرد بر سر شهرهای مورد مناقشه و از جمله شهر لووف تا مه ۱۹۱۹ ادامه یافت. پس از عقب‌نشینی اوکراینی‌ها در نوامبر آن‌ها شهر را از سه جهت محاصره کردند و تنها راه ارتباطی لهستانی‌ها با شهر از طریق راه‌آهن پزمیشل بود. نظر به اهمیت این خط راه‌آهن درگیری‌های بسیاری بر سر آن انجام گرفت و حتی در مقاطعی از قطار زرهی استفاده شد. اوکراینی‌ها در نوامبر ۱۹۱۸ و فوریه ۱۹۱۹
شد. اوکراینی‌ها در نوامبر ۱۹۱۸ و فوریه ۱۹۱۹ حملاتی را برای تصرف شهر آغاز نمودند که بی‌نتیجه بود. در ۲۴ فوریه ۱۹۱۹ با فشار متفقین آتش‌بس موقتی میان طرفین برقرار شد. درگیری میان طرفین دوباره در مارس ۱۹۱۹ آغاز شد تا آنکه تهاجم سراسری لهستانی‌ها در گالیسیای شرقی در مه ۱۹۱۹ اوکراینی‌ها را مجبور به عقب‌نشینی کرد و نبرد ۶ ماهه برای شهر لووف پایان یافت. نتایج. مورخان لهستانی از این نبرد به عنوان آخرین نبرد متمدنانه یاد می‌کنند زیرا ضعف قوای طرفین و نبود سلاح‌های سنگین باعث شد تلفات غیرنظامی بسیار کم باشد و
سنگین باعث شد تلفات غیرنظامی بسیار کم باشد و آسیب‌های اندکی به بافت شهر وارد شود. ساختمان‌های مهم مانند بیمارستان‌ها، پمپ‌های آب و نیروگاه‌ها به عنوان مناطق غیرنظامی معرفی شدند و آتش‌بس‌های موقت به صورت روزانه میان طرفین برقرار می‌شد. موقعیت‌های زیادی وجود داشت که دو طرف در زمان آتش‌بس با همدیگر فوتبال بازی می‌کردند یا مهمانی می‌گرفتند. یک افسر لهستانی در خاطرات خویش ذکر می‌نماید که در یکی از آتش‌بس‌ها افسری اوکراینی آنقدر در میان لهستانی‌ها مست کرد که خواب رفت و پس از پایان آتش‌بس بیدار شد، طرفین به سرعت
رفت و پس از پایان آتش‌بس بیدار شد، طرفین به سرعت آتش‌بس دیگری را اعلام نمودند تا افسر اوکراینی به نزد واحد خودش بازگردد. تلفات لهستانی‌ها در نبرد لووف ۴۳۹ تن بود که از این میان ۱۲۰ نفر دانش‌آموز و ۷۶ نفر دانشجو دانشگاه لووف بودند. بیشتر این افراد در گورستان مدافعان لووف دفن شدند.
زمین‌لرزه ۲۰۲۳ بدخشان در ۲۱ مارس ۲۰۲۳ با درجه ۶٫۵ و عمق حدود ۱۸۷ کیلومتر ولایت بدخشان در افغانستان را لرزاند. مرکز زلزله ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر جرم بوده‌است. این زلزله در افغانستان، پاکستان، هند، تاجیکستان خساراتی به بار آورد و در مجموع ۲۱ کشته و ۳۸۳ مجروح بر جای نهاد. در افغانستان دست کم ۱۰ نفر کشته و ۸۰ نفر زخمی شدند و بیش از ۶۵۵ خانه آسیب دیده‌است.
لرزهای پس از زایمان () یک پاسخ فیزیولوژیک که ظرف ۲ ساعت پس از زایمان به شکل لرزهای غیرقابل کنترل رخ می‌دهد. این لرزها در بسیاری از زنان پس از انجام زایمان دیده می‌شود و می‌تواند ناخوشایند باشد. لرزها مدت کوتاهی دوام می‌آورند و تصور می‌شود که نتیجه یک پاسخ سیستم عصبی باشند. همچنین ممکن است به دلیل جابجایی مایعات و فشار و زورزدن‌های حین زایمان باشند. این لرزها یک پاسخ طبیعی در نظر گرفته می‌شود و هیچ تبی همراه آن وجود ندارد. تب نشان دهنده عفونت است. دادن اطمینان خاطر به مادر، تنها چیزی است که لازم است و باید
خاطر به مادر، تنها چیزی است که لازم است و باید مادر را گرم نگه داشت. لرزهای پس از زایمان به عنوان یک اتفاق نسبتاً معمول و عادی در نظر گرفته می‌شود و تصور بر آن است که احتمالاً به دمای محیط هم ربط دارد.
انتروسل () بیرون‌زدگی روده کوچک و صفاق به درون کانال واژن است. این عارضه را می‌توان به صورت ترانس‌واژینال (از درون کانال واژن) یا از طریق لاپاروسکوپی ترمیم کرد. انتروسل ممکن است سبب انسداد راست‌روده شود که به صورت علائم انسداد مدفوع خود را نشان می‌دهد. انتروسل می‌تواند پس از درمان سرطان‌های زنانه ایجاد شود.
مسلسل سنگین هاچکیس مدل ۲۵ نمونه لهستانی مشتق از مسلسل هاچکیس ام۱۹۱۴ بود که برای استفاده با مهمات ۷٫۹۲×۵۷ طراحی شد. طراحی. این مسلسل در سال ۱۹۲۴ طراحی و به سرعت وارد خدمت نیروی زمینی لهستان شد. اما از آنجایی که سلاح دقت مناسبی نداشت و به سرعت داغ می‌کرد از خدمت واحدهای پیاده‌نظام خارج و به واحدهای سپاه حفاظت مرزی (لهستان) و توپخانه سپرده شد. بعضی از این مسلسل‌ها در دهه ۱۹۳۰ اصلاح و به سلاح اصلی خودروهای زرهی ارتش لهستان تبدیل شدند که از نوار فشنگ ۳۰تایی استفاده می‌نمودند. ورماخت تعدادی از این مسلسل‌ها را در
می‌نمودند. ورماخت تعدادی از این مسلسل‌ها را در هنگام تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹ غنیمت گرفت و با نام 7,9 mm sMG 238(p) از آن‌ها استفاده می‌کرد.
ساکرا (به چینی ساده شده: 天龙八部之乔峰传؛ چینی سنتی: 天龍八部之喬峯傳) یک فیلم ووشیا محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی و بازی دانی ین است که همچنین تهیه‌کننده فیلم با وانگ جینگ است. این فیلم از رمان نیمه خدایان و نیمه شیاطین نوشته جین یونگ اقتباس نشده است. در این فیلم دانی ین، چن یوچی و سیا لیو ایفای نقش می‌کنند و در سال نو چینی ۲۰۲۳ در پلتفرم‌های خدمات رسانه‌ای بر فراز اینترنت در چین منتشر شد. همچنین در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۳ در سینماهای مالزی اکران شد. داستان فیلم دربارهٔ یک رزمی‌کار درستکار است که به اشتباه به قتل متهم شده و مجبور
درستکار است که به اشتباه به قتل متهم شده و مجبور به فرار می‌شود. حال او تلاش می‌کند گذشته اسرارآمیز خود و دشمنان ناشناخته‌ای که قصد نابودی او را دارند را کشف کند اما… تولید. فیلمبرداری اصلی فیلم در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۲ آغاز شد و در اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
برادر بزرگ‌تر (به انگلیسی: Big Brother) یک فیلم اکشن و درام محصول سال ۲۰۱۸ هنگ‌کنگ به کارگردانی کام کا-وای با بازی دانی ین و جو چن است. این فیلم در ۱۶ اوت ۲۰۱۸ اکران شد. داستان. یک دبیرستان در بحران است، دانش آموزان کم‌کار هستند و مشغول فعالیت‌های غیر درسی هستند. هنری چن، با نام مستعار برادر بزرگ، معلمی با مهارت‌های نوشتاری نسبتاً زنگ‌زده و در عین حال مسلح به دانش‌آموزترین مشت‌ها و قلب فولادی، می‌آید تا با روش‌های آموزشی غیرمتعارف خود دانش‌آموزان را روشن کند و الهام بخشد. درست زمانی که بچه‌ها کارشان را
کند و الهام بخشد. درست زمانی که بچه‌ها کارشان را بهبود می‌بخشند و از شایستگی‌های سیستم آموزشی لذت می‌برند، یک کارآفرین فرصت‌طلب با فرستادن یک باند جنگجوی متنوع برای پیروزی بر زمین، ویران می‌کند تا مدرسه شکست خورده را به یک مجتمع آپارتمانی تبدیل کند. گیشه. این فیلم در مجموع ۲۲٫۰۲۹٫۲۵۰ دلار آمریکا در سرتاسر جهان فروخت که با ترکیبی از فروش باکس آفیس خود از هنگ کنگ، چین، آمریکای شمالی و استرالیا. در هنگ کنگ، این فیلم در طول اکران خود در سینماها از ۱۶ اوت تا ۳ اکتبر ۲۰۱۸، ۷٫۲۵۳٫۴۳۳ دلار هنگ کنگ به دست آورد. در
۲۰۱۸، ۷٫۲۵۳٫۴۳۳ دلار هنگ کنگ به دست آورد. در چین، این فیلم در مجموع ۱۴۶٫۳۰۳٫۰۰۰ ¥ CN در گیشه فروش داشت.
تولید قهوه در ساحل عاج به خاطر اینکه قهوه دارای رتبه دوم کالای صادراتی در این کشور می‌باشد، برای اقتصاد ساحل عاج با اهمیت است. این کشور در دههٔ ۱۹۷۰ و دههٔ ۱۹۸۰، بزرگ‌ترین تولید کننده قهوه در آفریقا بود، و هم چنین در بین بزرگ‌ترین تولید کننده‌های قهوه روبوستا در دنیا قرار داشت. هرچند امروزه، رتبه‌های برتر تولید قهوه را برزیل و ویتنام در اختیار گرفته‌اند. این کشور در بین کشورهای تولید کننده برتر قهوه در دنیا، رتبه چهاردهم را در اختیار دارد.
پیمان سال نو از رسوم رایج در جهان غرب است که در جهان شرق نیز یافت می‌شود. در این رسم، فرد در آغاز سال تقویمی عهد می‌بندد که به کارهای خوب ادامه دهد، صفت یا رفتاری ناشایست را تغییر دهد، به هدفی شخصی دست یابد، یا با روش‌های دیگری رفتارش را بهبود بخشد. خاستگاه‌های دینی. حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، بابلیان سال نو را با جشنواره‌ای ۱۲روزه به نام آکیتو (که از اعتدال بهاری آغاز می‌شد) گرامی می‌داشتند. این زمان مصادف با فصل کشاورزی برای کاشت محصولات زراعی، تاج‌گذاری شاهان، و قول‌دادن برای بازگرداندن تجهیزات
شاهان، و قول‌دادن برای بازگرداندن تجهیزات کشاورزی قرض‌گرفته‌شده و پرداخت بدهکاری‌ها بود. رومیان باستان از سال نوی بابلی و سنت عهدکردن اقتباس کردند. با این حال، زمان‌بندی آن در نهایت با گاه‌شماری ژولینی در سال ۴۶ پیش از میلاد مسیح جابجا شد. این تقویم یکم ژانویه را به‌عنوان آغاز سال جدید اعلام کرد و هر سال را با قول‌دادن به ژانوس که ریشهٔ نام این ماه است، آغاز می‌کرد. طیّ قرون وسطی، هر ساله شوالیه‌ها در پایان دهه‌ی کریسمس برای بازتصریح تعهدشان برا شوالیه‌گری، «سوگند طاووس» یاد می‌کردند. بسیاری از مسیحیان در
«سوگند طاووس» یاد می‌کردند. بسیاری از مسیحیان در آیین شب‌زنده‌داری با عبادت و بستن این پیمان‌ها خود را برای سال پیش رو آماده می‌کنند. نیایشی که در مسیحیت متودیستی در آیین شب‌زنده‌داری برای سال جدید استفاده می‌شود، عبادت تجدید میثاق است. افزون بر سنّت اجرای این عبادت در شب سال نو، بسیاری از کلیساها آن را هم در شب و هم در روز سال نو ارائه می‌دهند. سنّت‌های مشابه بسیاری در دیگر ادیان وجود دارد. در طول سال نوی یهودی که رُوش هُشانا نام دارد و از روزهای مقدس عالی آغاز شده و در یوم‌کیپور (روز رسالت) به اوج
عالی آغاز شده و در یوم‌کیپور (روز رسالت) به اوج می‌رسد، شخص باید در کارهای بد خود در طول سال تأمّل کند؛ هم عذر بخواهد و هم عذر بپذیرد. چنین اقداماتی را می‌توان در طول چلّهٔ روزه مسیحیان انجام داد، اگرچه انگیزهٔ پشت این تعطیلات فداکردن است و نه مسئولیت‌پذیری. این مفهوم، جدای از هر عقیده‌ای، تأمّل کردن برای خودیاری سالانه است. مشارکت. کتاب خاطرات آنه هالکت مربوط به سال ۱۶۷۱ مدخلی در دوم ژانویه با عنوان «پیمان» دارد. این مدخل دربرگیرندهٔ تعدادی سوگند دینی است که اساساً از آیات کتاب آسمانی گرفته شده‌است؛ مانند