payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیگ بخار که در چهار اتاقک قرار داشتند، متصل بود. دیگ‌ها بخار را با فشار کاری وارد توربین‌ها می‌کردند. فشار کاری دیگ‌های بخار بود. "برهم" و "ولینت" دارای دیگ‌های بخار یَرو و توربین‌های براون-کورتیس بودند؛ درحالیکه سه کشتی دیگر از دیگ‌های بخار بابوک و ویلکاکس و توربین‌های پارسونس استفاده می‌نمودند. کلاس "کوئین الیزابت" نخستین کلاس نبردناوهای سریع نیروی دریایی بریتانیا بود. مجموع توان طراحی ۵۶٬۵۰۰ اسب بخار کشتی برای سرعت ۲۳ گره و توان سرریز ۷۵٬۰۰۰ اسب بخار کشتی برای سرعت ۲۵ گره بود. در آزمایش‌ها همه کشتی به
برای سرعت ۲۵ گره بود. در آزمایش‌ها همه کشتی به توان بین ۷۱٬۰۰۰ تا ۷۶٬۵۰۰ اسب بخار کشتی دست یافتند که آن‌ها را با وجود افزایش وزن به سرعت ۲۴ گره رساند. این میزان در هنگام بازسازی به ۸۰٬۰۰۰ اسب بخار کشتی رسید تا کشتی‌ها بتوانند حداکثر سرعت خود را حفظ نمایند. حداکثر ظرفیت ۳۴۰۰ تن سوخت وجود داشت اما معمولاً به ۲۸۰۰ تن محدود می‌شد. این مقدار در بارگیری معمول تنها شامل ۶۵۰ تن سوخت می‌گردید. در سرعت ۱۰ گره کشتی‌ها دارای برد ۴۵۰۰ مایل دریایی بودند. محافظت. کلاس یک کمربند زرهی اصلیِ خط آب به ضخامت داشت که بین
یک کمربند زرهی اصلیِ خط آب به ضخامت داشت که بین جایگاه توپ‌ها کشیده شده بود. ضخامت این کمتر در طول عرشه اصلی به و کاهش میافت. جایگاه توپ‌ها در عرشه بالایی با زرهی به ضخامت تا و در عرشه میانی با زره تا محافظت می‌شد. دیوارپوش‌ها ضخامت یا داشتند. برجک هدایت از محافظت برخوردار بود. برجک‌های تسلیحات اصلی نیز محافظت در اطراف داشتند که در جلو به می‌رسید. زره سقف برجک‌های اصلی تا بود. توپ‌های در سنگرتوپها با زره محافظت می‌گشتند. عرشه سینه‌گاه همانند عرشه میانه کشتی ضخامت داشت. ضخامت عرشه در پشت کشتی به می‌رسید.
ضخامت داشت. ضخامت عرشه در پشت کشتی به می‌رسید. ساخت. ساخت چهار کشتی نخست در سال‌های ۱۳–۱۹۱۲ صورت گرفت. اچ‌ام‌اس "مالایا"، کشتی چهارم، هدیه ایالات فدرال مالایا، حاکمیت استعماری بریتانیا در شبه‌جزیره مالایی، بود. کشتی ششم با عنوان "آگینکورت" برای ساخت در سال‌های ۱۵–۱۹۱۴ برنامه‌ریزی شده بود که با آغاز جنگ جهانی اول لغو گردید. جزئیات ساخت:
طاروب (۱ ژوئن ۱۹۳۷)، خواننده لبنانی با اصلات چرکسی است. او دارای تابعیت اردن است و در دهه شصت و هفتاد میلادی به عنوان بازیگر و خواننده سینما به شهرت رسید. نام اصلی او امل اسماعیل جرکاس است، مدتی با محمد جمال خواننده لبنانی ازدواج کرد و با او یک گروه هنری تشکیل داد. او در سال ۱۹۹۴ حجاب داشت و به دلایل معنوی و مذهبی از دنیای هنر کناره‌گیری کرد.
موزلی بیکر (Moseley Baker) (20 سپتامبر ۱۸۰۲–۸ نوامبر ۱۸۴۸)، وکیل، سیاستمدار و افسر نظامی آمریکایی بود که به عنوان سخنگوی خانه نمایندگان آلاباما و همچنین دو دوره را در کنگره جمهوری تگزاس خدمت نمود، جاییکه فرایند استیضاح رئیس‌جمهوری ساموئل هیوستون را را رهبری نمود. او طی انقلاب تگزاس دسته‌ای از مردان را برای جنگ در ارتش تگزاس را رهبری کرد و در نبرد سن جاسینتو نیز مجروح شد. او را سرتیپ جمهوری شبه‌نظامیان تگزاس نامیدند. اوان زندگی. موزلی بیکر در ۲۰ سپتامبر ۱۸۰۲ میلادی در نورفک ویرجینیا بدنیا آمد. او فرزند هوریس
در نورفک ویرجینیا بدنیا آمد. او فرزند هوریس بیکر و ربکا موزلی بود. وی به مونتگومری آلاباما در جوانی نقل مکان نمود. در آنجا وکیل شده و همچنین مؤسس و اولین ویرایشگر «مونتگومری ادورتایزر» بود. او به عنوان نماینده در خانه نمایندگان آلاباما در ۱۸۲۹ میلادی انتخاب شده و به عنوان سخنگو انتخاب شد. بیکر ولخرجی کرد و عمیقاً بدهکار شد. در ۱۸۳۲ میلادی به دلیل کلاهبرادری از بانک آلاباما دستگیر شد. او به زودی فرار کرد و به سوی تگزاس مکزیکی راه خود را پیدا نمود. او وارد سان فلیپ دو آستین شد در حالی که تنها ۱ دلار در جیب
فلیپ دو آستین شد در حالی که تنها ۱ دلار در جیب خود داشت. بعد از این که ۱۰ دلار را از یکی دیگر از ساکنین قرض گرفت فعالیت حقوقی خود را افتتاح نمود. بیکر، همسرش و دخترشان در مارس ۱۸۳۵ میلادی به لیبرتی نقل مکان نمودند. در اکتبر او زمینی را در مستعمره لورنسو د ساوالا بر روی خلیج گلوستون بدست آورد. انقلاب تگزاس. ۱۸۳۵. با تند شدن روابط بین مستعمرات تگزاس و حکومت مکزیک، بیکر شروع به حمایت از استقلال مکزیک نمود. در ژوئیه ۱۸۳۵ میلادی، ژنرال مکزیک، مارتین پرفکتو د کاس قرارهای دستگیری بیکر و پنج نفر دیگر را صادر کرد
قرارهای دستگیری بیکر و پنج نفر دیگر را صادر کرد که همگی متهم به دلالی زمین و شراکت در «آشوب‌های آناهواک» بودند. مقامات محلی از اعمال این احکام امتناع کرده و آن افراد هیچگاه دستگیر نشدند. تمامی مردان در جوامع خود به خوبی مورد احترام قرار گرفته و این احکام تا حد زیادی سایر مستعمرات را خشمگین ساخت. این مسئله به همراه اخباری مبنی بر این که «کاس» در حالی رهبری نیروی بزرگ نظامی به سمت تگزاس است، موجب شد که بسیاری از مستعمرات جهت پذیرش ایده شورش آماده شوند. در ماه اوت، بیکر شروع به جذب نیروهایی کرد که مشتاق جنگ
اوت، بیکر شروع به جذب نیروهایی کرد که مشتاق جنگ برای استقلال بودند. جنگ در اکتبر ۱۸۳۵ میلادی شروع شد. بیکر در اولین نبرد در گونزالس سرباز وظیفه بود. هنگامی که آن نبرد پایان یافت، بیکر توده ارتش را به سمت سن آنتونیو همراهی کرد، جاییکه محاصره نیروهای «کاس» که در ایستگاه مبلغان آلامو استقرار یافته بودند را آغاز نمودند. چندین کشمکش جزئی طی محاصره روی داد. بیکر در نبرد گراس جنگید و در هجوم نهایی بر شهر اوایل دسامبر شرکت جست. نیروهای کاس شکست خوردند و از تگزاس به سمت بیرون حرکت کردند. درحالی که هیچ‌کدام از
به سمت بیرون حرکت کردند. درحالی که هیچ‌کدام از نیروهای مکزیکی در تگزاس باقی نماندند، بسیاری از تگزاسی‌ها معتقد بودند که جنگ تمام شده‌است. مردانی شامل بیکر ارتش را ترک کرده و به سوی خانواده‌هایشان بازگشتند. با این حال در فوریه ۱۸۳۶ میلادی، رئیس‌جمهور مکزیکی آنتونیو لوپز دو سانتا آنا دسته بزرگی از نیروهای مکزیکی را به سوی تگزاس رهبری نمود. سانتا آنا توده ای از نیروهای ارتشی خود را به سمت بکسار آورد، جاییکه در آنجا نیروهای تگزاسی کوچک مستقر در آلامو را محاصره نمودند. فرماندار تگزاسی ویلیام بی. تراویس افرادی
نمودند. فرماندار تگزاسی ویلیام بی. تراویس افرادی را حول آن منطقه ارسال کرد که طلب تجدید قوا می‌کردند. سال‌های آخر. از اکتبر ۱۸۳۶ میلادی تا ژوئن ۱۸۳۷ میلادی، بیکر در اولین کنگره جمهوری تگزاس با نمایندگی از شهرستان آستین خدمت نمود. او تلاش کرد تا هوستون را استیضاح کند، کسی که رئیس شهرستان جدید را انتخاب کرده بود؛ اما فرایند استیضاح دچار شکست شد. بیکر قبل از انقضای دوره تصدیش به شهرستان گلویستن نقل مکان کرد. او توانست در آنجا برای دور دوم از نوامبر ۱۸۳۸ تا ژانویه ۱۸۳۹ میلادی نیز خدمت کند. کنگره بعدی بیکر را
۱۸۳۹ میلادی نیز خدمت کند. کنگره بعدی بیکر را به عنوان سرتیپ شبه‌نظامیان منصوب ساخت. او اردویی را در مقابل سرخپوستان در طول رودخانه برازوس رهبری نمود. بیکر برای دور سوم جهت خدمت در ششمین کنگره در ۱۸۴۱ میلادی خدمت نمود، اما از آرکیبالد وینز با اختلاف یک رأی باخت. او مجدداً در ۱۸۴۲ میلادی بعد از هجوم ژنرال مکزیکی «آدریان وول» به بکسار به سمت سرتیپی گماشته شد. بیکر دسته‌ای از مردان را برانگیخت، اما مریض شده و مجبور شد تا فرماندهی را به گاردینر اسمیت واگذار کند. بیکر عداوتش را با هوستون ادامه داد و در نامه
کند. بیکر عداوتش را با هوستون ادامه داد و در نامه سرگشاده‌ای در ۱۸۴۴ میلادی این عداوت را به حد اعلی رسیاند، او در این نامه هوستون را اینگونه نامید: «بزرگترین نفرینی که پراویدنس در خشم و غضب خود می‌توانست به کشور ارسال نماید». بعد از مرگ همسرش، بیکر واعظ متدیست شد. او نوع مذهب خود را از طریق روزنامه خودش با عنوان «اونجلیست واقعی» ترویج نمود. گرچه که رهبران متودیستی که با برخی از آموزه‌های بیکر مخالف بودند از او خواستند که انتشار آن روزنامه را متوقف کرده و بیکر نیز درخواستش را رد کرد. بیکر در ۴ نوامبر ۱۸۴۸
نیز درخواستش را رد کرد. بیکر در ۴ نوامبر ۱۸۴۸ میلادی بر اثر تب زرد در هیوستون فوت کرد. جسد او ابتدا در قبرستان جفرسون دیویس قبل از انتقال به قبرستان اسقفی قرار گرفت. در ۱۹۲۹ میلادی، بقایای او نبش قبر شده و مجدداً در قبرستان ایالتی تگزاس قرار گرفت.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; ۸ کوه () یک فیلم درام ایتالیایی زبان محصول ۲۰۲۲ به کارگردانی فلیکس ون گرونینگن و شارلوت واندرمیرش می باشدکه فیلمنامه را از رمانی به همین اسم اثر پائولو کوگنتی اقتباس کرده است. این فیلم دوستی دو مرد را به نمایش می‌کشد که دوران کودکی خودشان را با هم در دهکده‌ای دوری در آلپ می‌گذرانند و بعددر بزرگسالی بار دیگر به هم می‌پیوندند. این فیلم برای نخستین باردر جشنواره فیلم کن در ماه مه ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. تولید. این فیلم به اندازه ۷ماه در
به نمایش درآمد. تولید. این فیلم به اندازه ۷ماه در کوه‌های آلپ کشور ایتالیا، تورین و نپال فیلمبرداری شد که در تابستان ۲۰۲۱ شروع شد. نقد. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر طبق ۱۴ نقد، ۹۳٪ تأیید و حد نسب امتیاز ۸٫۳۰/۱۰ را دارا می‌باشد.
ماده ۹۹ یک فیلم کمدی-درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی هاوارد دویچ و نویسندگی ران کاتلر است. این فیلم توسط کمپانی اوریون پیکچرز تهیه شده‌است و کیفر ساترلند، ری لیوتا، فارست ویتاکر، جان کریستوفر مک‌گینلی، روتانیا آلدا و لی تامپسون در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. موسیقی متن فیلم توسط دنی الفمن ساخته شده‌است. عنوان فیلم ظاهراً به یک خلأ قانونی اشاره دارد که بیان می‌کند، مگر اینکه بیماری/جراحتی مربوط به خدمت سربازی باشد، و او یک جانباز واجد شرایط دریافت مزایای بیمارستان وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات
مزایای بیمارستان وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا نیست. داستان. داستان این فیلم دربارهٔ چند پزشک که در یک بیمارستان قدیمی با وضعیت سختی روبرو هستند می‌باشد، که با مشکل تعداد زیاد بیماران و کمبود تخت برای رسیدگی به آنها رو به رو می‌باشند. پزشکان مصمم هستند به بهترین نحو به مردم خدمت کنند… تولید. این فیلم در کانزاس‌سیتی، میزوری، فیلمبرداری شده‌است. بسیاری از مکان‌های دیدنی مرکز شهر را می‌توان در معرفی فیلم و در سرتاسر آن مشاهده کرد، از جمله بنای یادبود لیبرتی مموریال بیمارستانی که در فیلم مورد
یادبود لیبرتی مموریال بیمارستانی که در فیلم مورد استفاده قرار گرفت، به نام بیمارستان سنت مری شناخته می‌شد و روبه‌روی بنای یادبود لیبرتی مموریال قرار داشت. بیمارستان سابق برای تخریب در سال ۲۰۰۴ برنامه‌ریزی شد و در سال ۲۰۰۵ تخریب شد تا راه را برای ساختمان جدید بانک فدرال رزرو باز کند. پاسخ انتقادی. این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت کرد و بر اساس ۱۴ بررسی در سایت راتن تومیتوز دارای امتیاز ۴۳٪ است. باکس آفیس. این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود (۱۳ مارس ۱۹۹۲) ۲٫۴۶ میلیون دلار (۴٫۷۵ میلیون دلار بر اساس شرایط امروزی)
دلار (۴٫۷۵ میلیون دلار بر اساس شرایط امروزی) به دست آورد و در ۱۲۶۲ سینما به نمایش درآمد و آن را در رتبه ششم فیلم آخر هفته قرار داد. مجموع درآمد ناخالص داخلی ۶٫۳۸ میلیون دلار (۱۲٫۳ میلیون دلار در شرایط امروزی) بود.
اولیور ایمز (Moseley Baker) (زادهٔ ۴ فوریه ۱۸۳۱ – درگذشتهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۹۵)، بازرگان، سرمایه‌گذار، نوع‌دوست و سیاستمدار جمهوری‌خواه اهل ایالات متحده بود که از ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۰ میلادی به عنوان سی و پنجمین فرماندار ماساچوست خدمت کرد. زندگی عمومی ایمز اساساً وقف توجیه پدر فقیدش اوکز ایمز شده بود، بازرگان و عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده که به‌خاطر نقشش در رسوایی کردیت مبایلر ۱۸۷۳ مورد توبیخ رسمی کنگره قرار گرفت و مدت کوتاهی پس از آن درگذشت. مدت خدمت وی همچنین به‌خاطر بروز دودستگی در دولت در رابطه با مسئله رشد جنبش
بروز دودستگی در دولت در رابطه با مسئله رشد جنبش اعتدال‌گرایی، معروف است. ایمز وارث و مدیریت کننده ملک پدر خود بود و بیشتر تجارت‌های وی را پیش برد. ایمز یک نوع‌دوست برجسته بود، به‌ویژه در زادگاه‌اش استون، جاییکه وی در ساخت و ساز یک تعداد ساختمان‌های که از لحاظ مهندسی چشمگیر بوده و توسط مهندس اچ. اچ. ریچاردسون ساخته شده و برخی از عمارت‌ها توسط طراح فردریک لا اولمستد طراحی شده بودند، نقش اساسی ایفا کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. اولیور ایمز در ۴ فوریه ۱۸۳۱ در استون، ماساچوست از ایولاین اوروایل (نام تولد: گیلمور)
ماساچوست از ایولاین اوروایل (نام تولد: گیلمور) و اوکس ایمز زاده شد. پدر وی (همراه با پدر و برادرش که آنها نیز اولیور نام داشتند) مالک فروشگاه بیل ایمز، بزرگترین تولیدکننده بیل در سطح ایالات متحده، بود. ایمز دوران مدرسه را در مدارس محلی به اتمام رسانده و پس از آن به نورت اتلبرو و لیسستر رفت تا در آکادمی‌های خصوصی آنجا بیشتر آموزش ببیند. وی قبل از اینکه در ۱۸۵۱ میلادی وارد دانشگاه براون شود، برای مدت کوتاه در کارخانه خانوادگی استخدام شد. وی برای مدت سه سال تحت یک برنامه آموزشی اختصاصی که تحت نظر رئیس دانشگاه
یک برنامه آموزشی اختصاصی که تحت نظر رئیس دانشگاه فرانسیس ویلاند قرار داشت، آموزش دید. حرفه تجاری. پس از پایان دانشگاه براون، ایمز وارد تجارت خانوادگی شد، تمامی ابعاد فرایند تولیدی را فرا گرفت و به عنوان فروشنده سیار شروع به کار کرد. ایمز در شبه‌نظامیان ماساچوست خدمت کرد و تا درجه نظامی سرهنگ دوم ترفیع نمود، اما قبل از آغاز جنگ داخلی آمریکا استعفا داد. در جریان جنگ داخلی، او از شعبه تولیدی شرکت نظارت نمود، تجارت را توسعه بخشیده و فرایندهای تولیدی را کارآمدتر کرد. خانواده وی در تجارت‌های خط آهن و سایر
کرد. خانواده وی در تجارت‌های خط آهن و سایر حوزه‌های صنعتی سرمایه‌گذاری نمود. زمانی که پدربزرگ وی اولیور ایمز سینیور در ۱۸۶۳ میلادی وفات کرد، اولیور نیز یکی از شرکای شرکت شد. رسوایی کردیت مبایلر و مرگ اوکس ایمز. پدر و عموی ایمز، اوکس و اولیور ایمز جونیور، از رهبران اصلی راه‌آهن یونیون پاسیفیک و همچنین از افراد اصلی در شرکت کردیت مبایلر آمریکا بودند، شرکت کاغذی که توسط افراد داخلی شرکت یونیون پاسیفیک به منظور منتقل کردن سود ساخت و ساز راه‌آهن به جیب شخصی خود، تأسیس گردیده بود. اوکس، زمانی که عضو کنگره نیز
تأسیس گردیده بود. اوکس، زمانی که عضو کنگره نیز بود، سهم خود در کردیت مبایلر را به یکی دیگر از اعضای کنگره به قیمت بسیار پایین‌تر از ارزش بازار آن بفروش رساند. زمانیکه این مسئله در ۱۸۷۲ میلادی فاش شد، یکی از کمیته‌های کنگره‌ای این عمل را رشوه برای تأثیرگذاری بر قانون راه‌آهن عنوان کرد. این رسوایی منتج به توبیخ رسمی اوکس ایمز در کنگره شده و وی پس از مدت نه چندان طولانی پس از این رویداد، درگذشت. اولیور ایمز میراث پدر خود، شبکه ملی تجارت‌های وی و ۶–۸ میلیون دلار دیون مرتبط با رسوایی را از پدر به ارث برد. وی
دیون مرتبط با رسوایی را از پدر به ارث برد. وی همچنین یکی از کسانی بود که وظیفه پیشبرد تجارت پدرش را بر عهده داشت. با گذشت چندین سال، ایمز توانست دیون را بپردازد، بیش از ۱ میلیون دلار را به عنوان ارثیه ارایه نموده و املاک پدر را میان وارثین توزیع نماید. جنگ حقوقی با جی گولد. در ۱۸۷۵ میلادی، جی گولد کنترل شرکت یونیون پاسیفیک را در دست گرفته و گروهی از سرمایه‌گذاران بوستون که اغلب متشکل از خانواده ایمز بودند، کنترل کردیت مبایلر را در دست گرفتند. کردیت مبایلر همچنین در باتلاق دعاوی حقوقی مرتبط با رسوایی
همچنین در باتلاق دعاوی حقوقی مرتبط با رسوایی فرورفته بود و سهام آن بخش عظیمی از دارایی اوکس ایمز را تشکیل می‌داد. تنها دارایی بزرگ این شرکت، یک سفته ۲ میلیون دلاری از شرکت یونیون پاسیفیک بود و ایمز کارهای حقوقی برای بازگرداندن ارزش این دارایی را آغاز کرد. گولد و یونیون پاسیفیک بالمقابل یک دعوای حقوقی باز نموده و به‌طور خصمانه کنترل شرکت کردیت مبایلر را در دست گرفتند، چیزی که منتج به اخراج ایمز از هیئت مدیره شرکت و توقف دعوای حقوقی وی شد. ایمز که هنوز یکی از سهامداران بود، یک دعوای حقوقی را باز نموده و رئیس
سهامداران بود، یک دعوای حقوقی را باز نموده و رئیس شرکت را مجبور نمود به پذیرفتن روند تصفیه در ۱۸۷۹ میلادی نموده و خود مدیر تصفیه شد. جنجال حقوقی آنها زمانی فروکش کرد که اکثریت سهام سهامداران بیرونی در ۱۸۸۰ میلادی توسط گولد خریداری شد. در جریان این جنگ حقوقی، ایمز سهم خود در خط آهن یونیون پاسیفیک سنترال برانچ، یک شرکت خط آهن مجزا که تنها روی کاغذ وجود داشت، را به ارزش ۲۵۰ دلار فی سهم به گولد فروخت. ایمز از این معامله سود هنگفتی به‌دست‌آورد و گولد نیز آنرا خریداری کرد تا قطعات مختلف را گردهم آورده و یک شبکه
کرد تا قطعات مختلف را گردهم آورده و یک شبکه کامل راه‌آهن ترااقلیمی تحت چتر یونیون پاسیفیک بسازد. اوایل حرفه سیاسی. ایمز به هدف توجیه کردن خاطره پدر فقید خود وارد زندگی سیاسی شد. فعالیت‌های اولیه سیاسی وی شامل عضویت در کمیته مدارس استون و ریاست کمیته محلی حزب دموکرات بود. سناتور ایالت. وی در ۱۸۷۹ میلادی به عنوان عضو مجلس ایالتی ماساچوست انتخاب گردیده و در این دوران شاهد تأسیس شهرک جدید کوتیج سیتی بود، جاییکه وی در آن یک خانه تابستانی داشت. وی همچنین عضو کمیته‌ای بود که از ساخت راه‌آهن و مدارس نظارت می‌کرد.
بود که از ساخت راه‌آهن و مدارس نظارت می‌کرد. معاون فرماندار ماساچوست (۱۸۸۳ – ۱۸۸۶ میلادی). ایمز در ۱۸۸۲ میلادی به عنوان معاون فرماندار ماساچوست خود را نامزد کرد. هرچند وی در این انتخابات برنده شد، اما جمهوری‌خواه رابرت آر. بیشاپ انتخاب فرمانداری را طی یک رقابت شدیداً تفرقه‌انگیز به دموکرات بنجامین باتلر واگذار کرد. ایمز از ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۶ میلادی تحت اداره فرماندار باتلر (۱۸۸۳ میلادی) و تحت اداره جمهوری‌خواه جورج دی. رابینسون (۱۸۸۴ – ۱۸۸۶ میلادی) خدمت کرد. در ۱۸۸۳ میلادی، مجلس نمایندگان ماساچوست مصوبه‌ای را به
میلادی، مجلس نمایندگان ماساچوست مصوبه‌ای را به منظور رفع اتهام پدر ایمز تصویب نموده و از کنگره درخواست نمود تا تصمیم توبیخ خود را بازنگری نماید. هنگام خدمت به عنوان معاون فرماندار، وی همچنین سهام ایالت در شرکت راه‌آهن نیو هاوین و هارتفورت، نیویورک و تونل هوساک را به ارزش اسمی ۱/۳ به فروش رساند. او در نخست برای فروش به قیمت نسبتاً پایین مورد انتقاد قرار گرفت، اما بعدها ملاحظه شد که معامله خوبی بوده‌است. فرماندار ماساچوست (۱۸۸۷ – ۱۸۹۰ میلادی). با بازنشسته شدن فرماندار رابینسون در ۱۸۸۶ میلادی، ایمز در
شدن فرماندار رابینسون در ۱۸۸۶ میلادی، ایمز در انتخابات فرمانداری ماساچوست برنده شده و برای سه دوره تک-ساله خدمت کرد. یکی از مسائل سیاسی عمده در دو دوره خدمت وی، استعفای او از شبه‌نظامیان ایالت قبل از آغاز جنگ داخلی آمریکا بود. ایمز با اشاره به اینکه او به‌جای خود کسی دیگری را برای خدمت استخدام نموده و جنگ ایالات متحده را از نظر مالی حمایت نموده بود، به این انتقادها پاسخ داد. هنگام خدمت به عنوان فرماندار، ایمز یک مدیر باکفایت بود و بیشتر بر مبنای شایستگی استخدام و تشویق می‌کرد تا بر مبنای سیاست. در ۱۸۸۷
استخدام و تشویق می‌کرد تا بر مبنای سیاست. در ۱۸۸۷ میلادی، او لایحه‌ای را امضاء نموده و کهنه‌سربازان نظامی را از مقررات خدمات غیرنظامی که تازه وضع شده بود مستثنی نمود، چیزی که خشم ترقی‌خواهان نسبت به وی را در پی داشت. در دوره فرمانداری وی، پروژه‌ای برای گسترش خانه ایالت ماساچوست تأیید گردید و خود وی در ۱۸۸۹ میلادی سنگ بنیاد عناصر جدید این خانه را گذاشت. تحصیلات. وی از بهبود مدارس عمومی در مقابل مدارس خصوصی دینی حمایت کرد. در جریان دوره دوم خدمت خود، وی مبلغ ۱٬۰۰۰ دلار را به کالج هولی کراس بخشش کرد، چیزی که
۱٬۰۰۰ دلار را به کالج هولی کراس بخشش کرد، چیزی که باعث خشم ضد-کاتولیک‌های ایالت شده و به قیمت رأی این گروه در انتخابات دور سوم فرمانداری وی در مقابل ویلیام ای. راسل شد. جنبش اعتدال‌گرایی. ایمز از کارهای انجمن اعتدال‌گرایی ماساچوست حمایت می‌نمود، اما مخالف قانونی شدن ممنوعیت الکل بود. او در میان طرفداران اعتدال‌گرایی محبوبیت خود را از دست داد. در ۱۸۸۹ میلادی، مجلس قانون‌گذاری یک متمم قانون اساسی ایالتی را تصویب و ممنوعیت الکل را قانونی کرد، اما این ممنوعیت در همه‌پرسی عموی که متعاقباً صورت گرفت رد شد.
در همه‌پرسی عموی که متعاقباً صورت گرفت رد شد. بازنشستگی و مرگ. در ۱۸۸۸ میلادی، سلامت وی شروع به ضعیف شدن کرد که احتمالاً ناشی از فشار کار عمومی و بازرگانی وی بود. وی شرکت در انتخابات ۱۸۸۹ را نپذیرفته و سنت فرماندارهای سه دوره‌ای حزب را ادامه داد. پس از ترک خدمت، او چندین بار برای استراحت به اروپا سفر کرد تا سلامتی خود را بازیابد. او در ۱۸۹۵ میلادی در خانه نورت ایستون خود درگذشت. زندگی شخصی و میراث. خانواده. ایمز در ۱۸۶۰ میلادی با آنا کوفین ری اهل نانتاکت ازدواج کرد. این زوج شش فرزند داشتند. کوچکترین پسر
ازدواج کرد. این زوج شش فرزند داشتند. کوچکترین پسر آنها، اوکس ایمز، گیاه‌شناس و ثعلب‌شناس معروف آمریکایی بود که عمارت‌های شکوهمندی در بوستون، مارتاز وین‌یارد و نورث استون داشت.
خجسته‌خانم جهانبانی ملقب به تاج‌الدوله، دومین همسر عقدی ناصر‌الدین‌شاه، مادر ولیعهد و دختر شاهزاده سیف‌الله میرزا جهانبانی قاجار، چهل و دومین پسر فتحعلی شاه قاجار بود. او نوهٔ فتحعلی شاه قاجار بود. تاج‌الدوله دختر عموی شکوه‌السلطنه و گلین‌ خانم (اولین همسر عقدی ناصرالدین شاه) بود. او مدتی بعد از فوت دخترش، عصمت‌الدوله (۱۳۲۳ ه.ق) درگذشت ولی از تاریخ دقیق فوت خودِ وی اطلاعی در دست نیست. زندگی شخصی. تاج‌الدوله از شاه صاحب دو فرزند شد به نام‌های معین‌الدین میرزا و عصمت‌الدوله. معین‌الدین میرزا که در سال
میرزا و عصمت‌الدوله. معین‌الدین میرزا که در سال ۱۲۶۸ه‍.ق متولد شد و یک سال بعد طی مراسمی خاص به ولیعهدی منصوب شد و در ۱۲۷۳درگذشت. فرزند دوم او دختری به نام عصمت‌الدوله بود که با دوست‌محمدخان معیرالممالک ازدواج کرد. خجسته‌خانم نزد شاه از احترام خاصی برخوردار بود. مجموعه تلویزیونی. در سریال جیران به کارگردانی حسن فتحی؛ نقش تاج‌الدوله را رعنا آزادی‌ور بازی کرده است.
آکیله لائورو (زاده ) خواننده ایتالیایی است. او نماینده سان مارینو در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
باشگاه فوتبال نائوچیکو یک باشگاه فوتبال است که هم‌اکنون در سری بی برزیل به رقابت می‌پردازد. نائوچیکو تنها باشگاه فوتبال در پرنامبوکو است که ۶ بار متوالی (از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۸) قهرمان ایالتی شده‌است. این باشگاه یک رقابت تاریخی با باشگاه‌های هم ایالتش اسپورت رسیفی و سانتا کروز دارد. ریشه Náutico را می‌توان در پایه‌گذاری باشگاه نائوچیکو د رسیف، توسط گروهی از قایقرانان (Náutico را می‌توان مستقیماً به «دریانوردی» ترجمه کرد) در سال ۱۸۹۸ ردیابی کرد، اما تاریخ رسمی تأسیس ۷ آوریل ۱۹۰۱ است. ورزشگاه. استادیوم خانگی
تأسیس ۷ آوریل ۱۹۰۱ است. ورزشگاه. استادیوم خانگی نائوچیکو، ورزشگاه داس افلیتوز است که در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۹ افتتاح شد. این اولین ورزشگاه در ایالت پرنامبوکو بود و حداکثر ظرفیت آن ۱۹۸۰۰ نفر بود.
ولادانا ووچینیچ (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا صربستانی است. او نماینده صربستان در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
پاتریک امت برک (Patrick Emmet Burke) (حدود سال ۱۸۳۰–۲۰ مه ۱۸۶۴)، حقوقدان، قانون‌گذاری ایالت میسوری و افسر جنگ داخلی بود. وی فرماندهی هنگ تیراندازان غربی و تیپ دوم، لشکر دوم سپاه شانزدهم ارتش تنسی را به‌عهده داشت. اوایل زندگی. برک، پسر والتر برک، در حدود سال ۱۸۳۰ در شهرستان تیپراری ایرلند متولد شد. در دوران کودکی او، خانواده‌اش به سنت لوئیس ایالت میسوری نقل مکان نمود. در ۸ ماه آوریل سال ۱۸۴۶، به‌عنوان یک دانشجوی سکولار وارد مدرسهٔ علمیهٔ وینسنتی در سنت مری بارنز واقع شهر پری وپل ایالت میسوری شد. در ۱ آوریل
واقع شهر پری وپل ایالت میسوری شد. در ۱ آوریل سال ۱۸۴۸ با درجه ممتاز فارغ شد. برک به‌محض برگشت به سنت لوئیس، منشی شرکت حقوقی گلوور و ریچاردسون شد. در سال ۱۸۴۹ به کانون وکلای ایالتی میسوری پذیرفته شد. برک پس از انتصاب جان سی. ریچاردسون به‌عنوان قاضی دادگاه عالی میسوری در سال ۱۸۵۷، با ساموئل تیلور گلور (که رئیس کانون وکلای سنت لوئیس درنظر گرفته شده بود)، وارد همکاری شد. فعالیت‌های قبل از جنگ. برک به‌عنوان حامی جناح بینتون حزب دموکرات میسوری فعالیت‌های سیاسی خود را آغاز نمود که مخالف لغو قانون سازش میسوری و
خود را آغاز نمود که مخالف لغو قانون سازش میسوری و احتمال گسترش برده‌داری در قلمروهای غربی بود. در سال ۱۸۵۵، به عنوان دموکرات بنتون، عضو گروه سنت لوئیس در نوزدهمین مجمع عمومی میسوری انتخاب شد. برک علاوه بر فعالیت‌های حقوقی و سیاسیش، در سازمان‌های شبه‌نظامی سنت لوئیس فعالانه شرکت می‌نمود. برک ستوان نخست دسته شبه‌نظامی نامور واشینگتن بلوز انتخاب شد و الی فوریه سال ۱۸۶۱ در این سمت خدمت نمود. فعالیت‌های اوایل جنگ. برک ظاهراً به دلیل دیدگاه جدایی‌طلبانهٔ اکثریت اعضای آن در ماه فوریه سال ۱۸۶۱ از واشینگتن بلوز
اعضای آن در ماه فوریه سال ۱۸۶۱ از واشینگتن بلوز استعفا داد. مدت کوتاهی پس از آن با سازمان مخفی داوطلبان طرفدار اتحادیه تحت سازماندهی فرانسیس پی. بلر. جونیر، عضو کنگره، ارتباط برقرار نمود. زمانی‌که در ماه مارس - آوریل سال ۱۸۶۱، داوطلبان به خدمت فدرال اعزام شدند، برک کاپیتان شرکت کی. پیاده‌نظام داوطلبانهٔ نخست میسوری (مدت سه ماه) گماشته شد. برک در ۱۰ مارس سال ۱۸۶۱، در دستگیری شبه‌نظامیان داوطلب در کمپ جکسون در کنارهٔ غربی سنت لوئیس و شورش مرگبار متعاقب آن در خیابان شهر که به ماجرای کمپ جکسون معروف شد، شرکت
خیابان شهر که به ماجرای کمپ جکسون معروف شد، شرکت نمود. در بحبوبهٔ خشونت و تنش بحران جدایی میسوری، برک با کاترین مککی ۲۷ ساله، دختر یک جریب‌کش ثروتمند مرتبط با اعضای برجستهٔ فرانسوی نخبگان سنت لوئیس، ازدواج نمود. عقد ازدواج آن‌ها در ۲۸ ماه مه سال ۱۸۶۱ در کلیسای کاتولیک اسامپشن رومان توسط پی. جی ریان پدر، منعقد شد. برک پس از درهم شکستن آتش‌بس پرایس - هارنی ترس در ۱۱ ژوئن با رهبری دسته کی، داوطلبان نخست میسوری، در عملیات جنگی موفقیت‌آمیز تصرف مرکز ایالت در شهر جفرسون و در نبرد کوچک اما مهم از نظر سوق الجیشی
جفرسون و در نبرد کوچک اما مهم از نظر سوق الجیشی بونویل، در شکست نیروهای تجزیه‌طلب گارد ایالتی میسوری شرکت نمود. برک در عملیات جنگی ارتشبد لاین در تعقیب سرلشکر استرلینگ پرایس، گارد ایالتی میسوری، شرکت نمود و در ۲ اوت سال ۱۸۶۱، در نبرد داگ اسپرینگ جنگید. در ۱۰ ماه اوت در جهنم خونین در نبرد ویلسون کریک جنگید و در گزارش رسمی سرلشکر اس.دی. استورگیس، به‌خاطر رهبریش در ضد حملهٔ فدرال که سبب استحکام خط فدرال در حملهٔ نهایی جنوب شد، از وی یادآوری شد. پس از عقب‌نشینی نیروهای فدرال به رولا، برک به سنت لوئیس برگشت و
نیروهای فدرال به رولا، برک به سنت لوئیس برگشت و تحت فرمان ارتشبد جان سی. فریمونت، در سازماندهی مجدد پیاده‌نظام نخست میسوری در توپخانهٔ خفیفهٔ نخست میسوری، سهم گرفت. برک (که درجهٔ کاپیتانی ایالت میسوری را داشت)، در اواخر سال ۱۸۶۱ درجهٔ «دائمی» استثنائی ستوان نخست در پیاده‌نظام سیزدهم ایالات متحده جدیداً ایجاد شده، تحت فرماندهی سرهنگ ویلیام تکسامه شرمن (اعتبار قبل از ۱۴ مه سال ۱۸۶۱)، به وی اعطاء شد. متعاقباً، اعتبار از ۲۴ اکتبر سال ۱۸۶۱، به کاپیتانی (ارتش دائمی) در پیاده‌نظام چهاردهم ایالات متحده، ارتقاء
دائمی) در پیاده‌نظام چهاردهم ایالات متحده، ارتقاء یافت. فرماندهی هنگ و تیپ. برک در ماه ژوئن سال ۱۸۶۲، از طرف همیلتون روون گمبل، فرماندار استانی میسوری، سرهنگ پیاده‌نظام تیراندازان غربی-داوطلبان چهاردهم میسوری، گماشته شد. در ماه ژوئیه، فرماندهی تیراندازان غربی در شهر کرینت ایالت می‌سی‌سی‌پی را به‌عهده گرفت. این هنگ به‌خاطر جنگ سخت و بی انتظامی، شهرت متفاوت داشت. برک برای سازماندهی مجدد، حفاری و حرفه‌ای سازی یگانه هنگ چند ایالتی، تلاش کرد. در ۳–۴ اکتبر سال ۱۸۶۲، برک شخصاً تیراندازان غربی را در زد و خوردهای
برک شخصاً تیراندازان غربی را در زد و خوردهای شدید دو روزه در جریان نبرد دوم کرینت، رهبری نمود. پس از نبرد، برک از طرف ارتشبد ویلیام اس. روزکرانس، فرمانده کرینت، مسئول تأمین امینت شهر، زندانیان کنفدراسیون، دور افتادگان از یگان و رسیدگی به تلفات بزرگ هر دو ارتش، منصوب شد. در خلال یازده ماه آینده، برک فرماندهی ناحیهٔ نظامی کرینت را به‌عهده داشت. هنگ تحت فرماندهی برک، کمپ دیویس، پاسگاه دور افتاده حصار بندی شده در شش مایلی جنوب کرینت بود، ساخت. تیراندازان غربی و سایر نظامیان تحت فرماندهی برک، بر سمت قسمت‌های