payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. تکامل در سراسر جهان تحت تأثیر تغییر توزیع گونه‌ها در اکوسیستم‌های حاره‌ای است، از این روی می‌توان بسیاری از گونه‌ها را از طریق اجداد حاره‌ای آنها ردیابی نمود. گونه‌ها به سرعت در مناطق حاره‌ای تکامل می‌یابند و اکولوژی زیستگاه را تغییر می‌دهند. این امر در مورد گونه‌های دریایی و خشکی، گونه‌های شمالی و جنوبی، خون‌گرم و خونسرد و گونه‌های پراکنده فعال و غیرفعال صادق است. به این ترتیب ما با نگاهی به تاریخ جغرافیای زیستی مناطق حاره، به درک عمیق‌تری از چگونگی توسعه اکولوژی استوایی فعلی دست می‌یابیم.
بوم‌شناسی بیماری ، زیرشاخه‌ای از بوم‌شناسی است که به سازوکارها، الگوها، و اثرات برهمکنش‌های میزبان و عامل بیماری‌زا، به ویژه بیماری‌های عفونی مربوط می‌شود. به عنوان مثال، چگونگی انتشار انگلها و تأثیر آن بر جمعیت‌ها و جوامع حیات وحش را بررسی می‌کند. با مطالعه جریان بیماری‌ها در محیط طبیعی، دانشمندان به دنبال درک بهتری هستند که چگونه تغییر در محیط ما می‌تواند شیوه سفر عوامل بیماریزار و دیگر بیماری‌ها را شکل دهد. بنابراین، بوم‌شناسی بیماری‌ها به دنبال درک پیوندها میان کنش‌ها و برهمکنش زیستی و تکامل بیماری است.
میان کنش‌ها و برهمکنش زیستی و تکامل بیماری است. بیماری‌های عفونی جدید در حال ظهور و ظهور مجدد (که هم حیات وحش و هم انسان را آلوده می‌کنند) با سرعت بی‌سابقه‌ای در حال افزایش است که می‌تواند پیامدهای پایداری بر سلامت عمومی، سلامت بوم‌سازگان و تنوع زیستی داشته باشد. &lt;templatestyles src="Hlist/styles.css" /&gt; عفونت‌های انگلی همراه با برخی بیماری‌های منتقله در حیات وحش وجود دارد که می‌تواند اثرات بهداشتی شدیدی بر افراد و جمعیت‌های خاص داشته باشد. فعل و انفعالات مداوم میزبان و انگل، بوم‌شناسی بیماری را در
مداوم میزبان و انگل، بوم‌شناسی بیماری را در محیط زیست حفاظت حیاتی می‌سازد. عوامل انسانی گسترش بیماری می‌تواند از طریق معرفی یا انتقال حیات وحش برای اهداف حفاظتی توسط انسان باشد. علاوه بر این، فعالیت‌های انسانی در حال تغییر شیوه حرکت بیماری‌ها در محیط طبیعی است.
«ناوک مژگان» یا «غم عشقت مرا از پای افکند» ترانه‌ای فارسی است که بیش از صد سال قدمت دارد. این ترانه توسط نادر گلچین، هایده ، ستار، مهران مدیری،دنگ شو، همایون شجریان و دیگران اجرا شده‌است.
جان ال. آلن جونیور یک روزنامه‌نگار و نویسنده آمریکایی است که به عنوان سردبیر وب سایت خبری کاتولیک "کروکس" که قبلاً مدیریت آن برعهده "بوستون گلوب بود،" اکنون توسط ای سایت کنترل می‌شود. آلن از هنگام تأسیس کروکس درسال ۲۰۱۴ به مدت ۱۶ سال در رم به عنوان ناظر واتیکان کار کرد و از سریر مقدس و پاپ به عنوان گزارشگر ملی کاتولیک به آن پوشش خبری می‌داد، وی بعداً به "بوستون گلوب" پیوست. او همچنین به‌عنوان تحلیلگر ارشد واتیکان در سی‌ان‌ان فعالیت دارد و در پوشش خبری برنامه‌های کنفرانس واتیکان در سال‌های ۲۰۰۵و ۲۰۱۳ حضور
کنفرانس واتیکان در سال‌های ۲۰۰۵و ۲۰۱۳ حضور داشت. آلن عضو ارتباط و رسانه سنت فرانسیس د سیلز در مؤسسه ورلد آن فایر می‌باشد و برای آن کار می‌کند. این مؤسسه توسط اسقف رابرت بارون تأسیس شده‌است. آلن نویسنده دوازده کتاب در مورد کلیسای کاتولیک می‌باشد. او دو بیوگرافی از پاپ بندیکت شانزدهم نوشته‌است. زندگی‌نامه. آلن متولد ۱۹۶۵، در هیز، کانزاس بزرگ شد. او در سال ۱۹۸۳ از دبیرستان توماس مور پرپ-ماریان که توسط کاپوچین تأسیس شده‌است، فارغ‌التحصیل شد. او مدرک لیسانس فلسفه خود را از دانشگاه ایالتی فورت هایس و مدرک
فلسفه خود را از دانشگاه ایالتی فورت هایس و مدرک کارشناسی ارشد در مطالعات دینی را از دانشگاه کانزاس دریافت نموده‌است و برای چندین سال، در رشته روزنامه‌نگاری تدریس کرده‌است و همچنین بر روی روزنامه دانش آموزی، شوالیه، در دبیرستان نوتردام در شرمن اوکس، کالیفرنیا نظارت داشت. او طی مدتیکه در پوشش خبری مرگ پاپ ژان پل دوم، حاضر بود اغلب در سی‌ان‌ان ظاهر می‌شد. آلن سپس تحلیلگر ارشد واتیکان در سی‌ان‌ان شد. او همچنین در زمینه مسائلی که در واتیکان رخ می‌دهد و آخرین رویدادها پوشش خبری ارائه می‌کند. در ۵ نوامبر ۲۰۱۱،
پوشش خبری ارائه می‌کند. در ۵ نوامبر ۲۰۱۱، کالج سنت مایکل در دانشگاه تورنتو مدرک دکترای افتخاری حروف مقدس را به او اعطا کرد. آلن همچنین دکترای افتخاری را از دانشگاه لوئیز در رومیوویل، ایلینوی دریافت کرده‌است. کالج سنت مایکل در کولچستر، ورمانت؛ و دانشگاه دالاس، ایروینگ، تگزاس. در سال ۲۰۱۴، آلن به عنوان دستیار ویراستار با "بوستون گلوب" مشغول به کار شد و به راه اندازی وب سایت آن، "کروکس" کمک کرد. در سال ۲۰۱۶، "بوستون گلوب"مالکیت وب سایت "کروکس" و مالکیت معنوی آن را به آلن اختصاص داد. اکنون کروکس بر مبنای درآمد
را به آلن اختصاص داد. اکنون کروکس بر مبنای درآمد تبلیغاتی، سندیکا و مجوز و همچنین حمایت‌های خیریه فعالیت دارد. آلن و همسرش الیز که همچنین به عنوان خبرنگار ارشد برای "کروکس" خدمت می‌کند، در رم زندگی می‌کنند. انتشارات. علاوه بر نوشتن مقاله در ستون و گاه قطعات دیگر برای ان‌سی‌آر، آلن به عنوان روزنامه‌نگار در نیویورک تایمز، واشینگتن پست، وال استریت ژورنال، سی‌ان‌ان، ان‌پی‌آر، تبلت، عیسی، دومین نظر، ملت، میامی هرالد، شیار آلمانی، آیریش اگزمینر کار کرده‌است.
طرح توسعه حرم شاهچراغ موسوم به طرح ۵۷ هکتاری، طرح گسترش حرم شاهچراغ در شهر شیراز است. بر اساس این طرح، قسمت زیادی از بافت تاریخی شیراز که در آن ۲۰۰ خانه تاریخی قرار دارد، تخریب می‌شود تا حرم شاهچراغ گسترش یابد. تخریب بافت تاریخی شیراز برای توسعه حرم شاهچراغ، مورد اعتراض و بحث برانگیر است. تاریخچه. حرم شاهچراغ، آرامگاه احمد بن موسی، ملقب به شاهچراغ، پسر موسی کاظم، امام هفتم شیعیان است که در کنار میدانی به نام احمدی در شهر شیراز قرار دارد. مادر ابواسحاق اینجو، پادشاه فارس، در سال ۷۴۵ هجری بر مقبره او گنبد
پادشاه فارس، در سال ۷۴۵ هجری بر مقبره او گنبد بلند و وسیعی ساخت. در دوران شاه اسماعیل صفوی شاهچراغ توسعه یافت و به مرکز گسترش شیعه‌گری در جنوب ایران بدل شد. در دوران پهلوی، گنبد قدیمی آرامگاه را تعویض کردند و در دوران زمامداری سید علی خامنه‌ای توسعه حرم یک بار دیگر در دستور کار قرار گرفت. تخریب بافت تاریخی مجاور حرم شاهچراغ، از دهه ۱۳۶۰ آغاز شد که در آن چندین خانه تاریخی نابود شد. در نیمه دوم دهه ۷۰ نیز تحت عنوان طرح بین‌الحرمین، حدود هفت هکتار دیگر از بافت تاریخی جنوب حرم تخریب شد. طرح توسعه حرم شاهچراغ،
تاریخی جنوب حرم تخریب شد. طرح توسعه حرم شاهچراغ، در سال ۱۳۸۹ و در زمان ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، در شورای عالی شهرسازی و معماری به تصویب رسید و عملیات اجرایی آن از همان زمان آغاز شد. پس از چهار سال به علت مغایرت با «طرح جامع شهر شیراز» منتفی شد و کار به شکایت کشید و دولت حسن روحانی درخواست کرد قوه قضائیه وارد ماجرا شود. اجرای این طرح در سال ۱۴۰۰ و با روی کار آمدن دولت ابراهیم رئیسی مجدداً از سر گرفته شد. و موجب نگرانی مردم شیراز و کنشگران فرهنگی این شهر شد که در کارزاری از عزت‌الله ضرغامی، وزیر میراث
شد که در کارزاری از عزت‌الله ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، درخواست کردند این طرح را متوقف کند. تخریب آثار تاریخی. در بافت تاریخی این طرح، ۲۵۰۰ اثر تاریخی ارزشمند وجود دارد که ۴۱۰ اثر در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است. تا بهمن ۱۴۰۱ بالغ بر ۲۰ هکتار از بافت تاریخی شیراز که نمایانگر تاریخ شهرنشینی در ایران در عصر زندیه است تخریب شده‌است. خانه شمس سلیمی و خانه یدالله منتصری مربوط به دوره قاجار و جز آثار ملی ایران همراه با ۱۵ اثر دیگر جزو خانه‌های تخریب شده‌است. همچنین در سال ۱۳۹۳ خانه
خانه‌های تخریب شده‌است. همچنین در سال ۱۳۹۳ خانه حلی‌ساز، که در سال ۱۳۸۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده بود، تخریب و زمین این خانه تاریخی آسفالت شد. در همان زمان با توجه به احتمال تخریب دیگر خانه‌های تاریخی قرار گرفته در محله اسکندری در محدوده شاهچراغ، یگان حفاظت اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان فارس در این محله مستقر شد. برخلاف آنچه از سوی رسانه‌های حکومتی عنوان می‌شود، در طرح توسعه حرم شاهچراغ، ۳۶۰ هکتار از بافت تاریخی شیراز تخریب خواهد شد نه ۵۷ هکتار. به گفته طراحان قرار است با این تخریب‌ها و سپس
به گفته طراحان قرار است با این تخریب‌ها و سپس توسعه حرم «شیراز تبدیل به بزرگ‌ترین شهر زیارتی خاورمیانه شود». به گفته مهدی حاجتی، عضو پیشین و برکنار شده شورای شهر شیراز، خانه شهرام بهرامی، «مهم‌ترین و زیباترین خانه در آستانه تخریب» در محدوده این طرح است.
کورنلیا کلارک (؛ – ) یک عکاس طبیعت از گرینل، آیووا بود. بیش از ۱۲۰۰ عکس از او در مجلات، دایره المعارف‌ها، کتاب‌ها و روزنامه‌ها منتشر شد. اولین عکس‌های منتشر شده او از گربه‌های خانگی‌اش، پیتر و پولی بود که بعدها به کتاب برای کودکان تبدیل شد. با پیشرفت مهارت‌هایش، شهرت با گرفتن عکس از اشیاء در طبیعت گسترش یافت. تخصص او حشرات و گیاهان بود. او همچنین عکس‌های مختلفی از مناظر طبیعی، به‌ویژه از منطقه اطراف خانه‌اش در گرینل، آیووا گرفت. بسیاری از عکس‌های اصلی و نگاتیوهای بشقاب شیشه‌ای در مجموعه‌های کتابخانه جامعه
بشقاب شیشه‌ای در مجموعه‌های کتابخانه جامعه دریک، موزه تاریخی گرینل، و انجمن تاریخی ایالتی آیووا قرار دارند. زندگی‌نامه. کورنلیا کلارک در شمال گرینل، آیووا در ۴ ژوئیه ۱۸۸۴ به دنیا آمد. مادرش چند ساعت پس از تولدش فوت کرد و کورنلیا توسط پدرش، ری کلارک بزرگ شد. کورنلیا کودکی نسبتاً تنهایی داشت و بیشتر وقت خود را تنها یا با پدرش می‌گذراند. او در سنین جوانی پدرش را هنگام عکاسی از نزدیک زیر نظر گرفت. اولین عکس‌هایی که گرفت از گربه‌هایش بود. با تشویق پدرش، او مهارت‌ها و توانایی‌های خود را در گرفتن عکس‌هایی از
و توانایی‌های خود را در گرفتن عکس‌هایی از حیوانات و گیاهان که جزئیات باورنکردنی را نشان می‌دهند، بروز داد. او در دبیرستان گرینل و کالج گرینل تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۹ فارغ التحصیل شد. در دوران دانشجویی، کلارک برای دفتر روابط عمومی کالج عکس می‌گرفت. در سال‌های بعد، او موزه‌دار افتخاری موزه گیاهان خشک شده کالج گرینل بود. از عکس‌های او توسط استادان در تدریس استفاده شد، به ویژه هنری کونارد، که پس از مرگ کورنلیا عکس‌های او را در به‌دست آورد. حرفه. کلارک برای اولین بار با یک سری عکس از گربه‌های خانگی خود، پیتر و
بار با یک سری عکس از گربه‌های خانگی خود، پیتر و پولی، توجه ملی را به خود جلب کرد. او با پوشاندن لباس‌های مینیاتوری به گربه‌ها و با مبلمان مینیاتوری که خود ساخته بود از آنها عکس‌ گرفته بود. این سری عکس‌ها در سال ۱۹۱۱ در مجله کانتی لایف این امریکا منتشر شد. این عکس‌ها با زیرنویس‌هایی همراه بود که داستان دو بچه گربه را نشان می‌داد که با هم بزرگ شدند، عاشق شدند، ازدواج کردند، تشکیل خانواده دادند و کارهایی شبیه بزرگسالان انجام دادند. این عکس‌ها بسیار محبوب بودند. در سال ۱۹۱۲ کورنلیا همکاری خود را با الیزابت هیس
در سال ۱۹۱۲ کورنلیا همکاری خود را با الیزابت هیس ویلکینسون آغاز کرد. ویلکینسون قبلاً چندین کتاب برای کودکان نوشته بود و هر دو با هم کار کردند تا این داستان را به یک کتاب تبدیل کنند. این کتاب به‌نام ، پیتر و پولی توسط شرکت دبل‌دی در سال ۱۹۱۲ منتشر شد. عکس‌های کلارک در سراسر کشور در نسخه رنگی ظاهر می‌شوند. بسیاری از اسلایدهای شیشه‌ای عکس‌های پیتر و پولی توسط کتابخانه جامعه دریک در گرینل، آیووا نگهداری می‌شود. علاوه بر این، موزه تاریخی گرینل چندین وسیله و ابزار مرتبط با زندگی کورنلیا، از جمله دوربین او و
ابزار مرتبط با زندگی کورنلیا، از جمله دوربین او و کارت‌های متعددی که با عکس‌های او ساخته شده است را نگهداری می‌کند. وقتی کلارک مخاطبان بیشتری پیدا کرد، چندین مقاله در مورد تکنیک‌هایی که او استفاده می‌کرد نوشته شد. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۲، دموین ریجسترز مقاله‌ای با عنوان «کورنلیا کلارک چگونه این کار را انجام می‌دهد» درج کرد. او ایده‌های بیشتری را در دو مقاله برای عصر عکس (مجله آمریکایی عکاسی) ارائه داد. در این مقاله‌ها او توضیح داد که چگونه اشیاء را از دنیای طبیعی به خانه خود بیاورد تا آنها را به نمایش بگذارد و
به خانه خود بیاورد تا آنها را به نمایش بگذارد و طبیعت را در اتاق نشیمن خود بازسازی کند تا امکان نمایش نزدیک از گیاهان را بدون استفاده از لنز زوم فراهم کند. از صدها عکس گیاه‌شناسی منتشر شده، اکثر آنها در خانه یا نزدیک خانه او در آیووا گرفته شده‌اند. او همچنین عکس‌های زیادی از منطقه اطراف محدوده مسکونی خود گرفت. او عضوی بی‌ادعا در جامعه بود و بسیاری تا پس از مرگش متوجه میزان موفقیت او نشدند. کشف مجدد آثار کلارک. میزان زیادی از آثار کلارک تا حد زیادی از بین رفت تا اینکه در سال ۲۰۱۷ مورخ دن کایزر شروع به تحقیق
تا اینکه در سال ۲۰۱۷ مورخ دن کایزر شروع به تحقیق در مورد داستان او کرد. برخی از آثار و تصاویر از زندگی و کار او در مجموعه‌های موزه تاریخی گرینل و آرشیو کتابخانه جامعه دریک بود. این مجموعه بیشتر تصاویر اولیه گربه، عکس های کورنلیا و پدرش و دوربین او بودند. از عکس‌های گیاه شناسی در میان مجموعه‌های آیووا وجود نداشت. تحقیقات کایزر میزان آثار منتشر شده او را آشکار کرد. تخمین زده می‌شود که بیش از ۱۲۰۰ عکس از او در مجلات علمی، کتاب‌های درسی و تعدادی دایره المعارف منتشر شده است که بسیاری از آن‌ها مدت‌ها پس از مرگ
منتشر شده است که بسیاری از آن‌ها مدت‌ها پس از مرگ او منتشر شده‌اند. تحقیقات کایزر همچنین معمایی را کشف کرد که چه اتفاقی برای صفحات شیشه‌ای عکس‌های گیاه‌شناسی که او هنگام کار برای کالج گرینل خلق کرده بود، افتاد. از طریق تحقیقات خود، او متوجه شد که این صفحات طراحی شده در انجمن تاریخی ایالت آیووا نگهداری می‌شدند و به اشتباه به عنوان کار هنری کونارد، استاد کالج گرینل که از آثار او به طور گسترده در تدریس خود استفاده کرده بود، برچسب‌گذاری شده بود. از طریق کار کایزر و اعضای موزه تاریخی گرینل، صفحات شیشه‌ای پیدا،
و اعضای موزه تاریخی گرینل، صفحات شیشه‌ای پیدا، شناسایی و نمایه‌سازی شدند و منتخبی از ۱۰۰ عدد دیجیتالی شد. در سال ۲۰۱۹، موزه تاریخی گرینل "سالگرد کورنلیا کلارک" را جشن گرفت. نمایشگاهی از آثار او در گالری استوارت مرکز هنرهای منطقه گرینل و کتابخانه جامعه دریک به نمایش گذاشته شد. در سال ۲۰۲۱، آثار او به تالار مشاهیر زنان آیووا راه یافت. زندگی شخصی. یک تصادف اتومبیل در سال ۱۹۲۹ آغاز سال‌های پایانی زندگی کورنلیا بود. در این تصادف کورنلیا و پدرش مجروح و راننده اتومبیل کشته شد. اندکی بعد از این تصادف، جسمش ضعیف و
کشته شد. اندکی بعد از این تصادف، جسمش ضعیف و سلامتی‌اش در خطر بود و در دهه ۱۹۳۰ تشخیص داده شد که او به سرطان مبتلا است. او در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۶ درگذشت و در گورستان هیزلوود به همراه مادر و پدرش در گرینل، آیووا به خاک سپرده شد.
بیکاری فناورانه یا بیکاری تکنولوژیک (به انگلیسی:Technological unemployment) به از دست دادن مشاغل ناشی از تغییرات و پیشرفت در تکنولوژی اشاره دارد. بیکاری تکنولوژیک یک نوع بیکاری ساختاری است. تغییرات تکنولوژیکی معمولاً شامل معرفی ماشین‌های «مکانیکی-عضلانی» برای حذف کار دستی یا فرآیندهای «ذهنی- مکانیکی» کارآمدتر (خودکارسازی) می‌شود و نقش انسان در این فرایندها را به حداقل می‌رسد. همان‌طور که حیواناتی چون اسب‌ها به‌تدریج به‌عنوان وسیله‌ای برای حمل‌ونقل با خودرو و کارگر با تراکتور منسوخ شدند، مشاغل انسان‌ها نیز
و کارگر با تراکتور منسوخ شدند، مشاغل انسان‌ها نیز در طول تاریخ مدرن تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. نمونه‌های تاریخی شامل بافندگان صنعتگر بریتانیایی است که پس از معرفی ماشین‌های بافندگی مکانیزه به فقر رسیدند. در طول جنگ جهانی دوم، دستگاه «Bombe» آلن تورینگ هزاران داده رمزگذاری شده به ارزش هزاران سال را در چند ساعت فشرده و رمزگشایی کرد. یک مثال معاصر از بیکاری تکنولوژیک، حذف صندوق‌داران خرده‌فروشی توسط پدیده‌هایی چون فروشگاه‌های بدون صندوق‌دار همانند آمازون گو و دستگاه‌های خودکار است. به‌طور گسترده پذیرفته
گو و دستگاه‌های خودکار است. به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است که تغییرات تکنولوژیکی می‌تواند باعث از دست دادن مشاغل در کوتاه مدت شود. این دیدگاه که پیشرفت تکنولوژیک می‌تواند منجر به افزایش پایدار بیکاری شود اما مدت‌هاست که بحث‌برانگیز بوده‌است. شرکت کنندگان در بحث‌های بیکاری تکنولوژیک را می‌توان به‌طور کلی به خوش‌بینان و بدبینان تقسیم کرد. "خوش‌بینان" موافق هستند که نوآوری ممکن است در کوتاه مدت برای مشاغل مخرب باشد، با این حال معتقدند که اثرات جبرانی مختلف تضمین می‌کند که هرگز تأثیر منفی بلندمدت بر مشاغل وجود
می‌کند که هرگز تأثیر منفی بلندمدت بر مشاغل وجود نخواهد داشت. در حالی که "بدبینان" معتقدند که حداقل در برخی شرایط، فناوری‌های جدید می‌تواند منجر به کاهش پایدار در تعداد کل کارگران شاغل شود. عبارت انگلیسی «technological unemployment» توسط اقتصاددان شناخته شده، جان مینارد کینز در دهه ۱۹۳۰ میلادی رایج شد. به گفته او بیکاری تکنولوژیک «فقط یک مرحله موقتی از ناسازگاری» است. با این حال، موضوع ماشین‌هایی که کار انسان را جابه‌جا یا حذف می‌کنند حداقل از زمان ارسطو مورد بحث بوده‌است. در جهان غرب و تا قبل از قرن هجدهم،
بحث بوده‌است. در جهان غرب و تا قبل از قرن هجدهم، هم نخبگان و هم مردم عادی به‌طور کلی دیدگاه بدبینانه ای نسبت به بیکاری تکنولوژیک، حداقل در مواردی که این موضوع مطرح می‌شد، داشتند. به دلیل کم بودن نرخ بیکاری در بسیاری از تاریخ پیشامدرن، این موضوع به ندرت یک نگرانی برجسته در آن جوامع بود. در قرن هجدهم، ترس از تأثیر ماشین‌آلات بر مشاغل با رشد بیکاری گسترده، به‌ویژه در بریتانیای کبیر که در آن زمان در خط مقدم انقلاب صنعتی قرار داشت، تشدید شد. با این حال، برخی از متفکران اقتصادی شروع به استدلال علیه این ترس‌ها
متفکران اقتصادی شروع به استدلال علیه این ترس‌ها کردند و ادعا کردند که نوآوری کلی اثرات منفی بر مشاغل نخواهد داشت. این استدلال‌ها در اوایل قرن ۱۹ توسط اقتصاددانان کلاسیک رسمیت یافت. در طول نیمه دوم قرن نوزدهم، به‌طور فزاینده ای آشکار شد که پیشرفت تکنولوژی به نفع همه بخش‌های جامعه، از جمله طبقه کارگر است و نگرانی در مورد تأثیر منفی نوآوری کاهش یافت. اصطلاح «مغالطه لادیت» برای توصیف این تفکر ابداع شد که نوآوری اثرات مضر دائمی بر اشتغال دارد. این دیدگاه که بعید است فناوری منجر به بیکاری طولانی مدت شود، بارها
است فناوری منجر به بیکاری طولانی مدت شود، بارها توسط اقلیتی از اقتصاددانان به چالش کشیده شده‌است. در اوایل دهه ۱۸۰۰ میلادی این افراد شامل دیوید ریکاردو نیز بود. ده‌ها اقتصاددان در مورد بیکاری تکنولوژیک در جریان تشدید کوتاه بحث‌هایی که در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ اوج گرفت، هشدار داده بودند. به ویژه در اروپا، هشدارهای بیشتری در دو دهه پایانی قرن بیستم وجود داشت، زیرا مفسران به افزایش پایدار بیکاری اشاره کردند که بسیاری از کشورهای صنعتی از دهه ۱۹۷۰ متحمل شدند. با این حال، اکثریت واضحی از اقتصاددانان حرفه ای و عموم
حال، اکثریت واضحی از اقتصاددانان حرفه ای و عموم مردم علاقه‌مند دیدگاه خوش‌بینانه‌ای را در بیشتر قرن بیستم داشتند. در دهه دوم قرن بیست و یکم، تعدادی از مطالعات منتشر شد که نشان می‌داد بیکاری تکنولوژیک ممکن است در سراسر جهان افزایش یابد. به عنوان مثال، استادان دانشگاه آکسفورد، کارل بندیکت فری و مایکل آزبورن، تخمین زده‌اند که ۴۷ درصد از مشاغل ایالات متحده در معرض خطر خودکارسازی هستند. با این حال، یافته‌های آن‌ها اغلب اشتباه تفسیر شده‌است، و آنها در رسانه خبری PBS NewsHours بیان داشتند که یافته‌های آنها لزوماً
NewsHours بیان داشتند که یافته‌های آنها لزوماً به معنای بیکاری تکنولوژیک در آینده نیست. در حالی که بسیاری از اقتصاددانان و مفسران همچنان استدلال می‌کنند که چنین ترس‌هایی بی‌اساس هستند، همان‌طور که در بیشتر دو قرن گذشته پذیرفته شده بود، نگرانی در مورد بیکاری تکنولوژیک بار دیگر در حال افزایش است. گزارشی در "وایرد" در سال ۲۰۱۷ میلادی از افراد آگاه مانند جین اسپرلینگ اقتصاددان و استاد مدیریت اندرو مک آفی نقل می‌کند که مدیریت از دست دادن شغل موجود و قریب‌الوقوع به دلیل اتوماسیون یک «مسئله مهم» است. نوآوری‌های
به دلیل اتوماسیون یک «مسئله مهم» است. نوآوری‌های تکنولوژیکی اخیر این پتانسیل را دارد که انسان‌ها را در زمینه‌های حرفه‌ای، یقه سفید، کم مهارت، خلاق و سایر «شغل‌های ذهنی» جابجا کند. گزارش توسعه جهانی بانک جهانی در سال ۲۰۱۹ استدلال می‌کند که اتوماسیون کارگران را جابجا می‌کند ولی با این حال نوآوری‌های تکنولوژیکی صنایع و مشاغل جدید بیشتری را در تعادل ایجاد می‌کند.
ویلیام ریچارد میلر (انگلیسی: William Richard Miller) زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۴۷م، در پنسیلوانیا، یک روان‌شناس بالینی و استاد روان‌شناسی و روان‌پزشکی در دانشگاه نیومکزیکو است. وی سهم بزرگی در ابداع شیوه مشورت - درمانی مصاحبه انگیزشی داشته‌است. پیشینه. ویلیام ریچارد میلر در سال ۱۹۷۶م، در رشته روان‌شناسی بالینی از دانشگاه اورگن فارغ‌التحصیل گردید. سپس در دانشگاه نیومکزیکو مشغول تدریس و تحقیق شد. تدریس وی شامل طیف گسترده‌ای از موضوعاتی مانند اعتیاد به الکل، روان‌شناسی غیرطبیعی و پیشگویی‌های عامل؛ و تحقیقات وی بیشتر بر
و پیشگویی‌های عامل؛ و تحقیقات وی بیشتر بر روان‌شناسی تغییر متمرکز بوده‌است. میلر که او را به عنوان یکی از مبتکران اصلی مصاحبه انگیزشی می‌شناسند، در دانشگاه‌های متعدد از جمله دانشگاه نیو ساوت ولز، دانشگاه استنفورد، و دانشگاه برگن به عنوان استاد مهمان تدریس کرده‌است. مصاحبه انگیزشی. مصاحبه انگیزشی یک شیوه مشورت و مصاحبه ای هدفمند است. هدف از این مصاحبه ایجاد تغییرات مطلوب در رفتار متقاضی بر اساس منطق و تحلیل خود شخص متقاضی از شرایط است. وظیفه مصاحبه گر تعیین تکلیف و نصیحت متقاضی نیست، بلکه باید شنونده ای
تکلیف و نصیحت متقاضی نیست، بلکه باید شنونده ای صبور و نکته سنج باشد و بتواند منطق و دلایل متقاضی را درک کرده و نهایتاً به متقاضی کمک کند تا افکار خود را سازمان داده و تبیین کند. تصمیم نهایی برای ایجاد تغییر، برای مثال ترک سیگار بر عهده خود شخص متقاضی خواهد بود. با این حال مصاحبه گر در ارتقاء سطح خودآگاهی متقاضی از احساسات خود و تبیین افکار مبهم و نهایتاً تقویت تعهد اجرایی خود به تصمیمش مشارکت خواهد داشت.
گزارش توسعه جهانی (به انگلیسی: World Development Report با سرواژه WDR) یک گزارش سالانه است که از سال ۱۹۷۸ میلادی توسط بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (IBRD) یا بانک جهانی منتشر می‌شود. هر WDR تجزیه و تحلیل عمیقی از جنبه خاصی از توسعه اقتصادی را ارائه می‌دهد. گزارش‌های گذشته موضوعاتی مانند کشاورزی، جوانان، عدالت، ارائه خدمات عمومی، نقش دولت، اقتصادهای در حال گذار، نیروی کار، زیرساخت‌ها، بهداشت، محیط زیست، مدیریت ریسک و فقر را مورد توجه قرار داده‌اند. این گزارش‌ها شناخته شده‌ترین کمک بانک جهانی به تفکر در
شناخته شده‌ترین کمک بانک جهانی به تفکر در مورد توسعه است. گزارش توسعه جهانی ۲۰۲۱. "گزارش توسعه جهانی ۲۰۲۱: داده‌ها برای زندگی بهتر"، پتانسیل فوق‌العاده تغییر چشم‌انداز داده‌ها را برای بهبود زندگی مردم فقیر بررسی می‌کند، در حالی که پتانسیل این داده‌ها را برای باز کردن درهای پشتی که می‌تواند به افراد، مشاغل و جوامع آسیب برساند را نیز بررسی می‌کند. این گزارش استفاده‌های مختلف از داده‌ها را به عنوان یک کالای عمومی و همچنین استفاده شده توسط بازیگران خصوصی برای افزایش بهره‌وری مورد مطالعه قرار می‌دهد. این گزارش
بهره‌وری مورد مطالعه قرار می‌دهد. این گزارش مکانیسمی را بررسی می‌کند که می‌تواند برای اطمینان از استفاده سودمند و پایدار از داده‌ها ایجاد شود.
ریچارد اندرسون فالک (زاده ۱۳ نوامبر ۱۹۳۰) استاد بازنشسته آمریکایی حقوق بین‌الملل در دانشگاه پرینستون، و رئیس هیئت امنای ناظر حقوق بشر اروپا-مدیترانه است. در سال ۲۰۰۴، او به عنوان نویسنده یا مؤلف ۲۰کتاب و ویراستار یا ویراستار ۲۰جلد کتاب دیگر فهرست شد. فالک به‌طور گسترده‌ای تاکنون چندین کتاب نوشته شده در مورد حقوق بین‌الملل و سازمان ملل متحد را منتشر کرده است. در سال ۲۰۰۸، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد (UNHRC) فالک را از سال ۱۹۶۷ برای یک دوره شش ساله به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق
گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در سرزمین‌های فلسطینی اشغالی منصوب کرد. سنین جوانی و تحصیل. فالک در یک خانواده یهودی در نیویورک به دنیا آمد. او با تعریف خود به عنوان «یهودی آمریکایی»، می‌گوید که داشتن موقعیت خارجی، با احساس عدم تعلق، ممکن است بر نقش بعدی او به عنوان منتقد سیاست خارجی آمریکا تأثیر گذاشته باشد. یهودی بودن او بیش از هر چیز برای فالک بیانگر این است که «دل مشغولی او با غلبه بر بی عدالتی و تشنگی به عدالت در جهان است، و این به معنای احترام گذاشتن به مردم دیگر صرف نظر از ملیت
معنای احترام گذاشتن به مردم دیگر صرف نظر از ملیت یا مذهب آنها، و همدلی در مواجهه با درد و رنج بشری در هر کجا و هر کسی است که قربانی شده است می‌باشد.» فالک در سال ۱۹۵۲ لیسانس علوم اقتصاد را از مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد و سپس مدرک لیسانس حقوق را در دانشکده حقوق ییل به پایان رساند. او دکترای خود را در رشته حقوق (SJD) از دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۶۲ اخذ کرد. تفکر اولیه او تحت تأثیر مطالعاتش در مورد کارل مارکس، هربرت مارکوزه و سی رایت میلز قرار گرفت، و او به پروژه‌هایی برای لغو جنگ و تجاوز به
گرفت، و او به پروژه‌هایی برای لغو جنگ و تجاوز به عنوان نهادهای اجتماعی توجه جدی داشت. شغل حرفه‌ای. فالک کار تدریس خود را در دانشگاه ایالتی اوهایو و هاروارد در اواخر دهه ۱۹۵۰ آغاز کرد. در سال ۱۹۶۱ به دانشگاه پرینستون نقل مکان کرد، و طی ۳۰ سال در امور آکادمیک خدمت نمود. او در سال ۱۹۶۵ به عنوان پروفسور جایگزین آلبرت جی. میلبانک با عنوان استاد حقوق و عمل بین‌الملل منصوب گردید و این سمت را به عنوان استاد بازنشسته حفظ نمود. در سال ۱۹۸۵، او به عنوان یکی از همکاران کمک‌هزینه گوگنهایم انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۱ از
کمک‌هزینه گوگنهایم انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۱ از تدریس بازنشسته شد از سال ۲۰۰۲، او استاد پژوهشی در مرکز اورفلی برای مطالعات جهانی و بین‌المللی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا بوده است. از سال ۲۰۱۳، او مدیر پروژه تغییرات آب و هوایی جهانی، امنیت انسانی و دموکراسی بوده است. فالک منتقد حاکمیت وستفالی یعنی عدم مداخله در امور داخلی کشور دیگر است، که به عقیده او باید توسط یک نهاد بین‌المللی‌تر برای کنترل توسل به زور توسط دولت‌ها فراتر برود، این درحالی است که جهان به سمت یک اخلاق جهانی پیش می‌رود که در آن
که جهان به سمت یک اخلاق جهانی پیش می‌رود که در آن دولت‌ها مرزهای خود را کنار می‌گذارند. سرزمین‌گرایی وسواس‌آمیز در ازای رژیمی با اهداف مورد مذاکره، که در آن رهبران ملی باید در معرض پاسخگویی قرار گیرند. با توجه به موقعیت‌های ژئوپلیتیکی خاص، او کتاب‌ها و مقالاتی را در تحلیل جنبه‌های ایدئولوژی و دستگاه‌های ایدئولوژیک دولت، بحث حقوق بشر آمریکایی، قانونی بودن جنگ ویتنام و سایر عملیات‌های نظامی منتشر کرده است. وی در رابطه با تهاجم سال ۳۰۰۲ به عراق نوشت که «غیرقابل اجتناب است که یک ناظر عینی به این نتیجه برسد که
اجتناب است که یک ناظر عینی به این نتیجه برسد که جنگ عراق یک جنگ تجاوزکارانه بود» و به این ترتیب، جنایتی علیه صلح به‌شمار می‌رود. رهبران آلمانی بازمانده در دادگاه نورنبرگ که اندکی پس از جنگ جهانی دوم برگزار شد، متهم، محاکمه و مجازات شدند. فعالیت سیاسی. تعامل فالک با سیاست در دانشگاه ایالتی اوهایو آغاز شد، جایی که در دهه ۱۹۶۰ به عنوان یکی از اعضای دانشکده حقوق شاهد نژادپرستی بود که دانشجویان سیاه‌پوست را هدف قرار می‌داد. نقل مکان او به دانشگاه پرینستون، جایی که تدریس حقوق با سیاست، روابط بین‌الملل و سایر
که تدریس حقوق با سیاست، روابط بین‌الملل و سایر علوم اجتماعی مرتبط بود، به فالک اجازه داد تا تخصص حرفه‌ای خود در حقوق بین‌الملل را با ارزش‌های اخلاقی و سیاسی خود ادغام نماید و فالک قصد داشت کار آکادمیک خود را با فعالیت سیاسی در نقشی که به عنوان یک شهروند زائر توصیف می‌کرد ترکیب کند. تحقیق اساسی یک شهروند زائر این است که کشف کند چگونه جنبش‌های اجتماعی مطلوب و در عین حال بعید را به موفقیت برساند. جنبش‌هایی علیه برده‌داری، استعمار، تبعیض نژادی، و پدرسالاری از نمونه‌هایی هستند که نگرانی اصلی من است که یک جنبش