payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سلطان زین‌العابدین سوم معظم شاه ابن المرحوم سلطان احمد معظم شاه دوم (جاوی: سلطان زین العابدین ۳ معظم شاه ابن المرحوم سلطان أحمد معظم شاه ۲؛ زادهٔ – درگذشت ) کی‌سی‌ام‌جی (KCMG)، از سال ۱۸۸۱ تا ۱۹۱۸ سلطان و یانگ دی‌پرتوان بسار ایالت ترنگانو بود. زین‌العابدین که در پی درگذشت پدرش سلطان احمد بر مسند سلطنت قرار گرفت، در طی دوران حکمرانی او، ترنگانو بر اساس پیمان آنگلو-سیامی ۱۹۰۹ به تحت‌الحمایه بریتانیا تبدیل گشت. در سال ۱۹۱۱، سلطان زین‌العابدین سوم اولین قانون‌اساسی ترنگانو را منتشر کرد. او در روز ۲۶ نوامبر
ترنگانو را منتشر کرد. او در روز ۲۶ نوامبر ۱۹۱۸، بعد از حدود ۳۷ سال حکمرانی در سن ۵۲ سالگی در کوالا ترنگانو درگذشت و در مسجد زین‌العابدین به خاک سپرده شد. خدمت به ایالت ترنگانو. او یکی از سلطان‌هایی است که این ایالت را به سعادت و خوشبختی رساند. او همچنین یکی از سلطان‌های معروفی است که از او به فردی نام برده می‌شود که نوگرایی و مدرنیته را به ایالت ترنگانو آورد.
سلطان عمر رعایت شاه ابن المرحوم سلطان احمد معظم شاه یکم (جاوی: سلطان عمر رعایت شاه ابن المرحوم سلطان أحمد معظم شاه ۱;زادهٔ – درگذشت ) که با عنوان باگیندا عمر هم معروف بود، ششمین و نهمین سلطان ترنگانو بود که دو بار بر مسند قدرت قرار گرفت، مرتبه اول در سال ۱۸۳۱ بود و بار دوم از سال ۱۸۳۹ تا ۱۸۷۶ قدرت را در دست داشت. واژه باگیندا (Baginda) به معنی «خوش‌اقبال» است ولی در تاریخ مالایی در حقیقت به معنی «فاتح» می‌باشد. باگیندا عمر در سال ۱۸۰۶ متولد شد. او برای بار اول به‌طور مشترک با سلطان منصور شاه دوم، مقام سلطان
به‌طور مشترک با سلطان منصور شاه دوم، مقام سلطان ترنگانو را در اختیار گرفت. هر چند این حکمرانی مشترک کمتر از یکسال به طول انجامید چونکه او توسط منصور شاه دوم از قدرت کنار زده شد. در سال ۱۸۳۳، بر اساس فرمان منصور دوم به روستای دایک در جزایر ریائو تبعید گشت.
موسیقی دوناشینگن (به آلمانی: "Donaueschinger Musiktage) یک جشنوارهٔ سه روزه موسیقی نو (موسیقی کلاسیک معاصر) است که به صورت سالانه در ماه اکتبر و در شهر دوناشینگن آلمان برگزار می‌شود." دوناشینگن به عنوان قدیمی‌ترین جشنواره موسیقی نو جهان شناخته می‌شود و یکی از معتبرترین جشنواره‌های موسیقی نو در جهان و مهم‌ترین جشنواره موسیقی نو آلمان است. این رویداد به عنوان سکویی برای موسیقی آوانگارد و در قالب کنسرت، اجرا، سنخرانی و کارگاه آموزشی، به موسیقی معاصر، موسیقی تجربی، موسیقی الکترونیک و هنر صوتی می‌پردازد.
تجربی، موسیقی الکترونیک و هنر صوتی می‌پردازد. تاریخچه. «جامعهٔ دوستان موسیقی» در سال ۱۹۱۳ در شهری کوچک در کنار رود دانوب در جنوب آلمان شکل گرفت. ایدهٔ اولیه، برگزاری جشنواره‌ای کوچک برای معرفی هنرمندان جوان و آینده‌دار بود. هیئتی متشکل از موسیقی‌دانان برجستهٔ دوران در سال ۱۹۲۱ دور هم جمع شدند و امکان تشکیل جشنواره را بررسی کردند. نخستین کنسرت چند ماه بعد و در روز ۳۱ ژوئیه ۱۹۲۱ به نام «اجراهای موسیقی مجلسی دوناشینگن برای پیشرفت موسیقی معاصر» (به آلمانی: "Donaueschinger Kammermusikaufführungen zur Förderung
Kammermusikaufführungen zur Förderung zeitgenössischer Tonkunst) با اجرای آثاری از آلویس هابا، ارنست کرنک و پال هیندمیت به روی صحنه رفت." "۳ سال بعد آرنولد شونبرگ، آنتون وبرن و یوزف ماتیاس هوور که به عنوان نمایندگان اصلی جریان موسیقی ۱۲ تنی شناخته می‌شدند، آهنگسازان مهمان جشواره بودند." در سال ۱۹۲۷ ججشنواره به بادن بادن تغیر مکان داد. به دلیل شرایط سیاسی ملی و بین‌المللی، تمام کنسرت‌ها در سال‌های ۱۹۳۱–۱۹۳۳، ۱۹۳۵ ۱۹۴۰–۱۹۴۵ و ۱۹۴۸–۱۹۴۹ لغو شدند و در میان سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۵، حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران
سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۵، حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان رویداد دیگری با نام «جشن موسیقایی دوناشینگن» یا «موسیقی نو و قدیمی مجسلی از منطقهٔ آلمان-شوابن» برگزار کرد. پس از جنگ جهانی دوم، جامعهٔ دوستان موسیقی بار دیگر جشنواره را با نام «جشنواره موسیقی معاصر دوناشنگن» برپا کرد و در یک قرارداد همکاری با رادیو تلویزیون جنوب غربی در بادن بادن و ارکستر بزرگش، ابعاد برنامه را وسعت بخشید. از سال ۱۹۹۳ هر دوره از جشنواره تم مخصوص به خود را دارد. جشنوارهٔ دوناشنگن در سال ۲۰۲۰ به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ برگزار نشد.
سرودی که به بهشت پرتاب شد ششمین کتاب از سری خودزندگی‌نامه‌های نویسنده، مایا آنجلو، شاعر آمریکایی است. این کتاب، که بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸ روایت می‌شود، با بازگشت آنجلو از غنا به ایالات متحده آغاز می‌شود و با نوشتن اولین خطوط خودزندگی‌نامه‌اش، «می‌دانم چرا پرنده در قفس آواز می‌خواند»، به پایان می‌رسد. دو رویداد مهم، ترور مالکوم ایکس و مارتین لوتر کینگ جونیور، ابتدا و انتهای کتاب شامل می‌شود. در این کتاب آنجلو تجربیاتش از این دوران پرتلاطم و تأثیر آن‌ها بر زندگی شخصی و حرفه‌ای‌اش را به اشتراک می‌گذارد. سبک.
شخصی و حرفه‌ای‌اش را به اشتراک می‌گذارد. سبک. آنجلو در این کتاب به چالش‌هایی که در ژانر خودزندگی‌نامه با آن روبرو شده بود می‌پردازد تا این ژانر را گسترش دهد. از نظر سبک و ژانر، آنجلو به چالش کشیدن ساختار معمول خودزندگی‌نامه را با نقد، تغییر، و گسترش ژانر ادامه می‌دهد و این کتاب هم مانند دیگر خودزندگی‌نامه‌هایش، نقدی مثبت دریافت کرده است.
سفری برای یک لبخند () یک مجموعهٔ تلویزیونی سیاه‌وسفید لهستانی ویژهٔ کودکان و نوجوانان است که در سال ۱۹۷۱ ساخته و در ۹ ژانویهٔ ۱۹۷۲ منتشر شد. این مجموعه بر پایهٔ رمانی به همین نام نوشته آدام باخدای ساخته شده است. در سال ۱۹۷۲، فیلم بلند سینمایی‌ای بر اساس این سریال تولید شد. این سریال نمایشی از هنرنمایی دوگانه بازیگران فیلیپ ووبوجینسکی و هنریک گوونبیفسکی است، هر دو در اوایل دهه ۱۹۷۰ در سریال‌های نوجوانانه ایفای نقش می‌کردند.
تلویزیون کابلی هنگ کنگ لیمیتد (; ) که قبلاً با نام وارف کیبل تلویژن لیمیتد (; ) تا ۳۱ اکتبر ۱۹۹۸ شناخته می‌شد، یک تامین‌کننده تلویزیون کابلی در هنگ کنگ است که اکنون مالک آن فوراِور تاپ (آسیا) لیمیتد است که خود به عنوان بخشی از تجارت آی-کیبل کمیونیکیشنز اداره می‌شود.
یک گروه متال ژاپنی است که ابتدا در مه ۲۰۱۳ تشکیل شد اما در فوریه ۲۰۱۵ دوباره شروع به کار کرد. این گروه از اعضای ریکو، سنا تشکیل شده‌است و ترانه‌سرای اصلی ترانه‌ها بوگی و زیان هستند. آنها تاکنون ۷ آلبوم و ۶ تک‌آهنگ منتشر کرده‌اند.
اس‌بی‌اس ام () یک شبکه تلویزیونی پولی در کره جنوبی است که مالک آن اس‌بی‌اس مدیانت، شرکت تابعهٔ اس‌بی‌اس مدیا هلدینگز است. این شبکه شامل شامل هنرمندان پاپ کره جنوبی، موسیقی بین‌المللی، اخبار و چند برنامه ریلتی و ورایتی است.
ام‌بی‌سی ام (؛ یا 엠비씨 엠) سابقاً ام‌بی‌سی میوزیک () یک شبکه تلویزیونی تخصصی در کره جنوبی است که مالک آن ام‌بی‌سی پلاس مدیا است. این شبکه کابلی عمدتاً برنامه‌های مرتبط با موسیقی را پخش می‌کند. این شبکه در ۱ فوریه ۲۰۱۲ با برنامه موسیقی "شو چمپین" افتتاح شد. در ۲ فوریه ۲۰۲۰، عنوان این شبکه به ام‌بی‌سی ام بازسازی برند شد.
شو چمپین (; ) یک برنامه تلویزیونی موسیقی کره جنوبی با پخش زنده در چهارشنبه‌ها از شبکه ام‌بی‌سی ام در مرکز پخش بیت‌مارو در ایلسان است.
موزه ملی کیوشو جدیدترین موزه ملی ژاپن در یکصد سال گذشته است. این موزه در شهر دازایفو واقع شده‌است. این موزه پس از موزه ملی توکیو، نارا و کیوتو چهارمین موزه ملی ژاپن است. تأسیس. این موزه چهارمین موزه ملی ژاپن است و تمرکز آن بر نمایش داد و ستد فرهنگی بین ژاپن و همسایگانش می‌باشد. نمایشگاه‌ها. یک نمایشگاه دائمی به نام «نمایشگاه داد و ستد فرهنگی» در موزه برقرار است که تاریخ داد و ستد فرهنگی از ۳۵۰۰۰ سال پیش تا دوره معاصر ژاپن را در بر می‌گیرد. در این نمایشگاه دوره‌های جومون، یایویی، نارا، کاماکورا و... در پنج
جومون، یایویی، نارا، کاماکورا و... در پنج تم متفاوت به نمایش گذاشته شده‌اند. همچنین نمایشگاه‌های ویژه به صورت موقت در این موزه برگزار می‌شود.
د شو (; ) سابقاً The Show: All New K-Pop ، The Show: All About K-Pop ، یک برنامه تلویزیونی موسیقی در کره جنوبی است که به صورت زنده در سه‌شنبه‌ها از شبکه اس‌بی‌اس ام در اس‌بی‌اس پریزم تاور در سانگام دونگ، سئول پخش می‌شود.
رنگ‌های پان‌اسلاوی—آبی، سفید و قرمز—توسط کنگره اسلاوی پراگ در سال ۱۸۴۸ بر اساس نمادگرایی رنگ‌های پرچم روسیه که در اواخر سده هفدهم معرفی شد، تعریف شد. از نظر تاریخی، بسیاری از ملل و دولت‌های اسلاوی پرچم‌ها و سایر نمادهای ملی را که ترکیبی از این سه رنگ را به کار می‌بردند، انتخاب کردند. کشورهای اسلاوی که از این رنگ‌ها استفاده می‌کنند یا استفاده کرده‌اند عبارتند از روسیه، یوگسلاوی، چکسلواکی، جمهوری چک، اسلواکی، کرواسی، صربستان و اسلوونی، در حالی که بلاروس، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، مونته‌نگرو، مقدونیه شمالی،
و هرزگوین، بلغارستان، مونته‌نگرو، مقدونیه شمالی، لهستان و اوکراین از طرح‌های رنگی متفاوتی استفاده می‌کنند. یوگسلاوی، هر دو پادشاهی (پادشاهی یوگسلاوی، ۱۹۱۸–۱۹۴۳) و جمهوری (SFR یوگسلاوی، ۱۹۴۳–۱۹۹۲) اتحادیه‌ای از چندین ملت اسلاو بود، و بنابراین نه تنها رنگ‌های پان اسلاوی را به خود اختصاص داد، بلکه پرچم پان اسلاوی را نیز پذیرفت. به عنوان خودش (بعداً یک ستاره قرمز اضافه کرد). پس از فروپاشی اولیه یوگسلاوی در اوایل دهه ۱۹۹۰، دو جمهوری از جمهوری‌های یوگسلاوی باقی مانده - مونته‌نگرو و صربستان - در سال ۱۹۹۲ به عنوان
- مونته‌نگرو و صربستان - در سال ۱۹۹۲ به عنوان جمهوری فدرال یوگسلاوی و در سال ۲۰۰۳ به عنوان اتحادیه دولتی صربستان و مونته‌نگرو تشکیل شدند و همچنان از پرچم پان اسلاوی استفاده کردند. تا زمان انحلال خود، زمانی که مونته‌نگرو در سال ۲۰۰۶ استقلال خود را اعلام کرد. صربستان به همراه جمهوری‌های کرواسی و اسلوونی از پرچمی با هر سه رنگ پان اسلاوی استفاده می‌کند. اکثر پرچم‌ها با رنگ‌های پان اسلاو توسط کشورهای اسلاو به دنبال اولین کنگره اسلاو در سال ۱۸۴۸ معرفی و به رسمیت شناخته شدند، اگرچه صربستان سه رنگ قرمز-آبی-سفید
شناخته شدند، اگرچه صربستان سه رنگ قرمز-آبی-سفید خود را در سال ۱۸۳۵ پذیرفت و پرچم قومی سورب‌ها (آبی-قرمز-سفید) قبلاً وجود داشت. در سال ۱۸۴۲ طراحی شده است. موراویای چک پرچم خود را (سفید-قرمز-آبی) در همان کنگره اعلام کردند. در سال ۱۸۴۸، نایب السلطنه کرواسی جوسیپ یلاچیچ برای اولین بار پرچم کرواسی را با سه رنگ مدرن آن (قرمز-سفید-آبی) برای پادشاهی سه‌گانه (و رسماً توسط پادشاهی کرواسی پذیرفته شد)، گروهی از روشنفکران اسلوونیایی در وین طراحی کرد. اتریش پرچم اسلوونی (سفید-آبی-قرمز) را ایجاد کرد و نخستین پرچم اسلواکی
را ایجاد کرد و نخستین پرچم اسلواکی (در طرح معکوس - قرمز-آبی-سفید) توسط انقلابیون اسلواکی معرفی و برافراشته شد. پرچم جمهوری چک در سال ۱۹۲۰ با تأسیس چکسلواکی سه رنگ ملی خود را به خود گرفت.
نیمهٔ سوم () یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی لهستانی است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. ایده‌پرداز و تهیه‌کننده این سریال شرکت پرایم فیلم پروداکشن است. فصل اول سریال پیش از آغاز مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ که میزبانی آن را روسیه بر عهده داشت، ساخته شد. این سریال درباره دنیای مردانه قهرمانانی است که بزرگ‌ترین علاقه‌شان فوتبال و تشویق تیم محبوبشان است. آن‌ها در زندگی روزمره، عاشق شریک زندگی‌شان هستند، سخت کار می‌کنند و با مشکلات زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اما یک‌بار در هفته به جنگجویانی واقعی تبدیل می‌شوند.
بنیاد کلاه زرین () یک سازمان غیرانتفاعی است که به‌وسیلهٔ بازیگر انگلیسی کیت وینسلت و مارگرت اریکسدوتیر در سال ۲۰۱۰ بنیان نهاده شد. وینسلت هنگام فیلم‌برداری مستند "شجاعت مادری: گستاخی صحبت‌کردن با اوتیسم" با اریکسدوتیر و پسرش کلی تورستاینسون (که مبتلا اوتیسم است) آشنا شد. تمرکز این سازمان بر افزایش آگاهی از اوتیسم است و بیان می‌کند که مأموریت آنها «تغییر نحوه درک افراد دربارهٔ طیف اوتیسم، با روشن کردن توانایی‌های آنها و تأکید بر پتانسیل بزرگ آن‌ها است.» این سازمان نام خود را از شعری نوشتهٔ تورستاینسون
این سازمان نام خود را از شعری نوشتهٔ تورستاینسون گرفته‌است که در آن او یک کلاه زرین جادویی را توصیف می‌کند که توانایی صحبت به جای شخصیت قهرمان داستان (که قادر به صحبت کردن نبود) را داشت. در سال ۲۰۱۱، بنیاد کلاه زرین با شرکت لوازم آرایشی لانکوم همکاری کرد تا یک مجموعه آرایشی با مضمون کلاه زرین ایجاد کند، با این هدف که بخشی از درآمد حاصل از آن به نفع سازمان باشد.
داریوش شپاکوفسکی (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و گزارشگر ورزشی مشهور اهل لهستان است که برای تلویزیا پولسکا کار می‌کند. او گزارشگر رادیو لهستان هم هست. شپاکوفسکی در جوانی بازیکن بسکتبال باشگاه لگیا ورشو بود و بعدها به روزنامه‌نگاری و گزارشگری روی آورد و تخصصش گزارش فوتبال است. او گزارشگر بازی‌های المپیک، جام جهانی فوتبال، جام ملت‌های اروپا و لیگ قهرمانان اروپا بوده است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "قمار فوتبال"، "نیمه سوم"، "طایفه"، "خودِ زندگی"، "رنگ‌های خوشبختی" و
سوم"، "طایفه"، "خودِ زندگی"، "رنگ‌های خوشبختی" و "نیمه سوم" اشاره نمود. او همچنین صداپیشهٔ نسخهٔ لهستانی "تیزپا" و "فوتبال‌دستی" بود.
کیم هی وون () کارگردان تلویزیونی اهل کره جنوبی است. یکی از شاخص‌ترین آثار او مجموعه تلویزیونی "وینچنزو" (۲۰۲۱) است. او کارگردانی "گل پول" (۲۰۱۷)، "سقوط بر روی تو" (۲۰۱۹)، "زنان کوچک" (۲۰۲۲) و "ملکهٔ اشک" (۲۰۲۴) را نیز بر عهده داشته است.
لی اونگ بوک (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) کارگردان تلویزیونی اهل کره جنوبی است. نخستین اثر کارگردانی او "زادگاه افسانه‌ها – کتاب‌های ممنوعه" برای شبکه کی‌بی‌اس در سال ۲۰۰۹ بود. او به خاطر کارگردانی مجموعه‌های تلویزیونی محبوبی همچون "مدرسه ۲۰۱۳" (۲۰۱۲)، "عشق پنهانی" (۲۰۱۳) و "نسل خورشید" (۲۰۱۶) شناخته می‌شود. پس از پیوستن به استودیو دراگون، او حرفه کارگردانی خود را با آثار "گابلین" (۲۰۱۶–۱۷) و "آقای آفتاب" (۲۰۱۸) ادامه داد. در سال ۲۰۲۰، لی نخستین مجموعه تلویزیونی اصلی نتفلیکس خود را به نام "خانه شیرین" کارگردانی کرد که بر
خود را به نام "خانه شیرین" کارگردانی کرد که بر پایه وب‌تونی با همین نام در ناور وب‌تون اثر کارنبی و هوانگ یونگ چان بود. این مجموعه با استقبال مثبت روبرو شد و فصل دوم آن در سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
کیم نا یونگ (؛ زادهٔ ) خواننده اهل کره جنوبی است که در سال ۲۰۱۵ با انتشار تک‌آهنگ «What If It Was Going» به شهرت رسید و این ترانه برای پنج روز در صدر جدول ملون (بزرگ‌ترین وبگاه استریم موسیقی کره جنوبی) و در صدر دیگر وبگاه‌های استریم قرار گرفت. او تاکنون سه آلبوم استودیویی، ۲۶ تک‌آهنگ و ۲۲ ساندترک منتشر کرده‌است.
لیمور سون هارملک ( &lt;/link&gt;، متولد ۱۹۷۹) سیاستمدار راست افراطی اسرائیلی است. او پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۲۲ اسرائیل به عنوان عضو کنست برای حزب کاهانی قدرت یهودی نمایندگی کرده است. هارملک که ساکن سابق شهرک غیرقانونی هومش در کرانه باختری بود، قبل از خروج اسرائیل از نوار غزه در سال ۲۰۰۵، سازمانی را تأسیس کرد که به دنبال بازسازی این پاسگاه غیرقانونی بود. زندگی اولیه و بیوگرافی شخصی. هارملک در سال ۱۹۷۹ در اورشلیم به دنیا آمد. در سال ۲۰۰۱، او با شوهر اولش شولی هارملک ازدواج کرد و با او به هومش، پاسگاه
شولی هارملک ازدواج کرد و با او به هومش، پاسگاه غیرقانونی اسرائیلی، در کرانه باختری اشغالی نقل مکان کرد، جایی که او یک پزشک و راننده آمبولانس بود و آنها با هم صاحب یک پسر شدند. در آگوست ۲۰۰۳، در جریان انتفاضه دوم، در حالی که هارملک هفت‌ماهه فرزند دوم خود را باردار بود، شوهرش و او در خودرویی در نزدیکی رام‌الله در کرانه باختری در حال رانندگی بودند که پنج مرد مسلح با سلاح‌های خودکار و سوار نقلیه به وسیله نقلیه آنها تیراندازی کردند اتومبیل هارملک غلت زد، شولی فوراً درگذشت، در حالی که لیمور در وضعیت بحرانی قرار
درگذشت، در حالی که لیمور در وضعیت بحرانی قرار داشت و دخترش چند ساعت بعد با عمل سزارین زودرس به دنیا آمد. گردان شهدای الاقصی، یک سازمان مقاومت فلسطین که به عنوان شاخه نظامی حزب سیاسی فلسطینی فتح شناخته می‌شود، مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۵، هارملک و خانواده اش به همراه بقیه ساکنان هومش به دلیل خروج اسرائیل از غزه و برخی از شهرهای کرانه باختری با تخریب این شهرک غیرقانونی از خانه‌های خود بیرون رانده شدند. هارملک با شوهر فعلی خود یهودا ازدواج کرد و هشت فرزند دیگر از او بدنیا آورد. آنها پس از
کرد و هشت فرزند دیگر از او بدنیا آورد. آنها پس از هفتمین فرزندش از محل اقامت موقت به خانه ای در شهرک شاوی شمرون نقل مکان کردند. او پس از وقوع خشونت توسط شهرک نشینان اسرائیلی در فوریه ۲۰۲۳ در شهرک فلسطینی هوواره حضور داشت. او از دولت خواست که "محکومیت و درخواست برای آرامش صادر نکند".&lt;/link&gt;[ "" ] زندگی سیاسی. هارملک یک سازمان مردمی اول هامش را تأسیس کرد، که به دنبال بازسازی پاسگاه غیرقانونی او تا سال ۲۰۰۵ است در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۲ اسرائیل، هارملک برای رتبه سیزدهم در لیست حزب صهیونیستی مذهبی - قدرت
رتبه سیزدهم در لیست حزب صهیونیستی مذهبی - قدرت یهودی انتخاب شد. از آنجایی که این فهرست چهارده مقام به دست آورد، هارملک با موفقیت به کنست انتخاب شد. در سال ۲۰۲۳، هارملک قانونی را برای ممنوعیت اهتزاز پرچم فلسطین در پردیس‌های کالج اسرائیل معرفی کرد. دیدگاه‌های سیاسی. هارملک مکرراً اتهاماتی را مطرح کرده که رهبری نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) امنیت فلسطینیان در کرانه باختری را بر شهرک نشینان برتری می‌دهد. در سال ۲۰۲۳، او ادعا کرد که یوآف گالانت، که در حال حاضر به عنوان وزیر دفاع خدمت می‌کند، شهرک نشینان را
به عنوان وزیر دفاع خدمت می‌کند، شهرک نشینان را «آگاهانه به خطر می‌اندازد» و باید از مقام خود استعفا دهد، او نظرات مشابه نماینده دیگر کنست آویهای بارون را تأیید کرد. در مورد مسائل عدالت کیفری، هارملک استدلال کرده است که احکام عرب‌هایی که یهودیان را می‌کشند باید سخت‌تر از احکام یهودیانی باشد که عرب‌ها را می‌کشند. هارملک در مصاحبه ای با رادیو ینت گفت که یهودی که یک عرب را می‌کشد باید به حبس ابد محکوم شود، در حالی که هر عرب «که یک یهودی را می‌کشد باید بمیرد». جنجال بن اولیل ۲۰۲۳. در سال ۲۰۲۳، هارملک پس از دفاع
بن اولیل ۲۰۲۳. در سال ۲۰۲۳، هارملک پس از دفاع از امیرام بن اولیل، تروریستی که در سال ۲۰۲۰ به جرم قتل سه عضو یک خانواده فلسطینی و سوزاندن فرزند ۱۸ ماهه آنها به عنوان «مرد صالح مقدس» محکوم شد، جنجال برانگیخت. هارملک در جمع‌آوری کمک‌های مالی برای دفاع در دادگاه از تروریست محکوم، ادعا کرد که بن اولیل بی‌گناه است. اظهارات او باعث «سرزنش غیرمستقیم» وزارت امور خارجه ایالات متحده شد. زندگی شخصی. هارملک و همسرش یهودا در شهرک شاوی شومرون در کرانه باختری زندگی می‌کنند. او صاحب ده فرزند است.
افسانه کره‌ای شاهزاده هودونگ و شاهدخت ناک‌رانگ داستان شاهدختی است که به خاطر عشق به شاهزاده کشور دشمن، به کشور خود خیانت می‌کند. این داستان در زمان سلطنت موهیول (۱۸–۴۴ پس از میلاد) واقع شده و نخستین بار در سامگوک ساگی به آن اشاره شده است. در این کتاب آمده است که ناک‌رانگ یک طبل مقدس و شیپور داشت که در صورت تهاجم بیگانگان به خودی خود به صدا درمی‌آمد. برای حمله به ناک‌رانگ، پادشاه موهیول به پسرش شاهزاده هودونگ دستور داد که شاهدخت ناک‌رانگ را فریب دهد تا طبل و فلوت افسانه‌ای را پاره کند و در نتیجه ناک‌رانگ
و فلوت افسانه‌ای را پاره کند و در نتیجه ناک‌رانگ سقوط کند. این داستان ملت‌های درگیر جنگ، عشق، خیانت و مرگ، موضوع نمایشنامه‌ها و نظرات فلسفی بسیاری بوده است.
وانگ‌گوم سونگ () پایتخت دودمان گوجوسان از سال ۱۹۴ تا ۱۰۸ پیش از میلاد بود. این شهر همچنین با نام "وانگ‌هوم سونگ" (; 王險城) نیز شناخته می‌شود. نظرات متناقض دربارهٔ مکان آن. یک نظریه براساس سوابق سامگوک یوسا و سامگوک ساگی نشان می‌دهد که محل این پایتخت در شهر امروزی پیونگ‌یانگ بوده است. برخی منابع کره جنوبی ادعا می‌کنند که در جایی در اطراف لیائودونگ (چین امروزی) واقع شده است.
یان الکساندروویچ-کراسکو (؛ زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۸۰) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ «فناوری تغذیه» است. در سال ۲۰۰۷ از مدرسه بازیگری هالینا و یان ماخولسکی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۹، در جشنواره «جوانان و فیلم»، جایزه یانتار را برای «بهترین بازیگر مرد تازه‌کار» به‌خاطر نقش مارچین در فیلم "اگو" دریافت کرد. از سال ۲۰۱۰ با تئاتر ایمپرو آب اوو همکاری دارد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مسکوی کوچک"، "طایفه"، "خودِ زندگی"، "دو روی سکه"، "خانه کشیش"،
"طایفه"، "خودِ زندگی"، "دو روی سکه"، "خانه کشیش"، "کارآگاهان جنایی"، "لندنی‌ها"، "۳۹ و نیم"، "ع چون عشق"، "یک‌راست به دل"، "دوران افتخار"، "کمیسر آلکس"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "وُلین"، "فرصت دوباره"، "گوش آقای رئیس"، "در خیابان سپولنی" و "نیمه سوم" اشاره نمود.
راحله راحمی‌پور (زادهٔ ۱۹۵۳) یک فعال حقوق بشر ایرانی اهل تهران است. او به دلیل جستجو برای اعضای ناپدید شده خانواده‌اش از طریق تشکیل و فعالیت در کمپین‌های مختلف و برای حل و فصل مشکل ناپدید شدن اعضای خانواده‌اش و از طریق فعالیت‌های مسالمت‌آمیز و جستجو و پیگیری به نمایندگی از سایر قربانیان اعدام‌های دسته جمعی و ناپدید شدن‌های اجباری شناخته شد. از زمان شکایت او به کارگروه ناپدید شدن اجباری سازمان ملل در سال ۲۰۱۶ به دلیل ناپدید شدن بستگانش، راحمی پور توسط نظام جمهوری اسلامی به دلیل انتشار اطلاعات نادرست و
جمهوری اسلامی به دلیل انتشار اطلاعات نادرست و اقدامات ضد دولتی متهم، بازجویی، دستگیر و تحت تعقیب قرار گرفته است. سازمان‌های بین‌المللی و کارشناسان مستقل سازمان ملل از آزار و اذیت علیه این فعال مدنی نگران هستند و خواهان توقف آن از جانب حکومت ایران هستند. راحمی پور در بهمن ماه ۱۳۹۶ به اتهام تبلیغ علیه نظام محکوم شد و یک سال به زندان رفت. دلیل این محکومیت حضور در رسانه‌ها، مصاحبه‌ها، شرکت در تجمع مادران پارک لاله و امضای طومارهای مختلف علیه نظام جمهوری اسلامی بود. راحله در ۲۹ مرداد ۱۳۹۶ به مدت شش ساعت در
بود. راحله در ۲۹ مرداد ۱۳۹۶ به مدت شش ساعت در زندان اوین مورد بازجویی قرار گرفت. بازجویی او در ارتباط شرکت او در تظاهرات مسالمت آمیز بود که در آن تظاهرات عکس برادر مفقود شده‌اش را حمل کرده بود و خطاب به سران نظام جمهوری اسلامی فریاد زده بود:بار دیگر وی در ۱۹ شهریور ۱۳۹۶ در منزل خود در تهران دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. راحمی پور از اردیبهشت ۱۳۹۷ به دلیل شکایت به سازمان ملل در خصوص ناپدید شدن برادر و دختر تازه متولد شده‌اش به دادگاه احضار شده است. وزارت اطلاعات ایران به راحمی پور پیشنهاد داد در صورت
اطلاعات ایران به راحمی پور پیشنهاد داد در صورت موافقت با پس گرفتن شکایت خود به سازمان ملل، از اتهامات او صرف نظر کند. راحله در ۲۸ آبان ۱۴۰۲ برای گذراندن ۵ سال حبس به زندان اوین منتقل شد. صدیقه وسمقی گزارش کرده است که راحله راحمی‌پور از تومور مغزی و بیماری‌های متعددی رنج می‌برد اما با این حال در زندان از او نگهداری‌های لازم به عمل نمی‌آید و جان او در خطر است. پس از وخامت حال راحله او به بیمارستانی خارج از زندان اوین منتقل شد اما بار دیگر در ۷ بهمن ۱۴۰۲ به زندان بازگردانده شد. ناپدید شدن برادر و برادرزاده.
بازگردانده شد. ناپدید شدن برادر و برادرزاده. حسین راحمی پور، برادر راحله، در مرداد ۱۳۶۲ به دلیل عضویت در سازمان مجاهدین خلق بود. همسر باردار حسین را با او به زندان اوین تهران بردند، جایی که دخترشان گلرو در فروردین ۱۳۶۳ به دنیا آمد. نوزاد تازه متولد شده از والدینش جدا شده و از آن زمان تاکنون مفقود شده است. مقامات ایرانی از صدور گواهی فوت یا ارائه اطلاعات بیشتر در مورد مرگ و دفن او خودداری می‌کنند. حسین در مهرماه ۱۳۶۳ اعدام شد. جسد وی هنوز به خانواده او تحویل داده نشده و گواهی فوت نیز صادر نشده است. یک سال
داده نشده و گواهی فوت نیز صادر نشده است. یک سال پس از اعدام حسین، از خانواده حسین خواسته شد تا وسایل شخصی او را جمع‌آوری کنند. همسر حسین که از بیماری قلبی رنج می‌برد در ژانویه ۱۹۸۵ از زندان آزاد شد.
فیلیپ ووبوجینسکی (؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۵۹) بازیگر، صداپیشه، خواننده، موسیقی‌دان، نوازندۀ گیتار، مؤلف، روزنامه‌نگار و مترجم اهل لهستان است. او بازیگری را از خردسالی شروع کرد و دانش‌آموختهٔ دانشگاه ورشو است. زندگی‌نامه. او دبیرستان عمومی شماره ۶ به نام تادئوش ریتان را در ورشو (۱۹۷۸) و رشته ایبری‌شناسی را در دانشگاه ورشو به پایان رساند. در دوران کودکی در فیلم‌های "هابیل، برادرت" به کارگردانی یانوش ناسفتر (۱۹۷۰)، "سفری برای یک لبخند" (۱۹۷۱)، "روی تولکا بنانا شرط می‌بندم" ساخته استانیسواف یندریکا (۱۹۷۳)، "مرد – زن،
ساخته استانیسواف یندریکا (۱۹۷۳)، "مرد – زن، تحت تعقیب" اثر استانیسواف باریا (۱۹۷۳) و "موش" به کارگردانی ویکتور اشکژنتسکی (۱۹۷۹) بازی کرد. همچنین صداپیشگی نسخه‌های دوبله لهستانی فیلم‌های خارجی را بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۹، پس از ۳۰ سال وقفه، با فیلم کوتاه "گورها" به پرده سینما بازگشت. در سال ۲۰۰۸ فیلمنامه فیلم بلند "دومکا" را نوشت که کاسیا آدامیک برای کارگردانی آن آماده می‌شد. او در موزیک‌ویدئوی "دوستان من کجا هستند" از یوگوپولیس و ماچئی مالنچوک بازی کرد، جایی که همراه با هنریک گوونبیفسکی نقش خود در سریال
که همراه با هنریک گوونبیفسکی نقش خود در سریال "سفری برای یک لبخند" را بازآفرینی کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سفری برای یک لبخند"، "تیم" و "شمش‌سازان" اشاره نمود.
بی‌اس‌اس (؛ همچنین با نام بوسوک‌سون () یا سونتین بی‌اس‌اس نیز شناخته می‌شود) اولین زیرگروه از گروه پسرانه اهل کره جنوبی، سونتین است. این گروه در سال ۲۰۱۸ شکل گرفت و متشکل از سه عضو دی‌کی، هوشی و سونگ‌کوان است. گروه در جوایز آرتیست آسیا سال ۲۰۲۳ برندهٔ جایزه بزرگ (دسانگ) شد.
اوه اون یونگ (؛ زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۶۵) روان‌پزشک کودکان و مجری تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او توسط نیویورک تایمز به عنوان یک «خدای بچه داری» توصیف شده‌است و مجری برنامه "بچه‌های طلایی من"، برنامه هفتگی که در آنجا مشاور کودکانی است که اختلال‌های هیجانی و رفتاری دارند. اوه اون یونگ همچنین یک بیمارستان و چهار مرکز مشاوره را اداره می‌کند.
نام چانگ هی (؛ زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۵۷) فیزیک‌دان پلاسما اهل کره جنوبی است. نام در کاوش برهم‌کنش‌های نسبیتی لیزر-ماده با استفاده از لیزرهای پی‌دابلیو فمتوثانیه تخصص دارد. او اکنون مدیر مرکز علوم لیزر نسبیتی به عنوان بخشی از مؤسسه علوم پایه کره جنوبی (آی‌بی‌اس) است.
تِن‌سی‌ام (; ) یا ۱۰سی‌ام یک بند موزیکال در کره جنوبی است که اکنون شامل خواننده ترانه‌سرا کوان جونگ یول است. در ابتدا به عنوان یک بند دونفره متشکل از کوان و یون چول جونگ در سال ۲۰۱۰ فعالیتش را آغاز کرد. گروه با انتشار تک‌آهنگ «آمریکانو»، سریع به یکی از محبوب‌ترین خوانندگان موسیقی مستقل در کره جنوبی تبدیل شد و برندهٔ جایزه کشف سال جاری در جوایز موسیقی آسیایی ام‌نت ۲۰۱۰ شد. نخستین آلبوم استودیویی به نام «۱٫۰» (۲۰۱۱) ۳۰٬۰۰۰ کپی فروخت و رکوردی برای یک اکت موسیقی مستقل تا آن زمان ثبت کرد. پس از انتشار تعدادی
مستقل تا آن زمان ثبت کرد. پس از انتشار تعدادی تک‌آهنگ موفق، و انتشار آلبوم‌های استودیویی «۲٫۰» (۲۰۱۲) و «۳٫۰» (۲۰۱۴)، گروه در سال ۲۰۱۶ با تک‌آهنگ «What the Spring??» به نخستین جایگاه شماره یک خود در جدول دیجیتال گائون دست یافت. یون در ژوئیه ۲۰۱۷ زمانیکه متهم به استفاده از ماری‌جوانا بود، گروه را ترک کرد. کوان به عنوان هنرمند انفرادی تحت نام تن‌سی‌ام به فعالیتش ادامه داد و در سپتامبر ۲۰۱۷ آلبوم استودیویی «۴٫۰» و چندین تک‌آهنگ، از جمله تک‌آهنگ‌های قرار گرفته در تاپ ۱۰ جدول دیجیتال گائون به نام‌های «Mattress»
تاپ ۱۰ جدول دیجیتال گائون به نام‌های «Mattress» (۲۰۱۸)، «However» (۲۰۱۹), و «Borrow Your Night» (۲۰۲۱) منتشر کرد. کنسرت او «Hotel room 1010» (۲۰۲۰) اولین کنسرت آنلاین پولی هنرمند کره‌ای غیر آیدل بود.
کیم ته هیونگ (؛ زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۸۸) که بیشتر با نام پل کیم (; ) شناخته می‌شود، خواننده ترانه‌پرداز اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۱۴ فعالیت خود را آغاز کرد و دو آلبوم چندآهنگه، دو آلبوم استودیویی، اولی در دو پارت: "جاده" (۲۰۱۷) و "تونل" (۲۰۱۸)، و دومی نیز در دو پارت: "قلب، یک" (۲۰۱۹) و "قلب، دو" (۲۰۲۰) منتشر کرد.