payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بون، فرزند کاوشگری مشهور، خدمت کرد. او در چندین درگیری از جمله نبرد جزیرهٔ کریدیت و دفاع از قلعهٔ کلمسون، در نزدیکی سنت لوئیس شرکت کرد. در درگیری آخر، پس از سقوط افسران ارشد، او کنترل قلعه را به دست گرفت. با این پیروزی، او به درجهٔ کاپیتانی رسید و تا مدت‌ها با نام کاپیتان بکنل شناخته می‌شد. بکنل در ژوئن ۱۸۱۵، پس از پایان خدمت در دولت فدرال، به سمت غرب و به منطقهٔ بونسلک در مرکز میزوری در امتداد رودخانهٔ میزوری نقل مکان کرد. جین بکنل بر اثر واقعه‌ای نامعلوم، احتمالاً به هنگام زایمان، حول و حوش زمان ترخیص
احتمالاً به هنگام زایمان، حول و حوش زمان ترخیص شوهرش از ارتش درگذشت. در ژانویه ۱۸۱۷، بکنل با مری کریب ازدواج کرد. طبق سوابق ادارهٔ سرشماری ایالات متحده، بکنل در کل، پدر حداقل پنج فرزند بود: مری جین متولد ۱۸۱۵، جان کالهون متولد ۱۸۱۷، ویلیام الکساندر جونیور متولد ۱۸۱۷، لوسی متولد ۱۸۱۸ و کورنلیا متولد ۱۸۲۷. بکنل هزینه‌های خانواده‌اش را با کار به عنوان کرجی‌بان در رودخانهٔ میزوری و مدیریت کارخانهٔ نمک خانوادهٔ بون تأمین می‌کرد. در اوایل سال ۱۸۲۰، او ۱۸۰ هکتار زمین در شهرستان هوارد، ایالت میزوری خریداری و
زمین در شهرستان هوارد، ایالت میزوری خریداری و خانواده‌اش را به آنجا برد. پیشرو. در سال ۱۸۲۱، بکنل با بدهی کلانی مواجه شد. او پیرامون سال ۱۸۱۸، کارخانهٔ نمک خانوادهٔ بون را خرید. در سال ۱۸۲۰، او برای تأمین هزینه‌های انتخابات ناموفق مجلس قانون‌گذاری در میزوری، پول قرض گرفت. محدودیت میزان اعتبار و ارز موجود در بحران مالی سال ۱۸۱۹، بر فعالیت‌های تجاری او تأثیر منفی گذاشت. بکنل که بیش از ۱۲۰۰ دلار (۲۰۰۰۰ دلار به پول امروز) به طلبکاران بدهکار بود، برای مدت کوتاهی به زندان افتاد تا اینکه یکی از دوستانش برایش
به زندان افتاد تا اینکه یکی از دوستانش برایش وثیقه گذاشت. قاضی پرونده تا اوایل سال ۱۸۲۲ به بکنل مهلت داد تا بدهی خود را بپردازد وگرنه زندانی می‌شد. بکنل که تحت فشار بود، در سپتامبر ۱۸۲۱، فرانکلین را به قصد سفر تجاری بلندمدت که شامل شکار و تله‌گذاری پوست حیوانات بود، ترک کرد؛ در آن زمان تجارت پوست، همچنان سودمند بود. او برای سفرش ۳۰۰ دلار کالای تجاری خرید. طبق آگهی که بکنل در روزنامهٔ خبررسان میزوری چاپ کرد، هدف او «معاملهٔ اسب‌ها و قاطرها و صید حیوانات وحشی از هر نوع و گونه بود». بکنل و گروهش تنها افرادی
از هر نوع و گونه بود». بکنل و گروهش تنها افرادی نبودند که به دنبال مسیر تجاری مناسب به سانتافه می‌گشتند، اما در آن پاییز، آنها اولین گروهی بودند که در اواسط نوامبر ۱۸۲۱ به آن شهر رسیدند. زمان‌بندی بکنل تقریباً عالی بود. مکزیک به تازگی از اسپانیا جدا شده و ممنوعیت تجارت با خارجی‌ها را لغو کرده بود. پیش از واقعهٔ خرید لوئیزیانا، مهاجرین فرانسوی از سنت لوئیس با سانتافه، زمانی که هر دو همچنان تحت سلطهٔ اسپانیا بودند، داد و ستد می‌کردند. برادران شوتو از سنت لوئیس، حق انحصاری تجارت در سانتافه را از اسپانیایی‌ها
حق انحصاری تجارت در سانتافه را از اسپانیایی‌ها گرفته بودند و این داد و ستد، سهمی عظیم در ثروتمند شدن این شهر در رودخانهٔ می‌سی‌سی‌پی داشت. مردم سانتافه خواهان کالاهای متنوعی بودند که بکنل در معرض فروش گذاشت. آنها مشتاقانه مبالغ بالایی را پرداخت کردند: یک متر پارچهٔ پنبه‌ای و چلوار، به مبلغ سه دلار، قیمتی بی‌سابقه در آن زمان، به فروش رفت. بکنل و گروهش پس از یک ماه داد و ستد، در ۱۳ دسامبر، سانتافه را با خورجین‌هایی مملو از نقره ترک کردند. بازگشت سرمایهٔ ۳۰۰ دلاری او در کالاهای تجاری، نزدیک به ۶۰۰۰ دلار به
دلاری او در کالاهای تجاری، نزدیک به ۶۰۰۰ دلار به صورت سکه بود. بکنل پس از بازگشت به میزوری در ژانویه ۱۸۲۲، تقریباً بلافاصله، سفر بعدی خود به سانتافه را برنامه‌ریزی کرد. او در سفر دوم، برای حمل کالاهای تجاری، از گاری به جای یابو استفاده کرد. او مجبور شد، به‌خاطر پهنای گاری‌ها و گروه‌های بارکش، اندکی مسیر اصلی خود را تغییر دهد. کاروان گاری‌ها در مه ۱۸۲۲، فرانکلین را ترک کرد و در مسیر، متحمل سختی‌های فروانی شدند، به طوری که در صحرای سوزان سیمارون، هم حیوانات و هم آدم‌ها تقریباً از تشنگی در حال مرگ بودند.
و هم آدم‌ها تقریباً از تشنگی در حال مرگ بودند. کاروان، چهل و هشت روز بعد به سانتافه رسید. سفر دوم حتی از سفر اول هم سودآورتر بود. گروه بکنل با بردن حدود ۳۰۰۰ دلار کالا به سانتافه، با سودی در حدود ۹۱۰۰۰ دلار بازگشتند. آنها مقداری از این پول را به عنوان سود به کسانی دادند که برای تأمین هزینه‌های این سفر کمک کرده بودند و حتی کمترین سرمایه‌گذار هم سود خوبی به دست آورد. بکنل در سال ۱۸۲۴، سومین سفر سودآور خود به سانتافه را انجام داد. سال بعد، در سال ۱۸۲۵، او به نقشه‌برداران استخدام شده از سوی کنگرهٔ ایالات متحده
استخدام شده از سوی کنگرهٔ ایالات متحده کمک کرد تا نقشهٔ این مسیر را ترسیم کنند. به دلیل تلاش‌های بکنل برای ایجاد مسیری مطلوب برای حمل و نقل تجاری و نظامی، نام او به عنوان پدر مسیر سانتافه معروف شد. اواخر عمر. در سال ۱۸۲۷، بکنل به عنوان قاضی صلح در شهرستان سیلاین، ایالت میزوری منصوب شد. سال بعد، او در اولین دوره از دو دورهٔ مجلس نمایندگان میزوری انتخاب شد. بکنل با درجهٔ کاپیتانی، در نیروی شبه نظامیان ایالت میزوری در جریان شورش بومیان آمریکا در سال ۱۸۲۹ و همچنین در زمان جنگ شاهین سیاه در سال ۱۸۳۲ خدمت کرد.
در زمان جنگ شاهین سیاه در سال ۱۸۳۲ خدمت کرد. در سال ۱۸۳۵، بکنل تمام دارایی‌ها و فعالیت‌های تجاری خود در میزوری را فروخت و به شهرستان رد ریور امروزی، ایالت تگزاس در شمال شرقی تگزاس نقل مکان کرد. در زمان جنگ استقلال تگزاس، بکنل یک گروه سواره نظام معروف به رد ریور بلوز را سازماندهی و رهبری کرد. او بعدها، برای مدت کوتاهی پاسدار سوارهٔ تگزاس شد. او همچنین به عضویت مجلس قانون‌گذاری در جمهوری تازه تأسیس تگزاس درآمد. بکنل در ۳۰ آوریل ۱۸۶۵ در منزل خود درگذشت. او در قبرستانی خصوصی و خانوادگی دفن شده‌است. بزرگراه US
قبرستانی خصوصی و خانوادگی دفن شده‌است. بزرگراه US 82 از نزدیکی این محل در چند مایلی غرب کلارکسویل، تگزاس می‌گذرد.
وانگ شیوفن (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
وون جونگ-سیک (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
یانگ فان (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
این مقاله فهرستی از وابسته‌های دیپلماتیک ایالات فدرال میکرونزی است. ایالات فدرال میکرونزی در سال ۱۹۸۶ از ایالات متحده مستقل شد. ایالات فدرال میکرونزی در چهار کشور آسیا-اقیانوسیه سفارتخانه‌های دائمی دارد: چین، فیجی، ژاپن و ایالات متحده. ایالات فدرال میکرونزی همچنین دارای سه کنسولگری مقیم در هونولولو، هاوایی، پورتلند، اورگن و تامونینگ، گوآم است. ایالات فدرال میکرونزی سفارتخانه‌های غیر مقیم برای چهار کشور دارد: اندونزی، مالزی و سنگاپور (همه در ژاپن) و اسرائیل در فیجی.
هاکان ایلماز (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ترکیه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
داستان یوکوبوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ازبکستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یو دونگ-جو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
هدیزه زکاری (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل نیجریه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ژانگ وانگلی (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
ژانگ وانکیونگ (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
پدرو اورتیز برنت (زاده ۱۹ اوت ۲۰۰۰)، بازیکن حرفه‌ای فوتبال است که در حال حاضر در پست هافبک برای باشگاه فوتبال سویا، از تیم‌های حاضر در لا لیگا به میدان می‌رود. وی اصالتی اسپانیایی دارد. دوران حرفه‌ای. اورتیز که در سویر، مایورکا، جزایر بالئاری به دنیا آمد، فارغ‌التحصیل جوانان باشگاه سی‌دی اتلتیکو بالئارس بود. او اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان در ۲ سپتامبر ۲۰۱۸ انجام داد و به عنوان یار تعویضی، در نیمه دوم به جای کیکه لوپز در مقابل سی دی آلکویانو به میدان رفت.
پلامن ژلیازکوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
اسوتلانا اولیانووا (؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۷۹) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
والری اوستیوژین (؛ ۱۹۴۵ – ۲ سپتامبر ۲۰۱۰) وزنه‌بردار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
وادیم واکارچوک (؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۷۲) وزنه‌بردار اهل مولداوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
ماریا فرناندا والدس (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل شیلی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
هانس والا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل اتریش بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یوهانی ولامو (; – ) وزنه‌بردار اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
وون شین-هی (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کره جنوبی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
یانگ ژه (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ژانگ شولیه (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ژانگ زایرونگ (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
کشیشتوف ازواریچ (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کارولینا والنسیا (؛ زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۸۵) وزنه‌بردار اهل مکزیک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
ویلیام چنی آلن (William Cheney Allen) (زادهٔ ۲ فوریه ۱۸۱۴ – درگذشتهٔ ۱۲ ژانویه ۱۸۸۷)، وکیل، تاجر آمریکایی و از پیشگامان ویسکانسین بود. او عضو مجلس نمایندگان ایالتی ویسکانسین بود و در جلسات ۱۸۶۶ و ۱۸۶۷ از شهرستان والورس نمایندگی می‌کرد. وی همچنین در دهه ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ میلادی برای مدت ۱۰ سال قاضی شهرستان والورس بود. اوایل زندگی و تحصیلات. ویلیام سی. آلن در فوریه ۱۸۱۴ در منطقه هوسیک در شهرستان رنسلیر، نیویورک زاده شد. وی در مزرعه پدرش بزرگ شده و تا ۱۶ سالگی در آنجا کار کرد، اما پس از آن به‌خاطر اینکه برای ادامه
کار کرد، اما پس از آن به‌خاطر اینکه برای ادامه تحصیلاتش پول به‌دست‌آورد، در جاهای دیگر مشغول کار شد. او به عنوان دستیار مزرعه برای همسایه خود به‌نام «ویلر» کار کرد و این همسایه تحصیل‌یافته وی همچنین از آلن دعوت نمود تا از کتابخانه بزرگ وی استفاده کند. او در طول تابستان به کار نزد ویلر ادامه داد، از کتابخانه وی استفاده کرد و در ماه‌های خزان و زمستان در کلاس‌های گزینشی مدرسه شرکت کرد. پس از آن، او برای دو و نیم سال در یک آکادمی در جفرسون، نیویورک آموزش دید. آلن در نخست می‌خواست وارد کالج یونیون شود، اما
آلن در نخست می‌خواست وارد کالج یونیون شود، اما به‌جای آن تصمیم گرفت تا در دفتر وکیل کورنلیوس اچ. پوتنام در شهرستان مونتگومری، نیویورک به آموزش حقوق بپردازد. وی چهار سال تحت نظر پوتنام آموزش دید و در ۱۸۴۰ میلادی مجوز فعالیت به عنوان وکیل در ایالت نیویورک را به‌دست‌آورد. او سال بعد نیویورک را ترک نموده و راهی غرب به قلمروی ویسکانسین شد. پیشگام دلاوان. او در شهرک دلاوان در شهرستان والورس ساکن شد و تقریباً یک قسمت اعظم بقیه عمر خود را در آنجا ماند. در آن زمان، تنها چند خانه ابتدائی در کل شهرک موجود بود. وی
تنها چند خانه ابتدائی در کل شهرک موجود بود. وی برای نخستین بار در ۱۸۴۲ میلادی به عنوان قاضی شهرستان، هنگامی که این شهرستان هنوز تحت حکومت قلمروی ویسکانسین بود، انتخاب گردیده و برای سه دوره دو-ساله در این سمت خدمت نمود. او با انتخابات خزان ۱۸۴۹ دوباره به این سمت بازگشته و بار دیگر در ۱۸۵۳ میلادی انتخاب گردید. آلن همزمان با خدمت در حکومت، در چندین کسب‌وکار در این منطقه نیز وارد شده بود. در ۱۸۵۰ میلاد، وی یکی از بنیان‌گذاران بانک شهرستان والورس بود و تا زمان انحلال و سازماندهی دوباره آن تحت قانون بانکداری
انحلال و سازماندهی دوباره آن تحت قانون بانکداری جدید در ۱۸۶۳ میلادی در این بانک حضور داشت. وی همچنین یکی از مؤسسان «راه‌آهن وسترن یونیون» بود که به‌نام «راه‌آهن ریسین، جینسویل و می‌سی‌سی‌پی» نیز یاد می‌گردید. وی در ۱۸۵۶ از سمت قضایی خود، تقریباً دو سال قبل از پایان دوره خدمت، استعفا داد تا تمام انرژی خود را به ساخت و ساز راه‌آهن وقف نماید. این راه‌آهن با دیون زیادی مواجه بود و قبل از اینکه برنامه اصلی تا حدودی تکمیل گردد، این شرکت توسط شرکت راه‌آهن شیکاگو، میلواکی و سنت پل خریداری گردید. در زمستان ۱۸۴۹، وی
و سنت پل خریداری گردید. در زمستان ۱۸۴۹، وی به عنوان عضو یک کمیسیون اختصاصی گماشته شد تا نخستین قانون‌های ویسکانسین را ترتیب نماید. زمانی که نخستین مؤسسه آموزشی ناشنوایان و نابینایان ویسکانسین در ۱۸۵۲ میلادی تأسیس گردید، آلن به عنوان هیئت امنای این مؤسسه گماشته شده و تا ۱۸۷۱ میلادی در این هیئت خدمت کرد. در جریان جنگ داخلی آمریکا، آلن به حزب متحد ملی گرایش داشت. بنابر یک سوءتفاهم، نام وی به عنوان نامزد حزب متحد برای کرسی نایب‌فرماندار ویسکانسین در برخی شهرستان‌ها در ۱۸۶۱ میلادی ظاهر شد و او ۵ درصد رأی برای
در ۱۸۶۱ میلادی ظاهر شد و او ۵ درصد رأی برای این کرسی را به‌دست‌آورد. از منظر سیاسی، آلن به عنوان یک فرد مستقل توصیف می‌گردید. وی طرفدار لغو برده‌داری، دادخواه تجارت آزاد، مخالف پول بی‌پشتوانه یا پول کاغذی با پشتوانه نقره و حامی جنبش اعتدال‌گرایی بود. وی از آبراهام لینکلن، هوراس گریلی از لیبرال جمهوری‌خواه در ۱۸۷۲ میلادی و بعداً از ساموئل تیلدن هنگام پیکار انتخاباتی وی برای کرسی ریاست جمهوری در ۱۸۷۶ میلادی حمایت کرد. وی در ۱۸۶۵ و ۱۸۶۶ میلادی به عنوان عضو مجلس ایالتی ویسکانسین انتخاب گردیده و از مناطق
مجلس ایالتی ویسکانسین انتخاب گردیده و از مناطق جنوب‌غربی شهرستان والورس نمایندگی کرد. وی در دوره ۱۹ام مجلس قانون‌گذاری ویسکانسین به عنوان رئیس کمیته راه‌آهن و در دوره ۲۰ام مجلس قانون‌گذاری ویسکانسین به عنوان رئیس کمیته روابط فدرال خدمت کرد. اواخر زندگی. وی در ۱۸۷۰ میلادی به ریسین، ویسکانسین نقل مکان کرد، یک دفتر حقوقی در آنجا باز نمود و مدت کوتاهی پس از رسیدن به آنجا به عنوان وکیل شهر انتخاب گردید. وی علایق بازرگانی خود را در ریسین ادامه داده و در شراکت با جیروم کیز، یکی از بنیان‌گذاران بانک ملی
شراکت با جیروم کیز، یکی از بنیان‌گذاران بانک ملی تولیدکنندگان ریسین بود. در ۱۸۷۱ میلادی، مجلس قانون‌گذاری به نفع سازماندهی هیئت خیره و اصلاحات رأی داد تا مدیریت برخی از بیمارستان‌ها و مؤسسه‌های خیریه شهر را بیشتر متمرکز سازد. آلن یکی از نخستین اعضای کمیسیون بود که در این هیئت گماشته شد و کار خود را از آوریل ۱۸۷۱ آغاز کرد. وی برای سه سال در این هیئت خدمت کرد، اما در ۱۸۷۴ میلادی به دلیل وضعیت سلامت نامساعد مجبور به کناره‌گیری شد. در این زمان بود که وی به‌طور گسترده از خدمت عمومی بازنشسته شد، هرچند وی تا
گسترده از خدمت عمومی بازنشسته شد، هرچند وی تا هنگام مرگ خود در هیئت مدیره بانک خدمت کرد. وی در ۱۲ ژانویه ۱۸۸۷ در خانه خود در ریسین درگذشت. زندگی شخصی و خانواده. ویلیام سی. آلن پسر جیکوب و لوسی (نام تولد: چنی) آلن بود. والدین وی اجداد انگلیسی داشتند. پدربزرگ پدری وی، ساموئل آلن، در جریان جنگ داخلی آمریکا در شبه‌نظامیان نیوهمپشایر یک سرباز بود. مشکلات مالی پدر وی پس از چند سفته‌بازی ناکام باعث شد تا آلن هنگامی که جوان بود خود به دنبال کار بگردد. ویلیام سی. آلن در ۷ اکتبر ۱۸۴۰ با مری ای. مک‌کونکی ازدواج کرد.
در ۷ اکتبر ۱۸۴۰ با مری ای. مک‌کونکی ازدواج کرد. همسر وی دختر جان مک‌کونکی از وورهیسوایل، نیویورک بود. آنها هیچ فرزندی نداشتند.
ویلیام وارگاس (؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۰) وزنه‌بردار اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
دین ویلی (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
اصلان‌بک ینالدیف (؛ ۱۸ دسامبر ۱۹۴۷ – ۳۰ مه ۲۰۱۵) وزنه‌بردار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
گئورگی یوچف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلغارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ییژی زوبریسکی (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چکسلواکی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
مأموریت قناری وب‌سایتی است که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد که پرونده‌هایی را در مورد فعالان دانشجویی، استادان و سازمان‌ها جمع‌آوری می‌کند. عمده فعالیت این وبسایت بر دانشگاه‌های آمریکای شمالی متمرکز است که آن‌ها را ضد اسرائیل یا یهودی‌ستیز می‌داند این وبسایت اسامی دانشجویان فهرست شده را برای کارفرمایان احتمالی ارسال خواهد کرد. فهرست ماموریت قناری توسط دولت اسرائیل و مقامات امنیتی مرزی برای بازجویی و ممانعت از ورود شهروندان آمریکایی طرفدار تحریم، سلب سرمایه و تحریم (BDS) و توسط کارفرمایان بالقوه استفاده شده‌است.
(BDS) و توسط کارفرمایان بالقوه استفاده شده‌است. افرادی که نامشان توسط قناری در فهرست قرار گرفته گفته‌اند که این یک لیست سیاه است که برای ارعاب دانشجویان، اعضای هیئت علمی و فعالان اجتماعی درگیر در کار همبستگی فلسطین طراحی شده‌است. برخی از فعالان طرفدار اسرائیل تاکتیک‌های سایت را بیش از حد تهاجمی می‌دانند، در حالی که برخی دیگر تلاش‌های آن را علیه فعالان حامی فلسطین تحسین می‌کنند. اپراتورهای وب سایت ناشناس ماندن و محرمانه بودن خود را با این جمله توجیه کردند که «بسیاری از مخالفان ما فقط می‌خواهند بدانند ما کی
«بسیاری از مخالفان ما فقط می‌خواهند بدانند ما کی هستیم تا بتوانند به ما آسیب فیزیکی وارد کنند.» فعالیت. طبق وب سایت آنها، ماموریت قناری «افراد و سازمان‌هایی را که نفرت از ایالات متحده، اسرائیل و یهودیان را در دانشگاه‌های آمریکای شمالی ترویج می‌کنند، مستند می‌کند». نمایه‌های موجود در وب‌سایت با استفاده از اطلاعات قابل مشاهده برای عموم که از سایت‌های رسانه‌های اجتماعی استخراج می‌شوند، ساخته می‌شوند. نمایه‌ها اغلب کاملاً دقیق هستند و حاوی اطلاعات شخصی مانند عکس‌های کودک افراد هستند. این وب سایت دارای هزاران
کودک افراد هستند. این وب سایت دارای هزاران پروفایل دانشجویان و استادان است که سردبیران آن معتقدند در فعالیت‌های طرفدار فلسطین یا ضد اسرائیل شرکت داشته‌اند و به عنوان یک لیست سیاه توصیف شده‌است. همچنین شامل تعدادی نمایه برای برتری طلبان نژادی سفیدپوست است. ماموریت قناری میزبان برخی از مقالات عذرخواهی است که توسط افرادی نوشته شده‌است که پروفایل آنها در سایت ذکر شده‌است. در قبال نوشتن ندامت نامه، پروفایل‌های آنها از لیست وب سایت حذف می‌شود. جدول زمانی. در دسامبر ۲۰۱۷، ماموریت قناری در مورد توئیت‌های
در دسامبر ۲۰۱۷، ماموریت قناری در مورد توئیت‌های یهودی‌ستیزانه دانشجویان مرتبط با همبستگی برای حقوق بشر فلسطین (SPHR) در دانشگاه مک‌مستر گزارش داد. این توییت‌ها بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ نوشته شده‌اند و حاوی حمایت از هیتلر و همچنین درخواست مرگ بر اسرائیل و صهیونیست‌ها بودند. SPHR در پاسخ گفت که «همه اشکال یهودستیزی در سازمان ما را محکوم می‌کند» و اظهارات ارجاع شده «به تمام معنا غیر قابل تحمل است». دانشگاه به‌طور فعال «پست رسانه‌های اجتماعی ناراحت کننده» را بررسی کرد، اما نتایج بررسی خود را منتشر نکرد زیرا
بررسی کرد، اما نتایج بررسی خود را منتشر نکرد زیرا «این رویه ما نیست که جزئیات اقدامات انجام شده یا تحریم‌های اعمال شده در مورد دانشجویان را ارائه دهیم». در آوریل ۲۰۱۸، طی یک کمپین بایکوت، واگذاری و تحریم (BDS) در دانشگاه جورج واشینگتن، آگهی‌هایی با آرم مأموریت قناری در اطراف دانشگاه منتشر شد که در آن رأی‌گیری برنامه‌ریزی شده در سنای دانشجویان را محکوم می‌کرد. در روز رای‌گیری، دو مرد بالغ با لباس قناری در لابی ساختمانی که رای‌گیری در آن برگزار می‌شد به اجرای رقص پرداختند.در سپتامبر ۲۰۱۸، ماموریت قناری
اجرای رقص پرداختند.در سپتامبر ۲۰۱۸، ماموریت قناری گزارشی در مورد این رأی منتشر کرد که در آن تاکتیک‌های یهودی‌ستیزانه و ضد اسرائیلی مورد استفاده برای ترویج رأی‌گیری مورد استفاده قرار گرفت. در ماه مه ۲۰۱۸، ماموریت قناری گزارشی دربارهٔ پست‌های رسانه‌های اجتماعی اعضای شعبه دانشجویان برای عدالت در فلسطین در دانشگاه ایالتی فلوریدا منتشر کرد و گفت که ۳۶ درصد از پست‌های رسانه‌های اجتماعی توسط اعضای SJP «تأیید یا ترویج ترور و همچنین درخواست برای انتفاضه و خشونت علیه یهودیان». بخش FSU SJP متعاقباً بیانیه ای منتشر
یهودیان». بخش FSU SJP متعاقباً بیانیه ای منتشر کرد و نوشت که آنها «کاملاً اظهارات نژادپرستانه، ضد سیاهپوستان و ضدیهودی برخی از افرادی که دانشجویان قبلی و اعضای فصل SJP ما بودند را محکوم و محکوم می‌کنند.» پست‌های رسانه‌های اجتماعی «انتقادات مشروع از سیاست‌ها و عملکردهای دولت اسرائیل بود، حتی اگر به عنوان یهودستیزانه معرفی شوند». به گفته ماموریت قناری، پاسخ FSU SJP پست‌های رسانه‌های اجتماعی را که «خواهان انتفاضه و خشونت علیه یهودیان بودند» محکوم نکرد. استفاده از لیست ماموریت قناری. بر اساس گزارش‌ها،
استفاده از لیست ماموریت قناری. بر اساس گزارش‌ها، سرویس‌های امنیتی اسرائیل از محتوای ماموریت قناری برای نمایش افراد پروفایل در فرودگاه بن گوریون استفاده کرده‌اند. آنها همچنین از ادعاهای مطرح شده در وب سایت برای توجیه تصمیمات برای اخراج افراد از اسرائیل استفاده کرده‌اند. نمایه‌هایی که در ماموریت قناری میزبانی می‌شوند ممکن است به فرصت‌های شغلی افراد فهرست‌شده، به‌ویژه دانشجویان و اعضای هیئت‌علمی که هنوز رسمی نشده‌اند، با در دسترس قرار دادن اظهارات خود برای کارفرمایان بالقوه در یک نمایه آنلاین آسان، آسیب
کارفرمایان بالقوه در یک نمایه آنلاین آسان، آسیب برساند. به گفته WJT Mitchell که دارای نمایه ماموریت قناری است، کارفرمایان بالقوه مشاهده می‌کنند که نمایه‌های ماموریت قناری در بالای نتایج جستجوی Google برای دانش‌آموزان و فارغ‌التحصیلان اخیری که «مجموعه دستاوردهای خیلی عمیق» ندارند، ظاهر می‌شود. ساختار. ماموریت قناری هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه چه کسی وب سایت را اداره می‌کند یا سرمایه‌گذاری می‌کند منتشر نمی‌کند. اگرچه وب سایت ماموریت قناری ادعا می‌کند که این یک سازمان غیرانتفاعی است، اما هیچ سازمانی با نام
یک سازمان غیرانتفاعی است، اما هیچ سازمانی با نام ماموریت قناری در سازمان امور مالیاتی ثبت نشده‌است. اگرچه وب‌سایت Canary Mission راهی برای کمک مالی به سازمان از طریق کارت اعتباری یا نقدی ارائه می‌کند، هیچ سابقه عمومی از حامیان و/یا اهداکنندگان مأموریت قناری وجود ندارد. چندین سازمان طرفدار اسرائیل هرگونه وابستگی به ماموریت قناری را رد کرده‌اند. به گفته ادوین بلک، اظهارات افراطی یهودستیزانه و همچنین تهدیدهای آشکار به خشونت علیه ماموریت قناری انجام شده‌است. به دنبال این تهدیدها، ماموریت قناری حتی محتاط تر شد
دنبال این تهدیدها، ماموریت قناری حتی محتاط تر شد و از افشای موقعیت فیزیکی یا هویت خود اجتناب کرد. طبق وبلاگ ماموریت قناری، «بسیاری از بدخواهان ما فقط می‌خواهند بدانند ما چه کسی هستیم تا بتوانند به ما آسیب فیزیکی وارد کنند»، که به گفته بلک، باعث شده‌است که ماموریت قناری ارتباطات خود را با خبرنگاران محدود کند. بلک، که می‌گوید توانست موقعیت و عملیات ماموریت قناری را تأیید کند، می‌گوید که آنها گروهی از دانشجویان و دانش‌آموزان سابق هستند که در یک دفتر متوسط در یکی از شهرهای آمریکا کار می‌کنند. منابع مالی. در
یکی از شهرهای آمریکا کار می‌کنند. منابع مالی. در اکتبر ۲۰۱۸، "فوروارد" و "هاآرتص" گزارش دادند که ماموریت قناری از بنیاد خانواده هلن دیلر، یک بنیاد حمایت کننده از فدراسیون جامعه یهودی سانفرانسیسکو (JCFSF) بودجه دریافت کرده‌است، و عملیات این سازمان توسط جاناتان باش از طریق یک مؤسسه خیریه اسرائیلی به نام مگاموت شالوم اداره می‌شود. . بلافاصله پس از افشای، JCFSF اعلام کرد که کمک مالی به ماموریت قناری را متوقف خواهد کرد. "فوروارد" همچنین بنیاد جامعه یهودی لس آنجلس را به عنوان کمک کننده اصلی به مگاموت شالوم معرفی
را به عنوان کمک کننده اصلی به مگاموت شالوم معرفی کرد که مبلغی معادل ۲۵۰۰۰۰ دلار در سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۷ اهدا کرده‌است. "لابی – ایالات متحده"، تحقیقات مخفی الجزیره در مورد کمپین نفوذ مخفی اسرائیل در ایالات متحده، گزارش داد که آدام میلشتاین منبع اصلی بودجه برای ماموریت قناری بوده‌است. جنجال و انتقاد. ربکا پیرس، فیلمساز، ماموریت قناری را با استفاده از «تاکتیک‌های مک کارتیستی» و به‌کارگیری «نژادپرستی آشکار» توصیف کرد. نویسندگان "Le Monde Diplomatique" و دانشگاهیان یهودی، شیوه اخاذی عذرخواهی از افراد مورد هدف در
یهودی، شیوه اخاذی عذرخواهی از افراد مورد هدف در ازای عفو توسط مأموریت قناری را با رژیم‌های استبدادی و مک کارتیسم در ایالات متحده مقایسه کرده‌اند. "فوروارد" گزارش داد که در حالی که برخی از پروفایل‌ها حاوی محتوایی هستند که «واقعاً دردسرساز» هستند، مانند پست‌های رسانه‌های اجتماعی ضدیهودی، سایر اتهامات مطرح شده توسط این وب سایت گمراه کننده هستند. یکی از این پروفایل‌ها دانشجویی را متهم به «اهریمن ساختن اسرائیل» کرد، زیرا این دانشجو در یک شامی که توسط هیلل برگزار شده بود، از تصمیم دونالد ترامپ برای انتقال سفارت
شده بود، از تصمیم دونالد ترامپ برای انتقال سفارت ایالات متحده به اورشلیم انتقاد کرده بود. به گفته امیلی شفر عمرمن، وکیل اسرائیلی، اطلاعات ماموریت قناری «اغلب نه موثق، نه کامل و نه به روز است». او گفت که این سایت نباید توسط مقامات مرزی اسرائیل استفاده شود زیرا استانداردهای قابل اطمینانی را که توسط قانون اسرائیل تعیین شده‌است مطابقت ندارد. منابع طرفدار فلسطین فعالیت‌های ماموریت قناری را به عنوان تلاشی برای ساکت کردن منتقدان اسرائیل در دانشگاه‌های آمریکا از طریق ارعاب محکوم کرده‌اند. در پاسخ، فعالان حامی
طریق ارعاب محکوم کرده‌اند. در پاسخ، فعالان حامی فلسطین وب‌سایتی به نام «علیه مأموریت قناری» راه‌اندازی کرده‌اند و می‌گویند که قصد دارند پروفایل‌های افرادی را که توسط مأموریت قناری هدف قرار گرفته‌اند میزبانی کنند تا فعالیت‌های خود را به صورت مثبت به تصویر بکشند. برخی از سازمان‌های طرفدار اسرائیل نیز از ماموریت قناری به دلیل تاکتیک‌های تهاجمی آن انتقاد کرده‌اند. دانشجویان یهودی و طرفدار اسرائیل گفته‌اند که دانشجویان و استادان حامی فلسطین به آنها مظنون به تبانی با ماموریت قناری هستند و آنها را حتی زمانی که با
با ماموریت قناری هستند و آنها را حتی زمانی که با قناری ارتباط نداشتند، مقصر می‌دانند. ائتلاف اسرائیل در پردیس، مأموریت قناری را تأیید کرده و نوشته‌است که «از طریق پلتفرم‌های آنلاین مانند ماموریت قناری، پایگاه داده‌ای که به افشای نفرت از یهودیان و اسرائیل اختصاص دارد، جامعه طرفدار اسرائیل یک بازدارندگی قوی در برابر یهودی ستیزی و فعالیت‌های BDS ایجاد کرده‌است.». در فوریه ۲۰۱۸، توییتر برای مدت کوتاهی حساب ماموریت قناری به دلیل افشای توییت سال ۲۰۱۷ یک فعال طرفدار فلسطین که "اشعار ادل را برای گفتن "آتش به جان