payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرانتیشک کولناتی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
رودولف کلاپکا (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
آنتونین یاندا (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
آنتونین هویر (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
فرانتیشک پیر (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
واتسلاف پیلات (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یان پلاچک (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
میروسلاو پوسپیشیل (; – ۱۹۶۴) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یوزف سدلاچک (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش-چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش و چکسلواکی بازی کرده‌است.
سوفیا لوئیزا جکس بلیک (انگلیسی: Sophia Louisa Jex-Blake) زادهٔ ۲۱ ژانویه ۱۸۴۰ و در گذشته به تاریخ ۷ ژانویه ۱۹۱۲م، در سن ۷۱ سالگی، یک پزشک و استاد مدرس انگلیسی بود.سوفیا جکس بلیک، یکی از پیشگامان جنبش زنان در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود و در ایجاد امکان تحصیلات پزشکی برای زنان نقشی اساسی داشت. او به همراه ۶ زن دیگر که مجموعاً به عنوان هفت ادینبورگ معروف شدند، در سال ۱۸۶۹م، اولین زنانی بودند که تحصیل در رشته پزشکی در دانشگاه ادینبورگ را آغاز کردند. جکس بلیک خود اولین پزشک زن شاغل در اسکاتلند بود.
جکس بلیک خود اولین پزشک زن شاغل در اسکاتلند بود. در دورانی که امکان تحصیل زنان در رشتهٔ پزشکی بسیار محدود بود و هیچ مرکز آموزشی ویژه برای زنان در رشته‌های مربوط مانند مامایی وجود نداشت، جکس بلیک در تأسیس دو دانشکده پزشکی ویژه بانوان در لندن و ادینبورگ نقشی اساسی داشت و یکی از بانیان احداث دانشکده پزشکی زنان در لندن بود. پیشینه. کودکی و اوایل جوانی. سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۴۰م، در هیستینگز به دنیا آمد. پدرش وکیل بازنشسته ای بود که سرپرستی یک انجمن حقوق سنتی مدنی را نیز بر عهده داشت. برادر سوفیا بعدها به
مدنی را نیز بر عهده داشت. برادر سوفیا بعدها به مقام اسقف کلیسای جامع ولز منصوب شد و دختر برادرش نیز بعدها در کالج گیرتون (کمبریج) به عنوان یکی از کارمندان عالی‌رتبه مشغول کار شد. جکس بلیک تا سن ۸ سالگی در محیط خانه آموزش دید و سپس در چند مدرسه خصوصی واقع درجنوب انگلستان تحصیلات متوسطه خود را به اتمام رساند. در سال ۱۸۵۸م، علی‌رغم مخالفت والدینش در کالج کوئینز لندن ثبت نام کرد. سال بعد در حالی که سوفیا خود هنوز مشغول تحصیل بود به وی پیشنهاد تدریس ریاضیات در کالج شد. سوفیا جکس بلیک این دعوت را پذیرفت و تا سال
شد. سوفیا جکس بلیک این دعوت را پذیرفت و تا سال ۱۸۶۱م، عهده‌دار تدریس ریاضی به دانشجویان کالج بود. در این دوره او مدتی در خانه یکی از رهبران زن جنبش اصلاحگرا زندگی کرد، اما بابت حق تدریس، دست مزدی دریافت نکرد. در تابستان سال ۱۸۶۵م، با پایان یافتن جنگ داخلی آمریکا جکس بلیک به ایالات متحده سفر کرد تا دربارهٔ آموزش زنان بیشتر بیاموزد. در این سفر وی از مراکز و مدارس مختلفی بازدید کرد و به شدت تحت تأثیر نظام آموزش همگانی در آنجا قرار گرفت. بعدها وی از تجارب خود در این مورد گزارشی به صورت یک کتاب منتشر کرد و بعضی
این مورد گزارشی به صورت یک کتاب منتشر کرد و بعضی از مدارس و کالج‌های آمریکایی را وصف نمود. در همین سفر سوفیا جکس بلیک در بوستون با یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند آشنا و دوست شد و مدتی در همان بیمارستان کار کرد. این دوستی که تا پایان عمر آن دو دوام آورد، نقطه عطفی در زندگی سوفیا جکس بلیک بود. زمانی که او دریافت حرفه پزشکی در انحصار مردان نیست و او این شغل را برای آینده اش برگزید. در سال ۱۸۶۷م، سوفیا جکس بلیک به کمک یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند نامه ای به
بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند نامه ای به رئیس دانشگاه هاروارد نوشت و از وی مستقیماً درخواست پذیرش به دانشگاه به منظور تحصیل در رشته پزشکی نمود. یک ماه بعد پاسخ منفی درخواستش به دستش رسید. در نامه رئیس دانشگاه آمده بود که متأسفانه برای تحصیل زنان در رشته پزشکی هیچ بخشی پیش‌بینی نشده‌است. سال بعد سوفیا امیدوار بود در کالج پزشکی جدیدی که توسط الیزابت بلکول در نیویورک تأسیس شده بود، ثبت نام کند. اما در همان سال پدرش را از دست داد و به ناگزیر برای همنشینی با مادرش به انگلستان بازگشت. رقابت عادلانه. در
با مادرش به انگلستان بازگشت. رقابت عادلانه. در سال ۱۸۶۹م، در کتابی نوشته ژوزفین باتلر که در مورد کار و فرهنگ زنان بود، مقاله سوفیا جکس بلیک با عنوان «پزشکی حرفه ای برای زنان» منتشر شد. در این مقاله جکس بلیک ادعا کرده بود که مراقبت از بیماران، بخشی از طبیعت و غریزه زنان است. با این حال نظام آموزشی تحصیل دختران را تنها به کار در خانه و صنایع دستی محدود کرده و عملاً به آنها اجازه شرکت در یک رقابت منصفانه و مشارکت در امور بهداشتی در مقام پزشک نمی‌دهد. در این مقاله او خاطر نشان ساخته بود که هیچ مدرک عینی دال بر
او خاطر نشان ساخته بود که هیچ مدرک عینی دال بر برتری مردان در تصدی مشاغل پزشکی وجود ندارد. در همین مقاله او پیشنهاد کرده بود که این ادعا را می‌توان در عمل در یک رقابت عادلانه و بی آنکه امتیازی برای زنان قائل شوند به محک آزمایش گذاشت. کافی است زنان بعد از دریافت آموزشی برابر با مردان مورد همان امتحاناتی قرار گیرند که برای مردان در نظر گرفته شده‌است، تا ثابت شود که زنان برای تصدی مشاغل پزشکی چیزی از مردان کم ندارند. مبارزه. سوفیا جکس بلیک مصمم بود تا به تحصیل پزشکی در بریتانیا بپردازد؛ و از آنجایی که در آن
پزشکی در بریتانیا بپردازد؛ و از آنجایی که در آن زمان فضای سیاسی و آموزشی در اسکاتلند از روشنی و آزادی بیشتری برخوردار بود، نتیجه گرفت که اگر در بریتانیا اصولاً دانشگاهی به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی بدهد، آن دانشگاه در اسکاتلند خواهد بود. در ماه مارس سال ۱۸۶۹م، جکس بلیک درخواستی برای تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه ادینبرو ارسال کرد. اگر چه دانشکده پزشکی و کادر علمی دانشکده این درخواست را طبق اصول پذیرفتند اما سازمان اداری دانشگاه به این بهانه که قادر نیست مقدمات لازم را تنها به خاطر یک متقاضی زن مهیا
مقدمات لازم را تنها به خاطر یک متقاضی زن مهیا کند، در عمل درخواست وی را رد کرد. این جواب منفی سوفیا جکس بلیک را بر آن داشت که برای جلب حمایت مردمی، متوسل به نشریات ملی نظیر اسکاتسمن شود و به آگاهی زنان بپردازد. در تابستان سال ۱۸۶۹م، دومین درخواست به صورت گروهی متشکل از ۵ زن ارسال شد. این گروه که سپس دو نفر دیگر بر آن افزوده شد، بعدها به گروه هفت تن ادینبرو معروف گشت. مطالبه این گروه حق برخورداری از کلیه امکانات آموزشی در رشته پزشکی و شرکت در تمام امتحانات لازم برای دریافت مدرک دکترای پزشکی بود. این درخواست
برای دریافت مدرک دکترای پزشکی بود. این درخواست گروهی نهایتاً مورد پذیرش هیئت رئیسه دانشگاه قرار گرفت و به این ترتیب دانشگاه ادینبورگ اولین دانشگاه در تاریخ بریتانیا بود که به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی به قصد دریافت دکترا داد. بعد از این موفقیت سوفیا جکس بلیک در نامه ای به دوست آمریکایی خود که یک پزشک زن بود نوشت: بالا گرفتن دشمنی و بازستاندن حق تحصیل. با آغاز تحصیل زنان در دانشکده پزشکی و مرئی شدن قدرت رقابت آنان با مردان، به تدریج بر بار خصومت علیه زنان دانشجو افزوده شد. این خصومت به انواع مختلف از
دانشجو افزوده شد. این خصومت به انواع مختلف از جمله ارسال نامه‌های توهین آمیز، شوخی‌های زننده یا تهدید آمیز به نمایش گذاشته شد. این تظاهرات خصمانه در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۸۷۰م، در سالن جراحان به اوج خود رسید. در هنگام ورود دانشجویان دختر به سالن کالبدشکافی، یک جماعت خشمگین متشکل از بیش از ۲۰۰ نفر با فریاد، توهین و پرتاب زباله مانع ورود دختران به سالن شدند.اخبار این ماجرا به عنوان نخست روزنامه‌ها تبدیل شد. به این ترتیب حمایت مردم از دختران دانشجو تقویت شد. اما از طرف دیگر چند تن از اعضای با نفوذ دانشکده پزشکی
از طرف دیگر چند تن از اعضای با نفوذ دانشکده پزشکی موفق شدند تصمیم نهایی را به دادگاه عالی واگذار کنند. دادگاه عالی نهایتاً تشکیل شد و با صدور حکمی پذیرش دانشجویان دختر در رشته پزشکی را غیرقانونی تشخیص داد و اعلام کرد که این دختران نباید از روز اول پذیرفته می‌شدند. به این ترتیب مدارک و حق ادامه تحصیل دختران در دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبورگ بعد از طی یک روند قضایی چند ساله در سال ۱۸۷۳م، پس گرفته شد. بعضی از این دختران دانشجو به دانشگاه های اروپایی رفتند که از قبل به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی داده شده
از قبل به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی داده شده بود و تحصیلات خود را در آنجا تکمیل کردند. انجام اصلاحات. سرانجام در سال ۱۸۷۷م، در سایر دانشگاه‌های بریتانیا به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی اعطاء شد.، سیاستمدار رادیکال حزب لیبرال بریتانیا که از نزدیک مبارزات لندن و تحولات مربوط به وضعیت دختران دانشجو را پیگیری می‌کرد، در گزارشی از سیر این تحولات به اختصار نوشت: احراز صلاحیت و دریافت دکترا. سوفیا جکس بلیک، به مطالعه و تحصیل ادامه داد و در عین حال در مبارزات سیاسی حضور داشت. این مبارزات در تأسیس دانشکده
سیاسی حضور داشت. این مبارزات در تأسیس دانشکده پزشکی زنان در لندن نقش داشت. قانون جدیدی تصویب شد که به مقامات مسئول امور پزشکی اجازه می‌داد برای همه متقاضیان واجد شرایط، صرف نظر از جنسیت، مجوز صلاحیت صادر کنند. اولین مؤسسه ای که از این قانون بهره عملی برد بود. اما پیش از آن که قانون جدید به اجرا درآید، سوفیا جکس بلیک، خارج از انگلستان در امتحانات دانشگاه برن در مقطع اخذ دکترای پزشکی موفق شده و در ژانویه سال ۱۸۷۷م، مدرک دکترای پزشکی خود را دریافت کرده بود. ۴ ماه بعد او موفقیت دیگری اینبار در دوبلین کسب کرد.
ماه بعد او موفقیت دیگری اینبار در دوبلین کسب کرد. بر اساس قانون جدید و رفع موانع تبعیض جنسیتی، پروانه صلاحیت کار به عنوان پزشک برای وی صادر کرد. به این ترتیب سوفیا جکس بلیک به عنوان سومین پزشک زن در کشور به عضویت شورای پزشکان عمومی بریتانیا درآمد. سابقه شغلی در مقام پزشک. سوفیا جکس بلیک پس از بازگشت به اسکاتلند، خانه ای در ادینبرو اجاره کرد و در ماه ژوئن سال ۱۸۷۸م، تابلوی مطب خود را بر سردر آن نصب کرد. سوفیا اولین پزشک زن در تاریخ شهر ادینبرو بود. ۳ ماه بعد او یک درمانگاه سرپایی در محله دیگری از همان شهر
او یک درمانگاه سرپایی در محله دیگری از همان شهر گشود. در این درمانگاه زنان فقیر با پرداخت مبلغ ناچیزی مورد معاینه و درمان قرار می‌گرفتند. سال ۱۸۸۱م، سوفیا مادرش را از دست داد و مدتی به افسردگی دچار شد و از فعالیت دست کشید. ضمن اینکه درمانگاه که از کمک‌های خیریه برخوردار بود به تدریج گسترش یافت و در سال ۱۸۸۵م، به ساختمان بزرگتری در محل دیگری منتقل شد. در این ساختمان جدید یک بخش با ۵ تخت به درمانگاه سرپایی افزوده شده بود. به این ترتیب درمانگاه کوچک قبلی به یک بیمارستان کوچک ویژه زنان تبدیل شده بود. تنها
یک بیمارستان کوچک ویژه زنان تبدیل شده بود. تنها بیمارستان ویژه زنان در اسکاتلند که کاملاً توسط زنان اداره می‌شد. سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۸۶م، را در ادینبرو بنیان گذاشت. این دانشکده در واقع یک کلاس درس خارج از برنامه بود که توسط عده انگشت شماری از پزشکان مرد مرتبط با دانشگاه ادینبرو تدریس می‌شد. دانشجویان این کلاس از هر دو جنسیت مرد و زن بودند. اما موفقیت سوفیا جکس بلیک در امور آموزشی در مقایسه با موفقیت وی در اشتغال به پزشکی چندان نبود. به زودی بین سوفیا و شاگردانش اختلاف شدیدی درگرفت و پرونده دعوا به
و شاگردانش اختلاف شدیدی درگرفت و پرونده دعوا به دادگاه راه باز کرد. دادگاهی که در آن ادعای غرامت سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۸۹م، به پیروزی رسید. با این حال طرف مقابل که از شاگردان سوفیا بود مدرسه دیگری گشود و به رقابت پرداخت. کلاس درسی که سوفیا جکس بلیک بنیان گذاشته بود در سال ۱۸۹۲م، همزمان با گشودن درهای دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو به روی دانشجویان دختر تعطیل شد. اما مدرسه رقیب همچنان تا سال ۱۹۱۶م، دایر بود و سپس در ادغام شد. سوفیا جکس بلیک در مدت ۱۶ سال در منزل و درمانگاه شخصی خود در ادینبرو زندگی کرد و
منزل و درمانگاه شخصی خود در ادینبرو زندگی کرد و بیماران را پذیرفت. با بازنشستگی وی در سال ۱۸۸۹م، درمانگاه ویژه زنان و کودکان نیز به این خانه منتقل شد. این درمانگاه همچنان تا سال ۱۹۸۹م، مشغول فعالیت بود. شایعات و مسائل خصوصی. گویا زمانی شایعاتی در مورد یک رابطه عاشقانه بین سوفیا جکس بلیک و یک نویسنده و پزشک زن به نام مارگارت تاد که ۱۹ سال جوانتر بود وجود داشته‌است. بعد از بازنشستگی، جکس بلیک به روثرفیلد نقل مکان کرد. جایی که خانه مارگارت تاد به عنوان نویسنده ای که تازه به شهرت رسیده بود، به روی نسل جوان باز
ای که تازه به شهرت رسیده بود، به روی نسل جوان باز بود و حرف و حدیث بسیاری را موجب شده بود. درگذشت و یادبود. سوفیا جکس بلیک، دو هفته پیش از پایان سن ۷۲ سالگی در تاریخ ۷ ژانویه سال ۱۹۱۲م، در برایتون درگذشت. پس از درگذشت وی، دوست نویسنده و همکار جوان ترش، مارگارت تاد شرح زندگی سوفیا جکس بلیک را در قالب کتابی منتشر کرد.در سال ۲۰۱۵م، دانشگاه ادینبرو در نزدیکی در ورودی دانشکده پزشکی با نصب لوح یادبودی از سوفیا جکس بلیک، به عنوان پیشگام آموزش زنان پزشک در بریتانیا یاد کرد و یادش را گرامی داشت. همچنین در همان سال
یاد کرد و یادش را گرامی داشت. همچنین در همان سال سازمان حفظ آثار تاریخی در اسکاتلند از یک لوح یادبود مربوط به ماجرای ممانعت از ورود دختران دانشجو به سالن کالبدشکافی در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۸۷۰م، پرده برداری کرد. در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۱۹م، به اعضای گروه ادینبرو که به هفت زن پیشگام در تاریخ آموزش پزشکی به زنان گفته می‌شد و سوفیا جکس بلیک، از آن جمله بود، بعد از مرگشان به صورت غیابی و به منظور بزرگداشت یادشان، دکترای افتخاری جراحی اعطاء شد. این مراسم اولین نمونه از مجموعه مراسم بزرگداشت این گروه ۷ نفره بود که در
مجموعه مراسم بزرگداشت این گروه ۷ نفره بود که در ادینبرو سازمان یافت. در سال ۲۰۲۰م، کارخانه آبجوسازی در شهر ادینبرو به رسم یادبود نوعی آبجوی ممتاز جدید را به افتخار سوفیا جکس بلیک نامگذاری کرد. در سال ۲۰۲۱م، نمایشنامه ای بر اساس تجربیات این گروه از زنان پیشگام در حرفه پزشکی و از جمله سوفیا جکس بلیک به قلم یک نویسنده اسکاتلندی به روی صحنه رفت.
مارلیس گیپسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آتلانتا دریم اشاره کرد.
ناتالی آچونوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
گرگانا دیمیتروا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه والیبال زسکا صوفیه و آر سی کن اشاره کرد.
لورن گیبمایر (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آگیل والی اشاره کرد.
آنا پودکوپایوا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه والیبال زنان دینامو مسکو اشاره کرد.
نقد مسیحیت سابقه‌ای طولانی دارد که به شکل‌گیری اولیهٔ دین در امپراتوری روم بازمی‌گردد. منتقدان باورها و آموزه‌های مسیحی و همچنین اقدامات مسیحی را از جنگ‌های صلیبی گرفته تا تروریسم مدرن به چالش کشیده‌اند. استدلال‌های علیه مسیحیت شامل این فرضیه‌ها می‌شود که مسیحیت دین خشونت، فساد، خرافات، شرک، همجنس‌گراهراسی، ترنس‌هراسی، پیش‌داوری، تعصب، تجاوز به حقوق زنان و فرقه‌گرایی است. در سال‌های اولیه مسیحیت، پورفیری فیلسوف نوافلاطونی با کتاب خود علیه مسیحیان در کنار نویسندگان دیگری مانند کلسوس و ژولیان به‌عنوان یکی از
دیگری مانند کلسوس و ژولیان به‌عنوان یکی از منتقدان اصلی ظاهر شد. پورفیری استدلال کرد که مسیحیت بر پیشگویی‌های دروغینی استوار است که هنوز محقق نشده‌اند. پس از پذیرش مسیحیت در امپراتوری روم، صداهای مذهبی مخالف به تدریج توسط دولت‌ها و مقامات کلیسایی سرکوب شدند—با این حال مسیحیت در این میان با انتقاداتی الهیاتی از سوی متفکران دیگر ادیان ابراهیمی یعنی یهودیت و اسلام، مانند ابن میمون مواجه شد. یک هزار سال بعد، اصلاحات پروتستانی منجر به انشعاب بنیادی در مسیحیت اروپایی شد و صداهای انتقادی را در مورد ایمان مسیحی،
شد و صداهای انتقادی را در مورد ایمان مسیحی، چه در داخل و چه در خارج، دوباره برانگیخت. در سدهٔ هفدهم، فیلسوفان دئیست مانند توماس هابز و ژان-ژاک روسو از مسیحیت به عنوان یک دین مکشوف انتقاد کردند. با عصر روشنگری، مسیحیت مورد انتقاد متفکران و فیلسوفان بزرگی چون ولتر، دیوید هیوم، توماس پین و بارون دولباخ قرار گرفت. موضوع اصلی این نقدها به دنبال نفی دقت تاریخی کتاب مقدس مسیحی بود و بر فساد ادراک شده مقامات مذهبی مسیحی تمرکز داشت. متفکران دیگر مانند امانوئل کانت، با تلاش برای رد استدلال‌های خداباوری، نقدهای
با تلاش برای رد استدلال‌های خداباوری، نقدهای سیستماتیک و جامعی از الهیات مسیحی به راه انداختند. در دوران مدرن، مسیحیت با انتقادهای بنیادی از سوی طیف گسترده‌ای از جنبش‌ها و ایدئولوژی‌های سیاسی مواجه شده‌است. در اواخر سده هجدهم، انقلاب فرانسه شاهد انتقاد تعدادی از سیاستمداران و فیلسوفان از آموزه‌های سنتی مسیحی بود که موجی از سکولاریسم را برانگیخت که در آن صدها کلیسا بسته شدند و هزاران کشیش تبعید یا کشته شدند. پس از انقلاب فرانسه، فیلسوفان برجسته لیبرالیسم و کمونیسم، مانند جان استوارت میل و کارل مارکس، دکترین
مانند جان استوارت میل و کارل مارکس، دکترین مسیحی را به این دلیل که محافظه‌کارانه و ضددموکراتیک است، مورد انتقاد قرار دادند. فردریش نیچه می‌نویسد که مسیحیت نوعی اخلاق بردگی را پرورش می‌دهد که امیال موجود در اراده انسان را سرکوب می‌کند. انقلاب روسیه، انقلاب چین و چندین جنبش انقلابی مدرن دیگر نیز منجر به انتقاد از ایده‌های مسیحی شده‌است. جنبش‌های ال‌جی‌بی‌تی معاصر مسیحیت را به‌دلیل همجنس‌گراهراسی و ترنس‌هراسی مورد انتقاد قرار داده‌اند. پاسخ رسمی مسیحیان به چنین انتقاداتی به‌عنوان عذرخواهی مسیحی توصیف می‌شود.
انتقاداتی به‌عنوان عذرخواهی مسیحی توصیف می‌شود. فیلسوفانی مانند آگوستین و توماس آکویناس برخی از برجسته‌ترین مدافعان دین مسیحیت از زمان بنیانگذاری آن بوده‌اند. کتاب مقدس. نقد کتاب مقدس. نقد کتاب مقدس، به‌ویژه نقد عالی، روش‌های مختلفی را در بر می‌گیرد که از زمان روشنگری در اوایل سده هجدهم استفاده شده‌است، زیرا پژوهشگران آغاز به استفاده از همان روش‌ها و دیدگاه‌هایی کردند که پیش‌تر در سایر متون ادبی و فلسفی به کار گرفته شده بود، در اسناد کتاب مقدس. این یک اصطلاح چتری است که تکنیک‌های مختلفی را پوشش می‌دهد که
چتری است که تکنیک‌های مختلفی را پوشش می‌دهد که عمدتاً توسط الهیدانان مسیحی اصلی و لیبرال برای مطالعه معنای عبارات کتاب مقدس استفاده می‌شود. از اصول کلی تاریخی استفاده می‌کند و اساساً بر پایه عقل است تا وحی یا ایمان. چهار نوع اصلی نقد کتاب مقدس وجود دارد: تصحیح متون. در انبوه نسخه‌های خطی کتاب مقدس تعدادی از انواع متنی وجود دارد. اکثریت قریب به اتفاق این گونه‌های متنی، غلط املایی بی‌اهمیت کلمات، تغییرات ترتیب کلمات هستند. و غلط نویسی اختصارات. منتقدان متنی مانند بارت دی. ارمن پیشنهاد کرده‌اند که برخی از این
بارت دی. ارمن پیشنهاد کرده‌اند که برخی از این گونه‌های متنی و درون‌یابی‌ها انگیزه‌های الهیاتی دارند. برخی از منتقدان محافظه‌کار انجیلی، از جمله دانیل بی والاس، کریگ بلومبرگ، و توماس هاو، نتیجه‌گیری‌های ارمن و گزینه‌های متنی او را به چالش کشیده‌اند. در تلاش برای تعیین متن اصلی کتب عهد جدید، برخی از منتقدان متن مدرن بخش‌هایی را احتمالاً غیراصلی تشخیص داده‌اند. در ترجمه‌های امروزی کتاب مقدس، نتایج نقد متن منجر به حذف برخی از آیات یا علامت‌گذاری غیراصیل شده‌است. این اضافات احتمالی بعدی شامل موارد زیر است: در
این اضافات احتمالی بعدی شامل موارد زیر است: در متن عهد جدید، کرت و باربارا آلند تعداد کل آیات بدون گونه و تعداد انواع در هر صفحه را با هم مقایسه می‌کنند (به استثنای اشتباهات املایی)، در میان هفت نسخه اصلی NT یونانی (Tischendorf, Westcott-Hort, von Soden, Vogels, Merk, Bover و Nestle-Aland) که ۶۲٫۹٪ یا ۴۹۹۹/۷۹۴۷، توافقنامه را منعقد می‌کند. نتیجه گرفتند،بنابراین در تقریباً دو سوم متن عهد جدید، هفت نسخه عهد جدید یونانی که بررسی کردیم کاملاً مطابقت دارند و هیچ تفاوتی جز در جزئیات املای (مثلاً املای نام‌ها و
تفاوتی جز در جزئیات املای (مثلاً املای نام‌ها و غیره) ندارند. آیاتی که هر یک از هفت نسخه با یک واژه تفاوت داشته باشد، شمارش نمی‌شود. این نتیجه کاملاً شگفت‌انگیز است و نشان می‌دهد که توافق بسیار بیشتری در میان متون یونانی عهد جدید در طول سده گذشته نسبت به آنچه پژوهشگران متنی گمان می‌کردند را نشان می‌دهد… در انجیل‌ها، کارهای پیامبران و مکاشفه این توافق کمتر است، در حالی‌که در نامه‌ها بسیار بیشتر است.با کشف متون انجیل عبری در میان طومارهای دریای مرده، پرسش‌هایی در مورد صحت متنی متن ماسوریتی مطرح شده‌است. ثبات
در مورد صحت متنی متن ماسوریتی مطرح شده‌است. ثبات داخلی. ناهماهنگی‌ها توسط منتقدان و شکاکان اشاره شده‌است، ارائه اعداد و نام‌های مختلف برای یک ویژگی و دنباله‌های متفاوت برای آنچه که قرار است همان رویداد باشد. پاسخ به این انتقادات شامل فرضیه مستند مدرن، فرضیه دو منبعی (در ظاهرهای مختلف) و ادعاهایی مبنی بر اینکه رساله‌های شبانی مستعار هستند. در تقابل با این مواضع انتقادی، مواضعی که سنت گرایان از آن حمایت می‌کنند، متن‌ها را مطابق با تورات نوشته شده توسط یک منبع واحد می‌دانند.‌ اما انجیل‌ها توسط چهار شاهد
منبع واحد می‌دانند.‌ اما انجیل‌ها توسط چهار شاهد مستقل، و تمام رسالات پولس، به جز عبرانیان، که توسط پولس رسول نوشته شده‌است. در حالی‌که در نظر گرفتن زمینه هنگام مطالعه کتاب مقدس ضروری است، برخی گزارش‌های مربوط به رستاخیز عیسی را در چهار انجیل متی، مرقس، لوقا و یوحنا به سختی می‌دانند. E. P. Sanders نتیجه می‌گیرد که ناهماهنگی‌ها امکان تقلب عمدی را بعید می‌کند: «توطئه‌ای برای تقویت باور به رستاخیز احتمالاً منجر به داستانی منسجم‌تر می‌شد.» در عوض، به نظر می‌رسد رقابتی وجود داشته‌است: «من او را دیدم.» «من هم
رقابتی وجود داشته‌است: «من او را دیدم.» «من هم همین‌طور»، «زن‌ها اول او را دیدند»، «نه، دیدم؛ آنها اصلاً او را ندیدند» و غیره. هارولد لیندسل اشاره می‌کند که این یک «تحریف فاحش» است که بگوییم افرادی که به خطای کتاب مقدس باور دارند، تصور می‌کنند که هر گفته‌ای که در کتاب مقدس آمده درست است (مخالف با دقیق). او نشان می‌دهد که در کتاب مقدس اظهارات نادرستی وجود دارد که به‌طور دقیق گزارش شده‌است (مثلاً شیطان دروغگویی است که دروغ‌هایش دقیقاً به آنچه گفته‌است گزارش شده‌است). طرفداران خطای کتاب مقدس عموماً نمی‌آموزند
طرفداران خطای کتاب مقدس عموماً نمی‌آموزند که کتاب مقدس مستقیماً توسط خدا دیکته شده‌است، بلکه خدا از «شخصیت‌های متمایز و سبک‌های ادبی نویسندگان» کتاب مقدس استفاده کرده‌است و الهام خدا آنها را هدایت کرده‌است تا پیام خود را به‌طور بی‌عیب و نقص از طریق زبان خود و به زبان خود ارائه دهند. شخصیت کسانی‌که به الهام کتاب مقدس باور دارند، آموزش می‌دهند که این کتاب خطاناپذیر (یا خطاناپذیر) است، یعنی عاری از خطا در حقایقی است که با ویژگی آن به‌عنوان کلام خدا بیان می‌کند. با این حال، دامنه آن چیزی که این شامل می‌شود
با این حال، دامنه آن چیزی که این شامل می‌شود مورد مناقشه است، زیرا این اصطلاح شامل مواضع «ایمان و عمل» می‌شود، با برخی فرقه‌ها بر این باورند که جزئیات تاریخی یا علمی، که ممکن است به مسائل مربوط به ایمان و عمل مسیحی، ممکن است حاوی خطا باشد. سایر پژوهشگران دیدگاه‌های قوی‌تری دارند، اما برای چند آیه این مواضع نیاز به کار تفسیری بیشتری دارد که منجر به مناقشه می‌شود (بحث جدی در مورد موضوع مربوط به تجسم، جلب بحث کتاب مقدس و فلسفی را مقایسه کنید). عصمت به متون اصلی کتاب مقدس اشاره دارد، و همه دانشمندان جریان اصلی
کتاب مقدس اشاره دارد، و همه دانشمندان جریان اصلی به احتمال خطای انسانی در انتقال و ترجمه اذعان دارند. با این حال، با استفاده از نقد متنی، نسخه‌های مدرن (انتقادی) «وفادارانه نسخه اصلی» در نظر گرفته می‌شوند. و درک ما از زبان اصلی برای ترجمه دقیق به اندازه کافی خوب است. دیدگاه مخالف این است که فساد بیش از حد یا ترجمه بسیار دشوار است که با متون مدرن موافق نیست. پیشگویی محقق نشده. صدها سال پیش از زمان عیسی، پیامبران یهود وعده دادند که مسیحی خواهد آمد. یهودیت ادعا می‌کند که عیسی این پیشگویی‌ها را محقق نکرده‌است.
می‌کند که عیسی این پیشگویی‌ها را محقق نکرده‌است. سایر شکاکان معمولاً ادعا می‌کنند که پیشگویی‌ها یا مبهم هستند یا محقق نشده‌اند، یا اینکه نوشته‌های عهد عتیق بر ترکیب روایات عهد جدید تأثیر گذاشته‌است. الهیات دفاعی ادعا می‌کنند که عیسی این پیش‌گویی‌ها را برآورده کرده‌است، زیرا آنها باور دارند تحقق آنها به‌طور تصادفی تقریباً غیرممکن است. بسیاری از مسیحیان آمدن دوم عیسی را پیش‌بینی می‌کنند، زمانی که او بقیه پیشگویی‌های مسیحایی، مانند آخرین داوری، رستاخیز عمومی، استقرار پادشاهی خدا و عصر مسیحایی را محقق خواهد
استقرار پادشاهی خدا و عصر مسیحایی را محقق خواهد کرد. عهد جدید خط عیسی را به داوود نشان می‌دهد. با این حال، به‌گفته استفان ال. هریس:عیسی آنچه را که انبیای اسرائیل می‌گفتند که مسیح مأمور انجام آن شده بود، انجام نداد: او قوم عهد را از دست دشمنان غیریهودی‌شان رهایی بخشید، آن‌هایی را که در دیاسپورا پراکنده بودند جمع‌آوری نکرد، پادشاهی داوود را بازگرداند، یا صلح جهانی برقرار نکرد (نک: عیسی ۹: ۶–۷؛ ۱۱:۷–۱۲:۱۶ و غیره). عیسی به جای رهایی یهودیان از دست ستمگران و در نتیجه تحقق وعده‌های باستانی خدا - برای سرزمین،
در نتیجه تحقق وعده‌های باستانی خدا - برای سرزمین، ملیت، سلطنت و برکت - با مرگ «شرم‌آور» جان باخت و توسط همان قدرت‌های سیاسی که پیشگویی شده بود مسیح بر آنها غلبه کند، شکست خورد. در واقع، انبیای عبری پیش‌بینی نمی‌کردند که ناجی اسرائیل به‌عنوان یک جنایتکار معمولی توسط غیریهودیان اعدام شود و مصلوب شدن عیسی را به «سنگ مانع» برای یهودیان دارای سواد کتاب مقدس تبدیل کرد. (اول قرنتیان 1:23)واعظان مسیحی به این استدلال پاسخ می‌دهند و بیان می‌کنند که این پیشگویی‌ها توسط عیسی در سلطنت هزار ساله پس از مصیبت بزرگ، طبق
عیسی در سلطنت هزار ساله پس از مصیبت بزرگ، طبق پیشگویی‌های عهد جدید، به‌ویژه در کتاب مکاشفه، محقق خواهد شد. الاهیدان یهودی سده شانزدهم، اسحاق بن آبراهام، که در تراکای، لیتوانی زندگی می‌کرد، اثری به نام چیزوک امونه (ایمان تقویت‌شده) نوشت که سعی داشت این ایده را رد کند که عیسی، مسیح است که در عهد عتیق پیشگویی شده بود و مسیحیت «میثاق جدید» خدا است. او به‌طور سامان‌مند تعدادی ناسازگاری در عهد جدید، تناقضات میان عهد جدید و عهد عتیق، و پیشگویی‌های عهد عتیق را شناسایی کرد که در طول زندگی عیسی محقق نشد. علاوه بر