payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سید شریف آملی از صوفیان وابسته به طریقت نقطویه بود. او پس از آن که دودمان صفویان در ایران آغاز به شکنجه و اعدام پیروان نقطویه کردند، در سال ۱۵۷۶ میلادی به عنوان یک درویش دوره‌گرد به بلخ رفت و در یک خانقاه مقیم شد. پس از قدرت گرفتن اکبر شاه در هند، آملی به آن سرزمین رفت و مدتی در سلطنت دکن و سلطنت ملوا بود ولی هر بار به دلیل عقاید بدعت‌آمیز اخراج می‌شد. در "مظاهر الامرا" آمده‌است که شریف آملی بر تصوف تسلط داشت و با ادغام عقاید ملحدان و زندیقان با تصوف، عقایدی یکتاپرستانه بوجود می‌آورد که همه انسان‌ها را در
یکتاپرستانه بوجود می‌آورد که همه انسان‌ها را در وحدت وجود با الله می‌دانست. او در سال ۱۵۷۶ م (۹۸۴ هجری) به دربار اکبرشاه رفت. او در مباحثات عبادت‌خانه شرکت می‌کرد و در آنجا از صلح کل استقبال نمود و خواهان کثرت‌گرایی دینی شد تا اینچنین به شاه نزدیک گشت. دیدگاه او نوعی همه‌خدایی و انسان‌گرایی عرفانی در خود داشت. "طبقات اکبری" با اشاره به این که شریف خواهان این بود که بشریت بدون توجه به مذهبشان برابر در نظر گرفته شوند، او را کنایتاً «موحّد» می‌نامد. سید شریف گرچه در مباحثات «التزام‌ها داد» که دیگر از نقطویه
گرچه در مباحثات «التزام‌ها داد» که دیگر از نقطویه دفاع نکند، اما نهایتاً «چهار اخلاص» را طی کرد و در ۱۰۰۱ میلادی به دین الهی گروید. او کتابی به نام «ترشحات ظهور» نوشت که اکنون نسخه‌ای از آن شناخته نیست.
بازافروختگی ۲ (انگلیسی: Backdraft 2) یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی و تدوین گونسالو لوپس-گایگو و نویسندگی گرگوری وایدن است. که دنباله‌ای بر فیلم بازافروختگی محصول ۱۹۹۱، محسوب می‌شود، با بازی جو اندرسون همراه با ویلیام بالدوین و دونالد ساترلند در نقش برایان مک کافری و رونالد بارتل از فیلم اصلی بازی می‌کنند. خلاصه داستان. شان مک کافری، محقق آتش‌سوزی، پسر ستوان فقید استفان «بول» مک کافری، در ایستگاه ۱۷ آتش‌نشانی شیکاگو، یکی از واحدهای این بخش که توسط عمویش، معاون رئیس منطقه دفتر تحقیقات
بخش که توسط عمویش، معاون رئیس منطقه دفتر تحقیقات آتش‌نشانی شیکاگو اداره می‌شود، کار می‌کند. برایان مک کافری. شان ترجیح می‌دهد به تنهایی کار کند، و زمانی که کاپیتان وایت ایستگاه ۱۷ به او می‌گوید باید از پروتکل پیروی کند و با شریکی به نام مگی رنینگ کار کند، در ابتدا بی‌ادب است. و شان و مگی به دنبال تروریست‌ها می‌روند که متعاقباً دستگیر و شکست می‌خورند. و مانند سال ۱۹۹۱، فیلم با فراخوانی برای آتش‌سوزی دیگر به پایان می‌رسد. انتشار. این فیلم در ۱۴ مه ۲۰۱۹ به صورت فیلم ویدئویی منتشر شد. بازخوردها. این فیلم دارای
فیلم ویدئویی منتشر شد. بازخوردها. این فیلم دارای امتیاز ۴۰٪ در راتن تومیتوز با میانگین ۲ از ۱۰ است.
لشکرکشی علیه یوان شو یک لشکرکشی تنبیهی بود که بین سال‌های ۱۹۷ و ۱۹۹ در اواخر سلسله هان شرقی انجام شد. پس از اینکه یوان خود را امپراتور سلسله جدید ژونگ اعلام کرد، این کارزار توسط دولت هان علیه جنگ سالار یوان شو آغاز شد، اقدامی که به عنوان خیانت علیه امپراتور شیان، حاکم اسمی هان تلقی می‌شد. این ائتلاف با شکست یوان شو و فروپاشی سلسله خودساخته ژونگ به پایان رسید.
تارعنکبوت فیلم دلهره‌آور آمریکایی سال ۲۰۲۳ به کارگردانی ساموئل بودین است و نخستین تجربه کارگردانی او به‌شمار می‌رود. در این فیلم لیزی کاپلان، وودی نورمن، کلوپاترا کولمن و آنتونی استار ایفای نقش کردند. "تارعنکبوت" با انتشار سینمایی محدود توسط لاینزگیت فیلمز در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۳ اکران شد.
حبیب پور سیفی(۱۳۲۳ رشت–۱۴۰۲ رشت) با نام کامل حبیب‌الله یوسف پورسیفی از بازیگران پیشکسوت تئاتر و سینمای ایران بود. زندگی‌نامه. حبیب پور سیفی متولد ۱۳۲۳ در رشت است. او دوره ابتدائی و دبیرستان را در رشت گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت کرد و در انستیتوی مربیان هنری با گرایش بازیگری و کارگردانی موفق به دریافت مدرک فوق دیپلم شد. پورسیفی در سال ۱۳۳۸ همراه احمد بدرطالعی وارد رادیو گیلان شد و سپس به عضویت هنری خورشید گیلان درآمده و در این گروه نمایش‌هایی مانند: قضاوت دنیا، عروس و داماد قرن اتم، عمو رجب
مانند: قضاوت دنیا، عروس و داماد قرن اتم، عمو رجب بچه شده، تابلو موزیکال رؤیای مادر، دردسر تلفن، پیرمرد و دریا و تعدادی نمایش کوتاه را اجرا کرد. حبیب‌الله پورسیفی از سال ۱۳۴۶در استخدام آموزش و پرورش استخدام شده و سپس به تهران منتقل شد. همزمان با تحصیل در انستیتوی مربیان هنری در تئاتر به ایفای نقشهای اصلی در نمایش‌های «نقشی روی چوب» نوشته اینگمار برگمن، ”خرمن‌های سوخته”نوشته رضا احمدی، ”گلدونه خانوم”نوشته اسماعیل خلج پرداخت. پس از پیروزی انقلاب ۵۷ به رشت منتقل و مشغول به کار شد. او در صدا و سیمای گیلان مشغول
و مشغول به کار شد. او در صدا و سیمای گیلان مشغول له کار شده و در تئاتر نمایش‌های ”میکروب هاً و «دست بالای دست» را با نام «ویتامارا همراه احمد بدرطالعی و هنرمندان گروه آتوسا به صحنه برد. آخرین کار جدی پورسیفی اجرای نمایش» آهسته با گل سرخ”نوشته اکبر رادی بود که توسط فرزندش حسن پورسیفی کارگردانی شد. حبیب پورسیفی جدای از بازیگری در تئاتر، بازی در سینما و تلویزیون را نیز در کارنامه خود دارد. وی در کنار بازیگری، سالها به عنوان رئیس انجمن نمایش فعالیت مستمری داشت. وی دارای گواهینامه درجه ۱ هنری از وزارت ارشاد
وی دارای گواهینامه درجه ۱ هنری از وزارت ارشاد بود. درگذشت. حبیب‌الله پورسیفی به دنبال یک بیماری و به فاصله کوتاهی از درگذشت همسرش در روز سی و یکم مرداد ۱۴۰۲ درگذشت. کتابها. کتاب روزگار حبیب - خاطرات حبیب‌الله پورسیفی فعالیت‌های سینمایی. فیلم سینمایی ای ایران. سریال میزرا کوچک خان فیلم داستانی یاور(۱۳۷۲) شوق خفاشان(۱۳۷۳) فیلم سینمایی خدا می‌آید(۱۳۷۴) داستانی روایت عاشورا(۱۳۸۰) سریال آواز مه(۱۳۸۱)، سریال فردا روشن است(۱۳۸۸) سریال عاقل محله(۱۳۸۸)، فیلم داستانی نقش فرش(۱۳۹۱) فیلم داستانی این باران با آن باران
نقش فرش(۱۳۹۱) فیلم داستانی این باران با آن باران فرق دارد (۱۳۹۲) فیلم داستانی وارث(۱۳۹۲) سریال نقطه صفر(۱۳۹۳) فیلم داستانی درخت چشمه(۱۳۹۳) فیلم سینمایی در دنیای تو ساعت چند است(۱۳۹۳) فیلم سینمایی احتمال باران اسیدی(۱۳۹۳) نماز باران راز سنگ کبود
تارعنکبوت () فیلم تاریخی کمدی سیاه درام سال ۲۰۲۳ کره جنوبی به کارگردانی کیم جی وون و با بازی سونگ کانگ هو، ایم سو جونگ، اوه جونگ سه، جون یو بین و کریستان جونگ است. این فیلم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۳ در سینماها همزمان با تعطیلات کره‌ای به نمایش درآمد.
راسیم بابایف (; – ) نقاش، و اخذ کننده عناوین افتخار نقاش افتخاری و نقاش خلق آذربایجان شوروی بود. زندگی‌نامه. راسیم بابایف در سال ۱۹۲۷ در شهر باکو زاده شد. در بین سالهای ۱۹۴۵–۱۹۴۹ در مدرسه نقاشی عظیم عظیم‌زاده درس خواند. بعداً در سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ در دانشکده هنر سوریکوف در مسکو تحصیل گرفت. در سال ۱۹۵۹ به عضویت اتحادیه نقاشان آذربایجان درآمد. راسیم بابایف ضمن عزیمت به کشورهای مختلف، نقاشی‌های فروانی پدیدآورد و چندین بار نمایشگاه‌های انفرادی در اختصاص به آن‌ها برپا کرد. آثار هنری وی در موزه‌ها، گالری‌ها و
برپا کرد. آثار هنری وی در موزه‌ها، گالری‌ها و مجموعه‌های خصوصی در بسیاری از کشورها و همچنین در نگارخانه ترتیاکوف و موزه هنرهای خاوری نگهداری می‌شوند. در سالهای ۱۹۶۴ و ۱۹۸۹ از راسیم بابایف به ترتیب با اهدای عنوان افتخار خادم هنر افتخاری آذربایجان شوروی و نقاش مردم آذربایجان شوروی تقدیر به عمل آمد. اگرچه بخشی از آثار راسیم بابایف از سد سانسور شوروی عبور نکرد، ولی وی دلسرد نشد و به خلق نقاشی‌ها ادامه داد. نمونه‌هایی از آثار خلق شده توسط این هنرمند عبارتند از: «مخزن‌های نفت» (۱۹۵۸)، «پمپاژ نفت» (۱۹۵۸)، «دختر»
«مخزن‌های نفت» (۱۹۵۸)، «پمپاژ نفت» (۱۹۵۸)، «دختر» (۱۹۵۸)، «شهر سیاه» (۱۹۵۸)، «در جاده داش‌کسن» (۱۹۶۱)، «تک‌چهره یک کارگر» (۱۹۶۲)، «در آلمان» (۱۹۶۳)، «قبوستان» (۱۹۶۴)، «خینالیق» (۱۹۶۴)، «شترها» (۱۹۶۶)، «حمام‌ها» (۱۹۶۹)، «قاچاق نبی» (۱۹۶۹)، «باکوی قدیم» (۱۹۷۰)، «انارها» (۱۹۷۰)، «روستا» (۱۹۷۰)، «آرامستان باستانی» (۱۹۷۰) و… فولکلور آذربایجان - داستان‌ها و حماسه‌ها، جوهره عمیق فلسفی آن‌ها، ارزش‌های ملی- اخلاقی و ویژگی‌های بومی و ملی تأثیرات زیادی بر شکل‌گیری جهان بینی راسیم بابایف و خلاقیت وی گذاشته بود. راسیم
بینی راسیم بابایف و خلاقیت وی گذاشته بود. راسیم بابایف در عرصه تصویرگری کتاب نیز موفق بود. تصاویر ادبی داستان‌های عامیانه آذربایجان و آثار نویسندگان مطرحی چون ناظم حکمت، تئودور درایزر، یوسف وزیر چمن‌زمینلی، رابیندرانات تاگور و دیگران را وی کشیده بود. در ۲۹ اوکتبر سال ۲۰۱۴ نمایشگاه اختصاصی آثار راسیم بابایف با حضور لیلا علی‌یوا، معاون اول بنیاد حیدر علی‌اف، در موزه دولتی روسیه در سن پترزبورگ برپا شد. راسیم بابایف در روز ۲۴ آوریل سال ۲۰۰۷ در باکو درگذشت.
مائیس آقابیگ‌اف (; – ) نقاش آذربایجانی اهل شوروی سابق، طراح تولید و نقاش خلق آذربایجان (۲۰۰۰) بود. شرح حال. مائیس آقابیگ‌اف ۱ ماه مه سال ۱۹۴۱ در باکو به دنیا آمد. در سال ۱۹۶۱ از مدرسه دولتی نقاشی آذربایجان دانش‌آموخته شد. از سال ۱۹۶۵ آثار و افلام خود را در تعدادی از نمایشگاه‌های بین‌المللی و محلی به نمایش می‌گذاشت. به دنبال اینکه در سال ۱۹۶۹ از دانشکده دولتی سراسری فیلمبرداری شوروی در مسکو فارغ‌التحصیل شد، به عنوان طراح تولید در استودیوی آذربایجان‌فیلم شروع به کار کرد. از سال ۱۹۹۶ به بعد به تدریس در دانشگاه
کار کرد. از سال ۱۹۹۶ به بعد به تدریس در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان پرداخت. وی استاد دانشکده نقاشی آکادمیک در آکادمی دولتی نقاشی جمهوری آذربایجان بود. مائیس آقابیگ‌اف در روز ۲۰ ژوئن سال ۲۰۲۰ و در سن ۷۹ سالگی در باکو درگذشت. نقاشی. مائیس آقابیگ‌اف طراح تولید بسیاری از فیلم‌های آذربایجانی بود که می‌توان از مجموع آن‌ها نام نسیمی، بابک، «سعی کن نفس نکشی»، نظامی، «پل‌های ویران شده»، «افسانه دریاچه نقره ای»، «بهای خوشبختی»، «پیاده‌روی در شهرستان»، «زندگی ما را امتحان می‌کند»، «روز اعدام» و غیره… را برد.
تماس (به چینی سنتی: 保持通話؛ چینی ساده شده: 保持通话) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور محصول سال ۲۰۰۸ سینمای هنگ کنگ و بازسازی فیلم آمریکایی موبایل محصول سال ۲۰۰۴ به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی مشترک بنی چان ساخته شده‌است. در این فیلم، لوئیس کو، باربی هسو، نیک چیانگ و لیو یه ایفای نقش می‌کنند. این فیلم داستان باب (لوئیس کو)، پدر مجردی را روایت می‌کند که یک تماس تلفنی ناراحت‌کننده با تلفن همراه خود از گریس وانگ (هسو) دریافت می‌کند، زنی که توسط گروهی از مأموران فاسد اینترپل ربوده شده‌است که یک برنامه پنهان دارند. چان
ربوده شده‌است که یک برنامه پنهان دارند. چان و فیلمنامه نویسانش دو سال روی فیلمنامه کار کردند؛ زیرا، چان می‌خواست با باورپذیرتر جلوه دادن شخصیت‌ها و موقعیت‌های بازسازی‌شده‌اش، فیلم قبلی را بهبود بخشد. فیلمبرداری اصلی در هنگ کنگ انجام شد. فیلم در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۸ در هنگ کنگ منتشر شد. تولید. این فیلم به‌طور کامل در هنگ کنگ با بودجه ۴۵ میلیون هنگ کنگ (۵٫۸ میلیون دلار آمریکا) فیلمبرداری شد، که رقمی محافظه کارانه در میان بودجه رو به رشد فیلم چینی در نظر گرفته شد. چان این فیلم را سخت‌ترین فیلم در دوران حرفه‌ای خود
این فیلم را سخت‌ترین فیلم در دوران حرفه‌ای خود توصیف کرد، زیرا او و آلن یوئن و ژو بینگ، فیلمنامه‌نویسان مشترکش تلاش کردند تا فیلم را برای تماشاگران چینی جذاب کنند. در طول فیلمبرداری، دولت هنگ کنگ از دادن مجوز برای فیلمبرداری یک صحنه ماشین پرنده در یک منطقه شلوغ شهری امتناع کرد، بنابراین سازندگان فیلم فقط می‌توانستند فیلمبرداری را به حومه هنگ کنگ منتقل کنند و ثابت کنند که می‌توانند بدون کمک دولت نیز همین کار را انجام دهند. گیشه. در آخر هفته افتتاحیه در هنگ کنگ، تماس با فروش ۳٫۶۱ میلیون دلار هنگ کنگ، با ۱٫۰۸
تماس با فروش ۳٫۶۱ میلیون دلار هنگ کنگ، با ۱٫۰۸ میلیون دلار هنگ کنگ از ۴۲ صفحه نمایش در یک آخر هفته چهار روزه، در صدر باکس آفیس قرار گرفت. در پایان اکران باکس آفیس خود در هنگ کنگ، این فیلم در مجموع ۱۳٫۶۴ میلیون دلار هنگ کنگ فروخت.
محمدآقا حسینف (; – ) نقاش آذربایجانی و نقاش خلق آذربایجان (۲۰۰۰) بود. زندگی‌نامه. محمدآقا حسینف در ۸ فوریه سال ۱۹۲۹ در باکو تولد یافت. در سال ۱۹۴۹ وارد دانشکده دولتی سراسری فیلم‌برداری شوروی در مسکو شد. بعد از آنکه در سال ۱۹۵۵ دانش‌آموخته شود، به باکو بازگشت و شروع به کار در شرکت دولتی تولید فیلم «آذربایجان‌فیلم» کرد. وی طراحی صحنه بیش از ۲۰ فیلم سینمایی را در کارنامه خود داشت. محمدآقا حسینف در طول فعالیت‌های هنری خود در نمایشگاه‌هایی در آذربایجان و کشورهای خارجی حضور پیدا کرد.
رافض اسماعیلف (; –) نقاش، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و فیلم‌ساز بازیگر سینما، دستیار نقاش، نگارگر تزئینی و نقاش خلق آذربایجان (۲۰۰۰) است. زندگی‌نامه. رافض اسماعیلف ۳۰ مارس سال ۱۹۳۹ در باکو چشم به جهان گشود. وی دانش‌آموخته «مدرسه دولتی نقاشی آذربایجان» در سال ۱۹۶۲ بود. در میان سالهای ۱۹۶۶ الی ۱۹۷۲ در رشته نقاشی دانشکده دولتی سراسری فیلم‌برداری شوروی در مسکو به ادامه تحصیل پرداخت. از سال ۱۹۷۲ تاکنون در مؤسسه دولتی تولید فیلم آذربایجان‌فیلم فعالیت دارد. او طراح و کارگردان بسیاری از فیلم‌های بلند و
او طراح و کارگردان بسیاری از فیلم‌های بلند و نمایش‌های تئاتر و نقاش و کارگردان چندین فیلم پویانمایی است. رافض اسماعیلف همچنین چندین کتاب را مصور کرده‌است.
«من را بلاتکلیف نگه می‌داری» ترانه‌ای ساختهٔ هالند-دوزیر-هالند است. این قطعه اولین بار در سال ۱۹۶۶ توسط گروه آمریکایی سوپریمز ضبط شد و در زمان انتشارش صدرنشین بیلبورد هات ۱۰۰ شد. یک سال بعد گروه راک ونیلا فاج ترانه را کاور کردند که نسخهٔ آن‌ها تا ردهٔ ششم آن جدول صعود کرد. در سال ۱۹۸۶ کیم وایلد نسخهٔ دیگری از «من را بلاتکلیف نگه می‌داری» را ضبط و منتشر کرد که در ژوئن ۱۹۸۷ شمارهٔ ۱ بیلبورد هات ۱۰۰ شد. در ۳۲ سال اول تأسیس جدول‌های بیلبورد، «من را بلاتکلیف نگه می‌داری» یکی از شش آهنگی بود که دو نسخهٔ مختلف آن
می‌داری» یکی از شش آهنگی بود که دو نسخهٔ مختلف آن شمارهٔ ۱ بیلبورد هات ۱۰۰ شدند. نسخهٔ سوپریمز. «من را بلاتکلیف نگه می‌داری» اولین‌بار در سال ۱۹۶۶ توسط سوپریمز برای لیبل موتاون ضبط شد. این تک‌آهنگ در مقایسه با اثر قبلی آن‌ها به‌نام «نمی‌توانی در عاشقی عجله کنی» که از عناصر سؤال و چوابی موسیقی گاسپل استفاده می‌کرد متفاوت بود و بیشتر حال و هوای پروتو فانک و ریتم اند بلوز داشت. بازخورد. «من را بلاتکلیف نگه می‌داری» اولین تک‌آهنگی بود که از آلبوم سال ۱۹۶۷ سوپریمز با نام " سوپریمز هالند-دوزیر-هالند می‌خوانند"
با نام " سوپریمز هالند-دوزیر-هالند می‌خوانند" منتشر شد. این اثر به هشتمین تک‌آهنگ شمارهٔ یک آن‌ها تبدیل شد و از ۱۹ تا ۲۶ نوامبر ۱۹۶۶ به‌مدت دو هفته در صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت و در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا هم تا ردهٔ هشتم صعود کرد. نسخهٔ سوپریمز در رتبهٔ ۳۳۹ فهرست ۵۰۰ ترانه برتر تمام دوران مجلهٔ رولینگ استون جای گرفته است. نسخهٔ کیم وایلد. «من را بلاتکلیف نگه می‌داری» در سال ۱۹۸۶ با تنظیم به‌روز شده توسط خوانندهٔ انگلیسی کیم وایلد کاور شد. نسخهٔ وایلد یک بازآفرینی کامل بود و آهنگ موتاونی سوپریمز
یک بازآفرینی کامل بود و آهنگ موتاونی سوپریمز را به یک قطعهٔ های-انرژی دههٔ هشتادی تبدیل کرد. بازخورد. این قطعه در قالب دومین تک‌آهنگ از پنجمین آلبوم استودیویی وایلد با نام قدمی دیگر منتشر شد. تک‌آهنگ در بریتانیا، (خاستگاه وایلد)، و در استرالیا صدرنشین چارت‌های موسیقی شد. این آهنگ همچنین پس از «بچه‌ها در آمریکا» (۱۹۸۱) دومین و آخرین اثر وایلد بود که جزو ۴۰ تک‌آهنگ برتر ایالات متحده می‌شد. «من را بلاتکلیف نگه می‌داری» در ژوئن ۱۹۸۷ به مدت یک هفته شمارهٔ ۱ بیلبورد هات ۱۰۰ بود و تا به امروز موفق‌ترین آهنگ او در
هات ۱۰۰ بود و تا به امروز موفق‌ترین آهنگ او در آن کشور بوده است. نسخهٔ وایلد در انتهای سال به عنوان سی و چهارمین اثر پرفروش سال ۱۹۸۷ بیلبورد هات ۱۰۰ شناخته شد. «من را بلاتکلیف نگه می‌داری» با فروش بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ نسخه گواهی فروش نقرهٔ اتحادیهٔ صنعت فونوگرافی بریتانیا را دریافت کرد. موزیک ویدئو. ویدئوی نسخهٔ کیم وایلد او را دراز کشیده روی تخت بزرگی در یک اتاق تاریک نشان می‌دهد. سپس در حالی که آهنگ را می‌خواند از تخت برخاسته و متوجه می‌شود که توسط مرد عجیبی که دیوارهای اطراف او را می‌شکند تهدید می‌شود.
جودا بای محل یا خوابگاه مریم الزمانی بزرگ‌ترین قصر در فاتح پور سیکری است که توسط پادشاه اکبر در سال ۱۵۶۹ میلادی، برای همسر و ملکه مورد علاقه‌اش، مریم الزمانی، که معمولاً به نام «جودا بای» شناخته می‌شود، سفارش داد. این محل بزرگ‌ترین مجموعه زنانه (کاخ زنانه متعلق به خاندان سلطنتی) است. این کاخ شاهکاری از تلفیق معماری هندو و ایرانی است که با ماسه سنگ قرمز ساخته شد. تاریخ. مریم الزمانی که به عنوان یک شاهزاده راجپوت به دنیا آمد، در سال ۱۵۶۲ در نتیجه اتحاد سیاسی بین اکبر و پدرش، راجا برمال، با اکبر ازدواج کرد. او
اکبر و پدرش، راجا برمال، با اکبر ازدواج کرد. او به تدریج همسر مورد علاقه اکبرشاه شد و اولین همسر او بود که خاندان سلطنتی را دارای وارث ذکور کرد. در سال ۱۵۶۹، او سومین فرزند اکبر و اولین پسر خودش، شاهزاده سلیم را به دنیا آورد. اکبر پس از تولد سلیم، پایتخت خود را از آگره به فاتح پور سیکری منتقل کرد تا نذر خود نسبت به شیخ سلیم چشتی را ادا کند. ساخت و ساز در سیکری در سال ۱۵۶۹ آغاز شد و یک قصر بزرگ برای ملکه و پسر تازه متولد شده اش شاهزاده سلیم تأسیس کردند. این کاخ بزرگ‌ترین کاخ مسکونی شهر بود و تا به امروز،
کاخ بزرگ‌ترین کاخ مسکونی شهر بود و تا به امروز، اگرچه در ویرانه‌ای است، به عنوان یادگار عشق اکبر به شاهزاده خانم هندو مذهب پابرجاست. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
سوباک (手搏) یک هنر رزمی باستانی است که خاستگاه آن کره است. در این هنر رزمی از تکنیک‌ها و ضربات با دست خالی استفاده می‌شود. سوباک در کره برای اشاره به هر سبک مبارزه‌ای که از دست خالی در آن استفاده می‌شد، استفاده می‌گردید. این یک سَبک مبارزه متفاوت از «سوباک دو» است که یک هنر رزمی مدرن با همان تلفظ اما املای متفاوت است. از نظر تاریخی، سوباک ممکن است به هنر رزمی قدیمی کره‌ای تککیون اشاره داشته باشد، اما مورخان هنوز مطمئن نیستند، زیرا اطلاعات کمی در مورد آن وجود دارد. با این حال، تأیید می‌شود که سوباک در دوران
دارد. با این حال، تأیید می‌شود که سوباک در دوران سلسله «یی» شکوفا شد. در زمان سلسله «یی»، کتابی برای آموزش این بازی به عنوان یک هنر رزمی منتشر گردید. از آن زمان، سوباک به تکامل هنرهای رزمی کره‌ای کمک کرده‌ است، که شامل هنر «یوسل» نیز می‌شود. سوباک از قدیم الایام ضربات دست نوسانی داشته‌ است که در آن مبارزه‌گر بیشتر رو به جلو ضربه می‌زند. مشت از روبرو و سیلی‌های مستقیم، از شاخصه‌های بارز این سَبک است.
سو باک دو (수박도) یک هنر رزمی الهام گرفته از هنرهای باستانی رزمی کره است که توسط «هوانگ کی»، پایه‌گذاری شد. هوانگ کی هنر رزمی «مو دوک کوان» را نیز با تأثیر از «سو باک دو» خلق کرد. «هوانگ کی» با مطالعهٔ کتاب‌های درسی باستانی کره دریافت که هنری به نام سو باک، قدیمی‌ترین هنر رزمی کره ای شناخته شده در آن زمان وجود داشته‌است. در اواخر دههٔ ۱۹۵0 (1957)، پنج کوان (سایر هنرهای رزمی کره‌ای) فرایند اتحاد بین خود را آغاز کردند که منجر به ایجاد تکواندو و انجمن تکواندو کره شد. در ابتدا هوانگ کی و «مو دوک کوان» او موافقت
شد. در ابتدا هوانگ کی و «مو دوک کوان» او موافقت کردند که بخشی از اتحاد باشند. با این حال، «کی» «مو دوک کوان» را در سال ۱۹۵۸ از این روند خارج کرد. «هوانگ کی» تمایل داشت سو باک دو را از تبدیل شدن به یک ورزش مدرن و تجاری یا حضور در ارگان‌های نظامی دور نگه دارد. در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۰، هوانگ کی نام هنر رزمی «مو دوک کوان» را که به تانگ سو دو نیز گفته می‌شد به سو باک دو تغییر داد.
صلح کل سیاست کلی اکبر شاه، سومین پادشاه گورکانیان هند، بوده که جوهره اصلی دین الهی او را شکل می‌داده‌است. گفتمان صلح کل به عنوان بخشی از سیاست اداری عمومی امپراتوری اتخاذ شد. به گفته ابوالفضل علامی، از نزدیکان و مشاوران اکبر، امپراتور مأمور جهانی خدا بود و بنابراین حاکمیت او به هیچ ایمانی محدود نمی‌شد. اکبر بر اساس توانایی و شایستگی افراد، فارغ از مذهب و پیشینه، آن‌ها را به مقام‌های اداری و نظامی منصوب می‌کرد. این امر به ایجاد یک حکومت کارآمدتر کمک کرد و به شکوفایی و دستاوردهای فرهنگی دوره مغول انجامید.
به شکوفایی و دستاوردهای فرهنگی دوره مغول انجامید. ابوالفضل دیدگاه‌های دینی اکبر را تصمیمی عقلانی در جهت حفظ هماهنگی بین ادیان مختلف امپراتوری می‌دانست. اندیشهٔ صلح کل که برگرفته از اندیشه‌های ابن عربی است که بالاترین جایگاه معنوی را «محبت کل» می‌نامد و وحدت را در این می‌بیند. یک پله پایین‌تر از محبت کل، «صلح کل» است که شامل پذیرش تنوع افراد است و از همگان می‌خواهد که خیرخواه همگان باشند. اکبر طبق این عقیده، به همهٔ اندیشه‌های دینی، حتی اگر ظاهراً در تناقض با هم بودند، احترام می‌گذاشت.
سکندر شاه سوری یا اسکندر خان افغان (متوفی ۱۵۵۹) ششمین فرمانروای سلسله سور، از تبار افغان، در اواخر قرون وسطی در شمال هند بود. او پس از سرنگونی ابراهیم شاه سوری، سلطان دهلی شد. اوایل زندگی. نام واقعی سکندر شاه سوری، احمد خان سوری بود. او برادر همسر سلطان محمد عادل شاه بود. او قبل از اعلام استقلال از دهلی، تا سال ۱۵۵۵، فرماندار لاهور بود سلطنت. پس از این که سلطان مستقل شد و پنجاب را تحت کنترل درآورد، به سمت قلمرو تحت کنترل سلطان ابراهیم شاه سوری لشکر کشید. ابراهیم در نبردی در فراه هند در نزدیکی آگرا شکست خورد
در نبردی در فراه هند در نزدیکی آگرا شکست خورد و سکندر دهلی و آگرا را به تصرف خود درآورد. در حالی که سکندر به مبارزه با ابراهیم مشغول بود، همایون گورکانی به کمک صفویه در فوریه ۱۵۵۵ لاهور را تصرف کرد. گروه دیگری از نیروهای او دیپالپور را تصرف کردند. سپس، ارتش همایون جالندر را هم اشغال کرد و لشکر پیش کشیده ایشان به سمت سرهند حرکت کرد. سکندر نیرویی متشکل از ۳۰۰۰۰ اسب فرستاد اما در نبردی در ماچیوارا از لشکر گورکانی شکست خوردند و سرهند توسط گورکانیان اشغال شد. سکندر، سپس خود ارتشی متشکل از ۸۰۰۰۰ سواره را رهبری
سپس خود ارتشی متشکل از ۸۰۰۰۰ سواره را رهبری کرد و در سرهند با ارتش گورکانی روبرو شد. در ۲۲ ژوئن ۱۵۵۵ شکست خورد و مجبور شد به تپه‌های سیوالیک در شمال پنجاب عقب‌نشینی کند. مغولان پیروز به دهلی رفتند و آنجا را اشغال کردند. پایان کار. در اواخر سال ۱۵۵۶ سکندر دوباره شورید. او در چمیاری (که در حال حاضر در منطقه امریتسار واقع است) سردار گورکانی به نام خضر خواجه خان را شکست داد و شروع به جمع‌آوری مالیات کلانور به عنوان مقر فرماندهی خود کرد. بایرام خان خانان به خان علم دستور داد به مصاف او رود و سرانجام در ۷ دسامبر
دستور داد به مصاف او رود و سرانجام در ۷ دسامبر ۱۵۵۶ اکبر به همراه بایرام خان دهلی را ترک کردند تا با او نبرد کنند. سکندر دوباره به سوی سیوالیک عقب‌نشینی کرد و در قلعه مائو تحت پادشاهی نورپور پناه گرفت. پس از شش ماه مقاومت در قلعه محاصره شده، سکندر قلعه را در ۲۵ ژوئیه ۱۵۵۷ تسلیم کرد راجا بخت مال حامی محلی او توسط بایرام خان سر بریده شد و سکندر را به بیهار فرستادند.
شبکه نمایشنامه‌ای از لی هال است که از فیلمی به همین نام در سال ۱۹۷۶ اقتباس شده است که برنده جایزه اسکار فیلمنامه برای پدی چایفسکی و کارگردانی آن برعهده سیدنی لومت بود. تاریخچه تولید. این نمایش برای اولین‌بار در تئاتر لیتلتون در تئاتر ملی لندن در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۷ (پیش نمایش از ۴ نوامبر) به نمایش درآمد و تا ۲۴ مارس ۲۰۱۸ ادامه داشت. این تولید به کارگردانی ایوو ون هوو و با بازی برایان کرانستون در نقش هاوارد بیل انجام شد. این نمایشنامه شامل طراحی صحنه و نور توسط یان ورسویولد ، طراحی ویدیو توسط تال یاردن، طراحی
یان ورسویولد ، طراحی ویدیو توسط تال یاردن، طراحی لباس توسط ان دهویز، موسیقی توسط اریک اسلیخیم و طراحی صدا توسط تام گیبونز بود. این فیلم با همکاری پاتریک مایلز، دیوید لوف، راس پووی و لی منزیس تولید شد و توسط مارسیا گراند برای یادبود ریچارد گراند حمایت شد.
کلاه کچل کلاه گیس مانندی است که ظاهر یک سر طاس یا نیمه طاس را شبیه سازی می‌کند. به عنوان بخشی از گریم یک بازیگر، اغلب برای پیرتر نشان دادن فرد استفاده می‌شود. کلاه‌های کچل یک رسانه همه کاره هستند. آنها اساس بسیاری از آرایش های فانتزی خلاقانه را تشکیل می دهند. کلاه های کچل را می‌توان به صورت آماده خریداری کرد یا در محل توسط یک میکاپ آرتیست ساخته شد، که چندین لایه پلاستیک مایع (مانند لاتکس) را روی یک الگوی ساخته شده با پوشاندن سر بازیگر در فیلم چسبیده اعمال می‌کند. کلاه تمام شده با آدامس روحی یا چسب جراحی به
کلاه تمام شده با آدامس روحی یا چسب جراحی به سر بازیگر چسبانده می‌شود و لبه های کلاه با استفاده از تکنیک‌های گریم با پوست بازیگر ترکیب می‌شود. تقریباً هر رنگی را می‌توان روی کلاهک کچل اعمال کرد تا رنگ و بافتی برای ایجاد ظاهری کچل به آن بدهد تا با رنگ پوست ترکیب شود. کلاه‌های کچل مورد استفاده در تئاتر از لاستیک ضخیم‌تر ساخته شده‌اند که قرار است به‌سرعت و چندین بار روی آن‌ها قرار بگیرند. گاهی اوقات از کلاه های کچل درشت‌تر و غیر واقعی‌تر به عنوان بخشی از لباس دلقک استفاده می‌شود. آنها همچنین ممکن است از
لباس دلقک استفاده می‌شود. آنها همچنین ممکن است از پلاستیک ساخته شده باشند. کلاه‌های کچل ممکن است برای مواردی استفاده شود که بازیگری که مو دارد بخواهد طوری رفتار کند که انگار کلاه گیس بر سر دارد تا کچلی خود را بپوشاند. در این صورت، بازیگر یک کلاه طاس با کلاه گیس در بالای سر خواهد گذاشت. کلاه گیس را می‌توان برداشت تا «کچلی» زیر آن آشکار شود. این ترفند در اپیزود «ارتانازیا» برنامه کمدی بریتانیایی "گودیز" مورد استفاده قابل توجهی قرار گرفت
کشیشتف کوئوباشوک (؛ "تلفظ نام‌کوچک لهستانی": ؛ ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۲–۳ مارس ۲۰۰۶) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "به‌دور از جاده"، "در خیابان سپولنی"، "خودِ زندگی"، "خانه"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "صفر-هفت، به‌گوشم"، با آتش و شمشیر (مجموعه تلویزیونی)، "با آتش و شمشیر (فیلم)"، "رمز انیگما" و "پان تادئوش" اشاره نمود.
یدالله درخشانی (–) نقاش ایرانی بود. او در کارهای خود به نقاشی طبیعت می‌پرداخت. یدالله درخشانی در سال ۱۳۱۷ در سمنان در یک خانواده فرهنگی زاده شد. مجید درخشانی، موسیقیدان و رضا درخشانی نقاش، دو برادر او هستند. یدالله درخشانی که از جوانی به هنر علاقه‌مند شد. او نقاشی را نزد جعفر پتگر آموخت. سپس وارد دانشکده‌های هنرهای زیبا شد. او بیشتر زندگی خود را به آموزش نقاشی و هنر می‌پرداخت و دهه‌ها در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول آموزش بود. از شاگردان سرشناس وی می‌توان به رضا درخشانی (برادرش)، مسعود سعدالدین،
می‌توان به رضا درخشانی (برادرش)، مسعود سعدالدین، احمد امین‌نظر و محمدعلی بنی‌اسدی اشاره کرد. یدالله درخشانی عضو فعال انجمن نقاشان ایران نیز بود و از سال ۱۳۸۴ به عنوان مدیر کمیتهٔ رفاه این انجمن خدمت می‌کرد. او همچنین عضو هیات مدیرهٔ گروه آبی بیکران هنر بود و در این جایگاه نقش موثری داشت. وی به طور محدود به شهرسازی و معماری میادین و ساختمان‌ها نیز می‌پرداخت. مهمترین ویژگی معماری او استفاده از اشکال هندسی و چهارگوش است که به نوعی یادآور معماری هندسی بناهای ایرانی اسلامی و همچنین تاکیدی بر اصول تعادل و تنوع
اسلامی و همچنین تاکیدی بر اصول تعادل و تنوع در ترکیب رنگ‌ها و اشکال هندسی هستند. یدالله درخشانی همچنین در دو دوره به عنوان برگزیده در نمایشگاه‌های بین‌المللی گل و گیاه تهران حضور داشت.
محمد رستمی صفا (زاده ۱۳۲۶)، کارآفرین اهل ایران و مالک گروه صنعتی رستمی‌صفا است. بنابر اعلام قوه قضائیه ایران، او در پرونده گروه رستمی‌صفا و به عنوان یکی از ابربدهکاران بانکی، به ۱۵ سال حبس تعزیری و رد مال به بانک‌های ایران نزدیک به ۱۸۱ میلیون یورو محکوم شده‌است. رستمی‌صفا در طی سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۷ از طریق تأسیس شرکت‌ها و کارخانه‌های متعدد داخلی و خارجی، شروع به دریافت تسهیلات و اعتبارات ریالی و ارزی در داخل و خارج از ایران و از بانک‌های مختلف کرد و گروه صنعتی‌صفا، فعالیت خود را در دهه هشتاد در زمینه‌های