payamvha/North_RAG huggingface dataset:
الگوی استدلالی رایج در قرن هفدهم در اروپا بود که برای اولین بار در بخشی از "پروترپتیکوس ارسطو ظاهر شد:" "اگر باید فلسفه‌ورزی کنیم، پس باید فلسفه‌ورزی کنیم؛ و اگر نباید فلسفه‌ورزی کنیم، پس باید فلسفه‌ورزی کنیم؛ یعنی برای توجیه این دیدگاه؛ در هر صورت، باید فلسفه‌ورزی کنیم.» بارنز به‌طور گذرا ادعا می‌کند که اصطلاح ""Consequentia mirabilis" یا admirable consequence (به معنی «نتیجهٔ قابل تحسین»)" فقط به استنتاج گزاره از نادرستی نقیض آن اشاره دارد و اصطلاح قانون کلیویس به استنتاج نقیض گزاره از نادرستی خود گزاره
کلیویس به استنتاج نقیض گزاره از نادرستی خود گزاره اشاره دارد.
کواک جونگ ووک (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۹۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. زندگی شخصی. در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲، تأیید شد که کواک و پارک سه-یونگ در اواسط ماه فوریه ازدواج خواهند کرد و مراسم آنها به صورت خصوصی در سئول، کره جنوبی برگزار خواهد شد. این دو بازیگر یکدیگر را در طی فیلمبرداری مجموعه "مدرسه ۲۰۱۳" ملاقات کردند، و از چند سال قبل باهم قرار می‌گذاشتند.
مرداب آب شیرین یا مانداب آب شیرین ، یک تالاب ماندابی غیرکشندی و غیرجنگلی است که حاوی آب شیرین است و به‌طور همیشگی یا پی‌درپی در معرض سیل قرار می‌گیرد. مانداب‌های آب شیرین عمدتاً متشکل از جگن‌ها، علف‌ها و گیاهان نوپدید هستند. مانداب‌های آب شیرین معمولاً در نزدیکی دهانه رودخانه‌ها، در کنار دریاچه‌ها یافت می‌شوند و در مناطقی با زهکشی کم مانند دریاچه‌های رهاشده oxbow وجود دارند. این تالاب، همتای مانداب نمکی است، یک منطقه کشندی بالای ساحلی از زیستگاه زیستی، که به‌طور پیوسته با آب دریا شسته می‌شود. جانوران.
که به‌طور پیوسته با آب دریا شسته می‌شود. جانوران. بسیاری از انواع جانوران در دوره‌ای از چرخه زندگی خود از مانداب‌های آب شیرین برای زیستگاه استفاده می‌کنند. پرندگان، دوزیستان، خزندگان، ماهیان و بی‌مهرگان کلان را می‌توان در مانداب‌های آب شیرین یافت. پرندگان از مانداب‌های آب شیرین برای لانه‌سازی استفاده می‌کنند. گونه‌های رایج پرندگانی که در مانداب‌های آب شیرین یافت می‌شوند عبارتند از مرغابی، غاز، قو، پرندگان آوازخوان، پرستو، چنگر و مرغابیان پهنه‌چین. اگرچه مانداب‌های کم‌عمق تمایلی به نگهداری از بسیاری از
مانداب‌های کم‌عمق تمایلی به نگهداری از بسیاری از ماهیان ندارند، اما از آنها به عنوان محل پرورش نوزادان استفاده می‌شود. ماهی‌های عمیق‌تر محل زندگی گونه‌های زیادی هستند، از جمله ماهی‌های بزرگ مانند اردک‌ماهی و کپور.
مرداب‌های لب‌شور ، از شورمرداب‌هایی ایجاد می‌شوند که در آن هجوم قابل توجه آب شیرین، آب دریا را به سطح شوری رقیق می‌رساند. این معمولاً در بالادست شوره‌زارهای نمکی توسط مصب رودخانه‌های ساحلی یا نزدیک دهانه رودخانه‌های ساحلی با تخلیه آب شیرین سنگین در شرایط دامنه‌های کشندی پایین رخ می‌دهد.
تالاب ساخته‌شده ، یک تالاب مصنوعی برای تصفیه فاضلاب، آب خاکستری، رواناب سیلابی یا فاضلاب صنعتی است. همچنین ممکن است برای بازسازی سرزمین پس از استخراج معدن یا به عنوان یک گام کاهشی برای مناطق طبیعی از دست رفته به دلیل توسعه زمین طراحی شود. تالاب‌های ساخته‌شده سیستم‌های مهندسی‌شده‌ای هستند که از کارکرد طبیعی پوشش گیاهی، خاک و جانداران برای تأمین تصفیه ثانویه فاضلاب استفاده می‌کنند. طراحی تالاب ساخته‌شده باید با توجه به نوع فاضلابی که باید تصفیه شود تنظیم شود. تالاب‌های ساخته‌شده در سیستم‌های فاضلاب متمرکز و
تالاب‌های ساخته‌شده در سیستم‌های فاضلاب متمرکز و غیر متمرکز استفاده شده‌اند. درمان اولیه زمانی توصیه می‌شود که مقدار زیادی جامدات معلق یا مواد آلی محلول وجود داشته باشند (که به عنوان نیاز اکسیژن بیوشیمیایی و نیاز شیمیایی اکسیژن اندازه‌گیری می‌شود).
در منطق، قانون پیرس به نام چارلز سندرز پیرس، فیلسوف و منطق‌دان نام‌گذاری شده‌است. در اولین اصول موضوعۀ او از منطق گزاره‌ای به عنوان اصل تلقی شد. می‌توان آن را به عنوان اصل طرد شق ثالث در نظر گرفت که به شکلی نوشته شده‌است که فقط شامل یک نوع رابط، یعنی دلالت است. در حساب گزاره‌ای، قانون پیرس می‌گوید که: formula_1 این بدان معناست که اگر یک گزارۀ formula_2 وجود داشته باشد که درستی formula_3 از درستی "اگر formula_3"، آنگاه" formula_2" حاصل شود، formula_3 باید صادق باشد. به‌طور خاص، زمانی که formula_2 به عنوان یک
باشد. به‌طور خاص، زمانی که formula_2 به عنوان یک گزارۀ نادرست در نظر گرفته می‌شود، این قانون می‌گوید که اگر formula_3 هر زمان که بر نادرستی دلالت دارد، صادق باشد، آنگاه formula_3 درست است. به این ترتیب قانون پیرس متضمن اصل طرد شق ثالث است. قانون پیرس در منطق شهودی یا منطق‌های ابرشهودگرایی وجود ندارد و نمی‌توان آن را به تنهایی از قضیۀ استنتاج، استنباط کرد.
جانگ دا هه (؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۹۱)، که بیشتر با نام هنری هِیز () شناخته می‌شود، خواننده، رپر، ترانه‌سرا، آهنگساز و تهیه‌کننده اهل کره جنوبی است. نام هنری او الهام گرفته از نام رپر آمریکایی آنجل هیز است اما به جای املای Haze از Heize استفاده کرد زیرا این املا در ذهن او بود. حرفه. ۲۰۱۴–اکنون: آغاز فعالیت انفرادی، اولین و دومین فول آلبوم. هیز در سال ۲۰۱۴ با انتشار ئی‌پی به نام "هیز" فعالیت خود را آغاز کرد که شامل شش ترانه بود. هیز در برنامه واقع‌نمای رپ شبکه ام‌نت به نام "آنپرتی رپ‌استار" حضور پیدا کرد اما در
به نام "آنپرتی رپ‌استار" حضور پیدا کرد اما در مرحله نیمه نهایی حذف شد. با این وجود، حضور او به عنوان یک خواننده در برنامه باعث شد که توجهات به سمت او جلب شود. هیز در سال ۲۰۱۶ دومین ئی‌پی خود به نام "و ژوئیه" (And July) منتشر کرد و در جایگاه شماره ۳۴ جدول موسیقی گائون قرار گرفت. دو تک‌آهنگ این آلبوم به نام‌های «And July» و «Shut Up &amp; Groove» نیز به ترتیب در جایگاه شماره ۸ و ۲۷ این جدول قرار گرفتند. ترانه «Shut Up &amp; Groove» همچنین وارد جدول جدول جهانی بیلبورد ایالات متحده شد. هیز در دسامبر ۲۰۱۶،
بیلبورد ایالات متحده شد. هیز در دسامبر ۲۰۱۶، تک‌آهنگ دیجیتال «ستاره» را منتشر کرد و پس از رسیدن به جایگاه شماره یک در تمام جدول‌های موسیقی کره جنوبی در آن زمان، به «آل کیل» دست یافت. ترانه‌شناسی. آلبوم‌های استودیویی
نا هه می (؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۹۱) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او نخستین بازیگری خود را در سن ۱۰ سالگی در فیلم "آدرس نامعلوم" انجام داد. پس از "ضربه عالی توقف‌ناپذیر"، هه می وقفه‌ای طولانی در بازیگری‌اش ایجاد کرد تا به تکمیل تحصیلاتش بپردازد. هه می مدل تبلیغات تلویزیونی مختلفی همچون سامسونگ نوت‌بوک ام، کیا مورنینگ، آکیوویو، کی‌بی کارت و همچنین مجلاتی همچون ال گرل، سه‌سی، وگ و کاسموپولیتن بوده‌است. زندگی شخصی. در سال ۲۰۱۴، گزارش شد که نا هه می و اریک مون از گروه شینهوا قرار می‌گذارند. با اینحال هر دوی آنها
گروه شینهوا قرار می‌گذارند. با اینحال هر دوی آنها در آن زمان این رابطه را تأیید نکردند. در اواخر فوریه ۲۰۱۷، گمانه زنی‌هایی دربارهٔ رابطه این دو نفر منتشر شد که این دو از سال ۲۰۱۴ رابطه خود را حفظ کرده‌اند. اریک مون و نا هه می از طریق آژانس‌هایشان رابطه خود را تأیید کردند. این زوج در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در کلیسای یونگناک در سئول، کره جنوبی ازدواج کردند. در ۲۳ اوت ۲۰۲۲، شش سال پس از ازدواج این زوج، تأیید شد که نا هه می نخستین فرزندشان را باردار است.
خمرهای میانی مرحله تاریخی زبان خمر است که میان سده‌های ۱۴ و ۱۸ میلادی پس از خمر باستان و پیش از زبان خمر نو وجود داشت. آغاز دوره خمر میانه تقریباً با سقوط امپراتوری خمر انگکوری به پادشاهی سیامی آیوتایا و دوره تاریخ کامبوج که عموماً به عنوان دوره پساآنگکور شناخته می‌شود، همزمان است. دوره خمر میانه مرحله‌ای گذار بود که در آن زبان شاهد تغییرات نسبتاً سریع و شگرفی، به ویژه در واج‌شناسی، بود که با ظهور زبانی به پایان رسید که به عنوان خمر نوین شناخته می‌شود. پایان این دوره تقریباً با تاج‌گذاری آنگ انگ، پدر آنگ
این دوره تقریباً با تاج‌گذاری آنگ انگ، پدر آنگ دوونگ در سال ۱۷۷۷، همزمان بود.
در اواخر پادشاهی شاه محمد خدابنده و بعد از ۴ سال جنگ داخلی بین شاه محمد خدابنده و فرزندش عباس میرزا (بعدا شاه عباس یکم) (جنگ‌های خراسان (۱۵۸۰)، محاصره قلعه نیشابور (۱۵۸۱)، محاصره قلعه تربت (۱۵۸۲) و نبرد تیرپل)، هنگامی که عباس میرزا در خراسان تاجگذاری کرد به واسطه اختلافی که علی‌قلی بیگ گورکان شاملو (لله شاه عباس) و حاکم هرات و مرشدقلی خان استاجلو والی مشهد (هر دو از حامیان شاه عباس یکم) رخ داده بود، کار به نزاع و نبرد کشید (جنگ سوسفید) و چون مرشد قلی خان استاجلو پیروز شد، علیقلی خان شاملو برای انتقام سفیری
پیروز شد، علیقلی خان شاملو برای انتقام سفیری برای عبداله خان شاه ازبک به بخارا فرستاد و او را به حمله به خراسان تهییج نمود. عبداله خان در زمستان ۱۵۸۷ میلادی با سپاه بزرگی به خراسان لشکر کشید. عبداله خان انتظار همکاری و معاونت از سوی علیقلی خان شاملو را داشت اما چون علیقلی خان حاضر نبود حکومت بر هرات را از دست بدهد در قلعه هرات ماند و حاضر نشد با دشمن همیاری کند و در برابر حمله ازبک‌ها پایمردی کرد اما بعد از ۱۱ ماه محاصره تسلیم و در اواخر ربیع الاول ۹۹۷ قمری (فوریه ۱۵۸۹) کشته شد.
زبان تایلندی جنوبی () که همچنین به نام دامبرو ()، پاک تای () یا «زبان جنوبی» () نیز شناخته می‌شود، یک زبان تای جنوب غربی&lt;ref name="CERD/C/THA/1-32"&gt;&lt;/ref&gt; است که در جنوب تایلند و همچنین توسط جوامع کوچک در شمالی‌ترین ایالت‌های مالزی صحبت می‌شود. این زبان توسط تقریباً پنج میلیون نفر و به عنوان زبان دوم توسط ۱٫۵ میلیون گویشور مالایی پاتانی و سایر گروه‌های قومی صحبت می‌شود. بیشتر سخنرانان همچنین به گویش‌های مرکزی تایلندی مسلط هستند یا آن‌ها را درک می‌کنند.
«درود» (انگلیسی: Salute) آهنگی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس برای دومین آلبوم استودیویی آن‌ها به همین نام (۲۰۱۳) ضبط شده است. در ۲ مه ۲۰۱۴ به‌عنوان سومین و آخرین تک‌آهنگ آلبوم منتشر شد. این ترانه توسط گروه (پری ادواردز، لی-آن پینوک، جسی نلسون و جید تیرلوال) در کنار تی‌اِم‌اِس (توماس بارنز، پیتر کلهر و بن کوهن) و میگان کاتون نوشته شده و توسط تی‌اِم‌اِس تهیه شده است. از نظر متن ترانه، «درود» به‌عنوان یک آهنگ دختر قدرت‌مند توصیف می‌شود، با استعاره‌های نظامی و آژیرهای جنگ، که با سرنوشت کودک و
نظامی و آژیرهای جنگ، که با سرنوشت کودک و بیانسه «جهان را اداره کنید (دختران)» مقایسه می‌شود. منتقدان موسیقی نقدهای مثبتی به این آهنگ دادند و آن را به‌خاطر اشعار قدرتمند و ضربات درام الهام گرفته از ارتش تحسین کردند. برخی حتی متوجه شدند که این آهنگ کاملاً به‌عنوان یک آهنگ افتتاحیه برای تور مناسب است و همچنین یکی از نخبه‌ترین آهنگ‌های سال ۲۰۱۳ است. این آهنگ به ده آهنگ برتر در اسکاتلند و بریتانیا تبدیل شد و به ششمین آهنگ برتر گروه تبدیل شد. در بریتانیا، در حالی که در ایرلند به بیست رتبه برتر رسیده است. برای
که در ایرلند به بیست رتبه برتر رسیده است. برای تبلیغ این آهنگ، این گروه برای بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی، از جمله برنامه امروز سه اجرا کرد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئو این آهنگ را کالین تیلی کارگردانی کرده است. اولین بار در ۲ مه ۲۰۱۴ در یوتیوب پخش شد. رقص گروه در یک انبار زیرزمینی با همراهان رقصنده مرد، که برخی از آن‌ها در حال رقصیدن هستند، است.
جنگ سوسفید جنگی بود که در سال ۱۵۸۵ میلادی و بین مرشدقلی خان استاجلو و علی‌قلی بیگ گورکان شاملو (سرداران و حامیان سلطنت عباس میرزا بعداً شاه عباس یکم در مقابل سلطنت شاه محمد خدابنده) روی داد و در آن علی‌قلی بیگ گورکان شاملو شکست خورده و با اتحاد موقت و پشیمان‌بارش با ازبک‌ها، مقدمات جنگ ایران با ازبک‌ها (۱۵۸۸-۱۵۸۹) را که منجر به قتل و شکست علی‌قلی بیگ گورکان شاملو می‌گردد را فراهم می‌کند. پس از قبول خلع محمد خدابنده از سلطنت در رقابت با سلطنت پسرش شاه عباس یکم، موضوع مهمی بین علی‌قلی بیگ گورکان شاملو و
یکم، موضوع مهمی بین علی‌قلی بیگ گورکان شاملو و مرشدقلی خان استاجلو (رهبر استاجلوها) بر سر شاهزاده عباس پیش آمد. در سال ۱۵۸۵ مرشدقلی خان مشهد را تصرف کرد. علی‌قلی بیگ گورکان شاملو با فرستادن لشکری پاسخش را داد. وقتی دو سپاه به هم رسیدند، مرشد قلی خان موفق شد شاهزاده عباس را از میدان جنگ برباید و به مشهد ببرد. علی‌قلی بیگ گورکان شاملو، پس از ناکامی در وادار کردن مرشدقلی خان استاجلو به آزادی عباس میرزا، با ناراحتی و احساس پشیمانی تصمیم گرفت به هرات بازگردد. عباس میرزا (شاه عباس) در هرات تحت للگی علی‌قلی بیگ
میرزا (شاه عباس) در هرات تحت للگی علی‌قلی بیگ گورکان شاملو و قبیله شاملو بزرگ شده بود. نزاع لَلِه (تلفظ:lale) (سرپرست) او و مرشدقلی خان استاجلو در نهایت منجر به افتادن شاه عباس نوجوان به دست مرشدقلی خان استاجلو شد، اما عباس میرزا از این تصور که مرشدقلی خان استاجلو سرپرست او باشد یا در میان قبیله استاجلو زندگی کند، بیزار بود. با این حال، او هیچ کاری نمی‌توانست بکند جز اینکه در این موقعیت صبور و تسلیم باشد. برخی از کسانی که از خراسان عباس را همراهی کرده بودند، از ضدیت او با مرشدقلی خان استاجلو آگاهی داشتند و
از ضدیت او با مرشدقلی خان استاجلو آگاهی داشتند و از قدرت روزافزون مرشدقلی خان استاجلو بیزاری می‌کردند.
نبرد سمارانگ () در اندونزی جنگ پنج روزه نامیده می‌شود. درگیری بین نیروهای ژاپنی ارتش شانزدهم (ژاپن) و نیروهای اندونزی متشکل از پرسنل سازمان امنیت مردم و پمودا در اکتبر ۱۹۴۵ در شهر سمارانگ، جاوه مرکزی بود. این نبرد به عنوان اولین درگیری بزرگ با حضور ارتش اندونزی در نظر گرفته می‌شود. با تسلیم ژاپن بعد از جنگ، مقامات اندونزی تلاش کردند تا سلاح‌های ژاپنی را در قبل از بازگشت مقامات هلندی‌ها که اندونزی استعمار کرده بودند، تصاحب کنند. تنش‌ها پس از امتناع پادگان سمارانگ از تحویل سلاح‌های خود بالا گرفت و پس از حادثه
از تحویل سلاح‌های خود بالا گرفت و پس از حادثه ای که جرقه قتل‌عام غیرنظامیان ژاپنی را برانگیخت، درگیری بین نیروهای اندونزی و ژاپنی‌ها درگرفت. زمینه. پس از تسلیم ژاپن در اوت ۱۹۴۵ در جنگ اقیانوس آرام، فرمانده متفقین در جنوب شرقی آسیا، لوئیس مونتباتن پس از مذاکرات با یک هیئت ژاپنی، نیروهای ژاپنی موجود در جنوب شرقی آسیا را موظف به حفظ و نگهداری قانون و نظم تا رسیدن نیروهای متفقین کرد. تا سپتامبر ۱۹۴۵، بسیاری از واحدهای ژاپنی در جاوه خلع سلاح شدند و سلاح و مهمات را به ملی‌گرایان اندونزیایی تسلیم کرده بودند. تا
را به ملی‌گرایان اندونزیایی تسلیم کرده بودند. تا آن زمان اندونزی تا حد زیادی توسط مقامات اندونزی به شکل سازمان امنیت مردم و کمونیست‌های مردم جوان (اندونزی) کنترل می‌شد. فرمانده بال تی.اس. به نام «تول» از نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در ۱۸ سپتامبر به عنوان بخشی از هیئت بازیابی اسیران جنگی و داخلی متفقین وارد جاوه مرکزی شد و به این نتیجه رسید که همکاری ژاپن برای بازگرداندن اسرای متفقین حیاتی است. در اوایل اکتبر، ارتش شانزدهم دستوری برای فرماندهان محلی صادر کرد تا به مقامات اندونزی اجازه دهند نظم و قانون را
تا به مقامات اندونزی اجازه دهند نظم و قانون را حفظ کنند و پادگان‌های ژاپنی کمک کنند. از سوی دیگر، مقامات اندونزی و پمودا می‌خواستند قبل از بازگشت هلندی‌ها به جاوه، اسلحه به دست آورند. پس از مذاکرات بین پمودای اندونزیایی، فرماندار وقت جاوه مرکزی، سرلشکر جونجی ناکامورا (فرمانده نیروهای ژاپنی در جاوه مرکزی) و سرگرد کیدو شینیچیرو (فرمانده پادگان سمارانگ)، پادگان ژاپنی در سمارانگ در اطراف این منطقه حضور یافتند. پادگان ژاپنی در سمارانگ حدود ۶۶۰–۷۰۰ تفنگ و ۱۶۰۰ را بین ۵ تا ۷ اکتبر ۱۹۴۵ توزیع کرد. اندونزیایی‌ها
را بین ۵ تا ۷ اکتبر ۱۹۴۵ توزیع کرد. اندونزیایی‌ها علیرغم دستیابی به تعدادی تسلیحات، در ۱۲ اکتبر مجدداً ژاپنی‌ها را برای دریافت تسلیحات بیشتر تحت فشار قرار دادند، اما این بار مذاکرات به طول انجامید و در پایان سرگرد کیدو تأکید کرد که نیروهای ژاپنی سلاح‌های بیشتری را به مقامات اندونزی منتقل نمی‌کنند. این امتناع سپس با برنامه‌های ژاپنی برای تصرف سمارانگ و تلاش پمودای اندونزیایی برای زندانی کردن غیرنظامیان هلندی و ژاپنی دنبال شد. در سال ۱۹۴۲، ژاپنی‌ها به لشکرکشی هند شرقی هلند حمله کردند و آن را برای سه سال و
هند شرقی هلند حمله کردند و آن را برای سه سال و نیم بعدی اشغال کردند. در سپتامبر ۱۹۴۴، با بد پیش رفتن جنگ، ژاپنی‌ها قول استقلال دادند، اما پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی، ژاپنی‌ها تسلیم شدند. بر اساس شرایط تسلیم، نیروهای ژاپنی هنوز در مجمع الجزایر مسئول حفظ نظم قبل از ورود نیروهای متفقین تحت فرماندهی دریاسالار بریتانیایی لوئیس مونتباتن، فرمانده عالی متفقین، فرماندهی جنوب شرق آسیا بودند. دو روز پس از تسلیم، در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، رهبر ملی‌گرای اندونزی احمد سوکارنو استقلال اندونزی را اعلام کرد (اعلان استقلال
استقلال اندونزی را اعلام کرد (اعلان استقلال اندونزی). متفقین سه هفته بعد از فرمانده نیروهای ژاپنی متوجه این موضوع شدند و از آنجایی که هنوز حداقل ۷۰۰۰۰ اسیر جنگی متفقین در اندونزی وجود داشت، بازیابی اسیران جنگی و بازداشت شدگان متفقین به مأموریتی توسط متفقین فرستاده شد. برای تلاش برای تماس با مقامات مسئول ژاپن، کاهش شرایط سخت در اردوگاه‌های زندان و ترتیب تخلیه زندانیان و اسیران. با این حال، ملی گرایان اندونزیایی، معروف به پمودا (جوانان)، از ژاپنی‌ها خواستند همه سلاح‌ها و مهمات را به آنها تحویل دهند. بازیابی
سلاح‌ها و مهمات را به آنها تحویل دهند. بازیابی اسیران جنگی و بازداشت شدگان متفقین «به شدت به چنین اقداماتی اعتراض کرد و از ژاپنی‌ها خواست به حفاظت از اردوگاه‌های [اسرای جنگی متفقین] ادامه دهند». با این حال، بسیاری از افسران، از جمله سرلشکر ناکامورا جونجی، درخواست بازیابی اسیران جنگی و بازداشت شدگان متفقین را نادیده گرفتند و سلاح‌های خود را تحویل دادند. با این حال، همه افسران ژاپنی، مانند سرگرد کیدو شینیچیرو، با تسلیم سلاح‌های خود موافقت نکردند. در عوض، در ۱۵ اکتبر، به افراد خود دستور داد تا کنترل شهر
در ۱۵ اکتبر، به افراد خود دستور داد تا کنترل شهر سمارانگ را به دست گیرند. قتل‌عام. در پاسخ به اقدامات نظامی کیدو، ملی‌گرایان اندونزیایی حدود ۸۰ کارگر ارتش ژاپن را در یک سلول کوچک در زندان بولو بدون آب و غذا حبس کردند. یک روز بعد، کسانی که هنوز زنده بودند، به همراه ۱۳۰ ژاپنی دیگر که در همان زندان بازداشت شده بودند، به ضرب گلوله کشته شدند. برخی از زندانیان در حال مرگ با خون خود پیام‌های پایانی را روی دیواره سلول‌ها نوشتند. هنگامی که نیروهای ژاپنی به زندان رسیدند و کنترل آن را به دست گرفتند و قتل‌عام را کشف
و کنترل آن را به دست گرفتند و قتل‌عام را کشف کردند، خشمگین شدند و برای انتقام شروع به کشتن اندونزیایی‌ها کردند. غیرنظامیان ژاپنی در این امر به آنها ملحق شدند که به آنها سلاح‌هایی داده شد که از اندونزیایی‌ها ضبط شده بود. در مجموع، ژاپنی‌ها بیش از دو هزار اندونزیایی را به عنوان انتقام قتل‌عام زندان بولو کشتند، در حالی که ۵۰۰ اندونزیایی دیگر نیز جان باختند. کشتار زمانی متوقف شد که نیروهای گورکا (نظامی) بریتانیا در ۱۹ اکتبر وارد شدند و پس از سوء تفاهم اولیه و تبادل آتش، ژاپنی‌ها موافقت کردند با آنها همکاری
و تبادل آتش، ژاپنی‌ها موافقت کردند با آنها همکاری کنند. بر اساس گزارش‌های اندونزیایی، در ۱۴ اکتبر، افراد کیدو محافظان اندونزیایی یک مخزن آب را خلع سلاح کردند. بعداً در همان روز، یک پزشک اندونزیایی در حالی که به سمت مخزن می‌رفت برای بررسی آب از نظر وجود سم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. در نزدیکی محل، بیش از ۳۰۰ غیرنظامی ژاپنی که از کندال نقل مکان کرده بودند، به‌طور موقت در زندان بولو مستقر شدند. پلیس ویژه اندونزی سعی کرد گروه را در حوالی ساعت ۱۰:۳۰ شب آن روز هدایت کند، اما گروه با تعدادی اسلحه کوچک
آن روز هدایت کند، اما گروه با تعدادی اسلحه کوچک قاچاق شده توسط افراد کیدو، مقاومت کردند. این گروه غیرنظامی ژاپنی قتل‌عام شدند و تنها تعداد انگشت شماری موفق به فرار شدند. قبل از اطلاع از قتل‌عام، کیدو به افراد خود دستور داد تا در حدود ساعت ۲ بامداد روز ۱۵ اکتبر علیه نیروهای اندونزی حمله کنند، هرچند شب قبل صدای تیراندازی در شهر شنیده شده بود. در روایتی دیگر، کیدو تنها پس از سوزاندن انبار مهمات توسط اندونزیایی‌ها در حدود ساعت ۳ صبح، دستور حمله داد. برای حمله دستور داده شده، کیدو نیروهای خود را به دو گروه
دستور داده شده، کیدو نیروهای خود را به دو گروه تقسیم کرد که به ترتیب شامل ۳۸۳ و ۹۴ نفر بودند. تا ساعت ۳ بعد از ظهر در آن روز، کیدو تمام ژاپنی‌ها را در اطراف منطقه تحت فرمان خود بسیج کرده بود. سازمان امنیت مردم نیروهای کمکی را از نقاط مختلف جاوه مرکزی به شهر فرستاد. نیروهای ژاپنی زندان بولو را حوالی ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر تصرف کردند. در ۱۶ اکتبر و بقایای کشتار را کشف کرد. پس از آن، گزارش‌ها خاطرنشان کردند که مردان کیدو شروع به «جنگ دیوانه‌وار» کردند، هیچ اسیری را نگرفتند و به اعدام‌های گسترده اسیران پرداختند.
را نگرفتند و به اعدام‌های گسترده اسیران پرداختند. برخی از روایات همچنین اشاره کرده‌اند که اعدام‌ها قبل از تسخیر زندان آغاز شده‌است. در ۱۹ اکتبر، سربازان تفنگ گورکای ۱۰ بریتانیا در سمارانگ فرود آمدند. پس از یک تیراندازی کوتاه با نیروهای ژاپنی که آنها را با نیروهای کمکی اندونزی اشتباه گرفتند (کشتن دو گورکا و چهار ژاپنی)، سربازان ژاپنی کنترل شهر را به گورکاها واگذار کردند. سربازان ژاپنی پس از آن به کمک نیروهای متفقین در ماگلانگ و آمباراوا ادامه دادند. عواقب. مورخ ژاپنی کنئیچی گوتو نوشت که حدود دو هزار
مورخ ژاپنی کنئیچی گوتو نوشت که حدود دو هزار اندونزیایی در سمارانگ به دلیل این حادثه کشته شدند، در حالی که از سوی دیگر مورخ هلندی کرون پیشنهاد کرد که کمتر از ۳۰۰ نفر کشته شدند. گزارش‌های شاهدان عینی حاکی از آن است که برخی از خیابان‌های سمارانگ «پر از اجساد» بوده و در یکی از مناطق، خندقی توسط اجساد مسدود شده‌است. مورخ ژاپنی کنئیچی گوتو نوشت که ۱۸۷ نفر در جنگ کشته شدند، در حالی که کیدو گزارش کرد چهل و دو سرباز کشته، چهل و سه زخمی و ۲۱۳ مفقود شدند، بدون احتساب قتل‌عام در بولو که شامل ۱۰۸ کشته، ۱۸ زخمی و ۱۸
قتل‌عام در بولو که شامل ۱۰۸ کشته، ۱۸ زخمی و ۱۸ مفقود بود. ژنرال ارتش اندونزی عبدالحاریس ناسویون در سال ۱۹۷۷ نوشت که این نبرد «اولین نبرد بزرگ ملت اندونزی» بود گزارش‌های بریتانیایی از این رویدادها عموماً اقدامات کیدو را ستایش می‌کنند، و تول می‌نویسد که «ژاپنی‌ها از اردوگاه‌های اسیران در برابر آزار محافظت کردند و اسیران هلندی و اوراسیا را آزاد کردند». هوبرتوس ون موک خاطرنشان کرد که اقدامات ژاپنی باعث شد اسرای جنگی اروپایی که سال‌ها در اردوگاه‌های اسرا مورد بدرفتاری قرار گرفته بودند، نگرش خود را نسبت به
بدرفتاری قرار گرفته بودند، نگرش خود را نسبت به ژاپنی‌ها به قدردانی تغییر دهند. در سال ۱۹۵۳، توگو مودا در سمارانگ، به یاد این نبرد، توسط احمد سوکارنو افتتاح شد.
پرزیدیوم یا هیئت‌رئیسه شورایی متشکل از مقامات اجرایی و دولتی در برخی مجامع سیاسی است که به‌طور جمعی امور خود را در کنار یک رهبر یا به‌جای رهبر اداره می‌کنند. کشورهای کمونیستی. در کشورهای کمونیستی، پرزیدیوم کمیته دائمی نهاد قانونگذاری است؛ مانند شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی که یک کمیته دائمی قانونگذار بود. پرزیدیوم شورای عالی پس از سال ۱۹۳۶ وجود داشت؛ زمانی که شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی جایگزین کنگره شوراهای اتحاد جماهیر شوروی شد، به‌عنوان جایگزینی برای کمیته اجرایی مرکزی که توسط «پرزیدیوم کمیته اجرایی
کمیته اجرایی مرکزی که توسط «پرزیدیوم کمیته اجرایی مرکزی» اداره می شد، عمل می‌کرد. ریاست شورای عالی شوروی به تنهایی و بدون کمیته اجرایی مرکزی بود و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۸۹ ریاست شورای عالی شوروی عنوان رسمی رئیس دولت اتحاد جماهیر شوروی بود تا اینکه در سال ۱۹۸۹ دفتر ریاست شورای عالی شوروی معرفی شد و در مارس ۱۹۹۰ جای خود را به رئیس‌جمهور اتحاد جماهیر شوروی داد. جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی هر کدام توسط پرزیدیوم اداره می‌شدند؛ مانند پرزیدیوم شورای عالی جمهوری سوسیالیستی فدراتیو روسیه شوروی و پرزیدیوم شورای عالی
فدراتیو روسیه شوروی و پرزیدیوم شورای عالی جمهوری سوسیالیستی اوکراین شوروی که رؤسای آنها به‌صورت دوفاکتو رئیس دولت بودند. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۶، پلیتبورو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی به عنوان پرزیدیوم کمیته مرکزی حزب کمونیست شناخته می‌شد، اما علی‌رغم تشابه اسمی با پرزیدیوم شورای عالی شوروی، این دو هیئت از نظر قدرت و عملکرد بسیار متفاوت بودند. واژه پرزیدیوم در حال حاضر در جمهوری دموکراتیک خلق کره با عنوان پرزیدیوم مجمع عالی خلق و در جمهوری خلق چین پرزیدیوم کنگره ملی خلق و کمیته دائمی کنگره ملی خلق استفاده
کنگره ملی خلق و کمیته دائمی کنگره ملی خلق استفاده می‌شود؛ به همین ترتیب، حزب کارگران کره توسط پرزیدیوم پلیتبوروی حزب کارگران کره، متشکل از ۵ عضو یا کمتر، رهبری می‌شود. کاربردهای دیگر. بنگلادش. در حزب سیاسی عوامی لیگ بنگلادش، پرزیدیوم داخلی‌ترین یا بالاترین حلقۀ اعضایی است که از بالاترین اهمیت در حزب برخوردار هستند. کشورهای اروپایی. در آلمان، پرزیدیوم بوندستاگ متشکل از یک رئیس است که به‌طور سنتی بزرگ‌ترین گروه حزبی و حداقل یک معاون رئیس از هر گروه حزبی را نمایندگی می‌کند. این هیئت مسئول اداره امور روزمره
نمایندگی می‌کند. این هیئت مسئول اداره امور روزمره مجلس، از جمله فعالیت‌های علمی و پژوهشی آن است. بوندستاگ آلمان نیز توسط یک رئیس و ۲ نماینده اداره می‌شود. پیش از این نیز پارلمان‌های آلمان توسط پرزیدیوم اداره می‌شدند. به طور مشابه، پارلمان نروژ، استورتینگه توسط یک پرزیدیوم با یک رئیس و ۵ معاون رئیس رهبری می‌شود. ریکسداگ سوئد نیز توسط یک رئیس پرزیدیوم و ۳ معاون رهبری می‌شود. پارلمان یونان توسط یک پرزیدیوم مرکب از رئیس، ۷ معاون، ۳ پیشکسوت و ۶ دبیر رهبری می‌شود. سازمان‌های غیر دولتی. پرزیدیوم انترناسیونال
سازمان‌های غیر دولتی. پرزیدیوم انترناسیونال سوسیالیست به رئیس سازمان مشاوره می‌دهد و سؤالاتی را برای بررسی آماده می‌کند. در سازمان‌های دانشجویی فلاندری و اسکاندیناوی، پرزیدیوم یک اصطلاح کلی برای همه ر‌ؤسای سازمان‌ها است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;36503165&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-04-27T17:17:07Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;M.h.z.garfamy&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* growthexperiments-addsectionimage-summary-summary: 1 */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;39398392&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; قتل‌عام زندان بولو () حادثه ای بود که در زندان بولو، سمارانگ، جاوه مرکزی در اواخر
که در زندان بولو، سمارانگ، جاوه مرکزی در اواخر جنگ جهانی دوم رخ داد، که در آن بیش از صد اسیر ژاپنی توسط نیروهای اندونزی کشته شدند. زمینه. در سال ۱۹۴۲، ژاپنی‌ها به لشکرکشی هند شرقی هلند حمله کردند و آن را برای سه سال و نیم بعدی اشغال کردند. در سپتامبر ۱۹۴۴، با بد پیش رفتن جنگ، ژاپنی‌ها قول استقلال دادند، اما پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی، ژاپنی‌ها تسلیم شدند. بر اساس شرایط تسلیم، نیروهای ژاپنی هنوز در مجمع الجزایر مسئول حفظ نظم قبل از ورود نیروهای متفقین تحت فرماندهی دریاسالار بریتانیایی لوئیس
متفقین تحت فرماندهی دریاسالار بریتانیایی لوئیس مونتباتن، فرمانده عالی متفقین، فرماندهی جنوب شرق آسیا بودند. دو روز پس از تسلیم، در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، رهبر ملی‌گرای اندونزی احمد سوکارنو استقلال اندونزی را اعلام کرد (اعلان استقلال اندونزی). متفقین سه هفته بعد از فرمانده نیروهای ژاپنی متوجه این موضوع شدند و از آنجایی که هنوز حداقل ۷۰۰۰۰ اسیر جنگی متفقین در اندونزی وجود داشت، بازیابی اسیران جنگی و بازداشت شدگان متفقین به مأموریتی توسط متفقین فرستاده شد. برای "تلاش برای تماس با مقامات مسئول ژاپن، کاهش شرایط سخت در
برای تماس با مقامات مسئول ژاپن، کاهش شرایط سخت در اردوگاه‌های زندان و ترتیب تخلیه زندانیان و اسیران. با این حال، ملی گرایان اندونزیایی، معروف به پمودا (جوانان)، از ژاپنی‌ها خواستند همه سلاح‌ها و مهمات را به آنها تحویل دهند. بازیابی اسیران جنگی و بازداشت شدگان متفقین «به شدت به چنین اقداماتی اعتراض کرد و از ژاپنی‌ها خواست به حفاظت از اردوگاه‌های [اسرای جنگی متفقین] ادامه دهند». با این حال، بسیاری از افسران، از جمله سرلشکر ناکامورا جونجی، درخواست بازیابی اسیران جنگی و بازداشت شدگان متفقین را نادیده گرفتند و