payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مسیح (تقریباً ۱۱٬۰۰۰ سال پیش) بازمی‌گردد. هر دو نمونه متعلق به فرهنگ تریالتی هستند. به احتمال زیاد، مردان J2 تا پایان آخرین دوره یخبندان، ۱۲٬۰۰۰ سال پیش، در بیشتر مناطق آناتولی، جنوب قفقاز و کوه‌های زاگرس سکونت داشتند. زلوآ و ولز و الزاهری و همکاران ادعا کردند که قدیمی‌ترین مهاجرت شناخته‌شده J2 را کشف کرده‌اند که احتمالاً از آناتولی و قفقاز گسترش یافته است. نبل و همکاران (۲۰۰۱) دریافتند که: "طبق گفته آندرهیل و همکاران (۲۰۰۰)، Eu 9 (H58) از Eu 10 (H71) از طریق یک تغییر T→G در M172 تکامل یافته است (تأکید
طریق یک تغییر T→G در M172 تکامل یافته است (تأکید شده)"، و اینکه در جمعیت‌های امروزی، Eu 9 (فرم پس از جهش M172) در قفقاز، آسیای کوچک و شام قوی‌تر است، در حالی که Eu 10 با حرکت به سمت جنوب و ورود به شبه‌جزیره عربستان، قوی‌تر شده و جایگزین فرکانس Eu 9 می‌شود،[۱۹] به گونه‌ای که مردمان قفقاز با اعراب در نزدیکی و بین بین‌النهرین (سومر/آشور) و صحرای نقب ملاقات کردند، زیرا "عرب‌سازی" از عربستان به هلال حاصلخیز و ترکیه گسترش یافت. دی جاکومو و همکاران (۲۰۰۴) فرض کردند که هاپلوگروپ J-M172 از شام یا آناتولی به اروپای
که هاپلوگروپ J-M172 از شام یا آناتولی به اروپای جنوبی گسترش یافته است، احتمالاً موازی با توسعه کشاورزی. در مورد زمان گسترش آن به اروپا، دی جاکومو و همکاران به رویدادهایی اشاره کردند که پس از دوره نوسنگی رخ داده‌اند، به‌ویژه رشد جمعیتی که با ظهور دنیای یونان باستان مرتبط بود. سمینو و همکاران تخمین‌های سنی قدیمی‌تری برای J2 کلی ارائه دادند، و گسترش اولیه آن را با کشاورزان نوسنگی از خاور نزدیک فرض کردند. با این حال، توزیع زیرشاخه‌های آن، که قله‌های محلی در بالکان جنوبی، جنوب ایتالیا، شمال/مرکز ایتالیا و قفقاز
جنوبی، جنوب ایتالیا، شمال/مرکز ایتالیا و قفقاز را نشان می‌دهد، با یک سناریوی تک‌موجی پیشروی مطابقت ندارد و فرآیندهای پس از نوسنگی که به خوبی شناخته نشده‌اند، الگوی فعلی آن را ایجاد کرده‌اند. مانند دی جاکومو و همکاران، عصر برنز بالکان جنوبی توسط سمینو و همکاران به عنوان یک مسیر مهم گسترش مطرح شد. توزیع. هاپلوگروپ J-M172 عمدتاً در هلال حاصلخیز، قفقاز، آناتولی، ایتالیا، سواحل مدیترانه و فلات ایران یافت می‌شود. دی‌ان‌ای Y: J2 (J-M172): عرب نهرینی/سوری. بیشترین فراوانی گزارش شده J-M172، ۸۷٫۴٪، در میان مردم
فراوانی گزارش شده J-M172، ۸۷٫۴٪، در میان مردم اینگوش در ملگوبک بوده است. این هاپلوگروپ به طور خاص در عراق، کویت، سوریه، لبنان، ترکیه، گرجستان، آذربایجان، قفقاز شمالی، ارمنستان، ایران، اسرائیل، فلسطین، قبرس، یونان، آلبانی، ایتالیا، اسپانیا و به طور متداول‌تر در میان مردم عراق (۲۴٪)، چچن (۵۱٫۰٪-۵۸٫۰٪)، گرجی ها (۲۱٪-۷۲٪)، لبنانی‌ها (۳۰٪)، اوستی‌ها (۲۴٪)، بالکارها (۲۴٪)، سوری‌ها (۲۳٪)، ترک‌ها (۱۳٪- ۴۰٪)، قبرسی‌ها (۱۲٫۹٪-۳۷٪)، ارمنی‌ها (۲۱٪-۲۴٪)، چرکس‌ها (۲۱٫۸٪)، بحرینی‌ها (۲۷٫۶٪)، ایرانی‌ها (۱۰٪- ۲۵٪)،
(۲۱٫۸٪)، بحرینی‌ها (۲۷٫۶٪)، ایرانی‌ها (۱۰٪- ۲۵٪)، آلبانی‌ها (۱۶٪)، ایتالیایی‌ها (۹٪-۳۶٪)، یهودیان سفاردی (۱۵٪-۲۹٪)، مالتی‌ها (۲۱٪)، فلسطینی‌ها (۱۷٪)، سعودی‌ها (۱۴٪)، اردنی‌ها (۱۴٪)، عمانی‌ها (۱۰٪-۱۵٪) و شیعیان مسلمان شمال هند (۱۸٪) یافت می‌شود.
تک گروه J-M267 که معمولاً با نام تک گروه J1 نیز شناخته می شود، یک زیرشاخه (شاخه) از هاپلوگروه Y-DNA J-P209 (که معمولاً با نام هاپلوگروپ J شناخته می شود) همراه با هاپلوگروه کلاسیک J-M172 (که معمولاً به عنوان هاپلوگروه J2 شناخته می شود) است. گاهی به اشتباه این هاپلوگروپ را متعلق به عرب میدانند، درحالیکه هاپلوگروپ‌ها متعلق به نژاد خاصی نیستند و هر نژادی ممکن است هاپلوگروپ‌های مختلفی داشته باشد. این بخاطر این است بیشترین فراوانی این هاپلگروپ در میان عرب‌زبانان خاورمیانه است. مردان از این دودمان دارای یک نیای
خاورمیانه است. مردان از این دودمان دارای یک نیای پدری مشترک هستند که با حضور جهش پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNP) به نام M267 که در اعلام شد، نشان داده و تعریف می شود. این هاپلوگروپ امروزه در بسامدهای قابل توجهی در بسیاری از مناطق درون یا نزدیک شبه جزیره عربستان و غرب آسیا یافت می شود. در خارج از قاره آسیایی که بومی محسوب میشود، با فرکانس های بسیار بالا در سودان یافت می شود. همچنین در بخش‌هایی از قفقاز ، اتیوپی و بخش‌هایی از شمال آفریقا و در میان بیشتر مردم شام، از جمله، به میزان بسیار بالا ولی کمتر یافت
شام، از جمله، به میزان بسیار بالا ولی کمتر یافت می‌شود. گروه های یهودی ، به ویژه آنهایی که نام خانوادگی کوهن دارند. همچنین در بخش‌هایی از جنوب اروپا و تا شرق آسیای مرکزی می‌توان آن را بسیار کم‌تر، اما گاهی به مقدار قابل توجهی یافت.
اپیک گیمز علیه اپل شکایتی است که توسط اپیک گیمز علیه اپل در اوت ۲۰۲۰ در دادگاه منطقه ای ایالات متحده در ناحیه شمالی کالیفرنیا مطرح شده که مربوط به اقدامات اپل در اپ استور است. در این پرونده اپیک گیمز محدودیت‌های اپل برای داشتن سایر روش‌های خرید درون‌برنامه‌ای خارج از روش ارائه‌شده در اپ استور را به چالش کشید. بنیانگذار اپیک گیمز تیم سوئینی، قبلاً کاهش ۳۰ درصدی درآمدی که اپل در هر خریدی که در اپ استور انجام می‌شد، به چالش کشیده بود و با بازی "فورتنایت"، می‌خواست اپل را دور بزند یا درآمد اپل را کمتر کاهش
اپل را دور بزند یا درآمد اپل را کمتر کاهش دهد.. اپیک در ۱۳ اوت ۲۰۲۰ تغییراتی را عمداً در "فورتنایت" اعمال کرد تا سیستم پرداخت اپ استور را دور بزند که در واکنش، اپل بازی را از اپ استور مسدود کرد که منجر به شکایت اپیک شد. اپل یک شکایت متقابل ارائه کرد و ادعا کرد که اپیک عمداً شرایط قرارداد خود را با اپل نقض کرده و از خود در برابر شکایت اپیک دفاع کرده‌است. دادگاه از ۳ می تا ۲۴ می ۲۰۲۱ ادامه داشت. در یک حکم سپتامبر ۲۰۲۱ در بخش اول پرونده، قاضی ایوان گونزالس راجرز در ۹ مورد از ۱۰ مورد به نفع اپل رای داد اما در
در ۹ مورد از ۱۰ مورد به نفع اپل رای داد اما در مورد سیاست‌های ضد راهبری اپل بر پایه قانون رقابت ناعادلانه کالیفرنیا رای داد. راجرز اپل را از جلوگیری از اطلاع‌رسانی به کاربران از سایر سیستم‌های پرداخت درون برنامه‌ها منع کرد. اپیک به این حکم اعتراض کرد ولی حکم اولیه در سال ۲۰۲۳ تأیید شد. همچنین در همان روز اپیک شکایت دیگری تحت نام اپیک گیمز علیه گوگل ارائه کرد که اقدامات مشابه گوگل در فروشگاه گوگل پلی برای اندروید را به چالش می‌کشد، پس از اینکه گوگل فورتنایت را به دنبال به روز رسانی به دلایل مشابه اپل خارج
را به دنبال به روز رسانی به دلایل مشابه اپل خارج کرد. با این حال گوگل تأکید کرده که وضعیت حقوقی در مورد پرونده آنها مانند پرونده اپل نیست.
جوزف جان روشفورت (زاده ۱۲ مه ۱۹۰۰ – درگذشته ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۶) افسر نیروی دریایی و تحلیلگر رمز آمریکایی بود. او یکی از افراد برجسته در عملیات رمزنگاری و اطلاعاتی نیروی دریایی ایالات متحده از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۶، به ویژه در نبرد میدوی، بود. کمک‌های او و تیمش برای پیروزی در جنگ اقیانوس آرام بسیار مهم بود. در آغاز کار. روشفورت در دیتون، اوهایو به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۷، در حالی که هنوز دانش‌آموز دبیرستان در لس‌آنجلس بود، بدون اخذ مدرک دیپلم به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست. او هنگام ثبت نام در نیروی دریایی در سال
پیوست. او هنگام ثبت نام در نیروی دریایی در سال ۱۹۱۸ به دروغ سال تولد خود را ۱۸۹۸ ذکر کرد تا با سن تقریبی ۲۱ سال واجد شرایط خدمت باشد. این تعدیل در کل دوران حرفه ای او ادامه داشت. او پس از فارغ‌التحصیلی در ۱۴ ژوئن ۱۹۱۹ از دانشکده مهندسی بخار نیروی دریایی ایالات متحده در مؤسسه فناوری استیونز، به عنوان پرچمدار مأمور شد، و بعداً در سال ۱۹۱۹، افسر مهندسی نفت‌کش یو اس اس کویاما شد. هنگامی که یکی از افسران مافوقش میل وافر روشفور به حل جدول کلمات متقاطع و مهارت ماهرانه او در بازی با پل حراج، نوعی بازی کارتی
ماهرانه او در بازی با پل حراج، نوعی بازی کارتی پیشرفته، را مشاهده کرد او را برای دوره رمزنگاری نیروی دریایی در واشینگتن دی سی توصیه کرد دوره‌های داخلی روشفورت شامل آموزش رمزنگاری به عنوان دستیار کاپیتان لورانس سافورد و کار با کدشکن اگنس مایر دریسکول در سال ۱۹۲۴ بود. او بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۹ مدتی به عنوان رئیس دوم بخش ارتباطات نیروی دریایی سازمان رمزنگاری جدید ایجاد شده، OP-20-G، خدمت کرد؛ آموزش زبان ژاپنی از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۲؛ و مأموریت اطلاعاتی دو ساله در منطقه یازدهم نیروی دریایی، سن دیگو، از سال ۱۹۳۶ تا
یازدهم نیروی دریایی، سن دیگو، از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸. تا سال ۱۹۴۱، روشفورت نه سال را در مأموریت‌های رمزنگاری یا اطلاعاتی و چهارده سال را در دریا با ناوگان ایالات متحده در موقعیت‌هایی با مسئولیت فزاینده گذراند. جنگ جهانی دوم. پرل هاربر. در اوایل سال ۱۹۴۱، لورانس سافورد، رئیس OP-20-G در واشینگتن، روشفورت را به هاوایی فرستاد تا افسر مسئول ایستگاه هیپو ("H" برای هاوایی در الفبای آوایی نیروی دریایی در آن زمان) در پرل هاربر شود. در این زمان روشفورت زبان‌شناس متخصص ژاپنی و رمزنگاری آموزش دیده بود. روشفورت خود بسیاری
و رمزنگاری آموزش دیده بود. روشفورت خود بسیاری از کارکنان هیپو را انتخاب کرد و در زمان حمله به پرل هاربر بسیاری از بهترین رمزنگاران، تحلیلگران ترافیک و زبان شناسان نیروی دریایی ایالات متحده را از جمله جوزف فینگان را استخدام کرده بود. تیم روشفورت مأمور شد تا امن‌ترین سیستم رمزی نیروی دریایی ژاپن، کد افسران پرچم را بشکند، در حالی که رمزنگاران نیروی دریایی در ایستگاه کست CAST (کاویته در فیلیپین) و OP-20-G در واشینگتن (NEGAT, "N" برای نیروی دریایی بخش) روی رمز اصلی ناوگان، کدهای نیروی دریایی ژاپن (JN-25) متمرکز
ناوگان، کدهای نیروی دریایی ژاپن (JN-25) متمرکز شده بود. روشفورت رابطه کاری نزدیکی با ادوین تی لیتون داشت که اولین بار در سفر به توکیو، هنگامی که هر دو به درخواست نیروی دریایی برای یادگیری ژاپنی فرستاده شده‌بودند ملاقات نمود. در سال ۱۹۴۱، لیتون افسر ارشد اطلاعات دریاسالار هازبند کیمل، فرمانده ناوگان اقیانوس آرام () بود. هم او و هم روشفور از دسترسی به رمزگشایی پیام‌های دیپلماتیک ارسال شده به رمز بنفش، رمز دیپلماتیک بالاترین سطح، در ماه‌های قبل از حمله ژاپن، به دستور مدیر بخش برنامه‌های جنگ، ریچموند کی ترنر،
دستور مدیر بخش برنامه‌های جنگ، ریچموند کی ترنر، محروم شدند. نبرد میدوی. پس از حمله ژاپنی‌ها به پرل هاربر، رمزنگاران نیروی دریایی، با کمک هر دو رمزنگار بریتانیایی در دفتر ترکیبی شرق دور (در سنگاپور؛ بعدها در کلمبو، کنیا، کلمبو)، و رمزنگاران هلندی (در هند شرقی هلند)، ترکیب شدند تا به اندازه کافی ترافیک جی‌ان۲۵ (JN-25) رمزگشایی نمایند تا برای ارائه گزارش‌ها و ارزیابی‌های اطلاعاتی مفید در مورد وضعیت و نیات نیروهای ژاپنی در اوایل سال ۱۹۴۲ مفید واقع شوند. روشفور اغلب روزها بدون بیرون آمدن از پناهگاه خود، جایی که
روزها بدون بیرون آمدن از پناهگاه خود، جایی که او و کارکنانش ۱۲ ساعت در روز یا حتی بیشتر را صرف رمزگشایی ترافیک رادیویی ژاپن می‌کردند طی می‌کرد. او اغلب یونیفورم خاکی و دمپایی‌هایش را می‌پوشید و برخی روزها را بدون حمام می‌گذراند. ایستگاه هیپو HYPO معتقد بود که حمله بعدی ژاپن در اقیانوس آرام مرکزی خواهد بود و آنها توانستند دریاسالار چستر دبلیو نیمیتز (جایگزین کیمل) را متقاعد کنند. OP-20-G (با پشتیبانی ایستگاه CAST) اصرار داشت که حمله در جای دیگری در اقیانوس آرام، احتمالاً جزایر آلوتی، احتمالاً پورت مورسبی در
احتمالاً جزایر آلوتی، احتمالاً پورت مورسبی در پاپوآ گینه نو، یا حتی سواحل غربی ایالات متحده باشد. OP-20-G، که بازسازی شده بود (سافورد با فرمانده جان ردمن، افسر ارتباطات آموزش ندیده در تحلیل رمز جایگزین شده بود) موافقت کرد که حمله برای اواسط ژوئن برنامه‌ریزی شده بود، نه اواخر ماه مه یا اوایل ژوئن، همان‌طور که روشفورت اظهار داشت. ردمن همچنین گفت که راشفور «همکاری نمی‌کند» و باید روی بازیابی افزودنی رمزها تمرکز کند. دریاسالار ارنست کینگ، مافوق نیمیتز در واشینگتن، توسط OP-20-G متقاعد شد. روشفور معتقد بود که
توسط OP-20-G متقاعد شد. روشفور معتقد بود که گروه کد ناشناخته، ای‌اف AF، به میدوی اشاره می‌کند. یکی از کارکنان ایستگاه هیپو (HYPO)، جاسپر هولمز، ایده اعلام هشدار دروغ نقص در منبع آب جزیره میدوی که در یک پیام رمزگذاری نشده مخابره می‌شد را به امید برانگیختن واکنش ژاپنی پیشنهاد کرد. با اجرای این ایده مشخص می‌شد که آیا میدوی هدف مورد نظر ژاپنی‌ها بوده است یا خیر. روشفور این ایده را به لیتون برد و او آن را به نیمیتز داد. با تأیید نیمیتز تأیید با کابل زیردریایی به فرمانده پادگان میدوی گفته شد که فوراً یک درخواست
فرمانده پادگان میدوی گفته شد که فوراً یک درخواست اضطراری برای آب به زبان ساده رادیو کند و اینکه انفجار در سیستم نمک‌زدایی آب به این معنی بود که آنها فقط برای دو هفته آب کافی دارند. یک گزارش ظاهراً «پیگیری» قرار بود در یکی از سیستم‌های رمز نواری که ژاپنی‌ها در ویک به دست آورده‌بودند، تهیه شود. از آنجایی که برنامه این بود که واشینگتن را متقاعد کند، روشفور با درایت به واحد رادیویی ناوگان ملبورن (FRUMEL) اجازه داد با گزارش پیامی از واحد هوایی ای‌اف (AF) که می‌گفت آنها فقط آب کافی برای دو هفته دارند «این هویت
آنها فقط آب کافی برای دو هفته دارند «این هویت AF را تایید می‌کرد». روشفور سپس پیام یادآوری را در روز جمعه ارسال کرد. ژاپنی‌ها طعمه را گرفتند. در عرض چند ساعت، آنها دستورالعمل‌هایی را برای بارگیری تجهیزات نمک‌زدایی اضافی پخش کردند که این عمل آن‌ها تجزیه و تحلیل روشفور را تأیید کرد. لیتون خاطرنشان می‌کند که دستورالعمل‌های ژاپنی‌ها «یک جایزه غیرمنتظره هم تولید کردند». آنها فاش کردند که حمله قرار بود قبل از اواسط ژوئن انجام شود. در واشینگتن، دریاسالار ارنست جی کینگ، که به شدت از روشفور بدش می‌آمد، هنوز در مورد
که به شدت از روشفور بدش می‌آمد، هنوز در مورد تاریخ حمله متقاعد نشده بود. داده‌های تاریخ و زمان در پیام‌های نیروی دریایی ژاپن حتی قبل از اینکه در JN-25 رمزگذاری شوند، «ابر رمزگذاری» یا رمزگذاری شده بودند. HYPO تمام تلاش خود را برای رفع این مشکل با جستجو در پشته‌های چاپ شده و کارت‌های پانچ شده برای دنباله‌های اعداد پنج رقمی انجام داد. پس از یافتن کدهای درجه پایین، تیم تصمیم گرفت خود رمز را باز کند. لیتون به ستوان جوزف فینیگان برای کشف «روشی که ژاپنی‌ها برای قفل کردن گروه‌های تاریخ خود استفاده کرده بودند»
قفل کردن گروه‌های تاریخ خود استفاده کرده بودند» اعتبار می‌دهد. رهگیری ۲۶ می با دستور دو گروه ناوشکن که ترابری تهاجمی را همراهی می‌کردند با این جدول تجزیه و تحلیل شد و «واقعاً تاریخ محوری عملیات» را ۴ یا ۵ ژوئن تعیین کرد. در ماه می ۱۹۴۲، روشفور و گروهش روزانه ۱۴۰ پیام را رمزگشایی، ترجمه، بررسی، تجزیه و تحلیل و گزارش کردند. در طول یک هفته قبل از صدور دستورهای نهایی نیمیتز، «رمزگشایی‌ها با نرخ پانصد تا هزار در روز پردازش می‌شد.» هنگامی که نیمیتز روشفور را برای مدال خدمات ممتاز نیروی دریایی توصیه کرد، این
برای مدال خدمات ممتاز نیروی دریایی توصیه کرد، این توصیه توسط کینگ رد شد و او به‌طور ناعادلانه روشفور را «یکی از غیرنظامی‌ترین افسرانی که تا به حال با او برخورد کرده بود» در نظر گرفت. روشفور همچنین به نیمیتز گفت که این توصیه را متوقف کند زیرا فقط «مشکل ایجاد می‌کند». منابع دیگر نشان می‌دهند که روشفور در طول زندگی‌اش به رسمیت شناخته نشد، زیرا او را قربانی شرمساری OP-20-G کردند. ردمن (که برادرش دریاسالار با نفوذ جوزف ردمن بود) از عملکرد ایستگاه هاوایی به کینگ شکایت کرد. در نتیجه، روشفورت از تحلیل رمز به
کینگ شکایت کرد. در نتیجه، روشفورت از تحلیل رمز به فرماندهی حوض خشک شناور ABSD-2 در سانفرانسیسکو منصوب شد. روشفور دیگر هرگز در دریا خدمت نکرد. این واقعیت که روشفور در آن زمان به رسمیت شناخته نشد، توسط برخی به عنوان یک خشم و نمونه ای از انتقام‌گیری‌های شخصی غیرمولد کینگ بود. با این حال، در پایان جنگ با وجود مخالفت کینگ، به او نشان لژیون افتخار اهدا شد. روشفور پس از جنگ، ریاست گروه اطلاعات استراتژیک اقیانوس آرام در واشینگتن را بر عهده داشت. او در سن ۷۶ سالگی در تورنس، کالیفرنیا درگذشت. جوایز. در سال ۱۹۸۵،
در تورنس، کالیفرنیا درگذشت. جوایز. در سال ۱۹۸۵، روشفور پس از مرگ مدال خدمات ممتاز نیروی دریایی را دریافت کرد. در سال ۱۹۸۶، مدال آزادی ریاست جمهوری را پس از مرگ دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، او به آژانس امنیت ملی، تالار مشاهیر خدمات امنیت مرکزی معرفی شد. بنای یادبود. در ۶ ژانویه ۲۰۱۲، "ساختمان کاپیتان جوزف جی روشفور" در تأسیسات آزانس امنیت ملی در پایگاه مشترک پرل هاربر هیکام آنکس، هاوایی اختصاص یافت. تصویرسازی‌ها. در فیلم "میدوی" ساخت ۱۹۷۶ با بازی چارلتون هستون و هنری فوندا، روشفور توسط هال هالبروک به تصویر
و هنری فوندا، روشفور توسط هال هالبروک به تصویر کشیده شد. روشفور یک ماه پس از اکران فیلم درگذشت. در فیلم "میدوی" ۲۰۱۹، بازیگر نقش برنان براون او را بازی کرد.
رابرت اِمِت کین (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود که در ۱۷۰ تا ۲۰۰ فیلم بازی کرد. گزیدهٔ فیلم‌شناسی. برخی از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش‌آفرینی نموده، به شرح زیر است:
سسک زیردم‌زرد ، گونه‌ای از سسک‌های برگی (از خانواده سسکان برگی) است که در گذشته در مجموعه «سسکان جهان قدیم» گنجانده شده بود. در بنگلادش، بوتان، چین، هند، لائوس، میانمار، نپال و تایلند یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
هریسون گرین (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "فرودگاه مرکزی"، "تنسی جانسون"، "دیوانگان رقص" و "گلادیاتور" اشاره کرد.
مخالف تجدیدنظرطلبی، ضد تجدیدنظرطلبی یا آنتی ریویزیونیسم موضعی در مارکسیسم–لنینیسم است که در دهه ۱۹۵۰ در مخالفت با اصلاحات نیکیتا خروشچف، سومین رهبر اتحاد شوروی ظهور کرد. تفاسیر خروشچف از مارکسیسم با رهبر پیشین یعنی ژوزف استالین متفاوت بود و دست به خنثی‌سازی اقدامات استالین کرد. طرفداران استالین، اقدامات خروشچف و جانشینان او به عنوان سرمایه‌دار دولتی و سوسیال امپریالیست نامیدند. اصطلاح استالینیسم نیز برای توصیف این موضع به کار می ود، اما نه توسط حامیناش. ضد تجدید نظرطلب‌ها معتقد هستند استالین صرفاً مارکسیسم
نظرطلب‌ها معتقد هستند استالین صرفاً مارکسیسم و لنینیسم ارتدوکس را سنتز کرده و به کار می‌برد. از آنجایی که تفاسیر بسیاری از تجدیدنظرطلبی وجود دارد، درنتیجه برداشت‌ها از آنتی ریویزونیسم هم متفاوت است. گروه‌های مدرنی که خود را ضد رویزیونیست توصیف می‌کنند به چند دسته تقسیم می‌شوند. برخی از آنها، هم از آثار استالین و هممائوتسه تونگ حمایت می‌کنند؛ ولی برخی از آثار استالین حمایت می‌کنند در حالی که مائو را رد می‌کنند. اما اکثریت آنها در مخالفت با تروتسکیسم مشترک هستند. بررسی کلی. مارکسیسم–لنینیسم یک نظریه
مشترک هستند. بررسی کلی. مارکسیسم–لنینیسم یک نظریه سیاسی-اقتصادی است که توسط جوزف استالین در دهه ۱۹۲۰ مطرح شد. به گفته طرفداران آن، این نظریه ترکیبی از نظریه‌های کارل مارکس، فردریش انگلس و ولادیمیر لنین است اما منتقدان آن را استالینیسم می‌نامند. این استالین بود که به‌طور موجز در جزوه معروف خود با عنوان "مبانی لنینیسم" تعریف کرد که «لنینیسم مارکسیسم عصر امپریالیسم و انقلاب پرولتری است». این نظریه بر پایه نظریه مارکس استوار است که سرمایه‌داری جامعه را به دو طبقه تقسیم می‌کند، یعنی طبقه بورژوازی یا مالک دارایی
تقسیم می‌کند، یعنی طبقه بورژوازی یا مالک دارایی و پرولتاریا یا طبقه کارگر. این نظزیه مدعی است که در درون پرولتاریای بین‌المللی بخشی ااز کارگران دست بالا از کشورهای قدرتمند امپریالیستی ظهور می‌کند که بر پرولتاریای فوق استثمار شده کشورهای استعماری و نواستعماری قدرت اقتصادی و سیاسی اعطا می‌شود. مارکسیست‌ها-لنینیست‌ها از طبقاتی‌ترین اعضای پرولتاریا از احزاب پیشتاز بر اساس اصل سانترالیسم دموکراتیک دفاع می‌کنند که جنبش‌های انقلابی را به سمت ایجاد تک حزبی هدایت می‌کند. دولت‌هایی که به تدریج به سوسیالیسم و در
می‌کند. دولت‌هایی که به تدریج به سوسیالیسم و در نهایت کمونیسم جهانی پیشرفت خواهند کرد. بهطور کلی ضد رویزیونیسم موضع یدر مارکسیسم-لنینیسم است که بر اساس تفسیر استالین، از دیکتاتوری پرولتاریا، دگرگونی شدید و سریع اقتصادی در کوتاه مدت و رویارویی خشونت‌آمیز با قدرت‌های سرمایه‌داری حمایت می‌کرد. ظهور تفسیر خروشچویستی منجر به واکنش مارکسیست-لنینیست‌های طرفدار استالین شد که جنبش ضد رویزیونیستی را تشکیل دادند و با سیاست‌های استالین زدایی خروشچویستی مخالفت کردند. ضد رویزیونیست‌ها رهبری جنبش مارکسیستی-لنینیستی اتحاد
رویزیونیست‌ها رهبری جنبش مارکسیستی-لنینیستی اتحاد جماهیر شوروی را رد کردند و معتقد بودند که این جنبش به سرمایه‌داری دولتی و سوسیال امپریالیستی تبدیل شده است. با وجود این، خطوط بین دو اردوگاه در مارکسیسم-لنینیسم اغلب مبهم بود. تاریخچه. ضد رویزیونیست‌ها با اصلاحات آغاز شده در کشورهای مارکسیست-لنینیست توسط رهبرانی مانند نیکیتا خروشچف در اتحاد جماهیر شوروی و دنگ شیائوپینگ در چین مخالفت می‌کنند. آنها عموماً از اقدامات و دولت‌ها به عنوان سرمایه‌داری دولتی و سوسیال امپریالیستی یاد می‌کنند. آنها همچنین تروتسکیسم و
امپریالیستی یاد می‌کنند. آنها همچنین تروتسکیسم و انقلاب دائمی آن را رد می‌کنند. ضد رویزیونیست‌ها همچنین اذعان می‌کنند که اتحاد جماهیر شوروی آغازگر طبقه جدید یا «بورژوازی سرخ» بود؛ اما آنها عموماً تقصیر تشکیل آن طبقه را به گردن خروشچف و جانشینان او می‌اندازند و نه استالین. در محافل ضد رویزیونیست، صحبت از تضاد طبقاتی در اتحاد جماهیر شوروی قبل از سال ۱۹۵۶ بسیار اندک است، به جز زمانی که در مورد زمینه‌های خاص مانند جنگ داخلی روسیه صحبت می‌شود (زمانی که برخی از عوامل طبقه حاکم فئودال سابق تلاش کردند تا قدرت
از عوامل طبقه حاکم فئودال سابق تلاش کردند تا قدرت دولتی را از کشور بازپس گیرند.
توماس داونپورت (۹ ژوئیه ۱۸۰۲ - ۶ ژوئیه ۱۸۵۱) آهنگر ورمونتی بود که اولین موتور الکتریکی DC آمریکایی را در سال ۱۸۳۴ ساخت زندگی‌نامه. داونپورت در ویلیامزتاون، ورمونت به دنیا آمد. او در جنگل دیل، روستایی در نزدیکی شهر براندون زندگی می‌کرد. در اوایل سال ۱۸۳۴، او یک موتور الکتریکی با باتری تولید کرد. او از آن برای به کار انداختن یک ماشین مدل کوچک در بخش کوتاهی از مسیر استفاده کرد و راه را برای برقی‌سازی بعدی ترامواها هموار کرد. بازدید داونپورت در سال ۱۸۳۳ از کارخانه‌های آهن پنفیلد و تافت در کراون پوینت، نیویورک،
آهن پنفیلد و تافت در کراون پوینت، نیویورک، جایی که یک آهنربای الکتریکی بر اساس طرح جوزف هنری، انگیزه ای برای فعالیت‌های الکترومغناطیسی او بود. داونپورت یک آهنربای الکتریکی از کارخانه کراون پوینت خرید و آن را جدا کرد تا ببیند چگونه کار می‌کند. سپس با استفاده از ابریشم لباس عروس همسرش، هسته آهنی بهتری ساخت و سیم‌کشی را دوباره اصلاح کرد. داونپورت به همراه همسرش امیلی و همکارش اورنج اسمالی، اولین اختراع آمریکایی را در مورد ماشین الکتریکی در سال ۱۸۳۷ به نام اختراع شماره ۱۳۲ ایالات متحده دریافت کرد در سال ۱۸۴۰،
شماره ۱۳۲ ایالات متحده دریافت کرد در سال ۱۸۴۰، او "Electro-Magnetic and Mechanics Intelligencer را" چاپ کرد و آن را به اولین مجله ای تبدیل کرد که با برق چاپ می‌شد. در سال ۱۸۴۹، چارلز گرافتون پیج، دانشمند و مخترع واشینگتن، پروژه‌ای را برای ساخت یک لوکوموتیو با نیروی الکترومغناطیسی، با بودجه قابل توجهی که توسط مجلس سنای ایالات متحده اختصاص یافته بود، آغاز کرد. داونپورت با استدلال برای موتورهایی که قبلاً اختراع کرده بود، خرج بودجه عمومی را به چالش کشید. در سال ۱۸۵۱، لوکوموتیو الکترومغناطیسی سایز کامل پیج در
۱۸۵۱، لوکوموتیو الکترومغناطیسی سایز کامل پیج در خط راه‌آهن بین واشینگتن و بالتیمور مورد آزمایش قرار گرفت.
اسلی د اسپایر یا مناره را بکش یک بازی ویدئویی در سبک روگلایک عرشه سازی است که توسط استودیوی آمریکایی مگا کریت توسعه یافته و توسط هامبل باندل منتشر شده‌است. این بازی برای اولین بار در اواخر سال ۲۰۱۷ برای مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس و لینوکس در دسترسی زودهنگام قرار گرفت و در ژانویه ۲۰۱۹ منتشر شد. این بازی برای پلی‌استیشن ۴ در ماه مه ۲۰۱۹، برای نینتندو سوئیچ در ژوئن ۲۰۱۹ و برای ایکس‌باکس وان در اوت ۲۰۱۹ منتشر شد. نسخه آی‌اواس در ژوئن ۲۰۲۰ و نسخه اندروید در فوریه ۲۰۲۱ منتشر شد. در اسلی د اسپایر، بازیکن از طریق
۲۰۲۱ منتشر شد. در اسلی د اسپایر، بازیکن از طریق یکی از چهار شخصیت، تلاش می‌کند تا از مناره‌ای (نقشه ای) از طبقات متعدد بالا برود، که از طریق ساخت مرحله به مرحله ایجاد شده و با دشمنان و باس‌ها مبارزه می‌کند. مبارزه از طریق یک سیستم مبتنی بر بازی با ورق کلکسیونی انجام می‌شود، بازیکن با کارت‌های جدیدی که عنوان پاداش از مبارزات و ابزارهای دیگر به دست می‌آورد، یک کلکسیونی می‌سازد که باید با استفاده از آنها به نبرد با دشمنانش برود. بازی اسلی د اسپایر با استقبال بسیار خوبی از طرف بازیکنان رو به رو شده‌است.
بسیار خوبی از طرف بازیکنان رو به رو شده‌است. به‌طوری‌که در سال ۲۰۱۹ نامزد چندین جایزه شد. همچنین این بازی پایه و اساس بسیار بازی‌های دیگر در سبک روگ‌لایک است.
باغ‌وحش روتردام یک باغ‌وحش در بخش شمال غربی شهر روتردام در کشور هلند است. این مرکز که قدیمیترین باغ‌وحش هلند می‌باشد توسط بنیاد سلطنتی باغ‌وحش روتردام ایجاد شده که دارای چندین بخش جغرافیای وحشی با مساحت حدود ۲۸ هکتار با بیش از ۱۸۰ گونه جاندار و همچنین دارای کافه، مرکز خرید و یک مرکز اطلاعات می‌باشد. این باغ‌وحش عضو انجمن باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌های اروپا است. در سال ۲۰۰۷ این باغ‌وحش صد و پنجاه سالگی پیدایش خود را جشن گرفت. تاریخچه. در سال ۱۸۵۵ باغی برای قرقاولها و پرندگان آبزی در مرکز روتردام ایجاد شد. در ۱۸
و پرندگان آبزی در مرکز روتردام ایجاد شد. در ۱۸ می ۱۸۵۷ باغ‌وحش روتردام به عنوان ادامه طرح ذکر شده افتتاح شد. نخستین مدیر این باغ‌وحش هنری مارتین بود. در همان سال انجمن باغ‌وحش روتردام ایجاد شد. در سال ۱۹۳۲ تصمیم به سازماندهی مجدد باغ‌وحش گرفته شد. در سال ۱۹۳۷ تصمیم گرفته شد که باغ‌وحش به مکان جدیدی منتقل شود. باغ‌وحش زمین را با شهرداری معاوضه کرد: شهرداری بخشی از باغ‌وحش قدیمی را به صورت رایگان دریافت کرد و مابقی را باید پرداخت می‌کرد. در عوض باغ‌وحش مالک دو سوم یک منطقه جدید ۱۳ هکتاری شد، در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۸
سوم یک منطقه جدید ۱۳ هکتاری شد، در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۸ انجمن باغ‌وحش روتردام منحل شد و بنیاد باغ‌وحش روتردام ایجاد شد. باغ‌وحش روتردام پیش از بمباران روتردام در جنگ جهانی دوم به مکان جدید خود نقل مکان کرد. باغ‌وحش اصلی دو روز پیش از حمله برق آسا در یک بمباران به شدت آسیب دیده بود، اما بمباران اصلی در ۱۴ مه ۱۹۴۰ به آن آسیبی وارد نکرد. طراحی جدید باغ‌وحش توسط یک هلندی به نام سیبولد فون قاوستن که طراح ایستگاه مرکزی روتردام بود انجام گرفت.
اولاغْچی (؛ unknown – 1257) فرمانده نظامی، و سیاستمدار بود. سومین خان (عنوان) اردوی آبی و اردوی زرین بود که در سال ۱۲۵۷ کمتر از یک سال حکومت کرد. به گفتة عطاملک جوینی، به هنگام در گذشت باتوخان، پسرش سَرْتاق در راه دربار خان بزرگ بود. وی به سفر خود ادامه داد و منکو او را جانشین پدر نامید؛ اما سرتاق اندکی بعد درگذشت. اولاغْچی، امیرزادهٔ جوانی که پسر یا برادر او بود، به جانشینی او نشست و بُراقْچین، بیوهٔ باتو، نایب السلطنه شد. بر اساس سالنامه‌های روسی، شاهزادگان روس در ۶۵۵/۱۳۵۷ از «اردوی اولاغچی» دیدن
شاهزادگان روس در ۶۵۵/۱۳۵۷ از «اردوی اولاغچی» دیدن کرده‌اند. پس از مرگ خان جوان، که احتمالاً در همان سال اتفاق افتاد، حکومت به برکه خان رسید.
تک گروه R1b (R-M343)، که پیشتر با نام‌های Hg1 و Eu18 شناخته می‌شد، یک هاپلوگروه کروموزوم Y انسانی است.این هاپولگروپ در کنار R1a دو هاپلوگروپ اقوام هندواروپایی نژاد هستند. این نسب بیشتر در اروپای غربی و همچنین برخی از مناطق روسیه (مانند باشقیرها) و مناطق آفریقای مرکزی (مانند بخش‌هایی از چاد و در میان گروه‌های قومی اقلیت چادی‌زبان کامرون) وجود دارد. کلاد همچنین در فرکانس‌های پایین‌تر در سراسر اروپای شرقی، آسیای غربی، و همچنین بخش‌هایی از شمال آفریقا، آسیای جنوبی و آسیای مرکزی وجود دارد. R1b دو شاخه اصلی دارد: