payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حفظ نشده است، اما پس از یک افتادگی با طول نامشخص، لاما و تشوب دوباره با هم درگیر می‌شوند و ظاهراً اولی این بار بازنده است. به احتمال زیاد او کشته نمی‌شود، اما باید جامه پادشاهی را به تشوب تحویل دهد. به گفته آلفونسو آرچی، لاما را می‌توان به عنوان خدای حامی کارکمیش، کارهوها، شناسایی کرد، همانطور که در استفاده از این سومروگرام برای تعیین او در متنی منسوب به شوپ‌پیلولیومای یکم مشهود است. معنای اصلی، نام یک نوع خدای محافظ در بین‌النهرین، متناسب با بافت در نظر گرفته نمی‌شود. بر اساس شناسایی لاما به عنوان کارهوها
نمی‌شود. بر اساس شناسایی لاما به عنوان کارهوها آرچی پیشنهاد می‌کند که این اسطوره در اصل در کارکمیش و در دوره تسلط میتانی‌ها تحت تأثیر سایر روایات که امروزه بخشی از "چرخه کوماربی" تلقی می‌شوند، سروده شده است و اگرچه باقیمانده تکه‌تکهٔ آن تفسیر را دشوار می‌کند، پیروزی تشوب بر خدای محلی ممکن است نشاندهنده پذیرش برتری سلسله مذکور باشد. "آهنگ نقره". در "آهنگ نقره" که به احتمال زیاد از یک نسخه اصلی هوری به زبان هیتی ترجمه شده، و احتمالا در غرب سوریه تصنیف شده است برای اولین بار زمانی از تشوب نام برده می‌شود که
برای اولین بار زمانی از تشوب نام برده می‌شود که راوی، موجود نام‌بخش را بزرگتر از خدایان معرفی می‌کند. بعداً نقره از مادرش، یک زن فانی، درمی‌یابد که برادر ناتنی‌اش تشوب و پدرش کوماربی است، که او را برمی‌انگیزد تا سفری به شهر مقدس دومی، اورکش، آغاز کند. بقیه داستان به طور کامل حفظ نشده است، اما چنین فرض می‌شود که او به عنوان یک پادشاه موقت خدایان بر تخت می‌نشیند. در قطعه‌ای که احتمالاً در پی این رویداد است، تشوب از میزان قدرت خود در هراس است و می‌پرسد آیا می‌تواند او را شکست دهد یا خیر، که باعث می‌شود
می‌تواند او را شکست دهد یا خیر، که باعث می‌شود تاشمیشو به خاطر این نمایش ترس به او طعنه بزند. در حالی که بخش‌های باقی‌مانده، عزل و شکست نقره را توصیف نمی‌کنند، با این وجود فرض بر این است که روایت با این رویدادها به پایان رسیده است زیرا که تشابهات آن با اسطوره‌های دیگری که به عنوان بخشی از "چرخه کوماربی" طبقه‌بندی می‌شوند، مشخص است. "آهنگ هدامو". "آهنگ هدامو" بر درگیری تشوب با چند شخصیت متمرکز شده است. "آهنگ هداممو" بر مبارزه بین تشوب و شاوشکا و موجودِ نام‌بخش، پسر هیولاییِ کوماربی و شرتاپشوروهی (دختر متحد
پسر هیولاییِ کوماربی و شرتاپشوروهی (دختر متحد او تجسم دریا) متمرکز است. تشوب برای اولین بار در مورد این حریف جدید از شاوشکا می‌شنود، که پس از رساندن خبر از نشستن، خوردن یا نوشیدن خودداری می‌کند. تشوب پس از شنیدن ناامید می‌شود و شروع به گریه می‌کند. ظاهراً یک رویارویی کوتاه در پی می‌آید و منجر به ویرانی در میان فانی‌ها می‌شود، که ائا را وادار می‌کند تا هر دو طرف را سرزنش کند، او از تشوب و متحدانش شروع می‌کند: کوماربی نفر بعدی است که مورد سرزنش قرار می‌گیرد، و ظاهراً احساس می‌کند به او توهین شده، که به گفته
و ظاهراً احساس می‌کند به او توهین شده، که به گفته هری ا. هافنر ممکن است نقطه‌ای باشد که این دو، که در بخش‌های قبلی این چرخه به عنوان دو متحد به تصویر کشیده شده‌اند، شروع به دور شدن از یکدیگر می‌کنند، و در نهایت منجر به آن می‌شود که ائا در "آهنگ اولیکومی" به جای آن به تشوب مشاوره می‌دهد. در قسمت بعدی که به خوبی حفظ نشده است، تشوب و شاوشکا در مورد هدامو صحبت می‌کنند. دومی نقشه‌ای برای شکست دادن او با کمک خدمتکارانش نیناتا و کولیتا می‌کشد که اجرای آن منجر به آن می‌شود که (چنانچه در قطعات باقیمانده توصیف شده)
می‌شود که (چنانچه در قطعات باقیمانده توصیف شده) موجود آبزی تاج و تخت خود در زیر دریا را رها کند و به خشکی بیاید. در حالی که هیچ بخش باقیمانده‌ای سرنوشت نهایی هدامو را توصیف نمی‌کند، با این وجود فرض بر این است که او در نهایت شکست خورده است. مشخص نیست که آیا او توسط تشوب کشته شده یا اجازه یافته است مانند لاما زنده بماند. "آهنگ اولیکومی". برخلاف بسیاری از روایتهای مرتبط، "آهنگ اولیکومی" به خوبی حفظ شده است. این کاملترین اسطوره با منشأ هوری است که در حال حاضر برای محققان شناخته شده است. اشاره شده است که پیرنگ
محققان شناخته شده است. اشاره شده است که پیرنگ آن دارای تعدادی از عناصر است که در "آهنگ هدامو" نیز وجود دارد. به گفته آلفونسو آرچی، ممکن است از سنت اولیه هوریان گرفته شده باشد، اگرچه نسخه شناخته شده برای هیتی‌ها تنها پس از استقرار هوری‌ها در غرب سوریه ممکن است پدید آمده باشد. اسطوره با صحنه‌ای از نقشه کشیدن کوماربی علیه تشوب شروع می‌شود: نقشه او حول موجود نام‌بخش، اولیکومی، می‌چرخد که نامش به معنای « کومه را نابود کن!» است، کومه هم مرکز آیینی اصلی تشوب و هم محل اقامت او در اساطیر است. این به معنای توصیف
هم محل اقامت او در اساطیر است. این به معنای توصیف سرنوشت او است، زیرا او برای جایگزینی خدای آب‌وهوا و نابود کردن او و شهرش خلق شده است. او به عنوان پسر کوماربی و یک تخته سنگ عظیم توصیف می‌شود و از "کونکونوزی"، «سنگ سخت» ساخته شده است، بسیار شبیه به سنگی که کوماربی در "آهنگ پیدایش" به آن گاز زده است. کوماربی اولیکومی را به متحدان مختلف خود، از جمله دریای خدایی‌شده ، معرفی می‌کند و شرح می‌دهد که این موجود سنگی قرار است چه کاری انجام دهد: با این حال، او می‌ترسد اولیکومی در زمانی که هنوز کوچک است به راحتی شکست
اولیکومی در زمانی که هنوز کوچک است به راحتی شکست بخورد، و به همین دلیل او را می‌فرستد تا مدتی را در خفا روی شانهٔ اوپلوریِ غول‌پیکر بگذراند. او به رشد خود ادامه می‌دهد و به دلیل جثهٔ عظیمش در نهایت مورد توجه «خدای خورشید آسمان» (شیمیگه هوری) قرار می‌گیرد، که بلافاصله می‌شتابد تا به تشوب در مورد این دشمن جدید هشدار دهد. خدای آب‌وهوا برای او نشست، غذا و نوشیدنی برپا می‌کند، اما او از نشستن، خوردن یا نوشیدن امتناع می‌ورزد، و میزبانش را به این فکر می‌اندازد که آیا ممکن است آنان به نادرستی برپا شده باشند (در
آیا ممکن است آنان به نادرستی برپا شده باشند (در سطرهای پایانی لوح اول تصنیف). احتمالاً آغاز شکستهٔ لوح دوم حاوی توضیحی درباره این سوء تفاهم بود، زیرا در قسمت بعدی که باقی مانده است تشوب به خبر بد واکنش نشان می‌دهد و به خدای خورشید اطمینان می‌دهد که می‌تواند اکنون بنشیند و بخورد و شراب بنوشد. او سپس به همراه برادر و خواهرش تاشمیشو و شاوشکا به کوه هازی سفر می‌کند و پس از رسیدن به مقصد، سرانجام خود اولیکومی را می‌بیند که او را دچار ناامیدی می‌کند. او توضیح می‌دهد که مبارزه با آن چقدر ترسناک است و شروع به گریه
که مبارزه با آن چقدر ترسناک است و شروع به گریه میکند. شاوشکا برای کمک به تشوب سعی می‌کند اولیکومی را با آواز و رقص جذب کند، همانطور که قبلا با هدامو همین کار را انجام داد. با این حال، پس از اینکه جامه فاخر پوشید، موهایش را با صدف‌های دریایی آراسته و شروع به خواندن کرد، موجی به او اطلاع می‌دهد که هدف ناشنوا، نابینا و بی‌احساس است، که او را در مقابل چنین تلاش‌هایی مصون می‌سازد، و به او پیشنهاد می‌کند که در عوض تلاش کند تا تشوب را وادار کند در اسرع وقت با آن مقابله کند، زیرا هر چه بزرگتر شود، خطرناکتر میشود.
کند، زیرا هر چه بزرگتر شود، خطرناکتر میشود. در قسمت بعدی که باقی مانده است، تشوب به تاشمیشو می‌گوید که گاوهای نر شریشو و تیلا و یک ارابه را آماده کند و ظاهراً درگیری بین او و اولیکومی رخ می‌دهد. خدای آب‌وهوا شکست می‌خورد. خدایان دیگر، از جمله آشتابی، تلاش می‌کنند تا با اولیکومی مبارزه کنند، اما او به رشد خود ادامه می‌دهد و در نهایت دروازه‌های کومه را مسدود می‌کند، و هپات همسر تشوب را در داخل به دام می‌اندازد که نمی‌تواند بفهمد چه اتفاقی برای تشوب افتاده است. او نگران است که ممکن است تشوب در نبرد کشته شده
او نگران است که ممکن است تشوب در نبرد کشته شده باشد، و پیام‌رسان خود تاکیتی را می‌فرستد تا بفهمد چه اتفاقی افتاده است، اما بقیه قسمت گم شده است و هنگامی که متن پس از یک افتادگی از سر گرفته می‌شود، تاشمیشو به نزدیکی اقامتگاه او می‌رسد تا به او اطمینان دهد که تشوب زنده است و تقریبا باعث می‌شود او از پشت‌بام به پایین بیفتد. او سپس به خانه موقت تشوب برمی‌گردد و به او پیشنهاد می‌کند که باید با ائا در «آپزووا» ملاقات کنند. پس از رسیدن به خانه ائا، هر دو تعظیم می‌کنند، اگرچه ظاهراً او از حضور تشوب عصبانی شده است.
اگرچه ظاهراً او از حضور تشوب عصبانی شده است. در یک سری از قسمتهای تکه‌تکه، ائا سپس با خدایان مختلف دیگر، از جمله انلیل، اوپلوری و خدایان آغازین ملاقات می‌کند و در مورد اولیکومی به آنها می‌گوید. با کمک خدایان آغازین، او ابزاری مسی را که برای جدا کردن آسمان از زمین استفاده می‌شد، بازیابی می‌کند و پس از اینکه متوجه شد منبع قدرت اولیکومی، ارتباطش با اوپلوری است، ابزار مسی را برای بریدن اولی به کار می‌برد. این جدایی آسیب‌ناپذیری را که او در بخش‌های قبلی اسطوره به نمایش گذاشته بود، نفی می‌کند. ائا سپس به تاشمیشو
نمایش گذاشته بود، نفی می‌کند. ائا سپس به تاشمیشو می‌گوید که باید برای بار دیگر با اولیکومی مبارزه شود. او با شور و شوق واکنش نشان می‌دهد و قبل از رفتن همراه با تشوب به محلی که خدایان دیگر در آنجا مجلسی برگزار کرده‌اند، این اطلاعات را به او می‌رساند. بقیه قسمت‌های باقی‌مانده همگی برخورد دوم بین تشوب و اولیکومی را توصیف می‌کنند. قطعه بعدی به صورت مونولوگ است: معلوم نیست بعد از آن چه می‌شود. متن پس از اظهار نظر اولیکومی قطع می‌شود، اما وجود لوح گمشدهٔ دیگری مطرح شده است که نبرد بین او و تشوب را توصیف می‌کند.
شده است که نبرد بین او و تشوب را توصیف می‌کند. احتمالاً خدای آب‌وهوا در نهایت پیروز ظاهر می‌شود، اما سرنوشت نهایی اولیکومی ناشناخته باقی می‌ماند. سایر متن‌های مرتبط. با توجه به ارجاعات متعدد به اتحاد بین کوماربی و دریای شخصیت‌یافته در "آهنگ هدامو" و "آهنگ اولیکومی"، پیشنهاد شده است که "آهنگ دریا" اسطوره‌ای دیگر متعلق به همین چرخه باشد. مطالعه تطبیقی. به شباهت‌های اساطیر مربوط به چالش تشوب برای پادشاهی با بن‌مایه‌های اساطیر یونانی اشاره شده و صعود او به جایگاه رئیس پانتئون با تاریخچه زئوس که در "تئوگونیا"
رئیس پانتئون با تاریخچه زئوس که در "تئوگونیا" هزیود آمده، مقایسه شده است. به گفته گری بکمن، این شباهت‌ها نشانه‌ای از این نیست که درگیری بر سر پادشاهی در آسمان، روایتی با منشأ هندواروپایی بوده است، بلکه در عوض نشانه‌ای از آنچه است که او آن را «"ویژگی منطقه‌ای" الهیاتی» می‌داند و در سراسر بین‌النهرین، آناتولی و مدیترانه شناخته شده است. همچنین احتمال می‌رود که اسطوره تولد آتنا از جمجمه شکافته زئوس از تولد تشوب الگوبرداری شده باشد. به گفته امیر گیلان، مشتقات برخی از عناصر مشخص اساطیر تشوب ممکن است از طریق
برخی از عناصر مشخص اساطیر تشوب ممکن است از طریق پادشاهی سوری-هیتی ولیستین به یونان رسیده باشد که جنبه‌هایی از الهیات پیشین حلب (برای مثال کتیبه‌هایی از ارسوز) را در هزاره اول پیش از دوران مشترک حفظ کرده است. "آهنگ رهایی". تشوب یکی از شخصیت‌های اصلی "آهنگ رهایی" است که با عنوان "حماسه آزادی" نیز شناخته می‌شود. مانند جاهای دیگر در اساطیر هوری، او در جایگاه پادشاه خدایان و ارباب کومه به تصویر کشیده شده است. "آهنگ رهایی" از قطعات متعدد نسخه‌های دوزبانه شناخته شده است که نسخه اصلی هوری را با ترجمه‌ای به زبان
شده است که نسخه اصلی هوری را با ترجمه‌ای به زبان هیتی پیوند می‌دهد. این نسخه‌ها را کاتبانِ هاتوسا در حدود ۱۴۰۰ پیش از دوران مشترک تهیه کرده‌اند. با این حال، فرض بر این است که در اصل پیش از این، احتمالاً در قرن شانزدهم قبل از دوران مشترک تصنیف شده است. این ترجمه به احتمال زیاد برای تسهیل یادگیری زبان هوری تهیه شده است. توالی وقایع در اسطوره نامشخص است و تفسیر پیرنگ آن موضوع بحث علمی است. یکی از تنها نقاط باثبات پیشگفتار است. خدایان ایفاگر نقش‌های اصلی داستان را معرفی می‌کند: در همین بخش، مردی به نام
داستان را معرفی می‌کند: در همین بخش، مردی به نام پیزیگارا نیز معرفی می‌شود که گفته می‌شود اهل نینوا است، اما نقش او در داستان به خوبی شناخته نمی‌شود و او در هیچ منبع دیگری گواهی نشده است. درون‌مایه اصلی "آهنگ رهایی"، آزادی ساکنان شهر ایگینگالیش است که به عنوان برده در ابلا نگهداری می‌شوند. به گفته گرنوت ویلهلم، آنها اسیران جنگی هستند که به بردگی گرفته شده‌اند و در مقابل افرادی هستند که در نتیجه بدهی مجبور به بردگی هستند، اگرچه در پژوهش‌های قدیمی‌تر گاهی متن با این فرض تفسیر می‌شد که احتمال دوم درست است.
با این فرض تفسیر می‌شد که احتمال دوم درست است. اوا فون داسو نیز مشاهدات مشابهی انجام داده و خاطرنشان می‌کند که کل جمعیت شهر از آزادی محروم هستند، که نشان‌دهنده انقیاد در جنگ است. شهر ایگینگالیش همچنین در سوابق تاریخی گواهی شده و به احتمال زیاد در مقطعی یا یکی از خراجگزاران و یا قلمرو وابسته به ابلا بوده است. در یکی از قطعات، تشوب از پادشاه ابلا، مِگی، می‌خواهد که ساکنان برده شده ایگینگالیش را آزاد کند. او شخصی به نام پوررا را که قبلاً به فرمانروایان متعددی خدمت کرده است، مشخص می‌کند: او می‌گوید که اگر
خدمت کرده است، مشخص می‌کند: او می‌گوید که اگر خواسته‌اش برآورده شود، شهر را برکت می‌دهد و در صورت نافرمانی آن را ویران می‌کند: مانند دیگر شخصیت‌های انسانی در این اسطوره، پوررا و مگی شخصیت‌های تاریخی نیستند و نام دومی برگرفته از عنوانی است که حاکمان تاریخی ابلایی استفاده می‌کردند. داستان‌های قهرمان بشری. در قطعه‌ای از یکی از نسخه‌های هوری "حماسه گیلگمش" نام تشوب نیز ذکر شده است. بکمن خاطرنشان می‌کند که در حال حاضر ترجمه و تفسیر کامل این متن امکان‌پذیر نیست اما تشوب به ظاهر «در همه جای» آن حضور دارد. از این
تشوب به ظاهر «در همه جای» آن حضور دارد. از این جنبه می‌توان آن را با هم نسخه اصلی اکدی و هم اقتباس هیتی مقایسه کرد که خدایان آب‌وهوای مربوط در آنها نقش مهمی ندارند.
کتابخانه مرکزی تنری () (天理大学附属天理図書館 "Tenri Daigaku Fuzoku Tenri Toshokan") کتابخانه دانشگاه تنری است. این کتابخانه مجموعه بزرگ گرانمایه‌ای از منابعی با موضوعات باستانی، از قبیل نسخ خطی اصلی ژاپن در قرن سیزدهم و آثار هنری کاوش‌های اروپایی و مراجعه‌های قدیم به ژاپن در سال ۱۹۲۶، را در خود جای داده است. قدمت این کتابخانه به سال ۱۹۲۶ بر می‌گردد که پیش از شروع به فعالیت دانشگاه است. منشأ آن به مجموعه خصوصی خاندان بنیانگذار تنریکیو، اویاساما بازمی‌گردد.
مونرو کورتیس بیردزلی (؛ به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Monroe Curtis Beardsley&lt;/bdi&gt;) (۱۰ دسامبر ۱۹۱۵ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۵) فیلسوف هنر آمریکایی بود. زندگی. "بیردزلی" در بریجپورت، کنتیکت به دنیا آمد و بزرگ شد، و در دانشگاه ییل تحصیل کرد (لیسانس ۱۹۳۶، دکترای ۱۹۳۹). او در تعدادی از کالج‌ها و دانشگاه‌ها، از جمله کالج مانت هولیوک و دانشگاه ییل، تدریس کرد، اما بیشتر دوران حرفه‌ای او در کالج سوارثمور (۲۲ سال) و دانشگاه تمپل (۱۶ سال) سپری شد. همسر و همکار او، الیزابت لین بردزلی، نیز استاد فلسفه در دانشگاه تمپل بود. کار
بردزلی، نیز استاد فلسفه در دانشگاه تمپل بود. کار بیردزلی در زیبایی‌شناسی بیشتر به‌دلیل حمایت از نظریه ابزارگرایانه هنر و مفهوم تجربه زیبایی‌شناختی شهرت دارد. بیردزلی در سال ۱۹۵۶ به‌عنوان رئیس انجمن زیبایی‌شناسی آمریکا انتخاب شد. در میان منتقدان ادبی، بیردزلی به خاطر دو مقاله نوشته‌شده با ویلیام کورتز ویمست جونیور، به‌نام‌های «"مغالطه عمدی"» و «"اشتباه عاطفی"»، که هر دو متن نقد نو شمرده می‌شوند، شناخته شده‌است. کتاب‌های او عبارتند از: «"منطق عملی»" (۱۹۵۰)، «"زیبایی‌شناسی"»(۱۹۵۸) (متن مقدماتی)، و
(۱۹۵۰)، «"زیبایی‌شناسی"»(۱۹۵۸) (متن مقدماتی)، و «"زیبایی‌شناسی: یک تاریخ کوتاه»" (1966). او همچنین منتخبی از فلسفه با عنوان «"فیلسوفان اروپایی از دکارت تا نیچه» را" ویرایش کرد. او در سال ۱۹۷۶ به‌عنوان عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. بیردزلی و همسرش ویراستاران مجموعه‌های پرنتیس هال (یک ناشر بزرگ آمریکایی) بودند که در این مجموعه به «مبانی فلسفه» پرداخته بودند؛ مجموعه‌ای از کتاب‌های درسی در زمینه‌های مختلف در فلسفه، که در بیشتر موارد توسط محققان برجسته در آن زمینه‌ها نوشته شده بود.
درگیری میشیگان داستان کوتاهی از ارنست همینگوی نویسنده آمریکایی است که در سال ۱۹۲۱ نوشته و در سال ۱۹۳۸ بازبینی شده‌است. این داستان در سه داستان و ده شعر (۱۹۲۳) و ستون پنجم و اولین چهل و نه داستان (۱۹۳۸) گردآوری شده‌است. خلاصه داستان. جیم گیلمور، آهنگر، به خلیج هورتون می‌آید و مغازه آهنگری را می‌خرد. لیز کورتس که عاشق جیم است، زن جوانی است که به عنوان پیشخدمت برای اسمیت‌ها کار می‌کند. جیم، دی جی اسمیت و چارلی وایمن به یک سفر شکار آهو می‌روند. وقتی شکارچیان برمی گردند، چند نوشیدنی می‌نوشند. بعد از شام و چند
گردند، چند نوشیدنی می‌نوشند. بعد از شام و چند نوشیدنی دیگر، جیم به آشپزخانه می‌رود و لیز را نوازش می‌کند و می‌گوید: «بیا قدم بزنیم.» آنها به انتهای اسکله می‌روند، جایی که دستان جیم بدن لیز را کشف می‌کنند. او می‌ترسد و التماس می‌کند که دست از کار بکشد. جیم خواسته اش را به زور عملی می‌کند و بالای سر لیز غش می‌کند.لیز از زیر او بیرون می‌آید و سعی می‌کند او را بیدار کند و با کتش او را می‌پوشاند.
مسیحیت در مغولستان () در مغولستان یک دین اقلیت است. از سال ۲۰۰۵، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا گزارش داد که تقریباً ۲۴۰۰۰ مسیحی در پایتخت مغولستان، اولان‌باتور زندگی می‌کنند که حدود ۲٫۵ درصد از کل جمعیت ثبت‌شده شهر را تشکیل می‌دهد. تا سال ۲۰۱۸، ۱۹۶ کلیسا وجود دارد. اکثر مسیحیان در مغولستان پس از انقلاب مغولستان در سال ۱۹۹۰ مسیحی شدند. طبق گزارش گروه مبلغ مسیحی بارناباس، تعداد مسیحیان از تنها چهار نفر در سال ۱۹۸۹ به حدود ۴۰۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۸ رسید. آمار. طبق سرشماری ملی سال ۲۰۱۰، ۴۱۱۱۷ مسیحی (سن ۱۵
طبق سرشماری ملی سال ۲۰۱۰، ۴۱۱۱۷ مسیحی (سن ۱۵ سال و بالاتر) یا ۲٫۱٪ از کل جمعیت وجود داشت. نسطوری. در سده ۷ (میلادی)، نسطوری اولین شکل مسیحیت بود که در میان مغولان تبلیغ شد، اگرچه این دین اقلیت بود و به همین شکل باقی ماند. با این حال، تأثیر فلسفی زیادی بر دیگر سنت‌های معنوی مغولی، مانند بودیسم و شمن‌باوری مغولی داشت. در طول ظهور امپراتوری مغول در قرن سیزدهم، خاقان‌های بزرگ)، اگرچه اکثراً شمن‌باوری مغولی و بودایی بودند، از نظر مذهبی نسبت به مسیحیان نسطوری، مسلمان و آیین مانوی مدارا داشتند. بسیاری از خان‌ها
و آیین مانوی مدارا داشتند. بسیاری از خان‌ها همسران مسیحی نسطوری از طایفه کرائیت‌ها داشتند که در دربار مغول بسیار تأثیرگذار بودند. در طول حکومت منگوقاآن، مسیحیت اولین نفوذ مذهبی بود. پس از فروپاشی امپراتوری مغول در قرن چهاردهم، مسیحیت نسطوری تقریباً از منطقه ناپدید شد. تنها آثار باستان‌شناسی بسیار کمی از رونق آیین نسطوری در میان مغول‌ها وجود دارد. در مغولستان داخلی، چندین سنگ قبر نسطوری در گذشته ثبت شده‌است، اما اکنون هیچ‌کدام در محل باقی نمانده‌است. ارتدکس شرقی. کلیساهای ارتدکس و راهبان آنها قربانی تهاجم
شرقی. کلیساهای ارتدکس و راهبان آنها قربانی تهاجم مغول به اروپای شرقی در اوایل قرن سیزدهم شدند. با این حال، یرلیغ یا منشور مصونیت نیز به تقویت کلیسا کمک کرد. با سلطنت منگو تیمور، یک یرلیغ برای کلیسای ارتدکس در سال ۱۲۶۷ به کریل متروپولیتن صادر شد. در حالی که کلیسا ده سال پیش از آن تحت حمایت عملی مغول‌ها بود (از سرشماری سال ۱۲۵۷ که در زمان برکه خان انجام شد)، این برلیغ به‌طور رسمی حمایت از کلیسای ارتدکس را صادر کرد. مهم‌تر از آن، این کلیسا رسماً از هرگونه مالیات توسط مقامات مغول یا روسیه معاف شد و به روحانیون
توسط مقامات مغول یا روسیه معاف شد و به روحانیون اجازه داد که در طول سرشماری ثبت نام نکرده و روحانیون نیز مسئول کار اجباری یا خدمت سربازی نباشند. برای اولین بار، کلیسای ارتدکس کمتر از هر دوره دیگری از تاریخ روسیه به قدرت‌های شاهزاده وابسته شد. از سال ۱۷۷۱ تا ۱۸۴۵ حداقل هشت مأموریت کلیسای ارتدکس روسی از مغولستان بازدید کردند. اولین کلیسای ارتدکس در قلمرو مغولستان، کلیسای تثلیث مقدس در شهر اولان‌باتور پایتخت خلخا در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد، و در سال ۲۰۰۷ در آنجا به تازگی بازسازی شد. کاتولیک رومی. از نظر تاریخی،
به تازگی بازسازی شد. کاتولیک رومی. از نظر تاریخی، بسیاری از اروپا توسط قبایل ترک و مغول اداره می‌شد که هر دو از مغولستان سرچشمه می‌گرفتند. امپراتوری بیزانس توسط ترک‌های عثمانی در قرن پانزدهم فتح شد. کاتولیک غربی اولین بار در قرون وسطی، عمدتاً از طریق مبلغان فرانسیسکن‌ها و فرقه دومینیکن معرفی شد که به دربار مغول در قره‌قروم (شهر) و همچنین از طریق رومیان قرون وسطی فرستاده شدند. هیئت‌های کاتولیک در چین مبلغان در چین در اواخر قرن سیزدهم / اوایل قرن چهاردهم در دوره دودمان یوآن که توسط مغول‌ها ایجاد شد، موفق
دوره دودمان یوآن که توسط مغول‌ها ایجاد شد، موفق بودند. با این حال، پس از اینکه سلسله بومی چینی دودمان مینگ سلسله یوان را در سال ۱۳۶۸ سرنگون کرد، مسیحیان از چین اخراج شدند. بسیاری از مغول‌ها در بخش غربی امپراتوری به اسلام گرویدند، و با فروپاشی کل امپراتوری مغول در قرن چهاردهم، مسیحیت تقریباً از آسیای مرکزی ناپدید شد، تنها پس از جنگ دوم تریاک در اواسط، دوباره ظاهر شد. -قرن ۱۹. با گذشت زمان، یک هیئت‌های تبلیغی مسیحی برای مغولستان بیرونی تأسیس شد که اولین صلاحیت قضایی کاتولیک رومی را به مغولستان داد، اما همه
قضایی کاتولیک رومی را به مغولستان داد، اما همه کارها در عرض یک سال با تأسیس جمهوری خلق مغولستان متوقف شد و آزادی اندیشه و آزادی ادیان دیگر مجاز نبود. پس از انقلاب مغولستان در سال ۱۹۹۰، مبلغان کاتولیک رومی بازگشتند و کلیسا را از ابتدا بازسازی کردند. از سال ۲۰۰۶، یک ناحیه حواری، یک اسقف، سه کلیسا، و روابط دیپلماتیک بین سریر مقدس و مغولستان از سال ۱۹۹۲ وجود دارد. پاپ ژان پل دوم در ابتدا برنامه‌ریزی کرده بود. برای بازدید از مغولستان همراه با کازان، اما او سرانجام سفر را لغو کرد و ظاهراً به یک روزنامه روسی
سفر را لغو کرد و ظاهراً به یک روزنامه روسی توضیح داد که «پروردگار ما آن را نمی‌خواهد». تا سال ۲۰۱۴، ۹۱۹ کاتولیک در ناحیه حواری اولان‌باتور به ریاست ونسلائو سلگا پادیلا، C.I.C.M. به عنوان بخشدار و در ۶ محله سازماندهی شدند.
رشید بوهنه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزلیر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال یونیکوس، باشگاه فوتبال استوا بخارست، و باشگاه فوتبال سی‌اف‌آر کلوژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده‌است.
ماکسیمیلیانو لاورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روساریو سنترال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده‌است.
جورجیوس والریانوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس، باشگاه فوتبال کاوالا، باشگاه فوتبال پلاتانیاس، باشگاه فوتبال او.اف.آی کرته، باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸، و باشگاه فوتبال المپیاکوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال و بزرگسالان یونان بازی کرده‌است.
کلیسای سنت پیتر و پل () یک کلیسای جامع کاتولیک رومی در اولان‌باتور، مغولستان است که توسط معمار صرب پرداک استوپار طراحی شده‌است. این کلیسا در سال ۲۰۰۳ توسط کاردینال کرسنزیو سپه تقدیس شد. شکل آن شبیه به یک یورت است.
رامان چیبسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال فروزینونه، و باشگاه فوتبال ساسولو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ و ۲۳ سال و همچنین بزرگسالان غنا بازی کرده‌است.
جرسون کابرال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، باشگاه فوتبال فاینورد، باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال ادو دن هاخ، و باشگاه فوتبال ویلم دوم اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده‌است.
پردیس سینمایی اکو مال یک پردیس سینمایی در شهر کرج، ایران است. این سینما که در تیر ۱۳۹۸ تأسیس شده دارای شش سالن نمایش و ۹۳۰ نفر ظرفیت است.
کیم هان مین (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۶۹) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. او به خاطر کارگردانی فیلم‌های "جنگ کمان‌ها" (۲۰۱۱)، ' (۲۰۱۴) و ' (۲۰۲۲) شناخته می‌شود.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; سِنْتِ-لُوا () یک کمون در بخش ان (اوورنی-رون-آلپ) در شرق فرانسه است.
پارک ملی لیون‌مکی () یک پارک ملی در فنلاند مرکزی است که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد و مساحت دارد. مناظر معمولی این پارک شامل باتلاق‌ها، سواحل دریاچه روتایروی و جنگل‌های مارتپه است.
ایل میشخاص یکی از ایلات کرد استان ایلام است.محل زندگی مردمان این ایل در گذشته "هفت آباد یا هفت آو" خوانده می شد. فریا استارک در سفرنامه خود از این منطقه یاد کرده است و حوزه وسیع اراضی آبی منطقه "آفتاب" را به طور کامل پوشیده از کشتزارهای تنباکو دانسته است. فریا استارک همچنین میشخاص را قبیله ای بزرگ و ثروتمند و مالک زمین های "آفتاب" دانسته است که به خاطر داشتن میش های خوب به این نام خوانده می شدند. هوگوگروته درسفرنامه خود آورده است: اراضی دره هفت آو در غرب پشتکوه یکی از معدود جاهایی که در آن جا زراعتی منظم
یکی از معدود جاهایی که در آن جا زراعتی منظم صورت می گیرد. بخصوص زمین های آفتاب گیر جهت کشت غله، ذرت و توتون بسیار مستعد است. رئیس ایل میشخاص که ساکن دره هفت آو است می گوید که سال های خوب ده تا پانزده هزار لنگه بار محصولات مختلف از اراضی این دره برداشت می شود، ایل او سالانه مبلغ هفتصد لیره عثمانی بابت زمین های زیر کشت و شصت تومان بابت نگاهداری دو هزار راس گاو به والی می پردازد.محل سکونت مردم میشخاص به سبب وجود باغات فراوان و جاذبه های گردشگری متعدد در استان ایلام معروف شده و در حال حاضر یکی از مناطق هدف
ایلام معروف شده و در حال حاضر یکی از مناطق هدف گردشگری در استان ایلام شناسایی شده است. طوایف ایل میشخاص. علیرضا اسدی ایل میشخاص را از ایلات مستقل و معتبر استان ایلام معرفی کرده است که در شهر جعفرآباد (ایلام)، محمودآباد (ایلام)، میدان (ایلام)، داروند (ایلام)، حیدرآباد (ایلام)، حسین‌آباد (ایلام)، سربیشه (ایلام)، شان کبود، چاویز، چشمه داوی (چشمه دای)، بلیین (ایلام)، زردالوآباد، و طولابی سکونت دارند که عده بسیاری از آن ها به شهرهای اطراف از جمله ایلام و استان های همجوار مهاجرت کرده اند. رستم رفعتی بزرگ ایل
های همجوار مهاجرت کرده اند. رستم رفعتی بزرگ ایل میشخاص را در زمان والیان پشتکوه توشمال محمود ذکر کرده است که یکی از توشمالان بزرگ منطقه محسوب می‌شده است. ییلاق مردم میشخاص در قدیم دره ییلاقی هفت آو، دره گاوز، و دامنه کوه های کبیرکوه، قلارنگ، شلم و شاه نخجیر (گورژنه) و قشلاق نیز در شهر های مهران و صالح آباد در مناطق کولگ، کوه سرخ، دهلبان، تنگه کنجان چم بوده است. طایفه سراب. تیره های شمال، رستم بگ، بساط، براله، جانی، تقی، ولی بگ، طولاوی، الگه، قمگه و خاسگه. طایفه خاسگه. تیره های میرگه، شیخی، اسدبیگ، ولی بگ،
خاسگه. تیره های میرگه، شیخی، اسدبیگ، ولی بگ، جانی، صی، ملگ، میثم. طایفه میان آب. تیره های ابراهیم بگ، رشتگ، ورکبود، تارگه و کسان و حاجی ویس. طایفه پایین آب. تیره های یارم وند، یاریمن، بن ریزی.، گرزگرزی، قاضی، یارمراد، شاهمراد، قمروند و گایه وند. طایفه توشمالان. جد آن ها احمدبگ بوده است. توشمال محمود، توشمال احمد کشاورز، توشمال محمد کشاورز و توشمال امین منصوری از بزرگان ایل میشخاص بوده اند. طایفه قجر. تیره های رحیم، رحمان، کسانه و شنانه. طایفه گرزگرزی. تیره های چاویز، بلیین و چشمه دای. طایفه قلاخور. که
های چاویز، بلیین و چشمه دای. طایفه قلاخور. که اصالت ملخطاوی دارند و در چشمه دای ساکنند. بر اساس نظریه دیگری ایل میشخاص به تیره های توشمالان، شمال، بساط، براله، رشتگ، یارم وند، گایه وند، کله کبود، داروند، گل گلی، براله، هاشمی، زمگه، شملیق و گوهر تقسیم بندی می شود.