payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(متوسط ۴٪) از قزاق‌ها یافت می‌شود. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، هاپلوگروه Q Y-DNA را در ۳٫۱۷٪ (۴۱/۱۲۹۴) از مجموعه بزرگی از نمونه‌های قبایل قزاق نشان داد. با این حال، هاپلوگروپ Q در اعضای قبیله قانگلی متمرکز بود (۲۷/۴۰ = ۶۷٫۵٪)، و در میان دیگر قبایل بسیار کمتر رایج بود. قبیله قانگلی حداقل از نظر نام با کانکالیس‌های قبلی و احتمالاً اتحادیه کنگر نیز مرتبط است. هاپلوگروپ Q در حدود ۲ درصد از مردم قرقیزستان یافت می‌شود. در مناطق جنوبی، Q-M242 در ۵٪ تا ۶٪ از تاجیک‌ها (تاجیکستان) یافت می‌شود. کارافت و
۶٪ از تاجیک‌ها (تاجیکستان) یافت می‌شود. کارافت و همکاران 2001 P-DYS257 (xQ1b1a1a-M3، R-UTY2)، که باید تقریباً معادل هاپلوگروپ Q-M242 (xM3) باشد، در ۴/۵۴ = ۷٫۴٪ از نمونه ازبک‌ها، ظاهراً در ازبکستان نمونه برداری شده‌است. ولز و همکاران در سال ۲۰۰۱، P-M45 (xM120، M124، M3، M173)، که باید تقریباً معادل ترکیبی از Q-M242 (xM120، M3) و R2-M479 (xR2a-M124) باشد، در ۲۰/۳۶۶ = ۵٫۵ درصد از نمونه‌های مختلف ازبکستان ازبکستان یافت شد. دی کریستوفارو و همکاران در سال ۲۰۱۳، Q-M242 در ۱۱/۱۲۷ = ۸٫۷ درصد از مجموعه نمونه‌های
Q-M242 در ۱۱/۱۲۷ = ۸٫۷ درصد از مجموعه نمونه‌های ازبک‌ها از سه استان مختلف افغانستان، از جمله 5/94 Q-M242 (xM120، M25، M346، M378)، 4/94 Q-M346، و 4/94 Q-M346، و 1/94 Q-M346، و 1/94 Q-M346، و ۱/۹۴ = Q-M346، و ۱/۹۴ درصد از نمونه‌های ازبک‌ها از سه استان مختلف افغانستان، یافت شد. در نمونه ای از ازبک‌ها از استان جوزجان که مرز شمالی آن به گوشه جنوب شرقی ترکمنستان می‌رسد و 1/28 Q-M242 (xM120, M25, M346, M378) در نمونه ازبک‌های استان سرپل. ولز و همکاران (2001) P-M45 (xM120، M124، M3، M173) را در ۱۰٫۰٪ (۳/۳۰) از
(xM120، M124، M3، M173) را در ۱۰٫۰٪ (۳/۳۰) از نمونه ای از ترکمن‌های ترکمنستان یافت، در حالی که کارافت و همکاران. (2018) Q-M25 را در ۵۰٫۰٪ (۲۲/۴۴) نمونه دیگری از ترکمن‌ها از ترکمنستان یافت، بنابراین فراوانی هاپلوگروپ Q در آن کشور هنوز مشخص نیست. با این حال، گرگنی و همکاران. (2012) Q-M242 را در ۶/۴۲ درصد (۶۸/۲۹) از نمونه ای از ترکمن‌ها از گلستان، ایران و دی کریستوفارو و همکاران یافتند. (2013) Q-M25 را در ۳۱٫۱٪ (۲۳/۷۴) و Q-M346 را در ۲٫۷٪ (۲/۷۴) در مجموع 33.8% (25/74) Q-M242 در نمونه ای از ترکمن‌ها از جوزجان،
(25/74) Q-M242 در نمونه ای از ترکمن‌ها از جوزجان، افغانستان یافتند، بنابراین فراوانی Q-M24 در مناطق ترکمنستانی افغانستان و ایران ممکن است به حدود Q-M242 در مناطق ترکمنستانی در ایران برسد. . Q-M242 در یک مطالعه ۶٫۹ درصد از افغان‌ها را شامل می‌شد (هابر ۲۰۱۲). در مطالعه دیگری (کریستوفارو ۲۰۱۳) با نمونه‌گیری بزرگتر، فراوانی Q به ۸٫۹٪ افزایش می‌یابد (۴۵/۵۰۷). هاپلوگروپ Q با فراوانی ۸٪ (۱۱/۱۳۶) در پشتون‌های افغان و ۳٪ (۵/۱۴۲) در تاجیک‌های افغان رخ می‌دهد. در این مطالعه (کریستوفارو ۲۰۱۳)، ترکمن‌های استان جوزجان
مطالعه (کریستوفارو ۲۰۱۳)، ترکمن‌های استان جوزجان که همسایه با ترکمنستان است، بیشترین فراوانی را با ۳۳٫۸ درصد (25/74: 23 Q-M25، 2 Q-M346)، و پس از آن ازبک‌ها با ۸٫۷ درصد (11/144: 6 QM*25, 14 Q-M*, 16 QM) نشان می‌دهند. آسیای جنوب غربی. آسیای جنوب غربی فرکانس‌های بالای Q را در شمال ایران نشان می‌دهد و به تدریج به سمت جنوب غربی کاهش می‌یابد. Q-M242 با توجه به Grugni 2012، ۵٫۵٪ (۵۲/۹۳۸) در ایران را به خود اختصاص داده‌است که نمونه‌گیری وسیع و خوبی را نشان می‌دهد. نمونه‌های Q (52) در مطالعه از زیرشاخه‌های مختلفی
نمونه‌های Q (52) در مطالعه از زیرشاخه‌های مختلفی مانند Q* (۳)، Q-M120 (1)، Q-M25 (30)، Q-M346 (8)، Q-M378 (10) تشکیل شده‌اند. بیشترین فراوانی با ۴۲٫۶٪ (۲۹/۶۸، همه Q-M25) در ترکمن‌های گلستان، ۹٫۱٪ در اصفهان (فارس‌ها)، ۶٫۸٪ در خراسان (فارس‌ها)، ۶٪ در لرستان، ۴٫۹٪ در آذربایجان غربی(۵٫۸٪ در آشوریها و ۴٫۸٪ در آذریها) است. ۵٪ در فارس (مردم فارس) و غیره. ترکمن‌ها به عنوان نوادگان ترک‌های اوغوز شناخته می‌شوند که بسیاری از امپراتوری‌ها و سلسله‌های ترک را بنا کردند. مطالعات دیگر نیز فرکانس‌های مشابهی را نشان می‌دهد.
دیگر نیز فرکانس‌های مشابهی را نشان می‌دهد. در یک مطالعه (زاهری ۲۰۱۱)، فراوانی Q 1.9% (3/154: همه Q-M378) در عراقی‌ها (x عرب‌های مرداب) و 2.8% (4/143: 1 Q-M25، 3 Q-M378) در اعراب مردابی است که به عنوان نوادگان سومر باستان شناخته می‌شوند. تقریباً 2.5% (4/157: 3 Q*, 1 Q-M346) از مردان در عربستان سعودی به هاپلوگروه Q تعلق دارند. همچنین 1.8% (3/164: 2 Q*, 1 Q-M346) در امارات متحده عربی و 0.8% (1/121 Q) در O. هاپلوگروپ Q-M242 همچنین در ۱٫۱٪ (۱/۸۷، Q-P36) سوری‌ها و ۲٫۰٪ (۱۸/۹۱۴، 14 Q*، 4 Q-M25) در لبنان یافت
و ۲٫۰٪ (۱۸/۹۱۴، 14 Q*، 4 Q-M25) در لبنان یافت شده‌است. تقریباً 2% (10/523: 9 Q*, 1 Q-M25) از مردهای ترکیه به هاپلوگروه Q تعلق دارند در مطالعه ای (Gokcumen 2008)، روشن شد که در میان ترکان متعلق به طایفه افشار (یکی از ترکان اوغوز) هاپلوگروه Q-M242 با شیوع ۱۳٪ دیده می‌شود. اسیای جنوبی. در پاکستان در انتهای شرقی فلات ایران، فراوانی هاپلوگروپ Q-M242 حدود ۲٫۲٪ (۱۴/۶۳۸) ~ ۳٫۴٪ (۶/۱۷۶) است. در یک مطالعه (Sharma2007)، Q-M242 در ۲٫۳۸٪ (۱۵/۶۳۰) از مردم هند متعلق به مناطق و دسته‌های اجتماعی گوناگون مشاهده شد. آنچه
مناطق و دسته‌های اجتماعی گوناگون مشاهده شد. آنچه جالب است این است که ۱۴/۱۵ نمونه متعلق به هیچ زیرگروه شناخته شده‌ای از Q-M242 نیست، ۴ مورد از آنها آلل جدید (مخصوص هند) 'ss4bp' را تحت Q-MEH2 نشان می‌دهند. این مطالعه همچنین نتایج برخی از مطالعات قبلی را منعکس می‌کند (Sengupta 2006، Seielstad 2003). و، نتیجه انباشته (فرکانس) ۳ مطالعه ۱٫۳٪ (۲۱/۱۶۱۵)، با ۱۱ نمونه از 21 Q مشخص شد. در یک مطالعه منطقه ای در گجرات (هند غربی)، Q-M242 در بالاترین ۱۲٪ (۳/۲۵) در میان Nana Chaudharis یافت شد در حالی که درصد کلی در گجرات
Chaudharis یافت شد در حالی که درصد کلی در گجرات ۲٫۸٪ (۸/۲۸۴) بود. در مطالعه دیگری، ۲٫۶ درصد از Tharus در منطقه Chitwan و ۶٫۱ درصد (۳/۴۹) از هندوها در دهلی نو، پایتخت هند، Q-M242 مثبت بودند. در مطالعه ای که در آن Q-M242 به تازگی در گروه P* طبقه‌بندی شده‌است، P* (x R1، R2) 9.7% (23/237: Chakma 13/89، Marma 4/60، Tripura 6/88) را در سه گروه قومی بنگلادش تشکیل می‌دهد. در بسیاری از موارد، تمام یا بیشتر P* (x R1, R2) به معنای Q-M242 است و بنابراین اکثر نمونه‌های P* (۷/۹٪) در آن مطالعه را می‌توان Q-M242 تخمین زد.
(۷/۹٪) در آن مطالعه را می‌توان Q-M242 تخمین زد. ۱٫۲ درصد از مردم نپال در کاتماندو، پایتخت نپال و ۳٫۲ درصد از مردم تبت در Q-M242 هستند. ۳٫۳ درصد از سریلانکاها نیز در Q-M242 هستند. اروپا. Q-M242 در اکثر کشورهای اروپایی در فرکانس‌های پایین توزیع می‌شود و فرکانس‌ها به سمت غرب و جنوب کاهش می‌یابد. اروپای مرکزی و شرقی. در اروپای مرکزی شرقی، Q-M242 حدود ۱٫۷٪ از مردان را شامل می‌شود. Q-M242 در حدود ۲٪ از روس‌ها، ۱٫۵٪ از بلاروس‌ها، ۱٫۳٪ از اوکراینی‌ها یافت می‌شود.[نیازمند منبع] ۱٫۳٪ از لهستانی‌ها (لهستان)، ۲٪ از
منبع] ۱٫۳٪ از لهستانی‌ها (لهستان)، ۲٪ از چک‌ها، ۱٫۵٪ از اسلواکی‌ها، حدود ۲٫۲٪ از مجارها، {نیازمند منبع} ۱٫۲٪ از رومانیایی‌ها، ۰٫۸٪ از مولداوی‌ها، و Q2، ۳–۸، 0.5% Q2، 3-8 M. 1 Q-M25) از بلغارها از سوی دیگر، ۳٫۱٪ از سکی‌ها از ترانسیلوانیا (که ادعا می‌کنند از نوادگان هون‌های آتیلا هستند) P* (xR1-M173) بودند، که عملاً به معنای Q-M242 است. در یک پروژه DNA مرتبط FT-DNA، فراوانی Q-M25 در سکی‌ها به ۴٫۳٪ می‌رسد. منطقه قفقاز در یک مطالعه فراوانی ۱٫۲ درصد را نشان می‌دهد، اما ممکن است در آذربایجان به بیش از ۴ درصد
اما ممکن است در آذربایجان به بیش از ۴ درصد برسد، به طوری که ۴٫۹ درصد از آذربایجانی‌های ایران Q-M242 را در خود جای داده‌اند. در گرجی‌ها و ارمنی‌ها به ترتیب ۱٫۳٪ است و زیرشاخه‌های ارمنی شامل Q-M378 (L245)، Q-M346 و Q-M25 است. اروپای شمالی. در شمال اروپا، هاپلوگروپ Q حدود ۲٫۵ درصد از مردان را تشکیل می‌دهد. طبق پایگاه داده هاپلوگروپ سوئدی، ۴٫۱٪ (۲۷/۶۶۴، تا ژانویه ۲۰۱۶) از مردان سوئدی متعلق به Q-M242 است. حدود ۲/۳ از نمونه‌های زیرشاخه‌های آنالیز شده با جزئیات متعلق به Q1a2b-F1161/L527 و حدود ۱/۳ در Q1a2a-L804
به Q1a2b-F1161/L527 و حدود ۱/۳ در Q1a2a-L804 هستند. بر اساس شهرستان، آنها به شدت در منطقه جنوبی (Götaland، : نباید با Gotland اشتباه گرفته شود)، و به ندرت در شمال توزیع می‌شوند. اگر با وزن شهرستان-جمعیت دوباره محاسبه شود، فراوانی Q در سوئد به ۴٫۷٪ می‌رسد. در نروژ، Q-M242 در حدود ۲٫۶٪ (~۴٪) از مردان یافت می‌شود، که Q-L804 شایع تر از Q-F1161/L527 است. در بین ۱٫۶٪ از مردان در دانمارک، ۳٪ در جزایر فارو (معروف به وایکینگ‌ها) مشاهده شده‌است. در مقاله ای (Helgason و همکاران) در مورد هاپلوتیپ‌های ایسلندی‌ها، ۷٫۲٪
و همکاران) در مورد هاپلوتیپ‌های ایسلندی‌ها، ۷٫۲٪ (۱۳/۱۸۱) از مردان در ایسلند به عنوان R1b-Branch A برچسب گذاری شده‌اند، اما در واقع Q-M242 هستند. از سوی دیگر، در فنلاند ۰٫۲٪، در لتونی ۴٫۶٪، در لیتوانی ۱٫۱٪، در استونی ۰٫۵٪ است. اروپای غربی. در اروپای غربی، Q-M242 در فرکانس‌های بسیار پایین، حدود ۰٫۵٪ در بیشتر کشورها مانند آلمان، فرانسه، انگلستان و غیره مشاهده می‌شود، اما برخی مناطق کمی بالاتر را نشان می‌دهند. در سوئیس ۲٫۱٪، و در منطقه لیون (رون-آلپ) فرانسه به ۵٫۱٪ می‌رسد. در شتلند در شمال بریتانیا حدود ۴
به ۵٫۱٪ می‌رسد. در شتلند در شمال بریتانیا حدود ۴ درصد است و منطقه ای بالاترین رقم را با ۸ درصد نشان می‌دهد. شتلند به عنوان محل سکونت وایکینگ‌ها شناخته شده‌است. و در کمال شگفتی، Q-M242 در شتلند (همچنین در برخی از مناطق اسکاندیناوی، جزایر فارو، ایسلند، و بریتانیا) مشخص شده‌است که به‌طور کلی با Q-M242 در آسیای مرکزی مرتبط است. همچنین مشخص شده‌است که Q-M242 شتلند (نوردی) با برخی از Q-M242 آذری‌ها (آذربایجان) مرتبط است. اروپای جنوبی. اروپای جنوبی نیز فرکانس‌های پایین Q را در حدود ۰٫۵٪ تا ۱٪ نشان می‌دهد، اما
پایین Q را در حدود ۰٫۵٪ تا ۱٪ نشان می‌دهد، اما برخی از مناطق ارقام متفاوتی را نشان می‌دهند. در سرزمین اصلی کرواسی ۱٫۹٪ است، اما در جزایر خوار به ۱۴٫۳٪ (۱۳/۹۱) و در کورچولا به ۶٫۱٪ (۸/۱۳۲) می‌رسد. همچنین، در ایتالیا حدود ۰٫۶٪ است، اما در سیسیل به ۲٫۵٪ (۶/۲۳۶) می‌رسد، جایی که در منطقه ماتزارا دل ولو به ٪ (۳/۱۸) می‌رسد، پس از آن در راگوسا به ۷٫۱٪ (۲/۲۸)، ۳٫۶٪ در شاکا .۷. آفریقا. هاپلوگروپ Q به ندرت در شمال آفریقا یافت می‌شود. در ۰٫۷٪ (۱/۱۴۷)، از مصری‌ها و در ۰٫۶٪ (۱/۱۵۶) از مردم الجزایر مشاهده شده‌است. با
۰٫۶٪ (۱/۱۵۶) از مردم الجزایر مشاهده شده‌است. با کمال شگفتی، ۰٫۸٪ (۳/۳۸۱، همه Q-M346) از مردان اهل کومور که در میان شرق آفریقا و ماداگاسکار قرار دارد نیز مشاهده می‌شود. برای ترکیب داده‌های بالا، Q-M242 در حدود ۳٫۱٪ از مردان جهان تخمین زده می‌شود. توزیع زیر شاخه‌ها. Q (M242) Q* - با فراوانی کم در هند و پاکستان یافت می‌شود. مهم در افغانستان، پاراگروپ Q-M242 (xMEH2، xM378) در هشت مرد پشتون (۳ کابل، ۴ لغمان، ۱ کاپیسا) یافت شد. همچنین در یکی از نرهای راپانوئی جزیره ایستر یافت شد. Q-P36.2 (P36.2) با فراوانی کم در
ایستر یافت شد. Q-P36.2 (P36.2) با فراوانی کم در ایران یافت می‌شود. Q-MEH2 (MEH2)* در Koryaks (با ۱۰٫۳٪) یافت شد، اگرچه سطح تنوع STR مرتبط با Q-MEH2 بسیار پایین است، به نظر می‌رسد این دودمان نزدیک به افراد منقرض شده سرخپوشان-اسکیمو متعلق به فرهنگ Saqqaq است که در قطب شمال جهان جدید در حدود ۵٫۵ است. کا. Q-M120 (M120، M265/N14)* - در بین چینی هان، دونگان، ویتنامی، ژاپنی، کالمیک‌ها، ای‌ها، مغول‌ها در مغولستان، [۱۳] لائونگ‌ها [۱۳] ۷، [۱۳] داونگ‌ها [۱۳] ۷، [۱۳] ۷، [۱۳] در مغولستان ، [۱۳] ۷، [۱۳] ۷، ] Tiongos در
[۱۳] در مغولستان ، [۱۳] ۷، [۱۳] ۷، ] Tiongos در مغولستان با فرکانس پایین یافت شده‌است. همچنین در نمونه‌هایی از جمعیت بوتان، هزاره، موروت برونئی، و جمعیت پرو گزارش شده‌است. Q-M25 (M25, M143)* - با فراوانی بالای ۳۰–۴۵٪ در ترکمن‌ها و ترکمنستان یافت می‌شود و به دلیل P25 با R1b1 اشتباه گرفته می‌شود. با فراوانی بالا در ترکمن‌های استان گلستان (ایران)، جوزجان (افغانستان)، و با فراوانی کم تا متوسط در لبنان، مغولستان، و ترکیه یافت می‌شود. Q-M346 (L56، L57، M346)* - با فرکانس پایین در اروپا، آسیای جنوبی و غرب آسیا
با فرکانس پایین در اروپا، آسیای جنوبی و غرب آسیا یافت می‌شود. در پاکستان، ایران، افغانستان، قرقیزستان، عربستان سعودی ، [۲۳] امارات متحده عربی ، [ هند ، [۱۸] مغولستان، و بالی یافت شده‌است. Q-L53 (L53، L54، L55، L213)* Q-M3 (M3)* - رایج در مردم بومی قاره آمریکا Q-M19 (M19)* - در میان برخی از مردمان بومی آمریکای جنوبی، مانند Ticuna و Wayuu یافت می‌شود Q-M194 (M194)* - در آمریکای جنوبی Q-M199 (M199، P106، P292)* - در آمریکای جنوبی Q-M323 (M323)* - در یهودیان یمنی شناسایی شده‌است. Q-L275 (L275, L314)* Q-M378
یمنی شناسایی شده‌است. Q-L275 (L275, L314)* Q-M378 (M378)* - به‌طور گسترده در اروپا، جنوب آسیا، غرب و شرق آسیا توزیع شده‌است. در میان نمونه‌های هزاره‌ها و سندی‌ها یافت می‌شود. همچنین در مغول‌ها، مردم ژاپن و اویغورهای شمال غربی چین در دو گروه جداگانه یافت می‌شود. زیرشاخه Q-M378 شاخه ای است که مردان Q-M242 در برخی از جمعیت‌های یهودی دیاسپورای اروپا به آن تعلق دارند. زیرشاخه‌های Q-L245 Q-Y2200 و Q-YP1035 در یهودیان اشکنازی یافت می‌شود. برخی از یهودیان سفاردی دارای زیرشاخه‌های دیگری از Q-L245، از جمله Q-BZ3900،
زیرشاخه‌های دیگری از Q-L245، از جمله Q-BZ3900، Q-YP745، و Q-YP1237 هستند. نمونه‌های Q-M378 نیز در آمریکای مرکزی (پاناما) و آمریکای جنوبی (منطقه آند) قرار گرفته‌اند
دنیل گیبسن نویسنده کانادایی است که تاریخ اولیه عربستان و اسلام را مورد مطالعه قرار می‌دهد. او مؤلف "کتاب قبله‌های اولیه اسلامی: بررسی مساجدی که بین سال‌های ۱ هجری قمری/۶۲۲ پس از میلاد تا ۲۶۳ ق/۸۷۶ میلادی ساخته شده‌اند" است که این ادعا را به پیش می‌برد که مساجد اولیه به جای مکه یا اورشلیم آنچنان که مورد قبول باستان‌شناسان و مورخان اسلام است، به سوی پترا بوده‌اند. استقبال و نقد. در سال ۲۰۱۷، دیوید ای. کینگ، مورخ، مروری بسیار انتقادی دربارهٔ "قبله‌های اسلامی اولیه" گیبسون نوشت که در آن به سرقت ادبی، تفسیر غلط
گیبسون نوشت که در آن به سرقت ادبی، تفسیر غلط و سوء برداشت از اثر سال ۱۹۹۰ خود دربارهٔ جهت قبله اشاره کرد. کینگ همچنین در سال ۲۰۱۸ یک بررسی نظام مند "با عنوان "مغالطه پترا - مساجد اولیه رو به کعبه مقدس در مکه هستند اما دن گیبسون نمی‌داند چگونه / مقایسه جهت‌گیری‌های تاریخی با جهت‌گیری‌های مدرن می‌تواند به نتایج نادرستی منجر شود"" منتشر کرد. کینگ استدلال کرد که اعراب مسلمان اولیه نمی‌توانستند قبله را هنگام ساختن مساجد جدید به‌طور دقیق تشخیص دهند تا اینکه پیشرفت‌های ریاضی بعدی، دقت را ممکن ساخت. علاوه بر این،
ریاضی بعدی، دقت را ممکن ساخت. علاوه بر این، کینگ نوشت، بسیاری از تفاوت‌ها در جهت‌های مساجد با شیوه‌های منطقه ای و محلی، جغرافیای ناقص و نجوم عامیانه بهتر توضیح داده می‌شود. کینگ به درک ناکافی گیبسون از ریاضیات اشاره کرد و به «چند ضلعی‌های کروی» به عنوان چیزی غیرقابل توضیح گیبسون اشاره کرد (ص. ۱۷۰) کینگ تحلیل خود از اثر گیبسون را به عنوان یک سند آماتوری و غیرعلمی خلاصه کرد که هم برای مسلمانان توهین‌آمیز است و هم توهین به دانشوری مسلمانان و غرب است. گیبسون در academia.edu به کینگ پاسخ داد: «دکتر کینگ از سوی
academia.edu به کینگ پاسخ داد: «دکتر کینگ از سوی دیگر متقاعد شده‌است که قبله‌های درهم و برهم واقعاً قصد داشتند به شرق، غرب، انقلاب‌ها، طلوع خورشید و غیره اشاره کنند. من در نسخه‌های خطی دینی اسلامی به چیزی که پشتوانه این قبله‌ها باشد برنخوردم. اما شاید به مرور زمان کسی در جایی به چیزی برخورد کند که درک ما از قبله را تغییر دهد. تنها چیزی که تا کنون دریافته ام این است که هر مسلمانی انتظار دارد قبله به مسجد الحرام اشاره کند.» والتر آر. شوم از نظر آماری ادعاهای کینگ و گیبسن را با نتایج خود تا حدی به نفع گیبسن
کینگ و گیبسن را با نتایج خود تا حدی به نفع گیبسن آزمایش کرد. با این حال او تنها از داده‌های ارائه شده توسط گیبسون بدون بررسی روش‌شناسی نحوه به دست آمدن داده‌ها استفاده کرد و به اختلاف بین داده‌های وب سایت و داده‌های کتاب برای جهت قبله اشاره کرد. در بخشی از مقاله اش دربارهٔ محدودیت‌های مطالعه‌اش، شوم اذعان می‌کند که فرضیه کینگ در مورد جهت قبله را به‌طور کامل بررسی نکرده‌است و می‌گوید نتایج بسیار نزدیک بوده و در عوض روش گیبسن را در تعیین جهت قبله انتخاب کرده‌است. بررسی مایکل لکر دربارهٔ "جغرافیای قرآنی"
بررسی مایکل لکر دربارهٔ "جغرافیای قرآنی" گیبسون در مجله مطالعات سامی در سال ۲۰۱۴، با این جمله به پایان می‌رسد: «نوشته تخیلی این کتاب ممکن است شاید حتی در محافل دانشگاهی پیروان خود را داشته باشد. اما مطالعه تاریخ اولیه اسلامی بهتر است با گام‌های کوچک، یکی یکی انجام شود.» دانیل سی وا، مورخ، نقدی مرددانه در "راه ابریشم" نوشت، که در آن می‌پرسد: «ممکن است پرسیده شود آیا چیزی در این کتاب پرسروصدا و خودانتشاریافته وجود دارد که باید جدی گرفته شود؟» او ادامه می‌دهد: «به گفته او، اینجا چیزهای زیادی وجود دارد که ممکن
«به گفته او، اینجا چیزهای زیادی وجود دارد که ممکن است باعث توقف ما شود. او مسلماً اولین کسی نیست که به مشکلات تفسیر اشاره‌های نسبتاً معدود و رمزآمیز به آنچه می‌توانیم به آن «جغرافیا» در قرآن بگوییم یا تناقضات احتمالی ناشی از تلاش برای یافتن مبنای واقعی اطلاعات موجود در احادیث و تاریخ‌های اولیه اسلامی که همه آنها را مکرراً به‌طور مبسوط نقل می‌کند، اشاره می‌کند.
علی‌اکبر توانا شهردار تهران از آذر ۱۳۴۲ تا اسفند ماه ۱۳۴۲ بود. علی‌اکبر توانا از کارمندان وزارت کشور بود که در پی اختلاف بین شهردار تهران احمد نفیسی و وزیر وقت کشور و برکناری احمد نفیسی به این سمت منصوب شد.
جیمز فوربز (; – ) بازیگر تئاتر، فیلم‌نامه‌نویس هالیوود، نمایشنامه‌نویس و روزنامه‌نگار اهل کانادا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "فروشنده دوره‌گرد" و "به میل خودشان" اشاره نمود.
سید مرتضی طباطبایی (۱۳۲۹ – ۲۵ فروردین ۱۴۰۰) شهردار تهران، قائم‌مقام وزارت کشور در انجمن شهر تهران، سفیر ایران در مکزیک و فرماندار مشهد بوده‌است. او خواهرزاده امام موسی صدر و برادر سید صادق طباطبایی بود. نسب. از سادات طباطبایی است که نَسَبِ ایشان به ابراهیم طباطبا پسر اسماعیل دیباج پسر ابراهیم غمر پسر حسن مثنی پسر حسن مجتبی می‌رسد. خانواده و تحصیلات. سید مرتضی طباطبایی متولد ۱۳۲۹ شهر قم بود. پدرش سید محمدباقر سلطانی پدر زن سید احمد خمینی بود. طباطبایی در رشته معماری و شهرسازی در دانشکده معماری دانشگاه شهید
معماری و شهرسازی در دانشکده معماری دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی) تحصیل کرد و در سالهای ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۴ در شهرداری تهران مشغول به کار بود. وی با فرشته اعرابی نوه دختر آیت‌الله خمینی ازدواج کرد. فعالیت‌های سیاسی و اداری. طباطبایی در سال ۱۳۵۴ ایران را ترک و در لبنان ساکن شد. او از همراهان مهدی چمران در سازمان امل بود. پس از انقلاب به ایران بازگشت و با حکم محمدرضا مهدوی کنی فرماندار مشهد شد. وی سپس به عنوان قائم‌مقام وزارت کشور در انجمن شهر تهران فعالیت کرد و در سال ۱۳۶۳ به عنوان سفیر ایران در مکزیک منصوب شد.
سال ۱۳۶۳ به عنوان سفیر ایران در مکزیک منصوب شد. وی پس از بازگشت دوباره در سمت قائم‌مقام وزارت کشور در انجمن شهر تهران فعالیت‌های خود را دنبال کرد و در سال ۱۳۶۶ پس از استعفای محمدنبی حبیبی با تأیید آیت‌الله خمینی به عنوان شهردار تهران انتخاب شد و همزمان قائم‌مقام وزارت کشور در انجمن شهر تهران نیز بود. تخریب محله جمشید واقع در خیابان قزوین تهران، تأسیس کمیسیون ماده ۵ قانون شهرسازی ایران، تأسیس منطقه ۲۱ شهرداری تهران، تصویب و اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل کارگران شهرداری تهران، تأسیس نشریه داخلی شهرداری تهران با
شهرداری تهران، تأسیس نشریه داخلی شهرداری تهران با عنوان همشهری و طراحی نشان‌وارهٔ شهرداری تهران از جمله اقدامات دوره او بود. درگذشت. سید مرتضی طباطبایی در ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ در پی یک دوره بیماری طولانی درگذشت. وی در آرامگاه سید روح‌الله خمینی دفن شد.
شب‌زی بزرگ یا پوتو بزرگ () یا (Nyctibius grandis) بزرگ‌ترین گونه پوتو است که به‌طور گسترده در آمریکای مرکزی و جنوبی پراکنده‌است. این گونه بسیار شبیه جغدها شبگرد است. حشرات بزرگ و مهره‌داران کوچک را شکار می‌کند که آنها را در بخش‌های بلند از سکوهای بلند شکار می‌کند. احتمالاً شناخته‌شده‌ترین ویژگی این پرنده غرغر ناله‌مانند بی‌نظیر آن است که "پوتوی بزرگ" در طول شب آن را صدا می‌کند و با سر و صداهای شبانهٔ خود فضایی ناآرام در نوگرمسیری ایجاد می‌کند. شب‌زی بزرگ نسبت به بدنش سر بزرگی دارد. چشم‌ها نیز بسیار بزرگ با
به بدنش سر بزرگی دارد. چشم‌ها نیز بسیار بزرگ با عنبیه قهوه‌ای تا زرد هستند و دارای منقاری کوتاه ولی پهن است. بال‌های آنها بیضی شکل و دم کشیده‌ای دارند. رنگ پرها با سفید، خاکستری، مشکی و شرابی متفاوت است. رنگ‌های دم با دیگر بخش‌های بدن آن مطابقت دارند، به استثنای نوارهای سفیدی که می‌توان آن‌ها را در عرض دم دید.
مشتاق ازدواج () یک فیلم صامت کمدی به کارگردانی جیمز کروز است که در سال ۱۹۲۱ منتشر شد. نسخه‌ای از این فیلم در آرشیو سلطنتی فیلم بلژیک و همچنین گاسفیلمافوند روسیه حفظ شده‌است.
حسین حاجی عبدالوهاب (۱۳۱۷–۲۲ خرداد ۱۴۰۱ تهران) معروف به اسدالله بنکدار و حسین بنکدار شهردار پیشین تهران بود. وی به مدت ۴ ماه از شهریور تا دی ۱۳۶۲ سرپرستی شهرداری تهران را پس از محمدکاظم سیفیان بر عهده داشت.
والدمار فون گاتسن (۶ دسامبر ۱۹۱۷– ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴) نظامی آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در ورماخت خدمت کرد. زندگی. والدمار فون گاتسن روز ۶ دسامبر سال ۱۹۱۷ در هامبورگ زاده شد. سال ۱۹۳۶ به عنوان افسر دانشجو به ورماخت پیوست و سال ۱۹۳۸ با درجه ستوان دوم در هنگ ۶۶ پیاده‌نظام به سلک افسران درآمد. این یگان به هنگ ۶۶ پانتسرگرنادیِر تغییر عنوان داد و بخشی از لشکر سیزدهم زرهی بود. در جریان جنگ جهانی دوم، در تهاجم ماه ژوئن سال ۱۹۴۲ به روستوف-نا-دونو، فون گاتسن وارد بخش شمالی شهر شد و یک پل کلیدی
فون گاتسن وارد بخش شمالی شهر شد و یک پل کلیدی را تصرف و در برابر ضدحملات دشمن حفظ کرد؛ بدین شکل راه گذر یگان‌های متعاقب از رود باز شد. به جهت این دستاورد روز ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۴۲ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. ماه ژانویه سال ۱۹۴۳، سروان فون گاتسن فرمانده یک گروه رزمی کوچک در درگیری‌های قفقاز بود. در یک نبرد شدید دو روزه، او و افرادش در برابر حملات متعدد دشمن پایداری و ۲۲ تانک آن‌ها را منهدم کردند. روز بعد دشمن خط آلمانی‌ها را شکست اما با ضدحمله بلافاصله فون گاستن مجدداً عقب رانده شد. به
ضدحمله بلافاصله فون گاستن مجدداً عقب رانده شد. به جهت این اقدامات روز ۱۸ ژانویه سال ۱۹۴۳ برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده گشت. ماه بعد به درجه سرگرد ترفیع گرفت. در حالی که همچنان در هنگ ۶۶ پانتسرگرنادیر خدمت می‌کرد، روز ۳ اکتبر سال ۱۹۴۳ شمشیرهای صلیب شوالیه نیز به او اعطا شد. ماه اوت سال ۱۹۴۴ به ستاد کل منتقل گردید. تا پایان جنگ آن‌جا بود و تا درجه سرهنگ ترفیع گرفت. سال ۱۹۴۶ از اسازت آزاد شد و در زندگی غیرنظامی حرفه وکالت و سردفتری را پیشه کرد.
هاینتس ویتچو فون برِزه-وینیِری (۱۳ ژانویه ۱۹۱۴ – ۳ دسامبر ۱۹۹۵) نظامی آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در ورماخت خدمت کرد. زندگی. هاینتس ویتچو فون برزه-وینیِری روز ۱۳ ژانویه سال ۱۹۱۴ در درسدن زاده شد. ماه آوریل سال ۱۹۳۴ به نیروی زمینی آلمان پیوست و سال ۱۹۳۶ با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد. ماه مه سال ۱۹۳۹ به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. با آغاز جنگ جهانی دوم، در جریان نبرد لهستان به عنوان آجودان یک گردان در هنگ ۱۰ پیاده‌نظام خدمت کرد. در نبرد فرانسه با همین هنگ بود و نشان درجه ۱
کرد. در نبرد فرانسه با همین هنگ بود و نشان درجه ۱ صلیب آهنین را دریافت نمود. جهت نشان دادن تهور در رزم زمستانه در جبهه شرقی، ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ صلیب آلمانی طلایی به او اعطا شد. ماه مارس سال ۱۹۴۲ به درجه سروان ترفیع گرفت و گروهان شش هنگ را فرماندهی کرد. در طول سال ۱۹۴۲ رزم را در قسمت جنوبی جبهه شرقی از جمله در تهاجم به سمت استالینگراد تجربه نمود و چندین بار زخم برداشت. بین ماه‌های دسامبر سال ۱۹۴۲ تا فوریه سال ۱۹۴۳ فرمانده گروه رزمی "فون برزه" در منطقه استالینگراد بود. ماه آوریل سال ۱۹۴۳ نشان عالی صلیب
بود. ماه آوریل سال ۱۹۴۳ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد و به درجه سرگرد ترفیع گرفت. موظف به دفاع یک پل بر رود دن شد که برای تدارکات‌رسانی به یگان‌های آلمانی حیاتی بود. یگان کوچک او مشتکل از انواع رسته‌ها، توانست از پس این کار برآید. متعاقبا فرماندهی هنگ ۱۰۸ پانتسرگرنادیِر در لشکر چهاردهم زرهی به او سپرده شد. به شکل متمایزی در محاصره کورسون–چرکاسی جنگید. بدین جهت به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت و پن روز بعد، در ۴ آوریل سال ۱۹۴۴ برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده شد. ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴
صلیب شوالیه او افزوده شد. ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ به درجه سرهنگ نائل آمد و فرماندهی هنگ نخبه پانتسرفوزیلیر "گروس‌دویچلانت" را به عنوان جانشین سرهنگ هورست نیماک، بر عهده گرفت. با این یگان ماه فوریه سال ۱۹۴۵ تسلیم نیروهای شوروی شد. از اسارت بازگشت و در نهایت سال ۱۹۹۵ در دوران بازنشستگی درگذشت.
پیراآرایه‌شناسی یک سیستم تقسیم کار برای استفاده در پژوهش‌های تنوع زیستی است که در آن وظایف دسته‌بندی اولیه نمونه‌های جمع‌آوری‌شده، شناسایی میدانی، مستندسازی و حفظ توسط افراد عمدتاً محلی و کمتر متخصص انجام می‌شود و در نتیجه بار کاری «آلفا» یا «آلفا» برای استاد" آرایه‌شناس کاهش می‌یابد. پیراآرایه‌شناسی ممکن است برای بهبود کارایی آرایه‌شناسی مورد استفاده قرار گیرد، زیرا به آرایه‌شناسان متخصص بیشتری این توانایی را می‌دهد تا فعالیت خود را به وظایفی محدود کنند که به دانش و مهارت‌های تخصصی آنها نیاز دارد و این
که به دانش و مهارت‌های تخصصی آنها نیاز دارد و این پتانسیل را دارد تا سرعت توصیف گونه‌های جدید و دسته‌بندی گونه‌های موجود را شتاب بخشد. پیراآرایه‌شناسان عموماً در این زمینه کار می‌کنند و نمونه‌های جمع‌آوری‌شده را در واحدهای آرایه‌شناسی قابل تشخیص (RTUs) بر اساس ویژگی‌های قابل تشخیص آسان مرتب می‌کنند. این فرایند می‌تواند به تنهایی برای ارزیابی سریع تنوع زیستی بهره‌برداری شود.
مشاع ۵ گزآباد، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۵ خانوار)، براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
مشاع ۶ گزآباد، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۸ خانوار)، براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
مشاع ۸ گزآباد، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۱۶ خانوار)، براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
استالین در مقابل مریخی‌ها یک بازی ویدئویی استراتژی هم‌زمان نقیضه است که توسط بلک وینگ فاندیشن، دریملور و ان-گیم ساخته و در ۲۹ آوریل ۲۰۰۹ منتشر شده‌است. این بازی که توسط سازندگانش به عنوان «حروف و بی ارزش» توصیف شده‌است؛ بازی‌های استراتژی جنگ جهانی دوم را به سخره می‌گیرد و از طنز مانتی پایتان بهره می‌برد. توسعه‌دهندگان این بازی گفته‌اند که "استالین در مقابل مریخی‌ها" «بدیهی است که یک تقلید مسخره آمیز است که گاهی به یک طنز نزدیک می‌شود» و «در نیمه راه تبدیل شدن به نماد زباله صنعت بازی برای سال‌ها است». در