payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهری شامل طراحی باکیفیت، معماری، پارک‌ها، محیط طبیعی، انیمیشن و به‌ویژه فعالیت‌های هنری و گردشگری می‌دیدند. از اواخر دهۀ ۱۹۷۰ به بعد یونسکو و شورای اروپا شروع به بررسی صنایع فرهنگی کردند. از منظر توسعۀ این مفهوم در شهرها، نخستین بار نیک گارنهام بود که در سال ۱۹۸۳ در شورای لندن بزرگ، واحد صنایع فرهنگی را راه‌اندازی کرد تا صنایع فرهنگی را در دستور کار قرار دهد. وی با طراحی، بازخوانی و اقتباس از اثر اصلی تئودور آدورنو و والتر بنیامین در دهۀ ۱۹۳۰ که "صنعت فرهنگ" را نوعی هیولا می‌نگریست و همچنین تحت تأثیر هانس
را نوعی هیولا می‌نگریست و همچنین تحت تأثیر هانس مگنوس انزنسبرگر، "صنایع فرهنگی" را به‌عنوان یک نیروی بالقوه رهایی‌بخش دید. این بررسی در صنایع فرهنگی آن زمان نشان داد که شهر و ملتی که بر توسعۀ صنایع فرهنگی، ارزش افزوده، صادرات و مشاغل جدید تاکید می‌کند، ضمن حمایت از رقابت‌پذیری، به گسترش رشد در اقتصاد جهانی ادامه می‌دهد. اولین اشاره به عبارت "شهر خلاق" به‌عنوان یک مفهوم در سمیناری بود که توسط شورای شهر ملبورن استرالیا، وزارت برنامه‌ریزی و محیط زیست (ویکتوریا) و وزارت هنر (ویکتوریا) در سپتامبر ۱۹۸۸ برگزار
و وزارت هنر (ویکتوریا) در سپتامبر ۱۹۸۸ برگزار شد. تمرکز سمینار بر این بود که چگونه دغدغه‌های هنری و فرهنگی می‌توانند بهتر در فرآیند برنامه‌ریزی برای توسعۀ شهر ادغام شوند. سخنران اصلی دیوید ینکن، وزیر سابق برنامه‌ریزی و محیط زیست ویکتوریا، دستور کار گسترده‌تری را بیان کرد و گفت در عین حال که کارایی شهرها مهم است، اما علاوه برآن موارد بسیار بیشتری مورد نیاز است: «[شهر] باید از نظر احساسی رضایت‌بخش باشد و خلاقیت را در بین شهروندانش برانگیزد". یکی دیگر از بازیگران مهم اولیه، انجمنی موسوم به کمدیا بود که در سال
مهم اولیه، انجمنی موسوم به کمدیا بود که در سال ۱۹۷۸ توسط چارلز لندری تأسیس شد. مطالعات سال ۱۹۹۱ این انجمن با عنوان "گلاسکو: شهر خلاق و اقتصاد فرهنگی آن"، در سال ۱۹۹۴ توسط مطالعۀ دیگری در مورد خلاقیت شهری به نام "شهر خلاق در بریتانیا و آلمان" دنبال شد. آناتومی. شهرهای خلاق علاوه بر این‌که مرکز اقتصاد خلاق می‌باشند و پذیرای مقادیر قابل توجهی از خلاقیت هستند، برای تجسم ساختاری خاص نیز تئوریزه شده‌اند. این ساختار همۀ افراد، فضاها، سازمان‌ها و نهادها را در سه دسته ظبقه‌بندی می‌کند: طبقات فوقانی، میانی و زیرین.
ظبقه‌بندی می‌کند: طبقات فوقانی، میانی و زیرین. ظبقۀ سطح بالا متشکل از شرکت‌ها و مشاغلی است که در صنایع خلاق فعالیت می‌کنند. این‌ها سازمان‌هایی هستند که با برداشتن محصول خلاقانۀ ساکنان شهر و تبدیل آن به کالا یا خدمات قابل فروش، رشد اقتصادی را در شهر خلاق ایجاد می‌کنند. طبقۀ زیرین متشکل از افراد خلاق منفرد -برای مثال هنرمندان، نویسندگان یا مبتکران- است که این محصول خلاق را تولید می‌کنند. طبقۀ میانی به‌عنوان فضایی برای تماس سطح بالا و سطح پایینی با یکدیگر عمل می‌کند. سطح میانی می‌تواند شامل مناطق فیزیکی باشد،
سطح میانی می‌تواند شامل مناطق فیزیکی باشد، برای مثال محله‌هایی با جمعیت بالایی از افراد خلاق، یا مناطقی با گالری‌ها و بارهایی که این افراد در آن جمع می‌شوند. همچنین می‌تواند متشکل از سازمان‌هایی باشد، مانند گروه‌های هنری، که در خدمت گرد هم آوردن افراد خلاق هستند. سطح میانی به محصولات خلاق طبقۀ زیرزمینی اجازه می‌دهد تا با ترکیب خروجی‌های خلاقانۀ متفاوت در محصولات مجزا، شکل ملموس‌تری به خود بگیرند. همچنبن به‌عنوان فضا، به افراد از سطح بالا و افراد از سطح زیرین اجازۀ ملاقات می‌دهد و انتقال ایده‌ها و افراد از
اجازۀ ملاقات می‌دهد و انتقال ایده‌ها و افراد از یک سطح به سطح دیگر را تسهیل می‌کند. پیامدهای سیاستی این چارچوب نظری این است که حکمروایی شهری به‌منظور تأمین رشد اقتصادی که صنایع خلاق با خود به ارمغان می‌آورند، باید زمینۀ رشد کلیۀ سطوح میانی و زیرین و فوقانی را تقویت کند. این کار را می‌توان از طریق طرح‌های پیشرانۀ برنامه‌ریزی شهری انجام داد که فضاهایی را ایجاد می‌کنند که می‌تواند به‌عنوان طبقۀ میانی مورد استفاده قرار گیرد و سیاست‌هایی که "طبقۀ خلاق" را که همان طبقۀ زیرین است را تشویق می‌کند. البته این بعد
طبقۀ زیرین است را تشویق می‌کند. البته این بعد سیاستی مفهوم شهر خلاق مورد انتقاد قرار گرفته است، چرا که به‌عنوان ابزاری نه برای احیای شهرها، بلکه برای ایجاد صنعتی مختص به ارائۀ وعده‌های نوسازی شهری به کار می‌رود. در تحقیق ریچارد فلوریدا در مورد شهرهای خلاق و طبقۀ خلاق، او معیارهای مختلفی از «پتانسیل خلاقیت» یک شهر را کمیت‌بندی می‌کند و سپس شهرها را بر اساس «شاخص خلاقیت» خود رتبه‌بندی می‌کند. این کار به نوبۀ خود، شهرها را تشویق می‌کند تا برای کسب رتبه‌های بالاتر و منافع اقتصادی ناشی از آن‌ها با یکدیگر رقابت
و منافع اقتصادی ناشی از آن‌ها با یکدیگر رقابت کنند. برای انجام این کار، حکمروایی‌های شهری شرکت‌های مشاوره را استخدام خواهند کرد تا به آن‌ها در مورد چگونگی تقویت پتانسیل خلاق خود مشاوره دهند، بنابراین صنعت و طبقه‌ای از تخصص را در شهرهای خلاق ایجاد می‌کنند. ظهور اقتصاد خلاق و طبقۀ خلاق. انتقاداتی از ایدۀ شهر خلاق وجود دارد که ادعا می‌کنند این ایده فقط برای هیپستر‌ها، توسعه‌دهندگان املاک و کسانی که به دنبال اعیانی‌سازی مناطق یا جذاب‌تر کردن آن‌ها هستند جذاب است و خصوصیات محلی و اصالت محلات را از بین می‌برد.
و خصوصیات محلی و اصالت محلات را از بین می‌برد. باید تأیید کرد که این اتفاق در بعضی جاها افتاده است، اما این موضوع قرار نیست همیشه اتفاق بیفتد و غیر قابل پیش‌گیری نیز نمی‌باشد. در واقع یک چالش خلاقانه در این مورد وجود دارد و آن هم یافتن مقررات و انگیزه‌های مناسب برای حذف جنبه‌های منفی است. یک نگرانی به‌جا در این خصوص این است که در مورد محلاتی که به‌لحاظ ارزش واقعی املاک و ساختمان‌ها ارزش چندانی ندارند، از حاصل دسترنج و خلاقیت هنرمندان، صرفاً در راستای اعیانی‌سازی و بالا بردن ارزش کاذب آن‌ها سوءاستفاده شود
و بالا بردن ارزش کاذب آن‌ها سوءاستفاده شود (نوعی بزک‌سازی)، تا دیگران تشویق به مهاجرت به این محلات بشوند، که این موضوع به‌عنوان نوعی از شستشوی هنری نامیده می‌شود. منتقدین از شهر خلاق و صنایع خلاق و فرهنگی، آن‌ها را به‌عنوان ابزاری نئولیبرالی برای استخراج ارزش از فرهنگ و خلاقیت یک شهر قلمداد می‌کنند. شهر خلاق منابع فرهنگی یک شهر را تنها به‌عنوان مواد خامی در نظر می‌گیرد که می‌تواند به‌عنوان دارایی در قرن ۲۱ مورد استفاده قرار گیرد، درست همان‌طور که زغال سنگ، فولاد و طلا دارایی‌های شهر در قرن بیستم بودند.
فولاد و طلا دارایی‌های شهر در قرن بیستم بودند. تحقیقات ریچارد فلوریدا در خصوص شهر خلاق توسط محققانی مانند جیمی پک مورد انتقاد قرار گرفته است، به این دلیل که «به‌صورت کاملاً نامحسوس و در خفا با برنامه‌های توسعۀ «نئولیبرالی» همراهی می‌کند که حول رقابت بین‌شهری، اعیان‌گرایی، مصرف‌گرایی طبقۀ متوسط و بازاریابی مکان‌محور هستند". به عبارت دیگر، نسخه‌های تحقیق ریچارد فلوریدا در جهت پرورش طبقۀ خلاق، به جای انقلابی بودن، صرفاً راهی برای تقویت مدل اقتصادی مرسوم شهر است. ایدۀ طبقۀ خلاق در خدمت ایجاد یک سلسله‌مراتب
است. ایدۀ طبقۀ خلاق در خدمت ایجاد یک سلسله‌مراتب فرهنگی است و به این ترتیب نابرابری‌ها را بازتولید می‌کند. در واقع، حتی خود ریچارد فلوریدا تصدیق کرده است که مناطقی که او خود آن‌ها را به‌عنوان کانون‌های طبقۀ خلاق معرفی می‌کند، در عین حال محل نابرابری‌های تکان‌دهنده در وضعیت اقتصادی در میان ساکنان‌شان است. برای توضیح این موضوع، مؤسسه به تورم قیمت مسکن که هجوم خلاقان می‌تواند به یک منطقه بیاورد، و همچنین به اتکای طبقۀ خلاق به صنایع خدماتی اشاره می‌کند که معمولاً به کارکنان خود دستمزد پایینی می‌پردازند.
معمولاً به کارکنان خود دستمزد پایینی می‌پردازند. منتقدان استدلال می‌کنند که ایدۀ شهر خلاق، اکنون به یک عبارت فراگیر تبدیل شده است که در خطر از دست دادن معنای واقعی خود است. این مسأله به دلیل استفادۀ بیش از حد و گاه نابه‌جا از کلمۀ "خلاق" در مورد افراد، فعالیت‌ها، سازمان‌ها، محله‌ها و یا شهرها است که به دور شدن اصطلاح "خلاق" از معنای واقعی خود منجر می شود. مدیریت‌های شهری هنوز تمایل دارند معنای خلاقیت را به هنرها و فعالیت‌های فرهنگی در حرفه‌های اقتصاد خلاق محدود کنند و هر طرح فرهنگی را طرح شهر خلاق
خلاق محدود کنند و هر طرح فرهنگی را طرح شهر خلاق می‌نامند؛ در صورتی که چنین فعالیت‌هایی تنها یکی از جنبه‌های خلاقیت یک جامعه باشد. این گرایش در شهرها وجود دارد که این اصطلاح را بدون فکر کردن به پیامدهای سازمانی واقعی آن و نیاز به تغییر طرز فکر خود به‌کار ببرند. خلاقیتی که در اصطلاح شهر خلاق به‌کار می‌رود، مربوط به تفکر جانبی و یکپارچه در تمام جنبه‌های برنامه ریزی شهری و توسعه شهری است که مردم و نه زیرساخت‌ها را در مرکز فرآیندهای برنامه ریزی قرار می‌دهد. چشم‌انداز اصلی شهر خلاق مطرح شده توسط چارلز لندری که
اصلی شهر خلاق مطرح شده توسط چارلز لندری که پیشتر به آن اشاره شد، اکنون تقریباً به‌طور کامل توسط دیدگاه ارائه‌شده توسط چارلز فلوریدا که بر اساس نوآوری اقتصادی و نیروی کار ماهر مورد نیاز آن ساخته شده، جایگزین شده است. اکنون ایدۀ شهر خلاق در بسیاری از شهرها به‌جای اینکه چارچوبی برای تحول کلی سیاست شهری باشد به یک پروژۀ تجاری تبدیل شده است. این شهرها انتظارات خود را کاهش داده‌اند و دیگر نمی‌خواهند که سیاست شهری اشاعه‌دهندۀ تخیل خلاق ایجاد کنند. به عبارت دیگر "تز" کلی را می‌توان محدودتر کرد و آن را تنها تبدیل
کلی را می‌توان محدودتر کرد و آن را تنها تبدیل به‌ یک استراتژی نمود که در این حالت نیاز به کنار گذاشتن بسیاری از پیش‌فرض‌های حاکم در شهرها در مورد نقش آن‌ها در نظم اقتصادی جهانی نمی‌باشد. صاحب‌نطران در مورد شهر خلاق هنوز به دو دسته تقسیم می‌شوند: دستۀ اول یک مفهوم کلی‌نگرانه از خلاقیت شهری جامع دارند که خلاقیت در همۀ اجزا وجود دارد و به هم مرتبط می‌شود و دستۀ دوم معتقدند صرفاً اقتصاد خلاق تا حد زیادی برای نشان دادن چیستی یک شهر خلاق کافی می باشد. تأثیر جهانی. در سال ۲۰۰۴، یونسکو شبکۀ شهرهای خلاق (UCCN) را
در سال ۲۰۰۴، یونسکو شبکۀ شهرهای خلاق (UCCN) را تأسیس کرد. شبکۀ شهرهای خلاق با هدف به اشتراک گذاشتن بهترین شیوه‌ها و مشارکت‌هایی که می‌تواند به حفظ و بهبود خلاقیت یک شهر کمک نماید، تأسیس شد. همۀ شهرهای عضو شبکۀ شهرهای خلاق موافق این اصل هستند که خلاقیت به‌عنوان یک عامل استراتژیک توسعۀ پایدار عمل می‌کند. شبکۀ شهرهای خلاق دارای هفت حوزۀ خلاق است: صنایع دستی و هنر فولکلور، طراحی، فیلم، خوراک، ادبیات، هنرهای رسانه‌ای و موسیقی. شبکه شهرهای خلاق در ایران. شهرهای خلاق یونسکو در ایران شامل رشت، سنندج و کرمانشاه
خلاق یونسکو در ایران شامل رشت، سنندج و کرمانشاه هستند که هر یک به دلیل ویژگی‌های خاص فرهنگی و هنری خود در این شبکه ثبت شده‌اند. رشت رشت در سال ۱۳۹۴ به عنوان شهر خلاق خوراک‌شناسی (Gastronomy) به ثبت رسید. این شهر به خاطر تنوع غذایی و استفاده از مواد محلی و فصلی شناخته شده است. رشت با بیش از ۲۵۰ نوع غذا، از جمله غذاهای معروفی مانند میرزا قاسمی و باقلا قاتق، به عنوان یک مقصد گردشگری جذاب برای علاقه‌مندان به غذاهای محلی محسوب می‌شود. سنندج سنندج در سال ۱۳۹۷ به عنوان شهر خلاق موسیقی ثبت شد. این شهر به خاطر غنای
شهر خلاق موسیقی ثبت شد. این شهر به خاطر غنای فرهنگی و موسیقی کردی خود، از جمله ساز «دف» که به عنوان نماد موسیقی ملی شناخته می‌شود، مورد توجه قرار گرفته است. سنندج با برگزاری جشنواره‌ها و کارگاه‌های موسیقی، تلاش می‌کند تا این هنر را حفظ و توسعه دهد. کرمانشاه کرمانشاه در سال ۱۴۰۰ به عنوان شهر خلاق خوراک معرفی شد. این شهر با حدود ۸۰ نوع غذا و خوراک خاص خود، شامل نان‌های محلی و شیرینی‌های منحصر به فرد، ظرفیت بالایی در زمینه گردشگری خوراک دارد. انتخاب کرمانشاه به عنوان یک شهر خلاق می‌تواند باعث رونق گردشگری و
به عنوان یک شهر خلاق می‌تواند باعث رونق گردشگری و معرفی فرهنگ غنی این منطقه شود. این سه شهر با ویژگی‌های منحصر به فرد خود، نه تنها نمایانگر تنوع فرهنگی ایران هستند بلکه به عنوان مقاصد جدید گردشگری خلاق در سطح بین‌المللی شناخته می‌شوند.شهرهای خلاق با استفاده از ظرفیت‌های محلی خود می‌توانند به عنوان محرک‌های کلیدی برای تاب‌آوری اقتصادی عمل کنند. این رویکرد نه تنها به رشد اقتصادی کمک می‌کند بلکه باعث افزایش کیفیت زندگی ساکنان و حفظ محیط زیست نیز خواهد شد. شهرهای خلاق خوراک نه تنها به حفظ فرهنگ محلی کمک
شهرهای خلاق خوراک نه تنها به حفظ فرهنگ محلی کمک می‌کنند بلکه با تقویت هویت فرهنگی و افزایش حس تعلق اجتماعی در میان ساکنان، نقش مهمی در توسعه پایدار جوامع ایفا می‌نمایند.هم اکنون شهر اصفهان و بندرعباس در حوزه صنایع دستی، شهر کرمانشاه و رشت در حوزه خوراکی و شهر سنندج در حوزه موسیقی خلاق هستند.
چوپان دروغگو (; ) همچنین با نام چوپان () نیز شناخته می‌شود، یک فیلم درام دلهره‌آور جنایی سال ۲۰۱۵ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی کیم جین هوانگ است و داستان یک بازیگر سابق را به تصویر می‌کشد که درگیر یک پرونده قتل می‌شود. این فیلم نخستین بار در بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان در سال ۲۰۱۵ به نمایش درآمد و جایزه دی‌جی‌کی را برنده شد.
زمردماهی پاک‌کننده آبی یکی از چندین گونه زمردماهیان‌هایی است که در صخره‌های مرجانی از شرق آفریقا و دریای سرخ تا پلی‌نزی فرانسه یافت می‌شوند. مانند دیگر زمردماهیان‌، بافت ماهیها و پوست‌های بزرگ‌تر را در ماهی نظافت‌چی می‌خورد که غذا و محافظت برای زمردماهیان، و مزایای سلامتی قابل توجهی برای ماهیهای دیگر فراهم می‌کند.
مردی در پشت نقاب (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۱ با بازی کانگ اون-تاک، اوم هیون کیونگ و لی چه-یونگ است. این مجموعه قرار بود که در ۳۱ اوت ۲۰۲۰ پخش شود اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ پخش آن یک هفته به تعویق افتاد. این مجموعه از ۷ سپتامبر ۲۰۲۰ تا ۱۰ فوریه ۲۰۲۱ از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
زنی در پشت نقاب (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی چوی یون یونگ، لی چه-یونگ و هان کی وونگ است. این مجموعه از ۱۴ مارس تا ۴ اوت ۲۰۲۳، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۱۹:۵۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
در کمال خونسردی (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی لی سو یون، ها یون جو، اوه چانگ سوک، جانگ سه هیون، پارک شین وو و جونگ چان است. این مجموعه از ۲۲ ژانویه تا ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۱۹:۵۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
فانتوم (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۲ با بازی سو جی سوب، لی یون هی، اوم کی جون، کواک دو وون و سونگ ها یون است. "فانتوم" از ۳۰ مه تا ۹ اوت ۲۰۱۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۲۰ قسمت پخش شد.
اینجا هم باران می بارد فیلمی به کارگردانی نادر طریقت و به تهیه‌کنندگی محمد متوسلانی محصول سال ۱۳۹۸ است.این اثر آخرین فیلم جمشید مشایخی بر روی پرده سینما می باشد. داستان فیلم. قصه خانواده چهار نفری است که با دنیایی از مشکلات دست و پنجه نرم می‌کنند. مادر خانواده در پی این است تا تنها آرزوی پسر نیمه بینای خود را برآورده کند که خود این ماجراهایی را در پی‌دارد.
هابیل و قابیل () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۹ با بازی سو جی سوب، شین هیون-جون، هان جی مین و چه جونگ آن است. این مجموعه از ۱۸ فوریه تا ۲۳ آوریل ۲۰۰۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۲۰ قسمت پخش شد.
همیشه (; ) یک فیلم درام عاشقانه سال ۲۰۱۱ کره جنوبی به کارگردانی سونگ ایل گون و با بازی سو جی سوب و هان هیو جو است. این فیلم عشق میان بوکسور سابق و دختری که کم‌کم در حال نابیناشدن اما هنوز با روحیه و پرانرژی است را روایت می‌کند. این فیلم در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ منتشرشد. "همیشه" در کره جنوبی در کل به تعداد ۱٬۰۲۷٬۶۱۴ بلیت فروخت.
موزه هنرهای معاصر لس آنجلس (؛ مخفف: MOCA) یک موزه هنرهای معاصر است که در دو مکان در لس آنجلس قرار دارد، بخش اصلی آن در داون‌تاون لس آنجلس در نزدیکی تالار کنسرت والت دیزنی است. تمرکز این موزه بر نمایش آثار هنرهای معاصر خلق شده بعد از ۱۹۴۰ است.
شبکهٔ عملکردی مغز (Brain Functional Network)، گرافی است که نشان دهندهٔ اتصالات عملکردی (functional connectivity) در مغز می‌باشد. اتصال عملکردی در واقع وابستگی‌های زمانی بین الگوی فعالیت نورونهای مناطق مختلف مغز است، که به کمک تحلیل داده‌های روش‌هایی چون EEG، fMRI و … سنجیده می‌شود. در این شبکه راس‌ها نمایانگر جمعیت‌های نورونی واقع در جایی از مغز بوده و یال‌ها نشان دهندهٔ اتصال عملکردی میان آن‌هاست. همانگونه که انتظار می‌رود، این شبکه‌ها به شدت به زمان وابسته‌اند و در مقیاس‌های زمانی مختلفی (از چند میلی
و در مقیاس‌های زمانی مختلفی (از چند میلی ثانیه تا چند ثانیه) تغییر می‌کنند. ساخت شبکه. برای ساختن یک شبکهٔ عملکردی، هم به داده‌های فعالیت‌های سلول‌های عصبی نیاز داریم و هم روشی برای تحلیل آن‌ها. بیشتر داده‌گیری‌ها برای ساخت شبکه‌های عملکردی در حالت استراحت انجام می‌شوند (فرد کار بخصوصی انجام نمی‌دهد). داده‌های ما سری‌های زمانی از فعالیت‌های نورونی در مقیاس‌ها و تفکیک‌پذیری‌های مختلف هستند و به کمک کمیت‌های آماری بستگی میان این سری‌ها را حساب می‌کنیم. از جملهٔ این کمیت‌ها می‌توان به ضریب همبستگی، هم‌وردایی،
این کمیت‌ها می‌توان به ضریب همبستگی، هم‌وردایی، قفل شدگی فازی (phase locking) و… اشاره کرد. در ادامه نمونه‌هایی از روش‌های جمع‌آوری داده آورده شده است. ویژگی‌ها. وجود شاه‌راس (Hub). به دلیل اینکه پژوهش‌های مختلف شبکه‌هایی با راس‌های مختلفی از داده‌های عملکردی مغز می‌سازند، تفاوت‌هایی میان تابع توزیع درجه راس در شبکه‌ها وجود دارد. با این حال، به نظر می‌رسد بیشترین توافق بر روی تابع توزیع توانی که در پوش یک تابع نمایی قرار گرفته است می‌باشد. چنین شبکه‌هایی کاملاً بی‌مقیاس نیستند، ولی تا حدی شبیه به آن
کاملاً بی‌مقیاس نیستند، ولی تا حدی شبیه به آن شبکه‌ها، شامل تعداد زیادی راس با درجه کم و تعداد کمی شاه‌راس (راس با درجهٔ زیاد) هستند. مقاومت این شبکه‌ها در برابر حمله‌های تصادفی تقریباً مثل گراف بی‌مقیاس است ولی در برابر حملهٔ هدفمند به شاه‌راس‌ها بسیار مقاوم ترند. جهان‌کوچکی (Small-worldness). شبکه‌هایی که ضریب خوشگی در آن‌ها بزرگتر از شبکهٔ تصادفی است ولی طول مسیر مشخصه در آن‌ها از مرتبهٔ همان گراف‌هاست، شبکه‌های جهان کوچک نامیده می‌شوند. در پی معرفی این مفهوم، دیده شد که شبکه‌های زیادی در طبیعت این
این مفهوم، دیده شد که شبکه‌های زیادی در طبیعت این ویژگی را دارند و جهان‌کوچکی برای گراف‌ها پیامدهایی دارد. مطالعات متفاوتی نشان داده‌اند که شبکه‌های عملکردی مغز جهان‌کوچکند و این ویژگی، نقش مهمی در بهینگی عملکرد مغز دارد. ما در مغز شاهد دو توانایی تخصیص و تجمیع عملکردی هستیم. تخصیص عملکردی (functional segregation) در مغز توانایی پردازش اطلاعات در نواحی تخصص‌یافته برای امور مختلف و تجمیع عملکردی (functional integration) توانایی ترکیب این اطلاعات پردازش شده در زمان‌های بسیار کوتاه است که مثلاً منجر به واکنش
زمان‌های بسیار کوتاه است که مثلاً منجر به واکنش می‌شود. ویژگی جهان‌کوچکی، حالت بهینه میان این دو توانایی در مغز را به ارمغان می‌آورد. پودمانگی (Modularity). ویژگی پودمانگی یا انجمنی در گراف‌ها، قابلیت تقسیم کردن آن‌ها به انجمن‌های مختلفی است که ارتباطات راس‌ها درون انجمن بیشتر از ارتباط آن‌ها با راس‌های خارجی باشد. این انجمن‌ها در شبکه‌های عملکردی مغز نیز قابل تشخیص بوده و نشان دهندهٔ توانایی تخصیص عملکردی در مغز هستند. مطالعات نشان داده‌اند که اتصالات بین انجمن‌ها در مغز، از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. گراف
در مغز، از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. گراف در برابر حذف یال‌ها و راس‌های این بخش‌ها مقاومت بسیار کمتری در قیاس با حذف تصادفی یا حذف تصادفی درون یک انجمن نشان می‌دهد. کاربردها. مقایسهٔ شبکهٔ عملکردی افراد مبتلا به برخی بیماری‌ها با افراد سالم، نشان می‌دهد که می‌توان از برخی از ویژگی‌های این شبکه به عنوان روش تشخیصی برای این بیماری‌ها استفاده کرد؛ مثلاً در بیماری شیزوفرنی، شبکه‌های عملکردی به‌طور متوسط ضریب خوشگی بیشتر و طول مشخصهٔ کمتری دارند. همچنین برخی نواحی که در مغز افراد سالم به هم متصل نیستند، در این
که در مغز افراد سالم به هم متصل نیستند، در این افراد به هم متصلند و اتصالات اشتباه در شبکهٔ آن‌ها دیده می‌شود. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد در بیماری آلزایمر طول مشخصهٔ گراف افزایش یافته است. این از دست رفتن ویژگی‌های جهان کوچکی ممکن است به واسطهٔ از کار افتادن شاه‌راس‌ها در این شبکه باشد و موجب از دست رفتن پیچیدگی و بهینگی شبکه خواهد شد. پژوهش‌های دیگری در زمینهٔ بیماری پارکینسون، اختلال طیف اوتیسم و… نیز انجام شده است. ارتباط با شبکه‌های ساختاری. شبکه‌های ساختاری (Structural Networks)، نمایانگر اتصالات
ساختاری (Structural Networks)، نمایانگر اتصالات کالبدشناختی (آناتومیکال) میان بخش‌های مختلف مغز هستند. همان‌طور که انتظار می‌رود، در نواحی که به لحاظ ساختاری متصلند، با احتمال بیشتری اتصال عملکردی وجود دارد. با این حال این هم‌بستگی آن‌قدر هم زیاد نیست و اتصالات عملکردی زیادی بین نواحی که اتصال ساختاری ندارند، یافت می‌شود. برای توصیف ارتباط شبکه‌های ساختاری و عملکردی، در ابتدا نیازمند مدل‌هایی برای توصیف عملکرد راس‌ها هستیم. سپس به مدل‌هایی برای توصیف دینامیک ارتباط بین این راس‌ها و در نهایت مدل‌های کلی
ارتباط بین این راس‌ها و در نهایت مدل‌های کلی برای تحول شبکه نیاز داریم. این مدل‌ها می‌توانند به دو دستهٔ کلی مدل‌های مصنوعی و بیوفیزیکی تقسیم شوند. در مدل‌های مصنوعی (از مدل تک نورون مکالوک-پیتس تا شبکه‌های عصبی مصنوعی مثل شبکهٔ هاپفیلد) واحدهای عملکردی به وسیلهٔ نورون‌های مصنوعی شبیه‌سازی شده و در یک شبکه با هم تعامل می‌کنند. این مدل‌ها تاکنون توانسته‌اند ویژگی‌های کلیدی شبیه به مغز انسان بروز دهند، مثل توانایی یادگیری، حافظه و پردازش منطقی. از سوی دیگر، مدل‌های طبیعی (مثل مدل هاجکین و هاکسلی برای توصیف
مدل‌های طبیعی (مثل مدل هاجکین و هاکسلی برای توصیف پتانسیل عمل در نورون‌ها و مدل ویلسون و کوان برای توصیف دینامیک بین جمعیت‌های نورونی) سعی دارند به کمک روابطی که توجیه بیوفیزیکی دارند، عملکرد شبکه‌های عصبی در مقیاس‌های مختلف را توصیف کنند.
گونگ هیون جو (؛ زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۸۴) بازیگر اهل کره جنوبی است.
راماچاندرا گوها (؛ زادهٔ ) مورخ، طرفدار محیط زیست، نویسنده اهل هند است. از او به‌عنوان یک مرجع مهم در تاریخ هند مدرن یاد میشود. وی پژوهش‌های تاریخی در زمینه تاریخ اجتماعی، سیاسی، معاصر، محیطی و کریکت و حوزه اقتصاد انجام داده است.
ماجولی () یک جزیره رودخانه‌ای در رود براهماپوترا در ایالت آسام هند است. در دهه ۱۷۹۰، مساحت این جزیره ۱۳۰۰ کیلومتر مربع (۵۰۰ مایل مربع) بود. مساحت آن در آغاز قرن بیستم ۱۲۵۵ کیلومتر مربع (۴۸۵ مایل مربع) بود، ولی با از دست دادن قابل توجهی از مساحت آن در اثر فرسایش، در سال ۲۰۱۴ پهنه‌ای به مساحت ۳۵۲ کیلومتر مربع (۱۳۶ مایل مربع) را پوشش می‌دهد. جزیره ماجولی با گسترش رودخانه اطراف آن کوچک شده‌است. جزیره ماجولی در رود برهماپوترا قرار دارد و از هم‌گرایی خرکوتیا خوتی که یک واجریان از رود برهماپوترا و رود سوبانسیری در
یک واجریان از رود برهماپوترا و رود سوبانسیری در شمال است، تشکیل شده‌است. این جزیره با کشتی از جورهات، در حدود ۳۰۰–۴۰۰ کیلومتری شرق گوآهاتی قابل دسترسی است. تشکیل این جزیره به دلیل تغییر مسیر رودخانه‌ها، به ویژه برهماپوترا و شاخه‌های آن و به‌طور عمده رود لوهیت است. ماجولی مرکز فرهنگ ویشنوپرستی آسامی است. ماجولی از سال ۲۰۰۴ در فهرست آزمایشی یونسکو یونسکو برای نامزدی به عنوان میراث جهانی ثبت شده‌است.
السپت (به انگلیسی: Elspet) یا السپث به (انگلیسی: Elspeth) یک نام کوچک زنانه به معنای "منتخب خدا" یا "مقدس شده از سوی خداوند" است. السپت شکل اسکاتلندی الیزابت محسوب می‌شود. این نام ممکن است به این موارد اشاره داشته‌باشد:
هرکسی جز تو () یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی سال ۲۰۲۳ با بازی سیدنی سوئینی و گلن پاول است. این فیلم توسط ویل گلوک کارگردانی شده و به همراه ایلانا ولپرت نویسندگی آن را بر عهده داشته و فیلمنامه بر پایه "هیاهوی بسیار برای هیچ" اثر ویلیام شکسپیر است. بازیگران الکساندرا شیپ، میشل هارد، درموت مالرونی و ریچل گریفیتس نیز در این فیلم ایفای نقش کردند. "هرکسی جز تو" در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۳ توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم نقدهای گوناگونی از منتقدان دریافت کرد و بیش از ۱۷۰ میلیون دلار در گیشه
دریافت کرد و بیش از ۱۷۰ میلیون دلار در گیشه فروش داشت، در حالی که بودجهٔ ساخت آن ۲۵ میلیون دلار بود. داستان. بئا، دانشجوی حقوق در دانشگاه بوستون، در یک کافه با بن، کارمند گلدمن ساکس، آشنا می‌شود. آن دو فوراً با هم ارتباط برقرار می‌کنند و تمام روز را با یکدیگر می‌گذرانند، و در نهایت روی کاناپهٔ بن به خواب می‌روند. بئا صبح زود بی‌آن‌که بن را بیدار کند، خانه را ترک می‌کند، اما خیلی زود پشیمان شده و بازمی‌گردد. با این حال، وقتی به خانه می‌رسد، صدای صحبت بن با دوستش پیت را می‌شنود که در آن، بن با لحنی تحقیرآمیز
پیت را می‌شنود که در آن، بن با لحنی تحقیرآمیز از بئا یاد می‌کند. بئا که نمی‌داند بن از ناپدید شدن ناگهانی او عمیقاً ناراحت شده، دوباره خانه را ترک می‌کند. شش ماه بعد، بئا و بن دوباره با یکدیگر برخورد می‌کنند؛ چراکه خواهر بئا، «هالی»، با خواهر پیت، «کلودیا»، وارد رابطه شده است. آن دو نسبت به یکدیگر سرد رفتار می‌کنند و هرکدام دیگری را مقصر پایان ناخوشایند ملاقات قبلی‌شان می‌دانند. پس از مدتی، هالی و کلودیا نامزد می‌شوند و تصمیم می‌گیرند مراسم ازدواجشان را در سیدنی برگزار کنند. بئا، که به‌تازگی از نامزدش
در سیدنی برگزار کنند. بئا، که به‌تازگی از نامزدش «جاناتان» جدا شده و به‌طور پنهانی ترک تحصیل کرده، با ناراحتی درمی‌یابد که بن نیز در همان پرواز به سیدنی است و هر دو در خانهٔ خانوادهٔ کلودیا و پیت اقامت خواهند داشت. تنش میان آن دو، دیگر اعضای مهمانان عروسی را آزرده می‌کند، به‌ویژه آن‌که حضور نامزدهای سابق بئا و بن، یعنی جاناتان و «مارگارت»، شرایط را پیچیده‌تر می‌سازد. حاضران در مراسم نقشه‌ای می‌کشند تا بئا و بن را به هم نزدیک کنند تا عروسی به آرامی برگزار شود. بئا متوجه نقشه می‌شود و با بن توافق می‌کند که
بئا متوجه نقشه می‌شود و با بن توافق می‌کند که وانمود کنند با هم رابطه دارند، تا هم مارگارت را حسود کنند و هم پدر و مادر بئا را از وادار کردن او به آشتی با جاناتان بازدارند. آن دو تلاش می‌کنند با نمایش‌های عمومی محبت، رابطهٔ جعلی را واقعی جلوه دهند. در جریان مهمانی‌ای روی قایق، بئا و بن با هم می‌رقصند و صحنه‌ای از فیلم "تایتانیک" را بازسازی می‌کنند که با افتادن بئا به بندر سیدنی پایان می‌یابد. بن به آب می‌پرد تا نجاتش دهد؛ در حالی‌که منتظر نجات هستند و بر روی یک شناوه نشسته‌اند، بئا به بن می‌گوید که از
روی یک شناوه نشسته‌اند، بئا به بن می‌گوید که از تحصیل در رشتهٔ حقوق انصراف داده است. آن دو در مورد سوءتفاهم صبح روز پس از آشنایی‌شان گفت‌وگو می‌کنند و قرار می‌گذارند که با هم از خانه اپرای سیدنی بازدید کنند. آن شب به خانه بازمی‌گردند و با یکدیگر رابطه برقرار می‌کنند. اما وقتی بئا با بی‌تفاوتی می‌گوید که تمام کارهای اخیرش اشتباه بوده، بن ناامید شده و خانه را ترک می‌کند. صبح روز عروسی، بن به‌طور غیرمستقیم موضوع انصراف بئا از دانشگاه را به والدینش می‌گوید و باعث می‌شود که بئا احساس خیانت کند. بئا و بن سپس
باعث می‌شود که بئا احساس خیانت کند. بئا و بن سپس برای دیگران افشا می‌کنند که رابطه‌شان ساختگی بوده است. پس از آن‌که بن جر و بحث میان هالی و کلودیا را می‌شنود، بئا را قانع می‌کند که برای آرام نگه‌داشتن فضا در مراسم، وانمود به آشتی کند. مراسم به‌خوبی برگزار می‌شود، اما بئا با دیدن صحنهٔ بوسهٔ مارگارت با بن، با چشمانی اشک‌آلود مراسم را ترک کرده و به خانهٔ اپرا می‌رود. اما بن مارگارت را رد کرده و به او می‌گوید که دیگر احساسی به او ندارد. مهمانان عروسی، بن را قانع می‌کنند که به دنبال بئا برود؛ بن از صخره‌ای به