payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روابط بین ویتنام و چین (، پینیین: "Zhōng-Yuè Guān Xì" ; ) به مدت چندین هزار سال گسترده بود و به ویژه ویتنام شمالی طی دوران تاریخی تحت تأثیر شدید حوزه فرهنگی چین بود. با وجود پیشینه چین‌کره‌ای بودن و سوسیالیستی آنها، این که ویتنام به تسخیر سلف امپریالیستی چین مدرن درآمد و همچنین تنش‌های امروزی روابط دوطرف را محتاطانه ساخته‌است. جمهوری خلق چین (PRC) که توسط حزب کمونیست چین اداره می‌شود، در طول جنگ ویتنام به ویتنام شمالی و حزب کمونیست ویتنام (CPV) کمک کرد در حالی که جمهوری چین مستقر در تایوان با ویتنام جنوبی
که جمهوری چین مستقر در تایوان با ویتنام جنوبی متحد بود. روابط تایوان و ویتنام با روابط ویتنام جنوبی و تایوان آغاز شد و در سطوح غیررسمی انجام می‌شود. پس از سقوط سایگون در سال ۱۹۷۵ و در پی آن اتحاد مجدد ویتنام در سال ۱۹۷۶، روابط طرفین رو به سردی گذاشت. ویتنام خمرهای سرخ، حزبی که مورد حمایت چین بود و مرتکب نسل‌کشی شده بود را از قدرت در کامبوج برکنار کرد. چین در سال ۱۹۷۹ به ویتنام حمله کرد و جنگ چین و ویتنام آغاز شد. چین تسلط ویتنام بر هندوچین را ناشی از میراث تاریخی ویتنام (مین مانگ) می‌پنداشت، در حالی که
تاریخی ویتنام (مین مانگ) می‌پنداشت، در حالی که ویتنام تمایل داشت در مرزهای غربی اش همسایگان دوست با ویتنام (لائوس و کامبوج) داشته باشد. حملات و زد و خوردهای در مرزها آغاز شد که در آن چین و ویتنام از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۰ با یک جنگ طولانی مرزی جنگیدند. دو کشور در سال ۱۹۹۱ رسما روابط دیپلماتیک خود را عادی کردند. اگرچه هر دو طرف از آن زمان برای بهبود روابط دیپلماتیک و اقتصادی خود تلاش کردند، اما دو کشور همچنان بر سر مسائل سیاسی و سرزمینی در دریای چین جنوبی (یا دریای شرقی) اختلاف دارند. چین و ویتنام ۷۹۶ مایل مرز
شرقی) اختلاف دارند. چین و ویتنام ۷۹۶ مایل مرز مشترک دارند. در سال ۲۰۱۴، نظرسنجی انجام شده توسط مرکز تحقیقات پیو نشان داد که ۸۴ درصد ویتنامی‌ها نگران هستند که اختلافات مربوط به دریای چین جنوبی منجر به درگیری نظامی شود. با این حال، دو کشور برای خویشتن داری و همچنین ثبات حال و آینده تلاش کرده‌اند. احزاب سیاسی دو کشور، اگرچه با نگرانی‌های متعددی مواجه بودند، اما از آن زمان تاکنون روابط ایدئولوژیک خود را حفظ کرده‌اند.
شیطان وجود ندارد (به هپبورن: Aku wa Sonzai Shinai) فیلمی است در گونهٔ درام، محصول سال ۲۰۲۳، به نویسندگی و کارگردانی ریوسوکه هاماگوچی، که نخستین بار ۴ سپتامبر ۲۰۲۳ در هشتادمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد. این فیلم توانست برندهٔ جایزه بزرگ هیئت داوران و جایزهٔ فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم در جشنواره فیلم ونیز شود و همچنین جایزهٔ بهترین فیلم در مراسم سالیانهٔ جوایز فیلم آسیایی و جشنواره فیلم لندن را به دست آورد.
کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چینی (CPPCC , )، همچنین به عنوان PCC خلق (Chinese، ) یا صرفاً پی‌سی‌سی (政协)، یک نهاد مشاوره سیاسی در جمهوری خلق چین و از بخش‌های مرکزی سیستم جبهه متحد حزب کمونیست چین است. اعضای آن در مورد مسائل سیاسی و اجتماعی به ارگان‌های دولتی مشاوره و پیشنهاد می‌دهند. با این حال، این کنفرانس یک نهاد بدون قدرت قانونگذاری واقعی است. با این که که مشاوره انجام می‌شود، این نهاد توسط حزب کمونیست نظارت و هدایت می‌شود. این نهاد به‌طور سنتی متشکل از نمایندگان ح‌ک‌چ و سازمان‌های مردمی آن، هشت حزب سیاسی با
ح‌ک‌چ و سازمان‌های مردمی آن، هشت حزب سیاسی با مجوز قانونی تابع حزب کمونیست، و همچنین اعضایی ظاهراً مستقل است. ریاست این نهاد را یکی از اعضای کمیته دائمی دفتر سیاسی حزب کمونیست چین بر عهده دارد. مطابق با استراتژی جبهه متحد، اعضای برجسته غیر عضو حزب کمونیست در میان معاونان رئیس آن قرار گرفته‌اند که مثال‌هایی از آنها چن شوتونگ، لی جیشن و سونگ چینگ لینگ است.
کاخ صفی‌آباد مربوط به دورهٔ صفوی است و در بهشهر، پایگاه نیروی هوایی واقع شده و این بنا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مانوئل بنسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پک زووله، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال خنک، رویال اکسل موکرون، باشگاه فوتبال لیرسه، و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال بلژیک و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده‌است.
لیا کونیگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسرائیل است. وی را «بانوی نخست تئاتر اسرائیل» لقب داده‌اند. زندگی‌نامه. او در خانواده‌ای سکولار از تبار یهودیان اشکنازی زاده شد و والدینش هنرپیشگانی ییدیش بودند. او دوران کودکی خود را در لهستان و تاشکند (جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان) گذراند. پدرش در جریان هولوکاست کشته شد و او به همراه مادرش در دههٔ ۱۹۴۰ به رومانی رفت و دانشگاه ملی هنر بخارست مشغول به تحصیل شد و یک سالن نمایش یهودیان را در آنجا راه‌اندازی نمود. او سرانجام در سال ۱۹۶۱ به اسرائیل مهاجرت کرد. کونیگ بیشتر به
در سال ۱۹۶۱ به اسرائیل مهاجرت کرد. کونیگ بیشتر به زبان عبری هنرنمایی می‌کند، اما گاهی در اسرائیل و در سراسر جهان در تئاترهایی به زبان ییدیش بازی می‌کند. او به زبان‌های ییدیش، عبری، انگلیسی، آلمانی، لهستانی، رومانیایی و روسی سخن می‌گوید. دانشگاه برایلان و دانشگاه تل آویو به او مدرک دکترای افتخاری داده‌اند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده‌است.
لایل فاستر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آفریقای جنوبی است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۲۰ ،۲۳ سال و بزرگسالان آفریقای جنوبی بازی کرده‌است.
باشگاه فوتبال اورلاندو پایرتس () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای از آفریقای جنوبی مستقر در اورلاندو، سووتو است و در لیگ برتر فوتبال آفریقای جنوبی بازی می‌کند. این تیم بازی های خانگی خود را در استادیوم اورلاندو در سووتو انجام می‌دهد. از جمله مهم‌ترین افتخارات این تیم می‌توان به ۹ قهرمانی در لیگ آفریقای جنوبی، ۱ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا و ۱ قهرمانی در سوپر جام آفریقا اشاره کرد.
مارتا کاتاژینا ویکتوریا ویشنیفسکا (؛ زادهٔ ) با نام هنری ماندارینا خواننده، هنرمند رقص، طراح رقص و بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سکوت"، "کارآگاهان جنایی"، "عشق اول"، "در خیابان سپولنی" و "بدهی" اشاره کرد.
کاترین آرنولد روزنامه‌نگار، پژوهشگر و استاد دانشگاه بریتانیایی است که بیشتر به خاطر مجموعه‌ای از پنج کتاب مشهور تاریخی دربارهٔ «لندن» شناخته می‌شود: «"شهر مردگان: لندن و مردگانش"» (۲۰۰۶)، «"بدلام: لند و دیوانگانش"» (۲۰۰۸)، «"شهر گناه: لندن و بدی‌ها و پلیدی‌هایش"» (۲۰۱۰)، «"دنیای زیرزمینی لندن: جنایت و مکافات در پایتخت"» (۲۰۱۲) و «"زندگی بلورین در لندن شکسپیری"» (۲۰۱۵). جدیدترین کتاب او «"همه‌گیری ۱۹۱۸: داستان مرگبارترین آنفولانزا در تاریخ"» است که در سال ۲۰۱۸ نوشته شده‌است. کاترین آرنولد مدرس زبان انگلیسی
نوشته شده‌است. کاترین آرنولد مدرس زبان انگلیسی در کالج گیرتون، کمبریج و دارای مدرک فوق لیسانس روان‌شناسی است.
فردریک لگروس کلارک (؛ ۸ فوریهٔ ۱۸۱۱ – ۱۹ ژوئیه ۱۸۹۲) پزشک و جراح اهل بریتانیا بود. فردریک در لندن زاده شد و پدرش یک تاجر محلی بود. وی در ۹ سپتامبر ۱۸۴۱ با هریت اَن ویلمر در سنت ماری‌لبون لندن و در ۱۵ ژوئن ۱۸۵۸، با هنریتا دراموند در تن‌بی پمبروکشر ولز ازدواج کرد. فردریک در ۱۹ ژوئیه ۱۸۹۲ در خانه خود، سونوکس، کنت درگذشت.
مگس‌گیرهای فیروزه‌ای سرده‌ای از پرندگان خانواده مگس‌گیران جهان قدیم Muscicapidae است. این سرده دارای ۱۱ گونه زیر است: مگس‌گیر جنگلی بورو در گذشته در سردهٔ "Rhinomyias" جای داشت اما زمانی که یک مطالعه تبارزایی مولکولی در سال ۲۰۱۰ نشان داد که "Rhinomyias" چند ماهی است به سردهٔ "Eumyias" منتقل شد.
«بیرون بیرون» ترانه‌ای دیجی‌های بریتانیایی جوئل کوری و جکس جونز با خوانندگی خوانندهٔ بریتانیایی چارلی ایکس‌سی‌ایکس و رپر آمریکایی سوئیتی می‌باشد که در ۱۳ اوت سال ۲۰۲۱ از سوی اسایلم رکوردز انگلیس منتشر گردید. همچنین این ترانه در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا به رتبهٔ ۶ دست یافت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37895743&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-09-12T09:23:57Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37896572&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; نیلی‌مگس‌گیر سرزنده چینی گونه‌ای از پرندگان خانواده مگس‌گیران (Muscicapidae) است که در شرق هیمالیا تا جنوب چین
(Muscicapidae) است که در شرق هیمالیا تا جنوب چین یافت می‌شود. نیلی‌مگس‌گیر سرزنده چینی در گذشته با نیلی‌مگس‌گیر سرزنده تایوانی ("N. vivida") هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
اولین تک‌آهنگ فیزیکی (به‌طور کلی دومین) از تهیه‌کنندهٔ موسیقی ژاپنی و از اعضای کپسول، یاسوتاکا ناکاتا و نیز سیزدهمین تک‌آهنگ خواننده و مدل ژاپنی کیاری پامیو پامیو می‌باشد که در ۱۸ ژانویهٔ سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این تک‌آهنگ در نسخه‌های دیجیتال و سی‌دی منتشر شده‌است و به‌عنوان اولین تک‌آهنگ ترکیبی این دو علامت‌گذاری نیز شده‌است. همچنین این ترانه اولین تک‌آهنگ مشترک این دو با خواننده و ترانه‌سرای بریتانیایی چارلی ایکس‌سی‌ایکس می‌باشد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40058119&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-02-10T13:16:36Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AshaniTani&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;41158210&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; «بازش کن» ترانه‌ای از چارلی ایکس‌سی‌ایکس به‌همراه کیم پتراس و جی پارک از میکس‌تیپ ایکس‌سی‌ایکس تحت عنوان "پاپ ۲" می‌باشد؛ این ترانه از «زیبا» از ای.جی. کوک نمونه‌برداری
این ترانه از «زیبا» از ای.جی. کوک نمونه‌برداری شده‌است و در سال ۲۰۲۱ بعد از اینکه در تیک‌تاک ویروسی شد نامش به «بازش کن (قفلش کن)» تغییر کرد. پیری و تامی این ترانه را کاور کرده‌اند و وایس کاور آن‌ها را به‌عنوان بهترین ترانه سال ۲۰۲۲ معرفی نموده‌است.
«چرخش» ترانه‌ای از هنرمند ضبط فیلیپینی نو روم، هنرمند انگلیسی چارلی ایکس‌سی‌ایکس و گروهٔ د ۱۹۷۵ می‌باشد که در ۴ مارس سال ۲۰۲۱ از سوی درتی هیت به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر گردید.
کیک‌خواران فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی مری استوارت مسترسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستن استوارت، آرون استنفورد، جیس بارتوک، بروس درن، الیزابت اشلی، میریام شر، تالیا بالسام، جسی ال مارتین و ملیسا لیو ایفای نقش کرده‌اند.
سبزهای جهانی (GG) یک شبکه بین‌المللی از احزاب و جنبش‌های سیاسی است که برای اجرای «منشور سبزهای جهانی» فعالیت می‌کند. این شبکه شامل احزاب سیاسی سبز در سطح ملی، شبکه‌های شریک، و دیگر سازمان‌های مرتبط با جنبش سبز است. این سازمان در سال ۲۰۰۱ و در جریان نخستین کنگره سبزهای جهانی تأسیس شد و تا مهٔ ۲۰۲۲، ۷۶ حزب عضو کامل و ۱۱ حزب ناظر یا همکار داشت که مجموعاً ۸۷ عضو را تشکیل می‌دهند. اداره سبزهای جهانی بر عهده یک کمیته راهبری ۱۲ نفره با عنوان «هماهنگی سبزهای جهانی» (GGC) است که نمایندگان معرفی‌شده از هر یک از چهار
(GGC) است که نمایندگان معرفی‌شده از هر یک از چهار فدراسیون منطقه‌ای در آن حضور دارند. هر حزب عضو زیرمجموعه یکی از این چهار فدراسیون منطقه‌ای سبز – آفریقا، آسیا-اقیانوسیه، قاره آمریکا و اروپا – قرار می‌گیرد. امور روزانه سبزهای جهانی توسط دبیرخانه اداره می‌شود و هم‌هماهنگ‌کنندگان کنونی، خوسه میگل کوئینتانیا و بودیل والرو، مسئول هماهنگی فعالیت‌های هیئت اجرایی، دبیرخانه و کمیته هماهنگی سبزهای جهانی هستند. تاریخچه. جنبش سبزهای سیاسی، ریشه‌های خود را در اوایل دهه ۱۹۷۰ پیدا می‌کند. سال ۱۹۷۲، نقطه آغاز این مسیر
۱۹۷۰ پیدا می‌کند. سال ۱۹۷۲، نقطه آغاز این مسیر بود؛ زمانی که دو حزب پیشگام در دو سوی اقیانوس آرام شکل گرفتند، «اتحاد تاسمانی متحد» در ایالت تاسمانی استرالیا و «حزب ارزش‌ها» در نیوزیلند. تنها یک سال بعد، در بریتانیا، حزبی با نام «مردم» متولد شد که بعدها به «حزب اکولوژی» تغییر نام داد. این موج نوپا به سرعت به دیگر کشورهای اروپایی رسید و بذر احزاب سبز و رادیکال را در خاک سیاست قاره کهن پراکند. در این میان، نام پترا کلی، فعال برجسته اکوفمینیست آلمانی، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان و چهره‌های
به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان و چهره‌های کاریزماتیک این جریان در حافظه تاریخی جنبش ثبت شد. او با مشارکت در بنیان‌گذاری حزب سبز آلمان در سال ۱۹۸۰، نقشی تعیین‌کننده در رساندن صدای سبزها از سطح ملی به عرصه بین‌المللی ایفا کرد. دهه بعد، نقطه عطفی جهانی برای سبزها رقم زد. در روزهای ۳۰ و ۳۱ مه ۱۹۹۲، هم‌زمان با برگزاری «اجلاس زمین» در ریودوژانیرو، نخستین نشست سیاره‌ای سبزها برگزار شد. بیانیه‌ای که در پایان این گردهمایی صادر شد، با جمله‌ای هشدارآمیز آغاز می‌شد: «تجربه به ما می‌آموزد که دولت‌ها تنها زمانی
«تجربه به ما می‌آموزد که دولت‌ها تنها زمانی مشکلات زیست‌محیطی را جدی می‌گیرند که مردم به احزاب سیاسی سبز رأی دهند.» این مسیر در آغاز هزاره جدید به شکلی سازمان‌یافته‌تر ادامه یافت. سال ۲۰۰۱، شهر کانبرا در استرالیا میزبان نخستین کنگره جهانی سبزها بود. در این نشست، منشور رسمی سبزهای جهان به تصویب رسید و ساختارهای هماهنگی بین‌المللی شکل گرفت؛ از جمله ایجاد «هماهنگی جهانی سبزها» به‌عنوان بازوی ارتباطی این شبکه رو به گسترش. سرانجام، در سال ۲۰۱۰، نخستین دبیرکل جهانی سبزها منصوب شد و جنبش سبزها گامی دیگر به سمت
سبزها منصوب شد و جنبش سبزها گامی دیگر به سمت تثبیت جایگاه خود در سیاست جهانی برداشت. منشور سبزهای جهانی. منشور سبزهای جهانی سند راهنمایی است که اصول و «ارزش‌های اساسی» مورد توافق احزاب عضو و سازمان‌های وابسته را تعیین می‌کند و این احزاب می‌کوشند در فعالیت‌های خود به آن پایبند باشند. این منشور، اصولی جهانی را که مرزها را درمی‌نوردد و سبزهای سراسر جهان را به هم پیوند می‌دهد، برمی‌شمارد: در اولویت‌های تعیین‌شده در این منشور، بر اصلاح الگوی اقتصادی مسلط به‌گونه‌ای که شامل شیوه‌های پایدار باشد، مبارزه با تغییر
که شامل شیوه‌های پایدار باشد، مبارزه با تغییر اقلیم، ریشه‌کن کردن قحطی، پیشبرد دموکراسی پویا، گسترش صلح، حفاظت از تنوع زیستی و تلاش برای تحقق حقوق بشر جهانی تأکید شده است. منشور سبزهای جهانی از زمان انتشار اولیه در سال ۲۰۰۱، دو بار در کنگره‌های جهانی سبزها بازنگری و به‌روزرسانی شده است: نخست در داکار، سنگال (۲۰۱۲)، سپس در لیورپول (۲۰۱۷) و تازه‌ترین بار در کره‌جنوبی (۲۰۲۳). نسخهٔ به‌روز ۲۰۲۳ به زبان انگلیسی ارائه شده و نسخه‌های پیشین آن نیز به ۱۱ زبان مختلف در دسترس است. فدراسیون‌های منطقه‌ای سبزهای جهانی.
در دسترس است. فدراسیون‌های منطقه‌ای سبزهای جهانی. سبزهای جهانی در چهار فدراسیون منطقه‌ای در سراسر جهان سازماندهی شده‌اند: هماهنگی سبزهای جهانی. «هماهنگی سبزهای جهانی» (GGC) اصلی‌ترین نهاد تصمیم‌گیری سبزهای جهانی است و نقش مجمع عمومی این انجمن را ایفا می‌کند. این نهاد متشکل از نمایندگانی است که از سوی هر یک از چهار فدراسیون منطقه‌ای عضو معرفی می‌شوند؛ شامل حداکثر سه نماینده اصلی و سه نماینده جانشین از هر فدراسیون. برخی از این اعضا به‌عنوان «نمایندگان ارشد» انتخاب می‌شوند و در کمیته اجرایی حضور می‌یابند؛
انتخاب می‌شوند و در کمیته اجرایی حضور می‌یابند؛ کمیته‌ای که مسئولیت مدیریت عملیاتی و امور اداری سبزهای جهانی را میان دو کنگره بر عهده دارد. کنگرهٔ جهانی سبزها. سبزهای جهانی از سال ۲۰۰۱ تاکنون پنج کنگره در نقاط مختلف جهان برگزار کرده‌اند: «سبزهای جهانی» دارای پنج شبکه هستند که با هدف ایجاد همکاری، ارتباط و جامعه‌سازی جهانی میان احزاب و سازمان‌های عضو شکل گرفته‌اند: «توانمندسازی و ارتقای ظرفیت: آموزش و توسعه مهارت‌هایی همچون سخنرانی عمومی و رهبری؛ حکمرانی و مشارکت: مقابله با نابرابری‌ها در سطح سازمانی و
و مشارکت: مقابله با نابرابری‌ها در سطح سازمانی و تبادل بهترین تجربه‌ها برای رفع آن‌ها و ترویج مشارکت؛ کارزار درباره موضوعات مهم مرتبط با زنان، مانند عدالت جنسیتی و تغییرات اقلیمی؛ ایفای نقش‌های رسمی در چارچوب ساختار حکمرانی سبزهای جهانی، مانند معرفی زنان به (APGF)». سفیران سبزهای جهانی. هماهنگی «سبزهای جهانی» در سال ۲۰۱۵، کریستین میلْن را به‌عنوان نخستین سفیر سبزهای جهانی منصوب کرد. این انتصاب به پاس تخصص قابل‌توجه او در حوزهٔ تغییرات اقلیمی و همچنین سابقه‌اش به‌عنوان نمایندهٔ منتخب در پارلمان‌های ایالتی و
به‌عنوان نمایندهٔ منتخب در پارلمان‌های ایالتی و فدرال – از جمله دوران رهبری‌اش بر حزب سبزهای استرالیا – انجام شد. احزاب عضو. قاره آمریکا. اعضای وابسته در آمریکای شمالی، مرکزی و جنوبی «فدراسیون احزاب سبز قاره آمریکا» را تشکیل می‌دهند. حزب سبز ایالات متحده آمریکا که پیش‌تر عضو کامل بود، دیگر با سبزهای جهانی ارتباطی ندارد.
«دادخواست حقوق سیاسی بوسحاقی» به نام «پتیتون شماره ۳۰» اولین طوماری بود که در آن محمد صغیر بوسحاقی (۱۸۶۹–۱۹۵۹) پس از انتخابات شهرداری الجزایر در سال ۱۹۱۹، حقوق سیاسی الجزایری‌ها در الجزایر فرانسه را خواستار شد. تاریخ. شرکت ده‌ها هزار سرباز الجزایری در جنگ جهانی اول که در فرانسه می‌جنگیدند و مداخله قاطع آنها در شکست ارتش امپراتوری آلمان باعث شد که آنها در بازگشت به الجزایر نشانهای خود را به همراه داشته باشند. به این ترتیب بود که قانون جونار به جانبازان و معلولان اجازه داد تا به وظایفی در دولت استعماری دسترسی
اجازه داد تا به وظایفی در دولت استعماری دسترسی داشته باشند و به عنوان نشانه ای از همسان سازی تحت قوانین بومی، املاک و مستغلات در شهرها و روستاها به دست آورند. مقرراتی که پس از تصویب این قانون در ۴ فوریه ۱۹۱۹ تصویب شد، امکان توسعه متون قانونی را برای تعریف حرفه‌های مجاز به الجزایری‌های بومی با محدودیت‌های بعدی در سلسله مراتب حرفه ای اداری فراهم کرد. با این حال، انتخابات شهرداری در سال ۱۹۱۹ به نمایندگی سیاسی بومی در شهرداری‌ها اجازه داد تا به‌طور راست گسترش یابد و نیاز جدیدی به آزادی‌های سیاسی و اتحادیه ای
یابد و نیاز جدیدی به آزادی‌های سیاسی و اتحادیه ای ایجاد کند. در واقع، شورای عمومی خالد بن هاشم در الجزیره، و همچنین محمد الصغیر بوشقی، عضو شورای شهر، به عنوان نماینده بومیان منتخب، از طریق نهادهای فرانسوی، از کمون‌ها گرفته تا سنای فرانسه، شروع به تشدید و دامن زدن به اعتراض کردند. و حتی هنوز در نامه ای به رئیس‌جمهور ایالات متحده وودرو ویلسون (1856-1924). دادخواست. مطالبه حقوق سیاسی بومیان الجزایر پس از جنگ جهانی اول با نوشتن طوماری رسمی مورخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۲۰ به سنای فرانسه مشخص شد. این سند اعتراضی توسط امیر
به سنای فرانسه مشخص شد. این سند اعتراضی توسط امیر خالد الهام گرفته شده و توسط بسیاری از اعضای شورای شهرداری به رهبری و نمایندگی محمد سگیر بوچکی، انتخاب شده در شهرداری با خدمات کامل تنیا (منرویل سابق) مشخص شده‌است. دبیرخانه مجلس سنا این سند را با عنوان «طومار شماره ۳۰» با اشاره به اعتراض محترمانه شورای شهر بومی الجزایر در مقابل مجلس سنا به مفاد جدید آیین‌نامه بومی ثبت کرد. در واقع، خدمات دولت فرانسه لایحه ای را در مورد تغییرات در مقررات رژیم وضعیت جمعیت بومی در الجزایر و الحاق ساکنان بومی الجزایر به حقوق
در الجزایر و الحاق ساکنان بومی الجزایر به حقوق سیاسی به مجلس علیا ارائه کردند. مناظره در سنا. این سناتور چارلز کادیلون (۱۸۷۶–۱۹۴۰) بود که توسط سنای فرانسه مجاز و منصوب شد تا در مورد بحث‌ها و مناظرات سایر سناتورها در مورد اظهارات اختلافی خود گزارش دهد و این در جلسه ۱۹ مه 1921. این سناتور اهل لند سپس در گزارش خود خاطرنشان کرد که لایحه اصلاح قانون بومی که طومار مربوط به آن بود، در واقع توسط دو مجلس پارلمانی فرانسه تصویب و تصویب شده‌است. در واقع، پروژه دولت پس از تصویب با اکثریت آرای نمایندگان و سناتورها به
از تصویب با اکثریت آرای نمایندگان و سناتورها به قانون ۴ اوت ۱۹۲۰ (به فرانسوی: قانون ۴ اوت ۱۹۲۰) تبدیل شد و این قانون پس از انتشار نهایی در مجله رسمی فرانسه منتشر شد. جمهوری ۶ اوت ۱۹۲۰، شروع از صفحه 11287. در پایان مناظره سناتوری در مورد "طومار شماره ۳۰"، کمیته به ریاست گزارشگر چارلز کادیلون، سرانجام دستور کار در مورد گسترش حقوق سیاسی بومیان را منفی اعلام کرد و رد و رد آن در دفاتر ثبت نام ثبت شد. مجلس سنا.
عشق امروز () فیلم کمدی-درام عاشقانه هندی تامیل-زبان، محصول سال ۲۰۲۲ است که نویسندگی و کارگردانی آن بر عهده پرادیپ رانگاناتان بود که این فیلم به عنوان دومین فعالیت کارگردانی او بعد از فیلم دلقک می‌باشد و توسط کالاپاتی اس. اگورام (Kalapathi S. Aghoram) تحت نشان ای‌جی‌اس انترتینمنت ساخته شد. بازیگران اصلی فیلم پرادیپ رانگاناتان (در اولین حضور خود به عنوان بازیگر) و ایوانا (اولین بازی در نقش اصلی) هستند. رواینا راوی، یوگی بابو، ساتیراج و رادیکا ساراتکومار نقش‌های مکمل را بازی می‌کنند. این فیلم در روز ۴ نوامبر
مکمل را بازی می‌کنند. این فیلم در روز ۴ نوامبر ۲۰۲۲ اکران گردید و تحسین گسترده نقادانه منتقدان و تماشاگران را در پی داشت. فیلم در گیشه با فروشی بالغ بر ۱۵۰ کرور روپیه در برابر بودجه ساخت فیلم که مبلغ ۵ کرور روپیه بود به موفقیت بسیار مهم تجاری دست یافت.
توفند دانیل () که با نام‌های توفان دانیل یا مدیکن دانیل نیز شناخته می‌شود، یک توفند استوایی مانند بسیار مرگبار مدیترانه‌ای بود که خسارت‌های فاجعه‌باری در لیبی ایجاد کرد و بخش‌هایی از جنوب شرقی اروپا را نیز تحت تأثیر قرار داد. این مرگ‌بارترین توفند مدیترانه‌ای ثبت شده تاکنون و نیز پرتلفات‌ترین پس از چرخند نرگس ۲۰۰۸ در همهٔ جهان است. این توفند که به عنوان یک سیستم کم فشار در حدود ۴ سپتامبر شکل گرفت، یونان و بلغارستان را با سیل تحت تأثیر قرار داد. سپس شکل نیرومندتری پیدا کرد و به عنوان "توفند دانیل" نامگذاری
پیدا کرد و به عنوان "توفند دانیل" نامگذاری شد که در آن حالت به زودی ویژگی‌های نیمه گرمسیری پیدا کرد و به سمت سواحل لیبی به راه افتاد. پیش از ورود به خشکی توفند گرمسیری شد. این، سیل فاجعه بار را به سواحل لیبی رساند، پیش از آن که به یک باقیمانده تبدیل شود. توفند نتیجه بلوک امگا بود، زیرا یک منطقه پرفشار بین دو منطقه کم فشار قرار گرفت و یک حرف یونانی Ω را شکل داد. تاریخچه رویداد. منطقه‌ای با فشار کم بر فراز دریای یونان با دمای سطح آن در محدودهٔ انتقال گرمسیری ایجاد شد. در ۴ سپتامبر، یک اختلال جوی به سمت جنوب
ایجاد شد. در ۴ سپتامبر، یک اختلال جوی به سمت جنوب در شبه جزیره بالکان حرکت کرد که منجر به باران‌های سیل آسا، به ویژه در منطقه تسالی شد.این سیستم جوّی روز بعد به یک توفند مدیترانه‌ای بر فراز دریای یونان تبدیل شد و توسط سرویس ملی هواشناسی یونان "توفند دانیل" نام گرفت. در طی روزهای بعد، این سیستم به سمت جنوب شرقی حرکت کرد و به عنوان یک توفند نیمه گرمسیری با بادهایی که توسط سازه‌های متوپ با سرعت ۴۵ گره (۸۳ کیلومتر در ساعت، ۵۲ مایل در ساعت) ثبت شده بود، به اوج خود رسید.سپس این توفند در نزدیکی شهر بنغازی در لیبی
رسید.سپس این توفند در نزدیکی شهر بنغازی در لیبی فرود آمد. در ۱۰ سپتامبر، دانیل به سمت شرق رفت و قبل از اینکه بعداً به دلیل هوای خشک و فعل و انفعالات زمین، به سمت پایین باقیمانده منحرف شود، به سمت شرق رفت و توفان تا ۱۲ سپتامبر تحلیل یافت. تأثیر. یونان. در ۵ سپتامبر، دست کم یک نفر در سیل تسالی، یونان، جان باخت. در همان روز، روستای زاگورا ۱۰۹۲ میلی‌متر (۳٫۵۸۳ فوت) بارندگی داشت که ۵۵ برابر بیشتر از میانگین بارندگی در همان ماه در سراسر کشور بود. در پورتاریا، رکورد جدید باران نیز ۸۸۴ میلی‌متر (۲۹۰۰ فوت)
رکورد جدید باران نیز ۸۸۴ میلی‌متر (۲۹۰۰ فوت) اندازه‌گیری شد. بارندگی بیشتر را نمی‌شد اندازه‌گیری کرد زیرا ایستگاه هواشناسی متعاقباً از کار افتاد. در ۶ سپتامبر، رودخانه کرافسیدوناس، که از کوه پلیون سرچشمه می‌گیرد، در سواحل خود در ولس طغیان کرد و یک پل را ویران ساختو همچنین یک خانه سالمندان را در حالی که اتومبیل‌ها، اتوبوس‌ها، درختان و دیگر زباله‌ها را در طول مسیر با خود می‌کشیدند. در ۷ سپتامبر، بزرگراه اصلی یونان بین آتن و تسالونیکی بسته شد و خدمات قطار بین دو شهر به حالت تعلیق درآمد. در تسالی، ساختمان‌ها و
شهر به حالت تعلیق درآمد. در تسالی، ساختمان‌ها و پل‌ها ویران شدند و کل شهرها زیر آب رفتند، جایی که بیش از ۸۰۰ نفر باید نجات می‌یافتند. در لاریسا، پس از پایان بارندگی‌ها در ۸ سپتامبر، آب همچنان به بالا آمدن رودخانه پینیوس از سواحل خود ادامه داد و به سطح ۹٫۵ متر (۳۱ فوت) رسید، در مقایسه با سطح عادی در حدود ۴ متر (۱۳ فوت). از زمان شروع بارندگی، سرویس نقشه‌برداری سریع برنامه کوپرنیک برای منطقه سیل در یونان فعال شد، که در آن تجزیه و تحلیل داده‌های Sentinel-1 از ۷ سپتامبر، مساحت سیل تخمینی حدود ۷۳۰۰۰ هکتار را
۷ سپتامبر، مساحت سیل تخمینی حدود ۷۳۰۰۰ هکتار را نشان داد. هواشناسان این طوفان را به عنوان بدترین طوفان یونان از زمان شروع رکوردها در سال ۱۹۳۰ طبقه‌بندی کردند. سیل در تسالی که حدود ۱۵ درصد از تولید کشاورزی یونان را تأمین می‌کند، محصولات کشاورزی را برای باقیماندهٔ سال از بین برد و خسارت‌های طولانی مدت جدی به بار آورد. از آنجا که لایه ضخیم گل، خاک را به‌طور کلی نابارور می‌کند، و تا پنج سال طول می‌کشد تا دوباره کاملاً کاربردی شود. فرماندار تسالی، کوستاس آگوراستوس، به ERT گفت خسارت طوفان در این منطقه بیش از ۲
به ERT گفت خسارت طوفان در این منطقه بیش از ۲ میلیارد یورو برآورد شده‌است. در ۱۰ سپتامبر، چهار جسد در یونان پیدا شد که تعداد کشته‌شدگان در این کشور را به ۱۵ نفر افزایش داد و دو نفر نیز همچنان مفقود هستند. ترکیه. در روزهای اولیهٔ طوفان، پنج نفر در ترکیه در جریان سیل در قرقلرایلی کشته شدند. دو تن دیگر نیز در باشاک‌شهر و کوچک‌چکمجه کشته شدند. بلغارستان. روستاهای واقع در سواحل دریای سیاه و نزدیک آن در استان بورگاس در جنوب شرقی بلغارستان از جمله کوستی و آراپیا به زیر آب رفتند و اهالی آنجا تخلیه شدند. لیبی. در
به زیر آب رفتند و اهالی آنجا تخلیه شدند. لیبی. در درنه، مرگ دست کم ۲۰۰۰ نفر پس از فروریختن دو سد تأیید شد که باعث ایجاد خسارت‌های فاجعه‌بار در سراسر منطقه پس از سرریز شدن وادی درنا از سواحل آن به اندازه ۵۰ متر (۱۶۰ فوت) در هر طرف شد. اسامه حماده، نخست‌وزیر دولت ثبات ملی که شرق لیبی را کنترل می‌کند، اظهار داشت که محله‌های مسکونی از بین رفته‌است. ویدئوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که خودروها در سیل غرق شده‌اند. چهار پل هم ویران شده در حالی که هشام مکاوی وزیر دولت گفت که ۲۵٪ درنه ناپدید
که هشام مکاوی وزیر دولت گفت که ۲۵٪ درنه ناپدید شده‌است. بیمارستان‌ها در شهر از کار افتاده‌اند پس از ریزش دو سد تأیید شد که در آزاد شدن حدود ۳۰ میلیون متر مکعب آب برابر گزارش‌ها دست کم ۱۱٬۳۰۰ نفر قربانی شده‌اند.ان‌بی‌سی نیوز ویدیو مصر. در ۱۱ سپتامبر توفند دانیل به مصر رسید. بخش‌هایی از منطقهٔ شمال غرب کشور بارندگی متوسطی را تجربه کردند
فرانک کندال (۱۷ ژانویه ۱۸۵۸–۱۵ نوامبر ۱۹۳۷) یک مورخ هنر، ویراستار و نویسنده انگلیسی بود، وی پسر نویسنده و ناشر جوزف کندال بود. او از نزدیک در مدیریت و تهیه گزارش‌های مجموعه‌ای از نمایشگاه‌های بین‌المللی که در دهه ۱۸۸۰ در لندن برگزار شد، مشارکت داشت و کتابخانه هنری موزه کنزینگتون جنوبی و همچنین بعدها موزه ویکتوریا و آلبرت را فهرست‌بندی کرد. در سال ۱۸۹۱، او منشی و کتابدار مؤسسه جامائیکا در کینگستون شد و مطالب زیادی در مورد تاریخ جزیره نوشت. او کتابخانه مرجع هند غربی را در سال ۱۸۹۴ ایجاد کرد که در سال ۱۹۷۹ به
غربی را در سال ۱۸۹۴ ایجاد کرد که در سال ۱۹۷۹ به هسته کتابخانه ملی جامائیکا تبدیل شد. اوایل زندگی و خانواده. فرانک کندال در ۱۷ ژانویه ۱۸۵۸ در لندن به دنیا آمد، او پسر نویسنده، عکاس و ناشر جوزف کندال (۱۸۱۸–۱۸۹۵) و همسرش سارا بود. پس از حضور در مدارس خصوصی، او در کینگز کالج لندن پذیرفته شد و در سال ۱۸۷۵ آن را ترک کرد.