payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صدف‌ها (یا «کشاورزی‌درایی») به یک سامانه خود پشتیبانی تبدیل شود. صدف‌ها همچنین می‌توانند در تکنیک‌های کشت چند گونه‌ای مورد استفاده قرار گیرند، جایی که صدف‌ها می‌توانند از ضایعات تولید شده توسط ارگانیسم‌های سطح پروردگی بالاتر استفاده کنند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی: منابعی برای مطالعه بیشتر. متون و ژورنال‌های علمی. متون علمی در مورد کشاورزی دریایی را می‌توان در مجلات علمی زیر یافت:
محمد جواد تهرانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره چهارم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
مرز عراق و کویت ۲۵۴ کیلومتر (۱۵۸ مایل) طول دارد و از یک نقطه مرزی سه‌گانه با عربستان سعودی در غرب تا ساحل خلیج فارس در شرق امتداد دارد. شرح. این مرز از غرب در نقطه تلاقی سه کشور کویت و عربستان عراق در وادی الباطن شروع می‌شود و این وادی را به سمت شمال شرق دنبال می‌کند. سپس مرز به سمت شرق می‌چرخد و خط مستقیمی را برای ۳۲ دنبال می‌کند تا اینکه به شکل خط مستقیم دیگری به طول ۲۶ کیلومتر به سمت جنوب شرق منحرف می‌شود. این مرز در پیوندگاه خور عبدالله و خور صبیه در مقابل جزیره حاج به ساحل رسیده و پایان می‌یابد.
در مقابل جزیره حاج به ساحل رسیده و پایان می‌یابد. پیشینه. از نظر تاریخی هیچ مرز مشخصی در این بخش از شبه جزیره عربستان وجود نداشت. در آغاز قرن بیستم، امپراتوری عثمانی بر عراق کنونی سلطه داشت و بریتانیا به عنوان قَیّم، کویت را در کنترل خود داشت. بریتانیا و امپراتوری عثمانی قلمرو نفوذ خود را از طریق خطوط موسوم به «آبی» و «بنفش» در سال‌های ۱۹۱۳–۱۹۱۴ تقسیم کردند که به موجب آن عثمانی‌ها ادعاهای بریتانیا بر کویت را که از بین‌النهرین عثمانی در امتداد «خط سبز» وادی الباطن تقسیم شده بود، به رسمیت شناختند. ("نقشه را
الباطن تقسیم شده بود، به رسمیت شناختند. ("نقشه را در سمت چپ ببینید"). در جریان جنگ جهانی اول، شورش اعراب با حمایت بریتانیا موفق شد عثمانی‌ها را از اکثر مناطق خاورمیانه بیرون کند. در نتیجه قرارداد مخفی سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ بین انگلیس و فرانسه امضا شد، بریتانیا کنترل ولایت‌های عثمانی موصل، بغداد و بصره را به دست آورد. انگلیس در سال ۱۹۲۰ این سه ولایت را در چارچوب جدیدی به نام عراق تحت قیمومت بریتانیا قرار داد. در سال ۱۹۳۲، سالی که پادشاهی عراق استقلال یافت، بریتانیا تأیید کرد که مرز بین عراق و کویت در
بریتانیا تأیید کرد که مرز بین عراق و کویت در امتداد وادی الباطن خواهد بود و همچنین تأیید کرد که جزایر بوبیان و وربه متعلقبه کویت هستند. اما موقعیت دقیق خط مستقیم شمالی در بخش‌های نزدیک سَفوان مبهم باقی ماند. کویت در سال ۱۹۶۱ استقلال خود را به دست آورد، اگرچه عراق این منطقه را بخشی از عراق می‌دانست و از به رسمیت شناختن آن خودداری می‌کرد، اما بعداً پس از نمایش قدرت توسط بریتانیا و اتحادیه عرب در حمایت از کویت، از این ادعای خود عقب‌نشینی کرد. پیمان دوستی در سال ۱۹۶۳ امضا شد که به موجب آن عراق مرز ۱۹۳۲ را به
۱۹۶۳ امضا شد که به موجب آن عراق مرز ۱۹۳۲ را به رسمیت شناخت با وجود این، در طول دهه بعد، عراق اغلب بر سر موضوع دسترسی به دریا و ادعای سنتی خود بر کویت ایجاد مناقشه می‌کرد، به ویژه در سال ۱۹۷۳ با درگیری مرزی سامیتا در سال ۱۹۷۳. در سال ۱۹۹۰ عراق به کویت حمله کرد و آن را ضمیمه خاک خود ساخت. این اقدام باعث جنگ خلیج فارس شد که درپی آن حاکمیت کویت احیا شد. در ژوئیه ۱۹۹۲ موضوع تعیین مرزها به سازمان ملل ارجاع شد و سازمان ملل به‌طور دقیق مرز را ترسیم کرد و سپس آن را بر روی زمین نیز علامت‌گذاری کرد. این علامت‌گذاری
بر روی زمین نیز علامت‌گذاری کرد. این علامت‌گذاری خط ۱۹۳۲ را با برخی تغییرات کوچک دنبال می‌کند این مرز در ابتدا توسط کویت پذیرفته شد اما عراق نه. عراق سرانجام در نوامبر ۱۹۹۴ مرز را پذیرفت. هیئت دیدبان عراق-کویت سازمان ملل متحد در جریان دوره ۱۹۹۱–۲۰۰۳ این مرز را زیر نظر داشت. روابط بین دو کشور از زمان سقوط صدام حسین در سال ۲۰۰۳ بهبود یافته‌است. حصار مرزی. حصار مرزی عراق-کویت () یک حفاظ ۱۹۰ کیلومتری است که میان دو کشور ساخته شده‌است. دو سوی این حصار مرزی ۹٫۷ کیلومتر در داخل خاک عراق و ۴٫۸ کیلومتر در داخل خاک
در داخل خاک عراق و ۴٫۸ کیلومتر در داخل خاک کویت قرار دارد و در سراسر طول مرز مشترک آنها، یعنی از عربستان سعودی تا خلیج فارس کشیده شده‌است. این حفاظ با مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد ساخته شد و هدف آن توقف تهاجم مجدد عراق به کویت اعلام شده است، اگرچه چنین حصاری در برابر لشکرکشی با تانک و هواپیما تأثیری ندارد. این مانع مرزی، ساخته شده از حصارهای برق‌دار و سیم خاردار، خندقی به پهنای ۴٫۶ متر و عمق ۴٫۶ متر را در امتداد خود دارد. صدها سرباز، چندین قایق گشتی و بالگرد از آن محافظت می‌کنند. ساخت سد در سال ۱۹۹۱
بالگرد از آن محافظت می‌کنند. ساخت سد در سال ۱۹۹۱ آغاز شد. در ژانویه ۲۰۰۴، کویت تصمیم گرفت یک مانع آهنی ۲۱۷ کیلومتری جدید در امتداد مرز خود با عراق نصب کند. هزینه این دیوار ۲۸ میلیون دلار برآورد می‌شود. جاده‌های آسفالته نیز برای تسهیل تردد مرزبانان ساخته شده‌است.
نقد خاورمیانه یک مجله مطالعات خاورمیانه است که توسط تیلور و فرانسیس برای مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه لوند منتشر شده‌است. یک گروه نویسنده، اولین شماره نشریه «"نقد: مطالعات انتقادی خاورمیانه»" را در پاییز ۱۹۹۲ منتشر کرد. تا ۱۸ سال بعد، دانشگاه هملاین، به‌عناون خانه آکادمیک مجله باقی ماند، در حالی که نام مجله در سال ۲۰۰۹ به "نقد خاورمیانه" تغییر کرد. اریک هوگلاند در ژانویه ۱۹۹۵ به عنوان سردبیر تمام وقت مجله منصوب شد و از سال ۲۰۰۲ مجله توسط تیلور و فرانسیس منتشر شد.
والیبال یکی از ورزش‌های بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۱ است که با حضور هشت تیم در بخش مردان و هشت تیم در بخش زنان از ۸ تا ۱۵ اوت ۲۰۲۲ در قونیه، ترکیه برگزار شده‌است. مسابقات مردان. مرحله گروهی. گروه A. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; مرحله حذفی. &lt;section begin=knockout /&gt;&lt;section end=knockout /&gt; مسابقات زنان. مرحله گروهی. گروه A. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; مرحله حذفی. &lt;section
مرحله حذفی. &lt;section begin=knockout /&gt;&lt;section end=knockout /&gt;
ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات در سال ۱۳۸۲ به فرمان سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، تشکیل شد. نوع فعالیت ستاد، غیردولتی، داوطلبانه و غیرانتفاعی است و حوزه فعالیت آن بین المللی است و مدت فعالیت، از تاریخ تأسیس نامحدود است، عتبات عالیات، بودجه سال ۱۴۰۱ این ستاد ۱۳۰۰ میلیارد تومان است. این ستاد تحت عنوان تشکلی مردم‌نهاد در وزارت کشور ایران ثبت شده‌است و قاسم سلیمانی از همان آغاز با حکم سید علی خامنه‌ای مسئول مستقیم تشکیل ستاد و نظارت بر آن بود. تا مرداد ۱۳۹۸ حسن پلارک ریاست این ستاد را بر عهده
تا مرداد ۱۳۹۸ حسن پلارک ریاست این ستاد را بر عهده داشت که محمد جلال‌مآب جانشین او شد. ستاد بازسازی عتبات عالیات در بسیاری شهرهای عراق مانند نجف، کربلا، کاظمین، کوفه، سامرا، مسیب و بلد فعالیت دارد و از سال ۱۳۹۳، فعالیت‌های خود را در سوریه هم شروع کرده‌است. تا سال ۱۳۹۹، نزدیک به سه هزار نفر تحت عنوان نیروهای جهادی این ستاد در دو کشور عراق و سوریه فعالیت می‌کردند. یکی از پروژه‌های مهم این ستاد در عراق، پروژه مشهور به صحن حضرت زهرا در کنار حرم علی بن ابی‌طالب در عراق است که از آن به عنوان دومین بنای مسقف جهان
عراق است که از آن به عنوان دومین بنای مسقف جهان اسلام نام برده شده و بودجه اولیه آن در سال ۱۳۹۰، هفتصد میلیارد تومان معادل ۵۸۰ میلیون دلار برآورد شده بود.
تونگ کیت سیونگ () کاراته‌کا اهل برونئی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز کومیته زیر ۷۵- کیلوگرم در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ اشاره کرد.
منیر ابوکشک () بوکسور اهل فلسطین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
در امپراتوری مقدس روم، اصطلاح جمعی شهرهای آزاد و امپراتوری (به شهر آزاد امپراتوری ('), ) از قرن پانزدهم برای نشان دادن یک شهر خودمختار استفاده می‌شد که دارای مقدار مشخصی از خودمختاری بود و در انجمن امپراتوری نشان داده می‌شد. یک شهر امپراتوری وضعیت بی‌واسطه امپراتوری را داشت، و به این ترتیب، تنها تابع امپراتور مقدس روم بود، در مقابل یک شهر یا شهر سرزمینی (') که تابع یک شاهزاده سرزمینی بود چه یک لرد کلیسایی (شاهزاده-اسقف) یا یک شاهزاده سکولار (دوک - )، مارگراف، کنت (گراف")، و غیره. ریشه. تکامل برخی از شهرهای
کنت (گراف")، و غیره. ریشه. تکامل برخی از شهرهای آلمان به نهادهای قانون اساسی خودگردان امپراتوری، کندتر از شاهزادگان سکولار و کلیسایی بود. در طول قرون سیزدهم و چهاردهم، برخی از شهرها اساساً به دلایل مالی توسط امپراتور به عنوان شهرهای امپراتوری ارتقا یافتند ('). ; '. آن شهرهایی که توسط پادشاهان و امپراتوران آلمانی در قرون ۱۰ تا ۱۳ تأسیس شده بودند و در ابتدا توسط مباشران سلطنتی/امپراتوری اداره می‌شدند (") به تدریج استقلال یافتند، زیرا قضات شهر آنها وظایف اداری و قضایی را بر عهده گرفتند. برخی از نمونه‌های
و قضایی را بر عهده گرفتند. برخی از نمونه‌های برجسته عبارتند از کلمار، آگنو و مولوز در آلزاس یا ممینگن و رافنسبورگ در سوابیای علیا. شهرهای آزاد (' ; ') آنهایی مانند بازل، آوگسبورگ، کلن یا استراسبورگ بودند که در ابتدا تحت فرمان یک شاهزاده - اسقف قرار گرفتند و به همین ترتیب، به تدریج از آن ارباب استقلال یافتند. در موارد معدودی، مانند کلن، ارباب کلیسایی سابق به ادعای حق اعمال برخی از امتیازات فئودالی باقیمانده بر شهر آزاد ادامه داد، ادعایی که تقریباً تا پایان امپراتوری منجر به دعواهای دائمی شد. با گذشت زمان،
امپراتوری منجر به دعواهای دائمی شد. با گذشت زمان، تفاوت بین شهرهای امپراتوری و شهرهای آزاد به‌طور فزاینده‌ای مبهم شد، به طوری که آنها در مجموع به عنوان «شهرهای آزاد امپراتوری» یا «شهرهای آزاد و امپراتوری» شناخته شدند و در اواخر قرن پانزدهم بسیاری از شهرها شامل «آزاد» و هم «امپراتوری» بودند. مانند سایر املاک امپراتوری، آنها می‌توانستند جنگ کنند، صلح کنند و تجارت خود را کنترل کنند، و اجازه دخالت کمی از خارج را می‌دادند. در اواخر قرون وسطی، تعدادی از شهرهای آزاد مانند اتحادیه هانزا یا Décapole آلزاس، برای
آزاد مانند اتحادیه هانزا یا Décapole آلزاس، برای ترویج و دفاع از منافع خود. اتحادیه‌های شهری ("") را تشکیل دادند. در طول قرون وسطی، شهرها - اگرچه به ندرت - آزادی از دست رفته خود را از طریق فراز و نشیب‌های سیاست قدرت به دست آوردند. برخی از شهرهای مورد علاقه منشور با هدیه به دست آوردند. دیگران یکی را از شاهزاده‌ای خریدند که به بودجه نیاز داشت. برخی آن را با زور اسلحه در طول قرن‌های پرآشوب ۱۳ و ۱۴ به دست آوردند و برخی دیگر در همان دوره امتیازات خود را به همین ترتیب از دست دادند. برخی از شهرها از طریق خلاء
ترتیب از دست دادند. برخی از شهرها از طریق خلاء ایجاد شده توسط انقراض خانواده‌های مالک آزاد شدند، برخی نیز داوطلبانه خود را تحت حمایت یک حاکم سرزمینی قرار دادند و بنابراین استقلال خود را از دست دادند. تعداد کمی مانند پروتستان که در سال ۱۶۰۵ به دوک‌نشین کاتولیک بایرن ضمیمه شد، توسط امپراتور به دلایل واقعی یا ساختگی، از امتیاز به عنوان یک شهر آزاد محروم شد. با این حال، این به ندرت پس از اصلاحات رخ داد، و از شصت شهر آزاد امپراتوری که در پیمان وستفالی باقی ماندند، همه به جز ده شهر آلزاس (که در اواخر قرن هفدهم
همه به جز ده شهر آلزاس (که در اواخر قرن هفدهم توسط فرانسه ضمیمه شدند) تا زمان میانجی گری در سال ۱۸۰۳ به حیات خود ادامه دادند. . تمایز بین شهرهای آزاد امپراتوری و سایر شهرها. تقریباً چهار هزار شهر و شهرک در امپراتوری وجود داشت، اگرچه در حدود سال ۱۶۰۰ میلادی بیش از نه دهم آنها کمتر از یک هزار نفر سکنه داشتند. در اواخر قرون وسطی، کمتر از دویست مورد از این مکان‌ها از وضعیت شهرهای آزاد امپراتوری برخوردار بودند، و برخی از آن‌ها فقط برای چند دهه از این امتیاز برخوردار بودند. ثبت مالیات نظامی امپراتوری ("") در سال
بودند. ثبت مالیات نظامی امپراتوری ("") در سال ۱۵۲۱، هشتاد و پنج شهر از این قبیل را فهرست کرد و این رقم تا زمان صلح آوگسبورگ در سال ۱۵۵۵ به شصت و پنج شهر کاهش یافت. از پیمان صلح وستفالی در سال ۱۶۴۸ تا ۱۸۰۳، تعداد آنها در حدود پنجاه شهر بود. بر خلاف شهرهای آزاد امپراتوری، دسته دوم شهرها و شهرک‌ها که اکنون «شهرهای سرزمینی» نامیده می‌شوند تابع یک ارباب کلیسایی یا غیر روحانی بودند، و در حالی که بسیاری از آنها به درجات مختلف از خودگردانی برخوردار بودند، این امر مخاطره آمیزی بود. امتیازی که ممکن است به خواست
مخاطره آمیزی بود. امتیازی که ممکن است به خواست ارباب محدود یا لغو شود. با بازتاب ساختار پیچیده قانون اساسی امپراتوری مقدس روم، دسته سوم، متشکل از شهرهای "نیمه خودمختار" که به هیچ‌یک از این دو نوع تعلق نداشتند، توسط برخی از مورخان متمایز شده‌است. اینها شهرهایی بودند که اندازه و قدرت اقتصادی آنها برای حفظ استقلال قابل توجهی از اربابان سرزمینی اطراف برای مدت قابل توجهی کافی بود، حتی اگر هیچ حق رسمی برای استقلال وجود نداشت. این شهرها معمولاً در قلمروهای کوچکی قرار داشتند که دارای حاکم ضعیفی بود. با این حال،
قرار داشتند که دارای حاکم ضعیفی بود. با این حال، آنها در میان انبوه شهرها و شهرهای سرزمینی استثنا بودند. شهرهای هر دو دسته اخیر معمولاً در شوراهای سرزمینی حضور داشتند، اما در انجمن امپراتوری حضور نداشتند. سازمان. شهرهای آزاد امپراتوری تا سال ۱۴۸۹ رسماً به عنوان املاک امپراتوری خود در انجمن امپراتوری پذیرفته نشدند، و حتی در آن زمان نیز آرای آنها معمولاً فقط مشورتی در نظر گرفته می‌شد ("") در مقایسه با نیمکت امرای انتخابگر و شاهزادگان. شهرها در انجمن امپراتوری خود را به دو گروه یا نیمکت تقسیم کردند، رنیش و
خود را به دو گروه یا نیمکت تقسیم کردند، رنیش و نیمکت سوابی. همین شهرها از جمله ۸۵ شهر آزاد امپراتوری بودند که در "رایشماتریکل" ۱۵۲۱ فهرست شده بودند، برنامه مالیات ملکی و نظامی امپراتوری که بیش از یک قرن برای ارزیابی کمک‌های تمام املاک امپراتوری در صورت اعلام رسمی جنگ توسط انجمن امپراتوری تعیین و استفاده می‌شد. سهم نظامی و پولی هر شهر در پرانتز نشان داده شده‌است (به عنوان مثال کلن (۳۰-۳۲۲-۶۰۰) به این معنی است که کلن باید ۳۰ سوار، ۳۲۲ پیاده و ۶۰۰ طلا فراهم می‌کرد). این اعداد معادل یک "simplum" هستند. در صورت
این اعداد معادل یک "simplum" هستند. در صورت نیاز، انجمن می‌تواند به دومین و سومین روش "رأی دهد"، در این صورت سهم هر یک از اعضا دو یا سه برابر می‌شود. در آن زمان، شهرهای آزاد امپراتوری ثروتمند تلقی می‌شدند و به عنوان مثال، سهم پولی نورنبرگ، اولم و کلن به اندازه انتخاب‌کنندگان (ماینتس، تریر، کلن، پفالتس، زاکسن، براندنبورگ) و دوک‌های وورتمبرگ و لورن بود. فهرست زیر شامل ۵۰ شهر آزاد امپراتوری است که در انجمن امپراتوری سال ۱۷۹۲ شرکت کردند. آنها با توجه به ترتیب رای خود در نیمکت‌های رانیش و سوابین لیست شده‌اند.
رای خود در نیمکت‌های رانیش و سوابین لیست شده‌اند. نیمکت سوابین. در زمان صلح وستفالی، شهرها یک «انجمن» رسمی سوم و رای کامل آنها را تشکیل می‌دادند ("")، اگرچه آنها نتوانستند برابری نمایندگی را با دو کالج دیگر تضمین کنند. برای جلوگیری از این احتمال که در صورت تساوی بین انتخاب کنندگان و شاهزادگان، رأی تعیین‌کننده داشته باشند، تصمیم گرفته شد که آنها ابتدا تصمیم بگیرند و سپس با شهرها مشورت کنند. علیرغم این وضعیت تا حدی نابرابر شهرها در عملکرد انجمن امپراتوری، پذیرش کامل آنها در آن نهاد فدرال برای روشن شدن وضعیت
کامل آنها در آن نهاد فدرال برای روشن شدن وضعیت تا کنون نامشخص آنها و مشروعیت بخشیدن به وجود دائمی آنها به عنوان املاک امپراتوری تمام عیار بسیار مهم بود. طبق قانون اساسی شهر کوچک آزاد امپراتوری ایسنی برابر با پادشاهی براندنبورگ بود. (اگر به هیچ وجه اجرا نشد)
پراواستاتین که با نام تجاری Pravachol فروخته می‌شود، یک داروی از دسته استاتین‌ها است که برای پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی در افراد در معرض خطر و برای درمان چربی‌های غیرطبیعی استفاده می‌شود. باید همراه با تغییر رژیم غذایی، ورزش و کاهش وزن استفاده شود. شکل مصرفی این دارو خوراکی است. عوارض جانبی رایج شامل درد مفاصل، اسهال، حالت تهوع، سردرد و دردهای عضلانی است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل رابدومیولیز، مشکلات کبدی و دیابت باشد. استفاده در دوران بارداری ممکن است به جنین آسیب برساند. مانند تمام استاتین‌ها،
است به جنین آسیب برساند. مانند تمام استاتین‌ها، پراواستاتین با مهار HMG-CoA ردوکتاز، آنزیمی که در کبد یافت می‌شود و در تولید کلسترول نقش دارد، عمل می‌کند. پراواستاتین در سال ۱۹۸۰ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۹ برای استفاده پزشکی تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۲۰ میلیون نسخه، سی و دومین داروی رایج در ایالات متحده بود. تداخلات دارویی. برخی داروهایی که نباید با پراواستاتین مصرف شوند در زیر فهرست
که نباید با پراواستاتین مصرف شوند در زیر فهرست شده‌اند. باید توجه داشت که همه تداخلات تنها به موارد زیر خلاص نمی‌شود: ترکیب فنوفیبرات با پراواستاتین برای استفاده در اتحادیه اروپا تأیید شده‌است.
سیم خاردار حلقوی نوعی سیم خاردار است که شکل آن به صورت پیچه‌هایی بزرگ است. شکل حلقوی این نوع سیم‌خاردار می‌تواند به سهولت حمل و نقل آن و همچنین ایجاد موانع پهن‌تر و سخت‌گذرتر کمک کند. از این نوع سیم‌خاردار در پادگان‌ها و همچنین در محیط‌های غیرنظامی، مانند زندان، بازداشتگاه یا برای کنترل شورش‌ها یا جلوگیری از سرقت استفاده می‌شود.
اکرم النور (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل یمن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
کمال مردوف (؛ زادهٔ ) جوجیتسوکار اهل ترکمنستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اکستریم رولز (به انگلیسی: Extreme Rules) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۸ اکتبر ۲۰۲۲ در مجموعه ورزشی ولز فارگو سنتر در شهر فیلادلفیا ایالت پنسیلوانیا برگزار شد. این، چهاردمین دوره از اکستریم رولز از زمان آغاز این رویداد در سال ۲۰۰۹ بود. شش مسابقه در این رویداد برگزار شد که همه آنها تحت شرایط قوانین خشونت بار (Hardcore Rules) برگزار شد. در مسابقه اصلی این رویداد، مت ریدل ، ست رولینز را با سابمیمشن در یک مسابقه گودال مبارزه
رولینز را با سابمیمشن در یک مسابقه گودال مبارزه (Fight Pit) که دنیل کورمیه به عنوان داور ویژه حضور داشت، شکست داد. در سایر مسابقات مهم، فین بلر توانست ادج را در مسابقه آی کُوییت شکست دهد. راندا روزی با سابمیشن در یک مسابقه اکستریم رولز لیو مورگان را برد تا برای دومین بار قهرمان کمربند زنان اسمک‌دان شود و همچنین براولینگ بروتس (شیمس، ریج هالند، و بوچ) در مسابقه تگ تیم شش نفره، ایمپریوم (گانتر، لودویگ کایزر و جیووانی وینچی) را شکست دادند. این رویداد همچنین شاهد بازگشت بری وایت بود که از پایان قرارداد خود در
بازگشت بری وایت بود که از پایان قرارداد خود در جولای ۲۰۲۱ دیگر در کمپانی دبلیودبلیوئی حضور نداشت. زمینه سازی. اکستریم رولز شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند. بیشتر مسابقات اکستریم رولز همان‌طور که از نامش پیداست تحت قواعد مسابقات خشونت‌بار (به انگلیسی: Hardcore Rules) برگزار
خشونت‌بار (به انگلیسی: Hardcore Rules) برگزار می‌شود.
هان جینگ (; ) ووشوکار زن اهل ماکائو بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
جبجات روستایی در شهرستان طاقه استان ظفار در پادشاهی عمان است. جمعیت آن بر پایهٔ سرشماری مرکز ملی آمار و اطلاعات دولتی در سال ۲۰۱۰، ۶۰۰۰ تن برآورد شده است.
راه‌آهن بینا خزری، راه‌آهن ترانس خزری که راه‌آهن آسیای مرکزی نیز خوانده می‌شود (به انگلیسی:Trans-Caspian Railway به ) راه‌آهنی است که مسیر جاده ابریشم را از طریق بیشتر غرب آسیای مرکزی دنبال می‌کند. این مسیر ریلی توسط امپراتوری روسیه در طول گسترش آن به آسیای مرکزی در قرن ۱۹م میلادی ساخته شد. این راه‌آهن در سال ۱۸۷۹ میلادی و پس از پیروزی روسیه بر خوقند راه اندازی شد. در اصل هدف از ساخت این راه‌آهن برای هدفی نظامی و برای تسهیل و کمک به ارتش امپراتوری روسیه در اقدامات علیه مقاومت محلی در برابر حکومت آنها تشکیل
علیه مقاومت محلی در برابر حکومت آنها تشکیل شد. با این حال، زمانی که جرج کرزن از این راه‌آهن بازدید کرد، اظهار داشت که اهمیت این راه‌آهن فراتر از کنترل نظامی محلی است و منافع بریتانیا در آسیا را تهدید می‌کند. تاریخ. ساخت و ساز. در سال ۱۸۷۹ میلادی ساخت یک راه‌آهن با «» به شهر سردار در ارتباط با فتح شرق دریای خزر () توسط امپراتوری روسیه و توسط ژنرال آغاز شد. به سرعت به گیج استاندارد روسی تغییر یافت و ساخت و ساز تا عشق آباد و مرو (مری امروزی) تحت فرماندهی در سال ۱۸۸۶ میلادی تکمیل شد. در ابتدا این خط از در
سال ۱۸۸۶ میلادی تکمیل شد. در ابتدا این خط از در دریای خزر شروع می‌شد، اما پایانه بعداً به سمت شمال به بندر ترکمن‌باشی منتقل شد. این راه‌آهن در سال ۱۸۸۸ میلادی از طریق بخارا به سمرقند رسید و در آنجا به مدت ده سال متوقف شد تا اینکه در سال ۱۸۹۸ میلادی به تاشکند و اندیجان گسترش یافت. پل دائمی بر روی آمودریا تا سال ۱۹۰۱ میلادی تکمیل نشد و تا آن زمان قطارها از روی یک سازه چوبی ضعیفی عبور می‌کردند که اغلب در اثر سیل آسیب می‌دید. در اوایل سال ۱۹۰۵ میلادی، یک کشتی طراحی شده برای حمل قطار از Krasnovodsk به باکو در
طراحی شده برای حمل قطار از Krasnovodsk به باکو در آذربایجان و دیگر نقاط در دریای خزر وجود داشت. که راه‌آهن نظامی بین خزری را با شبکه سایر راه‌آهن‌های روسیه و اروپا متصل می‌کند در سال ۱۹۰۶ میلادی تکمیل شد. تأثیر اقتصادی. راه‌آهن امکان افزایش گسترده در میزان صادرات پنبه از منطقه را فراهم کرد. این میزان از در سال ۱۸۸۸ به ۳٬۵۸۸٬۰۲۵ در سال ۱۸۹۳میلادی افزایش یافت. همچنین شکر، نفت سفید، چوب، آهن و مصالح ساختمانی به منطقه وارد شد. این ارقام تجاری رو به افزایش توسط فرماندار کل برای بحث در مورد گسترش تاشکند استفاده
فرماندار کل برای بحث در مورد گسترش تاشکند استفاده شد، در حالی که بازرگانی به نام «NI Reshetnikov» بودجه‌های خصوصی را برای همین هدف پیشنهاد کرد. انقلاب و جنگ داخلی. این راه‌آهن مهم‌ترین وسیله ارتباطی در این منطقه بود و کارگران راه‌آهن از فعالان اصلی انقلاب روسیه بودند. این سی و پنج کارگر راه‌آهن بودند که در ۲ مارس ۱۹۱۷ میلادی «» را تأسیس کردند. آنها حکم کردند که اداره راه‌آهن باید از عشق آباد خارج شود و کمیسر فرولف را به آن شهر فرستادند، حرکتی که محبوبیت نداشت. به نوبه خود، کارگران راه‌آهن در امتداد انتهای
به نوبه خود، کارگران راه‌آهن در امتداد انتهای غربی راه‌آهن شروع به جدایی از تاشکند با گرایش بلشویک کردند و «» را در ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸ میلادی راه‌اندازی کردند. هم راه‌آهن و هم کارگران نقش مهمی در جنگ داخلی روسیه داشتند. نیروهای ارتش هند بریتانیا در برخی از نبردها در طول خط راه‌آهن شرکت کردند. تاشکند سنگر مهمی برای ارتش سرخ بود. تحت اتحاد جماهیر شوروی. در دوره شوروی و پس از آن، این راه‌آهن از تاشکند اداره می‌شد. مسیر. راه‌آهن از ساحل شرقی دریای خزر در ترکمن باشی (Krasnovodsk) شروع می‌شود و به سمت جنوب شرقی، در
(Krasnovodsk) شروع می‌شود و به سمت جنوب شرقی، در امتداد لبه بیابان قره‌قوم حرکت می‌کند. تقاطع مهم مسیر و انبار تعمیرات لکوموتیو در شهر برکت (Gazandjyk سابق) حدود واقع شده در شرق است. همچنین در این نقطه راه‌آهن ترانس خزر با راه‌آهن فراملی شمال-جنوب تازه احداث شده دچار تقاطع می‌شود. (این راه‌آهن فراملی روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و ایران را به هم متصل می‌کند و به خلیج فارس ختم می‌شود .) پس از برکت، مسیر به موازات کانال قره‌قوم حرکت می‌کند. از اشک آباد (عشق آباد) می‌گذرد و به سمت جنوب شرقی ادامه می‌یابد و
آباد) می‌گذرد و به سمت جنوب شرقی ادامه می‌یابد و دامنه کوه‌های کپه داغ را در آغوش می‌گیرد و از تجن می‌گذرد. در تجن، یک راه‌آهن مدرن منشعب می‌شود که به سمت مرز ایران در سرخس و از آنجا به مشهد در ایران می‌رود. از تجن، مسیر ریلی ترانس خزر از طریق مری (مرو) به سمت شمال شرق حرکت می‌کند، جایی که یک خط شاخه‌ای ساخته شده در دهه ۱۸۹۰ میلادی به مرز افغانستان در گوشگی منتهی می‌شود و خط اصلی به ترکمن آباد (Chärjew) می‌رسد. از آنجا، شاخه ریلی که در دوره شوروی ساخته شده‌است، به سمت شمال غربی به گرگانج و از آنجا به
شده‌است، به سمت شمال غربی به گرگانج و از آنجا به قزاقستان و روسیه متصل می‌شود. خط اصلی از ترکمن آباد تا بخارا ادامه می‌یابد (جایی که یک خط فرعی ساخته شده در سال ۱۹۱۰ میلادی به ترمذ و دوشنبه منتهی می‌شود) و سپس به سمرقند می‌رسد. در سیردریا، جایی که از رودخانه سیر دریا می‌گذرد، شاخه ای ریلی از شرق به دره حاصلخیز فرغانه می‌رود. از آنجا راه‌آهن تا تاشکند ادامه دارد. در آنجا خط دیگری از شمال غربی به قزاقستان منتهی می‌شود که در آریس منشعب می‌شود و را به نووسیبیرسک تشکیل می‌دهد.
حکیم نورمحمود نهورای مشهور به نورالحکماء پزشک یهودی دربار ناصرالدین شاه بود. زندگینامه. حکیم نورمحمود نهورای در سال ۱۱۹۰ خورشیدی (۱۸۰۹ میلادی) در کاشان متولد شد. پدر او حکیم حارون کاشانی، طبیب سرشناس در دوره‌ محمودشاه قاجار بود. پسر ارشد او نورمحمود در جوانی از پدر خود طبابت یاد گرفت. او سپس برای ادامه تحصیل به تهران رفت. در راه تهران در مدت توقفش در قم، دختر یک آیت‌الله معروف در قم را شفا داد و به همین سبب وی لقب نورمحمود گرفت. در تهران او در محله عودلاجان (در کوچه‌ای که بعدها به نامش نامگذاری شد) ساکن شد.
کوچه‌ای که بعدها به نامش نامگذاری شد) ساکن شد. بعد از مدتی شهرت او در تهران زبانزد شد و ناصرالدین شاه از او درخواست کرد که پزشک دربار شود. نورمحمود به زبان‌های عبری، عربی و فارسی مسلط بود،و دانش زیادی در زمینۀ تورات و کابالا داشت. او به قرآن نیز مسلط بود و تمامی سوره‌های قرآن را حفظ بود. او اولین کسی بود که از طب سوزنی در ایران استفاده نمود. در زمانی که وی پزشک دربار بود، شبی تعدادی از دشمنانش به او حمله کردند،و با چاقو به شکم وی آسیب زدند اما به کمک ایوب پسرش که او نیز حکیم بود شکم خود را جراحی نمود و چند
که او نیز حکیم بود شکم خود را جراحی نمود و چند روز بعد سالم در دربار حاضر شد. در نخستین کارت پستال‌های ایران، عکس حکیم نورمحمود در حال تدریس به شاگردان خویش و مداوای بیماران به چاپ رسید. بعضی از اعضای خانوادۀ نورمحمود به اسلام و بعضی دیگر به بهائیت گرویدند،و بعضی دیگر به دین یهودی پایبند ماندند. بر اساس نظر مهرداد امانت، به نظر می‌رسد گرویدن به دین اسلام ظاهری و برای رهایی از محدودیت‌های شرعی اسلامی بر روی یهودیان بوده‌باشد. خاخام نهورای در ۹۰ سالگی در سال ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران درگذشت. زندگی شخصی.
در سال ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران درگذشت. زندگی شخصی. نورالحکماء با یکی از بستگان خود ازدواج کرد و صاحب شش فرزند شد. سه پسر او به نام های ایوب، افلاطون و همایون هر سه پزشک بودند. او سه دختر به نام های خانم، کشور و طوبا داشت. لقمان نهورای نماینده کلیمیان نوه او از پسرش ایوب بود.
ترابری ریلی در تاجیکستان به دلیل ساختار راه‌آهن در مجموع تنها خط راه‌آهن غیر برقی تک‌خط، و در مجموع (به صورت ) محدود می‌باشد. ساختار ریلی تاجیکستان مراکز شهری اصلی غرب تاجیکستان را با نقاط مرزی با ازبکستان متصل می‌کند. در سال ۱۹۹۹ میلادی یک خط جدید شهرهای جنوبی باختر و کولاب را به هم متصل کرد. در سال ۲۰۱۶ میلادی، خط دیگری هر دو شهر را به دوشنبه پایتخت متصل کرد و بدین ترتیب شبکه‌های راه‌آهن جنوبی و مرکزی به یکدیگر متصل شدند. شاخهٔ شمالی راه‌آهن در اطراف خجند به‌طور فیزیکی به این شبکهٔ اصلی راه‌آهن تاجیکستان