payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از جایگاه پایینی برخوردار بود. اما با عمویش لرد فیرفکس علی‌رغم اینکه تنها اشرافی مقیم مستعمرات آمریکا بود با احترام و ملاحظه رفتار می‌شد. پس از مرگ لرد فیرفکس در ۱۷۸۱، برادر مارتین، کشیش دنی مارتین فیرفکس، مالکیت نورس نک را به ارث برد و مارتین مالک گرین‌وی کورت شد. او خانم کرافورد، خانه‌دار عمویش را به عنوان معشوقه خود گرفت و در ۱۷۹۸ در تجرد درگذشت. مارتین ملک خود در گرین‌وی کورت و هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) مجاور آن را به خانه‌دار خود، بتسی پاورز واگذار کرد. برادر مارتین، دنی فیرفکس، نتوانست مالکیت املاک
برادر مارتین، دنی فیرفکس، نتوانست مالکیت املاک را به درستی حفظ کند و زمین‌های باقی‌مانده را در ۱۷۹۷ انتقال داد، بنابراین منافع خانواده‌های فیرفکس و مارتین در املاک، قبل از انحلال رسمی آن در ۱۸۰۶، پایان یافت. شهر مارتینزبورگ، ویرجینیای غربی، توسط دوستش آدام استفن برای مارتین نام‌گذاری شد. اوایل زندگی و خانواده. توماس برایان مارتین در ۱۷۳۱ در کنت، انگلستان متولد شد. او پسر دنی مارتین (۱۶۹۵–۱۷۶۲) از سالت مانور و همسرش فرانسیس فیرفکس مارتین (۱۷۰۳–۱۷۹۱) بود. پدر و مادرش در لوز، کنت ازدواج کردند. مادر مارتین،
و مادرش در لوز، کنت ازدواج کردند. مادر مارتین، دختر توماس فیرفکس، پنجمین لرد فیرفکس کامرون (۱۶۵۷–۱۷۱۰) و همسرش کاترین کولپپر فیرفکس بود. زندگی شخصی، وفات و میراث. پس از مرگ لرد فیرفکس در ۱۷۸۱، مارتین، خانم کرافورد، خانه‌دار عمویش را به عنوان معشوقه انتخاب کرد و از او صاحب یک دختر شد. خانم کرافورد چند سال تا زمان مرگش، معشوقه مارتین باقی‌ماند. دخترشان با کاپیتان بریتانیایی فرانسیس گلدارت ازدواج کرد. اما او بلافاصله پس از ازدواج، بدون مشکل خاصی درگذشت. مارتین به گلدارت، هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) از گرین‌وی
به گلدارت، هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) از گرین‌وی کورت و تعدادی برده داد. مارتین، خانه‌دار، بتسی پاورز را پس از مرگ دخترش، در گرین‌وی کورت استخدام کرد. مارتین در ۱۷۹۸ و در تجرد درگذشت. وصیت‌نامه او به تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۷۹۴ در ۱ اکتبر ۱۷۹۸ تأیید شد. در آن وصیت‌نامه، او ملک خود در گرین‌وی کورت و ۱۰۰۰ جریب (۴ کیلومتر مربع) مجاورش را به خانه‌دارش بتسی پاورز وقف کرد. پاورز همچنین «همه خانه‌های موجود در آن، وسایل خانه (به جز بشقاب و ساعت)، نیمی از اسب‌های موجود، گاو، گوسفند و گراز و ده برده به انتخاب خودش» را به
گوسفند و گراز و ده برده به انتخاب خودش» را به ارث برد. خواهران زندهٔ مارتین؛ فرانسیس، سیبیلا و آنا سوزانا مارتین «همهٔ پول‌ها و باقی‌ماندهٔ اموال شخصی» را که به پاورز وصیت نشده بود، دریافت کردند. هر یک از مجریان وصیت‌نامهٔ مارتین، ده گینه‌ای (برده) دریافت کردند. مارتین وصیت کرده بود؛ باقی‌ماندهٔ دارایی خود و هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) از گرین‌وی کورت را، در صورتی که پاورز پیش از مرگش فوت کرده باشد، توسط مجریان وصیتش؛ گابریل جونز، رابرت مکی و جان شرمن وودکاک، به قطعاتی تقسیم شده و فروخته شوند و سود حاصل از
به قطعاتی تقسیم شده و فروخته شوند و سود حاصل از آن به خواهران مارتین داده شود. پاورز همچنین یک ارابه، افسار و ۱۶۰ جریب (۰٫۶۵ کیلومتر مربع) در شهرستان استافورد در نزدیکی فالموث دریافت کرد. پس از فوت مارتین، پاورز با دبلیو کارناگی ازدواج کرد. با ادامه دادخواهی در ویرجینیا، برادر مارتین، دنی فیرفکس، نمی‌خواست برای پایان دادن به اقدامات مصادره، به آنجا برود. درعوض، او با جیمز مارکام مارشال که در زمستان ۱۷۹۳ از انگلستان دیدن کرد و نماینده ائتلاف خانواده مارشال بود که می‌خواستند لیدز مانور و ساس برانچ را بخرند،
که می‌خواستند لیدز مانور و ساس برانچ را بخرند، اما بودجه نداشتند، مذاکره کرد. پس از اینکه جان مارشال بر سر معامله مذاکره کرد و مجمع عمومی ویرجینیا قانون را تصویب کرد، گروه مارشال تأمین مالی موقت را تضمین کرد، بنابراین در ۳۰ اوت ۱۷۹۷، مارتین عنوان را انتقال داد به: «همه و هر یک از آن بخش‌ها، قطعات و قطعات زمین که بخشی از مالکیت نورس نک ویرجینیا هستند، با تمام حقوق و منافع مفید از هر ماهیتی که باشد». سپس گروه مارشال علاقه خود را به زمین‌های توسعه نیافته در مناطق مشترک‌المنافع ویرجینیا منتقل کرد. این سند
مناطق مشترک‌المنافع ویرجینیا منتقل کرد. این سند انتقال به علاقهٔ خانواده‌های فیرفکس و مارتین به مالکیت پایان داد. در ۱۷۹۹، مجمع عمومی ویرجینیا مارشال را به عنوان دارندهٔ سند قانونی مالکیت‌های باقی‌مانده فیرفکس مجاز دانست. با این حال، ائتلاف مارشال، پرداخت نهایی خود را تا ۱۸۰۶ تکمیل نکرد، زمانی که مالکیت نورس نک به‌طور رسمی منحل شد و ویرجینیا دوباره مالک قانونی زمین‌های توسعه نیافته شد.
شان استریکلند (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. استریکلند یک رزمی‌کار ترکیبی حرفه‌ای آمریکایی است. او در حال حاضر در بخش میان‌وزن مسابقات قهرمانی مبارزه نهایی (یواف‌سی) رقابت می‌کند، جایی که او قهرمان سابق میان‌وزن یواف‌سی است. او که از سال ۲۰۰۸ به صورت حرفه‌ای فعالیت می‌کند، قهرمان سابق میان‌وزن مسابقات پادشاه قفس (King of the Cage) است. در ۱۱ فوریه ۲۰۲۵، او در رتبه‌بندی میان‌وزن یواف‌سی در رتبه دوم قرار دارد.
توماس هاچینسون (Thomas Hutchinson) (زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۷۱۱ – درگذشتهٔ ۳ ژوئن ۱۷۸۰)، تاجر، مورخ و سیاستمدار برجستهٔ وفادارمانده در استان خلیج ماساچوست در سال‌های قبل از انقلاب آمریکا بود. از او به عنوان «مهم‌ترین شخصیت طرفدار وفادار در ماساچوست پیش از انقلاب» یاد شده‌است. او یک تاجر و سیاستمدار موفق بود و سال‌ها در سطوح عالی دولت ماساچوست فعال بود و از ۱۷۵۸ تا ۱۷۷۴ به عنوان معاون فرماندار و سپس فرماندار خدمت کرد. او یک شخصیت قطبی سیاسی بود که توسط جان آدامز و ساموئل آدامز به عنوان طرفدار مالیات‌های منفور
و ساموئل آدامز به عنوان طرفدار مالیات‌های منفور بریتانیا شناخته شد، علی‌رغم مخالفت اولیه او با قوانین مالیاتی پارلمان که معطوف به مستعمرات بود. لرد نورث (نخست‌وزیر بریتانیا در آن زمان) او را به دلیل نقش مهمش در تنش‌هایی که منجر به وقوع جنگ انقلابی آمریکا شد، سرزنش کرد. عمارت هاچینسون در بوستون در ۱۷۶۵ در جریان اعتراضات علیه قانون تمبر غارت شد و به مجموعه اشیاء او در مورد تاریخ اولیه ماساچوست آسیب دید. به عنوان سرپرست فرمانداری در ۱۷۷۰، او خود را در معرض حمله اوباش پس از کشتار بوستون قرار داد، پس از آن، او
اوباش پس از کشتار بوستون قرار داد، پس از آن، او دستور خروج نیروها از بوستون به قلعه ویلیام را صادر کرد. نامه‌های فراخوان او برای مختصر کردن حقوق مستعمرات در ۱۷۷۳ منتشر شد که باعث بیزاری بیش از او در مستعمره شد. ژنرال توماس گیج در مه ۱۷۷۴ به عنوان فرماندار، جایگزین او شد و او به انگلستان تبعید شد و در آنجا به دولت در مورد روش برخورد با مستعمره‌نشینان، مشاوره داد. هاچینسون علاقه عمیقی به تاریخ استعمار داشت و اسناد تاریخی زیادی را جمع‌آوری کرده بود. او یک کتاب سه جلدی به نام تاریخ خلیج ماساچوست نوشت که آخرین
سه جلدی به نام تاریخ خلیج ماساچوست نوشت که آخرین جلد آن که پس از مرگش منتشر شد، دورهٔ او را پوشش می‌داد. برنارد بیلین مورخ، دربارهٔ هاچینسون نوشت: «اگر یک نفر در آمریکا بود که ممکن بود اقداماتش نتیجه [اعتراضات و اختلافات قبل از جنگ انقلابی آمریکا] را تغییر دهد، او بود». محققان از کار هاچینسون برای نشان دادن به حاشیه رانده شدن و سرنوشت غم‌انگیز بسیاری از وفادارانی که به دلیل وابستگی‌شان به ساختار قدیمی امپراتوری در زمانی که دولت ملت مدرن در حال ظهور بود، استفاده می‌کنند. هاچینسون نمونهٔ مشکلاتی است که توسط
می‌کنند. هاچینسون نمونهٔ مشکلاتی است که توسط وفاداران تجربه شده‌است که به دلیل ایدئولوژی او و وفاداری دوگانه او به آمریکا و بریتانیا، فلج شده بود. او عشق خود به ماساچوست را فدای وفاداری خود به بریتانیای کبیر کرد، کشوری که آخرین سال‌های زندگی خود را در تبعید ناخوشایند آنجا گذراند. اوایل زندگی. توماس هاچینسون در ۹ سپتامبر ۱۷۱۱ در نورث اند بوستون، به عنوان چهارمین فرزند از دوازده فرزند توماس و سارا فاستر هاچینسون به دنیا آمد. او از مهاجران اولیه نیوانگلند، از جمله آن هاچینسون و پسرش ادوارد هاچینسون و والدینش
جمله آن هاچینسون و پسرش ادوارد هاچینسون و والدینش که هر دو از خانواده‌های تجار مرفه بودند، بود. پدرش مشغول به تجارت بازرگانی خانوادگی و فعال در محافل سیاسی، نظامی و خیریه بود و در شورای استانی خدمت می‌کرد. برادر کوچک‌تر او فاستر هاچینسون بود. توماس جوان در دوازده سالگی وارد کالج هاروارد شد و در ۱۷۲۷ فارغ‌التحصیل شد. پدرش او را زود با دنیای تجارت آشنا کرد و در کسب و کار، زیرکی خوبی از خود نشان داد. بر اساس خلاصهٔ زندگی‌نامهٔ دوران کودکی او، هاچینسون در زمانی که ۲۱ ساله شد، یک هدیه کوچک از پدرش به نام «پنج
که ۲۱ ساله شد، یک هدیه کوچک از پدرش به نام «پنج قینتال (واحد وزن، حدود ۱۰۰ گرم) ماهی» را به ۴۰۰ تا ۵۰۰ پوند تبدیل کرد. در ۱۷۳۲، زمانی که فرماندار جاناتان بلچر را در سفری دریایی به خلیج کاسکو برای مذاکره با آبناکی مِین که در آن زمان بخشی از ماساچوست بود، همراهی می‌کرد، خود را در معرض آشنایی با سیاست قرار داد. این سفر با یک کشتی انجام شد که هاچینسون مالک بخشی از آن بود. در ۱۷۳۴، با مارگارت سنفورد، نوهٔ دختری فرماندار رودآیلند، پلگ سانفورد، ازدواج کرد. میراث و خاطره. به دلیل نقش مرکزی او به عنوان نقطه کانونی
خاطره. به دلیل نقش مرکزی او به عنوان نقطه کانونی اصلی برای مخالفت با حکومت سلطنتی، شهرت هاچینسون در آمریکا به‌طور کلی بسیار ضعیف شد. اغلب از او به عنوان خائن به زادگاهش، ماساچوست و عامل آزادی یاد می‌شد. جان آدامز در ارزیابی خود دربارهٔ او بسیار تند و خشن بود. او را «بخیل» خواند و او را «درباری» توصیف کرد که دستکاری در سطوح بالاتر قدرت را برای رسیدن به اهدافش انجام می‌داد. وی همچنین مورد انتقاد شخصیت‌های سیاسی بریتانیا قرار گرفته بود: توماس پاونال پس از تبعید هاچینسون نیز همچنان با او مخالفت می‌کرد، فرانسیس
هاچینسون نیز همچنان با او مخالفت می‌کرد، فرانسیس برنارد برخی از اقدامات او را تأیید نکرد و لرد نورث باور داشت که انتشار نامه‌های او باعث شروع جنگ بود. با این حال، زندگی‌نامه‌نویسان قرن بیستم، شهرت او را احیا کرده‌اند و به دنبال توضیح این هستند که چگونه و چرا او از این طریق تخریب شده‌است. در دهه‌های اخیر، مورخان معمولاً هاچینسون را به عنوان شخصیتی غم‌انگیز ترسیم کرده‌اند که در شکاف میان حاکمانش در لندن و مردمش در ماساچوست گیر افتاده بود. به عنوان مثال، باربارا تاچمن، هاچینسون را به عنوان شخصیتی «بدبخت» و
تاچمن، هاچینسون را به عنوان شخصیتی «بدبخت» و «شخصی غم‌انگیز» نشان می‌دهد. محقق بریتانیایی دیوید کنت فیلدهاوس می‌گوید که تراژدی او به این دلیل پدید آمد که او «قربانی برخورد دو ایدئولوژیِ کهنه و ایستای خودش در مخالفت با ایدئولوژیِ معاصر و پویایش شد». کارل ال. بکر، مورخ برجسته آمریکایی می‌نویسد: «هیچ چیز، او [هاچینسون] را بیش از این خوشحال نمی‌کرد که با شایستگی و حسن نیت به پادشاه نیوانگلند، رهایی خود را از ولایت‌گرایی نشان می‌داد. به‌طور کلی عصبانیت او از آمریکا و به‌طور خاص بوستون، عصبانیت پدری مغرور و
آمریکا و به‌طور خاص بوستون، عصبانیت پدری مغرور و متصرف با فرزندی محبوب اما سرکش بود که نمی‌تواند در مقام‌های بالا برای او اعتبار در نظر بگیرد». بیلین در طول سال‌ها، تفسیر خود را تغییر داده‌است. در دههٔ ۱۹۷۰ او هاچینسون را به عنوان یک عملگرای گیج می‌دید. در ۲۰۰۴ او هاچینسون را به عنوان یک متفکر پیشامدرن به تصویر کشید که در زمانی که ایده‌های روشنگری به لطف متفکرانی مانند آدام اسمیت و تام پین در حال گسترش بود، در یک ذهنیت قدیمی گیر افتاده بود. بقایای املاک ییلاقی هاچینسون در میلتون حفظ شده‌است. قطعهٔ اصلی،
هاچینسون در میلتون حفظ شده‌است. قطعهٔ اصلی، قطعه زمینی که به عنوان مزرعهٔ فرماندار هاچینسون شناخته می‌شود، متعلق به متولیان رزرویشنز (یک سازمان غیرانتفاعی حفاظت از اماکن تاریخی که به حفظ مکان‌های طبیعی و تاریخی ماساچوست اختصاص دارد) است و در فهرست ملی مکان‌های تاریخی ثبت شده‌است و برای عموم آزاد است و ملک نزدیک ملک‌هاها است که در ۱۷۷۱ برای هاچینسون ساخته شده بود. ها ها نیز در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده‌است و هر دو ملک بخشی از منطقه تاریخی میلتون هیل هستند. بوستون که دارای بناهای شاخصی بود که به نام
هستند. بوستون که دارای بناهای شاخصی بود که به نام خانواده هاچینسون نام‌گذاری شده بود، پس از عزیمت او تلاش کرد تا نام آن‌ها را تغییر دهد.
آناتومی یک رسوایی () سریال تلویزیونی بریتانیایی با ژانر آنتولوژی و درام است، که در سال ۲۰۲۲ تولید شد. «آناتومی یک رسوایی» یک مینی‌سریال تلویزیونی درام مهیج آمریکایی است که توسط دیوید ای. کلی و ملیسا جیمز گیبسون، بر اساس رمانی به همین نام نوشته سارا وان، ساخته شده است. این سریال شامل شش قسمت است و در ۱۵ آوریل ۲۰۲۲ از نتفلیکس پخش شد.
جفری استریتفیلد (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فرشته" و "مأموران مخفی" اشاره کرد.
ریچارد مک‌کیب (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ناتینگ هیل"، "دوشس"، "بورجیا"، "اقناع"، "ونیتی فیر"، ""، "پیکی بلایندرز"، "سیندرلا"، "خداحافظ کریستوفر رابین"، "دوک"، "۱۹۱۷" و بهترین مردان اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز لارنس الیویه شده‌است.
ادموند پندلتون (Edmund Pendleton) (زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۷۲۱- درگذشتهٔ ۲۳ اکتبر ۱۸۰۳)، از طبقهٔ زارعین ویرجینیا، سیاستمدار، وکیل، قاضی و یکی از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا بود. او پیش از جنگ انقلاب آمریکا و در طول آن، در مجلس ویرجینیا خدمت کرد و تا منصب رئیس مجلس نمایندگان ترقی نمود. پندلتون در کنار جورج واشینگتن و پاتریک هنری در نخستین کنگرهٔ قاره‌ای به عنوان نمایندهٔ ویرجینیا شرکت کرد و اتحادیهٔ قاره‌ای را امضاء نمود. او همچنین مجمع‌هایی را رهبری کرد که در آنها ویرجینیا اعلام استقلال (۱۷۷۶) کرده و
که در آنها ویرجینیا اعلام استقلال (۱۷۷۶) کرده و قانون اساسی ایالات متحده آمریکا (۱۷۸۸) را پذیرفت. برعکس رقیب سیاسی هم‌عصرش هنری، او فردی میانه‌رو و در آغاز به صلح و آشتی امیدوارتر از شورش و طغیان بود. پندلتون به همراه توماس جفرسون و جورج وایت، پس از جدایی از بریتانیا کد قانونی ویرجینیا را تغییر دادند. او در نظر معاصران ممکن است بیشتر به عنوان قاضی برجسته باشد؛ به ویژه در نقش‌های استینافی که بیست و پنج سال آخر عمرش را به آن اختصاص داد. یکی از این نقش‌ها رهبری آنچه بود که امروزه با نام دادگاه عالی ویرجینیا
آنچه بود که امروزه با نام دادگاه عالی ویرجینیا شناخته می‌شود. با شنیدن خبر فوت او کنگره موافقت کرد به مدت سی روز نشان سوگواری را بر لباس‌هایشان نصب کنند و بیان کردند: «افسوس که ستارهٔ دیگری از آسمان پرشکوه پرهیزگاری و استعداد افول کرد که مردم ایالات متحده آمریکا را در مبارزه برای استقلال رهبری می‌نمود». اوایل زندگی. پندلتون در کارولین کانتی، ویرجینیا به عنوان فرزند مری بیشاپ تیلور که شوهر جوانش (پدر شش فرزند دیگر او) هنری پندلتون چهار ماه قبل فوت کرده بود، متولد شد. پدربزرگ مادری او، جیمز تیلور یک زمین‌دار
شد. پدربزرگ مادری او، جیمز تیلور یک زمین‌دار بزرگ در نزدیکی شهرستان راپاناک، ویرجینیا بود و به مری تا دو سال بعد که با ادوارد واتکینز ازدواج کرد، در پرورش فرزندانش کمک نمود. هنگامی که ادموند چهارده ساله شد، نزد بنجامین رابینسون، منشی دادگاه کارولین کانتی به کارآموزی پرداخت. در همان‌جا بود که او با مسائل سیاسی آشنا شد و شروع به خواندن کتاب‌های قانون و آموختن روش‌های قانونی کرد. او در سال ۱۷۳۷ کارمند محل نگهداری ظروف مقدس کلیسای سنت مری در کارولین شد. این نخستین درگیری او با مسائل عملی مرتبط با کلیسا بود که
درگیری او با مسائل عملی مرتبط با کلیسا بود که در طول تمام زندگی او ادامه یافت. حرفه. پندلتون در آوریل ۱۷۴۱ گواهی‌نامه‌ای برای کار عملی در حوزهٔ حقوق دریافت کرد. موفقیت او در دادگاه‌های شهرهای اطراف شامل دادستانی کل شهرستان اسکس، ویرجینیا به او این اجازه را داد که در اکتبر ۱۷۴۵ عضو هیئت وکلای دادگاه عمومی شود. هنگامی که وکلا پیش از دو دادگاه، مجاز به فعالیت نبودند، پندلتون دادگاه عمومی را انتخاب کرده و فعالیت عملی در دادگاه پایینترش را به اتمام رساند- که او را مجاز به پذیرش انتصاب به عنوان قاضی صلح دادگاه
را مجاز به پذیرش انتصاب به عنوان قاضی صلح دادگاه کارولین کانتی در سال ۱۷۵۱ کرد. او همچنین بسیاری از وکلای جوان شامل فرزندان خواهر و برادرهایش جان پن (که بعدها یکی از امضاءکنندگان اعلامیهٔ استقلال ایالات متحده آمریکا شد) و جان تیلور کارولین (که عضو مجلس سنای ایالات متحده آمریکا شد) را آموزش داد. پندلتون از سال ۱۷۵۲ تا ۱۷۷۶ نمایندهٔ کارولین کانتی در مجمع نمایندگان مستعمره‌نشینان ویرجینیا بود. در مه ۱۷۶۶ استاد او، سخنران قهار جان رابینسون چشم از جهان فروبست و پندلتون به عنوان یکی از اجراکنندگان کار منصوب شد و
به عنوان یکی از اجراکنندگان کار منصوب شد و بدین ترتیب در بقیهٔ دوران حرفهٔ رسمی‌اش درگیر رسوایی املاک جان رابینسون شد. پندلتون در سال ۱۷۷۳ در کمیته مکاتبات ویرجینیا و در سال ۱۷۷۴ نماینده کنگره قاره‌ای از ویرجینیا بود. او که میانه‌رویی در میان انقلابیون بود، در قطعنامه‌ای در دومین کنگره قاره‌ای گفت: «زمینه و اساس اختلاف ناخوشایند کنونی میان وزارتخانه و پارلمان بریتانیا و آمریکا حقی است که قبلی‌ها ادعا می‌کنند که بر رعایای بعدی بدون رضایت آنها مالیات می‌دهند و نه تمایلی از جانب ما برای ایجاد استقلال وجود
و نه تمایلی از جانب ما برای ایجاد استقلال وجود دارد که ما کاملاً آن را رد می‌کنیم و می‌خواهیم بر اساس محکم‌ترین و معقول‌ترین مبنای، به یک ارتباط قانونی بازگردانیم». پندلتون از ۱۶ اوت ۱۷۷۵ تا ۵ ژوئیه ۱۷۷۶ به عنوان رئیس کمیتهٔ امنیت ویرجینیا خدمت کرد (به‌طور مؤثری به عنوان فرماندهٔ مستعمرات خدمت کرد). او همچنین به عنوان رئیس مجمع ویرجینیا به خدمت‌گزاری پرداخت که به نمایندگان ویرجینیا اجازه داد پیشنهاد دهند جدایی از بریتانیا آغاز شده و اعلامیهٔ استقلال ایالات متحدهٔ آمریکا خلق شود. این مجمع اعلامیهٔ حقوق
متحدهٔ آمریکا خلق شود. این مجمع اعلامیهٔ حقوق ویرجینیا را که پیش‌نویس آن توسط جورج میسون، فردی که مانند یک سرمشق برای اعلامیهٔ استقلال آمریکا تلاش می‌کرد، تهیه شده بود، مورد مناظره قرار داد. پندلتون پیشنهاد داد در بخش حقوق همگانی در اعلامیهٔ حقوق ویرجینیا مبنی بر محرومیت از داشتن برده، تغییر ایجاد شود تا از حمایت برده‌داران نیز بتوان بهره جست. خانواده. پندلتون دو بار ازدواج کرد. او در ۲۱ ژانویه ۱۷۴۱ با بتی روی ازدواج کرد اما او در ۱۶ نوامبر ۱۷۴۲ هنگام تولد فرزندشان چشم از جهان فروبست و نوزاد پسرشان نیز کمی
چشم از جهان فروبست و نوزاد پسرشان نیز کمی بعد درگذشت. پندلتون در ۲۰ ژوئن ۱۷۴۳ با سارا پولارد، دختر جوزف پولارد و پریسیلا هومز ازدواج کرد. ادموند و سارا هیچ فرزندی نداشتند اما او در مکاتبات فراوان با هم‌عصرانش همواره به موفق و شاد بودن ازدواج‌شان اشاره کرده‌است. از آن جاییکه پندلتون هیچ فرزندی نداشت، خواهرزاده‌ها، برادرزاده‌ها و فرزندان آنان وارث او شدند. پندلتون در وصیت‌نامه‌اش هیج برده‌ای را آزاد نکرد. برخلاف جورج واشینگتن که او نیز بدون فرزند چشم از جهان فروبسته و وایت که در زمان زندگی‌اش تمام برده‌های
فروبسته و وایت که در زمان زندگی‌اش تمام برده‌های خود را آزاد نمود. فرزند برادرش جان پندلتون نیز ادموند پندلتون (زادهٔ ۱۷۴۳- درگذشتهٔ ۱۸۲۷) نام داشت و «جونیور» را به نام خود اضافه کرد تا از قاضی‌ای که وارث بخش عمدهٔ دارایی‌اش شده بود متمایز شود. برادر بزرگترش جیمز پندلتون که نوزده سال از او بزرگتر بود، در سال ۱۷۶۲ چشم از جهان فروبست و املاک زیادی را در شهرستان کالپیر، ویرجینیا بر جای گذاشت که ادموند برای بیوه و چهار فرزند او اداره می‌کرد. بسیاری از خویشاوندان مانند خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌ها پس از فوت
مانند خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌ها پس از فوت پندلتون نام او را بر فرزندان‌شان نهادند. مثل ادموند پندلتون (زادهٔ ۱۷۷۶- درگذشتهٔ ۱۸۲۰ فرزند ادموند جونیور)، ادموند پندلتون (زادهٔ ۱۷۹۰- درگذشتهٔ ۱۸۲۳ فرزند فیلیپ پسر ناتانیل پندلتون)، ادموند پندلتون (زادهٔ ۱۷۸۶- درگذشتهٔ ۱۸۳۸ فرزند هنری پندلتون)، ارتشبد ادموند پندلتون گینز (زادهٔ ۱۷۷۷- درگذشتهٔ ۱۸۴۹). برادرزاده‌اش ناتانیل پندلتون جونیور خود را در انقلاب آمریکا به عنوان دستیار ارتشبد ناتانیل گرین شناساند و بعدها وکیل و قاضی منطقه‌ای ایالات متحدهٔ آمریکا در جورجیا
و قاضی منطقه‌ای ایالات متحدهٔ آمریکا در جورجیا شد. فرزند او ادموند هنری پندلتون (زادهٔ ۱۷۸۸- درگذشتهٔ ۱۸۶۲) نیز به نوبهٔ خود قاضی و نمایندهٔ نیویورک در کنگره شد. یک فرزند دیگر، ادموند مونرو پندلتون (زادهٔ ۱۸۱۵- درگذشتهٔ ۱۸۸۴) به عنوان توسعه‌دهندهٔ محصولات کودی شناخته شده و به سمت استادی دانشگاه کشاورزی و باغبانی دانشگاه جورجیا منصوب شد. فیلیپ کلینتون پندلتون (زادهٔ ۱۷۷۹- درگذشتهٔ ۱۸۶۳) نیز به عنوان قاضی منطقه‌ای ایالات متحده آمریکا و فیلیپ پی باربر (زادهٔ ۱۷۸۳- درگذشتهٔ ۱۸۴۱)، پس از خدمت به عنوان رئیس مجلس
درگذشتهٔ ۱۸۴۱)، پس از خدمت به عنوان رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحدهٔ آمریکا در مقام قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحدهٔ آمریکا خدمت کرد (برادر او جیمز باربر هجدهمین فرماندار ویرجینیا و بعدها سناتور ایالات متحده آمریکا و وزیر جنگ شد). ادموند هنری پندلتون (زادهٔ ۱۸۴۳- درگذشتهٔ ۱۹۱۰) در چهارمین توپخانهٔ نیویورک به عنوان افسر ستاد مشترک در جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد. کشیش و سرتیپ ویلیام پندلتون (زادهٔ ۱۸۰۹- درگذشتهٔ ۱۸۸۳) یگان‌های توپخانهٔ راکبریج و توپخانهٔ ارتش ایالات مؤتلفه را در طول آن جنگ رهبری کرد و
ارتش ایالات مؤتلفه را در طول آن جنگ رهبری کرد و پسرش ساندی پندلتون (زادهٔ ۱۸۴۰- درگذشتهٔ ۱۸۶۴) پیش از آن که در مبارزات والی در سال ۱۸۶۴ کشته شود، یک افسر برجستهٔ ستاد بود. مرگ و میراث. پندلتون در سال ۱۸۰۳ چشم از جهان فروبست و پس از آن که در ریچموند جان باخت، در منزلش، ادموندزبری در کارولین کانتی به خاک سپرده شد. به دلیل ویرانی ساختمان‌های ملکش در طول زمان، پیکر او در حدود سال ۱۹۰۷ به کلیسای بخش بروتون، در جاییکه اکنون ویلیامزبورگ استعماری نام دارد، منتقل شد.
حمله ۲۰۲۲ ابوظبی یک حمله علیه سه تانکر حامل نفت در منطقه المصفح و محوطه ساخت‌وسازهای جدید در فرودگاه بین‌المللی ابوظبی، امارات متحده عربی بود که توسط جنبش حوثی‌ها با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین، موشک‌های بالستیک و موشک‌های کروز انجام شد. این عملیات توسط حوثی‌ها «عملیات طوفان یمن» () نامیده شد. زمینه. از سال ۲۰۱۴، یمن درگیر جنگ داخلی است. شورشیان توسط شورای عالی سیاسی رهبری می‌شوند که عمدتاً توسط جنبش اسلامگرای شیعه موسوم به حوثی‌ها تشکیل و رهبری می‌شود. این نیروها مخالف دولت عبدربه منصور هادی هستند.
این نیروها مخالف دولت عبدربه منصور هادی هستند. یک ائتلاف به رهبری عربستان سعودی، شامل امارات متحده عربی، در سال ۲۰۱۵ برای حمایت و کمک به نیروهای دولتی هادی مداخله کرد. عربستان سعودی و حامیانش، جمهوری اسلامی ایران را به حمایت و استفاده از حوثی‌ها برای جنگ نیابتی در یمن متهم کرده‌اند که ایران آن را رد کرده است. امارات نقش مهمی در جنگ ایفا می‌کند و به شبه نظامیان طرفدار دولت از جمله نیروهای العمالقه () که مجموعه‌های شبه نظامی در یمن هستند که از سال ۲۰۱۷ میلادی تحت فرماندهی ائتلاف سعودی سازماندهی شده و در جنگ
تحت فرماندهی ائتلاف سعودی سازماندهی شده و در جنگ یمن مشارکت دارند، کمک می‌کند. در طول درگیری‌ها در یمن، که بزرگ‌ترین بحران انسانی جهان محسوب می‌شود، حوثی‌ها حملات متعددی را در خارج از یمن، عمدتاً علیه عربستان سعودی، انجام داده‌اند. تعداد بسیار کمی از حملات آنها در خارج از عربستان سعودی و یمن انجام شده است. در حالی که حوثی‌ها به‌طور مداوم ادعا می‌کردند که حملات متعددی را در سراسر امارات قبل از ۲۰۲۲ سازماندهی کرده‌اند، این ادعاها توسط مقامات اماراتی رد شد. در سال ۲۰۱۹، نیروهای حوثی اعلام کردند که به تأسیسات
سال ۲۰۱۹، نیروهای حوثی اعلام کردند که به تأسیسات نفتی عربستان سعودی حمله کرده‌اند. در سال ۲۰۲۰، ایالات متحده در تلافی آنچه که آن را تهدیدی برای منطقه می‌دانست، سرلشکر ایرانی قاسم سلیمانی را در عملیات عملیات آذرخش کبود (۲۰۲۰) ترور کرد که باعث بی‌ثباتی بیشتر در خاورمیانه شد. در سال ۲۰۲۱، جو بایدن، حوثی‌ها را از فهرست سازمان‌های تروریستی ایالات متحده خارج کرد. بایدن دلیل اینکار را قادر ساختن غیرنظامیان یمنی به دریافت کمک‌های بشر دوستانه توصیف کرد. ماجرا. در ساعت ۱۰ صبح روز دوشنبه ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲ (۲۷ دی)، چندین
۱۰ صبح روز دوشنبه ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲ (۲۷ دی)، چندین هواپیمای بدون سرنشین به‌طور همزمان به سه تانکر حامل نفت در یک پالایشگاه نفت برای ادنوک (شرکت ملی نفت ابوظبی) در منطقه المصفح و محوطه ساخت‌وسازهای جدید در فرودگاه بین‌المللی ابوظبی حمله کردند. یک سخنگوی ارتش حوثی گفت: این گروه در این حمله از «تعداد زیادی» پهپاد و پنج موشک بالستیک استفاده کرده است. امارات نیز اعلام کرد در این حمله چندین موشک و پهپاد رهگیری شد. پلیس امارات تأیید کرده که انفجار تانکرهای سوخت در پایتخت امارات متحده عربی، سه نفر کشته (دو هندی و یک
امارات متحده عربی، سه نفر کشته (دو هندی و یک پاکستانی) و شش مجروح که هویت آنها نامعلوم می‌باشد، برجا گذاشته است درحالیکه آتش‌سوزی فرودگاه بدون تلفات بود.
براکت یکی از عناصر معماری و عضوی از سازه‌ها است که ممکن است از چوب، سنگ یا فلز ساخته شده باشد و بر روی دیوار نصب می‌شود تا وزنی را پشتیبانی یا تحمل کند. کاربرد. براکت‌ها می‌توانند به عنوان تکیه‌گاه یک مجسمه، بالکن، تاق قوسی، گلشنه، تاقچه و… استفاده شوند. همچنین به عنوان یک عنصر تزئینی یا برای تحمل وزن به کار روند. دو وجه براکت یک زاویهٔ راست را تشکیل می‌دهند که یکی از آن‌ها به دیوار می‌چسبد و دیگری زیر سطح طرح‌ریزی‌شده جای می‌گیرد.
الیاس بودینوت (Elias Boudinot) (زادهٔ ۲ مه ۱۷۴۰ – درگذشتهٔ ۲۴ اکتبر ۱۸۲۱)، وکیل دادگستری و دولت‌مرد اهل الیزابت، نیوجرسی بود، وی عضو کنگره قاره‌ای (که به‌طور صحیح تر به‌نام کنگره کنفدراسیون از آن یاد می‌شود) بود و از ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۳ میلادی به عنوان رئیس این کنگره خدمت کرد. متعاقب جنگ انقلاب آمریکا، او از نیوجرسی در کنگره ایالات متحده آمریکا نمایندگی کرد. وی از سوی رئیس‌جمهور جورج واشینگتن به عنوان رئیس ضرابخانه ایالات متحده گماشته شده و از ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۵ میلادی در این سمت خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. اِلایاس
این سمت خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. اِلایاس بودینوت در ۲ مه ۱۷۴۰ در شهر فیلادلفیا در استان پنسیلوانیا زاده شد. پدر ویِ الیاس بودینوت سوم، بازرگان و سیمگر بود؛ او همسایه و دوست بنجامین فرانکلین بود. مادر وی ماری کاترین ویلیامز در هند غربی بریتانیا به‌دنیا آمده بود؛ پدرش از ولز بود. پدربزرگ پدریِ الیاس به‌نام Elie (بعضی مواقع الیاس نیز خوانده می‌شد) بودینوت، فرزند ژان بودینوت و ماری سوری اهل مارانز، اونیس، فرانسه بود. آنها از خانواده اوگنو (پروتستان فرانسوی) بودند که در حدود ۱۶۸۷ میلادی به‌خاطر خودداری
بودند که در حدود ۱۶۸۷ میلادی به‌خاطر خودداری از پیگرد مذهبی شاه لوئی چهارم به نیویورک فرار کردند. ماری کاترین ویلیامز و اِلایاس بودینوتِ پدر در ۸ اوت ۱۷۲۹ باهم ازدواج کردند. طی بیست سال بعدی، آنها باهم نُه فرزند داشتند. نخستین پسر آنها به‌نام جان در هند غربی بریتانیایی- آنتیگوآ به‌دنیا آمد. از میان دیگران، تنها اِلایاس کوچک و آنیس، ماریس و الیشا تا بزرگسالی زنده ماندند. آنیس به یکی از مشهورترین شاعران زن در سیزده مستعمره مبدل شده و کارهای وی در روزنامه‌ها و مجله‌های پیشتاز به نشر می‌رسید. الیشا بودینوت
و مجله‌های پیشتاز به نشر می‌رسید. الیشا بودینوت رئیس دیوان عالی نیوجرسی شد. اِلایاس پس از دریافت آموزش خصوصی درخانه، به پرینستون در نیوجرسی فرستاده شد تا به عنوان کار آموز، نزد ریچارد استاکتون به آموزش حقوق بپردازد. استاکتون یک وکیل مدافع بود و با خواهر بزرگ اِلایاس، آنیس بودینوت ازدواج کرده بود. ریچارد استاکتون بعدتر یکی از امضاءکنندگان اعلامیه استقلال بود. حرفه. بودینوت در ۱۷۶۰ میلادی وارد حوزه دادگاهی شده و حرفه خود به عنوان وکیل دادگستری را در الیزابت، نیوجرسی آغاز کرد. او در جوار جادهٔ که از