payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوم انتخابات در برابر کریس جیونچیگلیانی، به عنوان شهردار لاس وگاس انتخاب شد و در ۶ ژوئیه ۲۰۱۱ این مسئولیت را بر عهده گرفت. او در سال ۲۰۱۵ استاوروس آنتونی و چند رقیب دیگر را شکست داد و در آوریل ۲۰۱۹ با ۸۳٫۵ درصد آرا در برابر فیل کالینز، سیاستمدار محلی، برای سومین دوره (و به دلیل محدودیت دوره، دوره نهایی) برگزیده شد. در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۱، گودمن در فرودگاه بین‌المللی مک‌کاران از باراک اوباما استقبال کرد و در رابطه با سخنان منفی دو سال قبل اوباما در مورد لاس وگاس که خشم شوهرش، شهردار قبلی را برانگیخته بود با وی به
خشم شوهرش، شهردار قبلی را برانگیخته بود با وی به گرمی صلح کرد و به او هدیه داد. در ۱۵ جولای ۲۰۱۵، گودمن از روبن کیهوئن برای حضور در مجلس نمایندگان ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ حمایت کرد. کیهوئن کرسنت هاردی نماینده پیشین را شکست داد. چند روز بعد، او جو هک برای مجلس سنای ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ تأیید کرد. در ۳ آگوست ۲۰۱۶، گودمن از حمایت از هیلاری کلینتون یا دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ خودداری کرد. او به عنوان یک کنشگر مستقل شناخته می‌شود. گودمن در دوران تصدی خود به عنوان شهردار، لاس وگاس را به
در دوران تصدی خود به عنوان شهردار، لاس وگاس را به عنوان خانه ای برای تیم‌های ورزشی حرفه ای معرفی کرد. اعضای تیم شوالیه‌های طلایی وگاس در لیگ ملی هاکی (NHL)، بازی هاکی حرفه‌ای را در فصل ۱۸–۲۰۱۷ در تی-موبایل آرنا شروع کردند و اوکلند رایدرز از لیگ ملی فوتبال (NFL) در سال ۲۰۲۰ به لاس‌وگاس نقل مکان کرد تا در استادیوم آلجینت بازی کند. اگرچه هیچ‌یک از تیم‌ها در محدوده شهر لاس وگاس نیستند و هر دو در پارادایس و خارج از حوزه قضایی شهردار می‌باشند. گودمن چندین بار تلاش کرد تا یک تیم فوتبال را به لاس وگاس جذب کند، از
کرد تا یک تیم فوتبال را به لاس وگاس جذب کند، از جمله پیشنهادهایی برای تیم گسترش لیگ برتر فوتبال (MLS) که در نهایت به جذب تیمی دسته دومی به نام لاس وگاس لایتز اف سی لیگ فوتبال یونایتد (USL) منجر شد. این تیم بازی را در سال ۲۰۱۸ آغاز کرد. گودمن دیگر واجد شرایط نامزدی مجدد به دلیل محدودیت دوره نیست. در سال ۲۰۱۹، دوره پایانی او به دلیل یک قانون ایالتی یک سال تمدید شد که تمام انتخابات شهرداری را که در سال‌های فرد برگزار می‌شد به سال‌های زوج منتقل کرد، به این معنی که دوره او در سال ۲۰۲۴ به پایان می‌رسد.
این معنی که دوره او در سال ۲۰۲۴ به پایان می‌رسد. مخالفت‌ها. در ۲۲ و ۲۳ آوریل ۲۰۲۰، گودمن در مصاحبه‌ای با کیتی تور از ام‌اس‌ان‌بی‌سی و اندرسون کوپر از سی‌ان‌ان در طول همه‌گیری کووید-۱۹، گفت که می‌خواهد کازینوها و هتل‌های لاس‌وگاس را بازگشایی کند. هنگامی که در مورد رویه‌های لازم برای اطمینان از ایمنی مشتریان تحت فشار قرار گرفت، او گفت که این مسئولیت بر عهده او نیست و به مشاغل مربوط می‌شود. در طول مصاحبه با کوپر، گودمن تأثیر فاصله گذاری اجتماعی را زیر سؤال برد و گفت لاس وگاس پیشنهاد کرد که یک گروه کنترل تحت
و گفت لاس وگاس پیشنهاد کرد که یک گروه کنترل تحت بررسی قرار گیرد تا آزمایش کند که در صورت بازگشایی کازینوها چه اتفاقی می‌افتد. با این حال به او توصیه شد که از این کار خودداری شود. او همچنین پیشنهاد کرد که فاصله گذاری اجتماعی تحت آزمایش دارونما قرار گیرد. وقتی کوپر از او پرسید که آیا حاضر است به یکی از کازینوها برود اگر به زودی بازگشایی شوند، او پاسخ داد: «اول از همه، من خانواده دارم. من قمار نمی‌کنم.» اظهارات گودمن به‌طور گسترده مورد انتقاد قرار گرفت و با واکنش منفی سایر مقامات منتخب روبرو شد. دینا تیتوس،
منفی سایر مقامات منتخب روبرو شد. دینا تیتوس، نماینده ایالات متحده از ناحیه ۱ کنگره نوادا، که شامل لاس وگاس است، با گودمن مخالفت کرد و گفت که لازم است به توصیه دانشمندان برای ماندن در خانه تا هر زمان که امکان دارد توجه شود. تیتوس افزود: «شهردار به معنای حقیقی لاس وگاس را نمایندگی نمی‌کند.» استیو سیسولاک، فرماندار نوادا نیز عقب‌نشینی کرد و گفت: «من اجازه نمی‌دهم که شهروندان نوادا به عنوان گروه کنترل، به عنوان دارونما، هر چه که او می‌خواهد آن را نامگذاری کند مورد سوءاستفاده قرار گرفته شوند و اجازه نمی‌دهیم
مورد سوءاستفاده قرار گرفته شوند و اجازه نمی‌دهیم کارگران بین درآمد و زندگی خود یکی را انتخاب کنند. این یک موقعیت منصفانه برای آنها نیست.» زندگی شخصی. شوهر گودمن اسکار گودمن است. آنها چهار فرزند و شش نوه دارند. اسکار جونیور پزشک مراکز جامع سرطان نوادا است، راس وکیل مدافع جنایی و اریک قاضی صلح لاس وگاس است. همچنین کارا یک درمانگر ازدواج و خانواده است که با قربانیان سوختگی در مرکز پزشکی دانشگاه کار می‌کند. کارا یکی از سه دانش آموز اولین کلاس فارغ‌التحصیلی مدرسه Meadows در سال 1991 بود.
دیوید رابرت پاتریک اِبی (به ؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و وکیل اهل کانادا است که از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ به عنوان سی و هفتمین نخست‌وزیر کنونی استان بریتیش کلمبیا در کانادا مشغول به کار بوده‌است. او از ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ رهبر حزب دموکراتیک نوین بریتیش کلمبیا (NDP) است. ابی، از سال ۲۰۱۳، عضو مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا، به نمایندگی از ونکوور-پوینت‌گری است. او از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ در کابینه جان هورگان به عنوان دادستان کل خدمت می‌کرد. ابی در اولین سال نخست‌وزیری خود در بریتیش کلمبیا در جشن نوروز سال ۱۴۰۲ خورشیدی که عمدتاً
کلمبیا در جشن نوروز سال ۱۴۰۲ خورشیدی که عمدتاً توسط ایرانیان ساکن این استان برگزار شده بود حضور یافت. زندگی شخصی. همسرش، کیلی لینچ، یک پرستار بود که بعداً در دانشگاه UBC در رشته پزشکی تحصیل کرد و اکنون پزشک خانواده است. آنها یک پسر به نام ازرا و یک دختر به نام ایوا دارند. ابی پس از خواندن "رژیم غذایی برای آمریکای جدید" از ۱۴ سالگی گیاه‌خوار بوده‌است."
بازسازی‌گرایی چندخداپرستی () رویکردی به نئوپاگانیسم است که برای اولین بار در اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ ظهور کرد و از دهه ۱۹۹۰ شتاب گرفت . بازسازی‌گرایی تلاش می‌کند تا از طریق کشف مجدد آیین‌ها، اعمال و جهان‌بینی‌های زمینه‌ای ادیان پاگانی پیش از مسیحیت، ادیان چندخداپرستی اصیل را در دنیای مدرن از نو برقرار کند. این روش در تضاد با دیگر جنبش‌های نئوپاگانیسم تلفیق‌گرایی مانند ویکا و جنبش‌های خلسه‌آمیز/باطن‌گرایی غربی مانند عرفان آلمانی یا حکمت الاهی قرار دارد. ممکن است تاکید بر صحت تاریخی بازسازی تاریخی را
ممکن است تاکید بر صحت تاریخی بازسازی تاریخی را در ذهن متبادر کند . ولی تفاوت بین این دو حرکت می تواند در نیتشان خلاصه شود . در حالی که بازسازی تاریخی به دنبال صحت تاریخی به عنوان هدفی جداگانه است، بازسازی گرایی چندخداپرستی ، بازسازی تاریخی را به عنوان راهی برای رسیدن به هدفی دینی یعنی رابطه ای هماهنگ بین جامعه مومنین و خدایشان می بیند . به صورت خلاصه اصول راهنمای راه بازسازی گرایانه در رابطه با اجرای دین های پیشامسیحی به این صورت است :
خدای دروغین () یک اصطلاح تحقیرآمیز است که در دین‌های ابراهیمی (یعنی یهودیت، سامری‌گرایی، مسیحیت، بهائیت و اسلام) برای اشاره به بت (الوهیت) یا الوهیت ادیان پیگنیسم غیر ابراهیمی، و همچنین سایر موجودات یا اشیاء رقیب که اهمیت خاصی به آنها نسبت داده می‌شود، از آن استفاده می‌شود. در مقابل، پیروان جاندارانگاری و مذاهب چندخداپرستی ممکن است خدای ادیان مختلف توحیدی را «خدایان دروغین» بدانند، زیرا معتقدند هیچ خدای واقعی دارای خصوصیاتی نیست که موحدان به خدای یگانه خود نسبت می‌دهند. آتئیست‌ها، که به هیچ خدایی اعتقاد
نسبت می‌دهند. آتئیست‌ها، که به هیچ خدایی اعتقاد ندارند، معمولاً از اصطلاح «خدای دروغین» استفاده نمی‌کنند، حتی اگر از دیدگاه آتئیست همه خدایان را دربر گیرد. استفاده از این اصطلاح عموماً محدود به خداباوران است، که برخی خدایان یا تنها یک خدا را پرستش می‌کنند، اما برخی دیگر را نمی‌پرستند. نمای کلی. در ادیان ابراهیمی «خدای دروغین» یک عنوان و اصطلاح تحقیرآمیز است که برای اشاره به هر خدا یا موضوع عبادت، به غیر از خدای ابراهیمی استفاده می‌شود. از نظر پیروان دین‌های ابراهیمی این نوع اشاره در اقتدار یا توانائی خود
ابراهیمی این نوع اشاره در اقتدار یا توانائی خود غیرمشروع تلقی می‌شود و این توصیف بیشتر به عنوان تعریف «بت» به کار می‌رود.
لهستانی‌ها در شوروی اشاره به دیاسپورای لهستانی دارد که پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در شوروی ساکن بودند. بعضی از این افراد هنوز در کشورهای پساشوروی به خصوص لیتوانی، بلاروس و اوکراین که به صورت تاریخی جزوی از مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بودند سکونت دارند. همچنین اقلیت‌هایی از لهستانی‌ها در قزاقستان و جمهوری آذربایجان حضور دارند. تاریخچه لهستانی‌ها در اتحاد جماهیر شوروی. ۱۹۱۷–۱۹۲۰. پس از تجزیه لهستان در قرن ۱۹ میلادی جمعیت لهستانی‌ها در سه کشور امپراتوری روسیه، اتریش-مجارستان و پادشاهی پروس پراکنده
روسیه، اتریش-مجارستان و پادشاهی پروس پراکنده گشتند. با وقوع انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ و آغاز جنگ داخلی روسیه بسیاری از لهستانی‌ها همکاری با نیروهای بلشویکی را خیانت به منافع ملی لهستان می‌دانستند. انقلاب روسیه بر روی آثار فیلسوف و نویسنده لهستانی استانیسواف ایگناتسی ویتکیویچ که در آن هنگام در سن پترزبورگ زندگی می‌کرد تأثیر بسیاری گذاشت و او در آثارش مضامین وحشتناک جنگ داخلی روسیه که خود شاهد آن بود را منعکس نمود. در میان لهستانی‌های قربانی انقلاب روسیه پدر آهنگساز معروف لهستانی ویتولد لوتوسوافسکی به نام
آهنگساز معروف لهستانی ویتولد لوتوسوافسکی به نام ماریان لوتوسوافسکی و برادرش به نام جوزف قرار داشتند که به جرم ضدانقلاب بودن در سال ۱۹۱۸ در مسکو به قتل رسیدند. در سوی دیگر نیز لهستانی‌تبارهای بسیاری در میان انقلابیون کمونیست وجود داشتند که از جمله آن‌ها می‌توان به این افراد اشاره نمود: کنستانتین روکوسوفسکی، ویاچسلاو منچسکی، یولیان مارخلسکی، استانیسواو کوشور، کارول سوویرسفسکی و فلیکس ژرژینسکی مؤسس چکا (نخستین پلیس مخفی شوروی). در درون ارتش سرخ واحدهایی از لهستانی‌ها وجود داشت و سازمانی به نام کمیته موقت
لهستانی‌ها وجود داشت و سازمانی به نام کمیته موقت انقلابی لهستان وجود داشت که هیچگاه نتوانست بر خاک لهستان کنترل داشته باشد. ۱۹۲۱–۱۹۳۸. با فروپاشی امپراتوری روسیه طی جنگ جهانی اول بار دیگر کشور لهستان تأسیس شد و پس از یک دوره درگیری با شوروی نهایتاً با صلح ریگا در سال ۱۹۲۱ مرزهای دو کشور نهایی شد اما همچنان جمعیت زیادی از لهستانی‌ها در شوروی باقی ماندند. در سال ۱۹۲۶ براساس آمارهای شوروی ۷۸۲٬۳۳۴ لهستانی در درون مرزهای شوروی زندگی می‌کردند که بیشترین تعداد آن‌ها در غرب اوکراین امروزی متمرکز بودند. جمعیت واقعی
در غرب اوکراین امروزی متمرکز بودند. جمعیت واقعی لهستانی‌ها اما به نظر بیشتر از این تعداد بود و تخمین‌های کلیسای کاتولیک از وجود یک میلیون لهستانی در شوروی خبر می‌داد. سیاست شوروی در ابتدا مبتنی بر استفاده از زبان‌های محلی به عنوان ابزاری جهت از بین بردن هویت ملی به نفع «آموزش کمونیستی توده‌ها» بود. در مورد جمعیت لهستانی‌ها هم هدف شوروی‌سازی آن‌ها بود. با این حال خود شوروی‌ها نیز متوجه بودند از آنجایی که به صورت عمده لهستانی‌ها با ایدئولوژی کمونیستی مخالف هستند و آن را دشمن هویت لهستانی خود و مذهب کاتولیک
و آن را دشمن هویت لهستانی خود و مذهب کاتولیک می‌دیدند این کار بسیار دشوار است. پیگیری سیاست تبعیض مذهبی، غارت و ترور از جانب شوروی نیز باعث تقویت مقاومت در میان لهستانی‌ها می‌شد. در نتیجه مقامات شوروی شروع به زندانی کردن و حذف تمامی کسانی نمودند که آن‌ها را مانعی در برابر راه خویش می‌دیدند. دو منطقه خودمختار لهستانی در بلاروس و اوکراین توسط شوروی‌ها ایجاد شد. یکی را به یاد فلیکس ژرژینسکی منطقه ژرژینسکیزنا و دیگری را به یاد یولیان مارخلسکی منطقه مارخلسکیزنا نام‌گذاری نمودند. پس از شکست سیاست شوروی‌سازی
نام‌گذاری نمودند. پس از شکست سیاست شوروی‌سازی اقلیت لهستانی مقامات شوروی تصمیم گرفتند تا برای دور کردن خشم ملی‌گرایی اوکراینی از دولت شوروی، لهستانی‌ها را به عنوان دشمن ملت معرفی کنند. پس از سال ۱۹۲۸ میلادی سیاست‌های شوروی به ریشه‌کن کردن هویت ملی لهستانی‌ها تبدیل شد. مراکز ویژه‌ای تأسیس شد که در آن نفرت از دولت لهستان به جوانان آموزش داده می‌شد و هرگونه تماس با اقوام ساکن در لهستان خطرناک بود و می‌توانست منجر به زندان شود. روزنامه‌هایی که به زبان لهستانی چاپ می‌شد عملاً به تبلیغ احساسات ضد لهستانی اختصاص
می‌شد عملاً به تبلیغ احساسات ضد لهستانی اختصاص داشت. در پی حمله به اقلیت لهستانی در بازه ۱۸ فوریه تا ۱۹ مارس ۱۹۳۰ میلادی بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر لهستانی توسط مقامات شوروی اخراج شدند. با آغاز اشتراکی‌سازی در اتحاد جماهیر شوروی در زمان ژوزف استالین دو منطقه خودمختار لهستانی از میان رفتند و بسیاری از جمعیت آن طی سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ به قزاقستان تبعید شدند. بسیاری از این تبعیدیان دچار قحطی و گرسنگی شدند زیرا آن‌ها را به نواحی خالی از جمعیت که آمادگی پذیرش مهاجران را نداشتند و فاقد امکانات و زیرساخت‌های اولیه بودند
نداشتند و فاقد امکانات و زیرساخت‌های اولیه بودند می‌فرستادند. کمیساریای خلق در امور داخلی به شدت این جمعیت را زیر نظر داشت و هرگونه نارضایتی را با خشونت تمام سرکوب می‌نمود. تخمین زده می‌شود ۲۱٬۰۰۰ لهستانی طی هولودومور جان خود را از دست دادند. در سال ۱۹۳۶ لهستانی‌های ساکن در اوکراین و بلاروس که نزدیک به مرز کشور لهستان سکونت داشتند به صورت اجباری جابه‌جا شدند که اولین مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شود. طی پاکسازی بزرگ در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۷ ده‌ها هزار لهستانی قربانی شدند (بنگرید به عملیات
ده‌ها هزار لهستانی قربانی شدند (بنگرید به عملیات لهستانی ان‌کاوه‌د). حزب کمونیست لهستان هم یکی از قربانیان این پاکسازی بزرگ بود و در سال ۱۹۳۸ منحل شد. همچنین روحانیون کلیسای کاتولیک لهستانی که مخالف بی‌دین‌سازی اجباری بودند هم طی این دوران دچار تلفات بسیاری شدند. لهستانی‌های مانند ایگور نیوارلی و تادئوش بوروفسکی در این دوران از شوروی به لهستان گریختند. ۱۹۳۹–۱۹۴۷. پس از تهاجم شوروی به لهستان در سال ۱۹۳۹ میلادی قسمت‌های زیادی از نواحی شرقی لهستان توسط شوروی اشغال شد (در لهستانی به آن کرسی می‌گفتند). جمعیت
اشغال شد (در لهستانی به آن کرسی می‌گفتند). جمعیت لهستانی این نواحی به بیش از ۱۳ میلیون نفر می‌رسید که تعداد زیادی از آن‌ها قربانی انتقال اجباری به قزاقستان، سیبری و دیگر نواحی دورافتاده شوروی شدند. در مورد تعداد لهستانی‌هایی که توسط شوروی به اسارت گرفته شدند آمارهای گوناگونی وجود دارد که از سیصد هزار نفر تا دو میلیون نفر را شامل می‌شود. در سال ۲۰۰۴ رئیس آرشیو سرویس امنیت فدرال روسیه آماری از لهستانی‌هایی تبعید شده در دوران اشغال شوروی را اعلام نمود که براساس آن در سال ۱۹۴۰ میلادی ۲۹۷٬۲۸۰ و در سال ۱۹۴۱ هم
آن در سال ۱۹۴۰ میلادی ۲۹۷٬۲۸۰ و در سال ۱۹۴۱ هم ۴۰٬۰۰۰ لهستانی تبعید شدند. این آمار شامل اسرا، گروه‌های کوچک تبعیدی، افرادی که هنگام عبور از مرز دستگیر شدند، لهستانی‌هایی که داوطلبانه به شوروی مهاجرت کردند و لهستانی‌هایی برای خدمت اجباری به ارتش سرخ سپرده شدند نمی‌شود. طی سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ شوروی در دو مورد به صورت مستقیم اقدام به کشتار دسته‌جمعی لهستانی‌ها کرد: در اوت ۱۹۴۱ و با آغاز تهاجم آلمان علیه شوروی روابط شوروی و لهستان بار دیگر دچار تغییر شد. براساس نامه بریا به استالین که در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۳ نگارش
نامه بریا به استالین که در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۳ نگارش شده‌است به ۳۸۹٬۰۴۱ شهروند لهستانی که در شوروی اسیر بودند اجازه داده شد تا به ارتش در تبعید لهستان بپیوندند.از این تعداد ۱۱۹٬۸۵۵ تحت عنوان ارتش آندرس از طریق ایران به متفقین پیوستند. ۳۶٬۱۵۰ نفر هم به ارتش لهستانی که زیر نظر ارتش سرخ تشکیل شده بود پیوسته و در جبهه شرقی حضور داشتند. پس از پایان جنگ جهانی دوم لهستانی‌های ساکن نواحی شرقی از این منطقه اخراج شدند اما نهایتاً ۱٫۳ میلیون نفر لهستانی در خاک شوروی باقی ماندند. ۱۹۴۷–۱۹۹۱. براساس داده‌های موجود اقلیت
ماندند. ۱۹۴۷–۱۹۹۱. براساس داده‌های موجود اقلیت لهستانی یکی از معدود جمعیت‌هایی است که تعداد آن در طول زمان در شوروی کاهش یافت که یکی از دلایل آن می‌تواند برنامه بازگرداندن لهستانی‌ها به میهن طی سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ باشد. جمعیت لهستانی‌های ساکن قزاقستان نیز پس از بحران‌های سال ۱۹۸۹ شروع به مهاجرت نمودند که بسیاری به روسیه و تعداد کمتری به لهستان رفتند. تعداد لهستانی‌های باقی مانده در قزاقستان بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ کشورهای دارای اقلیت قابل توجه
شوروی در سال ۱۹۹۱ کشورهای دارای اقلیت قابل توجه لهستانی به ترتیب زیر می‌باشند: جمعیت‌شناسی. جمعیت لهستانی‌ها در شوروی در سال ۱۹۵۹ به اوج رسید و تا سال ۱۹۷۰ حدود ۲۰ درصد کاهش پیدا کرد. این سیر کاهشی تا سال ۱۹۸۹ با شیب کمتری ادامه داشت.
بخش هلیل دشت، یکی از بخش‌های شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. مرکز این بخش، روستای حنا است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش هلیل دشت برابر با ۲۱٬۵۳۸ نفر بوده است.
دهستان عباس‌آباد، یکی از دهستان‌های بخش هلیل دشت شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای میریخانی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان عباس‌آباد برابر با ۶٬۵۵۴ نفر بوده است.
حنا، روستایی در دهستان نهضت‌آباد بخش هلیل دشت شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. این روستا، مرکز بخش هلیل دشت است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۶۹ نفر (۲۴۷ خانوار) بوده است.
کارخانه مرکزی خودروسازی () یک کارخانه تولیدی خودرو و موتورسیکلت در لهستان پیش از جنگ جهانی دوم بود. این شرکت نخست در سال ۱۹۱۸ توسط وزارت امور جنگ لهستان به عنوان یک شرکت خصوصی برای سرویس‌دهی کلیه تجهیزات مکانیکی ارتش لهستان اعم از زره‌پوش‌ها، خودروها، موتورسیکلت‌ها و کامیون‌ها ایجاد شد. در گذر زمان این شرکت شروع به طراحی و ساخت خودرو و موتورسیکلت نمود که معروفترین تولیدات آن خودرو سی‌وی‌اس تی-۱ و موتورسیکلت ساکول بودند. در سال ۱۹۲۸ بخشی از این شرکت ملی شد و نام آن به کارخانه مهندسی ملی تغییر پیدا کرد.
دولت اسلامی عراق و شام (داعش) از خشونت جنسی علیه مردان و زنان به شکلی تروریستی استفاده کرده‌است. طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، خشونت جنسی شامل «"هر گونه عمل جنسی، تلاش برای دستیابی به یک عمل جنسی، اظهارنظرها یا پیشرفت‌های جنسی ناخواسته، یا اقداماتی برای تردد یا غیره، علیه میل جنسی یک فرد با استفاده از اجبار توسط هر فردی صرف نظر از رابطه اش با قربانی، در هر شرایطی و نه محدود به خانه و محل کار است."» داعش از خشونت جنسی برای تضعیف احساس امنیت در جوامع و جمع آوری کمک‌های مالی از طریق فروش اسیران برای بردگی
آوری کمک‌های مالی از طریق فروش اسیران برای بردگی جنسی استفاده می‌کند. پیشینه. سابقه خشونت جنسی، به ویژه زمانی که توسط دولت انجام شود، در عراق مدرن وجود دارد. پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران، صدام حسین ۴۰۰۰۰ شیعه عراقی را دستگیر و تبعید کرد. بسیاری از این خانواده‌ها در اردوگاه‌های بازداشت مورد تجاوز و شکنجه قرار گرفتند.در طول جنگ ایران و عراق، پلیس مخفی عراق از زندانیان تجاوز جنسی و فیلمبرداری کرد. در عملیات انفال نیروهای صدام به زنان کرد تجاوز کردند. پس از جنگ خلیج فارس، تحریم‌ها علیه عراق اقتصاد را فلج کرد و دولت
فارس، تحریم‌ها علیه عراق اقتصاد را فلج کرد و دولت را تضعیف کرد. زنان در بغداد ربوده شدند و به بردگی جنسی فروخته شدند. تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق، نیروهای امنیتی عراق را متلاشی کرد و به «موج جزر و مدی» خشونت جنسی منجر شد. بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶، بیش از ۳۵۰۰ زن عراقی ناپدید شدند، بسیاری از آنها بیم داشتند که به بردگی جنسی فروخته شوند. از آنجایی که بعث‌زدایی سنی‌ها را سلب قدرت کرد، مردان و زنان سنی برای زنده ماندن به فحشا روی آوردند. تحت مدیریت ایالات متحده، از زندان ابوغریب برای آزار جنسی زندانیان استفاده
از زندان ابوغریب برای آزار جنسی زندانیان استفاده می‌شد. پس از خروج آمریکا، نیروهای امنیتی عراق و کرد به خشونت جنسی پیشینیان خود ادامه دادند. دیده‌بان حقوق بشر تجاوزات جنسی علیه زنان (به ویژه زنان مسن)، گاهی در مقابل چشم شوهر یا فرزندانشان را مستند کرده‌است. توجیه. در اکتبر ۲۰۱۴، داعش به صراحت در نشریه الکترونیکی خود دابق، ادعای توجیه مذهبی برای بردگی زنان ایزدی ارائه کرد. به ویژه، داعش استدلال می‌کرد که ایزدی‌ها بت‌پرست بودند و داعش برای تصاحب غنائم جنگی به روش اسلامی متوسل شده‌است.داعش ادعا می‌کند که برخی
روش اسلامی متوسل شده‌است.داعش ادعا می‌کند که برخی از احادیث و آیات قرآن از حق آنها برای بردگی و تجاوز به زنان غیر مسلمان اسیر حمایت می‌کند. داعش به باورهای آخرالزمانی متوسل شد و «این ادعا را با حدیثی توجیه کرد که از آن به عنوان مقدمه‌ای برای پایان جهان تعبیر کردند. همین‌طور صورت یک وجه ثابت شرعی است که در صورت نفی یا استهزاء، آیات قرآن و روایت پیامبر را نفی یا مسخره می‌کند… و در نتیجه آن با مرتد از اسلام یکی می‌شود.». در اواخر سال ۲۰۱۴، داعش جزوه‌ای را با تمرکز بر رفتار با کنیزان منتشر کرد. در آن آمده بود
بر رفتار با کنیزان منتشر کرد. در آن آمده بود که جنگجویان مجاز به داشتن رابطه جنسی با دختران نوجوان و ضرب و شتم برده‌ها هستند. دستورالعمل‌های این جزوه همچنین به مبارزان اجازه داد تا برده‌ها را از جمله برای رابطه جنسی، تا زمانی که توسط صاحبانشان باردار نشده بودند، تجارت کنند. در اوت ۲۰۱۵ که خشونت سیستماتیک علیه زنان و دختران اقلیت مذهبی ایزدی عمیقاً در این سازمان و الهیات رادیکال جامعه جا افتاده بود در سال ظهور مجدد این گروه، دولت اسلامی برده‌داری را به عنوان یک نهاد اعلام کرد. داعش انتقادات گسترده‌ای از سوی
یک نهاد اعلام کرد. داعش انتقادات گسترده‌ای از سوی دانشمندان مسلمان و دیگر کشورهای جهان اسلام دریافت کرده‌است که به جای توجه به کل قرآن و حدیث، تنها از بخشی از قرآن برای استخراج احکام استفاده می‌کنند. در اواخر سپتامبر ۲۰۱۴، گروهی متشکل از ۱۲۶ علمای اسلام نامه‌ای سرگشاده به ابوبکر بغدادی رهبر دولت اسلامی امضا کردند که در آن تفاسیر گروهش از قرآن و حدیث برای توجیه اقدامات وی رد شد.این نامه برخلاف اجماع جامعه ضد برده‌داری علمای اسلام، این گروه را با ایجاد برده‌داری تحت حاکمیت خود متهم به - فتنه - کرد. برای
تحت حاکمیت خود متهم به - فتنه - کرد. برای دانلود پی‌دی‌اف نامه به این سایت مراجعه کنیدبه گفته مارتین ویلیامز، برخی از سلفی‌های تندرو ظاهراً تعدد زوجات را به عنوان شکلی مشروع از جنگ مقدس می‌دانند، و «تطبیق این امر با مذهبی که در آن برخی از پیروان اصرار دارند که زنان باید سر خود را تا انگشت پا، تنها با یک شکاف باریک برای چشم سر بپوشانند، دشوار است.». به گفته مونا صدیقی، روایت داعش ممکن است به زبان آشنای جهاد و «مبارزه در راه خدا» پیچیده شود، اما چیزی فراتر از نابودی هر چیزی و هر کسی است که با آنها مخالفت
از نابودی هر چیزی و هر کسی است که با آنها مخالفت می‌کند. او داعش را منعکس کننده «ترکیب مرگبار خشونت و قدرت جنسی» و «نگرش عمیقاً معیوب از مردانگی» توصیف می‌کند. عباس برزگر، استاد دین در دانشگاه ایالتی جورجیا، در پاسخ به جزوه داعش در مورد رفتار با بردگان، گفت که مسلمانان در سراسر جهان «تفسیر بیگانه داعش از اسلام را هولناک و نفرت‌انگیز می‌دانند.» رهبران و دانشمندان مسلمان از همه کشورهای جهان. در سراسر جهان صحت این ادعاها را رد کرده و مدعی شده‌اند که بازگرداندن برده‌داری غیراسلامی است و آنها موظف به حمایت از
برده‌داری غیراسلامی است و آنها موظف به حمایت از «اهل کتاب» اعم از مسیحیان، یهودیان، مسلمانان و غیره هستند. فتوای داعش بر برده‌داری جنسی از ایزدی‌ها به دلیل عدم صحت و مغایرت فتوا با اسلام باطل است. توجه بین‌المللی. مقاله‌ای در فارین پالیسی نشان می‌دهد که سوگیری علیه پوشش خبری تجاوز جنسی وجود دارد زیرا برخی به عنوان «مسائل زنان» در مقابل تاکتیک‌های «جریان اصلی» شورشیان در نظر گرفته شده به عنوان یک اقدام تروریستی طبقه‌بندی شود، اما چنین طبقه‌بندی می‌تواند عواقب خطرناکی داشته باشد. کاترین ام. راسل، سفیر مسائل
خطرناکی داشته باشد. کاترین ام. راسل، سفیر مسائل جهانی زنان، تأکید می‌کند که «کاهش جمعیت زنان و دختران در کارزار ترور داعش، که از طریق آن جوامع را نابود می‌کند، به جنگجویان خود پاداش می‌دهد و شر آن را تغذیه می‌کند. ائتلافی که با داعش می‌جنگد باید با این شکل خاص از وحشیگری مبارزه کند». من هر کسی را دنبال می‌کنم و به همه می‌گویم که این اتفاق می‌افتد … در قرن ۲۱ ... وداد عقراوی در حال افزایش آگاهی در مورد زنان و دختران ایزدی اسیر شده توسط داعش، سپتامبر ۲۰۱۴ در ۶ سپتامبر ۲۰۱۴، یک کمپین جهانی با عنوان «ایزدی‌ها
۶ سپتامبر ۲۰۱۴، یک کمپین جهانی با عنوان «ایزدی‌ها را نجات دهید: جهان باید همین حالا اقدام کند» را برای افزایش آگاهی در مورد تراژدی ایزدی‌ها در سنجار راه‌اندازی کرد. هماهنگی فعالیت‌های مرتبط با تشدید تلاش‌ها با هدف نجات زنان و دختران ایزدی و مسیحی اسیر شده توسط داعش و ایجاد پل‌هایی بین شرکای بالقوه و جوامعی که کارشان با این کمپین مرتبط است، از جمله افراد، گروه‌ها، جوامع و سازمان‌های فعال در حوزه‌های حقوق زنان. و دختران، در میان دیگران، و همچنین بازیگرانی که در پایان دادن به برده‌داری و خشونت مدرن علیه زنان
در پایان دادن به برده‌داری و خشونت مدرن علیه زنان و دختران نقش دارند. در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۴، دکتر وداد عقراوی جایزه صلح بین‌المللی سال ۲۰۱۴ خود را به ایزدی‌ها، مسیحیان و همه ساکنان کوبانی تقدیم کرد، زیرا به گفته وی، حقایق روی زمین نشان می‌دهد که این مردم صلح‌جو در مناطق محاصره شده امن نیستند و بنابراین، نیاز به توجه فوری جامعه بین‌المللی دارد.وی از جامعه جهانی خواست تا اطمینان حاصل کنند که قربانیان فراموش نمی‌شوند. آنها باید نجات یابند، محافظت شوند، به‌طور کامل به آنها کمک شود و به‌طور عادلانه نسبت به حقوق از
به آنها کمک شود و به‌طور عادلانه نسبت به حقوق از دست رفته‌شان اقدام شود. در ۴ نوامبر ۲۰۱۴، عقراوی گفت که «جامعه بین‌المللی باید آنچه را که برای ایزدی‌ها اتفاق می‌افتد به عنوان جنایت علیه بشریت، جنایت علیه میراث فرهنگی منطقه و پاکسازی قومی تعریف کند.» خشونت مبتنی بر جنسیت و برده‌داری و تجاوز جنسی به عنوان سلاح جنگی توسط داعش استفاده می‌شود. در ۳ نوامبر ۲۰۱۴، «لیست قیمت» زنان ایزدی و مسیحی صادر شده توسط داعش به صورت آنلاین منتشر شد و عقراوی و تیمش اولین کسانی بودند که صحت این سند را تأیید کردند.در ۴ نوامبر
بودند که صحت این سند را تأیید کردند.در ۴ نوامبر ۲۰۱۴، یک نسخه ترجمه شده از این سند توسط عقراوی به اشتراک گذاشته شد. در ۴ اوت ۲۰۱۵، همان سند توسط یک مقام سازمان ملل به عنوان یک سند معتبر تأیید شد. گزارشی سازمان ملل متحد که در ۲ اکتبر ۲۰۱۴ بر اساس ۵۰۰ مصاحبه با شاهدان منتشر شد، بیان کرد که در ماه اوت، داعش ۴۵۰ تا ۵۰۰ زن و دختر را به منطقه نینوا عراق برد، جایی که ۱۵۰ دختر و زن مجرد، عمدتاً از جوامع ایزدی و مسیحی بودند. گزارش شده‌است که به سوریه برده شده‌اند تا به عنوان جایزه به جنگجویان داعش داده شوند یا به
به عنوان جایزه به جنگجویان داعش داده شوند یا به عنوان برده جنسی فروخته شوند. در اواسط اکتبر، سازمان ملل متحد تأیید کرد که ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ زن و کودک ایزدی توسط داعش ربوده شده و به بردگی فروخته شده‌اند.در نوامبر ۲۰۱۴، کمیسیون تحقیق سازمان ملل متحد در مورد سوریه گفت که داعش در حال ارتکاب جنایات علیه بشریت است. در سال ۲۰۱۶، کمیسیون بین‌المللی عدالت و پاسخگویی گفت که آنها ۳۴ عضو ارشد داعش را که در تجارت سیستماتیک برده‌های جنسی دخیل بودند شناسایی کرده‌اند و قصد داشتند پس از پایان جنگ آنها را تحت پیگرد قانونی قرار
پس از پایان جنگ آنها را تحت پیگرد قانونی قرار دهند. در بیانیه‌ای در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد سیسیلیا جیمنز داماری در مورد حقوق بشر، از تصویب قانون مهاجرت اجباری داخلی بازماندگان ایزدی توسط پارلمان عراق به عنوان گامی بزرگ در جهت ارتقای عدالت برای جنایات مرتکب شده توسط داعش استقبال کرد و نسبت به وضعیت بحرانی کودکانی که در نتیجه تجاوز جنسی توسط جنگجویان داعش به دنیا آمده‌اند، ابراز نگرانی کرد. نمونه‌هایی از خشونت جنسی توسط داعش. بر اساس یک گزارش، تصرف شهرهای عراق توسط داعش در ژوئن ۲۰۱۴ با