payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امین‌التجار شیرازی از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
تکه‌تکه (ژاپنی: テケテケ;てけ てけ، روماجی: TekeTeke)؛ یک ژاپنی است که به عنوان روح یک دختر مدرسه‌ای شناخته می‌شود. «تکه‌تکه» در اثر سقوط بر روی ریل قطار، بدنش به دونیم تقسیم شده‌است. داستان. روح کینه‌توز. او که به یک روح کینه‌توز () تبدیل گشته، در باور عام در هنگام شب با نیم‌تنه بالایی، در ایستگاه‌های قطار با دستان و آرنجانش، کشان کشان، سرک می‌کشد و با ستون مهره‌اش صدای خش‌خش ایجاد می‌کند، صدای نزدیک به: "تکه‌تکه". اگر کسی را ببیند، دنبال او می‌افتد و او را به شیوه ای که خود مرده‌است، از وسط نصف می‌کند. گفته‌شده
ای که خود مرده‌است، از وسط نصف می‌کند. گفته‌شده که تکه‌تکه از فرد دربارهٔ محل پاهای گم‌شده‌اش می‌پرسد.. کاشیما ریکو. یک نسخه از این داستان مربوط به یک زن جوان به نام «کاشیما ریکو» است. داستان «کاشیما ریکو» پیش از داستان «"تکه‌تکه»" است. و گفته‌می‌شود، پاهایش پس از سقوط، با قطار از بدنش جدا شده و جان‌باخته‌است.به‌گفته برخی از نسخه‌های افسانه وقتی فردی از داستان کاشیما باخبر می‌شود، ظرف یک ماه پیششان می‌رود. گفته شده که روح بی‌پا کاشیما ریکو در دستشویی‌ها و حمام‌های عمومی حضور دارد و از آنها می‌پرسد: «که
و حمام‌های عمومی حضور دارد و از آنها می‌پرسد: «که می‌دانند پاهای او کجاست؟» اگر فرد با پاسخی که کاشیما آن را نمی‌پذیرد پاسخ دهد، پاهای او را می‌برد. فرد ممکن است با پاسخ‌دادن به اینکه پاهای او در «"بزرگراه میشین"» است، جان سالم به‌در ببرد. یا عبارت «کامن-شینین-ما» یا «نقاب مرگ شیطان» (که ممکن است ریشه آوایی نام کاشیما باشد) را بگوید. برخی افسانه کاشیما ریکو را به عنوان، تغییر دستشویی محور افسانه "تکه‌تکه"، توصیف می‌کنند.
رفتار یخ‌زدگی یا رفتار یخ‌زدن (Freezing behavior) یا پاسخ یخ‌زدگی (Freeze response) یا سنگ‌شدگی (Petrified)، واکنشی به محرک‌های خاص است که بیشتر در جانوران طعمه مشاهده می‌شود. هنگامی که یک جانور طعمه توسط شکارچی گرفتار شده و کاملاً بر آن غلبه می‌کند، ممکن است با «منجمد شدن/سنگ‌شدن» یا به عبارت دیگر با سفت‌شدن غیرقابل کنترل پاسخ دهد. مطالعات معمولاً پاسخ رفتار انجماد شرطی به محرک‌هایی را ارزیابی می‌کنند که معمولاً یا ذاتاً باعث ترس نمی‌شوند، مانند رنگ یا شوک. رفتار یخ‌زدن به آسانی با تغییر در فشار خون و مدت
رفتار یخ‌زدن به آسانی با تغییر در فشار خون و مدت زمان در حالت خمیده مشخص می‌شود، اما همچنین شناخته شده‌است که باعث تغییراتی مانند تنگی نفس، افزایش ضربان قلب، عرق کردن یا احساس خفگی می‌شود. با این حال، از آنجایی که اندازه‌گیری این پاسخ‌های همدردی به محرک‌های ترس دشوار است، مطالعات معمولاً محدود به زمان‌های خَف کردن ساده هستند. پاسخ به محرک‌ها معمولاً به عنوان " جنگ یا گریز " گفته می‌شود، اما به‌طور کامل‌تر به عنوان "جنگ، فرار یا یخ‌زدن" توصیف می‌شود. علاوه بر این، دیده شده‌است که یخ‌زدگی پیش یا پس از واکنش
این، دیده شده‌است که یخ‌زدگی پیش یا پس از واکنش مبارزه یا پاسخ پروازی رخ می‌دهد. چندین بررسی نشان می‌دهد که رفتار یخ‌زدن تحت تأثیر موارد و هورمون‌های زیر است.
سیدعبدالحسین شهشهانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
میرزا علی‌آقا مجتهد از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
میرزا علی‌نقی ناظم الاملاک از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
گول‌زدن ، اصطلاحی است که در بوم‌شناسی و رفتارشناسی، رفتاری برای توصیف رفتاری به کار می‌رود که به موجب آن ارگانیسم‌ها به قیمت سایر جانداران سود دریافت می‌کنند. گول‌زدن در بسیاری از روابط متقابل و نوع دوستانه رایج است. فرد گول‌زن، فردی است که همکاری نمی‌کند (یا کمتر از سهم خود همکاری می‌کند) اما به طور بالقوه می‌تواند از همکاری دیگران سود ببرد. کلاهبرداران همچنین کسانی هستند که خودخواهانه از منابع رایج برای به حداکثر رساندن تناسب اندام فردی خود به هزینه گروه استفاده می‌کنند. انتخاب طبیعی به سود گول‌زدن است،
استفاده می‌کنند. انتخاب طبیعی به سود گول‌زدن است، اما مکانیسم‌هایی برای تنظیم آن وجود دارد.
میرزابابا قوام‌السادات از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده قوچان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
اسپنسر رون (Spencer Roane) (زادهٔ ۴ آوریل ۱۷۶۲ – درگذشتهٔ ۴ سپتامبر ۱۸۲۲)، وکیل، سیاستمدار و حقوقدان اهل ویرجینیا بود. او شش سال در مجلس نمایندگان ویرجینیا و یک سال در دفتر اجرایی ایالت (شورای ایالت) خدمت کرد. بخش عمده فعالیت دولتی‌اش در سمت قاضی بود، ابتدا در محکمه عمومی و سپس (به مدت ۲۷ سال) در محکمه استیناف (که بعداً به محکمه عالی ویرجینیا تبدیل شد)، فعالیت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. رون در ۴ آوریل ۱۷۶۲ در تاپاهان‌ناک به‌دنیا آمد. پدربزرگش، ویلیام رون، با تبار اسکاتلندی-ایرلندی، همچون سه برادرش در حوالی
تبار اسکاتلندی-ایرلندی، همچون سه برادرش در حوالی سال ۱۷۴۱ از ایرلند به شهرستان گلاستر ویرجینیا مهاجرت نمود و با یک زن محلی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج شش فرزند بود. خانواده کمی به‌سوی شمال به ناحیه تاپاهان‌ناک که در آن زمان شهرستان راپاهانوک بود، نقل مکان کرده و پیشرفت کردند: ویلیام، پدر اسپنسر (که مالک مزارع در ناحیه‌ای بود که در سال ۱۶۹۲ به شهرستان اسکس تبدیل شد و همچنین در نزدیکی شهرستان پادشاه و ملکه بود) از سال ۱۷۶۹ تا زمان جنگ انقلابی آمریکا به عنوان دادستان (معاون وکیل پادشاه) شهرستان اسکس در خانه
دادستان (معاون وکیل پادشاه) شهرستان اسکس در خانه برگس‌ها خدمت می‌کرد و به عنوان سرهنگ شبه نظامی شهرستان در طول جنگ انقلابی آمریکا فعال بود. همان‌طور که در ادامه بیشتر بحث شده‌است، ویلیام با جودیت بال ازدواج کرد و صاحب پسری به نام توماس شد و سپس اسپنسر به‌دنیا آمد که بر اساس فامیل مادری نام‌گذاری شد. اسپنسر رون تحصیلات اولیه خود را در خانه، زیر نظر یک معلم اسکاتلندی به نام بردفیوت طی کرد. او در سن ۱۴ سالگی وارد کالج ویلیام و مری شد تا زیر نظر جورج وایت حقوق بخواند. وایت در درک اندیشه‌های سیاسی ادوارد کوک و
بخواند. وایت در درک اندیشه‌های سیاسی ادوارد کوک و سیستم حقوقی مالکیت و همین‌طور قانون اساسی انگلستان به او کمک زیادی کرد، اما اسپنسر از مطالعه احقاق حق بر مبنای انصاف بیزار بود. رون همچنین به عضویت انجمن نسبتاً جدید فی بتا کاپا درآمد که در آن زمان یک انجمن ادبی و علوم بدیع بود. در کنار او، قضات آینده در محکمه عالی ایالات متحده همچون بوشرود واشینگتن و جان مارشال نیز حضور داشتند. پس از فارغ‌التحصیلی در ژانویه ۱۷۸۰، وقتی که کالج به‌طور موقت تعطیل شد تا سربازان آمریکایی و فرانسوی در آخرین لشکرکشی به یورک‌تاون
آمریکایی و فرانسوی در آخرین لشکرکشی به یورک‌تاون در جنگ انقلابی آمریکا در آن مستقر شوند، رون به فیلادلفیا رفت و دو سال دیگر را در همان‌جا که آن روزها پایتخت کشور بود، به تحصیل در رشته حقوق پرداخت. قانون و سیاست. رون پس از بازگشت به ویرجینیا، حقوق را زیر نظر جان واردن آموخت. پس از آزمونی که هنری تازول و جان تیلور اهل کارولین از او گرفتند، رون در سال ۱۷۸۲ در سن ۲۰ سالگی در هیئت وکلای ویرجینیا پذیرفته شد. هم اسپنسر رون و هم‌صنفی سابقش جان مارشال بلافاصله پس از شروع حرفه حقوقی خود وارد عرصه سیاست شدند و هر
از شروع حرفه حقوقی خود وارد عرصه سیاست شدند و هر کدام در انتخابات مجلس نمایندگان ویرجینیا در سال ۱۷۸۳ از مناطق مختلف انتخاب شدند. قانون ویرجینیا به قانون‌گذاران اجازه می‌داد تا فعالیت‌های حقوقی را به صورت خصوصی ادامه دهند و رون نیز این کار را انجام داد. در آن سال شهروندان تاپاهان‌ناک، جوزف ویلیامسون را به روش قیر و پر شکنجه کرده بودند. جوزف ویلیامسون تاجری میهن‌پرست بود که چندین سال قبل از آن واقعه، به انگلیسی‌ها کمک کرده بود تا کشتی‌های‌شان را از طریق رودخانه راپاهانوک به آن منطقه بی‌آورند و شهر را
رودخانه راپاهانوک به آن منطقه بی‌آورند و شهر را بسوزانند. یکی از اولین پیشنهادهای قانونی رون، طوماری بود که طی آن درخواست کرده بود تا اتهامات علیه موکلانش رد شود، زیرا پیمان صلح با بریتانیا در پاییز، ماه‌ها بعد از آن حادثه امضاء شده بود. رون یک پرسبیترین بود، نه یکی از اعضای کلیسای اسقفی که به‌طور رسمی تأسیس شده بود. آزادی مذهبی برای باپتیست‌ها و پرسبیترین‌ها در طول جلسات قانون‌گذاری ایالت جدید، موضوعی داغ بود. قانون‌گذاران ویرجینیا در دسامبر ۱۷۷۶ قوانینی را تصویب کرده بودند که سهل‌گیری مذهبی را اجباری
را تصویب کرده بودند که سهل‌گیری مذهبی را اجباری می‌کرد و مالیات اجباری کلیسا را لغو می‌نمود. در سال ۱۷۸۴، قانون‌گذاران ویرجینیا اجازه تأسیس کلیسای اسقفی را اعطا کردند و همچنین اموال کلیسا را در اختیار کشیشان و اتاق‌های گردهمایی گذاشتند، مشروط بر این که گزارش‌ها موجودی سه‌ساله به محکمه‌های شهرستان ارسال شود. علی‌رغم اصرار پیروان کلیسای اسقف برجسته همچون پاتریک هنری، جان مارشال، ادموند راندولف و ریچارد هنری لی، قانون‌گذاران از تعیین مالیات برای حمایت از مسیحیت یا عبادت دسته‌جمعی خودداری کردند. رون از نظر
یا عبادت دسته‌جمعی خودداری کردند. رون از نظر مذهبی با هر دو مورد مخالفت کرده بود، اگرچه در انتهای جلسه رون اجازه داد تا تمام جوامع دین مسیحیت ادغام شوند. به علاوه، پس از رهبری جفرسون و مدیسون (و همچنین رون جوان)، قانون‌گذاران ویرجینیا در سال ۱۷۸۵ قانونی برای برقراری آزادی مذهبی تصویب کردند. در نوامبر ۱۷۸۴، قانون‌گذاران همکار، رون را برای یک دوره یک ساله در شورای ایالتی ویرجینیا انتخاب کردند. بنا رون در طول آن سال که از ماه مه ۱۷۸۵ آغاز شده بود، به فرماندار پاتریک هنری کمک کرد. تنها مخالفت ثبت‌شده او مربوط
پاتریک هنری کمک کرد. تنها مخالفت ثبت‌شده او مربوط به زمانی است که یک قاضیِ صلح را به دلیل سوءاستفاده از مقامش، اخراج کرد. رون فکر می‌کرد که وی در تفکیک قوا دخالت کرده‌است. رون پس از استعفا به نمایندگی از شهرستان‌های اسکس، پادشاه و ملکه و پادشاه ویلیام در مجلس سنای ویرجینیا انتخاب شد. در طول بحث‌های پرآشوب در مورد تصویب قانون اساسی فدرال در سال ۱۷۸۷، رون به شرطی با تصویب آن موافقت کرد که یک منشور حقوقی علاوه شود، زیرا این سند قسمی که پیش نویس شده بود، اختیارات محفوظ را برای ایالت‌ها و مردم روشن نمی‌کرد.
محفوظ را برای ایالت‌ها و مردم روشن نمی‌کرد. اگرچه رون فعالیت قضایی خود را در سال ۱۷۸۹، یک سال پس از مرگ پدرش، آغاز کرد، همان‌طور که در زیر به آن پرداخته شده‌است، اما همچنان علاقه خود را به سیاست از دست نداد. در سال ۱۸۰۴، رون پسر برادر خود ریچی را که معلم مدرسه بود متقاعد کرد تا ریچموند انکوایرر را به عنوان جزء مکمل برای ریچموند رکوردر (که از فدرالیست‌ها حمایت می‌کرد) تأسیس کند. انکوایرر از حزب دموکرات-جمهوری‌خواه توماس جفرسون و دیگران حمایت می‌کرد. رون، ریچی و جان براکنبرو - که همه از خانواده‌های برجسته
و جان براکنبرو - که همه از خانواده‌های برجسته شهرستان اسکس بودند- به دلیل قدرت سیاسی خود در محکمه‌های ولسوالی در سراسر ایالت و در میان مقامات وابسته به آنها به گروه اسکس معروف بودند. جان راندولف از روانوک، جان تیلور از ولسوالی کارولین، اندرو استیونسون و بنجامین واتکینز لی نیز بعداً به عنوان اعضای گروهی شناخته شدند که به آن گروه ریچموند می‌گفتند. در واقع، برخی رون را رهبر حزب جمهوری‌خواه این ایالت می‌دانستند. او با توماس جفرسون در فعالیت‌های مختلفی از جمله انتخاب مکان برای دانشگاه ویرجینیا همکاری کرد. حرفه
مکان برای دانشگاه ویرجینیا همکاری کرد. حرفه قضایی. در سال ۱۷۸۹، قانون‌گذاران دیگر، اسپنسر رون را که در آن زمان ۲۷ ساله بود، به عنوان قاضی محکمه عمومی منصوب کردند که در سال‌های ۱۷۷۷ و ۱۷۸۸ به عنوان محکمه بدوی سازماندهی شد. زمانی که رون در محکمه عمومی بود (که تا سال ۱۷۹۴ ادامه داشت)، یک قانون را به دلیل تداخل با استقلال قضایی در پرونده‌های کامپر علیه هاوکینز ۱، پرونده‌های ویرجینیا ۳۵–۵6 (1789-1814) لغو کرد (در مورد ادغام محکمه‌های عمومی و سلطنتی). محکمه استیناف این تصمیم را تأیید کرد، اما تاریخ دقیق آن مشخص
این تصمیم را تأیید کرد، اما تاریخ دقیق آن مشخص نیست. در سال ۱۷۹۴، رون از محکمه عمومی استعفا داد تا سمت قاضی محکمه استیناف را بپذیرد. وی جانشین ناظر سابق خود هنری تازول شد. در آن زمان تازول در سمت یک سناتور آمریکایی فعالیت می‌کرد. سپس رون سی و دو ساله مزرعه ماهاکنی خود را فروخت و به ریچموند نقل مکان کرد. تمام اعضای دیگر آن محکمه استیناف، شغل وکالت را قبل از تولد او آغاز کرده بودند. رون از قاضی برجسته، ادموند پندلتون، رهنمایی می‌گرفت و پس از مرگ او در سال ۱۸۰۳، رون به بانفوذترین قاضی آن محکمه عالی تبدیل شد و
رون به بانفوذترین قاضی آن محکمه عالی تبدیل شد و تا زمان مرگش در ۴ سپتامبر ۱۸۲۲ در آن سمت باقی ماند. رون به خاطر دفاع از حقوق ایالت‌ها و همچنین برای مخالفت با جان مارشال، قاضی کل دیوان عالی ایالات متحده، شهرت یافت.
سید هاشم احتشام‌الاولیا از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست به‌عنوان نماینده حوزه انتخابیه ترشیز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
خودخون‌ریزی یا واکنش خون‌ریزی ، عملی در جانوران است که به‌طور عمدی خون را از بدن خود خارج می‌کنند. خودخون‌ریزی به دو روش دیده شده‌است. در شکل اول، خون به سمت شکارچی پاشیده می‌شود. خون این جانوران معمولاً دارای ترکیبات سمی است که این رفتار را به یک سازوکار دفاع شیمیایی مؤثر تبدیل می‌کند. در شکل دوم، خون پاشیده نمی‌شود، بلکه به آرامی از بدن جانور خارج می‌شود. به نظر می‌رسد که این شکل یک اثر بازدارنده دارد و توسط جانورانی که خون آنها سمی به نظر نمی‌رسد به کار می‌رود. بیشتر جانورانی که خودخون‌ریزی می‌کنند حشرات
بیشتر جانورانی که خودخون‌ریزی می‌کنند حشرات هستند، اما برخی از خزندگان نیز این رفتار را نشان می‌دهند.
شیخ اسماعیل قائنی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده قائنات در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
تئودوریک بلند (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۷۴۱ – درگذشتهٔ ۱ ژوئن ۱۷۹۰) که به تئودوریک بلند جونیور نیز شهرت داشت، برده‌دار، مزرعه‌دار، پزشک، سرباز و سیاستمدار آمریکایی از شهرستان پرنس جورج، ویرجینیا بود. او به یکی از شخصیت‌های مهم در ایجاد حکومت جدید ایالات متحده مبدل شد، از ویرجینیا هم در کنگره قاره‌ای و هم در مجلس نمایندگان ایالات متحده (تا هنگام وفات در جریان وظیفه) نمایندگی نمود، برای چندین دوره به عنوان نماینده شهرستان پرنس جورج در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد و همچنین از این شهرستان در کنوانسیون تصویب ویرجینیا
همچنین از این شهرستان در کنوانسیون تصویب ویرجینیا نمایندگی کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. بلند در ۱۷۴۱ میلادی در شهرستان پرنس جورج در یکی از خانواده‌های معروف مزرعه‌دار در مستعمره ویرجینیا به‌دنیا آمد. والدین وی تئودوریک بلند اهل کاوسونز و فرانسیس الیزابت (بولینگ) بلند نام داشتند. مادر وی تنها فرزند و وارث سروان دروری بولینگ و الیزابت مریویدر، صاحبان کشت کلان «کیپاکس»، بود و تئودوریک جوان پس از مادرش این کشت کلان را به ارث برده و مدیریت کرد. نیاکان او سال‌ها قبل در ویرجینیا ساکن شده بودند، به رهبران مدنی آن
قبل در ویرجینیا ساکن شده بودند، به رهبران مدنی آن منطقه مبدل شده (از این‌رو برخی اوقات از آنها به عنوان نخستین خانواده‌های ویرجینیا یادآوری می‌گردد) و با به‌کارگیری بردگان در کشت‌های کلان به شکوفایی و موفقیت رسیده بودند. همانند پدرش که در جریان جنگ انقلاب آمریکا در دوره اولیه سنای ویرجینیا خدمت نموده و از شهرستان پرنس جورج و شهرستان‌های همجوار، شهرستان جزیره وایت و شهرستان سری نمایندگی می‌کرد، او نیز پس از تئودور بلند اهل وست‌آور نام‌گذاری شده بود، کسی که در ۱۶۶۰ میلادی به عنوان رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا
در ۱۶۶۰ میلادی به عنوان رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا خدمت نموده و همزمان از شهرستان چارلز سیتی (حالا شهرستان هنریکو) از ۱۶۶۱ میلادی تا زمان مرگش احتمالاً در ۱۶۷۲ میلادی، نمایندگی کرد. پدربزرگ وی ریچارد راندولف با الیزابت راندولف، دختر ویلیام راندولف از جزیره ترکیه، ازدواج نمود. عموی وی ریچارد بلند، پسر دایی پدرش پیتون راندولف و خویشاوندان نزدیک آنها توماس جفرسون، از جمله افرادی بودند که پیش از وی در مجلس‌های قانون‌گذاری ایالتی و همچنین کنگره انتخاب شده بودند. پس کسب آموزش در خانه توسط معلوم خصوصی طبق روال
پس کسب آموزش در خانه توسط معلوم خصوصی طبق روال معمول در میان طبقه وی، او در سن ۱۱ سالگی برای تحصیلات به بریتانیای کبیر فرستاده شد و یک پسر برده به‌نام تام به عنوان خادم، وی را همراهی می‌کرد. بلند در نخست در یورک‌شر آموزش دید. بعداً به اسکاتلند رفت تا در دانشگاه ادینبرا در رشته پزشکی آموزش ببیند و در ۱۷۶۳ میلادی به عنوان پزشک از این دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید. اوایل حرفه و ازدواج. بلند به ویرجینیا بازگشت و حرفه پزشکی خود را آغاز کرد، او همچنین با پیروی از رسم خانوادگی خود در سیاست و مزرعه‌داری با به‌کارگیری
خانوادگی خود در سیاست و مزرعه‌داری با به‌کارگیری برده، دخیل شد. وی در ۱۷۶۸ میلادی با مارتا دینجرفیلد ازدواج نموده و احتمالاً در آن زمان کیپاکس ساکن شد. (والدین وی به کاوسونز نقل مکان کرده بود) از اینرو بلند یک مزرعه‌دار و برده‌دار بزرگ شد. بلند در اواخر دهه ۱۷۶۰ میلادی حرفه پزشکی را ترک نموده و به «مزرعه‌داری و سیاست ادامه داد». او قبل از آغاز جنگ در امور سیاسی دخیل شده و به عنوان منشی شهرستان پرنس جورج خدمت کرد. جنگ انقلاب آمریکا. با نزدیک شدن انقلاب، بلند بر مبنای نظریات ویگ خود با شورشی‌ها هم‌سو شد. او
بر مبنای نظریات ویگ خود با شورشی‌ها هم‌سو شد. او یا پدرش تحت نام مستعار «کاسیوس» مقاله‌های در ویرجینیا گزیتی منتشر کرده و از لرد دنمور نقد نمودند، وی همچنین در ۱۷۷۵ میلادی به «کمیته اطلاعات» محلی ملحق شده و در یافتن محل تسلیحات و جنگ‌افزار برای آرمان میهن‌دوستی کمک کرد. در ژوئن ۱۷۷۶، بلند مأموریتی را به عنوان سروان در سواره نظام ویرجینیا پذیرفت. او به سرعت به درجه نظامی سرهنگ ترفیع نموده و نخستین سواره نظام سبک قاره‌ای را فرماندهی نمود، گروه نظامی که اغلب در گزارش‌ها و مکاتبات انقلاب از آن به عنوان «اسب
در گزارش‌ها و مکاتبات انقلاب از آن به عنوان «اسب ویرجینیای بلند» یاد می‌شود. (به مقالات و مکاتبات بلند میان وی و جورج واشینگتن مراجعه نمایید). هنگام خدمت به عنوان سرهنگ، بلند مستقیماً به جورج واشینگتن گزارش می‌داد. او در ۱۷۷۹ میلادی از خدمت فعال در سواره نظام به دلیل وضعیت سلامتی نامساعد کنار رفت، وضعیتی که از دوران جوانی با آن دست و پنجه نرم می‌کرد. بلند با مشاهداتی که در براندی‌وین انجام داده بود، موقعیت صحیح ارتش‌های اصلی لرد کورن‌والیس و هاو را به ژنرال واشینگتن فراهم نمود؛ بلند دو گزارش مجزا نوشت و
واشینگتن فراهم نمود؛ بلند دو گزارش مجزا نوشت و سرهنگ جیمز راس از پنسیلوانیای هشتم یک گزارش دیگر نوشته و در مورد تحرکات نیروهای بریتانیای گزارش داد. گزارش این دو مرد با گزارش سرهنگ هازن سازگاری داشت. با این وجود، گزارش‌های آنها غلط تعبیر شد تا اینکه تقریباً خیلی دیر شده بود. بدون اطلاعات صحیح بلند، راس و هازن، بدترین پیامد ممکن بود بر ارتش واشینگتن در براندی‌وین فرود آید. برخی از گزارش‌های بعدی می‌گویند که اسب ویرجینیای بلند پس از این رویداد به وظایف دیده‌وری موظف گردیدند. در زندگی‌نامه ۱۹۲۲ وی از جان
موظف گردیدند. در زندگی‌نامه ۱۹۲۲ وی از جان راندولف، مورخ ویلیام کابیل بروس پیشنهاد نمود که رویداد براندی‌وین واشینگتن را ترغیب کرد تا از سواره نظام خود برای مأموریت دیده‌وری استفاده کند تا اینکه آنها در آرایش جنگی در خط مقدم قرار گیرند، چیزی که در براندی‌وین اتفاق افتاده بود. با این حال، مشکلات دیده‌وری منتج به خطاهای براندی‌وین شده بود. زمانی که بلند در ۱۷۷۹ میلادی برای بازیابی سلامت خود به ویرجینیا بازگشته بود، بنا بر درخواست ژنرال واشینگتن، او همچنین به عنوان رئیس زندانی که افسران بریتانیایی زندانی
به عنوان رئیس زندانی که افسران بریتانیایی زندانی بودند، در شارلوتزویل خدمت کرد. او همچنین در این زمان مشغول تأمین اسب‌های با کیفیت به افسران و سواره نظام واشینگتن هم از اصطبل خود و هم از اصطبل‌های دیگران بود. به عنوان شرکت‌کننده در اجتماع اولیه اسب‌سواری در آمریکا، بلند مالک یک اصطبل بزرگ بود و از طریق دوستان و بستگان به سایر اسب‌ها نیز دسترسی داشت. بلند حدود ده سال قبل از آغاز جنگ در دهه ۱۷۶۰ میلادی به‌خاطر همان مشکلات سلامتی از حرفه پزشکی خود بازنشسته شده بود و در نهایت به او اجازه داده شد تا در اواخر
بود و در نهایت به او اجازه داده شد تا در اواخر ۱۷۷۹ میلادی به‌خاطر همان مشکلات پزشکی از خدمت نظامی نیز بازنشسته شود. با این حال، او دوباره در ۱۷۸۵ میلادی مأموریتی را از سوی فرماندار پاتریک هنری به عنوان معاون شهرستان پرنس جورج که مسئولیت‌های نظامی نیز داشت، پذیرفت. سیاست‌مدار و مزرعه‌دار. حرفه سیاسی بلند قبل از انقلاب آغاز شده بود و این زمانی بود که او به عنوان منشی شهرستان پرنس جورج شروع به خود نمود و همچنین روابط بسیار عالی با مجلس ایالتی ویرجینیا داشت. به عنوان مزرعه‌دار، او همانند پدر و پدربزرگ خود به
عنوان مزرعه‌دار، او همانند پدر و پدربزرگ خود به کشت تنباکو، نیل و گندم می‌پرداخت. متعاقب جنگ، بلند به کار خود به عنوان منشی شهرستان ادامه داد و از طریق این سمت خود با مجلس عمومی ویرجینیا در تماس بود، جاییکه پدر وی به عنوان نماینده مجلس سنا و ادموند بلند به عنوان نماینده در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت می‌کرد. در ۱۷۸۰ میلادی، مجلس عمومی ویرجینیا بلند را به عنوان نمایند ویرجینیا در کنگره قاره‌ای انتخاب نمود، او تا ۱۷۸۳ میلادی در این کنگره به خدمت پرداخته و در راستای ایجاد حکومت جدید ایالات متحده همکاری کرد.
راستای ایجاد حکومت جدید ایالات متحده همکاری کرد. پس از اینکه پدر وی به شهرستان آملیا نقل مکان کرد، بلند مسئولیت شهرستان کاوسونز را بر عهده گرفت (ظاهراً در حوالی سال‌های ۱۷۸۳–۱۷۸۴ میلادی، پس از بازگشت او از کنگره قاره‌ای به ویرجینیا و مرگ پدرش). پس از آن بلند کیپاکس را به عنوان یک کشت-باز مدیریت کرد. در ۱۷۸۶ میلادی، بلند رد مجلس ویرجینیا انتخاب گردیده و تا ۱۷۸۸ میلادی در آنجا خدمت کرد. در ۱۷۸۸ میلادی، رأی‌دهندگان شهرستان پرنس جورج بلند و روفین را به عنوان نماینده خود در کنوانسیون ویرجینیا انتخاب نمودند،
نماینده خود در کنوانسیون ویرجینیا انتخاب نمودند، کنوانسیونی که برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده فراخوانده شده بود. بلند بر علیه تصویب رأی داد، چون او معتقد بود که این قانون اساسی به یک حکومت مرکزی قدرت بیش از حد تفویض می‌کند. پس از نافذ شدن قانون اساسی، مجلس قانون‌گذاری ویرجینیا بلند را به نخستین کنگره ایالات متحده انتخاب نمودند، (او در این انتخابات هیچ رقیبی نداشت). او از ۴ مارس ۱۷۸۹ تا هنگام مرگ خود به عمر ۴۹ سالگی در ۱۷۹۰ میلادی، در مجلس نمایندگان خدمت کرد. او هنگام شرکت در جلسه کنگره در شهر نیویورک
کرد. او هنگام شرکت در جلسه کنگره در شهر نیویورک درگذشت و ویلیام بی گلیس به عنوان جایگزین وی انتخاب گردید. بلند نخستین عضو مجلس نمایندگان بود که در جریان شغلش وفات کرد. ویلیام برانچ گلیس مدت باقی‌مانده دوره وی را تکمیل کرد. مرگ و میراث. بلند در نخست در محوطه کلیسای ترینیتی نیویورک در منهتن جنوبی به خاک سپرده شده بود. (کلیسای ترینیتی در اواخر قرن بیستم میلادی به عنوان یک مکان ملی تاریخی تعیین شد). در ۱۸۲۸ میلادی، جسد وی از آنجا انتقال داده شده و مجدداً در گورستان کنگره‌ای در واشینگتن دی‌سی. به خاک سپرده شد.
کنگره‌ای در واشینگتن دی‌سی. به خاک سپرده شد. همسر وی مارتا بلند پس از مرگ او در قید حیات بود و دو بار دیگر ازدواج کرد. همسر وی یک زن مستقل بود و با اجراء کردن قراردادهای ازدواج برای کنترل زمین‌های خود، املاک بلند را مدیریت می‌کرد. بلند ۲ آکر زمین را در بلندفورت هیل در نزدیکی کلیسا به ارث گذاشت تا مدرسه‌ای برای آموزش جوانان ساخته شود و اصرار نموده بود تا این مدرسه در جریان ۱۵ سال پس از مرگ وی ساخته شود، اما ارثیه وی منقضی گردید چون هیچ مدرسه‌ای ساخته نشد. اگرچه ساختمان‌های مزرعه کیپاکس مدت‌ها قبل از بین
اولگیت (Olgite) یک سری کانی فسفاتی رنگ سبز آبی کمیاب است که بلورهای منشوری میکروسکوپی را تشکیل می‌دهد که ساختاری سه‌گوشه دارند. فرمول شیمیایی آن . است. اولگیت به عنوان یک نام معدنی در سال ۲۰۰۸ توسط انجمن بین‌المللی کانی‌شناسی بی‌اعتبار شد و اکنون نام سری باریو-اولگیت و استرونتیو-اولگیت (کانی فرضی) است. این ماده معدنی به افتخار کانی‌شناس روسی اولگا انیسیمونه-وروبیووا (۱۹۰۲–۱۹۷۴) نام‌گذاری شد.
۵۰اِس (50S) زیرواحد بزرگ‌تر ریبوزوم ۷۰اِس پروکاریوتها، یعنی باکتریها و آرکی‌ها است. این بخش از ریبوزوم، محل مهار آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند ماکرولیدها، کلرامفنیکل، کلیندامایسین و پلورموتیلین‌ها است که خود شامل آران‌ای ریبوزومی ۵اِس و آران‌ای ریبوزومی ۲۳اِس است. علی‌رغم داشتن نرخ ته‌نشینی یکسان، ریبوزوم‌های باستانی باکتریایی و آرکی‌ها می‌توانند کاملاً متفاوت باشند. ساختار. ۵۰اِس که تقریباً معادل زیرواحد ریبوزومی ۶۰اِس در سلول‌های یوکاریوتی است، زیرواحد بزرگ‌تر از ریبوزوم ۷۰اِس پروکاریوت‌ها است. زیرواحد ۵۰اِس
از ریبوزوم ۷۰اِس پروکاریوت‌ها است. زیرواحد ۵۰اِس اساساً از پروتئین تشکیل شده‌است اما همچنین حاوی آران‌ای تک‌رشته‌ای است که به‌عنوان آران‌ای ریبوزومی (rRNA) شناخته می‌شود. rRNA ساختار ثانویه و سوم را برای حفظ ساختار و انجام عملکردهای کاتالیزوری ریبوزوم تشکیل می‌دهد. بلورنگاری پرتوی ایکس، نقشه‌های چگالی الکترونی را به‌دست آورده‌است. زیرواحد ریبوزومی بزرگ (۵۰اِس) تقریباً دو برابر زیرواحد ریبوزومی کوچک (۵۰اِس)، جرم دارد.
توماس برایان مارتین (Thomas Bryan Martin) (۱۷۳۱–۱۷۹۸)، مأمور زمین، قاضی، قانون‌گذار و کارگزار انگلیسی آمریکایی قرن هجدهم در مستعمره (و بعدها ایالت ایالات متحده) ویرجینیا و در ویرجینیای غربی امروزی بود. مارتین در ۱۷۳۱ در کنت متولد شد و نوهٔ توماس فیرفکس، پنجمین لرد فیرفکس کامرون (۱۶۵۷–۱۷۱۰) از طریق مادرش، فرانسیس فیرفکس مارتین بود. مارتین در محیطی محقر در انگلستان بزرگ شد و در ۱۷۵۱ به ویرجینیا نقل مکان کرد تا به عمویش، توماس فیرفکس، ششمین لرد فیرفکس کامرون (معروف به لرد فیرفکس)، در اداره مالکیت نورسرن نک
(معروف به لرد فیرفکس)، در اداره مالکیت نورسرن نک پراپرتری که تا ۵ میلیون جریب (۲۰ هزار کیلومتر مربع) را شامل می‌شد، کمک کند. مارتین با عمویش در املاک مرزی گرین‌وی کورت در شهرستان کلارک کنونی، ویرجینیا اقامت داشت. او به دلیل ذات پر انرژی و وفادارش محبت‌های لرد فیرفکس را به دست آورد و به دلیل نفوذ فزاینده مارتین، لرد فیرفکس، پایگاه عملیاتی مالکیت را در ۱۷۶۲ به گرین‌وی کورت منتقل کرد و مارتین را مباشر و نمایندهٔ زمین کرد. مارتین نقش فعالی در امور سیاسی و مدنی در حوزه مالکیت داشت. او به عنوان عضوی عادی در هیئت
حوزه مالکیت داشت. او به عنوان عضوی عادی در هیئت امنا برای کلیسای انگلیکن فردریک خدمت کرد و پس از ایجاد شهرستان همپشایر در ۱۷۵۴، به عنوان اولین قاضی این شهرستان ریاست کرد و سپس به عنوان ستوان شهرستان منصوب شد. او بعدها از ۱۷۵۶ تا ۱۷۵۸ نمایندهٔ شهرستان همپشایر در مجلس بورجزس بود و همراه با جورج واشینگتن خدمت کرد و از ۱۷۵۸ تا ۱۷۶۱ نمایندهٔ شهرستان فردریک بود. مارتین به عنوان معتمد شهرهای مرزی وینچستر، استفنزبورگ (شهر استفنز امروزی) و باث (برکلی اسپرینگز امروزی) منصوب شد. همچنین وی به عنوان سرهنگ شبه‌نظامیان
منصوب شد. همچنین وی به عنوان سرهنگ شبه‌نظامیان شهرستان فردریک منصوب شد. هرچند که مارتین در وضعیت سلامتی خوبی نبود اما شهرک نشینان برای استفاده از منابع قابل توجه خود در پاسخ به حملات بومیان آمریکا، به او اعتماد داشتند. پس از شروع جنگ انقلابی آمریکا، مارتین انتصاب مجددش توسط فرماندار پاتریک هنری به عنوان قاضی کمیسیون صلح شهرستان فردریک را رد کرد. پس از آن، مارتین به‌طور کامل از خدمات دولتی کناره‌گیری کرد و بازنشسته شد و به گرین‌وی کورت بازگشت. او در طول جنگ از جایگاه پایینی برخوردار بود. اما با عمویش لرد