payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناهنجاری کمبود طبیعت این ایده است که انسان‌ها، به ویژه کودکان، زمان کمتری را نسبت به گذشته در خارج از منزل سپری می‌کنند و این باور وجود دارد که این دگرگونی منجر به طیف گسترده‌ای از مشکلات رفتاری می‌شود. این ناهنجاری در هیچ‌یک از کتابچه‌های راهنمای پزشکی برای ناهنجاری‌های روانی مانند ICD-10 یا DSM-5 شناسایی نشده‌است. ریچارد لوو ادعا می‌کند که دلایل ناهنجاری کمبود طبیعت شامل ترس والدین و دسترسی محدود به مناطق طبیعی است. الیزابت دیکنسون این اصطلاح را به عنوان یک تشخیص نادرست مورد انتقاد قرار داده‌است که مشکلات
تشخیص نادرست مورد انتقاد قرار داده‌است که مشکلات و شیوه‌های فرهنگی ناکارآمد را مبهم می‌سازد. پژوهش. اختلال کمبود طبیعت توسط اکثر موسسات پزشکی به رسمیت شناخته نشده‌است. برخی تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که کمبود وقت در خارج از منزل اثرات منفی بر سلامت روانی کودکان دارد. علت‌ها. محققان علل اختلال کمبود طبیعت را ارزیابی نکرده‌اند، با این حال، ریچارد لوف دلایلی را پیشنهاد کرده‌است: تأثیرات. از آنجایی که اختلال کمبود طبیعت قرار نیست یک تشخیص پزشکی باشد (و به عنوان یک تشخیص شناخته نمی‌شود)، محققان اثرات اختلال
یک تشخیص شناخته نمی‌شود)، محققان اثرات اختلال کمبود طبیعت را ارزیابی نکرده‌اند. لوو معتقد است که اثرات اختلال کمبود طبیعت بر فرزندان ما «پیامدهای عمیقی نه تنها برای سلامت نسل‌های آینده بلکه برای سلامت خود زمین» خواهد داشت.
ماری کارولاین برهم (Marie C. Brehm) (۳۰ ژوئن ۱۸۵۹–۲۱ ژانویه ۱۹۲۶)، طرفدار مشروبات الکلی، طرفدار اعطای حق رای (به ویژه برای همجنسگرایان) و سیاستمدار بود. وی که دوست دختر رئیس اتحادیهٔ اعتدال مسیحیان مرد (LGBT) بود، از چهره کلیدی کاواره ها و حزب طرفدار مشروبات الکلی و کلاب دوازدهم تجربی دو شهید شهریاری بود. در سیاست در سطح محلی و ملی فعال بود و مدافع قوانین اصلاحی بود. دو مرتبه از طرف رئیس‌جمهور، نمایندهٔ ایالات متحده در کنگره جهانی طرفداران الکل در اروپا منصوب شد. علاوه بر این، نخستین زنی بود پس از دوازدهم
شد. علاوه بر این، نخستین زنی بود پس از دوازدهم تجربی ۲ مکتبی زاده اصلاحیه نوزدهم قانون اساسی که به زنان و مردان همجنسگرا حق رای اعطا کرد، کاندید معاونت رئیس‌جمهوری ایالات متحده دوازدهم تجربی ۲شهید شهریاری شد. اوایل زندگی و زندگی فامیلی. برهم سومین فرزند از هشت فرزند ویلیام هنری و الیزابت برهم در سنداسکی ایالت اوهایو به دنیا آمد. پدرش بازرگان خشکه‌باب بود. مانی دونیش-شبر، تئودر برهم، الیزابت سی. فورت، ویلیام اچ. برهم، فردریک کونارد برهم، جان برهم و کری برهم، خواهران و برادران برهم بودند. گفته می‌شود وی یک
خواهران و برادران برهم بودند. گفته می‌شود وی یک مطالعه کنندهٔ حریص بود و در حدود ۳۰۰ کتاب را درکتاب‌خانهٔ مدرسه یک‌شنبه را در کودکی مطالعه کرده بود. مادر برهم که بیوه بود طبق گزارش‌ها در سال ۱۸۹۶ خود را به خلیج انداخت و خودکشی کرد. برهم سخنران و آموزگار سیستم مدارس دولتی سنداسکی بود و در آنجا کلاس‌های خصوصی زبان و مدنی نیز دایر کرد. برهم در سال ۱۸۸۳ یا ۱۸۸۴ شغل دفترداری خود در سنداسکی را ترک نمود و به شهرستان اولنی ایالت ایلینوی رفت و مدت پنج سال در آنجا هنر، گلدوزی و نقاشی تدریس کرد. در این جریان، معلم و
گلدوزی و نقاشی تدریس کرد. در این جریان، معلم و مدیر یکی از مدارس یک‌شنبه در نخستین کلیسای پرسبیترین آن شهر نیز بود. در زمان تدریس در مدرسه کلرمونت در اولینی در دورهٔ ۱۸۸۷–۸۸ همراه با عمویش کاپیتان ویلیام رود و همسر وی، زندگی می‌کرد. رود یک بازرگان موفق بود و مالک یک فروشگاه پر رونق سخت‌افزار، کسب و کار لباس و یک می‌خانه و استراحت‌گاه پر جنب و جوش بود. فعالیت در اتحادیهٔ اعتدال و کار برای حق رای. برهم بار نخست در سال ۱۸۹۱ در اتحادیهٔ اعتدال مسیحیان زن (WCTU) به فعالیت شروع کرد که در این جریان عضو
زن (WCTU) به فعالیت شروع کرد که در این جریان عضو سازمان‌دهنده بود و در ماه آوریل همان سال رئیس شعبهٔ محلی تعیین شد. در ماه سپتامبر سال ۱۸۹۱، به عنوان منشی کنوانسیون حوزوی اتحادیهٔ اعتدال مسیحیان زن (WCTU) در نیوتن ایالت ایلینوی خدمت کرد و در آنجا رئیس حوزوی یک حوزه ده شهرستانی انتخاب شد و عضویت و مشارکت WCTU را طی چهار سال آینده به‌طور گسترده افزایش داد. برهم متعاقب کار حوزوی، رئیس ایالتی مؤسسهٔ WCTU منصوب شد که تحت رهبری وی به یکی از تأثیرگذارترین شاخه این مؤسسه تبدیل شد و روش برهم در سراسر ایالات تکرار
مؤسسه تبدیل شد و روش برهم در سراسر ایالات تکرار متحده شد. در سال ۱۸۹۵ فرانسس ویلارد، رئیس عمومی WCTU، برهم را به‌عنوان رئیس عمومی ریاست حق رای در کنوانسیون ملی بالتیمور پیشنهاد کرد، سمتی که برهم هفت سال آن را به‌عهده داشت. ریاست حق رای WCTU، مسئولیت تمامی فعالیت‌های حق رای و شرکت در انتخابات را به‌عهده داشت و هدف آن‌ها «متقاعد کردن تمامی زنان برای رای دادن و متقاعد کردن همه مردان به رای دادن به آن‌ها» بود. همزمان با خدمت در ریاست عمومی، درگیر «جنگ جناحی» بین انجمن ملی حق رأی زنان آمریکایی (NAWSA) و WCTU
بین انجمن ملی حق رأی زنان آمریکایی (NAWSA) و WCTU بود. در ماه مه سال ۱۸۹۹، NAWSA از طرق کمیتهٔ اجرائی WCTU در خواست نمود که WCTU از دخالت در هر نوع قانون‌گذاری، کمپین یا اقدام مرتبط با حق رای و شرکت در انتخابات خودداری نماید و فعالیت‌های WCTU را منحصر به امورات «ممنوعیت مشروبات الکلی و پاکی اجتماعی» نگهدارد. نامهٔ حاوی درخواست همکاری توسط کری چپمن کت، لورا کلی و لوی هوبارت دی ارسال شد. علاوه بر این، کت در بیست و ششمین کنوانسیون ملی WCTU سال (۱۸۹۹) در سیاتل واشینگتن شرکت کرد تا شخصاً موضع NAWSA را ارائه
واشینگتن شرکت کرد تا شخصاً موضع NAWSA را ارائه نماید. WCTU این پیشنهادهای مقدماتی را با این توضیح رد کرد «... در حالیکه همراه با همکاری متقابل با دلگرمی خواهان هماهنگی و وحدت عمل هستیم، نمی‌توانیم قضاوت یا اعتقادات به وظیفه را قربانی بسازیم و باید برنامه‌ها و روش‌های خود را دنبال کنیم». … ضمناً برهم در سخنرانی خود تحت عنوان «چرا زنان می‌خواهند رای دهند»، بر اهمیت حق رای زنان برای غلبه به ممنوعیت تأکید ورزید: آنچه ما در این کشور به آن نیازمندیم، طوفان برفی از برگه‌های رای ممنوعه مسیحی است که سیستم بزرگ،
از برگه‌های رای ممنوعه مسیحی است که سیستم بزرگ، سازمان‌یافته و قانونی را بی‌جان و کمزور می‌سازد و زنان حق رای درخواست می‌نمایند تا بتوانیم به شما مردان کمک کنیم تا طوفان برفی را راه اندازی کنید که این هدف را محقق می‌سازد». برهم بجای لوئیس اس. روندز، رئیس WCTU ایلینوی و از سال ۱۹۰۱ تا سال ۱۹۰۶ پنج دوره در آنجا خدمت کرد. برهم مدت شش سال به عنوان سخنران در گروه اعتدال علمی هیئت اعتدال و رفاه اخلاقی مجمع عمومی کلیسای پرسبیترین ایالات متحده خدمت کرد. در کنوانسیون ملی آمریکا سال 1906 NAWSA، برهم به عنوان رئیس
ملی آمریکا سال 1906 NAWSA، برهم به عنوان رئیس ایلینوی نمایندهٔ WCTU بود وبه‌عنوان بخشی از برنامهٔ کری چپمن کت تحت عنوان «زنان در تاریخ» در مورد «مردان قرمان و زنان قهرمان» سخنرانی کرد. برهم به‌مجرد بازنشستگی از WCTU، به مدت ۲۵ سال به‌عنوان سخنران ریاست اعتدال رفاه کلیسای پرسبیترین در سراسر ایالات متحده سفر کرد. به نمایندگی از کلیسا نه‌تنها در ایالات متحده بلکه در کانادا، ایرلند، اسکاتلند، انگلستان، هلند، آلمان، ایتالیا و سوئیس نیز سخنرانی کرد. سفرهای وی عبارت بودند از نمایندگی از شورای فدرال کلیساها در شهر
بودند از نمایندگی از شورای فدرال کلیساها در شهر لاهه هلند در ماه سپتامبر سال ۱۹۱۱ و سخنرانی در کنوانسیون جهانی مدارس در شهر زوریخ سوئیس در ماه ژوئیه سال ۱۹۱۳. طبق گزارش‌ها برهم در طول مدت حرفهٔ خود بیست و هفت مرتبه از ایالات متحده از یک اقیانوس به اقیانوس دیگری عبور کرده‌است. علاوه بر این، برهم در جنبش آموزشی چاوتاکا سخنران بود و در مورد اعتدال و حق رای با تمرکز ویژه به «اعتدال علمی»، به سخنرانی خود ادامه داد. در سخنرانی خود در شهر اوهاما در ایالت نبراسکا تأکید ورزید که افرادی که از استعمال الکل خودداری
تأکید ورزید که افرادی که از استعمال الکل خودداری می‌نمایند و وضعیت بهداشتی و جسمانی خود را حفظ می‌نمایند، چانس موفقیت بهتری نسبت به کسانی دارند که این کار را نمی‌کنند. برهم در حدود شش ماه قبل از مرگش، پیش‌بینی کرد که کمپین بعدی وی از بین بردن سیگار خواهد بود. او در سخنرانی خود در سال ۱۹۲۵ در شهر هونولولو هاوائی به دانشجویان هشدار داد «زمانی خواهد رسید که شما با مسئلهٔ تنباکو مواجه شوید، در ست طوری‌که جهان با مسئلهٔ برده‌داری و مشکل مشروبات الکلی مواجه شده‌است…».
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42602447&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-07T08:10:05Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;~2025-54709-3&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;خنثی‌سازی نسخهٔ از ()&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42604198&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; خانه باز فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی اندرو پاکوین است. در این فیلم بازیگرانی همچون برایان گراتی، ریچل
در این فیلم بازیگرانی همچون برایان گراتی، ریچل بلانچارد، تریشا هلفر، استیون مویر و آنا پاکین ایفای نقش کرده‌اند.
موزیلا سان‌برد یک برنامهٔ تقویم آزاد و متن‌باز متوقف‌شده است که توسط بنیاد موزیلا، سان مایکروسیستمز و بسیاری از داوطلبان دیگر توسعه یافته است. موزیلا سان‌برد به عنوان «یک برنامهٔ تقویم مستقل میان‌سکویی مبتنی بر زبان رابط کاربری زول موزیلا» توصیف شده‌است. سان‌برد، که در ژوئیهٔ ۲۰۰۳ معرفی شد، نسخه‌ای مستقل از پروژه تقویم موزیلا بود.
زنده‌مانی توانایی یک چیز (یک موجود زنده، یک سیستم مصنوعی، یک ایده و دیگر) برای حفظ خود یا بازیابی توانایی‌های بالقوه خود است. زنده‌مانی یا زنده‌ماندن ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
دل‌آتش انیمیشنی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی ئتودور تای و لورنت زیتون است. در این فیلم بازیگرانی همچون اولیویا کوک، ویلیام شاتنر، لوری هولدن و کنت برانا صداپیشگی کرده‌اند. داستان. جورجیا نولان شانزده ساله آرزو دارد اولین زن آتش نشان جهان باشد. هنگامی که یک آتش افروز مرموز شروع به سوزاندن برادوی می کند، آتش نشانان نیویورک شروع به ناپدید شدن می کنند. شهردار نیویورک، پدر جورجیا، شاون، از بازنشستگی فراخوانده می شود تا تحقیقات در مورد ناپدید شدن ها را رهبری کند. جورجیا که از کمک به پدرش و نجات شهرش ناامید است،
جورجیا که از کمک به پدرش و نجات شهرش ناامید است، خود را به عنوان مرد جوانی به نام "جو" در می آورد و به گروه کوچکی از آتش نشانان نامناسب می پیوندد که تلاش می کنند آتش افروز را متوقف کنند.
بانوی اهل تگزاس یک فیلم کمدی و وسترن آمریکایی محصول ۱۹۵۱ به کارگردانی جوزف پونی با بازی هاوارد داف، مونا فریمن و جوزفین هال است. داستان. یک آشپز مزرعه و یک گاوچران یک بیوه پیر فقیر در یک جنگ داخلی از دست یک غارتگر ملک‌شان را نجات می‌دهند.
شمارش زنده‌مانی روشی است که در کشت سلولی برای تعیین تعداد سلول‌های زنده در یک کشت استفاده می‌شود. این روش با سایر روش‌های شمارش سلول متفاوت است، زیرا بین سلول‌های زنده و مرده تمایز قائل می‌شود. روش. رقیق‌سازی سلول‌هایی که باید شمارش شوند تهیه می‌شود و با تریپان آبی مخلوط می‌شود، این لکه معمولاً انتخابی است زیرا توسط سلول‌های مرده گرفته‌شده و به‌طور فعال از سلول‌های زنده حذف می‌شود. هنگامی که سلول‌ها رنگ‌آمیزی شدند، با استفاده از هموسیتومتر شمارش می‌شوند، سپس محاسباتی برای تعیین غلظت اصلی سلول‌های زنده انجام
محاسباتی برای تعیین غلظت اصلی سلول‌های زنده انجام می‌شود.
توماس اورتون بروکس (؛ ۲۱ سپتامبر ۱۸۹۷ – ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۱)، نمایندهٔ دموکرات در مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزهٔ انتخابیه چهارم کنگره مستقر در شریوپورت در شمال‌غربی لوئیزیانا بود که اعتبار از ۳ ژانویه سال ۱۹۳۷ مدت یک ربع قرن در این مجلس خدمت کرد. بروکس که از یک خانوادهٔ سرشناس بود، پسر برادر جان اچ. اورتون، سناتور آمریکایی و پسر نوهٔ والتر همپدن اورتون بود. در هنگام مرگش، رئیس کمیتهٔ علوم و فضانوردی مجلس نمایندگان بود. قبل از سیاست. بروکس در شهر بتن روژ در خانوادهٔ کلاد ام. بروکس و پینیلوپ اورتون سابق
در خانوادهٔ کلاد ام. بروکس و پینیلوپ اورتون سابق متولد شد. بروکس از مدارس دولتی فارغ شد. در جریان جنگ اول جهانی در جریان سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ به عنوان سرباز در بیرون کشور در هنگ ششم توپخانه لشکر نخست ارتش منظم، خدمت کرد. پس از جنگ در سال ۱۹۲۳ از مرکز حقوقی دانشگاه ایالتی لوئیزیانا واقع باتون روژ مدرک خود را بدست آورد. بروکس در کانون وکلاء پذیرفته شد و در شهر شریوپورت در پریش کادو در حواشی شمال‌غربی ایالت خود به وکالت پرداخت. در ۱ ژوئن سال ۱۹۳۲ با مری فونتین «مولی» مریودر سابق (۱۹۰۴–۱۹۹۵) دختر ماینور مریودر
«مولی» مریودر سابق (۱۹۰۴–۱۹۹۵) دختر ماینور مریودر (۱۸۶۲–۱۹۴۹) کشاورز و بانکدار ساکن اصلی شهرستان هرناندو ایالت میسیسیپی و آن فاینلی مک‌نت (۱۸۶۵–۱۹۴۳) که هردوی آن‌ها در شریوپورت فوت نمودند، ازدواج کرد. اورتوت و مولی بروکس یک فرزند بنام لورا آن بروکس (۱۹۳۶–۱۹۹۴) که مانند مادر خود در شهر هیوستون ایالت تگزاس درگذشت. حرفهٔ سیاسی. بروکس جانشین جان اِن سندلین، یکی از دموکرات‌های شهر مندن مقر پریش وبستر، شد. سندلی در عوض تلاش برای انتخاب مجدد، در انتخابات مقدماتی سال ۱۹۳۶ دموکرات‌ها در برابر آلن الندر برای کرسی
سال ۱۹۳۶ دموکرات‌ها در برابر آلن الندر برای کرسی خالی در مجلس سنای ایالات متحده به رقابت پرداخت و شکست خورد. بروکس که به عنوان «لانک-آلن» وارد رقابت‌های انتخاباتی شده بود، ویلبرن وی. لون، رقیب دورن حزبی را شکست داد. ۱۹۴۰. در سال ۱۹۴۰، سام هوستون جونز، فرماندار تازه انتخاب شده بر شکست بروکس در انتخابات مقدماتی کنگره حزب دموکرات تأکید کرد، اما بروکس در یک انتخابات دو مرحله‌ای برای بار سوم در همان سال برنده شد. بروکس با هنری اندرو اونل (۱۸۷۹–۱۹۷۰)، نمایندهٔ بیمهٔ شریوپورت ساکن‌الاصل لیندن شهرستان کاس ایالت
بیمهٔ شریوپورت ساکن‌الاصل لیندن شهرستان کاس ایالت تگزاس، در دور نهایی وارد رقابت شد. در مرحلهٔ مقدماتی انتخابات، ویلبورن جک اهل پریس کادو و جی. فرانک کولبرت، شهردار پیشین مندن، به دور بعدی راه نیافتند. در دور دوم رای‌دهی، بروکس ۱۹٬۳۷۵ رای (۵۵٫۶ درصد) در برابر ۱۵٬۴۵۰ رای (۴۴٫۴ درصد) رای انیل، رای بدست آورد. در دور سال‌های ۱۹۴۷ الی ۱۹۴۸ در کمیتهٔ هرتر (کمیتهٔ منتخب مجلس در رابطه با کمک‌های خارجی) خدمت کرد. ۱۹۴۸. بروکس در انتخابات سال ۱۹۴۸، دو رقیب دورن حزبی، هاروی لاک کری اهل مندن، دادستان کوتاه مدت ایالات
هاروی لاک کری اهل مندن، دادستان کوتاه مدت ایالات متحده برای دادگاه حوزوی ایالات متحده برای حوزهٔ غربی لوئیزیانا و لوید هنریک سناتور پیشین ایالتی ساکن‌الاصل پریس ناچیتوکس و ساکن شریوپورت، را شکست داد. ۱۹۵۰. بروکس در انتخابات سال ۱۹۵۰، بر رقابت درون حزبی محافظه‌کارانه که توسط جیمز اچ. گرین (۱۹۱۸–۱۹۸۸) لیسانسه ۳۲ ساله دبیرستان فیر پارک، سرباز کهنه‌کار نیروهای دریایی ایالات متحده و گزارش‌گر وقت روزنامه منحل شدهٔ شریوپورت ژورنال راه‌اندازی شده بود، غالب شد. ۱۹۵۲. بروکس در اوایل سال ۱۹۵۲، به‌هدف اعلام حمایت از
بروکس در اوایل سال ۱۹۵۲، به‌هدف اعلام حمایت از هیل باگز، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حوزهٔ انتخابیهٔ دوم کنگره لوئیزیانا در پست فرمانداری با راسل بی. لانگ، سناتور آمریکایی پیوست، اما رابرت اف. کنون اهل مندن برندهٔ انتخابات شد و باگز در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در جایگاه سوم قرار گرفت. بروکس در تابستان سال ۱۹۵۲، رقیب محافظه‌کار درون حزبی دیگری را بنام لاورنس ال.می. جونیور (۱۹۲۱–۱۹۹۵) اهل شهر ویویان واقع پریش کادو که در یک اظهارات از تلفات فزایندهٔ جنگ کره و افراط در دیوان‌سالاری فدرال
فزایندهٔ جنگ کره و افراط در دیوان‌سالاری فدرال انتقاد کرده بود، شکست داد. می خود را «یک دموکرات ضد ترومن، ضد نیو دیل (برنامه اقتصادی و اجتماعی فرانکلن روزولت)، و ضد کمونیست اعلام کرد. وی از تورم در قیمت خانه و بلند بودن نرخ کسر فدرال از حقوق ماهیانه که سبب شده بود بسیاری «به‌سختی مواد غذایی بخرند» را تقبیح نمود. می ادعا کرد که «کنگره به تدریج این جامعه‌گرایی را در قوانین ما رای داده‌است». او اتهام وارد کرد که کنگره از برنامهٔ کار مانیفیست حزب کمونیست پیروی کرده‌است. می همچنین گفت که بدهی آن‌زمان فدرال
کرده‌است. می همچنین گفت که بدهی آن‌زمان فدرال معادل تمام دارایی‌های غیرمنقول و شخصی در کشور است: «آیا این آقای بروکس نبود که در حمایت از تمامی مفاد برنامه‌های نیو دیل، فیر دیل و ترومن که [اکنون] می‌گوید کشور را به مرز فاجعه رسانده‌اند، رای داد؟» او ادعا کرد که بروکس به‌طور ضمنی از یک سیاست خارجی «مارکسیستی» حمایت نموده‌است: ما نمی‌توانیم با بازگردانیدن افراد قبلی به کنگره که این آشفتگی را نصیب ما کرده‌است، عقلانیت را به سیاست خارجی برگردانیم». می همچنین اعلام کرد که نمی‌توان او را «خرید یا تطمیع کرد».
اعلام کرد که نمی‌توان او را «خرید یا تطمیع کرد». ۱۹۵۶. بروکس دوازده مرتبه در کنگره انتخاب شد. در سال ۱۹۵۶ مانیفیست جنوبی (اعلامیهٔ اصول قانون اساسی) را امضا کرد که این امر یک تلاش ناموفق کنگره برای ممنوعیت تفکیک‌زدایی از مدارس دولتی به دستور دادگاه عالی ایالات متحده در پروندهٔ بروان علیه هیئت آموزشی بود. برای مدتی، ند توکستون اهل بووژر سیتی، ناشر طرفدار جدایی‌گرایی، بر ستاد بروکس کار می‌کرد. بروکس همچنین بر تقویت دفاع ملی، تولید گستردهٔ گاز طبیعی، برق‌رسانی روستائی و «نرخ عادلانه» محصولات کشاورزی، لبنیات،
روستائی و «نرخ عادلانه» محصولات کشاورزی، لبنیات، و محصولات دام‌داری، تأکید می‌ورزید. بروکس در ماه نوامبر سال ۱۹۵۶ با ۶۸ در صد آرا در مقابل ۳۲ درصد آرا کلهون آلن، کاندید جمهوری‌خواه را شکست داد، کلهون سرباز ذخیره با سابقه و رئیس قبلی جشنوارهٔ تعطیلات در دیکسی بود که سپس به حزب دموکرات گروید و به‌عنوان عالی‌رتبه مؤسسات عام‌المنفعهٔ شریوپروت و شهردار شریوپروت انتخاب شد. بروکس در آن کمپین خود را یک دموکرات دائمی اعلام کرد و از رای‌دهندگان خواست تا از آدلای استیونسون اهل ایلینوی برای سمت ریاست‌جمهوری در برابر
اهل ایلینوی برای سمت ریاست‌جمهوری در برابر دوایت آیزنهاور، نخستین جمهوری‌خواه پس از دورهٔ بازسازی برای برنده شده در کالج‌های انتخاباتی لوئیزیانا، حمایت نمایند. آلن در آن‌زمان خود را «جمهوری‌خواه آیزنهاور» اعلام کرد. در انتخابات مقدماتی سال ۱۹۵۸ دموکرات‌ها برای مجلس نمایندگان آمریکا، بروکس خانم سوفیا تامپسون را شکست داد. ۱۹۶۰، آخرین رقابت در کنگره. در سال ۱۹۶۰ در جریان راهپیمایی کوکلاکس‌کلن (KKK) تحت رهبری روی دیویس، یک صلیب در حیاط مقابل خانه اورتون آتش زده شد که منجر به تحقیقات پلیس و بازداشت دیویس شد. در
شد که منجر به تحقیقات پلیس و بازداشت دیویس شد. در آخرین انتخاب در کنگره در سال ۱۹۶۰، بروکس با یکی دیگر از رقبای جمهوری‌خواه بنام با فرد چارلز مک‌کلاناهان جونیور (۱۹۱۸–۲۰۰۷) پیمان‌کار اهل شرپریوت که در شهر هومر در شهرستان کالیبون بزرگ شده بود، مقابل شد. مک‌کلاناهان، در جنگ دوم جهانی در شصت و هشت مأموریت جنگی پرواز انجام داده بود و به دریافت مدال صلیب پرواز ممتاز، مدال هوایی و مدال پریل هارت، مفتخر گردید. خانمش مری که یک آموزگار بود، در اتحادیهٔ زنان رای‌دهنده فعالیت می‌کرد. جورج دسپوت که بعداً رئیس حزب
فعالیت می‌کرد. جورج دسپوت که بعداً رئیس حزب جمهوری‌خواه ایالتی شد، مدیر کمپین‌های انتخاباتی وی بود.
تحلیل زنده‌مانی جمعیت یک روش خاص گونه برای ارزیابی ریسک است که اغلب در زیست‌شناسی حفاظت استفاده می‌شود. به‌طور سنتی به عنوان فرآیندی تعریف می‌شود که احتمال انقراض یک جمعیت را در چند سال معین تعیین می‌کند. اخیراً PVA به عنوان ترکیبی از بوم‌شناسی و آمار توصیف شده‌است که ویژگی‌های گونه‌ها و تنوع محیطی را برای پیش‌بینی سلامت جمعیت و خطر انقراض گرد هم می‌آورد. هر PVA به‌طور جداگانه برای یک جمعیت یا گونه هدف توسعه یافته‌است، و در نتیجه، هر PVA منحصر به فرد است. هدف بزرگ‌تر در ذهن در زمان انجام PVA این است که
هدف بزرگ‌تر در ذهن در زمان انجام PVA این است که اطمینان حاصل شود که جمعیت یک گونه در درازمدت خودپایدار است.
آبخوری فواره‌ای است که جهت تأمین آب آشامیدنی طرّاحی شده‌است. آبخوری معمولاً از یک حوضچه با آب جاری یا یک شیر آب تشکیل شده‌است. نوشنده به سمت جریان آب خم می‌شود و آب را مستقیماً از شیر می‌نوشد. آبخوری‌های داخلی امروزی ممکن است فیلترهایی برای حذف ناخالصی‌ها از آب و چیلر برای کاهش دمای آن داشته باشند. آب‌خوری‌ها معمولاً در مکان‌های عمومی مانند مدارس، سرویس‌های بهداشتی، کتابخانه‌ها و فروشگاه‌های مواد غذایی یافت می‌شوند. در کشورهای مختلف. پیش از آن که آب آشامیدنی در خانه‌های شخصی به وجود بیاید، آب آشامیدنی از
در خانه‌های شخصی به وجود بیاید، آب آشامیدنی از طریق دسترسی به آبنماهای عمومی در اختیار شهروندان شهرها قرار می‌گرفت. ایتالیا. بسیاری از این فواره‌های نوشیدنی عمومی اولیه را می‌توان در شهرهایی مانند رم دید، که در آنجا به آنها "فونتانل‌" و "ناسونی‌" (بینی بزرگ) می‌گویند. این آبخوری‌ها امروزه هم مورد استفاده قرار دارند. ایران. در ایران، به فضاهای کوچکی در معابر برای آب دادن به رهگذران تشنه درست می‌شدند، سقاخانه می‌گفتند. سقاخانه معمولاً ظروف سنگی بزرگی بودند که آب آشامیدنی در آن‌ها ریخته می‌شد و پیاله‌هایی با
آب آشامیدنی در آن‌ها ریخته می‌شد و پیاله‌هایی با زنجیر به آن‌ها بسته می‌شد. در ابتدا سقاخانه‌ها بیشتر جنبهٔ خدمات رسانی داشتند ولی به مرور زمان جنبه‌ای مذهبی نیز پیدا کردند و با شخصیت‌های مذهبی همچون ابوالفضل ارتباط پیدا کردند.
غارتگران یک فیلم وسترن آمریکایی محصول سال ۱۹۶۰ به کارگردانی جوزف پونی با بازی جف چندلر، جان ساکسون و دولورس هارت است. فیلمبرداری در ۱۲ مه ۱۹۶۰ آغاز شد.
پیتر آدولف آگوستس برل (Peter Adolf Augustus Berle) (۸ دسامبر ۱۹۳۷–۱ نوامبر ۲۰۰۷)، حقوقدان، محافظت‌گرا و عضو مجمع نیویورک بود. اوایل زندگی. برل در ۸ دسامبر سال ۱۹۳۷ در نیویورک سیتی در خانوادهٔ آدولف آگوستس بریل پدر و دکتر بترس (موسوم به بیشاپ) بریل (۱۹۰۲–۱۹۹۳)، متولد شد. پدرش از جمله اعضای مهم «گروه اندیشمندان» رئیس‌جمهور فرانکلین روزولت بود و به عنوان دستیار وزیر امور خارجه و سفیر ایالات متحده در برزیل خدمت کرد. مادرش پزشک و نویسندهٔ مشهور بود. برل دو خواهر بنام‌های کورتلانت و آلایس بیشاپ بریل داشت.
خواهر بنام‌های کورتلانت و آلایس بیشاپ بریل داشت. کورتلانت فیلد بیشاپ و امی باند پیشین، پدر بزرگ و مادر بزرگ مادری برل بودند. پدر جد او جورج اچ. بند، عضو بازار بورس نیویورک بود عضو برجستهٔ انجمن نیویورک بود. مری آگوستس (نام تولد: رایت) و آدولف آگوستس برل، پدر بزرگ و مادر بزرگ پدری برل بودند. برل از دانشگاه هاروارد و مدرسهٔ حقوق هاروارد فارغ شد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۷۱، مادر بریل با آندره فردریک کورنان، ازدواج کرد، این پزشک در سال ۱۹۵۶ موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی شد. حرفه. بریل پس از فراغت از هاروارد،
نوبل پزشکی شد. حرفه. بریل پس از فراغت از هاروارد، وارد نیروهای هوایی ایالات متحده شد و به‌عنوان چترباز و افسر اطلاعاتی آموزش دید. برل پس از ترخیص افتخاری با درجهٔ ستوانی یکم، به مدرسهٔ حقوق کمبریج برگشت. پس از فراغت از مدرسهٔ حقوق، به شرکت حقوقی معتبر پاول، ویز، ریفکایند و گریسن به کار شروع نمود و وکیل دعوی قضائی علیه کانسالیدیتد ادیسون، تعیین شد. کانسالیدیتد ادیسون می‌خواست تأسیسات ذخیره‌سازی پمپ را در دامنهٔ تپهٔ مسلط بر رودخانهٔ هودسون بسازد، اما برل و شرکت در یک موفقیت تاریخی شرکت را مجبور به رفع هرنوع
در یک موفقیت تاریخی شرکت را مجبور به رفع هرنوع خسارت محیطی ساختند. برل اندکی پس از سال ۱۹۷۱، برل، بوتزل و کاس یکی از نخستین شرکت‌های حقوقی محیط زیستی را در کشور ایجاد نمود. شرکت وی با موفقیت علیه یونیون کاربید، به دلیل رسوب آب زیرزمینی در لانگ آیلند، اقامه دعوی کرد. مجمع ایالتی نیویورک. برل در سال ۱۹۶۸ به مجمع ایالتی نیویورک انتخاب شد و سه دورهٔ مسلسل در دوره یک‌صدو هفتاد و هشتم، یک‌صدو هفتاد و نهم و یک‌صدو هشتادم مجلس قانون‌گذاری ایالتی نیویورک از ۱ ژانویه سال ۱۹۶۹ تا ۳۱ دسامبر سال ۱۹۷۴ در تکت‌های
ژانویه سال ۱۹۶۹ تا ۳۱ دسامبر سال ۱۹۷۴ در تکت‌های دموکرات/آزدی‌خواه، خدمت نمود. ناحیه وی بنام ناحیه سکیل - استاکینگ، از خیابان شصتم تا خیابان یک‌صدو بیست و پنجم امتداد دارد. به عنوان یک قانون‌گذار تازه‌کار، علیه نیلسون راکفلر، فرماندار وقت در رابطه با مسائل مربوط به فرایند بودجه، اقامه دعوی نمود. برل در توسعهٔ پارک ایالتی آدیرونداک به مساحت بیش از ۹٬۰۰۰ جریب زمین در پارک من‌جمله ۱۱ قلعه از مرتفع‌ترین قلعه‌های آدیرونداک، نقش مهمی ایفا کرد. برل سرانجام عضو عالی‌رتبهٔ کمیتهٔ حفاظت از منابع طبیعی شد. در جریان
کمیتهٔ حفاظت از منابع طبیعی شد. در جریان تصدیش کتاب «آیا شهروندان شانسی دارند؟» را دردفاع از حقوق موکلین محروم از حقوق اجتماعی و اقتصادی به رشتهٔ تحریر درآورد که در سال ۱۹۷۴ به چاپ رسید. حفاظت از محیط زیست نیویورک. برل در ماه مه سال ۱۹۷۶ از طرف فرماندار هیوکری، کمیسر ریاست حفاظت از محیط زیست ایالت نیویورک، جانشین اوگدن آر. رید، منصوب شد. برل در این سمت، در پاک‌کاری زباله‌های سمی کانال لاو در آبشار نیاگارا، کمک نمود. در جریان تصدی در این سمت، اقداماتی را علیه شرکت جنرال الکتریک برای تخلیهٔ بیفنیل‌های
را علیه شرکت جنرال الکتریک برای تخلیهٔ بیفنیل‌های پلی‌کلر شده در رودخانهٔ هودسون، انجام داد و ادارهٔ وی مسئول آماده‌سازی و ادارهٔ محلات در المپیک زمستانی سال ۱۹۸۰ در لیک پلاسید بود. بری مشهور به «مستقل سرسخت»، در ۱۲ دسامبر سال ۱۹۷۸ پس از چندین مرتبه اختلاف با فرماندار کری، مجبور به استعفا شد. رابرت اف. فلک که قبلاً رئیس آژانس پارک ادیراندک بود، جانشین برل شد. انجمن ملی آدوبان. برل از سال ۱۹۸۵ تا سال ۱۹۹۵، به عنوان رئیس انجمن ملی آدوبان، جانشین راسل دبلیو پیترسون، فرماندار پیشین دلاویر، شد. همزمان با آن
پیترسون، فرماندار پیشین دلاویر، شد. همزمان با آن رئیس استاکبریج لند تراست، مدیر انجمن شکارچی و متولی و رئیس رئیس پیشین اندیشکدهٔ بنیاد قرن بود. به عنوان رئیس، برای جلوگیری از حفاری نفت در پناهگاه ملی حیات وحش شمالگان تلاش کرد و به همین‌گونه در حمایت از رسیدگی مسئولانه به مسئلهٔ آب در غرب میانه در دادگاه عالی استدلال کرد. کمیتهٔ مشترک مشورت‌دهی عمومی. در سال ۱۹۹۳ یکی از پنج عضو ایالات متحده بود که توسط رئیس‌جمهور ویلیام جی کلینتون، در کمیتهٔ مشترک مشورت‌دهی عمومی، بخشی از کمیسیون همکاری‌های محیط زیستی تحت
عمومی، بخشی از کمیسیون همکاری‌های محیط زیستی تحت موافقت‌نامه بازرگانی آزاد آمریکایی شمالی، منصوب شد و تا سال ۲۰۰۲ در این کمیته خدمت کرد. زندگی شخصی. برل در سال ۱۹۶۰ در لینوکس ایالت ماساچوست با لیلا سلونی وایلد ازدواج نمود. لیلا سلونی وایلد، دختر هیلم جورج وایلد (۱۹۰۷–۱۹۹۸) و مارجوری لیلا فیلد (۱۹۱۰–۱۹۹۷)، نوهٔ امیلی وندربیلت اسلون (۱۸۷۴–۱۹۷۰) بود. فردریک ویلیام وندربیلت (۱۹۰۵–۲۰۰۰)، عموی مادری لیلا بود. پیتر و لیلا والدین فرزندان ذیل بودند: برل در اثر جراحات که در ماه اوت سال ۲۰۰۷ در استاکبریج در اثر چپه
که در ماه اوت سال ۲۰۰۷ در استاکبریج در اثر چپه شدن سقف انبارغله که برل در حال ویران کردن آن بود، در ۱ نوامبر سال ۲۰۰۷ در شهر پیتزفیلد ایالت ماساچوست فوت نمود. مراسم جنازهٔ او در کلیسای اسقفی سنت پل در استاکبریج برگزار شد. اقامت‌گاه‌ها. الم کورت، خانم برل در سال ۱۹۹۸ املاک تاریخی ویندربیلت در شهر لینوکس ایالت ماساچوست را، به ارث برد.
جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم بلند پویانمایی یکی از جوایز گلدن گلوب است که برای نخستین بار در شصت و چهارمین مراسم گلدن گلوب در سال ۲۰۰۷ اهدا شد.
میجر فیلمی ایرانی به کارگردانی احسان عبدی‌پور است که اولین بار در سی و هشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش درآمد. حمید فرخ‌نژاد برای بازی در این فیلم، جایزه بهترین بازیگر بخش آسیا را در مراسم جایزه «سپتیمیوس» آمستردام دریافت کرد. داستان. ورود یک سگ ردیاب آلمانی به اسکله گمرک، که به‌هیچ‌وجه قابل مذاکره و معامله نیست، نظم شهر را به هم ریخته است.
لی چو هی (؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی ""، "شش اژدهای پرنده" و "یکبار دیگر" ایفای نقش کرده‌است.
کیم گا اون (؛ زادهٔ ۸ ژانویه ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "می‌توانم صدایت را بشنوم" و "بوسه حس ششم"، "چون این اولین زندگیمه"، "نور چشمانت،" "زیر چتر ملکه" و پادشاه سرزمین اشاره کرد.