payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عادل شکوروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آزال باکو، باشگاه فوتبال کپز، باشگاه فوتبال تراکتور، باشگاه فوتبال باکو، و باشگاه فوتبال توران تووز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان و جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
صلاحت آغایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سومقاییت و باشگاه فوتبال کشله اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری آذربایجان, تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان، زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان، و جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
اسماعیل ذوالفقارلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نفتچی باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری آذربایجان و تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
الکساندر ژیدکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژی مخاچ‌قلعه، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، و باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
زینال زینالوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نفتچی باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جمهوری آذربایجان و Azerbaijan national futsal team بازی کرده‌است.
عقیده که به عنوان اعتراف به ایمان، نماد، یا بیانیهٔ ایمان نیز شناخته می‌شود، بیانیه‌ای از باورهای مشترک یک جامعه (اغلب یک جامعهٔ مذهبی) به شکلی است که بر اساس موضوعاتی که اصول اصلی آن را خلاصه می‌کند، ساختار یافته‌ است. اولین عقیدهٔ شناخته شده در مسیحیت، «عیسی خداوند است»، از نوشته‌های پولس رسول سرچشمه گرفته‌ است. یکی از پرکاربردترین عقاید مسیحی، اعتقادنامهٔ نیقیه است که اولین بار در سال ۳۲۵ پس از میلاد در شورای نخست نیقیه تدوین شد. این امر بر اساس درک مسیحی از اناجیل متعارف، رساله عهد جدید و تا حدی، عهد
از اناجیل متعارف، رساله عهد جدید و تا حدی، عهد عتیق بود. تأیید این عقیده، که تثلیث را توصیف می‌کند، عموماً به عنوان آزمونی اساسی برای ارتدکس برای اکثر فرقه‌های مسیحی تلقی می‌شود و از نظر تاریخی علیه آریانیسم هدف قرار گرفته‌ است. نسخهٔ کوتاهتر اعتقادنامه، به نام اعتقادنامه رسولان، امروزه پر استفاده‌ترین نسخه در خدمات مسیحیت است. برخی از فرقه‌های مسیحی از هیچ‌یک از این عقاید استفاده نمی‌کنند. اگرچه برخی می‌گویند یهودیت ماهیت غیر-اعتقادی دارد، برخی دیگر می‌گویند که یک آیین واحد را به رسمیت می‌شناسد، "شمع
که یک آیین واحد را به رسمیت می‌شناسد، "شمع ییسرائل"، که این گونه آغاز می‌شود: «ای اسرائیل بشنو، یهوه خدای ما، خداوند یکی است». در کلام اسلامی، نزدیک‌ترین اصطلاح به «عقیده» است.
فیلدمارشال عالی‌ترین درجه نظامی در چندین حاکمیت آلمانی پیش‌اتحاد شامل امپراتوری مقدس روم بود. به شکل شنتی این درجه به ژنرال‌های ارشدی اعطا می‌شد که پیروزی‌های بزرگی در میدان نبرد کسب می‌نمودند. این درجه پس از شکست امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول و تحمیل پیمان ورسای بر آن که محدودیت‌های شدیدی بر نیروهای مسلح آلمان اعمال کرد، از میان رفت و حاکمیت جانشین تحت عنوان جمهوری وایمار در نیروهای مسلح کم‌نفرات خود آن را به کسی اعطا ننمود. پس از روی کار آمدن حزب ناسیونال سوسیالیست و تأسیس رایش سوم، آدولف هیتلر، پیشوای
سوسیالیست و تأسیس رایش سوم، آدولف هیتلر، پیشوای آلمان که در همراهی با سران نظامی با زیر پا گذاشتن محدودیت‌ها، اقدام به گسترش شدید نیروهای مسلح کشورش کرده بود، این درجه را بازیابی و در قالب ورماخت، نیروهای مسلح جدید آلمان، برای نخستین بار در سال ۱۹۳۶ به ورنر فون بلومبرگ، وزیر دفاع اعطا کرد. معادل درجه فیلدمارشال برای هیر (نیروی زمینی) و "لوفت‌وافه" (نیروی هوایی) درجه بزرگ‌دریابد ("گروس‌آدمیرال") برای "کریگسمارینه" (نیروی دریایی) بود. درجه فیلدمارشال به عنوان بالاترین درجه در ورماخت مورد استفاده قرار می‌گرفت
بالاترین درجه در ورماخت مورد استفاده قرار می‌گرفت تا این که ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰ درجه رایشس‌مارشال که بالاتر از آن به حساب می‌آمد، ایجاد گردید که صرفاً به هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت‌وافه" اعطا شد. فهرست زیر شامل تمامی افرادی است که در دوره دوازده ساله رایش سوم در ورماخت به درجه فیلدمارشالی و بزرگ‌دریابدی ترفیع یافته‌اند. مجموعاً ۲۵ تن از ژنرال‌های هیر و "لوفت‌وافه" درجه فیلدمارشالی و ۲ تن از ژنرال‌های "کریگس‌مارینه" درجه بزرگ‌دریابدی را دریافت کردند. ادوارت فون بوم-ارمولی، فیلدمارشال بازنشسته نیروی زمینی
فون بوم-ارمولی، فیلدمارشال بازنشسته نیروی زمینی اتریش-مجارستان نیز به صورت تشریفاتی به درجه فیلدمارشال در ورماخت ترفیع یافت. میانگین سنی افرادی که به این درجه رسیدند بدون احتساب فون بوم-ارمولی، ۵۶ سال و ۲ ماه و ۱۳ روز بود. مجدداً بدون احتساب فون بوم-ارمولی، هرمان گورینگ با دریافت درجه فیلدمارشالی در ۴۵ سالگی جوان‌ترین و گرت فون روندشتت با دریافت این درجه در ۶۴ سالگی مسن‌ترین دریافت‌کنندگان آن بودند. (نیروی زمینی) (نیروی هوایی) (نیروی دریایی)
کریس برک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، و باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
کریس هیگینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مادرول اشاره کرد.
پاول پیتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال کویینز پارک، و باشگاه فوتبال پاتریک تیسل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
فرید العلاقی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، باشگاه فوتبال فالکیرک، و باشگاه فوتبال هیبرنین اشاره کرد.
کرگ هالکت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد.
دیوید کلارکسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه فوتبال داندی، و باشگاه فوتبال بریستول سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده است.
جاش مگنیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، و باشگاه فوتبال آبردین اشاره کرد.
جیک هاید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هیز و یدینگ یونایتد، باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد، باشگاه فوتبال ووکینگ، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال ویموث، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال استیونج، و باشگاه فوتبال یورک سیتی اشاره کرد.
بن آرمور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کویینز پارک اشاره کرد.
زاکاری البوزیدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون اشاره کرد.
اسکات بنکس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داندی یونایتد اشاره کرد.
باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک () یک باشگاه فوتبال لیگ برتر اسکاتلند است که در شهر دانفرملین واقع شده است. این باشگاه در سال 1885 تأسیس شد .
جیمز مک آرتور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "محکم دارشان بزن" اشاره کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، و باشگاه فوتبال کریستال پالاس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده‌است.
جاس لابادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، و باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون اشاره کرد.
پاول مک لارن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال لوتون تاون، و باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی اشاره کرد.
جیسون کوماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، و باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
جک گریمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال آبردین، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
کرگ وایتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد.
Vidzeme ( ; : "Vidžemė" ، : Видземе ، : "لیوونیا") یکی از سرزمین‌های تاریخی لتونی است. پایتخت لتونی، ریگا، در بخش جنوب غربی این منطقه واقع شده‌است. جمعیت: حدود ۱٫۳ میلیون (سال؟). به معنای واقعی کلمه "سرزمین میانه"، در شمال مرکزی لتونی در شمال رودخانه داوگاوا واقع شده‌است. گاهی اوقات در آلمانی، آن را به عنوان "Livland"، شکل آلمانی از لاتین "Livonia" نیز می‌شناسند، اگرچه تنها بخش کوچکی از لیوونیای قرون وسطایی و حدود نیمی (قسمت لتونی) لیوونیای سوئدی را شامل می‌شود. فرمانداری تاریخی لیوونیا (به : "Vidzemes
می‌شود. فرمانداری تاریخی لیوونیا (به : "Vidzemes guberņa" ) همچنین بزرگتر از Vidzeme است، زیرا تقریباً با لیوونیای سوئدی مطابقت دارد.
دانشگاه اوربانا یک دانشگاه خصوصی متخصص در آموزش هنرهای آزاد بود و در اوربانا، اوهایو واقع شده بود که توسط دانشگاه فرانکلین خریداری و تبدیل به یکی از پردیس آن دانشگاه شد. دانشگاه اوربانا در سال ۱۸۵۰ به عنوان کالج اوربانا توسط پیروان فیلسوف و دانشمند سوئدی قرن هجدهم، امانوئل سوئدنبورگ، تأسیس شد. این دانشگاه دومین مؤسسه آموزش عالی در اوهایو بود که زنان را پذیرفت. سوئدنبورگ یک مبلغ مذهبی بود که به گسترش ایمان در میان ساکنان اولیه اطراف اوربانا کمک کرد. این دانشگاه همچنین مرکز آموزشی و موزه Johnny Appleseed برای
همچنین مرکز آموزشی و موزه Johnny Appleseed برای بزرگداشت جان چپمن است. در سال ۲۰۱۴، دانشگاه پس از افت بودجه قابل توجه توسط دانشگاه فرانکلین خریداری شد. این پردیس نیز در سال ۲۰۲۰ بسته شد و سوابق را به دانشگاه فرانکلین در کلمبوس، اوهایو منتقل کرد. اوربانا در اطلاعیه تعطیلی به همه‌گیری ویروس کرونا و کاهش ثبت نام اشاره کرده‌است.
ویلبرت رابینسون (; – ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا بود که کچر، مربی و مدیر آمریکایی در لیگ برتر بیسبال آمریکا (MLB) بود. او در MLB برای فیلادلفیا اتلتیک، بالتیمور اوریولز و سنت لوئیس کاردینالز بازی کرد. او اوریولز و بروکلین رابینز را مدیریت کرد. نام رابینسون در سال ۱۹۴۵ در تالار مشاهیر و موزه ملی بیسبال ثبت شد. زندگی دوران حرفه‌ای. رابینسون که در بولتون، ماساچوست متولد شد، در سال ۱۸۸۵ یک کچر در لیگ نیوانگلند بود و در سال ۱۸۸۶ با انجمن فیلادلفیا آتلاتیک، یک انجمن آمریکایی به لیگ‌های اصلی راه یافت.
نوریت هیرش (روزنفلد) در آکادمی موسیقی تل آویو در رشته پیانو تحصیل کرد. او آهنگسازی را نزد ، ارکستراسیون را نزد ، و رهبری را نزد لاسلو روت خواند. او کلارینت را نزد یاکوُو بارنیا از آموخت. هیرش خدمت نظامی خود را در گروه سرگرمی سپاه زرهی به پایان رساند. وی پس از پایان خدمتش شروع به آهنگسازی کرد و به همکاری با "پراچ هلیلاچ" پرداخت. در سال ۱۹۶۵ نتیجه این همکاری به آهنگی با شعر و خوانندگی چاوا آلبرشتاین منتهی شد که به شهرت زیادی دست یافت. زندگی‌نامه. نوریت هیرش (روزنفلد) در آکادمی موسیقی تل آویو در رشته پیانو
(روزنفلد) در آکادمی موسیقی تل آویو در رشته پیانو تحصیل کرد. او آهنگسازی را نزد ، ارکستراسیون را نزد ، و رهبری را نزد لاسلو روت خواند. او کلارینت را نزد یاکوُو بارنیا از آموخت. هیرش خدمت نظامی خود را در گروه سرگرمی سپاه زرهی به پایان رساند. وی پس از پایان خدمتش شروع به آهنگسازی کرد و به همکاری با "پراچ هلیلاچ" پرداخت. در سال ۱۹۶۵ نتیجه این همکاری به آهنگی با شعر و خوانندگی چاوا آلبرشتاین منتهی شد که به شهرت زیادی دست یافت. حرفه موسیقی. در سال ۱۹۷۱ آهنگ «باشانا هابا» او توسط جوی بازخوانی و توسط راد مک براین
هابا» او توسط جوی بازخوانی و توسط راد مک براین تهیه و با عنوان «سال بعد» منتشر شد. درادامه با در مسابقه آهنگ آتن شرکت کرد. او در سال ۱۹۷۱ به نمایندگی از اسرائیل در جشنواره آواز تقسیم (در یوگسلاوی) با آهنگ پسرم به سمت خانه می‌رود که توسط ادنا گورن اجرا شد، و با نسخه صربی-کرواتی این آهنگ «موران فلو درگی تبگ» که توسط ایبریکا جوسیچ اجرا شد، حضور یافت. در جشنواره آواز وینا دل مار در شیلی با آهنگ هورا نوا با اجرای شرکت کرد و جایزه دوم را به دست آورد. او جایزه اول جشنواره آواز کودکان مالت را نیز در سال ۱۹۷۲ و در
جشنواره آواز کودکان مالت را نیز در سال ۱۹۷۲ و در همکاری با «ماخلا علیزا» به دست آورد. در سال ۱۹۷۳ ترانه ' او با اجرای در مسابقه آواز یوروویژن لوکزامبورگ به مقام چهارم رسید. او آهنگ را به ارکستر درآورد و ارکستر را نیز رهبری کرد. او پس از مونیکا دومینیک، دومین رهبر ارکستر زن در این مسابقه بود که در همان سال آهنگ سوئدی ' را اجرا کرد. او در سال ۱۹۷۶ با آهنگ «لسی به خانه بر می‌گردد» توسط ادنا لو برنده جشنواره کودکان IBA شد. در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۷۸، او دوباره ارکستر آهنگ اسرائیلی را رهبری کرد، که خودش
دوباره ارکستر آهنگ اسرائیلی را رهبری کرد، که خودش آهنگسازی کرده بود و جایزه اول را نیز به دست آورد. سال ۱۹۷۹ او موسیقی «بابا پاپ-آی» را در همراهی با شعری از لیا لوپنفلد نوشت که برنده جشنواره آواز کودکان پرتغالی فیگوئرا دافوش شد. در همان سال او آهنگ «می‌خواهم دربارهٔ تو به دنیا بگویم» را نوشت که در (ایرلند) دوم شد. با آهنگ‌های «سازدهنی شووی» در سال ۱۹۸۴ و «لو ناتسر» در سال ۱۹۸۵ برنده جشنواره کودکان IBA شد که هر دو توسط خوانده شد. هیرش موسیقی متن چهارده فیلم اسرائیلی نوشته‌است، از جمله "،" ""، "پشت دیوارها،"
نوشته‌است، از جمله "،" ""، "پشت دیوارها،" فیلم افرایم کیسون، پلیس، که برای آن نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی در ۱۹۷۲ شد. او موزیکال را در طول سه سال اجرای آن در تئاتر ملی اسرائیل، ، رهبری کرد. در فوریه ۲۰۰۰، او مهمان افتخاری یک کنسرت بزرگداشت ویژه در در تل آویو بود، و در آنجا با فیلارمونیک اسرائیل پیانو زد. او به همراه دخترش، روث روزنفلد، خواننده اپرا، در سالن‌های سراسر جهان اجرا داشته‌است. او مرتباً با همکاری می‌کرد و بسیاری از آهنگ‌های او را به موسیقی تنظیم کرد، از جمله خانه‌هایی که به دریا ختم می‌شد ،
کرد، از جمله خانه‌هایی که به دریا ختم می‌شد ، باشانا هابا، لالِشِت شِوی آچارایچ و ده‌ها آهنگ دیگر که اکثر آنها توسط ، اوفرا فوکس و اجرا شدند. . هیرش با آهنگ "اوسه شالوم بیمروماو نیز" شناخته می‌شود که برای اولین که در سال ۱۹۶۹ برگزار شد ساخته شد و جایزه سوم را به خود اختصاص داد. ملودی او از آن زمان به بخشی از مراسم دعا در کنیسه‌ها و جوامع یهودی در سراسر جهان تبدیل شده‌است. جوایز و تقدیر. هیرش برنده جایزه دستاورد زندگی در سال ۲۰۰۱ برای ترانه‌سرایی، جایزه یک عمر دستاورد در سال ۲۰۰۶ از دانشگاه بار ایلان، و
عمر دستاورد در سال ۲۰۰۶ از دانشگاه بار ایلان، و جایزه زن سال ۲۰۰۶ از باشگاه لاینز اسرائیل شد. در مارس ۲۰۱۶، اعلام شد که هیرش جایزه اسرائیل را دریافت خواهد کرد. نوریت در ژوئیه ۲۰۱۸ جایزه «هالل و زیمره» را در بیست و نهمین جشنواره کُر یهودیان آمریکای شمالی دریافت کرد.
فرانتیشِک لانگِر (; – ) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، مقاله‌نویس، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار و پزشک نظامی یهودی-چک بود. لانگر در پراگ، اتریش-مجارستان در یک خانواده یهودی زبان چک به دنیا آمد. او در دانشگاه کارل پزشکی خواند. او در طول جنگ جهانی اول به عنوان پزشک در لژیون‌های چکسلواکی در روسیه خدمت کرد. در سالهای ۱۹۳۵–۱۹۳۸ به عنوان مشاور نمایشی در تئاتر وینورادی و به عنوان فرمانده یک بیمارستان نظامی پراگ کار کرد. او جنگ جهانی دوم را به عنوان ژنرال تیپ ارتش چکسلواکی در خارج از کشور در انگلستان گذراند. برادر
در خارج از کشور در انگلستان گذراند. برادر کوچکتر او یک شاعر و محقق عبری ییری لانگر بود.
اسکادران حمله‌الکترونیکی-۱۴۰ (VAQ-140) یک اسکادران حمله الکترونیکی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. این اسکادران که با نام «"میهن پرستان"» نیز شناخته می‌شود، در سال ۱۹۸۵ راه‌اندازی شد. پیشرفته‌ترین جنگنده‌ای که این اسکادران در اختیار دارد؛ بوئینگ ئی‌ای-۱۸ است. این اسکادران در پایگاه هوایی جزیره‌ای وهیدبی، در ایالت واشینگتن استقرار دارد. تاریخچه. این اسکادران در ۱ اکتبر ۱۹۸۵ تأسیس شد و بلافاصله وظیفه ارزیابی و آزمایش موشک ای‌جی‌ام-۸۸ هارم را بر عهده گرفت و اولین اسکادرانی بود که به طور عملیاتی با هارم
و اولین اسکادرانی بود که به طور عملیاتی با هارم در عرشه یواس‌اس جان اف. کندی (سی‌وی‌ان-۷۹) مستقر شد. این اسکادران برای آغاز عملیات سپر صحرا در سپتامبر ۱۹۹۱ در عرشه یواس‌اس دوایت آیزنهاور. مستقر شد و با این ناو برای عملیات دیده‌بان جنوبی به خلیج فارس آمد. می ۱۹۹۴، اسکادران برای شرکت در پنجاهمین سالگرد روز دی (D-day) و پشتیبانی از عملیات دیده‌بان جنوبی در عراق و همچنین عملیات یخچال شکننده و عملیات گارد شارپ در بوسنی و هرزگوین، در ناوهواپیمابر واشینگتن مستقر شد. این اسکادران به خاطر تلاش‌های خود در این
شد. این اسکادران به خاطر تلاش‌های خود در این عملیات‌ها، نشان افتخار (E) را به دست آورد. در سال ۱۹۹۹، برای حمایت از بمباران ناتو در یوگسلاوی، آنها فرماندهی نیروهای حمله کننده را بر عهده گرفتند که متشکل از ۱۰۰ خدمه هوایی و ۳۰۰ پرسنل پشتیبانی بود. در حین این عملیات بیش از ۷۴۰ ماموریت جنگی و ۳۳۰۰ ساعت پرواز انجام دادند و توانستند بار دیگر مدال تقدیر یگان نیروی دریایی را به ارمغان آورند. مهین‌پرستان برای یک استقرار رزمی دیگر در سال ۲۰۰۲ به اولین کشتی خود (یواس‌اس جان اف. کندی (سی‌وی‌ان-۷۹)) بازگشتند، که طی آن
جان اف. کندی (سی‌وی‌ان-۷۹)) بازگشتند، که طی آن در پایگاه هوایی العدید قطر مستقر شدند. اسکادران-۱۴۰ پس از دوسال استقرار در خشکی مجدداً در ژانویه ۲۰۰۴ برای پشتیبانی از جنگ عراق در یواس‌اس جورج واشینگتن (سی‌وی‌ان-۷۳) مستقر شد. در می ۲۰۰۵ اسکادران در پایگاه نیروی هوایی، دریایی ایواکونی ژاپن مستقر شد و همزمان نشان افتخار(S) را برای عملیات‌های خود در جنگ عراق بدست آورد. در سال ۲۰۰۶، این اسکادران یک استقرار طولانی مدت هشت ماهه را با نیمی از اسکادران در پایگاه هوایی عین الاسد، عراق و نیمی دیگر در یواس‌اس دوایت
عین الاسد، عراق و نیمی دیگر در یواس‌اس دوایت آیزنهاورآغاز کرد. در آوریل ۲۰۰۸، این اسکادران مجوزی را دریافت کرد که دسترسی‌های آنها را به نرم افزارها و سیستم‌های تسلیحاتی جدید به شدت افزایش می‌داد. پس از یک دوره کاری موفقیت آمیز، اسکادران در فوریه ۲۰۰۹ در عرشه آیزنهاور برای حمایت از عملیات آزادی پایدار مستقر شد و بیش از ۱۴۳ سورتی پرواز و ۹۱۸ ساعت جنگ را انجام داد. در اواسط سال ۲۰۱۱، اسکادران برای حمایت از عملیات ناتو بر فراز لیبی به پایگاه هوایی اویانو بازگشت. در طول این استقرار، اسکادران ۱۶۴ سورتی پرواز و
در طول این استقرار، اسکادران ۱۶۴ سورتی پرواز و ۱۰۸۶ ساعت رزمی را جمع‌آوری کرد. پس از بازگشت به پایگاه هوایی وهیدبی ، اسکادران یک برنامه کاری پیش از استقرار را برای ورود ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده آمریکاآغاز کرد . در سال ۲۰۱۲، این اسکادران جوایز (آبی پزشکی "M")، (ایمنی "S")، (آچار طلایی)، (افتخار "E") و (رادفورد) را دریافت کرد. این اسکادران از نوامبر ۲۰۱۵ تا ژوئیه ۲۰۱۶ در کشتی یواس‌اس هری اس. ترومن مستقر شد و عملیات جنگی را در عراق و سوریه در حمایت از نیروهای ائتلاف انجام می‌داد و سپس بر روی کشتی
از نیروهای ائتلاف انجام می‌داد و سپس بر روی کشتی لینکلن برای یک عملیات طولانی به نام «Bundless Bummer» برای کاهش تنش با ایران مستقر شد.
فرانتیشک لیستوپاد (; – ) شاعر، نثر نویس، مقاله‌نویس، کارگردان تئاتر و تلویزیون چک، مروج ادبیات و فرهنگ چک در خارج از کشور بود، و به عنوان متخصص اندیشه و محصول فرهنگی اروپای مرکزی شناخته می‌شد. او در ۲۶ نوامبر ۱۹۲۱ در پراگ به دنیا آمد و در ۱ اکتبر ۲۰۱۷ در لیسبون درگذشت. نام خانوادگی او از نام ماه نوامبر به زبان چکی گرفته شده که ماه تولد او است. پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه گرامر ییراسک، در دانشکده فلسفه دانشگاه چارلز به تحصیل در رشته زیبایی‌شناسی و علوم ادبی پرداخت. در طول جنگ او یکی از اعضای جنبش غیرقانونی
پرداخت. در طول جنگ او یکی از اعضای جنبش غیرقانونی آزادی ("Hnutí za svobodu") بود و پدر و خواهرش زندانی شدند. به او نشان نظامی چکسلواکی، پرتغالی، یوگسلاوی و فرانسه اعطا شد. او یکی از بنیانگذاران روزنامه Mladá fronta بود. در سال ۱۹۴۷، او وابسته مطبوعاتی سفارت چکسلواکی در پاریس و سردبیر هفته نامه پاریس Parallele 50 بود. پس از فوریه ۱۹۴۸ به کشورش فراخوانده شد، اما در پاریس ماند. او تا سال ۱۹۵۸ برای ORTF کار کرد، زمانی که به پرتغال رفت، جایی که از آن زمان تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد. در سال ۲۰۰۷، جایزه ادبی
عمر در آنجا زندگی کرد. در سال ۲۰۰۷، جایزه ادبی La fondation de la Charte 77 به او اهدا شد.
یارُسلاو کواپیل (; – ) شاعر، کارگردان تئاتر، مترجم، نمایشنامه‌نویس، و نویسنده کتاب اهل کشور جمهوری چک بود. از سال ۱۹۰۰ کارگردان و نمایشنامه‌نویس در تئاتر ملی پراگ بود و در آنجا نمایش‌هایی از آنتون چخوف، هنریک ایبسن و ماکسیم گورکی را وارد کارنامه‌اش کرد. بعدها نیز او در تئاتر وینورادی کارگردانی کرد (۱۹۲۱–۱۹۲۸). وی شش نمایشنامه نوشت، اما امروزه عمدتاً به عنوان نویسنده کتاب «روسالکا» اثر آنتونین دووراک یاد می‌شود. کواپیل نویسنده اصلی مانیفست نویسندگان چک در سال ۱۹۱۷ بود که توسط بیش از دویست چک برجسته امضا شده
۱۹۱۷ بود که توسط بیش از دویست چک برجسته امضا شده بود و از مفهوم خودمختاری چک حمایت می‌کرد. او در سال ۱۹۰۷ با هنرپیشه هانا کواپیلووا ازدواج کرد و این ازدواج از سال ۱۸۹۴ تا زمان مرگش پایدار بود.
جولیا بارتل هولگادو (زاده ۱۸ مه ۲۰۰۴) بازیکن فوتبال اسپانیایی است که در پست هافبک برای بارسلونا بازی می‌کند. دوران باشگاهی. بارتل در دورهٔ جوانی قبل از پیوستن به تیم جوانان اسپانیول برای باشگاه‌های آماتوری مانند UE Castellbisbal و Sant Cugat FC بازی کرده‌است. او در سال ۲۰۱۹ زمانی که هنوز ۱۵ ساله داشت تصمیم گرفت با بارسلونا قرارداد امضا کند. پس از دو سال بازی برای تیم‌های جوانان و ذخیره باشگاه، او اولین بازی خود را برای تیم اصلی در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ مقابل ایبار انجام داد و جایگزین ویکی لوسادا، که آخرین بازی خود
داد و جایگزین ویکی لوسادا، که آخرین بازی خود را برای این باشگاه انجام می‌داد، شد و بارتل درحالی که ۱۷ سال و یک ماه داشت تبدیل به چهارمین بازیکن جوانی شد که تا به حال برای تیم اصلی بازی کرده‌است. در ۱۶ آوریل ۲۰۲۲، در سومین بازی خود برای بارسا (اولین بار که در ترکیب اصلی قرار گرفت) او پس از اینکه در طول دوران حرفه‌ای خود تنها ۶۶ دقیقه برای تیم اصلی بازی کرد، یک پاس گل مقابل والنسیا برای گلی که آیتانا بونمتی به ثمر رساند، داد. دوران ملی. باوجود اینکه همه‌گیری کووید-۱۹ تورنمنت‌های ملی بزرگ جوانان در سال ۲۰۲۰
کووید-۱۹ تورنمنت‌های ملی بزرگ جوانان در سال ۲۰۲۰ را به تأخیر انداخت، بارتل تجربه گسترده‌ای را در بازی برای بسیاری از سطوح نوجوانان تیم ملی اسپانیا به دست آورد. او در ۹ آوریل ۲۰۲۲ در برابر پرتغال یک گل چشمگیر به ثمر رساند و یکی از مهره‌های اصلی اسپانیا برای رسیدن به مرحله نهایی قهرمانی اروپا ۲۰۲۲ بود، که در تمام ۶ بازی اسپانیا در طول مرحله مقدماتی حضور داشت.
جیسون تامسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک و باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان اشاره کرد.
جوردون فورستر (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، و باشگاه فوتبال سلتیک اشاره کرد.
جی شیلدز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هیبرنین و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد.
مایکل هیگدون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال ان‌ئی‌سی نایمخن، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
گری مک کنزی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، و باشگاه فوتبال نوتس کانتی اشاره کرد.
آلبرت کید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برچین سیتی، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال مادرول، و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
لی گریفیتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال داندی، و باشگاه فوتبال هیبرنین اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسکاتلند، اتحادیه فوتبال اسکاتلند، و زیر ۲۱ سال اسکاتلند، اتحادیه فوتبال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده‌است.
اولی لی (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال لوتون تاون، و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل اشاره کرد.
آرون مویرهد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاتریک تیسل و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
چند می‌گیری گریه کنی ۲ فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علی توکل‌نیا، نویسندگی رحیم بهبودی‌فر تولید سال ۱۳۹۸ است. این فیلم ادامه فیلم چند می‌گیری گریه کنی است که در سال ۱۳۸۵ اکران شده‌است. داستان فیلم. داستان «چند میگیری گریه کنی ۲» از جایی آغاز می‌شود که پسر پیرمرد ثروتمند قسمت اول این فیلم بعد از سی سال به ایران بر می‌گردد تا ارث پدرش را بگیرد؛ اما با وصیت عجیب پدرش روبرو می‌شود، او برای به دست آوردن ارث باید هفت مراسم ختم برای هفت خانواده نیازمند برگزار کند، با این شرط که خودش هم نقش موثری در این
کند، با این شرط که خودش هم نقش موثری در این مراسم‌ها داشته باشد.