payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انجمن دانشجویان نروژی (نروژی: Det Norske Studentersamfund) که با حروف اختصاری (DNS) نیز شناخته می‌شود، یک سازمان دانشجویی است. این انجمن در دوم اکتبر سال ۱۸۱۳م، به ابتکار تنی چند از دانشجویان دانشگاه «فردریک» که امروز دانشگاه اسلو نامیده می‌شود، بنیان‌گذاری شد. انجمن دانشجویان نروژی، قدیمیترین انجمن دانشجویی دایر درنروژ و یکی از قدیمیترین انجمنهای دانشجویی دایر در جهان است. مقر اصلی این انجمن در محله بلیندرن در اسلو، پایتخت نروژ واقع شده‌است. پیشینه. اگرچه انجمن دانشجویان نروژی، طبق سنت، بیشتر به همت
انجمن دانشجویان نروژی، طبق سنت، بیشتر به همت دانشجویان دانشگاه اسلو اداره شده و می‌شود، اما در واقع یک انجمن عمومی برای همه دانشجویان اسلو، صرف نظر از تعلق دانشگاهی است.امروزه انجمن دانشجویان نروژی، به صورت یک مرکز هماهنگی عمل کرده و همه فعالیتهای که در محل انجمن به عمل می‌آیند را سازمان داده و هدایت می‌کند. این فعالیت‌ها توسط کمیته‌های تحت نظارت انجمن ترتیب داده شده یا به ابتکار دیگر انجمن‌های وابسته یا مستقل شکل داده می‌شوند. تنوع مواردی که تحت پوشش و حمایت انجمن دانشجویان نروژی، قرار می‌گیرند بسیار
حمایت انجمن دانشجویان نروژی، قرار می‌گیرند بسیار بالاست و شامل فعالیت‌های فرهنگی، صنفی، سیاسی، علمی، ادبی و اجتماعی شده و ضرورتاً تنها به حوزه فعالیت‌های دانشجویی محدود نمی‌شود. از جمله انجمنهای وابسته یا انجمن‌های دارای همکاری، واقع در محل انجمن، می‌توان کانون فیلم و تئاتر دانشجویان را نام برد. «خوک طلایی» عنوان مراسمی است که اعضای انجمن از سال ۱۸۵۹م، هر چهار سال یکبار به صورت نسخه ای تمسخرآمیز از یک جشن برگزار می‌کنند. تصویری از مقام عالیجناب خوک طلایی که پرچمی در دست دارد نیز در نشان واره انجمن، دیده
که پرچمی در دست دارد نیز در نشان واره انجمن، دیده می‌شود. تأسیس. انجمن دانشجویان نروژی، در ۲ اکتبر ۱۸۱۳م، برابر با شنبه، ۱۰ مهر ۱۱۹۲خ، تنها اندکی پس از پذیرش اولین دانشجویان در دانشگاه سلطنتی فردریک، که امروزه دانشگاه اسلو نامیده می‌شود، تأسیس شد. دانشگاه فردریک از دو سال قبل یعنی سال ۱۸۱۱م، به صورت رسمی تأسیس شده بود، اما کلاسهای درسی تا پاییز سال ۱۸۱۳م، برگزار نشد. تمامی دانشجویان این دانشگاه در آن زمان، در تأسیس انجمن شرکت داشتند، اما تعداد آنها بیشتر از ۱۸ نفر نبود.هدف دانشجویان از تأسیس این انجمن،
از ۱۸ نفر نبود.هدف دانشجویان از تأسیس این انجمن، ایجاد و افزایش روحیه همبستگی در بین اعضاء از طریق مشارکت در فعالیتهای علمی و تفریحی بود. تعریف رسمی از هدف انجمن در ماده مربوط در اساسنامه انجمن، از سال ۱۸۲۰م، باقی مانده‌است، اما همان ذهنیت اعضای مؤسس را بازتاب می‌دهد؛ یعنی آمیزه ای از معنویات عالی انسانی و تعامل اجتماعی که بعدها به یک مؤلفه اصلی در تعریف هویت دانشجویی و تعهد اجتماعی دانشگاهیان تبدیل شد. در آغاز فعالیت انجمن، بازتابی در محیط‌های غیر دانشجویی نداشت و به روابط اعضاء محدود می‌شد. پذیرش اعضای
نداشت و به روابط اعضاء محدود می‌شد. پذیرش اعضای جدید از طریق معرفی و به رأی اعضای قدیمیتر انجام می‌شد. اما به زودی از همان دهه ۱۸۲۰م، این وضع تغییر کرد و انجمن در محافل غیر دانشجویی نفوذ پیدا کرد. اولین مواردی که باعث جلب توجه مردم عادی به انجمن شد، اختلافاتی بود که بر سر برگزاری جشن ۱۷ ماه مه به مناسبت تصویب اولین قانون اساسی نروژ، وجود داشت. دو گرایش فرهنگی وابسته به اطرافیان یوهان سباستین ولهاون و هنریک ورگلاند، اولین درگاه ورود مناسبات سیاسی به درون انجمن بودند. محیط انجمن به زودی عرصه ای برای بحث
انجمن بودند. محیط انجمن به زودی عرصه ای برای بحث سیاسی و قدرت آزمایی فرهنگی در بین شخصیتهای مطرح اجتماعی شد. بسیاری از عقاید نو، اولین بار در محدوده فعالیت این انجمن شکل گرفته و بعد در ابعاد اجتماعی گسترش یافتند. انتخاب بیورنستیرنه بیورنسون در سال ۱۸۶۹م، به عنوان رئیس انجمن، مقدمه ای بود برای دو دهه مبارزه پر حرارت ادبی، فرهنگی و سیاسی که انجمن را به یک کانون اصلی در تعیین دستورکار مباحث اجتماعی تبدیل کرد. گسترش دامنه فعالیت. دامنه فعالیت انجمن دانشجویان نروژی، به تدریج گسترش یافت. در سال ۱۸۱۵م، انجمن،
نروژی، به تدریج گسترش یافت. در سال ۱۸۱۵م، انجمن، کتابخانه ای تأسیس کرد. در سال ۱۸۳۴م، تئاتر دانشجویی به راه افتاد. در سال ۱۸۶۴م، انجمن، با برگزاری کلاس‌های آزاد و رایگان، یک نهضت آموزش و آگاه‌سازی عمومی را رهبری کرد که امروز وجود و فعالیت دانشگاه مردم، ثمره ای از آن است. بعدها فعالیت‌های انجمن تنوع بیشتری پیدا کرد و بستری شد که در آن، یکسری گروه‌های متشکل سیاسی و اجتماعی جوانه زدند.در اولین سالهای تأسیس انجمن، مکان ثابتی برای ملاقات اعضاء وجود نداشت و اعضای انجمن به اقتضای شرایط، گاه موقتاً اتاقی در نزدیکی
انجمن به اقتضای شرایط، گاه موقتاً اتاقی در نزدیکی دانشگاه اجاره می‌کردند و گاه حتی منزل یکی از اعضاء را محل ملاقات قرار می‌دادند. اما از دهه ۱۸۵۰م، یک جنبش جمع کمک مالی برای تهیه یک مکان ثابت به راه افتاد. اقشار بسیاری با اهدای کمک مالی از این جنبش حمایت کردند. به ابتکار گروهی دانشجو در کپنهاگ، یک صندوق خیریه، ایجاد شد و به شکل نمادین یک قلک به انجمن دانشجویان نروژی، هدیه شد. این قلک که بنا بر سنت قلک کودکان درکشورهای اسکاندیناوی، شکل مجسمه یک خوک را داشت، نقطه آغازی بود که بعدها تصویر خوک طلایی برنشان
نقطه آغازی بود که بعدها تصویر خوک طلایی برنشان واره انجمن، نقش شود. مراسم خوک طلایی که هر ۴ سال یکبار، از سال ۱۸۵۹م، توسط انجمن برگزار می‌شود، برای زنده کردن یاد و قدردانی از کسانی است که در آن سالها با جمع کمک مالی از انجمن حمایت کرده و تحقق اولین آرمان‌های انجمن را ممکن ساختند. این قلک پس از گذشت چند سال شکست، اما به زودی یک قلک جدید که توسط زندانیان از چوب تراشیده شده بود، به انجمن هدیه شد و جای قلک شکسته را پر کرد. در سال ۱۸۶۰م. سرانجام دانشجویان و اعضای انجمن توانستند به یک مکان ثابت که به انجمن
اعضای انجمن توانستند به یک مکان ثابت که به انجمن اختصاص داشت، نقل مکان کنند. این مکان که در نزدیکی دانشگاه اسلو قرار داشت، دارای فضای کافی برای تمرکز کتابخانه، سالن مطالعه، سالن غذاخوری، قهوه‌خانه و سالن همایش در یک محل بود. در عمل این محل تبدیل به باشگاهی شد که در آن به غیر دانشجویان و دانشگاهیان، کارمندان اداری، سیاستمداران، هنرمندان و نویسندگان گرد آمده و با هم از نزدیک آشنا می‌شدند. جنگ جهانی دوم. انجمن دانشجویان نروژی، تا سال ۱۹۱۸م، در همین محل مستقر بود. در سالهای بین دو جنگ جهانی، انجمن عرصه ای بود
در سالهای بین دو جنگ جهانی، انجمن عرصه ای بود برای مبارزه عقاید ایدئولوژیک و غالباً تحت سلطه گرایش‌های چپ قرار داشت. بعد از اشغال نروژ در طول سالهای جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۰م، انجمن به دلیل ضدیت با نیروهای اشغالگر تعطیل شد و نخست پس از پایان جنگ، در سال ۱۹۴۵م، دوباره گشایش یافت. در سال ۱۹۵۱م، انجمن مجدداً در مکان ثابتی مستقر شد. این مکان جدید یک کاباره قدیمی بود که به همت دانشجویان تبدیل به یک باشگاه دانشجویی شامل سالن نمایش، استراحتگاه، و قهوه‌خانه شد. این محل نیز مدتها به صورت کانون اصلی آشنایی
شد. این محل نیز مدتها به صورت کانون اصلی آشنایی دانشجویان و شخصیتهای برجسته اجتماعی عمل می‌کرد. سیاستمداران در مناظراتی که به ابتکار انجمن ترتیب داده می‌شد با اشتیاق شرکت می‌کردند و مطبوعات با علاقه این مناظرات را پوشش و بازتاب می‌دادند. هر چند به مرور تماشاچیان بحث بنا بر گرایش سیاسی خود، در دو سمت چپ و راست سالن، به صورت جداگانه می‌نشستند، اما روح دوستی همگانی هرگز از میان نرفت. انتقال به خانه جدید. سرانجام پس از ۵۰ سال بحث و کشمکش بر سر احداث یک مکان جدید که گنجایش لازم را برای پوشش نیازهای انجمن، طبق
که گنجایش لازم را برای پوشش نیازهای انجمن، طبق معیارهای زمان داشته باشد، این آرزوی دیرین به تحقق پیوست و در سال ۱۹۷۱م، ساختمان شاتونف گشایش یافت و انجمن دانشجویان نروژی، توانست از امکانات این ساختمان بهره‌مند شود. یک ساختمان به سبک معماری نوین که اصولاً به منظور برگزاری همایش‌های بزرگ طراحی شده بود و گنجایش هزاران نفر را داشت. با نفوذ جنبش چپ رادیکال در اواخر دهه ۱۹۶۰م، فضای بحث‌های دانشجویی تغییر کرد و لحن تندی به خود گرفت. جنبش چپ رادیکال که از لحاظ عقیدتی به ایدئولوژی مارکسیسم–لنینیسم و مائوئیسم وابسته
به ایدئولوژی مارکسیسم–لنینیسم و مائوئیسم وابسته بود، تقریباً بدون وقفه بر فضای جامعه دانشجویی در اسلو حاکم بود. با عقب‌نشینی جنبش چپ رادیکال، در اواسط دهه ۱۹۸۰م، بار سیاسی انجمن کاهش یافت. پس از یک دوره کوتاه که همراه با تسلط محافظه کاران بر هیئت مدیره انجمن بود، مدیریت انجمن از سیاست فاصله گرفت و بار دیگر مباحث فرهنگی و هنری اولویت یافت. در سال ۱۹۹۸م، بعد از آن که ساختمان شاتونف، مدتی به دلایل مالی در اشتراک با بخش تجاری بود، توسط دانشگاه اسلو خریداری شد و در سال ۱۹۹۹م، به عنوان خانه فرهنگ دانشجویان
شد و در سال ۱۹۹۹م، به عنوان خانه فرهنگ دانشجویان بازگشایی شد.
رابرت ساموئل کاپلان (به انگلیسی :Robert Samuel Kaplan) یک حسابدار سرشناس دانشگاهی اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین استاد بازنشسته در زمینه توسعه رهبری در است. وی همچنین به همراه به عنوان یکی از پدیدآورندگان نیز شناخته می‌شود. تحصیلات و دستاوردها. کاپلان کار آکادمیک خود را در دانشکده تجارت تپر در دانشگاه کارنگی ملون در سال ۱۹۶۸ آغاز کرد. او همچنین لیسانس مهندسی برق و کارشناسی ارشد مهندسی برق خود را در موسسه فناوری ماساچوست دریافت کرده‌است. بعدها، کاپلان در سال ۱۹۸۴ پس از خدمت به عنوان رئیس دانشگاه
در سال ۱۹۸۴ پس از خدمت به عنوان رئیس دانشگاه کارنگی ملون از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳، به عنوان استاد توسعه رهبری دانشگاه ماروین باور در مدرسه کسب و کار هاروارد انتخاب گردید. او برای دریافت دکترای تحقیقات عملیاتی خود به دانشگاه کرنل نقل مکان کرد. وی همچنین در سال‌های ۱۹۹۴ از دانشگاه اشتوتگارت ،۲۰۰۶ از دانشگاه لودز و در سال ۲۰۰۸ از دانشگاه واترلو دکترای افتخاری دریافت. در سال ۲۰۰۶، نام کاپلان به تالار مشاهیر حسابداری اضافه گشت. در همان سال، او جایزه سهم مادام العمر را از بخش حسابداری مدیریت انجمن حسابداری آمریکا
را از بخش حسابداری مدیریت انجمن حسابداری آمریکا دریافت کرد. سابقه کاری. ‌کارت امتیازی متوازن کاپلان و دیوید پی نورتون کارت امتیازی متوازن(Balanced Scorecard) را پایه‌گذاری کردند. کارت امتیازی متوازن ابزاری برای هدفمندسازی اقدامات یک شرکت برای اهداف بلندمدت آن است. کاپلان و نورتون روش کارت امتیازی متوازن را در مقاله "" در سال ۱۹۹۲معرفی کردند. این روش توسط شرکت‌هایی صنعتی گوناگون در سرتاسر جهان تأیید شده‌است. وی همچنین در زمینه‌های استراتژی، حسابداری بهای تمام شده و حسابداری مدیریت مقالاتی منتشر کرده‌است. او
شده و حسابداری مدیریت مقالاتی منتشر کرده‌است. او به همراه دیوید پی نورتون، یکی از بنیانگذاران گروه نرم‌افزاری ESM است. کاپلان همچنین به‌طور یکپارچه رهبری فکری پالادیوم اینترنشنال را بر عهده داشته‌است. هزینه یابی بر مبنای فعالیت زمان محور (TDABC) کاپلان و استیون اندرسون TDABC (هزینه‌یابی مبتنی بر فعالیت زمان‌محور) را با هم توسعه دادند، روشی برای شرکت‌ها برای درک کامل هزینه‌ها و کمک به آنها برای رسیدن به یک مسیر ساده‌تر و قدرتمندتر برای افزایش سودشان. اخیراً، این روش به منظور اندازه‌گیری هزینه‌های ارائه
این روش به منظور اندازه‌گیری هزینه‌های ارائه مراقبت‌های بهداشتی در تمام سطوح مراقبت پزشکی اعمال می‌گردد. کاپلان همچنین یک مقاله‌نویس پرکار است و از زمانی که لیست مقاله نویسان برتر جهان توسط سازمانThe Case Centre از سال ۲۰۱۶ تا اکنون در حال انتشار است، او به‌طور مداوم در بین ۴۰ نویسنده برتر آن قرار گرفته‌است. او همچنین در فهرست برترین نویسندگان تاریخ The Case Centre که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، قرار گرفت.
در نام‌گذاری جانورشناسی، نام گونه‌ای یا نام خاص یا نام اختصاصی (همچنین لقب گونه‌ای یا لقب گونه )، بخش دوم (نام دوم) در نام علمی یک گونه (در نام‌گذاری دوتایی) است. نخستین بخش از نام یک گونه، نام سرده یا نام عمومی است. قوانین و مقررات حاکم بر اعطای نام گونه جدید در مقاله توصیف گونه توضیح داده شده‌است. به عنوان نمونه، نام علمی برای انسان خردمند "Homo sapiens" است که نام گونه است و از دو نام تشکیل شده‌است: "Homo" " نام عمومی " (نام سرده) و "sapiens" "نام گونه‌ای" (نام تعیین‌کنندهٔ گونه) است. از لحاظ تاریخی،
(نام تعیین‌کنندهٔ گونه) است. از لحاظ تاریخی، "نام گونه‌ای" به ترکیبی از آنچه که امروزه نام‌های عمومی و خاص نامیده می‌شود اشاره دارد. کارل لینه، که نام‌گذاری دونامی را رسمیت داد، تمایزهای صریحی بین نام‌های گونه‌ای، عام و پسین قائل شد. نام عمومی نام سرده، نخستین نام در نام دوجمله‌ای است و نام پسین نام دوم در نام دوجمله‌ای بود و اصطلاح گونه‌ای ترکیب این دو بود. به عنوان مثال نام در دو جمله‌ای ببر، "Panthera tigris": این استفاده درست از قرن ۱۸ تا اواخر قرن ۲۰ بود، اگرچه به نظر می‌رسید بسیاری از نویسندگان از
بود، اگرچه به نظر می‌رسید بسیاری از نویسندگان از تمایز بین نام‌های پسین و گونه‌ای و استفاده ناسازگار و اشتباه حتی در کد بین‌المللی نام‌گذاری جانورشناسی آگاه نبودند. دستور زبان برای نام گونه‌ها. از نظر دستوری، نام‌گذاری دونامی (و همچنین یک نام‌گذاری سه‌نامی) باید به گونه‌ای رفتار شود که گویی یک عبارت لاتین است، صرف نظر از اینکه این واژه‌ها در اصل از کدام زبان گرفته شده‌اند. (این امر استفاده رایج از عبارت «نام لاتین» به جای عبارت صحیح‌تر «نام علمی» را توجیه می‌کند) نام اختصاصی باید به قراردادهای خاصی از
می‌کند) نام اختصاصی باید به قراردادهای خاصی از دستور زبان لاتین پایبند باشد. نام گونه‌ای را می‌توان به صورت زیر تشکیل داد: تفاوت با گیاه‌شناسی. در نام‌گذاری گیاه‌شناسی، «نام» "همیشه" به "کل نام" (یک گونه یا غیر آن) اشاره دارد، در حالی که در نام‌گذاری جانورشناسی می‌تواند به هر یک از بخش‌های دونامی اشاره کند؛ بنابراین، "Hedera helix" (پاپیتال معمولی، پیچک انگلیسی) نام گونه است. "Hedera" نام سرده است اما "helix" به لقب گونه‌ای گفته می‌شود "نه" نام گونه‌ای.
در جانورشناسی، میان‌گرادی ، روشی است که در آن دو زیرگونه جدا از هم از طریق مناطقی که در آن جمعیت‌هایی یافت می‌شوند که ویژگی‌های هر دو را دارند، به هم متصل می‌شوند. دو نوع میان‌گرادی وجود دارد: میان‌گرادی نخستین و میان‌گرادی دومین. میان‌گرادی نخستین. این پدیده در مواردی رخ می‌دهد که دو زیرگونه از طریق یک یا چند جمعیت میانی به هم متصل می‌شوند، که هر کدام به نوبه خود میانگین جمعیت‌های کناری خود هستند و کمابیش همان اندازه تنوع را به عنوان هر جمعیت جداگانه در گونه نشان می‌دهند. جمعیت‌ها و زیرگونه‌های مجاور در
نشان می‌دهند. جمعیت‌ها و زیرگونه‌های مجاور در معرض برخورد کلاین‌ها هستند، و در این شرایط معمولاً بدیهی تلقی می‌شود که کلاین‌ها با دلیل توسط انتخاب طبیعی به گرادیان‌های محیطی مرتبط هستند. میان‌گرادی دومین. هنگامی که تماس بین یک زیرگونه جداشده از نظر جغرافیایی با بدنه اصلی گونه یا با زیرگونه جداشده دیگر برقرار می‌شود، تا زمانی که مجموعه‌ای از سازوکارهای جداسازی مؤثر ایجاد نشده باشد، آمیختگی رخ می‌دهد. در نتیجه، یک ناحیه یا کمربند دورگه‌زایی به نسبت متمایز بسته به درجه تفاوت ژنتیکی و فنوتیپی که توسط
بسته به درجه تفاوت ژنتیکی و فنوتیپی که توسط زیرگونه‌های جداشده پیشین به دست آمده‌است، ایجاد می‌شود.
باشگاه فوتبال لاهتی یک باشگاه فوتبال فنلاندی مستقر در شهر لاهتی است. این تیم در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال فنلاند (Veikkausliiga)، پس از کسب مقام اول در لیگ دسته اول فوتبال فنلاند (Ykkönen) در فصل ۲۰۱۱ بازی می‌کند. بازیکنان برجسته. مشهورترین بازیکنی که در این باشگاه مشغول به فعالیت بوده‌است، یاری لیتمانن است که در دو مقطع برای این باشگاه بازی نموده‌است. وی سابقه پوشیدن پیراهن تیم‌های بارسلونا و لیورپول را نیز در کارنامه دارد.
در زیست‌شناسی، نام‌گذاری سه‌نامی یا نام‌گذاری سه‌جمله‌ای ، به نام‌هایی برای گونه‌های زیر رتبه گونه‌ها اشاره دارد. این نام‌ها سه بخش دارند. کاربرد آن در جانورشناسی و گیاه‌شناسی متفاوت است. در جانورشناسی. در نامگذاری جانورشناسی، یک سه‌نامی (جمع trinomina)، نام سه‌نامی، یا نام سه‌تایی به نام یک زیرگونه اشاره دارد. به عنوان مثال، "Gorilla gorilla gorilla" (Savage، ۱۸۴۷) برای گوریل دشتی غربی (سردهٔ "گوریل"، گونهٔ گوریل غربی)، و "گاومیش کوهان دار آمریکایی" (Linnaeus، ۱۷۵۸) برای گاو کوهان‌دار دشتی (سردهٔ "گاومیش
۱۷۵۸) برای گاو کوهان‌دار دشتی (سردهٔ "گاومیش کوهان‌دار"، گونهٔ گاومیش کوهان‌دار آمریکایی). سه‌نامی دارای سه بخش است: نام عمومی، نام گونه‌ای و نام زیرگونه‌ای. دو بخش نخست به تنهایی نام علمی یا گونه را تشکیل می‌دهند. هر سه نام به صورت مورب تنظیم شده‌اند و فقط حرف نخست نام عمومی با حروف بزرگ نوشته شده‌است. هیچ شاخصی از رتبه گنجانده نشده‌است: در جانورشناسی، زیرگونه‌ها تنها رتبه پایین‌تر از گونه‌ها هستند. به عنوان مثال: «"Buteo jamaicensis borealis" یکی از زیرگونه باز دم‌سرخ ("Buteo jamaicensis") است.» در یک
باز دم‌سرخ ("Buteo jamaicensis") است.» در یک نشریه آرایه‌شناسی، یک نام بدون استناد نویسنده و جزئیات انتشار ناقص است. این نشان می‌دهد که چه کسی نام، در چه نشریه‌ای و در چه تاریخی آن را منتشر کرده‌است. به عنوان مثال: " "Phalacrocorax carbo novaehollandiae" (Stephens, 1826)" به زیرگونه‌ای از باکلان بزرگ ("Phalacrocorax carbo") اشاره می‌کند که توسط جیمز فرانسیس استفنز در سال ۱۸۲۶ معرفی شد با نام زیرگونه "novaehollandiae" ("New Holland"). اگر نام عمومی و نام گونه‌ای قبلاً در همان پاراگراف ذکر شده باشد، اغلب با
قبلاً در همان پاراگراف ذکر شده باشد، اغلب با حروف اولیه مخفف می‌شوند. به عنوان مثال می‌توان نوشت: "باکلان بزرگ "Phalacrocorax carbo" دارای یک زیرگونه مجزا در استرالزی است، مانند باکلان سیاه "P. c. novaehollandiae" ". در گیاه‌شناسی. برای جلبک‌ها، قارچ‌ها، گیاهان و فسیل‌های آن‌ها، تعداد نامشخصی از رتبه‌های زیرگونه در زیر سطح گونه‌ها مجاز است. رتبه‌های ثانویه در زیر رتبه گونه‌ها، جوره و فرم هستند، و رتبه‌های بیشتری را می‌توان با استفاده از پیشوند "sub" برای ساخت زیرگونه، زیرجوره و زیرفرم ایجاد کرد. به ندرت
ساخت زیرگونه، زیرجوره و زیرفرم ایجاد کرد. به ندرت حتی اشکال بیشتری ایجاد می‌شود، مانند ابرزیرگونه‌ها. لازم نیست که همهٔ این رتبه‌ها مشخص شوند، برای مثال، برخی از نویسندگان ترجیح می‌دهند که گونه‌های گیاهی را به زیرگونه‌ها تقسیم کنند، در حالی که برخی دیگر ترجیح می‌دهند از گونه‌ها استفاده کنند. این رتبه‌ها اجزای یک رده‌بندی زیست‌شناسی هستند، برای مثال "Corylopsis sinensis" var. "calvescens" f. "veitchiana" یک گیاه زینتی باغی است. با این حال، یک نام با یک طبقه‌بندی یکسان نیست و نام این گیاه یک نام سه‌جمله‌ای
یکسان نیست و نام این گیاه یک نام سه‌جمله‌ای است که تنها سه بخش دارد، دو بخش نام گونه یعنی "Corylopsis sinensis"، به اضافه نام فرم "veitchiana"، برای "Corylopsis sinensis" f. veitchiana.
رفاقت () فیلمی دراماتیک به کارگردانی فیلمساز اتریشی جی دبلیو پابست است. درام تولید مشترک فرانسه و آلمان به دلیل ترکیب اکسپرسیونیسم و رئالیسم مورد توجه قرار گرفته‌است. فیلم دربارهٔ یک فاجعه معدنی است که در آن معدنچیان آلمانی معدنچیان فرانسوی را از آتش‌سوزی و انفجار زیرزمینی نجات می‌دهند. داستان در منطقه لورن - سار، در امتداد مرز بین فرانسه و آلمان اتفاق می‌افتد. این بر اساس یکی از بدترین حوادث صنعتی تاریخ، فاجعه معدن کوریر در سال ۱۹۰۶ در کوریر، فرانسه است، جایی که تلاش‌های نجات پس از انفجار گرد و غبار زغال
که تلاش‌های نجات پس از انفجار گرد و غبار زغال سنگ به دلیل فقدان امدادگران آموزش دیده معادن با مشکل مواجه شد. تیم‌های متخصص از پاریس و معدنچیان منطقه وستفالن آلمان به کمک معدنچیان فرانسوی آمدند. ۱۰۹۹ تلفات از جمله کودکان برجای گذاشت. "Kameradschaft" در آلمانی به معنای پیوند بین سربازان یا کسانی است که عقاید مشابهی دارند و با هم دوست هستند. این کلمه در فارسی نزدیک به رفاقت است.
توماس لاکمن ; ؛ (۱۴ اکتبر ۱۹۲۷–۱۰ می ۲۰۱۶) جامعه‌شناس آمریکایی - اتریشی اهل آلمان و با اصالت اسلوونیایی که عمدتاً در آلمان تدریس می‌کرد. لاکمن که در یسنیتسه، پادشاهی یوگسلاوی زاده شد، فلسفه و زبان‌شناسی را در دانشگاه وین و دانشگاه اینسبروک خواند. او در سال ۱۹۵۰ با بنیتا پتکوویچ ازدواج کرد. کانون مشارکت‌های او در مطالعات جامعه‌شناسی ارتباطات، جامعه‌شناسی معرفت، جامعه‌شناسی دین و فلسفه علم بود. مشهورترین عنوان‌های کتاب‌هایش، «ساخت اجتماعی واقعیت (رساله‌ای در جامعه‌شناسی شناخت)» (تألیف مشترک با پیتر برگر)
در جامعه‌شناسی شناخت)» (تألیف مشترک با پیتر برگر) (۱۹۶۶)، «دین نامرئی» (۱۹۶۷) و «ساختارهای زندگی - جهان» (۱۹۷۳) (مؤلف مشترک با آلفرد شوتس) است. اوایل زندگی و پیشینه. لاکمن در یسنیتسه زاده شد که در آن زمان بخشی از پادشاهی یوگسلاوی بود. پدرش صنعتگر اتریشی بود در حالی که مادرش از یک خانواده اسلوونیایی اهل لیوبلیانا بود. از طرف مادرش، او پسر عموی شاعر اسلوونیایی، "بوژو وودوشک" بود. لاکمن به عنوان فرزند دو والدین از دو فرهنگ بسیار متفاوت، در محیطی دو زبانه بزرگ شد. لاکمن با اسلوونیایی و آلمانی بزرگ شد. او تا
شد. لاکمن با اسلوونیایی و آلمانی بزرگ شد. او تا سال ۱۹۴۱ که اشغال اسلوونی در طول جنگ جهانی دوم او را مجبور کرد تا به دبیرستانی در اتریش منتقل شود، در مدارس اسلوونی زبان تحصیل کرد. او و مادرش در سال ۱۹۴۳ پس از مرگ پدر و چند تن دیگر از بستگانش در طول جنگ جهانی دوم به وین مهاجرت کردند. زندگی در اتریش در این دوره به‌طور خودکار به او تابعیت آلمانی داد و در سال ۱۹۴۴ به ارتش فراخوانده شد. پیوستن به لوفت‌وافه جایی که او به عنوان یاور نیروی هوایی خدمت کرد. لاکمن اندکی پیش از پایان جنگ به دلیل جراحات جزئی به یک
اندکی پیش از پایان جنگ به دلیل جراحات جزئی به یک بیمارستان نظامی منتقل شد. زمانی که ایالات متحده منطقه را آزاد کرد، لاکمن در بیمارستان بایرن بستری بود. پس از ترخیص، در سال ۱۹۴۵ لاکمن اسیر جنگ شد و پس از سه ماه فرار کرد و در وین اقامت گزید. تحصیلات. پس از اشغال ایتالیا و فرار لاکمن و خانواده‌اش از لیوبلیانای اسلوونی در سال ۱۹۴۱، دبیرستان را در کلاگن‌فورت اتریش گذراند. پس از فرار از اردوگاه اسیران جنگی، لاکمن تحصیل در فلسفه و زبان‌شناسی را در دانشگاه وین و دانشگاه اینسبروک شروع کرد. در سال ۱۹۵۰ با بنیتا
و دانشگاه اینسبروک شروع کرد. در سال ۱۹۵۰ با بنیتا پتکوویچ ازدواج کرد و با او به ایالات متحده مهاجرت کرد و در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی در نیویورک تحصیل کرد. این زوج سه دختر داشتند. "* برونی‌سازی: انسان‌ها با زبان به واقعیت (از لحاظ ذهنی و عینی) معنا می‌بخشند. زمانی که در نیو اسکول بود، لاکمن فعالیت حرفه‌ای به عنوان جامعه‌شناس را شروع کرد. او با رشته جامعه‌شناسی از طریق آثار آلفرد شوتس در زمینه پدیدارشناسی (جامعه‌شناسی) آشنا شد. و با پیتر برگر آشنا شد که بعدها به عنوان نویسنده مشترک کتاب ساخت اجتماعی
که بعدها به عنوان نویسنده مشترک کتاب ساخت اجتماعی واقعیت ادامه یافت. او و همکارانش با هم برخی از تأثیرگذارترین آثار جامعه‌شناختی سده بیستم را تولید کردند. لاکمن هرگز قصد نداشت جامعه‌شناس شود. علاقه اولیه آکادمیک او در زبان‌شناسی، تاریخ و فلسفه بود. در نیو اسکول، لاکمن در درجه اول فلسفه خواند و پس از تحسین معلمانش که در این موضوعات دوگانه تخصص داشتند، تحصیل در جامعه‌شناسی را به عنوان رشته دوم انتخاب کرد. به عنوان مثال، لاکمن زمانی با جامعه‌شناسی دین آشنا شد که معلم آن زمان، کارل مایر (جامعه‌شناسی)، از او
که معلم آن زمان، کارل مایر (جامعه‌شناسی)، از او خواست که پژوهش میدانی در مورد کلیساها در آلمان پس از جنگ جهانی دوم انجام دهد. لاکمن که مجذوب تجربه خود در آلمان شده بود، از پژوهش میدانی خود برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری در جامعه‌شناسی استفاده کرد. او اولین موقعیت آکادمیک خود را در کالج هوبارت، در ژنوا، نیویورک به دست آورد، پیش از اینکه پس از مرگ آلفرد شوتز برای تدریس در نیو اسکول بازگردد. سرانجام در سال ۱۹۶۵ به لاکمن مقام استادی در دانشگاه فرانکفورت اعطا شد. پس از انتشار دو کتاب در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۶ و
شد. پس از انتشار دو کتاب در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۶ و چندین مقاله موفق، لاکمن از سال ۱۹۷۰ تا زمان بازنشستگی خود به عنوان استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه کنستانس در آلمان فعالیت کرد. و بعدها استاد ممتاز. خاطرنشان می‌شود دوران تحصیل او در دانشگاه کنستانس به عنوان دوره‌ای فشرده از مطالعات میان‌رشته‌ای بود که او مقاله‌های متعددی در مورد ارتباطات، زبان‌شناسی، ادبیات و تاریخ نوشت. ازدواج. در سال ۱۹۵۰، لاکمن با بنیتا پتکوویچ ازدواج کرد. او زاده لیتوانی و دانش‌آموخته علوم اجتماعی بود که در اتریش، آلمان تدریس می‌کرد. مرگ.
اجتماعی بود که در اتریش، آلمان تدریس می‌کرد. مرگ. لاکمن در ۸۸ سالگی در ۱۰ می ۲۰۱۶ در خانه اش در اتریش بر اثر سرطان درگذشت. زندگی شخصی. دختران. لاکمن و بنیتا پتکوویچ با هم سه دختر داشتند: ماجا، مارا و متکا کار. زمانی که برای اولین بار به نیویورک مهاجرت کردند، لاکمن به عنوان راننده و بنیتا به عنوان تایپیست کار می‌کرد. در این مدت او به تحصیل در رشته جامعه‌شناسی و فلسفه در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی ادامه داد. در آنجا بود که او برای اولین بار با برخی از تأثیرات بزرگ زندگی خود از جمله پیتر برگر آشنا شد. فلسفه و
بزرگ زندگی خود از جمله پیتر برگر آشنا شد. فلسفه و اندیشه اجتماعی. لاکمن پیرو مکتب پدیدارشناسی جامعه‌شناسی بود که توسط محقق اتریشی-آمریکایی آلفرد شوتس تأسیس شد. او در بنیان‌گذاری جامعه‌شناسی پدیدارشناختی، جامعه‌شناسی دین در جوامع مدرن و جامعه‌شناسی معرفت و جامعه‌شناسی ارتباطات مشارکت داشت. ماهیت میان‌رشته‌ای کار او امروزه در جامعه‌شناسی و سایر رشته‌ها مطرح است. جامعه‌شناسی معرفت و ارتباطات. سهم لاکمن در جامعه‌شناسی معرفت و جامعه‌شناسی ارتباطات مبتنی بر تحلیل دقیق او از پیوند بین شیوه‌های زبانی
بر تحلیل دقیق او از پیوند بین شیوه‌های زبانی اجتماعی-فرهنگی و ساخت واقعیت اجتماعی است. لاکمن بر اساس پژوهش‌های تجربی خود در مورد تحلیل محاوره‌ای، نظریه خود را در مورد "ژانرهای ارتباطی" توضیح می‌دهد که در آن انواع زبانی، مانند شایع‌ها، ضرب‌المثل‌ها یا جوک‌ها، همگی به عنوان اشکال دانش اجتماعی و به عنوان ابزاری برای شکل‌گیری ساختار اجتماعی عمل می‌کنند. قوم‌نگاری او در صحبت کردن، یک کد تعامل اجتماعی را مدلسازی کرد که رویکردی متفاوت به منابع محدودیت اجتماعی ارائه داد. کنش اجتماعی. لاکمن تحلیل از کنش اجتماعی و
داد. کنش اجتماعی. لاکمن تحلیل از کنش اجتماعی و در سال ۱۹۸۲ نوشته‌های آلفرد شوتس را ادامه داد تا با استفاده از یادداشت‌ها و دست‌نوشته‌های ناتمام شوتس، کتاب «ساختارهای زندگی - جهان» را تکمیل (پس از مرگ شوتس) در سال ۱۹۸۲ منتشر کرد. لاکمن سپس بر پایه تحلیل شوتس، کتاب «نظریه کنش اجتماعی» را بنا نهاد و در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد. لاکمن به همراه ریچارد گراتوف و والتر ام. اسپروندل، آرشیو علوم اجتماعی کنستانس را تأسیس کرد (همچنین به عنوان آرشیو یادبود آلفرد شوتس هم شناخته می‌شود) لاکمن و همکارانش گزارش‌های پژوهشی علوم
می‌شود) لاکمن و همکارانش گزارش‌های پژوهشی علوم اجتماعی آلمان را گردآوری کردند که به آرشیو رسمی انجمن جامعه‌شناسی آلمان تبدیل شد، در سال ۱۹۹۸ به او دکترای افتخاری از دانشگاه علم و صنعت نروژ (NTNU) اعطا شد. در سال ۲۰۰۴ لاکمن به عضویت افتخاری انجمن جامعه‌شناسی اسلوونی درآمد. انجمن جامعه‌شناسی آلمان در کنگره سال ۲۰۰۲ به خاطر سهم برجسته و یک عمر تلاش در جامعه‌شناسی، جایزه‌ای را به او اهدا کرد و لاکمن در سال ۲۰۱۶ به عضویت افتخاری آن درآمد. مقالات اصلی توماس لاکمن در آرشیو علوم اجتماعی کنستانس سپرده شده‌است.
در آرشیو علوم اجتماعی کنستانس سپرده شده‌است. میراث. باورهای لاکمن تأثیر زیادی بر جهان و اندیشه روشنفکری گذاشته‌است. ساخت اجتماعی پنجاهمین سالگرد توماس لاکمن.