payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Ramer-Douglas-Peucker به‌طور تقریبی تشخیص داد که تصویر ند ضلعی می‌باشد و آن را با شکل تابلو تطابق داد. همچنین روش‌هایی مانند ماشین بردار پشتیبانی و Byte-MCT با طبقه‌بندی آدابوست در یکی از روش‌های تشخیص علائم راهنمایی و رانندگی تاکنون استفاده شده است. شناسایی علائم محدودیت سرعت باید توانایی تشخیص واحدهای متفاوت را در نظر بگیرند. برای مثال، در ایرلند شمالی سرعت بر اساس مایل بر ساعت می‌باشد در صورتیکه در ایرلند سرعت کیلومتر در ساعت است و وسیلهٔ نقلیه ای که از سمت ایرلند شمالی به ایرلند سفر می‌کند باید متوجه
سمت ایرلند شمالی به ایرلند سفر می‌کند باید متوجه این تفاوت شود. سیستم‌های کمک سرعت هوشمند ژئوفنسینگ و ارجاع به پایگاه‌های اطلاعاتی ناوبری آنلاین می‌تواند به عنوان اشاره‌ای به الگوریتم برای شناسایی واحدهایی که احتمالاً مورد استفاده قرار می‌گیرند استفاده شود. کاربرد. این اطلاعات ممکن است برای دستیار کنترل سرعت هوشمند کمک کننده باشند. استفاده در صنعت خودروسازی. برخی از شرکت‌های خودروسازی برجسته جهان اعم از، آئودی، بی ام و، سیتروئن، فورد، هوندا، اینفینیتی، جگوار، جیپ، لندرور، لکسوس، مرسدس بنز، نیسان، اوپل،
جیپ، لندرور، لکسوس، مرسدس بنز، نیسان، اوپل، پژو، پورشه، رنو، تویوتا، فولکس واگن و ولوو از این سیستم استفاده می‌کنند. برای مثال نمونه‌ای ار ماشین‌هایی که از این سیستم استفاده می‌کنند در زیر آورده شده است.
هوتپ‌ها خرده فرهنگ آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار هستند که ازمصر باستان بعنوان منبع غرور سیاه پوستان استفاده می‌کنند. یکی از باورهای قابل تشخیص این گروه این نظریه است که مصریان باستان تمدنی از نظر نژادی همگن بودند که به‌طور یکسان از یک گروه قومی سیاه‌پوست تشکیل شده بود، برخلاف نظریه پذیرفته شده تر که مصریان باستان جامعه بسیار متنوعی بودند. متشکل از مردم بومی دره نیل مصر، گروه‌های قومی که در صحرا زندگی می‌کردند، لیبیایی‌ها، سودانی‌ها و در نهایت یونانی‌ها و عرب‌ها پس از فتوحات.
انجمن استعمار آمریکا (ACS)، در ابتدا انجمن استعمار آزادگان رنگین‌پوست آمریکا تا سال۱۸۳۷، یک سازمان آمریکایی بود که در سال۱۸۱۶ توسط رابرت فینلی برای تشویق و حمایت از مهاجرت سیاه پوستان آزاد و بردگان آزاد شده به قاره آفریقا تأسیس شد. انجمن استعمار آمریکا برای رسیدگی به این دیدگاه رایج که افراد رنگین‌پوست آزاد نمی‌توانند در جامعه ایالات متحده ادغام شوند، تأسیس شد. جمعیت آنها به دنبال جنگ انقلابی آمریکا به‌طور پیوسته افزایش یافته بود، از ۶۰۰۰۰ نفر در سال ۱۷۹۰ به ۳۰۰۰۰۰ نفر در سال ۱۸۳۰ رسید. برده داران
۱۷۹۰ به ۳۰۰۰۰۰ نفر در سال ۱۸۳۰ رسید. برده داران می‌ترسیدند که این سیاهان آزاد ممکن است به بردگان خود کمک کنند تا فرار کنند یا شورش کنند. علاوه بر این، بسیاری از سفیدپوستان آمریکایی معتقد بودند که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار نژاد پست‌تری هستند، و بنابراین، باید به مکانی منتقل شوند که بتوانند در آرامش زندگی کنند، جایی که با تعصب مواجه نشوند، جایی که بتوانند شهروند باشند. جامعه آفریقایی-آمریکایی و جنبش الغا به شدت با این پروژه مخالفت کردند. در بیشتر موارد، خانواده‌های آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای نسل‌ها در
آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای نسل‌ها در ایالات متحده زندگی می‌کردند، و احساسات غالب آنها این بود که آنها آفریقایی‌تر از اروپایی‌های سفیدپوست آمریکایی نیستند. برخلاف ادعاها مبنی بر داوطلبانه بودن مهاجرت آنها، بسیاری از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، چه آزاد و چه برده، تحت فشار قرار گرفتند تا مهاجرت کنند. در واقع، بردگانی مانند زفانیاه کینگزلی، گاهی بردگان خود را بشرط خروج فوری از کشور آزاد می‌کردند. زمینه. رشد برده داری در جنوب. پس از اختراع پنبه پاک کن در دهه۱۷۹۰، رشد و صادرات پنبه تبدیل به یک تجارت بسیار
رشد و صادرات پنبه تبدیل به یک تجارت بسیار سودآور شد. مرکز اصلی این تجارت، راه اندازی مزارع بود که کارکنان آن را کارگران برده بودند. با توجه به افزایش تقاضا، واردات بردگان آفریقایی رشد کرد تا اینکه واردات قانونی در سال۱۸۰۸ ممنوع شد، پس از آن مریلند و ویرجینیا آشکارا بردگان را پرورش دادند و کودکان را برای فروش «جنوب» از طریق دلالانی مانند فرانکلین و آرمفیلد به صاحبان مزارع «تولید» کردند.. این منجر به جابجایی اجباری حدود یک میلیون نفر برده شده به جنوب عمیق شد. آفریقایی‌ها و آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار تثبیت
آفریقایی‌ها و آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار تثبیت شده و صاحب فرزند شدند و تعداد کل بردگان تا اواسط قرن نوزدهم به چهار میلیون نفر رسید. رشد تعداد سیاه پوستان آزاد. تا حدی به دلیل تلاش‌های آزادسازی که توسط آرمان‌های انقلابی، واعظان پروتستان و جنبش الغا انجام شد، تعداد سیاه‌پوستان آزاد که بسیاری از آنها آزاد به دنیا آمدند، افزایش یافت. حتی در شمال، جایی که برده داری در حال لغو شدن بود، تبعیض علیه سیاهان آزاد شایع و اغلب قانونی بود. چند ایالت قبل از دهه ۱۸۶۰ حقوق شهروندی را به سیاه پوستان آزاد تعمیم دادند و دولت
شهروندی را به سیاه پوستان آزاد تعمیم دادند و دولت فدرال که عمدتاً تحت کنترل قدرت برده بود، هرگز تمایلی برای به چالش کشیدن وضعیت موجود نژادی نشان نداد. حتی در شمال، سیاه‌پوستان آزاد اغلب به عنوان مهاجرانی ناخواسته دیده می‌شدند که مشاغل را از بین می‌بردند، زیرا آنها ارزان کار می‌کردند.
آلبوم بدون عنوان () هشتمین آلبوم استودیویی گروه نیو متال آمریکایی کورن است که اغلب به‌طور غیررسمی از آن به عنوان کورن ۲ (Korn II) یاد می‌شود. این آلبوم در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ توسط ویرجین رکوردز منتشر شد. این تنها انتشار استودیویی گروه، بدون درامر رسمی است که بین خروج دیوید سیلوریا در سال ۲۰۰۶ و ورود ری لوزیر در اواخر سال ۲۰۰۷ منتشر شد. خواننده گروه، جاناتان دیویس، به‌طور موقت تری بوزیو (Terry Bozzio) و بروکس واکرمن را به عنوان نوازندگان درام استخدام کرد. این آلبوم، عمداً بدون عنوان منتشر شد، همان‌طور که دیویس
عمداً بدون عنوان منتشر شد، همان‌طور که دیویس استدلال کرد، "چرا اجازه نمی‌دهیم طرفداران ما آن را هر طور که می‌خواهند بنامند؟" آلبوم بدون عنوان، در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷ در ایالات متحده گواهی طلا گرفت.
در افغانستان، زنان برای حضور در اماکن عمومی مجبورند همیشه برقع بپوشند، زیرا به گفته یکی از سخنگوهای طالبان، «چهره زن مایه فساد» مردانی است که با آنها محرم نیستند. افغانستان در دوره حکومت طالبان، قوانینی را برای تفکیک جنسیتی اعمال می‌کرد که بسیار سخت‌تر از قوانین دیگر کشورهای اسلامی بود. اجرای این قوانین با خشونت بسیار همراه بود؛ به حدی که بسیاری آن را "آپارتاید جنسیتی" نامیده‌اند. در افغانستان، پزشکان مرد حق معاینه و درمان زنان را نداشتند؛ و به زنان نیز اجازه معاینه مردان داده نمی‌شد. همچنین زنان حق صحبت
معاینه مردان داده نمی‌شد. همچنین زنان حق صحبت کردن با مردان نامحرم را نداشتند. طالبان، زنانی که بدون محرم از خانه بیرون می‌آمدند به تازیانه محکوم می‌کردند. کار کردن و تحصیل نیز برای زنان در افغانستان ممنوع بود. با سقوط حکومت طالبان این محدودیت‌ها برداشته شد و آپارتاید جنسیتی در افغانستان پایان یافت. ولی بعدها حکومت طالبان پس از سرکوب دولت افغانستان دوباره با قوانین قدیمی خود بر افغانستان حکومت می‌کند. طالبان (۱۹۹۶ - ۲۰۰۱). در دوران امارت اسلامی افغانستان، طالبان با صدور احکامی زنان را از تحصیل منع کردند.
طالبان با صدور احکامی زنان را از تحصیل منع کردند. جمهوری اسلامی افغانستان (۲۰۰۴ - ۲۰۲۱). در دوران جمهوری اسلامی افغانستان، بیشتر مردان تا قبل از رفتن به دانشگاه، با زنان غیر از خانواده خود در ارتباط نبودند. طالبان (۲۰۲۱ - اکنون). پس از حضور طالبان در سال ۲۰۲۱، همه دانشگاه‌ها در سراسر کشور از نظر جنسیت تفکیک شدند. بر اساس قوانین جدید طالبان که از هفته آتی اجرا می‌شود، ۶ روز کاری برای حضور دانشجویان دختر و پسر تقسیم می‌شود. وزارت تحصیلات عالی افغانستان اعلام کرد، دانشگاه کابل و دانشگاه پلی‌تکنیک کابل از
کرد، دانشگاه کابل و دانشگاه پلی‌تکنیک کابل از پیشگامان این قانون هستند. در نوبت تحصیلی زنان، هیچ دانشجوی پسری اجازه حضور در محیط دانشگاه‌ را ندارد؛ همچنین دانشجویان دختر موظف هستند که این قانون را در شیفت تحصیلی پسران رعایت کنند. این قوانین محدود به حضور دانشجویان نیست؛ اساتید زن حق ندارند به دانشجویان پسر واحدهای درسی را تدریس کنند. همچنین دانشجویان دختر از حق حضور در دفتر اساتید آقا محروم هستند. از ماه مارس ۲۰۲۲، طالبان شروع به جداسازی تمام پارک‌های تفریحی و تفرجگاه‌ها بر اساس جنسیت کردند. وزارت امر به
و تفرجگاه‌ها بر اساس جنسیت کردند. وزارت امر به معروف و نهی از منکر افغانستان اعلام کرد که در کابل، مردان می‌توانند در روزهای چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه و شنبه به پارک‌ها بروند و زنان می ‌وانند در روزهای یکشنبه، دوشنبه و سه‌شنبه به پارک‌ها بروند. این وزارتخانه با تاکید بر اینکه مردان در روز زنان اجازه ورود به پارک‌ها را ندارند، افزود: هیچکس اجازه شکایت ندارد.
شبه فلسفه اصطلاحی است که به یک ایده یا نظام فلسفی که مجموعه ای از استانداردهای فلسفی مورد انتظار را برآورده نمی‌کند گفته می‌شود. هیچ مجموعه ای از استانداردهای پذیرفته شده جهانی درمورد شبه فلسفه وجود ندارد، اما شباهت‌ها و برخی نقاط مشترک را می‌توان در یک شبه فلسفه یافت. تعریف‌ها. به گفته محققی قرن هجدهمی با نام کریستوفر هیومن شبه فلسفه دارای شش ویژگی است که ششمین آنها اعتبار ۵ مورد اول را از به چالش می‌کشد: به گفته مایکل اوکشات، شبه فلسفه «نظریه‌پردازی است که تا حدی در درون و تا حدودی خارج از یک روش استعلامی
تا حدی در درون و تا حدودی خارج از یک روش استعلامی پیش می‌رود». جوزف پایپر خاطرنشان می‌کند که نمی‌توان یک نظام و سیستم بسته فلسفی وجود داشته باشد و هر نظام فلسفه‌ای که ادعا می‌کند «یک فرمولی کیهانی و جهانی» را کشف کرده‌است، یک شبه فلسفه است. او از ایمانوئل کانت پیروی می‌کند. کانت فرض «والاترین اصل» را که از آن می‌توان ایدئالیسم استعلایی را توسعه داد، رد کرد و آن را شبه فلسفه و عرفان‌گرایی نامید. نیکلاس رشر، در کتاب «"»"، "شبه" فلسفه را اینگونه توصیف می‌کند: «انواعی از ژرف‌اندیشی که خود را فلسفی جلوه
«انواعی از ژرف‌اندیشی که خود را فلسفی جلوه می‌دهند، اما نالایق، ناتوان، فاقد جدیت فکری و نشان دهنده تعهد ناکافی به دنبال حقیقت هستند». رشر اضافه می‌کند که این اصطلاح به ویژه زمانی مناسب است که برای «کسانی که از منابع عقلی برای اثبات این ادعا استفاده می‌کنند که عقلانیت در مسائل استعلامی غیرقابل دستیابی است» به کار رود. تاریخچه. اصطلاح «شبه فلسفه» ظاهراً توسط جین آستین ابداع شده‌است. در فلسفه قاره ای. سوسیو اشاره می‌کند که فیلسوفان متمایل به فلسفه تحلیلی تمایل دارند که فلسفه مارتین هایدگر را به عنوان نوعی
دارند که فلسفه مارتین هایدگر را به عنوان نوعی شبه فلسفه رد و نقد کنند. به گفته کریستنسن، هایدگر خود فلسفه هوسرل را فلسفه "اسکین نامیده" است. استفاده‌های دیگر. واژه «شبه فلسفه» در نقد بسیاری از مکتب‌ها و تفکرات فلسفی چون نازیسم، مارکسیسم، رمانتیسیسم، جزم‌اندیشی، افلاطون‌گرایی، فلسفه مدرسی، فلسفه قاره‌ای، اثبات‌گرایی، داروینیسم اجتماعی، عرفان، روان‌کاوی و … استفاده شده‌است.
کانال شیه‌لی-تلیکول یک آبراهه در قزاقستان است.
کانال ایرتیش-قراغندا یک آبراهه و انتقال میان‌حوضه‌ای در قزاقستان است.
جزایر تنگیزی یک گروه از جزایر در قزاقستان است که در استان آق‌مولا واقع شده‌است.
دشت کولوندا (به لاتین: Kulunda Steppe) یک دشت در روسیه و قزاقستان است که در دشت سیبری غربی واقع شده‌است.
یک رینکن هیل یک مجتمع مسکونی باشکوه در انتهای تپه رینکن در سانفرانسیسکو ، کالیفرنیا ، ایالات متحده می باشد. این مجموعه که از جانب سلیمان، کوردول، بوئنز و همکار ها طراحی گردیده است و از جانب همکار های غرب شهری رواج پیدا کرده است، از دو آسمان خراش ایجاد گردیده که یک صفه خانه شهری مشترک دارند. برج مرتفع تر، "برج جنوبی رینکن هیل" ، در سال ۲۰۰۸ کامل شد و ۶۰ طبقه و ۶۴۱ فوت (۱۹۵متر) بلندی دارد. برج کم وسعت تر که با اسم "برج دو در تپه وان رینکن" به بازار ارائه گردیده، در سال ۲۰۱۴ کامل شد و ارتفاع آن به ۵۴۱ فوت (۱۶۵
در سال ۲۰۱۴ کامل شد و ارتفاع آن به ۵۴۱ فوت (۱۶۵ متر) با ۵۰ طبقه می‌رسد. برج جنوبی حاوی آسانسورهای با سرعت بالا با ویژگی‌های اختصاصی برای جابجایی ثمر بخش شهروندان و یک مخزن گسترده آب می باشد که برای کمک به آسمان‌خراش در مقابل بادهای شدید و زلزله طراحی شده است. هم آسمان‌خراش‌ها و هم خانه‌های شهری در کل ۷۰۹ واحد مسکونی را دارا می باشد. تفسیر ها. محل. این مجتمع در زمینی به فقره ای در راس کوی رینکن هیل واقع شده است. این سایت از سمت شمال غربی به خیابان هریسون، از سمت شمال به رمپ خروجی خیابان فرمونت، از سمت شرق
سمت شمال به رمپ خروجی خیابان فرمونت، از سمت شرق به پل خلیج (۸۰ میان ایالتی) و ازسمت جنوب غربی به رمپ ورودی خیابان نخست محدود می گردد. چراغ آب و هوا. جیفه با به عبارتی تاج برج جنوبی حاوی یک نوار ۲۵ نورافکن ال ای دی می باشد که کل شب روشن می مانند. هر چراغ ال ای دی انرژی اندکی مصرف می کند و ۴۰,۰۰۰ ساعت عمر آن است. از این جیفه ها برای نمایان کردن وضعیت آب و هوا استفاده می شود، درست همانند جیفه های ساختمان برکلی در بوستون. اگر هوای گرم تر پیش بینی شود، جیفه قرمز برق می زند. جیفه آبی به رخ می کشد که هوای سرد به
برق می زند. جیفه آبی به رخ می کشد که هوای سرد به زودی انتظار می رود. رنگ سبز به این مفهوم این می باشد که حداقل ۵۰ درصد احتمال بارندگی وجود دارد. تاریخ. برج جنوبی. ۳ ماه بعد از قبول کردن این پروژه در سانفرانسیسکو، ساخت برج جنوبی با مراسم کلنگ زنی در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۰۵ شروع شد. برج جنوبی دومین برج مرتفع در حال ساخت در سانفرانسیسکو بود. حادثه ساختمانی ژوئیه ۲۰۰۶. در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۶، یک سقف ساختمانی فلزی نزدیک به ساعت ۱۰:۴۵ صبح (یو تی سی -۷) سرازیر گردید. و ۲نجار و ۲ کارگر آهن بر اثر فروپاشی سازه نزدیک
و ۲نجار و ۲ کارگر آهن بر اثر فروپاشی سازه نزدیک ۳۰ فوت (۲.۵ طبقه) مجروح گردیدند. برج شمالی. برج شمالی به جای مانده قرار بود بعد از تابستان ۲۰۰۸ آغاز به بنا سازی شود و در سال ۲۰۰۹ کامل شد . در واقعیت، بنا سازی قرار بود در ماه ژانویه ۲۰۰۸ شروع گردد. سپس، سازنده این چنین سخن گفت که بنا سازی در ماه مارس آغاز می شد، ولی شرکت بنا سازی در آن هنگام منتخب نگردید. بعد از ماه مارس، سازنده اینگونه گفت که بنا سازی در می ۲۰۰۸ شروع می شود. با این شرایط، به دنبال تلاطم مالی جهانی در روز های پایانی تابستان و پاییز ۲۰۰۸ ،
جهانی در روز های پایانی تابستان و پاییز ۲۰۰۸ ، توسعه دهندگان این طرح گزارش دادند که ساخت برج دوم به شکل بی پایان موکول گردیده است. با پیشرفت شرایط اقتصادی شهر، ساخت این برج در اکتبر ۲۰۱۲ شروع شد. نخستین شهروندان آن هم در آگوست ۲۰۱۴ مهاجرت کردند. برج شمالی سپس به هریسون تغییر اسم داد. خرده گیری. با انتصاب قیمت کاندو از ۵۰۰,۰۰۰ تا ۲ میلیون دلار، بسیاری از خرده گیران به این نکته اشاره نمودند که مجتمع یک رینکن هیل برای بیشتر سانفرانسیس کایی ها بسیار گران می باشد. با کل هزینه توسعه نخستین ۲۹۰ میلیون دلار
می باشد. با کل هزینه توسعه نخستین ۲۹۰ میلیون دلار آمریکا، میانگین هزینه توسعه هر واحد با مجموع ۷۰۹ واحد کما بیش ۴۰۹,۰۰۰ دلار آمریکا می باشد. با این شرایط کنونی، توسعه دهنده همکار های غرب شهری در کل ۳۸.۵ میلیون دلار به صندوق هایی همانند صندوق تثبیت جامعه جنوب بازار برای رفع این نگرانی کمک نموده است.
مِیمَک یا سیف سعد منطقه‌ای کوهستانی در بخش غربی استان ایلام، نقطه صفر مرزی ایران و عراق با ۱۵ کیلومتر درازا و حدود هشت کیلومتر پهنا است. این منطقه مورد مناقشه بین ایران و عراق در جنوب شهر مندلی است. در عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر، ایران موافقت کرد که آن را به همراه زین الکش و سیف ابوعبیده به عراق واگذار کند. عدم واگذاری این مناطق باعث درگیری‌های مرزی در شهریور ۱۳۵۹ و در نهایت جنگ ایران و عراق شد. میمک، زین الکش و سیف ابوعبیده در حال حاضر تحت کنترل ایران هستند. جغرافی. از کوه میمک تا عمق خاک عراق، دشت وسیعی
جغرافی. از کوه میمک تا عمق خاک عراق، دشت وسیعی گسترده‌است. در دامنه‌های رو به عراقِ آن روستاهای نی خزر، هلاله و انجیرگ واقع شده‌اند. از ارتفاعات مهم کوهستان میمک می‌توان به بانی تلخاب؛ گرکنی و فصیل؛ منطقهٔ یال میمک؛ تپهٔ شهدا و شیار نی خزل اشاره کرد. ارتفاعات سه‌تپه، گلم زرد، قلالم و پاسگاه‌های هلاله و کاسه کاف از دیگر نقاط این منطقه هستند. این منطقه در اختیار ایران بود تا اینکه ادعا می شود که در ۶ مارس ۱۹۷۵، در عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر، ایران موافقت کرده که آن را به همراه زین الکش و سیف ابوعبیده در قبال گرفتن
را به همراه زین الکش و سیف ابوعبیده در قبال گرفتن نیمی از اروندرود که قبلاً در دست عراق بوده واگذار کند. در ۱۷ سپتامبر، کمیته تعیین مرزها در اجرای توافقنامه الجزایر تشکیل شد. آغاز درگیری‌ها. صدام حسین در سخنرانی خود در اجلاس سران اسلامی رباط در ژانویه ۱۹۸۱ ادعاکرد: در ۴ سپتامبر ۱۹۸۰ (۱۵ شهریور ۵۹) نیروهای ایرانی با استفاده از توپخانه سنگین ۱۷۵ مم آمریکایی شهرهای بی‌دفاع زرباطیه و مندلی و قناقین و میدان نفتخانه را به‌طور وحشیانه ای کوبیده‌اند که باعث خسارتهای مالی و جانی زیادی شده‌است. آنها این عملیات را از
مالی و جانی زیادی شده‌است. آنها این عملیات را از زین القدس و میمک و سیف ابوعبیده انجام دادند که طبق قرارداد الجزایر متعلق به عراق هستند و باید به عراق پس داده می‌شدند. قبل از شروع جنگ ایران و عراق، در ۱۵ شهریور ۱۳۵۹، دولت عراق دولت ایران را تهدید کرد که در صورت عدم پاسخگویی دولت ایران به واگذاری مناطق مزبور، ۱۱۵ مایلی مناطق قصرشیرین را تصرف خواهد کرد چون منطقه میمک از جمله مناطقی است که در قرارداد الجزایر ذکر شده‌است که در خاک عراق قرار دارد.. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۰ (۱۹ شهریور ۵۹) دولت عراق کنترل منطقه را
۱۹۸۰ (۱۹ شهریور ۵۹) دولت عراق کنترل منطقه را اعلام کرد. نیروهای عراقی برای بازگرداندن آن به ایران حمله کردند و صدام حسین پایان تعهد خود به توافق الجزایر را اعلام کرد. از آن پس این منطقه در میان مناطق بخش مندلی که خطرناک‌ترین جبهه جنگی بین دو کشور در آن جنگ بود، شهرت یافت، زیرا فاصله آن تا شهر بعقوبه ۵۰ کیلومتر و تا بغداد تقریباً ۱۵۰ کیلومتر فاصله دارد. میمک، زین الکش و سیف ابوعبیده در حال حاضر تحت کنترل ایران است. جستارهای وابسته. جنگ ایران و عراق عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر
امپراس واک یک مجتمع مسکونی و دست فروشی گسترده کانادایی در تورنتو ، انتاریو ، کانادا می باشد. این در چهار راه خیابان یونگ و خیابان امپراس در ناحیه نورث یورک سنتر در منطقه نورث یورک واقع شده است و از جانب بساط دهنده کانادایی منکس توسعه با مسئولیت محدود گسترش پیدا کرده است. فاز اول در سال ۱۹۹۷ و فاز دوم در سال ۲۰۰۰ کامل شد. بعد از ساخت آن به یک مجتمع دست فروشی اصلی در نورث یورک تبدیل گردید. سکوی این مجموعه یک مرکز خرید ۳ طبقه می باشد. مساحت آن گنبد، که پر وسعت ترین پله برقی بدون حامی در آمریکای شمالی را برای
ترین پله برقی بدون حامی در آمریکای شمالی را برای دسترسی به سالن سینما از طبقه همکف متمایز می کند. یک مولتی پلکس فیلم سینپلکس انترتینمنت با ۳,۰۳۵ صندلی موجود می باشد که دارای یک تئاتر مترقی آی مکس می باشد. تاریخ. از دهه ۱۹۷۰، مل لاستمن ، دیپلمات بومی قصد داشت مرکز نیویورک را به مرکز شهر دوم تورنتو تعویض نماید. تا سال ۱۹۹۸، شهری جدا از تورنتو با حکومت ناحیه ای متروپولیتن تورنتو. لاستمان موجی از پیشنهاد های توسعه را شروع نمود که در انتها منجر به ساخت تعداد بساری از ساختمان بلندمرتبه و حکومتی در امتداد خیابان
از ساختمان بلندمرتبه و حکومتی در امتداد خیابان یانگ شد که منجر به تشکیل مرکز نورث یورک در کوی بزرگ‌تر ویلودیل گردید. منکس توسعه با مسئولیت محدود. بسیاری از مجتمع های کاندومینیوم را در مرکز نورث یورک از غبیل میدان گیبسون، اولتیما، برادوی آماده کرد. در سرآغاز این توسعه را در روز های نخست دهه ۱۹۹۰ پیشنهاد نمود، مرکز هنرهای تورنتو و پیشرفت‌های نظیری در آن هنگام در نورث یورک در حال انجام بود. در روز های میانی دهه ۱۹۹۰ ، منکس پیشنهادی برای یک مرکز خرید و مجتمع مسکونی در مرکز نورث یورک سنتر عرضه نمود. این حرکت
مسکونی در مرکز نورث یورک سنتر عرضه نمود. این حرکت مقارن شد با آمیختن تورنتو در سال ۱۹۹۸ که در آن شهرهای اطراف و یک کوی قسمتی از شهر تورنتو شدند.
بائوجیا یا پائوچیا (به انگلیسی: "Baojia") یک سیستم نیروی نگهبانان محلی و ملی تأسیس شده به دست وانگ آن‌شی و در دودمان سونگ بود که این سیستمِ مبتنی بر جامعه از اجرای قانون و کنترل مدنی را ایجاد کرد که جزئی از اصلاحات گسترده او بین سالهای 1069 و 1076 در حکومت آن زمانِ چین بود. با این سیستم، دولت چین قادر بود نظم و کنترل را در تمام سطوح جامعه حفظ کند، در حالی که مأموران دولتی نسبتا کمی به کار می‌گرفت. با وجود از بین رفتن اصلاحات وانگ آن‌شی (به خصوص بعد از مرگش) ، این سیستم همچنان به مدت 800 سال در چین باقی
، این سیستم همچنان به مدت 800 سال در چین باقی ماند.
«سوراخ موش» ترانه‌ای اعتراضی از خواننده ایرانی توماج صالحی است که در ۱۴۰۰ به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر شد. وی به دلیل خواندن و انتشار این ترانه، توسط فرماندهی انتظامی در ایران بازداشت و متهم به «محاربه» و «فساد فی‌الارض» شد.
موی وز کرده یا وز شدن پیشروندۀ اکتسابی (به انگلیسی: Kinking hair)، نوعی بیماری پوستی است که عمدتاً در مردان بالغِ مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک دیده می‌شود. این بیماری به صورت پیچ خوردگی و تیره شدن تدریجی موهای فرونتال، گیجگاهی، گوش و فوق سر ظاهر می‌شود. این وضعیت در مو، زیر میکروسکوپ به صورت پیچ خوردگی و وز خوردگی با شیارهای طولی یا بدون شیار مشاهده می‌شود.
شرکت تولید نفت Nobel Brothers, Limited یا Branobel (مخفف братьев Нобель "brat'yev Nobel" - «برادران نوبل» در روسی)، یک شرکت نفتی بود که توسط لودویگ نوبل و بارون پیتر فون بیلدرلینگ تأسیس شد. این شرکت عمدتاً در باکو آذربایجان و همچنین در چلکن ترکمنستان فعالیت می‌کرد. در ابتدا توسط رابرت نوبل (که ۲۵۰۰۰ روبل کمک کرد) و با سرمایه‌گذاری بارون‌های پیتر فون بیلدرلینگ (۳۰۰۰۰۰ روبل) و Standertskjöld (150000 روبل) به عنوان یک کارخانه تقطیر در سال ۱۸۷۶ تأسیس شد، در اواخر قرن نوزدهم به یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های نفت
قرن نوزدهم به یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های نفت جهان تبدیل شد. تاریخ. شرکت نفت برادران نوبل، یک شرکت تولیدکننده نفت بود که ریشه در یک کارخانه تقطیر داشت که توسط رابرت و لودویگ نوبل در سال ۱۸۷۶ در باکو تأسیس شد و در سال ۱۸۷۹ به یک شرکت سهامی تبدیل شد که مقر آن در سن پترزبورگ بود. سرمایه سه میلیون روبلی به شرح زیر تقسیم شد: ۵۳٫۷٪ لودویگ نوبل، ۳۱٫۰٪ بارون پیتر فون بیلدرلینگ، 4.7% I.J. Zabelskiv، ۳٫۸٪ آلفرد نوبل، ۳٫۳٪ رابرت نوبل، ۱٫۷٪ یا بارون الکساندر فون بیلدرلینگ. حمل و نقل خط لوله در نزدیکی باکو توسط
بیلدرلینگ. حمل و نقل خط لوله در نزدیکی باکو توسط ولادیمیر شوخوف و شرکت برانوبل در سالهای ۱۸۷۸–۱۸۸۰ پیشگام شد. در ۱۰ آوریل ۱۹۰۲، شرکت قراردادی را برای خرید میدان‌های نفتی در رومانی امضا کرد که متعلق به تولیدکننده نفت ایزابی هاجینسکی بود. در ۱۷ اکتبر ۱۹۰۵، مطابق با کمیته وزیران، شرکت میدان‌های نفتی متعلق به تولیدکننده نفت A. Adamov را خریداری کرد. سرمایه ثابت شرکت در سالهای ۱۹۱۴–۱۹۱۷ ۳۰ میلیون روبل بود. تا سال ۱۹۱۶، این شرکت با تولید ۷۶ میلیون پود نفت، بزرگ‌ترین شرکت نفتی روسیه بود. [نیازمند منبع] بین
بزرگ‌ترین شرکت نفتی روسیه بود. [نیازمند منبع] بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۱۹۰۱، این شرکت بیش از ۵۰۰ حلقه چاه حفاری کرد، ۱۵۰ میلیون بشکه نفت تولید کرد و ۱۲۰۰۰ کارگر را استخدام کرد. چالش‌ها. سهم شرکت نفت عمومی روسیه، صادر شده در ۲۸ آوریل ۱۹۱۸ در سال ۱۹۱۲، شرکت نفت جنرال روسیه در لندن به عنوان یک شرکت هلدینگ انگلیسی تأسیس شد و حدود ۲۰ بانک مهم روسی و خارجی را متحد کرد. اینها عبارت بودند از: A.I. Mantashev &amp; Co. G.M. پسران لیانوزوف شرکت بازرگانی مسکو - قفقاز مشارکت کاسپین انجمن نفت روسیه انجمن نفت آبشرون تا سال
کاسپین انجمن نفت روسیه انجمن نفت آبشرون تا سال ۱۹۱۴، سرمایه ثابت نفت بیش از ۱۲۰ میلیون روبل بود. شرکت نفت جنرال روسیه با خرید تعداد قابل توجهی از سهام در بورس برلین، تلاش کرد کنترل برانوبل را در دست بگیرد. این اقدام با شکست مواجه شد و تا سال ۱۹۱۶ امانوئل نوبل نه تنها سهم قابل توجهی را در شرکت عمومی نفت روسیه خریداری کرد، بلکه کنترل بر سایر مشاغل نفتی در منطقه مانند شرکت ولگا-باکو، A.I. Mantashev &amp; Co.، شرکت نفت انگلیس و روسیه ماکسیموف در لندن و G.M. پسران لیانوزوف که شخصاً صاحب یک سوم آن بود. حدود ۱۲
لیانوزوف که شخصاً صاحب یک سوم آن بود. حدود ۱۲ درصد از پول باقی مانده برای تأسیس جوایز نوبل توسط آلفرد نوبل از سهام او در شرکت تأمین شد. او بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار انفرادی آن بود. انقلاب روسیه و برانوبل. در ۲۸ آوریل ۱۹۲۰، بلشویک‌ها پس از حمله ارتش سرخ به آذربایجان و ملی شدن تجارت نفت برانوبل در آذربایجان، قدرت را در باکو به دست گرفتند. در ماه مه ۱۹۲۰، خانواده نوبل تقریباً نیمی از سهام برانوبل را در اختیار خود به استاندارد اویل نیوجرسی فروخت. در آن زمان مشخص نبود که آیا رژیم بلشویکی دوام خواهد آورد یا خیر و
نبود که آیا رژیم بلشویکی دوام خواهد آورد یا خیر و مذاکرات به رهبری گوستاف نوبل، از یک سو، و والتر سی تیگل، از سوی دیگر، ثابت شد که شاهکار سودآوری برای خانواده نوبل است. برانوبل به‌طور رسمی در سال ۱۹۵۹ منحل شد و آخرین رئیس آن نیلز نوبل اولینیکوف، پسر مارتا نوبل اولینیکوف و نوه لودویگ نوبل بود. جستارهای وابسته. صنعت نفت ایران صنعت نفت آذربایجان جنگهای ایران و روس
روزها و شب‌ها () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی یژی آنتچاک است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ داستانی به همین نام اثر ماریا دامبروفسکا ساخته شد و روزنامهٔ "واشینگتن پست" از آن تحت عنوانِ «"بربادرفتهٔ" لهستان» یاد نمود. روزها و شب‌ها پس از اکران، تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای لهستان تا آن دوران شد و در سال ۱۹۷۷ نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی گشت. این فیلم در واقع چکیدهٔ یک سریال تلویزیونی ۱۲ قسمتی به همین نام بود. یادویگا باراینسکا بابت نقش آفرینی‌اش در این فیلم، در سال ۱۹۷۶
بابت نقش آفرینی‌اش در این فیلم، در سال ۱۹۷۶ و در بیست و ششمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برندهٔ خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن شد.
علی کیانی‌فر (زاده ۲۹ آذر ۱۳۷۲ - مسجدسلیمان) بازیکن فوتبال اهل ایران است. وی سابقه عضویت در تیم‌های نفت مسجدسلیمان، نیروی زمینی، سرخپوشان پاکدشت و استقلال خوزستان را در کارنامه دارد.
آندژی گاورونسکی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "کورن‌بلومن‌بلائو"،"رانندگان جایگزین"، "چهل‌ساله"، "از دوشنبه‌ها بیزارم"، "خانه کشیش"، "پدر متیو"، "کارآگاهان جنایی"، "در خیابان سپولنی"، "ع چون عشق"، "سالی از خورشید خاموش"، "روزها و شب‌ها"، "فیلمی کوتاه درباره کشتن"، "همه‌چیز برای فروش" و "جادوگران بی‌گناه" اشاره نمود.
بوگوسواف سوخناتسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. او مابین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۳ در بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی بازی کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "درست آن سوی این جنگل"، "سفری برای یک لبخند"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "پنج"، "خاکسپاری یک سیب‌زمینی"، "مجروح در جنگل"، "ماجراهای میخاو"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشِک"، "در خوشی و سختی"، "ع چون عشق"، "یانا"، "پوزنان ۵۶"، "روزها و شب‌ها"، "داستان گناه"، "خوبال"، "قماری بالاتر از زندگی"، "فندق‌شکن"،
"خوبال"، "قماری بالاتر از زندگی"، "فندق‌شکن"، "خاکستر"، "دست‌نوشته ساراگوسا" و "سرنشین" اشاره نمود.
برانداوزینیو (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی پورتوگیزا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است.
ژوآو کارلوس باتیستا پینیرو (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فلومیننزه و باشگاه ورزشی باهیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است.
اوسوالدو دا سیلوا با نام مستعار بالتازار (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است.