payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سریال "شکر" از اپل تی‌وی پلاس در کنار کالین فارل ظاهر خواهد شد، و در می ۲۰۲۳ برای نقش اصلی "بیگانه" از نوآ هاولی انتخاب شد. زندگی شخصی. چندلر دختر بازیگر کایل چندلر است و در خارج از آستین، تگزاس بزرگ شده‌است. او در زمان تولید "پیستول" در لندن زندگی می‌کرد.
مامادو ایبرا ام‌بکه فال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال لس آنجلس برای باشگاه فوتبال بارسلونا اتلتیک بازی می‌کند. دوران باشگاهی. فال که در روفیسک، سنگال متولد شد، به اورلاندو، فلوریدا در ایالات متحده نقل مکان کرد تا به عنوان بخشی از اسپرت۴چریتی به آکادمی مونت‌ورد بپیوندد. موسسه‌ای که توسط سالیف دیایو، ستاره سابق فوتبال سنگال می‌شود. در ۵ ژوئن ۲۰۲۱، فال با امضای قراردادی دو ساله به باشگاه فوتبال لس آنجلس پیوست. در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۱، فال توسط لس آنجلس به باشگاه
در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۱، فال توسط لس آنجلس به باشگاه فوتبال لاس وگاس لایتس قرض داده شد. او اولین بازی حرفه‌ای خود را شب بعد مقابل باشگاه فوتبال سن آنتونیو برای این باشگاه انجام داد و ۷۹ دقیقه در تساوی ۱–۱ بازی کرد. در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱، فال در پیروزی ۴–۰ مقابل باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس‌سیتی یک گل زد. در ۲۵ اوت ۲۰۲۲، فال تا ژوئن ۲۰۲۳ به باشگاه فوتبال ویارئال اسپانیا قرض داده شد، جایی که قبلاً با تیم‌های جوانان آنها تمرین کرده بود. روز بعد، قرارداد قرضی تأیید شد و این بازیکن به تیم دوم در سگوندا دیویسیون فرستاده
این بازیکن به تیم دوم در سگوندا دیویسیون فرستاده شد. دوران ملی. فال در سال ۲۰۱۹، به تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سنگال دعوت شد.
آلیدا دورا گاژو (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
هدویگ کاراکاش (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل مجارستان است.
ریچارد بوگنار (؛ زادهٔ ) تیرانداز تراپ اهل مجارستان بود.
بالاژ بیرکاش (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
بیانکا بارتا-کری (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت زن اهل مجارستان است.
فریدس واکا سوارز (متولد ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۹) یک کتابدار و سیاستمدار اهل بولیوی است که از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ به عنوان یکی از اعضای اتاق نمایندگان از بنی خدمت کرده است. واکا بیشتر دوران حرفه ای خود را به دور از عرصه سیاسی گذراند و به عنوان مدیر بیمارستان ۱۸ نوامبر در سن ایگناسیو د موکسوس و به عنوان کتابدار دانشگاه فنی بنی مرکز بیوشیمی و داروسازی کار کرد. واکا علیرغم تجربه کم سیاسی که داشت، به عنوان بخشی از تلاش برای نوسازی در میان کادرهای برجسته اپوزیسیون محافظه کار دعوت شد تا برای کسب یک کرسی در مجلس نمایندگان
کار دعوت شد تا برای کسب یک کرسی در مجلس نمایندگان شرکت کند. پس از پایان دوره خود در مجلس، واکا به سمت دولت منطقه‌ای رفت و بخشی از الخاندرو اونزوئتا فرماندار بنی را تشکیل داد. او به عنوان مدیر بخش آموزش و فرهنگ و بعداً دبیر توسعه انسانی فعالیت می‌کرد. اوایل زندگی و شغل. فریدس واکا در ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۹ در سن ایگناسیو د موکسوس، بنی، از خانواده لوئیس واکا آنیز و کارمن سوارز مندوزا به دنیا آمد. مادرش به عنوان معلم مدرسه روستایی امرار معاش می‌کرد، پدرش به عنوان سرکارگر در مزرعه‌ای کار می‌کرد. به دلیل مشاغل
سرکارگر در مزرعه‌ای کار می‌کرد. به دلیل مشاغل والدینش، واکا بیشتر دوران کودکی خود را تحت مراقبت پدربزرگ و مادربزرگ مادری خود گذراند تا اینکه مادرش در شهر شغل پیدا کرد. واکا تحصیلات اولیه خود را در مدارس محلی در سن ایگناسیو به پایان رساند و سپس به لاپاز رفت تا در مؤسسه باپتیست کانادایی این شهر شرکت کند و همزمان به‌عنوان منشی در مؤسسه سان مارتین دو پورس در همان نزدیکی کار می‌کرد. در سن ۱۷ سالگی، واکا برای رسیدگی به مسائل خانوادگی به سن ایگناسیو بازگشت، در این مدت وی در مدرسه زنان گیلفردو کورتس کاندیا تحصیل
مدت وی در مدرسه زنان گیلفردو کورتس کاندیا تحصیل می‌کرد و سرانجام از مرکز آموزش متوسط شهر فارغ‌التحصیل شد. شش ماه پس از اقامتش در آن شهر، او با یک وکیل محلی ازدواج کرد که صاحب یک اداره تجارت حمل و نقل کوچک از سن ایگناسیو به ترینیداد بود. پس از گذراندن مدتی به عنوان مدیر بیمارستان ۱۸ نوامبر، سن ایگناسیو، واکا به ترینیداد، پایتخت دپارتمان نقل مکان کرد، جایی که از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵، به عنوان کتابدار دانشگاه فنی مرکز بیوشیمی و داروسازی بنی خدمت کرد. اتاق نمایندگان. انتخابات. ورود واکا به سیاست از طریق اتحاد همگرایی
ورود واکا به سیاست از طریق اتحاد همگرایی ملی (CN)، یک کنسرسیوم سست از نیروهای سیاسی مخالف حرکت برای سوسیالیسم (بولیوی) (MAS-IPSP) تسهیل شد. این ائتلاف پراکنده که برای رقابت در انتخابات عمومی سال ۲۰۰۹ تشکیل شد، استقلال کافی برای رهبران سیاسی منطقه برای تعیین نامزدها در بخش‌های مربوط به خود فراهم کرد. و فهرستی از نامزدهای اکثراً جوان را با حداقل تجربه حزبی قبلی ارائه کرد. چنین موردی در مورد واکا بود، که برای شرکت در انتخابات بنی ۶۲ دعوت شد، منطقه ای انتخاباتی که استان موکسوس محل سکونت او و استان‌های بالیویان
که استان موکسوس محل سکونت او و استان‌های بالیویان و ماربان اطراف آن را در بر می‌گرفت. واکا در یکی از رقابت تنگاتنگ در کل چرخه انتخاباتی، در صدر قرار گرفت و رقیب خود را با کمی بیش از ۱۰۰ رای شکست داد. تصدی. واکا همراه با همکارش، اوسنی مارتینز، در ۱۰ فوریه ۲۰۱۰، بیست و دو روز پس از تشکیل رسمی مجلس قانونگذاری، در مجلس نمایندگان سوگند یاد کرد. در طول تصدی خود، واکا دو دوره غیر متوالی را در کمیته فرهنگ مجلس و یک دوره را در کمیته اقتصاد مبتنی بر جامعه گذراند و به ریاست کمیته کشاورزی انتخاب شد. او که از سال ۲۰۱۱
ریاست کمیته کشاورزی انتخاب شد. او که از سال ۲۰۱۱ به عنوان رئیس کمیته کشاورزی خدمت می‌کرد، در سال ۲۰۱۲ به عنوان رئیس هیئت پارلمانی بنی انتخاب گردید و برای یک دوره ریاست آن را بر عهده داشت. او دوره پارلمانی خود را به عنوان بخشی از ریاست مجلس پشت سر گذاشت، تا اینکه تا پایان سال ۲۰۱۵ به عنوان منشی سوم خدمت کرد. بعد از حرفه سیاسی. پس از پایان دوره تصدی‌اش در مجلس نمایندگان، واکا از سیاست ملی بازنشسته شد، البته نه از خدمات دولتی. در سال ۲۰۲۱، او به نمایندگی از جنبش نظام سوم (MTS) به نمایندگی از استان موکسوس در
نظام سوم (MTS) به نمایندگی از استان موکسوس در مجلس قانونگذاری دپارتمان بنی تلاش کرد. اگرچه سیستم انتخاباتی منحصر به فرد بنی عملاً یک کرسی در هر استان را برای حزب اقلیت تضمین می‌کرد، مقام سوم MTS در موکسوس مانع از ورود واکا به مجلس قانونگذاری شد. با این حال انتخاب موفق الخاندرو اونزوئتا از MTS به فرمانداری بنی راه‌هایی را برای واکا برای ادامه مدیریت دولتی باز کرد. او قبل از ورود به کابینه آنزوئتا در اوایل سال ۲۰۲۲ به عنوان مدیر بخش آموزش و فرهنگ منصوب شد، جایی که او به عنوان وزیر توسعه انسانی خدمت کرد.
شوگار کاتینکا باتایی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز زن اهل مجارستان است.
گیادا براگاتو (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
ژانت براگمایر (؛ زادهٔ ) ورزشکار زن ورزش سه‌گانه اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آنا فگی (زاده ۱۸ آوریل ۱۹۷۷) خواننده و بازیگر فیلیپینی است. او در بیش از هفتاد کشور جهان اجراهای بین‌المللی داشته است و به خاطر کارش در برنامه پرطرفدار "ASAP" در شبکه تلویزیونی ای‌بی‌اس-سی‌بی‌ان و کانال فیلیپینی (TFC)، اجراهایش در مسابقات هیمیگ هاداگ و همچنین دو آلبوم انفرادی او که منتشر شده شناخته شده است. زندگی‌نامه. آنا فگی در تولدو، سبو، فیلیپین به دنیا آمد و چهارمین فرزند از هفت فرزند گاودنسیو و سوکورو فگی است.
هانی انجام نده! یک فیلم کمدی پلیسی آمریکایی به کارگردانی ایتن کوئن و نویسندگی مشترک تریشیا کوک است. آنها همچنین این فیلم را با رابرت گراف و تیم بوان و اریک فلنر از ورکینگ تایتل فیلمز تولید می‌کنند. این فیلم با بازی مارگارت کوالی، اوبری پلازا و کریس ایوانز دومین فیلم از «سه‌گانه فیلم درجه ب لزبین» پس از "دختران فراری" (۲۰۲۴) از کوئن و کوک است. این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ نمایش داده شد و قرار است در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شود. داستان. داستان این فیلم در بیکرزفیلد، کالیفرنیا اتفاق
داستان این فیلم در بیکرزفیلد، کالیفرنیا اتفاق می‌افتد و بر روی یک محقق خصوصی (کوالی)، یک رهبر فرقه (ایوانز) و یک زن مرموز (پلازا) تمرکز دارد. تولید. در ژانویه ۲۰۲۴، اعلام شد که مارگارت کوالی، آبری پلازا و کریس ایوانز قرار است در این فیلم بازی کنند. فیلمنامه توسط ایتن کوئن و همسرش تریشیا کوک به عنوان دومین فیلم از سه‌گانه فیلم ب لزبین، پس از "دختران فراری" در سال ۲۰۲۴ نوشته شده است که کوالی نیز در آن نقش آفرینی کرده و همچنین فیلمی با مضمون لزبین بود. این دو فیلم را به عنوان یک کمدی سیاه توصیف کردند که شامل
فیلم را به عنوان یک کمدی سیاه توصیف کردند که شامل لحن کارهای قبلی برادران کوئن، مانند "بزرگ کردن آریزونا" بود، اما شامل محتوای جنسی بود که برادران معمولاً در همکاری‌های خود لحاظ نمی‌کردند. انتشار این سه‌گانه نتیجه ۲۰ سال نوشتن توسط کوئن و کوک می‌باشد. فیلمبرداری در آلبوکرکی، نیومکزیکو در هفته اول مارس ۲۰۲۴ آغاز شد. انتشار. این فیلم قرار است در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شود.
فرامِـرز () یک کتاب راهنمای سفر است که آرتور فرامر در سال ۱۹۵۷ نگارش و انتشار آن را آغاز کرد. این راهنما از آن زمان تا کنون گسترش یافته و شامل بیش از ۳۵۰ کتاب راهنما در ۱۴ دوره و همچنین رسانه‌های دیگر از جمله یک نمایش رادیویی همنام و یک وب سایت شده‌است. در سال ۲۰۱۷، این شرکت ۶۰ سالگی خود را جشن گرفت. فرامرز از سال ۲۰۰۷ یک وبلاگ مرتبط با سفر در وب سایت این شرکت منتشر می‌کند.
دلیبریه (؛ ) رستورانی در شهر زووله هلند است که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ یک ستاره میشلن، از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳، دو ستارهٔ میشلن و از سال ۲۰۰۴ سه ستارهٔ میشلن دارد. این رستوران در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در نسخهٔ هلندی گو میو امتیاز عالی ۱۹٫۵ (از ۲۰) را دریافت داشت و به عنوان «رستوران برتر سال هلند» انتخاب شد. این رستوران پیش‌تر در کتابخانه قدیمی یک دِیر دومینیکن‌ها قرار داشت اما از سال ۲۰۱۵ به ساختمان کنونی‌اش نقل مکان کرد.
چیس سنتر () یک سالن سرپوشیده در سان فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا است. این سالن که در سال ۲۰۱۹ تأسیس شده ورزشگاه خانگی گلدن استیت واریرز محسوب میشود، همچنین کنسرت‌های موسیقی در چیس سنتر نیز برگزار میشود.
سلطان کلانتان حکمران مشروطه ایالت کلانتان در مالزی است. تحت جایگاه سلطان ایالت، قدرت اجرایی در ایالت به او محول گردیده است. سلطان کنونی ایالت، محمد پنجم می‌باشد که بیست و نهمین سلطان این ایالت است. او از روز ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶ به عنوان پانزدهمین یانگ دی‌پرتوان آگونگ یا پادشاه و رئیس کشور مالزی به حکمرانی پرداخت، بعد از اینکه در روز ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶ در نشست ویژه ۲۴۳ام کنفرانس حاکمان برگزیده شد، در روز ۶ ژانویه ۲۰۱۹ از این مقام کناره‌گیری کرد.
آندرداگس یا بازنده‌ها (انگلیسی: The Underdoggs) یک فیلم کمدی ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی چارلز استون سوم و نویسندگی دنی سگال و آیزاک شامیس است. در این فیلم اسنوپ داگ، تیکا سامپتر، اندرو شولز، مایک اپس، کال پن، کندی بوروس و جرج لوپز به ایفای نقش پرداخته‌اند. در ابتدا قرار بود این فیلم در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۳ در سینماها اکران شود، اما تاریخ اکران بعداً به ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴ تغییر یافت. در دسامبر ۲۰۲۳، اعلام شد که این فیلم از اکران در سینماها خارج می‌شود و در آن تاریخ در پاسخ به کاهش فیلم‌های کمدی با رتبه
در آن تاریخ در پاسخ به کاهش فیلم‌های کمدی با رتبه R که در تابستان آن سال به خوبی در گیشه قرار گرفتند، مستقیماً در آمازون پرایم ویدئو منتشر شد. داستان. داستان فیلم دربارهٔ جیسن جنینگز، یک بازیکن سابق NFL است که به منظور جلوگیری از ورود به زندان، تصمیم می‌گیرد با مربیگری یک تیم فوتبال جوانان موافقت کند. او با توجه به تلاش برای بازگشت به حرفه‌اش، در دنیای تیم فوتبال جوانان قدم می‌گذارد و با مشکلات و چالش‌هایی روبرو می‌شود که این تیم را تا به امروز ندیده‌است. تولید. فیلمبرداری در آتلانتا، جورجیا در ۲۶ سپتامبر
فیلمبرداری در آتلانتا، جورجیا در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و به مدت هفت هفته فیلمبرداری شد. بازخوردها. در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۹ منتقد، امتیاز ۳۹ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان دهنده نقدهای «عموماً نامطلوب» است.
موزه هنر تولیدو () یک موزه هنری شناخته‌شده بین‌المللی است که در بخش تولیدو، اوهایو واقع شده است. این موزه با مساحتی کمی بیش از ۲۶٬۰۰۰ متر مربع و ۴۵ گالری، دارای مجموعه‌ای با بیش از ۳۰٬۰۰۰ شی و اثر هنری است. این موزه توسط شیشه‌گر اهل تولیدو، در سال ۱۹۰۱ بنیان گذاشته شد و در سال ۱۹۱۲ به مکان فعلی‌اش، ساختمانی با معماری احیای یونانی طراحی شده توسط ادوارد بی. گرین و هری دبلیو واچر، نقل مکان کرد. این موزه به طور متوسط حدود ۳۸۰٬۰۰۰ بازدیدکننده در سال دارد. ساختمان اصلی موزه هنر تولیدو دو بار در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰
اصلی موزه هنر تولیدو دو بار در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ توسعه یافت. ساختمان‌های دیگر نیز در سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۶ افزوده شدند. ساختمان اصلی موزه شامل ۴٫۵ هکتار از زمین در دو سطح است. امکانات شامل پانزده استودیوی آموزشی، یک سالن کنسرت پریستایل با ۱۷۵۰ صندلی، یک سالن سخنرانی با ۱۷۶ صندلی، یک کافه و فروشگاه هدیه است. برنامه گسترده چندساله‌ای برای گسترش پردیس ۴۰ هکتاری این موزه برنامه‌ریزی شده و اجرای آن در حال حاضر در میانه راه قرار دارد. یازدهمین و مدیر فعلی موزه هنر تولیدو، آدام ام. لوین است. مجموعه آثار. این موزه
تولیدو، آدام ام. لوین است. مجموعه آثار. این موزه مجموعه‌های عمده‌ای از آثار هنری شیشه‌ای و هنر اروپایی و آمریکایی سده‌های نوزدهم و بیستم و همچنین مجموعه‌های کوچک اما متمایز از هنر رنسانس، یونانی، رومی و ژاپنی را در خود جای داده است. آثار فردی برجسته عبارتند از: اثر پیتر پل روبنس؛ اثر ژان اونوره فراگونار؛ خانه‌های اوور اثر ونسان ون گوگ؛ آثار کوچک رامبرانت و ال گرکو؛ و آثار مدرن توسط ویلم دکونینگ، هنری مور و سول لویت. دیگر هنرمندان این مجموعه دائمی عبارتند از: هانس هلباین پسر، توماس کول، ویلیام ترنر، جاسپر
هانس هلباین پسر، توماس کول، ویلیام ترنر، جاسپر فرانسیس کراپسی، جیمز تیسو، ادگار دگا، کلود مونه، پل سزان، آنری ماتیس، خوان میرو، پابلو پیکاسو، الکساندر کالدر، روماری بیردن، چاک کلوز و آنزلم کیفر.
سلطان ابراهیم ابن المرحوم سلطان محمد چهارم (جاوی: سلطان إبراهیم ابن المرحوم سلطان محمد ۴؛ زادهٔ – درگذشت ) کی‌سی‌ام‌جی (KCMG) از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۶۰ سلطان کلانتان بود. او که در ایستانا بالای بسار در کوتا بهارو بدنیا آمد، پدرش سلطان محمد چهارم، سلطان کلانتان و مادرش سلطانه زینب بنت نیک وان محمد امین بود. در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۱۱، پدرش به او عنوان «تنگکو سری ایندرا مهکوتا کلانتان» اعطاء کرد و در روز ۲۱ آوریل ۱۹۲۱ جانشین بلافصل گردید.
کنت ایوان اوسیپوویچ سیمونیچ (متولد ۱۷۹۴ در سبنیکو، دالماسی - متوفی در سال ۱۸۵۱ در ورشو)، یک افسر نظامی و سیاستمدار روس بود. پس از الحاق دالماسی به فرانسه بر اساس معاهده وین یا شونبرون (۱۸۰۹)، کنت سیمونیچ به صفوف نیروهای ناپلئون پیوست و در سال ۱۸۱۲ با درجه کاپیتان گردان کورسی، در لشکرکشی علیه روسیه شرکت کرد. او در نبرد کراسنویه اسیر شد و به کازان فرستاده شد. معاهده پاریس در سال ۱۸۱۴، امکان بازگشت او به میهن خود را فراهم کرد، اما در آن زمان دالماسی بخشی از اتریش شد و به همین دلیل که نمی‌خواست به دربار اتریش
شد و به همین دلیل که نمی‌خواست به دربار اتریش خدمت کند، از روسیه درخواست حمایت کرد. او در سال ۱۸۱۶، به عنوان کاپیتان هنگ پیاده‌نظام کرمنچوگ و در سال ۱۸۱۸ به درجه سرگرد ارتقا یافت و به یکی از هنگ‌های جیگر در قفقاز منتقل شد. از سال ۱۸۲۲ فرمانده گردان هنگ گرنادیر گرجستان شد و از سال ۱۸۲۵ با درجه سرهنگ دوم، فرمانده این هنگ شد. او در لشکرکشی علیه آجاریان (۱۸۲۲) و در جریان جنگ روسیه و ایران در سالهای ۱۸۲۶–۱۸۲۸ در نبرد الیزوتپل (۱۸۲۶) شرکت کرد که به خاطر آن نشان سنت را دریافت کرد. در اینجا بود که او از ناحیه پای
را دریافت کرد. در اینجا بود که او از ناحیه پای چپ به شدت مجروح شد. او با هنگ خود در لشکرکشی ایران در سال ۱۸۲۷ و در جنگ روس و ترکیه ۱۸۲۸–۱۸۲۹ شرکت کرد. در سال ۱۸۳۰ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در سال ۱۸۳۲ به عنوان وزیر مختار در ایران منصوب شد. در سال ۱۸۳۸ به عنوان مستشار در جنگ هرات که توسط نیروهای ایرانی به فرماندهی شخص محمد شاه محاصره شده بود، شرکت کرد. در همان سال از ایران فراخوانده شد. در سال ۱۸۴۳ به درجه سپهبدی ارتقا یافت.
عروسی زیبا (به انگلیسی: Beautiful Wedding) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی راجر کامبل است. این فیلم بر اساس رمان «عروسی زیبا» نوشته چیمی مک گوایر در سال ۲۰۱۳ ساخته شده‌است و دنباله‌ای برای فاجعه زیبا (۲۰۲۳) است. این فیلم از ۲۴ ژانویه ۲۰۲۴ برای دو شب در سینماها اکران شد. این فیلم توسط ورتیکال انترتینمنت در ۱۳ فوریه ۲۰۲۴ روی پلتفرم‌های دیجیتال اکران شد. تولید. فیلمبرداری اصلی در پایان سال ۲۰۲۲ در جمهوری دومینیکن انجام شد. داستان. ابی و تراویس را دنبال می‌کند که پس از یک شب
ابی و تراویس را دنبال می‌کند که پس از یک شب دیوانه وار در لاس وگاس، متوجه می‌شوند که ازدواج کرده‌اند. آنها برای ماه عسل با دوستان و خانواده به مکزیک می‌روند.
مریم عبدالعزیز (زادهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۵۶) که با نام مریم عزیز نیز شناخته می‌شود، همسر سابق سلطان حسن البلقیه است که از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۳ همسر او بود. اوایل زندگی. مریم به عنوان سومین فرزند عبدالعزیز بن عبدالله، که قبلاً به نام جیمز بل شناخته می‌شد، و پنگیران حاجه رشیده (همسر دوم او)، در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۵۶ به دنیا آمد. اصل و نسب پدرش انگلیسی و ژاپنی است. او به عنوان مهماندار هواپیمایی رویال برونئی (RBA) کار می‌کرد و بعداً به پرواز سلطان منتقل شد. ازدواج. مریم در ۲۸ اکتبر ۱۹۸۱ در بندر سری بگاوان به‌عنوان همسر دوم
اکتبر ۱۹۸۱ در بندر سری بگاوان به‌عنوان همسر دوم سلطان حسن البلقیه با ازدواج کرد. لقب "دولی یانگ ترامات مولیا پنگیران ایستری" به او اعطا شد. آنها با هم چهار فرزند دارند که شاهزاده عبدالعظیم، شاهزاده عظمه، شاهزاده فاضله، و شاهزاده عبدالمتین هستند. همچنین مشخص شد که او یک دخترخوانده به نام عفیفه عبدالله دارد پس از اولین ملاقات در سال ۱۹۸۰، این زوج در فوریهٔ ۲۰۰۳ طلاق گرفتند. شاهزاده صوفری، برادر سلطان حسن البلقیه، در ۲ فوریهٔ ۲۰۰۳ اطلاعیه‌ای را در تلویزیون رسمی اعلام کرد که طبق آن، سلطان حسن البلقیه و همسرش
اعلام کرد که طبق آن، سلطان حسن البلقیه و همسرش مریم عبدالعزیز براساس قوانین شریعت از یکدیگر طلاق می‌گیرند. در مؤسسات دولتی و تجاری، چندین تصویر از همسر سابق سلطان که در کنار عکس‌های او و همسر اولش به نمایش گذاشته شده بود، پس از اعلام طلاق به سرعت از میان برداشته شدند. پادشاه ۱۰۰ روز فرصت داشت تا بدون نیاز به عهد ازدواج جدید نظر خود را تغییر دهد، اما هیچ توضیحی برای طلاق داده نشد. مشارکت‌های اجتماعی. پوسط احسان العامره الحجه مریم یک موسسهٔ خیریه و غیرانتفاعی است که به ارائهٔ آموزش، توانبخشی و فرصت‌های
است که به ارائهٔ آموزش، توانبخشی و فرصت‌های آموزشی با کیفیت بالا برای افراد با نیازهای ویژه اختصاص دارد. مریم به عنوان حامی پوسات احسان فعالیت می‌کند. این مرکز با هدف بهبود زندگی افراد دارای معلولیت تأسیس شد. میراث. افتخارات. جوایز ملی مریم پس از طلاقش در سال ۲۰۰۳ لغو شد، با وجود این، او هنوز عنوان "داتین پادوکا سری" را تا سال ۲۰۲۲ دارد او جوایز زیر را دریافت کرده‌است:
آنات شوارتس (زاده ۱۹۷۸ میلادی در حیفا اسراییل) نویسنده، فیلمساز، تحلیل گر داده، کارگردان تلویزیون اهل اسراییل است. او یکی از نویسندگان مقاله فریادهای بدون کلام در نیویورک تایمز است که به دلیل کیفیت گزارش آن به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و همین امر منجر به جنجال رسانه‌های اجتماعی و اختلاف نظر در نیویورک تایمز شد. سال‌های ابتدایی زندگی. خانم شوارتس در ۱۹۷۸ میلادی در حیفا اسراییل متولد شد. او در رمت عفال بزرگ شده است. او از مدرسه فیلم و تلویزیون سام اشپیگل در اورشلیم فارغ‌التحصیل شد و در یک دوره تابستانی در
اورشلیم فارغ‌التحصیل شد و در یک دوره تابستانی در مدرسه عالی تصویر و صدای فرانسه در پاریس شرکت کرد. او همچنین مدرک لیسانس فلسفه و ادبیات را در دانشگاه تل آویو دریافت کرد. او بورسیه‌های مختلفی از جمله بورسیه جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام را دریافت کرده است. شوارتس در بخش اطلاعات نیروی هوایی اسرائیل خدمت کرده است. حرفه. در سال ۲۰۰۵، او فیلم Ha'chavera shell Emile به کارگردانی نداو لاپید را تولید کرد. این فیلم که برای رقابت در بخش سینه فونداسیون در جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۶ انتخاب شد. شوارتس در سال
فیلم کن در سال ۲۰۰۶ انتخاب شد. شوارتس در سال ۲۰۲۰ کار در صنعت داده را آغاز کرد، زمانی که به شرکت اسرائیلی Vault AI به عنوان تحلیلگر داده‌های محتوا پیوست. شوارتز در همان سال فیلم کوتاه ۳۹ را کارگردانی و نوشت که در رقابت رسمی جشنواره فیلم تورینو شرکت کرد. این اولین فیلم داستانی او بود. مقاله ۲۰۲۳ نیویورک تایمز. در سال ۲۰۲۳، شوارتس توسط نیویورک تایمز استخدام شد. او هیچ تجربه قبلی روزنامه‌نگاری نداشت. در دسامبر همان سال، شوارتس، برادرزاده شریکش، آدام سلا، و جفری گیتمن، مقاله‌ای را برای تایمز نوشتند - «فریادهای
گیتمن، مقاله‌ای را برای تایمز نوشتند - «فریادهای بدون کلام» - دربارهٔ خشونت جنسی توسط شبه نظامیان حماس در حمله ۷ اکتبر در اسرائیل. کیفیت گزارش مقاله مورد انتقاد قرار گرفته است. به گزارش اینترسپت، مصاحبه شوارتس با رسانه‌های اسرائیلی نشان داد که «مأموریت نیویورک تایمز تقویت یک روایت از پیش تعیین شده بود». بستگان خانواده یکی از قربانی‌ها وب‌سایت خبری ماندویس گفتند که هیچ مدرکی دال بر تجاوز جنسی وجود ندارد و شوارتس با آنها به بهانه‌های واهی مصاحبه کرده است. رابین اندرسن، محقق رسانه‌ای و استاد دانشگاه فوردهام،
اندرسن، محقق رسانه‌ای و استاد دانشگاه فوردهام، در مقاله‌ای که در اوایل فوریه در مجله اینترنتی چپ‌گرای CounterPunch منتشر شد، از قدرت تحقیقات انتقاد کرد و به اختلافات عمده بین شهادت خانواده‌ها و متن مقاله اشاره کرد. عکاس ادن وسلی، که تصاویرش به عنوان مدرک در مقاله تایمز مورد استفاده قرار گرفت، اظهار داشت که شوارتس به دلیل اهمیت آن برای «حمایت از اسرائیل»، «بارها و بارها» با او برای کسب اطلاعات برای مقاله تماس گرفته است. نیویورک تایمز بعداً اصلاحی را به مقاله قبلی توسط همان نویسندگان اضافه کرد مبنی بر اینکه
قبلی توسط همان نویسندگان اضافه کرد مبنی بر اینکه «شواهد پزشکی قانونی» وجود ندارد. در فوریه ۲۰۲۴، تجزیه و تحلیل فعالیت‌های شوارتس در رسانه‌های اجتماعی نشان داد که او پست‌هایی را پسندیده است که فلسطینی‌ها را «حیوانات انسانی» می‌خواند و از «تبدیل نوار غزه به کشتارگاه»، «نقض هر هنجار در راه پیروزی»، حمایت می‌کند. این نگرش‌های شوارتس منجر به اتهامات سوگیری و نقض سیاست‌های نیویورک تایمز می‌شود. نیویورک تایمز تحقیقاتی را در مورد شوارتس آغاز کرد و اظهار داشت: «این لایک‌ها نقض غیرقابل قبول خط مشی شرکت ما هستند. ما
لایک‌ها نقض غیرقابل قبول خط مشی شرکت ما هستند. ما در حال حاضر در حال بررسی موضوع هستیم.» در مصاحبه ای با کانال ۱۲ (اسرائیل)، شوارتس تحقیقاتی را که برای این مقاله انجام داده است را توصیف کرد و تأکید کرد که «او هیچ مدرک مستقیمی از تجاوز جنسی یا خشونت جنسی پیدا نکرده است». شوارتس ادامه داد بعد از پیگیری از مسئولین مربوطه و مراجعه به بیمارستان‌های روان‌پزشکی، مدرکی دال بر گزارش‌های خشونت جنسی را پیدا نکرده است. وی تأکید کرد پس از بازدید از یک مرکز درمانی «که برای رسیدگی به آسیب‌های آسیب‌دیدگی قربانیان ۷ اکتبر
رسیدگی به آسیب‌های آسیب‌دیدگی قربانیان ۷ اکتبر تاسیس شده بود»، «تنها با کنایه‌ها و اظهارات کلی از طرف درمانگران» بیرون آمد. اینترسپت نوشت: «شوارتس گفت که او سپس یک سری گفتگوهای گسترده را با مقامات اسرائیلی از ZAKA، یک سازمان امداد و نجات خصوصی ارتدوکس، را آغاز کرد. در این گفتگوها مستنداتی در مورد سوء استفاده از شواهد و انتشار چندین داستان نادرست در مورد وقایع ۷ اکتبر بود. ادعاهایی مبنی بر بریدن سر نوزادان و بیرون کشیدن جنین از بدن یک زن باردار توسط عوامل حماس از جمله این داستان‌های نادرست و غیرمعتبر است.
دنیس مایک شرودر (; متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳) یک بسکتبالیست حرفه ای آلمانی است که برای بروکلین نتس در اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) بازی می‌کند. او قبلاً برای برانشوایگ و براونشوایگ در آلمان بازی کرده است، قبل از اینکه پنج فصل اول خود را در NBA با آتلانتا هاوکس و دو سال را با اوکلاهما سیتی تاندر گذراند. او تنها مالک تیم شهر خود در آلمان از بوندسلیگا است و از سال ۲۰۱۸ سهامدار اکثریت این تیم بوده است در سال ۲۰۲۳، او تیم ملی آلمان را به اولین قهرمانی خود در جام جهانی بسکتبال ۲۰۲۳ کمک کرد و به عنوان بهترین جام جهانی
بسکتبال ۲۰۲۳ کمک کرد و به عنوان بهترین جام جهانی انتخاب شد. زندگی شخصی. شرودر از پدری آلمانی و مادری گامبیایی است. او اظهار داشت که بعد از فوت پدرش در سال ۲۰۰۹ روی حرفه بسکتبال خود تمرکز کرد شرودر پیراهن شماره ۱۷ را به افتخار پدرش می‌پوشد زیرا شماره مورد علاقه او بود. او و برادرش هر دو به شدت با اسکیت بورد درگیر بودند تا اینکه در ۱۱ سالگی با بسکتبال آشنا شدند شرودر یک خواهر کوچکتر نیز دارد. کارگزار او آدمولا اوکولاجا بازیکن ملی پوش بسکتبال آلمان بود. شرودر متأهل و دارای سه فرزند است. شرودر به‌خاطر تکه‌های
متأهل و دارای سه فرزند است. شرودر به‌خاطر تکه‌های «امضا» موهای بلوند سفید شده‌اش که پس از ترک آلمان به ایالات متحده از آن استفاده کرد، شناخته شد. این کار به پیشنهاد مادرش بود که فکر می‌کرد به مردم کمک می‌کند تا او را در انظار عمومی بشناسند. شرودر یک مسلمان است. قبل از بازی و قبل از خواب نماز می‌خواند. شرودر یک تیتتال است و هرگز در زندگی اش الکل مصرف نکرده است. شرودر به دلیل وجود پروتکل‌های کووید ۱۹ در دو موقعیت مختلف بازی‌ها را از دست داد. در ماه مه ۲۰۲۱، او گفت که تنها بازیکن لیکرز است که در برابر این
او گفت که تنها بازیکن لیکرز است که در برابر این بیماری واکسینه نشده است.
علم در قرن نوزدهم میلادی برای اولین بار به عنوان یک حرفه شناخته شد. واژه دانشمند در سال ۱۸۳۳ توسط ویلیام هیول ابداع و مدتی بعد جایگزین عبارت قبلی، فیلسوف (طبیعی) شد. نظرات چارلز داروین (در کنار تحقیقات مستقل آلفرد راسل والاس) و کتاب «خاستگاه گونه‌ها» او که در سال ۱۸۵۸ منتشر شد و نظریه «فرگشت براساس انتخاب طبیعی» را مطرح کرد، از تأثیرگذارترین اندیشه‌های قرن نوزدهم بود. نظریه میکروبی بیماری‌ها، نقطه عطفی دیگر در زیست‌شناسی و پزشکی در قرن نوزدهم بود؛ پس از آن، لویی پاستور، نخستین واکسن هاری را ساخت. او همچنین
لویی پاستور، نخستین واکسن هاری را ساخت. او همچنین موجب کشف موارد بسیاری در علم شیمی شد که یافته‌های او در زمینه بلور‌های نامتقارن، از جمله آن هست.در علم شیمی، دمیتری مندلیف، با پیروی از نظریه اتمی جان دالتون، اولین جدول تناوبی عناصر را ابداع کرد. در علم فیزیک، شاخه جدیدی با عنوان الکترومغناطیس، در نتیجه آزمایش‌ها، نظریات و اکتشافات مایکل فارادی، آندره-ماری آمپر، جیمز کلرک ماکسول و دیگر دانشمندان معاصر به وجود آمد.همچنین با مطرح شدن علم ترمودینامیک، مفهوم گرما درک شد. تعریف شدن مفهوم انرژی نیز از دیگر
گرما درک شد. تعریف شدن مفهوم انرژی نیز از دیگر نوآوری‌های علم فیزیک در قرن نوزدهم بود. از دیگر یافته‌های فیزیک در این قرن، میتوان به کشف انواع جدیدی از انرژی تابشی و نیز کشف همزمان ماهیت ساختار اتمی و ماده اشاره کرد. کشف سیاره نپتون از اکتشافات نجومی قرن نوزدهم بود. در علم ریاضیات، مفهوم اعداد مختلط به حد کمال رسید و منجر به نظریه تحلیلی شد. همچنین در قرن نوزدهم، شروع به استفاده از اعداد فوق مختلط شد. علاوه بر این کارل وایرشتراس و دیگر ریاضیدانان در قرن نوزدهم، حسابی سازی (arithmetization) آنالیز را برای