payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را می‌پوشد نیاز دارد. به دلیل سختی موقعیت، پوشیدن دستکش‌ها برای مدت طولانی بسیار دشوار است، با این حال در مقایسه با طناب، تحمل آن در اکثر مواقع آسان‌تر است. هنگامی که طناب و بند روی آرنج‌ها بسته می‌شوند، تمام استرس فقط به مناطقی که طناب‌ها روی آن قرار دارند متمرکز می‌شود و خطر مشکلات گردش خون را افزایش می‌دهد. در مقایسه، یک مونوگلو که به درستی نصب شده است، استرس را در تمام طول بازوها پخش می‌کند. آثار هنری جان ویلی اغلب موقعیت‌ها و تجهیزات اسارت غیرواقعی یا غیرممکن را به تصویر می‌کشید. با این حال، یک تک
یا غیرممکن را به تصویر می‌کشید. با این حال، یک تک دستکش مشابه همزمان توسط ران برانت تولید شد و به‌طور گسترده توسط صحنه‌های نمایش و انتشارات حرفه‌ای اسارت استفاده شد، مدل‌های استفاده شده تجربه کافی در حفظ چنین موقعیت‌های شدید و سختی را دارا بودند. تک‌گلاو سبک جان ویلی از روشی متفاوت برای محکم کردن بازوبند به قسمت بالایی بدن استفاده می‌کرد که از روش رایج بستن تسمه‌های شانه روی سینه متفاوت بود. در عوض، یک یوغ Y شکل از پشت بالا می‌رفت، بازوبند را روی شانه‌ها می‌کشید و از زیر بغل عبور می‌کرد. می‌توان با اضافه
و از زیر بغل عبور می‌کرد. می‌توان با اضافه کردن یک بند یا زنجیر که از پشت به یوغ Y شکل تا یقه دور گردن بالا می‌رود. انتهای نوک انگشت تک دستکش اغلب دارای یک حلقه D شکل است که به بازوبند بسته‌شده اجازه می‌داد تا در حالت هوگتی یا استرپادو دست‌ها را مهار کند یا به جلوی کمربند بسته شوند (دست‌ها را به زور وارد فاق می‌کنند). مواد تشکیل دهنده. مونوگلوها معمولاً از چرم نازک پوشاک یا لاتکس ساخته می‌شوند، اگرچه از مواد دیگر مانند اسپندکس یا لاستیک هم استفاده می‌شود. تک دستکش‌های جین، پارچه‌های جناغی استتار، ساتن
تک دستکش‌های جین، پارچه‌های جناغی استتار، ساتن تقویت شده و سایر پارچه‌های قوی وجود دارد. همچنین می‌توانند از توری، زیپ، بند با سگک یا ترکیبی از هر سه باشند. برخی از طراحان نیز از سگک‌هایی استفاده می‌کنند که بتوان برای امنیت بیشتر بتوان از قفل برای بستند آن‌ها استفاده نمود. سرآستین، میله و بند. شکل دیگری از بازوبند شامل سرآستین‌ها و تسمه‌هایی است که برای نگه داشتن بازوها در کنار بدن یا جلو یا پشت بدن به هم پیوسته‌اند. یک سری سرآستین که از مواد مختلفی مانند چرم یا فلز ساخته شود، روی بازوها در نقاط مختلفی
چرم یا فلز ساخته شود، روی بازوها در نقاط مختلفی مانند مچ دست و آرنج قرار می‌گیرد. سپس این سرآستین‌ها با نواری از تسمه‌ها یا یک سری میله به هم متصل می‌شوند تا بازوها را در یک موقعیت خاص نگه دارند. برای بهبود استحکام و همچنین سهولت استفاده، معمولاً همه سرآستین‌ها و تسمه‌ها به هم متصل می‌شوند، به همین دلیل است که قطعه کامل تجهیزات یک بازوبند در نظر گرفته می‌شود. فرم دیگر از یک میله استفاده می‌کند که سرآستین‌ها در فواصل منظم به طول آن متصل می‌شوند، و گاهی همچنین شامل یک یقه یا قلاده در بالا آن برای نگه داشتن
شامل یک یقه یا قلاده در بالا آن برای نگه داشتن میله در جای خود است. مسائل ایمنی و جذابیت بصری. به دلیل موقعیت شدیدی که گاهی بازوها در آن قرار می‌گیرند، بسیاری از بازوبندها و به خصوص تک دستکش‌ها می‌توانند در بافت‌های نرم مفاصل شانه و گردش خون و سلامت اعصاب بازوها و دست‌ها مشکل ایجاد کنند. در نتیجه انعطاف پذیرترین افراد است که تعیین‌کننده زمانی کاست که فرد می‌تواند آنها را بپوشد؛ بنابراین آنها اغلب مناسب جلوه‌های دراماتیک یا بصری در شهوانی اسارت استفاده می‌شوند تا در بازی واقعی و روتین بی‌دی‌اس‌ام. اما برای
تا در بازی واقعی و روتین بی‌دی‌اس‌ام. اما برای کسانی که می‌توانند فشرده شدن زیاد بازوهای خود را به هم پشت سر تحمل کنند که آرنج‌هایشان بی‌حس یا تقریباً بی‌حس شود، فشار توزیع شده یکنواخت تک‌گلاو مناسبتر بوده و مشکلات کمتری ایجاد می‌کند. استفاده از طناب (برای این ویژگی همانگونه که در کتاب راهنمای 1972 "The Joy of Sex" ذکر شده) بسیار قبل از گسترش در تصاویر بی‌دی‌اس‌ام وجود داشته. یک مطالعه علمی در سال ۱۹۷۰ به فراوانی استفاده از این «دستگاه» در ادبیات و تصاویر فتیش اشاره کرده بود و به تمایل آن به تقویت چهره
فتیش اشاره کرده بود و به تمایل آن به تقویت چهره زنانه اشاره کرده بود. با این وجود، برای جلوگیری از دررفتگی شانه‌ها و آسیب به اعصاب و عروق خونی، همیشه هنگام استفاده باید احتیاط زیادی کرد. انواع مختلفی در طرح اصلی تک دستکش وجود دارد، از جمله آستین‌های تکی که به مچ دست ختم می‌شوند (که اجازه می‌دهد تا حدی آزادی حرکت را برای دست‌های فرد پوشنده ایجاد کند)، و آن‌هایی که در یک لباس بزرگ‌تر مانند ژاکت، کت‌ست یا لباس ادغام می‌شوند. جای آستین‌های معمولی لباس را دارند.
یوهان ریشتر (نروژی: Johan Richter) زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۰۱ در لیر، نروژ؛ و مرگ به تاریخ ۱۳ ژوئن ۱۹۹۷م، در ۹۵ سالگی در اسلو، یک مهندس، نوآور فنی و مدیر صنایع نروژی - سوئدی بود.یوهان ریشتر، از پیشگامان نوآوری در تولید سلولز بود و بخش عمده ای از صنایع نوین تولید کاغذ درجهان بر ایده‌های وی تکیه دارد. در طول زندگی خود، او افتخارات بزرگی کسب کرد و از جمله از سوی مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ دکترای افتخاری به وی تقدیم شد و در سال ۱۹۶۷م، نشان سنت اولاف دریافت کرد. همچنین وی عضو افتخاری آکادمی علوم فنی نروژ و انجمن فنی
وی عضو افتخاری آکادمی علوم فنی نروژ و انجمن فنی صنعت کاغذ بود. پیشینه. یوهان ریشتر سال ۱۹۰۱م، در جنوب شرقی نروژ به دنیا آمد اما خیلی زود خانواده اش به نارویک که شهری نزدیک به شمال نروژ است، نقل مکان کرد. یوهان که پدرش یک مهندس مکانیک بود کودکی و نوجوانی خود را در استان نوردلاند گذراند و همان‌جا نیز به مدرسه رفت. در سال ۱۹۱۹م، از مدرسه کلیسای جامع تروندهایم، دیپلم فنی دریافت کرد. سپس در مدرسه عالی فنی نروژ به تحصیل در رشته ماشین‌آلات صنعتی ادامه داد و در سال ۱۹۲۶م، مدرک مهندسی به دست آورد. سپس به مدت ۳ سال
۱۹۲۶م، مدرک مهندسی به دست آورد. سپس به مدت ۳ سال در یک کارخانه ساخت ماشین و ابزار در فرانسه مشغول کارآموزی بود تا نهایتاً در سال ۱۹۲۹م، به نروژ بازگشت و به استخدام یک کارگاه فنی در اسلو درآمد. اما دیری نگذشت که به علت کسادی اقتصادی در سال ۱۹۳۲م، از کار بر کنار شد. تلاش برای یافتن شغل در دیگر کارخانه‌ها نیز کم نتیجه بود. هر چند که وی توانست اهل فن و صاحبان کارخانه‌ها را متقاعد کند که نظراتش ارزش آزمایش دارند. افرادی که از وی و نظراتش در توسعه صنایع تولید سلولز و خمیر کاغذ پشتیبانی کردند، هرگز از تصمیم خود
و خمیر کاغذ پشتیبانی کردند، هرگز از تصمیم خود پشیمان نشدند. اولین اختراع یوهان ریشتر و دوستانش در سال۱۹۳۴م، به ثبت رسید و به زودی به بازارهای جهانی در آمریکا، اروپا و آسیا راه یافت. درآمد حاصل از این موفقیت، یوهان ریشتر را قادر ساخت تا ایده‌هایش را دنبال کند و در سال ۱۹۳۹م، وی شروع به طراحی قطعاتی در صنعت کاغذسازی کرد که نتیجه آنها ۲۰ سال بعد به ثمر نشست. یکی از خصوصیات ممتاز ریشتر آن بود که هرگز به تست‌های پیش از فروش اکتفا نمی‌کرد و تحقیقات خود را در میدان واقعی کارخانه‌ها ادامه می‌داد.در سال ۱۹۵۸م،
میدان واقعی کارخانه‌ها ادامه می‌داد.در سال ۱۹۵۸م، یوهان ریشتر از سمت مدیریت کارخانه، خود را بازنشسته کرد تا با همسر خود به فرانسه نقل مکان کند. او تصمیم گرفته بود که از آن پس وقت خود را تنها صرف طراحی و ساخت قطعات فنی کند و امور مدیریت را به دیگران بسپارد. در سال ۱۹۸۰م، او به نروژ بازگشت و در اسلو ساکن شد. آخرین اختراع وی در سال ۱۹۹۳م، هنگامی که وی ۹۲ سال داشت، به ثبت رسید. همچنین او به ورزش اسکی علاقه داشت و عنوان‌ هایی نیز کسب کرده بود. یوهان ریشتر حتی تا چند ماه پیش از مرگش در سال ۱۹۹۷م، به عنوان سخنران
چند ماه پیش از مرگش در سال ۱۹۹۷م، به عنوان سخنران در گردهمایی علمی و صنعتی مشارکت فعال داشت. وی در طول زندگی خود افتخارات بزرگی کسب کرد و از جمله از سوی مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ دکترای افتخاری به وی تقدیم شد و در سال ۱۹۶۷م، نشان سنت اولاف دریافت کرد. همچنین یوهان ریشتر عضو افتخاری آکادمی علوم فنی نروژ و انجمن فنی صنعت کاغذ بود.
میدان شتله () یک میدان عمومی در شهر پاریس، فرانسه است که درمابین منطقه ۱ و منطقه ۴ پاریس قرار دارد. این میدان که در سال ۱۸۱۰ تاسیس شده ساختمان‌های مهمی همچون تئاتر دو شاتله و تماشاخانه شهر در کنار آن قرار دارند. ایستگاه شتله نزدیک‌ترین ایستگاه مترو به این میدان است.
فاز پُروتوبلورین یا آغازبلورین، یک فاز متمایز است که درطول رشد بلور رخ می‌دهد و به شکل ریزبلورین تبدیل می‌شود. این اصطلاح معمولاً با فیلم‌های سیلیکونی در کاربردهای نوری مانند سلول‌های خورشیدی مرتبط است. کاربردها. سلول‌های خورشیدی سیلیکونی. سیلیکون اَریخت (a-Si) به دلیل هزینه کم و سهولت تولید، یک ماده سلول خورشیدی محبوب است. به دلیل ساختار بی‌نظم (دنباله اورباخ)، جذبش آن به انرژی‌های زیر شکاف نواری گسترش می‌یابد که منجر به پاسخ طیفی با گستره-پهن می‌شود. با این حال، بازده سلول خورشیدی نسبتاً پایینی دارد.
این حال، بازده سلول خورشیدی نسبتاً پایینی دارد. آغازبلورین سیلیکون (pc-Si:H) نیز به دلیل ساختار بلوری منظم‌تر، جذبش نسبتاً کمی در نزدیکی شکاف نواری دارد؛ بنابراین، سیلیکون آغازبلورین و اَریخت را می‌توان در یک سلول خورشیدی پشت سر هم ترکیب کرد، جایی که لایهٔ نازک بالایی a-Si:H نور با طول‌موج کوتاه را جذب می‌کند درحالی که طول‌موج‌های بلندتر توسط لایه سیلیکونی آغازبلورین زیرین جذب می‌شود.
یادداشت‌هایی بر یک خبر () یک فیلم مستند محصول ۱۹۵۱ به کارگردانی لوکینو ویسکونتی است. این فیلم کوتاه سیاه و سفید به حادثه‌ای غم‌انگیز در رم ایتالیا می‌پردازد. موضوع. یک دختر ۱۲ ساله به نام آنارلا براچی در یکی از مناطق شهر رم مورد تجاوز قرار گرفته و کشته می‌شود.
بنیادگرایی یهودی (عبری: ) به بنیادگرایی در زمینه یهودیت اشاره دارد. اصطلاح بنیادگرایی در اصل در اشاره به بنیادگرایی مسیحی، جنبشی پروتستان که بر تحت‌اللفظی بودن کتاب مقدس تأکید داشت، استفاده شد. امروزه، معمولاً در اشاره به جنبش‌هایی که با گرایش‌های نوگرایانه، لیبرال و جهان‌گرا در جامعه و مذهب خود مخالف هستند، استفاده می‌شود، که اغلب با ایدئولوژی‌های افراطی و/یا جنبش‌های سیاسی همراه است. این موضوع در زمینه یهودیت مهم است زیرا دو جنبش که بیشتر با بنیادگرایی یهودی، صهیونیسم مذهبی و حریدی، مرتبط هستند، به دلیل
صهیونیسم مذهبی و حریدی، مرتبط هستند، به دلیل اهمیت قانون شفاهی درون یهودیت از تحت‌اللفظی بودن کتاب مقدس دور شدند. در واقع، قرائیم، جنبش یهودی که بیشتر به تحت‌اللفظی بودن کتاب مقدس شناخته می‌شود، به ندرت بنیادگرا محسوب می‌شود.
آرام روانشاد (متولد ۱۳۵۵) داستان‌نویس و منتقد ادبی و ویراستار ایرانی است. آثار او نامزد و برگزیده رقابت‌های ادبی متعدد شده‌است. از جمله می‌توان به نامزدی و برگزیده شدن در رقابت‌های جایزه ادبی مهرگان و جایزه صادق هدایت اشاره کرد. آثار این نویسنده بارها مورد نقد و بررسی رسانه‌ها قرار گرفته‌است. معرفی. آرام روانشاد سال ۱۳۵۵ به دنیا آمده‌است. او نویسنده و دانش‌آموخته زبان و ادبیات فارسی است. او علاوه بر نویسندگی در زمینه تئاتر نیز فعالیت دارد. نوشتن را از اوائل دهه هشتاد خورشیدی از حلقه قصه شیراز آغاز کرده‌است
دهه هشتاد خورشیدی از حلقه قصه شیراز آغاز کرده‌است از در اوائل کار نویسندگی از کارگاه‌ها و تجربه‌های ابوتراب خسروی و محمد کشاوز نیز بهره برده‌است. آثار. آرام روانشاد به عنوان نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و ویراستار آثاری را در زمینه ادبیات و نقد ادبی عرضه کرده‌است. به قلم آرام روانشاد، ترجمه‌های متعددی از آثار انگلیسی، ویرایش و منتشر شده‌است. فیلم‌نامه «نه تو مانی و نه من» کارگردانی سپیده میرحسینی نقد و بررسی. در معرفی رمان به پشت سر نگاه نکن عنوان شده‌است: به پشت سر نگاه نکن از زبان راوی سوم شخص و در بخش‌هایی
سر نگاه نکن از زبان راوی سوم شخص و در بخش‌هایی کوتاه، راوی اول شخص روایت شده‌است. در این رمان احساسات نویسنده در آغاز به کار نوشتن داستان همراه با تکه‌های کمرنگی از واکنش‌های درونی او نسبت به وقایع داستانی، در بخش‌هایی از کتاب، بیان شده‌است. این داستان ضمن آنکه با زبانی ساده و امروزی نوشته شده‌است از مضامین پیچیده‌ای در ارتباط با دنیای درونی قهرمانان نشان دارد که در سطر به سطر کتاب و نسبت قهرمانان داستان با یکدیگر نمود یافته‌اند. نویسنده در این رمان سعی داشته تا ضمن آنکه نقش تلاش انسان را در تعیین سرنوشتش
تا ضمن آنکه نقش تلاش انسان را در تعیین سرنوشتش بازگو می‌کند از تقدیری بودن برخی وقایع بنویسد. نویسنده در توضیح عنوان کتاب گفته بود: این نام در واقع یک نماد است که در اسطوره‌های یونان باستان، داستانی دربارهٔ آن وجود دارد و دربارهٔ قهرمانی است که برای رسیدن به محبوبش نباید به پشت سرش نگاه کند؛ این در حالی است که طبق بسیاری از آیین‌ها و اسطوره‌ها و حتی سخنان بزرگان، وقتی انسان قدم به راه جدیدی می‌گذارد، نباید به پشت سرش نگاه کند. همچنین در معرفی مجموعه داستان دو زن زیبا آمده‌است: «دو زن زیبا» مجموعه داستانی
دو زن زیبا آمده‌است: «دو زن زیبا» مجموعه داستانی متشکل از هشت داستان با محوریت زنان است که چند داستان آن در جوایز ادبی برنده شده‌اند؛ در تمامی داستان‌های «دو زن زیبا» با زنی مواجه می‌شویم که در مواجهه با یک موقعیت خاص در زندگی قرار گرفته و حالا باید راهی برای مقابله یا کنار آمدن با آن پیدا کند. رمان ساعت ویرانی داستان دو راوی دارد و از ویژگی‌هایش فقدان قطعیت است و حکمی در رمان صادر نمی‌شود. «ساعت ویرانی» هفت شخصیت دارد و داستان در یک بازه زمانی سه روزه روایت می‌شود. در نقد منتشر شده در خبرگزاری ایبنا
روایت می‌شود. در نقد منتشر شده در خبرگزاری ایبنا دربارهٔ این اثر آمده‌است: «ساعت ویرانی» در دو اپیزود اصلی قرار است سطوح مختلف روابط عاطفی آدمی را در مواجهه با اطرافیانش، اعم از خانواده، دوستان، عشق‌ها و …، در یک قطع کوچک نمایش دهد. بخش اول یا همان «رفتن یا نرفتن؟ مسئله این است…» از زبان یکی از شخصیت‌های اصلی و بخش دوم «گفتن یا نگفتن؟ مسئله این است…» با روایت یکی دیگر از شخصیت‌های محوری داستان نقل می‌شود. همان‌طور که از نامگذاری دو بخش این رمان پیداست، «مسئله» مهم برای هر یک از شخصیت‌های کتاب به دغدغه همان
مهم برای هر یک از شخصیت‌های کتاب به دغدغه همان کاراکتر برمی‌گردد؛ مردی که در گیر و دار لایه‌های عاطفی رابطه‌اش با همسری است که یک زندگی غیرمعمول با او را می‌گذراند و زنی که رونده و رمنده از زندگی سال‌های گذشته، اکنون در مواجهه با روابط مختلف خانوادگی، اجتماعی و عاطفی قرار گرفته و سعی در باز کردن گره‌ها، پاسخ دادن به سؤال‌ها و گاه انتخاب‌های خود دارد. در نشست نقد کتاب ساعت ویرانی عنوان شده بود: ساعت ویرانی از درونمایه‌ای پخته و پرورده برخوردار است. این کتاب هم در حوزه اندیشه و معنا و هم قصه‌پردازی به‌طور
هم در حوزه اندیشه و معنا و هم قصه‌پردازی به‌طور همزمان موفق بوده‌است. مسئله اصلی داستان این کتاب، آدم‌های ترک شده هستند. ضحی کاظمی داستان‌نویس نیز در نقد و بررسی رمان ساعت ویرانی نوشته بود: اولین رمان آرام روانشاد، خوش‌خوان و روان است و موضوع جالب و جدید آن، خواننده را به‌راحتی با خود همراه می‌کند. «ساعت ویرانی»، قالب روایی متفاوتی نسبت به اغلب کارهای منتشرشده دارد. از فصل‌های کوتاه یک یا دوصفحه‌ای و رفت و برگشت‌های ثابت و مشخص زمانی اثری نیست. در این رمان ماجرای اصلی به صورت روایتی دوسویه از واقعیت ارایه
ماجرای اصلی به صورت روایتی دوسویه از واقعیت ارایه می‌شود و اتفاقات و شخصیت‌های داستان مدام در برابر خواننده پوست می‌اندازند. گویی ویران شده و دوباره از نو ساخته می‌شوند. واگویه‌های دو راوی، «اشکان» و «مرجان» که زن و شوهرند به ترتیب در معرض خوانش مخاطب قرار می‌گیرد. هردو روایت حول ماجرای واحدی می‌چرخد: رفتن مهران و بردن پول‌های خانواده. حالا تصمیم‌گیری بر سر ماندن یا رفتن مرجان است که سال‌هاست از خانواده‌اش بریده و راه خود را پیش گرفته‌است. دیگر فعالیت‌ها. آرام روان‌شاد در فعالیت‌های متعددی دیگر در حوزه
آرام روان‌شاد در فعالیت‌های متعددی دیگر در حوزه ادبیات را دنبال کرده است از آن جمله حضور در نشست‌های نقد به عنوان منتقد یا داوری رقابت‌های ادبی می‌توان اشاره کرد. نویسنده در توضیحی در این‌باره گفته بود: کتاب پژوهشی دربارهٔ فروغ فرخزاد را با نام «خالی بی‌پایان» نوشته‌ام و قرار بود توسط نشر ایده منتشر شود اما هنوز موفق به دریافت مجوز نشده‌است. بالاخره مسئله فروغ فرخزاد حساس است و این کتاب هنوز موفق به دریافت مجوز نشده‌است. جالب اینجاست که دربارهٔ این کتاب هیچ اصلاحیه و پاسخی نگرفتیم و تنها در سکوت گفته‌اند
اصلاحیه و پاسخی نگرفتیم و تنها در سکوت گفته‌اند که باید فعلاً منتظر بمانیم. این اثر از سه منظر فروغ فرزخزاد را مورد واکاوی و بررسی قرار داده‌است؛ فروغ زن، فروغ شاعر و فروغ فیلم‌ساز. نگاه به فروغ فرخزاد در «خالی بی‌پایان» از زاویه‌ای کاملاً متفاوت با آنچه تاکنون دربارهٔ او نوشته شده‌است؛ روایت می‌شود و مهم‌ترین نکته در این اثر تأکید بر تقدس‌زدایی از فروغ و خوانش او، آثار و زندگی‌اش همچون یک زن و یک انسان است با تمام نوسانات روحی و روانی یک انسان. او از جمله نویسندگانی بود که پی‌‌آیند اعتراض‌های 1401 همراه
نویسندگانی بود که پی‌‌آیند اعتراض‌های 1401 همراه با جمعی از دیگر نویسندگان در بیانیه‌ایی نسبت از سرکوب مردم معترض انتقاد کرد.
در جستجوی تادزیو () یک فیلم مستند درام محصول ۱۹۷۰ به کارگردانی لوکینو ویسکونتی است. تهیه‌کنندگی این فیلم را رادیو تلویزیون ˈرایˈ ایتالیا به عهده داشته است. موضوع. این فیلم مستندی است درباره سفرها و تست‌های بازیگری لوچینو ویسکونتی به منظور یافتن یک بازیگر نوجوان برای بازی در نقش "تادزیو" در فیلمی که قصد داشت با اقتباس از رمان مرگ در ونیز اثر توماس مان بسازد. ویسکونتی در نتیجه این جستجوها و مشاهده چندین بازیگر نوجوان، سرانجام بیورن آندرسن بازیگر سوئدی را برگزید.
مسمومیت‌های زنجیره‌ای در مدارس دخترانه ایران دسته‌ای از رخدادهای عمدی و دنباله‌دار بود که در طی آن، دانش‌آموزان تعداد زیادی از مدارس ایران به شیوه‌ای مشکوک مسموم شدند. این رخداد از ۹ آذر ۱۴۰۱ تا فروردین ۱۴۰۲ ادامه داشت و از یک دبیرستان دخترانه در قم آغاز شد؛ پس از آن، صدها دانش‌آموز در ۶۰ مدرسه قم - که بیشتر، مدارس متوسطه اول و دوم دخترانه بودند - مسموم شدند؛ این رخدادها منحصر به قم نبوده و دامنه آن به شهرهای دیگری در سراسر ایران، همچون: بروجرد، ساری، اردبیل، تهران، فردیس، خوزستان، کرمانشاه، نیشابور و مشهد
تهران، فردیس، خوزستان، کرمانشاه، نیشابور و مشهد نیز کشیده شد. بیشتر این دانش‌آموزان، دختر بودند و در موارد انگشت‌شماری مسمومیت در مدارس پسرانه نیز گزارش شده است. درگذشت یک دختر قمی به این حملات، منتسب شده است. به گزارش محمدحسن آصفری، عضو کمیته حقیقت‌یاب مجلس شورای اسلامی، تا ۱۵ اسفند بیش از پنج هزار دانش‌آموز در ۲۵ استان و حدود ۲۳۰ مدرسه درگیر این حادثه شده‌اند. پژوهش‌ها دربارهٔ نوع مسمومیت‌ها بی‌نتیجه بوده است. کمیته علمی وزارت بهداشت به‌کارگیری یک «ماده محرک تحریک‌کنندهٔ عمدتاً استنشاقی» را در این
محرک تحریک‌کنندهٔ عمدتاً استنشاقی» را در این مسمومیت‌ها تأیید کرده است. عامل این رخدادها مشخص نیست؛ اما گمانه‌زنی‌هایی دربارهٔ نقش خود حکومت جمهوری اسلامی، گروه‌های افراطی شیعه، فرقه‌های دینی مرتجع، طالبانی و هزاره‌گرایانه (معتقدان به نزدیکی ظهور مهدی) انجام شده است که به شکل‌های گوناگونی مخالف درس خواندن دختران هستند. در اعتراض به این حمله‌ها، در شهرهایی همچون: تهران، اصفهان، تبریز، کرمانشاه و اردبیل… تجمعات اعتراضی برگزار شده و شعارهایی چون: «مرگ بر حکومت بچه‌کُش» سر داده شد. نیروهای حکومتی در تهران و
بچه‌کُش» سر داده شد. نیروهای حکومتی در تهران و کرمانشاه به معترضان حمله نموده و گروهی را بازداشت کردند. سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در ۱۵ اسفند، خواستار «اشد» مجازات عاملان این مسمومیت‌ها شد؛ روز بعد، وزارت کشور اعلام کرد که عده‌ای دستگیر و برخی دیگر «ارشاد» شدند. واکنش‌ها. وی همچنین گفت که این نظر احتمالاً واقعی وجود دارد که مسمومیت‌ها سرکوب اعتراضات است و «همین دختران در مدارس اعتراض کردند و حالا اگر جریانی این مسمومیت دختران را دنبال می‌کند و آن‌ها که اطلاع دارند هم جلویشان را نمی‌گیرند، به
آن‌ها که اطلاع دارند هم جلویشان را نمی‌گیرند، به خاطر اعتراضات است.» واکنش‌های مسئولان و مراجع تقلید نظام جمهوری اسلامی. مسئولان حکومت جمهوری اسلامی در آغاز، منکر چنین رخدادهایی بودند و بعدها نیز وزارت اطلاعات علت مسمومیت‌ها را «شوخی» و «تمارض» اعلام کرد. عبدالله جوادی آملی، جعفر سبحانی و حسین نوری همدانی از مراجع قم به‌طور جداگانه حملات را محکوم کرده و خواستار پیدا کردن عاملان شده‌اند. عبدالله جوادی آملی گفت «این که منشأ این حوادث هنوز مشخص نشده، رعب‌آور است.» گمانه‌زنی پیرامون نوع مسمومیت و گاز
رعب‌آور است.» گمانه‌زنی پیرامون نوع مسمومیت و گاز به‌کاررفته. از نوع گاز به‌کارگرفته شده اطلاع دقیقی در دست نیست. مخصوصاً این که نیروهای امنیتی تحویل نتایج آزمایش به خانواده دانش‌آموزان مسموم‌شده را ممنوع اعلام کرده‌اند. معمولاً دانش‌آموزان پرتاب یک جسم در کلاس یا در حیاط مدرسه را گزارش کرده‌اند که از خود گاز خارج کرده و در نتیجه دچار عوارضی مانند خستگی، سوزش گلو، سرگیجه، حالت تهوع و سردرد شده‌اند. برخی نیز گزارش کرده بودند که بویی شبیه به بوی نارنگی استشمام کرده‌اند. گروهی دیگر نیز انفجار بمبی را گزارش
کرده‌اند. گروهی دیگر نیز انفجار بمبی را گزارش کرده‌اند که از آن دودی با بوی نعنا خارج می‌شده است. برخی از دانش‌آموزان نیز بوی شدید گاز شهری به مشام‌شان خورده است. در یک مورد گزارش شده که بوی تخم‌مرغ گندیده می‌آمده و شبیه به گاز اشک‌آور بوده است. منشأ انتشار گاز در حداقل یک مورد یک وسیله کپسول‌مانند دانسته شده که گاز ناشی از آن بی‌رنگ و بی‌بو بوده است و به صورت «نشت تدریجی» رخ داده است ولی قدرت گاز خارج‌شده به حدی بوده که افزون بر کسانی که داخل کلاس بوده‌اند افراد داخل راهرو هم دچار مسمومیت شده‌اند. سه ماه
افراد داخل راهرو هم دچار مسمومیت شده‌اند. سه ماه پس از شروع این حملات، علیرضا منادی سفیدان، رئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد که «گاز دی‌نیتروژن (N2) در سم منتشرشده در مدارس وجود داشته است.» گمانه‌زنی دربارهٔ آمران و عاملان. در شبکه‌های اجتماعی گمانه‌هایی مبنی بر دست داشتن «مخالفان تحصیل دختران در میان محافظه‌کاران جمهوری اسلامی» در مسمومیت‌های زنجیره‌ای قم و شهرهای دیگر مطرح شده اما در حال حاضر شاهد قطعی در تأیید این مدعا در دست نیست. اگر چه فاضل میبدی از استادان حوزه علمیه
دست نیست. اگر چه فاضل میبدی از استادان حوزه علمیه قم احتمال دخالت گروه‌های مذهبی افراطی هزاره‌گرایانه را داده است. هزاره‌گرایی یک باور آخرالزمانی است که فرقه‌های دینی و جنبش‌های مدنی و سیاسی آن را ترویج می‌کنند و بر این پایه استوار است که هر هزار سال پادشاهی خدا بر روی زمین بنا خواهد شد. فاضل میبدی در مصاحبه‌ای با روزنامه "شرق" عمدی بودن حملات را تأیید و آن مشابه به حملات طالبان دانسته است: «عمدی بودن این ماجرا واقعیت دارد. گفته می‌شود گروهی موسوم به هزاره‌گرا مسئول این مسمومیت‌های سریالی در مدارس هستند.
مسئول این مسمومیت‌های سریالی در مدارس هستند. یک جامعه‌شناس که نمی‌توانم نامش را بگویم در قم پژوهشی در این زمینه انجام داده … به این نتیجه رسیده است که هزاره‌گراها این اقدامات را انجام می‌دهند. این جریان شبیه طالبان هستند، گرچه طالبان اجازه نمی‌دهد دختران به دانشگاه بروند اما این گروه می‌گویند دختر نهایتاً تا سوم دبستان باید درس بخواند.» فاضل میبدی چند روز بعد در مصاحبهٔ دیگری گفت که انجام‌شده بیانگر آن است که این جریان در کشور درحال شکل‌گیری است ولی مرکز آن در قم و اصفهان است و در مسیحیت و یهودیت هست.
آن در قم و اصفهان است و در مسیحیت و یهودیت هست. وزارت بهداشت نیز گفت که ماجرا عمداً و با هدف جلوگیری از تحصیل دختران روی می‌دهد که به‌طور تلویحی به احتمال دخالت گروه‌های تندروی مذهبی اشاره می‌کند. برخی منابع نیر به شباهت‌هایی میان مسمومیت‌های سریالی دانش‌آموزان دختر در ایران و سلسله حوادثی که پیش از استقرار حکومت طالبان، در افغانستان رخ داد اشاره کرده‌اند. نفیسه مرادی، دانش‌پژوه دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا در مقاله‌ای به هم‌زمانی مسمومیت‌ها با فراگیر شدن شعار زن، زندگی، آزادی در دبیرستان‌ها اشاره
شدن شعار زن، زندگی، آزادی در دبیرستان‌ها اشاره کرد و با توجه به این که عمده حوادث در مدارس دخترانه رخ داده‌اند «ظن خرابکاری منبعث از دیدگاه‌های طالبانی» را مطرح کرد. سایت قم‌نیوز که از ابتدا اخبار مسمومیت‌ها را پوشش می‌داد این مطلب را منتشر کرد اما خیلی زود یادداشت پاک شده و قم‌نیوز ناچار به عذرخواهی شد. علی پورطباطبایی، خبرنگار وبگاه خبری قم‌نیوز، نیز بازداشت شد. روزنامهٔ "کیهان" در ۱۵ اسفند خواستار برخورد با کسانی شد که در مورد مسمومیت‌ها اظهار نظر کرده‌اند. روز بعد قوه قضائیه علیه روزنامه‌های "هم‌میهن"،
روز بعد قوه قضائیه علیه روزنامه‌های "هم‌میهن"، "شرق" و وبگاه خبری-تحلیلی رویداد ۲۴ و همچنین فعالان سیاسی آذر منصوری و صادق زیباکلام و بازیگر رضا کیانیان اعلام جرم کرد. در ۱۶ اسفند، مجید میراحمدی، معاون وزیر کشور، در مصاحبه با صدا و سیما اعلام کرد که چند نفر در پنج استان دستگیر شده‌اند. او گفت «برخی موارد که جنبه غیرمعاندانه داشته هم به دست آمده و افراد مرتبط ارشاد شدند». ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور، از مدیران وزارت اطلاعات درخواست کرد که دستگاه‌های اطلاعاتی آماده‌باش باشند. خامنه‌ای و جمهوری اسلامی. در برخی
باشند. خامنه‌ای و جمهوری اسلامی. در برخی از خبرگزاری‌های رسمی، سید علی خامنه‌ای و حکومت جمهوری اسلامی به عنوان مسببان این جنایت دانسته‌اند. برخی از منابع هم، سید احمد علم‌الهدی (پدر همسر سید ابراهیم رئیسی) را به عنوان عامل پشت پرده این مسمومیت‌ها معرفی کرده‌اند. به گفته برخی از منابع، ضربات جنبش دانش‌آموزی به ویژه دختران دبیرستانی (در خیزش ۱۴۰۱ ایران) به جمهوری اسلامی، چنان عمیق و دردناک بوده که این حکومت، شیوه‌های این‌چنینی برای انتقام‌جویی در پی گرفت. برخی از مدیران مدارس از انتشار خبر مسمومیت‌ها جلوگیری
از مدیران مدارس از انتشار خبر مسمومیت‌ها جلوگیری کرده و مانع خروج دانش‌آموزان از مدرسه شدند. تقلید از روش سرکوبگری حکومت روسیه. عرفان ثابتی، جامعه‌شناس، احتمال می‌دهد که این روش سرکوب و تنبیه با آزمایش شیمیایی توسط حکومت جمهوری اسلامی، به تقلید از حکومت روسیه و به‌کارگیری فناوری آن باشد. اعتراضات. در ۱۳ اسفند، برخی از خانواده‌های دانش‌آموزان مقابل ساختمان‌های آموزش و پرورش تهران، اصفهان، کرمانشاه و اردبیل تجمع کردند و شعارهایی علیه خامنه‌ای و مسئولان ارشد جمهوری اسلامی سر دادند. نیروهای حکومتی در تهران
جمهوری اسلامی سر دادند. نیروهای حکومتی در تهران معترضان را هدف ضرب و جرح قرار دادند. خانواده‌های دانش‌آموزان تهرانی شعارهایی چون «مرگ بر حکومت بچه‌کُش» و «بچه‌هامون رو کُشتند به جاش آخوند گذاشتند» سر دادند. والدین اصفهانی مقابل ساختمان آموزش و پرورش تجمع کردند و شعار «اسید پاشی، مسمومیت، هر دو یک جنایت» دادند. در کرمانشاه نیز گزارش شده است گروهی از معترضان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. در ۱۶ اسفند، معلمان و فرهنگیان با فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان، تجمعاتی در چندین شهر برگزار کردند.
صنفی معلمان، تجمعاتی در چندین شهر برگزار کردند. لباس‌شخصی‌ها در این تجمعات برخی را بازداشت کردند. در رشت و مشهد پلیس از گاز اشک‌آور استفاده کرد. اعتراضات سراسری. در ۱۶ اسفند ۱۴۰۱، اعتراضاتی سراسری در واکنش به مسمومیت زنجیره‌ای دانش‌آموزان در مدرسه‌ها و در شهرهایی همچون: تهران، تبریز، شیراز، کازرون، اصفهان، مشهد، نیشابور، رشت، کرج، سنندج، سقز، مریوان، زنجان، ساری، بابل، جلفا، هرسین، همدان و بوشهر... برگزار شد. در برخی شهرها، از جمله، اصفهان، رشت و سنندج، نیروهای حکومتی با گاز اشک‌آور و گلوله‌های ساچمه‌ای به
حکومتی با گاز اشک‌آور و گلوله‌های ساچمه‌ای به معترضان حمله کردند و برخی از معلمان سنندجی نیز زخمی شدند. محکومیت دانشجویان معترض. هستی امیری و ضیاءالدین نبوی، دو دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی تهران، پس از حضور در تجمع دانشجویی مورخ ۱۶ اسفند ۱۴۰۱ در اعتراض به این مسمومیت‌ها، از سوی دادگاه انقلاب تهران به یک سال حبس تعزیری محکوم شدند. گسترهٔ آماری و جغرافیایی حمله‌های شیمیایی. در طی چند ماه (و بلکه طبق منابع موجود در همین مقاله، به مدت یک سال: از آذر ۱۴۰۱ تا آبان ۱۴۰۲) هزاران دانش‌آموز (به ویژه) دختر در بیش