payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حرکات قانونی مهره شطرنج رخ روی صفحه شطرنج را نشان می‌دهد) گاهی اوقات گراف شبکه نیز نامیده می‌شود، اگرچه این گراف کاملاً با گراف مشبکی که در این مقاله توضیح داده شده متفاوت است. حرکات معتبر مهره شطرنج خیالی وزیر گراف شبکه مربعی را تشکیل می‌دهد.
Chemical compound باتراکوتوکسین (Batrachotoxin)، (به اختصار: BTX) یک آلکالوئید استروئیدی قلبی و عصبی بسیار قوی است که در گونه‌های خاصی از سوسک‌ها، پرندگان و قورباغه‌ها یافت می‌شود. این ماده، یک آلکالوئید بسیار سمی است. در برخی از قورباغه‌ها، این آلکالوئید بیشتر روی پوست جانور، وجود دارد. باتراکوتوکسین به کانال‌های سدیمی سلول‌های عصبی متصل شده و به‌طور برگشت‌ناپذیری آن‌ها را باز می‌کند و از بسته‌شدن مجدد آن‌ها جلوگیری می‌کند و در نتیجه باعث فلج و در نهایت، مرگ می‌شود. تاکنون هیچ پادزهری برای مقابله با این
مرگ می‌شود. تاکنون هیچ پادزهری برای مقابله با این سم، شناسایی نشده‌است. درمان. در حال حاضر هیچ پادزهر مؤثری برای درمان مسمومیت با باتراکوتوکسین وجود ندارد. وراتریدین، آکونیتین و گریانوتوکسین - مانند باتراکوتوکسین - سموم محلول در چربی هستند که به‌طور مشابهی وضعیت یونی کانال‌های سدیمی را تغییر می‌دهند؛ بنابراین، احتمالاً می‌توان برای خنثی کردن باتراکوتوکسین، از روش‌های درمانی مشابهی در مسمومیت با این‌گونه سموم، استفاده کرد. جانوران منبع باتراکوتوکسین. باتراکوتوکسین در چهار گونه سوسک پاپوآ یافت شده‌است که
در چهار گونه سوسک پاپوآ یافت شده‌است که همگی در خانوادهٔ گل‌خراش‌های نرم‌بال هستند. چندین گونه از پرندگان بومی گینه نو این سم را در پوست و روی پرهای خود دارند. عفریت کلاه‌آبی، پیتویی کلاه‌دار، پیتویی کاکل‌دار، پیتویی سیاه، پیتویی زنگاری، پیتویی گونه‌گون، پیتویی راجه آمپات نمونه‌هایی از پرندگان حاوی باتراکوتوکسین هستند. دلیل و هدف سمی بودن این پرندگان، دقیقاً مشخص نیست. وجود باتراکوتوکسین‌ها در این گونه‌ها نمونه‌ای از فرگشت هم‌گرا است. اعتقاد بر این است که این پرندگان، این سم را با خوردن حشرات حاوی
است که این پرندگان، این سم را با خوردن حشرات حاوی باتراکوتوکسین به‌دست می‌آورند و سپس آن را از طریق پوست خود، ترشح می‌کنند. این سم همچنین در چند گونه قورباغه کلمبیایی مانند قورباغه سمی طلایی وجود دارد). قورباغه‌ها نیز همچون پرندگان، خودشان باتراکوتوکسین تولید نمی‌کنند. درست مانند پرندگان، اعتقاد بر این است که این قورباغه‌ها این سم را با تغذیه از حشرات حاوی باتراکوتوکسین به دست می‌آورند و سپس آن را از طریق پوست، ترشح می‌کنند. تصور می‌شود که قورباغه‌های کلمبیایی، ممکن است این ماده را از گل‌خراش‌های نرم‌بال
ممکن است این ماده را از گل‌خراش‌های نرم‌بال دریافت کنند که تعدادی از این سوسک‌ها در کلمبیا یافت می‌شوند. قورباغه‌هایی که در اسارت پرورش می‌یابند باتراکوتوکسین تولید نمی‌کنند. کاربرد. رایج‌ترین کاربرد این سم برای انسان‌ها، زهرآلود کردن دارت‌هایی جهت استفاده در شکار جانورانی چون میمون‌ها و پرندگان است. در میان ساکنان بومی غرب کلمبیا از این روش، برای شکار جانوران، استفاده می‌شود. فلج عصبی طعمه، پس از برخورد با این دارت‌ها، تقریباً آنی است.
خیابان دراپر () خیابانی در مرکز شهر تورنتو، انتاریو، کانادا است. این یک خیابان شمالی-جنوبی است که در غرب خیابان اسپادینا، از خیابان فرانت (تورنتو) غربی از شمال تا خیابان ولینگتون واقع شده‌است. خیابان دراپر به خاطر مجموعه ۲۸ کلبه ردیفی قرن نوزدهمی به سبک امپراتوری دوم قابل توجه است. آنها توسط دولت شهر تورنتو در دهه ۱۹۹۰ به عنوان میراث تعیین شدند. کل خیابان به عنوان یک منطقه حفاظت شده میراثی به عنوان راهی برای حفظ میراث خود برای آیندگان تعیین شده‌است. این خیابان به افتخار ویلیام هنری دریپر، وکیل، قاضی و
خیابان به افتخار ویلیام هنری دریپر، وکیل، قاضی و سیاستمدار در کانادای علیا که به استان کانادا تبدیل شد، نام‌گذاری شده‌است.
رندی اسکرتْـوِت (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، نویسنده، زندگی‌نامه‌نویس، پژوهشگر و متخصص موسیقی و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. کتاب زندگی‌نامه‌ای او دربارهٔ لورل و هاردی به نام «"لورل و هاردی: جادوی ماورای فیلم‌ها"» مرجع استاندارد علاقمندان و دوستداران این زوج کمدی است. او برای نگارش این کتاب با بیوهٔ اولیور هاردی، دختر استن لورل، آنیتا گاروین، دوروثی گرینجر، ماروین هتلی، ریچارد سی. کریر و بسیاری از ستارگان و هم‌دوره‌ای‌های این دو هنرمند گفتگو کرده‌است.
جان مک‌کیب (؛ – ) نویسنده، زندگی‌نامه‌نویس و پژوهشگر آثار ویلیام شکسپیر اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه دیترویت مرسی (مقطع کارشناسی)، دانشگاه فوردهام (مقطع کارشناسی ارشد) و دانشگاه بیرمنگام (مقطع دکترا) و مدتی استاد دانشگاه ایالتی وین، کالج شهری نیویورک و دانشگاه نیویورک بود. او زندگی‌نامه‌ای معتبر و مورد تأیید دربارهٔ لورل و هاردی نگاشته‌است که همراه با سایر آثارش، بارها تجدید چاپ شده‌است. وی در سال ۱۹۶۴ «انجمن بین‌المللی لورل و هاردی» موسوم به پسران صحرا را پایه‌گذاری کرد.
بلوار پالمرستون () یک خیابان مسکونی واقع در شهر تورنتو، انتاریو، کانادا (⎘ کانادا)، دو بلوک در غرب خیابان بثرست، بین کره‌تاون و ایتالیای کوچک (تورنتو). پالمرستون که در خیابان بلور و خیابان کالج (تورنتو) با دروازه‌های سنگی و آهنی محصور شده است با ردیفی از لامپ‌های چدنی به‌طور متقارن و درختان افرای سفید بالغ پوشیده شده است. پالمرستون یکی از بهترین خیابان‌های مسکونی تورنتو است. نام پالمرستون در جنوب به عنوان خیابان پالمرستون از خیابان کالج تا خیابان کوئین ادامه دارد.
اَل کیلگور (؛ – ) هنرمند، کاریکاتوریست و فیلم‌ساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. اَل کیلگور در دوران جنگ جهانی دوم در نیروهای هوایی ایالات متحده خدمت کرد و پس از جنگ به هنر روی آورد و در سال ۱۹۵۱ از «مدرسهٔ هنر آرت کریر» فارغ‌التحصیل شد. وی در دوران دبیرستان با باب کوزی بسکتبال بازی می‌کرد. اَل کیلگور در سال ۱۹۷۱ فیلم «"دنیای هانس کریستین آندرسون"» را تهیه و به‌همراه چاک مک‌کان کارگردانی نمود. جوایز. او در سال 1976 به خاطر فداکاری یا خدمات برجسته به انجمن یا جایزه ویژگی های خاص آن در سال 1983 برای کتاب عروسک
ویژگی های خاص آن در سال 1983 برای کتاب عروسک کاغذی الویس، جایزه نقره ای T-Square انجمن ملی کاریکاتوریست ها را دریافت کرد.
در روانشناسی، حساسیت‌زدایی یا حساسیت‌زدایندگی به درمان یا فرآیندی گفته می‌شود که پاسخ عاطفی به یک محرک منفی، بیزارکننده یا مثبت را پس از قرار گرفتن مکرر در معرض آن کاهش می‌دهد. پیشینه. حساسیت زدایی همچنین زمانی اتفاق می‌افتد که یک پاسخ عاطفی در موقعیت‌هایی که تمایل کنشِ مرتبط با آن عاطفه به‌طور مکرر برانگیخته می‌شود، نامربوط و غیرضروری اثبات شود. فرایند حساسیت زدایی توسط روانشناس آمریکایی مری کاور جونز ایجاد و مورد مطالعه قرار گرفته‌است و در وهله اول برای کمک به افراد برای از یاد بردن هراس‌ها و اضطراب‌ها
کمک به افراد برای از یاد بردن هراس‌ها و اضطراب‌ها استفاده می‌شود.
رگی لاین () جاده‌ای در تورنتو، انتاریو، کانادا است که از شرق خیابان اوک‌وود، پشت نواری از ساختمان‌ها در سمت جنوبی خیابان اگلینتون در منطقه جامائیکای کوچک (تورنتو) امتداد دارد. محله نزدیک رگی لاین در اواخر دهه ۱۹۶۰ به عنوان مرکز ضبط رگی شناخته شد.
شبکه بزرگراه‌های استانی انتاریو () شامل تمام جاده‌های انتاریو است که توسط وزارت ترابری انتاریو نگهداری می‌شود، از جمله جاده‌هایی که به‌عنوان بخشی از بزرگراه کینگ، بزرگراه‌های ثانویه و جاده‌های درجه سوم تعیین شده‌اند. اجزای سیستم -شامل ۱۶۹۰۰ کیلومتر (۱۰۵۰۰ مایل) جاده و ۲۸۸۰ پل - در مقیاسی از بزرگ‌راه ۴۰۱ انتاریو، شلوغ‌ترین بزرگراه در آمریکای شمالی، تا جاده‌های دسترسی به جنگل‌کاری و معدن آسفالت نشده‌است. طولانی‌ترین بزرگراه نزدیک به ۲۰۰۰ کیلومتر (۱۲۰۰ مایل) طول دارد در حالی که کوتاه‌ترین آن کمتر از یک کیلومتر
دارد در حالی که کوتاه‌ترین آن کمتر از یک کیلومتر است. برخی از جاده‌ها بزرگراه‌های بدون علامت هستند و فاقد علائمی برای نشان دادن نگهداری آنها توسط وزارت ترابری انتاریو هستند. اینها ممکن است بقایای بزرگراه‌هایی باشند که هنوز تحت کنترل استانی هستند و نام‌های آن‌ها از رده خارج شده‌اند.
ویلیام کی. اِوِرسن (؛ ۸ آوریل ۱۹۲۹ – ۱۴ آوریل ۱۹۹۶) آرشیویست، مؤلف، استاد دانشگاه، منتقد و مورخ فیلم و سینما آمریکایی-بریتانیایی بود. نام کوچک او «کیث ویلیام» بود، اما او ترتیب نام خود را برعکس کرد تا مخفف نامش، «ویلیام کی.» شود که نام کوچکِ کارگردان نامدار هالیوود ویلیام کی. هاوارد بود که اِوِرسن وی را تحسین می‌کرد. وی استاد رشتهٔ سینما در مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک بود و چندین فیلم گمشده را کشف کرد.
قورباغهٔ باریو (نام علمی: "Insuetophrynus") یک سردهٔ تک‌نماد از قورباغه‌ها از خانوادهٔ قورباغه‌های دهان‌پرور است. تنها گونهٔ این سرده، قورباغهٔ باریو (نام علمی: "Insuetophrynus acarpicus)" است. این جانور، بومزاد شیلی است و تنها از چند منطقه، با ارتفاعی میان ۵۰ تا ۴۸۶ متر از سطح آب‌های آزاد، گزارش شده‌است. ویژگی‌ها. نرهای بالغ این دوزیست، و ماده‌ها طول دارند. بدن آن‌ها محکم با بازوها و پاهای عضلانی است (این قورباغه‌ها پرش‌های قدرتمندی دارند). این قورباغه، دارای پوزه‌ای پهن و گرد و چشم‌هایی بزرگ است. پشت
دارای پوزه‌ای پهن و گرد و چشم‌هایی بزرگ است. پشت جانور، قهوه‌ای مایل به قرمز با مقداری دانه‌های سفید است. پاهای عقب دارای نوارهای عرضی و تیره‌تر است. گلو، زرد مایل به صورتی و بخش شکمی، کم‌رنگ است. پوست در ناحیهٔ پشت، کاملاً دانه‌ای و دارای سطحی زگیل‌مانند است. زیستگاه و حفاظت. قورباغهٔ باریو در رودهای ساحلی در جنگل‌های معتدل زندگی می‌کند. بالغ‌ها در طول روز، زیر سنگ‌ها پنهان می‌شوند و در شب بیرون می‌آیند تا در حاشیهٔ رودخانه‌ها، تغذیه کنند. نوزادها را می‌توان در زیر سنگ‌ها در مناطق گل آلود با جریان آب کُند
در زیر سنگ‌ها در مناطق گل آلود با جریان آب کُند پیدا کرد. این گونه دارای ناحیهٔ پراکنش کوچکی است و محدودهٔ شناسایی‌شدهٔ زیست آن، تنها ۳۳ کیلومتر در امتداد ساحل است و زیستگاه و نسل آن در معرض تهدید است.
کنزینگتون بوکس () یک شرکت انتشاراتی کتاب در شهر نیویورک ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۴ توسط «والتر زاکاریوس» (۱۹۲۳–۲۰۱۱) و «رابرتا بندر گراسمن» (۱۹۴۶–۱۹۹۲) پایه‌گذاری شد. این شرکت انتشاراتی، ناشر آثار برخی از پرفروش‌ترین مؤلفان نیویورک تایمز همچون لیسا جکسون بوده‌است و کتاب‌هایی چون «"گزارش اقلیت"» اثر فیلیپ کی. دیک، "جانی تفنگش را برداشت" اثر دالتون ترامبو و "هستی و نیستی" اثر ژان-پل سارتر را منتشر نموده‌است.
توکا-سنگ‌چشم گونه‌گون یک گونه از پرندگان از خانواده Pachycephalidae است. این گونه در گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
ویکتور هربرت (؛ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر، نوازندهٔ ویولنسل و فیلم‌نامه‌نویس بریتانیایی‌تبار ایالات متحده آمریکا بود. وی با آنکه رهبر ارکستر و نوازندهٔ ویولنسل مشهوری بود، اما امروزه به‌دلیل اُپرت‌های موفق خود شناخته می‌شود که که از دههٔ ۱۸۹۰ تا آغاز جنگ جهانی اول در تئاتر برادوی به روز صحنه رفتند. او طی دوران فعالیت‌های حرفه‌ای خود، ۲ اپرا، ۱ کانتات، ۴۳ اپرت، ۱۰ موسیقی صحنه، ۳۱ اثر ارکستری، ۹ قطعه برای ویولنسل، ۵ قطعه برای ویولن با پیانو و ارکستر، ۲۲ قطعه برای پیانو و تعداد فراوانی آهنگ و ترانه،
۲۲ قطعه برای پیانو و تعداد فراوانی آهنگ و ترانه، سرود کر ساخت. او از پایه‌گذاران انجمن آهنگسازان، پدیدآوران و ناشران آمریکا است.
درنای بی‌پرواز کوبایی ، یک گونه بزرگ و منقرض‌شده درنا است که در جزیره کوبا در دریای کارائیب بومی بوده است. این گونه در ابتدا در سردهٔ "درناها"، با نام "Grus cubensis" قرار گرفت، اما مطالعه بعدی این سرده منجر به انتقال گونه به سردهٔ Antigone در سال ۲۰۲۰ شد. بقایای زیرفسیلی در نهشته‌های پلیستوسن در پینار دل ریو یافت شد. احتمالاً از حمله اولیه درناهای شنی از آمریکای شمالی به دست آمده است، و با آن گونه متفاوت بوده است. همچنین اندازه بزرگ‌تر، داشتن نوک نسبتاً پهن‌تر، پاهای فشرده‌تر و با کاهش بال‌ها و کمربند
پهن‌تر، پاهای فشرده‌تر و با کاهش بال‌ها و کمربند سینه‌ای که نشان می‌دهد ممکن است بدون پرواز بوده باشد. در حال حاضر، تنها درنای موجود در دریای کارائیب، درنای شنی کوبا، "Antigone canadensis nesiotes" است، که زیرگونه‌ای در خطر انقراض از گونهٔ درنای شنی و بومی این کشور است.
ویلیام والدورف «ویلی» استور، اولین ویسکونت استور (William Waldorf "Willy" Astor, 1st Viscount Astor) (زادهٔ ۳۱ مارس ۱۸۴۸ - درگذشتهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۱۹)، وکیل، سیاستمدار، تاجر (هتل‌ها و روزنامه‌ها) و نوع‌دوست آمریکایی-بریتانیایی بود. استور از فرزندان خانواده بسیار ثروتمند استور در شهر نیویورک بود. او در سال ۱۸۹۱ به بریتانیا نقل مکان کرد و در سال ۱۸۹۹ تابع بریتانیا شد. ویلیام به دلیل کمک‌هایش به سازمان‌های خیریه جنگ در سال ۱۹۱۶ به عنوان بارون استور و در سال ۱۹۱۷ به عنوان ویسکونت استور شناخته شد. اوایل زندگی و
به عنوان ویسکونت استور شناخته شد. اوایل زندگی و تحصیلات. ویلیام والدورف استور در شهر نیویورک متولد شد. او تنها فرزند جان جیکوب استور سوم (۱۸۲۲–۱۸۹۰)، کارشناس امور مالی و بشردوست و شارلوت آگوستا گیبس (۱۸۲۵–۱۸۸۷) بود. ویلیام در آلمان و ایتالیا زیر نظر معلمان خصوصی و یک خانم معلم تحصیل کرد. در ابتدای جوانی، استور به ایالات متحده بازگشت و به مدرسه حقوق کلمبیا رفت و در سال ۱۸۷۵ با مدرک LL.B فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۸۷۵ به هیئت وکلای ایالات متحده فراخوانده شد و برای مدت کوتاهی در وکالت و مدیریت املاک و
شد و برای مدت کوتاهی در وکالت و مدیریت املاک و مستغلات پدرش مشغول به کار شد. زندگی شخصی. استور در ۶ ژوئن ۱۸۷۸ با مری دالگرن پل (متولد ۱۸۵۸، درگذشتهٔ ۲۲ دسامبر ۱۸۹۴) ازدواج کرد. او در قبرستان کلیسای ترینیتی منهتن به خاک سپرده شد. آنها پنج فرزند داشتند. سیاست. پس از مدتی وکالت، استور فکر کرد که راه واقعی خود را یافته و با ورود به عرصه سیاسی فرصتی برای مطرح شدن، جز از طریق ثروت خانواده‌اش، پیدا کرده‌است. در سال ۱۸۷۷، با تمرکز بر کنگره ایالات متحده، استور به عنوان یک جمهوری‌خواه وارد سیاست شهر نیویورک شد. او
یک جمهوری‌خواه وارد سیاست شهر نیویورک شد. او در سال ۱۸۷۸ به عنوان عضو مجمع ایالتی نیویورک (New York Co. , 11th D.) انتخاب شد و همچنین در سال‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۸۱ به عنوان عضو مجلس سنای ایالت نیویورک (10th D.) تعیین گردید. احتمالاً استور از سوی رئیس دستگاه جمهوری‌خواه ایالت نیویورک، روسکو کانکلینگ که خانواده‌اش با او رفت و آمد داشتند، مورد حمایت قرار می‌گرفت. در سال ۱۸۸۰، مجمع عمومی مریلند تصمیم گرفت که بین تاون در شهرستان چارلز مریلند را به افتخار او، «والدورف» نام‌گذاری کنند. استور در سال ۱۸۸۱، به عنوان نامزد
نام‌گذاری کنند. استور در سال ۱۸۸۱، به عنوان نامزد کنگره ایالات متحده از رازول پی. فلاور شکست خورد. تلاش دوم وی نیز منجر به شکست شد. او ذاتاً خجالتی بود و نمی‌توانست از پس حملات سیاسی برآید و این اتفاق پایان فعالیت سیاسی او بود. شکست‌های سیاسی او زمینه‌ساز انتقادات تند از سوی مطبوعات شد. در سال ۱۸۸۲، رئیس‌جمهور چستر آلن آرتور، استور را به عنوان وزیر ایتالیا منصوب کرد و وی تا سال ۱۸۸۵ در این منصب ماند. آرتور به استور گفت: «برو و از زندگی لذت ببر، پسر عزیزم.» زمانی که استور در رم زندگی می‌کرد، به هنر و
زمانی که استور در رم زندگی می‌کرد، به هنر و مجسمه‌سازی برای همه عمرش علاقه‌مند شد. نقل‌مکان به انگلستان. پس از مرگ پدرش در فوریه ۱۸۹۰، استور ثروتی را به ارث برد که او را به ثروتمندترین مرد آمریکا تبدیل کرد. در آن سال او شروع به ساخت هتل مجلل والدورف در محل اقامت قبلی خود کرد. این هتل با ۱۳ منزل، عمارت مجاور که متعلق به عمه‌اش، کارولین «لینا» شرمرهورن استور بود را تحت‌الشعاع قرار داد. لینا به شدت از وجود این ساختمان تجاری در همسایگی خود انتقاد کرد. نهایتاً در سال ۱۸۹۷، پسرش، جان جاکوب استور چهارم، او را
در سال ۱۸۹۷، پسرش، جان جاکوب استور چهارم، او را متقاعد کرد که از آنجا کوچ کند و سپس عمارت خودشان را با هتل استوریا که به عنوان بخش الحاقی والدورف اداره می‌شد، جایگزین کرد. این مجموعه به هتل والدورف-استوریا تبدیل شد. در این میان، جنجال به دشمنی تبدیل شد. عمه لینا همچنین اصرار داشت که او، نه همسر ویلیام که مری نام داشت، خانم استور در جامعه نیویورک است. زمانی که همسر برادر بزرگ شوهرش، شارلوت استور، زنده بود، این عنوان متعلق به او بود. بنابراین استور به همراه همسر و فرزندانش به انگلستان نقل مکان کرد. او تا سال
و فرزندانش به انگلستان نقل مکان کرد. او تا سال ۱۸۹۳ خانه لنزدان را در لندن کرایه کرد. استور در همان سال یک ملک روستایی به نام کلاودن در تاپلو، باکینگهامشر، از دوکِ وست مینستر خریداری کرد. در سال ۱۸۹۹، ویلیام والدورف استور تابعیت بریتانیا را گرفت و همین امر او را از تاریخ آمریکا دورتر ساخت. در تابستان ۱۸۹۲ استور برای ناپدید شدن از دید عموم، به دروغ از طریق کارکنانش به خبرنگاران آمریکایی اطلاع داد که ظاهراً بر اثر ذات الریه فوت کرده‌است. با این حال مدتی بعد این دروغ برملا شد و در نتیجه استور مورد تمسخر
بعد این دروغ برملا شد و در نتیجه استور مورد تمسخر مطبوعات قرار گرفت. استور در سال ۱۸۹۵ یک عمارت به سبک معماری گوتیک در ویکتوریا امبانکمنت لندن در «تو تمپل پِلِیس»، مشرف بر رودخانه تیمز ساخت. او معمار جان لافبرو پیرسون را مأمور ساخت تا یک ساختمان ۱٫۵ میلیون دلاری، یک «دژ مستحکم تودور» به عنوان دفتری برای مدیریت دارایی‌های گسترده خود بسازد. استور در زمان زندگی در لندن چندین ملک تجاری را خریداری نمود. در سال ۱۸۹۲، او روزنامه «پال مال گَزت» را خریداری نمود و در سال ۱۸۹۳ «پال مال مگزین» را تأسیس کرد. استور در
سال ۱۸۹۳ «پال مال مگزین» را تأسیس کرد. استور در سال ۱۹۱۱ امتیاز «دِ آبزروِر» که یک روزنامه ملی بود را خریداری نمود. در سال ۱۹۱۲ او «مگزین» را فروخت و در سال ۱۹۱۴ «گزت» و «دِ آبزروِر» را با ساختمانی در خیابان نیوتن و متعلقات آن، به عنوان تحفه به پسرش والدورف استور داد. استور در سال ۱۹۰۳ املاک قلعه هیور را در نزدیکی ادنبریج، کنت، در حدود ۳۰ مایلی جنوب لندن خریداری کرد. این ملک با مساحت بیش از ۳۵۰۰ هکتار در مرکز خود قلعه‌ای داشت که در سال ۱۲۷۰ ساخته شده بود و «آن بولین» در کودکی در آنجا زندگی کرده بود. استور
«آن بولین» در کودکی در آنجا زندگی کرده بود. استور زمان و پول زیادی را صرف بازسازی قلعه که به نام «روستای تودور» شناخته می‌شود، کرد و در آن دریاچه و باغ‌های مجلل احداث نمود. او بعدتر «باغ ایتالیایی» (از جمله فرنری) را برای نمایش مجموعه مجسمه‌ها و زیور آلات خود اضافه نمود. استور در سال ۱۹۰۶ به پسر بزرگش، والدورف استور و عروس جدیدش، نانسی ویچر لانگهورن، املاک کلایودن و همچنین الماس سانسی را به عنوان تحفه عروسی پیشکش کرد. نانسی استور (تخلصی که بعد از عروسی انتخاب کرد) اولین نماینده زن در پارلمان بریتانیا شد.
کرد) اولین نماینده زن در پارلمان بریتانیا شد. استور در سال ۱۹۰۸، با تکیه بر موفقیت خود در اداره هتل والدورف-استوریا در نیویورک، هتل والدورف در «وست اِند» لندن را تأسیس نمود. بشردوستی و مقام اشرافی. استور در سال ۱۸۹۹ تابع بریتانیا شد و همانند پدرش به فعالیت‌های خیرخواهانه خود ادامه داد. از جمله موسسات خیریه‌ای که او از آنها حمایت کرد، عبارت بودند از بیمارستان کودکان بیمار، خیابان بزرگ اورموند (که در سال ۱۹۰۳ به آن ۲۵۰۰۰۰ دلار اهدا کرد). دانشگاه کالج لندن (اهدا ۲۰۰۰۰ پوند در سال ۱۹۰۲ به‌خاطر کسب کرسی
(اهدا ۲۰۰۰۰ پوند در سال ۱۹۰۲ به‌خاطر کسب کرسی استادی). صندوق تحقیقات سرطان؛ دانشگاه آکسفورد؛ دانشگاه کمبریج؛ انجمن ملی پیشگیری از ظلم به کودکان؛ جامعه صلیب سرخ بریتانیا؛ کالج یادبود گوردون، خارطوم؛ انجمن خانواده عساکر و ملوانان؛ و بنای یادبود زنان ملکه ویکتوریا.
ایزو ۸۹۸ یک استاندارد بین‌المللی برای تعریف خواص مکانیکی و فیزیکی اتصال دهنده‌های متریک می‌باشد. این استاندارد منشأ استانداردهای دیگری مانند SAE J1199 و ASTM F568M است که ویژگی‌هایی را برای اتصال دهنده‌های متریک مشابه تعریف می‌کنند. استاندارد ایزو ۸۹۸ به پنج بخش (غیر متوالی) تقسیم می‌شود: 1. Bolts یا پیچ و مهره (به پیچهای رزوه ای که با کمک مهره اتصال میان قطعات را ایجاد می‌کنند، Bolt گفته می‌شود) Screws یا پیچ‌های بدون مهره (شبیه بولت‌ها هستند اما برای اتصال به مهره نیاز ندارند) و Studs یا پیچ‌های دو سر
به مهره نیاز ندارند) و Studs یا پیچ‌های دو سر رزوه (این اتصال دهنده بر خلاف بولت‌ها، سر ندارد و استوانه ای با دو سر رزوه ای می‌باشد که با مهره متصل می‌گردند) - با ویژگی مشخص رزوه درشت و رزوه ریز ۲. مهره‌ها – رزوه گام درشت ۳. پیچ‌های تنظیمی (یک نوع از screws که بدون کلگی هستند اما در یک یا هر دو سمت آنها درایو در نظر گرفته می‌شود) و اتصال دهنده‌های رزوه ای مشابه بدون تنش کششی ۴. مهره‌ها – رزوه گام ظریف ۵. تست پیچشی و حداقل گشتاور برای بالت‌ها و پیچ‌ها با قطر اسمی ۱ میلی‌متر تا ۱۰ میلی‌متر به استثنای قسمت ۵
اسمی ۱ میلی‌متر تا ۱۰ میلی‌متر به استثنای قسمت ۵ که استانداردهای آزمایشگاهی را تعریف می‌کند، بخش‌های دیگر این استاندارد ویژگی‌های اتصال دهنده‌های ساخته شده از فولاد کربنی و فولاد آلیاژی را مشخص می‌کند. استانداردها تعیین می‌کنند که آزمایش باید در دمای محیط یعنی بین انجام شود. این استانداردها، اتصال دهنده‌هایی را که در این صورت تولید نمی‌شوند، اما به ویژگی‌های خاصی مانند جوش پذیری یا مقاومت در برابر خوردگی نیاز دارند را پوشش نمی‌دهند. بولت چیست: قسمت ۱: بولت‌ها، اسکروها و استادها با کلاس‌های مشخص شده - رزوه
اسکروها و استادها با کلاس‌های مشخص شده - رزوه گام درشت و رزوه گام ریز. قسمت ۱ خواص مکانیکی پیچ و مهره، پیچ‌های بدون مهره و پیچ‌های دو سر رزوه را تعریف می‌کند و به‌طور خاص برای اتصال دهنده‌هایی اعمال می‌شود که دارای رزوه پیچ متریک ISO تعریف شده در ISO 68-1 می‌باشند. ویژگی‌ها برای M1.6-39 با رزوه‌های درشت و M8-39 با رزوه‌های ریز تعریف شده‌است. ترکیب قطر و گام باید مطابق با ISO 261 و ISO 262 باشد و تلورانس‌های رزوه باید مطابق با ISO 965 قسمت‌های ۱، ۲ و ۴ باشد. قسمت ۱ ویژگی‌های اتصال دهنده‌های دارای سر هندسی
قسمت ۱ ویژگی‌های اتصال دهنده‌های دارای سر هندسی که مقاومت برشی اتصال دهنده را کاهش می‌دهد، مشخص نمی‌کند، مانند پیچ‌های سر کوتاه و سرهای فرورفته. همچنین پیچ‌های تنظیمی را که در قسمت ۳ پوشش داده شده‌اند، شامل نمی‌شود. قسمت ۲: مهره با مقادیر بار اثبات مشخص شده - رزوه گام درشت. قسمت ۲ خواص مکانیکی مهره‌های رزوه ای درشت را تا اندازه M39 و ارتفاع حداقل نصف قطر اسمی تعریف می‌کند. قسمت ۳: پیچ‌های تنظیمی و اتصالات رزوه ای مشابه بدون تنش کششی. بخش ۳ خواص مکانیکی پیچ‌های تنظیم و سایر اتصال دهنده‌ها را که تحت تنش کششی
تنظیم و سایر اتصال دهنده‌ها را که تحت تنش کششی نیستند، تعریف می‌کند. این ویژگی‌ها را برای اندازه‌های M1.6 تا M24 تعریف می‌کند. قسمت ۴: مهره‌ها با مقادیر بار اثبات شده مشخص - رزوه گام ظریف. قسمت ۴ همان قسمت ۲ است به جز مهره‌های رزوه دار که از M8 تا M39 متغیر است. توجه داشته باشید که محدوده دمای کار برای این بست‌ها است قسمت ۵: تست پیچشی و حداقل گشتاور برای پیچ و مهره با قطر اسمی ۱ میلی‌متر تا ۱۰ میلی‌متر. قسمت ۵ نحوه انجام تست‌های پیچشی را بر روی پیچ‌ها و پیچ‌هایی که قطر اسمی آنها کمتر یا مساوی ۱۰ است، تعریف
که قطر اسمی آنها کمتر یا مساوی ۱۰ است، تعریف می‌کند. میلی‌متر این استاندارد فقط برای پیچ‌ها و پیچ‌های کوتاه با قطر اسمی بین ۳ تا ۱۰ کاربرد دارد. میلی‌متر
میشل اونیل (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۷۷) یک سیاستمدار ایرلندی است که از ۳ فوریه ۲۰۲۴ به عنوان وزیر اول ایرلند شمالی خدمت می‌کند. اونیل همچنین بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ معاون وزیر اول ایرلند شمالی بوده و از سال ۲۰۱۸ به عنوان معاون رئیس شین فین خدمت کرد. او از سال ۲۰۰۷ عضو مجلس قانونگذاری (MLA) برای حوزه مید اولستر است. اونیل از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ در شورای شهر دانگنون و ساوت تایرون خدمت کرد. او به عنوان اولین شهردار زن دانگنون و ساوت تایرون از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ خدمت کرد. در سال ۲۰۰۷، او به عنوان نماینده مید آلستر در مجلس
سال ۲۰۰۷، او به عنوان نماینده مید آلستر در مجلس ایرلند شمالی انتخاب شد. در سال ۲۰۱۱، اونیل توسط معاون وزیر اول مارتین مک گینس به عنوان وزیر کشاورزی و توسعه روستایی منصوب شد. وی در سال ۲۰۱۶ به سمت وزیر بهداشت منصوب شد. در ژانویه ۲۰۲۰، پس یک دهه، حضور در قدرت اجرایی و تقسیم قدرت، معاون وزیر اول ایرلند شمالی شد. بعد از استعفای پل گیوان به عنوان وزیر اول در ۳ فوریه ۲۰۲۲، اونیل به‌طور خودکار از سمت خود استعفا داد. حزب شن فین پس از انتخابات محلی ۲۰۲۲ به بزرگ‌ترین حزب در مجمع قانونگذاری ایرلند شمالی تبدیل شد و
حزب در مجمع قانونگذاری ایرلند شمالی تبدیل شد و اونیل را در صف پست وزیر اول ایرلند شمالی قرار داد. با این حال، او تا دو سال بعد این سمت را بر عهده نگرفت، زیرا حزب اتحادگرای دموکراتیک (DUP) به دلیل مخالفت خود با پروتکل ایرلند شمالی بر سر برگزیت از معرفی معاون وزیر اول خودداری کرد. در ۳ فوریه ۲۰۲۴، اونیل به عنوان وزیر اول ایرلند شمالی منصوب شد. این اولین بار بود که یک جمهوری‌خواه ایرلندی به این سمت می‌رسد.
المپوس ایکس آ (به انگلیسی‌‌:Olympus XA) مجموعه‌ای از دوربین‌های ۳۵ میلی‌متری بود که توسط المپوس ژاپن ساخته و به بازار عرضه شد. XA اصلی یک دوربین فاصله‌یاب با لنز سریع ۳۵ میلی‌متری f/۲.۸ و اندازه‌گیری اولویت دیافراگم بود. این یکی از کوچک‌ترین دوربین‌های فاصله‌یاب بود که تا کنون ساخته شده بود، همراه با Contax T. مدل‌های بعدی - XA2، XA3 و XA4 - به جای فاصله‌یاب‌ها، فوکوس مقیاس را داشتند. تاریخچه. یوشی‌هیسا مای‌تانی که در سال ۱۹۵۶ به شرکت اولمپوس می‌پیوندد. او طراح ارشد دوربین و مدیر عامل شرکت اولمپوس بود و در
ارشد دوربین و مدیر عامل شرکت اولمپوس بود و در طول دوران حرفه‌ای خود دوربین‌های افسانه‌ای را گسترش داد. که شامل سری Pen، سری OM، سری XA، سری IS و سری دوربین‌های :mju می‌شد. مدل اصلی، XA، از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ فروخته شد. مدل‌ها. لنز اصلی XA توسط یک پوشش کشویی گرد و غبار محافظت می‌شود. گرداننده فیلم توسط چرخ شستی، دیافراگم در سمت راست بدنه با استفاده از یک اهرم کوچک تنظیم می شود، فوکوس توسط یک اهرم کوچک زیر لنز تنظیم می شود، سرعت فیلم (ISO) روی صفحه کلید زیر لنز تنظیم می شود، منظره‌یاب دید مستقیم اپتیکال با قاب
تنظیم می شود، منظره‌یاب دید مستقیم اپتیکال با قاب فاصله‌یاب تعبیه شده در آن و نمایش سرعت شاتر در کنار. همچنین یک اهرم کوچک روی پایه دوربین وجود داشت که وقتی بیرون می‌رفت، ۱ ۱/۲ استاپ نوردهی به سرعت شاتر اضافه می‌کرد. این می تواند برای مقابله با اثرات نور پس زمینه سوژه استفاده شود. XA1 از یک لنز با فوکوس ثابت استفاده می کرد. اگرچه دوربین ها شبیه یکدیگر بودند، اما تفاوت های ظریفی در طراحی وجود داشت. XA3 و XA4 کمی بزرگتر از XA و XA2 بودند. گنبد اصلی پوشش گرد و غبار XA شبیه یک بیضی مسطح بود، در حالی که مدل‌های
غبار XA شبیه یک بیضی مسطح بود، در حالی که مدل‌های دیگر طراحی گردتری داشتند. هر کدام از اینها فاصله فوکوس را جایگزین اهرم سمت راست برای کنترل دیافراگم XA اصلی کردند. در نتیجه این دوربین‌ها فقط برنامه‌ریزی خودکار بودند، در حالی که XA اصلی یک دوربین با اولویت دیافراگم بود. تجهیزات جانبی. سری XA با طیف گسترده‌ای از واحدهای فلاش جداشونده همراه بود. A11 استاندارد یک باتری AA داشت و شماره راهنمای آن ۱۰ بود. A16 دو باتری گرفت و شماره راهنمای آن ۱۶ بود. A9M و A1L به ترتیب واحدهای کوچکتری برای XA1 و XA4 بودند.
ویلیام ویرت آدامز (William Wirt Adams) (زادهٔ ۱۸۱۹ – درگذشتهٔ ۱۸۸۸)، بانکدار، مزرعه‌دار، قانون‌گذار ایالتی و سرتیپ در ارتش ایالات مؤتلفه بود. اوایل زندگی. آدامز در فرانکفورت، کنتاکی زاده شد، والدین وی انا ویسیجر آدامز و قاضی جورج آدامز (دوست شخصی دولت‌مرد و سخنور آمریکایی هنری کلی) بودند. وی برادر دانیل ویسیجر آدامز بود، کسی که در آینده به یک ژنرال در جنگ داخلی آمریکا مبدل شد. در ۱۸۲۵ میلادی، خانواده وی نقل مکان نموده و در نچیز، می‌سی‌سی‌پی ساکن شدند. پدر وی از ۱۸۳۶ تا ۱۸۳۹ میلادی به عنوان قاضی ناحیه در