payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مهاجرت مبارزه نماید. بوست در بیش از دوازده مناظره انیارت را به چالش کشید. بورس از حمایت اتاق بازرگانی ایلینوی برخوردار بود. بوست با کسب ۵۳ درصد آرا در مقابل ۴۲ درصد آرای انیارت و ۶ درصد آرای پائولا برادشاوِ، در انتخابات پیروز شد. وی در اصل با تسلط بر آرای مناطق حوزهٔ خارج از حومهٔ سنت لوئیس برنده شد و آرای تمامی ۱۲ شهرستان حوزهٔ انتخابیه به استثنای سه حوزه را از آن خود کرد. از کاندیداتوری موفقیت آمیزٔ بروس رانر برای سمت فرمانداری استفاده کرد؛ رانر آرای تمامی شهرستان‌های شامل حوزهٔ انتخابیه را با خود داشت.
شهرستان‌های شامل حوزهٔ انتخابیه را با خود داشت. بوست پس از انتخابش در مجلس، گفت نمی‌خواهد اقامت‌گاه دومی بدست آورد، بلکه تا زمانی‌که در واشینگتن است در دفتر خود خواب می‌کند. ۲۰۱۶. بوست در انتخابات سال ۲۰۱۶ مجدداً کاندید شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه رقیب نداشت و در انتخابات عمومی در مقابل سی.چی. باریکویک از حزب دموکرات و پائولا برداشاو، کاندید حزب سبزها قرار گرفت. بوست با کسب ۵۴ درصد آرا پیروز انتخابات عمومی ۸ نوامبر شد. بوست توسط انجمن آموزشی ایلینوی که بزرگترین اتحادیه کارگری در ایلینوی است،
که بزرگترین اتحادیه کارگری در ایلینوی است، حمایت شد. این اتحادیه در اعلامیهٔ پشتیبانی خود از بوست، بوست را «با سابقه قوی در حمایت از آموزش دولتی در مترو شرقی و ایلینوی جنوبی» ذکر کرد. ۲۰۱۸. بوست برای انتخاب مجدد در انتخابات سال ۲۰۱۸ کاندید شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه، با کسب ۸۳٫۵ درصد آرا، پرستون نیلسون رقیب را شکست داد. در انتخابات عمومی، با کسب ۵۱٫۸ درصد آرا در مقابل ۴۵٫۲ درصد آرای برندان کلی، نامزد حزب دموکرات وی را شکست داد. رندل اکسیر، کاندید حزب سبزها ۳ درصد آرا را بدست آورد. دورهٔ تصدی.
حزب سبزها ۳ درصد آرا را بدست آورد. دورهٔ تصدی. بوست در ۶ ژانویه سال ۲۰۱۵ سوگند وفاداری یاد کرد.
ناتان جورج آگوستینلی (Nathan George Agostinelli) (۱۷ اوت ۱۹۳۰ - ۲۰ مارس ۲۰۲۴)، سیاستمدار بازنشستهٔ آمریکایی، افسر ارتش، و فعال مدنی است که شهردار منچستر، ایالت کنتیکت (۱۹۶۶–۱۹۷۱) و ممیز ایالت کنتیکت (۱۹۷۱–۱۹۷۵) بوده‌است. رابرت همپتون استیل، نامزد فرمانداری از سوی حزب جمهوری‌خواه، آگوستینلی را در فهرست نامزدهای معاونت فرماندار کنتیکت قرار داد، اما آنها در انتخابات فرمانداری کنتیکت در سال ۱۹۷۴، از نامزد دموکرات، الا گراسو و معاونش، رابرت کنت کیلیان، شکست خوردند. زندگی و حرفه. آگوستینلی، جمهوری‌خواه و پسر
زندگی و حرفه. آگوستینلی، جمهوری‌خواه و پسر مهاجری ایتالیایی، تنها فردی از منچستر است که برای منصب ایالتی انتخاب شده‌است. او تحصیلات خود را در دبیرستان منچستر، دانشگاه هارتفورد و دانشگاه کنتیکت گذراند. آگوستینلی، پیش از انتخابات و در طی زمانی که شهردار بود، رستورانی را در منچستر اداره می‌کرد. او در جنگ کره حضور داشت، و پس از ۲۳ سال خدمت، در سال ۱۹۸۳ با درجهٔ سرتیپی از گارد ملی ارتش کنتیکت بازنشسته شد. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۶، رئیس بانک دولتی منچستر، از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱، رئیس بخش شورای دولتی، و همچنین سرپرست
تا ۱۹۷۱، رئیس بخش شورای دولتی، و همچنین سرپرست سازمان نظام وظیفه در دورهٔ ریاست جمهوری بیل کلینتون بود. او در انتخابات ممیز ایالتی در سال ۱۹۷۰، با اختلاف حدود ۳ درصد، جولیوس کرمسکی، نامزد دموکرات از شهر نیو بریتین را با آرای ۵۳۶٬۸۷۵ در برابر ۵۲۱٬۱۷۸ رأی شکست داد. آگوستینلی به خاطر شرکت در انتخابات معاون فرماندار، تصمیم گرفت که در انتخابات مجدد ممیز ایالتی شرکت نکند. او پس از شکست در انتخابات همگانی سال ۱۹۷۴، از سیاست کناره‌گیری کرد. آگوستینلی بیش از ۲۰ جایزهٔ خدماتی از جمله لوح تقدیر ریاست جمهوری و مدال
خدماتی از جمله لوح تقدیر ریاست جمهوری و مدال خدمات غیرنظامی ممتاز را دریافت کرده‌است. شهر منچستر در سال ۲۰۲۱، پارک یادبود کهنه سربازان را به افتخار او، نیت آگوستینلی نامید. جنجال پرچم. در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۰، رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون از شهر هارتفورد بازدید و در هتل هیلتون سخنرانی کرد. به خاطر حضور رئیس‌جمهور، گروهی از مخالفان ضد جنگ در پارک بوشنل تظاهرات کردند. آگوستینلی که در آنجا حضور داشت، ناگهان به سمت معترضان هجوم برد، پرچم ویت‌کنگ (جنگجوی کمونیست ویتنامی) را از دست یکی از معترضین ربود و آن را روی زمین
را از دست یکی از معترضین ربود و آن را روی زمین انداخت، و در حالی که پلیس تلاش می‌کرد تا جلوی درگیری را گرفته و دوربین‌های تلویزیونی فیلمبرداری می‌کردند، پرچم را لگدکوب کرد. بعد از ظهر همان روز، پلیس ۱۲ معترض در سنین ۱۶ تا ۲۴ سال را به اتهام تخطی از قانون دستگیر کرد (سیزدهمین معترض در اوایل همان روز دستگیر شده بود). ادگار بی هورتاس، ۱۸ ساله، و ویلیام تی اوبرایان، ۲۳ ساله، به خاطر افراشتن پرچم سرخ در تضاد با قانون ایالتی متهم شدند. طولی نکشید که اتهامات علیه معترضان برداشته شد. آگوستینلی هرگز دستگیر یا متهم
معترضان برداشته شد. آگوستینلی هرگز دستگیر یا متهم نشد. رئیس‌جمهور نیکسون پیش از ترک هارتفورد، به‌طور خصوصی با آگوستینلی ملاقات و از اقدام او تمجید کرد. در ۱۷ اکتبر، آگوستینلی از سوی نیکسون، لوح تقدیر ریاست جمهوری را دریافت کرد. در آن لوح اشاره‌ای به ماجرای پرچم نشده و قید شده بود که این لوح «به پاس خدمات برجسته به دیگران، در عالی‌ترین عرف و سنت آمریکایی» اعطا شده‌است. با این حال، نیکسون در نامه‌ای که به همراه لوح بود، از آگوستینلی به خاطر «اقدام شجاعانه» و «رفتار صریح و بی‌محابا» بابت گرفتن پرچم از دست
و «رفتار صریح و بی‌محابا» بابت گرفتن پرچم از دست معترضان تمجید کرد. آگوستینلی در زمان وقوع حادثهٔ پرچم، با درجهٔ سرگردی در گارد ملی ارتش کنتیکت خدمت می‌کرد و همچنین درگیر فعالیت‌های انتخاباتی برای ممیز ایالتی بود. اتحادیهٔ حقوق و آزادی‌های فردی آمریکا، رفتار و اقدام آگوستینلی را محکوم کرد و آن را مظهر «بی‌توجهی کامل به قانون» دانست. ظاهراً در تمجید از اقدام آگوستینلی، او صدها تماس تلفنی و پیام از جمله پیامی از سوی شهردار مینیاپولیس دریافت کرده بود. او در انتخابات همگانی برای ممیز ایالتی پیروز شد. در مه
انتخابات همگانی برای ممیز ایالتی پیروز شد. در مه ۱۹۷۱، یک دادگاه قضایی فدرال، قانون ایالت کنتیکت که «حمل یا برافراشتن پرچم سرخ یا هر نماد دیگری که هدف از آن، تحریک مردم به بی‌نظمی یا نقض قانون باشد» را خلاف قانون اساسی می‌دانست، لغو کرد. آگوستینلی در واکنش به این اقدام، پیشنهاد کرد که قضات این پرونده باید تحت معاینهٔ روانپزشک قرار بگیرند. او فوراً به خاطر این اظهار نظر عذرخواهی کرد. او هرگز به خاطر ماجرای لگدکوب کردن پرچم عذرخواهی نکرد، اما در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۸ اذعان داشت که واکنشش «احساسی» و بدون فکر
سال ۱۹۸۸ اذعان داشت که واکنشش «احساسی» و بدون فکر بوده‌است. او با نگاهی به گذشته، جنگ ویتنام را «فاجعه‌بار» توصیف کرد و اظهار داشت که «رهبر، رئیس‌جمهور [نیکسون]، من را فریب داد.»
ادوارد تامپسون بریتیت جونیور (.Edward Thompson Breathitt Jr) (۲۶ نوامبر۱۹۲۴–۱۴ اکتبر ۲۰۰۳)، سیاستمدار آمریکایی از ایالت مشترک‌المنافع کنتاکی بود. به‌عنوان عضو یکی از خانواده‌های سیاسی، پنجاه و یکمین فرماندار کنتاکی بود و از سال ۱۹۶۳ تا سال ۱۹۶۷ در این سمت خدمت کرد. بریتیت پس از خدمت در جنگ دوم جهانی و فراغت از دانشگاه کنتاکی، در کمپین انتخابات ریاست‌جمهوری آدلای استیونسون، کمپین سناتوری آلبن بارکلی و کمپین فرمانداری برت تی. کامبز، کار کرد. پس از پیروزی کامبز به سمت فرمانداری در سال ۱۹۵۹، بریتیت را عالی‌رتبه
به سمت فرمانداری در سال ۱۹۵۹، بریتیت را عالی‌رتبه کارمندان منصوب کرد که بریتیت در این سمت قانونی را نوشت که نخستین نظام شایسته‌گرا را برای کارمندان ایالتی ایجاد کرد. بریتیت در تمامی دوران تصدی کامبز به وظایف انتصابی خود ادامه داد و در سال ۱۹۶۲ کومبر از جانشینی بریتیت در سمت خود حمایت کرد. بریتیت در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، با شکست دادن ای. بی. «هپی» چندلر، فرماندار دو دور پیشین به حرفهٔ سیاسی وی پایان داد. بریتیت در انتخابات عمومی در برابر لوی بی. نان جمهوری‌خواه پیروز شد. بریتیت کارهای کامبز را که
جمهوری‌خواه پیروز شد. بریتیت کارهای کامبز را که بهبود بزرگ‌راه‌ها و پارک‌ها، افزایش بودجه آموزشی و تقویت مقررات استخراج سطحی بود، ادامه داد. عمده‌ترین دستاورد بریتیت به عنوان فرماندار، تصویب قانون حقوق مدنی کنتاکی، اولین قانون تبعیض‌زدایی که در ایالت جنوبی تصویب شد، بود. بزرگ‌ترین ناکامی وی ناتوانی در تصویب قانون اساسی جدید ایالتی بود. بریتیت متعاقب دورهٔ فرمانداریش، به عنوان مشاور حقوقی شرکت راه‌آهن جنوبی کار کرد و سپس نائب رئیس امور عمومی شرکت نورفولک ساترن شد. وی در تعداد زیادی از فعالیت‌های خدمات
ساترن شد. وی در تعداد زیادی از فعالیت‌های خدمات اجتماعی شرکت کرد و در کمیسیون‌ها سیاسی که به هدف پایان بخشیدن به فقر ایجاد شده بود، خدمت کرد. بریتیت در ۱۰ اکتبر سال ۲۰۰۳ در هنگام سخنرانی در کالج اجتماعی لکسینگتون، سقوط کرد. در بیمارستان دانشگاه کنتاکی بستری شد اما پس از سقوط کردن در بیهوشی ماند و چهار روز بعد فوت کرد. اوایل زندگی. ند بریتیت در ۲۶ نوامبر سال ۱۹۲۴ در شهرستان هاپکینزویل ایالت کنتاکی بدنیا آمد. وی یگانه فرزند ادوارد تامپسون بریتیت و مری (والاس) بریتیت بود. خانوادهٔ بریتیت سنت شایانی در سیاست
بریتیت بود. خانوادهٔ بریتیت سنت شایانی در سیاست داشتند. جان بریتیت یکی از اقارب دور بریتیت، در سال ۱۸۳۲ والی کنتاکی بود. جیمز بریتیت پدر، پدربزرگ جیمز بریتیت از سال۱۹۰۷ تا سال ۱۹۱۱، دادستان کل ایالت و جیمز بریتیت جونیور، عمویش از سال ۱۹۲۷ تا سال ۱۹۳۲ نائب فرماندار ایالت بود. بریتیت آموزش اولیهٔ خود را در مدارس دولتی هاپکینزویل حصول کرد و در سال ۱۹۴۲ از دبیرستان هاپکینزویل فارغ شد. در اواخر همان سال، در جریان جنگ دوم جهانی برای خدمت در نیروهای هوایی ایالات متحده نام‌نویسی کرد و الی سال ۱۹۴۵ در این نیروها
متحده نام‌نویسی کرد و الی سال ۱۹۴۵ در این نیروها خدمت کرد. بریتیت پس از جنگ در دانشگاه کنتاکی ثبت نام کرد. در هنگام که در دانشگاه کنتاکی بود، به عنوان رئیس انجمن افتخاری اومیکرون دلتا کاپا و انجمن لامپ و صلیب خدمت کرد. وی همچنین عضو انجمن اخوت اجتماعی سیگما آلفا اپسیلون بود. استاد جک ریوز و توماس دی. کلرک، با دیدن علاقهٔ بریتیت به سیاست، از وی درخواست نمودند تا ریاست کمپین دانشگاهی در حمایت از قانون اساسی جدید را به‌عهده بگیرد. بریتیت این درخواست را قبول کرد و با وجودی‌که قانون اساسی پیشنهاد شده تصویب نشد،
و با وجودی‌که قانون اساسی پیشنهاد شده تصویب نشد، وی تعهد کرد که سند قانون اساسی را به روز می‌سازد. بریتیت در سال ۱۹۴۸ سند کارشناسی در رشته اداره تجارت بدست آورد. در ۲۰ دسامبر سال ۱۹۴۸، با فرانسس هولمن اهل میفیلد ایالت کنتاکی ازدواج نمود. این زوج چهار فرزند داشتند که عبارت اند از: مری فران، لیندا، سوزان و ادوارد سوم. بریتیت در سال ۱۹۵۰ مدرک کارشناسی حقوق را بدست آورد و به هاپکینزویل برگشت و در آنجا در شرکت حقوقی ترمبل، سویارز و بریتیت، به کار شروع کرد. حرفهٔ سیاسی. بریتیت در سال ۱۹۵۱ به نمایندگی از حوزهٔ
سیاسی. بریتیت در سال ۱۹۵۱ به نمایندگی از حوزهٔ انتخابیهٔ نهم، در نخستین دور سه دورهٔ متوالی، در مجلس نمایندگان کنتاکی انتخاب شد. به‌عنوان قانون‌گذار، بریتیت رهبر شناختهٔ شدهٔ جناح مخالف برنامهٔ فرماندار ای.بی. «هپی» چندلر بود. وی از نخستین سند تقنینی تنظیم کنندهٔ مقررات معدن‌کاری حمایت کرد، قوانین ثبت نام و انتخابات را بهبود بخشید و برای بازنگری قانون اساسی ایالتی کمپین نمود. او همچنین در تهیه برنامهٔ حداقل بنیاد برای آموزش سهم داشت. بریتیت از سال ۱۹۵۲ تا سال ۱۹۵۴، به عنوان رئیس انجمن دموکراتان جوان کنتاکی
۱۹۵۴، به عنوان رئیس انجمن دموکراتان جوان کنتاکی و عضو کمیتهٔ ملی دموکراتان جوان آمریکا خدمت کرد. در سال ۱۹۵۲، رئیس دفتر سخنگوی کمپین انتخابات ریاست‌جمهوری آدلای استیونسون بود و دو سال بعد در ستاد کمپین انتخاباتی مجدد سناتور آلبن بارکلی کار کرد. برت تی. کامبز، در انتخابات مقدماتی فرمانداری حزب دموکرات در سال ۱۹۵۸، َ بریتیت را مسئول کمپین انتخاباتی خود علیه ویلسون وایت تعین نمود. پس از این‌که کامبز در سال ۱۹۵۹ به‌عنوان فرماندار انتخاب شد، بریتیت را عالی‌رتبه کارمندان ایالتی، مسئول تحریر قوانین ایجاد کنندهٔ
کارمندان ایالتی، مسئول تحریر قوانین ایجاد کنندهٔ نظام شایسته‌گرا برای کارمندان ایالتی تعیین کرد. پس از رد موفقیت آمیزٔ این سند تقنینی از طریق مجمع عمومی، بریتیت به هدف پذیرش سمت کمیسیون خدمات عامهٔ کنتاکی از سمت خود به عنوان عالی‌رتبه کارمندان استعفا داد. وی همچنین به عنوان رئیس کنوانسیون قانون اساسی ایالت ناکام در سال ۱۹۶۰ کار کرد و عضو کمیسیون فرمانداری در بهداشت روانی بود. کمپین انتخاباتی فرمانداری ۱۹۶۳. در سال ۱۹۶۲، هپی چندلر فرماندار دو دوره‌ای پیشین و رهبر جناح حزبی دموکرات، از قبل کمپین خود را برای
رهبر جناح حزبی دموکرات، از قبل کمپین خود را برای سومین دورهٔ فرمانداری آغاز کرده بود. جناح حزبی ضد چندلر، نگران این موضوع شد که اگر کاندید خود را معرفی نکند، اعلام کمپین زود هنگام چندلر سبب پیروزیش در انتخابات سال ۱۹۶۳ خواهد شد. رهبران جناح حزبی، به‌طور قوی از هنری وارد، عالی‌رتبه بزرگ‌راه‌ها حمایت می‌کردند اما فرماندار کامبز به حمایت از بریتیت تمایل داشت. بریتیت در ۲ مه سال ۱۹۶۲ کاندیداتوری خود را اعلام کرد اما بسیاری از اعضای حزب وی به دلیل جوانی و بی تجربگی نسبیش در دو راهه قرار گرفتند. کامبز سرانجام
نسبیش در دو راهه قرار گرفتند. کامبز سرانجام جناح ضد چندلر را به حمایت از بریتیت متقاعد ساخت و وارد هرگز دیگر کاندید نشد. در جریان کمپین دور مقدماتی انتخابات، چندلر در عوض بریتیت بی‌تجربه حملات خود را علیه دولت کامبز متمرکز ساخت. چندلر که یک شرکتر کارکشته بود، شدیداً بر مالیات بر فروش سه درصدی که در جریان دولت کامبز تصویب شده بود، تاخت. بریتیت با این اتهامات که چندلر به عنوان سناتور بر قطعنامه اعلان جنگ بر ژاپن در جریان جنگ دوم جهانی رای مثبت داده بود اما مدت کوتاهی پس از آن از خدمت در ارتش استعفا داد، به
کوتاهی پس از آن از خدمت در ارتش استعفا داد، به اتهامات چندلر پاسخ داد. به علاوه وی اتهام وارد کرد که داماد چندلر از افرادی کمک‌ها را برای کمپین جمع‌آوری می‌کرد که در طمع نفع گرفتن از دولت ایالتی بودند. بریتیت جوان که در زمان شروع کمپین انتخاباتی سی و هشت ساله بود، به خوبی خود را با رسانه نسبتاً جدید وفق داد در حالی‌که چندلر کهن‌سال این کار را انجام داده نتوانست.
میلوسیت یک سلول جوان از سری گرانولوسیت است که به‌طور معمول در مغز استخوان وجود دارد (در صورت ابتلا به بیماری‌هایی خاص در خون در گردش نیز یافت می‌شود). ساختار. گرانول‌های سیتوپلاسمی متعددی در اشکال بالغ‌تر میلوسیت‌ها وجود دارد. گرانول‌های نوتروفیل و ائوزینوفیل پراکسیداز—مثبت هستند، در حالی‌که گرانول‌های بازوفیل، مثبت نیستند. کروماتین هسته‌ای در این سلول‌ها بزرگ‌تر از آن چیزی است که در پرومیلوسیت‌ها مشاهده می‌شود، اما رنگ‌آمیزی نسبتاً ضعیفی دارد و غشای کاملاً مشخصی ندارد. هسته از نظر کانتور نسبتاً منظم است
مشخصی ندارد. هسته از نظر کانتور نسبتاً منظم است (تورفتگی ندارد) و به‌نظر می‌رسد که در زیر گرانول‌های سیتوپلاسمی متعدد «دفن» شده‌است. (اگر هسته فرورفته بود، احتمالاً متامیلوسیت خواهد بود) مراحل تکوینی. پرومیلوسیت --&gt; میلوسیت --&gt; متامیلوسیت.
فضا‌های سه‌گوش خم‌دار یا اسپندرال(انگلیسی: Spandrel) که در تاق‌ها و قوس‌ها بیشتر به نمایی سه‌گوشه بوده که گاه به نمودی دو‌تایی، بین و بالای یک قوس و یا یک چهار‌چوب راست‌گوشه«مستطیل» یافت می‌شود. جایگاه این فضا‌ها بین دو قوس نزدیک‌هم در دو تاق کناری یا از چهار گوشه‌های بین گردی محاط در یک چهار‌گوش است. که بیشتر با پاره‌ای نگاره‎‌ها آراسته می شوند. مانای واژه. در تاریخ مهرازی و هنر چهار یا پنج مانای پذیرفته شده و مشابه از واژه اسپندرال وجود دارد که بیشتر به فضای بین یک رشته خمیده و گوشه‌ای از یک راست‌گوشه
فضای بین یک رشته خمیده و گوشه‌ای از یک راست‌گوشه گفته می شود - مانند فضای بین منحنی یک تاق و یک قالب‌بندی گوشه‌ای، یا فضایی بر‌روی دیوار که با تاق‌های دنباله‌دار کنار هم دوره شده یا در فضای گوشه‌ای بین دو تاق گرفتار شده‌است، یا فضای بین انگاره‌ای گرد یا شلجمی در مرکز فرش با گوشه‌های راست‌گوشه‌ای آن، یا فضای بین رویه گردی ساعت و چهار‌گوش دوره کرده‌اش، و یا فضایی دیداری که زیر پله در میانه‌اش با زمین، گنجانده شده‌است. در ساختمانی که بیش از یک طبقه دارد، از اسپندرال برای نشان‌دادن فضای بین بالای پنجره در یک
برای نشان‌دادن فضای بین بالای پنجره در یک طبقه و آستانه زیرین پنجره در طبقه بالا نیز استفاده می‌شود. و معمولاً زمانی به‌کار می‌رود که در این فضا یک صفحه سنگ‌تراشی شده یا دیگر پاره آراستنی‌ها دیده شود، و یا اگر زمانی که فضای بین پنجره‌ها با شیشه‌های مات یا نیمه شفاف پر شده است، "شیشه اسپندرال" نامیده می‌شود. در ساخت‌وسازهای بتنی یا فولادی، تیر بیرونی‌ای که در یک طبقه از ستونی به ستون دیگر امتداد می‌یابد و معمولاً بار دیوار بیرونی را تحمل می‌کند، به‌عنوان "تیر اسپندرال" یا "تیر محیطی یا کوپله" شناخته می‌شود.
اسپندرال" یا "تیر محیطی یا کوپله" شناخته می‌شود. در آرایش‌های مهرازی، اسپندرال به پاره‌ها و آویزه‌های نگاره‌داری افقی که بر دهانه‌های درونی و بیرونی بین پایه‌ها جای می‌گیرند گفته می‌شود. آنها را می‌توان از چوب برش خورده، ساختار توپ و میله و کنده کاری‌‌های دوکی الگویی ساخت. اسپندرال‌های به‌کار رفته برای آرایش چوبی به نام اسپندرال های "شیرینی زنجفیلی" در معماری شناخته می‌شوند. اگر به‌ نمود قوسی از تاق باشند، به آن‌ها "اسپندرال قوسی زنجفیلی" می‌گویند. اسپندرال‌های روی دهانه‌ها و شیشه‌کاری‌ها عمودی طبق طبق،
روی دهانه‌ها و شیشه‌کاری‌ها عمودی طبق طبق، به‌ویژه در هنر گوتیک بیشتر با آرایش‌های فراوان و گوناگونی انگاشته‌شده‌اند. در کالج مگدالن آکسفورد می‌توان نمونه سوراخ‌کاری‌شده آن را دید. اسپندرال درها، در دوره تزئین گری گوتیک بیشتر دیده می‌شود، اما در سایر مهرازی‌ها به ندرت بخشی از ریخت در، را تشکیل می‌دهند و به نمایی افزونه بر‌روی در نمود می‌یابند . گنبدها. اسپندرال‌ها در سازه‌های گنبدی مهرازی رومی، مسجد‌ها و کلیسا‌ها نیز نمود‌کرده و در نمای گسترده‌ای پس از دوره قرون وسطی دیده می‌شوند. در جایی که گنبد نیاز به
قرون وسطی دیده می‌شوند. در جایی که گنبد نیاز به تکیه بر پایه‌ و چهارچوبی چهارگوش یا راست‌گوشه داشته و از سطح ستون‌های تکیه‌گاه بالا‌تر می‌رفته، اسپندرال‌های برجسته به نام «سه‌گوش زیر‍‌گندی»، وزن گنبد را در بر گرفته و روی ستون‌ها متمرکز می‌کردند.
گائیتانو دِن‌کورِ (۸ اکتبر ۱۷۵۱ – ۷ مارس ۱۸۱۶) یک محقق کلاسیک و باستان‌شناس ایتالیایی بود که در نزدیکی ناپل فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. او ارتباط خوبی با دیگر دانشمندان سراسر اروپا و ایتالیا داشت.گائیتانو در ناپل به دنیا آمد و در ناپل زیر نظر مارتورلی، سانتورو و کامپولونگو تحصیل کرد. در سن ۱۸ سالگی، او به تدریس زبان‌های کلاسیک در آکادمی نظامی در ناپل مشغول شد. او با دیگر دانشمندان سراسر اروپا و ایتالیا روابط خوبی داشت. او بیشتر به خاطر رساله‌هایش در مورد کاوش‌های پمپئی و هرکولانیوم شناخته می‌شود.
دزموند پاتریک کاستلو (; – ) زبان‌شناس، دیپلمات، سیاستمدار، استاد دانشگاه، و احتمالا جاسوس نیوزیلند بود. زندگی. دزموند پاتریک کاستلو در ۳۱ ژانویه ۱۹۱۲ زاده شد. پدرومادر وی اهل ایرلند بودند که نخست به استرالیا و سپس به نیوزیلند مهاجرت کردند. کاستلو از همان نوجوانی استعداد خوبی در زبان‌شناسی داشت. طوریکه پیش از هجده‌سالگی به دانشگاه کمبریج رفت و در رشته زبان‌های کلاسیک، یونانی و لاتین فارغ‌التحصیل شد. پس از آن در دانشگاه اکستر لندن به آموزش زبان‌های یونانی و لاتین پرداخت. کاستلو با زنی یهودی‌تبار مهاجر از
و لاتین پرداخت. کاستلو با زنی یهودی‌تبار مهاجر از روسیه ازدواج کرد که عضو حزب کمونیست بریتانیا بود. کاستلو نیز پس از ازدواج به آن حزب پیوست. آنها صاحب پنج فرزند شدند. به احتمال زیاد او نفر ششم گروه جاسوسی ۵ نفره «دوستان کمبریج» بود که از زمان جنگ جهانی دوم تا اوایل دهه ۱۹۵۰ برای شوروی جاسوسی می‌کردند. دولت شوروی آنها را در دوره تحصیل در دانشگاه کمبریج بکار گرفته بود. پس از افشای گروه، دو نفر از آنها در دهه ۱۹۵۰ و یک نفر دیگر در دهه ۱۹۶۰ به شوروی پناه بردند. دو نفر دیگر که در بریتانیا ماندند به گونه‌ای
دو نفر دیگر که در بریتانیا ماندند به گونه‌ای مصونیت قضایی گرفتند. کاستلو در زمستان ۱۹۳۷ با کشتی از بریتانیا به هند رفت تا پانصد پوند (۲۳۰۰۰ پوند ۲۰۲۳) پولی را که اعضای حزب کمونیست بریتانیا برای حزب کمونیست هند جمع کرده بودند به دست آنها برساند و چند روز بعد هم دوباره به انگلستان بازگشت. هیچ‌یک از همکاران و مدیر دانشگاه دکستر متوجه غیبت او نشدند. کاستلو با بلیت درجه سه سوار کشتی شده بود. اما خود را یواشکی به محوطه درجه یک می‌رساند. او در آنجا با نوجوانی هفده ساله آشنا می‌شود که محافظان زیادی داشته‌است. وقتی
ساله آشنا می‌شود که محافظان زیادی داشته‌است. وقتی کشتی که به هند می‌رسد کاستلو از دوستی با آن نوجوان استفاده می‌کند و از او درخواست می‌کند که چمدانش را از گمرک رد کند تا از دست مأموران امنیتی فرار کند. با آنکه گفته می‌شود آن نوجوان محمدرضا پهلوی بوده اما در فهرست نام مسافران هیچ نشانه‌ای از محمدرضا پهلوی در آن کشتی نبوده‌است. پیش از آغاز جنگ جهانی دوم کاستلو به دلیل فعالیت‌های سیاسی کمونیستی از دانشگاه اکستر اخراج شد. او با آغاز جنگ جهانی به ارتش نیوزیلند پیوست. در آنجا زبان ایتالیایی را به صورت خودآموز
پیوست. در آنجا زبان ایتالیایی را به صورت خودآموز فرا گرفت و تا حدی با زبان عربی آشناشد. به دلیل توانایی‌های زبانی کاستلو ارتش نیوزیلند از او در بازجویی از زندانیان استفاده کرد. به دلیل همکاری ارتش نیوزیلند و ارتش بریتانیا کاستلو دوستانی نزدیکی در ارتش بریتانیا پیدا کرد. پس جنگ کاستلو به استخدام وزارت خارجه نیوزیلند درآمد و برای کار به مسکو رفت. او در هنگام زندگی در مسکو آشنایی خود با زبان روسی را بیشتر کرد و به الکساندر گریبایدوف علاقه‌مند شد. این علاقه به حدی بود که در یکی از روزهای سپتامبر ۱۹۴۹ برای
به حدی بود که در یکی از روزهای سپتامبر ۱۹۴۹ برای زیارت قبر گریبایدوف با هواپیما به تفلیس رفت و نمایشنامه‌ای از او را به انگلیسی ترجمه کرد. علاقه او به گریبایدوف منجر به علاقه به فرهنگ ایران شد. برای همین به یادگیری زبان فارسی پرداخت. وزارت خارجه نیوزیلند که به جاسوسی کاستلو به نفع شوروی مظنون بود او را به پاریس منتقل کرد. او در پاریس کار چندانی برای انجام نداشت و برای همین بیشتر وقت خود را به یادگیری زبان فارسی گذراند او برای یادگیری بهتر فارسی یک معلم ایرانی به نام «فولادوند» را استخدام کرد که به نظر
ایرانی به نام «فولادوند» را استخدام کرد که به نظر می‌رسید محمدمهدی فولادوند باشد. کاستلو از طریق دوستی فولادوند با صادق هدایت آشنا شد و رمان "بوف کور" را ترجمه کرد. پایان ترجمه بوف کور با اخراج کاستلو از وزارت خارجه نیوزیلند و بیکار شدن همزمان شد. یک ناشر بریتانیایی ترجمه «بوف کور» کاستلو را پذیرفت. این پول به وضعیت مالی کاستلو کمک کرد. کاستلو پس از اخراج از وزارت خارجه، مدتی بیکار بود. اما به کمک یکی از دوستانش موفق در دانشگاه منچستر به ریاست گروه زبان روسی رسید و از ۱۹۵۵ تا مرگ در ۱۹۶۴ در آن سمت باقی
روسی رسید و از ۱۹۵۵ تا مرگ در ۱۹۶۴ در آن سمت باقی بود. جاسوسی. در سال‌های اخیر بعضی از اسناد قدیمی دولت‌های بریتانیا و نیوزیلند که از حالت محرمانه خارج شده‌اند نشان می‌دهند که کاستلو و همسرش به اسم بچه‌های درگذشته، برای جاسوسان کاگ‌ب مدارک شناسایی درست می‌کردند. آثار. نخستین مترجم "بوف کور" به زبان انگلیسی
نلا ایزورا مسی بیلی (Nellah Massey Bailey) (نام تولد: مسی) (Massey) (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۸۹۳ – درگذشتهٔ ۳۱ مارس ۱۹۵۶)، سیاستمدار و کتابدار اهل ایالات متحده بود. وی از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ میلادی بانوی اول میسیسیپی و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۶ میلادی محصل مالیات ایالت میسیسیپی بود. وی که عضو حزب دموکرات را داشت، نخستین زنی بود که در سطح ایالت برای یک پست عمومی انتخاب گردید. بیلی در برمینگم، آلاباما به دنیا آمد، از یک مدرسه کتابخانه در چاتاکوا، نیویورک فارغ گردیده و برای سی سال در کتابخانه عمومی در مریدیان، میسیسیپی کار کرد. وی در
عمومی در مریدیان، میسیسیپی کار کرد. وی در ۱۹۱۷ میلادی با فرماندار آینده توماس ال. بیلی ازدواج نمود. به عنوان بانوی اول میسیسیپی، وی ریاست کمیته مشترک استخدام میسیسیپی را بر عهده داشت، کمیته تبلیغی ایالتی که زنان را به خدمت در نیروهای مسلح ایالات متحده در جریان جنگ جهانی دوم تشویق می‌کرد. در ۱۹۴۷ میلادی، برای کسب کرسی محصل مالیات ایالت میسیسیپی وارد رقابت شد. وی در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها پیروز شده و در انتخابات سراسری هیچ رقیبی نداشت. وی در انتخابات‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ مجدداً به این سمت انتخاب گردید، اما
۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ مجدداً به این سمت انتخاب گردید، اما سه ماه قبل از پایان دوره خدمت خود بر اثر یک سری ایست قلبی درگذشت. اوایل زندگی و تحصیلات. نلا ایزورا مسی در ۲۰ ژوئن ۱۸۹۳ در برمینگم، آلاباما متولد شد. وی دختر چارلز کارتر مسی، مأمور آتش‌نشانی در اداره آتش‌نشانی برمینگم و جیسی ارین مسی (نام تولد: پوپ) بود. پس از اینکه پدر وی معاون اداره آتش‌نشانی مریدیان شد، وی در ۱۹۱۳ میلادی به مریدیان، میسیسیپی نقل مکان نمود. پس از فراغت از مدرسه عالی مریدیان، مسی از مدرسه کتابخانه در چاتاکوا، نیویورک فارغ‌التحصیل گردیده و پس
در چاتاکوا، نیویورک فارغ‌التحصیل گردیده و پس از آن یک دوره کارآموزی در امور کتابخانه را در برمینگم تکمیل کرد. حرفه کتابخانه، ازدواج و خانواده. در ۱۹۱۳ میلادی، مسی برای خدمت در یک سمت جدید به عنوان معاون کتابخانه‌دار در کتابخانه جدیدالتاسیس کارنگی، دوباره به مریدیان بازگشت. این کتابخانه یکی از دو کتابخانه برجسته در مریدیان بود که با کمک مالی انسان‌دوست اندرو کارنگی باز شده بود. وی در ۱۹۳۴ میلادی به سمت کتابخانه‌دار ارتقاء داده شده و تا ۱۹۴۳ میلادی، اندکی پیش از نقل مکان به جکسون، در این سمت باقی ماند. وی در
از نقل مکان به جکسون، در این سمت باقی ماند. وی در ۱۹۳۶ میلادی به عنوان معاون انجمن کتابخانه میسیسیپی انتخاب گردیده و در ۱۹۴۲ میلادی از سوی رئیس انجمن کتابخانه آمریکا، چارلز هاروی براون، به عنوان دستیار رابط کتابخانه‌دار در ناحیه چهارم (4th Corps Area) گماشته شد. در جریان این مدت، مسی در سازمان‌های خدمات زنان نیز فعالیت داشت. وی در ۱۹۳۲ میلادی به عنوان رئیس باشگاه پیلوت مریدیان انتخاب گردید که شعبه محلی پایلوت بین‌الملل بوده و سازمانی شبیه روتاری بین‌الملل بود. وی از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ میلادی رئیس پایلوت
بود. وی از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ میلادی رئیس پایلوت بین‌الملل بود. وی همچنین یکی از اعضای بنیانگذار باشگاه‌های زنان حرفه‌ای و بازرگان در میسیسیپی، عضو سازمان دلتا کاپا گاما و همچنین سازمان دختران انقلاب آمریکا در شعبه پوشتاهاما بود. وی برای هشت سال ریاست سازمان مارش آو دایمز در شهرستان لادودردیل را برعهده داشت. وی زمانی که به عنوان معاون کتابخانه‌دار در کتابخانه عمومی مریدیان خدمت می‌کرد با توماس لاوری بریلی که در آن زمان وکیل مدافع بود و در کمیته ژوری یک مسابقه واژه محلی قضاوت می‌کرد، آشنا شد. مسی کتابخانه را برای
محلی قضاوت می‌کرد، آشنا شد. مسی کتابخانه را برای چندین ساعت پس از پایان ساعات کاری رسمی باز نگه‌می‌داشت تا اعضای کمیته بتوانند از دانشنامه‌ها و واژه‌نامه‌ها استفاده نمایند. توماس، پس از اینکه سایر اعضا کتابخانه را ترک می‌نمودند، همه روزه برای مدتی بیشتری در کتابخانه می‌ماند تا به فرایند بسته کردن ساختمان کتابخانه به مسی کمک کند؛ آنها در نهایت به گذاشتن قرار ملاقات آغاز نموده و در ۲۲ اوت ۱۹۱۷ باهم ازدواج کردند. آنها یک پسر بنام هارولت میلبی بیلی (متولد ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳) که در دو ماهگی به فرزندی گرفته شده بود و
تا ۱۹۲۳) که در دو ماهگی به فرزندی گرفته شده بود و یک دختر بنام نلا پوپ بیلی (متولد ۱۹۲۵ یا ۱۹۲۶ میلادی) داشتند. در ۱۹۳۵ میلادی، خودروی خانواده آنها دو بار در بزرگراه ۱۵ میسیسیپی واژگون شد که باعث شکستگی دو دنده و کبود شدن سایر اعضای بدن بیلی گردید. بانوی اولی میسیسیپی (۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ میلادی). خانواده بیلی در ۹ ژانویه ۱۹۴۴ به عمارت فرماندار میسیسیپی نقل مکان نموده و پس از اینکه توماس بیلی رسماً در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۴ کار خود را به عنوان فرماندار آغاز کرد، نلا مسی بیلی بانوی نخست میسیسیپی شد. وی تا زمانی که