payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نام دانشمند کامپیوتر ادگار کاد Edgar F. Codd) است که به «مشارکت‌های نوآورانه و بسیار مهم و با ارزش پایدار در توسعه، درک یا استفاده از سیستم‌های پایگاه داده» اعطا می‌شود. علاوه بر این، سیگمد جایزه بهترین مقاله را جهت شناسایی مقاله با بالاترین کیفیت در هر کنفرانس، و جایزه پایان‌نامه جیم گری را به بهترین پایان‌نامه دکترا در مدیریت داده ارائه می‌کند.
کامیل واسکز (؛ زادهٔ ) یک وکیل آمریکایی است که بیشتر به خاطر وکالت بازیگر جانی دپ در پرونده افترای او در برابر همسر سابقش امبر هرد شناخته شده‌است. اوایل زندگی. واسکز در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا از پدر و مادری کوبایی و کلمبیایی، لئونل واسکز و ماریا ماریلیا پوئنتس به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۲۰۰۶ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۰، او دکترای حقوقی خود را از دانشکده حقوق جنوب غربی در لس آنجلس، کالیفرنیا اخذ کرد. حرفه. حرفه حقوقی واسکز بر روی دعوی و داوری به ویژه روی شاکیان دعاوی
بر روی دعوی و داوری به ویژه روی شاکیان دعاوی افترا متمرکز شده‌است. او از سال ۲۰۲۲ به عنوان یک دستیار در دفتر کالیفرنیای جنوبی شرکت براون رودنیک فعالیت می‌کند. واسکز وکالت جانی دپ را در پرونده‌هایی علیه وکیل و مدیر تجاری سابقش و سپس در دعوای افترا علیه همسر سابقش، امبر هرد، بر عهده داشت. او به خاطر محاکمهٔ "دپ در برابر هرد" مورد توجه قرار گرفت. این محاکمه که به صورت زنده پخش شد، بینندگان گسترده‌ای را در سراسر جهان دریافت کرد. در نتیجه، گوگل ترندز به افزایش قابل توجهی در جستجوهای نام او اشاره کرد، و هشتگ نام
توجهی در جستجوهای نام او اشاره کرد، و هشتگ نام او بیش از ۹۸۰ میلیون لایک در پلتفرم اشتراک‌گذاری ویدیو تیک‌تاک دریافت کرد. واسکز و بنجامین چو، شرکای براون رادنیک، قرار است شهادت‌ها و مصاحبه‌هایی را برای دنباله‌ای از فیلم مستند ۲۰۲۱ از برادران وارنر دیسکاوری با عنوان "جانی در برای امبر" ارائه دهند.
ویکتور ایوانوویچ بلنکو ،( متولد ۱۵ فوریهٔ ۱۹۴۷- مرگ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳) یک مهندس هوافضای آمریکایی و خلبان روس‌تبار پیشین شوروی بود که هنگام پرواز با یک فروند جت رهگیر میگ-۲۵ (نام‌گذاری ناتو: "Foxbat") به جهان غرب فرار کرد و در فرودگاه هاکوداته ژاپن فرود آمد. جرج اچ. دابلیو. بوش، مدیر سازمان اطلاعات مرکزی (سیا) در آن زمان، فرصت بررسی این هواپیما را یک "نفوذ اطلاعاتی" برای غرب خواند. بلنکو بعدها در ایالات متحده، مهندس هوافضا شد. زندگی و فرار. بلنکو در نالچیک، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی، در یک خانوادهٔ
فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی، در یک خانوادهٔ روس متولد شد. (در گذرنامهٔ او قومیت او، روس ذکر شده‌است). ستوان بلنکو خلبان نیروهای دفاع هوایی شوروی مستقر در چوگویوکا، سرزمین پریمورسکی بود. در ۶ سپتامبر ۱۹۷۶، او فرار کرد و جت جنگنده میگ-۲۵ خود را به فرودگاه هاکوداته، هوکایدو ژاپن پرواز داد. این نخستین بار بود که اطلاعات نظامی غرب توانست از نزدیک، میگ-۲۵ و ویژگی‌های آن را بررسی کند و اسرار و شگفتی‌های بسیاری را فاش کرد. فرار او خسارت قابل‌توجهی به نیروی هوایی شوروی وارد کرد. جرالد فورد رئیس‌جمهور ایالات
شوروی وارد کرد. جرالد فورد رئیس‌جمهور ایالات متحده به بلنکو حق پناهندگی داد و یک صندوق امانی برای او ایجاد شد که زندگی بسیار راحتی را در سال‌های بعد برای او به ارمغان آورد. دولت ایالات متحده، چند سال پس از آن، وی را به‌عنوان مشاور، استخدام کرد. بلنکو با خود کتابچهٔ راهنمای خلبان میگ-۲۵ را آورده بود و انتظار داشت این کتابچه خلبانان آمریکایی را در ارزیابی و آزمایش هواپیما کمک کند. بلنکو تنها خلبانی نبود که به این شکل از اتحاد جماهیر شوروی فرار کرد و همچنین نخستین خلبانی نبود که از یکی از کشورهای بلوک شرق
نخستین خلبانی نبود که از یکی از کشورهای بلوک شرق فرار کرد. او احتمالاً از سیاست دولت ایالات متحده در اعطای جوایز نقدی بزرگ به خلبانان فراری کشورهای کمونیستی آگاه بوده‌است . در ماه مارس و مه ۱۹۵۳، دو خلبان نیروی هوایی لهستان با جنگندهٔ میگ-۱۵ به دانمارک پرواز کردند. بعداً در سال ۱۹۵۳، خلبان اهل کره شمالی، نو کوم سوک، میگ-۱۵ خود را به پایگاه هوایی ایالات متحده در کره جنوبی پرواز داد. آن میگ اکنون در مجموعهٔ دائمی موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده است. سال‌ها بعد، خلبان اهل شوروی، الکساندر زویف در ۲۰ مه ۱۹۸۹
بعد، خلبان اهل شوروی، الکساندر زویف در ۲۰ مه ۱۹۸۹ با میگ-۲۹ خود به ترابزون ترکیه رفت. آن میگ-۲۹ به‌سرعت به شوروی بازگردانده شد. پیامدها. ورود یک میگ-۲۵ به ژاپن برای برنامه‌ریزان نظامی غربی یک هدیهٔ بادآورده بود. دولت ژاپن در ابتدا فقط به ایالات متحده اجازه داد که هواپیما را بررسی کند و آزمایش‌های زمینی رادار و موتورها را انجام دهد، اما متعاقباً از ایالات متحده دعوت کرد تا هواپیما را به‌طور گسترده مورد بررسی قرار دهد. این هواپیما در ۲۵ سپتامبر توسط یک هواپیمای باری سی-۵ گالکسی نیروی هوایی ایالات متحده از
باری سی-۵ گالکسی نیروی هوایی ایالات متحده از هاکوداته به پایگاه هوایی هیاکوری منتقل شد و در این زمان بود که کارشناسان، تشخیص داده بودند که هواپیما یک رهگیر است نه یک جنگنده بمب‌افکن. دولت ژاپن در ۲ اکتبر ۱۹۷۶ طرحی را برای بازگرداندن هواپیما، از بندر هیتاچی ارائه کرد و ۴۰٬۰۰۰ دلار آمریکا برای خدمات حمل و نقل و آسیب به فرودگاه هاکوداته از شوروی مطالبه کرد. این هواپیما در ۱۱ نوامبر ۱۹۷۶ از هیاکوری به بندر هیتاچی منتقل شد. این محموله در ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶ از ژاپن به‌سوی روسیه حرکت کرد و حدود سه روز بعد به
ژاپن به‌سوی روسیه حرکت کرد و حدود سه روز بعد به ولادی‌وستوک رسید. یک دیپلمات ارشد، مواضع شوروی را «در کل این ماجرا مبهم» توصیف کرد. زندگی پس از فرار در ایالات متحده. در سال ۱۹۸۰، کنگرهٔ ایالات متحده قانون S. 2961 را تصویب کرد و به بلنکو اجازهٔ شهروندی داد. این قانون توسط رئیس‌جمهور جیمی کارتر در ۱۴ اکتبر ۱۹۸۰ با عنوان قانون خصوصی ۹۶–۶۲ امضا شد. پس از فرار، بلنکو در سال ۱۹۸۰ زندگی‌نامه‌ای با نام "خلبان میگ: فرار نهایی ستوان بلنکو" را به همراه جان بارون نویسندهٔ "ریدرز دایجست" نوشت. بلنکو در حالی که در
نویسندهٔ "ریدرز دایجست" نوشت. بلنکو در حالی که در ایالات متحده زندگی می‌کرد با یک معلم موسیقی از داکوتای شمالی به‌نام کورال ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام‌های تام و پل شد. او بعداً طلاق گرفت. او همچنین از ازدواج اول خود یک پسر دارد. بلنکو هرگز همسر روسی خود را طلاق نداده‌است. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، او در سال ۱۹۹۵ برای تجارت، از مسکو بازدید کرد. مصاحبه در امریکا. بلنکو تقریباً هرگز در مصاحبه‌ها ظاهر نمی‌شود. با این‌حال، او در یک مصاحبهٔ کوتاه و غیررسمی در سال ۲۰۰۰ در پاسخ به سؤالات، گفت که در
غیررسمی در سال ۲۰۰۰ در پاسخ به سؤالات، گفت که در ایالات متحده، خوشحال است. او گفت "آمریکایی ها نسبت به نظر دیگران تحمل دارند. ولی در برخی فرهنگ ها ، اگر نظرات جریان اصلی را قبول نکنید ، شما از بین می روید یا ممکن است ناپدید شوید. در اینجا ما افرادی داریم که درختان را در دوست دارند ، و افرادی که می خواهند آنها را قطع کنند - ولی آنها در کنار هم زندگی می کنند! " . اتحاد جماهیر شوروی مکرراً داستان‌های دروغینی دربارهٔ کشته شدن بلنکو در یک تصادف رانندگی، بازگشت به روسیه، دستگیری و اعدام یا محاکمهٔ او، منتشر کرد.
ISO 216 یک استاندارد بین‌المللی برای اندازه کاغذ است که در سراسر جهان به جز آمریکای شمالی و بخش‌هایی از آمریکای لاتین استفاده می‌شود. این استاندارد مجموعه‌ای از اندازه‌های کاغذ "A", "B" و "C" را تعریف می‌کند، من جمله A4، که رایج‌ترین اندازه کاغذ موجود در سراسر جهان است. دو استاندارد تکمیلی، و ISO 269، اندازه‌های کاغذ مرتبط را تعریف می‌کنند. سری ISO 269 " C " معمولاً در کنار اندازه‌های A و B بیان می‌شود. همه اندازه‌های کاغذ ISO 216، ISO 217 و ISO 269 (به جز برخی از پاکت‌ها) دارای نسبت تصویر یکسان و برابربا
برخی از پاکت‌ها) دارای نسبت تصویر یکسان و برابربا هستند که تا دقت میلی‌متر گرد شده‌اند. این نسبت دارای خاصیت منحصر به فردی است به طوری که در صورت برش یا تا زدن به نصف از طول، برگه‌های نصف شده نیز دارای نسبت ابعاد مشابه قبل هستند. هر اندازه کاغذ ISO، نصف مساحت اندازه کاغذ یک شماره بزرگتر از خود در همان سری است. تاریخچه. قدیمی‌ترین و شناخته شده‌ترین مورد در اشاره به مزایای استفاده از اندازه کاغذ بر اساس نسبت ابعاد ، نامه ای است که در ۲۵ اکتبر ۱۷۸۶ توسط دانشمند آلمانی جرج کریستف لیختنبرگ به نوشته شده‌است.
آلمانی جرج کریستف لیختنبرگ به نوشته شده‌است. فرمت‌هایی که به اندازه کاغذهای ایزو A2، A3، B3، B4 و B5 تبدیل شدند در فرانسه توسعه داده شده‌اند. این ابعاد در قانون ۱۷۹۸ که در رابطه با مالیات بر نشریات بود آورده شده بودند و مالیات بر اساس اندازه صفحات تعیین شده بود. تلاش‌های ابتدایی در این زمینه با حضور «قانون مُهر» در ابتدای سده ۱۹ شروع شده بود. حدوداً صد سال بعد در ۱۹۱۱ تلاش‌هایی برای ایجاد یک سیستم قالب‌های کاغذ استاندارد بر مبنای روش‌های علمی توسط انجمن و به پیشنهاد ویلهلم اوستوالد، به عنوان جایگزینی برای
پیشنهاد ویلهلم اوستوالد، به عنوان جایگزینی برای انواع قالب‌های کاغذی گسترده صورت گرفته بود. هدف این تلاش ارزان‌تر و کارآمدتر کردن چاپ کاغذی، تولید و ذخیره‌سازی اسناد بود که به عنوان یک "" (به آلمانی Weltformat) برای اندازه‌های کاغذ بر اساس نسبت ۱: بنا نهاده شده بود. این پیشنهاد اشاراتی داشت به استدلال ارائه شده توسط نامه ۱۷۸۶ لیختنبرگ، و پیوند دادن آن به سیستم متریک و استفاده از ۱ سانتی‌متر به عنوان عرض قالب پایه. دبلیو پورستمن (به آلمانی W. Porstmann) در مقاله‌ای طولانی که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد، استدلال
مقاله‌ای طولانی که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد، استدلال کرد که طول کاغذ نمی‌تواند پایه محکمی برای سیستم اندازه‌های کاغذ که بر روی سطوح (اشاره به میزهای اداری دارد) استفاده می‌شود باشد، بلکه باید مبنا را مساحت در نظر گرفت. بدین وسیله قالب کاغذها با استفاده از دو فرمول "x"/"y" = ۱:√۲ و "x"×"y" = ۱ تعریف شدند و با به کار بردن واحد اندازه‌گیری متر مربع، به سیستم متریک پیوند داده شدند. پورستمن این استدلال را نیز اضافه کرد که قالب "جعبه های" کاغذی، مانند پاکت نامه، باید ۱۰ درصد بزرگتر از قالب کاغذ باشد. در سال ۱۹۲۱، پس
۱۰ درصد بزرگتر از قالب کاغذ باشد. در سال ۱۹۲۱، پس از یک بحث طولانی و مداخله ای دیگر توسط دبلیو پورستمن، "کمیته استانداردهای صنعت آلمان" یا NADI (به آلمانی "Normenausschuß der deutschen Industrie") که امروز به مؤسسه استاندارد آلمان یا DIN شناخته می‌شود، استاندارد آلمانی "DI Norm 476" شامل مشخصات اصولی ۴ سری از قالب‌های کاغذی با نسبت ۱: را منتشر کرد. در این استاندارد سری A به عنوان فرمت ترجیحی و پایه ای برای سری‌های دیگر تعریف شده‌است. همه اندازه‌ها تا میلی‌متر گرد می‌شوند. A0 با احتساب خطای گرد کردن دارای
گرد می‌شوند. A0 با احتساب خطای گرد کردن دارای مساحت ۱ متر مربع، دارای عرض ۸۴۱ میلی‌متر و ارتفاع ۱۱۸۹ میلی‌متر است؛ بنابراین مساحت واقعی کاغذ برابر ۰٫۹۹۹۹۴۹ مترمربع خواهد بود. A4 به عنوان اندازه کاغذ استاندارد برای مکاتبات تجاری، اداری و دولتی و A6 برای کارت پستال توصیه می‌شود. سری B بر اساس اندازه B0 با عرض ۱ متر، اندازه C0 دارای ۹۱۷ میلی‌متر × ۱۲۹۷ میلی‌متر و D0 دارای اندازه۷۷۱ میلی‌متر × ۱۰۹۰ میلی‌متر هستند. سری C پایه قالب‌های پاکت نامه است. این کار استانداردسازی آلمانی با مشارکت کشورهای دیگر همراه شد و
آلمانی با مشارکت کشورهای دیگر همراه شد و مفهوم قالب کاغذی منتشر شده DIN سریعاً به عنوان یک استاندارد ملی در بسیاری از کشورهای دیگر معرفی شد، مثالاً، بلژیک (۱۹۲۴)، هلند (۱۹۲۵)، نروژ (۱۹۲۶)، سوئیس (۱۹۲۹)، سوئد (۱۹۳۰)، اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۳۴)، مجارستان (۱۹۳۸)، ایتالیا (۱۹۳۹)، فنلاند (۱۹۴۲)، اروگوئه (۱۹۴۲)، آرژانتین (۱۹۴۳)، برزیل (۱۹۴۳)، اسپانیا (۱۹۴۷) اتریش (۱۹۴۸)، رومانی (۱۹۴۹)، ژاپن (۱۹۵۱)، دانمارک (۱۹۵۳)، چکسلواکی (۱۹۵۳)، اسرائیل (۱۹۵۴)، پرتغال (۱۹۵۴)، یوگسلاوی (۱۹۵۶)، هند (۱۹۵۷)، لهستان (۱۹۵۷) بریتانیا
(۱۹۵۶)، هند (۱۹۵۷)، لهستان (۱۹۵۷) بریتانیا (۱۹۵۹)، ونزوئلا (۱۹۶۲)، نیوزیلند (۱۹۶۳)، ایسلند (۱۹۶۴)، مکزیک (۱۹۶۵)، آفریقای جنوبی (۱۹۶۶)، فرانسه (۱۹۶۷)، پرو (۱۹۶۷)، ترکیه (۱۹۶۷)، شیلی (۱۹۶۸)، یونان (۱۹۷۰)، زیمبابوه (۱۹۷۰)، سنگاپور (۱۹۷۰)، بنگلادش (۱۹۷۲)، تایلند (۱۹۷۳)، باربادوس (۱۹۷۳)، استرالیا (۱۹۷۴)، اکوادور (۱۹۷۴)، کلمبیا (۱۹۷۵) و کویت (۱۹۷۵). نهایتاً در سال ۱۹۷۵ هم به یک استاندارد بین‌المللی (ایزو ۲۱۶) و هم به فرمت سند رسمی سازمان ملل تبدیل شد و امروزه تقریباً در همه کشورهای جهان به استثنای ایالات متحده
در همه کشورهای جهان به استثنای ایالات متحده آمریکا، کانادا، مکزیک، پرو، کلمبیا، و جمهوری دومینیکن استفاده می‌شود. در سال ۱۹۷۷، یک تولیدکننده بزرگ خودرو آلمانی مطالعه ای بر روی قالب‌های کاغذی یافت شده در نامه‌های دریافتی خود انجام داد و به این نتیجه رسید که از ۱۴۸ کشور مورد بررسی، ۸۸ کشور از فرمت‌های سری A استفاده می‌کردند. مزایا. مزیت اصلی این سیستم مقیاس‌پذیری آن است. کاغذ مستطیلی با نسبت ابعاد این ویژگی منحصر به فرد را دارد که وقتی در راستای طولی از وسط بریده یا تا شود، هر نیمه دارای نسبت تصویر مانند کل
یا تا شود، هر نیمه دارای نسبت تصویر مانند کل ورق قبل از تقسیم شدن است. به همین ترتیب، اگر کسی ضلع بلندتر دو ورق کاغذ هم اندازه با نسبت ابعاد را در کنار هم بگذارد، مستطیل بزرگتری با نسبت ابعاد تشکیل می‌دهد و به مساحت دو برابر هر کدام از ورق‌های قبلی می‌رسد. سیستم ایزوی اندازه کاغذ، از خاصیت نسبت ابعاد استفاده می‌کند. در هر سری از اندازه‌ها (مثلاً سری A)، بزرگ‌ترین اندازه با ۰ شماره گذاری می‌شود (مثلاً A0) و اندازه‌های متوالی بعدی (مثلاً A1، A2 و غیره) نصف مساحت اندازه قبل از خود را دارد. اندازه جدید تا دقت
اندازه قبل از خود را دارد. اندازه جدید تا دقت میلی‌متر گرد شده‌است. یک بروشور تا شده را می‌توان با استفاده از یک برگه با اندازه بزرگتر از آن تهیه کرد (به عنوان مثال، یک برگه A4 از وسط تا می‌شود تا بروشور با صفحات A5 ساخته شود. یک دستگاه فتوکپی یا چاپگر اداری را می‌توان برای کاهش صفحه از A4 به A5 یا بزرگنمایی صفحه از A4 به A3 طراحی کرد. به‌طور مشابه، دو ورق A4 را می‌توان کوچک کرد تا در یک صفحه A4 بدون کاغذ خالی اضافی قرار گیرد. با این سیستم محاسبه وزن کاغذ نیز ساده می‌شود. بر اساس ایزو ۵۳۶، گرماژ کاغذ به
نیز ساده می‌شود. بر اساس ایزو ۵۳۶، گرماژ کاغذ به عنوان جرم ورق بر حسب گرم (g) در هر مساحت بر حسب متر مربع تعریف می‌شود (که نماد واحد g/m2 است؛ اختصار غیر استاندارد "gsm" نیز استفاده می‌شود). می‌توان گرماژ اندازه‌های دیگر را با تقسیم حسابی به دست آورد. یک ورق استاندارد A4 از کاغذ با وزن ۵ گرم ساخته شده، زیرا یک کاغذ A0 است. ایزو ۲۱۶ و استانداردهای مربوط به آن برای اولین بار بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۹۵ منتشر شد: خواص. یک سری. کاغذ در قالب سری A دارای نسبت ابعاد (≈ ۱٫۴۱۴، وقتی گرد شود) دارد. A0 به گونه ای تعریف
(≈ ۱٫۴۱۴، وقتی گرد شود) دارد. A0 به گونه ای تعریف می‌شود که قبل از گرد کردن به دقت میلی‌متر، مساحت آن ۱ مترمربع باشد. اندازه‌های متوالی کاغذ در این سری (A1، A2، A3، و غیره) با نصف کردن مساحت اندازه کاغذ قبلی و گرد کردن به سمت پایین تعریف می‌شوند، به طوری که طول ضلع بلند کاغذ با طول ضلع کوتاه برابر است؛ بنابراین، اندازه بعدی تقریباً نیمی از اندازه قبلی است؛ بنابراین، یک صفحه A1 می‌تواند دقیقاً و تنها دو صفحه A2 را در خود جای دهد. پرکاربردترین این سری سایز A4 است که می‌باشد و بنابراین مساحت آن دقیقاً . برای
است که می‌باشد و بنابراین مساحت آن دقیقاً . برای مقایسه، اندازه قالب کاغذ نامه که معمولاً در آمریکای شمالی استفاده می‌شود () حدود یا پهن‌تر و یا کوتاه‌تر از A4 است. و همچنین اندازه کاغذ A5 نصف A4 است، یعنی × ( × ). منطق هندسی برای استفاده از جذر ۲ این است که نسبت ابعاد هر مستطیل جدید را پس از برش یا تا کردن یک ورق سری A به نصف، از وسط ضلع بزرگتر، حفظ کنیم. یک مستطیل با ضلع بلندتر، "x" و ضلع کوتاهتر، "y"، با اطمینان از نسبت ابعاد آن،، مانند مستطیل به اندازه نصف آن خواهد بود،، که به این معنی است سری B. سری B
آن خواهد بود،، که به این معنی است سری B. سری B در استاندارد به این صورت تعریف شده‌است: «یک سری فرعی از اندازه‌ها با قرار دادن میانگین‌های هندسی بین اندازه‌های مجاور سری A به ترتیب به دست می‌آید.» استفاده از میانگین هندسی باعث می‌شود هر مرحله در اندازه‌های: B0، A0، B1، A1، B2 … با همان فاکتور کوچکتر از مرحله قبلی باشد. مانند سری A، طول‌های سری B دارای نسبت هستند، و تا کردن یکی از وسط (و گرد کردن آن تا دقت میلی‌متر) قالب بعدی را در سری به دست می‌دهد. ضلع کوتاهتر B0 دقیقاً ۱ متر است. همچنین یک سری B ژاپنی
B0 دقیقاً ۱ متر است. همچنین یک سری B ژاپنی ناسازگار وجود دارد که نام دارد و ۱٫۵ برابر مساحت سری JIS A مربوط (که با سری ایزو A یکسان است) تعریف می‌شود. بنابراین، طول کاغذهای سری B JIS، تقریباً ≈ ۱٫۲۲ برابر طول کاغذهای سری A است. در مقایسه، طول کاغذهای سری B ایزو تقریباً ≈ ۱٫۱۹ برابر طول کاغذهای سری A است. سری C. فرمت‌های سری C میانگین هندسی بین فرمت‌های سری B و سری A با همان شماره بندی هستند (به عنوان مثال، C2 میانگین هندسی بین B2 و A2 است). نسبت عرض به ارتفاع مانند سری A و B است. فرمت‌های سری C عمدتاً برای
مانند سری A و B است. فرمت‌های سری C عمدتاً برای پاکت نامه استفاده می‌شود. یک صفحه A4 باز شده در پاکت C4 قرار می‌گیرد. پاکت‌های سری C از همان اصل نسبت صفحات سری A پیروی می‌کنند. به عنوان مثال، اگر یک صفحه A4 از وسط تا شود به طوری که اندازه آن A5 باشد، در پاکت C5 (که به اندازه یک پاکت C4 از وسط تا شده‌است) قرار می‌گیرد؛ بنابراین طول کاغذهای سری ایزو C تقریباً ≈ ۱٫۰۹ برابر کاغذهای سری A است. کاغذهای A, B، و C به عنوان بخشی از یک تصاعد هندسی، با نسبت طول اضلاع متوالی هستند. اگرچه هیچ اندازه ای بین B"n" و
متوالی هستند. اگرچه هیچ اندازه ای بین B"n" و "وجود" ندارد: A4، C4، B4، "D4"، A3، … ; یک سری خاص D در توسعه سوئدی سیستم وجود دارد. دقت‌ها. تلورانس‌های مشخص شده در استاندارد عبارتند از: این مشخصات به مقایسه بین سری‌های A, B و C مربوط می‌شود. کاربرد. فرمت‌های ایزو ۲۱۶ بر اساس نسبت 1: سازماندهی شده‌اند. دو ورق در کنار هم با هم نسبت یکسانی دارند. به عنوان مثال، در مقیاس بندی در زمان فتوکپی، دو برگه A4 کوچک شده به اندازه A5 دقیقاً روی یک برگه A4 و یک صفحه A4 در اندازه بزرگ‌نمایی شده روی یک صفحه A3 قرار می‌گیرد.
بزرگ‌نمایی شده روی یک صفحه A3 قرار می‌گیرد. در همه موارد، نه اسراف وجود دارد و نه کسری. کشورهای اصلی که به‌طور کلی از اندازه کاغذ ایزو استفاده نمی‌کنند، ایالات متحده و کانادا هستند که از اندازه کاغذ آمریکای شمالی استفاده می‌کنند. اگرچه آنها رسماً فرمت کاغذ ایزو ۲۱۶ را نیز پذیرفته‌اند، مکزیک، پاناما، پرو، کلمبیا، فیلیپین و شیلی نیز از اندازه کاغذهای آمریکایی استفاده می‌کنند. ورق‌های مستطیل شکل با نسبت 1: در تا کردن کاغذ محبوب هستند، مانند ، از این جهت گاهی اوقات آنها را "مستطیل‌های A4" یا "مستطیل‌های نقره
اوقات آنها را "مستطیل‌های A4" یا "مستطیل‌های نقره ای" می‌نامند. در کاربردهای دیگر، اصطلاح «مستطیل نقره» می‌تواند به مستطیلی به نسبت 1:(1+) اشاره کند که به معروف است. انطباق با ضخامت قلم فنی. یک مکمل مهم برای اندازه‌های کاغذ ISO، به ویژه سری A، ضخامت خطوط ترسیم فنی مشخص شده در است. به عنوان مثال، خط نوع A ("پیوسته - ضخیم"، که برای "خطوط قابل مشاهده" استفاده می‌شود) دارای ضخامت استاندارد ۰٫۷ میلی‌متر است بر روی یک ورق با اندازه A0، و برابر ۰٫۵ میلی‌متر روی یک ورق A1 و ۰٫۳۵ میلی‌متر در A2، A3، یا A4. عرض
یک ورق A1 و ۰٫۳۵ میلی‌متر در A2، A3، یا A4. عرض قلم‌های فنی ۰٫۱۳، ۰٫۱۸، ۰٫۲۵، ۰٫۳۵، ۰٫۵، ۰٫۷، ۱٫۰، ۱٫۴۰، و ۲٫۰ میلی‌متر، در مشخص شده‌است. به هر اندازه، کدهای رنگی اختصاص داده می‌شود تا تشخیص آسان توسط پیش نویس تسهیل شود. این اندازه‌ها مجدداً با ضریب افزایش می‌یابند، به طوری که قلم‌های خاص را می‌توان بر روی اندازه‌های خاص کاغذ استفاده کرد، و سپس اندازه کوچکتر یا بزرگ‌تر بعدی را می‌توان به ترتیب پس از کوچک یا بزرگ‌تر کردن برای ادامه طراحی استفاده کرد. استاندارد قبلی که ایزو ۹۱۷۵–۱ بر اساس آن ساخته شده‌است،
قبلی که ایزو ۹۱۷۵–۱ بر اساس آن ساخته شده‌است، برای شناسایی آسان قلم‌ها و الگوهای سازگار با استاندارد عبارت و نماد را تعریف و مشخص کرده که با نام میکرونرم () شناخته می‌شود و ممکن است هنوز در برخی از تجهیزات فنی پیش نویس یافت شود.
کاترین لادروپ-دوفور (زادهٔ ۲ ژانویه ۱۹۹۲ میلادی) یک سوارکار زن درساژ اهل کشور دانمارک است. وی به نمایندگی از دانمارک در مسابقات سوارکاری المپیک ۲۰۱۶ ریو شرکت کرد و به مقام ۱۳ام انفرادی و ۶ام تیمی رسید او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو در ردهٔ ۴ام هر دو بخش درساژ تیمی و انفرادی به کار خود پایان داد. حرفهٔ ورزشی. دوفور سوارکاری را از سن ۵ سالگی آغاز کرد و در ۱۲ سالگی به تیم ملی سوارکاری پونی دانمارک پیوست. او چندین مدال و عنوان قهرمانی را دربخش سوارکاری نوجوانان و جوانان اروپا و دانمارک بدست
سوارکاری نوجوانان و جوانان اروپا و دانمارک بدست آورد.کاترین دوفور به مدت یک سال تحصیلات خود را در رشتهٔ مدیریت اوقات فراغت و مدیریت ورزشی در دانشگاه ابسالون انجام داده‌است. علایق تجاری. دوفور در طول تحصیل خود شروع به تأسیس شرکت خود با نام کاترین درساژ کرد که در آن به آموزش سوارکاران جوان و تربیت اسبها می‌پردازد. او همچنین ویدیوهای آموزشییی را نیز برای پلتفرمی به نام کاترین استریم تهیه می‌کند. کاترین دوفور سفیر برند دانمارکی کیف آداکس است و با چندین برند دیگر از جمله شرکت ترول، کاوالریا توسکانا و اینداگزم
از جمله شرکت ترول، کاوالریا توسکانا و اینداگزم همکاری می‌کند. زندگی شخصی. کاترین دوفور به صورت عمومی و آشکارا یک لزبین است و با راسمین لادروپ دختر فوببالیست پیشین دانمارک برایان لادروپ ازدواج کرده‌است. آنها در شهرک سوارکاری در فردنسبورگ و در شمال کپنهاگ زندگی می‌کردند.
عملیات دیده‌بان جنوبی یک عملیات نظامی هوامحور بود که توسط وزارت دفاع ایالات متحده از تابستان ۱۹۹۲ تا بهار ۲۰۰۳ انجام شد. نیروی عملیات مشترک فرماندهی مرکزی ایالات متحده در جنوب غربی آسیا (JTF-SWA) مأموریت نظارت و کنترل حریم هوایی مناطق جنوبی مدار ۳۲ درجه شمالی در جنوب عراق را در دورهٔ پس از پایان جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ تا تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ بر عهده داشت.
کنسرتو ویولن در می ماژور () شمارهٔ ۱۰۴۲، یک کنسرتو با سه موومان اثر یوهان سباستیان باخ است که در سبک و سیاق کنسرتوهای ونیزی ایتالیایی ساخته شده، اما هر موومان چند «مشخصهٔ غیرایتالیایی» نامعمول دارد. این کنسرتو برای ویولن و سازهای زهی و با فیگور باس نوشته شده‌است و دارای ۳ موومان است: در حالی که دو پارتیتور برای این کنسرتو از قرن ۱۸ به‌جا مانده‌است، ولی هیچ‌کدام امضا ندارند. با این حال، باخ از این کنسرتو به عنوان الگویی برای «کنسرتو هارپسیکورد در ر ماژور، شمارهٔ ۱۰۵۴» خود استفاده نموده‌است که در
ر ماژور، شمارهٔ ۱۰۵۴» خود استفاده نموده‌است که در دست‌نوشته‌های امضاشده او در سال‌های ۱۷۳۷ تا ۱۷۳۹ موجود است. گمان می‌رود که این کنسرتو در دورانی نوشته شده باشد که باخ در دربار کوتن کار می‌کرده یا شاید زمانی که ساکن لایپزیگ بوده است.
پروژه میوتوپیا () یک تلاش داوطلبانه برای ایجاد کتابخانه‌ای از پارتیتورهای و نت‌های موسیقی رایگان است، به روشی شبیه به مجموعه کتاب‌های مالکیت عمومی پروژه گوتنبرگ. پروژه میوتوپیا در سال ۲۰۰۰ راه‌اندازی شد. این پروژه از قطعات قدیمی موسیقی که در مالکیت عمومی هستند، ایجاد شده‌است. پارتیتورهای جدید با گنو لیلی‌پاند حکاکی دیجیتال شده و در قالب‌های زیر توزیع می‌شوند: در حال حاضر بیش از ۲۰۰۰ قطعه موسیقی در بایگانی این پروژه موجود است که بیش از نیمی از آنها قطعاتی برای پیانو هستند. همچنین قطعات زیادی برای آواز، و
برای پیانو هستند. همچنین قطعات زیادی برای آواز، و آلات موسیقی گوناگون دیگر وجود دارد. صفحه اصلی پروژه میوتوپیا دارای فهرستی از پیوندهای اینترنتی به جدیدترین قطعات اضافه‌شده‌است.
ژاک اسرائیلوویچ (؛ – ) موسیقی‌دان و نوازندهٔ برجستهٔ فرانسوی-کانادایی ویولن و یکی از برجسته‌ترین نوازندگان موسیقی مجلسی کانادا بود. وی در سن ۱۱ سالگی از «کنسرواتوار موسیقی لو مان» فارغ‌التحصیل شد که جوان‌ترین دانش‌آموختهٔ این مؤسسهٔ آموزش موسیقی محسوب می‌شد. سپس هنر نواختن ویولن را در «کنسرواتوار موسیقی پاریس» نزد هنریک شرینگ و رنه بندِتی را فرا گرفت و تا سن ۱۶ سالگی برندهٔ ۳ جایزهٔ موسیقی شد. وی همچنین مدتی در دانشگاه ایندیانا بلومینگتون تحصیل و زیر نظر استادان برجسته‌ای به تکمیل دانش موسیقی خود پرداخت. او
برجسته‌ای به تکمیل دانش موسیقی خود پرداخت. او با هنرمندانی چون کارلو ماریا جولینی و یو-یو ما نیز همکاری داشت. در سال ۱۹۷۲ گئورگ شولتی او را به‌عنوان دستیار سَـرنوازنده (رهبر دستهٔ اول ویولن‌نوازان ارکستر سمفونی که تکنوازی‌های ویولن را به عهده داشته و در انگلیسی به آن concertmaster می‌گویند) ارکستر سمفونیک شیکاگو منصوب کرد. سپس از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۸ سَـرنوازندهٔ ارکستر سمفونیک تورنتو شد و آثاری از لودویگ فان بتهوون، ادوارد گریگ و ولفگانگ آمادئوس موتسارت (همچون سینفونیا کنسرتانته برای ویولن، ویولا و ارکستر) را
سینفونیا کنسرتانته برای ویولن، ویولا و ارکستر) را اجرا و ضبط کرد. وی استاد موسیقی دانشگاه ایندیانا، دانشگاه تورنتو و دانشگاه یورک بود و برندهٔ نشان‌ها و جوایزی همچون نشان شوالیهٔ هنر و ادب (۱۹۹۵) و نشان افتخار کانادا (۲۰۰۴) شد.
چشم‌انداز طبیعی همان چشم‌انداز اولیه‌ای است که پیش از اینکه فرهنگ بشری در آن کنشی ایجاد کند وجود دارد. چشم‌انداز طبیعی و چشم‌انداز فرهنگی بخش‌های جداگانه‌ای از چشم‌انداز هستند. با این حال، در قرن بیست و یکم، چشم‌اندازهایی که کاملاً توسط فعالیت‌های انسانی دست‌نخورده هستند، دیگر وجود ندارند، به طوری که گاهی به درجه‌ای از طبیعی بودن در یک چشم‌انداز اشاره می‌شود.
چشم‌انداز جنگلی دست‌نخورده یک چشم‌انداز طبیعی ناگسستنی از یک اکوسیستم جنگلی و اجزای تشکیل دهنده زیستگاه جامعه گیاهی، در یک منطقه جنگلی است. چشم‌انداز جنگلی دست‌نخورده یک محیط طبیعی است که هیچ نشانه‌ای از فعالیت‌های انسانی قابل توجه یا گسستگی زیستگاهی ندارد، و دارای ظرفیت مکفی برای مهار، پشتیبانی و حفظ مجموعه تنوع زیستی بومی جمعیت‌های زنده از طیف وسیعی از سرده‌های و گونه‌ها و اثرات بوم‌شناختی آنها می‌باشد.
توده جنگلی ، مجموعه‌ای از درختان است که به اندازه کافی یکنواخت از نظر ترکیب، ساختار، سن، اندازه، طبقه، پراکندگی، آرایش فضایی، کیفیت مکان، شرایط یا مکان یکنواخت است تا آن را از جوامع مجاور متمایز کند. یک جنگل «مجموعه‌ای از توده‌ها» است که از شیوه‌های جنگل‌داری نیز استفاده می‌کند. مدل‌سازی سطح توده نوعی مدل‌سازی در دانش جنگل‌داری است که واحد اصلی آن توده جنگلی است.
شکار گربه از حیات وحش نتیجه غریزه طبیعی و رفتار گربه‌های رمیده و اهلی برای شکار طعمه‌های کوچک از جمله حیات وحش است. برخی از مردم این را به عنوان یک پدیده مطلوب می‌دانند، مانند گربه‌های انباری و سایر گربه‌هایی که به منظور کنترل آفات نگهداری می‌شوند. با این حال، برخلاف تصور رایج، هیچ مدرک علمی مبنی بر اینکه گربه‌ها وسیله‌ای کاربردی برای کنترل جوندگان هستند وجود ندارد و بوم‌شناسان با استفاده از آنها برای این منظور به دلیل آسیب نامتناسبی که به حیات وحش مفید بومی وارد می‌کنند مخالف هستند. آنها به عنوان یک گونه
وارد می‌کنند مخالف هستند. آنها به عنوان یک گونه مهاجم و ابرشکارچی، آسیب زیست‌محیطی چشمگیری را وارد می‌کنند. در استرالیا، شکار گربه‌ها به انقراض حداقل ۲۰ پستاندار بومی کمک کرد، و همچنان حداقل ۱۲۴ پستاندار دیگر را تهدید می‌کند. معرفی آنها باعث انقراض حداقل ۳۳ گونه بومی در جزایر در سراسر جهان شده‌است. یک بررسی رده‌بندی در سال ۲۰۱۳ در "Nature Communications" از داده‌های ۱۷ مطالعه نشان داد که گربه‌های رمیده و اهلی هر ساله میلیاردها پرنده را در ایالات متحده می‌کشند.