payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ترکیب موسیقی شاد،بیانگر افکار دیگر کشی و قتل عمد در ذهن جوانکی آشفته به نام رابرت می‌باشد. ترانه مذکور توجه زیادی را پس از انتشار آنلاین در سال ۲۰۱۰ (به عنوان یک آهنگ رایگان)به خود جلب ، و به گروه فاستر د پیپل کمک کرد تا قراردادی برای ضبط چندین آلبوم با کلمبیا رکوردز ببندند. پامپد آپ کیکز ثابت کرد که یک اسلیپر هیت می‌باشد.در سال ۲۰۱۱ و پس از دفعات متمادی پخش در ایستگاه های رادیویی راک مدرن این آهنگ به یکی از پرطرفدار ترین ترَک های عصر معاصر در رادیو شد. این آهنگ برای ۸ هفته متوالی مقام سوّم بیلبورد هات ۱۰۰
آهنگ برای ۸ هفته متوالی مقام سوّم بیلبورد هات ۱۰۰ در آمریکا را داشت؛این موضوع آهنگ مذکور را رتبه اول تک آهنگ های آلترنیتیوِ بیلبورد کرد. این آهنگ از زمان انتشار به شکل گسترده توسط منتقدان تحسین شد و گواهینامه استفاده در طیف وسیعی از رسانه های اجتماعی را دریافت کرد. همچنین "Pumped Up Kicks" نامزد دریافت جایزه گرمی برای بهترین اثر پاپ دو نفره/گروهی شد. این آهنگ همچنان موفق ترین تک آهنگ موفق گروه تا به امروز است. منابع. ترجمه از ویکی پدیای انگلیسی
فائوستینا کوواسکا (؛ – ) یک خواهر روحانی کلیسای کاتولیک در لهستان، عارف و قدیس مسیحی اهل لهستان بود. او مظاهری از عیسی مسیح را داشت که الهام‌بخش تعلق خاطر کلیسای کاتولیک به رحمت الهی بود و عنوان «کاتب رحمت الهی» را برای او به ارمغان آورد. فائوستینا کوواسکا در طول حیات خود گزارش داد که رؤیاهایی از عیسی داشته که با او گفتگو کرده‌است و در دفتر خاطرات خود که بعدها با عنوان «"خاطرات سنت ماریا فائوستینا کوواسکا: رحمت الهی در روح من"» منتشر شد، آنها را ذکر کرده‌است. شرح حال او که به «مجمع امور قدیسان» ارائه
شرح حال او که به «مجمع امور قدیسان» ارائه شده‌است، برخی از گفتگوها با عیسی را در مورد دلبستگی و ایمان به رحمت الهی را نقل کرده‌است. او در سن ۲۰ سالگی به صومعه‌ای در ورشو پیوست و کمی بعد به پوتسک و سپس به ویلنیوس منتقل شد که در آنجا با پدر میخاو سوپوچکو ملاقات کرد که رهبر روحانی و راهنمای معنوی او شد و از دیدگاه «تعلق خاطر به رحمت الهی» او حمایت کرد. با کمک این کشیش، کوواسکا از هنرمندی نقاش خواست تا نخستین تصویر رحمت الهی را بر اساس دید او از عیسی ترسیم کند. پدر سوپوچکو در حضور این نقاشی آیین عشای ربانی را
پدر سوپوچکو در حضور این نقاشی آیین عشای ربانی را در نخستین یکشنبه بعد از عید پاک، که به‌عنوان «یکشنبه دوم» یا «یکشنبه رحمت الهی» (که توسط پاپ ژان پل دوم تعیین شد)، نیز شناخته می‌شود، برگزار کرد. کلیسای کاتولیک در ۳۰ آوریل ۲۰۰۰ کوواسکا را به‌عنوان قدیس تقدیس کرد. عارف در نیایش‌سرایی به عنوان «پاکدامن» طبقه‌بندی می‌شود و در کلیسا به عنوان «رسول رحمت الهی» مورد احترام قرار می‌گیرد. آرامگاه او در مکانی در شهر کراکوف به نام «حرم رحمت الهی» به خاک سپرده شد، همان جایی که او پایان عمر، زندگی خود را در آنجا گذراند
جایی که او پایان عمر، زندگی خود را در آنجا گذراند و یک رهبر روحانی دیگر به نام یوزف آندراش را ملاقات کرد که او هم از فلسفهٔ پیام رحمت الهی حمایت می‌کرد.
در اقتصاد ، بخش بازرگانی (به انگلیسی: Business sector) یا بخش شرکتی، قسمتی از اقتصاد و بخش خصوصی است که شامل شرکت‌ها می‌شود. تفاوت آن با بخش خصوصی در این است که بخش خصوصی شامل همه فعالیت‌های غیردولتی، از جمله سازمان‌های غیرانتفاعی می‌شود، در حالی که بخش بازرگانی فقط شامل مشاغلی است که برای کسب سود فعالیت می‌کنند. درایالات متحده، بخش بازرگانی حدود ۷۸ درصد از ارزش تولید ناخالص داخلی(GDP) را تا سال ۲۰۰۰ تشکیل می‌داد. کویت و تووالو هر کدام دارای بخش‌های تجاری بودند که کمتر از ۴۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را در
که کمتر از ۴۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را در سال ۲۰۱۵ تشکیل می‌دادند. فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد عبارت "بخش بازرگانی" را به معنای عام از سال ۱۹۳۴ ثبت کرده‌است. استفاده از کلمه نشان می‌دهد که مفهوم "بخش بازرگانی " پس از سال ۱۹۴۰ مورد استفاده گسترده‌تری قرار گرفت. اصطلاح مرتبط در زمان‌های گذشته «طبقه بازرگان یا بورژوازی» بود.
استعمار مهاجرنشین، استعمار استیطانی، غصب سرزمین، استعمار مستوطنان یا استعمار شهرک‌نشینان، زمانی رخ می‌دهد که استعمارگران به سرزمینی حمله کرده و آن را اشغال کنند تا به‌طور دائم جامعه موجود را با جامعه استعمارگران جایگزین کنند. استعمار مهاجرنشین، شکلی از سلطه برون‌زا است که معمولاً توسط یک قدرت امپریالیستی سازماندهی یا حمایت می‌شود. استعمار استطیانی در تضاد با استعمار استثماری است که مستلزم یک سیاست اقتصادی تسخیر سرزمین برای استثمار جمعیت آن به عنوان نیروی کار ارزان یا رایگان و منابع طبیعی آن به عنوان مواد
ارزان یا رایگان و منابع طبیعی آن به عنوان مواد خام است. به این ترتیب، استعمار مهاجرنشین به جز در موارد نادر تخلیه کامل یا استعمار زدایی از مستوطن‌ها، به‌طور نامحدود ادامه می‌یابد. پتریک ولف در نوشته‌های دهه ۱۹۹۰ خود، استعمار مهاجرنشین را به عنوان یک ساختار (به جای یک رویداد) نظریه‌پردازی کرد که به جای استثمار جمعیت بومی، بر اساس حذف جمعیت بومی است، بنابراین آن را از استعمار کلاسیک متمایز می‌کند. ولف همچنین استدلال کرد که استعمار شهرک‌نشینان بر کنترل زمین متمرکز بود و پس از بسته شدن مرزها ادامه یافت. رویکرد
بود و پس از بسته شدن مرزها ادامه یافت. رویکرد او تعریف‌کننده این زمینه بود، اما توسط دیگر محققان بر این اساس که بسیاری از موقعیت‌ها ترکیبی از حذف و استثمار را شامل می‌شوند، به چالش کشیده شده‌است. مطالعات استعمار مهاجرنشین اغلب بر مستعمره‌های پیشین بریتانیا در آمریکای شمالی، استرالیا و نیوزلند متمرکز شده‌است، که نزدیک به شکل اولیه و کامل استعمار مهاجرنشین هستند، اما در بسیاری از درگیری‌های دیگر در سراسر جهان نیز کاربرد دارند. مثال‌ها. فلسطین، صهیونیسم و اسرائیل. در سال ۱۹۶۷، ماکسیم رودینسون، مورخ فرانسوی،
در سال ۱۹۶۷، ماکسیم رودینسون، مورخ فرانسوی، مقاله‌ای نوشت که بعداً به انگلیسی با عنوان "اسرائیل: یک دولت-شهرک‌نشین استعماری؟" ترجمه و منتشر شد لورنزو وراسینی اسرائیل را به عنوان یک کشور استعماری توصیف می‌کند و می‌نویسد که شهرک نشینان یهودی تنها به این دلیل که روابط استعماری خود را در داخل و خارج از مرزهای جدید اسرائیل داشتند می‌توانستند انگلیسی‌ها را در سال ۱۹۴۸ اخراج کنند. وراسینی بر این باور است که امکان عدم درگیری اسرائیل همیشه موجود است و این رابطه می‌تواند از طریق " انطباق خودمختاری اسرائیل فلسطینی در
از طریق " انطباق خودمختاری اسرائیل فلسطینی در داخل نهادهای دولت اسرائیل " قطع شود. مفسران دیگری مانند دایوا استاسیولیس، نیرا یووال-دیویس، و جوزف مساد در «مستعمره پسااستعماری: زمان، مکان و بدن‌ها در فلسطین/ اسرائیل در تداوم مسئله فلسطین» اسرائیل را در تحلیل جهانی خود از جوامع استیطانی گنجانده‌اند. ایلان پاپه صهیونیسم و اسرائیل را با عباراتی مشابه توصیف می‌کند. امل جمال، محقق دانشگاه تل آویو، می‌گوید: «اسرائیل توسط یک جنبش استیطانی-استعماری مهاجران یهودی ایجاد شد». برخلاف ادعاهای استعمار، استدلال شده‌است که
شد». برخلاف ادعاهای استعمار، استدلال شده‌است که یهودیان بومی منطقه هستند. تصویر صهیونیسم به عنوان یک جنبش استعماری مهاجرنشین توسط برخی از محققان و مفسران و همچنین بسیاری از یهودیان اسرائیلی به عنوان حمله به مشروعیت اسرائیل یا نوعی یهودی‌ستیزی تلقی می‌شود. موسی لیساک اظهار داشت که تز شهرک نشین - استعمار این ایده را که صهیونیسم جنبش ملی مدرن قوم یهود است را که به دنبال ایجاد مجدد یک نهاد سیاسی یهودی در قلمرو تاریخی خود است رد می‌کند. لیساک استدلال می‌کند که صهیونیسم هم یک جنبش ملی و هم یک جنبش استیطانی بود،
هم یک جنبش ملی و هم یک جنبش استیطانی بود، بنابراین بنا به تعریف، جنبش شهرک سازی استعماری نبود. استرالیا. اروپایی‌ها استرالیا را کاوش کردند و در آن سکنی گزیدند و جایگزین مردم بومی و جزیره نشینان تنگه تورس شدند. جمعیت بومی استرالیا در زمان اسکان اروپایی‌ها حدود ۷۹۵۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد. جمعیت به مدت ۱۵۰ سال پس از اسکان از ۱۷۸۸، به دلیل تلفات جنگ‌های مرزی استرالیا، بیماری‌های عفونی از جمله استفاده از بیماری به عنوان جنگ بیولوژیکی، و اسکان مجدد اجباری و فروپاشی فرهنگی به شدت کاهش یافت. پاسخ‌ها. استعمار
فروپاشی فرهنگی به شدت کاهش یافت. پاسخ‌ها. استعمار مهاجرنشین در تنش با مطالعات بومی است. برخی از محققان بومی معتقدند که استعمار مهاجرنشین به عنوان یک روش‌شناسی می‌تواند سبب نادیده گرفتن واکنش‌های بومی به استعمار شود. با این حال، دیگر دست‌اندرکاران مطالعات بومی بر این باورند که استعمار مهاجرنشین دارای بینش‌های مهمی است که در کار آنها قابل استفاده است. استعمار مهاجرنشین به عنوان یک نظریه نیز از منظر نظریه پسااستعماری مورد انتقاد قرار گرفته‌است. محمود ممدانی، نظریه‌پرداز سیاسی، پیشنهاد کرد که مستوطن‌ها هرگز
نظریه‌پرداز سیاسی، پیشنهاد کرد که مستوطن‌ها هرگز نمی‌توانند در تلاش خود برای بومی‌شدن موفق شوند، و بنابراین تنها راه برای پایان دادن به استعمار مهاجرنشین، پاک کردن اهمیت سیاسی دوگانگی مستوطن و بومی است. آدام دال، دانشمند علوم سیاسی، در کتاب خود "" بیان می‌کند که در حالی که اغلب به رسمیت شناخته شده‌است که «اندیشه و هویت دموکراتیک آمریکایی از یک الگوی متمایز برخاسته است که توسط آن مستوطن‌های انگلیسی جهان جدید را استعمار کردند»، تاریخ‌ها نسبت به «نقش اساسی سلب مالکیت استعماری در شکل‌دهی به ارزش‌ها و آرمان‌های
مالکیت استعماری در شکل‌دهی به ارزش‌ها و آرمان‌های دموکراتیک» غافل بوده‌اند.
کارملو کابررا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
راکل کاررا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل اسپانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال والنسیا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کرالت کاساس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کارلوتا کاسترخانا (؛ زادهٔ ) بازیکن زن بسکتبال اهل اسپانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
مایته کاسورلا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل اسپانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آتلانتا دریم اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
الیزابت سبریان (؛ زادهٔ ۷ فوریه ۱۹۷۱) بازیکن بسکتبال زن اهل اسپانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
ماریا کونده (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
محدودیت‌های تردد در کرانه باختری، مجموعه‌ای از موانع از جمله پست‌های بازرسی با مأموران دائمی و موقت، موانع بتنی جاده‌ها، دروازه‌های فلزی، تپه‌های خاکی، تونل‌ها، سنگرها و مجموعه‌ای از محدودیت‌های مجوز تردد مفصل است که آزادی رفت‌وآمد فلسطینیان را کنترل و محدود می‌کند. محدودیت‌های شدید پس از وقوع انتفاضه اول در اواخر دهه ۱۹۸۰ آغاز شد، در این زمان محدودیت‌های سفر در کرانه باختری و نوار غزه تشدید شد و اسرائیل شروع به الزام کارگران غزه به داشتن مجوز کرد. منطق و تأثیر. دولت اسرائیل بیان می‌کند که این سیستم برای
تأثیر. دولت اسرائیل بیان می‌کند که این سیستم برای محافظت از شهروندان اسرائیلی در برابر حملات تروریستی فلسطینی‌ها طراحی شده‌است که از سپتامبر ۲۰۰۰ تاکنون بیش از ۱۰۰۰ اسرائیلی را کشته‌اند علاوه بر تحقق بخشی از این اهداف، سامانه انسدادها، جوامع را از سرزمین خود و از یکدیگر جدا کرده و دسترسی فلسطینیان به خدمات بهداشتی و آموزشی، مکان‌های کار و مکان‌های عبادت مذهبی آنها را محدود کرده‌است. آرایش فیزیکی. تعداد پست‌های بازرسی و موانع فیزیکی و موارد استفاده و مکان آنها متفاوت است. در حالی که برخی از آنها به گونه‌ای
متفاوت است. در حالی که برخی از آنها به گونه‌ای قرار گرفته‌اند که دسترسی فلسطینیان به مناطق اسرائیلی را محدود می‌کنند، اکثر آنها «نه تعامل بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها، بلکه تعامل بین فلسطینی‌ها و فلسطینی‌ها» را محدود می‌سازند. سازمان‌هایی مانند دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه که چنین تحولاتی را دنبال می‌کنند، اخیراً روند صعودی را گزارش کرده‌اند. تعداد آنها از ۳۷۶ در اوت ۲۰۰۵ به ۵۲۸ در سپتامبر ۲۰۰۶ افزایش یافت. از این تعداد، ۸۳ ایست بازرسی توسط ارتش اسرائیل و/یا پلیس مرزی مورد استفاده قرار
ارتش اسرائیل و/یا پلیس مرزی مورد استفاده قرار می‌گرفت و دیگری ۴۴۵ ایست بازرسی و موانع بدون مأمور بود. ایست‌های بازرسی. پست‌های بازرسی دارای مأمور معمولاً از یک مانع با برج‌های مشاهده و سایر بلوک‌های فیزیکی تشکیل شده‌اند که برای کنترل دسترسی عابران پیاده و وسایل نقلیه استفاده می‌شوند. ایست‌های بازرسی پروازی وجود دارند که چک‌های نقطه‌ای اعلام‌نشده‌ای هستند که دفعتاً برای یک دوره زمانی اغلب در مسیرهای حمل‌ونقل کلیدی در زمان اوج سفر ایجاد می‌شوند. در جولای، اوت و سپتامبر ۲۰۰۶، پست‌های بازرسی پرواز به‌طور متوسط
و سپتامبر ۲۰۰۶، پست‌های بازرسی پرواز به‌طور متوسط ۱۶۵ بار در هفته مورد استفاده قرار گرفت.
بتسلیم ( ،، " در تصویر [خدا]") یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در اورشلیم است که اهداف اعلام شده آن مستندسازی نقض حقوق بشر در اراضی فلسطینی اشغال شده توسط اسرائیل، مبارزه با هرگونه انکار وجود چنین نقض‌هایی و کمک به ایجاد فرهنگ حقوق بشر در اسرائیل است. در حال حاضر توسط هاگای ال عاد اداره می‌شود که از ماه مه ۲۰۱۴ به عنوان مدیرکل آن فعالیت کرده‌است بتسلیم همچنین در واشینگتن، دی سی، که در آن به بتسلیم ایالات متحده آمریکا معروف است، حضور دارد. این سازمان واکنش‌های تندی را در داخل اسرائیل برانگیخته است، از انتقاد شدید
را در داخل اسرائیل برانگیخته است، از انتقاد شدید گرفته تا تمجید شدید.
احمد و پری‌‌بانو، یکی از داستان‌های مجموعه «هزار و یک شب» است. شاهزاده احمد کوچک‌ترین پسر از سه پسر سلطان هند است. او به خاطر داشتن یک چادر جادویی که برای پناه دادن به ارتش گسترش می‌یابد و به گونه‌ای منقبض می‌شود که بتواند به جیب فرد برود، مشهور است. تحليل و بررسی. این داستان همچنین به‌عنوان یکی از به‌اصطلاح «داستان‌های یتیم» مجموعه «هزار و یک شب» به‌شمار می‌رود، زیرا برخلاف دیگر داستان‌ها، متن اصلی فارسی یا هندی آن یافت نشده‌است. برخی از محققان مانند روت بی. باتیگایمر منبع آن را به یک مسیحی مارونی به نام
باتیگایمر منبع آن را به یک مسیحی مارونی به نام حانا دیاب نسبت می‌دهد، که نویسنده فرانسوی آنتوان گالان داستان را از او جمع آوری کرد.
محدودیت تردد فلسطینیان در اراضی اشغالی توسط اسرائیل موضوعی در مناقشه اسرائیل و فلسطین است. به گفته بتسلیم، پس از جنگ ۱۹۶۷، سرزمین‌های اشغالی منطقه نظامی بسته اعلان شد. در سال ۱۹۷۲، دستورهای خروج عمومی صادر شد که به ساکنان آن مناطق اجازه می‌داد آزادانه بین کرانه باختری، اسرائیل و نوار غزه تردد کنند. پس از انتفاضه اول تا سال ۱۹۹۱، دستورهای عمومی خروج لغو شد و مجوزهای خروج شخصی برای این کار لازم بود. به گفته بتسلیم، برای اولین بار در سال ۱۹۹۳ تدابیری برای انسداد کلی مناطق اتخاذ شد و به دنبال افزایش خشونت‌های
کلی مناطق اتخاذ شد و به دنبال افزایش خشونت‌های سیاسی فلسطین، به انسداد کامل منجر شد. در اواسط دهه ۱۹۹۰، با امضای توافقنامه اسلو و تقسیم کرانه باختری و نوار غزه به سه بخش اداری مجزا، تغییرات چندانی در این محدودیت‌ها ایجاد نشد. انسدادهای جامع پس از وقوع انتفاضه دوم منجر به ممنوعیت تقریباً کامل چند ماهه حرکت فلسطینیان به اسرائیل و بین کرانه باختری و نوار غزه شد. سپس اسرائیل اجازه سفر محدود فلسطینیان به اسرائیل را برای درمان، تجارت و سایر نیازها داد و به تعداد محدودی از کارگرها اجازه کار در اسرائیل داده شد.
محدودی از کارگرها اجازه کار در اسرائیل داده شد. این وضعیت تا سال ۲۰۱۰ همچنان پابرجا بود. اسرائیل گهگاه به دنبال اعمال خشونت‌آمیز فلسطینی‌ها و در طول تعطیلات اسرائیل، همچنان انسدادهای جامع برقرار می‌کند و مجوزها را لغو می‌کند. اسرائیل می‌گوید که این محدودیت‌ها برای محافظت از اسرائیلی‌های ساکن در اسرائیل و شهرک‌های اسرائیلی لازم است. اسرائیل با استفاده از سیستم ایست‌های بازرسی دائمی، موقت و تصادفی، سد کرانه باختری و با ممنوعیت استفاده فلسطینی‌ها از جاده‌ها، محدودیت‌هایی را بر آزادی رفت و آمد فلسطینیان در
محدودیت‌هایی را بر آزادی رفت و آمد فلسطینیان در کرانه باختری اعمال می‌کند. گزارش بانک جهانی در سال ۲۰۰۷ به این نتیجه رسید که کرانه باختری «در حال تجربه محدودیت‌های شدید و در حال گسترش دررفت و آمد و دسترسی، سطوح بالای پیش بینی ناپذیری و اقتصاد در حال تقلا است». موانع فیزیکی بدون سرنشین برای مسدود کردن جاده‌ها و مسیرها ممکن است شامل توده‌های خاکی، بلوک‌های بتنی، سنگ‌های بزرگ، موانع، خندق‌ها و دروازه‌های فلزی باشد. انسدادهای فیزیکی ممکن است اغلب بر اساس شرایط سیاسی و امنیتی تغییر کنند. به گفته مقامات
شرایط سیاسی و امنیتی تغییر کنند. به گفته مقامات اسرائیلی، طی سال‌های ۲۰۰۸–۲۰۰۹، تعداد قابل توجهی از ایست‌های بازرسی حذف شدند. از ژوئیه ۲۰۰۹، مقامات اسرائیلی گزارش دادند که ۲۷ ایست بازرسی و ۱۴۰ سد معبر به منظور کاهش محدودیت‌های امنیتی در کرانه باختری برداشته شده‌است. گفته می‌شود که در سال ۲۰۰۸، ۱۴۰ انسداد جاده ای دیگر به روی ترافیک باز شد. تا سال ۲۰۰۹، ۵۰۴ انسداد جاده خاکی و ۱۴ ایست بازرسی در کرانه باختری وجود داشت. زمینه. اشغال در جریان اراضی فلسطینی به دست اسرائیل و توسعه شهرک‌های اسرائیلی که تا سال ۲۰۰۵
اسرائیل و توسعه شهرک‌های اسرائیلی که تا سال ۲۰۰۵ در غزه نیز صورت می‌گرفت، تخاصمات بین فلسطینان و اسرائیلی‌ها را افزایش داد. در جریان انتفاضه دوم در سال ۲۰۰۰، در پاسخ به حملات فلسطینیان به سربازان و غیرنظامیان اسرائیلی، اسرائیل کنترل مرزها را سفت و سخت کرد. محاصره غزه. نیروهای دفاعی اسرائیل در اول سپتامبر ۲۰۰۵ نوار غزه را به عنوان بخشی از طرح خلع سلاح یکجانبه اسرائیل ترک کردند. توافقنامه حرکت و دسترسی (AMA) بین اسرائیل و تشکیلات خودگردان فلسطین در نوامبر ۲۰۰۵ به منظور بهبود "آزادی حرکت" و فعالیت اقتصادی
۲۰۰۵ به منظور بهبود "آزادی حرکت" و فعالیت اقتصادی فلسطینیان در نوار غزه منعقد شد. بر اساس شرایط آن، گذرگاه رفح با مصر باید بازگشایی می‌شد و ترددها توسط مقامات ملی فلسطین و اتحادیه اروپا نظارت می‌شد. فقط افراد دارای شناسنامه فلسطینی یا اتباع خارجی، به استثنای دسته‌بندی‌های خاص، تحت نظارت اسرائیل، مجاز به عبور و مرور بودند. در ژوئن ۲۰۰۷ حماس کنترل نوار غزه را به دست گرفت و مقامات فتح را برکنار کرد. پس از این چیرگی، مصر و اسرائیل تا حد زیادی گذرگاه‌های مرزی خود با غزه را به این دلیل که فتح فرار کرده‌است و
خود با غزه را به این دلیل که فتح فرار کرده‌است و دیگر امنیت طرف فلسطینی را تأمین نمی‌کند، مسدود کردند. به گفته بتسلیم، محاصره غزه به اقتصاد غزه آسیب رسانده و تجارت فلسطین بین کرانه باختری و نوار غزه را به‌طور قابل توجهی مختل کرده‌است. اسرائیل به‌طور قابل توجهی منطقه ماهیگیری در امتداد سواحل غزه را محدود کرده‌است و از دسترسی فلسطینیان به ۸۵ درصد از مناطق دریایی که در توافقنامه ۱۹۹۴ غزه و اریحا به آنها اختصاص داده شده بود جلوگیری می‌کند. ماهیگیران مورد حمله قرار می‌گیرند و قایق‌های آنها اغلب ضبط می‌شود. هوا
می‌گیرند و قایق‌های آنها اغلب ضبط می‌شود. هوا و بندرهای غزه. اسرائیل اجازه فعالیت هوایی و بندرهای دریایی در غزه را نمی‌دهد، که ناقض توافقات بعدی بین اسرائیل و فلسطینیان است. فرودگاه غزه که توسط کشورهای کمک کننده تأمین مالی می‌شود، توسط بمباران و بولدوزرهای اسرائیل ویران شده‌است. یک پروژه بندر غزه که در سال ۲۰۰۰ آغاز شد، چند ماه پس از شروع ساخت، توسط ارتش اسرائیل ویران شد. اثرات اقتصادی. به گفته بتسلیم، محدودیت‌هایی که اسرائیل از زمان انتفاضه دوم اعمال کرده‌است، به‌طور کلی به عنوان دلیل اصلی بدتر شدن اقتصاد
به‌طور کلی به عنوان دلیل اصلی بدتر شدن اقتصاد فلسطین و دلیلی برای افزایش بیکاری و فقر در میان فلسطینیان در کرانه باختری شناخته می‌شود. به گفته بتسلیم، ده‌ها هزار فلسطینی در نتیجه مستقیم بسته شدن کرانه باختری که اسرائیل در آغاز انتفاضه دوم آغاز کرد، شغل خود را در اسرائیل از دست دادند. قبل از تعطیلی، ۱۱۰۰۰۰ فلسطینی در اسرائیل و شهرک‌ها مشغول به کار بودند که بسته به تعداد مجوزهایی که اسرائیل تصمیم می‌گیرد برای فلسطینی‌ها صادر کند، بسیار کاهش یافته‌است. به گفته بتسلیم، ایست‌های بازرسی و محدودیت‌ها در کرانه
بتسلیم، ایست‌های بازرسی و محدودیت‌ها در کرانه باختری، رفت و آمد فلسطینی‌ها به محل کارشان و حمل کالاها به محل مورد نیاز را دشوار می‌کند. این امر هزینه‌های حمل و نقل را افزایش داده و در نتیجه منجر به کاهش سود برای شرکت‌های فعال در مناطق شده‌است. به گفته بتسلیم، محدودیت‌ها تجارت بین بخش‌های مختلف کرانه باختری را ناکارآمد، پرهزینه و نامنظم کرده‌است و این امر اقتصاد کرانه باختری را به بازارهای محلی کوچکتر تقسیم کرده‌است. کشاورزی و گردشگری دو بخشی هستند که از محدودیت‌های رفت و آمد آسیب زیادی دیده‌اند. به گفته
رفت و آمد آسیب زیادی دیده‌اند. به گفته بتسلیم، واردکنندگان و صادرکنندگان فلسطینی به ویژه از محدودیت‌های اسرائیل در تجارت تجاری آسیب دیده‌اند. تولیدکنندگان فلسطینی که نیاز به واردات مواد خام دارند نیز با مشکلاتی مواجه شده‌اند و اقتصاد فلسطین به شدت به تجارت خارجی وابسته است. گزارش بانک جهانی نتیجه می‌گیرد: «تا زمانی که محدودیت‌های اسرائیل برای دسترسی به منابع زمین و آب و جابه‌جایی وجود داشته باشد اکثریت کرانه باختری تا حد زیادی برای سرمایه‌گذاری اقتصادی فلسطین غیرقابل دسترس خواهد بود و فضای سرمایه‌گذاری
غیرقابل دسترس خواهد بود و فضای سرمایه‌گذاری نامطلوب باقی خواهد ماند و فرصت‌های تجاری بسیار پایین‌تر از پتانسیل خواهد بود». قانونی بودن محدودیت‌ها. حق آزادی حرکت در داخل کشورها در ماده ۱۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر مصوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ به رسمیت شناخته شده‌است. بتسلیم استدلال کرده‌است که عواقب محدودیت‌ها بر وضعیت اقتصادی جمعیت فلسطین به حدی شدید بوده‌است که حقوق تضمین شده توسط میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی - به ویژه حق معیشت، حق داشتن استاندارد زندگی قابل قبول، حق تغذیه،
حق داشتن استاندارد زندگی قابل قبول، حق تغذیه، پوشاک و مسکن رضایت بخش و حق دستیابی به بهترین استاندارد سلامت جسمی و روانی را نقض می‌کند. . بتسلیم همچنین استدلال می‌کند که محدودیت‌ها برای بیماران، مجروحان و باردارهای فلسطینی که به دنبال مراقبت‌های پزشکی حاد هستند، در تضاد با قوانین بین‌المللی است که بیان می‌کند که متخصصان پزشکی و بیماران باید اجازه عبور آزاد داشته باشند. دادگاه اسرائیل. دادگاه عالی اسرائیل این موضع اسرائیل را پذیرفته‌است که این کشور حق دارد از حرکت آزادانه مردم از طریق اسرائیل از نوار غزه به
حرکت آزادانه مردم از طریق اسرائیل از نوار غزه به دلایل امنیتی جلوگیری کند. به گفته امیرا هس از "هاآرتص"، این سیاست یکی از اصول توافق اسلو را که می‌گوید غزه و کرانه باختری یک واحد جغرافیایی واحد را تشکیل می‌دهند، نادیده می‌گیرد.
وزارت بهداشت غزه یک سازمان دولتی در نوار غزه است. تاریخچه. مناطق فلسطینی (کرانه باختری و نوار غزه) قبلاً توسط یک وزارت بهداشت دولتی اداره می‌شد. پس از تسلط حماس بر غزه در سال ۲۰۰۷، دولت حماس در نوار غزه وزرای بهداشتی جایگزین خود را نسبت به وزیران بهداشت در کرانه باختری منصوب کرد. پس از تسلط حماس بر غزه در سال ۲۰۰۷، اعتصاب یک‌ماهه پزشکان به دلیل اختلافات سیاسی آغاز شد. دولت جدید غزه با باسم نعیم به عنوان وزیر بهداشت، مدیران و کارکنان بیمارستان‌های وابسته به فتح را با وفاداران حماس جایگزین کرد. جمعه السقا، یک
را با وفاداران حماس جایگزین کرد. جمعه السقا، یک جراح ۲۰ ساله در بیمارستان الشفاء، به دلیل حمایت از فتح شغل خود را از دست داد و از زمان تسلط حماس با دستگیری و حمله مواجه شد. مدیرکل فعلی وزارت بهداشت غزه مدحت عباس است. صحت اطلاعات. از ۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، وزارت بهداشت تنها منبع داده در مورد تلفات فلسطینی در طول جنگ ۲۰۲۳ اسرائیل و حماس باقی ماند. به دنبال گزارش‌های مورد مناقشه اولیه تلفات که بلافاصله پس از انفجار بیمارستان عرب الاهلی منتشر شد، وزارتخانه متهم به افزایش آمار تلفات شد. لوک بیکر، رئیس سابق دفتر
به افزایش آمار تلفات شد. لوک بیکر، رئیس سابق دفتر منطقه‌ای رویترز گفت که آمار تلفات وزارتخانه دیگر قابل اعتماد نیست و «هر مقام بهداشتی که از خط خارج شود و آمار تلفاتی را که حماس می‌خواهد به خبرنگاران گزارش ندهد، عواقب جدی دارد.» آنتونیو تاجانی، وزیر امور خارجه ایتالیا، بعداً این وزارتخانه را به گسترش «تبلیغات» متهم کرد، در حالی که جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده اظهار داشت که به تعداد تلفات گزارش شده «بی‌اعتمادی» دارد. در پاسخ به این اتهامات، عمر شاکر، مدیر اسرائیل و فلسطین در دیده‌بان حقوق بشر، گفت که
اسرائیل و فلسطین در دیده‌بان حقوق بشر، گفت که «همه از ارقام وزارت بهداشت غزه استفاده می‌کنند، زیرا به‌طور کلی قابل اعتماد بودن آنها ثابت شده است.» همچنین، واشینگتن پست اعلام کرد که ارقام ارائه شده توسط این وزارتخانه توسط بسیاری از کارشناسان قابل اعتماد است. شاکر به یک منطقه خاکستری در تمایز جنگجویان از غیرنظامیان در میان کشته‌شدگان اشاره کرد.
وارونگی زمین‌مغناطیسی () تغییری در میدان مغناطیسی زمین است که بر اثر آن، قطب مغناطیسی شمال و قطب مغناطیسی جنوب زمین تعویض یا معکوس می‌شوند (با قطب شمال و قطب جنوب جغرافیایی اشتباه نشود). میدان مغناطیسی زمین بین دوره‌های قطبایی "بهنجار" و قطبایی "وارون" ر حال تغییر و جایگزینی بوده‌است. در حالت قطبایی بهنجار، جهت غالب میدان مغناطیسی زمین همان جهت فعلی و در حالت قطبایی وارون برعکس جهت کنونی بوده‌است. این دوره‌های زمانی، عصر قطبایی نامیده می‌شود. وقوع رویداد وارونگی زمین‌مغناطیسی از نظر آماری تصادفی است. در طول
زمین‌مغناطیسی از نظر آماری تصادفی است. در طول ۸۳ میلیون سال گذشته حداقل ۱۸۳ وارونگی زمین‌مغناطیسی (به‌طور متوسط حدود هر ۴۵۰٬۰۰۰ سال یک بار) وجود داشته‌است. آخرین مورد که وارونگی برونز–ماتویاما نام دارد، حدود ۷۸۰٬۰۰۰ پیش با برآوردهای بسیار متفاوت از سرعت وقوع آن روی داده‌است. منابع دیگر تخمین می‌زنند که مدت زمانی که طول می‌کشد تا یک وارونگی زمین‌مغناطیسی کامل شود، برای چهار وارونگی اخیر به‌طور متوسط حدود ۷٬۰۰۰ سال بوده‌است. برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این مدت زمان به عرض جغرافیایی بستگی دارد؛ به گونه‌ای که
زمان به عرض جغرافیایی بستگی دارد؛ به گونه‌ای که در عرض‌های جغرافیایی پایین، مدت زمان وارونگی کوتاه‌تر و در عرض‌های جغرافیایی میانی و بالا، مدت زمان وارونگی طولانی‌تر بوده‌است. مدت زمان برگشت کامل با وجود متغیر بودن، معمولاً بین ۲٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ سال است. اگرچه دوره‌هایی وجود داشته‌است که طی آن میدان مغناطیسی به مدت چند صد سال در سطح جهانی معکوس شده‌است، ولی این رویدادها به جای چرخش کامل زمین‌مغناطیسی به عنوان گردش زمین‌مغناطیسی طبقه‌بندی می‌شوند. دوره‌های قطبایی پایدار اغلب گردش‌های جهت‌دار سریع و بزرگ را
پایدار اغلب گردش‌های جهت‌دار سریع و بزرگ را نشان می‌دهند که بیشتر از وارونگی‌ها رخ می‌دهند و می‌توانند به‌عنوان وارونگی‌های ناموفق طبقه‌بندی شوند. در طول چنین گردش‌هایی، وارونگی‌های میدان مغناطیسی در هسته بیرونی مایع زمین و نه در هسته درونی جامد آن روی می‌دهد. فرایند پخش در هسته خارجی مایع در مقیاس‌های زمانی ۵۰۰ ساله یا کمتر است، در حالی که این فرایند در هسته داخلی جامد طولانی‌تر و در حدود ۳٬۰۰۰ سال است.
لوئیس آلبرتو اوتارولا پناراندا (زاده ۱۲ فوریه ۱۹۶۷) یک وکیل و سیاستمدار پرویی است که در حال حاضر به عنوان نخست‌وزیر پرو خدمت می‌کند. او پیش از این دو بار به عنوان وزیر دفاع، در دوران ریاست‌جمهوری اولانتا هومالا و دینا بولوارته خدمت کرد. در دوران حکومت بولوارته، دو قتل‌عام تحت رهبری او رخ داد. قتل‌عام آیاکوچو در زمانی که او وزیر دفاع بود و قتل‌عام جولیاکا پس از ارتقاء او به سمت نخست‌وزیری. دادستان کل پرو پاتریشیا بناویدس در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۳ تحقیقاتی را برای جنایات ادعایی نسل‌کشی، قتل و جراحات جدی علیه