payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن باشد. پیشینه نام. واژه "clivus" (نشیب) همچنین به عنوان یک اصطلاح مخفف برای clivus ocularis استفاده می‌شود که دیواره داخلی شیبدار شبکیه است که در فرورفتگی foveola در ماکولا (لکه زرد) چشم فرومی‌رود. برای رفع ابهام، گاهی اوقات از کلیووس به عنوان کلیووس بلومنباخ (Blumenbach clivus) یاد می‌شود. این نام از یوهان فریدریش بلمونباخ گرفته شده‌است.
زابرینا فیلتسموسر (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل اتریش است.
برنادت گراف (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل اتریش است.
اشتفان هگی (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل اتریش است.
دنیل هابسون (; ) بازیکن تنیس روی میز اهل اتریش است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
اولیویا هوفمان (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل اتریش است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویکتوریا هادسون (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر نیزه زن اهل اتریش است.
در فارسی به زمین پست و سرازیر، نَشیب گفته می‌شود. «فراز و نشیب» اصطلاحی رایج است. کاربردهای دیگر:
ماگدالنا کراساکووا (; ) جودوکار زن اهل اتریش است.
الکساندر اشمیرل (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل اتریش است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
مارتین اشترمفل (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل اتریش است.
کاتارینا تانتسر (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل اتریش است.
آندرس اسکاروپ راسموسن (؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز اهل دانمارک است.
ادبیات کره‌ای به مجموعه آثار نگاشته‌شده توسط کره‌ای‌ها اشاره دارد که نخست با الفبای چینی کلاسیک، بعدتر با سیستم‌های ترانویسی مختلف با استفاده از حروف چینی و در نهایت با هانگول که الفبای ملی ایشان است، نگارش یافت. رمان "درس‌های یونانی" اثر هان کانگ یکی از نمونه‌های معاصر و تأثیرگذار ادبیات کره جنوبی به شمار می‌آید. هان کانگ، نویسنده این اثر، در سال ۲۰۲۴ به عنوان اولین کره‌ای و هجدهمین زن در تاریخ، برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
یک پیش‌ساز پروتئین، (pro-protein یا pre-peptide) یک پروتئین (یا پپتید) غیرفعال است که می‌تواند با پیرایش پساترجمه‌ای، مانند شکستن یک قطعه از مولکول آن یا افزودن یک مولکول دیگر به آن به شکل فعال تبدیل شود. معمولاً برای نامیدن پیش‌ساز یک پروتئین، از پیشوند "پرو-" استفاده می‌شود. برای مثال می‌توان به پرو-انسولین و پرو-اُپیوملانوکورتین (proopiomelanocortin) اشاره کرد که هر دو پروهورمون هستندـ پیش‌سازهای پروتئین عموماً در مواقعی توسط یک جاندار استفاده می‌شوند که پروتئین حاصل از آن‌ها به‌طور بالقوه مضر باشد، اما
پروتئین حاصل از آن‌ها به‌طور بالقوه مضر باشد، اما باید در کوتاه‌مدت و/یا در مقادیر بالا در دسترس باشد. پیش‌سازهای آنزیم‌ها، زیموژن یا پروآنزیم نامیده می‌شوند. (مانند آنزیم‌های دستگاه گوارش در انسان) برخی از پیش‌سازهای پروتئین از سلول‌ها ترشح می‌شوند. بسیاری از آن‌ها با یک پپتید سیگنال N ترمینال سنتز می‌شوند که آن‌ها را هدفی برای ترشح می‌کند. نام پروتئین‌هایی که حاوی یک پپتید سیگنال هستند، با پیشوند "pre همراه" است؛ بنابراین آن‌ها را پیش پروپروتئین (pre-pro-protein) یا پیش پروپپتید (pre-pro-peptide)
یا پیش پروپپتید (pre-pro-peptide) می‌نامند. پپتید سیگنال در شبکهٔ آندوپلاسمی جدا می‌شود. (مانند پری پروانسولین) Pro-sequenceها نواحی در پروتئین هستند که برای تا شدن صحیح آن، معمولاً در انتقال پروتئین از حالت غیرفعال به حالت فعال، ضروری هستند. آن‌ها همچنین ممکن است در انتقال و ترشح پروتئین دخیل باشند.
مدار نزدیک به استوا () مداری است که نزدیک به استوای جسمی که به دور آن در گردش است، قرار می‌گیرد. چنین مداری دارای انحراف مداری نزدیک به ۰ درجه است. در زمین، چنین مدارهایی روی استوای سماوی، دایره بزرگی از کره سماوی وهمی که در همان صفحه استوای زمین است، قرار دارند. پرتاب فضاپیما از مکان‌هایی نزدیک به استوا مزایایی دارد. یکی از این مزایا این است که به وسیله نقلیه پرتاب اجازه می‌دهد تا از سرعت چرخش زمین بهره‌مند شود. این بدان معنی است که فضاپیما از چرخش زمین یک نیروی پیشران دریافت می‌کند که باعث کاهش مقدار سوخت
پیشران دریافت می‌کند که باعث کاهش مقدار سوخت مورد نیاز برای پرتاب آن می‌شود. علاوه بر این، مدارهای استوایی برقراری ارتباط با فضاپیما را آسان‌تر می‌کنند. مدار زمین‌ایستا یک نوع خاص از مدار استوایی است که مدار زمین‌همگام نیز هست. ماهواره‌ها در یک مدار زمین‌ایستا در آسمان برای ناظران روی سطح زمین همیشه در یک نقطه ثابت دیده می‌شوند. مدارهای استوایی می‌توانند به چند دلیل مفید باشند. برای رساندن فناوری انسان به فضا، سایت‌هایی نزدیک به استوا، مانند پایگاه فضایی گویان واقع در کورو، گویان فرانسه، یا فرودگاه
گویان واقع در کورو، گویان فرانسه، یا فرودگاه آلکانتارا در برزیل، می‌توانند مکان‌های خوبی برای پایگاه‌های فضایی باشند، زیرا مقداری سرعت مداری به پرتابگر می‌دهند. این کار با کمک گرفتن از سرعت دورانی زمین به میزان ۴۶۰ متر بر ثانیه برای سفینه فضایی در هنگام پرتاب ممکن می‌شود. دلتا-وی اضافه شده، میزان سوخت مورد نیاز برای پرتاب فضاپیما به مدار را کاهش می‌دهد. از آنجایی که زمین دارای چرخش خاورگرد است، فقط پرتاب‌هایی که در جهت شرق هستند می‌توانند از این افزایش سرعت بهره ببرند. در واقع، پرتاب به سمت غرب از استوا به
بهره ببرند. در واقع، پرتاب به سمت غرب از استوا به دلیل نیاز به مقابله با سرعت دورانی اضافی، به‌ویژه دشوار است. مدارهای استوایی مزایای دیگری نیز دارند، از جمله برای ارتباطات: یک سفینه فضایی در یک مدار استوایی در هر دور، مستقیماً از روی یک پایگاه فضایی استوایی می‌گذرد، بر خلاف مسیر زمینی متغیر یک مدار مایل. علاوه بر این، پرتاب مستقیم به مدار استوایی نیاز به تنظیمات گران‌قیمت در مسیر پرتاب فضاپیما را از بین می‌برد. مانور برای رسیدن به شیب ۵ درجه ای مدار ماه از عرض جغرافیایی ۲۸ درجه شمالی دماغه کاناورال در
از عرض جغرافیایی ۲۸ درجه شمالی دماغه کاناورال در ابتدا باعث کاهش ظرفیت محموله موشک ساترن ۵ برنامه فضایی آپولو به اندازه ۸۰ درصد شده بود. مدار بدون شیب. مدار بدون شیب، مدار اشتراک سطح با یک صفحه مرجع است. انحراف مداری برای مدارهای مستقیم ۰ درجه و برای مدارهای حرکت مخالف‌گرد و موافق‌گرد ۱۸۰ درجه (عدد پی) است. اگر صفحه مرجع جرم بزرگی در کره‌وار استوای سماوی باشد، این مدارها «استوایی» نامیده می‌شوند و مدار غیر مایل صرفاً یک مورد خاص از مدار نزدیک به استوا است. با این حال، مدار بدون شیب لازم نیست که تنها به
با این حال، مدار بدون شیب لازم نیست که تنها به صفحه مرجع استوایی ارجاع داده شود. اگر صفحه مرجع، صفحه دایرةالبروج باشد، آنها را مدار «دایرةالبروجی» می‌نامند. از آنجایی که مدارهای غیر مایل فاقد گره مداری هستند، گره مداری آن‌ها تعریف نشده‌است. همین مسئله در مورد عناصر مداری کلاسیک مربوطه یعنی طول گره صعودی و شناسه حضیض هم صدق می‌کند. در این موارد، عناصر مداری جایگزین یا تعاریف مختلف باید استفاده شود تا اطمینان حاصل شود که مدار به‌طور کامل توصیف شده‌است.
بوستان خلدبرین با مساحت ۲.۳ هکتار یکی از قدیمی‌ترین بوستان‌های شیراز به‌شمار می‌آید که در سال ۱۳۷۱ در منطقه قصردشت ساخته شده است. درختان مختلف، وسایل تفریحی، آب‌نمای موزیکال و امکانات رفاهی متنوع این پارک، یکی از دلایلی است که باعث محبوبیت بیشتر بوستان خلدبرین در میان مردم شیراز و گردشگران شده است. یکی از جاذبه‌های مهم این بوستان در نگاه مردم و گردشگران، نمایشگاه‌های مختلفی‌ست که در ایام خاصی از سال در این بوستان برگزار می‌شود. محله خلدبرین، در منطقه یک شیراز قرار گرفته و از سمت شمال با خیابان قصردشت، از
قرار گرفته و از سمت شمال با خیابان قصردشت، از جنوب با خیابان آسمان، از شرق با خیابان برق و از غرب با خیابان بعثت احاطه شده است. در این بوستان می‌توان انواع درختان چنار، نارنج، گردو، گل و گیاهان زیبا و چشم نواز را پیدا کرد. وجود ساختمان‌های قدیمی روبروی پارک خلدبرین شیراز جلوه‌ خاصی به این پارک داده است. تاکنون چندین نمایشگاه خیریه و فرهنگی در این بوستان برگزار شده است.
تیم اکلستون (; – ) مربی و بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود که ۱۱ فصل در لیگ ملی هاکی بازی کرد. از باشگاه‌هایی که اکلستون در آن بازی کرده‌است می‌توان به تورنتو میپل لیفز اشاره کرد.
النورا روت کالینز (; – ) با نام هنری النور کالینز خواننده سبک جاز و مجری تلویزیون اهل کانادا بود. از او به عنوان بانوی اول جاز کانادا یاد می‌شود.
ماسامی اوداته کشتی‌گیر حرفه‌ای اهل ژاپن است. او در حال حاضر با دبلیودبلیوئی قرارداد دارد و در برند راو با نام ایو اسکای فعالیت می‌کند. از او به عنوان یکی از بهترین کشتی‌گیران حرفه‌ای زن در جهان نام برده می‌شود. او با نام ایو شرای در برند آموزشی دبلیودبلیوئی، ان‌اکس‌تی، فعالیت می‌کرد و توانست یک‌بار و یک‌بار با زویی استارک شود. پیش از دبلیودبلیوئی، او در پروموشن ژاپنی حضور داشت و دو بار قهرمان شد. از او به عنوان یکی از «آس» های استاردوم یاد می‌شد و در طول سال‌های حضورش در ژاپن برای سه سال متوالی بین ۲۰۱۵ تا
حضورش در ژاپن برای سه سال متوالی بین ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ برنده جایزه برترین کشتی‌گیر ژاپنی از دیدگاه رسانه توکیو اسپورت شد. او از مارس ۲۰۰۷ وارد کشتی حرفه‌ای شد و در ابتدای دوره فعالیتش، چندین سال به همراه خواهرش، ، کشتی‌گیر تگ تیم بود. در ژوئن ۲۰۱۰، او به همراه میو و کانا به صورت گروه سه نفره مشغول به فعالیت بودند تا اینکه ایو از گروه جدا شد و فعالیت انفرادی خود را در استاردوم آغاز کرد و به سرعت تبدیل به یکی از ستاره‌های برتر این پروموشن شد. او در آوریل ۲۰۱۳، عنوان جهانی استاردوم را از آن خود کرد و بعدا یک بار
جهانی استاردوم را از آن خود کرد و بعدا یک بار دیگر نیز قهرمان این کمربند شد؛ طول قهرمانی هر دو دوره او بیش از یک سال طول کشید. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ برای استاردوم کار کرد و در نهایت با دبلیودبلیوئی قرارداد امضاء کرد. شرای با لقب «نابغه آسمان»، در مسابقات کلاسیک می یانگ در دبلیوبلیوئی حضور پیدا کرد و در فینال به تونی استورم باخت. او بعدا به برند ان‌اکس‌تی منتقل شد و در سال ۲۰۱۹ برای اولین بار در طول دوران حرفه‌ای خود، تبدیل به شخصیت منفی (هیل) شد و در ژوئن سال بعد، موفق به قهرمانی عنوان زنان ان‌اکس‌تی شد.
سال بعد، موفق به قهرمانی عنوان زنان ان‌اکس‌تی شد. اولین حضور او در برندهای اصلی به سامراسلم ۲۰۲۲ باز می‌گردد که با نام جدید ایو اسکای، عضو تیم دمیج کنترل به رهبری بیلی شد. در این تیم او به همراه داکوتا کای، دو بار قهرمان تگ تیم زنان دبلیودبلیوئی شد. پس از برنده شدن مسابقه مانی این د بنک، او در سامر اسلم ۲۰۲۳ قهرمان زنان دبلیودبلیوئی شد و ۸ ماه قهرمان باقی ماند و در نهایت در رسلمنیا ۴۰ به بیلی کمربندش را باخت. در مارس ۲۰۲۵، اسکای قهرمان عنوان جهانی زنان شد و هفتمین نفر در دبلیودبلیوئی شد که قهرمان گرند اسلم
هفتمین نفر در دبلیودبلیوئی شد که قهرمان گرند اسلم شده است (یعنی تمامی کمربندهای دبلیودبلیوئی برای زنان را حداقل یک بار قهرمان شده است).هم‌چنین او به نخستین کشتی‌گیر ژاپنی، چه در میان زنان و چه مردان، تبدیل شد که توانسته هم در ژاپن و هم در آمریکا، قهرمان گرند اسلم شود.
الساندرو فونتاناروسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر به صورت قرضی از اینتر میلان برای باشگاه فوتبال کوزنتسا کالچو در سری بی بازی می‌کند. دوران ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، و زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است. در ماه مه ۲۰۲۳، کارمین نونزیاتا، سرمربی تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا، او را در فهرست خود برای جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال در آرژانتین قرار داد، جایی که آتزورینی پس از باخت به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال
آتزورینی پس از باخت به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه در دیدار نهایی، نایب قهرمان شد. دوران باشگاهی. علی‌رغم بازی برای سمپدوریا، فونتاناروسا در سال ۲۰۱۸ به آکادمی جوانان امپولی پیوست. در اوت ۲۰۱۹، او با مبلغ ۷۵۰۰۰۰ یورو به اینترمیلان پیوست. پس از حضور در تیم زیر ۱۷ سال، او اولین بازی خود را برای تیم زیر ۱۹ سال در فوریه ۲۰۲۰ انجام داد. در فصل بعد، فونتاناروسا بازیکن ثابت تیم زیر ۱۹ سال اینتر شد، و به آنها کمک کرد تا کمپیوناتو پریماورا ۱، کوپا ایتالیا پریماورا و سوپر کوپا پریماورا را ببرند. او همچنین در
و سوپر کوپا پریماورا را ببرند. او همچنین در لیگ جوانان یوفا ۲۰۲۰–۲۰۲۱ بازی کرد و در شش بازی یک گل به ثمر رساند. در آغاز فصل ۲۰۲۲–۲۳، فونتاناروسا به تیم اصلی اینترمیلان ارتقا یافت. او در چند بازی سری آ و لیگ قهرمانان اروپا روی نیمکت ظاهر شد. در ۹ اوت ۲۰۲۳، فونتاناروسا به صورت قرضی به باشگاه فوتبال کوزنتسا کالچو از سری بی رفت.
بسیاری از پدیده‌های نجومی که از روی سطح سیاره مریخ (بهرام) مشاهده می‌شوند، همانند یا شبیه به آنچه از روی زمین دیده می‌شوند هستند؛ اما برخی از آنها (مانند منظره زمین به‌عنوان ستاره شامگاهی/بامدادی) کاملاً متفاوت هستند. به‌عنوان مثال، از آنجایی که جو مریخ فاقد لایه ازون است، امکان انجام مطالعات اخترشناسی فرابنفش از سطح مریخ نیز وجود دارد. مریخ دارای جو رقیقی است که به رصدگران اجازه می‌دهد تا مانند ستاره‌شناسان زمین، اجرام آسمانی را مشاهده کنند. مشابه زمین، مریخ به دلیل انحراف محوری خود، تغییرات فصلی را تجربه
به دلیل انحراف محوری خود، تغییرات فصلی را تجربه می‌کند. برخلاف زمین، شفق‌های قطبی مریخ در نزدیکی ناهنجاری‌های مغناطیسی در پوسته و نه در قطب‌ها رخ می‌دهند و برای چشم انسان نامرئی هستند. جهت‌گیری محور مریخ، قطب سماوی شمالی آن را در صورت فلکی ماکیان در نزدیکی ستاره دنب قرار می‌دهد. دو ستاره برجسته در ماکیان، یعنی دُنب و سینه (صدر)، به دلیل موقعیتشان نسبت به قطب، می‌توانند به عنوان یک ساعت تقریبی در مریخ عمل کنند. قطب سماوی جنوبی مریخ در نزدیکی ستاره کاپا بادبان قرار دارد. صور فلکی منطقةالبروج در مریخ به دلیل
قرار دارد. صور فلکی منطقةالبروج در مریخ به دلیل انحراف جزئی صفحات دایرةالبروج آنها، بسیار شبیه به زمین هستند. با این حال، خورشید در برخی صورت‌های فلکی در مریخ کمی بیشتر زمان می‌گذراند که به ۱۴ صورت فلکی منطقةالبروج در مقایسه با ۱۲ صورت فلکی در زمین می‌انجامد. زمان اعتدالین و انقلابین نیز به دلیل موقعیت‌های چرخشی آنها، کمی بین زمین و مریخ متفاوت است. مشابه زمین، مریخ دچار حرکت تقدیمی می‌شود که باعث نوسان آهسته محور چرخشی آن می‌شود. چرخه حرکت تقدیمی مریخ بسیار طولانی‌تر از زمین است (۹۵۵۰۰ سال مریخی در مقابل
طولانی‌تر از زمین است (۹۵۵۰۰ سال مریخی در مقابل ۲۶۰۰۰ سال). اثر دیگر تغییر تدریجی نقطه نزدیکترین فاصله (حضیض) در مدار مریخ است که به تفاوت بین سال خورشیدی و سال نجومی در مریخ می‌انجامد. این چرخه در مریخ نسبت به زمین نیز طولانی‌تر است. اثر ترکیبی این دو حرکت تقدیمی، یک چرخه کلی ۲۹۷۰۰ ساله مریخی (۵۵۹۰۰ سال زمینی) در مریخ ایجاد می‌کند. مانند زمین، مریخ با کند شدن تدریجی چرخش خود (طول روز) مواجه است. با این حال، این اثر در مریخ به دلیل اثر گرانشی ناچیز قمر فوبوس، بسیار ضعیف‌تر است. مشابه چرخه‌های میلانکوویچ
بسیار ضعیف‌تر است. مشابه چرخه‌های میلانکوویچ زمین، مریخ در طول دوره‌های طولانی، تغییراتی در انحراف محوری و خروج از مرکز مداری خود تجربه می‌کند که بر آب و هوای آن تأثیر می‌گذارد. تغییر انحراف محوری در مریخ به دلیل عدم وجود یک ماه بزرگ تثبیت‌کننده، بسیار بیشتر از زمین است. فصول. مریخ دارای انحراف محوری ۲۵٫۱۹ درجه است که کاملاً به مقدار ۲۳٫۴۴ درجه برای زمین نزدیک است، و بدین ترتیب مریخ همانند زمین فصل‌های بهار، تابستان، پاییز و زمستان را تجربه می‌کند. همانگونه که بر روی زمین اتفاق می‌افتد، نیم‌کره‌های شمالی و
که بر روی زمین اتفاق می‌افتد، نیم‌کره‌های شمالی و جنوبی در زمان‌های متضاد، تابستان و زمستان را از سر می‌گذرانند. با این وجود، مدار چرخش مریخ نسبت به زمین دارای برون‌مرکزیت بسیار بالاتری است؛ بنابراین، طول فصل‌ها نابرابر هستند که این نابرابری به مراتب از زمین بیشتر است: این به این معنی است که تابستان‌ها و زمستان‌ها در نیم‌کره‌های شمالی و جنوبی دارای طول و شدت متفاوتی هستند. زمستان‌ها در شمال معتدل و کوتاه هستند (زیرا مریخ در نزدیکی اوج و حضیض خود با سرعت در حرکت است)، در حالی‌که زمستان‌ها در جنوب طولانی و
حرکت است)، در حالی‌که زمستان‌ها در جنوب طولانی و بسیار سرد هستند (مریخ در نزدیکی اوج به‌آرامی حرکت می‌کند). به همین ترتیب، تابستان‌ها در شمال طولانی و خنک هستند، در حالی‌که تابستان‌ها در جنوب کوتاه و داغ هستند. در نتیجه، تغییرات شدید دما در نیمکره جنوبی نسبت به شمال گسترده‌تر است. درنگ فصلی روی مریخ بیش از چند روز نیست. این به دلیل نبود پهنه‌های بزرگ آب و عوامل مشابهی است که بر روی زمین باعث اثرات تعدیل‌کننده می‌شوند؛ بنابراین برای دماهای روی مریخ، فصل «بهار» تقریباً تصویر آینه‌ای «تابستان»، و «پاییز»
«بهار» تقریباً تصویر آینه‌ای «تابستان»، و «پاییز» تقریباً تصویر آینه‌ای «زمستان» خواهد بود (در صورتی که انقلابین و اعتدالین به‌عنوان شروع فصل‌های مربوطه تعریف شوند). همچنین اگر مدار مریخ دایره‌ای‌شکل بود، بیشینه و کمینه دما پس از چند روز از انقلابین تابستانی و زمستانی رخ می‌داد، نه مانند زمین که حدود یک ماه بعد از انقلابین اتفاق می‌افتد. تنها تفاوت میان دمای فصول بهار و تابستان به دلیل خروج از مرکزیت نسبتاً بالای گردش مداری مریخ است: در بهار نیم‌کره شمالی، مریخ نسبت به تابستان نیم‌کره شمالی از خورشید دورتر
نسبت به تابستان نیم‌کره شمالی از خورشید دورتر است و بنابراین، به‌طور تصادفی بهار نسبت به تابستان اندکی خنک‌تر و پاییز اندکی گرم‌تر از زمستان می‌شود. با این حال، در نیم‌کره جنوبی برعکس این موضوع صادق است. تغییرات دما میان بهار و تابستان بسیار کمتر از نوسانات شدید دمایی است که در یک سول (روز خورشیدی) مریخی اتفاق می‌افتد. در یک چرخه روزانه، دما در ظهر خورشیدی محلی به اوج خود می‌رسد و در نیمه‌شب محلی در کمترین مقدار خود قرار می‌گیرد. این مشابه اثری است که در صحراهای زمین وجود دارد، اما روی مریخ بسیار برجسته‌تر
زمین وجود دارد، اما روی مریخ بسیار برجسته‌تر است. انحراف محوری و خروج از مرکز مداری زمین (و مریخ) به هیچ وجه ثابت نیستند، بلکه به دلیل پریشیدگی حاصل از سیارات دیگر در منظومه خورشیدی، در مقیاس زمانی ده‌ها هزار یا صدها هزار سال تغییر می‌کنند. برای مثال، خروج از مرکز مداری زمین که در حال حاضر تقریباً ۱٪ است، مرتباً نوسان می‌کند و می‌تواند تا ۶٪ افزایش یابد. جدا از خروج از مرکزیت، انحراف محوری زمین نیز می‌تواند از ۲۱٫۵ درجه تا ۲۴٫۵ درجه متغیر باشد و طول این «چرخه انحرافی» ۴۱۰۰۰ سال است. تصور می‌شود که این مورد
انحرافی» ۴۱۰۰۰ سال است. تصور می‌شود که این مورد و دیگر تغییرات دوره‌ای مشابه باعث به وقوع پیوستن عصر یخبندان‌ها باشند (به چرخه‌های میلانکوویچ مراجعه شود). در مقابل انحراف محوری مریخ در طی یک چرخه ۱۲۴ هزار ساله بسیار شدیدتر است و از ۱۵ درجه تا ۳۵ درجه تغییر می‌کند. برخی از مطالعات اخیر حتی نشان می‌دهند که طی ده‌ها میلیون سال، این تغییرات ممکن است از ۰ تا ۶۰ درجه هم در نوسان باشند. ظاهراً ماه بزرگ زمین نقش مهمی در حفظ انحراف محوری زمین در محدوده معقول ایفا می‌کند؛ مریخ فاقد چنین عامل ثبات‌بخشی است و انحراف
مریخ فاقد چنین عامل ثبات‌بخشی است و انحراف محوری آن می‌تواند به صورت آشفته‌تری تغییر کند. رنگ آسمان. رنگ طبیعی آسمان بهرام در طول روز می‌تواند از صورتی مایل به قرمز تا یک رنگ زرد-قهوه‌ای متغیر باشد؛ با این حال، در مجاورت طلوع یا غروب خورشید، آسمان به رنگ آبی دیده می‌شود. این دقیقاً برعکس وضعیت در زمین است. در مریخ، پراکنش ریلی معمولاً یک اثر بسیار کوچک است. اعتقاد بر این است که علت رنگ آسمان، وجود ۱٪ حجمی مگنتیت در ذرات گرد و غبار است. شفق قطبی به علت وجود غبار زیاد در جو مریخ مدت زیادی پس از غروب خورشید و
زیاد در جو مریخ مدت زیادی پس از غروب خورشید و قبل از طلوع آن ادامه دارد. در برخی مواقع به دلیل پراکندگی نور توسط ذرات بسیار کوچک یخ آب در ابرها، آسمان مریخ به خود رنگ بنفش می‌گیرد. ایجاد تصویر با رنگ کاملاً واقعی از سطح مریخ، به‌طرز شگفت‌آوری پیچیده‌است. تفاوت‌های زیادی در رنگ آسمان بازتولیدشده در تصاویر منتشرشده وجود دارد؛ با این حال، بسیاری از این تصاویر از فیلترهایی استفاده می‌کنند تا ارزش علمی خود را به حداکثر برسانند و تلاش نمی‌کنند تا رنگ واقعی را نشان دهند. با این وجود، برای سال‌های متمادی تصور
نشان دهند. با این وجود، برای سال‌های متمادی تصور می‌شد که آسمان مریخ صورتی‌تر از آن چیزی است که اکنون باور داریم. =پدیده‌های نجومی= زمین و ماه. زمین اگر از مریخ دیده شود یک سیاره داخلی مانند زهره است (ستاره صبحگاهی یا ستاره شامگاهی). از روی سطح مریخ، کره زمین و ماه زمین برای چشم غیرمسلح ستاره‌گون ظاهر می‌شوند، اما ناظرانی که تلسکوپ دارند، آنها را به صورت هلال‌هایی با برخی جزئیات قابل مشاهده خواهند دید. یک ناظر روی مریخ قادر خواهد بود ماهی دور زمین می‌چرخد را مشاهده کند و این به راحتی برای چشم غیرمسلح قابل
مشاهده کند و این به راحتی برای چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. در مقایسه، ناظران روی زمین نمی‌توانند هیچ‌یک از قمرهای سیاره‌ای دیگری را با چشم غیرمسلح ببینند، و تنها با اختراع تلسکوپ، اولین قمرهایی از این دست کشف شدند (برای نمونه قمرهای گالیله‌ای به دور مشتری). در بیشترین جدایی زاویه‌ای، زمین و ماه به آسانی به عنوان یک سیاره دوتایی تمیز داده می‌شوند، اما حدود یک هفته بعد به یک نقطه نورانی واحد (برای چشم غیرمسلح) تبدیل می‌شوند. سپس حدود یک هفته بعد، ماه به بیشترین جدایی زاویه‌ای در طرف مقابل خواهد رسید.
بیشترین جدایی زاویه‌ای در طرف مقابل خواهد رسید. بیشترین جدایی زاویه‌ای زمین و ماه بسته به فاصله نسبی بین زمین و مریخ به‌طور قابل توجهی متفاوت است: حدود ۲۵ اینچ است زمانی که زمین نزدیک‌ترین فاصله را با مریخ دارد (نزدیک مقارنه)، اما وقتی زمین در دورترین فاصله از مریخ قرار گرفته (نزدیک تقابل)، تنها حدود ۳٫۵ اینچ است. برای مقایسه، قطر ظاهری ماه از زمین حدود ۳۱ دقیقه است. کمترین جدایی زاویه‌ای کمتر از ۱ دقیقه خواهد بود، گاه به گاه ماه در حال گذر در مقابل زمین یا پشت آن (توسط زمین دچار اختفاء شده) دیده می‌شود.
پشت آن (توسط زمین دچار اختفاء شده) دیده می‌شود. در حالت اول، همان‌طور که از زمین دیده می‌شود، ماه‌گرفتگی مریخ خواهد بود و چون سپیدایی ماه به میزان قابل توجهی کمتر از سپیدایی زمین است، کاهش در روشنایی کلی رخ می‌دهد، اگر چه این تغییر آنقدر کوچک خواهد بود که توسط ناظران معمولی با چشم غیرمسلح قابل توجه نخواهد بود، زیرا اندازه ماه بسیار کوچک‌تر از زمین است و تنها بخش کوچکی از زمین را پوشش می‌دهد. نقشه‌بردار سراسر مریخ در تاریخ ۸ مه ۲۰۰۳ و ساعت ۱۳ یوتی‌سی تصویر زمین و ماه را به ثبت رساند. این تصویربرداری بسیار
زمین و ماه را به ثبت رساند. این تصویربرداری بسیار نزدیک به بیشترین کشیدگی از خورشید و در فاصله ۰٫۹۳۰ واحد نجومی از مریخ انجام شد. قدر ظاهری در اعداد ۲٫۵- و ۰٫۹+ ذکر شده‌است. در زمان‌های مختلف، قدر واقعی بسته به فاصله و گام‌های زمین و ماه به‌طور قابل توجهی متفاوت خواهند بود. از یک روز به روز دیگر، منظره ماه از روی مریخ نسبت به آنچه از زمین دیده می‌شود، برای یک ناظر، بسیار متفاوت تغییر می‌کند. گام‌های ماه از روی مریخ نسبت به زمین تغییر زیادی از یک روز به روز دیگر نخواهند داشت؛ این گام‌ها با مراحل زمین همگام
دیگر نخواهند داشت؛ این گام‌ها با مراحل زمین همگام شده‌اند و تنها به تدریج، در اثر حرکت هم‌زمان زمین و ماه در مدارهایشان به دور خورشید، تغییر می‌کنند. از طرف دیگر، یک ناظر روی مریخ شاهد خواهد بود که ماه با دوره‌ای برابر با دوره گردش مداری‌اش می‌چرخد، و امکان رؤیت عوارضی در سمت پنهان ماه، که برای زمینیان امکان‌پذیر نیست، خواهد داشت. از آنجایی که زمین یک سیاره درونی است، ناظرین روی مریخ گاه‌گاهی می‌توانند پدیده گذار زمین از مقابل خورشید را مشاهده کنند. گذر بعدی در سال ۲۰۸۴ اتفاق خواهد افتاد. آنها همچنین
بعدی در سال ۲۰۸۴ اتفاق خواهد افتاد. آنها همچنین می‌توانند پدیده‌های گذار عطارد و گذار زهره را نیز از مریخ رصد کنند. فوبوس و دیموس. قمر فوبوس به نظر می‌رسد در حدود یک‌سوم قطر زاویه‌ای ماه کامل از زمین را داشته باشد؛ از سوی دیگر، قمر دیموس کمابیش ستاره‌گون دیده می‌شود و قرص آن به سختی قابل تشخیص است. فوبوس با دوره‌ای کمتر از یک‌سوم یک سول، آنقدر سریع حرکت می‌کند که در غرب طلوع می‌کند، در شرق غروب می‌کند، و این عمل را دو بار در هر سول انجام می‌دهد؛ از طرف دیگر دیموس در شرق طلوع و در غرب غروب می‌کند، اما تنها
دیموس در شرق طلوع و در غرب غروب می‌کند، اما تنها چند ساعت کندتر از یک سول مریخی مدار کامل خود را طی می‌کند، بنابراین در هر بار حدود دو و نیم سول بالای افق مریخ باقی می‌ماند. درخشندگی حداکثری فوبوس در «ماه کامل» قدر ۹- تا ۱۰- است، در حالیکه درخشندگی حداکثری دیموس حول و حوش قدر ۵- است. در مقایسه، ماه کامل از زمین با قدر ۱۲٫۷- به‌مراتب درخشان‌تر به‌نظر می‌رسد. فوبوس با قدرش همچنان آنقدر درخشان است که ایجاد سایه کند؛ دیموس هم تنها اندکی درخشان‌تر از آن چیزی است که زهره از زمین دیده می‌شود. درست مثل ماه در
است که زهره از زمین دیده می‌شود. درست مثل ماه در دیدگاه زمینی، درخشندگی و گام‌های فوبوس و دیموس در فاز غیر کامل مقدار قابل‌توجهی کم می‌شوند. بر خلاف ماه، گام‌های فوبوس و قطر زاویه‌اش به صورت قابل مشاهده‌ای از ساعت به ساعت تغییر می‌کند؛ دیموس برای مشاهده گام‌هایش با چشم غیرمسلح بسیار کوچک است. هر دوی فوبوس و دیموس در مدارهای تقریباً استوایی با انحراف کم و مدارگردی بسیار نزدیک به مریخ قرار دارند. در نتیجه، فوبوس در عرض‌های جغرافیایی بالاتر از ۷۰٫۴° شمالی یا پایین‌تر از ۷۰٫۴° جنوبی قابل مشاهده نیست؛ دیموس هم
از ۷۰٫۴° جنوبی قابل مشاهده نیست؛ دیموس هم در عرض‌های جغرافیایی بالاتر از ۸۲٫۷° شمالی یا پایینتر از ۸۲٫۷° جنوبی قابل مشاهده نیست. ناظرانی که در عرض‌های جغرافیایی بالا (کمتر از ۷۰٫۴°) قرار دارند، برای فوبوس یک قطر زاویه‌ای قابل‌توجه کوچکتری را خواهند دید زیرا آنها فاصله بیشتری از آن دارند. به همین ترتیب، ناظران استوایی فوبوس هنگام طلوع یا غروب آن، در مقایسه با زمانی که مستقیماً در آسمان بالای سرشان قرار دارد، یک قطر زاویه‌ای به‌طور مشهودی کوچکتر مشاهده خواهند کرد. ناظران مستقر بر مریخ می‌توانند گذار فوبوس و
کرد. ناظران مستقر بر مریخ می‌توانند گذار فوبوس و گذار دیموس از مقابل خورشید را مشاهده کنند. گذارهای فوبوس همچنین می‌توانند خورشیدگرفتگی جزئی در مریخ توسط فوبوس نامیده شوند، زیرا قطر زاویه‌ای فوبوس تا نیمی از قطر زاویه‌ای خورشید است. با این حال، در مورد دیموس تنها اصطلاح «گذار» مناسب است، زیرا این قمر بصورت یک نقطه کوچک روی صفحه خورشید ظاهر می‌شود. از آنجایی که فوبوس در یک مدار استوایی با انحراف کم در حال گردش است، یک تغییر فصلی در عرض جغرافیایی موقعیت سایه فوبوس روی مریخ وجود دارد. این تغییر از منتهی‌الیه
فوبوس روی مریخ وجود دارد. این تغییر از منتهی‌الیه شمال به منتهی‌الیه جنوب و دوباره به عقب، چرخشی است. در هر موقعیت جغرافیایی ثابت روی مریخ، دو بازه در هر سال مریخی وجود دارد که سایه از عرض جغرافیایی آن عبور می‌کند و در طی هر بازه ده‌ها گذار فوبوس را می‌توان در آن موقعیت جغرافیایی مشاهده نمود. وضعیت برای دیموس نیز مشابه است، با این تفاوت که تنها ممکن است در هر بازه یک گذار یا اصلاً هیچ گذاری صورت نگیرد. به راحتی می‌توان دید که سایه همیشه روی «نیم‌کره زمستانی» می‌افتد، به‌جز وقتی از خط استوا در طول اعتدالین
می‌افتد، به‌جز وقتی از خط استوا در طول اعتدالین بهاری و پاییزی عبور می‌کند؛ بنابراین گذارهای فوبوس و دیموس در طول پاییز مریخی و زمستان مریخی در نیم‌کره شمالی و در نیم‌کره جنوبی رخ می‌دهند. نزدیک به خط استوا، آنها تمایل دارند در حدود اعتدال پاییزی و بهاری رخ دهند؛ دورتر از خط استوا، تمایل به وقوع نزدیک‌تر به انقلابین دارند. در هر صورت، دو بازه‌ای که گذارها می‌توانند در آن‌ها اتفاق بیفتند، کم و بیش به‌طور متقارن قبل و بعد از انقلاب زمستانی رخ می‌دهند (البته، خروج از مرکزیت بالای مدار مریخ مانع از تقارن واقعی