payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آیش ، تکنیک کشاورزی است که در آن زمین قابل کشت، بدون کشت برای یک چرخه یا بیشتر رها می‌شود. هدف آیش اجازه دادن به زمین برای بازیابی و ذخیره مواد آلی ارگانیک در حالی‌که رطوبت خاک نگهداری و چرخه آفات و بیماری‌های خاکزاد از طریق حذف میزبان آنها قطع می‌شود. تناوب کشت معمولا برای کشاورزان با عنوان رها کردن یک سال آیش نامیده می‌شود. افزایش در کشاورزی فشرده شامل به کار بردن محصولات پوششی در ذرات محل آیش، سبب از دست رفتن اندازه زمین آیش می‌شود، همانند کناره‌های زمین، پرچین‌ها و زمین پسماندها. این عمل تنوع زیستی را
پرچین‌ها و زمین پسماندها. این عمل تنوع زیستی را کاهش می‌دهد. آیش‌ها زیستگاه اولیه برای جمعیت‌های پرندگان کشتزارها است. منابع. کشاورزی
بیریا (به اسپانیولی: Birria ) یک غذای مکزیکی از ایالت جالیسکو است. این غذا یک سوپ یا خورش سنتی آبا و اجدادی است که از ترکیبی از گوشت بز آغشته به سس بر پایه فلفل چیلی، سیر، زیره، برگ بو و آویشن تهیه می‌شود و با حرارت ملایم پخته می‌شود. این غذا نباید با بارباکوآ که در زیر زمین پخته می‌شود اشتباه شود، بیریا به آرامی در قابلمه (اولا) پخته می‌شود. گوشت گاو، گوسفند بره یا جایگزین‌های ویگن گوشت جایگزینهایی برای گوشت بز هستند. می‌توان آن را با پیاز، گشنیز و لیموترش چاشنی دار و تزیین‌کرد. معمولاً تورتیاهای ذرت
چاشنی دار و تزیین‌کرد. معمولاً تورتیاهای ذرت دست‌ساز همراه آن می‌آید. در سال‌های اخیر، کسابیریا یک اقتباس محبوب از بیریا بوده‌است، سبکی از تاکو که از یک بیریای گوشتی تشکیل شده‌است که با پنیر ذوب‌شده در تاکو سرو می‌شود که با خواباندن در بیرییا قرمز شده‌است. با این که کسابیریا، که به‌عنوان تاکو قرمز نیز شناخته‌می‌شود، یک غذای سنتی مکزیکی نیست به دلیل محبوبیتش در اینستاگرام در ایالات متحده محبوب شده‌است.
ویکو مجیسترتی ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یک طراح صنعتی ایتالیایی بود که به عنوان طراح مبلمان و معمار شناخته می‌شد. یکی از اولین پروژه‌های مجیسترتی که با همکاری یک معمار اومانیست ارنستو ناتان راجرز بود، کلیسای مدور «شاعرانه» در محلۀ آزمایشی میلان کیوتی۸ بود. او بعداً لوازم و مبلمان تولید-انبوه را برای شرکت‌هایی مانند کاسینا اس.پی.ای. طراحی کرد و جوایز متعددی از جمله مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی را به دست آورد. اوایل زندگی، تحصیل. ویکو مجیسترتی در ۶ اکتبر ۱۹۲۰ میلادی
تحصیل. ویکو مجیسترتی در ۶ اکتبر ۱۹۲۰ میلادی در میلان ایتالیا به دنیا آمد. او فرزند یک معمار بود. در طول جنگ جهانی دوم، برای جلوگیری از تبعید به آلمان، در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ میلادی در طول خدمت سربازی خود ایتالیا را ترک کرد و به سوئیس رفت. زمانی که در کشور بود در دانشگاه محلی تدریس کرد و دوره‌هایی را در حوزه دانشگاه ایتالیایی در لوزان گذراند. هنگامی که در سوئیس بود، ارنستو ناتان راجرز را ملاقات کرد که معلوم شد استاد او بود. به گفتۀ "گاردین"، «او به زودی تحت تاثیر معمار، ارنستو ناتان راجرز قرار گرفت، که ایده‌های
معمار، ارنستو ناتان راجرز قرار گرفت، که ایده‌های اومانیستی او برای بازسازی ایتالیای پس از جنگ الهام‌بخش گروهی از روشنفکران بود. در آن زمان مجیسترتی در پروژه‌ای برای کار بر روی محلۀ تجربی خارق‌العاده‌ای در حاشیۀ میلان معروف به کیوتی۸، شرکت کرد. جایی که به گروهی از معماران و برنامه ریزان آزادی کامل داده شد. مجیسترتی کلیسای مدور «شاعرانه» خود را ساخت.» او در سال ۱۹۴۵ میلادی به میلان بازگشت و در سال ۱۹۴۵ میلادی از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد. حرفهٔ تولیدی. پس از فارغ‌التحصیلی در شرکتی که پدرش پیر
تولیدی. پس از فارغ‌التحصیلی در شرکتی که پدرش پیر جولیو داشت، با معمار پائولو کسا کار کرد. او ابتدا در طراحی شهری در میلان کار می‌کرد. در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی او وارد عرصۀ تولید-انبوه مبلمان و چراغ شد. برخی از آن‌ها به اشیاء موزه‌ای تبدیل شدند. از جمله، او برای شرکت‌های چون: آرتماید، کاسینا، د پادووا، فلو، فریتز هانسن، کارتل و اسکیفینی کار کرد. به گفتۀ "گاردین": «اولین موفقیت بزرگ او با صندلی معروف جهانی کاریماته که توسط شرکت کاسینا تولید شده بود به دست آمد. این صندلی برای سال‌ها پرفروش بود و سادگی روستایی
این صندلی برای سال‌ها پرفروش بود و سادگی روستایی (نشیمن حصیری) را با پیچیدگی شهری در هم آمیخت. خطوط نرم در تکیه‌گاه‌های چوبی و پایه‌ها امتداد می‌یابند، رنگ، قاب پاپ-آرت قرمز روشن و عناصر طراحی اسکاندیناویایی.» نمایشگاه‌ها در موزه. آثار مجیسترتی در مهم‌ترین موزه‌های بین‌المللی اروپا، آمریکا و ژاپن به نمایش درآمده است. برخی نیز در موزه‌های مختلف نمایشگاه‌های دائمی مانند ام‌اُ‌ام‌ای گنجانده شده‌اند. جوایز. ویکو مجیسترتی جوایز زیادی دریافت کرد، از جمله: مدال طلا در تریه‌ناله ۱۹۵۱ میلادی، جایزهٔ بزرگ در
مدال طلا در تریه‌ناله ۱۹۵۱ میلادی، جایزهٔ بزرگ در تریه‌ناله ۱۹۵۴ میلادی، دو جایزهٔ پرگار طلا در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی و همچنین مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی. وابستگی‌ها و مشارکت‌ها. او به مدت ۲۰ سال در کالج سلطنتی هنر لندن تدریس کرد و به عنوان طراح سلطنتی نامزد شد. او همچنین در آکادمی دوموس در میلان تدریس کرد و همچنین عضو افتخاری اتحادیۀ سلطنتی معماران در اسکاتلند بوده‌ است. زندگی شخصی، مرگ. همسر مجیسترتی، پائولا در سال ۱۹۹۸ میلادی درگذشت. خود او نیز در ۱۹ سپتامبر
سال ۱۹۹۸ میلادی درگذشت. خود او نیز در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ میلادی درگذشت و پسرش استفانو و دخترش سوزانا را از خود به یادگار گذاشت. میراث او توسط بنیاد ویکو مجیسترتی نظارت می‌شود.
پارک بوکر تی واشینگتن یک پارکی در ایالتی تگزاس است که در کومانچ کراسینگ، شهرستان لایم استون، تگزاس، حومه مکزیا قرار گرفته است. تاریخ. در تاریخ ۱۸۹۸ برای جشن همه ساله در ماه ژوئن ۱۹۹۸ وقف شد. ۲٫۵ مایلی جنوب این سایت، برده‌ها برای نخستین بار خبر آزادی خود را شنیدند. خیمه ای برای خدمات کلیسا و غرفه ای برای اقامه نماز و رقص وجود داشت. در سال ۱۹۸۱، ۳ نوجوان در هنگام بازداشت توسط کلانتری غرق شدند.
اسفندیار رنجبری خواننده‌ای ایرانی اهل شهرستان هفتکل بود. اسفندیار در سال ۱۳۳۲ به دنیا آمد و در دهه ۶۰ شمسی با اجرای آهنگ‌های «گویل بهاره» و «آهای گل» به شهرت رسید.او از قوم بختیاری بود و شهرت بسیاری نیز در خوزستان داشت. اسفندیار رنجبری، ساعت ۹صبح دوم تیرماه ۱۳۹۷، در بیمارستان هاجر شهرکرد درگذشت. حرفه. اسفندیار رنجبری در کنار شغل بانکداری حرفه خوانندگی را نیز دنبال کرد. رنجبری با اجرا و انتشار آهنگ‌هایی با گویش بختیاری و آهنگ‌هایی حماسی در وصف جنگ هشت ساله به شهرت رسید. او همچنین دو آهنگ «گویل بهاره» و «آهای
شهرت رسید. او همچنین دو آهنگ «گویل بهاره» و «آهای گل» را در دهه ۶۰ شمسی با ارکستر سمفونیک تهران اجرا کرد. از دیگر فعالیت‌های اسفنیار رنجبری می‌توان به شرکت در برنامه‌های تلویزیونی شبکه‌های استانی چهارمحال و بختیاری، خوزستان، اصفهان و برنامه‌های فرهنگی هنری شبکه‌های سراسری به عنوان سفیر فرهنگی ایل بزرگ بختیاری اشاره کرد.
ارکیده وحشی یک فیلم درام و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۱۹۸۹ به کارگردانی زالمن کینگ با بازی میکی رورک، کره اوتیس، جکلین بیسیت، بروس گرینوود، میلتون گونسالویس و آسومپتا سرنا است. تولید. فیلم در سالوادور، باهیا، و ریو دو ژانیرو، برزیل فیلمبرداری شد. نسخه اصلی کینگ از این فیلم برای رتبه R بسیار گرافیکی سکسی در نظر گرفته شد و انجمن سینمایی آمریکا تهدید کرد که آن را با رتبه X منتشر می‌کند و پتانسیل تجاری آن را محدود می‌کند. کینگ با اکراه بخشی از صحنه عشق بین اوتیس و رورک را حذف کرد تا با رتبه R مطابقت داشته باشد.
و رورک را حذف کرد تا با رتبه R مطابقت داشته باشد. انتشار. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹ در رم، ایتالیا داشت. The این فیلم در ۲۷ آوریل ۱۹۹۰ در لس آنجلس و در ۲۸ آوریل ۱۹۹۰ در نیویورک اکران شد. بازخوردها. این فیلم در حول و حوش اکرانش نقدهای منفی از سوی منتقدان دریافت کرد و در حال حاضر بر اساس ۳۰ نقد، امتیاز ۱۰ درصدی را در جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز حفظ کرده‌است. این فیلم نامزد دو جایزه تمشک طلایی شد، از جمله بدترین بازیگر مرد (میکی رورک) و بدترین ستاره جدید (کاره اوتیس). با وجود شکست در
و بدترین ستاره جدید (کاره اوتیس). با وجود شکست در باکس آفیس ایالات متحده، ارکیده وحشی در اروپا موفق شد و ۱۰۰ میلیون دلار فروش کرد.
گرونیا افیموونا سوخاروا (به روسی: ،، آوانگاری جایگزین Suchareva) (۱۱ نوامبر ۱۸۹۱–۲۶ آوریل ۱۹۸۱) یک روان‌پزشک کودک اهل شوروی بود. او اولین شخصی بود که در سال ۱۹۲۵ شرح مفصلی از علائم اوتیسم را منتشر کرد. مقاله اصلی او به زبان روسی بود و یک سال بعد به آلمانی منتشر شد. آن را در سال ۱۹۹۶ میلادی برای دنیای انگلیسی زبان ترجمه کرد. او در ابتدا از اصطلاح «اسکیزوئید سایکوپاتی»، «اسکیزوئید» به معنای «غیرعادی» در آن زمان استفاده کرد، اما بعداً برای توصیف تصویر بالینی اوتیسم، آن را با «اوتیستیک سایکوپاتی (اجتناب‌کنندگی
آن را با «اوتیستیک سایکوپاتی (اجتناب‌کنندگی آسیب‌زا)» جایگزین کرد. این مقاله تقریباً دو دهه قبل از گزارش‌های موردی هانس آسپرگر و لئو کانر در مورد اوتیسم ایجاد شد و در حالی منتشر شد که کار پیشگام در زمینه سوخاروا مورد توجه دیگران قرار نگرفت. از آنجایی که تحقیقات سوخاروا در مورد اوتیسم طی یک سال پس از انتشار داخلی به زبان روسی در مجلات آلمانی زبان ترجمه و منتشر شد، هیچ مانع جدی برای دسترسی به این مطالب توسط آسپرگر و کانر وجود نداشت. با این حال، دلیل دقیق بی‌استناد ماندن تحقیقات گسترده او در آثار این دو
بی‌استناد ماندن تحقیقات گسترده او در آثار این دو دانشمند، به‌طور دقیق مشخص نیست و همچنان محل بحث کارشناسان است. هنگامی که مقالاتش در آلمان منتشر شد، نام او به عنوان «Ssucharewa» ترجمه شد، و هانس آسپرگر، محقق اوتیسم، احتمالاً به دلیل وابستگی به حزب نازی و میراث یهودی سوخاروا، ترجیح داده‌است به آثار او استناد نکند.
کسپر روود (انگلیسی: Casper Ruud؛ زاده ۲۲ دسامبر ۱۹۹۸) یک تنیس‌باز حرفه‌ای نروژی است. او اولین مرد نروژی است که موفق به کسب عنوان ATP شده است (با بردن ۸ بازی ۲۵۰ که هفت تای آن در زمین‌های خاک رس بوده است) و اولین برنده در فینال مسابقات ATP Tour Masters 1000، اولین برنده در تاریخ که به فینال مسابقات گرند اسلم و ۱۰ نفر برتر در رده‌بندی ATP او نفر ششم می‌باشد که در ۶ ژوئن ۲۰۲۲ به این رتبه نایل آمده و در مسابقات دونفره نیز در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ رتبه ۱۳۳ جهان را به دست آورده. روود به دور سوم مسابقات انفرادی پسران اوپن
آورده. روود به دور سوم مسابقات انفرادی پسران اوپن فرانسه ۲۰۱۵ رسید و در مقابل کورنتین دنولی شکست خورد. او همچنین به دور سوم انفرادی پسران اوپن آمریکا ۲۰۱۵ و دور دوم انفرادی پسران ویمبلدون در سال ۲۰۱۵ رسید که بهترین عملکرد انفرادی او در مسابقات گرند اسلم‌های نوجوانان بود.
برداشت بی‌رویه یا برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی فرایند استخراج آب زیرزمینی فراتر از بازده تعادلی سفره آبخوان است. آب زیرزمینی آب شیرینی است که در زیر زمین یافت می‌شود. همچنین یکی از بزرگترین منابع است. کاهش آب زیرزمینی را می‌توان با «پول در بانک» مقایسه کرد، علت اصلی کاهش آب زیرزمینی پمپاژ یا برداشت بیش از حد آب زیرزمینی از سفره‌های زیرزمینی است. تغذیه ناکافی آب‌های زیرزمینی منجر به تخلیه آبخوان و رکود سودمندی آنها برای انسان می‌شود. امری که می‌تواند آثار وخیم زیست‌محیطی مانند فشردگی خاک و فرونشست زمین،
وخیم زیست‌محیطی مانند فشردگی خاک و فرونشست زمین، تغییرات آب و هوایی محلی، تغییرات شیمیایی خاک،... بر محیط اطراف آبخوان داشته باشد.
نسخه بیمار یک مجموعه تلویزیونی کمدی سیاه بریتانیایی با بازی روپرت گرینت و نیک فراست است. این فیلم توسط نات ساندرز و جیمز سرافینوویچ نوشته و ساخته شده و مت لیپسی کارگردانی آن را برعهده داشته است. این مجموعه تلویزیونی برای اولین بار در ۷ نوامبر ۲۰۱۷ از اسکای۱ پخش شد. در آوریل ۲۰۱۷ گزارش شد که سری دوم قبل از پخش سری اول سفارش داده شده است. از نوامبر ۲۰۱۸ برای پخش در نتفلیکس در سراسر جهان در دسترس قرار گرفت. در آوریل ۲۰۲۱ ساندرز اظهار داشت که این سریال «نه دوباره راه اندازی شده و نه لغو شده است و فقط در معلق
راه اندازی شده و نه لغو شده است و فقط در معلق شده است» سپس هنگامی که در توییتر در مورد وضعیت آن سوال شد، افزود که بازگشت آن بعید به نظر می رسد. سرافینوویچ پیشتر و فاش کرده بود که «دو قسمت اول فصل ۳ را نوشتند اما هیچ اتفاقی نیفتاد.»
انجمن منشور طراحان یک بدنۀ حرفه‌ای برای طراحان است. این تنها هیئت طراحان حرفه‌ای دارای مجوز سلطنتی است. عضویت آن چند‌رشته‌ای است - به نمایندگی از طراحان در تمام رشته‌های طراحی از جمله طراحی داخلی، طراحی محصول، طراحی گرافیک، طراحی مُد و پارچه. این انجمن که در سال ۱۹۳۰ میلادی به عنوان انجمن هنرمندان صنعتی تأسیس شد، توسط منشور سلطنتی (اعطاء شده در سال ۱۹۷۶ میلادی) اداره می‌شود. اعضا بر اساس یک آئین‌نامۀ رفتاری موظف به تمرین با بالاترین استانداردهای حرفه‌ای هستند. سی‌اس‌دی یک مؤسسه خیریۀ ثبت شده‌ است (شمارۀ
سی‌اس‌دی یک مؤسسه خیریۀ ثبت شده‌ است (شمارۀ خیریۀ ثبت شدۀ بریتانیا ۲۷۹۳۹۳). حامی سلطنتی آن شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو بود. سی‌اس‌دی یک سازمان/انجمن تجاری نیست و به عنوان یک انجمن علمی عمل می‌کند. عضویت در انجمن به طراحان واجد شرایطی اعطاء می‌شود که صلاحیت خود را در برابر سی‌پی‌اس‌کی (CPSK) (تی‌ام) (خلاقیت، حرفه‌ای بودن، مهارت‌ها و دانش) نشان دهند. اعضاء با استفاده از حروف پسا-اسمی، ام‌سی‌اس‌دی (MCSD) (تی‌ام) یا اف‌سی‌اس‌دی (FCSD) (تی‌ام) (به ترتیب نشان‌دهندۀ عضو یا همکار) شناسایی می‌شوند. سایر عناوین
عضو یا همکار) شناسایی می‌شوند. سایر عناوین پسا-اسامی که توسط این انجمن اعطاء می‌شود عبارتند از: HonFCSD HonMCSD Assoc.CSD aCSDf aCSDm تمامی پسا-اسامی علائم تجاری ثبت‌شده هستند. منشور سلطنتی این انجمن بیان می‌کند: انجمن تأسیس گردیده تا توجه به اصول صحیح طراحی را در همۀ زمینه‌هایی که ملاحظات طراحی در آن‌ها اعمال می‌شود، برای تمرین بیشتر طراحی و تشویق مطالعۀ تکنیک‌های طراحی به نفع جامعه تشویق کند. ایمن‌سازی و ارتقای مجموعه‌ای حرفه‌ای از طراحان و تنظیم و کنترل عملکرد آن‌ها به نفع صنعت طراحی و عموم مردم. انجمن
عملکرد آن‌ها به نفع صنعت طراحی و عموم مردم. انجمن در سال ۱۹۸۸ میلادی مؤسسۀ طراحان داخلی بریتانیا را ادغام کرد. قدمت این مؤسسه به سال ۱۸۹۸ میلادی بازمی‌گردد و می‌توان ریشه‌های آن را تا سال ۱۲۳۶ میلادی و انجمن صنفی نقاشان و رنگرزها ردیابی کرد. دفتر مرکزی انجمن در شمارۀ ۱، دادگاه سیدر، محوطهٔ رویال اوک، خیابان برموندزی در لندن است.
تریسی کوئین پرز، با نام هنری کریستینا رز (زاده سن دیگو، کالیفرنیا، ۱۴ آوریل ۱۹۸۴)، یک بازیگر پورنوگرافی آمریکایی است. حرفه. اولین کار او در صنعت پورن به زمانی که ۱۸ ساله بود بازمی‌گردد، او در بخش خدمات مشتریان یک سایت پورنوگرافی و شرکت تولیدی بود اما این شرکت بعد از مدتی انتقال یافت و او موقعیت خود را از دست داد. از آنجایی که حرفه او مربوط به صنعت پورن بود، شغل بعدی او دستیار عکاس بود و همین موضوع باعث شد که او به جلوی دوربین برود اما او تا قبل از ۲۳ سالگی مدلینگ را شروع نکرد. او در سال ۲۰۰۷ در فیلم‌های
مدلینگ را شروع نکرد. او در سال ۲۰۰۷ در فیلم‌های بزرگسالان حاضر شد و از آن زمان تاکنون در بیش از ۹۰۰ فیلم پورنوگرافی ظاهر شده‌است. او اولین صحنه مقعدی خود را در فیلم "کریستینا رز: دختر کثیف که محصول" سال ۲۰۰۸ به تهیه کنندگی الگانت انجل بود، اجرا کرد.
آنجلو مانجیاروتی ؛ (زادهٔ ۲۶ فوریهٔ ۱۹۲۱ میلادی – درگذشتهٔ ۲ ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی) یک مدرس، معمار و طراح صنعتی اهل ایتالیا بود که شهرتش بر اساس «هرگز نیازهای واقعی کاربران فراموش نشود» بود. مفهوم اصلی در معماری مانجیاروتی با استفاده صحیح از متریال و تکنیک ایجاد شد. زندگی‌نامه. آنجلو مانجیاروتی در سال ۱۹۲۱ میلادی در میلان، ایتالیا به دنیا آمد. او یک معمار، شهرساز و طراح بود که طرح‌های او جوایزی را در ایتالیا و خارج از کشور به ارمغان آورد. آنجلو مانجیاروتی در سال ۱۹۴۸ میلادی از دانشکده معماری دانشگاه پلی‌تکنیک
۱۹۴۸ میلادی از دانشکده معماری دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۵۳ میلادی به ایالات متحدهٔ آمریکا نقل مکان کرد و در شیکاگو به عنوان استاد مدعو برای مؤسسهٔ فن‌آوری ایلینوی شروع به کار کرد. مانجیاروتی در طول مدت حضورش در مؤسسهٔ فن‌آوری ایلینوی با فرانک لوید رایت، والتر گروپیوس، لودویگ میس فن در روهه و کنراد واکسمن آشنا شد که همگی در رشد شخصی و حرفه‌ای او مؤثر بودند. دو سال بعد، مانجیاروتی به ایتالیا بازگشت و شرکت معماری خود را در میلان با برونو موراسوتی افتتاح کرد. این مشارکت تا سال ۱۹۶۰
برونو موراسوتی افتتاح کرد. این مشارکت تا سال ۱۹۶۰ میلادی فعال بود. آنجلو مانجیاروتی در مؤسسهٔ عالی طراحی صنعتی ونیز (۱۹۶۴–۱۹۶۳ میلادی)، دانشگاه هاوایی (۱۹۷۰ میلادی)، مدرسهٔ پلی‌تکنیک فدرال لوزان (۱۹۷۴ میلادی)، دانشگاه آدلاید و مؤسسه فن‌آوری استرالیای جنوبی آدلاید (۱۹۷۶ میلادی)، معماری پالرمو (۱۹۸۲ میلادی)، معماری فلورانس (۱۹۸۳ میلادی) و معماری دانشگاه پلی‌تکنیک میلان (۱۹۹۰–۱۹۸۹ میلادی) تدریس می‌کرد.
انتخابگرنشین هانوفر (به یا به زبان ساده "Kurhannover") یکی از امرای انتخابگر امپراتوری مقدس روم بود که در شمال غربی آلمان واقع شده و نام خود را از پایتخت آن شهر هانوفر گرفته بود. این حاکمیت به‌طور رسمی با عنوان انتخابگرنشین براونشوایک-لونِبورگ شناخته می‌شد. این انتخابگرنشین در بیشتر دوران حیات خود در اتحاد شخصی با پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند اداره می‌شد. دوک‌نشین براونشوایک-لونبورگ در سال ۱۲۶۹ میلادی بین شاخه‌های مختلف دودمان ولف تقسیم شده بود. شاهزاده‌نشین کالنبرگ که توسط شاخه‌ای از این دودمان
کالنبرگ که توسط شاخه‌ای از این دودمان اداره می‌شد، به عنوان بزرگ‌ترین و قدرتمندترین ایالت براونشوایک-لونبورگ بدل گشت. سال ۱۶۹۲ امپراتور مقدس روم، شاهزاده کالنبرگ را به مجمع امرای انتخابگر ارتقا داد و انتخابگرنشین جدید براونشوایک-لونبورگ را ایجاد کرد. عاقبت امرای انتخابگر با لایحه حل‌وفصل ۱۷۰۱ و قانون اتحادیه ۱۷۰۷ به بریتانیای کبیر گره خورد که جانشینی تاج‌وتخت بریتانیا را با بر تخت نشاندن به نزدیکترین خویشاوند پروتستان ملکه آن، سوفیا پالاتینیتی و فرزندانش، حل کرد. شاهزاده انتخابگر هانوفر در سال ۱۷۱۴ پادشاه
کرد. شاهزاده انتخابگر هانوفر در سال ۱۷۱۴ پادشاه بریتانیای کبیر شد. در نتیجه، دولت بریتانیا با اکراه بارها وادار شد از اراضی آلمانی پادشاه دفاع کند. هانوفر یک قلمرو مستقل با نهادهای دولتی خود باقی ماند و هر زمان که سربازان هانوفر در طرف بریتانیایی می‌جنگیدند، این کشور می‌بایست با بریتانیای کبیر معاهده امضا می‌کرد. سال ۱۸۰۷ در پادشاهی وستفالیا ادغام و سال ۱۸۱۴ به عنوان پادشاهی هانوفر مجدداً تأسیس شد و اتحادیه شخصی با بریتانیا تا سال ۱۸۳۷ ادامه داشت. نام. پایتخت کالنبرگ، هانوفر، به صورت محاوره‌ای برای
پایتخت کالنبرگ، هانوفر، به صورت محاوره‌ای برای رای‌دهندگان همنام شد، اما رسماً از نام "Chur-Braunschweig-Lüneburg" برای کل سلسله دوک استفاده می‌کرد. جغرافیا. امرای انتخابگر بخش بزرگی از ایالت امروزی آلمان یعنی نیدرزاکسن در شمال آلمان را تحت تسلط خود داشتند. این قلمرو علاوه بر شاهزاده‌نشین کالنبرگ، شامل سرزمین‌های شاهزاده سابق گوتینگن و گروبنهاگن و همچنین قلمرو شهرستان سابق هویا می‌شد. در سال ۱۷۰۵، انتخابگر جورج یکم لوئیس پس از مرگ عمویش جورج ویلیام دوک برانسویک-لونبورگ، سلطنت لونبورگ را به همراه دوک‌نشین
سلطنت لونبورگ را به همراه دوک‌نشین ساکس-لاونبورگ به ارث برد. در سال ۱۷۱۵، او دوک‌نشین‌های برمن-وردن را از پادشاه دانمارک فردریک چهارم خریداری کرد (تأیید شده توسط معاهده صلح ۱۷۱۹ استکهلم)، به موجب آن هانوفر که تا قبل از آن محصور در خشکی بود، به دریای شمال دسترسی پیدا کرد. در سال ۱۷۰۰، مناطقی که گروه امرای انتخابگر را تشکیل می‌دادند، مانند سایر مناطق پروتستانی که در اختیار امپراتوری بودند، تقویم بهبود یافته را معرفی کردند، همان‌طور که تقویم میلادی توسط پروتستان‌ها برای اجتناب از ذکر نام پاپ گریگوری سیزدهم
برای اجتناب از ذکر نام پاپ گریگوری سیزدهم نامیده می‌شد. یکشنبه، ۱۸ فوریه (به سبک قدیمی) پس از آن، دوشنبه، ۱ مارس (سبک جدید) قرار گرفت. تاریخ. در سال ۱۶۹۲، لئوپولد یکم، امپراتور مقدس روم، پسر جورج، دوک ارنست آگوستوس را به عنوان پاداشی برای کمک‌های ارائه شده در جنگ نه‌ساله، به درجه شاهزاده انتخابگر امپراتوری ارتقا داد. اعتراضاتی علیه اضافه شدن یک انتخابگر جدید وجود داشت و این ارتقا تا سال ۱۷۰۸ (با تصویب انجمن امپراتوری) در دوران پسر ارنست آگوستوس، یعنی جرج یکم لوئیس، رسمی نشد. اگرچه القاب انتخابگر به درستی
لوئیس، رسمی نشد. اگرچه القاب انتخابگر به درستی دوک براونشوایک-لونبورگ و انتخابگر امپراتوری مقدس روم بود، به دلیل محل حکمرانی‌اش (هانوفر) معمولاً به عنوان انتخاب کننده هانوفر شناخته می‌شود. هانوفر در سال ۱۷۱۹ برمن-وردن را تصاحب کرد. امرای انتخابگر قانوناً ملزم به تقسیم ناپذیر بودن بودند: آنان می‌توانستند به قلمروی خود بیفزایند، اما نمی‌توانستند قلمرو را به دولت‌های بیگانه واگذار یا بین چندین وارث تقسیم کنند. ارث و جانشینی آن بر اساس بزرگ‌ترین فرزند پسر بود. قلمرو تخصیص یافته به امرای هانوفر شامل املاک
بود. قلمرو تخصیص یافته به امرای هانوفر شامل املاک براونشوایک-لونبورگ کالنبرگ، گروبنهاگن و لونبورگ (اگرچه در آن زمان لونبورگ توسط برادر بزرگتر ارنست آگوستوس اداره می‌شد) و شهرستان‌های دیفولتس و هویا بود. پیوند با بریتانیای کبیر. در سال ۱۷۱۴، جورج لوئی با عنوان جرج یکم پادشاه بریتانیای کبیر و ایرلند شد، به طوری که انتخابگرنشین و بریتانیای کبیر و ایرلند در اتحاد شخصی اداره شدند. املاک و دارایی‌های هانوفر در آلمان نیز افزایش یافت، زیرا آنها "دوک‌نشین"های سابق برمن و وردن را که در سال ۱۷۱۹ در اختیار سوئد بود،
برمن و وردن را که در سال ۱۷۱۹ در اختیار سوئد بود، خریداری کردند. جورج لوئیس در سال ۱۷۲۷ درگذشت و پسرش جورج دوم آگوستوس جانشین او شد. در سال ۱۷۲۸، امپراتور کارل ششم، جرج دوم را رسماً محکوم کرد (یعنی زمینی را در ازای تعهد به او بخشید) با تیول بازگردانده شده ساکس-لاونبورگ که عملاً در اتحاد شخصی با هانوفر و با یکی از شاهزادگان قبلی لونبورگ از سال ۱۶۸۹ اداره می‌شد. در سال ۱۷۳۱، هانوفر هادلن را نیز به دست آورد. در عوض، هانوفر تحریم عملی ۱۷۱۳ را به رسمیت شناخت که قانون وراثت هابسبورگ را تغییر داد. جورج دوم
که قانون وراثت هابسبورگ را تغییر داد. جورج دوم آگوستوس تا سال ۱۷۳۳ طول کشید تا کارل ششم را متقاعد کند که او را نیز با دوک‌نشین برمن و شاهزاده وردن، که در اصطلاح عامیانه دوکیزهای برمن-وردن نامیده می‌شوند، به رسمیت بشناسد. در هر دو قلمرو، جرج دوم آگوستوس سوگند یاد کرد که به امتیازات و قوانین اساسی املاک در برمن-وردن و هادلن احترام خواهد گذاشت، بنابراین سنت‌های ۴۰۰ ساله مشارکت املاک در دولت را تأیید کرد. در هانوفر، پایتخت انتخابگرنشین، شورای خصوصی هانوفر (دولت انتخاباتی) یک وزارتخانه جدید را به عنوان مسئول
انتخاباتی) یک وزارتخانه جدید را به عنوان مسئول املاک امپراتوری که توسط انتخاب کنندگان در اتحادیه شخصی اداره می‌شد، منصوب کرد. این دپارتمان برمن-وردن، هادلن، لائونبورگ و بنتیم نام داشت. با این حال، امرای انتخابگر بیشتر وقت خود را در انگلستان سپری کردند. تماس مستقیم با این امرا از طریق دفتر صدراعظم آلمان، واقع در کاخ سنت جیمز در لندن برقرار بود. جنگ هفت ساله. در طول جنگ انگلیس-فرانسویان و سرخپوستان (۱۷۵۴–۱۷۶۳) در مستعمرات سیزده‌گانه آمریکای شمالی، بریتانیا از حمله فرانسه به هانوفر می‌ترسید. جرج دوم با
از حمله فرانسه به هانوفر می‌ترسید. جرج دوم با پسرعموی خود فردریک دوم (بزرگ) پادشاه براندنبورگ-پروس که درگیری آمریکای شمالی را با سومین جنگ سیلیزی یا جنگ هفت ساله (۱۷۵۶–۱۷۶۳) ترکیب کرد، اتحاد تشکیل داد. در تابستان ۱۷۵۷، فرانسوی‌ها به هانوفر حمله کردند و شاهزاده ویلیام، دوک کامبرلند، پسر جورج دوم را که ارتش انگلیس-هانوفر را رهبری می‌کرد، در نبرد هاستنبک داده و او و ارتشش را به مکان دورافتاده برمن-وردن، جایی که در سابق "تسون" عقب رانده و مجبور به تسلیم کردند. اما جرج دوم این کنوانسیون را به رسمیت نشناخت. در
اما جرج دوم این کنوانسیون را به رسمیت نشناخت. در سال بعد، ارتش بریتانیا با پشتیبانی نیروهایی از براندنبورگ-پروس، هسن-کاسل و شاهزاده دوک برانزویک و لوننبورگ (ولفنبوتل) مجدداً اشغالگران را بیرون کرد. جنگ‌های انقلاب فرانسه. هانوفر تا پایان جنگ تحت تأثیر قرار نگرفت. پس از پایان جنگ، صلح حاکم شد تا اینکه جنگ‌های انقلابی فرانسه آغاز شد. جنگ ائتلاف اول علیه فرانسه (۱۷۹۲–۱۷۹۷) با بریتانیای کبیر- هانوفر و سایر متحدان جنگی که ائتلاف را تشکیل می‌دادند، بر قلمرو هانوفر تأثیری نداشت، زیرا اولین جمهوری فرانسه در چندین
تأثیری نداشت، زیرا اولین جمهوری فرانسه در چندین جبهه، حتی در قلمرو خود، می‌جنگید. با این حال، مردانی برای استخدام شانزده‌هزار سرباز هانوفری که در کشورهای سفلی تحت فرمان بریتانیا علیه فرانسه می‌جنگیدند، فراخوانده شدند. در سال ۱۷۹۵، امپراتوری مقدس روم، از جمله هانوفر، بی‌طرفی خود را اعلام کرد. با این حال، پیمان صلح با فرانسه در دست مذاکره بود تا اینکه در سال ۱۷۹۹ شکست خورد. با این حال، براندنبورگ-پروس به سهم خود جنگ با فرانسه را با معاهده بازل (۱۷۹۵) پایان داد و تصریح کرد که براندنبورگ-پروس بیطرفی امپراتوری
و تصریح کرد که براندنبورگ-پروس بیطرفی امپراتوری مقدس روم را در تمام سرزمین‌های واسطه در شمال خط مرزی رودخانه مین تضمین می‌کند. از جمله سلطه‌های قاره‌ای بریتانیا در هانوفر، برمن-وردن، و ساکس-لاونبورگ. برای این منظور هانوفر همچنین مجبور شد برای ارتش به اصطلاح مرزبندی که بی‌طرفی مسلحانه را حفظ می‌کند، نیروهایی را فراهم کند. دوران ناپلئون. در طول جنگ ائتلاف دوم علیه فرانسه (۱۷۹۹–۱۸۰۲) ناپلئون بناپارت از پروس خواست تا قلمروهای قاره‌ای بریتانیا را اشغال کند. در سال ۱۸۰۱، ۲۴هزار سرباز پروس حمله کرده و هانوفر را
سال ۱۸۰۱، ۲۴هزار سرباز پروس حمله کرده و هانوفر را غافلگیر کردند که بدون درگیری تسلیم شد. در آوریل ۱۸۰۱، نیروهای پروس به پایتخت برمن-وردن، اشتدته رسیدند و تا اکتبر همان سال در آنجا ماندند. انگلیسی‌ها ابتدا خصومت پروس را نادیده گرفتند، اما زمانی که پروس به ائتلاف طرفدار فرانسه از قدرتهای بیطرف مسلح از جمله دانمارک-نروژ و روسیه پیوست، بریتانیا شروع به تصرف کشتی‌های پروس کرد. پس از نبرد کپنهاگ (۱۸۰۱) ائتلاف از هم پاشید و پروس نیروهای خود را خارج کرد. به عنوان بخشی از میانجیگری آلمان در ۲۵ فوریه ۱۸۰۳،
عنوان بخشی از میانجیگری آلمان در ۲۵ فوریه ۱۸۰۳، رای‌دهندگان، شاهزاده اسقف اسنابروک را در اتحاد واقعی دریافت کردند، که هر دومین فرمانروای آن از سال ۱۶۶۲ به‌طور متناوب اعضای خانه هانوفر بودند. پس از اینکه بریتانیا - این بار بدون هیچ متحدی - به فرانسه اعلان جنگ کرد (۱۸ مه ۱۸۰۳)، نیروهای فرانسوی در ۲۶ مه به هانوفر حمله کردند. طبق کنوانسیون آرتلنبورگ (۵ ژوئیه ۱۸۰۳) که شکست نظامی هانوفر را تأیید می‌کرد، ارتش هانوفر خلع سلاح شد و اسب‌ها و مهمات آن به فرانسوی‌ها تحویل داده شد. شورای خصوصی هانوفر، با وزیر فردریش
تحویل داده شد. شورای خصوصی هانوفر، با وزیر فردریش فرانتس دیتریش فون برمر که سهام هانوفر را در دست دارد، [ "" ] به ساکس-لاونبورگ در سراسر البه گریخت، که توسط بریتانیا-هانوفر در اتحادیه شخصی اداره می‌شد. بلافاصله پس از آن فرانسوی‌ها نیز ساکس-لاونبورگ را اشغال کردند. در پاییز ۱۸۰۵، در آغاز جنگ ائتلاف سوم علیه فرانسه (۱۸۰۵)، نیروهای اشغالگر فرانسوی هانوفر را در یک لشکرکشی به اتریش ترک کردند. نیروهای ائتلاف بریتانیا، سوئد و روسیه هانوفر را تصرف کردند. در دسامبر، امپراتوری فرانسه، از سال ۱۸۰۴، دولت جدید فرانسه،
امپراتوری فرانسه، از سال ۱۸۰۴، دولت جدید فرانسه، هانوفر را که دیگر در اختیار نداشت، به براندنبورگ-پروس واگذار کرد، که در اوایل سال ۱۸۰۶ آن را تصرف کرد. در ۶ اوت ۱۸۰۶، امپراتوری مقدس روم منحل شد و در نتیجه عملکرد شاهزاده-انتخاب کنندگان که امپراتوران آن را انتخاب می‌کردند، لغو شد؛ بنابراین، عنوان انتخاب کننده براندنبورگ برای پادشاهی پروس بی‌معنی شد. پس از اینکه علیه فرانسه مخالفت کرد، در نبرد ینا–اورشتدت (۱۱ نوامبر ۱۸۰۶) شکست خورد و فرانسه هانوفر را بازپس گرفت. پس از پیمان تیلسیت در سال ۱۸۰۷، پادشاهی