payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یوزف کلینگ (آلمانی: Josef Kling) زادهٔ ۱۹ مارس ۱۸۱۱ و مرگ به تاریخ ۱ دسامبر ۱۸۷۶م، در سن ۶۵ سالگی، یک نویسنده، گزارشگر و مسئله پرداز آلمانی شطرنج بود. پیشینه. یوزف کلینگ در آلمان به دنیا آمد اما بعدها به انگلستان مهاجرت کرد. وی در اصل معلم موسیقی بود اما در اوایل دهه ۱۸۵۰م، به علت رکود کار و تعداد کم شاگردان از ماینتس به انگلستان مهاجرت کرد و در سال ۱۸۵۲م، در خیابان آکسفورد یک قهوه‌خانه با اتاق‌ها و امکانات بازی شطرنج گشود. در این قهوه‌خانه، شطرنج بازان سرشناس مقیم لندن رفت و آمد داشتند و گاه بعضی از آنها
مقیم لندن رفت و آمد داشتند و گاه بعضی از آنها از جمله برنارد هورویتز در آن کار می‌کردند. یوزف کلینگ، خود یک مسئله پرداز شطرنج بود و کمتر در بازیهای رقابتی شرکت می‌کرد. تخصص وی در مطالعه وضعیت‌های پایانی بازی شطرنج بود. همچنین وی علاوه بر مقالات شطرنج، در سال ۱۸۵۱م، یک کتاب آموزش شطرنج را به صورت مشترک با برنارد هورویتز منتشر کرد. بین سالهای ۱۸۵۱ تا ۱۸۵۳م، این دو با هم یک مجله هفتگی به نام «بازیگر شطرنج» را انتشار می‌دادند. این مجله به سهم خود بر ادبیات مدرن شطرنج مؤثر بود و بعضی از اصطلاحات ادبیات مدرن
شطرنج مؤثر بود و بعضی از اصطلاحات ادبیات مدرن شطرنج از آن نشأت گرفته‌اند. از جمله اصطلاح «cook» که در شطرنج به معنی مسئله ای است که دارای بیش از یک جواب باشد.
باربارا همیلتون (زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۷ فوریه ۱۹۹۶) یک هنرپیشه کانادایی در سینما، تلویزیون، تئاتر و رادیو بود. پس از تحصیل در مؤسسه کالج براکویل، او به دانشگاه تورنتو رفت و در آنجا اجراهای اولیه او در تئاتر هارت هاوس به نمایش درآمد. او برای ایفای نقش در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی مانند نقش اولالی باگل در سریال قصه های جزیره شناخته می‌شود. اجرای تئاتر او شامل برفک بهار است. او همچنین برای نقش آفرینی ماریلا کاتبرت در تولیدات کانادایی و وست اند آن در گرین گیبلز شناخته شده‌است. همیلتون در سال ۱۹۹۶
در گرین گیبلز شناخته شده‌است. همیلتون در سال ۱۹۹۶ در اثر سرطان سینه در سن۶۹ سالگی درگذشت. در آن سال، اتحادیه هنرهای نمایشی تورنتو جایزه باربارا همیلتون را برای قدردانی از کسانی که در هنرهای نمایشی برتری داشتند، تأسیس کرد.
کریم زدادکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی عضو باشگاه‌هایی همچون باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال ناپولی و باشگاه فوتبال رویال شارلوا بوده‌است.
پابلو بنگوچیا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال و مربی کنونی اهل اروگوئه است که هافبکی با تکنیک عالی بود و برای چندین باشگاه در اروگوئه و اسپانیا بازی کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
اندرو ون در بیل (هلندی: آن وان در بیل , ; زاده ۱۱ مه ۱۹۲۸- درگذشته۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲)، که در کشورهای انگلیسی زبان به نام برادر اندرو نام برده می‌شود، یک مبشر مسیحی هلندی و مؤسس سازمان مسیحی درهای باز بود. بیچل به دلیل قاچاق غیرقانونی انجیل و نظایر ادبیات مسیحی به کشورهای کمونیستی در دوره‌های جنگ سرد مشهور بود و به دلیل کارهایش به وی نسبت «قاچاقچی خدا» لقب داده بودند. زندگی‌نامه. ون در بیل در سینت پانکراس، هلند، درتاریخ ۱۱ مه ۱۹۲۸، چهارمین فرزند از ۶ فرزند یک آهنگر بی نوا و یک مادر درمانده متولد شد. در دهه
آهنگر بی نوا و یک مادر درمانده متولد شد. در دهه ۱۹۴۰در تداول انقلاب ملی اندونزی در ارتش استعماری هند شرقی هلند اسم‌نویسی نمود. بعد از اینکه در قتل‌عام مردمان روستایی اندونزی در حالی که به عنوان سرباز کار می‌نمود، شرکت داشت، یک دوره اندوه و استرس نرم‌خوی شدید را تحمل نمود و بعد از این در رواج جنگ از بخش مچ پا مجروح گردید. در طول دوره تجدید اسکان، وی آغاز به تلاوت کتاب مقدسی نمود که مادر او به او واگذار کرده بود، و در انتها به مسیحیت گروید. در سال ۱۹۵۳، ون در بیجل در دانشکده آموزشی مبلغان دبلیو یی سی در
در بیجل در دانشکده آموزشی مبلغان دبلیو یی سی در گلاسکو، اسکاتلند تحصیل نمود. وزارت. در ژوئیه ۱۹۵۵، ون در بیل برای شرکت کردن در پنجمین جشنواره جهانی جوانان و دانشجوها در ورشو از لهستان کمونیستی دیدار نمود، مکانی که یک کتاب فروشی مسیحی به او در رابط محدودیت انجیل در اتحاد جماهیر شوروی این گونه بیان نمود. او در یک تور کمونیستی زیر نظر دولت به چکسلواکی، که تنها مسیر قانونی برای رفتن به این کشور بود، نام‌نویسی کرد و طی آن تور را ترک نمود تا با گروه‌های مسیحی بومی دیدار نماید. بعدها در همان سال، ون در بیجل درهای
دیدار نماید. بعدها در همان سال، ون در بیجل درهای باز را بنیانگذاری نمود، یک مأموریت غیر دینی که از مسیحی‌ها تحت آزار و شکنجه حمایت می‌نمود. درهای باز در قاچاق انجیل و ادبیات مسیحی، عرضه آموزش برای پیشروان مسیحی، و عرضه حمایت مالی و نظایر موردهایی برای مسیحی‌ها تحت آزار و اذیت مشارکت نمود. در سال ۱۹۵۷، ون در بیجل با یک ماشین فولکس واگن بیتل به پایتخت اتحاد جماهیر شوروی، به شهر مسکو سفر کرد، که بعد از این سفرش به نماد درهای باز تبدیل گردید. یک زوج پیرتر به اسم وهستراس، ماشین نوین خودش را به او داده بودند،
اسم وهستراس، ماشین نوین خودش را به او داده بودند، چون آنان در باره آن دعا نموده بودند و بر این باور بودند که ون در بیجل به ماشین نیازمند است. مردی که در آمرسفورت زندگی می‌نمود، کارل دو گراف، تقاضا کرد که خداوند به او این چنین گفته‌است که به واندر بیجل رانندگی را تعلیم دهد. بعد از این، وقتی که ون در بیجل در یک اردوگاه پناهندگان در آلمان غربی بود، فیلیپ ویتسترا با ون در بیجل تماس گرفت تا به خانه نوین وهستراس در آمستردام هلند بیاید. گرچه ون در بیجل قوانین کل کشورهایی را که از آنان بازدید می‌نمود با آوردن
کل کشورهایی را که از آنان بازدید می‌نمود با آوردن متن‌های دینی زیر پا می‌گذاشت، ولی بیشتر وقتی که در ایست‌های بازرسی پلیس معطل می‌شد، این مطلب‌ها را به نام نشانه ای از دلگرمی اش به چیزی که باور داشت حمایت خداوند می‌باشد، در نظر می‌گرفت. ون در بیجل در دهه ۱۹۶۰، بعد از اینکه انقلاب فرهنگی سیاست خصومت آمیزی را نسبت به مسیحیت و دیگر دین‌ها تشکیل نمود، در دوره‌ها به سازش پرده بامبو از چین دیدار کرد. وی زمانی که به چکسلواکی رفت که اختناق بهار پراگ توسط نیروهای شوروی به آزادی کمی مذهبی در آن محل پایان داد. او با
به آزادی کمی مذهبی در آن محل پایان داد. او با مسیحی‌های کشور چک دیدار نمود و انجیل را به نیروهای تهاجمی و اشغال گر روسیه داد. در اندازه آن دهه، او همچنین نخستین دیدارهای خود را از کوبا انجام داد، که بازدید از آن برای او نسبتاً آسان بود چون این کشور برای آوردن انجیل پس از انقلاب کوبا نیازمند به ویزا از مردمان هلندی نبود. در آن وقت، این همه سازمان مسیحی، همانند انجمن انجیل آمریکا و هیئت مأموریت خارجی کنوانسیون باپتیست جنوبی، از قاچاق کتاب مقدس حمایت ننموده و آن را مخاطره آمیز و بی‌تاثیر خواندند و اشاره
و آن را مخاطره آمیز و بی‌تاثیر خواندند و اشاره نمودند که انجیل‌ها «مستقلانه به فروش می‌رسند». در بعضی از کشورهای پرده آهنین خبرچی‌های «کا گ ب» در نهایت به درهای باز نفوذ نمودند و «کا گ ب» کارهای ون در بیجل را ردیابی نمود. قاچاقچی خدا. در سال ۱۹۶۷، ون در بیجل نخستین نسخه از "قاچاقچی خدا را" که با جان و الیزابت شریل تحریر گردیده بود، انتشار نمود. «"قاچاقچی خدا» که" یک زندگی‌نامه می‌باشد، داستان زمان بچگی، گرویدن به دین مسیحیت و ماجراجویی‌های او را به نام یک قاچاقچی کتاب مقدس در پشت پرده آهنین نقل می‌نماید.
قاچاقچی کتاب مقدس در پشت پرده آهنین نقل می‌نماید. به دلیل واقع شدن در معرض مجلات بعد از این کتاب، ون در بیجل قاچاق شخصی انجیل و ادبیات مسیحی به کشورهای دیگر را متوقف نمود و به تبلیغ انجیل و کمپین‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی در آمریکای شمالی و اروپا برای حمایت از درهای باز روی آورد. تا سال ۲۰۲۲، بیش از ۱۰ میلیون نسخه به فروش رسید و به ۳۵ زبان انتشار گردید. یک کتاب کمیک انتخابی از "قاچاقچی خدا" در سال ۱۹۷۲ توسط کمیک‌های مسیحی مناره انتشار شد. زندگی بعدی. بعد از نابودی کمونیسم در اروپا، ون در بیجل تمرکز خود را
نابودی کمونیسم در اروپا، ون در بیجل تمرکز خود را به خاورمیانه متمایل نمود و برای استحکام کلیسا در جهان اسلام تلاش نمود و چندین دفعه در دهه ۱۹۷۰ از لبنان دیدار نمود. در دهه ۱۹۹۰، ون در بیجل بار دیگر چندین برابر بیشتر به خاورمیانه سفر نمود. وی در کتاب "نیروی نور" خود از کلیساهای عربی و لبنانی در لبنان، اسرائیل و ناحیه‌های تحت اشغال اسرائیل این گونه سخن می‌گوید که از برخورد نمودن با یک هموطن مسیحی خارج از کشور ابراز خوشنودی می‌نماید چون آنان این احساس را در دل می‌پرورانند که کلیسا در جهان غرب بیشتر پنهان
دل می‌پرورانند که کلیسا در جهان غرب بیشتر پنهان گرفته می‌شود. آنان به همین اساس، ون در بیجل و یکی از همراه‌های خودش که، ال جانسن بود، از پیشروان حماس و ساف، از قبیل احمد یاسین و یاسر عرفات دیدار نمودند. عرفات به وان دی بیجل این اجازه را داد تا یک فروشگاه کتاب مسیحی در نوار غزه بازگشایی نماید. در این سفر، وان در بیجل همچنین در دانشگاه اسلامی غزه در رابط مسیحیت سخنانی گفت. دیدارهای بعدی همچنین مثل سفرهایی به پاکستان در دهه ۲۰۱۰ بود، محلی که وان در بیجل تلاش نمود که با گروه طالبان گفت و گو نماید. ون در بیجل
نمود که با گروه طالبان گفت و گو نماید. ون در بیجل از هجوم ایالات متحده به افغانستان در سال ۲۰۰۱ و هجوم سال ۲۰۰۳ به عراق نظراتی نمود و این گونه بیان نمود که مسیحی‌های انجیلی آمریکایی بیش از اندازه از این جنگ‌ها حمایت می‌کنند. او همچنین از کشته شدن اسامه بن لادن نظراتی گفت و پیش از این رخداد برای او دعا نموده بود و این عملیات را «کشتار» خوانده بود. دهمین کتاب ون در بیجل، "مؤمنان مخفی: چه اتفاقی رخ می‌دهد زمانی که مسلمان‌ها به مسیح ایمان می‌آورند"، در سال ۲۰۰۷ منتشر گردید. ون در بیجل در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲
منتشر گردید. ون در بیجل در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۴ سالگی فوت کرد. وی به اندازه ۵۹ سال با همسرش کوری (زاده ۱۹۳۱–درگذشته ۲۰۱۸) ازدواج کرده بود. آنان در هلند به زندگی خود ادامه داده بودند و ۵ فرزند و ۱۱ نوه از آنان برجای ماند. در هنگام مرگ بیجل، درهای باز در بیش از ۶۰ کشور انفعال بود. این وزارتخانه سالانه ۳۰۰٬۰۰۰ کتاب مقدس و ۱٫۵ میلیون کتاب و نوشته‌های مسیحی را توزیع می‌نماید. این گروه در عرضه امداد، کمک، گسترش جامعه، و مشاوره تروما انفعال می‌باشد، در حالی که از مسیحی‌ها زیر شکنجه آزار و اذیت در کل
حالی که از مسیحی‌ها زیر شکنجه آزار و اذیت در کل جهان حمایت می‌نماید.
ماتجا ننادوویچ ( یا ماتیا ننادوویچ ; زاده ۲۶ فوریه ۱۷۷۷ - درگذشته ۱۱ دسامبر ۱۸۵۴)، همچنین مشهور به پروتا ماتجا ، یک اسقف یا کشیش صرب تبار، نویسنده و جزوی از رهبران ممتاز نخستین قیام صربستان بود که به عنوان نخسیتن نخست وزیر صربستان از سال ۱۸۰۵ تا ۱۸۰۷ خدمت نمود. زندگی. ننادووچ در۱۶ سالگی به عنوان کشیش منتخب گردید و چند سال بعد از این به سمت کشیش ارتقا پیدا نمود( )، به زبان عوامانه "پروتا" ( ) از والیوو . پدر او، الکسا ننادوویچ ، کنز (قاضی ارشد) منظقه والیوو، جزوی از دلدار ترین و با اعتبارترین مردان مردمی در
جزوی از دلدار ترین و با اعتبارترین مردان مردمی در بین صرب‌ها در زمان شروع قرن نوزدهم بود. وقتی که ۴ پیشرو جانیچرهای سانجاک اسمدروو (به اصطلاح داهیا ) فکر نمودند که تنها مسیری برای دفع از جهش مردمی صرب‌ها ترساندن آنان از راه کشتن کل مردان اصلی آنان، الکسا ننادوویچ (زاده۱۷۴۹-درگذشته۱۸۰۴) می باشد. جزوی از نخستین قربانی ها بود. سیاست داهیاها به ازای دفع نمودن، عملاً و پس از جنبش عمومی صرب ها را برضدترک ها به تشویق کرد. پروتا ماتجا معاون فرمانده جنبشیان منطقه والیوو (۱۸۰۴) شد، ولی زمان بسیاری این پست را حفظ
والیوو (۱۸۰۴) شد، ولی زمان بسیاری این پست را حفظ ننموده اند، چون کاراجورجه او را در سال ۱۸۰۵ برای یک مسئولیت پنهانی به سن پترزبورگ ارسال نمود و بعد از آن کما بیش به شکل پیوسته او را به عنوان نیروی صربستان به کار گرفت. سفیر سیاسی به روسیه، اتریش، بخارست و قسطنطنیه . بعد از نابودی و ریشه کنی در سال (۱۸۱۳)کاراجوردجه، رهبر نوین صرب ها، میلوش اوبرنوویچ ، پروتا ماتجا را به عنوان نماینده صربستان به کنگره وین (زاده۱۸۱۴-درگذشته۱۸۱۵) ارسال نمود، مکانی که او به شکل خستگی ناپذیر از ایدئال صرب ها دفاع نمود. در طول آن
ناپذیر از ایدئال صرب ها دفاع نمود. در طول آن مسئولیت، وی بیشترلرد کسلریگ را مشاهده می کرد و برای نخستین بار منافع ملی صربستان به اطلاع دولت مردان بریتانیا رسید. خاطره های پروتا ماتجا ( "Memoari Prote Mateje Nenadovića" ) با ارزش ترین منابع معتبری برای تاریخ قیام نخست و دوم صرب ها بر ضد ترک ها می باشد. ننادوویچ یک برادر داشت به اسم سیما ، به معنی یک "معبد" . عموی پدری ناندوویچ، یاکوف ننادوویچ ، به عنوان نخست وزیر کشور، نقشی در همان اندازه در کشور صربستان داشت. ماتیا ننادوویچ یک فرزند پسر به اسم لیوبومیر
داشت. ماتیا ننادوویچ یک فرزند پسر به اسم لیوبومیر ننادوویچ داشت. آثار. وی بیشتر برای کار هایش"«خاطرات پروتا ننادوویچ» مشهور بوده" است. ننادووچ همچنین خطره ها و ادبیات مستند نظایری را تألیف نمود. میراث. وی در کتاب "۱۰۰ ویژه ترین صرب" گنجانده گردیده شده.
جان فرانسیس اورایان (زاده ۲۱ اوت ۱۸۷۴ - درگذشته ۲۹ ژانویه ۱۹۶۱) وکیل، سیاستمدار، مقام دولتی و افسر نظامی منهتن، نیویورک سیتی بود. اورایان در طول جنگ جهانی اول به نام فرمانده لشکر ۲۷ کار کرد. اورایان بعد از این فرایند به عنوان مستخدم کمیسیون حمل و نقل ایالت نیویورک و مامور پلیس شهر نیویورک کار کرد. در طول جنگ جهانی دوم اورایان مدیر دفاع مدنی ایالت نیویورک شد. اوایل حرفه. اوریان در تاریخ ۲۱ اوت ۱۸۷۴ در شهر نیویورک زاده شد. اوریان یک خواهر به اسم آنا وین اوریان داشت که خواننده ملودی بود. اوریان در مدرسه های
داشت که خواننده ملودی بود. اوریان در مدرسه های دولتی شهر نیویورک، سیتی دانشکده نیویورک و برنامه حقوق دانشگاه نیویورک تحصیل نمود و در سال ۱۸۹۸ وکیل دادگستری شد. او در حالی که هنوز دانشجو بود در گارد ملی نیویورک نام نویسی کرد و در سال ۱۹۰۰ به عنوان ستوان دوم مأموریت خود را کسب کرد. در سال ۱۹۱۲ اوریان به عنوان سرلشکر و فرمانده گارد ملی نیویورک منتخب شد. او در سال ۱۹۱۴ از دانشکده جنگ ارتش فارغ التحصیل گردید و در سال ۱۹۱۶ در ویلا اکسپدیشن کار کرد. در سال ۱۹۱۴ اورایان مدرک حقوق خود را از دانشکده حقوق دانشگاه
اورایان مدرک حقوق خود را از دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک به نام بخشی از کلاس ۱۸۹۶ کسب نمود . جنگ جهانی اول. در ابتدای جنگ جهانی اول ، گارد ملی نیویورک به عنوان لشکر ۲۷ با اوریان به نام فرمانده و استنلی اچ. فورد به نام رئیس ستادآن در سال ۱۹۱۸ سامان هی گردید. ۲۷ شاهد مانور در بلژیک و فرانسه بود، و اوریان، جوان ترین فرمانده لشکر ارتش در حین ورود به اروپا ، تنها ژنرال گارد ملی بود که در طول جنگ فرماندهی نمود. بعد از برگشتن به ایالات متحده اوریان موسس لژیون آمریکایی بود . پس از جنگ جهانی اول. از سال ۱۹۲۲ تا
بود . پس از جنگ جهانی اول. از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۶ او جزو کمیسیون ترابری ایالت نیویورک بود. در سال ۱۹۲۶ او در گسترش هوانوردی تجاری به نام شریک در پان امریکن ایرویز ویژه شد و بعدها رئیس خطوط هوایی استعماری گردید. در سال ۱۹۳۳ اوریان رژه هایی را رهبری می نمود که به کنش ها و رفتار با یهودیان در آلمان اعتراض نمودند و از دولت ایالات متحده برای پادرمیانی از جانب آنان حمایت نمود. در سال ۱۹۳۴ او کاندیدجمهوری خواه ها برای شهردار نیویورک بود، ولی به سود فیورلو لاگواردیا کناره رفت . وقتی که لاگاردیا پیروز شد، اوریان نصب
کناره رفت . وقتی که لاگاردیا پیروز شد، اوریان نصب را به عنوان کمیسر پلیس خود قبول نمود. اوریان بیشتر سال ۱۹۳۵ کار کرد و بعد ها به دلیل خصومت با محل لاگواردیا عدم مداخله در اختلاف های مدیریت کار کناره گیری نمود. جنگ جهانی دوم. در سال ۱۹۴۰ اورایان با هشیاری رئیس جمهور فرانکلین دی دلانو روزولت . انجمنی که شامل اقتصاددان های وارن اس. هانسبرگر و سایمون ان. ویتنی بود، توسط فدراسیون اقتصادی ژاپن و شرکت سرمایه گذاری نیویورک ایستمن دیلون و شرکت دعوت گردید تا مسیر های خوب کرد روابط تجاری میان ژاپن و ایالات متحده را
خوب کرد روابط تجاری میان ژاپن و ایالات متحده را بررسی نمایند تا ژاپن ممکن است متحد آمریکا گردد. اوریان هنگامی که در ژاپن بود متوجه این شد که دولت ژاپن قصد این کار را دارد که پیمان سه جانبه را ایتالیای فاشیست و آلمان نازی امضا نماید. اوریان و گروهش گزارش خود را به فدراسیون اقتصادی ژاپن عرضه نمودند و به خانه برگشتند. در طول جنگ او به عنوان رئیس دفاع مدنی ایالت نیویورک و همچنین مشاور غیر رسمی وزیر جنگ هنری ال. استیمسون بود. در سال ۱۹۴۵ او به نام فرمانده ملی نظم نظامی جنگ های خارجی منصوب شد و در تاریخ ۷ دسامبر
نظامی جنگ های خارجی منصوب شد و در تاریخ ۷ دسامبر ۱۹۴۵ برای احترام گذاشتن به رئیس جمهور ترومن در کاخ سفید برخورد نمود. جوایز. جوایز اوریان همانند مدال خدمات ویژه و مدال پیروزی بود. او نشان های خارجی زیر را کسب نمود: نشان بریتانیایی سنت مایکل و سنت جورج (فرمانده شوالیه). سفارش سلطنتی ویکتوریا بریتانیا (فرمانده)؛ لژیون افتخار فرانسه (فرمانده)؛ صلیب نظامی فرانسوی با نخل; بلژیک لئوپولد (فرمانده)؛ صلیب نظامی بلژیکی با نخل; و سفارش ایتالیایی مقدسین موریس و لازاروس . در سال ۱۹۱۹ اوریان دکترای سرافرازی حقوق (ال ال.
. در سال ۱۹۱۹ اوریان دکترای سرافرازی حقوق (ال ال. دی.) از دانشگاه نیویورک کسب نمود. مرگ و تدفین. سردار اوریان در ژانویه ۱۹۶۱ در سالم جنوبی، نیویورک فوت کرد. اوریان در قبرستان ملی آرلینگتون، قسمت ۲، سایت یی-۱۷ ال اچ به خاک سپرده شد. میراث. در سال ۱۹۵۲ یک ناحیه تعلیمی گارد ملی نیویورک در وترسفیلد، نیویورک به سرافرازی او، کمپ اورایان تعلق داده شد. از سال ۱۹۴۹ به نام یک سایت آموزشی استفاده می شد و تا سال ۱۹۷۴مورد استفاده واقع شد. در سال ۱۹۸۹ برای استفاده بازگردانده شد و در سال ۱۹۹۴ غیرفعال گردید.
تغییر دین ثانویه () در جامعه‌شناسی دین، تغییر دین ثانویه تغییر دین یک فرد است که ناشی از رابطه با نوکیش دیگر است، نه از جنبه خاصی از دین جدید. برای مثال، شخصی ممکن است به یک گروه مذهبی بپیوندد که اساساً به این دلیل است که همسر یا شریک زندگی او این کار را انجام داده‌است. چنین شخصی یک مسلمان ثانویه خواهد بود. نوکیشان ثانویه افرادی هستند که فقط به دلیل رابطه با نوکیشان دیگر به یک دین می‌پیوندند. تغییر دین ثانویه می‌تواند نفوذ یک جنبش را به شدت گسترش دهد، به ویژه پس از یک فتح، مانند فتح اندلس (فتح مورهای مسلمان
پس از یک فتح، مانند فتح اندلس (فتح مورهای مسلمان اسپانیا) و استعمارگری اسپانیا در قاره آمریکا.
شما جنتیل‌ها کتابی است که در سال ۱۹۲۴ توسط موریس ساموئل نویسنده انگلیسی و آمریکایی-یهودی رومانیایی الاصل نوشته شده‌است. این کتاب در ادامه به بررسی نکات اصلی تفاوت در رفتار بین یهودیان و غیریهودیان با تمرکز بر فعالیت بدنی، مذهب، مفاهیم خیر و شر، وفاداری، علم، بازی جوانمردانه و انضباط می‌پردازد. این اثر حاوی برخی از بخش‌هایی است که اکنون ممکن است «سخنان نفرت‌انگیز» نامیده شوند: به عنوان مثال، در زیر «ما، ویران‌کنندگان»، ساموئل می‌نویسد: «ما یهودیان، ما، ویران‌کنندگان، برای همیشه ویرانگر باقی خواهند ماند "هیچ"
برای همیشه ویرانگر باقی خواهند ماند "هیچ" کاری که شما انجام خواهید داد نیازها و خواسته‌های ما را برآورده نخواهد کرد. ما برای همیشه نابود خواهیم کرد زیرا ما به دنیایی از خودمان نیاز داریم، یک جهان الهی، که ساختن آن در ذات شما (جنتیلها) نیست. . . . سرنوشت شومی که ما را در میان شما پراکنده کرد، این نقش ناپسند را بر دوش ما انداخته‌است.»
ازدواج بین ادیان () ازدواج بین همسران دارای ادیان مختلف است. اگرچه ازدواج‌های بین ادیان اغلب به عنوان ازدواج مدنی برقرار می‌شود، در برخی موارد ممکن است به عنوان ازدواج مذهبی برقرار شود. این بستگی به احکام دینی هر یک از مذاهب دو طرف دارد. برخی ازدواج بین ادیان را منع می‌کنند. در ایران. قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران ازدواج زنان مسلمان با مردان غیر مسلمان را ممنوع کرده است. ماده ۱۰۵۹ صراحتاً می‌گوید: «نکاح زن مسلمان با غیرمسلمان جایز نیست». این ممنوعیت اعمال می‌شود مگر اینکه مرد ابتدا مسلمان شود. ماده مشابهی
مگر اینکه مرد ابتدا مسلمان شود. ماده مشابهی در قانون مدنی برای ممنوعیت ازدواج مرد مسلمان با زن غیرمسلمان وجود ندارد، اگرچه زن باید به یکی از سه دین شناخته شده توسط اسلام به عنوان دین دارای کتاب مقدس (مسیحیت)، یهودیت و زرتشتی معتقد باشد. در لبنان. طبق قوانین اسلامی، همان‌طور که در مکاتب مختلف فکری حقوقی اسلامی بیان شده است، زن مسلمان نمی‌تواند با مرد غیر مسلمان ازدواج کند و مرد مسلمان نمی‌تواند با زن غیر مسلمان ازدواج کند مگر اینکه کتابیه باشد. به گفته سید علی سیستانی، مرجع شیعیان پیرو مکتب جعفری در لبنان،
سیستانی، مرجع شیعیان پیرو مکتب جعفری در لبنان، مرد مسلمان مجاز به ازدواج با زن غیر مسلمان نیست، مگر اینکه در «ازدواج موقت» مسلمان ممکن است با مسیحی ازدواج کند. یا زن یهودی سیستانی همچنین تصریح می‌کند که زن مسلمان مجاز به ازدواج با مرد غیر مسلمان نیست. در اسرائیل. بنابراین، ازدواجی که در اسرائیل بین دو فرد متعلق به جوامع مذهبی شناخته شده متفاوت انجام می‌شود، به رسمیت شناخته نمی‌شود، مگر اینکه بین یک مرد مسلمان و یک زن یهودی یا مسیحی بر اساس قوانین شریعت (اسلام) انجام شود.
موریس ساموئل (زاده ۸ فوریه ۱۸۹۵ – درگذشته ۴ مه ۱۹۷۲) رمان‌نویس، مترجم و سخنران یهودی اهل رومانی، بریتانیایی و آمریکایی بود. زندگی‌نامه. ساموئل در ماسین، شهرستان تولچا، رومانی، در خانواده ایزاک ساموئل و فانی آکر به دنیا آمد. پدر و مادرش در خانه به زبان ییدیش صحبت می‌کردند و او در سنین پایین به یهودیان و زبان ییدیش علاقه‌مند شد. این بعدها انگیزه بسیاری از کتابهایی شد که او در بزرگسالی نوشت. در نهایت، ساموئل انگلستان را ترک کرد و به ایالات متحده مهاجرت کرد و در شهر نیویورک ساکن شد. او در طول جنگ جهانی اول در
شهر نیویورک ساکن شد. او در طول جنگ جهانی اول در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. ساموئل که یک روشنفکر و نویسنده یهودی است، بیشتر به خاطر کتاب «"شما غیریهودیان"» که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد، شهرت دارد. بیشتر آثار او مربوط به یهودیت یا نقش یهودیان در تاریخ و جامعه مدرن است، اما او همچنین داستان‌های متعارف تری نوشت، مانند "وب لوسیفر"، که در دوران حکومت بورجیاس در ایتالیا رنسانس می‌گذرد، و رمان علمی فانتزی- تخیلی "شیطانی که شکست" خورد. ساموئل همچنین کتاب غیرداستانی "King Mob" را با نام مستعار "Frank K. Notch" نوشت. او
Mob" را با نام مستعار "Frank K. Notch" نوشت. او و آثارش در طول زندگی‌اش در جامعه یهودی مورد تحسین قرار گرفتند، از جمله جایزه کتاب انیسفیلد-وولف در سال ۱۹۴۴ برای اثر غیرداستانی‌اش، "دنیای شولوم آلیکم دریافت کرد". او پس از مرگ در سال ۱۹۷۲ جایزه Itzik Manger را برای ادبیات ییدیش دریافت کرد. ساموئل در سال ۱۹۷۲ در سن ۷۷ سالگی در شهر نیویورک درگذشت.
مارکوس الی رویج (Revici) (متولد ۲۵ ژوئن ۱۸۸۴، بارلاد، رومانی - ۶ اکتبر ۱۹۶۵ گراس، فرانسه) نویسنده یهودی آمریکایی مهاجر بود که کتاب‌ها و مقالات زیادی در مورد مهاجرت به آمریکا و اروپا بین جنگ‌های جهانی نوشت. او که بیشتر به خاطر کتاب زندگی‌نامه‌اش "آمریکایی در حال ساخت" (۱۹۱۷) شناخته می‌شود، همچنین به‌خاطر مقاله طنز خود در سال ۱۹۲۸ با عنوان «پرونده‌ای واقعی علیه یهودیان» که وزارت تبلیغات آلمان نازی و دیگران تا به امروز از آن به عنوان مدرک سوء استفاده کرده‌اند، شناخته می‌شود. در این کتاب او به گونه ای طنزآمیز
شناخته می‌شود. در این کتاب او به گونه ای طنزآمیز بیان می‌کند که جهان تحت سلطه توطئه گران یهودی است. او همچنین زندگی‌نامه نویس خانواده روچیلد و همچنین همسر دوم ناپلئون ماری لوئیز بود. مقاله‌های او «یک پرونده واقعی علیه یهودیان» و «کمیسیاری برای جنتیلها» که در شماره‌های ژانویه و فوریه ۱۹۲۸ "مجله قرن منتشر" شد، ظاهراً به عنوان «یک اعتراف ویرانگر» برای اولین بار در "Czernowitz Allgemeine Zeitung" در ۲ سپتامبر ۱۹۳۳ به آلمانی ترجمه شد. سپس دوباره به عنوان "صدایی در بیابان ترجمه شد." او پس از مهاجرت به ایالات
در بیابان ترجمه شد." او پس از مهاجرت به ایالات متحده در دانشگاه میسوری در کلمبیا، میسوری تحصیل کرد.
برنامه نژادی برای قرن بیستم (گاهی یک برنامه رادیکال برای قرن بیستم) یک مقاله غیرواقعی بود که برای اولین بار در ۷ ژوئن ۱۹۵۷، در جریان بحث در مورد قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۵۷، شهرت عمومی به دست آورد. توماس آبرنتی از می‌سی‌سی‌پی نقل قول مشهوری از آن را در "پرونده کنگره" خواند:ما باید بدانیم که قوی‌ترین سلاح حزب ما تنش‌های نژادی است. با القای آگاهی نژادهای تاریک که قرن‌ها توسط سفیدپوستان سرکوب شده‌اند، می‌توانیم آنها را در برنامه حزب کمونیست قرار دهیم. در آمریکا ما به دنبال پیروزی ظریف خواهیم بود. در حالی که
ما به دنبال پیروزی ظریف خواهیم بود. در حالی که اقلیت سیاهپوست را علیه سفیدپوستان برافروخته می‌کنیم، تلاش خواهیم کرد تا عقده گناهی را در سفیدپوستان به خاطر استثمار سیاه‌پوستان ایجاد کنیم. ما به سیاه‌پوستان کمک خواهیم کرد تا در هر زمینه‌ای از زندگی، در حرفه‌ها و در دنیای ورزش و سرگرمی، برجسته شوند. با این اعتبار، سیاهپوستان می‌توانند با سفیدپوستان ازدواج کنند و روندی را آغاز کنند که آمریکا را به هدف ما برساند.آبرنتی این نقل قول را در نامه ای در مارس ۱۹۵۷ به سردبیر "واشینگتن استار" پیدا کرده بود. او آن را به
"واشینگتن استار" پیدا کرده بود. او آن را به عنوان دلیلی بر این ادعا کرد که جنبش حقوق مدنی یک توطئه کمونیستی خارجی است. با این حال، "واشینگتن استار" به زودی به دلیل چاپ این نقل قول بدون تأیید صحت آن عذرخواهی کرد و در ۱۸ فوریه ۱۹۵۸ مقاله ای با عنوان «داستان یک نقل قول ساختگی-- تلاش بیهوده برای پی بردن به آن-- «برنامه نژادی برای به نظر می‌رسد که قرن بیستم فقط در تصورات کسی وجود دارد، که این نقل قول را به اوستاس مالینز، که ادعا می‌کرد آن را در یک نشریه صهیونیستی در کتابخانه کنگره پیدا کرده‌است، ردیابی کرد. در
در کتابخانه کنگره پیدا کرده‌است، ردیابی کرد. در ۳۰ اوت همان سال، نماینده. آبراهام جی. مولتر از نیویورک مقاله "استار" را در گزارش "کنگره" خواند و چندین نکته دیگر را مطرح کرد که صحت نقل قول را به چالش می‌کشد. اینها شامل عدم وجود یک حزب کمونیست بریتانیا در سال ۱۹۱۲ (این حزب در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد) و عدم وجود یک نویسنده کمونیست بریتانیایی به نام اسرائیل کوهن بود. اگرچه یک نویسنده یهودی انگلیسی و صهیونیست به نام اسرائیل کوهن در آن دوره وجود داشت، اما هیچ گونه وابستگی به کمونیسم نداشت و سابقه ای از نوشتن چنین اثری
به کمونیسم نداشت و سابقه ای از نوشتن چنین اثری از او وجود ندارد. "برنامه نژادی" نه در کتابخانه کنگره و نه در فهرست کتابهای چاپی موزه بریتانیا وجود ندارد. مربوط. اوستاس مالینز همچنین سخنرانی ساختگی «نژاد ما بر تمامی دنیا بدون مخالف حاکم خواهد شد» را با نام مستعار مختلف حاخام امانوئل ربینویچ نوشت.
ابزارهای بلاغی () در بلاغت، ابزار بلاغی، ابزار متقاعدکننده یا ابزار سبکی، تکنیکی است که نویسنده یا گوینده برای انتقال معنایی به شنونده یا خواننده با هدف اقناع آنها استفاده می‌شو. ابزار بلاغی در جهت توجه دادن به یک موضوع، با استفاده از زبان طراحی شده و برای تشویق یا تحریک نمایش احساسی و هیجانی از یک دیدگاه یا عمل معین استفاده می‌شود. ابزارهای بلاغی با استفاده از زبان، واکنش عاطفی را در مخاطب برمی‌انگیزند، اما این هدف اولیه آنها نیست. بلکه با این کار در پی آن هستند که موضع یا استدلالی را قانع‌کننده‌تر از آن
هستند که موضع یا استدلالی را قانع‌کننده‌تر از آن چیزی که در غیر این صورت می‌توانست مطرح کنند.
رولز-رویس بوت تیل (به انگلیسی: Rolls-Royce Boat Tail) یک خودروی لوکس با اندازه بزرگ ​​است که توسط رولز-رویس موتور کارز ساخته شده‌است. این خودرو گران‌ترین خودروی جدید قانونی خیابانی جهان با ۲۸ میلیون دلار است.
بهنام و سارا و چهل شهید (؛ مسیحیان سده چهارم میلادی بودند که در زمان شاپور دوم به شهادت رسیدند. آنها در کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان قدیسین مورد احترام قرار می‌گیرند.
میروسلاو بارانک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال باومیت یابلونتس، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ملادا بولسلاف، باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ، و باشگاه فوتبال سیگما اولوموتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.