payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چیز گوش می‌دادم و آن را رونویسی می‌کردم. برای اینکه بتوانید آنچه را که اتفاق می‌افتد بشنوید و بفهمید، در محدوده این چرخه‌های زمانی و تغییرات آکورد. مردم چگونه از آکوردها و نت‌ها و آکوردها و مقیاس‌ها استفاده می‌کردند؟ آنها به کجا می‌رفتند؟ زمانی که در بوستون بود، با چارلی ماریانو، نوازنده ساکسیفون ملاقات کرد، که به او پیشنهاد کرد در جلسات استودیوی موسیقی خلاقانه در وودستاک، نیویورک، که توسط کارل برگر، اینگرید سرتسو، و اورنت کلمن تأسیس شده بود شرکت کند. در سال ۱۹۷۷، او برای یک تابستان از استودیو دیدن کرد و
۱۹۷۷، او برای یک تابستان از استودیو دیدن کرد و با نوازندگانی مانند سیسیل تیلور، دان چری، روسکو میچل، وادادا لئو اسمیت، آنتونی دیویس و الیور لیک در تماس بود. او در مورد اولین برخوردش با تیلور به یاد می‌آورد: "روزی را که برای اولین بار با سیسیل تیلور آشنا شدم را به یاد می‌آورم… یک پیانو پشت اتاق استخر بود؛ بنابراین من پشت پیانو نشستم و یک کنسرت بداهه به او دادم. وقتی کارم تمام شد دستم را بوسید و گفت: "این خانم می‌تواند بازی کند!" من هنوز هم از شنیدن نامم در همان نفس ابراز خوشحالی می‌کنم. (در این مدت، مردم به
نفس ابراز خوشحالی می‌کنم. (در این مدت، مردم به دلیل رویکرد آتشین او به پیانو و تمایلش به نواختن، اغلب او را به عنوان «سیسیل تیلور زن» یاد می‌کردند. نت‌های زیادی، همیشه. به‌طور مداوم، بدون وقفه زیاد." دنیا برای نوع موسیقی که ما انجام می‌دهیم… اگر در شهر نیویورک اتفاق می‌افتاد، فکر نمی‌کنم این حس یکسان باشد. اینجا شما با هنرمندان راهنما در این کشور زندگی می‌کردید و غذا می‌خوردید و با آنها می‌گذرید. محیط متل. مردم تمام شب بیدار بودند و آتش می‌زدند و بیرون روی چمن با نوازندگانی از سراسر جهان بازی می‌کردند. پس
چمن با نوازندگانی از سراسر جهان بازی می‌کردند. پس از اتمام جلسه، کریسپل به سرعت به وودستاک نقل مکان کرد و از آن زمان تاکنون در آنجا اقامت داشته‌است. زمانی که کریسپل در استودیوی کریتیو موزیک بود، با آنتونی برکستون نیز ملاقات کرد که از او دعوت کرد تا با گروهش بنشیند. او به یاد می‌آورد: "در اولین کنسرت ما، آنتونی آبجو را در دست من گذاشت و گفت: "آرام باش، اینقدر نت ننواز." من در دقیقه هزاران نت می‌نواختم، و او اولین کسی بود که برخلاف رگبارهای مداوم، من را به فکر فضا و نفس و جمله‌بندی کرد.» کوارتت، که او از سال
فضا و نفس و جمله‌بندی کرد.» کوارتت، که او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۵ عضو آن بود، و همچنین مارک درسر، نوازنده بیس، و گری همینگوی درامر نیز حضور داشت. در طول این مدت، او تقریباً دوازده ضبط با برکستون انجام داد و همچنین شروع به انتشار ضبط‌هایی به نام خودش کرد. او در مورد دوران تصدی خود در این گروه اظهار داشت: من مثل یک خانواده بودم، بازی با آنتونی واقعاً چیزهای زیادی در مورد فضا، استفاده از فضا و سکوت و نفس و استفاده از ترکیب بندی در بداهه نوازی به من آموخت. فقط حضور در آهنگ‌های او چیزهای زیادی در مورد آهنگسازی به
در آهنگ‌های او چیزهای زیادی در مورد آهنگسازی به من آموخت… چیزی که واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که او به روشی بسیار شبیه به موسیقیدانان کلاسیک معاصر بود اما با آزادی بسیار بیشتر و امکان تفسیر را فراهم می‌کرد. از آن زمان، سکوت و فضا به عنوان بخش مرکزی ضبط‌های او شناخته شده‌است. همان‌طور که او در مصاحبه ای با PostGenre اشاره کرد، مرلین خاطرنشان کرد: "وقتی برای اولین بار شروع به نواختن موسیقی خلاقانه کردم، فکر نمی‌کنم در اجراهایم سکوت زیادی به جا بگذارم. من به شدت بر روی انرژی بازی و نمایش تمرکز کردم.
من به شدت بر روی انرژی بازی و نمایش تمرکز کردم. چه کاری می‌توانستم انجام دهم. این نوع تفکر اکنون با ذهنیت من بسیار دور است. فعالیت. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، او همچنین با رجی ورکمن، روسکو میچل، وادادا لئو اسمیت، ارکستر نیو بری گای، تریو هنری گریمز، کوارتت نوآر اروپایی (با اورس لیمگروبر، فریتز هاوزر، و ژول لندر) کار و ضبط کرد. و باباتونده اولاتونجی. در سال ۱۹۸۱ او در جشنواره جاز وودستاک که به مناسبت دهمین سالگرد استودیو موسیقی خلاق برگزار شد، اجرا کرد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، هنگامی که او از استکهلم بازدید کرد،
دهه ۱۹۹۰، هنگامی که او از استکهلم بازدید کرد، سبک او شروع به تکامل بیشتر کرد، جایی که او یک گروه سوئدی را شنید که شامل آندرس یورمین نوازنده باس بود. او به یاد می‌آورد: "این فقط یک اعصاب را در من لمس کرد … در را به روی کارهای غنایی که دوست داشتم انجام می‌دادم و انجام نمی‌دادم باز کرد." و لطافت چیزی را در من باز کرد که من واقعاً آن را پنهان کرده بودم زیرا همیشه سعی می‌کردم واقعاً قوی باشم. حتی وقتی چیزهای عاشقانه بازی می‌کردم با انرژی زیادی آنها را پخش می‌کردم؛ بنابراین ناگهان این صدای دیگر وارد آگاهی من شد
بنابراین ناگهان این صدای دیگر وارد آگاهی من شد و با چیزی در من طنین انداز شد که اجازه نداده بودم بیان شود." او در سال ۱۹۹۶ "به هر حال هیچ چیز هرگز نبود: موسیقی آنت طاووس" را با گری طاووس، پل موتیان و آنت پیکاک ضبط کرد که اولین آلبوم او برای کمپانی ای سی ام بود. او در مورد ضبط‌های ای سی ام خود اظهار داشت: "بسیاری از کارهایی که من با کمپانی ای سی ام انجام داده‌ام بیشتر در مورد یک شدت درونی است تا یک شدت بیرونی. احساس می‌کنم بین این دو حالت - انرژی وحشی و درونگرایی شدید - دو ارتباط وجود دارد. دو طرف یک سکه.
شدید - دو ارتباط وجود دارد. دو طرف یک سکه. من هر دو را انجام می‌دهم و احساس می‌کنم یک ارتباط ارگانیک بین آنها وجود دارد - یک ادغام بین آنها. با ضبط‌های کمپانی ای سی ام، من ایده پخش کردن چیزها را آنقدر آهسته دوست دارم که تقریباً در زمان معلق شده‌اید." کریسپل به‌عنوان تک‌نواز و رهبر گروه‌های خودش و همچنین با گروه سه‌گانه ایوان پارکر، یک گروه سه‌گانه کاملاً زن به رهبری لوته آنکر دانمارکی، تیزیجی مونوز، ایوو پرلمن، اسکات فیلدز، هنر کپنهاگ، به اجرا و ضبط گسترده ادامه داده‌است. او همچنین موسیقی آهنگسازان معاصری
ادامه داده‌است. او همچنین موسیقی آهنگسازان معاصری مانند جان کیج، پائولین اولیوروس، رابرت کوگان، پوزی اسکات، مانفرد نیهاوس و آنتونی دیویس را اجرا و ضبط کرده‌است (از جمله اپرای زندگی و زمان مالکوم ایکس با اپرای شهر نیویورک). او کارگاه‌های بداهه نوازی و سخنرانی در سرتاسر جهان تدریس کرده و با شاعران، رقصندگان، فیلمسازان و فیلمبرداران همکاری داشته‌است. او دریافت کننده کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم در آهنگسازی موسیقی (۲۰۰۶–۲۰۰۵) کمیسیون آهنگسازی مری فلگلر کریتیبل کریتراست (۱۹۸۸–۱۹۸۹) و سه کمک هزینه بورسیه بنیاد
کریتراست (۱۹۸۸–۱۹۸۹) و سه کمک هزینه بورسیه بنیاد نیویورک برای هنرها (۱۹۸۸–۱۹۸۹، ۱۹۹۴–۱۹۹۵ و ۲۰۰۶–۲۰۰۷). در سال ۱۹۹۶، کریسپل با جایزه فارغ التحصیلان برجسته توسط کنسرواتوار نیوانگلند اهدا شد، و در سال ۲۰۰۴، به عنوان یکی از ۱۰۰فارغ‌التحصیل برجسته آنها در ۱۰۰ سال گذشته نامگذاری شد. او نویسنده دی وی دی آموزشی «راهنمای یک پیانیست برای بداهه نوازی آزاد: کلیدهایی برای باز کردن قفل خلاقیت شما» است در سال ۲۰۰۰، کریسپل در فیلم فرانسوی زنان در جاز اثر ژیل کور ظاهر شد. در ۲۰۰۵–۲۰۰۶، او با ارکستر NOW در ونکوور اجرا و
در ۲۰۰۵–۲۰۰۶، او با ارکستر NOW در ونکوور اجرا و ضبط کرد، و یکی از مدیران مؤسسه موسیقی خلاق ونکوور و یکی از اعضای هیئت علمی در کارگاه بین‌المللی مرکز بنف در جاز بود. او همچنین یک تولید چند رسانه ای با عنوان خانه رؤیایی سی وی دوبلی را با طراحی رقص ساویا برگر ایجاد و کارگردانی کرد. در سال ۲۰۱۷، او با جو گانتر، هنرمند تجسمی، و ریموند مک دونالد، ساکسیفونیست، هر دو از اسکاتلند، در صدای طراحی، نمایشگاهی از نمرات گرافیکی در گالری کلاینرت/جیمز، ووداستاک، نیویورک، همکاری کرد. پیوند به بیرون. مرلین کریسپل در دیسکو جی
کرد. پیوند به بیرون. مرلین کریسپل در دیسکو جی اس
در الکترونیک، افزاره‌های سازگارپین‌ ، اجزای الکترونیکی هستند، عموماً مدارهای مجتمع یا کارت‌های توسعه، که ردپایه مشترکی دارند و دارای عملکردهای مشابهی هستند که روی همان پین‌ها اختصاص داده شده یا قابل استفاده هستند. سازگاری پین ویژگی مورد نظر یکپارچه‌سازان سامانه‌ها است زیرا به محصول اجازه می‌دهد بدون طراحی مجدد بردهای مدار چاپی به‌روز شود، که می‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد و زمان عرضه به بازار را بکاهد. اگرچه افزاره‌هایی که سازگارپین هستند ردپایه مشترکی دارند، اما لزوماً از نظر الکتریکی یا گرمایی سازگار
اما لزوماً از نظر الکتریکی یا گرمایی سازگار نیستند. درنتیجه، سازندگان اغلب افزاره‌هایی را مشخص می‌کنند که یا "پین-به-پین" یا "سرجا" سازگار هستند. افزاره‌های سازگارپین عموماً برای امکان ارتقاء در یک خط محصول تک، امکان جایگزینی افزاره‌هایی با پایان عمرمفید با مشابه‌های جدیدتر یا رقابت با محصولات مشابه تولیدکنندگان دیگر، تولید می‌شوند. سازگاری پین-به-پین. افزاره‌های "سازگار پین-به-پین،" عملکردهایی را به پین‌ها تخصیص می‌دهد، اما ممکن است ویژگی‌های الکتریکی (ولتاژهای تغذیه، یا فرکانس‌های نوسان‌گر) یا ویژگی‌های
تغذیه، یا فرکانس‌های نوسان‌گر) یا ویژگی‌های حرارتی (TDP، منحنی‌های جریان مجدد، یا تلرانس دما) متفاوتی داشته باشند. در نتیجه، استفاده از آن‌ها در یک سامانه ممکن است مستلزم آن باشد که بخش‌هایی از آن سامانه، مانند زیرسامانه تحویل توان آن، متناسب با قطعه جدید تطبیق داده شود. در موارد دیگر، به‌ویژه رایانه‌ها، ممکن است دستگاه‌ها با پین-به-پین سازگار باشند، اما درنتیجه تقسیم‌بندی بازاری ناسازگار شوند. برای مثال، پردازنده‌های Core و Xeon E3v5 کلاس-رومیزی اینتل اسکای‌لیک، هر دو از سوکت ال‌جیی‌ای ۱۱۵۱ استفاده
اسکای‌لیک، هر دو از سوکت ال‌جیی‌ای ۱۱۵۱ استفاده می‌کنند، اما مادربردهایی که از چیپ‌ست‌های سری C230 استفاده می‌کنند، فقط با پردازنده‌های با نام تجاری اِگزنون سازگار خواهند بود و با پردازنده‌های با برند کُر کار نمی‌کنند. سازگاری سرجا. افزاره با "سازگاری سرجا" افزاره‌ای است که ممکن است بدون نیاز به ایجاد تغییرات جبران‌ساز در سیستمی که این افزاره بخشی از آن بوده‌است با افزاره دیگری تعویض شود. این افزاره همان عملکردهای موجود در همان پین‌ها را خواهد داشت و از نظر الکتریکی و حرارتی سازگار خواهد بود. چنین
و از نظر الکتریکی و حرارتی سازگار خواهد بود. چنین افزاره‌هایی ممکن است دقیقاً با افزاره‌هایی که می‌توانند جایگزین شوند، مطابقت نداشته باشند. به عنوان مثال، آنها ممکن است دامنه وسیع تری از تحمل ولتاژ تغذیه یا دما را داشته باشند.
مسابقهٔ مستر المپیای ۲۰۲۲ یک مسابقه و نمایشگاه بدنسازی حرفه‌ای وابسته به فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام بود که از ۱۵ تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲ در پلنت هالیوود لاس وگاس، در پارادایس، نوادا برگزار شد. همزمان، نمایشگاه تناسب اندام المپیا در مرکز همایش‌های لاس وگاس برگزار شد. این پنجاه و هشتمین دوره مسابقات مستر المپیا بود. رویدادهای دیگر این نمایشگاه شامل مسابقات المپیا ۲۰۲۲ ۲۱۲، و همچنین فینال‌های کلاسیک مردان، فیزیک مردان، میس المپیا ۲۰۲۲، تناسب اندام، فیگور ۲۰۲۲، المپیا بیکینی ۲۰۲۲ بود. محل برگزاری. المپیا
۲۰۲۲، المپیا بیکینی ۲۰۲۲ بود. محل برگزاری. المپیا پس از گذراندن دو سال در اورلاندو، فلوریدا، به‌دلیل شروع دنیاگیری کووید-۱۹ به محل میزبانی سنتی خود در لاس‌وگاس، نوادا بازگشت. با غلبه بر چالش‌های سال‌های گذشته، این رویداد با حضور رقبا و طرفداران بسیاری از سراسر جهان به اندازهٔ پیش از آغاز کووید ۱۹ بازگشت. مانند سال‌های اخیر، این نمایش نیز به‌صورت زنده برای مخاطبان جهانی پخش می‌شد. نتایج. هادی چوپان در پنجاه و هشتمین دورهٔ مسابقات آزاد مردان مستر المپیا در سال ۲۰۲۲ با کسب جایزهٔ ۴۰۰ هزار دلاری قهرمان شد.
سال ۲۰۲۲ با کسب جایزهٔ ۴۰۰ هزار دلاری قهرمان شد. دِرِک لونسفورد با جایزه ۱۵۰۰۰۰ دلاری در جایگاه دوم قرار گرفت. ده برندهٔ دیگر در چندین بخش در طول دو روز فینال معرفی شدند. از جمله کریس بامستد که عنوان کلاسیک فیزیک را برای چهارمین بار متوالی به‌دست‌آورد و شان کلاریدا، موفق شد پس از از دست دادن عنوان ۲۱۲ در سال ۲۰۲۱، آن را مجدداً تصاحب کند. المپیای ۲۰۲۲ شاهد تغییر گارد بود زیرا هادی چوپان قهرمان دو دوره ممدوح السبیعی «بیگ رامی» را شکست داد و نخستین قهرمانی خود در المپیا را به‌دست‌آورد. علاوه بر این، تازه
خود در المپیا را به‌دست‌آورد. علاوه بر این، تازه واردان به مسابقات آزاد مردان، مانند درک لونسفورد (شرکت‌کنندهٔ پیشین ۲۱۲) و اندرو جکد، عملکرد بهتری نسبت به ستارگان قدیمی مانند ویلیام بوناک و ایان والیر داشتند. این رقابت همچنین به‌دلیل کاهش موارد کووید ۱۹ و محدودیت‌ها، با رقبایی از کشورهای مختلف مانند ایرلند، نیجریه، برزیل و اسلواکی، میدان بسیار بزرگ‌تری نسبت به مسابقات دو سال قبل بود. مستر المپیای ۲۰۲۲ شاهد رکورد تعداد رقبا در ردهٔ آزاد بود که باعث شد تقریباً نیمی از تمام رقبا در رتبهٔ شانزدهم قرار بگیرند.
نیمی از تمام رقبا در رتبهٔ شانزدهم قرار بگیرند. در نتیجه IFBB اعلام کرد که برای واجد شرایط شدن برای مسابقات فینال مستر المپیا، شرکت کنندگان باید حداقل یک نمایش حرفه‌ای را برنده شوند و به سیستم امتیازدهی پایان دهد. علاوه بر این، در نتیجهٔ تعداد زیاد فینالیست‌ها، فینال‌ها به‌دلیل تعداد زیاد رقبا در هر بخش، شاهد زمان قابل توجهی بود که فینال اوپن در ساعت ۱ بامداد به وقت محلی به پایان رسید. این موضوع، منجر به شکایات قابل توجهی از سوی مربیانی مانند کریس استو و همچنین شکایت از شلوغی پشت صحنه و فقدان حرفه‌ای گرایی
شکایت از شلوغی پشت صحنه و فقدان حرفه‌ای گرایی توسط رقبا و مفسرانی مانند جی کاتلر و جیمز هالینگشد شد. باید دید آیا IFBB در آینده به این نگرانی‌ها رسیدگی خواهد کرد یا خیر.
توپِ منحنی: سالی که کنترلم را از دست دادم یا قابِ یک رؤیا (انگلیسی: Curveball: The Year I Lost My Grip) کتابی است که توسط جردن سوننبلیک نوشته شده‌است. این کتاب، داستان پیتر فریدمن و سالی که او به آرنج خود آسیب زده و باعث می‌شود که هرگز نتواند در تیم بیسبال خود بازی کند. و این اتفاق در همان سالی است که پدربزرگش به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شود. بهترین دوست او، اِی‌جِی که خود هنوز یک بازیکن بیسبال است، مدام از دست دادن پیتر را یادآوری می‌کند. تنها نقطه روشن، دوست دختر جدید او آنجلیکا و هدیه تجهیزات عکاسی
دوست دختر جدید او آنجلیکا و هدیه تجهیزات عکاسی پدربزرگش است.
باغ‌وحشِ خیابانِ ۶۴ (فرانسوی: ۶۴, rue du Zoo) یک مجموعه انیمیشنی است که توسط نویسندهٔ انگلیسی-بلژیکی آن ورومبو ساخته شده‌است. این مجموعه توسط استودیوی انیمیشن فرانسوی مستقر در بریتانیا تولید شده‌است. دو فصل اول از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ پخش شد. پس از یک وقفه هفت ساله، سریال در سال ۲۰۱۰ برای دو فصل دیگر بازگشت و در سال ۲۰۱۳ به پایان رسید. در مجموع ۱۰۴ قسمت تولید شد.
کاترین سِلدِن نیسکِرن ماتِر (؛ ۲۱ اکتبر ۱۹۱۶ – ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱) زمین‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا، دانش‌آموختهٔ کالج برین مار و دانشگاه جانز هاپکینز، و شاغل در سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده بود که در زمینهٔ سیمان و بتن تحقیق می‌کرد. او همچنین سابقهٔ حضور در هیئت مدیرهٔ مؤسسه بتن آمریکا و ریاست انجمن مواد معدنی خاک رس را در کارنامهٔ شغلی خود داشت. ماتر در دههٔ ۱۹۶۰ سردبیر "آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی" بود و از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ چندین نشریه و مقالهٔ تخصصی نیز در زمینهٔ بتن و زیرساخت‌های ترابری منتشر کرد. او در طول
بتن و زیرساخت‌های ترابری منتشر کرد. او در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود موفق به کسب جوایز متعددی از جمله جایزه زن فدرال (۱۹۶۳) از کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده شد. ماتر در ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱ در جکسون، می‌سی‌سی‌پی درگذشت. اوایل زندگی. کاترین سلدن نیسکرن در ۲۱ اکتبر ۱۹۱۶ در ایتاکا، نیویورک به دنیا آمد. پدرش والتر هملین نیسکرن، و مادرش کاترین امیلی سلدن نیسکرن بود. پدر و مادر او هر دو فارغ‌التحصیل دانشگاه کرنل بودند و پدرش مهندس شیمی بود. او در مدرسهٔ سنت کاترین در ریچموند، ویرجینیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۷ مدرک
در ریچموند، ویرجینیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۷ مدرک زمین‌شناسی را از کالج برین مار دریافت کرد. او از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۰ به‌عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه جانز هاپکینز به مطالعات بیشتر در زمینهٔ زمین‌شناسی پرداخت. فعالیت حرفه‌ای. ماتر از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱ در موزه تاریخ طبیعی فیلد در شیکاگو مشغول به کار بود. او از ۱۹۴۲ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان زمین‌شناس با سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده، مستقر در ویکسبرگ، می‌سی‌سی‌پی در ایستگاه آزمایشی آبراه (WES) همکاری می‌کرد و از ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۶ نیز رئیس بخش سنگ‌نگاری و اشعه ایکس در
تا ۱۹۷۶ نیز رئیس بخش سنگ‌نگاری و اشعه ایکس در آزمایشگاه بتن، و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ رئیس بخش مهندسی و علوم این یگان بود. او از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ در هیئت مدیرهٔ مؤسسه بتن آمریکا، و در سال ۱۹۷۳ به‌عنوان رئیس انجمن مواد معدنی خاک رس خدمت کرد. او در دههٔ ۱۹۶۰ سردبیر "مجله آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی" بود. تحقیقات او معمولاً بر روی سیمان و بتن متمرکز بود و نشریات فنی نظیر «کاربردهای میکروسکوپ نوری در تحقیقات بتن» (۱۹۵۳)، «بررسی هسته‌های چهار پل بزرگراهی در گرجستان» (۱۹۷۳)، «هوادهی بتن در جزیره تریت، مین» (۱۹۸۰)، و «وضعیت بتن
بتن در جزیره تریت، مین» (۱۹۸۰)، و «وضعیت بتن در سد مارتین پس از ۵۰ سال خدمت» (۱۹۸۱) را نیز منتشر کرد. او و همسرش از کلکسیونرهای مشتاق پروانه بودند و با همکاری یکدیگر مقالهٔ "پروانه‌های می‌سی‌سی‌پی" (۱۹۵۸) را نوشتند. جوایز. ماتر برای آثار خود جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرد، که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون در سال ۱۹۶۴ ماتر را به گروه مطالعاتی رئیس‌جمهور در زمینهٔ مشاغل برای زنان معرفی کرد. در سال ۱۹۸۶، آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی مشارکت‌های او در سال‌های ۱۹۸۰ و
علوم می‌سی‌سی‌پی مشارکت‌های او در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۶ را به رسمیت شناخت. او سپس به‌عنوان عضو انجمن کانی‌شناسی آمریکا انتخاب شد. زندگی شخصی. کاترین نیسکرن در سال ۱۹۴۰ با همکار زمین‌شناس خود، برایانت ماتر (۱۹۱۶–۲۰۰۲) ازدواج کرد. او در ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱ در سن ۷۵ سالگی در جکسون، می‌سی‌سی‌پی درگذشت. مقالات او در بایگانی زنان در علوم و مهندسی، گروه مجموعه‌های ویژه در دانشگاه ایالتی آیووا نگهداری می‌شود. مؤسسه بتن آمریکا، کمک‌هزینهٔ کاترین و برایانت ماتر را به افتخار کاترین نیسکرن و همسرش نام‌گذاری کرده‌است.
پیمان کوئینسی نام مستعار جلسه‌ای است که ۱۴ فوریه ۱۹۴۵ در رزمناو یواس‌اس کوئینسی (سی‌ای-۷۱) بین ملک عبدالعزیز بن سعود ، بنیانگذار پادشاهی عربستان سعودی و رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، فرانکلین روزولت(در مسیر بازگشت از کنفرانس یالتا در کریمه) برگزار شد. بحث‌ها. در آغاز سال ۱۹۴۵ بدون اطلاع انگلیسی‌ها، رئیس جمهور آمریکا به ابن سعود و نیز امپراتور اتیوپی هایله سلاسی و فاروق پادشاه مصر در بازگشت وی از کنفرانس یالتا پیشنهاد ملاقات کرد. روزولت در همان روز، در حالی که رزمناو او در دریاچه عامر (در وسط کانال سوئز ،
که رزمناو او در دریاچه عامر (در وسط کانال سوئز ، بنابراین از هرگونه حمله توسط یک زیردریایی محافظت می‌شود) در مصر لنگر انداخت، و با سه رئیس دولت ملاقات کرد. روزولت و بن سعود در ابتدا رو در رو در مورد استعمار یهودیان در فلسطین بحث کردند، روزولت تلاش کرد تا حمایت پادشاه را برای ایجاد خانه ملی یهودیان در فلسطین جلب کند، چیزی که قاطعانه توسط پادشاه عربستان رد شد. سپس بحث به خروج فرانسوی‌ها از سوریه و لبنان و استقلال این دو کشور می‌رسد. محتوای توافق. به گفته چندین نشریه، سران دو کشور در مورد آینده خاندان سعودی و
نشریه، سران دو کشور در مورد آینده خاندان سعودی و نفت عربی گفتگو می‌کردند. طبق گزارش‌ها، پیمانی امضا شد که حفاظت نظامی پادشاهی سعودی را در ازای دسترسی به نفت تضمین می‌کرد. چهار محور اصلی پیمان: زمینه توافق. اما برای مورخ هنری لورن: "«پیمان کوئینسی یک افسانه شهری است که در یک مصاحبه چند دهه روابط عرب و عربستان را خلاصه می‌کند، بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که از بیرون تصور می‌شود». "در واقع رئیس جمهور روزولت و ملک بن سعود "«موضوع نفت را مطرح نکردند (...) مسئله قبلاً حل شده بود»." محتویات بحث در کشتی یواس‌اس
قبلاً حل شده بود»." محتویات بحث در کشتی یواس‌اس کوئینسی تا حدودی در سال ۱۹۴۸ منتشر شده بود، سپس به طور کامل در سال ۱۹۵۴ و ۱۹۶۹ : مسئله نفت نیست. در مورد نشست ۲۰۰۵، آن به یک بیانیه مطبوعاتی مشترک محدود شد. پادشاه عربستان قراردادی امضا کرد، اما از سال ۱۹۳۳ با شرکت استاندارد اویل کالیفرنیا (سوکال) برای یک امتیاز شصت ساله در شرق عربستان سعودی، امتیازی که از سال ۱۹۳۶ با شرکت نفت تگزاس (تگزاکو) مشترک شد، سپس قرارداد تمدید در سال ۱۹۳۸ تمدید شد، در سال ۱۹۴۸ استاندارد اویل نیوجرسی (Esso) و استاندارد اویل نیویورک
اویل نیوجرسی (Esso) و استاندارد اویل نیویورک (Socony) در شرکت نفت عربستان سعودی (آرامکو)ادغام شدند. نفت عربستان سعودی برای تامین و پشتیبانی نیروهای مسلح آمریکا، به ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، در نظر گرفته شده بود، نه برای بازار آمریکا که در آن زمان هنوز تا حد زیادی توسط ذخایر استخراج شده در ایالات متحده پوشش داده می‌شد. تداوم توافق. وعده‌های شفاهی روزولت در مورد فلسطین در نامه‌ای در تاریخ آوریل ۱۹۴۵ تکرار شد که توسط رئیس جمهور بعدی، ترومن، رعایت نشد. او اجازه داد تا اسرائیل شکل بگیرد. عربستان
نشد. او اجازه داد تا اسرائیل شکل بگیرد. عربستان سعودی که در طول جنگ سرد با ایالات متحده رابطه نزدیکی داشت، در اوایل دهه ۲۰۱۰ شروع به فاصله گرفتن کرد. این فاصله به دنبال عدم مداخله نظامی آمریکا در طول جنگ داخلی سوریه و نزدیکی ایران و آمریکا پس از انتخاب حسن روحانی در ایران بود. در نتیجه، عربستان سعودی کرسی خود را که در انتخابات شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۱۳ به دست آورده بود، رد کرد. به گفته فوزی اسکالی، مردم‌شناس، پیمان کوئینسی با تضمین حفاظت از عربستان سعودی، به وهابیت اجازه داد تا با سایر مکتب‌ها
سعودی، به وهابیت اجازه داد تا با سایر مکتب‌ها اسلامی رقابت کند و تا آفریقا گسترش یابد.
چربی خرچنگ ()، تامالی ماده نرم و سبز رنگی است که در حفره بدنی خرچنگ دریایی یا شاه‌میگو یافت می‌شود، که عملکرد کبد و لوزالمعده را انجام می‌دهد. به زبان ژاپنی کانی میسو نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
جایزه زن فدرال که با نام جایزه زنان فدرال نیز شناخته می‌شود، توسط کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۶ اعطا می‌شد. جایزه زن فدرال توسط باربارا بیتس گاندرسون در سال ۱۹۶۰ و همزمان با اشتغال او در کمیسیون خدمات کشور بنیان‌گذاری شد. هدف او این بود که روش‌های برتری زنان در اشتغال فدرال را به اطلاع عموم برساند و زنان جوان را تشویق کند تا در آزمایشگاه‌ها و آژانس‌های فدرال به فعالیت حرفه‌ای مشغول شوند. گاندرسون نخستین رئیس هیئت مدیرهٔ این جایزه نیز بود. کیتی لوچهایم، دستیار معاون وزیر امور خارجه در
کیتی لوچهایم، دستیار معاون وزیر امور خارجه در امور عمومی، و بعداً پاتریشیا هیت، دستیار وزیر بهداشت، آموزش و رفاه، بیانیه‌هایی مطبوعاتی دربارهٔ این جایزه منتشر کردند و در رویدادهای اعطای جایزه نیز حضور داشتند. نامزدها به‌طور سالانه توسط ادارات و آژانس‌های فدرال به هیئت امناء جایزه زن فدرال معرفی می‌شدند. این نامزدها توسط هیئتی متشکل از «افراد برجسته در زندگی عمومی»، از جمله سردبیران مجلات، عوامل رسانه‌ها، روزنامه‌نگاران، مدیران بازرگانی و رؤسای کالج‌ها مورد قضاوت قرار می‌گرفتند. میلتون اس. آیزنهاور، کارل
قضاوت قرار می‌گرفتند. میلتون اس. آیزنهاور، کارل روآن، دوریس فلیسون، آرتور شروود فلمینگ، سول لینوویتز، دیوید برینکلی، بتی فورنس و کاترین ئی. مک‌براید از جملهٔ داوران این جایزه بودند. هر سال حدود شش دریافت‌کننده به‌واسطهٔ «موفقیت و توانایی برجسته در یک موقعیت اجرایی، حرفه‌ای، علمی یا فنی در خدمات فدرال» انتخاب می‌شدند. برندگان جوایز به مراسمی در دفتر بیضی دعوت می‌شدند، رئیس‌جمهور با این گروه عکس‌های رسمی می‌گرفت و به این مناسبت سخنرانی می‌کرد. اعطای این جایزه پس از مراسم اعطا در سال ۱۹۷۶ متوقف شد، هر چند
پس از مراسم اعطا در سال ۱۹۷۶ متوقف شد، هر چند نامزدهایی برای سال ۱۹۷۷ معرفی شده بند. به گفتهٔ مارگارت روسیتر، مورخ مشهور علم، «اگرچه دستیابی این جایزه به اهداف خود هیچ هزینه‌ای برای دولت نداشت، اما ادامهٔ آن در دوران فرصت‌های برابر به‌عنوان یک جایزهٔ جبرانی جداگانه فقط برای زنان، که قبلاً بسیار بی‌ضرر و حتی جوانمردانه به نظر می‌رسید، باعث نگرانی و شرمساری شده بود». در سال ۱۹۷۸، روزالین یالو، یکی از نخستین دریافت‌کنندگان این جایزه، یادآوری کرد که «من این جایزه را یک جایزهٔ درجه دو می‌دانستم» و افزود:
جایزه را یک جایزهٔ درجه دو می‌دانستم» و افزود: «بنابراین خوشحال شدم که سال گذشته دریافتم که جایزه زن فدرال قرار است متوقف شود — امیدوارم برای همیشه [متوقف شود].» برندگان بر پایه سال. ۱۹۶۶. نامزد دیگر: جولیا براون رایت (کارخانه ساخت پیشرانه نیروی دریایی ایالات متحده) ۱۹۷۰. نامزد دیگر: مریلین لوی ۱۹۷۱. نامزدهای دیگر: فرانسس ال. ویدون، میریام اچ. توماس، جویس ال. هاوس، جویس آی. آلن، ویلما بی. هارپر، کلیو اس. کیسون ۱۹۷۵. نامزد دیگر: ترسا وی. براسارد ۱۹۷۷. نامزد شده: لولا مک‌فرسون
سپیا اسکولنتا () یک نوع سپیداج است که از دریاهای روسیه تا فیلیپین و سراسر غرب اقیانوس آرام را در بر می گیرد. در زبان ژاپنی کوایکا نامیده می شود و یکی از عناصر سوشی است.
پاتراز یا باتراز یکی از شخصیت‌های پررنگ حماسه نرت است. پاتراز رهبر و بزرگ‌ترین جنگجوی نارت‌ها است. داستان‌های زیادی از پاتراز وجود دارد. در اغلب این داستان‌ها او شبیه یک سلاح مرگبار است. پاتراز توانایی‌های زیادی دارد مثل نفس آتشین، نفس او در آب فرومی‌رود یا به راحتی می‌تواند دیوارهای یک قلعه را در هم بشکند. شمشیر پاتراز. او دارای شمشیری است که در حین نبرد از خود رعد و برق ایجاد می‌کند تا بتواند به سادگی بر همه دشمنان خود چیره شود. در افسانه‌های مرتبط با پاتراز گفته شده‌است او هرگز نخواهد مرد مگر کسی شمشیر
گفته شده‌است او هرگز نخواهد مرد مگر کسی شمشیر پاتراز را به دریا سیاه بیندازد. نام‌شناسی. زبان شناسان روسی معتقد هستند نام پاتراز از یک قوم ایرانی و غیر آسی که زمانی در قفقاز شمالی زندگی می‌کردند وام گرفته شده‌است و شکل کهن این نام را (*Pitari-za) بازسازی کرده‌اند. این نام در زبان‌های ایرانی باستان «از پدر به دنیا آمده» معنی می‌دهد که اشاره به افسانه تولد پاتراز، است که در آن او از قوز پشت پدرش متولد شد است.
مونیکا باربارو (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۹۰) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او برای نقش‌های سینمایی‌اش در فیلم‌های "کلیسای جامع" (۲۰۲۱)، "" (۲۰۲۲) و "در نیمه‌شب" (۲۰۲۳) شناخته شده است. او در سریال "فوبار" (۲۰۲۳) در کنار آرنولد شوارتزنگر ایفای نقش کرده است. او در میل ولی، کالیفرنیا، جایی که در سال ۲۰۰۷ از دبیرستان تامالپایس فارغ‌التحصیل شد، بزرگ شد. پدر و مادرش زمانی که او کودک بود طلاق گرفتند. باربارو از سنین پایین شروع به رقصیدن کرد و به تحصیل در رشته باله ادامه داد. او در حالی که دروس انتخابی بازیگری را
ادامه داد. او در حالی که دروس انتخابی بازیگری را می‌گذراند، مدرک رقص را در مدرسه هنر تیش دانشگاه نیویورک در شهر نیویورک به پایان رساند. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۱۰، او تصمیم گرفت بازیگری را دنبال کند و به سانفرانسیسکو بازگشت. در آنجا، او در مدرسه بازیگری خانه نمایش بورلی هیلز شرکت کرد. او در سال ۲۰۲۳ با تاجر یک ایرانی_آمریکایی ازدواج کرد.
در ۴ اسفند ۳۳۶ هجری خورشیدی برابر با ۲۳ فوریه ۹۵۸ میلادی، زمین‌لرزه سهمگینی در شمال ایران مرکزی رخ داد. بزرگای این زمین‌لرزه برابر با Ms=۷/۷ و مختصات رومرکزی آن۳۶N و۵۱٫۱E با شدت lo=X تخمین زده شده‌است. این زلزله تمام روستاهای سرزمین ری و طالقان را چه در دشت و چه در کوهستان ویران کرد. بیش‌تر ری به‌کلی نابود شد و تلفات سنگینی از هر دو منطقه گزارش شده‌است. در طالقان تنها ۳۰ تن باقی ماندند و در منطقه ری ۱۵۰ روستا ویران شد که یکی از روستاهای کوهستانی را زمین‌لغزه‌ها فرا پوشاند. کوهی در نزدیکی ری شکاف برداشت و آب
فرا پوشاند. کوهی در نزدیکی ری شکاف برداشت و آب از زمین به بیرون ریخت. در کوه‌های رویان درشمال ری، زمین‌لغزه‌های گسترده مسیر رودخانه را بست که آب آن پس نشست و دریاچه‌ای ساخت. آسیب‌ها درسوی شمال باختر به دیلمان و در جنوب به قم و کاشان گسترش یافت. زمین‌لرزه احتمالاً در اصفهان و نیز تا بغداد حس شده‌است. پس‌لرزه‌های آسیب‌رسان به مدت چهل روز ادامه داشت، و در سراسر منطقه شمال ایران مرکزی احساس می‌شد. ممکن است که این زمین‌لرزه با افت نامعمولی در تراز آب دریای خزر ارتباط داشته‌است، که به هر رو به نظر می‌رسد که آن