payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طلا () یک فیلم کمدی-درام ایرلندی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی نایل هیری است که به‌همراه برادرش برندان هیری فیلمنامهٔ این فیلم را نوشته‌است. جیمز نسبیت، دیوید ویلمت، کری کندن و میسی ویلیامز در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم دربارهٔ مردی است که برای نخستین بار پس از ۱۲ سال به‌طور ناخوشایندی در خانهٔ خانوادگی خود حضور پیدا می‌کند. این فیلم برای نخستین بار در ۲۲ فوریهٔ ۲۰۱۴ در دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم جیمسون دوبلین به نمایش درآمد و در ایرلند و بریتانیا نیز در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۴ توسط وایلدکارد
و بریتانیا نیز در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۴ توسط وایلدکارد دیستریبیوشن اکران شد. این فیلم برای بازی بازیگران مورد ستایش قرار گرفت و نسبیت و کندن هر دو برای بازی خود در این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ آی‌اف‌تی‌ای شدند.
مثل یکشنبه، مثل باران () یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ به نویسندگی و کارگردانی فرانک ویلی است که توسط مونتری مدیا توزیع شده‌است. در این فیلم لیتون میستر، دبرا مسینگ، بیلی جو آرمسترانگ حضور دارند و جولیان شاتکین نیز نخستین بازی سینمایی خود را در این فیلم تجربه کرده‌است. این فیلم دربارهٔ یک اعجوبهٔ ویولن سل به نام رجی و آخرین سرپرست او الینور است که در طول تابستان در شهر نیویورک با یکدیگر دوست می‌شوند. فیلمبرداری این فیلم در هر پنج محلهٔ شهر نیویورک انجام شد و بیش از ۲۰ روز طول کشید. پس از نخستین اکران
شد و بیش از ۲۰ روز طول کشید. پس از نخستین اکران جهانی فیلم در جشنواره فیلم ریندنس در سپتامبر ۲۰۱۴، و نخستین اکران آن در ایالات متحده در جشنواره فیلم میل ولی در اکتبر ۲۰۱۴، این فیلم در مارس ۲۰۱۵ به‌صورت محدود اکران شد.
قمری‌های خالدار یا قمری‌های خال‌گردن ، سرده‌ای از کبوترها است که با "قمری‌ها" ارتباط نزدیکی دارند، اما از نظر ریخت‌شناسی و رفتار از آنها متمایز می‌شوند. برخی از نویسندگان استدلال کرده‌اند که "Stigmatopelia" نام معتبری است که در خطوط [فرگشتی] پیشین آمده‌است، اگرچه توسط جانورشناس سوئدی کارل سوندوال ساخته شده‌است. اما ریچارد شود و ایان جی میسون در کتابچه‌های جانورشناسی خود دربارهٔ فهرست پرندگان استرالیا "Spilopelia را" با استناد به بند 24 (b) از کد بین‌المللی نام‌گذاری جانورشناسی (ICZN) انتخاب کردند که از
نام‌گذاری جانورشناسی (ICZN) انتخاب کردند که از تصمیم نخستین بازنگری پشتیبانی می‌کند. نام "Spilopelia" ترکیبی از واژه یونان باستان "spilos" به معنای «لکه» یا «خال» و "peleia" به معنای «قمری» است. گونه‌ها. این سرده تنها دو گونه را دربر می‌گیرد:
کبوتر ماداگاسکاری ، یک گونه پرنده از خانواده کبوتران است و در قلمرو اقیانوسی موریس-هند، کومور، ماداگاسکار، موریس، مایوت، رئونیون و سیشل یافت می‌شود. اگرچه برخی از جمعیت‌های جزیره نادر هستند – برخی به‌طور ناپایدار – به‌طور کلی "N. picturata" گونه‌ای است که کمترین نگرانی را توسط IUCN در نظر گرفته‌است.
قمری گوش‌دار ، یک قمری جهان جدید است. این پرنده یک زادآور ساکن در سراسر آمریکای جنوبی از کلمبیا تا جنوب آرژانتین و شیلی و در جزایر دریایی از گرنادین‌ها به سمت جنوب است. این ممکن است یک کلنی نسبتاً جدید در توباگو و ترینیداد باشد. به نظر می‌رسد که در این کشور تا حدی مهاجر است، جابجایی‌های آن ناشی از منابع غذایی است. این گونه یکی از بستگان نزدیک قمری مویه‌گر آمریکای شمالی است. با آن گونه، کبوتر سوکورو، و احتمالاً قمری گالاپاگوس، یک ابرگونه را تشکیل می‌دهد. دو گونه دوم انشعابات جزیره‌ای هستند، پرندگان سوکورو از
دوم انشعابات جزیره‌ای هستند، پرندگان سوکورو از نیاکان قمری‌های مویه‌گر، و پرندگان گالاپاگوس از جمعیت باستانی‌تر هستند.
جنگ صلیبی ۱۱۲۹ () یا جنگ صلیبی دمشق، لشکرکشی پادشاهی اورشلیم با همراهی سایر دولت‌های صلیبی و متحدان غربی‌اش علیه اتابکان دمشق بود. نخستین خصومت و برخورد میان صلیبیون و خاندان بوری، اتابکان شهر دمشق، در نخستین یورش‌های سال ۱۱۲۵ میلادی شکل گرفت و منتهی به نبرد مرج‌الصفر در سال ۱۱۲۶ شد که در آن صلیبیون با وجود شکست‌دادن ارتش بوریان در میدان نبرد، موفق به فتح شهر دمشق نشدند. در سال ۱۱۲۹، صلیبیون بار دیگر برای تصرف شهر اقدام کردند و در نزدیکی پل چوبی ("جسر الخشب") در داریا در جنوب‌غربی شهر مستقر شدند، اما محاصره
در داریا در جنوب‌غربی شهر مستقر شدند، اما محاصره شهر ناموفق بود و پس از لشکرکشی به سمت جنوب، در نزدیکی حوران شکست خوردند. علاوه بر آن ارتش صلیبی به دلایل جوی همچون تندباد و رعدوبرق دیگر نتوانست به پیشروی خود در منطقه ادامه دهد و سرانجام به اورشلیم بازگشت. با این حال میکائیل سریانی با استناد به "وقایع‌نامه باسیل بر شومنا"، بیان داشته که بوریان در ازای عقب‌نشینی صلیبیون از دمشق، علاوه بر ۲۰ هزار دینار غرامت جنگ، باید سالیانه به پادشاهی اورشلیم خراج می دادند. با وجود اینکه صلیبیون در فتح دمشق ناکام ماندند اما
وجود اینکه صلیبیون در فتح دمشق ناکام ماندند اما در زمان عقب‌نشینی توانستند بانیاس را به قلمروی پادشاهی اورشلیم ضمیمه کنند.
قمری سوکورو ("Zenaida graysoni") قمری است که در طبیعت منقرض‌شده است. این گونه بومی جزیره سوکورو در جزایر رویلیاخیخدو در سواحل غربی مکزیک بود. آخرین دیدار در زیستگاه طبیعی آن در سال ۱۹۷۲ بود. بیش از ۲۰۰ و احتمالاً کمتر از ۱۰۰ پرنده زادآور اصیل در اسارت وجود دارد. یک برنامه معرفی دوباره گونه نیز در گام‌های آماده‌سازی است. حد بالای ارتفاع برای این قمری‌ها ۹۵۰ متر است. علاوه بر تلاش‌ها برای کنترل گربه‌ها، جانوران دیگر و فعالیت‌های انسانی، مانند استفاده از ATV, در جزیره سوکورو، تلاش‌هایی برای کنترل دسته‌های ملخ
جزیره سوکورو، تلاش‌هایی برای کنترل دسته‌های ملخ در جزیره نیز در حال انجام است. از سال ۱۹۹۴، شیوع "شیستوسرکا پیسیفرون" حداقل دو بار در سال در جزیره رخ داده‌است و سبب آسیب به گل‌ها و پوشش گیاهی بومی شده‌است.
قمری غرب پرو یا قمری اقیانوس آرام گونه‌ای قمری از سرده "Zenaida" است. قمری غرب پرو را می‌توان در مناطق پست بیابانی و کوهپایه‌ها در بسیاری از زیستگاه‌های باز و نیمه‌بازیافت. اینها عبارتند از خیابان‌ها، باغ‌ها، کشتزارها و واحه‌های نخلی.
شبه انسولین ۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"INSL3"» کُدگذاری می‌شود. پروتئینی که توسط این ژن کُدگذاری می‌شود یک هورمون شبه انسولینی است که بیشتر توسط غدد جنسی مردان و زنان ساخته می‌شود. مطالعات آزمایشگاهی بر روی موش نشان می‌دهد که این ژن ممکن است در تکامل دستگاه ادراری-تناسلی و باروری زنان نقش داشته باشد. جهش در این ژن ممکن است منجر به نهان‌بیضگی شود، اما دلیل شایعی برای آن نیست.
INSL4 که با نام پپتید شبه انسولینی اولیه جفت () هم شناخته می‌شود، یک پروتئین متعلق به اَبَـرخانوادهٔ انسولین‌هاست که در انسان توسط ژن «"INSL4"» کُدگذاری می‌شود. ساخت این پروتئین در مراحل اولیهٔ تکوین جفت جنین صورت می‌پذیرد.
ابریما سوهنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گامبیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه فوتبال رووانیمی پالوسئورا، باشگاه فوتبال کوپیون پالوسئورا، و باشگاه فوتبال ساندفیورد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گامبیا بازی کرده‌است.
پپتید شبه انسولینی ۵ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"متن مورب"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین شباهت ساختاری بسیار زیادی به ترکیب پروتئینی «RLN3/INSL7» دارد.
INSL6 یا شبه انسولین ۶ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"INSL6"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین متعلق به ابرخانوادهٔ انسولین‌هاست و شباهت ساختاری زیادی به ریلکسین و فاکتور شبه ریلکسین دارد. این ژن بیشتر در بیضه بیان می‌شود و محل ساخت آن «سلول‌های بینابینی» دربرگیرندهٔ لوله‌های منی‌ساز است که نشان می‌دهد این پروتئین در تکوین اسپرم و شکل‌گیری لقاح نقش دارد.
مولی قریم (زاده ۳۱ مارس ۱۹۸۴) یک شخصیت تلویزیونی آمریکایی و مجری "برنامه First Take" از شبکه ای‌اس‌پی‌ان است. او قبلاً مجری برنامه صبحگاهی شبکه NFL , و "NFL Fantasy Live" بود. قریم در چشر (کنتیکت) با مادری کاتولیک و پدری مسلمان بزرگ شد. او قبل از حضور در دانشگاه کانکتیکات از دبیرستان چشایر فارغ‌التحصیل شد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کوئینیپیاک در رشته روزنامه‌نگاری پخش دریافت کرد. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸، قریم اعلام کرد که به اندومتریوز شدید مبتلا شده‌است. قریم در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸ با جیلن رز بازیکن سابق
قریم در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸ با جیلن رز بازیکن سابق NBA ازدواج کرد. در دسامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که رز پس از حدود یک سال جدایی از قریم درخواست طلاق داده‌است.
دوشان گالیس (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل چکسلواکی است. او در لیگ چکسلواکی ۲۲۶ بازی انجام داد و ۸۹ گل به ثمر رساند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. او هشت بار برای تیم ملی چکسلواکی بازی کرد و یک گل به ثمر رساند. او در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۱۹۷۶ شرکت کرد و با تیم ملی خود قهرمان اروپا شد.
«دوست دارم بجنبانمش» ترانه‌ای از پروژه انفرادی آمریکایی Reel 2 Real (اریک موریلو) است که دارای آوازهای راگا توسط رپر ترینیداد و توباگو، بدلکار دیوانه (مارک کوشی) است. در سال ۱۹۹۳ به عنوان دومین تک آهنگ از اولین آلبوم آنها، "Move It!" (۱۹۹۴)، در سال ۱۹۹۴ در جدول ۱۰۰ "بیلبورد" داغ ایالات متحده ظاهر شد و در رتبه ۸۹ قرار گرفت و در همان سال به رتبه پنجم جدول تک آهنگ‌های بریتانیا رسید. این ترانه در بلژیک، فرانسه، هلند و زیمبابوه موفق شد. همچنین در جدول ترانه‌های باشگاه رقص "بیلبورد" به رتبه هشتم رسید. در دومین
باشگاه رقص "بیلبورد" به رتبه هشتم رسید. در دومین جایزه بین‌المللی رقص در سال ۱۹۹۵، جایزه‌ای را در بخش بهترین آهنگ سال به دست آورد. موزیک ویدیو. موزیک ویدیوی همراه «دوست دارم بجنبانمش» را کریگ کی مک کال کارگردانی کرد. این ویدیو در شهر نیویورک، در مکان‌های فیلمبرداری قابل‌توجهی از جمله میدان تایمز و فلت‌بوش فیلمبرداری شد. این ویدئو در ام‌تی‌وی اروپا پخش دوره‌ای موسیقی دریافت کرد و در VIVA آلمان در فهرست A قرار گرفت.
کیجی نیشیتانی (به انگلیسی: Keiji Nishitani)، (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۰۰ – ۲۴ نوامبر ۱۹۹۰) یک فیلسوف ژاپنی بود. او محقق مکتب کیوتو و شاگرد کیتارو نیشیدا بود. نیشیتانی در سال ۱۹۲۴، دکترای خود را از دانشگاه کیوتو برای پایان‌نامه‌ای با عنوان «"ایده‌آل و واقعیت در شلینگ و برگسون»" دریافت کرد. او از ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ زیر نظر مارتین هایدگر در فرایبورگ تحصیل کرد. جایگاه حرفه‌ای. "نیشیتانی" از سال ۱۹۴۳ تا سال ۱۹۶۴، کرسی فلسفه و دین در دانشگاه کیوتو را صاحب بود. سپس در دانشگاه اوتانی به تدریس فلسفه و دین پرداخت. "نیشیتانی" در
اوتانی به تدریس فلسفه و دین پرداخت. "نیشیتانی" در مقاطع مختلف استاد فلسفه در آمریکا و اروپا بود. به گفته جیمز هایسیگ، نیشیتانی پس از این‌که در ژوئیه ۱۹۴۶، از تصدی هر پست عمومی، توسط مقامات ایالات متحده در اشغال ژاپن منع شد، از گسترش «وجدان اجتماعی عملی به ایده‌های فلسفی و مذهبی» خودداری کرد و ترجیح داد به بینش افراد از منظر نظم اجتماعی فکر کند تا اصلاحات. در «"فیلسوفان هیچی»" نوشته جیمز هایسیگ از نیشیتانی نقل شده‌است که «مشکل اساسی زندگی من … همیشه و به بیان ساده، غلبه بر نیهیلیسم از طریق نیهیلیسم
و به بیان ساده، غلبه بر نیهیلیسم از طریق نیهیلیسم بوده‌است». افکار. در قرائت هایزیگ، فلسفه "نیشیتانی" دارای گرایش مذهبی و ذهنی متمایزی بود، و نیشیتانی را به اگزیستانسیالیست‌ها و عارفان، به‌ویژه سورن کی‌یرکگور و مایستر اکهارت، نزدیک می‌کرد، نه به دانشمندان و الهی‌دانانی که هدفشان تفصیل منسجم اندیشه بود. هایسیگ همچنین استدلال می‌کند که "نیشیتانی"، برترین روش‌های نیشیدا در شعر، دین، ادبیات و فلسفه ذن را به‌طور ارگانیک در کار خود گرد هم آورد، تا به ایجاد ارکانی برای رهایی از زبان ژاپنی، به روشی مشابه بلز
برای رهایی از زبان ژاپنی، به روشی مشابه بلز پاسکال یا فردریش نیچه کمک کند. هایسیگ استدلال می‌کند که بر خلاف نیشیدا که در ظاهر بر ساختن یک سیستم فلسفی تمرکز کرده بود و در اواخر دوران حرفه‌ای خود شروع به تمرکز بر فلسفه سیاسی کرد، "نیشیتانی" بر ترسیم دیدگاهی تمرکز کرد، که «به‌واسطه این دیدگاه می‌توانست طیف وسیع‌تری از موضوعات را روشن کند. او در پایان زندگی کاری خود بیشتر در مورد موضوعات بودایی نوشت. "نیشیتانی" در آثاری مانند "«دین و نیستی»" بر اصطلاح بودایی خلأ خلاق ("سونیاتا") و رابطه آن با نیهیلیسم غربی
خلأ خلاق ("سونیاتا") و رابطه آن با نیهیلیسم غربی تمرکز می‌کند. در تقابل با ایده غربی پوچی، به‌عنوان فقدان معنا، شینیاتای "نیشیتانی" به پذیرش آناتا، یکی از سه راه اصیل هشتگانه و رد ایگو به‌منظور شناخت پدیدآیی وابسته، که به یکی بودن مربوط می‌شود، تصریح کرد: «همه چیزهایی که در جهان هستند، به هر نحوی به هم مرتبط هستند. هیچ چیز بدون رابطه با هر چیز دیگری به وجود نمی‌آید.» "نیشیتانی" همیشه خود را فیلسوفی شبیه به نیشیدا می‌دانست. همچنین خوانش هایسیگ از او به‌عنوان «اگزیستانسیالیست» نمی‌تواند در مواجهه با نقد
«اگزیستانسیالیست» نمی‌تواند در مواجهه با نقد "نیشیتانی" از اگزیستانسیالیسم قانع‌کننده باشد؛ نقدی که در جهت‌گیری‌اش، در «تحقیق خیر» نیشیدا ("Zen no Kenkyū") نمایان است. در میان آثار متعددی که "نیشیتانی" به زبان ژاپنی تألیف کرده‌است، عناوین زیر وجود دارد: آثار مکتوب او در مجموعه ۲۶ جلدی «"نیشیتانی کیجی چوساکوشو"» (۱۹۸۶–۱۹۹۵) ویرایش شده‌است. فهرست جامع‌تری از آثار در نسخه ژاپنی ویکی صفحه حاضر قابل دسترس است. فهرست آثار. مجموعه آثار ۲۶ جلد. (توکیو: ۱۹۸۶–۱۹۹۵): جلد یک: «"فلسفه ذهنیت بنیادی"»، ج. ۱ (توکیو:
جلد یک: «"فلسفه ذهنیت بنیادی"»، ج. ۱ (توکیو: کوبوندو [弘文堂]، ۱۹۴۰) جلد دوم: «"فلسفه ذهنیت بنیادی"»، ج. ۱ (توکیو: کوبوندو،۱۹۴۰) جلد سوم: «"مطالعاتی دربارهٔ عرفان غربی"» جلد چهارم: «"مشکلات و دین جامعه معاصر"» جلد پنجم: «"مطالعات ارسطو"» (توکیو: Kōbundō ،۱۹۴۸) جلد ششم: «"فلسفه دین"» جلد هفتم: «"خدا و هیچ مطلق"» جلد هشتم: «"نیهیلیسم"» جلد نهم: «"فلسفه نیشیدا و فلسفه تانابه"» جلد دهم: «"دین چیست: مقالاتی دربارهٔ دین»"، جلد. ۱ (توکیو: Sōbunsha ،۱۹۶۱) جلد یازدهم: «"موضع ذن: مقالاتی در باب دین"»، جلد. ۲ (توکیو:
«"موضع ذن: مقالاتی در باب دین"»، جلد. ۲ (توکیو: Sōbunsha ،۱۹۸۶) جلد دوازدهم: «"شعر هانشان»" (توکیو: Chikuma Shobō ،۱۹۸۶) جلد سیزدهم: «"مطالعات فلسفی"» جلد چهاردهم: «سخنرانی‌هایی در فلسفه»، ج. ۱ جلد پانزدهم: «سخنرانی‌هایی در فلسفه»، ج. ۲ جلد شانزدهم: «سخنرانی در مورد دین» جلد هفدهم: «سخنرانی در مورد بودیسم» جلد هجدهم: «سخنرانی در مورد ذن و جودو» جلد نوزدهم: «سخنرانی در فرهنگ» جلد بیستم: «مقالات گاه‌به‌گاه»، ج. ۱ جلد بیست و یکم: «مقالات گاه‌به‌گاه»، ج. ۲ جلد بیست و دوم: «سخنرانی‌ها» در شوبوگنزو، جلد. ۱ جلد
بیست و دوم: «سخنرانی‌ها» در شوبوگنزو، جلد. ۱ جلد بیست و سوم: «سخنرانی‌ها» در شوبوگنزو، جلد. ۲ جلد بیست و چهارم: «سخنرانی‌ها» در دانشگاه اوتانی، جلد. ۱ جلد بیست و پنجم: «سخنرانی‌ها» در دانشگاه اوتانی، جلد. ۲ جلد بیست و ششم: «سخنرانی‌ها» در دانشگاه اوتانی، جلد. ۳
قلعه هَمِه () یا قلعه تاواستیا یک قلعه قرون وسطایی در تاواستیا فنلاند در شهر همن‌لینا، شهری بین هلسینکی و تامپره واقع شده‌است. این قلعه که در ابتدا در یک جزیره قرار داشت، اکنون در ساحل دریاچه وانایاوسی قرار دارد. این قلعه شامل یک برجک دفاعی و دیوار حایل است که توسط یک خندق احاطه شده‌است. این بنا در ابتدا دارای پنج برجک بوده‌است. همچنین دارای یک دروازه، جان پناه، یک برجک گوشه آجری هشت ضلعی و یک برجک برآمده است. طبقات زیرین برجک دفاعی از گرانیت و طبقات فوقانی از آجرکاری قرمز رنگ ساخته شده‌است. اگرچه تاریخ
از آجرکاری قرمز رنگ ساخته شده‌است. اگرچه تاریخ دقیق احداث این بنا مورد بحث است، اما عموماً اعتقاد بر این است که این قلعه در قرن سیزدهم ساخته شده‌است. این قلعه علاوه بر موقعیت خود به عنوان یک قلعه نظامی و اقامتگاه اشراف سوئدی، به عنوان زندان نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت و اکنون موزه ای است که توسط هیئت ملی آثار باستانی فنلاند اداره می‌شود. این قلعه یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های گردشگری در جنوب فنلاند است که مرکز شهر و مکانی محبوب برای برگزاری رویدادها از جمله نمایشگاه‌های رنسانس است.
قلعه کاستلهلم () یک قلعه قرون وسطایی است که در مسیر سوند، جزایر الند، فنلاند، و تقریباً در ۲۵ کیلومتری (۱۶ مایل) شمال شرقی ماریهامن، مشرف به آبدره ای در دهکده کاستلهلم جنوبی واقع شده‌است. این بنا همراه با قلعه همه، اولاوینلیننا در ساون‌لینا، قلعه راسه‌پوری، و قلعه تورکو، یکی از تنها پنج قلعه فنلاندی قرون وسطایی بازمانده است که از نظر معماری نیز مهم هستند. این قلعه در قرن چهاردهم ساخته شد و توسط اشراف مختلف، فئودال‌ها و پادشاهان در قرون وسطی نگهداری می‌شد، و در قرن‌های ۱۵ و ۱۶ عملکرد قابل توجهی داشت. قلعه
و در قرن‌های ۱۵ و ۱۶ عملکرد قابل توجهی داشت. قلعه کاستلهلم در ابتدا در جزیره ای کوچک احاطه شده توسط خندق‌های پر از آب در تثبیت اقتدار سوئد بر دریای بالتیک در چند قرن گذشته اهمیت استراتژیک داشته‌است. این بنا اولین بار در جنگ داخلی ۱۵۹۹ هنگامی که تحت کنترل شاه چارلز نهم قرار گرفت آسیب دید و در سال ۱۶۳۱ بازسازی شد. قلعه در سال ۱۷۴۵ ویران شد. در دهه ۱۹۳۰ تا حدی به عنوان انبار غله مورد استفاده قرار گرفت. با این حال، از آن زمان بازسازی شده‌است و اکنون بخش مهمی از جاذبه توریستی در جزایر آلند است.
دژ بومارسوند بومارسوند یک قلعه قرن نوزدهمی بود که در سال ۱۸۳۲ توسط روسیه در سوند، جزایر الند، در دریای بالتیک ساخته شد. پیشینه ساخت و نبرد. دژ بومارسوند هرگز تکمیل نشد و تنها دو برج از دوازده برج برنامه‌ریزی شده ایجاد گردید. هنگامی که جنگ شروع شد، قلعه به ویژه در برابر نیروهایی که از زمین حمله می‌کردند آسیب‌پذیر بود. طراحان قلعه همچنین تصور می‌کردند که گذرگاه‌های دریایی باریک نزدیک قلعه برای کشتی‌های بزرگ قابل عبور نخواهد بود. در حالی که این فرض در روزگار کشتی‌های بادبانی درست بود، کشتی‌های بخار می‌توانستند
بادبانی درست بود، کشتی‌های بخار می‌توانستند به بخش‌هایی از قلعه که ضعیف دفاع می‌شدند برسند. نبرد بومارسوند در اوت ۱۸۵۴، در طول جنگ آلاند، بخشی از جنگ کریمه، زمانی که یک نیروی اعزامی انگلیسی-فرانسوی به یک قلعه روسیه حمله کرد، رخ داد. این تنها اقدام مهم جنگ بود که در بومارسوند در دریای بالتیک رخ داد. پس از تسلیم، نیروهای فرانسوی و انگلیسی قلعه را ویران کردند. مهندسان بریتانیایی تا اواسط سپتامبر در آنجا باقی ماندند تا اطمینان حاصل کنند که نمی‌توان آن را به راحتی بازسازی کرد. در معاهده ۱۸۵۶ پاریس، کل جزایر
راحتی بازسازی کرد. در معاهده ۱۸۵۶ پاریس، کل جزایر آلاند غیرنظامی شد، وضعیتی که تا به امروز باقی مانده‌است. هم اکنون پل بومارسوند این قلعه را به پِرِستو، متصل می‌کند.
قلعه هاکوینن () ویرانه‌های یک استحکامات بالای تپه در یاناککالا، فنلاند است. این استحکامات که قدمت آن به قرون وسطی می‌رسد بر روی صخره‌ای بسیار شیب‌دار در کنار دریاچه کرنا لانیاروی قرار داشت که یادآور سنت ساخت تپه قلعه‌هاست. بالای صخره ۶۳ متر (۲۰۷ فوت) بالاتر از سطح آب دریاچه است. امروزه سطح بسیار کمی از این قلعه باقی مانده‌است. نام این قلعه تاریخی نیست و از عمارت هاکوینن (به سوئدی: Haga gård) گرفته شده‌است. نام اصلی آن ناشناخته است، اما ممکن است «قلعه همن‌لینا» (Tavastehus در سوئدی) بوده باشد، که امروزه این
(Tavastehus در سوئدی) بوده باشد، که امروزه این نام برای قلعه‌های استفاده می‌شود. این قلعه احتمالاً در اواخر قرن سیزدهم یا اوایل قرن چهاردهم ساخته شده‌است. حدس زده می‌شود که هااکوینن ممکن است قلعه ای باشد که در سال ۱۳۱۱ در جریان جنگ‌های سوئد و نیگورودی مورد حمله نیروهای مهاجم نووگورودی قرار گرفت، همان‌طور که در کرونیکل نوگورود توضیح داده شده‌است. در نهایت هاکوینن رها شد. اما به نظر می‌رسد برخی فعالیت‌ها در آنجا تا دهه ۱۳۸۰ ادامه داشته‌است. بر اساس کاوش‌های انجام شده، قلعه به دو قسمت تقسیم شده‌است. سازه‌های
شده، قلعه به دو قسمت تقسیم شده‌است. سازه‌های دفاعی پایین‌تر بیشتر از چوب و ساختمان‌های روی صخره از آجر و سنگ ساخته شده بودند. این قلعه احتمالاً دارای برج بوده‌است. این سایت تنها در اوایل قرن بیستم کاوش شد.
دژ دریایی روتْسینْسالمی (، سوئدی: "Svensksund"، روسی: "Морская крепось Руотсинсальми"؛ هر دو نام به معنای تنگه سوئدی) یک سیستم استحکامات در کوتکا، فنلاند است. این بخشی از سیستم استحکامات جنوب شرقی فنلاند است که توسط روسیه پس از جنگ روسیه و سوئد در ۱۷۸۸–۱۷۹۰ ساخته شده‌است. دژ دریایی روتسینسالمی بخش جنوبی یک قلعه دوقلو با کومینلینارا تشکیل می‌داد و برای مقابله با قلعه‌های دریایی سوئد مانند دژ سوارتهلم در هلسینکی ساخته شد. این دژ همچنین به عنوان پایگاه برای قلعه دریایی کرونشتات در سنت پترزبورگ خدمت کرد. در طول
دریایی کرونشتات در سنت پترزبورگ خدمت کرد. در طول جنگ کریمه، یک ناوگان بریتانیایی-فرانسوی استحکامات روتسینسالمی را در سال ۱۸۵۵ نابود کرد. دژ دریایی روتسینسالمی از تعدادی قلعه مجزا و توپخانه تشکیل شده بود.
قلعه کووسیستو () یک قلعه اسقفی قرون وسطایی در جزیره کووسیستو در کارینا، فنلاند، نزدیک تورکو بود. این قلعه احتمالاً در اوایل قرن چهاردهم ساخته شده‌است، اگرچه به نظر می‌رسد که در دهه ۱۲۹۰ محل اقامت اسقف بوده‌است. این قلعه در جریان اصلاحات پروتستانی در سال ۱۵۲۸ به دستور گوستاو اول پادشاه سوئد تخریب شد. کار حفاری و مرمت ویرانه‌های باقی مانده در سال ۱۸۹۱ آغاز شد.
قلعه استباریا () (همچنین شهره به تین‌پری به معنای نوجوان) یک قلعه کوچک قرون وسطایی در ماسکو، فنلاند بود. این بنا که در ابتدا از سنگ خاکستری ساخته شده بود شامل دو برج با ابعاد بیرونی ۱۳×۱۳ متر (۴۳×۴۳ فوت) و ۹×۷ متر (۳۰×۲۳ فوت) بود. ضخامت دیوارهای قلعه ۲ متر (۷ فوت) بود. در مرحله بعد از آجر نیز در ساخت و ساز استفاده شد. این قلعه بر روی صخره ای شیب دار، احتمالاً جزیره ای در آن زمان، در کنار دریا در نزدیکی دهانه رودخانه هیریوکی، که از نوئوسیاینن می‌ریزد، قرار داشت. به دلیل عقب‌نشینی پس از یخبندان، اکنون تقریباً
به دلیل عقب‌نشینی پس از یخبندان، اکنون تقریباً ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) از خط ساحلی فاصله دارد. مقدار بسیار کمی از قلعه باقی مانده‌است. از آغاز قرن بیستم، کاوش‌هایی در این مکان انجام نشده‌است که جای بحث در مورد قدمت قلعه را باز می‌کند. برخی از مورخان تاریخ آن را به قرن چهاردهم و برخی دیگر آن به اواخر قرن دوازدهم می‌دانند، زمانی که شاه کانوت قلعه‌های دفاعی کوچکی با ظاهری مشابه در مناطق مختلف سوئد ساخت. بر اساس تاریخ‌های کم و بیش نامشخص، به نظر می‌رسد فنلاند در دهه ۱۱۹۰ برای نیروهای دانمارکی، سوئدی و روسی مورد
دهه ۱۱۹۰ برای نیروهای دانمارکی، سوئدی و روسی مورد توجه نظامی قرار گرفته‌است، بنابراین زمینه‌های احتمالی برای ساخت قلعه فراهم می‌شود. اما خود قلعه در زمان بهره‌برداری در منابع تاریخی ذکر نشده‌است. این ملک بعداً در دهه ۱۴۳۰ به صومعه بریجتین در نانتالی اهدا شد. به گفته برخی از مورخان، قلعه متروکه به زودی برای تهیه مصالح ساختمانی برای صومعه که تنها ده کیلومتر با آن فاصله داشت، تخریب شد. در سال ۱۵۵۶، املاک، همراه با سایر اموال صومعه، در جریان اصلاحات به نفع دولت مصادره شد. امروزه این سایت دارای مالکیت خصوصی است
مصادره شد. امروزه این سایت دارای مالکیت خصوصی است و سال هاست که از آن نگهداری نمی‌شود. برای بازدید مجوز مالک زمین الزامی است. صعود به بالای تپه در میان صخره‌ها و بوته‌های شیب دار می‌تواند دشوار باشد.
قلعه کوکمکی () یک قلعه قرون وسطایی در کوکمکی در استان ساتاکونتای فنلاند بود. زمان ساخت آن مشخص نیست، اما به احتمال زیاد این قلعه در سال‌های ۱۳۲۴–۱۳۲۵ تکمیل شده‌است. در سال ۱۳۶۷ به دستور پادشاه آلبرت تخریب شد، زیرا ساکنان محلی از مالیات‌های سنگین برای نگهداری از قلعه شکایت داشتند. این قلعه در جزیره لینائولوتو در رودخانهکوکمکی قرار داشت. پیشینه. قلعه کوکمکی مرکز اداری سواتسلن و عملکرد آن شبیه به قلعه تورکو، قلعه همه و قلعه ویبورگ بود که تا به امروز باقی مانده‌اند. تنها اشاره شناخته شده به قلعه کوکمکی، تصمیم
تنها اشاره شناخته شده به قلعه کوکمکی، تصمیم پادشاه آلبرت برای تخریب و جابجایی قلعه در ۱۲ ژولای ۱۳۶۷ است. این بنا احتمالاً از سنگ آهک ساخته شده‌است. در سال ۱۳۶۴–۱۳۶۵، ارتش پادشاه آلبرت قلعه کوکمکی را محاصره کرد، زیرا قلعه تحت فرمان ماگنوس چهارم سوئد بود. کاوش‌های باستان‌شناسی در سال ۱۸۸۵ انجام شد. اشیاء مختلفی که مربوط به اواخر عصر برنز و قرن‌های ۱۳ و ۱۴ هستند، پیدا شد.
قلعه تورکو () یک ساختمان قرون وسطایی در شهر تورکو است. این قلعه همراه با کلیسای جامع تورکو یکی از قدیمی‌ترین ساختمان‌هایی است که هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد و بزرگ‌ترین ساختمان قرون وسطایی حفظ شده در فنلاند است. این بنا در اواخر قرن سیزدهم تأسیس شد و در ساحل آئورا یوکی قرار دارد. این قلعه به عنوان یک دژ و یک مرکز اداری در شرق عمل می‌کرد، زیرا فنلاند در آن زمان به عنوان استان سوئد شناخته می‌شد. این قلعه تنها یک بار در دفاع از منطقه شرکت کرد، زمانی که مهاجمان روسی از ولیکی نووگورود، تورکو را در سال ۱۳۱۸
روسی از ولیکی نووگورود، تورکو را در سال ۱۳۱۸ ویران کردند. قلعه عمدتاً در جنگ داخلی در سوئد و اتحاد کالمار شرکت داشت. اوج شکوفایی این قلعه در اواسط قرن شانزدهم در زمان سلطنت یوهان سوم و کاتارینا جاگلون فنلاند بود. در آن زمان بود که طبقه موسوم به رنسانس و تالار شاه و ملکه به همراه ویژگی‌های دیگر ساخته شد. امروزه قلعه تورکو پربازدیدترین مکان تاریخی فنلاند است که در برخی سال‌ها ۲۰۰۰۰۰ بازدیدکننده دارد. علاوه بر این، بسیاری از اتاق‌های بزرگتر این قلعه توسط توابع شهرداری برای امور اداری استفاده می‌شود.
دژ سوارتهلم (Svartholm fortress )طی سال‌های ۱۷۴۹ و ۱۷۶۴ در خارج از شهر لوویسا در جنوب فنلاند توسط آگوستین ارنسوارد ساخته شد. این دژ نظامی که در دهانه خلیج لوویسا قرار دارد، از ورود مهاجمان روسی به خاک سوئد در فنلاند کنونی جلوگیری کرد. پیشینه. دژ سوارتهلم اهمیت استراتژیک خود را در دوره روسیه از دست داد. سپس بخشی به عنوان پایگاه نظامی و بخشی به عنوان زندان برای زندانیان فنلاندی مورد استفاده قرار گرفت. در طول جنگ کریمه، در ۷ ژوئیه ۱۸۵۵ دو کشتی ازجمله اچ‌ام‌اس ارگونت (۱۸۴۸) به فرماندهی کاپیتان هیستینگز یلورتون
(۱۸۴۸) به فرماندهی کاپیتان هیستینگز یلورتون به قلعه آمدند. قلعه توسط روس‌ها تخلیه و خلع سلاح شد، با اینهمه کاپیتان یلورتون دژ را منفجر کرد. با این حال، بخش بزرگی از دژ سالم ماند. سوارتهلم هنوز هم به عنوان یک بندر خوب و مقصدی برای پیک نیک آخر هفته برای مردم بود. انجمن ملی آثار باستانی فنلاند از دهه ۱۹۶۰ در حال بازسازی این قلعه بوده‌است و سرانجام کار در سال ۱۹۹۸ به پایان رسید.
قلعه کایانی () در قرن هفدهم در جزیره امَکوسکی رودخانه کایانی در مرکز کایانی، فنلاند ساخته شد. امروزه تنها ویرانه‌های بدون سقف این قلعه باقی مانده‌است. این قلعه به عنوان مرکز اداری، زندان و دژ نظامی مورد استفاده بوده‌است. مشهورترین زندانی، مورخ یوهانس مسنیوس بود که از سال ۱۶۱۶ تا ۱۶۳۵ مجبور شد در شرایط بد قلعه زندگی کند. ساخت قلعه کایانی در سال ۱۶۰۴ آغاز شد و در سال ۱۶۱۹ به پایان رسید. قلعه در ابتدا فقط شامل یک دیوار سنگی، دو برج گرد و ساختمان‌های چوبی در حیاط داخلی قلعه بود. کنت پیتر براهه دستور ساخت بیشتر
داخلی قلعه بود. کنت پیتر براهه دستور ساخت بیشتر قلعه را در دهه ۱۶۵۰ داد که در سال ۱۶۶۶ به پایان رسید. در طی این ساخت و ساز، بسیاری از سازه‌های چوبی قلعه با سازه‌های سنگی جایگزین شد تا یک قلعه شکل بگیرد. در طول جنگ بزرگ شمالی، نیروهای روسی چندین ماه قلعه را محاصره کردند تا اینکه سرانجام به دلیل کمبود غذا، هیزم و مهمات مجبور به تسلیم شدند. اندکی پس از این، روس‌ها قلعه را منفجر کردند و ساکنان آن به روسیه تبعید و در آنجا زندانی شدند.
یونکارسبوری () یک قلعه قرون وسطایی در راسه‌پوری، فنلاند بود. امروزه فقط دیوارهای خاکی مستطیل شکل باقی مانده‌است. باستان شناسان بر این باورند که این قلعه در اوایل قرن چهاردهم ساخته شده و تا اوایل قرن پانزدهم مورد استفاده بوده‌است. احتمالاً این بنا یک سلف قلعه راسه‌پوری در چند کیلومتری آن بوده‌است. سکه‌ها از اواخر قرن چهاردهم پیدا شده‌اند. این سایت در سال‌های ۱۸۹۱–۹۲، ۱۹۳۷ و ۱۹۵۰–۱۹۵۴ کاوش شد. ویرانه‌ها در جزیره ای جنگلی در وسط رودخانه سوَرتو واقع شده‌اند و فقط با پای پیاده می‌توان به آن رسید. برخی از کارهای