payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهرستان سِرگِلِن (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان توف واقع شده‌است. این شهرستان در جنوب پایتخت، اولان‌باتور قرار دارد، و مرکز اداری استان نیز، شهر جون‌مود، با وجود مستقل بودن از حاکمیت این شهرستان، در محدودهٔ آن قرار دارد. فرودگاه بین‌المللی چنگیزخان، دروازهٔ ورودی بین‌المللی کشور مغولستات در محدودهٔ این شهرستان قرار دارد. تنها آزادراه موجود در خاک مغولستان، با طول حدود ۳۰ کیلومتر، این فرودگاه در سِرگِلِن را با اولان‌باتور متصل می‌کتد تقسیمات اداری. شهرستان سِرگِلِن
متصل می‌کتد تقسیمات اداری. شهرستان سِرگِلِن متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
ال‌کلاسیکو (به اسپانیایی: El Clásico) که به نام‌های دیگری مثل ال‌دربی، ال‌سوپرکلاسیکو و ال‌کلاسیک (به کاتالان: El clàssic)[۲] نیز شناخته می‌شود، به مسابقه فوتبال دو تیم رئال مادرید و بارسلونا گفته می‌شود. رقابت بین این دو تیم از این ناشی شده‌است که دو شهر مادرید و بارسلونا دو شهر بزرگ اسپانیا بوده، و این در حالی است که دو باشگاه موفق‌ترین و محبوب‌ترین باشگاه‌های کشور هستند. این مسابقه بزرگ‌ترین مسابقه فوتبال باشگاهی در جهان است که هر سال صدها میلیون نفر از کشورهای مختلف شاهد برگزاری آن هستند و پر گل ترین
کشورهای مختلف شاهد برگزاری آن هستند و پر گل ترین دیدار این مسابقه در ژوئن سال ۱۹۴۳ با برتری ۱۱ بر ۱ رئال مادرید در مقابل بارسلونا به پایان رسید. بازی‌های رسمی. بازی‌های پریمرا دیویزیون. بارسلونا و رئال مادرید در هر فصل لا لیگا از زمان آغاز آن در سال ۱۹۲۹، به‌عنوان اعضای افتتاحیه و دو تیم از تنها سه تیم (دیگری اتلتیک بیلبائو) که هرگز از لیگ برتر سقوط نکرده‌اند، با یکدیگر روبرو شده‌اند. بازی‌های کوپا دل ری. کوپا دل ری قدیمی‌ترین رقابت تاریخ فوتبال اسپانیا است. بازی‌های کوپا د لا لیگا. کوپا د لا لیگا تورنمنتی
بازی‌های کوپا د لا لیگا. کوپا د لا لیگا تورنمنتی بود که در سال ۱۹۸۲ ایجاد شد، اما حمایت کم از سوی باشگاه‌های شرکت‌کننده باعث شد که چهار سال بعد آن را منحل کرد. بازی‌های سوپرجام اسپانیا. سوپر جام اسپانیا یک رقابت سوپرجام است. میان سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۷، این مسابقه دو بازی میان برنده فصل قبل لا لیگا و کوپا دل ری بود. قالب فعلی در نسخه ۲۰–۲۰۱۹ معرفی شد و اکنون چهار تیم (دو تیم برتر فصل قبل در لا لیگا و برندگان و نایب قهرمان کوپا دل ری) در آن حضور دارند. کوپا دلاکروناسیون. اگرچه Copa de la Coronación توسط
دلاکروناسیون. اگرچه Copa de la Coronación توسط فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا به‌عنوان یک تورنمنت رسمی به رسمیت شناخته نمی‌شود، اما هنوز هم توسط منابع آماری و رسانه‌ها به‌عنوان یک مسابقه رسمی میان بارسلونا و رئال مادرید در نظر گرفته می‌شود. بازی‌های لیگ قهرمانان اروپا. در معتبرترین تورنمنت قاره اروپا، بارسلونا و رئال مادرید چندین بار به مصاف یکدیگر رفته‌اند. لیگ قهرمانان اروپا قبل از سال ۱۹۹۲ به‌عنوان جام اروپا شناخته می‌شد. بازی‌های دوستانه و سایر بازی‌ها. رئال مادرید و بارسلونا ۴۱ بازی دوستانه انجام
رئال مادرید و بارسلونا ۴۱ بازی دوستانه انجام داده‌اند. قبل از آغاز بازی‌های قهرمانی لا لیگا در سال ۱۹۲۹، این دو باشگاه بازی‌های نمایشگاهی و بازی‌های دوستانه را بیشتر از پس از آغاز لیگ ملی انجام می‌دادند. پس از سال ۱۹۲۹، چنین بازی‌هایی به‌عنوان ادای احترام یا بخشی از بازی‌های پیش فصل با ماهیت دوستانه بوده‌است. آخرین بازی دوستانه در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۲ برگزار شد. بازی‌های تیم‌های رزرو. بارسلونا اتلتیک به‌عنوان تیم ذخیره بارسلونا در سال ۱۹۷۰ با ادغام کوندال (تیم ذخیره قبلی بارسلونا) و اتلتیک کاتالونیا تأسیس شد.
ذخیره قبلی بارسلونا) و اتلتیک کاتالونیا تأسیس شد. کاستیا به‌عنوان تیم ذخیره رئال مادرید در سال ۱۹۷۲، پس از فولدینگ AD Plus Ultra (تیم ذخیره قبلی رئال مادرید) تأسیس شد. هر دو تیم برای اولین بار در دور سوم کوپا دل ژنرالیسیمو ۱۹۷۴–۱۹۷۵ و سپس در فصل 1982-1983 Segunda División به مصاف هم رفتند. تیم‌های ذخیره معمولاً فقط زمانی با هم دیدار می‌کنند که هر دو در سطح دوم رقابت می‌کنند، زیرا در گروه‌های منطقه‌ای مختلف در سطوح پایین‌تر قرار می‌گیرند و اجازه ورود به کوپا دل ری را ندارند.
اِوا اورتمان (زادهٔ ۱۹۷۰ در زاربروکن) ایران‌شناس و اسلام‌شناس اهل آلمان است. زندگی. اورتمان پس از تحصیل (۱۹۸۹–۱۹۹۵) مطالعات اسلامی و ایران‌شناسی در دانشگاه توبینگن و دکتری (۱۹۹۵–۲۰۰۰) در دانشگاه هاله-ویتنبرگ، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ استادیار دانشگاه زوریخ بود. وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ پژوهشگر مدعو در گروه زبان‌ها و تمدن‌های خاور نزدیک دانشگاه ییل بود. او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۸ استاد مطالعات اسلامی در دانشگاه بن بود و از سال ۲۰۱۸ استاد ایران‌شناسی در دانشگاه گوتینگن است. پژوهش‌ها و تدریس او بر امپراتوری مغول،
است. پژوهش‌ها و تدریس او بر امپراتوری مغول، طالع‌بینی، دانش و انتقال فرهنگ هند و ایرانی، اسماعیلیه، تاریخ علم و قبیله‌گرایی متمرکز است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38314517&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-03-17T16:45:32Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Aryagolparvar&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;افزودن ردهٔ «ترکیب‌های اتوکسی» به کمک توفاویکی رده&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;39065567&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; واردنافیل () (با نام تجاری Levitra) دارویی است که برای درمان اختلال نعوظ به کار میرود.
است که برای درمان اختلال نعوظ به کار میرود. این دارو یک مهارکننده PDE5 است که از راه دهان مصرف میشود. واردنافیل افزون بر نشانه هایی که برای اختلال نعوظ دارد، ممکن است در درمان انزال زودرس موثر باشد، جایی که ممکن است زمان نفوذ تا انزال را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. عوارض جانبی. عوارض جانبی آن مانند سایر مهارکننده‌های PDE5 است. عوارض جانبی مکرر خاص واردنافیل حالت تهوع است. عوارض جانبی نادر عبارتند از درد شکم، کمر درد، حساسیت به نور، دید غیر طبیعی، درد چشم، ادم صورت، افت فشار خون، تپش قلب، تاکی کاردی،
چشم، ادم صورت، افت فشار خون، تپش قلب، تاکی کاردی، آرترالژی، میالژی، بثورات پوستی، خارش و پریاپیسم. یکی از عوارض جانبی احتمالاً جدی اما نادر واردنافیل حمله قلبی است. همچنین، در موارد نادر، استفاده از واردنافیل ممکن است باعث پریاپیسم شود، یک وضعیت اورژانسی بسیار دردناک که در صورت عدم درمان می تواند باعث ناتوانی جنسی شود. تداخلات. واردنافیل نباید توسط افرادی که داروهای نیترات مصرف می کنند استفاده شود، زیرا ترکیب آنها با واردنافیل ممکن است باعث ایجاد افت فشار خون (فشار خون پایین) بالقوه تهدید کننده زندگی شود.
(فشار خون پایین) بالقوه تهدید کننده زندگی شود. افزون بر این، واردنافیل باعث طولانی شدن فاصله QT می شود. بنابراین، افرادی که از داروهای دیگری که بر فاصله QT تأثیر می‌گذارند (مانند آمیودارون) مصرف می‌کنند، نباید آن را مصرف کنند.
لارنس پرتغالی (; – ) گردشگر، و دیپلمات اهل پرتغال بود. از فرانسیسکن‌ها و فرستاده‌ای بود که توسط پاپ اینوسنت چهارم به امپراتوری مغول در سال ۱۲۴۵ فرستاده شد. نامه ای در ثبت نام اینوسنت چهارم باقی مانده‌است که تاریخ خروج لارنس از لیون را تا ۵ مارس ۱۲۴۵ نشان می‌دهد. نامه ای که در Monumenta Germaniae Historica منتشر شده و معمولاً به عنوان Dei patris immensa نامیده می‌شود، نشان می‌دهد که مأموریت او عمدتاً جنبه مذهبی داشته‌است. لارنس قرار بود از شام (سرزمین) به مغولان نزدیک شود. از سرنوشت او اطلاعی در دست نیست و
نزدیک شود. از سرنوشت او اطلاعی در دست نیست و این احتمال وجود دارد که هرگز کشور را ترک نکرده باشد. مأموریت دوم فرانسیسکن‌ها به رهبری جیوانی د پیان دل کارپین، در ۱۶ آوریل ۱۲۴۵ لیون را ترک کرد و بیش از یک سال بعد به پایتخت مغول، قره‌قروم (شهر) رسید.
بارتلمی بولونیا یا بارتلمیوس بولونیایی یک مبلغ فرقه دومینیکن بود که توسط پاپ ژان بیست‌ودوم به پادشاهی ارمنی کیلیکیه فرستاده شد، جایی که با اشراف ارمنی و مغولان حاکم تعامل داشت. بارتلمیوس به عنوان اسقف مسئول شهر مراغه منصوب شد. در حوالی سال‌های ۱۳۱۸–۱۳۲۰، زبان محلی را فرا گرفت، صومعه‌ای ساخت و برای تغییر دین بسیاری از ارمنی‌ها، از جمله نسطوریان و مسلمانان دست به کار شد. او بعداً به عنوان اسقف به نخجوان نقل مکان کرد.
اودنافیل () (با نام تجاری Zydena) یک دارو از دسته مهارکننده های PDE5 (مانند سیلدنافیل، تادالافیل و واردنافیل) است که مانند سایر مهارکننده های PDE5، برای درمان اختلال نعوظ به کار میرود.
کوازپام () (با نام تجاری Doral) یک داروی مشتق شده از بنزودیازپین نسبتاً طولانی اثر است. کوازپام برای درمان بی خوابی از جمله القای خواب و حفظ خواب به کار می‌رود. کوازپام باعث ایجاد اختلال در عملکرد حرکتی می‌شود و دارای خواص خواب‌آور و ضد تشنج انتخابی نسبتاً (و منحصر به فرد) با پتانسیل مصرف بیش از حد بسیار کمتری نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها است (به دلیل انتخابی زیرگروه گیرنده جدید). کوازپام یک خواب‌آور مؤثر است که بدون ایجاد اختلال در ساختار خواب باعث القا و حفظ خواب می‌شود. کاربرد. کوازپام برای درمان کوتاه
حفظ خواب می‌شود. کاربرد. کوازپام برای درمان کوتاه مدت بی خوابی مرتبط با القای خواب یا مشکلات حفظ خواب استفاده می‌شود و برتری خود را نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها مانند تمازپام نشان داده‌است. بروز عوارض جانبی کمتری نسبت به تمازپام داشت، از جمله آرام‌بخشی کمتر، فراموشی، و اختلال حرکتی کمتر. دوز معمول ۷٫۵ تا ۱۵ میلی‌گرم خوراکی پیش از خواب است. کوازپام به عنوان یک پیش دارو پیش از جراحی سودمند است. مکانیسم عمل. کوازپام گیرنده‌های خاص گابا A را از طریق محل بنزودیازپین روی گیرنده گاباآ تعدیل می‌کند. این مدولاسیون
روی گیرنده گاباآ تعدیل می‌کند. این مدولاسیون عملکرد گابا را افزایش می‌دهد و باعث افزایش فرکانس باز شدن کانال یونی کلرید می‌شود که منجر به افزایش هجوم یون‌های کلرید به گیرنده‌های گابا A می‌شود. کوازپام، منحصر به فرد در بین داروهای بنزودیازپین، به‌طور انتخابی گیرنده‌های بنزودیازپین نوع ۱ را هدف قرار می‌دهد که منجر به کاهش تأخیر خواب در ارتقای خواب می‌شود. کوازپام همچنین خاصیت ضد تشنجی دارد. تداخلات. اگر کوازپام در حالت ناشتا مصرف شود و اثر خواب‌آور کوازپام را کاهش دهد، احتمالاً میزان جذب به میزان قابل توجهی
کاهش دهد، احتمالاً میزان جذب به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. اگر سه ساعت یا بیشتر از خوردن غذا گذشته باشد، باید قبل از مصرف کوازپام مقداری غذا میل شود. عوارض جانبی. کوازپام نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها عوارض جانبی کمتری دارد و پتانسیل کمتری برای ایجاد تحمل و اثرات برگشتی دارد. پتانسیل کمتری برای کوازپام برای ایجاد افسردگی تنفسی یا تأثیر نامطلوب بر هماهنگی حرکتی نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها وجود دارد. پروفایل متفاوت عوارض جانبی کوازپام ممکن است به دلیل مشخصات اتصال انتخابی تر آن به گیرنده‌های بنزودیازپین
اتصال انتخابی تر آن به گیرنده‌های بنزودیازپین نوع ۱ باشد.
لودنافیل () دارویی متعلق به دسته ای از داروها به نام مهارکننده PDE5 است که بسیاری از داروهای دیگر اختلال نعوظ مانند سیلدنافیل، تادالافیل و واردنافیل نیز به آن تعلق دارند. مانند اودنافیل و آوانافیل به نسل جدیدی از مهارکننده های PDE5 تعلق دارد. لودنافیل به عنوان یک پیش دارو به شکل دیمر کربنات استر، کربنات لودنافیل، فرموله می شود که در بدن تجزیه می شود و دو مولکول از داروی فعال لودنافیل را تشکیل می دهد. این فرمول دارای فراهمی زیستی خوراکی بالاتری نسبت به داروی اصلی است.
آوانافیل () یک مهارکننده PDE5 است که برای اختلال نعوظبه کار میرود. آوانافیل با مهار یک آنزیم خاص فسفو دی استراز نوع ۵ که در بافت‌های مختلف بدن، عمدتاً در جسم غار آلت تناسلی، یافت می‌شود، عمل می‌کند. سایر داروهای مشابه سیلدنافیل، تادالافیل و واردنافیل هستند. مزیت آوانافیل این است که در مقایسه با سایر مهارکننده های PDE5 شروع بسیار سریعی دارد. به سرعت جذب می شود و در حدود سی تا چهل و پنج دقیقه به حداکثر غلظت سرمی می رسد. حدود دو سوم از شرکت کنندگان توانستند در عرض پانزده دقیقه درگیر فعالیت جنسی شوند. عوارض
در عرض پانزده دقیقه درگیر فعالیت جنسی شوند. عوارض جانبی. اگرچه آوانافیل به طور کلی به خوبی تحمل می شود، عوارض جانبی وابسته به دوز ممکن است رخ دهد. شایع ترین عوارض جانبی عبارتند از سردرد، گرگرفتگی، نازوفارنژیت، احتقان بینی، و کمردرد.[8] در حالی که آن نیز غیر معمول است، احتمال بروز اختلالات بینایی در بیماران وجود دارد. مکانیسم عمل. آوانافیل فسفو دی استراز ۵ را مهار می کند و از تخریب cGMP جلوگیری می کند. افزایش سطح cGMP باعث اتساع عروق و در نتیجه افزایش جریان خون در آلت تناسلی می شود. مکانیسم اثر آوانافیل
خون در آلت تناسلی می شود. مکانیسم اثر آوانافیل زمانی انجام می شود که اکسید نیتریک در ارتباط با تحریک جنسی آزاد شود.
لونت اولگن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عشق اجاره‌ای"، "کلاغ، "ای داد از جوانی و خانواده اشاره کرد.
خبرگزاری قبرس () ، خبرگزاری رسمی جمهوری قبرس است. خبرگزاری قبرس در ۱۶ فوریه ۱۹۷۶ تاسیس شده است. خبرگزاری قبرس با فروش محصولات خبری و همچنین کمک های دولتی اداره می شود. در حال حاضر، این خبرگزاری به زبان های یونانی، ترکی، عربی و انگلیسی خبر منتشر می کند. این خبرگزاری، عضو اتحادیه خبرگزاری های کشورهای اروپایی (EANA). پیوند به بیرون. وبگاه رسمی خبرگزاری)
بخش زاویه یکی از بخش‌های شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. منابع. ایجاد بخش زاویه وزارت کشور
خبرگزاری نروژ () ، خبرگزاری کشور نروژ است. این خبرگزاری، در سال ۱۸۶۷ تاسیس شده است و از این روی پس از خبرگزاری های فرانسه، آسوشیتدپرس و رویترز که قدیمی ترین خبرگزاری های جهان هستند، یکی از قدیمی ترین خبرگزاری های اروپایی محسوب می شود. خبرگزاری نروژ یکی از ۳۳ عضو اتحادیه خبرگزاری های کشورهای اروپایی (EANA) است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی خبرگزاری)
والون‌ها ( ; &lt;/img&gt;؛ ) یک قومیتِ گالی-رومیِ بومیِ والونی و مناطقِ مجاور فرانسه، آلمان، لوکزامبورگ و هلند هستند. والون‌ها در درجهٔ نخست به "زبان‌های دویل" چونان فرانسوی-بلژیکی، پیکاردی و والونی سخن می‌گویند. والون‌ها از نظر تاریخی و در درجه اول کاتولیک رومی هستند. والون‌ها در بلژیکِ امروزی، بنابر قانون، همانندِ فلانردی‌ها در همسایگیِ خود (که ژرمن هستند)، یک «جامعه زبانی و قومیِ متمایز» در کشور محسوب می‌شوند. این قوم‌نام، بی‌توجه به قومیت، برای اشاره به همهٔ ساکنانِ منطقهٔ والون هم به کار می‌رود.
به همهٔ ساکنانِ منطقهٔ والون هم به کار می‌رود. ریشه‌شناسی. قوم‌نامِ "والون" از "* walha" مشتق شده‌است که یک واژهٔ پروتو-ژرمنی برای اشاره به گویش‌ورانِ سلتیک و لاتین بود. "«والون»" تنها اصطلاحی که برای زبان‌های رومی به کار می‌رفت نبود اما رفته‌رفته، جایگزینِ همه شد. کهن‌ترین شاهدِ این عنوان، "کتاب خاطرات ژان ژان" دو هاینین در سال ۱۴۶۵ است؛ در جایی از کتاب که به جمعیت رومیِ هلند بورگوندی اشاره می‌شود. کاربرد این قوم‌نام در استقلال بلژیک تنها به نامیدنِ بلژیکی‌هایِ گویش‌ور به زبان رومی (فرانسوی، والون، پیکارد
گویش‌ور به زبان رومی (فرانسوی، والون، پیکارد و غیره) محدود شد. شکاف زبانی در سیاست‌های کشور، بلژیک محتوایی سیاسی به «مفهوم عاطفی فرهنگی و زبانی» می‌افزاید. واژگانِ "والون" و "والُن‌ها" را می‌توان در کتاب چارلز وایت، "انقلاب بلژیک" (۱۸۳۵) دید: «والون‌های بی‌قرار، با آن جسارتِ ماجراجویانه که ویژگیِ تاریخی آنهاست، مشاغل خود را رها کردند و به سمت مرکز هیاهو درآمدند.». اصطلاحات اسپانیاییِ والون و والونا از قرن هفدهم میلادی به یک سپاه گارد سلطنتی که در فلاندر اسپانیا استخدام شده بود اشاره دارند. آنها در بسیاری
استخدام شده بود اشاره دارند. آنها در بسیاری از مهم‌ترین نبردهای امپراتوری اسپانیا شرکت داشتند. آلبرت هنری نوشت که اگرچه در سال ۱۹۸۸، واژهٔ "والون" تداعی‌گرِ واقعیت قانون اساسی بود، اما در اصل، به جمعیت رومی هلند بورگوندی اشاره داشت و همچنین از قرن شانزدهم تا انقلاب بلژیک برای تعیین قلمرو، از عباراتی چون "استان‌های والون" یا "پِیز والون" (کشور والونی) استفاده می‌شد و بعدها هم والونیا. اصطلاح «کشور والونی» در زبان هلندی هم به کار می‌رفت. این اصطلاح در آلمانی نیز وجود داشت. شاید واژهٔ "Wulland" در کتابی از
نیز وجود داشت. شاید واژهٔ "Wulland" در کتابی از هانس هیست به سالِ ۱۵۷۱ بوده که بعدها در انگلیسی به والونیا ترجمه شده‌است. اما در آلمانی به‌طور کلی "Wallonenland" گفته می‌شود.
ال کلاسیکو (؛ ؛ ؛ ) نامی است که به مسابقات بسکتبال میان رئال مادرید و بارسلونا داده می‌شود (نام شهرهایی است که در آنها مستقر هستند؛ هر دو شهر با ۶۲۱ کیلومتر جدا شده‌اند)، دو تیم موفق و پرهوادار بسکتبال در اسپانیا. "کلاسیکو" بسکتبال نیز مانند رقابت فوتبالی آنها به شدت و ماهیت دشمنانه‌اش معروف است. بهترین برد تاریخ ال کلاسیکو در فوتبال : ۹۹۹۹۹۹۹رئال _ ۰بارسا
مسیحیت در میان مغولان () در دوران معاصر، مغول‌ها عمدتاً بودیسم تبتی هستند، اما در دوره‌های قبلی، به ویژه در زمان امپراتوری مغول (قرن ۱۳ تا ۱۴)، آنها عمدتاً پیرو شمنیسم مغولی بودند و اقلیتی قابل توجه از مسیحیان داشتند. که در موقعیت‌های قدرت قابل توجهی قرار داشتند. به‌طور کلی، مغول‌ها نسبت به اکثر ادیان بسیار مدارا می‌کردند و معمولاً همزمان از چندین دین حمایت می‌کردند. از حدود قرن هفتم میلادی، بسیاری از مغول‌ها توسط کلیسای مشرق (که گاهی «نسطوری» خوانده می‌شود) تبلیغ شده بودند، و مذهب اصلی برخی از قبایل مسیحی
تبلیغ شده بودند، و مذهب اصلی برخی از قبایل مسیحی بود. در زمان چنگیز خان، پسرانش همسران مسیحی کرائیت‌ها را گرفتند و زمان حکومت نوه چنگیز خان، منگوقاآن، زمان نفوذ اولیه مذهبی مسیحیان بود. رویه مسیحیت نسطوری تا حدودی با آنچه در غرب انجام می‌شد متفاوت بود، و اروپایی‌ها تمایل داشتند نسطوری را به دلیل اعتقاداتش در مورد ماهیت عیسی بدعت بدانند. با این حال، اروپایی‌ها همچنین افسانه‌هایی در مورد شخصیتی به نام یوحنای کشیش (پرستتر جان)، یک رهبر بزرگ مسیحی در شرق داشتند که برای کمک به جنگ‌های صلیبی می‌آمد. یکی از
که برای کمک به جنگ‌های صلیبی می‌آمد. یکی از نسخه‌های این افسانه، هویت یوحنای کشیش را با یک رهبر مسیحی مغول، طغرل، رهبر کرائیت‌ها، مرتبط می‌کند. هنگامی که مغول‌ها شمال چین را فتح کردند و دودمان یوآن را تأسیس کردند (۱۲۷۱–۱۳۶۸)، کلیسای مشرق پس از گذشت قرن‌ها دوباره به چین معرفی شد. با پیشروی گسترش بیشتر مغول‌ها، همدلی‌های مسیحی دربار، عمدتاً از طریق همسران با نفوذ خان‌ها، به تغییراتی در استراتژی نظامی منجر شد. در جریان سقوط بغداد (۱۲۵۸)، بسیاری از شهروندان این شهر قتل‌عام شدند، اما مسیحیان نجات یافتند. با
این شهر قتل‌عام شدند، اما مسیحیان نجات یافتند. با تجاوز بیشتر مغول‌ها به فلسطین، تلاش‌هایی برای ایجاد اتحاد فرانک و مغول با مسیحیان اروپا علیه مسلمانان صورت گرفت. تماس مغول‌ها با غرب همچنین باعث شد که مبلغان بسیاری، عمدتاً فرانسیسکن و دومینیکن، به سمت شرق سفر کنند تا مغول‌ها را به آیین کاتولیک رومی تبدیل کنند. پس زمینه. رشد مسیحیت نسطوری. کلیسای شرق یا کلیسای نسطوری یا کلیسای ایرانی کلیسایی از شاخه مسیحیت شرقی بود. مهد کلیسای شرق در بین‌النهرین (بین دجله و فرات) بود، جایی که اولین مرکز خود را در
دجله و فرات) بود، جایی که اولین مرکز خود را در سلوکیه-تیسفون، در آن زمان پایتخت امپراتوری ساسانی و امروزه یک مکان باستان‌شناسی در جنوب بغداد ایجاد کرد. از همان آغاز مسیحیت تا قرن چهاردهم، این کلیسا گسترش قابل توجهی را در آسیا تجربه کرد، مبلغان آن انجیل را از ایران به هند، از طریق خلیج فارس و حتی تا چین حمل کردند. کلیسای شرق در اوایل قرن هفتم از طریق آسیای مرکزی و جاده مشهور ابریشم که چین را به دنیای مدیترانه متصل می‌کرد به چین رسید. برخی از مغول‌ها از حدود قرن هفتم نوکیش مسیحی شده بودند. بسیاری از قبایل
قرن هفتم نوکیش مسیحی شده بودند. بسیاری از قبایل مغول، مانند کرائیت‌ها و تا حد زیادی قراختاییان (که آن را در کنار بودیسم اعتقاد داشتند)، مسیحی نسطوری بودند. گرویدن قبیله کرائیت‌ها به مسیحیت. یک نقطه عطف مهم تغییر مذهب قبیله کرائیت‌ها‏ بود. کرائیت‌ها با تموجین قبل از اینکه چنگیز خان شود متحد بودند و از او محافظت می‌کردند. میسیک نوشت: «در حدود سال ۱۰۰۰ پس از میلاد، قبیله مغول کرائیت مسیحی شدند. تعداد این قبیله بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر بود. داستان تبدیل آنها توسط بار-هبرائوس یعقوبی و وقایع نگار کلیسایی کلیسای آشوری
یعقوبی و وقایع نگار کلیسایی کلیسای آشوری ثبت شده‌است و می‌توان آن را در «"کسوف مسیحیت در آسیا"» توسط «لورنس ادوارد براون» یافت. رئیس کرائیت‌ها در حین شکار در بیابان گم شد و از جان خود ناامید شد. ناگهان موجودی در برابر او ظاهر شد. موجود فراطبیعی خود را به عنوان «قدیس سرجیوس» معرفی کرد و قول داد اگر به عیسی ایمان بیاورد راه خانه را به او نشان دهد. به‌طور معجزه آسایی رئیس خود را در اردوگاه خود یافت. فوراً به دنبال برخی از بازرگانان آشوری که می‌شناختند، فرستاد و هنگامی که آنها رسیدند، تسلیم مسیح شد و درخواست
و هنگامی که آنها رسیدند، تسلیم مسیح شد و درخواست آموزش دینی کرد. این واقعه نشان می‌دهد که تجار و بازرگانان آشوری هنگام خرید و فروش در مسیر جاده ابریشم در گسترش مسیحیت مشارکت داشتند. مارکو پولو به بازدید از صدها کلیسا در طول سفرهای خود و دیدن هزاران مسیحی در طول سفرهای خود در سراسر امپراتوری مغول از سال ۱۲۷۱ تا ۱۲۹۵ اشاره می‌کند. کلیسای آشوری در دوران امپراتوری مغول به اوج خود رسید و در آستانه تبدیل شدن به دین غالب در امپراتوری مغول بود. اما به دلیل مخالفت مسلمانان و کاتولیک‌های رومی و ضعف‌های داخلی، به
مسلمانان و کاتولیک‌های رومی و ضعف‌های داخلی، به ویژه نام‌گرایی، قدرت را کاهش داد. زوال زمانی آغاز شد که برخی از جنگ سالاران، از جمله تیمور (۱۳۳۶–۱۴۰۵)، شروع به گرویدن به اسلام کردند. تیمور یک جهاد، علیه مسیحیان خاور دور اعلام کرد و عملا مسیحیت را در آسیای مرکزی نابود کرد. پریستر جان و مغول‌ها. بسیاری از کاوشگران اولیه اروپایی در آسیا و آفریقا امیدوار بودند که با پریستر جان، یک کشیش پادشاه اساطیری که در جایی در شرق زندگی می‌کرد و قرار بود به صلیبیون برای بازپس‌گیری اورشلیم کمک کند، ملاقات کنند. کاشفان
بازپس‌گیری اورشلیم کمک کند، ملاقات کنند. کاشفان پرتغالی در رودخانه‌های سنگال و کنگو در آفریقا به دنبال او رفتند. نقشه‌های مربوط به اواخر قرن شانزدهم، پادشاهی پریستر جان را در اتیوپی امروزی نشان می‌داد. برخی از اولین اروپایی‌هایی که در جاده ابریشم جسورانه مسافرت کردند، به شرق به سمت آسیای مرکزی و چین به دنبال او رفتند. اعتقاد بر این است که افسانه یوحنای کشیش (پریستر جان) از سنت توماس (مرگ ۷۲ میلادی)، یکی از رسولان مسیح که گفته می‌شود در قرن اول پس از میلاد به هند سفر کرده بود، سرچشمه گرفته‌است. معجزات بیش
به هند سفر کرده بود، سرچشمه گرفته‌است. معجزات بیش از هر قدیس دیگری به سنت توماس نسبت داده شده‌است. به علاوه، داستان‌های طغرل (نسطوری) - فرمانروایی مغول که قبل از چنگیزخان بوده و احتمالاً یک مسیحی نسطوری بوده‌است - ممکن است به اروپا راه یافته باشد و پرستتر جان را در آسیای مرکزی قرار دهد. «استفان اندرو میسیک» در مجله "مطالعات آکادمیک آشوری" نوشت: «افسانه اروپایی بر این باور بود که یک کشیش-شاه قدرتمند در «هند» به معنای «شرق دور» سلطنت می‌کند. در جایی در خاور دور، آنها معتقد بودند که پریستر جان پادشاه باشکوه
دور، آنها معتقد بودند که پریستر جان پادشاه باشکوه هند جاودانه است و به طرز شگفت‌انگیزی ثروتمند و همچنین مشتاق پیوستن به اروپا برای جنگیدن با مسلمانان است. افسانه پریستر جان سه منبع تاریخی داشت. مسیحیان سنت توماس (حواریون) در هند، امپراتوری مسیحی کلیسای ارتدکس قبطی در اتیوپی و نسطوریان در مغولستان و آسیای مرکزی. هنگامی که گزارش‌های مسیحیان از جنوب هند، شرق آفریقا یا آسیای مرکزی به اروپا رسید، اروپائیان سردرگم شدند و در نهایت مجموع این داستان‌ها به افسانه پرستتر جان تبدیل شد. این امر به این دلیل بود که اروپا
جان تبدیل شد. این امر به این دلیل بود که اروپا در آن زمان اطلاعات دقیقی از جغرافیای جهان نداشت. برای قرن‌ها اروپایی‌ها فکر می‌کردند که آفریقا، هند و چین همه هند هستند. منبع اصلی این افسانه در آسیای مرکزی شاهزادگان و پادشاهان مختلف نسطوری بودند که در این منطقه حکومت می‌کردند. مار کوپولو، ابن عبری و ویلیام روبروک همگی تلاش کردند تا برادر خونی چنگیز خان، طغرل (نسطوری) را به عنوان پریستر جان معرفی کنند. ظهور امپراتوری مغول. چنگیز خان خود به شمن‌باوری مغولی سنتی معتقد بود، اما نسبت به سایر ادیان مدارا می‌کرد.
معتقد بود، اما نسبت به سایر ادیان مدارا می‌کرد. هنگامی که به عنوان تموچین جوان با مردانش در «پیمان بالجونا» در حدود سال ۱۲۰۰ بیعت کرد، در میان ۲۰ مرد، نمایندگانی از ۹ قبیله، از جمله «چند مسیحی، سه مسلمان و چند بودایی» حضور داشتند. پسران او با شاهزاده خانم‌های مسیحی طایفه کرائیت‌ها ازدواج کردند که نسطوریان نفوذ قابل توجهی در دربار او داشتند. دو موج گسترش در قرن سیزدهم به یکدیگر برخورد کردند. امپراتوری مغول که از آسیای داخلی آمده بود، به‌طور اجتناب ناپذیری گسترش یافت. این کشور با یک ایمان کاتولیک نیرومند
گسترش یافت. این کشور با یک ایمان کاتولیک نیرومند مواجه شد که از نیروی نظامی در قالب جنگ‌های صلیبی برای گسترش قلمرو خود استفاده می‌کرد، اما همچنین به تغییر دین از طریق دو فرقه جدید رهبانی، فرانسیسکن‌ها و دومینیکن‌ها، برای آوردن نوکیشان به این ایمان تکیه کرد. آنها در تلاش خود تنها نبودند. مسلمانان و بودائیان نیز به دنبال تغییر مذهب مغولان بودند. در برخی موارد، امید به تغییر دین مدتها پس از حمله اولیه مغولان در نیمه اول قرن سیزدهم به وجود آمد که حسی عظیم از عذاب آخرالزمانی در جهان اسلام به جا گذاشت. با گسترش
آخرالزمانی در جهان اسلام به جا گذاشت. با گسترش امپراتوری فراتر از مغولستان، مغول‌ها به دلایل استراتژیک و همچنین عمل گرایانه با بسیاری از جوامع مذهبی در سراسر امپراتوری خود روابط برقرار کردند. ارتباط همدلانه با نخبگان مذهبی به کاهش خطر خصومت و شورش در میان فتح شدگان کمک کرد. بدین ترتیب، مغولان روحانیون اکثر مذاهب را از مالیات معاف کردند. مغول‌ها نیز اغلب در طول تهاجمات از سازه‌های مذهبی در امان بودند، مگر اینکه مقاومتی صورت می‌گرفت و هیچ‌کس از خشونت مغول‌ها مصون نبود. شخصیت‌های مهم مسیحی. برخی از شخصیت‌های
مصون نبود. شخصیت‌های مهم مسیحی. برخی از شخصیت‌های مهم مسیحی در میان مغولان عبارت بودند از: در اوایل قرن یازدهم، تماس با بازرگانان و مبلغان مذهبی منجر به تبدیل دین قوم کرائیت‌ها در مغولستان مرکزی به مسیحیت نسطوری شد، که بیشتر به عنوان کلیسای شرق شناخته می‌شود. تصور می‌شد که ۲۰۰۰۰۰ کرائیت‌ها به مسیحیت گرویدند و اندکی بعد، نایمان، مرکیت، و اونگوت نیز تغییر مذهب دادند. مغول‌هایی که در شمال شرقی مغولستان زندگی می‌کردند، به نظر می‌رسد که در معرض کلیسای شرق نبوده یا کمتر بوده‌اند. با این وجود، کرائیت‌ها، مرکیت،
یا کمتر بوده‌اند. با این وجود، کرائیت‌ها، مرکیت، اونگوت و نایمان با اتحاد چنگیزخان در فلات مغول تا سال ۱۲۰۶ بخشی از دولت مغول شدند. بسیاری از همسران شاهزادگان چنگیز از این قبایل بودند و به انجام آداب و رسوم کلیسای شرق ادامه دادند. عمل به مسیحیت. به گفته مردم‌شناس مشهور جک ودرفورد، از آنجایی که مغول‌ها عمدتاً فرهنگ عشایری داشتند، عمل آنها به مسیحیت با آنچه ممکن بود توسط اکثر مسیحیان غربی به رسمیت شناخته می‌شد متفاوت بود. مغول‌ها کلیسا یا صومعه نداشتند، اما ادعای مجموعه‌ای از عقاید را داشتند که از توما که بر
مجموعه‌ای از عقاید را داشتند که از توما که بر راهبان سرگردان تکیه می‌کردند. علاوه بر این، سبک آنها بیشتر بر اساس عمل بود تا اعتقاد. علاقه اولیه به مسیحیت برای بسیاری، این داستان بود که عیسی بیماران را شفا داد و از مرگ جان سالم به در برد، بنابراین عمل مسیحیت با مراقبت از بیماران آمیخته شد. ودرفورد نوشته‌است که عیسی به عنوان یک شمن قدرتمند در نظر گرفته می‌شد و یکی دیگر از جذابیت‌های آن این بود که نام عیسی شبیه «یسو»، عدد مغولی «۹» بود. این عدد برای مغول‌ها مقدس بود و همچنین نام پدر چنگیزخان، یسوکای بهادر