payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آرا هاکوبی ساهاکیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از سال ۲۰۱۳ سفیر ارمنستان در قزاقستان و از سال ۲۰۱۴ سفیر ارمنستان در قرقیزستان بود. وی پیشتر از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
ایزاک روزولت (Isaac Roosevelt) (۱۹ دسامبر ۱۷۲۶ - اکتبر ۱۷۹۴)، تاجر آمریکایی و سیاستمدار فدرالیست بود. او در مجلس ایالتی نیویورک و کنوانسیون قانون اساسی ایالتی خدمت کرد و قبل از تئودور روزولت بیشترین موفقیت سیاسی را در میان روزولتی‌ها به‌دست‌آورد. ایزاک پدربزرگ پدربزرگ رئیس‌جمهور فرانکلین دلانو روزولت بود. او از نسل دوم بود که از ان بعداً به‌عنوان هاید پارک، شعبهٔ نیویورک، از خانوادهٔ بزرگ روزولت به شناخت رسید. شانس ایزاک از تصفیهٔ شکر و دستاوردهای سیاسی او، به یک ریشهٔ اساسی از ثروت، شهرت و نفوذ قابل توجهی
به یک ریشهٔ اساسی از ثروت، شهرت و نفوذ قابل توجهی تبدیل شد که آنرا هاید پارک روزولتز به‌دست آورند. اوایل زندگی. روزولت در شهر نیویورک متولد و در کلیسای اصلاح‌شدهٔ هلندی نیویورک غسل تعمید داده شد. او پسر ششم یاکوبوس روزولت (۱۶۹۲–۱۷۷۶) و کاترینا هاردنبروک بود که در سال ۱۷۱۳ ازدواج کردند. خواهر و برادر او یوهانس (متولد ۱۷۱۴)، یوهانس (متولد ۱۷۱۵)، نیکلاس (متولد ۱۷۱۷)، هلنا (۱۷۱۹–۱۷۷۲)، یاکوبوس (متولد ۱۷۲۱)، کریستوفل (متولد ۱۷۲۴)، آبراهام (متولد ۱۷۲۹)، سارا (متولد ۱۷۳۰) و آدولفوس روزولت (متولد ۱۷۳۵) بودند.
(متولد ۱۷۳۰) و آدولفوس روزولت (متولد ۱۷۳۵) بودند. پدربزرگ پدری او نیکلاس روزولت (۱۶۵۸–۱۷۴۲) و پدر پدربزرگ او کلاس مارتنزن ون روزنولت (متوفی ۱۶۵۹)، مهاجر هلندی، بود که خانوادهٔ روزولت را در آمریکا تأسیس کرد. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او یوهانس هاردنبروک و سارا (نام خانوادگی ون لر) هاردنبروک بودند. حرفه. ایزاک روزولت یکی از اولین تصفیه‌کننده‌های شکر در مقیاس بزرگ در شهر نیویورک بود. در طول دههٔ ۱۷۰۰، شکر باارزش‌ترین کالای کشاورزی اروپا بود و تقریباً به‌طور مکمل توسط کار برده در دریای کارائیب کشت می‌شد. کشت
توسط کار برده در دریای کارائیب کشت می‌شد. کشت شکر باخود همچنین میزان مرگ و میر بالایی در میان بردگان، به‌دلیل شرایط سخت و بیماری داشت. درطول آن‌زمان، برده‌داری در نیویورک قانونی باقی‌ماند و شهر نیویورک به مرکز تصفیهٔ شکر و تجارت جهانی شکر مبدل گردید: روزولت یکی از اولین تصفیه خانه‌های شکر را در شهر ساخت و در ابتدا فروشگاه خود را در وال استریت داشت که بعداً به میدان سنت جورج منتقل گردید. او با فعال بودن در جامعه، یکی از اولین اعضای اتاق بازرگانی شهر نیویورک که در سال ۱۷۶۸ سازماندهی شد، بود و در سال ۱۷۷۰، او
در سال ۱۷۶۸ سازماندهی شد، بود و در سال ۱۷۷۰، او یکی از مؤسسان اولین بیمارستان دولتی در نیویورک بود. در سال ۱۷۸۴، او یک بنیان‌گذار بانک نیویورک که یکی از قدیمی‌ترین بانک‌های موجود در آمریکا می‌باشد، بود. در سال ۱۷۸۶، او جانشین یکی از بنیانگذاران، الکساندر همیلتون، شد تا دومین رئیس بانک شود، جایگاهی را که تا سال ۱۷۹۱ حفظ کرد. جانشین روزولت، گولیان ورپلانک، رئیس مجلس ایالتی نیویورک، گردید. دفتر سیاسی. به عنوان یک وطن‌پرست مشهور، او به عضویت کنگرهٔ آستانی نیویورک در ۲۲ آوریل، سال ۱۷۷۵، انتخاب گردید. او یکی از
در ۲۲ آوریل، سال ۱۷۷۵، انتخاب گردید. او یکی از اشخاص کمیتهٔ صدنفری بود که کنترل دولت ایالتی را در ماه مه، سال ۱۷۷۵ به‌دست گرفت. اگر چه او احساس هیچ بیعتی به انگلیس نمی‌کرد، اما او در ابتدا به امید جلوگیری از درگیری میانه‌رو بود. هر چند، زمانی‌که بریتانیا شهر را اشغال کردند، او از نیویورک عقب‌نشینی کرد و دورهٔ اشغال را در خانهٔ همسرش در شهرستان داچس گذراند، در حالی‌که در هنگ ششم شبه نظامیان شهرستان داچس خدمت می‌کرد. او پس از جنگ، به‌عنوان یکی از ده نمایندگان از شهر نیویورک (در میان جان جی، الکساندر همیلتون
از شهر نیویورک (در میان جان جی، الکساندر همیلتون و رابرت رابرت لیوینگستون)، در کنوانسیون ایالت نیویورک در پوکیپسی در ۱۸ ژوئن، سال ۱۷۸۸ که بر تصویب قانون اساسی ایالت‌های متحده قصد داشت، شرکت نمود. او از سال‌های ۱۷۷۷ تا ۱۷۸۶ و ۱۷۸۸ تا ۱۷۹۲ عضو مجلس سنای ایالت نیویورک (منطقهٔ جنوبی) بود. زندگی شخصی. در ۲۲ سپتامبر سال ۱۷۵۲، او با کورنلیا هافمن (۱۷۳۴–۱۷۸۰)، دختر ترینتجه (نام خانوادگی بنسون) (۱۷۱۲–۱۷۶۵) و مارتینوس هافمن (۱۷۰۶–۱۷۷۲)، زمیندار برجستهٔ شهرستان داچس و عضو از خانوادهٔ هافمن، ازدواج کرد. او خواهر
و عضو از خانوادهٔ هافمن، ازدواج کرد. او خواهر آنتونی هافمن (۱۷۳۹–۱۷۹۰) و عمه جوزیا اوگدن هافمن (۱۷۶۶–۱۸۳۷) بود. پس از مرگ مادرش، پدر کورنلیا، مارتینوس با آلیدا لیوینگستون هانسن، یکی از اعضای خانوادهٔ لیوینگستون که بیوهٔ هنری هانسن و خواهر کوچکتر فیلیپ لیوینگستون، امضاءکنندهٔ اعلامیهٔ استقلال بود، ازدواج کرد. ایزاک و کورنلیا با هم ده فرزند داشتند: روزولت در اکتبر، سال ۱۷۹۴ درگذشت. زادگان. او از طریق پسرش، جیمز، پدربزرگ ایزاک روزولت (۱۷۹۰–۱۸۶۳) که با مری ربکا آسپین وال (۱۸۰۹–۱۸۸۶) ازدواج کرد، گریس روزولت
آسپین وال (۱۸۰۹–۱۸۸۶) ازدواج کرد، گریس روزولت (۱۷۹۲–۱۸۲۸) که با گای کارلتون بیلی (۱۷۸۶–۱۸۵۹) ازدواج کرد، جیمز روزولت (۱۷۹۴–۱۸۲۳)، والتون روزولت (۱۷۹۶–۱۸۳۶)، ادوارد روزولت (۱۷۹۹–۱۸۳۲)، ریچارد واریک روزولت (۱۸۰۱–۱۸۳۵) که با آنا ماریا لایل ازدواج کرد، همیلتون روزولت (۱۸۰۵–۱۸۲۷)، هنری والتون روزولت (۱۸۰۹–۱۸۲۷)، سوزان بارکلی روزولت (۱۸۱۳–۱۸۶۷) و جیمز بارکلی روزولت (متولد ۱۸۱۵) بود. او از طریق دخترش، کورنلیا، پدربزرگ کورنلیا کاترین کیسام که با کاسپار ویستار ادی ازدواج کرد، بنجامین روزولت کیسام (متولد ۱۷۹۳) که با
کرد، بنجامین روزولت کیسام (متولد ۱۷۹۳) که با مری بردان ازدواج نمود، ماریا آن کیسان (۱۷۸۸–۱۸۷۱)، هلن کیسام (۱۷۹۰–۱۸۷۰) که با جان لفرتس ازدواج کرد، ریچارد واریک کیسام (۱۷۹۵–۱۸۶۹) که با ماریا لاتورت ازدواج کرد، اما شارلوت کیسام که با فرانسیس آرمسترانگ لیوینگستون (۱۷۹۵–۱۸۵۱)، برادرزادهٔ پیتر آر و ماتورین لیوینگستون، ازدواج نمود و آمیلا شارلوت کیسام (متولد ۱۷۹۹) بود.
محمدآقا حریری از بازاریان تبریزی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده تبریز در مجلس شورای ملی حضور داشت. خاندان حریری یکی از سرشناس ترین خانواده‌های تبریزی بودند. محمد حریری دارای سه پسر بنامهای خلیل، حسن و حسین بود. خلیل حریری نماینده مجلس شورای ملی در دوره‌های یازدهم، دوازدهم و سیزدهم بود. ، حسن حریری به شغل تجارت فرش مشغول بود و از اعضای اتاق بازرگانی تبریز بود و حسین حریری سالها در دفتر روابط فرهنگی ایران و روسیه کار مشغول به کار بود.
سیدمحمدحسن ثقةالاسلام از واعظان شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
امیر حاج امینی (۵ دی ۱۳۴۰ – ۱۰ اسفند ۱۳۶۵) بی‌سیم‌چی گردان نصر لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله در جنگ ایران و عراق بود. او در اسفند ۱۳۶۵ در جریان عملیات کربلای ۵ کشته شد. زندگی‌نامه. حاج امینی در روز ۵ دی ماه سال ۱۳۴۰ در روستای علیشار از توابع شهرستان زرندیه (که پیش‌تر جزء شهرستان ساوه بود) زاده شد. او در دوران کودکی به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و تحصیلات خود را در این شهر تا پایان دوره متوسطه ادامه داد. سپس در اداره صباباتری مشغول به‌کار شد و از همان طریق به‌عنوان یک بسیجی به جبهه اعزام شد. حاج امینی در
به‌عنوان یک بسیجی به جبهه اعزام شد. حاج امینی در عملیات‌های آزادسازی شهرهای مهران، بستان و والفجر ۸ شرکت داشت. وی در عملیات‌های کربلای ۴ و ۵ بی‌سیم‌چی گردان بود و سرانجام در روز ۱۰ اسفند ماه سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ در شهر مرزی شلمچه و جنوب کانال پرورش ماهی کشته شد. دو عکس از او پس از کشته شدن و برای مادرش گرفته شده که بعدها به عنوان تاثیرگذارترین عکس‌ها در جریان جنگ ایران و عراق شناخته شدند. همچنین در سال ۱۴۰۰ کتابی برگرفته از زندگی‌نامه او به نام «تبسم وصل» منتشر شده است.
جیمز بودین دوم (James Bowdoin II) (زادهٔ ۷ اوت ۱۷۲۶ – درگذشتهٔ ۶ نوامبر ۱۷۹۰)، سیاست‌مدار و رهبر فکری آمریکا در جریان انقلاب آمریکا و دهه بعدی آن از بوستون، ماساچوست بود. در اوایل، وی به عنوان یک بازرگان ثروتمند به شهرت و نفوذ رسید. او از دهه ۱۷۵۰ تا دهه ۱۷۷۰ میلادی در هر دو شعبه محکمه عمومی ماساچوست خدمت کرد. هرچند در نخست وی حامی فرمانداران وفادار بود، اما بعدها با سیاست استعماری بریتانیا مخالف شد و در نهایت به یکی از دادخواهان تأثیرگذار استقلال مبدل گردید. وی یک گزارش سیاسی بسیار ارزشمند در مورد کشتار
وی یک گزارش سیاسی بسیار ارزشمند در مورد کشتار ۱۷۷۰ بوستون نوشت، اثری که مورخ فرانسیس والت آنرا، یکی از تاثیرگذارترین نوشته‌های که تفکر عامه در مستعمرات را شکل داد، توصیف نمود. از ۱۷۷۵ تا ۱۷۷۷ میلادی، وی به عنوان رئیس شورای اجرائی کنگره استانی ماساچوست که در واقع رئیس حکومت ماساچوست بود، خدمت کرد. او در ۱۷۷۹ میلادی به عنوان رئیس مجلس مؤسسان که قانون اساسی ایالت را پیشنویس نمود، انتخاب گردید و همچنین در ۱۷۸۰ میلادی در انتخابات فرمانداری خود را نامزد کرد، اما ناموفق بود و انتخابات را به جان هانکوک واگذار کرد.
بود و انتخابات را به جان هانکوک واگذار کرد. در ۱۷۸۵ میلادی، پس از استعفای هانکوک، وی به عنوان فرماندار انتخاب گردید. به دلیل دیون بیش از حد ماساچوست که در جریان جنگ انقلاب انباشته شده بود، بودین دوره حکومت خود را با یک مسئولیت مالی به پیش برد. با این حال، در جریان دو سال اول فرمانداری وی، ترکیبی از وضعیت اقتصادی بد مردم و سیاست مالی زننده که توسط حکومت وی اعمال گردیده بود، منتج به قیامی معروف به شورش شیز گردید. بودین شخصاً از نیروهای شبه‌نظامی که در سرکوب قیام نقش کلیدی داشتند، حمایت مالی کرد. روش وی برای
نقش کلیدی داشتند، حمایت مالی کرد. روش وی برای سرکوب شورش ممکن باعث ناکامی وی در انتخابات ۱۷۸۷ گردید، انتخاباتی که در آن هانکوک توده‌گرا مجدداً به کرسی فرمانداری بازگشت. علاوه بر فعالیت‌های سیاسی، بودین در عرصه علمی نیز فعال بود و در پژوهش‌های اولیه بنجامین فرانکلین در مورد برق، با وی همکاری داشت. او به عنوان عضو انجمن سلطنتی لندن انتخاب گردیده و در ۱۷۸۷ میلادی عضو مجمع فیلسوفان آمریکا شد. وی بانی و نخستین رئیس فرهنگستان هنر و علوم آمریکا بود و کتابخانه شخصی خود را به این فرهنگستان به ارث گذاشت. کالج بودین
خود را به این فرهنگستان به ارث گذاشت. کالج بودین در ایالت مِین، پس از اینکه پسر وی جیمز سوم میراث هنگفتی به این کالج به‌جا گذاشت، به افتخار بودین نام‌گذاری شد. اوایل زندگی. جیمز بودین دوم در بوستون متولد شد و فرزند هانا پورتیج بودین و جیمز بودین، یک تاجر ثروتمند اهل بوستون، بود. پدربزرگ وی پیری بودین یک اوگنو بود که از فرانسه مهاجرت نموده بود. پیری در نخست خانواده خود را به ایرلند انتقال داد، پس از آن به مناطق شرقی ماساچوست (حالا مِین) و در نهایت در ۱۶۹۰ میلادی در بوستون سکنی گزید شد. جیمز بودین یکم میراث
در بوستون سکنی گزید شد. جیمز بودین یکم میراث ناچیزی از والدین خود به ارث برده بود، اما او تجارت و املاک پدر خود را به‌طور قابل‌توجهی گسترش داد تا اینکه به یکی از ثروتمندترین مردان در استان مبدل شد. جیمز در مدرسه دستور زبان ساوت (حالا مدرسه لاتین بوستون) آموزش دیده و بعداً در ۱۷۴۵ میلادی از کالج هاروارد فارغ‌التحصیل گردید. زمانی که پدر وی در ۱۷۴۷ میلادی وفات کرد، او میراث قابل توجهی به‌دست‌آورد. او با الیزابت اروینگ که خواهر هم‌اتاقی وی در هاروارد بود در ۱۷۴۸ میلادی ازدواج کرد. آنها دو فرزند داشتند. در همان
میلادی ازدواج کرد. آنها دو فرزند داشتند. در همان سال، او مدرک کارشناسی‌ارشد خود را از هاروارد کسب کرد. حرفه علمی و غیر آن. بودین خیلی زود در ۱۷۴۳ میلادی با بنجامین فرانکلین آشنا شده بود و این دو پیرامون مسائل علمی باهم همکاری و مکاتبت می‌نمودند. در جریان سال‌های حضور در هاروارد، او تحت نظر جان وینتروپ به آموزش علوم پرداخت و به رشته‌های برق و ستاره‌شناسی علاقه گرفت. در ۱۷۵۰ میلادی، بودین به فیلادلفیا سفر کرد تا با فرانکلین ملاقات نماید. بوین به تجربیات فرانکلین در مورد برق علاقه‌مند بود و فرانکلین نیز نظر
در مورد برق علاقه‌مند بود و فرانکلین نیز نظر او در رابطه با تسلیمی برخی از اوراقی که برای انجمن سلطنتی فراهم نموده بود، را پذیرفت. از طریق دفتر فرانکلین، برخی از نامه‌های بودین در انجمن خوانده شد. بودین در کسب حمایت مجلس استانی برای سفر اکتشافی به نیوفاندلند که طی آن قرار بود گذر ۱۷۶۱ زهره از آفتاب مشاهده شود، نقشی اساسی داشت و او همچنین در همان سال رساله‌ای منتشر کرد و بهبودهای را برای تلسکوب پیشنهاد کرد. در ۱۷۸۵ میلادی، او یک سری خاطرات‌نامه نوشته و در آن برخلاف نظریه آیزاک نیوتن مبنی بر اینکه نور از
آن برخلاف نظریه آیزاک نیوتن مبنی بر اینکه نور از طریق «ذرات» انتقال پیدا می‌کند استدلال نمود و در این استدلال خود به مشاهدات طبیعی و کتاب مقدس اشاره نمود. بودین همواره در طول زندگی خود به علوم علاقه‌مند ماند. وی در ۱۷۸۰ میلادی یکی از بنیان‌گذاران فرهنگستان هنر و علوم آمریکا بود. او تا زمان مرگ خود به عنوان نخستین رئیس این فرهنگستان خدمت نموده و کتابخانه شخصی خود را به این انجمن به ارث گذاشت. بودین نه تنها به نشر مقالات علمی می‌پرداخت، بلکه شعرهای نیز به زبان انگلیسی و لاتین نوشت. دانشگاه ادینبرا برای وی
انگلیسی و لاتین نوشت. دانشگاه ادینبرا برای وی دکترای افتخاری اعطاء نموده و وی به عنوان فلوی هاروارد انتخاب گردید. انتخاب وی در انجمن سلطنتی لندن در ۱۷۸۸ میلادی، نخستین افتخاری بود که پس از استقلال به یک آمریکایی ارزانی شده بود. بودین علایق زیادی به تجارت نیز داشت. هرچند وی اغلب به عنوان یک بازرگان و کسی که در تجارت اقیانوس‌اطلس دخیل بود شناخته می‌شد، اما علاقه‌مندی اصلی او به زمین بود. میراث وی بیشتر شامل قطعه زمین‌های در مکان امروزی مِین و همچنین در منطقه غنی-کشاورزی جزایر الیزابت در کرانه جنوب ایالت بود
غنی-کشاورزی جزایر الیزابت در کرانه جنوب ایالت بود و او بیشتر این زمین‌ها را نگه داشت. بودین دارایی‌های خود را گسترش داد و در نهایت در تمامی مناطق ایالت نیوانگلند زمین خریداری کرد، به‌جز از رود آیلند. او یکی از مدیران انحصاری قطعه زمینی بزرگ در رود کنبک بود، جاییکه او به‌طور مکرر با ساکنین غیرقانونی در آن زمین با مزیت رقابتی که در زمین داشت، در معاملات قانونی دخیل بود. ارتباطات وی به‌ویژه با ساکنین غیرقانونی باعث شد تا طبقه پایین‌تر در جامعه ماساچوست دیگر به بودین علاقه نداشته باشند و این امر اغلب روی امور
بودین علاقه نداشته باشند و این امر اغلب روی امور سیاسی وی تأثیر می‌گذاشت. میراث وی همچنین شامل یک کارخانه ذوب آهن در اتلبارو (بریجواتر کنونی) می‌شد، اما او در ۱۷۷۰ میلادی این کارخانه را به‌فروش رسانید، چون مدیریت آن احتمالاً خیلی زمان‌گیر بود. علی‌رغم فراز و نشیب‌ها در دوران جنگ انقلاب آمریکا، بودین همیشه هنگام مدیریت امور مالی خود محتاطانه عمل می‌کرد. او از آرمان استقلال از حیث مالی حمایت کرد، اما این کار را بدون اینکه به منافع تجاری خودش صدمه وارد کند انجام داد، برخلاف جان هانکوک که تجارتش بر اثر
کند انجام داد، برخلاف جان هانکوک که تجارتش بر اثر کم‌توجهی با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کرد. در اواخر زندگی خود، وی در ۱۷۸۴ میلادی به عنوان نخستین رئیس بانک ماساچوست خدمت نموده و همچنین به عنوان نخستین رئیس انجمن انسانی ماساچوست انتخاب گردید، (سازمانی که در نخست برای نجات جان زنده‌ماندگان رویدادهای غرق کشتی و سایر بیماری‌های مرتبط-به-آب وقف شده بود). شورای فرماندار و مخالفت با حاکمیت بریتانیا. بودین در ۱۷۵۳ میلادی در مجلس استانی انتخاب گردید و تا ۱۷۵۶ میلادی، زمانی که به عنوان عضو شورای فرماندار انتخاب شد،
زمانی که به عنوان عضو شورای فرماندار انتخاب شد، در مجلس خدمت کرد. اگرچه وی در نخست حامی فرماندار استعماری بود، اما پس از اینکه سیاست‌های استعماری بریتانیا به‌طور روزافزونی نامحبوب شد، سیاست بودین نیز بیشتر بنیادگرایانه شده و برین باور شد که سیاست‌های جاری بریتانیا تأثیرات منفی بر اقتصاد نیوانگلند خواهد گذاشت. عوامل شخصی نیز ممکن است نقشی در تغییر عقیده بودین داشته باشد: جان تیمپل، عضو کمیسیون گمرک محلی و داماد بودین، در مشاجره‌های کثیف با فرماندار فرانسیس برنارد در دهه ۱۷۶۰ میلادی دخیل شده بود. تا ۱۷۶۹
برنارد در دهه ۱۷۶۰ میلادی دخیل شده بود. تا ۱۷۶۹ میلادی، بودین در شورا یکی از سخنگویان اصلی مخالفان فرماندار بود. در همان سال، برنارد انتخاب مجدد بودین در شورا را رد کرد. با این وجود، بودین در پایین کشیدن برنارد از فرمانداری نقش کلیدی داشت. نامه‌های خصوصی انتقاد از حکومت استانی که توسط برنارد نوشته شده بود در ۱۷۶۹ میلادی با توهین شدید به نشر رسید. بودین به‌طور شدیدی به اتهام‌ها و ادعاهای مطرح شده در نامه‌های برنارد پاسخ داده و یک جزوه بحث‌برانگیز را با استدلال اینکه برای دور کردن برنارد به وزیر مستعمرات،
اینکه برای دور کردن برنارد به وزیر مستعمرات، لورد هیلسبوروگ فرستاده بود، منتشر نمود. بودین در ۱۷۷۰ میلادی مجدداً در مجلس انتخاب گردیده و بلافاصله در همان سال، چندی پس از اینکه برنارد استان را ترک کرد، در شورای فرماندهی دوباره انتخاب شد. سرپرست-فرماندار توماس هاتچینسون به بازگشت بودین به شورا تسلیم شد، با این استدلال که وی در اینجا به مراتب کمتر خطرناک خواهد بود، نسبت به اینکه در مجلس سفلی یک منتقد صریح باشد. با این حال، کرسی که توسط بودین در مجلس خالی شد توسط ساموئل آدامز که یکی دیگر از مخالفان سیاسی سرسخت
ساموئل آدامز که یکی دیگر از مخالفان سیاسی سرسخت فرماندارهای سلطنتی بود، پُر گردید و هاتچینسون از دو جناح با مخالف مواجه گردید. پس از کشتار بوستون در ۵ مارس ۱۷۷۰، بودین از سوی جلسه شهری بوستون به عنوان عضو کمیته‌ای انتخاب گردید که مسئولیت داشت روی این مسئله تحقیق نماید. کمیته با یاد کردن سوگند، گزارشی را که این رویداد را تشریح می‌کرد ترتیب نموده و تحت عنوان داستان کوتاهی از کشتار هورید منتشر کردند. این اثر نه تنها فرماندار را به‌طور شدیدی به باد انتقاد گرفت بلکه از رفتار نیروهای ارتش بریتانیا که در بوستون
بلکه از رفتار نیروهای ارتش بریتانیا که در بوستون مستقر بودند نیز شدیداً انتقاد کرد، همچنین مورخ فرانسیس والیت از این اثر به عنوان یکی از پروپاگانداهای بزرگی که روی نظریات عمومی در مستعمرات تأثیر داشت، یادآوری گردید. مخالفت بودین با سیاست‌های بریتانیا در جریان اداره هاتچینسون نیز ادامه یافت و زمانی که برخی از نامه‌ها توسط هاتچینسون به‌نشر رسید تا به بودین همانند برنارد بی‌احترامی صورت گیرد، بودین بار دیگر دست به قلم زد و کارهای انتقادی بزرگی برای پایین کشیدن وی از قدرت انجام داد. جانشین هاتچینسون، ژنرال
وی از قدرت انجام داد. جانشین هاتچینسون، ژنرال توماس گیچ در ۱۷۷۴ میلادی انتخاب مجدد بودین در شورای فرمانداری را وتو نموده و اظهار داشت که «فرمان واضح از سوی علیا حضرت» مبنی بر خروج وی از این اداره مواصلت نموده‌است.
هفته‌نامۀ اوکراینی قدیمی‌ترین روزنامۀ انگلیسی زبان مهاجران اوکراینی در ایالات متحده آمریکا و آمریکای شمالی است. این روزنامه توسط انجمن ملی اوکراینی تأسیس شد و از ۶ اکتبر ۱۹۳۳ میلادی به‌طور مداوم منتشر شد، نسخه‌های آرشیو شده این روزنامه در کتابخانه‌های پیشرو در ایالات متحدۀ آمریکا، و همچنین به صورت آنلاین در وب سایت روزنامه موجود است.
مافیای مکزیکی (به اسپانیایی: "Mafia Mexicana")، همچنین با نام La eMe (به اسپانیایی به معنای "M")، یک سازمان جنایی مکزیکی آمریکایی در ایالات متحده است. علیرغم نامش، مافیای مکزیکی از مکزیک سرچشمه نگرفته و یک گروه جنایتکار درون زندان کاملاً آمریکایی است. مقامات مجری قانون گزارش می‌دهند که مافیای مکزیکی مرگبارترین و قدرتمندترین باند در سیستم زندان کالیفرنیا است. مقامات دولتی بیان می‌کنند که در حال حاضر ۴۰۰ تا ۵۰۰ عضو رسمی مافیای مکزیکی و حدود ۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰ شریک وجود دارد که این اعضای غیررسمی فعالیت‌های غیرقانونی
دارد که این اعضای غیررسمی فعالیت‌های غیرقانونی را به امید پذیرفته شدن به عنوان عضو دائمی، انجام می‌دهند. فرهنگ. مجریان قانون معتقدند که "La eMe" در حال حاضر توسط یک رهبر واحد اداره نمی‌شود. بسیاری از اعضای مافیای مکزیکی صلاحیت صدور دستور قتل و نظارت بر فعالیت‌های مجرمانه مختلف را دارند. آنها تقریباً هزار همکار دارند که به اجرای دستورات کمک می‌کنند و همچنین بر روی باندهای دیگر از جمله سورنیو نظارت دارند. انتظار می‌رود اعضا در آزمون‌های وفاداری خود به "La Eme" شرکت کنند، که ممکن است شامل دزدی یا قتل باشد.
شرکت کنند، که ممکن است شامل دزدی یا قتل باشد. مجازات برای امتناع از دستورات یا کوتاهی در انجام وظیفه محول شده اغلب مرگ است. طبق قانون اساسی این باند، در صورت ارتکاب هر یک از چهار تخلف بزرگ، ممکن است اعضای آن مجازات یا به قتل برسند. این قوانین شامل خبرچینی، همجنسگرایی، بزدل بودن و بی‌احترامی به دیگر اعضای گروه است. طبق سیاست باند، یک عضو مافیای مکزیکی را نمی‌توان بدون تأیید قبلی توسط رأی سه عضو به قتل رساند، اما قتل غیرعضوها نیازی به تأیید رسمی ندارد. در اوایل دهه ۱۹۶۰ در زندان سن کوئنتین، لوئیس «هوئرو باف»
دهه ۱۹۶۰ در زندان سن کوئنتین، لوئیس «هوئرو باف» فلورس و رودی «شاین» کادنا برای ایجاد مافیای مکزیکی سوگند خون برقرار کردند. قوانین قدیمی به اعضای مافیای مکزیک اجازه می‌داد که بعد از آزاد شدن از زندان به باندهای خیابانی خود برگردنداما قوانین جدید بیانگر این است که تنها راه برای خروج یکی از اعضای مافیای مکزیک این است که کشته شود. فلورس و کادنا نیز مجموعه ای از دستورات باند را ایجاد کردند. اینها شامل سیاست‌هایی مانند: عضو جدید باید توسط یک عضو موجود حمایت شود، تأیید متفق القول از همه اعضای موجود برای پیوستن
تأیید متفق القول از همه اعضای موجود برای پیوستن (دیگر خط مشی نیست)، اولویت دادن به باند بر خانواده، انکار وجود مافیای مکزیکی برای اجرای قانون یا غیرعضو بودن، احترام به سایر اعضا و بخشش درگیری‌های خیابانی که قبل از حبس وجود داشت. اعدام یکی از اعضای باند به دلیل نقض سیاست‌های باند باید توسط عضو باندی انجام شود که از او حمایت کرده‌است. طبق قوانین این گروه هر عضو جدید با ریختن خون وارد گروه شده و با ریختن خونش از گروه خارج می‌شود. قوانین. قوانین رفتار عبارتند از: متحدان و رقبا. مافیای مکزیکی سازمان کنترل‌کننده
متحدان و رقبا. مافیای مکزیکی سازمان کنترل‌کننده تقریباً همه باندهای اسپانیایی در کالیفرنیای جنوبی و برخی از باندهای مستقر در کالیفرنیای مرکزی و شمالی است که باندهای دست نشانده آنها Sureños نامیده می‌شوند. اعضای تقریباً تمام باندهای اسپانیایی زبان در کالیفرنیای جنوبی، تحت تهدید مرگ موظف به اجرای همه دستورهای اعضای مافیای مکزیکی هستند. مافیای مکزیکی همچنین با انجمن برادران آریایی اتحادی ضعیفی دارد که عمدتاً به دلیل رقبای مشترک آنها در سیستم زندان است. رقبای اصلی مافیای مکزیکی Nuestra Familia هستند. مافیای
اصلی مافیای مکزیکی Nuestra Familia هستند. مافیای مکزیکی همچنین رقیب باند دورن زندان، خانواده گوریل سیاه است که باند گوریل سیاه نیز همچنین با La Nuestra Familia یک اتحاد ضعیف دارد. Bloods و Crips دشمنان جدید مافیای مکزیک هستند. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱، مافیای مکزیکی و لوس زتاس درگیر جنگی خونین و وحشیانه علیه یکدیگر بر سر قلمروهای ماریجوانا و مواد مخدر شدند و درگیری بین هر دو سازمان با انتقام‌جویی و قتل‌های متوالی ادامه یافت. در این سال‌ها این دو باند تعداد زیادی تیراندازی از ماشین، بمب‌گذاری، ترور، آدم‌ربایی، و
تیراندازی از ماشین، بمب‌گذاری، ترور، آدم‌ربایی، و تیراندازی خیابانی بر علیه یکدیگر انجام دادند. در اواسط سال ۲۰۱۱، هر دو طرف توافق کردند که جنگ را پایان دهند و صلح کنند. نمادها. نمادهای مافیای مکزیکی شامل تصویری از یک دست سیاه است. نماد اصلی این باند، که اغلب در خالکوبی توسط اعضا استفاده می‌شود، نماد ملی مکزیک (عقاب و مار) در بالای دایره ای شعله‌ور بر روی چاقوهای ضربدری است. باندهای خیابانی که با مافیای مکزیکی همسو هستند اغلب از عدد ۱۳ به عنوان شناسه باند استفاده می‌کنند، زیرا حرف "M" سیزدهمین حرف از
استفاده می‌کنند، زیرا حرف "M" سیزدهمین حرف از الفبای مدرن مشتق شده از لاتین است. فعالیت‌های مجرمانه. به گفته اداره تحقیقات فدرال، انجمن برادران آریایی برای مافیای مکزیکی قتل‌های قرار دادی انجام داده‌است. مافیای مکزیکی و انجمن برادران آریایی دشمنان متقابل Norteños و باندهای آفریقایی-آمریکایی خانوادهٔ گوریل سیاه و دی سی واشینگتن هستند. حتی با وجود اینکه همجنس گرایان از ورود به "La eMe" منع شده‌اند، این باند در سیستم زندان به شدت درگیر فحشا و همجنس‌گرایی هستند. بسیاری از قتل‌های سطح خیابان در منطقه هایلند
بسیاری از قتل‌های سطح خیابان در منطقه هایلند پارک لس‌آنجلس که توسط باند Avenues انجام شد، به دستور مافیای مکزیکی انجام شد. مافیای مکزیکی در داخل و خارج از سیستم زندان درگیر انواع فعالیت‌های مجرمانه است، اما منبع اصلی درآمد آن اخاذی از توزیع کنندگان مواد مخدر در خارج از زندان و توزیع انواع مواد مخدر در داخل و خارج از سیستم زندان است. در سال ۱۹۹۲، نمونه ای از نفوذ و قدرت "La Eme" بر Sureños برای مجریان قانون آشکار شد. جو «پگل» مورگان، یکی از رهبران برجسته مافیای مکزیکی، دستور داد که دیگر تیراندازی و خشونت
مکزیکی، دستور داد که دیگر تیراندازی و خشونت توسط Sureños صورت نگیرد. بین آوریل، زمانی که فرمان اعلام شد، و سپتامبر ۱۹۹۲ هیچ تیراندازی در شرق لس‌آنجلس، منطقه‌ای که به خاطر خشونت و دور زدن خودروها بدنام بود، رخ نداد.
فساد توکیو () یک مجموعهٔ تلویزیونی در ژانر درام جنایی است که توسط جی. تی. راجرز بر اساس کتابی به همین نام (۲۰۰۹) از جیک ادلستاین ساخته شده‌است. انسل الگورت و کن واتانابه نقش‌های اصلی این مجموعه را ایفا می‌کنند. "فساد توکیو" در ۷ آوریل ۲۰۲۲ در اچ‌بی‌او مکس به نمایش درآمد و نقدهای عموماً مثبتی دریافت کرد. این مجموعه در ژوئن ۲۰۲۲ برای فصل دوم تمدید شد که در ۸ فوریهٔ ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. داستان. در سال ۱۹۹۹، جیک ادلشتاین، دانشجوی آمریکایی به توکیو نقل مکان کرد و باید امتحان کتبی زبان ژاپنی را بگذراند تا شانس
و باید امتحان کتبی زبان ژاپنی را بگذراند تا شانس پیوستن به کارکنان یک روزنامه بزرگ ژاپنی را داشته باشد. او موفق می‌شود اولین روزنامه‌نگار خارجی آن‌ها شود و از پایین‌ترین نقطه شروع می‌کند. او که زیر بال یک کارآگاه کهنه‌کار در جوخه فساد گرفته می‌شود، شروع به کشف دنیای تاریک و خطرناک یاکوزاهای ژاپنی می‌کند. تولید. توسعه. "فساد تکویو" ابتدا در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک فیلم اعلام شد و دنیل ردکلیف در نقش ادلشتاین اعلام شد. آنتونی ماندلر قرار بود آن را کارگردانی کند و توسعه آن به اندازه کافی پیش رفت تا جایی که شروع
و توسعه آن به اندازه کافی پیش رفت تا جایی که شروع تولید اواسط سال ۲۰۱۴ تعیین شد. در ژوئن ۲۰۱۹، این پروژه دوباره به عنوان یک مجموعه تلویزیونی تغییر داده شد و مجموعهٔ ۸ قسمتی مستقیماً به صورت سریال به سفارش وارنر مدیا برای پخش در سرویس اچ‌بی‌او مکس انتخاب شد. انسل الگورت قرار بود تهیه‌کننده اجرایی سریال باشد و جی.تی. راجرز نویسندگی و دستین دنیل کرتون کارگردانی آن را بر عهده داشته باشد. در اکتبر ۲۰۱۹، مایکل مان برای کارگردانی قسمت آزمایشی و همچنین به عنوان تهیه‌کننده اجرایی سریال استخدام شد. این سریال در ۷
اجرایی سریال استخدام شد. این سریال در ۷ آوریل ۲۰۲۲ برای اولین بار پخش شد و سه قسمت اول بلافاصله در دسترس بود و پس از آن دو قسمت به صورت هفتگی تا پایان فصل در ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ عرضه شد. در ژوئن ۲۰۲۲، اچ‌بی‌او این مجموعه را برای فصل دوم تمدید کرد. انتخاب بازیگران. انسل الگورت به‌عنوان بازیگر نقش اصلی انتخاب شد و قرار بود تهیه‌کنندهٔ اجرایی آن نیز باشد. در سپتامبر ۲۰۱۹، کن واتانابه به جمع بازیگران اضافه شد. در فوریه ۲۰۲۰، اودسا یانگ و الا رامپف به بازیگران اضافه شدند. در مارس ۲۰۲۰، اعلام شد که رینکو کیکوچی به
شدند. در مارس ۲۰۲۰، اعلام شد که رینکو کیکوچی به بازیگران پیوست و فیلم‌برداری از ماه قبل در توکیو آغاز شد. در اکتبر ۲۰۲۰، ریچل کلر به عنوان جایگزین یانگ انتخاب شد. در سپتامبر ۲۰۲۱، هیده‌آکی ایتو، شو کاتاماستسو و توموهیسا یاماشیتا به‌عنوان بازیگران دائمی معرفی شدند و شون سوگاتا، ماساتو هاگیوارا، آیومی تانیدا و کوسوکه تویوهارا به‌عنوان تکرارشونده به آن ملحق شدند. فیلم‌برداری. مراحل تصویربرداری اصلی این مجموعه در ۵ مارس ۲۰۲۰ آغاز شد. در ۱۷ مارس ۲۰۲۰، اعلام شد که تولید به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ در توکیو متوقف