payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در تدوام خیزش سراسری، اعتصاب کارگران صنعت نفت و پتروشیمی ایران ادامه یافت و وارد چهارمین روز خود شد. اعتصاب کارگران پالایشگاه‌ها در عسلویه و آبادان نیز همچنان ادامه پیدا کرد. سه شنبه ۲۶ مهر. از روز سه‌شنبه ۲۶ مهر کارمندان کارگاه مرکزی مجتمع گازی پارس جنوبی در عسلویه و کارگران صنعت نیشکر هفت‌تپه به اعتصابات سراسری پیوستند. شنبه ۲۶ آذر. جمعی از کارکنان رسمی نفت در شهرهای اهواز، ماهشهر، گچساران، عسلویه، بیجار، گناباد دست به تجمع اعتراضی زدند. این تجمع بر اساس فراخوان از پیش اعلام شده برای دست زدن به یک تجمع
فراخوان از پیش اعلام شده برای دست زدن به یک تجمع سراسری صورت گرفته است. معترضان خواهان اجرای ماده ۱۰ قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت، لغو مالیات زیاد از حقوق‌ها، لغو سقف حقوقی، اضافه کردن حقوق و دستمزد، پرداخت پاداش بازنشستگی، بهبود بخشیدن به خدمات رفاهی و وضعیت بهداشت و درمان، ابطال اساسنامه صندوق نفت و رسیدگی به دیگر مطالباتشان شدند. شنبه ۳ دی. بر اساس گزارش شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت: «جمعی از کارگران مجتمع‌های گازی در عسلویه و کنگان بر اساس فراخوان قبلی قصد داشتند تجمع اعتراضی برپا
بر اساس فراخوان قبلی قصد داشتند تجمع اعتراضی برپا کنند، اما ماموران امنیتی، انتظامی و لباس شخصی وارد شده و ۳۰ تن از کارگران را دستگیر کردند. تا کنون ۱۵ نفر از این کارگران همچنان در بازداشت بسر میبرند. دوشنبه ۵ دی. جمعی از کارکنان پتروشیمی آبادان در مقابل این مجتمع پتروشیمی دست به اعتصاب زده و از ادامه فعالیت خودداری کردند. به گزارش «اتحادیه آزاد کارگران ایران»، گزارش کرد که اعتصاب کارکنان پتروشیمی آبادن در اعتراض به نامه‌های تهدید‌آمیز برای کارکنانی صورت گرفت که در تجمعات اعتراضی قبلی شرکت کرده بودند. این
که در تجمعات اعتراضی قبلی شرکت کرده بودند. این اعتصاب از روزهای گذشته به‌طور پراکنده شروع شده بود، اما روز دوشنبه با پیوستن اکثر کارکنان، فعالیت مجتمع تعطیل شده است. دوشنبه ۱ اسفند. به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، مأموران امنیتی از تجمع کارگران پیمان‌کاری پالایشگاه‌های گاز در عسلویه ممانعت به عمل آوردند. به گزارش همین نهاد صنفی یک‌شنبه شب یکی از مسئولان کانون انجمن‌های صنفی عسلویه به نام «علیرضا میرغفاری» از سوی مقامات امنیتی دستگیر شده و برای تعدادی دیگر نیز «احضاریه صادر شده است.» همچنین کارکنان
دیگر نیز «احضاریه صادر شده است.» همچنین کارکنان شرکت «کانرود سازه» پتروشیمی چابهار نیز اعتصاب و اعتراض خود را به دلیل عقب افتادن چهار ماه حقوق خود شروع کردند.
تنوع بوم‌سازگان یا تنوع اکوسیستم به تغییرهای اکوسیستم‌ها در یک مکان جغرافیایی و تأثیر کلی آن بر وجود انسان و محیط می‌پردازد. تنوع اکوسیستم به ویژگی‌های ترکیبی از ویژگی‌های زیستی (تنوع زیستی) و ویژگی‌های غیرزیستی (تنوع زمین) می‌پردازد. این تغییر در اکوسیستم‌های موجود در یک منطقه یا تغییر در اکوسیستم‌ها در کل سیاره است. تنوع بوم‌شناختی شامل تنوع در اکوسیستم‌های آبی و خشکی است. تنوع بوم‌شناختی همچنین می‌تواند تنوع در پیچیدگی یک جامعه زیستی، از جمله تعداد کنام‌های مختلف، تعداد و دیگر فرآیندهای بوم‌شناختی را در
مختلف، تعداد و دیگر فرآیندهای بوم‌شناختی را در نظر بگیرد. نمونه‌ای از تنوع زیست‌محیطی در مقیاس جهانی، تنوع در اکوسیستم‌ها، مانند بیابان‌ها، جنگل‌ها، مراتع، تالاب‌ها و اقیانوس‌ها است. تنوع بوم‌شناختی بزرگ‌ترین مقیاس تنوع زیستی است و در هر اکوسیستم، تنوع گونه‌ای و ژنتیکی زیادی وجود دارد.
عملیات سندوِج () یک عملیات جمع‌آوری اطلاعات سری علیه دشمنان سیاسی دولت ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور ایالات متحده بود. پیشنهاد این عملیات توسط رئیس ستاد نیکسون، هری رابینز هالدمن، دستیار امور داخلی جان ارلیچمن و کارمند جک کالفیلد در سال ۱۹۷۱ ارائه شد. کالفیلد، افسر پلیس سابق، طرحی را برای هدف قرار دادن حزب دموکرات و جنبش ضد جنگ ویتنام ایجاد کرد. این عملیات برای کمک به مبارزات انتخاباتی مجدد نیکسون در سال ۱۹۷۲ طراحی شده بود. عملیات سندوج شامل نظارت بر دشمنان نیکسون برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد وضعیت مالی و
نیکسون برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد وضعیت مالی و فعالیت‌های جنسی آنها بود که از طریق عملیات کیف سیاه غیرقانونی انجام می‌شد. این عملیات نه تنها جنبش ضد جنگ ویتنام، بلکه رقبای درون حزب جمهوری‌خواه خود نیکسون را نیز هدف قرار می‌داد.
علاف‌ها یا تنبل‌ها فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی مریگدیپ سینگ لامبا است. در این فیلم بازیگرانی همچون پولکیت سامرات، مانجوت سینگ، علی فضل، وارون شارما، پریا آناند، ویشاکا سینگ، پانکاج تریپاتی و ریچا چادا ایفای نقش کرده‌اند. فیلم بازگشت علاف‌ها دنباله این فیلم است.
زمین کشاورزی معمولاً زمینی است که به کشاورزی اختصاص داده شده‌است، استفاده سیستماتیک و کنترل‌شده از دیگر شکل‌های زندگی به ویژه پرورش دام و تولید محصول کشاورزی برای تولید غذا برای انسان. این به‌طور کلی مترادف با هم زمین کشاورزی (farmland) یا زمین محصول کشاورزی (cropland) است و هم چراگاه یا مرتع را دربر می‌گیرد. بر اساس تعاریف فائو، زمین‌های کشاورزی تا سال ۲۰۱۱، ۳۸٫۴ درصد از مساحت زمین را پوشش می‌دهد. مراتع دائمی ۶۸٫۴ درصد از کل زمین‌های کشاورزی (۲۶٫۳ درصد از مساحت زمین جهان)، زمین‌های زراعی (محصولات ردیفی)
مساحت زمین جهان)، زمین‌های زراعی (محصولات ردیفی) ۲۸٫۴ درصد از کل زمین‌های کشاورزی (۱۰٫۹ درصد از سطح زمین‌های جهانی) و محصولات دائمی (به عنوان مثال تاکستان‌ها و باغ‌ها) ۳٫۱٪ (۱٫۲٪ از مساحت زمین جهان) هستند. در سطح جهانی، مقدار کل مراتع دائمی طبق FAO از سال ۱۹۹۸ کاهش یافته‌است، تا حدی به دلیل کاهش تولید پشم به سود الیاف مصنوعی (مانند پلی‌استر) و پنبه بوده‌است. منبع: کتابخانه هلگی، بانک جهانی، فاوستات
پوشش سرزمین ماده فیزیکی در سطح زمین است. پوشش زمین شامل چمن، آسفالت، درختان، زمین برهنه، آب و غیره است. پوشش زمین عبارتی است که توسط بوم‌شناس فردریک ادوارد کلمنتز استفاده شد که نزدیک‌ترین معادل نوین خود یعنی پوشش گیاهی را دارد. این عبارت همچنان توسط اداره مدیریت سرزمین ایالات متحده استفاده می‌شود. جدول زیر آمار پوشش سرزمین توسط سازمان خواربار و کشاورزی (فائو) با ۱۴ طبقه است.
آئدس (انگلیسی: Aedes) یک سرده از پشه‌ها است که ابتدا در مناطق مدارگان و جنب‌مدارگان یافت می‌شد، اما اکنون در تمام قاره‌ها به جز قطب جنوب یافت می‌شود. در ایران نیز بیشترین فراوانی آئدس در شهر چابهار است. برخی از گونه‌ها توسط فعالیت‌های انسانی گسترش یافته‌اند: پشه ببری، گونه‌ای مهاجم به‌ویژه، در دهه ۱۹۸۰ با تجارت لاستیک‌های مستعمل به دنیای جدید، از جمله ایالات متحده گسترش یافت. گونه نماد آئدس، آئدس خاکستری () است. سیستماتیک و تبارزایی. اولین بار توسط یوهان ویلهلم مایگن ()، حشره‌شناس آلمانی در سال ۱۸۱۸ توصیف و
مایگن ()، حشره‌شناس آلمانی در سال ۱۸۱۸ توصیف و نامگذاری شد، نام عمومی از یونانی باستان "ἀηδής، aēdēs"، به معنای "ناخوشایند" یا "نفرت‌انگیز" گرفته شده است. همان‌طور که از نظر تاریخی تعریف شده است، این جنس شامل بیش از ۷۰۰ گونه است (). این جنس به چندین زیرسرده (Aedes, Diceromyia, Finlaya, Stegomyia و غیره) تقسیم شده است، که اکثر آنها اخیراً توسط برخی مقامات به‌عنوان جنس کامل تلقی شده‌اند. طبقه‌بندی در سال ۲۰۰۹ تجدید نظر شد. مشخصات. پشه‌های آئدس از نظر ظاهری متمایز هستند زیرا علائم سیاه و سفید قابل توجهی روی
هستند زیرا علائم سیاه و سفید قابل توجهی روی بدن و پاهای خود دارند. برخلاف اکثر پشه‌های دیگر، آنها فعال هستند و فقط در طول روز نیش می‌زنند. اوج گزش در اوایل صبح و عصر قبل از غروب است. فرزندان مستقیم این سرده. این جنس شامل ۲۸ گونه است که در زیر جنس دیگری قرار نمی‌گیرند: به‌عنوان ناقل بیماری. اعضای جنس آئدس ناقلان بسیاری از عفونت‌های ویروسی، از جمله تب دنگی، تب زرد، ویروس زیکا، و چیکونگونیا هستند که توسط گونه‌های زیرجنس () و توسط پشه تب زرد و پشه ببری منتقل می‌شوند. عفونت با این ویروس‌ها معمولاً با تب و در
می‌شوند. عفونت با این ویروس‌ها معمولاً با تب و در برخی موارد آنسفالیت همراه است که می‌تواند منجر به مرگ شود. واکسنی برای محافظت در برابر تب زرد وجود دارد، و اقداماتی برای جلوگیری از نیش پشه شامل حشره‌کش‌هایی مانند ددت، تله پشه، دافع حشرات، پشه‌بند، و کنترل آفات با استفاده از حشرات اصلاح شده ژنتیکی است. گونه آئدس پولینزی () در پلینزی مسئول انتقال پیل‌پایی انسان است. آئدس را می‌توان توسط تله‌تخم شناسایی و کنترل کرد. پشه آئدس در نوشهر دیده شد، این شهر ششمین شهر آلوده به پشه آئدس است. تاکنون پشه آئدس در
شهر آلوده به پشه آئدس است. تاکنون پشه آئدس در شهرستان‌های رامسر، عباس‌آباد، تنکابن نور و محمودآباد مشاهده شده است. ترتیب‌دهی. ژنوم پشه تب زرد توسط مؤسسه و مؤسسه "، تعیین توالی شد. گزارش اولیه در اوت ۲۰۰۵ منتشر شد. پیش‌نویس توالی ژنوم و آنالیز اولیه در ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد. ژنوم مشروح شده در " موجود است. نسخه به روز شده و بهبود یافته ژنوم پشه تب زرد در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
مفاهیم پایه. اصطلاح آموزش محیط زیست ترکیبی از دو حوزه علمی متفاوت محیط زیست و آموزش است، که اولی اشاره به طبیعت و علوم‌ طبیعی و دومی به علوم‌انسانی و رفتاری اشاره دارد؛ بنابراین ترکیب علم بوم‌شناسی با الگوهای یادگیری جهت آماده‌سازی آموزش مؤثر با رویکرد محیط زیست، آموزش محیط زیست شکل می‌گیرد. تعاریف مختلفی از آموزش محیط زیست تدوین شده‌است. ویلیام استاپ (۱۹۶۹) آموزش محیط زیست را پرورش شهروندانی می‌داند که از دانش بیوفیزیکی محیط زیست برخوردار هستند، نسبت به مشکلات مرتبط با محیط زیست آگاه بوده، مشکلات را
به مشکلات مرتبط با محیط زیست آگاه بوده، مشکلات را هدف‌گذاری می‌نماید و با انگیزه و آگاهانه جهت کمک به چگونگی حل این مشکلات عمل می‌کنند. انجمن آموزش محیط زیست آمریکای شمالی (۱۹۸۳) آموزش محیط زیست را فرایند تجزیه و تحلیل و درک درست از مسائل محیط زیست است که بتواند با ارائه دانش و مهارت کافی به افراد جامعه درخصوص تعیین خط مشی، چگونگی حل مشکلات و مدیریت صحیح از محیط زیست محافظت و مشکلات آن را برطرف گرداند، تعریف می‌کند. اما اهدافی که آموزش محیط زیست درپی آن است، آگاهی بخشیدن به معلومات محیط زیستی هر فرد است؛
آگاهی بخشیدن به معلومات محیط زیستی هر فرد است؛ به‌طوری که شخص ارزش‌های محیط را درک کرده، در حراست از آن کوشا بوده و با فکر و تعمق در فرآیندهای زیستی به حمایت از آن بپردازد. به‌طور جامع‌تر، اهداف آموزش محیط زیست: بنابراین ترویج دانش محیط زیستی و حساسیت‌زایی در افراد، یک فرایند ساختاری گام‌ به‌ گام است که میان‌رشته‌ای بوده و موجب آن می‌گردد تا یادگیرنده آگاهی دربارهٔ محیط زیست، ارزش‌گذاری محیط زیست از طریق دانش، مسئولیت‌پذیری در مورد محیط زیست و قابلیت انجام عمل و مهارت‌های لازم برای حل مشکلات را کسب کند.
عمل و مهارت‌های لازم برای حل مشکلات را کسب کند. کسب این مهارت‌ها با هدف رسیدن به توسعه پایدار انجام می‌شود، که تحقق آن در گرو تدوین برنامه‌ای روشن و شفاف از اهداف آموزش محیط زیست است. اینگونه برنامه‌ها در مدارس از طریق تدریس کتب درسی و فعالیت‌های مرتبط با آن آموخته می‌شود و موجب کسب سواد محیط زیستی می‌گردد (پریشانی و همکاران، ۱۳۹۵). سوادی که آموزش آن از لحاظ تاریخی، ابتدا با روش گنجاندن در برنامه درسی رسمی با الحاق مفاهیم محیط زیستی، فعالیت‌ها و نمونه‌های موجود مربوط به اهداف برنامه درسی، به صورت تزریقی
موجود مربوط به اهداف برنامه درسی، به صورت تزریقی بوده و متأثر از رویکردهای برنامه درسی است که در آموزش محیط زیست لحاظ می‌شود و در چارچوب رویکرد تلفیقی تحقق یابد (شبیری و شمسی، ۱۳۹۴). لذا آموزش محیط زیست می‌تواند دارای رویکردهای برنامه درسی تلفیقی با ویژگی‌های زیر باشد: انگلسون[۶] (۱۹۸۹) به فرآیندهای هشت‌گانه برای الحاق آموزش محیط زیست در برنامه درسی اشاره می‌کند که عبارتند از: همچنین هانگرفورد و ولک[۷] (۱۹۹۰) معتقدند در صورتی یاددهنده‌ها قادر به تغییر رفتار در یادگیرنده‌های محیط زیستی خود هستند که مسائل
در یادگیرنده‌های محیط زیستی خود هستند که مسائل زیر در برنامه درسی مورد توجه قرار گیرد: همچنین کوند و سانچز[۸] به نقل از پژول[۹] (۲۰۱۰) معتقداند برای گنجاندن آموزش محیط زیست در برنامه درسی می‌توان بصورت عرضی در تمام زمینه‌های برنامه درسی به عنوان یک مکمل در قالب فعالیت‌های جدا شده یا کارگاه‌ی، اعم از داخلی یا بیرونی استفاده کرد یا با تلفیقی از مضامین عرضی در تمام زمینه‌های دانشی و زندگی روزمره ادغام نمود. چنان‌که برنامه درسی آموزش محیط زیست به عنوان یک فرایند پیچیده و پویا در سه‌پایه، اخلاق جمعی جدید، سبک
پیچیده و پویا در سه‌پایه، اخلاق جمعی جدید، سبک جدید تفکر و شکل جدیدی از کنش تحول‌گرا ضروری است (کوند و سانچز، ۲۰۱۰). بنابراین، گنجاندن آموزش محیط زیست در برنامه درسی باید جامع‌تر از «افزودن» صرف مسائل محیط زیست به محتوای موجود باشد و پایه برنامه درسی آموزش محیط زیست می‌بایست هماهنگ‌سازی مداوم آن با اصول اخلاقی، مفهومی و روش‌شناختی مبتنی بر محیط زیست قرار گیرد (همان منبع). از آنجا که ماهیت آموزش محیط زیست دارای قابلیت تلفیق است، رویکردهای آموزش محیط زیست را می‌توان در گروه رویکردهای غیرتکنیکی و انسان‌گرای
می‌توان در گروه رویکردهای غیرتکنیکی و انسان‌گرای برنامه درسی قرار داد (شبیری و رضایی، ۱۳۹۸). در قلمرو برنامه درسی آموزش محیط زیست عناصر گوناگونی دخالت دارند که بر اساس اسناد و اعلامیه‌های معتبر آموزشی چهار عنصر تجربی، هم‌نظری[۱۰]، زیباشناختی و اخلاقی از مهم‌ترین عناصر آموزش محیط زیست هستند (شبیری و رضایی، ۱۳۹۸). این عناصر بشدت با سه ساختار یادگیری «درباره، از طریق و برای» محیط زیست وابسته‌اند (گاف و گاف[۱۱]، ۲۰۱۳). همچنین هر یک از ساختارهای یادگیری بیانگر حوزه‌ای از یادگیری در آموزش می‌باشند: بنابراین
حوزه‌ای از یادگیری در آموزش می‌باشند: بنابراین برنامه درسی به‌عنوان یکی از عناصر اصلی آموزش که به قصد ایجاد تغییرات در رفتار یادگیرنده اجرا می‌شود (لوی، ۱۳۸۲) می‌تواند اولین گام مؤثر برای بهبود رفتار یادگیرنده در حفاظت از محیط زیست و ارتقای اهداف آموزشی در برنامه درسی آموزش محیط زیست باشد (پریشانی و همکاران، ۱۳۹۵). برنامه درسی آموزش محیط زیست اشاره به کلیه تجربیاتی دارد که به یادگیرنده‌ها کمک می‌کند تا با کسب آن‌ها از یک طرف مشکلات دانشی، نگرشی و مهارتی خود را در رابطه با محیط زیست برطرف کنند و از سوی
خود را در رابطه با محیط زیست برطرف کنند و از سوی مشارکت فعالی در فعالیت‌های محیط زیستی با توجه به جنبه‌های اکولوژیکی، سیاسی و اقتصادی داشته باشند (پالمر[۱۳]، ۱۹۹۸). بنابراین بهترین راه برای انجام این تعهد این است که آموزش محیط زیست را در تمام موضوعاتی که در نظام آموزشی آموخته می‌شود گنجانده شوند. اصطلاحی که معمولاً برای بیان خصوصیات برنامه درسی بین‌رشته‌ای بکار می‌رود (شبیری و شمسی، ۱۳۹۴). اما برخی معتقدند که اگر آموزش محیط زیست به‌طور جداگانه و تحت عنوان یک رشته مجزا وارد سیستم مدارس شود، بازدهی عمل بهتر
رشته مجزا وارد سیستم مدارس شود، بازدهی عمل بهتر خواهد بود؛ زیرا جدا کردن آموزش محیط زیست از دیگر رشته‌ها باعث ادامه و تقویت جدایی انسان از طبیعت می‌شود که این برخلاف اصول آموزش محیط زیست است (شبیری و عبداللهی، ۱۳۸۸). اما امروزه بین‌رشته‌ای بودن آموزش محیط زیست به‌عنوان یک الگوی موفق پذیرفته شده‌است. درنهایت توجه به آموزش‌های مدرسه‌ای منجر به گنجاندن موضوعات محیط زیستی در دروس و کتاب‌های دوره‌های تحصیلی گردید که مفاهیم محیط زیستی آن براساس سه زمینه اصلی پایه‌گذاری شد: مطالعات تطبیقی این رشته در دانشگاه‌های
شد: مطالعات تطبیقی این رشته در دانشگاه‌های جهان. تعدادی از دوره‌های هم نام یا مشابه این دوره در دانشگاه‌های معتبر دنیا عبارت‌اند از (مجموعه مطالعات تطبیقی انجام شده در گروه علوم تربیتی برای گزارش توجیهی تصویب برنامه درسی رشته آموزش محیط‌زیست): رشته آموزش محیط‌زیست در ایران. رشته آموزش محیط‌زیست در ایران به عنوان یک بین رشته ای و زیرمجموعه علوم تربیتی از بهمن ماه سال 1387 برای اولین بار در کشور توسط آقای دکتر سید محمد شبیری که از دانش‌آموختگان این رشته در خارج از کشور بودند و از سوی دانشجویان و
رشته در خارج از کشور بودند و از سوی دانشجویان و دانش‌آموختگان این رشته به پدر رشته آموزش محیط‌زیست ایران معروف هستند در دانشگاه پیام‌نور مرکز ری و با حمایت بزرگان رشته تعلیم و تربیت از جمله مرحوم آقای دکتر علی شریعتمداری راه‌اندازی شد و از آن سال تاکنون ضمن توسعه در این دانشگاه و راه‌اندازی آن در مراکز تهران جنوب و شیراز به مدت 15 سال، صدها دانش‌آموخته را تربیت نموده که در مشاغل و پست‌های علمی و اجرایی در این حوزه و سایر حوزه‌های مرتبط مشغول به فعالیت هستند. بعد از دانشگاه پیام نور، دانشگاههای تهران، شهید
بعد از دانشگاه پیام نور، دانشگاههای تهران، شهید بهشتی و دانشگاه آزاد اسلامی نیز اقدام به ایجاد این رشته در مقطع کارشناسی ارشد نمودند. در سال 1391 دوره دکتری رشته آموزش محیط‌زیست در دانشگاه پیام نور تهران راه اندازی شد و در حال حاضر به عنوان تنها دوره دکتری تخصصی این رشته به مدت 11 سال اقدام به پذیرش و تربیت دانشجویان دوره دکتری نموده است(اسناد برنامه درسی مصوب و مجموعه مصاحبه‌های شفاهی با برخی اعضای علمی، دانشجویان دوره دکتری و دانش‌آموختگان دانشگاه پیام نور، 1402). آموزش محیط‌زیست، همانند اقتصاد محیط‌زیست
1402). آموزش محیط‌زیست، همانند اقتصاد محیط‌زیست یا حقوق محیط‌زیست، یک مبحث بین‌رشته‌ای است، یعنی تلفیقی است از علم آموزش و علم محیط‌زیست. مبحث آموزش و مبحث محیط‌زیست دو مقوله جدا از هم هستند که هرکدام اصول علمی خاص خود رادارند و چنانچه بخواهیم این رشته را به‌صورت بنیادی و اساسی آموزش دهیم باید بین این دو مبحث ارتباطی پایدار ایجاد نمود و آن‌ها را به هم پیوند زد. بر این اساس زیرگروه آموزش محیط‌زیست گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، هم به‌ لحاظ تحقیقاتی و هم به لحاظ زمینه‌های آموزشی، تلاش نمود به وظیفه خود
به لحاظ زمینه‌های آموزشی، تلاش نمود به وظیفه خود در ایجاد این مبحث بین‌رشته‌ای کمک نماید و با اتخاذ یک رویکرد بین‌رشته‌ای به تحقیقات محیط‌زیستی، سعی در برقراری ارتباط آن با رشته‌های متداول مانند علوم اجتماعی، علوم انسانی، هنر و علوم طبیعی نماید(مصاحبه شفاهی با دکتر سید محمد شبیری، 1402). بدیهی است راه‌اندازی دوره کارشناسی ارشد و دکتری رشته آموزش محیط‌زیست در دانشگاه پیام نور، گام مؤثری در تقویت بنیه حرفه‌ای این رشته بوده است. بر این اساس، ایجاد این دوره در مقطع کارشناسی با توجه به اهمیت این مقطع خود موجب
مقطع کارشناسی با توجه به اهمیت این مقطع خود موجب افزایش کمی و کیفی نیروهای متخصص و کارآزموده شده و درنتیجه موجب تقويت و توجه بيشتر به نيروهاي تخصصي و ارتقاي كمي و كيفي آموزش محیط‌زیست و تعريف رسته‌هاي شغلي تحصيلي، شرح وظايف و احراز هر يك خواهد شد که بر این اساس پیشنهاد راه‌اندازی دوره کارشناسی این رشته توسط پایه‌گذار این رشته در ایران به دانشگاه فرهنگیان ارایه شده و امید است این دانشگاه با توجه به رسالت خود، طلایه‌دار راه‌اندازی دوره کارشناسی این رشته و توسعه این رشته تخصصی باشد. با عنایت به نقصان
و توسعه این رشته تخصصی باشد. با عنایت به نقصان برنامه‌ریزی‌های کلان برای آموزش‌های محیط‌زیستی در ایران، سازمان‌های دولتی، غیردولتی، افراد، رسانه‌ها و دانشگاه‌ها در حال آموزش‌های پراکنده محیط‌زیستی هستند بدون اینکه راهبرد خاصی را دنبال کنند و برنامه‌ریزی مشترکی داشته باشند. راه‌اندازی رشته آموزش محیط‌زیست، گامی در جهت تربيت نيروهاي انساني متخصص با گرایش‌های موردنیاز در امر آموزش محیط‌زیست و منابع طبیعی بوده است. بر این اساس باید ایجاد و راه‌اندازی رشته‌هاي مرتبط با اين حوزه در كشور در سطوح مختلف موردتوجه
مرتبط با اين حوزه در كشور در سطوح مختلف موردتوجه بيشتري قرارگرفته و جذب دانش‌آموختگان مربوطه در دستگاه‌های اجرايي مرتبط در اولويت قرار گيرد. توانایی‌ها و مهارت‌های دانش‌آموختگان رشته و پیش‌بینی وضعیت شغلی دانش‌آموختگان. دانش‌آموختگان این رشته می‌توانند: برخی دستاوردهای ملی دیگر این حوزه میان‌رشته ای در کشور. برخی دستاوردهای ملی دیگر این حوزه میان‌رشته ای در کشور عبارتند از: برگرفته از سایت‌های دانشنامه تخصصی آموزش محیط زیست و کرسی یونسکو در آموزش محیط زیست دانشگاه پیام نور.
تلهٔ تخم (انگلیسی: Ovitrap)، وسیله‌ای است که شامل یک ظرف تیره دارای آب و بستری است که پشه‌ها می‌توانند در آن تخم بگذارند. سپس تخم‌ها از طریق توری به داخل آب می‌افتند، جایی که لاروها از تخم بیرون می‌آیند و به شفیره تبدیل می‌شوند. وقتی پشه‌های بالغ بیرون می‌آیند، در زیر توری به دام می‌افتند و نمی‌توانند از تله‌تخم بگریزند. تله‌تخم از محل پرورش ترجیحی محفظه‌های پرورش پشه، از جمله پشه ببری و پشه تب زرد تقلید می‌کنند. تله تخم نخستین بار در سال ۱۹۶۶ توصیف شد و در ابتدا برای نظارت بر جمعیت آئدس طراحی شد. پژوهشگران
برای نظارت بر جمعیت آئدس طراحی شد. پژوهشگران دریافتند که اگر مکان‌های تولیدمثل مصنوعی فراهم کنند، می‌توانند به راحتی تخم‌های موجود در ظرف را جمع‌آوری و مطالعه کنند. از زمان اختراع تلهٔ تخم اولیه، تلهٔ تخم کشنده () ساخته شده‌اند که لاروها یا پشه‌های بالغ وارد شده را از بین می‌برند. تلهٔ تخم مورد استفاده برای نظارت می‌تواند جمعیت پشه آئدس را شناسایی کند، بنابراین به‌عنوان یک علامت هشدار اولیه برای جلوگیری از شیوع بیماری عمل می‌کند. داده‌های پرورش‌تخم تلهٔ تخم را می‌توان جمع‌آوری نمود و تجزیه و تحلیل کرد و
را می‌توان جمع‌آوری نمود و تجزیه و تحلیل کرد و به‌صورت هفتگی این کار را انجام داد تا کانون تخم‌ریزی پشه‌ها و مناطق پرخطر در تولید پشه را شناسایی کند که خطر آلودگی بالای آئدس وجود دارد. این تحلیل برای برنامه‌ریزی عملیات نظارت و کنترل استفاده می‌شود. استفاده گسترده از تلهٔ تخم در یک جامعه می‌تواند در کنترل جمعیت آئدس استفاده شود و به‌طور مؤثر جمعیت آئدس را در آن منطقه کاهش دهد. از دهه ۱۹۷۰ در کشورهایی مانند سنگاپور، ایالات متحده و هنگ کنگ استفاده شده است.
چو کن یو (; زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۵۸) سیاستمدار مالزیایی است که از ماه مهٔ ۲۰۱۸ به عنوان پنجمین وزیر اعظم پنانگ در حال انجام خدمت است، عضو مجلس قانونگذاری ایالتی پنانگ (ام ال اِی) از ماه مارس ۲۰۰۸ برای پادانگ کوتا و نماینده مجلس (ام پی) از ماه مهٔ ۲۰۱۸، و از ماه نوامبر ۱۹۹۹ تا مهٔ ۲۰۱۳ برای تانجونگ بوده است. وی عضو، نائب رئیس کمیته ملی و رئیس ایالت پنانگ در حزب حرکت دموکرات (دی اِی پی)، یکی از احزاب ائتلاف پاکاتان هاراپان (پی اچ) است. دوران زندگی سیاسی. او به عنوان عضو شورای اجرایی ایالت پنانگ از پاکاتان راکیات
عضو شورای اجرایی ایالت پنانگ از پاکاتان راکیات (پی آر) و پاکاتان هاراپان (پی اچ) دستگاه دولتی تحت ریاست وزیر اعظم سابق، لیم گوان انگ، از ماه مارس ۲۰۰۸ تا وقتی که در ماه مهٔ ۲۰۱۸ به مقام وزیر اعظم دست پیدا نماید، خدمت کرد.
تیپ ۲ کارملی () یا تیپ کارملی تیپ پیاده‌نظام نیروی زمینی اسرائیل و تحت امر فرماندهی شمالی است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد. این تیپ در ۲۲ فوریه ۱۹۴۸، در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، زمانی که تیپ لوانونی در جلیله به تیپ ۱ گولانی و تیپ ۲ کارملی تقسیم شد، تشکیل گردید. در روزهای اولیه، این تیپ کنترل سه گردان ۲۱، ۲۲ و ۲۳ را به دست گرفت، اگرچه بعداً در طول جنگ، گردان ۲۴ نیز تأسیس شد. از آن زمان، این تیپ در تمام جنگ‌های بزرگ اسرائیل و تقریباً در تمام عملیات‌های مهم شرکت داشته است. تیپ ۲ کارملی در جنگ عرب‌ها و
مهم شرکت داشته است. تیپ ۲ کارملی در جنگ عرب‌ها و اسرائیل، جنگ شش‌روزه، جنگ یوم کیپور، جنگ ۱۹۸۲ لبنان، جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶) و نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه حضور داشت.
ثنا فخر (زاده ) بازیگر و مدل پاکستانی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم قافله اشاره کرد.
یواخیم بیورکلوند (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل سوئد است که در پست مدافع میانی بازی می‌کرد. او در حال حاضر کمک مربی سارپسبورگ ۰۸ در لیگ برتر فوتبال نروژ است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یوسیپ وبر (; – ) بازیکن فوتبال اهل [کرواسی]]-بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال سیبالیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کرواسی و بلژیک بازی کرده‌است.
امانوئل بواتنگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست مهاجم برای ریو آوه بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال غنا، زیر ۲۰ سال غنا، و غنا بازی کرده‌است.
گرگور ژیدان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی-اسلوونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماریبور، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، و باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کرواسی و اسلوونی بازی کرده‌است.
میروسلاو ژیتنیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال لیریا، و باشگاه فوتبال زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
زوران ژیوکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر زاپرشیچ، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
ژلیکو ژوپتیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زاگرب و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
ریچارد بواتنگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست هافبک میانی بازی می‌کند. بواتنگ که در آکرا متولد شد، اولین بازی خود را در بزرگسالان با لیگ حرفه‌ای لیبرتی انجام داد، اما در تابستان ۲۰۱۰ به اسپانیا رفت و به تیم ذخیره باشگاه فوتبال گرانادا در لیگ‌های منطقه‌ای پیوست.
اسحاق سده (؛ ۱۰ اوت ۱۸۹۰ – ) فرمانده نظامی اهل اسرائیل بود. وی فرمانده پالماخ و یکی از بنیانگذاران نیروهای دفاعی اسرائیل در زمان تأسیس کشور اسرائیل بود. وقتی جنگ جهانی اول آغاز شد، او به ارتش امپراتوری روسیه پیوست. وی در چندین عملیات حضور فعال داشت و به خاطر شجاعتش در طول جنگ، نشان شجاعت دریافت کرد. در سال ۱۹۱۷، او با جوزف ترومپلدور آشنا شد و بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ به او در تأسیس جنبش ههالوتز ("پیشگام") کمک کرد. در سال ۱۹۲۰، ساده به فلسطین نقل مکان کرد، جایی که او یکی از بنیانگذاران و رهبران گدود هاآوودا
که او یکی از بنیانگذاران و رهبران گدود هاآوودا ("گردان کار") شد. در سال ۱۹۲۱، ساده فرمانده هاگانا در اورشلیم بود. در طول شورش‌های ۱۹۲۹، او در نبرد دفاع از جامعه یهودی در حیفا شرکت کرد. هنگامی که شورش اعراب در فلسطین در سال‌های ۱۹۳۶-۱۹۳۹ آغاز شد، ساده، سازمان نودت ("نیروی سرگردان" یا "واحد گشت") را در اورشلیم تأسیس کرد که با اعراب در روستاها و پایگاه‌هایشان مقابله می‌کرد. او از سربازانش خواست که "دفاع را ترک کنند" و عملیات نظامی را آغاز کنند. در تابستان ۱۹۳۷، او به عنوان فرمانده پلیس شهرک‌های یهودی‌نشین،
او به عنوان فرمانده پلیس شهرک‌های یهودی‌نشین، پوش، شاخه کماندویی هاگانا را تأسیس کرد. این یگان یک نیروی ضربت نخبه بود که اعضای آن توسط ساده انتخاب شده بودند. وی فرماندهی تأسیس کیبوتص هانیتا را در تپه‌ای دورافتاده در مرز جنوبی لبنان بر عهده داشت. در سال ۱۹۴۱، او در تأسیس پالماخ (به معنای «گروه‌های ضربت»)، نیروهای نظامی داوطلب هاگانا، نقش مهمی داشت. هدف این واحد مخفی نخبه، آماده شدن برای انجام یک جنگ چریکی در صورت ورود قدرت‌های محور به فلسطین بود. در طول «۲۰۰ روز وحشت»، ساده روی طرح کارمل کار می‌کرد، که یک
روز وحشت»، ساده روی طرح کارمل کار می‌کرد، که یک استراتژی دقیق برای عقب‌نشینی کل جامعه یهودی در فلسطین به کوه کارمل بود که یک منطقه بزرگ برای مقاومت در برابر مهاجمان تشکیل می‌داد. او تا سال ۱۹۴۵ فرمانده پالماخ بود زمانی که به عنوان رئیس ستاد کل هاگانا منصوب شد، و در میان سایر فعالیت‌ها، مسئول عملیات جنبش علیه نیروهای بریتانیایی در طول سال‌های باقی‌مانده از قیمومیت بریتانیا بر فلسطین و در عملیات‌های علیا بت، که مهاجران یهودی مخفی را به کشور می‌آورد، بود. او همچنین در تأسیس برنامه پیش از نظامی گادنا در سال