payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و خواستار عقب‌نشینی فوری و بی‌قید و شرط نیروهای خارجی از قلمرویش است.» دولت‌های ایران، روسیه و چین علناً از موضع دولت سوریه حمایت و به‌طور مرتب از حضور آمریکا در جنوب شرقی سوریه انتقاد کرده‌اند. وزیر امور خارجه چین از ایالات متحده خواسته است که «به حاکمیت، استقلال و تمامیت ارضی سایر کشورها احترام بگذارد، بی‌درنگ به اشغال غیرقانونی و غارتگری نیروهای خود در سوریه پایان دهد.» در نامه‌ای در فوریه ۲۰۱۸ ایالات متحده اشغال این منطقه را با استناد به دکترین دفاع جمعی به عنوان اقدامی لازم برای دفاع از عراق، خود
جمعی به عنوان اقدامی لازم برای دفاع از عراق، خود ایالات متحده و سایر کشورها در برابر داعش و سایر گروه‌های تروریستی فعال توجیه کرد. ایالات متحده پایگاه التنف را مقابله با نفوذ باقی‌مانده ائتلاف روسیه-سوریه-ایران-عراق در منطقه خوانده است. بعدها در نوامبر ۲۰۱۹ دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده اظهار داشت که نیروهای آمریکایی «فقط برای نفت» در سوریه هستند. پس از اعلام خروج نیروهای آمریکایی از سوریه، جان بولتون مشاور امنیت ملی ایالات متحده در اوایل سال ۲۰۱۹ گفت که عملیات ایالات متحده در منطقه التنف به عنوان
که عملیات ایالات متحده در منطقه التنف به عنوان بخشی از تلاش ایالات متحده برای مقابله با «نفوذ ایران» در سوریه ادامه خواهد یافت. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹ ایمن الصفدی وزیر امور خارجه اردن احتمال تصرف کنترل التنف توسط نیروهای اردنی پس از خروج نیروهای زمینی آمریکا از سوریه را رد کرد. الصفدی گفت: «التنف در آن سوی مرز اردن است. همان‌طور که گفتم اردن از مرز خود عبور نخواهد کرد. ما تمام اقدامات لازم را برای محافظت از امنیت خود انجام خواهیم داد… اما ترتیبات در آن سوی مرز پس از خروج باید مورد توافق همه طرف‌ها باشد و آنها
پس از خروج باید مورد توافق همه طرف‌ها باشد و آنها باید ایمنی و امنیت منطقه را تضمین کنند.» تأسیس. در ماه مه ۲۰۱۵ شبه نظامیان دولت اسلامی (داعش) ایست بازرسی مرزی در التنف را تصرف کردند و بدین ترتیب کنترل کامل مرز عراق و سوریه را به دست گرفتند. گروه شورشی ارتش جدید سوریه تحت حمایت ایالات متحده در اوایل مارس ۲۰۱۶ پایگاه التنف را در سمت سوریه مرز تصرف کرد و در اوایل اوت، ایست بازرسی الولید در سمت عراق مرز توسط شبه نظامیان قبیله‌ای طرفدار دولت عراق که توسط نیروهای تحت رهبری ایالات متحده حمایت می‌شدند، بازپس
تحت رهبری ایالات متحده حمایت می‌شدند، بازپس گرفته شد. در اوت ۲۰۱۶ بی‌بی‌سی عکس‌هایی را که در ژوئن همان سال گرفته شده بود منتشر کرد که به گفته آن سربازان نیروهای ویژه بریتانیا را در حال محافظت از محیط پایگاه التنف نشان می‌داد. در مارس ۲۰۱۷ ارتش تکاوران انقلاب (جانشین ارتش جدید سوریه) گذرگاه مرزی را بازگشایی کرد و تردد غیرنظامیان بین مرزی را از سر گرفت. گفته می‌شود گروهی که به عنوان ارتش قبایل عراق شناخته می‌شود، کنترل سمت عراق گذرگاه را در دست داشتند. در آوریل-مه ۲۰۱۷ گزارش شد که نیروهای آمریکایی (گروه پنجم
۲۰۱۷ گزارش شد که نیروهای آمریکایی (گروه پنجم نیروهای ویژه) در حال آموزش شورشیان سوری در التنف هستند.
لباس‌های با دید بالا به هر پوشاکی گفته می‌شود که بدون تابش نور هم بسیار درخشان است یا دارای رنگی است که به راحتی در هر پس‌زمینه‌ای دیده می‌شود. این پوشش معمولاً در ناحیه تنه و بازوها پوشیده می‌شود. مقررات بهداشتی و ایمنی، اغلب کاربران را ملزم به استفاده از لباس های با دید بالا می‌کنند زیرا این لباس بخشی از تجهیزات حفاظت شخصی است. رنگ‌های زیادی از جلیقه‌های با دید بالا موجود است که زرد و نارنجی، رایج‌ترین نمونه‌ها هستند. رنگ‌هایی غیر از زرد یا نارنجی ممکن است درخشندگی به اندازه درست برای انطباق با
ممکن است درخشندگی به اندازه درست برای انطباق با استانداردهایی مانند ISO 20471 ایجاد نکنند. به عنوان نوعی از تجهیزات حفاظت شخصی، از لباس‌های با دید بالا برای افزایش دید افراد و در نتیجه جلوگیری از حوادث ناشی از دیده‌نشدن افراد بهره گرفته می‌شود. در نتیجه، اغلب در مشاغلی که موقعیت‌های خطرناکی در اثر حرکت وسایل نقلیه یا شرایط نور کم ایجاد می‌شود، استفاده می‌شود. این مشاغل شامل کارگران راه‌آهن و جاده، کارگران فرودگاه و نیز اورژانس است. همچنین دوچرخه‌سواران و موتورسواران ممکن است از لباس‌های با دید بالا برای
موتورسواران ممکن است از لباس‌های با دید بالا برای افزایش دیده‌شدن خود به هنگام حضور در جاده‌ها استفاده کنند. برای جلوگیری از تیراندازی اشتباهی، ممکن است از شکارچیان خواسته شود که لباس های ویژه و با دید بالا بپوشند.
ماکسیمیلیان دیونیزی گیرمسکی (۱۸۴۶ در ورشو – ۱۸۷۴ در رایشن هال ، باواریا) نقاش لهستانی بود که بیشتر در آبرنگ تخصص داشت. او برادر بزرگتر نقاش الکساندر گیرمسکی بود. به عنوان یک پسر هفده ساله، در قیام ژانویه شرکت کرد. او ابتدا در "مدرسه طراحی ورشو" تحصیل کرد، اما سپس در سال ۱۸۶۷ بورسیه دولتی دریافت کرد و برای تحصیل در آکادمی هنرهای زیبا به مونیخ رفت. او یکی از نقاشان برجسته مکتب رئالیستی مونیخ شد. او که در ابتدا بیشتر به خاطر نقاشی‌های تصویرگر جنگ شناخته می‌شد، بسیاری از نقاشی‌های منظره، به‌ویژه از جنوب لهستان
بسیاری از نقاشی‌های منظره، به‌ویژه از جنوب لهستان که چندین بار از آنجاها بازدید کرده بود را نیز آفرید. او که در اروپای غربی کاملاً موفق بود، در لهستان سده نوزدهم مورد تأیید و محبوبیت قرار نگرفت، اگرچه از سال ۱۸۶۸ به بعد، به طور مرتب نقاشی‌هایی را برای نمایشگاه‌های ورشو ارسال می‌کرد.
تابوت دهقانان یک نقاشی رنگ روغن از هنرمند لهستانی الکساندر گیرمسکی است که در سال ۱۸۹۵ آفریده شده است. الکساندر گیریمسکی در آثار خود صحنه‌هایی واقع‌گرایانه از زندگی مردم لهستان در سدهٔ ۱۹ میلادی را خلق کرد که زینت‌ناپذیر، خالی از روایت و در رنگ‌آمیزی بی‌نقص بود. در این اثر، در برابر رنگ‌های پاستلی غبارآلود خانهٔ پشت سر، رنگ‌های روشن لباس دهقانان و تابوت کنارشان به رنگ آبی که برای کودکی ساخته‌شده، در این صحنه تداعی غم و اندوه به وضوح خودنمایی می‌کند.این اثر اکنون در مالکیت موزه ملی ورشو قرار دارد.
تیم ملی فوتبال زنان عربستان سعودی نمایندهٔ فوتبال کشور عربستان سعودی در ردهٔ زنان است که تحت نظارت فدراسیون فوتبال عربستان سعودی قرار دارد. این تیم در سال ۲۰۲۱ تاسیس شد و اولین بازی این تیم در سال ۲۰۲۲ برگزار شد. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Saudi_Arabia_women%27s_national_football_team
تحیه محمد حلیم (؛ – ) یک زن نقاش اهل مصر بود. او یکی از پیشگامان جنبش بیانگر هنر نوگرا (Modern Expressive Movement) در هنر مصر در دهه ۱۹۶۰ بود، که او در آن جنبش مجالی عالی برای بیان ویژگی‌های خاص شخصیت مصری در آثارش یافت. بسیاری از آثار او مربوط به فرهنگ نوبی، نیل، قایق‌ها، و موضوعات مردمی و ملی است که به خاطر آنها چندین جایزه در مصر و خارج از کشور به او اعطا شده‌است. زندگی. خانواده تحیه حلیم در در سودان زندگی می‌کردند که او به دنیا آمد. او در کاخ سلطنتی فواد اول پادشاه مصر در قاهره بزرگ شد و تحصیلات
فواد اول پادشاه مصر در قاهره بزرگ شد و تحصیلات ابتدایی او در آن کاخ سپری شد و در آنجا پدرش برنده جایزه فواد اول پادشاه مصر شد. تحیه در جوانی عاشق نقاشی شد و تحصیلات رسمی خود را متوقف کرد تا نزد نقاشان چیره‌دست مصر و فرانسه تحصیل کند. او هنر را زیر نظر استادان مهم طراحی مانند یوسف ترابلسی، نقاش لبنانی و هنرمند یونانی گروم آموخت. سپس در سال ۱۹۴۳ زیر نظر هنرمند مصری حامد عبدالله در استودیوی خود هنر را پی گرفت و این دو پس از ازدواجشان در سال ۱۹۴۵ برای پیوستن به آکادمی جولیان عازم پاریس شدند (۱۹۴۹–۱۹۵۱). آنها
آکادمی جولیان عازم پاریس شدند (۱۹۴۹–۱۹۵۱). آنها پس از آنکه به مصر برگشتند، با هم در استودیوی خصوصی خود، در نزدیک میدان تحریر در قاهره به تدریس هنر پرداختند. حلیم بسیاری از آثار شناخته شده خود را در دهه ۱۹۶۰ نقاشی کرد که مردم نوبی و فرهنگ نیل در جنوب مصر و شمال سودان را به تصویر می‌کشد. او ابتدا به آنجا فرستاده شد تا روند ساخت سد بلند اسوان بر روی رود نیل را ثبت کند، که بخش زیادی از منطقه نوبه را زیر آب گرفت و بیش از ۱۰۰۰۰۰ نوبیایی را مجبور به جابجایی کرد. او مجذوب زنان نوبی و صحنه‌های نوبای قدیم بود. او
او مجذوب زنان نوبی و صحنه‌های نوبای قدیم بود. او سعی کرد تا قبل از اینکه توسط سد جدید و دریاچه ناصر به‌طور غیرقابل جبرانی تغییر کند، بسیاری از آن جهان را در نقاشی‌ها و طراحی‌های خود به تصویر کشد. پس از آن بسیاری از نقاشی‌های او، نیل، قایق‌ها و مردم روستایی نوبه - به‌ویژه زنان محلی - را در حال انجام کارهای روزانه خود نشان می‌دهند. چهره‌ها و حرکات به اشکال ساده و خاطره‌انگیز مشان داده شده‌اند که زیبایی و سرزندگی نیل جنوبی را در بر می‌گیرد. با وجود فقری که در نوبه یافت، آثار حلیم بازتاب رنگ‌های غنی و اصالت
نوبه یافت، آثار حلیم بازتاب رنگ‌های غنی و اصالت مردم نوبه، معماری و زندگی روزمره آنهاست. سبک امپرسیونیستی فولکلور و ضربه‌های قلم موی او در آن دوره ویژگی‌های منحصر به فرد و ناملموس مردم مصر را به تصویر می‌کشد و روح مصر باستان را که هنوز در بین مردم نوبه زنده است، ارج می‌نهد. تحیه حلیم در سال ۱۹۶۰ و ۱۹۷۵ دو بورسیه تحصیلی تولید هنر دریافت کرد. قدردانی. در ۹ سپتامبر ۲۰۱۵، گوگل یک دودل را به مناسبت نود و ششمین سالگرد تولد این نقاش اختصاص داد. این دودل در تمامی کشورهای جهان عرب دیده شد.
جنگ‌های روسیه و ترکیه () یا جنگ‌های روسیه و عثمانی () مجموعه‌ای شامل دوازده جنگ بود که بین امپراتوری‌های روسیه و عثمانی بین قرن‌های ۱۶ تا ۲۰ درگرفت. این یکی از طولانی‌ترین سلسله درگیری‌های نظامی در تاریخ اروپا بود. به جز جنگ ۱۱–۱۷۱۰ و جنگ کریمه، که اغلب به عنوان یک رویداد جداگانه تلقی می‌شوند، درگیری‌ها برای امپراتوری عثمانی به طرز فاجعه‌باری پایان یافت. برعکس آنها، برتری روس‌ها، روسیه را به عنوان یک قدرت اروپایی پس از تلاش‌های نوسازی پتر کبیر در اوایل قرن هجدهم به نمایش گذاشت.&lt;ref
کبیر در اوایل قرن هجدهم به نمایش گذاشت.&lt;ref name=":d10.1353/kri.2011.0018"&gt;&lt;/ref&gt; تاریخچه. شروع درگیری (۱۵۶۸–۱۷۳۹). پیش از پتر کبیر. اولین جنگ روسیه و عثمانی (۱۵۶۸-۱۵۷۰) پس از فتح کازان و آستراخان توسط تزار روسیه ایوان مخوف رخ داد. سلیم دوم سلطان عثمانی با فرستادن یک لشکرکشی نظامی به آستاراخان در سال ۱۵۶۹ سعی کرد روس‌ها را از ولگا پایین بیرون بکشد. لشکرکشی ترک‌ها برای ارتش عثمانی که نتوانست آستاراخان را بگیرد و تقریباً به‌طور کامل در استپ‌ها از بین رفت، فاجعه بود، در حالی که ناوگان عثمانی در
بین رفت، فاجعه بود، در حالی که ناوگان عثمانی در دریای آزوف شکست خورد. معاهده صلح بین دو طرف حاکمیت روسیه بر ولگا را تثبیت کرد، اما به امپراتوری عثمانی اجازه داد تا تعدادی از مزایای تجاری به دست آورد. سیاست طرفدار عثمانی باعث نارضایتی بسیاری از کازاک‌های اوکراینی شد که ایوان سامویلوویچ را به عنوان تنها هتمن در کل اوکراین در سال ۱۶۷۴ انتخاب کردند در سال ۱۶۷۶، نیروهای روسی چیگیرین را تصرف سرنگون کردند و دوروشنکو را به روسیه تبعید کردند. در سال ۱۶۷۷، ارتش عثمانی تلاش کرد تا چیگیرین را بازپس گیرد، اما شکست
تلاش کرد تا چیگیرین را بازپس گیرد، اما شکست خورد. در سال ۱۶۷۸ ارتش عثمانی سرانجام پس از یک حمله خونین توانست چیگیرین را تصرف کند، اما در اینجا گسترش عثمانی به شمال شرق متوقف شد. در سال‌های ۱۶۷۹–۱۶۸۰، روس‌ها حملات تاتارهای کریمه را دفع کرده و پیمان باغچه‌سرای را در سال ۱۶۸۱ امضا کردند که مرز روسیه و عثمانی را در رودخانه دنیپر ایجاد کرد. پتر کبیر و بیشتر. روسیه در سال ۱۶۸۶ به اتحاد مقدس اروپا (اتریش، لهستان، ونیز) پیوست. در طول جنگ، ارتش روسیه لشکرکشی‌های کریمه در سال‌های ۱۶۸۷ و ۱۶۸۹ و لشکرکشی‌های آزوف
کریمه در سال‌های ۱۶۸۷ و ۱۶۸۹ و لشکرکشی‌های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) را سازماندهی کرد. با توجه به آمادگی روسیه برای جنگ با سوئد و امضای معاهده کارلوویتز با عثمانی در سال ۱۶۹۹ توسط سایر کشورها، دولت روسیه در سال ۱۷۰۰ پیمان قسطنطنیه را با امپراتوری عثمانی امضا کرد. در پی نتایج صلح، روسیه موفق شد آزوف را ضمیمه خاک خود نموده و به دریای آزوف دسترسی پیدا کند. پس از اینکه روس‌ها، سوئدی‌ها و کازاک‌های اوکراینی طرفدار امپراتوری سوئد را به رهبری ایوان مازپا در نبرد پولتاوا در سال ۱۷۰۹ شکست دادند، کارل دوازدهم، پادشاه سوئد
در سال ۱۷۰۹ شکست دادند، کارل دوازدهم، پادشاه سوئد موفق شد سلطان احمد سوم عثمانی را متقاعد کند که در ۲۰ نوامبر ۱۷۱۰ به روسیه اعلان جنگ دهد. کارزار پروت پتر کبیر برای روسیه بسیار ناموفق پایان یافت. ارتش روسیه به رهبری تزار توسط ارتش برتر ترک-تاتار محاصره و مجبور شد با شرایط نامساعد صلح موافقت کند و طبق آن آزوف را که قبلاً تصرف شده بود به امپراتوری عثمانی بازگرداند. در اواخر قرن هفدهم، ایران صفوی، که همسایه هر دو امپراتوری و یکی از بزرگ‌ترین رقبای عثمانی برای قرن‌ها (قرن ۱۶ تا ۱۹) بود، به شدت رو به زوال بود.
قرن‌ها (قرن ۱۶ تا ۱۹) بود، به شدت رو به زوال بود. روسیه و امپراتوری عثمانی با استفاده از این موقعیت، بخش‌هایی از قلمروی ایران را تصرف کردند. مناطق تحت تصرف روس‌ها شامل داغستان، آذربایجان و شمال ایران معاصر بود که توسط پتر یکم در جنگ ایران و روسیه (۱۷۲۳–۱۷۲۲) فتح شد. عثمانی‌ها مناطق غربی ایران را گرفتند که شامل ارمنستان امروزی، بخش‌هایی از آناتولی شرقی و همچنین غرب ایران می‌شد. دستاوردهای هر دو در پیمان استانبول (۱۷۲۴) تأیید شد. برای چند سال، آنها در امتداد قلمرو وسیعی در قفقاز با یکدیگر هم‌مرز بودند که
قلمرو وسیعی در قفقاز با یکدیگر هم‌مرز بودند که باعث اصطکاک بیشتر شد. روسیه با امضای معاهده‌هایی با ایران در سال‌های ۱۷۳۲ و ۱۷۳۵ توانست وضعیت مطلوب بین‌المللی را فراهم آورد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37693824&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-08-11T02:56:40Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Roozitaa&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;انتقال میان‌ویکی به ویکی‌داده&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37693825&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; پیکرک () اغلب نمایش مجسمه ای در اندازه واقعی از یک شخص خاص، یا یک شکل اولیه است. این اصطلاح بیشتر
یک شخص خاص، یا یک شکل اولیه است. این اصطلاح بیشتر برای آدمک‌های موقتی استفاده می‌شود که برای مجازات نمادین در اعتراضات سیاسی و برای چهره‌هایی که در سنت‌های خاصی در حوالی سال نو، کارناوال و عید پاک سوزانده می‌شوند، استفاده می‌شود. در فرهنگ‌های اروپایی، این چنین مجسمه‌هایی در گذشته برای مجازات در عدالت رسمی، زمانی که مرتکب را نمی‌توان دستگیر کرد، و در شیوه‌های عدالت عمومی شرمساری و طرد اجتماعی استفاده می‌شد.
سوییچ تغییر جهان () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی جانگ گیون سوک و هان یه-ری است. این مجموعه از ۲۸ مارس تا ۱۷ مه ۲۰۱۸، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۳۲ قسمت پخش شد. خلاصه داستان. این مجموعه وضعیت مبهم بین قانونی و غیرقانونی را بررسی می‌کند.
آناند باته (زاده ۲۹ آوریل ۱۹۷۱) یک خواننده کلاسیک هندی است. او به خاطر آواز کلاسیک خود از آهنگ‌های فیلم "Balgandharva" (2011) محبوب است. آناند در سال ۱۹۷۱ در پونا هند در خانواده ای فعال در موسیقی کلاسیک به دنیا آمد. او سنت آواز را از پدربزرگش بهاته بووا، که خواننده معروف در قرن نوزدهم بود، به ارث برد. در سن ۱۰ سالگی، او آموزش منظم آواز کلاسیک را از چاندراسخار دشپنده آغاز کرد، پس از آن زیر نظر یاشوانتبوآ مراته و با بهیمسن جوشی به مدت ۱۵ سال آموزش دید.
اوه یون آه (؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی "سرزمین بادها" (۲۰۰۸)، "" (۲۰۱۰)، "سایمدانگ، خاطرات درخشان" (۲۰۱۷)، "پسر خوشتیپ و جونگ اوم" (۲۰۱۸) و "یکبار دیگر" (۲۰۲۰) ایفای نقش کرده‌است.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ هفتاد و سومین دوره از قهرمانی‌های کشتی جهان و همچنین نوزدهمین نسخه با ترکیب رویدادها می‌باشد که از ۱۶ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳ در بلگراد، صربستان برگزار شد. در این دورهٔ مسابقات جهانی، کشتی گیران شانس کسب ۹۰ سهمیهٔ بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ را خواهند داشت. مکان برگزاری. اشتارک آرنا میزبان رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۲۳ بود. حضور جنجالی برادران گرایی. در جریان برگزاری رقابت محمدرضا گرایی مقابل حریف ژاپنی در مسابقات کشتی فرنگی قهرمانی جهان، در شرایطی که گرایی در حال شکست مقابل حریف خود بود،
شرایطی که گرایی در حال شکست مقابل حریف خود بود، یک بطری آب از روی سکوهای تماشاگران به روی تشک پرتاب شد؛ اتفاقی که منجر به وقفه در جریان مبارزه و در نهایت پیروزی محمدرضا گرایی شد. ژاپنی‌ها با اعلام این که برادر محمدرضا گرایی عامل پرتاب بطری به روی تشک بوده است خواستار برخورد با محمدعلی گرایی شدند که در نهایت نیز وی از روی سکو به بیرون سالن مسابقات هدایت شد. پس از این اتفاق و ایجاد وقفه در کشتی، محمدرضا گرایی در ادامه با نتیجه ۱۱ بر ۱۰ بر حریف ژاپنی خود پیروز شد و در نهایت مدال برنز و سهمیه المپیک گرفت اما
شد و در نهایت مدال برنز و سهمیه المپیک گرفت اما کشتی‌گیر ژاپنی حذف شد. اتحادیه جهانی کشتی محمدعلی گرایی را به دلیل انجام این کار تا اطلاع ثانوی از حضور در میادین کشتی محروم کرده است و قرار است کمیته انضباطی این اتحادیه درباره وی رای نهایی خود را اعلام کند. محمدعلی گرایی پیش از این مدال برنز مسابقات جهانی ۲۰۱۷، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ را از آن خود کرده بود. از این رو ممکن است شامل محرومیت یک ساله از حضور در میادین کشتی شود که با این حساب وی حضور در المپیک را از دست خواهد داد.
کلمه تاربوت (תרבות) در زبان عبری به معنای «فرهنگ» است. جنبش تاربوت شبکه‌ای از مدارس سکولار و عبری زبان در بخش‌هایی از سکونتگاه یهودیان سابق، به ویژه در لهستان، رومانی و لیتوانی بود. این موضوع در درجه اول بین جنگ‌های جهانی پدید آمد. برخی از مدارس وابسته به جنبش امروز به فعالیت خود ادامه می‌دهند و مدارس جدیدی در ایالات متحده و سایر مقاصد مهاجران از اروپای مرکزی و شرقی تأسیس شده‌است. تاریخ. فعالیت‌های آموزشی. "تاربوت" شبکه ای از مؤسسات آموزشی عبری زبان بود که در دوره بین جنگ‌های جهانی در لهستانِ تازه استقلال
در دوره بین جنگ‌های جهانی در لهستانِ تازه استقلال یافته تأسیس شد. اولین کنفرانس ملی تاربوت لهستان در دسامبر ۱۹۲۱ در ورشو برگزار شد سرانجام شبکه تاربوت که توسط گروه‌های صهیونیستی حمایت می‌شد، مهدکودک، مدارس ابتدایی، مدارس متوسطه، حوزه‌های علمیه، نهادهای آموزش بزرگسالان، کتابخانه‌های امانت‌دهنده و یک مؤسسه انتشاراتی که مواد آموزشی، کتاب‌های درسی و نشریات کودکان را تولید می‌کرد، را دربر گرفت. مدارس تاربوت در سال ۱۹۲۱ ۲۵۸۲۹ دانش آموز داشتند. ۳۷۰۰۰ در ۱۹۳۴–۱۹۳۵; و ۴۵۰۰۰ دانشجو تا سال ۱۹۳۹ در ۲۷۰ مؤسسه ثبت نام
و ۴۵۰۰۰ دانشجو تا سال ۱۹۳۹ در ۲۷۰ مؤسسه ثبت نام کردند. این عدد شامل حدود ۲۵٪ از کل دانش آموزان ثبت نام شده در مدارس یهودی در لهستان، و ۹٪ از کل جمعیت دانش آموزان یهودی لهستان است. برنامه درسی سکولار و شامل علوم پایه، علوم انسانی، و مطالعات عبری، از جمله تاریخ یهود بود. زمانی که جنگ به فعالیت مدارس تاربوت اروپایی پایان داد، آنها مدتها از کمبود بودجه مزمن رنج می‌بردند. برخی یهودیان اروپایی از جمله شاعر حییم نحمان بیالیک و رهبران صهیونیست ناحوم سوکولوف و زیو ژابوتینسکی از کمیته توزیع مشترک یهودیان آمریکا
ژابوتینسکی از کمیته توزیع مشترک یهودیان آمریکا درخواست کمک کردند. با این وجود، برخی مدارس تاربوت در طول سال‌های جنگ به فعالیت خود ادامه دادند، یکی از این شعب در بخارای ازبکستان بود که به جمعیت زیادی از پناهندگان یهودی از لهستان تحت اشغال نازی‌ها خدمات رسانی می‌کرد. این مدرسه تا پایان جنگ تحت سرپرستی ناچوم شوچت کار می‌کرد. دانش آموزان فارغ‌التحصیل در آزمون‌های کارشناسی ارشد زیر نظر دولت درتبعید لهستان شرکت کردند و در نتیجه توانستند پس از جنگ به تحصیلات عالی خود ادامه دهند. فعالیت‌های انتشاراتی. تاربوت با
خود ادامه دهند. فعالیت‌های انتشاراتی. تاربوت با افزایش انتشارات محلی عبری زبان کودکان به تغییر محل انتشارات ادبیات عبری به فلسطین پاسخ داد، تغییری که در حوالی زمان تأسیس آن رخ داده بود. امروز. شبکه تاربوت امروز دیگر وجود ندارد و بنابراین هیچ مدرسه ای امروز نمی‌تواند به آن وابسته شود. با وجود این، مدارس یهودی که ارزش‌های شبکه اصلی تاربوت را دارند، این کلمه را به عنوان بخشی از نام خود پذیرفته‌اند
جزیره رامبوتیو یا (جزیره رامبوتسو) یک جزیره از جزایر آدمیرالتی است که خود بخشی از مجمع‌الجزایر بیسمارک است. این جزیره در موقعیت جغرافیایی &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; واقع شده‌است. به لحاظ سیاسی این جزیره جزئی از استان مأنوس واقع در کشور پاپوآ گینه نو است. تعداد دقیق جمعیت جزیره رامبوتیو، که تماماً در ساحل غربی این جزیره متمرکز شده‌است نامعلوم است ولی تخمین زده می‌شود که درمجموع بیش از ۵۰۰ نفر در این جزیره زندگی می‌کنند.
فدراسیون جوانان صهیونیست مشهور به اف-زد-وای قدیمی‌ترین جنبش جوانان یهودی، صهیونیستی و کثرت گرا در بریتانیا است که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شد. این سازمان به جنبش یهودیان جوان در ایالات متحده و جنبش پیشاهنگان عبری اسرائیل وابسته است و فعالیت‌های هفتگی، کمپین‌های سیاسی، برنامه‌های سالانه و برنامه‌های تابستانی را برای صدها جوان یهودی بریتانیایی اجرا می‌کند. از نظر ایدئولوژیک، بیانیه چشم‌انداز این فدراسیون این است: «مردم یهود در کشور اسرائیل در صلح و به عنوان یک ملت و به عنوان نوری برای ملت‌ها زندگی می‌کنند.»
ملت و به عنوان نوری برای ملت‌ها زندگی می‌کنند.» ایدئولوژی یهودی، صهیونیستی و تکثرگرا اف‌زدوای به چهار هدف متعهد است: صدمین سالگرد فدراسیون جوانان صهیونیست. در سال ۲۰۰۹/۲۰۱۰ فدراسیون جوانان صهیونیست صدمین سالگرد تأسیس خود را جشن گرفت. برای بزرگداشت صدمین سالگرد خود، لوگوی جدید انتخاب کرد و تعدادی مراسم‌های جشن متعددی ترتیب داد.
پارک یه جین (؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی ته جویونگ، ملکه سوندوک، "اتفاقی که در بالی افتاد"، "پرنسس من" و "مکانیک روح" ایفای نقش کرده‌است.
داریوش گودرزی کیا (زادهٔ ۲۵ بهمن ۱۳۲۲) یک عکاس جنگ اهل ایران بود که با نام کریم نیز شناخته می‌شد. داریوش به عنوان اولین عکاس کشته شده در جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۶۳ شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. گودرزی کیا در روستای اناج از توابع شهرستان خنداب که در استان اراک قرار دارد، دیده به جهان گشود. وی در سال ۱۳۵۵ به استخدام خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) درآمد و به عنوان عکاس این خبرگزاری مشغول به کار شد. پس از آغاز جنگ ایران و عراق او از سال ۱۳۶۰ عکاسی در جبهه‌های جنگ را آغاز کرد. او پس از مدتی عضو گروه تلویزیون جهاد
را آغاز کرد. او پس از مدتی عضو گروه تلویزیون جهاد سازندگی شد. داریوش گودرزی‌کیا در سال ۱۳۶۳ در جبهه‌های جنگ ایران و عراق در منطقه عملیاتی میمک به دلیل اصابت ترکش کشته شد و به عنوان «نخستین عکاس کشته شده جنگ ایران و عراق» شناخته می‌شود. جوایز و افتخارات. داریوش گودرزی‌کیا برای خدمات خود در جبهه‌های جنگ برنده لوح دست خط زرین خمینی، دیپلم افتخار و سکه یادبود، به عنوان برگزیده بخش عکاسی از مجتمع هنر و ادبیات دفاع مقدس در سال ۱۳۶۷ است.
نگوین هانگ دوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ویتنام است که در پست هافبک هجومی برای تیم ملی فوتبال ویتنام و باشگاه فوتبال ویتل در لیگ دسته اول فوتبال ویتنام بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ویتنام و ویتنام بازی کرده‌است.
خفگی یک فیلم کمدی سیاه آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ به نویسندگی و کارگردانی کلارک گرگ با بازی سم راکول و آنجلیکا هیوستون است. فیلمبرداری در سال ۲۰۰۷ در نیوجرسی انجام شد. این فیلم برای نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۰۸ به نمایش درآمد و توسط سرچلایت پیکچرز برای توزیع خریداری شد. این فیلم در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۸ و دی‌وی‌دی در ۱۷ فوریه ۲۰۰۹ منتشر شد. خفگی بر اساس رمانی به همین نام اثر چاک پالانیک در سال ۲۰۰۱ ساخته شده‌است. داستان مردی را روایت می‌کند که شغل ساده‌ای دارد، و در جلسات ترک اعتیاد جنسی شرکت می‌کند و
دارد، و در جلسات ترک اعتیاد جنسی شرکت می‌کند و عمداً در رستوران‌های مجلل خودش را به خفگی می‌زند تا «نجات‌دهنده» او از روی همدردی به او پولی بدهد و در نتیجه هزینه‌های بیمارستان بیماری آلزایمر مادرش را پوشش دهد. داستان. ویکتور مانچینی یک معتاد به سکس است. او با بهترین دوست خود، دنی، که او نیز یک معتاد جنسی اصلاح شده است، کار می‌کند. ویکتور برای حمایت از مادر بستری خود، آیدا، با خفگی عمدی در رستوران‌ها برای گرفتن پول از امدادگرانش، خودش را به خطر می‌اندازد. هنگامی که او یک روز به ملاقات مادرش می‌رود، با دکتر
که او یک روز به ملاقات مادرش می‌رود، با دکتر پیج مارشال ملاقات می‌کند که از او مراقبت می‌کند. او به ویکتور می‌گوید که وضعیت مادرش رو به وخامت است و آنها می‌توانند یک روش آزمایشی سلول‌های بنیادی را امتحان کنند که نیاز به برداشت سلول‌ها از بند ناف یک نوزاد تازه متولد شده با ژن‌های ویکتور دارد. او ویکتور را متقاعد می‌کند که با او رابطه جنسی داشته باشد تا بتواند فرزندش را به دنیا بیاورد و مادرش را نجات دهد. ویکتور هرگز پدرش را نمی‌شناخت و او از دنی می خواهد که در نقش او قرار بگیرد و از او سوال بپرسد. دنی
که در نقش او قرار بگیرد و از او سوال بپرسد. دنی موافقت می‌کند و فاش می‌کند که مادر ویکتور یک دفتر خاطرات داشته است. ویکتور آن را پیدا می‌کند، اما به زبان ایتالیایی است. پیج به ویکتور می‌گوید که می‌تواند ایتالیایی بخواند و موافقت می‌کند که دفتر خاطرات را ترجمه کند. ویکتور و پیج چندین بار تلاش می‌کنند رابطه جنسی داشته باشند، اما ویکتور نمی‌تواند نعوظ را حفظ کند. ویکتور پس از گفتگو با دنی متوجه می‌شود که پیج را دوست دارد. سپس به او فاش می‌کند که احتمالاً مادرش از ایتالیا فرار کرده است، زیرا او پوست ختنه‌گاه
از ایتالیا فرار کرده است، زیرا او پوست ختنه‌گاه عیسی را دزدیده و از سلول‌های آن برای باردار شدن ویکتور استفاده کرده است. او تمایلی به باور ندارد، اما در نهایت، ادعای پیج را می‌پذیرد. با این حال، مادرش در نهایت او را می‌شناسد و به او می‌گوید که او را در کودکی دزدیده است و او نمی‌داند والدین او چه کسانی هستند. همانطور که او این را به او می‌گوید، او به پودینگ شکلاتی به او غذا می‌دهد و به طور تصادفی او را خفه می‌کند. در حالی که پیج سعی می‌کند مادر ویکتور را احیا کند، یک نوار مخفی دور مچ دست او به چشم ویکتور
کند، یک نوار مخفی دور مچ دست او به چشم ویکتور می‌افتد و نشان می‌دهد که او یک بیمار در بیمارستان است، نه یک پزشک. پیج سپس فاش می‌کند که سال‌ها پیش در یک حالت کاتاتونیک در بیمارستان بستری شد و از طریق داستان‌هایی که مادرش درباره ویکتور به او گفت عاشق ویکتور شد. از آنجایی که او یک دانشجوی پیشین پزشکی بود، پرستاران به او اجازه دادند کت سفید بپوشد، زیرا او را آرام می‌کرد. پیج، یک بیمار داوطلبانه، بدون خداحافظی با ویکتور، خود را چک می‌کند. ویکتور پس از تشییع جنازه مادرش سوار هواپیما می‌شود. او به حمام می‌رود و
مادرش سوار هواپیما می‌شود. او به حمام می‌رود و در باز می‌شود تا پیج به او ملحق شود. بازخوردها. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد. تا دسامبر ۲۰۲۱، وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس رای ۱۴۴ نقد، با میانگین امتیاز ۵٫۷ از ۱۰، این فیلم را، تا ۵۶ درصد تأیید می‌کند. در متاکریتیک بر اساس رای ۲۷ منتقد، میانگین امتیاز ۴۷ از ۱۰۰ را به فیلم می‌دهد که نشان‌دهنده نقدهای ترکیبی یا متوسط است.
تیم هندبال الدحیل که قبلا به نام «لخویا» بود ، یک تیم هندبال به نام الدحیل ، مستقر در پایتخت دوحه، قطر است. این تیم در حال حاضر در لیگ هندبال قطر (QHL) رقابت می‌کند و در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد و در سال ۲۰۱۳ به الدحیل تغییر نام داد. بازی‌های خانگی خود را در استادیوم عبدالله بن خلیفه انجام می‌دهد. تاریخچه. ایده تشکیل بخش هندبال لخویا در آوریل 2012 زمانی آغاز شد که فدراسیون هندبال قطر قصد داشت تعداد تیم های شرکت کننده در لیگ را افزایش دهد. به لخویا فرصتی برای تشکیل تیم هندبال و حضور در لیگ دسته اول داده شد و رئیس
تیم هندبال و حضور در لیگ دسته اول داده شد و رئیس باشگاه عبدالله آل ثانی پذیرفت. جابس ابراهیم به عنوان اولین مربی تیم انتخاب شد. در آوریل 2017، نام این باشگاه به الدحیل تغییر نام داد.