payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گنجشک دریاکنار اسکات زیرگونهای از گنجشک دریاکنار است. در ابتدا تصور می‌شد که این یک گونه جداگانه است اما بعداً به عنوان زیرگونه گنجشک دریاکنار مورد توجه قرار گرفت. می‌توان آن را در امتداد ساحل خلیج مکزیک در شمال غربی فلوریدا یافت، جایی که از شهرستان پاسکو تا خلیج آپالاچی و در باتلاق‌های جزایر سنت جورج و سنت وینسنت زادآوری می‌کند. اندازهٔ دقیق جمعیت به خوبی شناخته نشده‌است.
گنجشک دریاکنار تیره یک زیرگونه بدون کوچ از گنجشک دریاکنار بود که در فلوریدا در باتلاق‌های نمک طبیعی جزیره مریت و در امتداد رودخانه سنت جانز یافت می‌شود. آخرین فرد قطعی شناخته شده در سال ۱۹۸۷ در جزیره کشف والت دیزنی ورلد درگذشت، و این زیرگونه رسماً در دسامبر ۱۹۹۰ منقرض شد.
گنجشک دریاکنار گونه‌ای از خانوادهٔ گنجشکان آمریکایی است. زیستگاه زادآوری آنها باتلاق‌های نمکی در سواحل اقیانوس اطلس و خلیج آمریکا از جنوب نیوهمپشایر تا جنوب تگزاس است. لانه یک فنجان باز است که معمولاً در نمکزار روی نی‌های جزر و مدی و علف‌های اسپارتینا ساخته می‌شود. ماده‌ها دو تا پنج تخم می‌گذارند.
توکای آبی شمالی گونه‌ای از گونه‌های تغذیه زمینی و کوچنده از چرخ‌ریسک‌نمایان از سردهٔ "Parkesia" است. در بخش شمالی آمریکای شمالی در کانادا و شمال ایالات متحده از جمله آلاسکا، و زمستان‌ها در آمریکای مرکزی، هند غربی و فلوریدا، و همچنین در ونزوئلا، کلمبیا و اکوادور تولیدمثل می‌کند. این گونه یک سرگردان نادر به دیگر کشورهای آمریکای جنوبی و اروپای غربی است. نزدیک‌ترین خویشاوند آن توکای آبی لوئیزیانا است. هر دو گونه توکای آبی به جای پریدن راه می‌روند، و در زمان حرکت، انتهای عقب خود را تکان می‌دهند. توکای ابی شمالی
انتهای عقب خود را تکان می‌دهند. توکای ابی شمالی یک تغذیه‌کننده زمینی است، حشرات، عنکبوت‌ها، نرم‌تنان (مانند حلزون‌ها)، کرم‌ها، و سخت‌پوستان موجود در بستر برگ‌ها را می‌خورد و همچنین مینوها که با رد شدن در آب یافت می‌شوند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;36992279&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-04-20T05:07:27Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار و بیشتر&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;36992282&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; سسک کرم‌خوار یک چرخ‌ریسک‌نمای کوچک جهان جدید است که در شرق ایالات متحده تولیدمثل می‌کند و برای زمستان به جنوب مکزیک، دریای
می‌کند و برای زمستان به جنوب مکزیک، دریای کارائیب و آمریکای مرکزی کوچ می‌کند.
آندرانیک آزتاوازدی ماکاریان (؛ زادهٔ ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۹ تا کنون سمت رئیس اداره کل آمادگی نیروهای مسلح جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۲ مهٔ ۱۹۶۶ ‏در چیناری به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال شجاعت (ارمنستان) و نشان وارتان مامیکونیان مقدس شده‌است.
اتحادیه خبرگزاری‌های عربی به اختصار فانا ، متشکل از ۱۹ عضو از خبرگزاری‌های کشورهای عرب است. این اتحادیه در سال ۱۹۷۵ در بیروت رسماً اعلام موجودیت کرد. چنانچه در وبگاه این اتحادیه نیز آمده است: هدف از تأسیس این اتحادیه، همکاری‌های حرفه ای و خبری و تخصصی فی ما بین خبرگزاری‌های عضو و ارتقاء و توسعه انتشار اخبار بین کشورهای عرب و همچنین در سطح جهان است. اجلاس چهل و نهم این اتحادیه نوامبر ۲۰۲۲ با حضور ۱۴ عضو در ابوظبی برگزار شد. کشورهای عضو. خبرگزاری اردن خبرگزاری سودان خبرگزاری میدل ایست خبرگزاری عمان خبرگزاری
سودان خبرگزاری میدل ایست خبرگزاری عمان خبرگزاری امارات خبرگزاری بحرین خبرگزاری کویت خبرگزاری الجزایر خبرگزاری قطر خبرگزاری تونس خبرگزاری لبنان خبرگزاری فلسطینی وفا خبرگزاری سوریه خبرگزاری عربستان خبرگزاری یمن خبرگزاری عراق خبرگزاری مراکش خبرگزاری موریتانی پیوند به بیرون. وبگاه رسمی) وبگاه رسمی انگلیسی)
ایالت زمین‌شناختی () که گاهی استان زمین‌شناختی نیز نامیده می‌شود، پهنه‌ای با ویژگی‌های مشترک زمین‌شناختی است. به بیان دیگر، ایالت زمین‌شناختی منطقه‌ای است که در سرتاسر آن تاریخ زمین‌شناختی اساساً یکسان بوده یا با ویژگی‌های ساختاری یا فیزیوگرافی خاص مشخص و متمایز می‌شود. یک ایالت زمین‌شناختی ممکن است شامل یک عنصر ساختاری غالب مانند حوضه ساختاری یا یک کمربند چین‌خورده یا تعدادی از عناصر مرتبط و به‌هم پیوسته باشد. ایالت‌های مجاور ممکن است از نظر ساختار مشابه باشند، اما به دلیل تاریخچه‌های متفاوت جدا در نظر
باشند، اما به دلیل تاریخچه‌های متفاوت جدا در نظر گرفته شود. ایالت‌های زمین‌شناختی بر پایه منابع. برخی از مطالعات ایالت‌های زمین‌شناختی را بر پایه منابع معدنی مانند نهشته‌های معدنی طبقه بندی می کنند. در سراسر جهان تعداد زیادی ایالت‌زمین‌شناختی برای نفت خام و دیگر سوخت‌های فسیلی شناسایی شده است، مانند ایالت دلتای نیجر.
راهنمای کشفِ قتل از یک دخترِ خوب (انگلیسی: A Good Girl's Guide to Murder) رمانی رازآلود برای نوجوانان نوشته هالی جکسون است. این رمان اولین رمان از مجموعه چهار رمان است: "راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب" (۲۰۱۹)؛ "دخترِ خوب، خونِ بد" (۲۰۲۰)؛ "به‌خوبیِ مرده" (۲۰۲۱)؛ و "شادی را بکش" (۲۰۲۲). به‌جز "دخترِ خوب، خونِ بد"، همه کتاب‌ها توسط هارپرکالینز منتشر شده‌اند. "دخترِ خوب، خونِ بد" توسط انتشارات دلاکورت منتشر شد. این رمان، طرح داستان تحقیقی را دنبال می‌کند که توسط پیپا «پیپ» فیتز آمبی، دوستدار جنایت واقعی ۱۷
توسط پیپا «پیپ» فیتز آمبی، دوستدار جنایت واقعی ۱۷ ساله، دانش‌آموز دبیرستانی در شهر خیالی لیتل کیلتون، باکینگهامشر (یا فیرویو، کانکتیکات در نسخه آمریکا) انجام شده است. پیپ طرحی را برای بررسی یک پرونده قتل-خودکشی پنج ساله شامل قتل دانش‌آموز محبوب آندریا «اندی» بل و خودکشی عامل او سالیل «سال» سینگ در پوشش یک پروژه مدرسه طراحی می‌کند. هدف او تبرئه کردن سال است، که او متقاعد شده که به‌دروغ متهم به قتل اندی بل شده و عامل واقعی را که پیپ معتقد است هنوز آزاد است، کشف کند.
پردیس سینمایی پرده طلایی یک پردیس سینمایی در شهر تهران، ایران است. این پردیس که در شهرک ولیعصر واقع شده در فروردین ۱۴۰۲ تأسیس شده و دارای ۹ سالن نمایش است.
هالی جکسون (انگلیسی: Holly Jackson؛ متولد ۱۹۹۲) نویسندۀ بریتانیایی رمان‌های نوجوانان است. او بیشتر به‌خاطر سری "راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب" شناخته می‌شود.
درخت چوپان گونه‌ای از درختان تیرهٔ کبریان و در خطر انقراض واقع در آفریقای جنوبی است. نام علمی این درخت منتسب به لویی آگوستن گیوم بوسک، دانشمند فرانسوی عصر انقلاب فرانسه است. به‌طور سنتی، مهاجران هلندی و بوئرها از ریشه‌های این درخت برای تهیه نوعی قهوه استفاده می‌کردند. درخت چوپان، درختی همیشه‌سبز و بومی آفریقا (بخش جنوبی) و مناطق گرمسیری است، که اغلب در مناطق کم‌ارتفاع، گرم، خشک و محدوده‌های آب لب‌شور قابل مشاهده است. در برخی مواقع در زمین‌های حاوی کلسیم کربنات یا زمین‌های سنگلاخ نیز مشاهده شده‌است. این درخت
یا زمین‌های سنگلاخ نیز مشاهده شده‌است. این درخت در زمره درختان بوته‌زاری بیابان کالاهاری و زمین‌های پست (کم ارتفاع) است،که یکی از مهم‌ترین گیاهان برای تأمین علوفه جانوران مختلف برای سرشاخه‌خواری نیز می‌باشد. درخت چوپان تا ارتفاع می‌تواند رشد کند اما معمولاً بسیار کوچکتر است. تاج این درخت عامل تغذیه مهمی برای چرا و گیاه‌خواری شاخ‌درازان است. برگ‌های این درخت باریک و تا حدودی سفت هستند، که گل‌های زرد مایل به سبز نیز در میان آنها خودنمایی می‌کند. میوه‌ها روی یک ساقهٔ دراز قرار گرفته‌اند که حدود قطر دارد و
یک ساقهٔ دراز قرار گرفته‌اند که حدود قطر دارد و دارای پوستی شکننده و ترد با گوشتی سفید رنگ است. برخی نمونه‌هایی از این درخت که در بخش مرکزی کالاهاری یافت شدند. دارای ریشه‌هایی به عمق بودند که همین موضوع، این درخت را تبدیل به درختانی با عمیق‌ترین ریشه‌های شناخته‌شده تا به امروز نمود.
نامبر وانز که در سطح بین‌المللی باعنوان بهترین (انگلیسی: Number Ones released internationally as The Best) دومین آلبوم برتر از جنت جکسون خوانندۀ آمریکایی است که در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ توسط اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز و آنیورسال میوزیک اینترپریز منتشر شد. این آلبوم دو-دیسکی از ۳۳ تک‌آهنگ شماره یک او در نمودارهای موسیقی مختلف در سراسر جهان تشکیل شده است.
&lt;templatestyles src="Hlist/styles.css" /&gt; آزمایش انتخاب تاخیردار پاک‌کن کوانتومی برای اولین بار توسط یون هو کیم، آر. یو، اس پی کولیک، وای اچ شی و مارلان او. اسکالی در اوایل سال ۱۹۹۸ انجام شد که اجرایی از آزمایش پاک کن کوانتومی است با توجه به مفاهیم در نظر گرفته شده در آزمایش انتخاب تأخیری انجام شده توسط جان آرچیبالد ویلر بود. این آزمایش برای بررسی پیامدهای عجیب آزمایش دو شکاف در مکانیک کوانتومی و همچنین پیامدهای درهم تنیدگی کوانتومی طراحی شد. آزمایش انتخاب تاخیردار پاک‌کن کوانتومی یک پارادوکس را بررسی
تاخیردار پاک‌کن کوانتومی یک پارادوکس را بررسی می‌کند. اگر یک فوتون خود را به گونه ای نشان دهد که گویی از یک مسیر واحد به آشکارساز آمده است، پس «عقل سلیم» (که ویلر و دیگران آن را به چالش می‌کشند) می‌گوید که باید به عنوان یک "ذره" وارد دستگاه دو شکاف شده باشد. اگر یک فوتون خود را به گونه ای نشان دهد که گویی از دو مسیر غیرقابل تشخیص آمده است، پس باید به صورت "موج" وارد دستگاه دو شکاف شده باشد. بر این اساس، اگر دستگاه آزمایشی در حالی که فوتون در میانه راه است تغییر یابد، فوتون ممکن است مجبور باشد «تعهد» قبلی
تغییر یابد، فوتون ممکن است مجبور باشد «تعهد» قبلی خود را در مورد موج یا ذره بودن تجدید نظر کند. ویلر خاطرنشان کرد که وقتی این فرضیات در مورد دستگاهی با ابعاد بین ستاره‌ای اعمال می‌شود، تصمیمی که در آخرین لحظه روی زمین در مورد نحوه رصد یک فوتون گرفته می‌شود، می‌تواند وضعیتی را که میلیون‌ها یا حتی میلیاردها سال قبل ایجاد شده را تغییر دهد. در حالی که آزمایش‌های انتخاب تأخیری توانایی ظاهری انجام اندازه‌گیری بر روی فوتون‌های زمان حال را برای تغییر وقایع رخ داده در گذشته تأیید کرده‌اند، چنین امری نیاز به یک
در گذشته تأیید کرده‌اند، چنین امری نیاز به یک دیدگاه غیر استاندارد از مکانیک کوانتومی دارد. اگر یک فوتون در میانه راه به‌عنوان «برهم‌نهی حالات» تعبیر شود، یعنی اگر باشد که قابلیت تجلی به‌عنوان یک ذره یا موج را دارد، اما در طول زمان حرکتش هیچ‌کدام از این‌ها نیست، آنگاه پارادوکس زمانی در کار نیست. برهم نهی حالت‌ها تفسیر استاندارد مکانیک کوانتومی است و آزمایش‌های اخیر آن را تأیید کرده است. معرفی. در آزمایش ساده دو شکاف، یک پرتو نور (معمولاً از لیزر) به‌طور عمودی به سمت صفحه‌ای هدایت می‌شود که با دو روزنه شکاف
به سمت صفحه‌ای هدایت می‌شود که با دو روزنه شکاف موازی سوراخ شده است. اگر یک صفحه تشخیص (هر چیزی از قبیل یک ورق کاغذ سفید یا یک CCD) در طرف دیگر دیواره دو شکاف قرار داده شود (به فاصله‌ای که نور از هر دو شکاف همپوشانی داشته باشد)، الگویی از حاشیه‌های روشن و تیره مشاهده می‌شود؛ الگویی که به آن "الگوی تداخلی" می‌گویند. دیگر چیزها در مقیاس اتمی مانند الکترون‌ها وقتی به سمت شکاف دوگانه شلیک می‌شوند، رفتار مشابهی از خود نشان می‌دهند. با کاهش روشنایی منبع به اندازه کافی، ذرات جداگانه‌ای که الگوی تداخل را تشکیل
کافی، ذرات جداگانه‌ای که الگوی تداخل را تشکیل می‌دهند قابل تشخیص خواهند شد. ظهور یک الگوی تداخلی نشان می‌دهد که هر ذره که از شکاف‌ها عبور می‌کند با خودش تداخل پیدا می‌کند و بنابراین به نوعی ذرات به‌طور همزمان از هر دو شکاف عبور می‌کنند. این روالی است که با تجربه روزمره ما از اشیاء مجزا در تضاد است. یک آزمایش فکری معروف، که نقش حیاتی در تاریخ مکانیک کوانتومی ایفا کرد (برای مثال، به بحث در مورد نسخه انیشتین از این آزمایش مراجعه کنید)، نشان داد که اگر آشکارسازهای ذرات در شکاف‌ها قرار گیرند، که نشان می‌دهد که
ذرات در شکاف‌ها قرار گیرند، که نشان می‌دهد که یک فوتون از طریق کدام شکاف وارد شده، الگوی تداخلی ناپدید می‌شود. این آزمایش "کدام طرفه،" اصل مکملیت را نشان می‌دهد که فوتون‌ها می‌توانند به‌عنوان ذره یا بعنوان موج رفتار کنند، اما نمی‌توان همزمان آن‌ها را هم ذره و هم موج مشاهده کرد. با این حال، تحقق فنی امکان‌پذیر این آزمایش تا دهه ۱۹۷۰ پیشنهاد نشده بود. بنابراین اطلاعات کدام مسیر و قابلیت رویت الگوهای تداخلی کمیت‌های مکمل هستند، به این معنی که یا اطلاعات مربوط به مسیر فوتون را می‌توان مشاهده کرد، یا الگوهای
به مسیر فوتون را می‌توان مشاهده کرد، یا الگوهای تداخلی را، اما هر دو را نمی‌توان به‌طور همزمان مشاهده کرد. در آزمایش دو شکاف، خرد متعارف می‌گوید که مشاهده مسیر ذرات طوری آنها را مختل می‌کند که الگوی تداخلی را در نتیجه اصل عدم قطعیت هایزنبرگ از بین می‌برد. با این حال، در سال ۱۹۸۲، اسکالی و درول خلأئی در این تفسیر پیدا کردند. آنها یک «پاک‌کن کوانتومی» پیشنهاد کردند که اطلاعات «کدام مسیر» را بدون پراکنده کردن ذرات به دست آورد، اما در عوض فاکتورهای فاز کنترل نشده به وجود می‌آید (با تبدیل پارامتری خود به خود به
به وجود می‌آید (با تبدیل پارامتری خود به خود به پایین یا SPDC). به جای تلاش برای "مشاهده" اینکه کدام فوتون وارد کدام شکاف می‌شود (در نتیجه فوتون‌ها را بهم می‌زند)، پیشنهاد کردند آنها را با اطلاعاتی «علامت گذاری» کنند که در اصل حداقل اجازه می‌دهد فوتون‌ها پس از عبور از شکاف‌ها متمایز شوند. تا مبادا این شبهه پیش آید که الگوی تداخل به این دلیل ناپدید می‌شود که وقتی فوتون‌ها چنین علامت‌گذاری شده‌اند، فاز قابل اندازه‌گیری نیست. با این حال، در صورتی که اطلاعات مسیر پس از عبور فوتون‌های علامت‌گذاری‌شده از
مسیر پس از عبور فوتون‌های علامت‌گذاری‌شده از شکاف‌های دوتایی دستکاری شود تا علامت‌های کدام مسیر را مبهم کند، فاز قابل اندازه‌گیری است. و الگوی تداخل زمانی که مطابق مقادیر فاز استخراج می‌شود دوباره ظاهر می‌شود. از سال ۱۹۸۲، آزمایش‌های متعدد اعتبار «پاک کن» کوانتومی را نشان داده‌اند. یک آزمایش ساده پاک‌کن کوانتومی. یک نسخه ساده از پاک‌کن کوانتومی را می‌توان به صورت زیر توصیف کرد: به جای تقسیم یک فوتون یا موج احتمال آن بین دو شکاف، فوتون در معرض یک تقسیم‌کننده پرتو قرار می‌گیرد. اگر تصورمان این باشد که جریان
پرتو قرار می‌گیرد. اگر تصورمان این باشد که جریان فوتون‌ها به‌طور تصادفی توسط چنین تقسیم‌کننده پرتویی به این دو راه هدایت می‌شوند، آنگاه امکان برهمکنش وجود ندارد و به نظر می‌رسد که هیچ فوتونی نمی‌تواند با دیگری یا با خودش تداخل داشته باشد. با این حال، اگر سرعت تولید فوتون به گونه‌ای کاهش یابد که در هر لحظه فقط یک فوتون وارد دستگاه شود، درک فوتون در حال حرکت در یک مسیر غیرممکن می‌شود، زیرا زمانی که خروجی‌های مسیر به گونه‌ای هدایت شوند که بر روی یک آشکارساز مشترک ظاهر شوند، پدیده تداخل ظاهر می‌شود. این شبیه
ظاهر شوند، پدیده تداخل ظاهر می‌شود. این شبیه به تصوری است که از یک فوتون در یک دستگاه دو شکاف داریم: با وجود اینکه یک فوتون است، هنوز به نحوی با دو شکاف تعامل دارد. در دو نمودار در شکل ۱ فوتون‌ها یکی یکی از لیزری که نماد آن ستاره زرد است، ساطع می‌شوند. آنها از یک تقسیم‌کننده پرتو پنجاه درصدی (بلوک سبز) عبور می‌کنند که ۱/۲ از فوتون‌ها را منعکس می‌کند یا عبور می‌دهد. فوتون‌های منعکس شده یا عبور داده شده در امتداد دو مسیر ممکن که توسط خطوط قرمز یا آبی به تصویر کشیده شده است حرکت می‌کنند. در نمودار بالایی، به
کشیده شده است حرکت می‌کنند. در نمودار بالایی، به نظر می‌رسد که مسیر حرکت فوتون‌ها مشخص است: اگر یک فوتون از بالای دستگاه خارج شود، باید از طریق مسیر آبی آمده باشد، و اگر فوتون از کنار دستگاه خارج شود باید از مسیر قرمز آمده باشد. با این حال، مهم است که در نظر داشته باشید که فوتون تا زمانی که تشخیص داده شود، در برهم نهی مسیرها قرار دارد. فرض بالا - که «باید از طریق» یکی از مسیرها آمده باشد - نوعی «مغالطه جدایی» است. در نمودار پایین، تقسیم‌کننده پرتو دوم در بالا سمت راست قرار داده شده است. این قطعه پرتوهای
بالا سمت راست قرار داده شده است. این قطعه پرتوهای مربوط به مسیرهای قرمز و آبی را دوباره مخلوط می‌کند. با استقرار دومین تقسیم‌کننده پرتو، به نظر می‌رسد که اطلاعات مسیر «پاک شده» است؛ با این حال باید حواس‌مان جمع باشد، زیرا نمی‌توان فرض را بر این گذاشت که فوتون «واقعاً» در امتداد یکی از مسیرها رفته است. ترکیب مجدد پرتوها منجر به ایجاد پدیده تداخل در صفحه‌های تشخیصی می‌شود که درست بعد از هر خروجی قرار دارند. آنچه از سمت راست خارج می‌شود هم افزایی و آنچه از بالا خارج می‌شود لغو و ختثی کردن را نشان می‌دهد. مهم
خارج می‌شود لغو و ختثی کردن را نشان می‌دهد. مهم است که به یاد داشته باشید که اثرات تداخل سنجی نشان داده شده در حالت خالص و تنها برای یک تک فوتون است. هنگامی که با یک جفت فوتون درهم تنیده سروکار داریم، فوتونی که با تداخل سنج مواجه می‌شود در حالت مخلوط خواهد بود و هیچ الگوی تداخلی قابل مشاهده‌ای بدون شمارش تصادفی برای انتخاب زیرمجموعه‌های مناسب از داده‌ها وجود نخواهد داشت. انتخاب تاخیردار. نمونه‌های اولیه آزمایش‌های فعلی پاک کن کوانتومی مانند «پاک کن کوانتومی ساده» که در بالا توضیح داده شد، بصورت موج کلاسیک
ساده» که در بالا توضیح داده شد، بصورت موج کلاسیک توضیحات ساده‌ای دارند. در واقع، می‌توان بحث کرد که هیچ چیز کوانتومی خاصی در مورد این آزمایش وجود ندارد. با این وجود، جردن بر اساس اصل هم‌خوانی استدلال کرده است که علیرغم وجود توضیحات کلاسیک، آزمایش‌های تداخل مرتبه اول مانند مورد فوق را می‌توان به عنوان پاک کن‌های کوانتومی واقعی تفسیر کرد. این نمونه‌ها از تداخل تک فوتونی استفاده می‌کنند. نسخه‌های پاک‌کن کوانتومی که از فوتون‌های درهم تنیده استفاده می‌کنند، ذاتاً غیر کلاسیک هستند. به همین دلیل، برای جلوگیری از
غیر کلاسیک هستند. به همین دلیل، برای جلوگیری از هرگونه ابهام میان تفسیر کوانتومی و مقابل تفسیر کلاسیک، اکثر آزمایش‌کنندگان ترجیح داده‌اند از منابع نوری غیرکلاسیک فوتون درهم‌تنیده برای ساخت پاک‌کن‌های کوانتومی بدون کلاسیک آنالوگ استفاده کنند. علاوه بر این، استفاده از فوتون‌های درهم‌تنیده، طراحی و اجرای نسخه‌هایی از پاک‌کن کوانتومی را امکان‌پذیر می‌سازد که دستیابی به آنها با تداخل تک فوتون غیرممکن است، مانند انتخاب تاخیردار پاک‌کن کوانتومی که موضوع این مقاله است. آزمایش کیم و همکاران (۱۹۹۹). سازوکار آزمایش،
است. آزمایش کیم و همکاران (۱۹۹۹). سازوکار آزمایش، که در مقاله کیم "و همکاران به تفصیل شرح داده شده"، در شکل ۲ نشان داده شده است. لیزر آرگون فوتون‌های تکی ۳۵۱٫۱ نانومتری را تولید می‌کند که از یک دستگاه دو شکاف عبور می‌کنند (خط مشکی عمودی در گوشه سمت چپ بالای شکل). یک فوتون تکی از یکی (یا هر دو) دو شکاف عبور می‌کند. در تصویر، مسیرهای فوتون به صورت خطوط قرمز یا آبی روشن کدگذاری شده‌اند تا نشان دهند که فوتون از کدام شکاف عبور کرده است (قرمز نشان دهنده شکاف A، آبی روشن نشان دهنده شکاف B است). تا اینجا آزمایش
آبی روشن نشان دهنده شکاف B است). تا اینجا آزمایش مانند یک آزمایش دو شکاف معمولی است. با این حال، پس از شکاف‌ها، تبدیل پارامتری خودجوش به پایین (SPDC) برای تهیه یک حالت دو فوتونی درهم‌تنیده استفاده می‌شود. این کار توسط یک کریستال نوری غیرخطی BBO (بتا باریم بورات) انجام می‌شود که فوتون را (از هر شکاف) به دو فوتون درهم تنیده قطبی متعامد با نصف فرکانس فوتون اصلی تبدیل می‌کند. مسیرهای این فوتون‌های قطبی متعامد توسط منشور گلن تامپسون واگرا می‌شوند. یکی از این ۷۰۲٫۲ فوتون‌های نانومتری که فوتون علامت نامیده
۷۰۲٫۲ فوتون‌های نانومتری که فوتون علامت نامیده می‌شوند (به خطوط قرمز و آبی روشن که از منشور گلن تامپسون "به سمت بالا" می‌روند) به آشکارساز هدف به نام "D"0 می‌رسند. در طول یک آزمایش، آشکارساز "D"0 در امتداد محور "x" خود حرکت می‌کند؛ حرکات آن توسط یک موتور پله‌ای کنترل می‌شود. نمودار شمارش فوتون‌های «علامت» شناسایی شده توسط "D"‌0 در مقابل "x" را می‌توان برای کشف اینکه آیا سیگنال تجمعی یک الگوی تداخلی را تشکیل می‌دهند، مورد بررسی قرار داد. فوتون درهم تنیده دیگر که به آن فوتون «بیکار» می‌گویند (خطوط قرمز و آبی
که به آن فوتون «بیکار» می‌گویند (خطوط قرمز و آبی روشن که از منشور گلان تامپسون "به سمت پایین" می‌روند) توسط "منشور" PS منحرف می‌شود و آن را در مسیرهای واگرا می‌فرستد. بسته به اینکه از شکاف "A" آمده باشد یا شکاف "B". با توجه به مسیر، فوتون‌های بیکار با تقسیم‌کننده‌های پرتو "BS"b، "BS"a و "BS"c مواجه می‌شوند که هر کدام ۵۰ درصد شانس عبور فوتون و ۵۰ درصد احتمال انعکاس آن را دارند. "M"a و "M"b هم آینه هستند. تقسیم‌کننده‌های پرتو و آینه‌ها ، فوتون‌های بی‌کار را به سمت آشکارسازهای "D1"، "D2"، "D3" و "D4" هدایت
به سمت آشکارسازهای "D1"، "D2"، "D3" و "D4" هدایت می‌کنند. توجه داشته باشید که: تشخیص فوتون بیکار توسط "D"3 یا "D"4 «اطلاعات مربوط به کدام مسیر» را با تأخیر فراهم می‌سازد که نشان می‌دهد فوتون علامت همراه با آن در هم تنیده آن، از شکاف A عبور کرده است یا B. از سوی دیگر، تشخیص فوتون بیکار توسط "D1" یا "D"2 با تأخیر به ما می‌گوید که چنین اطلاعاتی برای فوتون علامت (درهم تنیده فوتون بیکار) در دسترس نیست. از آنجا که اطلاعات مربوط به کدام مسیر قبلاً به‌طور بالقوه از فوتون بیکار در دسترس بوده است، می‌توان گفت که
از فوتون بیکار در دسترس بوده است، می‌توان گفت که اطلاعات در معرض «پاک‌کردن با تأخیر» قرار گرفته است. با استفاده از شمارشگر هم‌فرود، آزمایش‌کنندگان توانستند سیگنال درهم‌تنیده را از نویز تصویر جدا کنند و تنها آنهایی را ثبت کنند که برای آن هم فوتون علامت و هم فوتون بیکار شناسایی شده است (پس از جبران ۸ نانو ثانیه تأخیر). به شکل‌های شود ۳ و ۴ رجوع شود. اهمیت. نتیجه مشابه آزمایش دو شکاف است، چون زمانی که مقدار فاز استخراج شود (R01 یا R02)، الگوی تداخلی مشاهده می‌شود. توجه داشته باشید که اگر اینکه فوتون از کدام
توجه داشته باشید که اگر اینکه فوتون از کدام شکاف آمده معلوم باشد، فاز نمی‌تواند اندازه‌گیری شود. با این حال، چیزی که این آزمایش را احتمالاً شگفت‌انگیز می‌کند این است که برخلاف آزمایش کلاسیک دو شکاف، انتخاب حفظ کردن یا پاک کردن اطلاعات کدام مسیر فوتون بیکار، ۸ نانوثانیه "بعد از اندازه‌گیری" موقعیت فوتون علامت "D"0 انجام شده است. تشخیص فوتون‌های علامت در "D"0 مستقیماً اطلاعات مربوط به کدام مسیر را نمی‌دهد. تشخیص فوتون‌های بیکار در "D3" یا "D4"، که اطلاعات مسیر را ارائه می‌دهند، به این معنی است که هیچ الگوی
را ارائه می‌دهند، به این معنی است که هیچ الگوی تداخلی در زیر مجموعه فوتون‌های علامت مربوطه در "D0" مشاهده نمی‌شود. به همین ترتیب، تشخیص فوتون‌های بیکار در "D"1 یا "D"2، که اطلاعات کدام مسیر را ارائه نمی‌دهند، به این معنی است که الگوهای تداخلی را "می‌توان" در زیرمجموعه فوتون‌های علامت مربوطه در "D0" مشاهده کرد. به عبارت دیگر، با اینکه فوتون بیکار تا مدتها پس از رسیدن فوتون علامت درهم تنیده‌اش به "D"0 مشاهده نمی‌شود، به دلیل مسیر نوری کوتاهتر فوتون علامت، تداخل در "D"0 تعیین می‌شود با توجه به اینکه فوتون
تداخل در "D"0 تعیین می‌شود با توجه به اینکه فوتون بیکار درهم تنیده با فوتون علامت، در آشکارسازی که اطلاعات مسیر خود حفظ می‌کند ("D"3 یا "D"4) شناسایی شود یا در یک آشکارسازی که اطلاعات مسیر را پاک می‌کند ("D"1 یا "D"2). برخی این نتیجه را به این معنا تفسیر کرده‌اند که انتخاب تأخیری برای مشاهده یا عدم مشاهده مسیر فوتون بیکار، نتیجه یک رویداد در گذشته را تغییر می‌دهد. توجه خاص داشته باشید که الگوی تداخلی فقط بعد از وقتی شکل می‌گیرد که فوتون بیکار به آشکارساز رسیده باشد، یعنی اگر فوتون بیکار قبل از رسیدن فوتون
باشد، یعنی اگر فوتون بیکار قبل از رسیدن فوتون علامت به صفحه، به آشکارساز (مثلا "D"1 یا "D"2) برسد، الگو شکل نخواهد گرفت. الگوی کلی همه فوتون‌های علامت در "D"0، که بیکارهای درهم‌تنیده آنها به آشکارسازهای مختلف رفته‌اند، بدون توجه به آنچه برای فوتون‌های بیکار اتفاق می‌افتد، هرگز تداخل را نشان نمی‌دهند. می‌توان با نگاه کردن به نمودارهای "R"01، "R"02، "R"03 و "R"04، و مشاهده این که قله‌های "R"01 با فرورفتگی‌های "R"02 هم راستا می‌شوند، ایده‌ای از نحوه کارکرد این کار دریافت کرد (یعنی تغییر فاز π بین دو حاشیه
این کار دریافت کرد (یعنی تغییر فاز π بین دو حاشیه تداخل وجود دارد). "R"03 یک اوج تکی را نشان می‌دهد و "R"04 که از نظر تجربی با "R"03 یکسان است، نتایج معادل را نشان می‌دهد. فوتون‌های درهم تنیده، که با کمک شمارشگر هم‌فرود فیلتر شده‌اند، در شکل ۵ شبیه‌سازی شده‌اند تا یک تصور بصری از شواهد موجود در آزمایش، فراهم کنند. در D0، مجموع تمام شمارش شده‌های هم‌فرود، تداخلی را نشان نمی‌دهد. اگر تمام فوتون‌هایی که به "D"0 می‌رسند بر روی یک نمودار رسم شوند، تنها یک نوار مرکزی روشن می‌بینیم. مفاهیم. علّیت معکوس.
یک نوار مرکزی روشن می‌بینیم. مفاهیم. علّیت معکوس. آزمایش‌های با انتخاب تأخیر سؤالاتی را دربارهٔ زمان و توالی‌های زمانی مطرح می‌کنند و در نتیجه ایده‌های معمول در مورد زمان و توالی را زیر سؤال می‌برند. اگر رویدادهای، واقع شده در "D"1, "D"2, "D"3, "D"4 اتفاقات در "D"0 را تعیین کنند، به نظر می‌رسد اثر مقدم بر علت باشد. اگر مسیرهای نور بیکار بسیار گسترش می‌یافتند به طوری که یک سال بگذرد تا یک فوتون در "D"1، "D"2، "D"3 یا "D"4 ظاهر شود، آنگاه وقتی یک فوتون در یکی از این آشکارسازها ظاهر می‌شود، باعث می‌شود فوتون
از این آشکارسازها ظاهر می‌شود، باعث می‌شود فوتون علامت یک سال قبل در حالت خاصی ظاهر شده باشد. یا اینکه، آگاهی از سرنوشت آینده فوتون بیکار، فعالیت فوتون علامت در زمان حال خود را تعیین کرده است. هیچ‌یک از این ایده‌ها، انتظارات معمول انسان از علیت را تأیید نمی‌کند. با این وجود دانش از آینده، که یک متغیر پنهان خواهد بود، در آزمایش‌ها رد شد. آزمایش‌هایی که شامل درهم تنیدگی هستند، پدیده‌هایی را نشان می‌دهند که ممکن است موجب شود برخی در مورد عقاید معمولی خود در مورد توالی علیت شک کنند. در انتخاب تاخیردار پاک‌کن
توالی علیت شک کنند. در انتخاب تاخیردار پاک‌کن کوانتومی، یک الگوی تداخلی روی "D"‌0 تشکیل می‌شود، حتی اگر داده‌های مربوط به مسیر فوتون‌هایی که آن را تشکیل می‌دهند، دیرتر از فوتون‌های علامت که به آشکارساز اولیه برخورد می‌کنند، پاک شوند. تنها این ویژگی آزمایش نیست که گیج کننده است؛ "D"0، در اصل حداقل، می‌تواند در یک طرف جهان باشد، و چهار آشکارساز دیگر در آن سوی جهان. اجماع: عدم علیت معکوس. با این همه، الگوی تداخلی را تنها زمانی می‌توان به صورت عطف به ماسبق مشاهده کرد که فوتون‌های بیکار شناسایی شده باشند و
مشاهده کرد که فوتون‌های بیکار شناسایی شده باشند و آزمایشگر اطلاعاتی در مورد آنها در دسترس داشته باشد. الگوی تداخل زمانی که آزمایشگر به "زیرمجموعه" خاصی از فوتون‌های علامت که با فوتون‌های بیکار که به آشکارساز خاصی رفته باشد تطبیق داده شده باشند، مشاهده می‌شود. علاوه بر این، مشاهده می‌شود که اگر تأثیر مشاهدات بر وضعیت فوتون‌های درهم‌تنیده علامت و بیکار به ترتیب تاریخی آن‌ها انجام شود، کنش عطف ماسبق ظاهری ناپدید می‌شود. به‌طور خاص، در مواردی که تشخیص/پاک کردن اطلاعات کدام مسیر "قبل از" آشکارسازی در "D"0 اتفاق
کدام مسیر "قبل از" آشکارسازی در "D"0 اتفاق بیافتد، توضیح ساده استاندارد می‌گوید: «آشکارساز "Di" که در آن فوتون بیکار شناسایی می‌شود، توزیع احتمالی در "D"0 برای محل برخورد فوتون علامت را تعیین می‌کند». به همین صورت، در موردی که آشکارسازی "D"0 "قبل از" تشخیص فوتون بیکار باشد، شرح زیر به همان اندازه دقیق است: «موقعیت فوتون علامت شناسایی شده در "D"0، احتمال برخورد فوتون بیکار به یکی از آشکارسازهای "D"1 ،"D"2 ،"D"3 یا "D"4را تعیین می‌کند.» این دو توضیح فقط روش‌های معادلی برای فرمول‌بندی همبستگی‌های مشاهده‌پذیر