payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شیدا خلیق (زادهٔ ۵ خرداد ۱۳۷۲) بازیگر ایرانی است. او بازیگری را به‌طور حرفه‌ای در سال ۱۳۸۸ با فیلم "یه حبه قند" آغاز کرد. زندگی شخصی. شیدا خلیق در ۵ خرداد ۱۳۷۲ در تهران به دنیا آمد. او دختر بازیگر ناهید مسلمی است و از ۶ سالگی با مادرش روی صحنه تئاتر بود و گاهی نقش‌هایی را در خانه با یکدیگر تمرین می‌کردند. خلیق در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ تصویری از ازدواج خود با کیوان ساکت اف را منتشر کرد و با همدیگر در برنامه مافیا زودیاک حضور پیدا کردند.
دودمان وسکس که همچنین با نام سردیکی‌ها و ساکــسُن‌های باختری شناخته می‌شود، خانواده‌ای‌ست پایه‌‌گذاری‌شده از سوی سردیک وسکس که از سال‌های نخست سدهٔ ششم بر وسکس در جنوب انگلستان فرمانروایی می‌کرد. این دودمان پس از پادشاهی اکبرت در سال ۸۰۲ بر جنوب انگلستان چیره شد. آلفرد کبیر در سا‌ل‌های پایانی سدهٔ نهم انگلستان را از چیرگی وایکینگ‌ها رهانید و نوهٔ او اتلستن در سال ۹۲۷ نخستین پادشاه انگلستان شد. فرمانروایی ناگوار اتلرد بدسگال با شکست از دانمارک در سال ۱۰۱۴ به پایان رسید. اتلرد و پسرش ادموند دوم در سال ۱۰۱۶
پایان رسید. اتلرد و پسرش ادموند دوم در سال ۱۰۱۶ تلاش کردند در برابر وایکینگ‌ها ایستادگی کنند، ولی پس از مرگ آنها، کانوت بزرگ دانمارکی و پسرانش تا سال ۱۰۴۲ فرمانروایی کردند. سپس خاندان وسکس برای دورهٔ کوتاهی در زمان ادوارد خستو پسر اتلرد بدسگال دوباره تخت را به دست آورد، ولی پس از «گشایش نورمن‌ها در سال ۱۰۶۶» آن را از دست داد.
کای گابریل فرانک ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یکی از چهره‌های برجستۀ طراحی فنلاندی و یکی از چهره‌های تأثیرگذار در طراحی و هنرهای کاربردی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰ میلادی بود. پدر و مادر فرانک، کورت فرانک و جنویو «ووی» آهرنبرگ بودند. او یک فنلاندی سوئدی-زبان بود و از سوی پدر آلمانی الاصل بود. فرانک، مدیر هنری شرکت آرابیا سرامیکز (اکنون بخشی از گروه ایتالا) و مدیر هنری و معلم در کالج هنرهای کاربردی – دانشگاه هنر و طراحی هلسینکی پیشین (دانشگاه آلتو فعلی) – از سال ۱۹۴۵ میلادی بود، اما طرح‌هایی را برای
– از سال ۱۹۴۵ میلادی بود، اما طرح‌هایی را برای شرکت‌های دیگر نیز ایجاد کرد. او در سال ۱۹۶۴ میلادی مدال شاهزاده یوجین را دریافت کرد. انجمن طراحی فنلاند سالانه جایزۀ طراحی کای فرانک را به طراح یا تیمی از طراحان که با روحیۀ مرحوم کای فرانک کار می‌کنند اعطاء می‌کند. برخی از دریافت‌کنندگان این جایزه عبارتند از: اویوا تویکا (۱۹۹۲ میلادی)، ایریه کوکاپورو (۱۹۹۵ میلادی)، هیکی اورولا (۱۹۹۸ میلادی)، ارو آرنیو (۲۰۰۸ میلادی)، سیمو هیکیلا (۲۰۱۱ میلادی) و هری کوسکینن (۲۰۱۴ میلادی). ضرابخانۀ فنلاند یک سکۀ کلکسیونی با
(۲۰۱۴ میلادی). ضرابخانۀ فنلاند یک سکۀ کلکسیونی با مضمون «کای فرانک و هنر صنعتی» در ژانویه ۲۰۱۱ میلادی منتشر کرد. این سکه به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد وی است. او در گورستان هیتانیمی در هلسینکی به خاک سپرده شده‌ است.
آرتمیس ۵ پنجمین مأموریت برنامه‌ریزی شده و دومین فرود خدمه برنامه فضایی آرتمیس ناسا است. این مأموریت چهار فضانورد را با یک موشک سیستم پرتاب فضایی و یک اوریون به قطب جنوب ماه خواهد فرستاد. علاوه بر این، آرتمیس ۵ همچنین دو عنصر جدید را به ایستگاه فضایی دروازه ماه تحویل خواهد داد. فضاپیما. سیستم پرتاب فضایی. سیستم پرتاب فضایی یک پرتابگر فوق سنگین است که برای پرتاب فضاپیمای اوریون از زمین به مدار فرا ماه استفاده می‌شود. اوریون. اوریون وسیله نقلیه حمل و نقل خدمه است که در تمام ماموریت‌های آرتمیس استفاده می‌شود.
است که در تمام ماموریت‌های آرتمیس استفاده می‌شود. خدمه را از زمین به مدار دروازه منتقل می‌کند و آنها را به زمین بازمی‌گرداند.
آرابیا یک شرکت سرامیک فنلاندی است که در سال ۱۸۷۳ میلادی توسط رورستراند تأسیس شد و در حال حاضر متعلق به فیسکارس است. آرابیا در زمینۀ تولید ظروف آشپزخانه و ظروف غذاخوری تخصص دارد. کارخانهٔ اصلی پورسلین آرابیا در توکولا (هلسینکی) قرار داشت. بعدها مدرسۀ هنرها، طراحی و معماری دانشگاه آلتو در آن مستقر گردید. اولا پروکوپه، استری تومولا و کای فرانک از مشهورترین هنرمندان و طراحان این شرکت بودند. در سال ۲۰۱۶ میلادی کارخانهٔ آرابیا در فنلاند تعطیل شد. همۀ محصولات آرابیا در حال حاضر در تایلند و رومانی ساخته می‌شوند.
دَفنی کورتنی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آفریقای جنوبی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پایان خوش"، "پدر و پسر" و "تختخواب و صبحانه" اشاره کرد.
او. بی. کلارنس (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تیری در تاریکی"، "هفت گناهکار"، "جمعه سیزدهم"، "نل گوئین"، "پدر و پسر"، "کاردینال"، "پیگمالیون"، "زندگی ربوده‌شده"، "مهمانسرای جامائیکا"، "سزار و کلئوپاترا"، "مدرسه اسرار"، "آرزوهای بزرگ" و "گاه‌شماری" اشاره کرد.
رندال فی (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "وجه نقد"، "پدر و پسر" و "با احتیاط جابه‌جا کنید" اشاره نمود.
محسن نذیری‌اصل (زاده ۲۰ مرداد ۱۳۴۰ تهران) دیپلمات ایرانی است که سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل متحد در وین و همچنین نماینده جمهوری اسلامی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده‌است‌. وی پیش‌تر سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو بود. او دارای دکترای حقوق بین‌الملل از دانشگاه شهید بهشتی تهران و کارشناسی ارشد دیپلماسی و سازمان‌های بین‌المللی از دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه است.
میز آرزوها، الاغ طلا و چماق در گونی یک داستان فولکلور است، که توسط برادران گریم در قصه‌های برادران گریم گردآوری شده‌است. در آرنه-تامپسون این داستان از نوع ۵۶۳ است و در فهرست میز، الاغ و چوب طبقه‌بندی شده‌است. داستان. یک خیاط سه پسر داشت که همگی از شیر بزشان سیر می‌شدند. به پسر بزرگتر این وظیفه داده شد که به حیوان اجازه دهد در بهترین مزارع چمن چرا کند. در پایان روز، پسر از بز پرسید که آیا به اندازه کافی غذا خورده‌است و حیوان این را تأیید کرد. اما وقتی به خانه برگشتند، بز برعکس این ادعا را داشت و باعث شد خیاط
برگشتند، بز برعکس این ادعا را داشت و باعث شد خیاط ناراحت شود و پسرش را از خانه بیرون کند. این الگو با دومین پسر بزرگ و کوچک‌تر نیز تکرار می‌شود، که بز نیز به دروغ به خاطر غذا ندادن به او سرزنش می‌شود و در نتیجه از خانه بیرون رانده می‌شود. تنها زمانی که پدر برای غذا دادن به بز بیرون می‌رود و متوجه می‌شود که این موجود هنوز ادعا می‌کند که به اندازه کافی غذا نخورده‌است، متوجه می‌شود که دربارهٔ پسرانش اشتباه قضاوت کرده‌است. تیغش را می‌گیرد، بز را برهنه می‌تراشد و با شلاق او را از خانه بیرون می‌کند. خیاط در
و با شلاق او را از خانه بیرون می‌کند. خیاط در آرزوی بازگشت پسرانش در خانه اش تنها مانده‌است. سپس داستان هر پسر را به صورت جداگانه دنبال می‌کند. اولی نزد یک مبل‌ساز رفت و این کار را آموخت. پس از خدمت استادش به نشانه قدردانی، میز جادویی به او داد. هر زمان که می‌گوید «میز، عرشه خودت کن»، میز خود را با بهترین غذا و شراب می‌سازد. پسر تصمیم می‌گیرد به خانه سفر کند و آنچه را که آموخته و به دست آورده به پدرش نشان دهد. در راه او از یک مسافرخانه محلی بازدید می‌کند، جایی که قدرت میز جادویی را به نمایش می‌گذارد. در
جایی که قدرت میز جادویی را به نمایش می‌گذارد. در شب، مسافر مسافرخانه میز را می‌دزدد و آن را به یک میز معمولی تغییر می‌دهد، بدون اینکه پسر متوجه شود. وقتی پسر به خانه می‌رسد و سعی می‌کند قدرت‌های میز را به پدرش نشان دهد هیچ اتفاقی نمی‌افتد، که یک بار دیگر پدرش را ناراحت می‌کند. پسر دوم برای یک آسیابان کار می‌کند. ارباب او یک الاغ جادویی به او می‌دهد که به دستور «بریکلبریت» قادر است از دهان و پشت خود طلا تولید کند. درست مانند پسر بزرگتر، پسر دوم تصمیم می‌گیرد به خانه سفر کند و اتفاقاً از همان مسافرخانه ای که
به خانه سفر کند و اتفاقاً از همان مسافرخانه ای که برادرش رفت بازدید می‌کند. او نیز قدرت الاغ را به صاحب مسافرخانه نشان می‌دهد که یک بار دیگر حیوان را در شب می‌دزدد و آن را با یک الاغ معمولی جایگزین می‌کند، بدون اینکه پسر از اتفاقی که افتاده آگاه باشد. وقتی پسر به خانه می‌رسد و سعی می‌کند به جای تکه‌های طلا روی پارچه، قدرت الاغ را نشان دهد، مثل یک الاغ معمولی مدفوع است که بار دیگر پدرش را ناراحت می‌کند. پسر سوم برای یک هیزم‌تراش کار می‌کند و به او یک نوک جادویی می‌دهنددر یک کیسه هر وقت کسی ظلم می‌کند، صاحب
می‌دهنددر یک کیسه هر وقت کسی ظلم می‌کند، صاحب کالسکه فقط باید بگوید: "نواز، از گونی بیرون!" و شیء شروع به کله زدن شخص خاطی می‌کند. فقط وقتی که صاحبش می‌گوید: "نوعی در گونی!" آیا آن چیز در کیف بازمی‌گردد؟ پسر نیز مانند برادرانش از همان مسافرخانه بازدید می‌کند، زیرا از نامه‌های آنها از آنچه اتفاق افتاده‌است مطلع شده‌است. به جای اینکه قدرت مالکیت خود را نشان دهد، عمداً در مورد آن مبهم می‌ماند و صاحب مسافرخانه را به اندازه کافی کنجکاو می‌کند تا شب بیرون برود و سعی کند آنچه را که در کیف است نگاه کند. پسر با
و سعی کند آنچه را که در کیف است نگاه کند. پسر با پیش‌بینی این موضوع، به چاقو دستور می‌دهد تا نگهبان مسافرخانه را بکوبد تا او همه چیزهایی را که دزدیده‌است برگرداند. وقتی پسر با میز و الاغ به خانه برمی گردد به پدرش می‌گوید که چه اتفاقی افتاده‌است و قدرت اشیا را نشان می‌دهد. داستان به عنوان یک پایان، به خواننده اطلاع می‌دهد که چه اتفاقی برای بز افتاده‌است. حیوان تراشیده شده رفت تا در سوراخ روباه پنهان شود. وقتی روباه به خانه برگشت از چشمان بز ترسیده بود. روباه از یک خرس کمک می‌خواهد، اما او نیز برای رفتن به
از یک خرس کمک می‌خواهد، اما او نیز برای رفتن به داخل می‌ترسد. در نهایت زنبوری را با خود می‌برند که بز را نیش می‌زند و باعث می‌شود حیوان از درد فرار کند. داستان‌گو به این نتیجه می‌رسد که هیچ‌کس نمی‌داند او اکنون کجاست.
جان باکلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد.
لووبتاکسولول () دارویی است که برای کاهش فشار در چشم در درمان بیماری‌هایی مانند گلوکوم استفاده می‌شود. این دارو به عنوان محلول چشمی ۰٫۲۵ یا ۰٫۵٪ از لووبتاکسولول هیدروکلراید با نام تجاری Betaxon به بازار عرضه می‌شود. لووبتاکسولول یک مهارکننده گیرنده بتا آدرنرژیک (بلاکر) است. کاربرد. این دارو برای کاهش فشار داخل چشم در بیماران مبتلا به گلوکوم با زاویه باز یا فشار خون بالا به کار می‌رود. مکانیسم اثر. لووبتاکسولول گیرنده بتا-۱-آدرنرژیک را مهار می‌کند. هنگامی که به صورت موضعی استفاده می‌شود، بسته به زمان روز و
به صورت موضعی استفاده می‌شود، بسته به زمان روز و فرد، فشار داخل چشم (IOP) را ۱۶-۲۳٪ کاهش می‌دهد. همچنین دارای اثرات محافظت کننده عصبی است. این دارو عوارض جانبی قلبی عروقی کمتری نسبت به سایر مسدود کننده‌های بتا دارد. موارد منع مصرف و عوارض جانبی. این دارو نباید توسط افرادی که برادی‌کاردی سینوسی، بلوک دهلیزی، شوک قلبی، یا نارسایی آشکار قلبی دارند استفاده شود. این دارو با برادی‌کاردی و فشار خون بالا مرتبط است. تاریخچه. این دارو در دهه ۱۹۸۰ ساخته شد و در سال ۲۰۰۰ مورد تایید FDA قرار گرفت.
اِم‌اِس آشیل لورو (MS "Achille Lauro)" یک کشتی تفریحی مستقر در ناپل ایتالیا بود. این کشتی که به‌عنوان، یک کشتی مسافربری ساخته شده بود، توسط اعضای جبههٔ آزادی‌بخش فلسطین در سال ۱۹۸۵ ربوده شد. این کشتی در دو حادثهٔ دیگر نیز دچار دو برخورد جدی شد (در سال ۱۹۵۳ با ام‌اس اورنج و در سال ۱۹۷۵ با کشتی باری "یوسف") و چهار آتش‌سوزی یا انفجار در داخل کشتی (در ۱۹۶۵، ۱۹۷۲، ۱۹۸۱ و ۱۹۹۴) رخ داد. در آخرین مورد، در سال ۱۹۹۴، این کشتی در اقیانوس هند در سواحل سومالی آتش گرفت و غرق شد. طراحی و ساخت. این کشتی پس از جنگ جهانی دوم
شد. طراحی و ساخت. این کشتی پس از جنگ جهانی دوم و در ژوئیهٔ ۱۹۴۶ با نام "ویلم رویس" در هلند به آب انداخته شد. این کشتی به نام نوهٔ بنیان‌گذار "روتردامشه لوید" که در طول جنگ به گروگان گرفته شد و به ضرب گلوله کشته شد، نام‌گذاری شد. "ویلم رویس" در اواخر سال ۱۹۴۷ تکمیل شد و "دارای" طول، عرض، و ارتفاع بود و وزن آن ۲۱۱۱۹ تن ناخالص ثبت شده بود. هشت موتور سولزر آن دو پروانه را به حرکت درمی‌آوردند و این کشتی می‌توانست ۹۰۰ مسافر را در خود جای دهد. "ویلم رویس" پیشگام قایق‌های نجات آلومینیومی آویخته در کناره‌های بدنه
قایق‌های نجات آلومینیومی آویخته در کناره‌های بدنه بود. اکنون همهٔ کشتی‌های کروز از این طرح پیروی می‌کنند و از پلاستیک تقویت‌شده با فایبرگلاس (FRP) برای بدنهٔ قایق‌های نجات استفاده می‌شود. پیشینهٔ خدمات. با عنوان ویلم رویس. در مسیر هند شرقی. "ویلم رویس"، نخستین سفر خود را در ۵ دسامبر ۱۹۴۷ آغاز کرد و به همراه رقیب و همکار اصلی خود، ام‌اس اورانج از خط هلند، به یک وسیلهٔ ثابت در مسیر هند شرقی هلند تبدیل شد. با این‌حال، زمانی که هند شرقی در سال ۱۹۴۹ از هلند استقلال یافت، تعداد مسافران کاهش یافت. برخورد با
استقلال یافت، تعداد مسافران کاهش یافت. برخورد با اورنج. در ۶ ژانویهٔ ۱۹۵۳، "ویلم رویس" در دریای سرخ با کشتی همتای خود، ام‌اس اورانج برخورد کرد. ام‌اس اورانج در جهت مخالف حرکت می‌کرد. در آن زمان مرسوم بود که کشتی‌های مسافربری با فاصله‌ای نزدیک از کنار هم عبور کرده تا مسافران خود را سرگرم کنند. در طول نزدیک شدن ناگهانی و سریع "اورانج" (که بعداً مورد انتقاد شدید قرار گرفت)، "ویلم رویس" یک چرخش غیرمنتظره به سمت چپ انجام داد که منجر به برخورد شد. اورانج به‌شدت آسیب دید و ویلم رویس آسیب کمتری دید و این رویداد،
آسیب دید و ویلم رویس آسیب کمتری دید و این رویداد، تلفات جانی نداشت. بعدتر مشخص شد که ارتباط نادرست در هر دو کشتی باعث این برخورد شده‌است. در پایان سال ۱۹۶۴، به‌دلیل کاهش شدید تعداد مسافران، "ویلم رویس" در روتردام مستقر شد و به فروش گذاشته شد. با عنوان آشیل لورو. این کشتی در سال ۱۹۶۵ به ام‌اس‌سی کروزس فروخته شد و به‌نام آشیل لورو، نام مالک این شرکت تغییر نام داد. آشیل لورو پس از یک انفجار در اوت ۱۹۶۵ به‌طور گسترده بازسازی و مدرن‌سازی شد و در سال ۱۹۶۶ با حمل مسافران به سیدنی استرالیا دوباره وارد خدمت شد. این
به سیدنی استرالیا دوباره وارد خدمت شد. این کشتی در تخلیهٔ خانواده‌های نظامیان انگلیسی که در ناآرامی‌های عدن گرفتار شده بودند، نقش داشت و یکی از آخرین ترانزیت‌های شمال را از طریق کانال سوئز پیش از بسته شدن آن در طول جنگ شش‌روزه انجام داد. "آشیل لورو" در اوایل سال ۱۹۷۲ به یک کشتی تفریحی تبدیل شد و در همان زمان، دچار یک آتش‌سوزی فاجعه‌بار شد. یک برخورد در سال ۱۹۷۵ با کشتی باری "یوسف" منجر به غرق شدن کشتی دوم شد و آتش‌سوزی دیگری در کشتی در سال ۱۹۸۱ آن را برای مدتی از خدمت خارج کرد. در پی ورشکستگی شرکت در سال
مدتی از خدمت خارج کرد. در پی ورشکستگی شرکت در سال ۱۹۸۲ آشیل لورو در تنریف مستقر شد و در ۱۹۸۵ شرکت چاندریس لاین آن را به خدمت گرفت. ربایش در سال ۱۹۸۵. در ۷ اکتبر ۱۹۸۵، چهار نفر از اعضای جبههٔ آزادی‌بخش فلسطین (PLF) کنترل این کشتی مسافربری را در نزدیکی مصر و در مسیر اسکندریه به سمت پورت سعید به‌دست گرفتند. آن‌ها با گروگان‌گیری مسافران و خدمهٔ کشتی، کشتی را به سمت طرطوس سوریه هدایت کردند و خواستار آزادی ۵۰ فلسطینی شدند که در زندان‌های اسرائیل بودند. ربایندگان پس از این‌که اجازهٔ لنگر انداختن در طرطوس را
پس از این‌که اجازهٔ لنگر انداختن در طرطوس را دریافت نکردند، «لئون کلینگ هافر» مسافر یهودی-آمریکایی معلول را کشتند و سپس جسد او را به دریا انداختند. سپس کشتی به سمت پورت سعید بازگشت و پس از دو روز مذاکره، ربایندگان موافقت کردند که در ازای رفتار ایمن، کشتی را ترک کنند و با یک هواپیمای تجاری مصری به سمت تونس پرواز کنند. آن هواپیما نیز توسط اف-۱۴ تامکت‌های نیروی دریایی ایالات متحده رهگیری و در سیسیل به زمین نشانده شد. در آن‌جا، نیروهای دلتای ایالات متحده تلاش ناموفقی برای بیرون کشیدن هواپیماربایان به منظور
ناموفقی برای بیرون کشیدن هواپیماربایان به منظور محاکمهٔ آن‌ها در ایالات متحده کردند که این موضوع منجر به آغاز بحران سیگونلا شد. این چهار تروریست در نهایت توسط دادگاه‌های ایتالیا به حبس محکوم شدند، در حالی‌که مغز متفکر عملیات که به‌طور فیزیکی در ربایش شرکت نکرده بود، به یوگسلاوی منتقل و متواری شد. سال‌های بعد، آتش‌سوزی و غرق شدن. آشیل لورو در سال ۱۹۸۹ توسط شرکت کشتیرانی مدیترانه تصاحب شد و به «استار لورو» تغییر نام پیدا کرد. این کشتی در عصر ۳۰ نوامبر ۱۹۹۴، هنگام "حرکت" به سمت آفریقای جنوبی در سواحل سومالی
هنگام "حرکت" به سمت آفریقای جنوبی در سواحل سومالی با ۹۷۹ مسافر و خدمه آتش گرفت. در آن هنگام، مقامات ایتالیایی گفتند که آتش‌سوزی ناشی از یک ته‌سیگار بوده، اما تجزیه و تحلیل‌های بعدی نشان می‌دهد که آتش در موتورخانه پس از انفجار یکی از میل‌لنگ‌ها شروع شده و آتش به‌دلیل عدم نظارت، از کنترل خارج شده‌است. در جریان تخلیه و انتقال به قایق‌های امداد، دو نفر کشته و هشت نفر مجروح شدند. "آشیل لورو" دو روز بعد در ۲ دسامبر ۱۹۹۴ غرق شد، و لاشهٔ آن مکان‌یابی نشد.
"آکاشا (")، پهنه ای وسیع است، اقیانوسی بی کرانه که عالم در آن بسانِ جزیره ای شناور است. هندوئیسم. آکاشا دارای سلسله مراتبی است که هر یک از مراتب آن، با یکی از سه حالت معرفت شناختی؛ بیداری، رؤیا و خواب عمیق و همچنین با یکی از تجلیات تریمورتی؛ برهما، ویشنو و شیوا مرتبط است. هر یک این تجلیات سه‌گانه به ترتیب، ایجاد، ابقاء و فنای جهان را برعهده دارند، و ارکان کلُّ شیء از آنها پر است. اوپانیشاد. آکاشا مظهر برهمن است و بر مبنای چاند اوپانیشاد همه موجودات از اثیر برمی‌خیزند و به اثیر بازمی‌گردند. جینیسم. آکاشا
برمی‌خیزند و به اثیر بازمی‌گردند. جینیسم. آکاشا (نقطه‌های بی شمار)، عنصر لطیفی است که در تمام جهان هستی، سریان می‌یابد و همه چیز را فرا می‌گیرد و خود عاری از صورت (amurti) است. بودیسم. فضا، مکان، اثیر، آسمان، مکان و سپهر نا محدود است. .
«امپراتریس مقدس روم» یا «امپراتریس امپراتوری مقدس روم» همسر یا بیوه امپراتور مقدس روم بود. شأن انتخابی امپراتور مقدس روم فقط به مردان محدود می‌شد، اما برخی از امپراتریس‌ها، مانند تئوفانو و ماریا ترزا حاکمان بالفعل امپراتوری بودند. امپراتریس‌های مقدس روم. قبل از ۹۲۴، عنوان امپراتور همیشه با پادشاهی آلمان مرتبط نبود. بلکه در ابتدا با دودمان کارولنژی مرتبط بود و سپس توسط چندین شخصیت دیگر در قرن ۹ و ۱۰ تسخیر شد؛ بنابراین همسران آنها امپراتریس بودند، اما نه لزوماً ملکه آلمان. امپراتریس‌های مقدس روم/ملکه‌های
ملکه آلمان. امپراتریس‌های مقدس روم/ملکه‌های آلمان. با ارتقای اتوی یکم در سال ۹۶۲ به عنوان امپراتوری، عنوان «شاه/امپراتور روم» به‌طور مسلم با پادشاهی آلمان مرتبط شد - اگرچه پادشاه آلمان ممکن است عنوان امپراتوری را نداشته باشد، اما در نهایت غیرممکن می‌شود تصور کنید که امپراتور مقدس روم، پادشاه آلمان نباشد (دیدگاهی که با برابری پادشاه رومن‌ها با "پادشاه آلمان" از قرن دوازدهم تقویت شده‌است). بنابراین، زنان زیر، همگی ملکه‌های آلمان و همچنین امپراتریس‌های روم بودند.
بن ایمس ویلیامز (؛ – ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "به خدا واگذارش کن"، "دختر شهر کوچک" و "پدر و پسر" اشاره نمود.
سیریل گاردنر (؛ – ) کارگردان فیلم، بازیگر، تدوین‌گر، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانواده سلطنتی برادوی"، "متجاوز" و "کسب‌وکار حسابی" اشاره نمود.
هال والترز (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کسب‌وکار حسابی"، "مردی که زیاد می‌دانست"، "خرابکاری"، "چهار پر"، "گرزه‌مار"، "بله، مادام" و "کرکس" اشاره کرد.
ارنست سفتون (؛ ۱۳ ژانویه ۱۸۸۳ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۴۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نشانه چهار"، "میلیون‌ها" و "کسب‌وکار حسابی" اشاره نمود.
"آناتا (")، نداشتن خود یا ناخودی، یکی از سه نشان هستی در آئین بودا است. بدون فهم آن شناخت واقعی یه آئین بودا ناممکن است. خود نداشتن. نداشتنِ خود، «نه-خود»، بی منی، نداشتن فردیت، بنا بر نظریهٔ anattā، نه در نمودهای روانی نه در نموهای جسمانی، و نه بیرون از آن‌ها، هیچ جا نمی‌توان چیزی یافت که در معنای نهائی بتوان آن دارندهٔ باشندهٔ واقعی خود، روان، یا هر جوهر جاوید دیگر دانست که به خود هستی داشته باشد. بودا. بودا را، (anatta-vadi) می‌خوانند، یعنی تعلیم دهندهٔ ناخودی. رنج در هستی‌شناسی بودا. بودا سراسر اجزای
ناخودی. رنج در هستی‌شناسی بودا. بودا سراسر اجزای هستی را دارای سه ویژگی می‌داند: آنیکه (بی‌ثباتی)، دوکه (رنج)، و آناتا (نه خود). این سه نشانهٔ هستی حاصل تأمل بودا بر جهان هستی و موجودات آن است. آناتمان. آناتا (anattā) به پالی یعنی غیر خود «یا عدم جوهر ثابت» معادل آن به سانسکریت «آناتمان» (anatman) یا عدم آتمان است.
۲۸۱ شهرداری در ایالت واشینگتن آمریکا وجود دارد. قانون ایالت واشینگتن اختیارات مختلف شهرداری‌ها را تعیین می‌کند. درجه‌های شهرستان. از نظر قانونی، شهرهای واشینگتن به درجه‌های مختلف تبقه بندی می‌شوند. در واشینگتن پنج درجه برای تبقه بندی شهرها وجود دارد: "شهرهای درجه یک، شهرهایی" هستند که در آخرین زمان سازماندهی، بیش از ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت داشتند و بر اساس آیین‌نامه محلی فعالیت می‌کنند. آنها مجاز به انجام هر عملکردی هستند که به‌طور خاص توسط عنوان 35 RCW (قوانین واشینگتن) به آنها اعطا شده‌است. از جمله آنها می‌توان
به آنها اعطا شده‌است. از جمله آنها می‌توان به سیاتل، تاکوما، اسپوکین، ونکوور و یاکیما اشاره کرد. "شهرهای درجه دو، شهرهایی" هستند که در در آخرین زمان سازماندهی و بدون آیین‌نامه محلی فعالیت می‌کنند، این شهرها بیش از ۱۵۰۰ نفر جمعیت دارند. مانند شهرهای درجه یک، آنها مجاز به انجام هر عملکردی هستند که به‌طور خاص توسط عنوان 35 RCW به آنها داده شده‌است. از جمله آنها Port Orchard, Wapato, و Colville هستند. "شهرک‌ها" شهرداری‌هایی هستند که در که در آخرین زمان سازماندهی کمتر از ۱۵۰۰ نفر جمعیت داشتند. شهرک‌ها مجاز به
کمتر از ۱۵۰۰ نفر جمعیت داشتند. شهرک‌ها مجاز به فعالیت تحت آیین‌نامه محلی نیستند. مانند شهرهای فهرست شده قبلی، آنها مجاز به انجام هر عملکردی هستند که به‌طور خاص توسط عنوان 35 RCW به آنها داده شده‌است. از جمله آنها می‌توان به Steilacoom، Friday Harbor، Eatonville و Waterville اشاره کرد. در سال ۱۹۹۴، قانونگذار حداقل ۱۵۰۰ نفر جمعیت مورد نیاز برای الحاق را تعیین کرد. "شهرهای طبقه‌بندی نشده شهرهایی" هستند که تحت هیچ طبقه دیگری فعالیت نمی‌کنند. فقط یک شهر - Waitsburg در شهرستان والا والا - طبقه‌بندی نشده‌است. این
در شهرستان والا والا - طبقه‌بندی نشده‌است. این سازمان تعهد نامه‌ای نوشته شده در سال ۱۸۸۱نوشته شده بود فعالیت می‌کند، هشت سال قبل از اینکه واشینگتن در سال ۱۸۸۹ به اتحادیه پذیرفته شود. "شهرهای کد دار" توسط قانونگذار ایالتی به منظور اعطای بیشترین میزان کنترل محلی ممکن به شهرداری‌ها بر اساس قانون اساسی ایالتی و قوانین عمومی ایجاد شدند. این طبقه‌بندی در اکثر شهرداری‌های واشینگتن، از جمله رنتون، بلیو، اوماک ، المپیا، لانگ‌ویو، پولمن و یونیورسیتی پلیس اتخاذ شده‌است. شهرهای کدی مجاز به انجام هر کارکردی هستند که
شهرهای کدی مجاز به انجام هر کارکردی هستند که به‌طور خاص در قانون اساسی ایالت یا قوانین ایالتی آنها را رد نکرده‌است. آنها می‌توانند هر کارکردی را که به هر طبقه‌بندی شهری دیگر تحت عنوان 35 RCW اعطا شده‌است را انجام دهند. اشکال دولتی. شهرها و شهرک‌ها به‌طور خاص دارای سه نوع حکومت هستند:
دروازه‌های اصفهان گذرگاه‌های ارتباطی درون و بیرون شهر اصفهان بودند که در باروی گرداگرد شهر ساخته شده بودند. همچنین، دولتخانهٔ صفوی نیز دارای دروازه‌ای به نام «دروازهٔ دولت (شاه)» بود که این منطقه را به دیگر بخش‌های شهر پیوند می‌داد. امروزه، اثری از این دروازه‌ها نیست و همگی ویران شده اند. بر پایهٔ نقشهٔ پاسکال کوست، نقاش، معمار و شرق‌شناس فرانسوی که در زمان محمد شاه قاجار به ایران سفر کرده بود، باروی اصفهان دارای سیزده دروازه بوده است که نام آنها بدین قرار بوده است: لازم به یادآوری است که دروازهٔ دولت
بوده است: لازم به یادآوری است که دروازهٔ دولت (میدان امام حسین کنونی)، دروازهٔ شیراز (میدان آزادی کنونی) و سردر بازار قیصریه (نقاره‌خانهٔ شمال میدان نقش جهان) در باروی اصفهان قرار نداشته اند. دروازه‌های گِی (جِی). شهر کهن گِی (جِی) که امروز در محدودهٔ اصفهان کنونی جای دارد دارای بارویی بود که در زمان پیروز یکم ساسانی به گِردَش کشیده شده بودند. این بارو در آغاز دارای ۴ دروازه به نام‌های خور، ماه‌بَر (دروازهٔ اسفیس یا اسفیج)، تیربَر (دروازهٔ تیره) و گوش‌بَر (دروازهٔ یهودیه) بود که این چهار دروازه دارای
(دروازهٔ یهودیه) بود که این چهار دروازه دارای ویژگی‌هایی اخترشناختی بودند. پسان‌تر، دروازه‌ای که نزدیک‌تر به زرین‌رود (زاینده‌رود) بود در آن ساخته شد و «دروازهٔ نو» نامیده شد. اما این دروازه دارای ویژگی‌های اخترشناختی ۴ دروازهٔ آغازین نبود. باروی ساسانی در روزگار بوییان تغییر کرد.
ربکا پوس دل تورو (بارسلون، ۱ نوامبر ۱۹۷۴) خواننده، ترانه سرا و بازیگر اسپانیایی است. فعالیت موسیقایی ربکا در سال ۱۹۹۵ با تک آهنگ‌های " "بیش از یک ترفند" " و ""قلب، قلب" " تحت عنوان Max music آغاز شد.
وین اسکالی (; – ) گزارشگر ورزشی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد. وی در سال ۲۰۱۶ برنده نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "به عشق مسابقه" اشاره کرد.
الکسی میخائیلوویچ عیسی‌اف (؛ ؛ – )، که با نام ایسایف نیز شناخته می‌شد، مهندس راکت اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر، جایزه لنین، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین، و قهرمان کار سوسیالیست شده‌است. زندگی‌نامه. عیسی‌اف در طول جنگ جهانی دوم تحت رهبری لئونید دوشکین کار بر روی بی‌آی-۱، هواگرد رهگیر تحقیقاتی قدرت‌گرفته از راکت را آغاز کرد. او در سال ۱۹۴۴ دفتر طراحی خود را برای مهندسی موتورهای سوخت مایع تأسیس کرد. پس از رها شدن موتورهای سنگین، پیچیده و غیر قابل خنک‌کاری آلمان، والنتین
سنگین، پیچیده و غیر قابل خنک‌کاری آلمان، والنتین گلوشکو، طراح موتور سرشناس روسی به نوآوری‌های ایسایف روی آورد: محفظه‌های احتراق با دیواره‌های پوشیده از لایهٔ نازک مس و پشتیبانی‌شده توسط فولاد. عیسی‌اف نخستین شخصی بود که در سال ۱۹۴۹ چرخهٔ احتراق مرحله‌ای را معرفی کرد. اگرچه که ابداعات او الهام‌بخش طراحی موتورهای بزرگ توسط گلوشکو بود، اما ایسایف خود بیشتر به‌خاطر ساخت موتورهای راکت کوچک و به‌صرفه شناخته شده‌بود. او موتورهایی را برای راکت‌های ضد موشک و ضد هواگرد روسیه طراحی کرد و در سال ۱۹۵۱، موتور او برای
روسیه طراحی کرد و در سال ۱۹۵۱، موتور او برای قدرت بخشیدن به موشک کوتاه‌برد آر-۱۱ زملیا، که بعداً اسکاد نام گرفت، مورد استفاده قرار گرفت. عیسی‌اف عضو متناظر آکادمی علوم روسیه بود و دفتر طراحی مهندی شیمی ای.ام. ایسایف و دهانهٔ ایسایف در سمت پنهان ماه نیز نام خود را از او گرفته‌اند.
زیگفرید فرد سینگر (؛ ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۶ آوریل ۲۰۲۰) فیزیکدان آمریکایی زادهٔ اتریش، و استاد بازنشستهٔ علوم محیطی دانشگاه ویرجینیا بود که به‌عنوان فیزیکدان اتمسفر آموزش دیده بود. او به‌دلیل رد اجماع علمی در مورد چندین موضوع، از جمله تغییرات اقلیمی، ارتباط میان قرار گرفتن در معرض پرتو فرابنفش B و نرخ ملانوم، از بین رفتن ازون استراتوسفر ناشی از ترکیبات کلروفلورو، که اغلب در سردخانه‌ها مورد استفاده قرار می گیرد، و خطرات سلامتی ناشی از سیگار کشیدن غیرفعال شهرت داشت. درگذشت. در ۶ آوریل ۲۰۲۰، سینگر در یک خانهٔ
داشت. درگذشت. در ۶ آوریل ۲۰۲۰، سینگر در یک خانهٔ سالمندان در راکویل، مریلند درگذشت. مرگ او توسط روشل لیبرمن، پسر عموی سینگر تایید شد.