payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیروهای امنیتی اقدام به بستن دروازه این گورستان کردند و مأموران از جمله لباس شخصی‌ها به سوگواران حمله کردند. راهپیمایی و درگیری. جمعیت انبوهی که با پای پیاده راهی مراسم چهلم حدیث نجفی شده بودند در طی مراسم و پس از خروج از بهشت سکینه راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند و شعارهای ضد حکومتی همچون «هر یک نفر کشته شه هزار نفر پشتشه»، «هیز تویی هرزه تویی، زن آزاده منم» یا «امسال سال خونه، سید علی سرنگونه» سر دادند. معترضان آزادراه کرج قزوین را مسدود کردند که منجر به درگیری میان برخی معترضان و شماری از نیروهای انتظامی
میان برخی معترضان و شماری از نیروهای انتظامی حکومت ایران شد. نیروهای امنیتی به سوی معترضان تیراندازی کردند و تعدادی از معترضان بازداشت شدند. برخی از خیابان‌های شهر کرج نیز از سوی معترضان سنگربندی شد. جمعیت زیادی در بلوار بهشتی کرج دست به تظاهرات زدند و شعارهای «خامنه‌ای قاتله، ولایتش باطله»، «مرگ بر دیکتاتور» و «آزادی، آزادی، آزادی» سر دادند. شمار قابل توجهی از زنان و دختران، بدون حجاب اجباری در این تظاهرات شرکت کرده بودند. در کمال‌شهر کرج هم شمار زیادی از معترضان اقدام به راهپیمایی کردند و شعار «هیز تویی
معترضان اقدام به راهپیمایی کردند و شعار «هیز تویی هرزه تویی، زن آزاده منم» سر دادند. در خرمدشت هم معترضان اقدام به پرتاب سنگ به سوی نیروهای ضد شورش کرده و شعار «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند. نیروهای ضد شورش برای متفرق کردن معترضان اقدام به پرتاب بمب صوتی و گاز اشک‌آور کرده و در برخی نقاط نیز به سوی معترضان تیراندازی کردند. معترضان یک کانکس نیروی انتظامی را در حصارک کرج آتش زدند. یک دستگاه ون پلیس نیز در بلوار گلدشت به خوارزمی به آتش کشیده شد. ویدئوهایی نیز از پرواز بالگردها در نقاط اعتراضی کرج منتشر شد.
از پرواز بالگردها در نقاط اعتراضی کرج منتشر شد. کشته‌شدگان. به گزارش خبرگزاری ایرنا یک نفر از نیروهای بسیجی کشته و چند نفر از نیروهای انتظامی نیز مصدوم شدند. به دلیل ترافیک سنگین آزادراه کرج قزوین، از هلی کوپتر برای اعزام مجروحان به مراکز درمانی استفاده شد. همچنین به نقل از رئیس مرکز مدیریت فوریت‌های پزشکی استان البرز در جریان اعتراضات در آزادراه کرج قزوین و کمال‌شهر کرج دو نفر کشته شده‌اند. نیما نوری و مهران شکاری از معترضانی بودند که در جریان درگیری‌های کرج کشته شدند. روح‌الله عجمیان. روح‌الله عجمیان،
کرج کشته شدند. روح‌الله عجمیان. روح‌الله عجمیان، متولد سال ۱۳۷۳ از بسیجیان حوزه ۴۱۷ کمالشهر کرج بود که در این درگیری‌ها با «ضربات چاقو» کشته شد. قوه قضاییه ایران وی را شهید اعلام کرد و برای افرادی که به نقش داشتن در کشته شدن او متهم شدند کیفرخواست صادر کرد. نخستین جلسه محاکمه متهمان به کشتن او در دادگاه انقلاب اسلامی کرج برگزار شد. این متهمان که سه نفر آنها ۱۷ ساله هستند به «افساد فی‌الارض» متهم شدند. محمدمهدی کرمی و سید محمد حسینی، دو نفر از این متهمان، در ۱۷ دی ۱۴۰۱ اعدام شدند. همزمان با سالگرد کشته شدن
۱۷ دی ۱۴۰۱ اعدام شدند. همزمان با سالگرد کشته شدن روح‌الله عجمیان، صدا و سیما، تلویزیون دولتی ایران، میرزا ولی عجمیان، پدر او را به جام جم دعوت کرد تا در برنامه «صبح بخیر ایران» دربارهٔ مراسم سالگرد فرزندش صحبت کند اما او برخلاف انتظار دست‌اندرکاران برنامه، از میانجیگری علی‌اکبر ولایتی، مشاور سید علی خامنه‌ای، برای حل و فصل پرونده انتقاد کرد و گفت مانع ادامه اعدام‌ها شده‌است.
لبه چاقو یک فیلم دلهره‌آور بریتانیایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی آنتونی هیکاکس با بازی ناتالی پرس، هیو بونه‌ویل و تمسین اگرتون است. این فیلم در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۹ در بریتانیا منتشر شد. و در ایالات متحده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد. داستان. در تابستان قرن نوزدهم میلادی دو خانوادهٔ بزرگ برای جمع کردن و شکار سالانهٔ ماهی خود به جزیره‌ای دورافتاده می‌روند. اما در جزیره یکی از پسران خانواده به‌طور تصادفی باعث مرگ بهترین دوستش می‌شود و…
«بره دیگر» فیلمی ترسناک محصول ۲۰۱۹ به کارگردانی ماوگوژاتا شوموفسکا است. خلاصه داستان. صلاح دختر نوجوانی است که در یک قبیله (گله) به دنیا آمده است. قبیله از یک مرد (چوپان/شپرد) و همسران و دختران متعدد او تشکیل شده است که در یک جنگل زندگی میکنند. دختران پیراهن‌های آبی رنگ و همسران پیراهن‌های سرخ رنگ میپوشند. چوپان رهبر دینی و معنوی قبیله نیز محسوب میشود و زنان هر گونه توجه از جانب او را به عنوان لطف و رحمتی الهی میدانند. صلاح که مادرش را در هنگام تولد از دست داده است به تدریج متوجه می‌شود که بیش از گذشته مورد
است به تدریج متوجه می‌شود که بیش از گذشته مورد توجه چوپان قرار گرفته است. پس از مشاجره با یکی از خواهرانش صلاح تنبیه میشود تا باقیمانده غذاها را به «کلبه» ببرد. کلبه جایی است که زنانی که دوره قاعدگی خود را به علت «ناپاک» بودن در آنجا میگذرانند. صلاح در آنجا با سارا، همسر مغضوب چوپان مواجه میشود که به کلبه تبعید شده است. سارا به او هشدار میدهد که به زودی او نیز هدف تمایلات جنسی چوپان قرار خواهد گرفت. یک شب صلاح متوجه افسر پلیسی میشود که به چوپان اعلام میکند که باید جنگل را ترک کنند. چوپان صبح فردا خبر سفر
که باید جنگل را ترک کنند. چوپان صبح فردا خبر سفر برای یافتن خانه‌ای جدید را به اعضا اعلام میکند و سفر قبیله آغاز میشود. در طی سفر دوره قاعدگی صلاح آغاز میشود و او اجباراً از جمع جدا میشود و به سارا می‌پیوندد. در طی صحبت‌هایشان سارا به صلاح میگوید که مادرش نه در حین زایمان بلکه به علت زایمان غیربهداشتی و عفونت درگذشته است و چوپان حاضر به بردن او به بیمارستان نشده است. هم‌چنین سارا اعتراف میکند که اعتقادی به چوپان ندارد ولی خارج از قبیله جایی و هدفی برای زندگی ندارد. در طی سفر یکی از همسران باردار دچار
زندگی ندارد. در طی سفر یکی از همسران باردار دچار زایمان زودرس میشود و در طی زایمان از دنیا میرود. چوپان قصد دارد فرزند او را به علت پسر بودن در کنار جنازه مادرش رها کند (زیرا در گله فقط باید یک قوچ نر حضور داشته باشد) با این حال سارا تصمیم میگیرد به همراه نوزاد از قبیله جدا شود. سرانجام قبیله به دریاچه ای زیبا و وسیع میرسد که چوپان اعلام میکند خانه جدید قبیله خواهد بود. چوپان خواهران را در دریاچه تعمید میدهد. شب هنگام چوپان صلاح را به چادر خود میخواند و به او تجاوز میکند. صبح روز بعد صلاح و خواهرانش متوجه
او تجاوز میکند. صبح روز بعد صلاح و خواهرانش متوجه غیبت همسران میشوند. آنها چوپان را در حالی می‌یابند که در کنار دریاچه و پیراهن‌های سرخ همسران زانو زده است. چوپان اعلام میکند که همسران وارد دوره جدیدی از زندگی ابدی خود شده‌اند تا دختران او تبدیل به همسرانش شوند. صلاح با او مشاجره میکند و به او میگوید:« تو چوپان ما نیستی» چندی بعد دو افسر پلیس اجساد همسران را در دریاچه و جسد چوپان را بین درختان با دو شاخ قوچ بر روی سرش پیدا میکنند. در حالی که خواهران به همراه صلاح در کنار آبشار در خانه اولیه خود جمع میشوند.
ناهار در بالای آسمان‌خراش () عکسی سیاه‌وسفید به تاریخ ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۲ است که در آن یازده آهنگر ساختمانی در شصت و نهمین طبقهٔ ساختمان آرسی‌ای، واقع در منهتن نیویورک، در ارتفاع ۲۶۰ متری از سطح زمین روی تیری فولادی نشسته‌اند. این عکسِ نمایشی بخشی از کمپین تبلیغاتی برای این آسمان‌خراش بود که نخستین بار در اکتبر ۱۹۳۲، هنگام ساخت راکفلر سنتر منتشر شد. کوربیس ایمیجز با خرید بایگانی بتمان در سال ۱۹۹۵، مالکیت این عکس را به دست آورد. هویت عکاس این عکس که اغلب، به اشتباه به لوئیس هاین نسبت داده می‌شود، نامشخص است.
به لوئیس هاین نسبت داده می‌شود، نامشخص است. شواهد به‌دست‌آمده نشان می‌دهد احتمالاً چارلز سی. ابتس عکس را گرفته باشد اما سپس مشخص شد عکاسان دیگری نیز در آنجا حضور داشتند. ادعاهایی نیز درمورد مردان حاضر در عکس وجود دارد که به‌طور مشخص هویت چند نفر از آن‌ها معلوم شده‌است. کن جانستون، مدیر مجموعه‌های تاریخی کوربیس، این عکس را «تکه‌ای از تاریخ آمریکا» نامید. فیلم مستندی به نام "مردان سَرِ ناهار" بر اساس این عکس ساخته شده‌است. این عکس که یکی از پرفروش‌های کوربیس به‌شمار می‌آید، در آثار هنری دیگر مورد استفاده و
به‌شمار می‌آید، در آثار هنری دیگر مورد استفاده و تقلید قرار گرفته‌است و برخی از کارگران دوباره آن را بازآفرینی کرده‌اند. شرح مختصر. این عکسِ سیاه‌وسفید در ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۲ در طبقهٔ ۶۹ ساختمان در حال ساخت آرسی‌ای در راکفلر سنتر، واقع در منهتن نیویورک گرفته شده‌است و یازده آهنگر ساختمانی را نشسته بر روی تیری فولادی در ارتفاع ۲۶۰ متری از سطح زمین نشان می‌دهد که در کنار هم ناهار می‌خورند. آن‌ها از آهنگران ساختمانی مهاجر بودند که هنگام ساخت ساختمان آرسی‌ای در راکفلر سنتر استخدام شده بودند و به راه رفتن روی
راکفلر سنتر استخدام شده بودند و به راه رفتن روی شاه‌تیرها عادت داشتند. این عکس به‌عنوان بخشی از کمپین تبلیغاتی برای این آسمان‌خراش گرفته شده‌است که در سایر عکس‌های این مجموعه، کارگران را در حال بازی فوتبال و تظاهر به خوابیدن روی شاه‌تیر نشان می‌دهد. این عکس که در پس‌زمینه‌اش پارک مرکزی نیویورک قابل مشاهده است، نخستین بار در ضمیمهٔ روز یکشنبه، ۲ اکتبر ۱۹۳۲ "نیویورک هرالد تریبون" با عنوان «ناهار در بالای آسمان‌خراش» منتشر شد. پیشینه. کوربیس ایمیجز، شرکت ارائه‌کنندهٔ عکس‌های بایگانی برای عکاسان حرفه‌ای، در
عکس‌های بایگانی برای عکاسان حرفه‌ای، در سال ۱۹۹۵ مجموعه‌ای شامل بیش از یازده میلیون عکس، معروف به بایگانی بتمان را خریداری کرد. عکس "ناهار در بالای آسمان‌خراش" در بخشی از مجموعهٔ بایگانی بتمان به نام بایگانی عکس‌های خبری ای‌سی‌ام‌ای قرار داشت و عکاس آن نامشخص بود. به‌گفتهٔ کن جانستون، مدیر مجموعه‌های تاریخی کوربیس، این عکس در ابتدا داخل پاکت کاغذ مانیل قرار داشت. نگاتیو اصلی شیشه‌ای این عکس به پنج قطعه شکسته شده بود و اکنون، تحت شرایط رطوبتی مناسب و دمای کنترل‌شده در تأسیسات ذخیره‌سازی آیرون ماونتین، واقع
در تأسیسات ذخیره‌سازی آیرون ماونتین، واقع در پنسیلوانیا نگهداری می‌شود. شناسایی. عکاس. هویت عکاس این عکس مشخص نیست. اغلب، این عکس را به اشتباه به لوئیس هاین، یکی از عکاسان مدیریت پیشرفت کار نسبت می‌دهند؛ با این فرض نادرست که سازهٔ در تصویر امپایر استیت است. در سال ۱۹۹۸، پوستری از این عکس توجه تامی ابتس هان، ساکن ویلمینگتن را به خود جلب کرد و حدس زد که احتمالاً یکی از عکس‌های پدرش (چارلز سی. ابتس؛ ۱۹۷۸–۱۹۰۵) باشد. او در سال ۲۰۰۳ با کن جانستون تماس گرفت. کوربیس شرکت خصوصی تحقیقاتی مارکسمن را مأمور کرد تا
شرکت خصوصی تحقیقاتی مارکسمن را مأمور کرد تا عکاس این عکس را پیدا کند. یکی از محققان مقاله‌ای را در "واشینگتن پست" پیدا کرد که این اثر را به همیلتون رایت نسبت داده بود. این عکس برای خانوادهٔ رایت آشنا به نظر نمی‌رسید. پدر هان برای سندیکای همیلتون رایت فیچرز کار می‌کرد و این موضوع رایج بود که اعتبار آثار عکاسانی که برای رایت کار می‌کردند، به او می‌رسید. در سال ۱۹۳۲، ابتس به‌عنوان مدیر عکاسی راکفلر سنتر منصوب شد و مسئول تبلیغ آسمان‌خراش جدید بود. هان چک حقوق پدرش را که ساعتی ۱٫۵۰ دلار (معادل ساعتی ۳۰ دلار در
را که ساعتی ۱٫۵۰ دلار (معادل ساعتی ۳۰ دلار در سال ۲۰۲۱) بود، به‌همراه عکس آهنگران ساختمانی و تصویری از پدرش با دوربین پیدا کرد که به نظر می‌رسید مربوط به همان مکان و زمان باشد. جانستون در تحلیل این شواهد گفت: «تا جایی که به من مربوط می‌شود، او عکاس است.» کوربیس نیز به انتساب این عکس به ابتس اذعان کرد اما بعداً مشخص شد که در همان روز، توماس کلی و ویلیام لفتویچ نیز به‌عنوان عکاس در آنجا حضور داشتند. به‌گفتهٔ جانستون، با توجه به حضور عکاسان مختلف و هویت نامشخص عکاس اصلی، پدیدآوری برای این عکس در نظر گرفته
عکاس اصلی، پدیدآوری برای این عکس در نظر گرفته نمی‌شود. آهنگران ساختمانی. با توجه به نظرسنجی "نیویورک پست"، ادعاهای متعددی مبنی بر هویت مردان حاضر در عکس مطرح شده‌است. در فیلم "مردان سَرِ ناهار" که بر اساس این عکس ساخته شده‌است، به ردی از اصالت احتمالاً ایرلندی برخی از مردان اشاره شده‌است و کارگردان این فیلم در سال ۲۰۱۳ گفت که قصد داشت تا ادعاهای سایر بستگان سوئدی را پیگیری کند. این فیلم توانست با ارجاع متقابل به عکس‌های دیگری که همان روز گرفته شده بود، هویت جوزف اکنر (نفر سوم از سمت چپ) و جو کورتیس (نفر
جوزف اکنر (نفر سوم از سمت چپ) و جو کورتیس (نفر سوم از سمت راست) را تأیید کند. اولین مرد از سمت راست که یک بطری در دست دارد، گوستاو (گوستی) پوپوویچ، کارگر اهل اسلواکی شناخته شد. این عکس در خانهٔ او پیدا شد و پشت آن نوشته بود: «ماریشکای عزیزم، نگران نباش؛ همان‌طور که می‌بینی، من هنوز با بطری هستم.» دومین کارگر از سمت چپ نیز به نام ناتسکو ایبارگوئن مونتا اهل سرزمین باسک شناسایی شده‌است. میراث. اشلی کراس، خبرنگار "نیویورک پست" از این عکس به‌عنوان «معروف‌ترین عکس از یک استراحت ناهار در تاریخ نیویورک» یاد
عکس از یک استراحت ناهار در تاریخ نیویورک» یاد کرده‌است. این عکس در بسیاری از آثار هنری مورد استفاده و تقلید قرار گرفته و در مواردی نیز نسخه‌های متنوعی از آن ساخته شده‌است. نسخه‌ای رنگی‌شده از این عکس تهیه شده‌است و سرجیو فورناری پیکرهٔ یادبودی به طول ۱۲ متر را ساخت که پس از حملات ۱۱ سپتامبر، به‌مدت پنج ماه در نزدیکی مقر مرکز تجارت جهانی به نمایش گذاشته شد. این عکس یکی از پرفروش‌های کوربیس بوده‌است. اگرچه نقادان از این عکس به‌عنوان یک نمایش تبلیغاتی یاد می‌کنند اما جانستون آن را «تکه‌ای از تاریخ آمریکا»
اما جانستون آن را «تکه‌ای از تاریخ آمریکا» توصیف کرد. این عکس که در دوران رکود بزرگ گرفته شد، به نمادی از شهر نیویورک تبدیل شد و اغلب از سوی کارگران ساختمانی بازآفرینی شده‌است. "تایم" این عکس را در فهرست ۱۰۰ عکس تأثیرگذار تمام دوران در سال ۲۰۱۶ قرار داد. از نظر کن جانستون، بین عمل ناهار خوردن و ارتفاعی که آهنگران ساختمانی در آن حضور دارند، نوعی «ناهمخوانی» وجود دارد. او به «بی‌تفاوتی» آن‌ها در این شرایط اشاره کرد و معتقد است که می‌توان «حسی بسیار قوی» را به‌واسطهٔ «حالت چهره‌ها، لباس‌ها و ژست‌هایی» که
به‌واسطهٔ «حالت چهره‌ها، لباس‌ها و ژست‌هایی» که مردان در عکس دارند، از آن‌ها دریافت کرد.
کتابخانه ملی آروبا (Papiamento: "Biblioteca Nacional Aruba" , BNA) کتابخانه اصلی آروبا است. این کتابخانه در اورنجستاد واقع شده است و بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ جلد کتاب را در خود جای داده است. BNA هم به عنوان کتابخانه ملی و هم به عنوان کتابخانه عمومی آروبا عمل می‌کند. در ۲۰ اوت ۱۹۴۹ به عنوان کتابخانه عمومی و اتاق مطالعه این جزیره تأسیس شد. پس از اینکه آروبا در سال ۱۹۸۶ جایگاه خود را جدا کرد، کتابخانه عمومی آروبا (Papiamento: Biblioteca Publico Aruba) رسماً به "کتابخانه ملی آروبا" تبدیل شد. BNA یک شعبه کتابخانه عمومی در
آروبا" تبدیل شد. BNA یک شعبه کتابخانه عمومی در سن نیکولاس و یک ساختمان جداگانه به نام آروبیانا-کاریبیانا دارد که مجموعه‌های ملی و ویژه را در خود جای داده است که در اورنجستاد، نزدیک شعبه اصلی واقع شده است. برای مطالعهٔ بیشتر. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
ارسین تاتار (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۶۰) پنجمین رئیس‌جمهور قبرس شمالی و یک سیاستمدار ترک قبرسی است. وی پس از فروپاشی دولت ائتلافی توفان ارهورمان در ماه مه ۲۰۱۹ نخست‌وزیر شد و تا زمان انتخاب خود به عنوان رئیس‌جمهور در این سمت بود. او همچنین رهبر حزب وحدت ملی () و رهبر اپوزیسیون بود. اوایل زندگی. ارسین تاتار در ۷ سپتامبر ۱۹۶۰ در نیکوزیا متولد شد که پدرش سیاستمدار رستم تاتار و مادرش جانو تاتار بود. او دانش‌آموز شبانه‌روزی در مدرسه فارست، یک مدرسه خصوصی در شرق لندن، انگلستان بود،و در کالج عیسی در کمبریج تحصیل کرد،
انگلستان بود،و در کالج عیسی در کمبریج تحصیل کرد، جایی که در سال ۱۹۸۲ در رشته اقتصاد مدرک گرفت. زندگی حرفه ای. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶، تاتار به عنوان یک حسابدار رسمی در شرکت PriceWaterhouse در انگلستان کار کرد. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱، او برای «پولی پک» کار کرد، و زمانی که با بدهی‌های ۱٫۳ میلیارد پوندی سقوط کرد، دستیار خزانه دار شرکت بود. در محاکمه ای که منجر به محکومیت ۱۰ ساله اصیل نادر، مدیر عامل شرکت، شد، ادعا شد که تاتار "به آقای نادر در انتقال غیر صادقانه پول از PPI کمک کرده و از رابطه کاری نزدیک با رئیس
پول از PPI کمک کرده و از رابطه کاری نزدیک با رئیس "پولی پک" برخوردار بوده‌است." هنگامی که تاتار در سال ۲۰۱۹ از بریتانیا دیدن کرد، برای اولین بار از سال ۱۹۹۱، این نگرانی وجود داشت که ممکن است او به خاطر نقش خود در پولی پک دستگیر شود، اما دفتر تقلب جدی بریتانیا گفت که این «دیگر به نفع عمومی نیست». در سال ۱۹۹۱، او به آنکارا نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۹۲ در FMC Nurol Defense Industry Co کار کرد. از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۱، او هماهنگ‌کننده کلی Show TV، یک کانال تلویزیونی ترکیه متعلق به گروه رسانه ای Ciner بود. در سال
ترکیه متعلق به گروه رسانه ای Ciner بود. در سال ۱۹۹۶، او کانال تلویزیونی کانال تی خود را در نیکوزیا تأسیس کرد. او همچنین یکی از اعضای فعال جامعه دیاسپورای قبرس در ترکیه بود و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ رئیس انجمن فرهنگی ترک‌های قبرس استانبول بود. سیاست. تاتار در سال ۲۰۰۳ وارد سیاست شد و به UBP پیوست. او برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ در پارلمان انتخاب شد و تا زمان شکست حزبش در سال ۲۰۱۳ به عنوان وزیر دارایی در دوران درویش اروغلو خدمت کرد. در سال ۲۰۱۵ برای رهبری UBP نامزد شد و شکست خورد. در سال ۲۰۱۸ او دوباره تلاش کرد و
شد و شکست خورد. در سال ۲۰۱۸ او دوباره تلاش کرد و پیروز شد. تاتار از حمله سال ۲۰۱۹ ترکیه به شمال شرق سوریه حمایت کرد و گفت که ترک‌های قبرس همیشه در کنار ترکیه هستند. تاتار حامی راه حل دو دولت است. یک هفته قبل از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰، تاتار از ترکیه دیدن کرد. او پس از ورود خود اعلام کرد که با برکت رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، ساحل بسته واروشا را بازگشایی خواهد کرد. اقدام برای گشایش ساحل که توسط تاتار اعلام شد، محکومیت گسترده‌ای را هم در شمال و در جمهوری قبرس و هم در جامعه بین‌المللی برانگیخت.
در جمهوری قبرس و هم در جامعه بین‌المللی برانگیخت. علاوه بر این، کودرت اوزرسای، معاون نخست‌وزیر وقت، استعفای خود را اعلام کرد و ارسین تاتار را به دزدیدن ایده او متهم کرد. اوزرسای، که اولین کسی بود که خواستار بازگشایی واروشا تحت کنترل ترک‌های قبرس شد، گفت که با تصمیم تاتار مخالف است زیرا او این موضوع را قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری ترک‌های قبرس به یک موضوع تبلیغاتی تبدیل کرده بود. اوزرسای نیز یک نامزد بود. این موضوع باعث شده‌است که دولت جمهوری خلق ترکیه تنها یک هفته مانده به انتخابات منحل شود. تاتار با تلاش
یک هفته مانده به انتخابات منحل شود. تاتار با تلاش برای حفظ چهره مبنی بر اینکه تصمیم برای باز کردن واروشا یک ترفند تبلیغاتی آنکارا نبود، گفت که او این تصمیم را به عنوان «نخست‌وزیر» و نه به عنوان یک نامزد در انتخابات آتی گرفته‌است. زندگی شخصی. او با سیبل تاتار ازدواج کرده‌است و دو فرزند دارند.
سپاه سی‌ام بریتانیا () سپاه پیاده‌نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. سپاه ۳۰ سپاهی از ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم بود. این سپاه در سپتامبر ۱۹۴۱ در صحرای غربی تشکیل شد. این سپاه خدمات گسترده‌ای را در نبرد شمال آفریقا ارائه داد و بسیاری از واحدهای آن در نبرد دوم العلمین در اواخر ۱۹۴۲ در حال نبرد بودند. سپس در نبرد تونس شرکت کرد و در طول حمله متفقین به سیسیل در سال ۱۹۴۳، جناح چپ را تشکیل داد. این سپاه برای مدت کوتاهی به بریتانیا بازگشت؛ سپس در حمله متفقین به
کوتاهی به بریتانیا بازگشت؛ سپس در حمله متفقین به نرماندی در ژوئن ۱۹۴۴ خدمت کرد. در سپتامبر ۱۹۴۴، این سپاه، گروه گاردن (زمین‌های مرزی) از عملیات مارکت گاردن را تشکیل داد. به دلیل شکست گروه مارکت (هوابرد) در تصرف پل در نیمخن، سپاه سی‌ام خیلی دیر به پل بعدی (۲۵ کیلومتری (۱۶ مایلی)) و نهایی آرنهم رسید که عملاً منجر به از دست رفتن لشکر اول هوابرد بریتانیا در نبرد طولانی آرنهم شد. سپاه ۳۰ به خدمت خود در هلند و سرانجام در عملیات وریتیبل در آلمان تا ماه مه ۱۹۴۵ ادامه داد.
ارتش بریتانیا در راین () ارتش میدانی نیروی زمینی بریتانیا در راین، آلمان بود، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۴ منحل گردید. ارتش بریتانیا در راین نامی بود که به نیروهای اشغالگر ارتش بریتانیا در راینلند، آلمان غربی، پس از جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم و در طول جنگ سرد داده شد و به بخشی از گروه ارتش شمالی ناتو تبدیل شد که وظیفه دفاع از دشت آلمان شمالی در برابر ارتش‌های پیمان ورشو را برعهده داشت. ارتش بریتانیا در راین بخش عمده‌ای از نیروهای بریتانیایی در آلمان غربی را تشکیل می‌داد.
ارتش دوازدهم بریتانیا () ارتش میدانی نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۴۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. ارتش دوازدهم، یک تشکیلات ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم بود. عنوان ارتش دوازدهم در واقع دو بار استفاده شد؛ ابتدا در سال ۱۹۴۳، برای یک تشکیلات خیالی (با هدف فریب) و دوم، در سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵، در برمه. عنوان ارتش دوازدهم در ابتدا توسط ستاد پیشرفته نیروی «ای»، یک دپارتمان فریب مستقر در قاهره که توسط دادلی کلارک ایجاد شده بود، برای تشکیلاتی که در عملیات بارکلی و عملیات زپلین استفاده می‌شد،
که در عملیات بارکلی و عملیات زپلین استفاده می‌شد، استفاده شد. بعداً برای یک تشکیلات واقعی در برمه استفاده شد که عملیات را از ارتش چهاردهم تحویل گرفت و بعداً به فرماندهی برمه تبدیل شد.
سپاه دوازدهم بریتانیا () سپاه پیاده‌نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. سپاه دوازدهم یکی از سپاه‌های ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم جنگید. در جنگ جهانی اول، این سپاه بخشی از نیروی سالونیکای بریتانیا در جبهه مقدونیه را تشکیل می‌داد. در جنگ جهانی دوم، در طول عملیات اورلرد و متعاقب آن، لشکرکشی شمال غربی اروپا در سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶، بخشی از ارتش دوم بریتانیا را تشکیل می‌داد.
لشکر ۱ زرهی لهستان () لشکر زرهی نیروی زمینی لهستان بود، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۷ منحل گردید. لشکر ۱ زرهی یک یگان زرهی از نیروهای مسلح لهستان در جبهه غرب در طول جنگ جهانی دوم بود. این لشکر که در فوریه ۱۹۴۲ در دونس اسکاتلند تأسیس شد، تحت فرماندهی سرلشکر استانیسلاو ماچک قرار داشت و در اوج خود تقریباً ۱۸۰۰۰ سرباز داشت. این لشکر در مراحل پایانی نبرد نرماندی در اوت ۱۹۴۴ در طول عملیات توتالایز و نبرد چامبوا خدمت کرد و سپس در سراسر نبرد در شمال اروپا، عمدتاً به عنوان بخشی از ارتش اول کانادا، به جنگ
عمدتاً به عنوان بخشی از ارتش اول کانادا، به جنگ ادامه داد.
فلاویوس دانیلیوک (زاده ۲۷ آوریل ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل اتریش است. که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال هلاس ورونا بازی می‌کند.
تیپ ۲ زرهی لهستان () تیپ زرهی نیروی زمینی لهستان و تحت امر سپاه دوم (لهستان) بود، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۷ منحل گردید. تیپ ۲ زرهی یک تیپ زرهی از نیروهای مسلح لهستان در جبهه غرب در طول جنگ جهانی دوم بود که از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ وجود داشت. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ به عنوان لشکر دوم زرهی ورشو فعالیت می‌کرد. این واحد، شاخه زرهی سپاه دوم لهستان بود. وضعیت این تیپ در لشکرکشی ایتالیا عبارت بود از: ۲۲۲ افسر و ۳۳۶۲ درجه‌دار دیگر. ۱۶۰ تانک متوسط، ۳۳ تانک سبک و ۱۳ تانک ویژه وجود داشت.
الشان رضازاده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران و باشگاه فوتبال نفتچی باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
لا لیگا ۱۵–۲۰۱۴ که همچنین به‌عنوان "لیگ" "BBVA (بانکو بیلبائو)" به‌دلایل حمایت مالی شناخته می‌شود، هشتاد و چهارمین فصل لیگ برتر فوتبال اسپانیا از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۲۹ بود که میان ۲۰ تیم برگزار شد. این فصل در ۲۳ اوت ۲۰۱۴ آغاز شد و در ۲۴ مه ۲۰۱۵ به پایان رسید. بارسلونا پس از شکست دادن مدافع عنوان قهرمانی اتلتیکو مادرید در استادیوم ویسنته کالدرون، بیست و سومین عنوان قهرمانی خود را در ۱۷ مه ۲۰۱۵ به‌دست‌آورد و همچنین رکورد تفاضل گل ۸۹+ (۱۱۰ گل زده و ۲۱ گل خورده) را که در ابتدا توسط رئال مادرید در فصل
گل خورده) را که در ابتدا توسط رئال مادرید در فصل ۱۲–۲۰۱۱ ثبت شده بود، برابر کرد. بارسلونا با ۹۴ امتیاز، دو امتیاز بیشتر از رئال مادرید، عنوان قهرمانی را به‌دست‌آورد.
ویصل رضایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری آذربایجان و تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
مشفق رضایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان و روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سومقاییت اشاره کرد.
لشکر ۲۸ پیاده لهستان () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی لهستان بود، که در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۴ منحل گردید. لشکر ۲۸ یک لشکر پیاده در ارتش لهستان بود که در جریان حمله به لهستان در جنگ جهانی دوم، علیه آلمانی‌های مهاجم وارد عمل شد. این لشکر در نبردهایی در نزدیکی ووچ متحمل تلفات سنگینی شد و بقایای آن به ورشو عقب‌نشینی کردند و در آنجا تسلیم شدند. تاریخچه. تاریخچه این لشکر به پاییز ۱۹۲۱ برمی‌گردد، زمانی که ارتش لهستان پس از جنگ پیروزمندانه لهستان و شوروی، ساختار خود را تغییر داد. واحد جدیدی در ورشو، از سه
خود را تغییر داد. واحد جدیدی در ورشو، از سه هنگ پیاده موجود و یک هنگ توپخانه سبک، تشکیل شد. هنگ ۱۵ پیاده که متعلق به لشکر نهم پیاده بود، در ۱۹ تا ۲۱ اوت با قطار به دبلین منتقل شد که به پادگان زمان صلح آن تبدیل شد. هنگ ۳۶ پیاده، که قبلاً از لشکر ۸ پیاده بود، در ورشو باقی ماند و هنگ ۷۲ پیاده (که قبلاً از لشکر ۱۸ پیاده بود) در ۷ و ۸ اکتبر ۱۹۲۱ از برزسک ناد بوگیم به ورشو منتقل شد. علاوه بر این، هنگ ۲۸ توپخانه سبک، که در ۷ سپتامبر ۱۹۲۱ در زامبرو تشکیل شده بود، به این لشکر ملحق و به رادوم منتقل شد (۱۹ و ۲۱
به این لشکر ملحق و به رادوم منتقل شد (۱۹ و ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۱). در سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۹، لشکر ۲۸ بخشی از منطقه نظامی اول بود. در سال ۱۹۲۲، هنگ ۲۸ توپخانه سبک از رادوم به زایه زییرز در نزدیکی دبلین منتقل شد و در آوریل ۱۹۲۲، هنگ ۷۲ پیاده از ورشو به رادوم منتقل شد. در حمله آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، این لشکر به فرماندهی ژنرال ولادیسلاو بونچا-اوزدوسکی، متعلق به ارتش ووچ بود. در صبح روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، این لشکر با پیشروی ورماخت در نزدیکی روستاهای واگیونیکی و راچین درگیر شد و توانست پیشروی لشکر اول سبک را متوقف
درگیر شد و توانست پیشروی لشکر اول سبک را متوقف کند. به دلیل حملات مکرر لوفت‌وافه و آتش توپخانه، این واحد متحمل خسارات سنگینی شد و به آن دستور داده شد تا به پشت رودخانه وارتا عقب‌نشینی کند. در ۳ سپتامبر، این لشکر مواضع دفاعی پشت وارتا و ویداوا، در نزدیکی ویلون، را پر کرد. به دلیل دستورات متناقض ژنرال بونچا-اوزدوسکی، هنگ پانزدهم پیاده نظام آن تقریباً به طور کامل نابود شد و مجبور شد با هنگ ۳۶ جایگزین شود. با این وجود، لشکر اول سبک آلمان موفق شد خطوط لهستانی‌ها را بشکند. در نتیجه، هنگ‌های ۳۶ و ۷۲ در شب ۳/۴
را بشکند. در نتیجه، هنگ‌های ۳۶ و ۷۲ در شب ۳/۴ سپتامبر به رودخانه ویداوكا عقب‌نشینی كردند كه موضع دفاعی اصلی لهستان در منطقه بود. در ۴ سپتامبر، هنگ چهارم پیاده نظام (از لژیون دوم پیاده نظام) برای تقویت واحدهای لهستانی به آنجا اعزام شد. در ۷ سپتامبر، لژیون هفدهم پیاده نظام آلمان (ژنرال هربرت لوخ) پیشروی خود را به سمت پابیانیتسه آغاز كرد. این شهر توسط هنگ پانزدهم پیاده نظام بازسازی شده دفاع می‌شد، در حالی كه آلمانی‌ها با اس‌اس لایبستندارته آدولف هیتلر تقویت می‌شدند. نبرد در پابیانیتسه بسیار خونین بود و تلفات
نبرد در پابیانیتسه بسیار خونین بود و تلفات زیادی از هر دو طرف داشت. تا عصر، دشمن به مركز شهر رسید اما به سرعت مجبور به فرار شد. با این حال، در همین حال، لژیون دوم پیاده نظام، كه در شمال پابیانیتسه قرار داشت، به سمت شرق عقب‌نشینی كرد و شكافی ایجاد كرد كه آلمانی‌ها بلافاصله از آن استفاده كردند. در جناح جنوبی، هنگ ۷۲ پیاده نظام تقریباً به طور كامل نابود شد. در این شرایط، به این لشکر دستور داده شد تا تجدید قوا کرده و منطقه پابیانیتسه را ترک کند. در طول عقب‌نشینی، هنگ پانزدهم پیاده نظام در نزدیکی کساورو با