payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موسیقی در مالزی () یا موسیقی مالزی یک واژه عمومی برای موسیقی است که در ژانرهای مختلف در مالزی ایجاد شده‌است. تعداد بالای ژانرهای گوناگون در مالزی، بازتاب دهنده گروه‌های فرهنگی خاص در جامعه چندقومیتی این کشور است که این جامعه چندقومیتی، مالایی‌ها، چینی‌ها، هندی‌ها، دایاک، کادازان-دوسون (Kadazan-Dusun)، باجاو، اورنگ اصلی، ملاناو (Melanau)، کریستانگ (Kristang) و دیگر اقوام را در بر می‌گیرد. به‌طور کلی، موسیقی مالزی را می‌توان به موسیقی کلاسیک، فولک، تلفیق‌گرا (syncretic) و موسیقی معاصر هنری و عامه‌پسند
(syncretic) و موسیقی معاصر هنری و عامه‌پسند دسته‌بندی کرد. موسیقی عامه‌پسند و موسیقی معاصر هنری، در اصل براساس موسیقی غربی می‌باشند که با برخی مولفه‌های موسیقی بومی ترکیب شده‌است. دردههٔ ۱۹۵۰، موسیقیدان پی. راملی به ایجاد یک موسیقی مالزیایی که ترکیبی از آوازهای محلی به همراه ریتم رقص غربی و موسیقی غرب آسیا بود، کمک کرد.
وَخش (Vaxš، Oaxšo) خدای ایرانی شرقی باستان و نماد الهی آمودریا بود. در باختر نیز پادشاه خدایان شناخته می‌شد. چندین تصویرسازی گوناگون از او در هنر آسیای مرکزی باستان به دست آمده است. در محرابی از معبد او که در تخت سنگین کشف شد، او به شکل مارسیاس (خدای رود یونانی) تصویر شده است؛ این مجسمه احتمالا توسط سربازان و مهاجرانی که در زمان پادشاهی اسکندر و سلوکیان به منطقه آمده بودند، ساخته شده است. در مقابل، در هنر کوشان او را به صورتی مانند پوزئیدون، همراه با تیرک و ماهی تصویر می‌کردند. در هنر سغدی احتمالا یا به
و ماهی تصویر می‌کردند. در هنر سغدی احتمالا یا به صورت اسب و یا شخصیتی نشسته بر تخت با پروتوم اسب تصویر شده است، اگرچه این پیشنهاد همچنان محل بحث است. قدیمی‌ترین شواهد برای پرستش وخش از باختر در دوره امپراتوری هخامنشیان به دست آمده است. او تا زمان فتح ماوراءالنهر توسط مسلمانان، یک خدای محبوب در این منطقه باقی ماند. او را همچنین در سغد و خوارزم می‌پرستیدند. به گفته ابوریحان بیرونی او هنوز در قرن دهم مورد احترام بود. نام و شخصیت. چنین تصور می‌شود که نام وخش از ریشه ایرانی *"waxš"- به معنای «رشد، جهش» باشد.
از ریشه ایرانی *"waxš"- به معنای «رشد، جهش» باشد. لاتین‌نویسی آن به صورت اکسوس بازتاب صورت یونانی نام (Ὸξωι) است، در حالی که در زبان باختری این خدا به نام Vaxš شناخته می‌شده است. بر روی یک سکه منحصر به فرد از هویشکا پادشاه کوشانی صورت Oaxšo (OAXϷO) شناسایی شده است.
مردم دایاک () (; هجی قدیمی‌تر: Dajak) یا دیاک (Dyak) یا دایو (Dayuh) یکی از گروه‌های بومی بورنئو هستند. این واژه، یک اصطلاح خام و بی‌قاعده است که برای بیش از ۲۰۰ گروه قومی مستقر در سواحل رودخانه و ارتفاعات، که بیشتر در مرکز و سرزمین داخلی جنوبی در بورنئو هستند، بکار گرفته می‌شود که هر کدام دارای گویش، قوانین، قلمرو و فرهنگ مخصوص خود می‌باشند، هرچند ویژگی‌های اختصاصی مرسوم به سهولت قابل شناسایی است. زبان‌های دایاک به عنوان بخشی از زبان‌های آسترونزیایی دسته‌بندی شده‌اند. قوم دایاک از لحاظ اعتقادی به
دسته‌بندی شده‌اند. قوم دایاک از لحاظ اعتقادی به جاندارانگاری معتقد بودند، ضمن اینکه از قرن نوزده، به خاطر ترویج و گسترش ادیان ابراهیمی، تعداد زیادی از مردم به مسیحیت و اسلام ملحق شدند. ریشه‌شناسی. به طور معمول اینطور پنداشته می‌شود که ریشه این نام از واژه برونئی و ملاناو به معنی «مردم داخل» (interior people) است، بدون اینکه به گروه قومی مشخصی اشاره داشته باشد‌. این واژه به عنوان اصطلاح پوششی کلان برای اشاره به بومیان غیر‌مسلمان برونئی در بین نویسندگان هلندی و آلمانی مورد قبول واقع شد‌. بدینسان از نظر
هلندی و آلمانی مورد قبول واقع شد‌. بدینسان از نظر تاریخی، تفاوت بین بومیان دایاک و غیر‌دایاک را می‌توان همچون یک تمایز مذهبی قلمداد کرد.
بالاحصار غزنی یا الکساندریه دراُپیانا (به لاتین: Citadel of Ghazni) قلعه قرون وسطایی بزرگی است که در شهر غزنی، شرق مرکزی افغانستان واقع شده است. این شهر در قرن سیزدهم در اطراف شهر غزنی ساخته شد. این قلعه به دلیل تهدیدات متعدد در خطر تخریب قرار دارد. در حال حاضر بیش از نیمی از ۳۲ برج اصلی قلعه با فروریختن یکی از برج‌ها که در ژوئن ۲۰۱۹ به صورت ویدئویی ضبط شد و به طور گسترده در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته شد، تخریب شده یا به شدت آسیب دیده‌اند. قلعه در مرکز شهر و در نزدیکی جاده‌های اصلی واقع شده است.
مرکز شهر و در نزدیکی جاده‌های اصلی واقع شده است. کمبود بودجه برای کمک به حفظ این مکان، باران‌های شدید و جنگ داخلی جاری در کشور به فروپاشی قلعه کمک کرده است. تاریخچه. در سال ۹۶۲، فرمانده مردم ترک امپراتوری سامانی، آلپ تگین، به غزنی حمله کرد و قلعه را به مدت چهار ماه محاصره کرد. او غزنی را از دست فرمانروای لویک، ابوبکر لویک بیرون کشید. آلپ تگین در این فتح با سبکتگین همراه شد. در سال ۱۸۳۹، این قلعه محل نبرد غزنی در طول جنگ اول افغان و انگلیس بود، زمانی که نیروهای بریتانیایی به قلعه یورش بردند و آن را تصرف
بریتانیایی به قلعه یورش بردند و آن را تصرف کردند. در دهه‌های بعدی جنگ شاهد خشونت بیشتری بود. در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۹، یک برج به دلیل باران شدید و بی‌توجهی احتمالی دولت فرو ریخت. تهدیدات. قلعه غزنی در وضعیت خرابی قرار دارد. بسیاری از برج‌ها و دیوا‌رهای قلعه در حال فروریختن هستند. دهه‌ها جنگ و ادامه بی‌ثباتی سیاسی در افغانستان به تخریب بیشتر این قلعه کمک کرده است. جنگ و کمبود بودجه، تلاش‌های بازسازی را با مشکل مواجه کرده است. در ژوئن ۲۰۱۹ یکی از ۳۲ برج اصلی این قلعه فروریخت و ویدئوی آن ضبط شد و در رسانه‌های اجتماعی
فروریخت و ویدئوی آن ضبط شد و در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد که درخواست‌های بین‌المللی از دولت افغانستان و جامعه بین‌المللی برای انجام بازسازی بیشتر برای حفظ میراث فرهنگی کشور را به دنبال داشت.
سازمان‌های منطقه‌ای (ROs) به یک معنا سازمان‌های بین‌المللی (IOs) هستند، زیرا عضویت بین‌المللی را در بر می‌گیرند و موجودیت‌های ژئوپلیتیکی را در بر می‌گیرند که از نظر عملیاتی از یک دولت ملی فراتر می‌روند. با این حال، عضویت آنها با مرزها و مرزبندی‌های مشخصه برای یک جغرافیای مشخص و منحصربه‌فرد، مانند قاره‌ها، یا ژئوپلیتیک، مانند بلوک‌های تجاری، مشخص می‌شود. آنها برای تقویت همکاری و یکپارچگی سیاسی و اقتصادی یا گفتگو میان دولت‌ها یا نهادها در یک مرز جغرافیایی یا ژئوپلیتیکی محدود ایجاد شده‌اند. آنها هر دو الگوهای
محدود ایجاد شده‌اند. آنها هر دو الگوهای مشترک توسعه و تاریخ را بازتاب می‌کنند که از پایان جنگ جهانی دوم و همچنین پراکندگی ذاتی جهانی شدن پرورش یافته‌است، به همین دلیل است که ویژگی‌های نهادی آنها از همکاری سست تا یکپارچگی رسمی منطقه‌ای متفاوت است. بیشتر سازمان‌های منطقه‌ای تمایل دارند در کنار سازمان‌های چندجانبه تثبیت‌شده مانند سازمان ملل کار کنند. در حالی که در بسیاری از موارد از یک سازمان منطقه‌ای صرفاً به‌عنوان یک سازمان بین‌المللی یاد می‌شود، در بسیاری موارد دیگر استفاده از اصطلاح "سازمان منطقه‌ای" برای
دیگر استفاده از اصطلاح "سازمان منطقه‌ای" برای تأکید بر دامنه محدودتر یک عضویت خاص منطقی است. نمونه‌هایی از سازمان‌های منطقه‌ای شامل اتحادیه آفریقا (AU)، اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (ASEAN)، اتحادیه عرب (AL)، اتحادیه مغرب عربی (AMU)، جامعه کارائیب (CARICOM)، شورای اروپا (CoE)، اتحادیه اقتصادی اوراسیا (EAEU)، اتحادیه اروپا (EU)، اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا (SAARC)، سازمان همکاری شانگهای، سازمان حقوقی مشورتی آسیایی–آفریقایی (AALCO)، اتحادیه مدیترانه (UfM)، اتحادیه کشورهای آمریکای جنوبی (ایالات
(UfM)، اتحادیه کشورهای آمریکای جنوبی (ایالات متحده آمریکا).
ناروندی ( dna-ru-ti) یا Narunde الهه‌ای عیلامی بود که در شوش پرستش می‌شد. او تقریبا بین ۲۲۵۰ تا ۱۸۰۰ پیشا دوران مشترک در آنجا گواهی شده است. کتیبه‌های متعددی از او اسم می‌برند و در آن زمان در میان خداییانِ محبوب قرار داشت. در دوره‌های بعدی، او منحصرا در بین‌النهرین دیده می‌شود و در آیین‌های بلاگردانی مربوط به سبیتی نقشی به عهده دارد. گواهی‌های بسیاری از منابع متاخر آشوری موجود است اما مشخص نیست که آیا باید آنان را نشانه‌ای از استمرار پرستش دانست. در عیلام. ناروندی قدیمی‌ترین خداییان گواهی‌شدهٔ عیلامی است.
ناروندی قدیمی‌ترین خداییان گواهی‌شدهٔ عیلامی است. او برای اولین‌بار در منابع همزمان با امپراتوری اکد ظاهر شد و به گفتهٔ خاویر آلوارز-مون در دوره‌های اولیه از محبوبیت برخوردار بود. هایدماری کخ چنین پیشنهاد کرد که کارکرد او در جایگاه الهه پیروزی است. در بین‌النهرین. اشاره‌هایی به ناروندی، پس از آخرین گواهی‌ها در منابع عیلامی، از بین‌النهرین به دست آمده است. نام او در یک فهرست خدای بابلی باستان که در نیپور به دست آمده، دیده می‌شود.
بازارهای الکترونیکی یا بازارگاه‌های الکترونیکی (به انگلیسی :Electronic markets)، سیستم‌های اطلاعاتی (IS) هستند که توسط چندین سازمان مجزا در یک یا چندین لایه در زنجیره ارزش اقتصاد استفاده می‌شوند. به عنوان مثال می‌توان به وبگاه‌های شرکت که در خدمت اهداف ارتباطی و معاملاتی هستند سیستم‌های خرید الکترونیکی بر اساس EDI و همچنین بر اساس کاتالوگ و وب سایت‌هایی که مصرف‌کنندگان را به هم مرتبط می‌کنند، مانند انجمن‌های توصیه، اشاره کرد. در قیاس با مفهوم بازار که می‌تواند از منظر اقتصاد کلان (توصیف روابط بین شرکت
از منظر اقتصاد کلان (توصیف روابط بین شرکت کنندگان در یک نظام اقتصادی، به عنوان مثال یک انحصار) و همچنین از دیدگاه اقتصاد خرد (توصیف مکانیسم‌های مختلف تخصیص، به عنوان مثال حراج عمومی فرکانس‌های تلفن) مشاهده شود، بازارهای الکترونیکی، اشکال شبکه ای شده بازرگانی را با ترکیبات نشان می‌دهند: اولاً، توپولوژی بازارهای الکترونیکی ممکن است ذاتاً متمرکز یا غیرمتمرکز باشد. بازارهای الکترونیکی متمرکز، مراکزی هستند که اغلب به شرکت کنندگان خود خدمات ارائه می‌دهند. بازار غیرمتمرکز شامل روابط متوالی در زنجیره‌های ارزش است
شامل روابط متوالی در زنجیره‌های ارزش است که اغلب زمانی که پیام‌های الکترونیکی مستقیماً بین بنگاه‌ها رد و بدل می‌شوند (مبادله داده‌های الکترونیکی، EDI) یافت می‌شوند. دوماً، خدمات ارائه شده توسط بازارهای الکترونیکی ممکن است در خدمت اهداف زیرساختی یا تخصیص باشد. از جمله خدمات زیرساختی مسیریابی، پیام رسانی، شناسایی و دایرکتوری‌های شریک هستند در حالی که خدمات تخصیص فرایند قیمت گذاری را امکان‌پذیر می‌کند که به نوبه خود ممکن است ماهیت ایستا یا پویا داشته باشد. پیاده‌سازی‌های معمولی کاتالوگ‌ها، مبادلات و حراج‌ها
معمولی کاتالوگ‌ها، مبادلات و حراج‌ها هستند. سوم، روابط اشخاص درگیر در بازارهای الکترونیکی ممکن است ماهیت پایدار یا اتمیستی داشته باشد. مورد اول معمولاً به زنجیره‌های تأمین کلاسیک اشاره دارد که در آن بنگاه‌ها در مدت زمان طولانی تری با یکدیگر همکاری می‌کنند. در حالت دوم، شرکای معامله فقط برای یک معامله ثابت هستند. این معمولاً در حراج و صرافی یافت می‌شود. این منجر به دو تعریف می‌شود:
سری سی برزیل () سومین سطح لیگ فوتبال حرفه‌ای در کشور برزیل است. قالب فعلی. برخلاف دسته اول و دوم، سری سی به صورت رفت و برگشت بازی نمی‌شود، شاید بتوان گفت به این دلیل که بسیاری از تیم‌های شرکت‌کننده شرایط مالی لازم برای طی مسافت‌های طولانی را ندارند؛ بنابراین، مسابقات در گروه‌های منطقه ای برگزار می‌شود و جدول مانع از بازی تیم‌های ایالت‌های دور با یکدیگر در دورهای اولیه می‌شود. از سال ۲۰۰۹، سری سی از ۶۴ تیم به ۲۰ تیم کاهش یافت و کمپئوناتو برازیلیرو سری دی جدید، مقدماتی برای لیگ برزیل است. در قالب فعلی، مرحله
مقدماتی برای لیگ برزیل است. در قالب فعلی، مرحله اول سپس در یک دور با ۱۹ مسابقه برگزار می‌شود. هشت تیم برتر برای مرحله حذفی واجد شرایط می‌شوند و چهار تیم نیمه نهایی به کمپئوناتو برازیلیرو سری بی صعود می‌کنند. تاریخچه شکل‌گیری. تا سال ۲۰۰۸، هر تیم حرفه ای می‌توانست درخواست دهد، اما تنها ۶۴ تیم در مسابقات شرکت می‌کردند. تیم‌هایی که در سال گذشته از سری بی سقوط کرده بودند، با تیم‌های واجد شرایط برای هر ایالت فدراسیون ملحق شدند. قوانین صلاحیت متفاوت بود، برخی از فدراسیون‌ها از مسابقات ایالتی به عنوان مسابقات
از فدراسیون‌ها از مسابقات ایالتی به عنوان مسابقات صلاحیت استفاده می‌کردند، برخی دیگر مسابقات صلاحیت انحصاری را برای سری سی ترتیب دادند. از سال ۲۰۰۹ به بعد، مسابقات مقدماتی در چهار گروه پنج تیمی برگزار شد. در سال ۲۰۱۱، دور نهایی در دو گروه چهار تیمی برگزار شد. از سال ۲۰۱۲ مسابقات در دو گروه ده تیمی در مرحله اول برگزار شد و تعداد تاریخ‌ها افزایش یافت. این فرمت تا سال ۲۰۲۰ حفظ شد، تا زمانی که شورای فنی مسابقات تصمیم گرفت در مرحله دوم تغییری ایجاد کند و دو گروه چهار تیمی را برای تعیین تیم‌های صعود کننده و
گروه چهار تیمی را برای تعیین تیم‌های صعود کننده و فینالیست‌ها مانند سال ۲۰۱۱ مجدداً معرفی کند. در سال ۲۰۲۲، به نوبه خود، مرحله اول آن زمان بود هشت تیم برتر به مرحله دوم راه یافتند، که در همان فرمت قبلی بازی می‌شود، در حالی که چهار تیم پایین رده سقوط می‌کنند.
صنایع مبلمان صنایعی هستند که با استفاده از منابع مختلف(متریال) وسایل مختلفی از قبیل مبل،صندلی و... را تولید می‌کنند.
هکتور آسبس (; 1921 – ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا که به خاطر سفرهای خود به آفریقا و آمریکای جنوبی مشهور بود. زندگی‌نامه. او در سال ۱۹۲۱ در شهر نیویورک متولد شد و بیشتر دوران کودکی خود را در مادرید (اسپانیا) و بوگوتا (کلمبیا) گذراند. او اولین سفر طولانی مدت خود را در سیزده سالگی انجام داد و ۴۰۰ مایل از بوگوتا به شهر بارانکیا رفت. او در آکادمی نظامی نیویورک آموزش دید و در جنگ جهانی دوم در جبهه اروپا در ارتش آمریکا خدمت کرد. او مهندسی را در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) خواند و در سال ۱۹۴۷ فارغ‌التحصیل شد. او
(MIT) خواند و در سال ۱۹۴۷ فارغ‌التحصیل شد. او با مادلین آسبس در بوستون ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. اولین سفر بزرگ عکاسی او به شمال آفریقا در سال ۱۹۴۷ بود. او در سال ۱۹۴۹ سفر دومی را به غرب آفریقا، به ویژه تیمبوکتو آغاز کرد. بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۳، او چندین سفر به رودخانه اورینوکو در ونزوئلا و سایر بخش‌های آمریکای جنوبی داشت. او در سال ۱۹۵۳ به آخرین و گسترده‌ترین سفر آفریقایی خود رفت و به سراسر این قاره از داکار تا زنگبار مسافرت کرد. پس از آن، او به عنوان یک فیلمساز صنعتی برای پروژه‌های مهندسی
به عنوان یک فیلمساز صنعتی برای پروژه‌های مهندسی در سراسر آمریکای جنوبی فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد. در سال‌های پایانی زندگی‌اش روی ایجاد آرشیو هکتور آسبس در بوگوتا کار می‌کرد. هکتور آسبس در سن ۹۶ سالگی در ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ در بوگوتا درگذشت. مجموعه‌ها. آثار هکتور آسبس در موزه‌ها و گالری‌های هنری عمومی زیر نگهداری می‌شود:
قلم وزیرمتن یا فونت وزیرمتن یک فونت فارسی/عربی است. این فونت در سال ۲۰۱۵ ایجاد شد و دارای ۹ وزن است و ابتدا با نام وزیر معرفی شد و سپس به وزیرمتن تغییر نام داد. برای حروف لاتین در فونت وزیر از فونت لاتین روبوتو استفاده شده است. این فونت توسط صابر راستی‌کردار ایجاد گردیده است. فونت وزیرمتن یک فونت آزاد و متن‌باز است. تاریخچه نام‌گذاری. این قلم در ابتدا با نام فونت میرزا معرفی شد و سپس به وزیر و مدتی بعد نیز به وزیرمتن تغییر نام داد.
تِنو (و نیز Tēnu) خدایی هوری و ملازم تشوب بود. نام و شخصیت. نام تنو در خط میخی به صورت "dte-nu" یا "dte-e-nu" نوشته می‌شد. همچنین مشخص است که به نام او در یک کتیبه به خط هیروگلیف لووی اشاره شده، اگرچه تنها اولین نشانه نام او ("ti") حفظ شده است. تنو وزیر الهی تشوب بود. او با اقنوم این خدا و شهر حلب در ارتباط بود. پرستش. تنو در منابع به دست آمده در ایمار نیز گواهی شده است.
پادشاه جونگجونگ دوم ، (زاده: ۱۰۱۸؛ سلطنت: ۱۰۳۴~۱۰۴۶ میلادی) دهمین پادشاه دودمان گوریو در کره بود. او دومین پسر پادشاه هیونجونگ، و برادر کوچکتر پادشاه دوکجونگ بود. درسال ۱۰۲۲ میلادی در سن چهارسالگی، او را به عنوان "نه‌ساریونگ" یک مقام عالی و شاهزاده پیونگ‌یانگ منصوب کردند. جونگجونگ تا حد زیادی نگران امنیت ملی بود و در سال اول سلطنتش شروع به ساخت قلعه‌های نظامی در امتداد مرز شمالی کرد. درسال ۱۰۳۷، این کشور مورد تهاجم مردم خیتان قرار گرفت. در سال ۱۰۴۴، دیوار عظیم شمال کشور با نام چول‌لی جانگ‌سونگ تکمیل شد.
عظیم شمال کشور با نام چول‌لی جانگ‌سونگ تکمیل شد. جونگجونگ همچنین نگران حمایت مادی از سربازان بود و در سال ۱۰۳۶، زمین‌های دولتی را میان سربازان فقیر تقسیم کرد. جونگجونگ پیش از مرگش در سال ۱۰۴۶، حق اولویت نخستین فرزند را به عنوان قانون ملی وضع کرد.
روبوتو () () یک تایپ‌فیس سنز-سریف است که توسط گوگل به عنوان فونت سیستم برای سیستم عامل موبایل اندروید خود توسعه یافته و در سال ۲۰۱۱ برای "اندروید بستنی حصیری" منتشر شده‌است. کل خانواده فونت تحت مجوز آپاچی مجوز گرفته‌است. در سال ۲۰۱۴، روبوتو برای اندروید آبنبات‌چوبی دوباره طراحی شد. استفاده. روبوتو فونت سیستم پیش‌فرض در اندروید است و از سال ۲۰۱۳، سایر سرویس‌های گوگل مانند گوگل پلی، یوتیوب، گوگل مپس، و جستجوی تصاویر گوگل از آن استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۷، روبوتو در ساعت‌های شمارش معکوس LCD در خطوط بخش B مترو
در ساعت‌های شمارش معکوس LCD در خطوط بخش B مترو شهر نیویورک استفاده شد. روبوتو ضخیم فونت پیش‌فرض در آنریل انجین و در نرم‌افزار کودی است. روبوتو متراکم برای نمایش اطلاعات نسخه‌های اروپایی بسته‌بندی نینتندو سوییچ، از جمله نسخه‌های فیزیکی بازی‌ها استفاده می‌شود. همچنین حروف لاتین در قلم وزیرمتن با روبوتو نمایش‌داده می‌شوند. سازمان ملل متحد از روبوتو در وبگاه خود و در اسناد رسمی استفاده می‌کند. تاریخچه. توسعه اولیه. این فونت توسط کریستین رابرتسون طراحی شده‌است که قبلاً یک فونت توسعه‌یافته Ubuntu Titling را از
که قبلاً یک فونت توسعه‌یافته Ubuntu Titling را از طریق بتاتایپ منتشر کرده‌بود. این فونت به‌طور رسمی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲ در وبگاه طراحی اندروید برای دانلود رایگان در دسترس عموم قرار گرفت. پشتیبانی از زبان‌ها. روبوتو از خط لاتین، یونانی (جزئی) و سیریلیک پشتیبانی می‌کند. در اندروید، فونت‌های نوتو برای زبان‌هایی استفاده می‌شود که توسط روبوتو پشتیبانی نمی‌شوند، از جمله نویسه‌های چینی (ساده‌شده و سنتی)، ژاپنی، کره‌ای، تایلندی و هندی.
سوکال (به شکل سنتی ترجمه‌شده از سومری به عنوان «وزیر») اصطلاحی بود که می‌توانست هم گونه‌ای از صاحب‌منصب و هم طبقه‌ای از خدایان را در خاور نزدیک باستان نشان دهد. منصب سوکال. واژه سوکال (اکدی: "sukkallu") ریشه سومری دارد و در ابتدا به طبقه‌ای از مقام‌های انسانی اشاره می‌کرد که مسوول اجرای دستورهای پادشاه بودند. ترجمه‌های موجود در ادبیات عبارتند از: «وزیر»، «منشی» و «صدراعظم». تونیا شارلاخ یادآوری می‌کند که «وزیر» را ترجمه استاندارد امروزی در نظر می‌گیرند. سوکال در جایگاه گونه‌ای از خداییان. در دین‌های
سوکال در جایگاه گونه‌ای از خداییان. در دین‌های بین‌النهرین برخی از خداییان سوکال نامیده می‌شدند و کارکرد همتای الهیِ مقام‌های انسانی را بر عهده داشتند.
گز بافی یا گز بافی سیستان یکی از صنایع دستی سیستان است. گز در واقع درختچه ای است که با طبیعت و زندگی مردم سیستان گره خورده و این گز تولید شیره انگبین داشته و از گلهای آن برای رنگرزی نخ‌ها جهت استفاده در قالی بافی و شال بافی استفاده می‌کردند. گز نماد پایداری وسرسبزی دشت سیستان است. گز بافی چیست؟. صنعتگران با ذوق و پرشور سیستان سعی می‌کردند که ارتباطی معقول و منطقی میان مردم سیستان و درختچه گز با طبیعت و محیط زیست برقرار کرده و نتیجه کار، هوشمندی‌ها و خلاقیت‌هایی است که در واقع از تجسم خلاق خودشان برای پاسخ
است که در واقع از تجسم خلاق خودشان برای پاسخ به نیازهای واقعی زندگی بهره ببرند؛ بنابراین تلاش می‌شد که سبدهای زیبایی ساخته شود. این سبدها در اشکال مختلف از ترکه‌های نازک درختان گز بافته می‌شد. نحوه بافت. شاخه‌های درختان گز به دلیل خشک بودن چند روز در آب خیسانده می‌شد تا قابلیت انعطاف‌پذیری خود را بازیابد و سپس بافنده کار خود را آغاز می‌کند و در نهایت انواع دست بافته‌های زیبای گزی با کاربردهای گوناگون مانند: نوبندک (نان بندک)، سود (سبد)، سبد حمل مرغ و خروس که در گویش سیستانی به آن شول گفته می‌شود بافته
که در گویش سیستانی به آن شول گفته می‌شود بافته می‌شود. هم چنین از این دسته بافته‌ها برای حمل نان، تخم مرغ، میوه جات، بعضی از غلات، شست و شوی برنج و غیره و برای ساخت «چپر» مورد استفاده قرار می‌گرفت. قدمت گز بافی. درخت گز در سیستان و بیشتر در حاشیه رودخانه یافت می‌شود که برای این صنعت در منطقه نمی‌توان تاریخچه دقیقی داد، زیرا قدمت آن بسیار زیاد است و منابع مکتوب در این زمینه وجود ندارد گز بافی یکی از زیر مجموعه‌های رشته حصیربافی است. تاریخچه گزبافی در سیستان شاید به هزاره‌های قبل از میلاد برگردد زیرا در
شاید به هزاره‌های قبل از میلاد برگردد زیرا در اکتشاف‌های شهرسوخته نمونه‌هایی از حصیربافی و گزبافی وجود داشته است به همین دلیل می‌توان قدمت شهر سوخته را برای آن محاسبه کرد.
هوانگ یونلونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ و ۱۹۸۸ شرکت کرده‌است.
جی یانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده‌است.
جی ژائوگوانگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
کوانگ لوبین (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
کیا ایسکیون (؛ – ۱۸ ژانویه ۱۹۸۹) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
ادوارد لی (؛ ۱۹۲۳ – ۱۴ نوامبر ۱۹۸۸) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
لی تسونتونگ (؛ ۱۱ آوریل ۱۹۱۶ – ) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
لی چون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرده‌است.
لی نان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اهل چین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال بایی راکتس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
لی موهائو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ایوو وسبی (؛ ۱۹۰۲ – ۱۹۶۱) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل لهستان بود که در جریان جنگ جهانی دوم به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شوهرم امشب چه می‌کند؟"، "قلب مادر"، "جهنم" و "رنا" اشاره نمود.
لی منگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
لی گن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لی چونجیانگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
هوانگ سیجینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
لی شانشان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل چین است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ شرکت کرده‌است.
لی شائوتانگ (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن بسکتبال اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
لیانگ شین (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل چین بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت کرده‌است.
حسین‌قلی علی‌اف (; –) نقاش، مجسمه‌ساز و نقاش خلق آذربایجان است. زندگی‌نامه. حسین‌قلی علی‌اف ۳ فوریه سال ۱۹۴۹ روستای بیست شهرستان اردوباد در جمهوری خودمختار نخجوان زاده شد. در میان سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ در مدرسه نقاشی عظیم عظیم‌زاده درس خواند. حسین‌قلی علی‌اف دانش‌آموخته رشته هنر کاربردی از دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان (۱۹۷۷–۱۹۸۲) است. حسین‌قلی علی‌اف در بین سال‌های ۱۹۸۲ الی ۱۹۸۸ در نگارخانه دولتی هنر نخجوان مشغول به کار شد. از سال ۱۹۸۸ به عنوان نفاش ارشد در تئاتر دولتی درام موزیکال نخجوان فعالیت
ارشد در تئاتر دولتی درام موزیکال نخجوان فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۸۶ به عضویت اتحادیه نقاشان آذربایجان درآمده است. هم‌اکنون رئیس یکی از دانشکده‌های دانشگاه دولتی نخجوان است.
کانتیراوا () فیلم درام اکشن کنادا- زبان، محصول سال ۲۰۱۱ است که کارگردانی آن بر عهده توشار رانگانات بود و توسط رامو ساخته شد. این فیلم بازساخته‌ای از فیلم شهرت (۲۰۰۳) است. نقش‌های اصلی را دنیا ویجی، شوبا پونجا و ریشیکا سینگ بازی کرده‌اند. موسیقی فیلم را چاکری ساخته‌است.
دینا کی کارتر (زاده ۴ ژانویه ۱۹۶۶) یک خواننده و ترانه‌سرای موسیقی کانتری آمریکایی است که در سال ۱۹۹۶ با انتشار اولین آلبومش "آیا پاهایم را برای این تراشیدم شکسته شد؟"، که گواهینامه ۵× Multi-Platinum را در ایالات متحده برای فروش بیش از ۵ میلیون دریافت کرد. پس از آن "همه چیز درست می‌شود" در سال ۱۹۹۸، "من فقط یک دختر هستم" در سال ۲۰۰۳، "داستان زندگی من" در سال ۲۰۰۵ و "زنجیر" در سال ۲۰۰۷ منتشر شدند. به‌طور کلی، آلبوم‌های کارتر ۱۴ تک‌آهنگ را به خود اختصاص داده‌اند، از جمله سه تک‌آهنگ که به رتبه یک جدول "کانتری
از جمله سه تک‌آهنگ که به رتبه یک جدول "کانتری بیلبورد" رسیدند: " شراب توت فرنگی "، " ما به هر حال رقصیدیم "، و " چگونه می‌توانم به آنجا برسم ". کارتر دختر فرد کارتر، جونیور خواننده است و در نشویل، تنسی به دنیا آمد. پس از عدم موفقیت اولیه در سن ۱۷ سالگی، او در رشته توانبخشی درمانی وارد دانشگاه تنسی شد و عضویت در انجمن آلفا دلتا پی آمد. در دوران کالج، او در مکان‌های مختلف دانشگاه آواز می‌خواند و برای لذت بردن از خوانندگی اجرا می‌کرد. او همچنین یک بارمن محلی در میخانه پشت در (BDT) در کینگستون پایک بود. پس از
میخانه پشت در (BDT) در کینگستون پایک بود. پس از فارغ‌التحصیلی، او با بیماران سکته مغزی و آسیب سر در حال بهبودی کار کرد. اگرچه او این کار را ارزشمند و ارزشمند می‌دانست، اما در نهایت متوجه شد که اولین عشق او موسیقی است و تصمیم گرفت حرفه موسیقی را که باقی مانده بود دنبال کند.
آملیا کوران خواننده و ترانه‌سرای کانادایی اهل سنت جانز، نیوفاندلند و لابرادور است. "نشنال پست" موسیقی او را اینگونه توصیف می‌کند: «کمی شبیه لئونارد کوهن است که توسط پتسی کلاین در یک سالن غبارآلود هدایت می‌شود». کوران در سنت جان به دنیا آمد. او از نوجوانی شروع به نواختن گیتار و آهنگ‌نویسی کرد و در نهایت دانشگاه را رها کرد.
کورتنی ملبا بارنت (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۸۷) خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان استرالیایی است. او به خاطر سبک خوانندگی و اشعار شوخ و پر سر و صدایش شناخته می‌شود. کورتنی ملبا بارنت در ۳ نوامبر ۱۹۸۷ در سیدنی به دنیا آمد او نام میانی خود را از نلی ملبا خواننده اپرا گرفته‌است. او در منطقه سواحل شمالی سیدنی بزرگ شد. مادرش بالرین بود. وقتی او ۱۶ ساله بود، خانواده اش به هوبارت نقل مکان کردند. او در مدرسه کالج سنت مایکل و مدرسه هنر تاسمانی تحصیل کرد. او که با گوش دادن به گروه‌های آمریکایی بزرگ شد، خواننده و ترانه‌سرای
گروه‌های آمریکایی بزرگ شد، خواننده و ترانه‌سرای استرالیایی دارن هانلون و دن کلی الهام بخش او برای شروع به نوشتن ترانه بودند.
عبدالله ادریس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الجزیره اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
زاید سلطان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
خالد الهاشمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی بنی یاس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
عبدالرحمن صالح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوصل امارات اشاره کرد.