payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داد. اولین لامپ پرتو کاتدی که از کاتد داغ استفاده می‌کرد توسط جان برتراند جانسون (که نام خود را به اصطلاح جانسون نویز داد) و هری واینر واینهارت از وسترن الکتریک ساخته شد و در سال ۱۹۲۲ به یک محصول تجاری تبدیل شد. معرفی کاتدهای داغ امکان ولتاژهای آند با شتاب کمتر و جریان‌های پرتو الکترونی بالاتر را فراهم کرد، زیرا آند اکنون فقط الکترون‌های ساطع شده از کاتد داغ را شتاب می‌دهد و دیگر لازم نیست ولتاژ بسیار بالایی برای القای انتشار الکترون از کاتد سرد داشته باشد. در سال ۱۹۲۶ کنجیرو تاکایاناگی یک گیرنده تلویزیونی
در سال ۱۹۲۶ کنجیرو تاکایاناگی یک گیرنده تلویزیونی CRT را با یک دوربین فیلمبرداری مکانیکی نشان داد که تصاویری با وضوح ۴۰ خط دریافت می‌کرد. در سال ۱۹۲۷، او وضوح را به ۱۰۰ خط ارتقا داد، که تا سال ۱۹۳۱ بی رقیب بود. در سال ۱۹۲۸، او اولین نفری بود که چهره انسان را با صدای نیمه بر روی صفحه نمایش CRT مخابره کرد. در سال ۱۹۲۷، فیلو فارنسورث نمونه اولیه تلویزیون را ساخت. CRT در سال ۱۹۲۹ توسط مخترع ولادیمیر K. Zworykin نامگذاری شد. RCA یک علامت تجاری برای این اصطلاح (برای لوله اشعه کاتدی آن) در سال ۱۹۳۲ اعطا شد. در
(برای لوله اشعه کاتدی آن) در سال ۱۹۳۲ اعطا شد. در سال ۱۹۵۰ به‌طور داوطلبانه این اصطلاح را در اختیار عموم قرار داد. در دهه ۱۹۳۰، آلن بی دومونت اولین CRTها را ساخت که ۱۰۰۰ ساعت استفاده کردند، که یکی از عواملی بود که منجر به پذیرش گسترده تلویزیون شد. اولین تلویزیون‌های الکترونیکی تجاری با لوله‌های پرتوی کاتدی توسط Telefunken در آلمان در سال ۱۹۳۴ تولید شد. در سال ۱۹۴۷، دستگاه سرگرمی لوله اشعه کاتدی، اولین بازی الکترونیکی تعاملی شناخته شده و همچنین اولین بازی که دارای صفحه نمایش لوله پرتو کاتدی بود، ساخته شد.
دارای صفحه نمایش لوله پرتو کاتدی بود، ساخته شد. از سال ۱۹۴۹ تا اوایل دهه ۱۹۶۰، تغییری از CRTهای دایره ای به CRTهای مستطیلی صورت گرفت، اگرچه اولین CRTهای مستطیلی در سال ۱۹۳۸ توسط Telefunken ساخته شد. در حالی که CRTهای دایره ای معمول بودند، تلویزیون‌های اروپایی اغلب قسمت‌هایی از صفحه نمایش را مسدود می‌کردند تا حدودی مستطیلی به نظر برسد در حالی که مجموعه‌های آمریکایی اغلب تمام قسمت جلوی CRT را در معرض دید قرار می‌دادند یا فقط قسمت‌های بالایی و پایینی CRT را مسدود می‌کردند.
گونبو به معنی نظامی در زبان ژاپنی در معنای وسیع، کلمه ای است که به کل نیروهای مسلح متعلق به یک ملت مانند نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی اطلاق می‌شود. ارتش در معنای محدود در ژاپن به سازمان‌های بالای نیروهای مسلح امپراتوری ژاپن (نیروی زمینی امپراتوری ژاپن سابق و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن سابق) قبل از جنگ اقیانوس آرام اطلاق می‌شود، یعنی به وزارت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن، وزارت نیروی دریایی (ژاپن)، دفتر ستاد کل نیروی زمینی امپراتوری ژاپن، ستاد کل نیروی دریایی امپراتوری ژاپن و غیره اشاره دارد.
کل نیروی دریایی امپراتوری ژاپن و غیره اشاره دارد. (نیروی هوایی در ژاپن و در بسیاری از کشورها پس از جنگ جهانی دوم ظاهر شد) اماکن نهادی ارتش در ژاپن در دوره اولیه جنگ اقیانوس آرام، فرماندهی عالی بود که استقلال ارتش را از دولت تضمین می‌کرد (ماده ۱۱ قانون اساسی امپراتوری ژاپن)، فرمانده کل قوای ژاپن (نوعی فرمانده کل قوا) ، سیستم افسران نظامی وظیفه فعال ، و غیره وجود داشت. با این حال، طبق گفته ماساکی میاکه، زمانی که نیروی زمینی و نیروی دریایی از کنترل غیرنظامی نیروهای نظامی مانند سیاستمداران احزاب سیاسی و
نیروهای نظامی مانند سیاستمداران احزاب سیاسی و بوروکرات‌ها خارج شده و مستقل شدند و حتی به عنوان یک نیروی سیاسی ظاهر شدند که بر آنها چیره شد؛ اصطلاح «گونبو» تبدیل به واژه ای شد که به عنوان انتقاد و ضدیت نیروهای سیاسی غیرنظامی به‌طور مکرر به کار رفت. از زمان شکست جنگ جهانی دوم، نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن که دارای قابلیت‌های رزمی هستند، هم از نظر نهادی و هم از نظر عملی تحت کنترل غیرنظامیان قرار گرفته‌اند.
کارلوس استرادا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
خوسه ریکاردو پرس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کلمبیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال سانتا فه، باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور، و باشگاه فوتبال اونس کالداس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
لئون ویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
خیلداردو گومس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
میگل گررو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مالاگا، باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور، و باشگاه فوتبال باری اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
کارلو اویوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کلمبیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور و باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
ادواردو نینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانتا فه و باشگاه فوتبال بوتافوگو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
برناردو ردین (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کلمبیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
جئوانیس کاسیانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ایتالیایی‌تبار اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
روبن داریو ارناندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا، باشگاه فوتبال سانتا فه، و باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
لوئیس فاخاردو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
مرکز F یا مرکز Farbe (از لغت آلمانی "Farbzentrum" که "Farbe" به معنی "رنگ" و "zentrum" به معنای مرکز است) نوعی نقص کریستالوگرافی است که در آن یک جای خالی آنیونی در شبکه بلوری توسط یک یا چند الکترون جفت نشده اشغال می‌شود. الکترون ها در چنین فضای خالی در شبکه کریستالی تمایل دارند نور را در طیف مرئی جذب کنند به طوری که ماده ای که معمولاً شفاف است رنگی می شود. هر چه تعداد مراکز F بیشتر باشد، رنگ ترکیب شدیدتر است. مراکز F نوعی مرکز رنگ هستند. این برای شناسایی بسیاری از ترکیبات، به ویژه اکسید روی (زرد) استفاده می
از ترکیبات، به ویژه اکسید روی (زرد) استفاده می شود. تاریخ. قبل از کشف عیوب نقطه ای، قبلاً شناخته شده بود که برخی از کریستال ها را می توان با استفاده از روش های مختلف تغییر رنگ داد. در سال 1830 تی جی پیرسال (T.J. Pearsall) کشف کرد که فلورسپار را می توان با استفاده از نور بنفش تغییر رنگ داد. سی سال بعد نتایج مشابهی با ذوب کریستال ها با یک فلز خاص به دست آمد. در سال 1921W. Röntgen به طور گسترده سنگ نمک را اندازه گیری کرد. یکی از این آزمایش‌ها پس از تابش نمک با اشعه ایکس، رسانایی فوتوالکتریک را 40000 برابر
با اشعه ایکس، رسانایی فوتوالکتریک را 40000 برابر بزرگ‌تر، اندازه‌گیری کرد. نتیجه مشابه با اشعه ایکس با رنگ آمیزی کریستال ها با بخارات فلزی به دست آمد. اثر فوتوالکتریک عمدتاً در اطراف طول موج‌های خاص اتفاق می‌افتد که بعداً مشخص شد که ماهیت آن غیرکلوئیدی است. تغییر رنگ‌ها بعداً به نام مراکز F نامیده شدند، برگرفته از لغت "Farbe"، کلمه آلمانی به معنای رنگ. در سال 1933 مولوو (Mollwo) به این نتیجه رسید که این مراکز F دارای نقص کریستالی اتمی هستند. در این زمان مردم شروع به ادعا کردند که این نقص ها الکترون های جفت
شروع به ادعا کردند که این نقص ها الکترون های جفت نشده هستند. مدل جای خالی برای اولین بار در سال 1937 توصیف شد اما هنوز آزمایشی در نظر گرفته می شد. در سال 1957 اثبات شد که این موضوع با استفاده از رزونانس اسپین الکترون درست است. ظهور. مراکز F می توانند به طور طبیعی در ترکیبات (به ویژه اکسیدهای فلزی) وجود داشته باشند، زیرا وقتی تا دمای بالا گرم می شوند، یون ها برانگیخته می شوند و از موقعیت های کریستالوگرافی معمولی خود جابه جا شده و تعدادی الکترون در فضاهای خالی باقی می مانند. این اثر همچنین توسط ترکیبات یونی
باقی می مانند. این اثر همچنین توسط ترکیبات یونی حاوی نقص های اضافی فلزی نشان داده می شود. اغلب مراکز F پارامغناطیس هستند و می توان آنها را با تکنیک های تشدید پارامغناطیس الکترونی مطالعه کرد. مراکز F که بیشتر مورد مطالعه قرار می گیرند مراکزی هستند که در هالیدهای فلزات قلیایی وجود دارند. هالیدهای فلز قلیایی شفاف هستند و از اشعه ماوراء بنفش دور به مادون قرمز دور جذب نمی شوند. بنابراین هرگونه تغییر در جذب نوری به راحتی قابل شناسایی و مطالعه است. نوار جذب مراکز F در کلرید سدیم در اطراف نور آبی قرار دارد و به
F در کلرید سدیم در اطراف نور آبی قرار دارد و به کریستال کلرید سدیم با نقص مرکز F کافی رنگ زرد می دهد. در سایر کلریدهای قلیایی، محل نوار جذب مرکز F از نور بنفش تا نور زرد متغیر است. تشکیل مراکز F به دلیل این است که برخی از کریستال ها مانند کلرید لیتیوم ، کلرید پتاسیم و اکسید روی با حرارت دادن به ترتیب صورتی، یاسی و زرد می شوند. اگرچه مراکز F در مواد دیگر مشاهده شده است، اما به طور کلی دلیل رنگ آمیزی در آن مواد نیست. نمونه های کمی از مراکز F به طور طبیعی وجود دارد که باعث ایجاد رنگ می شوند. یکی از نامزدهای
دارد که باعث ایجاد رنگ می شوند. یکی از نامزدهای احتمالی کانی Blue John است. این یک شکل از فلوریت، CaF 2 است. اگرچه تایید نشده است، اما اعتقاد بر این است که این رنگ توسط مراکز الکترون F ایجاد می شود. تصور می شود که این مرکز F به دلیل رسوبات اورانیوم نزدیک در سنگ تشکیل شده است. تشعشعات واپاشی رادیواکتیو باعث ایجاد انرژی لازم برای تشکیل مرکز F شد. نمونه دیگری از مرکز F یافت شده در طبیعت، یک مرکز F نسبتاً طولانی است که در یاقوت کبود از طریق لومینسانس یافت می شود، مدت زمان آن حدود 36 میلی ثانیه بود. انواع مراکز
مدت زمان آن حدود 36 میلی ثانیه بود. انواع مراکز F. بسته به مواد و انرژی تابش، انواع مختلفی از مراکز الکترونی وجود دارد. مرکز F معمولاً موقعیتی در شبکه است که در آن یک آنیون، یک یون با بار منفی، با یک الکترون جایگزین می شود. یک مرکز H (یک میان بافتی هالوژن) به یک معنا مخالف مرکز F است، به طوری که وقتی این دو در یک بلور با هم تماس پیدا می کنند، ترکیب می شوند و هر دو نقص را از بین می برند. این فرآیند را می توان با استفاده از لیزر القا کرد. جای خالی واحد F مرکز. گاهی اوقات مرکز F ممکن است یک الکترون اضافی به
گاهی اوقات مرکز F ممکن است یک الکترون اضافی به دست آورد که باعث می شود مرکز F بار منفی داشته باشد، به طوری که مرکز −F نامیده می شود. به طور مشابه، هنگامی که مرکز F یک الکترون را از دست می دهد، هنگامی که یونیزه می شود، یک مرکز +F خواهد بود. همچنین ممکن است یک آنیون باردار 2e- داشته باشیم که برای تشکیل مرکز F به 2 الکترون نیاز دارد. با افزودن یا حذف یک الکترون، آن را به ترتیب به مرکز −F یا +F تبدیل می‌کند. نوع دیگری از یک مرکز F منفرد، مرکز FA است که از یک مرکز F با یک یون مثبت همسایه تشکیل شده است که با یک
F با یک یون مثبت همسایه تشکیل شده است که با یک یون مثبت از نوع متفاوت جایگزین شده است. این مراکز FA بسته به نوع یون جایگزین به دو گروه FA (I) و FA (II) تقسیم می شوند. مراکز FA (I) خواصی مشابه مراکز F معمولی دارند، در حالی که مراکز FA (II) به دلیل جابجایی یک یون هالید باعث ایجاد دو چاه بالقوه در حالت برانگیخته می شوند. مشابه FA مرکز FB است که از یک مرکز F با دو یون مثبت همسایه تشکیل شده است که با یک یون مثبت از نوع متفاوت جایگزین شده است. مراکز FB نیز به دو گروه FB (I) و FB (II) با رفتار مشابه مراکز FA (I)
گروه FB (I) و FB (II) با رفتار مشابه مراکز FA (I) و FA (II) تقسیم می شوند. به دلیل ماهیت آماری توزیع یون های ناخالصی، مراکز FB بسیار نادرتر از مراکز FA هستند. مرکز مجتمع F. ترکیبی از مراکز F همسایه به دلیل جای خالی آنیون همسایه، به ترتیب برای دو و سه همسایه، مراکز F2 و F3 نامیده می شود. مجموعه های بزرگتر از مراکز F قطعا امکان پذیر است، اما جزئیات رفتار آن هنوز ناشناخته است. یک مرکز F2 نیز می تواند یونیزه شود و مرکز +F2 را تشکیل دهد. هنگامی که این نوع در کنار ناخالصی کاتیونی یافت می شود، این یک مرکز (+F2)A
ناخالصی کاتیونی یافت می شود، این یک مرکز (+F2)A است. مراکز F s. مراکز F می توانند در هر جایی از کریستال ظاهر شوند، اما اگر روی سطح یک کریستال اکسید تشکیل شوند، خواص متفاوتی دارند. الکترون های محدود شده در مراکز Fs انرژی های انتقال کوچک تری در مقایسه با مراکز F توده دارند. مراکز سطح F در کریستال‌های هالید قلیایی به‌عنوان یک مرکز توده‌ای کمی آشفته، با جابجایی زیر 0.1- الکترون‌ولت رفتار می‌کنند. در مقایسه با نقاط مشبک معمولی نیز تمایل دارند از سطح بیرون بزنند. با توجه به اینکه مراکز F کمتر از الکترون ها در
با توجه به اینکه مراکز F کمتر از الکترون ها در مکان های شبکه معمولی محدود می شوند، به عنوان کاتالیزوری برای جذب عمل می کنند. اما این بدان معناست که این نقص ها در هوای آزاد به سرعت با جذب اکسیژن تشدید می شوند، اما با حذف اکسیژن از محیط قابل برگشت هستند. طیف ESR مرکز Fs در ساختار فوق ریز در اکسیدها به دما وابسته است. این باید از همپوشانی فزاینده تابع موج الکترونی جفت نشده در هسته یون مثبت ناشی شود. مرکز F را می توان با گرم کردن تغییر داد یا از بین برد. نقص در کریستال های هالید قلیایی در دماهای پایین از بین
کریستال های هالید قلیایی در دماهای پایین از بین می رود. کریستال ها در دمای 200 کلوین به آرامی شروع به تغییر رنگ می کنند. دمای اکسیدها برای از بین بردن این عیوب به طور قابل ملاحظه ای بالاتر است، 570 کلوین برای CaO است. در اکسیدها می توان با بازپخت کردن، مراکز Fs پیچیده ایجاد کرد. ایجاد مراکز F در آزمایشگاه. تابش. اولین مراکز F در کریستال های هالید قلیایی ایجاد شدند. این هالیدها در معرض تابش های پرانرژی مانند اشعه ایکس ، تابش گاما یا سیم پیچ تسلا قرار گرفتند. سه مکانیسم جذب انرژی توسط تابش وجود دارد: الف)
سه مکانیسم جذب انرژی توسط تابش وجود دارد: الف) تشکیل اکسایتون . این معادل برانگیختگی یک الکترون ظرفیتی در یک یون هالید است. انرژی به دست آمده (معمولاً 7 یا 8 الکترون‌ولت) تا حدی دوباره از طریق گسیل یک فوتون شب تاب از بین می رود. بقیه انرژی برای جابجایی یون ها در دسترس است. این انرژی از طریق شبکه به صورت گرما تابش می کند. با این حال، معلوم می شود که انرژی آن برای حرکت یون ها بسیار کم است و بنابراین قادر به تولید مراکز F نیست. ب) یونیزاسیون منفرد. این مربوط به جداسازی یک الکترون از یک یون هالید است. انرژی
به جداسازی یک الکترون از یک یون هالید است. انرژی مورد نیاز حدود 2 الکترون‌ولت بیشتر از تشکیل اکسایتون است. می توان تصور کرد که یون هالید که یک الکترون را از دست داده است، دیگر به درستی به محل شبکه خود متصل نیست. این امکان وجود دارد که از طریق شبکه حرکت کند. جای خالی ایجاد شده اکنون می تواند الکترون را به دام بیندازد و مرکز F را ایجاد کند. اگر یون هالید ابتدا الکترون را دوباره بگیرد، می تواند انرژی گرمایی بیشتری نسبت به تشکیل اکسایتون آزاد کند ( بیشتر از 2 الکترون‌ولت) و می تواند باعث حرکت یون های دیگر نیز
و می تواند باعث حرکت یون های دیگر نیز شود. ج) یونیزاسیون چندگانه. این فرآیند به بیشترین انرژی نیاز دارد. یک فوتون با یک یون هالید برهمکنش می‌کند و آن را دو بار یونیزه می‌کند و بار مثبت آن را باقی می‌گذارد. یون باقی مانده بسیار ناپایدار است و به سرعت به موقعیت دیگری می رود و جای خالی باقی می گذارد که می تواند یک الکترون را به دام بیندازد تا به مرکز F تبدیل شود. برای آزاد کردن دو الکترون، حدود 18 الکترون‌ولت لازم است (در مورد KCl یا NaCl). تحقیقات نشان می دهد که حدود یک یونیزاسیون دوگانه در ده یونیزاسیون
دهد که حدود یک یونیزاسیون دوگانه در ده یونیزاسیون منفرد رخ می دهد. با این حال، یون هالید مثبت ایجاد شده به راحتی و به سرعت یک الکترون را جذب می کند. باعث می شود نتواند مرکز F را ایجاد کند. محتمل ترین مکانیسم ایجاد مرکز F هنوز مشخص نشده است. هر دو ممکن و محتمل هستند، اما اینکه کدام یک بیشتر اتفاق می افتد ناشناخته است. شکل گیری یک مرکز F2 بسیار شبیه است. یک مرکز F یونیزه می شود و به جای خالی تبدیل می شود. الکترون در ماده حرکت می کند تا به مرکز F دیگر متصل شود و به مرکز −F تبدیل می شود. جای خالی الکترون در
و به مرکز −F تبدیل می شود. جای خالی الکترون در ماده حرکت می کند و به مرکز −F ختم می شود که الکترون خود را به جای خالی برمی گرداند و دو مرکز F همسایه، یعنی یک مرکز F2 را تشکیل می دهد. رنگ آمیزی افزودنی. روشی متفاوت برای ایجاد مراکز رنگی، رنگ آمیزی افزودنی است. یک کریستال با مراکز F از نظر شیمیایی معادل یک کریستال کامل به علاوه استوکیومتری اضافی فلز قلیایی است. این کار با گرم کردن کریستال تا دمای بالا در بخار فلز مربوطه انجام می شود. دما با نقطه ذوب آن و دمایی که در آن کلوئیدها تشکیل می شوند، محدود می شود،
که در آن کلوئیدها تشکیل می شوند، محدود می شود، به عنوان مثال برای KCl بین 768 تا 400 ~ درجه سانتی گراد اتم های فلز روی سطح کریستال گرفته می شوند، جایی که یونیزه می شوند، الکترون ظرفیت به شبکه کریستالی شنت می شود. از آنجایی که این فرآیند در دماهای بالا اتفاق می افتد، تحرک یون ها نیز بالا است. یک یون منفی به سمت یون تازه تشکیل شده حرکت می کند. این یک جای خالی آنیونی را پشت سر می گذارد که می تواند الکترون را به دام بیندازد تا مرکز F را تشکیل دهد. سپس کریستال خاموش می شود تا از حرکت مراکز F در کریستال برای
خاموش می شود تا از حرکت مراکز F در کریستال برای تشکیل کلوئید جلوگیری شود. نمونه ای از این فرآیند، گرم کردن NaCl در یک جو فلزی سدیم است. −Na 0 → Na + + e +Na پس از رها کردن الکترون به کریستال NaCl وارد می شود. یک جای خالی −Cl برای متعادل کردن +Na اضافی ایجاد می شود. بار مثبت موثر جای خالی −Cl، الکترون آزاد شده توسط اتم Na را به دام می اندازد. در اکسیدها می توان کریستال را با فلزی متفاوت از کاتیون رنگ آمیزی کرد. طیف‌های جذبی به‌دست‌آمده به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای مشابه حالتی هستند که از فلز جزء استفاده شده است.
مشابه حالتی هستند که از فلز جزء استفاده شده است. رسوب بخار در دمای پایین. ایجاد مراکز Fs پایدار بر روی کریستال های هالید قلیایی با استفاده از رسوبات بخار در دماهای پایین، زیر 200- درجه سانتی گراد امکان پذیر است. برنامه های کاربردی. لیزرهای مرکز رنگ برخی از مراکز F دارای نوارهای جذب نوری و انتشار هستند که آنها را به عنوان رسانه افزایش لیزر مفید می کند. لیزرهای مبتنی بر مراکز رنگی به طور مشابه لیزرهای رنگی عمل می کنند. آنها محدوده طول موجی از 0.8 تا 4.0 میکرومتر، منطقه مادون قرمز نزدیک نور را ارائه می دهند،
منطقه مادون قرمز نزدیک نور را ارائه می دهند، بنابراین جایی که لیزرهای رنگی کار نمی کنند را می گیرند. لیزرهایی که در ناحیه مادون قرمز نزدیک طیف عمل می کنند به عنوان منبع نور در طیف سنجی فروسرخ استفاده می شوند که به عنوان مثال برای مطالعه ارتعاشات مولکولی استفاده می شود. فقط مراکز F خاص برای استفاده در لیزرهای مرکز رنگ مناسب هستند، اینها به اصطلاح مراکز F فعال لیزری هستند. مراکز F ساده، لیزر فعال نیستند، با این حال، نشان داده شده است که مراکز F پیچیده تر، لیزرهای مرکز رنگی پایدار را تشکیل می دهند. یعنی مراکز
مرکز رنگی پایدار را تشکیل می دهند. یعنی مراکز FA (II)+، FB (II)، F2 و +A(F2) . سایر مراکز F پیچیده تر که به طور بالقوه لیزر فعال هستند، اما نقش مهمی در فیزیک لیزرهای مرکز رنگ ایفا نمی کنند. نمونه‌هایی از مواد با مراکز FA که در لیزرهای مرکز رنگ استفاده می‌شوند، کریستال‌های کلرید پتاسیم (KCl) یا کلرید روبیدیم (RbCl) دوپ شده با کلرید لیتیوم (LiCl)، حاوی مراکز FLi هستند. مشخص شده است که این کریستال ها مواد خوبی برای لیزرهای مرکز رنگ دارای خطوط انتشاری با طول موج بین 2.45 و 3.45 میکرومتر هستند. مراکز F معمولاً
بین 2.45 و 3.45 میکرومتر هستند. مراکز F معمولاً یک نوار جذب در نور مرئی دارند، انتشار استوکس به طول موج های بلندتر منتقل می شود . تفاوت در قله ها اغلب بزرگتر از ضریب 2 است و انتشارات حاصل نزدیک به مادون قرمز است. اما در دماهای پایین تر، جابجایی کوچکتر می شود. اگرچه کریستال هایی وجود دارند که قادر به انتشار نور مرئی هستند. یکی از این نمونه ها پودر MgO است که با رنگ های افزودنی مخلوط شده است، و با جذب نور بنفش در خلاء، نور آبی-بنفش ساطع می کند.
تشکیل نوارهای حاصل از حرکت نابجایی‌ها یک لغزش یک طرفه متمرکز بر روی سطوح خاص را نشان می‌دهد که باعث افزایش تراکم تنش می‌شود. به‌طور معمول، نوارهای لغزش باعث ایجاد پله‌های سطحی می‌شوند (به عنوان مثال، زبری ناشی از نوارهای لغزش مداوم در هنگام خستگی) و تراکم تنش که می‌تواند محل هسته‌زایی ترک باشد. نوارهای لغزش آنقدر حرکت می‌کنند و گسترش می‌یابند تا زمانی که با یک مرز برخورد کنند پس از رسیدن به مرز دانه دو اتفاق می‌تواند بیوفتد یا تنش ایجاد شده از انباشته شدن نابجایی در برابر آن مرز یا متوقف می‌شود یا لغزش
نابجایی در برابر آن مرز یا متوقف می‌شود یا لغزش عملیاتی را منتقل می‌کند. ایجاد نوارهای لغزش تحت شرایط چرخه ای به عنوان نوار لغزش پایدار (PSBs) در نظر گرفته می‌شود که در آن شکل‌گیری در شرایط یکنواخت به عنوان آرایه‌های مسطح نابجایی خطاب می‌شود. خطوط نابجایی را می‌توان به سادگی، با استفاده از حرکن خطوط نابجایی که به دلیل تنش اتفاق میوفتد مشاهده کرد. و در جایی که PSBها معمولاً با بردار (مؤثر) برگر هم تراز با صفحه اکستروژن مطالعه می‌شوند، زیرا نوارهای لغزشی در سراسر دانه گسترش می‌یابد و در هنگام خستگی افزایش
سراسر دانه گسترش می‌یابد و در هنگام خستگی افزایش می‌یابند. نوار لغزشی یکنواخت یک بردار برگرز برای انتشار و دیگری برای اکستروژن‌های صفحه است که شرایط لبه هردو را کنترل می‌کند. نوارهای لغزش مداوم (PSB). نوار لغزش پایدار (PSBs) با محلی سازی کرنش به دلیل خستگی در فلزات و ترک در همان صفحه همراه است. نوار لغزشی مداوم - ساختار نردبانی - عمدتاً از کانال‌های کم‌تراکم بخش‌های دررفتگی پیچ‌های متحرک و دیوارهای با چگالی بالا قطعات دررفتگی لبه دوقطبی که با بخش لبه‌های درهم پیچیده و حلقه‌های دو قطبی در اندازه‌های مختلف
پیچیده و حلقه‌های دو قطبی در اندازه‌های مختلف که بین دیوارها و کانال‌ها پراکنده شده‌اند تشکیل شده‌است. . یک نوع حلقه نابجایی مرز یک تکه کاملاً محصور از مواد لغزش شده را بر روی صفحه لغزش تشکیل می‌دهد که به سطح آزاد ختم می‌شود و باعث ایجاد پلکان روی سطح جسم می‌شود. پهن شدن نوار لغزش: نابجایی پیچ می‌تواند تنش برشی حل شده کافی برای سر خوردن روی بیش از یک صفحه لغزش داشته باشد. لغزش متقاطع ممکن است رخ دهد. اما این باعث می‌شود که بخش‌هایی از دررفتگی در صفحه لغزش اصلی باقی بماند و لغزش را برای سایر نابجایی محدود و
باقی بماند و لغزش را برای سایر نابجایی محدود و سختتر کند. دررفتگی می‌تواند به صفحه لغزش اولیه موازی برگردد. جایی که یک منبع نابجایی جدید را تشکیل می‌دهد و فرایند می‌تواند تکرار شود. این دیوارها در PSBها یک شکل «پراکندگی دوقطبی» از آرایش پایدار نابجایی لبه ها با حداقل میدان تنش دوربرد است که دارای میدان تنش دوربرد حداقلی است. که متفاوت از نوارهای لغزشی است که یک پشته مسطح از یک آرایه پایدار است که میدان تنش دوربرد قوی دارد. و - در سطح آزاد - برش و باز کردن (حذف) حلقه‌های نابجایی در سطح باعث ایجاد پله سطح
(حذف) حلقه‌های نابجایی در سطح باعث ایجاد پله سطح غیرقابل برگشت / پایدار مرتبط با نوار لغزش می‌شود و این گله‌ها عیوب دو بعدی نیز نامگذاری می‌شوند. تسکین سطح از طریق اکستروژن در جهت بردار برگر و ارتفاع اکستروژن و عمق PSB با ضخامت PSB افزایش می‌یابد و ناهمواری را در سطح ماده افزایش می‌دهد و باعث زبرتر شدن ماده می‌شود. و به محض اینکه نابجایی اشباع شد و به پیکربندی بی‌نظیر خود رسید، ترک‌هایی برای ایجاد هسته و انتشار در امتداد اکستروژن‌های PSB مشاهده شد و این ترک‌ها باعث شکننده تر شدن ماده می‌شوند البته برای
ترک‌ها باعث شکننده تر شدن ماده می‌شوند البته برای ایجاد این ترک‌ها پس ازاشباع شدن دانه از نابجایی انرژی و تنش زیادی لازم است چون محدودیت برای حرکت نابجایی حاصل از افزایش تراکم میدان تنشی حرکت نابجایی را سختتر می‌کند و عملاً در این حالت مادهٔ استحکام یافته ترک برداشته. به‌طور خلاصه، برخلاف عیوب خط دوبعدی، میدان در نوک نوار لغزش به دلیل فعل و انفعالات سه بعدی است که در آن اکستروژن باند لغزش یک دررفتگی سینک مانندی را شبیه‌سازی می‌کند که در امتداد محور حرکت نابجایی مشاهده می‌شوند. بزرگی میدان تغییر شکل گرادیان
مشاهده می‌شوند. بزرگی میدان تغییر شکل گرادیان جلوتر از باند لغزش به ارتفاع لغزش بستگی دارد و شرایط مکانیکی انتشار تحت تأثیر میدان دوربرد نابجایی‌های ساطع شده‌است. یک علامت سطح، یا نوار لغزش، در تقاطع یک صفحه لغزش فعال و سطح آزاد یک کریستال ظاهر می‌شود. لغزش در بهمن‌هایی که به موقع از هم جدا شده‌اند رخ می‌دهد. بهمن‌های سیستم‌های لغزشی دیگر که از یک صفحه لغزشی حاوی منبع فعال عبور می‌کنند، منجر به نشانه‌های سطح پلکانی مشاهده‌شده، با بهمن‌های متوالی از منبع داده شده نسبت به یکدیگر جابجا شده‌اند. نابجایی‌ها روی
شده نسبت به یکدیگر جابجا شده‌اند. نابجایی‌ها روی یک صفحه لغزش واحد ایجاد می‌شوند زیرا انتقال نابجایی از صفحه ای به صفحهٔ دیگر نیازمند انرژی بالایی است. آنها اشاره می‌کنند که یک بخش نابجایی، که در یک صفحه لغزش قرار دارد و در هر دو انتها چسبانده شده‌است، منبع تعداد نامحدودی از حلقه‌های نابجایی است که البته با وجود تعداد بیشتر نابجایی ایجاد نابجایی جدید سختتر است. به این ترتیب می‌توان گروه‌بندی نابجایی‌ها را در بهمنی از هزار حلقه یا بیشتر در یک صفحه لغزش درک کرد. هر حلقه نابجایی دارای یک میدان تنش است که با
کرد. هر حلقه نابجایی دارای یک میدان تنش است که با تنش اعمال شده در همسایگی منبع مخالف است و این باعث می‌شود که حلقه‌های نابجایی با یکدیگر ادغام نشوند. وقتی حلقه‌های کافی ایجاد شد، تنش در منبع به مقداری کاهش می‌یابد که حلقه‌های اضافی تشکیل نمی‌شوند. به دلیل وجود میدان تنشی اطراف هر حلقه حلقه نمی‌توانند با یکدیگر تفکیک شوند و باید فاصلهٔ مشخصی را از هم حفظ کنند و تنها پس دور شدن یک بهمن از حلقه‌ها بهمن جدیدی می‌تواند ایجاد شود این کشش‌های داخلی باعث ایحاد محدودیت در حرکت خطوط نابجایی می‌شود و هرچه خطوط نا
در حرکت خطوط نابجایی می‌شود و هرچه خطوط نا بجایی بیشتر باشند میدان تنشی اطراف این نابجایی‌ها فضای بیشتری را اشغال کرده قابل ذکر است که خطوط نابجایی به دلیل میدان‌های تنشی متفاوت اطرافشان با یکدیگر ادغام نمی‌شوند و همین امر باعث می‌شود که افزایش تعداد این خطوط باعث سختتر شدن حرکت سایر نابجایی‌ها بشود و به دلیل ستتر شدن حرکت نا بجایی در دانه استحکام ماده بالاتر می‌رود. تولید اولین تجمع نابجایی‌ها به راحتی قابل ردیابی و مشاهده است. هنگامی که تنش در منبع به r* رسید، حلقه‌ها ایجاد می‌شوند و تا زمانی که استرس پس