payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مداری، محدودیت‌های ریاضی را بر نحوه رفتار آن مدار تحمیل می‌کند و خود مدار را مجبور می‌کند تا هر ترتیبی را که برای برآورده کردن شرایط لازم است اتخاذ کند. به عنوان مثال، یک تقویت‌کننده عملیاتی ایده‌آل را می‌توان با استفاده از یک نولور مدل‌سازی کرد، و تحلیل آشکار مدار بازخورد با استفاده از یک آپ‌اَمپ ایده‌آل از شرایط ریاضی تحمیل‌شده توسط نولور برای تحلیل مدار پیرامون‌ساز آپ‌اَمپ استفاده می‌کند. مثال: سینک جریان کنترل‌شده با ولتاژ. شکل ۱ یک سینک جریان کنترل‌شده با ولتاژ را نشان می‌دهد. سینک برای کشیدن همان
با ولتاژ را نشان می‌دهد. سینک برای کشیدن همان جریان "i"‌OUT بدون توجه به ولتاژ اعمال شده "V"‌CC در خروجی در نظر گرفته‌شده‌است. مقدار جریان کشیده‌شده باید توسط ولتاژ ورودی "v"IN تنظیم شود. در اینجا سینک باید با ایدئالیده‌سازی آپ-امپ به‌عنوان یک نولور تحلیل شود. با استفاده از ویژگی‌های بخش نولور ورودی پوچ‌گر، ولتاژ ورودی در پایانه‌های ورودی آپ‌اَمپ صفر است. در نتیجه، ولتاژ برروی مقاومت مرجع "R"‌R ولتاژ اعمال‌شده "v"‌IN است که جریان را در "R"‌R به سادگی "v"‌IN/"R"‌R می‌کند. مجدداً با استفاده از خواص پوچگر،
می‌کند. مجدداً با استفاده از خواص پوچگر، جریان ورودی به نولور صفر است. درنتیجه، قانون جریان کریشهف در امیتر جریان امیتر "v"IN/"R"R را ارائه می‌دهد. با استفاده از ویژگی‌های بخش خروجی هیچگر از نولور، نولور هر جریانی را که از آن خواسته می‌شود، بدون توجه به ولتاژ خروجی آن، فراهم می‌کند. در این مورد، جریان بیس ترانزیستور "i"B را فراهم می‌کند؛ بنابراین، قانون جریان کریشهف اعمال‌شده برای ترانزیستور به عنوان کل جریان خروجی کشیده‌شده از طریق مقاومت "R"‌C به‌صورت: که اینجا جریان بیس ترانزیستور دوقطبی "i"B معمولاً
که اینجا جریان بیس ترانزیستور دوقطبی "i"B معمولاً ناچیز است به شرط اینکه ترانزیستور در حالت فعال باقی بماند؛ یعنی بر اساس ایدئالیده‌سازی یک نولور، جریان خروجی توسط ولتاژ ورودی اعمال‌شدهٔ-کاربر "v"IN و انتخاب طراح برای مقاومت مرجع "R"‌R کنترل می‌شود. هدف ترانزیستور در مدار کاهش بخشی از جریان در "RR" است که توسط آپ-اَمپ تأمین می‌شود. بدون ترانزیستور، جریان عبوری از "R"‌C خواهد بود formula_3 که با هدف طراحی استقلال "i"OUT از "V"CC تداخل دارد. یکی دیگر از مزیت‌های عملی ترانزیستور این است که آپ-امپ باید فقط
عملی ترانزیستور این است که آپ-امپ باید فقط جریان بیس کوچک ترانزیستور را ارائه دهد، که بعید است که بر قابلیت تحویل جریان آپ-امپ فشاری وارد کند. البته فقط آپ-امپ‌های واقعی جریان-محدود هستند نه نولور‌ها.
باران عشق (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ به کارگردانی یون سوک هو است. در این مجموعه جانگ گیون سوک و ایم یون آه به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۲۶ مارس تا ۲۹ مه ۲۰۱۲ روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد. "باران عشق" علی‌رغم آمار بینندگان پایین در کره جنوبی، در خارج از کشور محبوب بود و گرانترین درام کره‌ای بود که در سال ۲۰۱۲ به ژاپن فروخته شد. بازخورد. "باران عشق" ریتینگ پایینی در سراسر کشور با میانگین ۵٫۱٪ دریافت کرد. اما به دلیل جذابیت موج کره‌ای نقش‌های اصلی
کرد. اما به دلیل جذابیت موج کره‌ای نقش‌های اصلی خود یعنی جانگ گیون سوک و ایم یون آه، از میان تمام درام‌های کره‌ای که در سال ۲۰۱۲ به خارج از کشور فروخته می‌شد، برای ژاپن بیشترین قیمت را داشت؛ حتی پیش از اینکه در کره جنوبی روی آنتن برود. برای هر قسمت ۴۵۰ میلیون وون هزینه داشت که در کل به ۹ میلیارد وون (یا ۱۰ میلیون دلار) رسید. از آن زمان به ۱۲ کشور در آسیا و اروپا از جمله چین، هنگ کنگ، تایوان، تایلند، مالزی، ویتنام، فیلیپین، کامبوج و سنگاپور صادر شده‌است و حدود ۱۱۵ میلیارد وون فروش خارجی داشته‌است.
ووینووا (به انگلیسی: Voinova) یک روستا در مولداوی است که در ناحیه استراشنی واقع شده‌است.
مارین توفان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال رومانی بی و رومانی، بازی کرده‌است.
گئورگه تاتارو (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی، زیر ۲۳ سال رومانی، رومانی بی و رومانی بازی کرده‌است.
الکساندرو ناگو (؛ ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۸ – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید بخارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
یون دومیترو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید بخارست و باشگاه فوتبال استوا بخارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال المپیک رومانی و رومانی بازی کرده‌است.
نژاد برتر پی‌سی یک خرده‌فرهنگ و میم اینترنتی است. این اصطلاح خودشیفتگی و عقده خدایی پی‌سی گیمرها در مواجهه با گیمرهای کنسول را توصیف می‌کند. این افراد خود را جزء یک گروه گیمر نخبه‌گرا می‌دانند و گیمرهای کنسول را با عنوان «دهاتی کنسولی کثیف» خطاب می‌کنند. بعضی علاقه‌مندان از آن برای نشان دادن برتری فنی پی‌سی نسبت به پلتفرم‌های کنسول مثل پلی‌استیشن و اکس‌باکس استفاده می‌کنند. از دلایلی که آنها برای برتری پی‌سی می‌آورند می‌توان به گرافیک های-اند، فریم ریت بیشتر، کنترل دقیقتر گیم‌پلی (مخصوصا در بازی‌های
بیشتر، کنترل دقیقتر گیم‌پلی (مخصوصا در بازی‌های تیراندازی اول شخص)، قیمت‌های پایین‌تر بازی پی‌سی، امکان شخصی‌سازی و ارتقای تجهیزات کامپیوتری، سازگاری عقبرو بازی‌ها و امکان خرید بازی‌های قدیمی (گاگ.کام)، مالتی‌تسکینگ و درکل پرفرمنس بیشتر پی‌سی اشاره کرد. این اصطلاح ابتدا با عنوان «نژادبرتر پی‌سی گیمینگ باشکوه» در مجله بازی‌های ویدئویی اسکیپیست استفاده شد و یک ارجاع طنزگونه به ایدئولوژی افراطی نژاد برتر آلمان نازی است.
بُردنواری نام عمومی یک نوع پرکاربرد از مواد نمونه‌اولیه‌سازی الکترونیکی برای بُردهای مداری است که با از پیش‌ساخته‌شده مشخص می‌شود. شبکه منظم (مستطیل شکل) از سوراخ‌ها، با نوارهای موازی گسترده‌ای از روکش مسی که در یک جهت و در یک طرف روی یک بُرد کاغذ چسبانده‌شده عایق قرار دارند. معمولاً با نام محصول اصلی بُردوِرو نیز شناخته می‌شود که علامت تجاری شرکت بریتانیایی ورو تکنولوژیز و شرکت کانادایی پیکسل پرینت است. در اوایل دهه ۱۹۶۰ توسط دپارتمان الکترونیک مهندسی پرسون ورو (VPE) ایجاد و توسعه یافت. این ماده به عنوان
ورو (VPE) ایجاد و توسعه یافت. این ماده به عنوان یک ماده همه‌منظوره برای استفاده در ساخت مدارهای الکترونیکی معرفی شد - با بردهای مدار چاپی (PCB) طراحی‌شده-باهدف متفاوت است زیرا انواع مدارهای الکترونیکی ممکن است با استفاده از یک بُرد سیم‌کشی استاندارد ساخته شوند.بردنواری برای قطعات نصب-سطحی طراحی نشده‌است، اگرچه می‌توان بسیاری از این قطعات را در کنار این مسیر نصب کرد، به خصوص اگر مسیرها با یک چاقو یا دیسک برش کوچک در یک ابزار گردنده بریده/شکل‌داده شوند. ابعاد برد. بردنواری در اندازه‌های مختلف موجود است. یک
برد. بردنواری در اندازه‌های مختلف موجود است. یک اندازه رایج (حداقل در بریتانیا) ۱۶۰ میلی‌متر در ۱۰۰ میلی‌متر است مقایسه با سامانه‌های دیگر. برای نمونه‌اولیه‌سازی با چگالی بالا، به خصوص مدارهای دیجیتال، سیم گردپیچ سریعتر و قابل اعتمادتر از بردنواری برای کارکنان باتجربه است.
گئورگه گورنا (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
استره آداماکه (؛ ۱۷ اوت ۱۹۴۱ – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
نیکولائه پسکارو (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به براشوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
فلاویوس دومیده (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
رایانش ماشین بدون پوشش یک معماری رایانه است که بر اساس ماشین‌های بدون پوشش می باشد. در الگوی BMC، برنامه‌ها بدون پشتیبانی هیچ سیستم عامل یا هسته متمرکزی اجرا می‌شوند، هیچ نرم‌افزار واسطه‌ای روی "ماشین بدون پوشش" قبل از برنامه‌های اجراشونده بارگذاری نمی‌شود. این برنامه‌ها که "برنامه‌های ماشین بدون پوشش" یا به‌طور خلاصه برنامه‌های BMC نامیده می‌شوند، از هیچ انبارش ثابت یا دیسک سختی استفاده نمی‌کنند و در عوض در حافظه‌های بزرگ جداشونده مانند حافظه فلش ذخیره می‌شوند. یک برنامه BMC شامل یک برنامه واحد یا یک رشته
یک برنامه BMC شامل یک برنامه واحد یا یک رشته کوچک از برنامه‌ها است که به عنوان یک اجراشونده واحد در یک فضای آدرس اجرا می‌شود. برنامه های BMC به منابع سخت‌افزاری حیاتی خود دسترسی مستقیم دارند. آنها نهادهایی خودکفا، خودمدیریت‌شونده و خودکنترلی هستند که بدون استفاده از اجزای نرم‌افزاری دیگری یا نرم‌افزار خارجی راه‌اندازی، بارگیری و اجرا می‌شوند. برنامه‌های BMC به دلیل طراحی خود دارای امنیت ذاتی هستند. هیچ آسیب‌پذیری مرتبط با سیستم‌عاملی وجود ندارد و هر برنامه فقط شامل عملکردهای ضروری (حداقلی) است. هیچ وضعیت
فقط شامل عملکردهای ضروری (حداقلی) است. هیچ وضعیت ممتازی در سیستم BMC وجود ندارد زیرا برنامه‌ها فقط در وضعیت کاربر اجرا می‌شوند. همچنین، چون کد برنامه به صورت ایستا گردآوری (کامپایل) می شود - هیچ راهکاری برای تغییر پویای جریان برنامه‌ی BMC در طول اجرا وجود ندارد. تاریخچه. در روزهای ابتدایی رایانش، نرم افزار‌های رایانه‌ای به طور مستقیم با سخت‌افزار در ارتباط بودند و هیچ سیستم عاملی وجود نداشت. با بزرگ‌تر شدن برنامه‌ها و دربرگرفتن دامنه‌های مختلف، سیستم‌های عامل اختراع شدند. آنها به عنوان یک میان برنامه که
عامل اختراع شدند. آنها به عنوان یک میان برنامه که لایه‌ی انتزاعی سخت‌افزاری را در اختیار برنامه‌ها میگذارد عمل میکردند. سیستم‌های عامل در اندازه و پیچیدگی خود به میزان بسیار زیادی رشد کرده‌اند که باعث تلاش‌هایی برای کم کردن بار سیستم‌های عامل و بهبود عملکردشان شده‌است، که شامل میکروکرنل، اگزوکرنل ، سیستم عامل تاینی ، سیستم عامل کیت ، پالاشیوز و کیتن ، آی او-لایت ، بیر-متال لینوکس ، آی بی ام-لیبرا و دیگر کرنل‌های پشتیبان می‌شود. علاوه بر رویکردهای بالا، در سامانه‌های نهفته مانند موبایل‌های هوشمند، یک بخش
سامانه‌های نهفته مانند موبایل‌های هوشمند، یک بخش کوچک و اختصاصی از سیستم عامل و یک رشته از برنامه‌ها به صورت خیلی نزدیکی با سخت‌افزار هم‌راستا شده‌اند. همچنین تعداد بی‌شماری کنترل‌های صنعتی و بازی‌های رایانه‌ای هستند که به‌طور مستقیم روی سخت‌افزار اجرا می‌شوند. در اکثر این سامانه‌ها، سخت‌افزار دسترسی ندارد تا برنامه‌های همه‌کاره را اجرا کند. رایانش ماشین بی‌پوشش، از مفهوم شیئ برنامه‌ای (AO) که توسط کارنه در دانشگاه توسان ابداء شده بود نشات گرفته‌است. این برنامه با گذشت سالیان به سیستم عامل‌های
این برنامه با گذشت سالیان به سیستم عامل‌های پراکنده(DOSC) تکامل پیدا کرد و در نهایت به الگوی BMC تبدیل شد. مقایسه با رایانش مرسوم. الگوی BMC در مسائل محتلفی با رایانش مرسوم متفاوت است. هنگام اجرای برنامه‌های BMC هیچ هسته‌ی مرکزی و یا سیستم عاملی وجود ندارد. همچنین یک ماشین بدون پوشش در الگوی BMC هیچ مالکیتی ندارد و منابع با ارزش را ذخیره نمی‌کند و از آن می‌توان برای اجرای برنامه‌های رایانشی همه‌کاره استفاده کرد. این ویژگی ها را نمی توان در رایانش معمول و مرسوم مانند سامانه‌های نهفته و سامانه روی تراشه
و مرسوم مانند سامانه‌های نهفته و سامانه روی تراشه (SOC) پیدا کرد. مفهوم BMC یک رویکرد حداقلی برای دستیابی به سادگی، اندازه‌ی کد های کوچکتر و امنیت می‌باشد. در رایانش ماشین بی‌پوشش، دستگاه محاسبه‌گر بدون پوشش است و برنامه‌ی آن مستقیماً با سخت‌افزار در ارتباط است. نرم‌افزار و برنامه‌های سامانه در حقیقت یکی هستند. یک وضعیت کاربر و یا وضعیت کرنل در این سامانه وجود ندارد. وقتی یک رشته برنامه درحال اجرا هستند هیچ چیز دیگری درحال اجرا نمی‌باشد. تمام برنامه‌ها با یک زبان برنامه‌نویسی C/C++ و با مقدار بسیار کمی کد
زبان برنامه‌نویسی C/C++ و با مقدار بسیار کمی کد نوشته می‌شوند. برنامه‌نویس نرم‌افزار تمامی منابع سخت‌افزاری را کنترل می‌کند. این روش براساس رویداد‌ها بنا شده‌است به همین جهت نیازی به هسته (کرنل) ندارد. یک رشته برنامه‌ی BMC بر اساس یک معماری مجموعه دستورالعمل داده شده (ISA) خیلی ساده می‌تواند برای همیشه اجرا شود، البته تا زمانی که دستورالعمل‌ها قابلیت رقابتی خود را با مرور زمان از دست نداده اند. این روش با رایانش سبز بسیار هم‌خوانی دارد چرا که نیازی نیست تا سخت‌افزار و یا نرم‌افزار را به خاطر منسوخ شدن از
سخت‌افزار و یا نرم‌افزار را به خاطر منسوخ شدن از پیش تعیین شده‌ی قراردادی، که امروزه در تمامی وجه‌های سیستم‌های اطلاعاتی ما وجود دارد، دور بیاندازیم. موارد استفاده و پژوهش. الگوی BMC برای ایجاد وب سرورها، سرورهای جدا از هم،صدا روی پروتکل اینترنت (VoIP)، سرور SIP ، ایمیل، وبمیل، جستجوگر متنی، پروتکل های امنیتی،سامانه های فایل بندی، آرایه چندگانه دیسک‌های مستقل (RAID)، اس کیو لایت تبدیل شده‌ی بی‌پوشش، میان‌برنامه برای کارت‌های رابط شبکه (NICs) و ارتباط اترنت بر روی سرور‌های تحت وب BMC با استفاده از دو کارت
بر روی سرور‌های تحت وب BMC با استفاده از دو کارت رابط شبکه، استفاده شده‌است. موفقیت در تبدیل برنامه‌های مرسوم ویندوز یا لینوکس به طوری‌ که به عنوان برنامه‌های BMC اجرا شوند راه را برای استفاده‌های جدید الگوی BMC باز می‌کند. مشکلات طراحی در اجرای یک وب سرور بر روی رایانه بی‌پوشش با معماری 32 بیت چند هسته‌ای با استفاده از پروتکل هدایت انتقال (TCP) توضیح داده شده‌است. یک پروتکل مشتری/سرور برای ارتباط تحت وب بر روی قرارداد داده‌نگار کاربر (UDP) با استفاده از معماری 32 بیتی روی ماشین بی‌پوشش نمایش داده شده‌است.
32 بیتی روی ماشین بی‌پوشش نمایش داده شده‌است. توسعه و اجرای نرم‌افزار‌های رایانه بدون استفاده از هیچ سیستم عامل یا کرنلی در معماری 64 بیتی چند هسته‌ای نشان داده شده‌است.
ایگناسیو کالدرون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا و باشگاه فوتبال اطلس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
خوان مانوئل آلخاندرس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروز آزول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
گوستاوو پنیا (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروز آزول و باشگاه فوتبال مونتری اشاره کرد. او همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
گیرمو ارناندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال اطلس، و باشگاه فوتبال پوئبلا اشاره کرد. او همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
ماریو پرس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
فرانسیسکو مونتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو اسپانیول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
روبر پیشه (؛ ؛ "نامش در انگلیسی رابرت پیشِـی تلفظ می‌شود") خلبان اهل کانادا است. در ۲۴ اوت ۲۰۰۱، او خلبان اول ایرباس ای۳۳۰ پرواز شمارهٔ ۲۳۶ ایر ترنست بود و موفق شد هواپیما را به دنبال از دست دادن تمامی موتورهای آن به‌دلیل اتمام سوخت، به‌سلامت در مجمع‌الجزایر آزور فرود آورد. تا تاریخ ژانویه ۲۰۲۳، این واقعه همچنان یک رکورد در پرواز بی‌موتور برای یک هواپیمای مسافربری باقی مانده‌است. پیشه و کمک خلبانش با آنکه مسبب مستقیم این سانحه نبودند و مسئولیتی در تعمیر و نگهداری نادرست که منجر به تخلیه سوخت شده بود،
و نگهداری نادرست که منجر به تخلیه سوخت شده بود، نداشتند اما به‌طور جزئی در بروز این حادثه مقصر شناخته شدند چرا که چک‌لیست اولیۀ پیش از پرواز را به‌طور کامل انجام نداده بودند. اوایل زندگی و تحصیلات. پیشه در شبه‌جزیره گاسپه در استان کبک بزرگ شد و در نوجوانی پرواز را آموخت. در سال ۱۹۷۳ از سیژپ دو شیکوتیمی با مدرک دانشگاهی در «خلبانی هواپیما» فارغ‌التحصیل شد. حرفه خلبانی. او پس از فارغ‌التحصیلی برای خطوط هوایی منطقه‌ای کار کرد تا اینکه کبک‌ایر او را تعلیق (اخراج موقت) کرد. او پس از اخراج به مشاغل عجیب و غریبی
موقت) کرد. او پس از اخراج به مشاغل عجیب و غریبی پرداخت از جمله قاچاق ماری‌جوانا با هواپیما به ایالات متحده آمریکا. تا نوامبر ۱۹۸۳، پیشه ۱۶ ماه از محکومیت ۵ ساله خود را گذارنده بود که علتش کشف ماری‌جوآنا در هواپیمایی بود که او به تنهایی در یک فرودگاه کوچک در ایالت جورجیا فرود آورد و پُر از ماری‌جوآنای قاچاق از جامائیکا بود. او در ۲۰ مارس ۱۹۸۵ آزاد شد و در سال ۲۰۰۰ مورد عفو قرار گرفت و فردی اصلاح‌شده در نظر گرفته شد. پیشه در سال ۱۹۹۵، در سن ۴۳ سالگی، به استخدام ایر ترنست درآمد. او به سرعت از کمک خلبانی به
ایر ترنست درآمد. او به سرعت از کمک خلبانی به خلبان اولی لاکهید ال-۱۰۱۱ تری‌استار رسید و در بهار ۲۰۰۰ مسئول هدایت ایرباس ای۳۳۰ شد. پیشه در ۱ اکتبر ۲۰۱۷، آخرین پرواز مسافربری رسمی خود را انجام داد. او پس از هدایت «پرواز تی.اس. ۶۰۵» از رم به مونترآل بازنشسته شد. اگرچه این آخرین پرواز رسمی مسافربری او بود، اما آخرین پرواز او در واقع برای ایر ترنست در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷ انجام شد، که طی آن، او یک ایرباس ای۳۳۰–۳۰۰ را در یک پرواز دیدزنی هوای برای گردشگران بر فراز شهر کبک از مبدأ و مقصدِ مونترال هدایت کرد. این پرواز جهت
از مبدأ و مقصدِ مونترال هدایت کرد. این پرواز جهت جمع‌آوری کمک مالی برای بنیاد او، «بنیاد روبر پیشه» انجام شد که به افراد معتاد به مواد مخدر و الکل کمک مالی (جهت ترک و بازتوانی) می‌کند. فرود اضطراری. شهرت روبر پیشه بابت فرود بی‌موتور اجباری یک فروند ایرباس ای۳۳۰ در مجمع‌الجزایر آزور است. او هواپیما را بدون موتور بیش از هر هواپیمای مسافربری دیگری در تاریخ هوانوردی در هوا لغزاند و با ابزار ناوبری بسیار محدودی که داشت، آن را به سلامت به زمین نشاند. او توانست هواپیما را با ۳۰۶ مسافر، در حالی که ۸ لاستیک آن
هواپیما را با ۳۰۶ مسافر، در حالی که ۸ لاستیک آن ترکیده بود، تنها با تعداد اندکی جراحات جزئی در بین خدمه، با موفقیت فرود بیاورد. او در پاسخ به یک خبرنگار گفت که خودش را یک قهرمان نمی‌داند. یک فرود موفقیت‌آمیز دیگر هواپیمای بدون سوخت و موتور در کانادا، پرواز شمارهٔ ۱۴۳ ایر کانادا (مشهور به «هواپیمای بی‌موتور گیملی») در سال ۱۹۸۳ بود و مجلهٔ ونتی فر طی گزارشی دربارهٔ فرود موفقیت‌آمیز پرواز پرواز ۱۵۴۹ یو اس ایرویز در آب، به موفقیت پوشه هم مجدداً اشاره کرد. علت اصلی این حادثه تعمیر و نگهداری نامناسب هواپیما بود
این حادثه تعمیر و نگهداری نامناسب هواپیما بود که ناشی از نصب نادرست قطعه‌ای در سیستم هیدرولیک و در نتیجه، نشت سوخت بود. با این حال، تحقیقات نهایی همچنین خدمه پرواز را مسئول جزئی بروز سانحه به دلیل عدم شناسایی زودهنگام وضعیت سوخت دانست. مرور و بررسی دستگاه ضبط‌کنندهٔ صدای کابین خلبان نشان داد که خلبان هنگام تلاش برای بررسی و اصلاح عدم تعادل سوخت میان مخازن، از چک‌لیست اصلی آئین‌نامه‌ای استفاده نکرده‌است، که ممکن بود از نشت بیش از حد سوخت در یک طرف جلوگیری کند. خلبان همچنین سوخت را از موتور در حال کار و
کند. خلبان همچنین سوخت را از موتور در حال کار و روشن، به موتور از کارافتاده منتقل کرد که بحران را تشدید کرد. با وجود این، تمام رسانه‌ها پیشه را ستایش کردند و او چون یک قهرمان، مورد تجلیل قرار گرفت؛ به ویژه در کبک، که همچنان یک سخنران انگیزشی محبوب است. خلبانان باتجربه، پیشه را به خاطر عدم وحشت و دستپاچگی یا تلاش برای فرود هواپیمای مسافربری در دریا تحسین می‌کنند. «انجمن خلبانان خطوط هوایی» در سال ۲۰۰۲ «جایزه برتر پرواز» را به روبر پیشه به‌دلیل مهارت فوق‌العاده‌اش در اجرای موفقیت‌آمیز فرود بی‌موتور هواپیمای
در اجرای موفقیت‌آمیز فرود بی‌موتور هواپیمای ایرباس ای۳۳۰ اهدا نمود. در فرهنگ عامه. داستان روبر پیشه در فیلم درام زندگی‌نامه‌ای "" به تصویر کشیده شده‌است که با وقایع پرواز ۲۳۶ به اوج خود می‌رسد. بازیگر کانادایی میشل کُـته و پسرش ماکسیم لوفلاگه نقش پیشه را در این فیلم ایفا نموده‌اند. روبر پیشه همچنین در مجموعه تلویزیونی "پیام اضطراری" در قسمت «"پرواز با باکِ خالی"» به تصویر کشیده شده‌است.
تور دو فرانس ۱۹۰۳ نخستین دورهٔ مسابقهٔ دوچرخه‌سواری تور دو فرانس بود که از ۱ تا ۱۹ ژوئیهٔ سال ۱۹۰۳ در فرانسه برگزار شد. مسابقه در ۶ مرحله به طول ۲۴۲۸ کیلومتر انجام شد و در پایان موریس گارن فرانسوی به مقام قهرمانی دست یافت. او در نخستین مرحله پیروز شد و برتری را تا پایان تور حفظ کرد. گارن در دو مرحلهٔ پایانی نیز پیروز شد و در رده‌بندی نهایی، حدود سه ساعت با نفر دوم فاصله داشت. تور دو فرانس ۱۹۰۳ نخستین رقابت مرحله‌ای دوچرخه‌سواری بود که توسط روزنامهٔ لوتو راه‌اندازی شد. هدف لوتو از برگزاری مسابقهٔ
لوتو راه‌اندازی شد. هدف لوتو از برگزاری مسابقهٔ دوچرخه‌سواری، جبران عقب‌ماندگی از روزنامهٔ لو ولو بود. مسابقه قرار بود در ماه ژوئن برگزار شود، ولی یک ماه به تعویق افتاد و به دلیل عدم استقبال شرکت‌کنندگان، جوایز آن افزایش یافت. راه‌اندازی. پس از ماجرای دریفوس و حذف تبلیغات روزنامهٔ لو ولو، آنری دگرانژ روزنامهٔ جدیدی به نامه لوتو-ولو تأسیس کرد. او در سال ۱۹۰۳ وادار شد نام روزنامه را به لوتو تغییر دهد و نیاز به اقدامی برای حفظ هواداران دوچرخه‌سواری داشت. پس از بازگشت از یک مسابقهٔ دوچرخه‌سواری، ایدهٔ برگزاری
بازگشت از یک مسابقهٔ دوچرخه‌سواری، ایدهٔ برگزاری مسابقه‌ای دور فرانسه شبیه مسابقات شش‌روزهٔ پیست، توسط ژئو لفور (کارمند جوان لوتو) ارائه شد. در نهایت، برگزاری مسابقه تور دو فرانس در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۰۳ در لوتو اعلام شد. نخست قرار بود مسابقه به مدت ۵ هفته از ۱ ژوئن تا ۵ ژوئیه برگزار شود و هزینهٔ ورودی ۲۰ فرانک بود. این شرایط باعث عدم استقبال از مسابقه شد و یک هفته پیش از زمان پیش‌بینی شده برای آغاز آن، تنها ۱۵ نفر ثبت نام کرده‌بودند. دگرانژ زمان‌بندی مسابقه را به ۱ تا ۱۹ ژوئیه تغییر داد، مبلغ جایزه را به ۲۰٬۰۰۰
۱ تا ۱۹ ژوئیه تغییر داد، مبلغ جایزه را به ۲۰٬۰۰۰ فرانک افزایش داد و هزینهٔ ورودی را به ۱۰ فرانک کاهش داد. پس از این تغییرات، ۷۹ نفر ثبت نام کردند و مسابقه با حضور ۶۰ رکابزن آغاز شد. مسیر. تور دو فرانس ۱۹۰۳ در شش مرحله برگزار شد. میانگین مسافت طی شده در هر مرحله حدود ۴۰۰ کیلومتر بود. بین هر دو مرحله، یک تا سه روز استراحت در نظر گرفته شده‌بود. بیشتر مسیر مسابقه مسطح بود و تنها در یک مرحله، مسیر کوهستانی قابل توجهی وجود داشت. رکابزنان به صورت انفرادی رقابت کردند. با توجه به طولانی بودن مراحل، به جز یک مرحله،
با توجه به طولانی بودن مراحل، به جز یک مرحله، بقیه پیش از طلوع خورشید آغاز شدند. مرحلهٔ پایانی در ساعت ۹ شب قبل آغاز شد. شرکت‌کنندگان. ۶۰ رکابزن مسابقه را آغاز کردند که ۴۹ نفر فرانسوی بودند. ۲۱ رکابزن تحت حمایت دوچرخه‌سازان بودند و سایرین حامی مالی نداشتند. ۲۴ رکابزن دیگر نیز در برخی مراحل شرکت کردند. مسابقه. بخت‌های اصلی قهرمانی موریس گارن و ایپولیت اوکوتوریه بودند. مرحلهٔ نخست به طول ۴۶۷ کیلومتر از پاریس تا لیون برگزار شد. مسابقه در ساعت ۱۵:۱۶ آغاز شد و گارن نخستین رکابزن بود که در ساعت ۹ صبح روز بعد و
گارن نخستین رکابزن بود که در ساعت ۹ صبح روز بعد و یک دقیقه زودتر از نفر دوم، امیل پاژی، از خط پایان گذشت. اوکوتوریه به دلیل گرفتگی عضلات شکم نتوانست مرحله را به پایان برساند و از رده‌بندی اصلی خارج شد، ولی در مرحلهٔ دوم شرکت کرد و برندهٔ آن مرحله شد. پاژی در مرحلهٔ دوم تصادف کرد و از مسابقه حذف شد. اوکوتوریه در مرحلهٔ سوم نیز پیروز شد، ولی در مرحلهٔ چهارم به دلیل استفاده از خلأ پشت یک خودرو از مسابقه کنار گذاشته شد. چارلز لیزر سوئیسی برندهٔ مرحلهٔ چهارم شد. در پایان این مرحله، گارن با اختلاف حدود دو ساعت
در پایان این مرحله، گارن با اختلاف حدود دو ساعت با امیل ژرژه، رهبر مسابقه بود. ژرژه در میانهٔ مرحلهٔ پنجم زمانی که در حال استراحت بود به خواب رفت و نتوانست مرحله را به پایان برساند. گارن با پیروزی در این مرحله، برتری خود را به حدود سه ساعت افزایش داد و سپس در مرحلهٔ پایانی (که به مسافت ۴۷۱ کیلومتر، بلندترین مرحلهٔ تور بود) نیز پیروز شد. پیامد. این رویداد باعث افزایش قابل توجه شمارگان لوتو شد. این موفقیت بزرگ برگزاری دورهٔ بعدی تور را تضمین کرد و رکابزنان تور به قهرمانان ملی تبدیل شدند. گارن با جایزه‌ای که
به قهرمانان ملی تبدیل شدند. گارن با جایزه‌ای که در مسابقه کسب کرد، یک پمپ بنزین خرید و تا پایان عمر در آنجا کار کرد.
بوفالو وینگ () در آشپزی آمریکایی، یک قسمت از بال مرغ غیرسوخاری (کتف یا وسط بال) است که به‌طور کلی سرخ می‌شود و سپس قبل از سرو، سسی شامل سس تند فلفل هندی بر پایه سرکه و کره آب شده به آن می‌زنند یا در آن غوطه‌ور می‌کنند. بوفالو وینگ به‌طور سنتی داغ، همراه با ساقه کرفس و مغز هویج با سس پنیرآبی (یا عمدتاً در خارج از نیویورک با سس رنچ) به عنوان سس غوطه‌ور، سرو می‌شود. بوفالو وینگ اغلب به‌طور ساده «بال»، «بال داغ» یا «بال مرغ» نامیده می‌شود. بوفالو وینگ در ایالات متحده و خارج از آن محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است و
متحده و خارج از آن محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است و برخی از رستوران‌های زنجیره‌ای در آمریکای شمالی آن را به‌عنوان یک بخش منوی اصلی به نمایش می‌گذارند. نام «بوفالو» اکنون به سایر غذاهای سرخ شده ادویه‌دار که با سس‌های غوطه‌ور سرو می‌شوند از جمله بال مرغ بدون استخوان (تهیه شده از گوشت سینه مرغ)، سیب زمینی سرخ شده، ناگت مرغ، مرغ پفکی، میگو و گل کلم نیز گفته می‌شود. همچنین غذاهای دیگری مانند پیتزا را که با سس به سبک بوفالو یا چاشنی طعم بوفالو مزه‌دار می‌شود، می‌توان «بوفالو» توصیف کرد. تاریخچه. خاستگاه. ادعاهای
«بوفالو» توصیف کرد. تاریخچه. خاستگاه. ادعاهای مختلفی در مورد اختراع بوفالو وینگ وجود دارد. یکی از ادعاها این است که بوفالو وینگ برای اولین بار در انکر بار در بوفالو، نیویورک، توسط ترزا بلیسیمو (Teresa Bellissimo)، که مالک بار همراه شوهرش فرانک در سال ۱۹۶۴ بود، تهیه شد. در آن زمان بال مرغ ارزان و نامطلوب بود و در درجه اول برای تهیه آبگوشت یا سوپ استفاده می‌شد. چندین نسخه دیگر از داستان اختراع بوفالو وینگ توسط خانواده بلیسیمو و دیگران منتشر شده‌است از جمله: اگرچه در مقاله‌ای که در سال ۱۹۶۹ در یک روزنامه محلی
در مقاله‌ای که در سال ۱۹۶۹ در یک روزنامه محلی در مورد انکر بار منتشر شد، اشاره‌ای به بوفالو وینگ نشده‌است، اما یک رقیب محلی انکر بار، یعنی رستوران داف، شروع به فروش بوفالو وینگ در آن سال کرده‌است. طرز تهیه. مرغ. بال‌های مرغی که برای بوفالو وینگ استفاده می‌شوند معمولاً به سه قسمت تقسیم می‌شوند: کتف، وسط‌بال، و ته‌بال، که آخرین آن معمولاً دور انداخته می‌شود، اگرچه برخی رستوران‌ها بوفالو وینگ را با قسمت آخری که هنوز به وسط‌بال متصل است سرو می‌کنند. به‌طور سنتی، بال‌ها را بدون پودر سوخاری در روغن سرخ می‌کنند،
بال‌ها را بدون پودر سوخاری در روغن سرخ می‌کنند، تا زمانی که خوب قهوه ای شوند. سس. سس تند بر پایه فلفل کاین (فلفل هندی)، کره ذوب شده و سرکه، پایه استاندارد سس بوفالو وینگ هستند که ممکن است ملایم، متوسط یا تند تهیه شود. سایر مواد نیز اگرچه کمتر غالب هستند، اما می‌توانند رایج باشند، مانند سس ووسترشر و پودر سیر. سس‌های بال آماده مصرف تجاری با سطوح مختلف تندی درست می‌شوند. بال‌های مرغ پخته شده را در ظرف یا قابلمه‌ای گذاشته و تکان داده تا بال‌ها کاملاً در سس پوشیده شوند. نحوه سرو. به‌طور سنتی، بوفالو وینگ با