payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آماده به خدمت فیلم مستند فرانسوی محصول ۲۰۱۶ به کارگردانی آلیس دیوپ است. این فیلم منتخب جشنواره سینما دو ریل (Cinéma du Réel) پاریس بوده است. این فیلم پنجمین اثر و دومین فیلم مستند بلند دیوپ به‌شمار می‌رود. آماده به خدمت در سال ۱۳۹۶ در بخش «"آینه یک جشنواره"» یازدهمین دوره جشنواره سینما حقیقت به نمایش درآمد. خلاصه داستان. این مستند وقایع بیمارستان آویسن در حومه شمالی پاریس را به تصویر می‌کشد که خدمات مشاوره رایگان به مهاجران سراسر جهان ارائه می‌دهد. وقتی زندگی از دست می‌رود، آنها یک پناهگاه امن را فراهم
زندگی از دست می‌رود، آنها یک پناهگاه امن را فراهم می‌کنند.
محاکمه خونتاها ( ) محاکمه قضایی اعضای دولت نظامی "دی فاکتو" بود که بر آرژانتین در دوران دیکتاتوری فرآیند سازماندهی مجدد ملی ("el processo") حکومت می کرد که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ به طول انجامید. این محاکمه سال ۱۹۸۵، تنها نمونه از چنین رویه گسترده ای توسط یک دولت دموکراتیک علیه یک دولت دیکتاتوری سابق همان کشور در آمریکای لاتین تا به امروز است. کسانی که محاکمه شدند عبارتند از: خورخه رافائل ویدلا، امیلیو ادواردو ماسرا، روبرتو ادواردو ویولا، آرماندو لامبروشینی، اورلاندو رامون آگوستی، عمر گرافینا، لئوپولدو گالتیری،
رامون آگوستی، عمر گرافینا، لئوپولدو گالتیری، خورخه آنایا و باسیلیو لامی دوزو. بررسی اجمالی. محاکمه خونتاها در ۲۲ آوریل ۱۹۸۵، در دوران ریاست جمهوری رائول آلفونسین، اولین دولت منتخب پس از احیای دموکراسی در سال ۱۹۸۳، آغاز شد. دادستان های اصلی خولیو سزار استراسرا و دستیارش لوئیس مورنو اوکامپو بودند (که بعدها اولین دادستان ارشد دادگاه کیفری بین المللی شد). این محاکمه به ریاست دادگاهی متشکل از شش قاضی برگزار شد: لئون ارسلانیان، خورخه تورلاسکو، ریکاردو گیل لاودرا، آندرس دالسیو، خورخه والرگا آرائوس، و گیرمو لدسما.
آندرس دالسیو، خورخه والرگا آرائوس، و گیرمو لدسما. دیکتاتوری مجموعه‌ای متشکل از چندین دولت نظامی تحت چهار حکومت نظامی بود. حکومت چهارم، قبل از دعوت به انتخابات و واگذاری قدرت به مقامات دموکراتیک، قانون عفو خود را در ۱۸ آوریل ۱۹۸۳ وضع کرد و همچنین فرمان محرمانه ای را صادر کرد که دستور از بین بردن سوابق و سایر شواهد جنایات گذشته‌شان را صادر نمود. آماده سازی. رییس جمهور آلفونسین سه روز پس از تحلیف خود، در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۳، فرمان شماره ۱۵۸ را برای شروع قانونی رسیدگی به پرونده قضایی ۹ افسر نظامی سه حکومت اول، اما
به پرونده قضایی ۹ افسر نظامی سه حکومت اول، اما نه افسر چهارم (که توسط ژنرال رینالدو بیگنون اداره می شد) صادر نمود. کمیسیون ملی ناپدید شدن افراد دو روز بعد برای جمع آوری شهادت هزاران شاهد ایجاد شد و ۸۹۶۰ مورد ناپدید شدن اجباری را در ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۴ به رئیس جمهور ارائه کرد. پس از امتناع دادگاه نظامی از محاکمه اعضای سابق حکومت نظامی، آلفونسین در ۱۴ اکتبر دادگاه کیفری ملی را برای این منظور تأسیس کرد. محاکمه حکومت نظامیان. این محاکمه که رسماً در ۲۲ آوریل ۱۹۸۵ آغاز شد، تا کنون تنها نمونه از چنین رویه گسترده ای
شد، تا کنون تنها نمونه از چنین رویه گسترده ای توسط یک دولت دموکراتیک علیه یک دولت دیکتاتوری سابق همان کشور در آمریکای لاتین است. این اولین محاکمه بزرگ برای جنایات جنگی از زمان دادگاه نورنبرگ در آلمان پس از جنگ جهانی دوم بود و اولین محاکمه ای بود که توسط یک دادگاه غیرنظامی انجام شد. این سازمان موفق شد جنایات حکومت‌ها را که شامل آدم‌ربایی، شکنجه، ناپدید شدن اجباری و قتل حدود ۸۰۰۰ تا ۹۰۰۰ نفر در جریان آنچه جنگ کثیف علیه مخالفان سیاسی نامیده می‌شود، تحت تعقیب قرار دهد. مخالفت با محاکمه تا حد زیادی محدود به
قرار دهد. مخالفت با محاکمه تا حد زیادی محدود به اظهارنظرهای انتقادی سیاستمداران، وکلا و چهره های رسانه‌ای همسو با دیکتاتوری بود. برخی اعتراضات خشونت آمیز شد: در مرحله صدور حکم دادگاه، ۲۹ تهدید به بمب گذاری به چندین مدرسه بوئنوس آیرس انجام شد و تعدادی بمب در تاسیسات کلیدی دولتی از جمله وزارت دفاع منفجر شد. در ۲۵ اکتبر، رئیس جمهور آلفونسین وضعیت فوق العاده ۶۰ روزه اعلام کرد. دادستان ها ۷۰۹ پرونده را ارائه کردند که ۲۸۰ مورد رسیدگی شد. در مرحله بازجویی متقابل که تا ۱۴ اوت ادامه داشت، در مجموع ۸۳۳ شاهد شهادت
که تا ۱۴ اوت ادامه داشت، در مجموع ۸۳۳ شاهد شهادت دادند. شاهدان شامل رئیس جمهور سابق الخاندرو لانوس، نویسنده خورخه لوئیس بورخس، استلا بارنز د کارلوتو، رئیس مادربزرگ های میدان مایو پابلو دیاز بازمانده «شب مدادها». پاتریشیا ام. دریان، دستیار وزیر امور خارجه در امور حقوق بشر در دولت کارتر؛ حقوقدان هلندی تئو ون بوون و انسان شناس معروف پزشکی قانونی کلاید اسنو بودند. سخنان پایانی در ۱۸ سپتامبر شنیده شد. دادستان کل استراسا در پایان اعلام کرد: صدور حکم. حکم در ۹ دسامبر قرائت شد: ژنرال خورخه ویدلا و دریاسالار امیلیو
قرائت شد: ژنرال خورخه ویدلا و دریاسالار امیلیو ماسرا به حبس ابد ، ژنرال روبرتو ویولا : هفده سال، دریاسالار آرماندو لامبروشینی : هشت سال، ژنرال اورلاندو آگوستی : چهار سال و نیم محکوم شدند. عمر گرافینیا، لئوپولدو گالتیری، خورخه آنایا و باسیلیو لامی دوزو تبرئه شدند، اگرچه سه نفر اخیر همزمان به دلیل تخلف در انجام جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲ به دست دادگاه نظامی محاکمه شدند. اتهامات علیه ۶۰۰ نفر دیگر در دادگاه مطرح شد، اما این دعاوی با قانون توقف کامل در سال ۱۹۸۶، که شکایت را به کسانی که در عرض ۶۰ روز پس از تصویب
که شکایت را به کسانی که در عرض ۶۰ روز پس از تصویب این قانون متهم شده بودند، محدود کرد، و قانون اطاعت مقتضی در سال ۱۹۸۷، که عملاً اکثر موارد باقیمانده محاکمه عاملان جنگ کثیف را متوقف کرد، با مشکل مواجه شد. عواقب. بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، رئیس‌جمهور کارلوس منم، افرادی را که محکوم یا محاکمه شده بودند عفو کرد. رئیس جمهور نستور کرشنر در سال ۲۰۰۳ حکم دادگاه عالی آرژانتین مبنی بر اجازه استرداد در پرونده های جنایت علیه بشریت را گرفت و در همان سال کنگره قانون توقف کامل را لغو کرد. در سال ۲۰۰۵ دادگاه عالی حکم داد که
را لغو کرد. در سال ۲۰۰۵ دادگاه عالی حکم داد که قوانین سال ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ که از افسران متهم به جنایات محافظت می کرد، مغایر قانون اساسی است. در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶، قاضی نوربرتو اویارباید حکم داد که عفوهای اعطا شده توسط رئیس جمهور منم خلاف قانون اساسی است. در ۲۵ آوریل ۲۰۰۷، یک دادگاه فدرال عفو رئیس جمهور ویدلا را لغو کرد و محکومیت وی را به دلیل نقض حقوق بشر بازگرداند. در سال ۲۰۰۶، دولت میگل اچکولاتز را محاکمه کرد، اولین کسی که ۶۰۰ متهم بالقوه تحت تعقیب قرار گرفت. شاهدان و قضات مورد تهدید قرار گرفتند و بلافاصله پس از
و قضات مورد تهدید قرار گرفتند و بلافاصله پس از صدور حکم، خولیو خورخه لوپز ناپدید شد. او که قربانی خشونت دولتی بود و شاهد دادستانی بود، می‌گفتند مرده است و هرگز پیدا نشده است. آرشیوها. نوارهای ویدئویی اصلی این محاکمه از سال ۱۹۸۸ در نروژ بوده است. همه قضات دادگاه در ۲۵ آوریل همان سال با ۱۴۷ نوار سیستم ویدیو خانگی که به منظور ایمن نگه داشتن آنها و اجتناب از هرگونه استفاده تجاری به پارلمان نروژ داده شد، به اسلو سفر کردند. آنها در کنار متن اصلی قانون اساسی نروژ نگهداری می شوند.
شورای اسلامی شهر سمنان، نهادی شورایی و محلی برای قانون‌گذاری و نظارت در سطح شهر سمنان است که در حال حاضر ۷ عضو دارد و اعضای آن با رأی مستقیم مردم و به صورت دسته‌جمعی انتخاب می‌شوند.
کوزگون آجاش ( با نام کامل عبداللهت کوزگون چتین آجاش (به انگلیسی: ) (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۲۸ – درگذشته ۴ فوریه ۱۹۷۶) یک مجسمه‌ساز آفریقایی-ترک اهل ترکیه بود که به‌خاطر آثار فلزی‌اش و تلاش‌هایی با جوشکاری موادی مانند سیم، میخ و ضایعات فلزی با هم شناخته می‌شود. او بیشتر به خاطر مجسمه‌های انتزاعی خود معروف است و یکی از پیشگامان مجسمه‌سازی مدرن در ترکیه به‌شمار می‌رود. یکی از مجسمه‌های معروف او "کوشلار" («پرندگان») است که در سال ۱۹۶۷ خلق کرد. کوزگون آجاش که در ۲۸ فوریه سال ۱۹۲۸ در استانبول به دنیا آمد، پس از دبیرستان
سال ۱۹۲۸ در استانبول به دنیا آمد، پس از دبیرستان با پدرش یک کارخانه بند کفش افتتاح کرد، اما تا زمانی که در بخش مجسمه‌سازی آکادمی هنرهای زیبای استانبول ثبت نام کرد، شهرت واقعی خود را پیدا نکرد. در آنجا، او در کارگاه‌های برچیدن کشتی شرکت کرد، جایی که کارشناسان به او یاد دادند که چگونه مواد پاک‌شده را به آثار هنری جوش دهد. آجاش تحت تأثیر استادان معاصر ترکیه، زوهتو موریدوغلو و هادی بارا، استعدادی را شکوفا کرد که به اشتیاق زندگی او تبدیل شد: مجسمه‌سازی انتزاعی. در سال ۱۹۶۱، مجسمه ای ساخته شده از میخ‌های زنگ
در سال ۱۹۶۱، مجسمه ای ساخته شده از میخ‌های زنگ زده، جایزه اول آجاش را در نمایشگاه پاریس، همراه با بورسیه ای که یک سال تحصیل در فرانسه را حمایت کرد، به دست آورد. زمانی که آنجا بود، به تکمیل هنر هنری خود ادامه داد و حتی در سال ۱۹۶۲ نمایشگاهی انفرادی در موزه هنر مدرن پاریس ترتیب داد. پس از بازگشت آجاش به استانبول، برخی از آثار خود را تولید کرد. مهم‌ترین آثار از جمله «ترکیه» - نقش برجسته برنزی عظیمی که بر روی آسمان خراش آنکارا به نمایش گذاشته شده‌است - و مجسمه فلزی بی‌انتها او «پرندگان - ترکیب انتزاعی». به
فلزی بی‌انتها او «پرندگان - ترکیب انتزاعی». به عنوان یکی از آخرین کارهایش، آجاش فولاد و لاستیک پیچ خورده را به ۱۴۰ ماسک فلزی برای «دفتر گچی قفقازی»، یک نمایش تئاتر آلمانی که در پاریس به روی صحنه رفت، تبدیل کرد. منابع. بازبینی‌شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۳
قرصان غذای محبوب نجد عربستان است که با تهیه خمیر آرد از گندم آسیاب شده درست می‌شود. شبیه ورقه‌های لواش خشک است. تهیه. گندم را آسیاب کرده در ظرفی ریخته و نمک و آب به آن اضافه می‌کنند و با دست ورز می‌دهند تا خمیر نرم و سبک شود سپس روی آن را می‌پوشانند. و حداقل نیم ساعت کنار گذاشته و خمیر را روی ساج یا مقرسه می‌پزند، سپس خمیر را بیرون می‌کشند به شکل یک دایره بزرگ و بسیار نازک در میآورند و روی ساج (مقرسه) قرار داده و سریع دست روی آن می‌کشند تا زمانی که جا بیافتد، سپس دایره را برمی‌گردانند تا از دو طرف بپزد. بین
سپس دایره را برمی‌گردانند تا از دو طرف بپزد. بین قرصان ریاض و قرصان قصیم تفاوت وجود دارد، قرصان ریاض با خورشت سرو می‌شود در حالی که در قصیم قرصان با خرما استفاده می‌شود.
تجمع ایرانیان در استراسبورگ با هدف تروریستی خواندن سپاه پاسداران از سوی اتحادیه اروپا در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۳ (۲۶ دی ۱۴۰۱) در برابر پارلمان اروپا در استراسبورگ برگزار شد. روبرتا متسولا رئیس این پارلمان خطاب به ایرانیان گفت: «شما سمت درست تاریخ ایستادید و تاریخ‌ساز خواهید شد و ما شما را تنها نمی‌گذاریم». تظاهرات ایرانی‌ها در استراسبورگ فرانسه دوشنبه با خواست تروریستی شناختن سپاه پاسداران برگزار شد و تظاهرکنندگان در تجمع مقابل پارلمان اروپا حضور دارند.
زووچینیتس (؛ ) شهری کوچک در شمال غربی لهستان است که در استان پومرانی غربی و شهرستان دراوسکو واقع شده‌است و جمعیتی در حدود ۱۲٬۰۰۰ نفر دارد. این شهر بزرگ‌ترین منطقهٔ مسکونی در پوویات است. مطابق وبسایت شهرداری این شهر، تاریخچهٔ این منطقهٔ مسکونی به قرون ۷–۶ پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد. زووچینیتس امتیاز شهری خود را از ۱۳ دسامبر ۱۳۳۳ میلادی به دست آورد و تا مدتی در قلمروی حکومت دودمان لوکزامبورگ بود که بعدها به شوالیه‌های تتونیک فروخته شد. این شهر از قرن ۱۸ جزئی از خاک پادشاهی پروس بود. در دوران حکومت آلمان
از خاک پادشاهی پروس بود. در دوران حکومت آلمان نازی، نیروهای اس‌آ در جریان شب بلورین به یهودیان آن جمله کردند و عده‌ای که زنده ماندند برای بیگاری به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شدند. تنها ۳۱ نفر توانستند از این اردوگاه‌ها بگریزند. در ۵ مارس ۱۹۴۵ شهر به اشغال نیروهای ارتش یکم لهستان درآمد و پس از پایان جنگ جهانی دوم نیروهای متفقین جنگ جهانی دوم این شهر را مطابق توافق کنفرانس پوتسدام به لهستان واگذار کردند.
پولونیا بیتوم یک باشگاه فوتبال لهستانی در بیتوم است. این تیم دو بار قهرمان لیگ برتر لهستان شده است و هم‌اکنون در لیگ دسته سوم لهستان بازی می‌کند. تاریخچه. شروع. پولونیا در ۴ ژانویه ۱۹۲۰ در شهر بیتوم سیلزی علیا، در طول ماه‌های پرتلاطم شورش‌های سیلزی تأسیس شد. با این حال، در اواخر سال ۱۹۲۲، در نتیجه همه‌پرسی سیلزی علیا، بیتوم بخشی از آلمان باقی ماند و باشگاه دیگر وجود نداشت. در ماه مه ۱۹۴۵، تعداد زیادی از بازیکنان و مقامات یک باشگاه دیگر لهستانی به نام پوگون لویو به بیتوم رسیدند و تصمیم گرفتند پولونیا را احیا
به بیتوم رسیدند و تصمیم گرفتند پولونیا را احیا کنند. در ۱۷ مه ۱۹۴۵، این تیم اولین بازی خود را در بیش از دو دهه انجام داد و وارتا پوزنان را ۳–۲ شکست داد. پولونیا ادامه پوگون لویو در نظر گرفته می‌شود. لوگوی آن بسیار شبیه به لوگوی تیم لوو و همچنین رنگ‌های قرمز-آبی آنها است. دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰. پولونیا در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، زمانی که یکی از تیم‌های برتر لهستان بود، به بزرگترین موفقیت دست یافت. این تیم دو بار در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۶۲ قهرمان لهستان شده است. در سال‌های ۱۹۵۲، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹و ۱۹۶۱ پولونیا بیتوم نایب
سال‌های ۱۹۵۲، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹و ۱۹۶۱ پولونیا بیتوم نایب قهرمان لهستان بود. این تیم در سال ۱۹۶۴ به فینال جام حذفی لهستان رسید. در جام اینترتوتو عملکرد خوبی داشت و در فصل ۶۴–۱۹۶۳ پس از شکست دادن تیم‌هایی مانند ستاره سرخ بلگراد، سمپدوریا و اودرا اوپول، به فینال رسید. این تیم، جام را در فصل ۵۴–۱۹۶۴ پس از شکست دادن تیم‌هایی مانند لانس، شالکه، لیژ و لوکوموتیو لایپزیگ به دست آورد. پولونیا همچنین در سال ۱۹۶۵ لیگ بین‌المللی فوتبال را به دست آورد و در فصل‌های ۶۶–۱۹۶۵و ۶۹–۱۹۶۸ در لیگ لهستان سوم شد. در آن دوره، ادوارد
۶۹–۱۹۶۸ در لیگ لهستان سوم شد. در آن دوره، ادوارد شیمکویاک، بازیکن بین‌المللی و دروازه‌بان لهستانی برای پولونیا بازی می‌کرد. ورزشگاه باشگاه به نام او نامگذاری شده و گنجایش ۵،۵۰۰ تماشاگر را دارد. زمان فعلی. در ژوئن ۲۰۰۷، پولونیا بیتوم، پس از سال‌ها، به لیگ برتر لهستان بازگشت. با این حال، در سال ۲۰۱۱، باشگاه پس از پایان یافتن در انتهای جدول با تنها ۶ پیروزی در تمام فصل، به لیگ دسته اول سقوط کرد.
یارانه کشاورزی (که حمایت یا مشوق کشاورزی نیز نامیده می‌شود) یک یارانه دولتی است که به کشاورزها، سازمان‌های کشاورزی و مزارع به منظور تکمیل درآمد آنها، مدیریت عرضه کالاهای کشاورزی و تأثیر آن بر هزینه و عرضهٔ این کالاها پرداخت می‌شود. نمونه‌هایی از کالاهایی که شامل این گونه حمایت می‌شوند عبارتند از: گندم، غلات خوراک (غلاتی که به عنوان علوفه استفاده می‌شود، مانند ذرت یا ذرت، سورگوم، جو و جو)، پنبه، شیر، برنج، بادام زمینی، شکر، تنباکو، دانه‌های روغنی مانند سویا و فرآورده‌های گوشتی مانند گوشت‌های گاو، خوک و بره و
فرآورده‌های گوشتی مانند گوشت‌های گاو، خوک و بره و گوسفند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ توسط سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد نشان داد که بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ سالانه ۵۴۰ میلیارد دلار یارانه جهانی به کشاورزان داده می‌شود. این مطالعه نشان داد که این یارانه‌ها از راه‌های مختلفی زیان‌بار هستند. در کشورهای ثروتمند، یارانه‌ها با ترویج مصرف بیش از حد گوشت به سلامت فرد و جامعه آسیب می‌رسانند. در کشورهای توسعه نیافته یارانه‌ها مصرف بیش از حد مواد اولیه کم تغذیه را تشویق می‌کنند. یارانه همچنین با تشویق جنگل‌زدایی به
می‌کنند. یارانه همچنین با تشویق جنگل‌زدایی به بحران آب‌و هوا کمک می‌کند و همچنین باعث نابرابری می‌شود زیرا کشاورزان خرده مالک که بسیاری از آنها زن هستند، کنار گذاشته شده‌اند. به گفته آخیم اشتاینر، رئیس UNDP، تغییر مسیر یارانه‌ها با ایجاد زمینه بازی برابر با شرکت‌های کشاورزی در مقیاس بزرگ، معیشت ۵۰۰ میلیون کشاورز خرده مالک را در سراسر جهان تقویت می‌کند. در گزارش جداگانه‌ای توسط مؤسسه منابع جهانی در اوت ۲۰۲۱، آمده‌است که بدون اصلاح، یارانه‌های مزرعه «گستره وسیعی از زمین‌های سالم را بی‌استفاده می‌کند».
لخ دیبلیک (؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۵۶) بازیگر، موسیقی‌دان و خواننده اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کیلر"، "همه چیز درست خواهد شد"، "خرده‌دهقانان"، "گوش آقای رئیس"، "ناقوس جنگ"، "خیوکا"، "سیل"، "سرهنگ کفیاتکوفسکی"، "سال‌های شیرین"، "جنگ و صلح"، "با آتش و شمشیر (فیلم)"، "با آتش و شمشیر (مجموعه تلویزیونی)"، "دوران افتخار"، "پدر متیو"، "پرستار کودک"، "در خیابان سپولنی"، "خانه کشیش"، "طایفه"،
کودک"، "در خیابان سپولنی"، "خانه کشیش"، "طایفه"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "عشق اول"، "۸۰ میلیون"، "عواقب"، "اداره ترافیک"، "فرشته نیرومند"، "وُلین"، "جادوگر"، "انتقام"، "یولیا به خانه برمی‌گردد"، "بیگانه"، "عروسی"، "عشق تابستانی"، "خانه تاریک" و "پان تادئوش" اشاره نمود.
یولیوش اوستِـروا (؛ – ) نظریه‌پرداز، کارگردان نمایش و بازیگر نامدار اهل لهستان بود که در دوره میان‌دوجنگ فعالیت داشت. او بنیانگذار «تئاتر ردوتا» نخستین گروه تئاتر تجربی در ورشو پس از برقراری جمهوری دوم لهستان در پایانِ جنگ جهانی اول بود. او کار کارگردانی تئاتر در ورشو را با اجرای نمایش‌نامه‌هایی از نمایشنامه‌نویسان نامدار لهستان یولیوش سواتسکی، استانیسواف ویسپیانسکی و استفان ژرومسکی آغاز کرد. یولیوش اوستروا حرفهٔ بازیگری‌اش را در سن ۱۹ سالگی و در دوران تجزیه لهستان زیر نظر استفان یاراچ در کراکوف آغاز کرده
لهستان زیر نظر استفان یاراچ در کراکوف آغاز کرده بود. او با گروه هنرمندان «تئاتر ردوتا» در سرتاسر خاک لهستان به سفر پرداخت و در یک یازهٔ زمانی ۹۰۰ روزه، بیش از ۱٬۵۰۰ در ۱۷۳ شهر لهستان به روی صحنه رفت. در دوران تهاجم آلمان به لهستان و اشعال خاک لهستان توسط نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، او به شکل زیرزمینی و مخفی به کار آموزش تئاتر و بازیگری ادامه داد. آخرین اجرای هنری او در سال ۱۹۴۶ رقم خورد و یک سال بعد به سبب بیماری درگذشت.
زاگلبی ساسنوویتس یک باشگاه فوتبال مستقر در ساسنوویتس، لهستان است. این باشگاه در سال ۱۹۰۶ تأسیس شد. چهار بار قهرمان جام حذفی لهستان شد (۱۹۶۲، ۱۹۶۳، ۱۹۷۷، ۱۹۷۸)، و همچنین چهار بار نایب قهرمان لیگ برتر لهستان شد (۱۹۵۵، ۱۹۶۴، ۱۹۶۷، ۱۹۷۲). به غیر از فوتبال، سازمان زاگلبی بخش‌های دیگری نیز دارد، مانند هاکی روی یخ و بسکتبال مردان. ورزشگاه. زاگلبی ساسنوویتس مسابقات خانگی خود را از سال ۱۹۵۶ در ورزشگاه لودووی انجام می‌دهد. با این حال، یک ورزشگاه جدید به نام "زاگلبیوفسکی پارک اسپورتووی" با ظرفیت ۱۱،۶۰۰ نفر از سال ۲۰۱۹
پارک اسپورتووی" با ظرفیت ۱۱،۶۰۰ نفر از سال ۲۰۱۹ در حال ساخت است؛ در حالی که ورزشگاه قدیمی به عنوان یک زمین تمرین استفاده می‌شود.
ماریانو ویدال مولینا (؛ – ) بازیگر اهل آرژانتین بود. او با کارگردانانی چون خوان آنتونیو باردم و خائیمه د آرمینیان و آنتونیو روئیس کاستی‌یو همکاری داشته‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گریه پیاز"، "خشم آپاچی"، "میگل د سروانتس" و "جزیره اسرارآمیز" اشاره کرد.
باشگاه ورزشی وینر که همچنین به عنوان وینر ای‌سی یا واک شناخته می‌شود، یک باشگاه ورزشی اتریشی در وین بود. این تیم قهرمان مسابقات قهرمانی اتریش و نایب قهرمان جام میتروپا شده است. تاریخچه. این باشگاه در ۱۴ اکتبر ۱۸۹۷ تأسیس شد. تا سال ۱۹۰۴، این تیم ۳ بار قهرمان هردو چلنج کاپ و وینر تاگبلات پوکال شده بود که در آن زمان مهم‌ترین جام‌های فوتبال اتریش در آن زمان بودند. در سپتامبر ۱۹۱۰، اکثر اعضای تیم اول باشگاه را ترک کردند و یک باشگاه جدید به نام اتحادیه وین را تأسیس کردند. با وجود این، وینر در مسابقات قهرمانی
تأسیس کردند. با وجود این، وینر در مسابقات قهرمانی فوتبال اتریش ۱۱–۱۹۱۰ چهارم شد، اگرچه باشگاه جدید بالاتر از آن به پایان رسید. این باشگاه در فصل ۱۵–۱۹۱۴ قهرمان فوتبال اتریش شد که در آن ده باشگاه فقط یک بار با هم بازی کردند. اتحادیه وین در جایگاه دوم قرار گرفت. در سال ۱۹۲۸، این باشگاه به فینال جام حذفی اتریش رسید و با نتیجه ۲–۱ به آدمیرا وین باخت. در فصل ۳۱–۱۹۳۰، وینر قهرمان جام حذفی اتریش شد، که در قالب لیگ به عنوان جام زمستانی وینر بازی می‌شد. این باشگاه به عنوان قهرمان این رقابت‌ها به جام میتروپا راه
به عنوان قهرمان این رقابت‌ها به جام میتروپا راه یافت. این باشگاه به فینال جام میتروپا ۱۹۳۱ رسید، اما هر دو بازی فینال را به فرست ویینا واگذار کرد. از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۵، این باشگاه با نام شوارتز-روت وین نیز شناخته می‌شد، نامی که تحت عنوان آنها قهرمان جام حذفی اتریش در فصل ۳۸–۱۹۳۷ شد. از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵، این باشگاه در جام گاولیگا اوستمارک بازی می‌کرد. در سال ۱۹۵۹، این باشگاه دوباره قهرمان جام حذفی اتریش شد و راپید وین را ۲–۰ در فینال شکست داد. آستریا وین. از فصل ۷۴–۱۹۷۳، وینر یک تیم مشترک با آستریا وین تشکیل
۷۴–۱۹۷۳، وینر یک تیم مشترک با آستریا وین تشکیل داد که به نام "آستریا واک وین" تا فصل ۷۷–۱۹۷۶ که آستریا وین تصمیم گرفت به نام سنتی باشگاه خود بازگردد. نتایج تیم مشترک بخشی از تاریخ فوتبال آستریا وین است. در سال ۱۹۸۳، وینر بخش فوتبال خود را مجدداً فعال کرد، اما هرگز به بوندس‌لیگا اتریش بازنگشت و باشگاه در سال ۲۰۰۲ توسط اسپانسر آن تصاحب شد، که نام خود را به "راد فرندلی سیستمز" و سپس به "فایربال یونایتد" تغییر داد. این باشگاه هنوز یک بخش فوتبال دارد، اما دیگر در مسابقات شرکت نمی‌کند. افتخارات. چلنج کاپ تاگبلات
مسابقات شرکت نمی‌کند. افتخارات. چلنج کاپ تاگبلات پوکال بوندس‌لیگا اتریش جام حذفی اتریش جام میتروپا
ژاک بار (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه بود که در تولید بیش از ۸۰ فیلم مشارکت داشت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جزیره اسرارآمیز"، "کنت مونت کریستو"، "جان سپردن"، "خانه شادی"، "هر شماره‌ای می‌تواند برنده باشد"، "مؤسسه ریکوردی" و "ولگردها" اشاره نمود.
ابومحمد عسگرخانی (زاده ۱۳۳۰ ـ درگذشته ۱۴۰۰) استاد روابط بین‌الملل دانشگاه تهران، پژوهشگر و تحلیل‌گر رژیم‌های بین‌المللی، حقوق بین الملل و وکیل دادگستری بود. او بیشتر به دلیل نظریاتش در نقد مذاکرات هسته‌ای، حمایت از برنامه هسته‌ای ایران و ارایه دیدگاه‌هایی در خصوص امنیت ملی مورد توجه رسانه‌ها بود. عسگرخانی از جمله معروف ترین استادان ایرانی معتقد به نظریه رئالسیم در روابط بین‌الملل به‌شمار می‌آمد و عمده آثار او در زمینه امنیت ملی، رژیم‌های بین‌المللی و الگوهای امنیت در سیاست خارجی بود. زندگی. او در سال ۱۳۳۰
امنیت در سیاست خارجی بود. زندگی. او در سال ۱۳۳۰ متولد شد و دارای مدرک دکتری روابط بین‌الملل از دانشگاه کوئینز کانادا بود. وی مدرک کارشناسی ارشد خود در رشتۀ روابط بین‌الملل را در سال ۱۹۸۶ از ، دانشگاه وبسترآمریکا اخذ کرده بود و مدرک دیپلمای حقوق بشر را از موسسه دانمارکی حقوق بشر در کپنهاگ گرفته بود. عسگرخانی دانشیار بازنشسته گروه روابط بین‌الملل دانشگاه تهران و استاد مدعو دانشگاه امام صادق بود. او در ۲۹ شهریور ۱۴۰۰ بر اثر ابتلا به کرونا در سن ۷۰ سالگی درگذشت. نظریات. این استاد دانشگاه طرفدار الگوی امنیتی
نظریات. این استاد دانشگاه طرفدار الگوی امنیتی درون زا برای خاورمیانه بود و توصیه می‌کرد کشورهای خاورمیانه در داخل خودشان ائتلاف‌هایی برای امنیت منطقه تشکیل دهند. او تیم مذاکره کننده برجام را فاقد دیدگاه‌های کارشناسی در حوزه امنیت بین‌الملل می‌دانست و در گروه منتقدان توافق هسته‌ای قرار می‌گرفت. عسگرخانی معتقد بود مذاکرات گروه ویژه اقدام مالی، امنیت، اقتصاد و فرهنگ ایران را هدف قرار می‌دهد. دیدگاه‌های رئالیستی او در نقد روندهای سیاست خارجی دولت یازدهم و دوازدهم موجب توجه رسانه‌های اصول‌گرا به او شد. در این
موجب توجه رسانه‌های اصول‌گرا به او شد. در این رابطه گفته می‌شود برخی مخالفان برجام که تا پیش از آن او را مشکوک به جاسوسی می‌دانستند، دیدگاه‌های کارشناسی او را دستمایه فعالیت سیاسی خود قرار داده‌اند. عسکرخانی همواره منتقد سیاست خارجی ایران بود و عقیده داشت سیاست خارجی تمام دولت‌های جمهوری اسلامی ایران ضعیف بوده‌است. آثار. از ابومحمد عسگرخانی سه کتاب در زمینه رژیم‌های بین‌المللی به زبان فارسی منشر شده‌است. او همچنین در طول فعالیت علمی خود ۲۵ مقاله به زبان‌های فارسی و انگلیسی منتشر کرده بود. کتاب‌های عسگرخانی
فارسی و انگلیسی منتشر کرده بود. کتاب‌های عسگرخانی عبارت‌اند از:
مهدی الکلاوی (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است. وی نوهٔ پاشای مراکش تهامی الکلاوی و پسر بازیگر فرانسوی سسیل اوبری است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بل و سباستین" و "کاترین و شرکا" اشاره کرد.
آرچ وایتینگ (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به‌واسطهٔ ایفای نقش «اسپارکس» در مجموعهٔ تلویزیونی علمی-تخیلی "سفر به قعر دریا" شناخته می‌شد. وی از بازیگری را از سنفورد مایزنر آموخت و کارش را با بازی در مجموعه‌های تلویزیونی آغاز کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سفر به قعر دریا"، "فراری"، "سرزمین غول‌پیکران" و "در تعقیب جو" اشاره نمود.
در هواشناسی، جبهه قطبی ، مرز هواشناختی بین سلول قطبی و سلول فرل در پیرامون عرض جغرافیایی ۶۰ درجه، نزدیک مناطق قطبی زمین، در هر دو نیم‌کره است. در این مرز یک شیب تند دمایی بین این دو توده هوا رخ می‌دهد که هر کدام در دماهای بسیار متفاوتی هستند. جبهه قطبی در نتیجه برخورد هوای سرد قطبی با هوای گرم گرمسیری به وجود می‌آید. این یک جبهه ایستگاهی است زیرا توده‌های هوا در برابر یکدیگر حرکت نمی‌کنند و ثابت می‌ماند. در سواحل شرق آمریکای شمالی، به‌ویژه در زمستان، یک شیب تند دمایی بین زمین‌های پوشیده از برف و جریان‌های
تند دمایی بین زمین‌های پوشیده از برف و جریان‌های گرم فراکرانه‌ای وجود دارد. نظریه جبهه قطبی می‌گوید که توفان‌های فراگرمسیری در عرض جغرافیایی میانی در مرزهای بین هوای گرم و سرد تشکیل می‌شوند. در زمستان، جبهه قطبی به سوی استوا جابجا می‌شود، در حالی که سیستم‌های پرفشار در تابستان بیشتر چیره هستند.
انجمن فلسفی کانادا (CPA)؛ (به انگلیسی: Canadian Philosophical Association) در سال ۱۹۵۸ به‌عنوان یک سازمان غیرانتفاعی دوزبانه برای ترویج بورس تحصیلی و آموزش فلسفی در کانادا و به نمایندگی از منافع این حرفه در انجمن‌های عمومی کانادا تأسیس شد. این انجمن فصلنامه‌ای به نام «"دیالوگ: بررسی فیلسوفی کانادا"» منتشر می‌کند. تمامی فعالیت‌ها و نشریات دو زبانه هستند. این انجمن از سال ۲۰۲۱ بیش از ۶۰۰ عضو فعال دارد. رؤسای سابق این انجمن عبارتند از: لوک لانگلویس، دیوید برابوک، کای نیلسن، ویلیام سویت، رونالد د سوزا، آدل
کای نیلسن، ویلیام سویت، رونالد د سوزا، آدل مرسیه، توماس دی کونینک، ساندرا لاپونت، سامانتا برنان، دانیل واینستاک، دومینیک مک آیور لوپس و کریستین تاپلت. رئیس فعلی جنیفر ناگل از دانشگاه تورنتو است. دفاتر اداری انجمن در تورنتو واقع شده‌اند.
آبشار زردلیمه از مکان‌های دیدنی استان چهارمحال و بختیاری است که ۸۰ کیلومتر با مرکز استان، شهرکرد فاصله دارد. این آبشار زیبا در شهرستان اردل و در بین کوه‌های زاگرس، انتهای دره لیمه واقع شده و رودخانه بازفت از کنار آن عبور می‌کند. آبشار زرد لیمه جزو بزرگ‌ترین و عریض‌ترین آبشارهای ایران با عرض ۶۵ و ارتفاع ۴۰ متر است. مسیر دسترسی. مسیر دسترسی به آبشار زرد لیمه راحت نیست. برای دسترسی به آبشار، باید از صخره‌ها بالا بروید و راهی پر پیچ و خم را پیمایید. صعب‌العبور بودن مسیر دسترسی به آبشار، یکی از علت‌های بکر ماندن
مسیر دسترسی به آبشار، یکی از علت‌های بکر ماندن این منطقه است.
لئوپولدو لوپز ژیل سیاستمدار و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی زادهٔ کاراکاس در ۲۰ اکتبر ۱۹۴۴ و از ۲۰۱۵ دارای ملیت اسپانیا است. او پدر لئوپولدو لوپز و عضو حزب مردم (اسپانیا) از سال ۲۰۱۹ نمایندهٔ اسپانیا در پارلمان اروپا است و در (DROI) این پارلمان فعالیت دارد. جستارهای وابسته.
«حرکت» (انگلیسی: Move) آهنگی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس ضبط شده است. و از طریق سایکو میوزیک، به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی از دومین آلبوم استودیویی آن‌ها، درود (۲۰۱۳) منتشر شد. این آهنگ توسط اعضای جسی نلسون، لی-آن پیننوک، جید ثیروال و پری ادواردز به همراه میگان کاتون و ناتان دووال نوشته و توسط دووال تهیه شده است. حرکت موزیکالی به‌عنوان یک آهنگ رقص-پاپ و ریتم اند بلوز توصیف شده است که گروه از فعالیت‌های ملودی دور می‌کند و صدای بیشتری با باس مصنوعی دارد. این آهنگ مورد تحسین منتقدان موسیقی قرار گرفت