payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بالاترین گروه‌های اجتماعی شوند. قانون دیگری توسط آگوستوس تصویب شد، حکم داد که زنان محکوم به زنا می‌توانند به تن‌فروشی اجباری محکوم شوند. این قانون تا اواخر قرن چهارم به قوت خود باقی بود. قوانین منع زنا که توسط آگوستوس پیشنهاد شد؛ اساسنامه ای بود که تغییر بزرگ در دیدگاه در مورد تن‌فروش‌ها و دلالان محبت به وجود آورد. این قانون کارگران جنسی را از مجازات‌هایی که سایر شهروندان به خاطر روابط جنسی نامشروع (زنا) دریافت می‌کردند، منع می‌کرد و در نتیجه باعث جدایی بیشتر بین شهروندان عادی و روسپی‌ها شد. روسپی‌ها
بیشتر بین شهروندان عادی و روسپی‌ها شد. روسپی‌ها شهروند نبودند، و بنابراین فرزندان آنها نیز نمی‌توانستند شهروند باشند. در حالی که انتظار می‌رفت مردم عادی به شیوه‌های قدیمی‌تر و اخلاقی‌تر برگردند، روسپی‌ها و دلال‌ها اجازه داشتند به اعمال ناشایست خود ادامه دهند. آگوستوس تن‌فروشی را غیرقانونی نمی‌دانست و آن را منع نکرد. قوانین آگوستوس نمی‌توانستند به‌طور کامل میل جنسی را که منجر به زنا می‌شد از بین ببرند و برای مهار «میل جنسی غیرقابل کنترل» که اخلاق و نظم سیاسی را تهدید می‌کرد، «توماس ا.جی. مک گین» استدلال
را تهدید می‌کرد، «توماس ا.جی. مک گین» استدلال می‌کند که وجود تن‌فروشی نقش مهمی در حفظ این نظم اخلاقی داشت و از نظر رومی‌ها، این حرفه یک راه خروج جنسی برای مردان درنده خویی فراهم می‌کرد که ممکن است زنان شریف را هدف قرار داده و مورد اهانت قرار بدهد. زوج‌های متأهلی که نمی‌توانستند بچه‌دار شوند، ناامیدی و غم مفروض‌شان با مجازات‌های قانونی تشدید می‌شد. برخی از زوج‌ها سعی کردند فرزندخوانده پیدا کنند و به این ترتیب فرزندانی در خانواده خود داشته باشند، اما سنا فرزندخواندگی را صرفاً تلاشی برای دور زدن هدف قانون
را صرفاً تلاشی برای دور زدن هدف قانون نادیده می‌گرفت. برعکس، خانواده‌های دارای چند فرزند در بسیاری از موارد از مزایای مالیاتی و ارتقای موقعیت برخوردار شدند. انحلال. سرانجام، مجازات تجرد در زمان کنستانتین بزرگ از بین رفت و بیشتر آنها بعداً توسط امپراتوران بعدی به‌طور رسمی لغو شدند، به نحوی که در زمان امپراتوری ژوستینین یکم (دوره امپراتوری ۵۲۷–۵۶۵ میلادی) فقط اندکی از این قوانین باقی مانده بود.
گارگین نشانی آرامیان (؛ زاده - درگذشته ) فیلمبردار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۰۸ در سباستیا در به دنیا آمد و از مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۷۵ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
نیکلای آلکساندری تیمورازیان (؛ زاده - درگذشته ) رهبر ارکستر، موسیقی‌دان و آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در هیلیس در به دنیا آمد . وی در کتابخانه ملی ارمنستان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۰ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
آندری هوهانسی بابایف (؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز اپرا اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳ در مومنا در به دنیا آمد و از آکادمی موسیقی باکو فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۴ در سن ۴۰ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد.
لوون آلکساندری خوجا-ایناتوف (خوجا-ایناتیان) (؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ مارس ۱۹۰۱ در تفلیس در به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان برجسته افتخار و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۷ اکتبر ۱۹۵۴ در سن ۵۳ سالگی در سن پترزبورگ درگذشت.
آش-مات (آشوت بگلاری ماتئوسیان) (؛ زاده - درگذشته ) یک بازیگر و کارگردان اهل ارمنستان است. . زندگی‌نامه. وی در ۱۰ دسامبر ۱۹۰۴ در به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۷۴ در سن ۶۹ سالگی در لنیناکان درگذشت.
آرام کاراپتی کوچاریان (؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز و موسیقی‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱ اکتبر ۱۹۰۳ در واغارشاپات در به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کنسرواتوار مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۵ سپتامبر ۱۹۷۷ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
شانت کاراپتی هرتانتسیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ مهٔ ۱۹۲۲ در آلکساندراپول در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۴۳) و آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان (۱۹۵۰) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی و نقاش شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۴ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت.
گاروش بیک‌نازاریان (؛ زاده - درگذشته ) فیلمبردار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در ایروان در به دنیا آمد . وی رد آرمن‌فیلم (۱۹۲۵) و استودیوی فیلم گرجستان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲ سپتامبر ۱۹۶۷ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
سارگیس گئورگیان (؛ زاده - درگذشته ) فیلم‌برداری، کارگردان اپرا اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در ایروان در به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی, جایزه دولتی ارمنستان شوروی(۱۹۷۰) شد. وی در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۱ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
میکائیل نیکلایی تریان (؛ ؛ زاده - درگذشته ) رهبر ارکستر، کارشناس علوم پرورشی، پروفسور اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در مسکو در به دنیا آمد و از کنسرواتوار مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی در ارکستر فیلارمونیک ارمنستان، تالار بولشوی و کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۴۵) و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۷ در سن ۸۲ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده
مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شدو.
وارطان آرمنی تیگرانیان (؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۱ دسامبر ۱۹۰۶ در آلکساندراپول در به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۳۲) و کنسرواتوار سن پترزبورگ (۱۹۴۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۷ اوت ۱۹۷۴ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
عنوان یک ماهنامهٔ شونن مانگای ژاپنی بود که توسط انتشارات هاکوسنشا به چاپ می‌رسید. آراشی به عنوان مجله خواهر "یانگ انیمال" به‌شمار می‌رفت، که در اولین جمعهٔ هر ماه با اندازهٔ کاغذ B5 از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۸ منتشر می‌شد.
آنجلا ماریا (به ؛ – ) که با نام هنری آبلیم ماریا دا کونا نیز شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر برزیلی بود. وی در سال ۱۹۵۴ به عنوان «ملکهٔ رادیو» انتخاب شد و محبوب‌ترین خوانندهٔ آن دهه در برزیل به حساب می‌آمد. درگذشت. ماریا در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸ در سن ۸۹ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
عنوان یک مجله هفتگی سینن مانگای ژاپنی است که توسط انتشارات کودانشا به چاپ می‌رسد. این مجله برای نخستین بار در سال ۱۹۸۲ تحت عنوان آغاز به‌کار کرد. نسخهٔ دیجیتالی این مجله با نام می‌باشد. این مجله به عنوان خواهر مجلات "ایونینگ" و "افترنون" به‌شمار می‌رود. در سال ۲۰۰۶ یک مجلهٔ مشتق تحت عنوان (سابقاً هر دو ماه یکبار) شامل مجموعه‌هایی نظیر «سینت یانگ من» تحت نظارت سردبیر ائیجیرو شیمادا راه‌اندازی شد، که همزمان سردبیر "هفته‌نامه مورنینگ" نیز بود.
عنوان یک مجلهٔ دو هفته یکبار سینن مانگای ژاپنی بود که توسط انتشارات کودانشا از اوت سال ۲۰۰۱ تا فوریه ۲۰۲۳ به چاپ می‌رسید. تیراژ این مجله توسط انجمن انتشارات مجلات ژاپنی ۱۱۵٬۶۱۷ نسخه در سال ۲۰۱۵ گزارش شده‌است. انتشار "ایونینگ" در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۳ به پایان رسید، و برخی عناوین در حال چاپ در این مجله به وبگاه "کامیک دیز" کودانشا منتقل شدند.
مجموعه هم‌سنج یا مجموعه متضاد مجموعه‌ای محدود از آیتم‌ها است که هر کدام می‌توانند یک شکاف را در یک طرح‌واره، ساختار نحوی یا محیط زبانی دیگر پر کنند. هفت روز هفته، پنجاه ایالات متحده، هشت جزیره هاوایی، حروف الفبا، دسته‌بندی‌های «مرد» و «مؤنث»، دانش‌آموزان در یک کلاس یا طعم‌های پیشنهادی در یک بستنی‌فروشی همه نمونه‌هایی از مجموعه هم‌سنج هستند. روابط معنایی که مجموعه‌های هم‌سنج را تشکیل می‌دهند یا نشان می‌دهند، شامل هم‌نامی (به عنوان مثال، دسته‌های اصلی درختان شامل کاج، نارون، بید، افرا و غیره) و بخشی‌نامی (به
کاج، نارون، بید، افرا و غیره) و بخشی‌نامی (به عنوان مثال، اجزای اصلی یک وسیله نقلیه موتوری شامل موتو، گیربکس، یک یا چند باتری، مجموعه‌ای از چرخ‌ها و لاستیک‌ها و غیره). هدف بازنمایی و استدلال دانش این است که به فناوری اطلاعات اجازه می‌دهد تا معنا و روابط متقابل مجموعه‌های هم‌سنج را تشخیص دهد و از آنها استفاده کند. به عنوان مثال، اجزای هستی‌شناسی برای هستی‌شناسی‌ها، و همچنین پایگاه‌های داده گرافی، ابزارهایی برای کمک به آن هدف هستند.
بیمارستان مرکزی () با نام پیشین خط قرمز () یک مجموعهٔ تلویزیونی اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و زندگی حرفه‌ای و شخصی پرسنل یک بیمارستان خیالی در مادرید را به نام «بیمارستان مرکزی» دنبال می‌کند. گفته می‌شود که این سریال، نمونهٔ اسپانیایی مجموعهٔ تلویزیونی "بخش فوریت‌های پزشکی" است.
سارگیس باگراتی بایاندور (؛ زاده - درگذشته ) تاریخ‌نگار هنر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس در به دنیا آمد و از آکادمی علوم اجتماعی کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی (۱۹۵۲) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی () شد. وی در ۱۵ فوریهٔ ۲۰۰۰ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
دانیل مارتینی دزنونی (؛ زاده - درگذشته ) تاریخ‌نگار هنر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در در به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان (۱۹۱۷) و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۵۳) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۳۰ اکتبر ۱۹۶۷ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت.
مِرسه یورنس سِرا (؛ زادهٔ ۱۴ مه ۱۹۷۹) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خانواده سرانو" و "بیمارستان مرکزی" اشاره نمود.
فوسانگ نام مکانی افسانه‌ای (با یک درخت توت) در ادبیات چین باستان است. گفته می‌شود که در شرق چین قرار دارد. گفته می‌شود که یک راهب به نام هوی شن از فوسانگ بازدید کرده‌است. شرح آن در "کتاب لیانگ" نوشته شده‌است. بسیاری از مردم بحث می‌کنند که فوسانگ کجاست. برخی می‌گویند در قاره آمریکا، شبه‌جزیره کامچاتکا یا جزایر کوریل است. پس از جنگ جهانی اول، بیشتر مردم دیگر باور ندارند که در آمریکا واقع شده باشد.
آشوت آساطوریان ()؛ در در تفلیس جمهوری شوروی گرجستان چشم به جهان گشود و در در ایروان درگذشت .او کارگردان بود و اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۷ در تفلیس در به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۳ مهٔ ۱۹۹۹ در سن ۶۲ سالگی در ایروان درگذشت.
بی‌آردی (BRD)، مخفف غیررسمی برای جمهوری فدرال آلمان است که گاهی در زمینه علمی و به ویژه سیاسی، مشابه مخفف «آلمان شرقی» در دوره ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ استفاده می‌شود. از سوی دیگر، اعلامیه‌های رسمی جمهوری فدرال آلمان از اوایل دهه ۱۹۷۰ حاوی این مخفف نبوده است. آغاز و کاربرد این اصطلاح. مخفف در جمهوری فدرال آلمان. پس از تأسیس جمهوری فدرال آلمان، اختصار "بی آر دی" ابتدا در آنجا به روشی غیررسمی استفاده شد. در سال ۱۹۸۸، انجمن زبان آلمانی (GfdS) مقاله "مبانی قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان" توسط ویلهلم گرو، که در آن زمان
فدرال آلمان" توسط ویلهلم گرو، که در آن زمان استاد حقوق عمومی و حقوق بین‌الملل در دانشگاه فرایبورگ بود، در "حقوق آلمان" یافت. "مجله" ۱۹۸۸ قدیمی‌ترین شواهد برای "FRG". 20 ژوئن 1949. تا حدی، مخفف "بی آر دی" قبلاً در دهه ۱۹۵۰ مورد استفاده قرار می‌گرفت. فرهنگ لغت املا - از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۶ در آلمان غربی که برای املای رسمی آلمانی تعیین‌کننده بود - این اختصار را برای اولین بار در چاپ شانزدهم خود در سال ۱۹۶۷ معرفی کرد. نسخه در ژوئیه ۱۹۶۵، وزارت فدرال آن زمان برای مسائل تمام آلمانی تحت نظر اریش منده (FDP)
برای مسائل تمام آلمانی تحت نظر اریش منده (FDP) «دستورالعمل‌هایی را برای تعیین آلمان تنظیم کرد. بحث و جدل پیرامون این مخفف در اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع شد، زمانی که استفاده از آن در برخی از ایالت‌های فدرال ممنوع شد، زیرا به دلیل استفاده مکرر از آن در جمهوری دموکراتیک آلمان به عنوان یک "اختراع کمونیستی " و "فرمول تحریک " طرد شد. با اجتناب از مخفف "بی آر دی"، طرف آلمان غربی می‌خواست خود را از زبان مورد استفاده در GDR متمایز کند و از قرار گرفتن ایالت‌های آلمان غربی و شرقی با اختصارات مشابه در یک سطح جلوگیری کند.
و شرقی با اختصارات مشابه در یک سطح جلوگیری کند. علیرغم همه سست شدن روابط آلمان و آلمان، جمهوری فدرال همیشه خود را تنها کشور مشروع آلمان تحت قوانین بین‌المللی می‌دانست (عدم به رسمیت شناختن جمهوری دموکراتیک آلمان تحت قوانین بین‌المللی)، زیرا تنها دولت جمهوری فدرال آلمان از انتخابات دموکراتیک بیرون آمد. . آنها مدعی نامگذاری "آلمان" برای کل آلمان و در نتیجه برای خود شدند. استفاده مستمر از این اصطلاح به منظور حفظ وجود یک ملت آلمان - "آلمان به عنوان یک کل" - در آگاهی عمومی بود تا هدف ملی اتحاد مجدد را به خطر
آگاهی عمومی بود تا هدف ملی اتحاد مجدد را به خطر نیندازد. در ۳۱ ام در ۱ مه ۱۹۷۴، سران دولت‌های فدرال و ایالتی توصیه کردند "که نام کامل "جمهوری فدرال آلمان" باید در زبان رسمی استفاده شود. از ژوئن ۱۹۷۴، کنفرانس وزرای آموزش و پرورش دیگر کتاب‌های درسی را با علامت اختصاری «بی آر دی» تصویب نکرد. در مقاله‌های برلین غربی، اگر موضوع آلمان در کلاس بررسی می‌شد، می‌توان این اختصار را به‌عنوان یک اشتباه مشخص کرد.&lt;ref name="Spiegel_39/1978"&gt;"„Wer BRD sagt, richtet Unheil an“", Der Spiegel 39/1978 vom 25. September
an“", Der Spiegel 39/1978 vom 25. September 1978.&lt;/ref&gt; از ۴ اکتبر ۱۹۷۶ بخشنامه ای از وزیر آموزش شلزویگ-هولشتاین (NBl. کیلومتر کلید -HS 274)، که اختصار "بی آر دی" را به عنوان "مطلوب" توضیح می‌دهد. در سال ۱۹۷۷، GfdS این اختصار را در فهرست کلمات سال قرار داد. آندریاس فون شولر، وزیر امور خارجه پارلمانی در وزارت کشور فدرال، در ۳۰ اعلام کرد. در ۱ نوامبر ۱۹۷۹، به بوندستاگ آلمان اطلاع داده شد که باید از استفاده از نام اختصاری «بی آر دی» خودداری شود. پس از آنکه وزارتخانه‌های آموزش و پرورش هر ایالت فدرال
آنکه وزارتخانه‌های آموزش و پرورش هر ایالت فدرال قبلاً در دهه ۱۹۷۰ اشاره کردند که نام کامل «جمهوری فدرال آلمان» باید در دروس مدرسه استفاده شود، کنفرانس وزیران آموزش و پرورش در ۲۰۲ امین خود جلسه عمومی ۱۲. فوریه ۱۹۸۱ قطعنامه ای مبنی بر عدم استفاده از مخفف "بی آر دی" در کتاب‌های درسی مدرسه و کارهای نقشه‌برداری برای درس‌های مدرسه. این تصمیم متعاقباً توسط ایالت‌های فدرال جداگانه از طریق انتشار در روزنامه‌های رسمی آنها، از جمله در بادن-وورتمبرگ در تاریخ ۱۴، در قوانین ایالتی اجرا شد. آوریل ۱۹۸۱ و در
۱۴، در قوانین ایالتی اجرا شد. آوریل ۱۹۸۱ و در Schleswig-Holstein در ۴. اوت 1981. نظر رسمی در مورد "FRG" یکی از معدود مواردی است (همچنین رجوع کنید به املاح) که در آن تلاش شد تا به این طریق مستقیماً در استفاده از زبان آلمانی فدرال مداخله شود. در دهه ۱۹۸۰، در رابطه با ماجرای فلیک «جمهوری خریداری شده»، این مخفف همچنین با عبارت جدلی سیاسی «جمهوری موز آلمان» همراه بود. مخفف جمهوری دموکراتیک آلمان. در جمهوری دموکراتیک آلمان، جمهوری فدرال عمدتاً در دو دهه اول تقسیم آلمان، "آلمان غربی" نامیده می‌شد؛ بنابراین، رهبری
آلمان، "آلمان غربی" نامیده می‌شد؛ بنابراین، رهبری SED از نامگذاری رسمی "جمهوری فدرال آلمان" اجتناب کرد. به همین دلیل، اصطلاحات «جمهوری فدرال آلمان غربی» و «جمهوری فدرال آلمان» (DBR) گاهی در نامه‌های رسمی استفاده می‌شد. مهم‌تر از همه، تشبیه با نام دولتی "جمهوری" دموکراتیک آلمان (GDR) به منظور تأکید بر نظریه دو دولتی که توسط اتحاد جماهیر شوروی فرض شده بود و برای باز نگه داشتن واژه "آلمان" برای یک ملت کاملاً آلمانی مورد توجه قرار گرفت. به عنوان انعکاسی به این واقعیت که این نام در آن زمان توسط سیاستمداران
این واقعیت که این نام در آن زمان توسط سیاستمداران اخراج شده در جمهوری فدرال نیز استفاده می‌شد، دولت فدرال "جمهوری فدرال آلمان" را در دستورالعمل‌های تعیین خود در سال ۱۹۶۱ به عنوان "همتای اصطلاحی "نظریه دو دولت" معرفی کرد. که این نام را "نادرست" کرد و مارک "به هر قیمتی از آن اجتناب کرد". ادبیات آلمان شرقی نیز این نام را برگزید. با این حال، این در سال ۱۹۶۸ با اجرایی شدن قانون اساسی جدید جمهوری دموکراتیک آلمان که با آن جمهوری دموکراتیک آلمان با هدف اتحاد مجدد خداحافظی کرد، تغییر کرد. از آن زمان، اختصار "بی آر
کرد، تغییر کرد. از آن زمان، اختصار "بی آر دی" به‌طور رسمی در GDR برای جمهوری فدرال علاوه بر نام رسمی ایالت "جمهوری فدرال آلمان" استفاده شده است. این اصطلاح در استفاده عمومی نیز گسترش یافت. موافقت با اختصارات آلمانی فدرال. در ایالت‌های فدرال قدیمی، اختصارات "BR Germany" همچنین BRep "Germany"), "BR Dt." , "BR Dtl", "بی آر دیt." , "BRep." "آلمان"، "BRep." "آلمان"، "B'Rep." "آلمانی"، "B.Rep." "آلمانی"، "BRep." "D", "BR Dtld." یا گهگاه - تا آنجا که مربوط به زمینه است - به سادگی "BRep." و "Dtld." ارجح؛ استفاده
است - به سادگی "BRep." و "Dtld." ارجح؛ استفاده رسمی از مخفف "بی آر دی" مورد نظر بوده و نیست ("همچنین به بخش" " استفاده فعلی " مراجعه کنید). در کاربرد شفاهی، نام کوتاه "جمهوری فدرال" برای جمهوری فدرال آلمان رایج بوده و هست. علامت ملیت وسیله نقلیه موتوری. این واقعیت که هر دو ایالت آلمان از کد ملیت "D" استفاده می‌کردند منجر به نامگذاری همین نام توسط مجله تلویزیونی آلمان غربی با "مشخصه D" در سال ۱۹۷۱ شد. به منظور «تأکید بر استقلال آنها»، GDR پلاک "D" را از ۰۱٫۰۱ جایگزین کرد. ژانویه ۱۹۷۴ با "کد ملیت DDR". در
جایگزین کرد. ژانویه ۱۹۷۴ با "کد ملیت DDR". در نتیجه، گروه‌های چپ در جمهوری فدرال، به‌ویژه حزب کمونیست آلمان (DKP) از هواداران خود خواستند که کد ملیت «متکبرانه» "D" را که با نام «علامت D» نیز شناخته می‌شود، در وسایل نقلیه موتوری خود جایگزین کنند در چنین مواردی، گاهی اخطارهای جریمه در جاده‌های عمومی توزیع می‌شد که با این واقعیت توجیه می‌شد که برچسب "بی آر دی" با نشانگر ملیت خارجی اشتباه گرفته می‌شد. از سوی دیگر، در پاییز ۱۹۸۹، شهروندان جمهوری دموکراتیک آلمان تلاش خود را برای وحدت ملی با تبدیل علامت GDR به
تلاش خود را برای وحدت ملی با تبدیل علامت GDR به علامت D با حذف حرف اول و آخر ابراز کردند. اختصارات بین‌المللی. در سطح بین‌المللی، اختصارات مربوط مانند FRG (برای "جمهوری فدرال آلمان") در انگلیسی و RFA "(République Fédérale d'Allemagne)" در فرانسه رایج بوده و گاهی رایج هستند. مخفف روسی ФРГ (برای Федеративная Республика Германия, "Federativnaja Respublika Germanija") هنوز هم امروزه بسیار رایج است. اختصارات مختلفی برای آلمان متحد رایج است: استفاده امروزی. از پایان جنگ سرد در اواخر ۲۰ قرن و با اتحاد مجدد آلمان،
جنگ سرد در اواخر ۲۰ قرن و با اتحاد مجدد آلمان، بحث در مورد مخفف "بی آر دی" جذابیت خود را از دست داد. از دهه ۱۹۹۰، فرهنگ لغت Duden "FRG" را با "جمهوری فدرال آلمان" یکی دانسته است، در حالی که اشاره می‌کند که این یک "اختصار غیر رسمی" است. از آن زمان، آژانس فدرال آموزش مدنی، که زیرمجموعه وزارت کشور فدرال است، گهگاه از علامت اختصاری "بی آر دی" که در گذشته بدون مناقشه نبود، در وب سایت‌های خود و هنگام انتشار نشریات علمی این مخفف نیز به‌طور منظم در رسانه‌ها استفاده می‌شود، به عنوان مثال در "فرانکفورتر آلگماینه
می‌شود، به عنوان مثال در "فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ"، در "زوددویچه تسایتونگ" یا در "جهان"، حتی اگر اکنون به آلمان متحد اشاره داشته باشد. اصطلاح «FRG قدیمی» از حدود سال ۲۰۰۰ به عنوان اشاره ای به "جمهوری فدرال آلمان قبل از سال ۱۹۹۰" در رسانه‌ها ظاهر شد، که نه تنها از نظر جغرافیایی، بلکه از نظر اقتصاد بازار اجتماعی نیز با جمهوری فدرال قرن بیست و یکم متفاوت بود. بسیاری از شرکت‌هایی که به نیازهای مردم خدمت می‌کنند، هنوز خصوصی نشده‌اند، اما دارای مالکیت فدرال، ایالتی یا شهرداری هستند (مثلاً. B. دویچه باندزپست
ایالتی یا شهرداری هستند (مثلاً. B. دویچه باندزپست Bundesbahn، بیمارستان‌ها). استفاده از جناح راست افراطی. افراط‌گرایان راست مانند هورست مالر و ناسیونالیست‌ها در برخی از موارد از علامت اختصاری "بی آر دی" استفاده می‌کنند تا نشان دهند که از دیدگاه آنها، جمهوری فدرال آلمان تنها بخشی از آلمان را در بر می‌گیرد (که در محدوده مرزهای ۱۹۳۷ قرار دارد). معاهده مرزی آلمان و لهستان به سرزمین‌های شرقی سابق آلمان در سال ۱۹۹۰ - و از طرف دیگر یک کشور مستقل نیست، بلکه صرفاً یک «شکل سازمانی یک روش قدرت‌های دشمن رایش آلمان»
یک «شکل سازمانی یک روش قدرت‌های دشمن رایش آلمان» "(OMF-بی آر دی) است" - بر اساس اصطلاح "شکل سازمانی یک روش حاکمیت خارجی " که توسط کارلو اشمید در سال ۱۹۴۸ ابداع شد. علاوه بر این، از این مخفف در نمایندگی‌هایی استفاده می‌شود که جمهوری فدرال را به عنوان یک دولت غیرقانونی می‌بینند که حکومت آن با به اصطلاح "دولت‌های موقت رایش " در تضاد است، به عنوان مثال به عنوان "بی آر دی GmbH". مشاجره مشابه. یک بحث ایدئولوژیک قابل مقایسه در مورد اصطلاحات "برلین (غربی)"، "برلین" "غربی و برلین غربی" با مخفف "WB" وجود داشت. ساخت
"غربی و برلین غربی" با مخفف "WB" وجود داشت. ساخت براکت مورد استفاده در برلین (غرب) و جمهوری فدرال آلمان ("آلمان غربی") برای روشن کردن وحدت شهر برلین بود که به دو بخش تقسیم شد. جمهوری دموکراتیک آلمان تلاش کرد تا تصوری از یک جغرافیای مستقل ایجاد کند (مانند هند غربی) و منطقه سیاسی («واحد سیاسی مستقل برلین غربی»)، و برای محدود کردن آن از "برلین، پایتخت جمهوری دموکراتیک آلمان". همچنین بحث سیاسی در مورد واژه آلمان غربی و همچنین با توجه به اینکه جمهوری دموکراتیک آلمان نمی‌تواند کشوری خارجی برای جمهوری فدرال باشد
نمی‌تواند کشوری خارجی برای جمهوری فدرال باشد و همچنین در مورد مخفف GDR که در پرس اسپرینگر قبل از ۲. اوت 1989 فقط در گیومه استفاده شد.
فروشگاه کالای مذهبی () که همچنین تحت عنوان فروشگاه هدایای مذهبی و فروشگاه ملزومات مذهبی نیز شناخته می‌شود، فروشگاهی است که مختص به تهیه اجناسی است که در انجام آداب و رسوم خاص مذهبی همانند بودیسم، تائوئیسم، دین‌های سنتی چینی، مسیحیت و اسلام و ادیان دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مغازه‌ها در سراسر ایران و ناحیه چین بزرگ و همچنین جوامع چینی خارج از کشور در تمام جهان، به تعداد زیادی وجود دارد. به‌طور معمول در ایران، برای خرید قرآن، مفاتیح الجنان، اجناسی مانند تسبیح و بسیاری کالاهای دیگر به فروشگاه‌های
مانند تسبیح و بسیاری کالاهای دیگر به فروشگاه‌های کالای مذهبی مراجعه می‌کنند. در مسیحیت، اغلب برای خرید کتاب و اجناس هنری مسیحی و وسایل نیایش در منزل، همچنین هدایایی همچون کتاب مقدس، گردن آویز صلیب برای مراسمی همانند غسل تعمید، تأیید، پیوند مقدس به فروشگاه‌های کالای مذهبی مراجعه می‌کنند.
کریپن ناحیه ای از آبگرم کنایپ باد شانداو (باد شواندوا) مورد تأیید ایالت در ناحیه ساکسون سوئیس-کوهستان‌های سنگ شرقی در زاکسن است. جغرافیا. کریپن تنها ناحیه در ساحل چپ البه در مقابل Postelwitz است. کریپنباخ در نزدیکی کریپن به البه می‌ریزد. حجم آب تغذیه شده توسط Gautzschgrabenquell در نزدیکی مرز با جمهوری چک، اما منابعی فراتر از مرز را نیز دریافت می‌کند، حوضه آبریز خود را تقریباً تا Maxičky در سمت بوهمیا کوه‌های ماسه سنگی البه در زیر Okrouhlik (494) امتداد می‌دهد. متر تو NN). تاریخچه. محل استقرار اولیه
می‌دهد. متر تو NN). تاریخچه. محل استقرار اولیه صنعتگران و بازرگانان در ساحل چپ البه با خانه‌های نیمه‌چوبی حفظ‌شده، که در اوایل سال ۱۳۷۹ ذکر شد، از اواخر قرن نوزدهم وجود داشته‌است. قرن، زمانی که توسعه گردشگری آغاز شد، یک استراحتگاه تابستانی. این منطقه حوزه فعالیت فردریش گوتلوب کلر (۹۵–۱۸۱۶)، شهروند کریپن و مخترع چوب زمینی برای تولید کاغذ، از سال ۱۸۵۳ تا زمان مرگش بود. لوح یادبودی در منزل شماره ۷۶ در خیابان اصلی به نام او، موزه انبار، جایی که مخترع در آن زندگی می‌کرد، به او و کارهایش ادای احترام می‌کند. در
می‌کرد، به او و کارهایش ادای احترام می‌کند. در سال ۲۰۰۹ کریپن ۵۶۸ سکنه (۱۹۹۹: ۷۲۰ نفر) داشت. کریپن در ۱ متولد شد در ژانویه ۱۹۹۹ ثبت شد. ترافیک. کمی در غرب شهر، ایستگاه "کریپن" در خط راه‌آهن Děčín-Dresden-Neustadt قرار دارد. ایستگاه کریپن هر ۶۰ دقیقه در هر جهت توسط S-Bahn درسدن (خط S1 Meissen-Triebischtal-Schöna) و هر ۲ ساعت یک بار توسط Elbe-Labe-Sprinter (Rumburk-Bad Schandau-Děčín hl.n.) خدمات رسانی می‌شود. یک بار در روز (آخر هفته) کریپن نیز توسط Wanderexpress-Böhmica (Dresden–Děčín hl.n.) سرو می‌شود.
(Dresden–Děčín hl.n.) سرو می‌شود. –Litoměřice město) نزدیک شد. یک کشتی بین مرکز Bad Schandauer و کریپن حرکت می‌کند. متفرقه. دو فروند بخار پارو به نام شهر تغییر نام دادند - در سالهای ۱۹۳۸ و ۱۹۴۶.
شرکت معدنی و صنعتی گل‌گهر یک شرکت معدنی و صنعتی ایرانی ثبت‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است که در زمینه استخراج سنگ آهن از معدن سنگ آهن گل‌گهر فعالیت می‌کند. این شرکت از شرکت‌های زیرمجموعه گروه مدیریت سرمایه‌گذاری امید (وابسته به بانک سپه) است. ۴۲ درصد از سهام شرکت معدنی و صنعتی گل‌گهر و بیش از ۵۰ درصد از سهام شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین به صورت مستقیم و غیرمستقیم متعلق به شرکت‌های وابسته گروه مدیریت سرمایه‌گذاری امید بانک سپه است. ظرفیت. شرکت معدنی و صنعتی گل‌گهر در حال حاضر بزرگترین تولید کننده کنسانتره
گل‌گهر در حال حاضر بزرگترین تولید کننده کنسانتره سنگ آهن و گندله ایران است که دارای ظرفیت تولید بیش از ۱۵ میلیون تن کنسانتره و بیش از ۱۰ میلیون تن گندله است. با اجرای پروژه‌های توسعه و بهینه‌سازی خطوط شرکت، مجموع تولیدات سالانه این شرکت به بیش ۳۰ میلیون تن می‌رسد. این شرکت به منظور توسعه زنجیره ارزش خود با تأسیس شرکت‌های فولادی سهم خود را در تولید محصولات فولادی نظیر آهن اسفنجی توسعه داده‌است و با تولید اسلب نازک و مقاطع فولادی، این زنجیره تکمیل خواهد شد. این شرکت همچنین بزرگ‌ترین تولیدکننده خوراک صنعت
این شرکت همچنین بزرگ‌ترین تولیدکننده خوراک صنعت فولاد ایران ست و اولین زنجیره کامل معدن تا فولاد را در ایران داراست. اهداف. شرکت صنعتی و معدنی گل‌گهر با ۶۴۰ میلیون تن ذخایر زمین‌شناسی و مشارکت فعال در توسعه پایدار زنجیره ارزش محصولات معدنی و صنعتی، تولید سالانه ۲۰ میلیون تن سنگ‌آهن، ۸ میلیون تن کنستانتره، ۶ میلیون تن گندله، ۳.۵ میلیون تن آهن اسفنجی و ۱.۵ میلیون تن فولاد را به‌عنوان اهداف خود تعیین کرده است. تولید. شرکت صنعتی و معدنی گل‌گهر دارای چندین کارخانه تولید است. کارخانه خطوط 7،6،5 فرآوري باظرفيت 6
تولید است. کارخانه خطوط 7،6،5 فرآوري باظرفيت 6 ميليون تن در سال، كارخانه خط 4 فرآوري با ظرفيت 2 ميليون تن در سال، خطوط 1 ، 2 و 3 فرآوري (كارخانه تغليظ) با ظرفيت 6 ميليون تن در سال و خطوط گندله سازی شامل کارخانه گندله سازی شماره یک و دو از جمله خطوط تولید در این شرکت است. معدن سنگ آهن گل‌گهر. معدن سنگ آهن گل‌گهر در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سیرجان در استان کرمان واقع شده‌است. این معدن در شش آنومالی مجزا در مجموع با ذخیره ای در حدود ۱۲۰۰ میلیون تن در محدوده ای به طول تقریبی ۱۰ کیلومتر و عرض تقریبی ۴