payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشگاه النجمه (هندبال) () باشگاه چند ورزشی مستقر در منامه در کشور بحرین است.باشگاه هندبال النجمه در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد ، این باشگاه دارای بخش های هندبال تیم بحرین است و توسط فدراسیون هندبال بحرین کنترل می شود. در نوامبر 2019 علی سید الفلاحی به عنوان سرمربی خود بازگشت. این تیم در سال ۲۰۲۲-۲۰۲۳ قهرمان جام باشگاه‌های هندبال آسیا شد.
یوری آلبرتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل، زیر ۲۳ سال برزیل، و برزیل بازی کرده‌است.
مایکون دی آندراده باربران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل، زیر ۲۰ سال برزیل، و زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده‌است.
فائوستو ورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده‌است. افتخارات. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی، در بازی‌های پان امریکن، با پیراهن آرژانتین، برندهٔ مدال طلا شده‌است.
ماتئوس خسوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانتوس، باشگاه فوتبال گامبا اوساکا، باشگاه فوتبال رد بول براگانتینو، باشگاه فوتبال پونته پرتا، باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه ورزشی پورتیموننزه، و باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده‌است.
گوگل AI یا هوش مصنوعی گوگل، بخشی از شرکت گوگل است که به تحقیق، توسعه و پیاده‌سازی فناوری‌های هوش مصنوعی (AI) اختصاص دارد. این بخش در کنفرانس گوگل آی/او توسط ساندار پیچای معرفی شد و از آن زمان تاکنون به عنوان یکی از مهم‌ترین زیرمجموعه‌های گوگل در پیشبرد فناوری‌های مبتنی بر یادگیری ماشین و هوش مصنوعی شناخته می‌شود. تاریخچه و فعالیت‌ها. گوگل ای‌آی از زمان تأسیس به یکی از پیشروترین مراکز تحقیقاتی در حوزه هوش مصنوعی تبدیل شده است. هدف اصلی توسعه فناوری‌های پیشرفته در یادگیری عمیق، یادگیری ماشین، پردازش زبان
در یادگیری عمیق، یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی، بینایی کامپیوتر و دیگر شاخه‌های AI بوده است. ابزارها و فناوری‌های ایجادشده توسط این مجموعه در محصولات اصلی گوگل مانند جستجوی گوگل، گوگل مپ و دستیار گوگل به کار می‌روند و برای محققان و توسعه‌دهندگان نیز در دسترس هستند. مرکزهای تحقیقاتی گوگل AI در سراسر جهان شامل زوریخ, پاریس, تل‌آویو, و پکن هستند که همکاری‌های بین‌المللی و توسعه فناوری‌های بومی را تقویت می‌کنند. سازماندهی مجدد ۲۰۲۳. در سال ۲۰۲۳, گوگل واحدهای تحقیقاتی AI خود را بازسازی کرد و تیم‌های گوگل
تحقیقاتی AI خود را بازسازی کرد و تیم‌های گوگل برین و دیپ‌مایند ادغام شدند. این ادغام با هدف هم‌افزایی توانمندی‌های تحقیقاتی و عملیاتی و افزایش توانمندی‌های AI صورت گرفت. دستاوردها. گوگل ای‌آی دستاوردهای مهمی داشته است: پروژه‌های برجسته. Google Assistant. دستیار صوتی معرفی‌شده در ۲۰۱۶، با قابلیت پردازش آفلاین و پشتیبانی از زبان‌های جدید در ۲۰۲۴. گوگل برین. پروژه‌ای برای توسعه سیستم‌های یادگیری ماشینی و ارتقای کیفیت خدمات گوگل. TensorFlow. کتابخانه متن‌باز قدرتمند برای توسعه مدل‌های یادگیری عمیق. مجنتا
قدرتمند برای توسعه مدل‌های یادگیری عمیق. مجنتا (Magenta). ترکیب هنر و AI برای تولید موسیقی و آثار دیجیتال. LaMDA. مدل‌های محاوره‌ای برای گفت‌وگوهای طبیعی و هوشمند.
بحرانی‌بودن حالتی در عملکرد راکتور هسته‌ای است که واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای خودپایدار است - به‌عبارت دیگر زمانی که واکنش‌پذیری صفر است. در حالت‌های فوق بحرانی، واکنش‌پذیری بزرگتر از صفر است. کاربردها. در حالت بحرانی‌بودن سوخت هسته‌ای واکنش زنجیره‌ای شکافت را به‌طور مداوم حفظ می‌کند که درواقع شرایط عادی عملکرد نیروگاه هسته‌ای است. یک راکتور زمانی به‌حالت بحرانی‌بودن می‌رسد (و گفته‌ می‌شود که بحرانی است) که هر شکافت تعداد کافی نوترون برای حفظ سری واکنش‌های هسته‌ای مداوم را آزاد می کند. آژانس بین‌المللی انرژی
مداوم را آزاد می کند. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی زمانی که راکتوری برای اولین‌بار به حالت بحرانی بودن می‌رسد را به‌عنوان تاریخ "اولین تاریخ بحرانی بودن" تعریف می کند. این نقطه عطف مهمی در ساخت و راه‌اندازی یک نیروگاه هسته‌ای است.
مجله حقوقی ملی () یک نشریه حقوقی آمریکایی است که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. جری فینکلشتاین مؤسس مجله حقوق ملی بود و آن را به عنوان «روزنامه خواهر و برادر» "مجله حقوقی نیویورک" می‌انگاشت. مجله حقوقی ملی در اصل یک هفته‌نامه با اندازه روزنامه‌نگاری تبلوید بود و اکنون یک مجله است که روزانه به صورت آنلاین منتشر می‌شود. مجله حقوق ملی متعلق به آ.ال. ام (قبلاً رسانه وکیل آمریکایی) بود. لیزا هلم در سپتامبر ۲۰۱۷، به سردبیری این مجله ارتقاء یافت.
ویلیام سامر (; – ) نقاش، لیتوگراف و هنرمند مدرنیست اهل ایالات متحده آمریکا بود. ویلیام سامر در سال ۱۸۶۷ در دیترویت، میشیگان به دنیا آمد. او تا حد زیادی خودآموخته بود، اما در همان ابتدا نزد هنرمند و لیتوگراف تجاری جولیوس ملچرز آموزش دید. او هفت سال در شرکت لیتوگرافی دیترویت کالورت (Detroit Calvert Lithograph Company) شاگردی کرد و در سال ۱۸۹۰ به اروپا رفت و در آنجا نزد استادان یوهان هرتریش، لودویگ اشمید و آدولف منتسل آموزش دید. در سال ۱۹۰۷ او در شرکت اوتیس لیتوگراف (Otis Lithograph) در کلیولند، اوهایو سمتی را
(Otis Lithograph) در کلیولند، اوهایو سمتی را پذیرفت و در سال ۱۹۱۱ او با تأسیس باشگاه هنری کوکون (Kokoon) برای ترویج هنر مدرن در کلیولند همکاری کرد. در سال ۱۹۱۴ به براندی واین، اوهایو نقل مکان کرد. او روی چندین نقاشی دیواری در مقیاس بزرگ برای پروژه هنر فدرال، از جمله "خانه روستایی" ("Rural Homestead") در اداره پست جنیوا، اوهایو کار کرد.
یونکرس یو ۲۵۲ یک هواگرد ترابری سه‌موتوره ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که اوایل دهه ۱۹۴۰ طراحی و اواخر جنگ جهانی دوم توسط "لوفت‌وافه" به‌کاربرده شد. طراحی و استفاده. هواگرد سه‌موتوره یونکرس یو ۸۸ به عنوان جایگزین یو ۳/۵۲ام طراحی شد. به هز صورت مشکل آن تمام‌فلزی بودن ساخت آن بود؛ درحالی‌که در آن هنگام آلمان با کمبود مواد اولیه راهبردی مواجهه داشت. از این رو تنها ۱۵ فروند از آن تولید شد. زان پس توجه بر یونکرس یو ۳۵۲ قرار گرفت که همان ویژگی‌ها را داشت اما از مواد با اولیت کمتر استفاده می‌کرد. مشخصات فنی. "یو
با اولیت کمتر استفاده می‌کرد. مشخصات فنی. "یو ۲۵۲":
ویلیام هنری مارگتسون (; لندن – ) نقاش، و تصویرگر اهل بریتانیا بود که بیشتر به خاطر پرتره‌های زیبایی‌شناختی از زنان شهرت دارد. زندگی و آثار. مارگتسون در کمبرول لندن به دنیا آمد. او در کالج دالویچ و بعدها در کالج سلطنتی هنر و مدارس آکادمی سلطنتی تحصیل کرد. او ابتدا در سال ۱۸۸۵ در آکادمی سلطنتی، و سپس در انجمن سلطنتی هنرمندان بریتانیا، مؤسسه سلطنتی نقاشان روغن و گالری گروسونور آثارش را به نمایش گذاشت. در اواخر سال ۱۸۸۵ او مدال آرمیتاژ را، که اکنون در موزه بریتانیا است، به دست آورد. مارگتسون با رنگ روغن و آبرنگ
است، به دست آورد. مارگتسون با رنگ روغن و آبرنگ نقاشی می‌کرد. او نام خود را با پرتره‌هایی از زنان زیبا بر سر زبان‌ها انداخت که اغلب با مدل مو و کلاه مدرن نقش می‌شدند. او همچنین آثار هنری مذهبی و تمثیلی خلق کرد. در آغاز، او به سبک آکادمیک و ویکتوریایی کار کرد. بعدها او از سبک قلم موی آزادتری استفاده کرد که از پست امپرسیونیست‌ها و پیش رافائل‌ها و به ویژه لارنس آلما تادما الهام گرفته بود. موفق‌ترین اثر او اثر تزئینی کلاسیک "«دریا مرواریدش را دارد»" بود که در سال ۱۸۹۷ در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد که
سال ۱۸۹۷ در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد که اکنون در گالری هنری نیو ساوت ولز، در استرالیا است. پرتره ای از آلفرد تنیسون توسط مارگتسون در گالری ملی پرتره لندن نگهداری می‌شود. مارگتسون همچنین به عنوان تصویرگر کتاب کار می‌کرد. او با هنرمندی به نام هلن هاتون ازدواج کرد. آن دو وقتی که با هم روی یک پروژه تصویرسازی کار می‌کردند با هم آشنا شدند. او ابتدا در لندن و سپس در بلوبری و والینگفورد زندگی و کار کرد. او در سال ۱۹۴۰ در والینگفورد، آکسفوردشایر در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
آلفا بزغاله ( α Capricorni ، مخفف Alpha Cap ، α Cap ) یک ستاره دوگانه نوری در صورت فلکی بزغاله است. دو مؤلفه فیزیکی غیرمرتبط مشخص می شوند: آنها با ۰.۱۱ درجه در آسمان از هم جدا شده‌اند و مشابه مئزر و سها با چشم غیر مسلح قابل تفکیک هستند. α¹ بزغاله (با قدر ظاهری ۴.۲۷) از α² بزغاله (با قدر ظاهری ۳.۵۸) کم نورتر است. نامگذاری. "α بزغاله" ( لاتینیزه شده به "آلفا کاپریکورن")نام سیستم در نام‌گذاری بایر است. "α1" و "α2 بزغاله" ، نام دو جزء آن هستند. آلفا برج جدی در نجوم چینی با نام 牛宿二 (ستاره دوم گاو) شناخته می‌شود.
بارش آلفا جدی یک بارش شهابی است که در اوایل ۷ جولای رخ می‌دهد و تا حدود ۱۵ اوت ادامه دارد. این بارش شهابی توسط ستاره شناس مجارستانی میکلوس ون کنکولی-تگ در سال ۱۸۷۱ کشف شد. این بارش دارای شهاب‌های نادر اما نسبتاً درخشان است که برخی از آنها گلوله‌های آتشین نیز دارند. بدنه اصلی دنباله دار 169P/NEAT است. پیتر جنیسکنز و جرمی ووبایلون بدنه مادر را به عنوان سیارک 2002 EX12 شناسایی کردند که در بازگشت به سال ۲۰۰۵ در نزدیکی حضیض به طور ضعیف فعال بود. این جسم اکنون دنباله‌دار 169P/NEAT نامیده می شود. طبق گفته های
دنباله‌دار 169P/NEAT نامیده می شود. طبق گفته های جنیسکنس و واوبایلون، بارش شهابی در حدود ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش ایجاد شد، زمانی که حدود نیمی از بدن مادر متلاشی شد و در گرد و غبار افتاد. ابر گرد و غبار اخیراً در مدار زمین تکامل یافته است و باعث بارش باران با اوج سرعت ۲-۵ در ساعت شده است که گاهی اوقات فوران شهاب‌های درخشان با سرعت ۵-۹ در ساعت را دارد. بخش عمده‌ای از غبار تا قرن ۲۴ در مسیر زمین نخواهد بود. انتظار می‌رود بارش شهابی آلفا جدی در سال – ۲۲۲۰-۲۴۲۰ پس از میلاد به یک طوفان بزرگ سالانه تبدیل شود، طوفانی
میلاد به یک طوفان بزرگ سالانه تبدیل شود، طوفانی که "قوی‌تر از هر بارندگی سالانه فعلی خواهد بود."
جنگ روسیه و عثمانی (۱۵۶۸–۱۵۷۰) که در منابع عثمانی با نام لشکرکشی آستراخان از آن یاد می‌شود، جنگی بین روسیه تزاری و امپراتوری عثمانی بود که بر سر خانات آستراخان درگرفت. این درگیری نخستین جنگ از دوازده جنگ روسیه و عثمانی در طول تاریخ بود که بیش از سه سده ادامه یافتند و پس از جنگ جهانی اول با سقوط امپراتوری عثمانی به پایان رسیدند. در سال ۱۵۵۶، خانات آستراخان به دست ایوان مخوف نخستین تزار روسیه فتح شد و تزار در آستراخان قلعهٔ جدیدی را بر روی تپه‌ای شیب‌دار مشرف به ولگا بنا کرد. دوازده سال بعد در ۱۵۶۸، صوقوللی
به ولگا بنا کرد. دوازده سال بعد در ۱۵۶۸، صوقوللی محمد پاشا وزیر اعظم دولت عثمانی که در حقیقت اداره‌کنندهٔ واقعی امپراتوری عثمانی در زمان سلیم دوم دائم‌الخمر بود، نخستین رویارویی بین این کشور و اصلی‌ترین رقیب شمالی آینده‌اش یعنی روسیه را آغاز کرد. دلایل گوناگونی چون دخالت روس‌ها در امور تجاری و منع زوار از سفر حج، اشغال آستراخان به منظور یک پایگاه شمالی برای حمله به صفویان یا ایجاد یک پایگاه دفاعی در شمال، برای آغاز این جنگ پیشنهاد شده است. امپراتوری عثمانی سپاه بزرگی را به فرماندهی مصطفی پاشا متشکل از ۲۰
سپاه بزرگی را به فرماندهی مصطفی پاشا متشکل از ۲۰ هزار سرباز و پشتیبانی ۳۰ الی ۵۰ هزار تاتار برای محاصرهٔ آستراخان اعزام کرد. هم‌زمان یک ناوگان عثمانی بندر آزوف را محاصره کرد. با این حال، یک حمله از پادگان تحت فرماندهی شاهزاده سربریانی-اوبولنسکی، فرماندار نظامی روس در آستراخان، محاصره‌کنندگان را عقب راند. یک سپاه امدادی ۳۰ هزار نفری از روسیه به سپاه عثمانی حمله کرد و آنها را پراکنده‌ساخت و در مقابل نیروی تاتار که برای محافظت از لشکر عثمانی اعزام شده بود، آنها را دور کرد. در مسیر بازگشت، تا دو سوم از سربازان
را دور کرد. در مسیر بازگشت، تا دو سوم از سربازان و خدمهٔ باقی مانده سپاه عثمانی در سرمای استپ‌ها مردند یا قربانی حملات چرکس‌ها شدند و ناوگان عثمانی هم در اثر طوفان نابود شد. امپراتوری عثمانی، اگرچه از نظر نظامی شکست خورد، اما موفق شد برای زائران و بازرگانان مسلمان که از آسیای میانه می‌آمدند، مسیر امنی ایجاد کند. دو سال بعد در نتیجهٔ حملات کریمه، روس‌ها مجبور شدند بخش بزرگی از مواضع خود را به دلیل اشتغال در جنگ لیوونی و ترس از لشکرکشی دوبارهٔ عثمانی به آستراخان تخریب کنند.
زیر آسمان سنگی () یک فیلم جنگی نروژی به کارگردانی کنوت اندرسن، ایگور ماسلنیکوف و استانیسلاو راستوتسکی است. این فیلم برگرفته از وقایع تاریخی است.
جام قهرمانان باشگاه‌های عربی ۲۰۲۳ با نام اصلی جام باشگاهی ملک سلمان ۲۰۲۳ سی‌امین دورهٔ مسابقات جام قهرمانان باشگاه‌های عربی است که به افتخار پادشاه عربستان «ملک سلمان» برگزار می‌شود. باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی با برد باشگاه فوتبال الهلال عربستان سعودی در فینال، قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد. مقدار جایزه و اسپانسر. اسپانسر جام قهرمانان باشگاه‌های عربی ۲۰۲۳: گلزنان. ۶ گل ۳ گل ۲ گل ۱ گل منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/2023_Arab_Club_Champions_Cup
زندانبان ("") یک فیلم اکشن مهیج به زبان تامیل هندی محصول ۲۰۲۳ است با بازی راجینیکانت. این فیلم توسط نلسون نوشته و کارگردانی شده و کالانیتی ماران از شرکت سان پیکچرز تهیه‌کننده آن است. بازیگران مکمل راجینیکانت شامل وینایاکان، رامیا کریشنان، واسانث راوی، سونیل، میرنا منون و دیگران هستند، افزون بر آن‌ها موهانلال، جکی شروف، شیوا راجکومار و تامانا بهاتیا به صورت کوتاه ظاهر می‌شوند. داستان دربارهٔ یک پلیس بازنشسته است که انتقام مرگ پسرش را می‌گیرد. این فیلم به‌طور رسمی در فوریه ۲۰۲۲ با عنوان "رئیس ۱۶۹ (Thalaivar
رسمی در فوریه ۲۰۲۲ با عنوان "رئیس ۱۶۹ (Thalaivar 169)" معرفی شد، اما پس از آن در ژوئن ۲۰۲۳ عنوان رسمی «"زندانبان"» اعلام شد. این فیلم صد و شصت و نهمین فیلم راجینیکانت به‌شمار می‌رود اما اولین فیلم این سوپراستار هندی پس از دو سال است. تصویربرداری اصلی در اوت ۲۰۲۲ در چنای آغاز شد و در ژوئن ۲۰۲۳ به پایان رسید. موسیقی توسط انیرود راویچاندر ساخته شده‌است، در حالی که فیلمبرداری و تدوین توسط ویجی کارتیک کانان و آر. نیرمال انجام شده‌است. "زندانبان" در ۱۰ اوت ۲۰۲۳ اکران شد و اکثراً نظرات مثبت منتقدان را دریافت کرد.
شد و اکثراً نظرات مثبت منتقدان را دریافت کرد. این فیلم با هزینهٔ حدود ۲٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ روپیه فقط در روز اول حدود ۸۹۰٬۰۰۰٬۰۰۰–۱۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ روپیه در گیشه فروش داشت و پیش‌بینی می‌شود که رکورد فروش جدیدی را به ثبت برساند. قسمت دوم. پس از انتشار این فیلم، گزارش شد که با توجه به موفقیت آن، فیلم قسمت دوم خواهد داشت. نلسون در مصاحبه ای تایید کرد که فیلم دنباله ای با عنوان «زندان ۲» خواهد داشت.
پاول گراسیموویچ پولتوراتسکی (حدود ۱۸۸۸، نووچرکاسک – ۲۱ ژوئیه ۱۹۱۸) ( ) یک انقلابی بلشویک و سیاست‌مدار کمونیست بود. او به عنوان کمیسر خلق در امور کار در اوایل تاسیس جمهوری سوسیالیستی شوروی ترکمنستان منصوب شد و همچنین مدتی به‌عنوان سردبیر روزنامه کمونیستی "سووتسکی ترکمنستان" خدمت کرد. پولتوراتسکی در ابتدای جوانی به‌عنوان حروفچین کار می کرد اما سپس وارد فعالیت‌های انقلابی در روستوف-آن-دون و باکو شد و در سال ۱۹۱۳ به دلیل همین فعالیت‌ها به زندان افتاد. در سال ۱۹۱۷ پس از انقلاب فوریه او به‌عنوان رئیس شورای(سوویت)
پس از انقلاب فوریه او به‌عنوان رئیس شورای(سوویت) کارگران و دهقانان در کوگون، ازبکستان انتخاب شد. او به عنوان نماینده بلشویک‌ها به اولین کنگره سراسری نمایندگان شوراهای کارگران و دهقانان روسیه اعزام شد. به گفته یک منبع دیگر، او همچنین در جوانی مدتی کارگر راه‌آهن بوده است. شهر عشق‌آباد پایتخت فعلی ترکمنستان بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۷ به افتخار وی "پولتوراتسک" نامیده می‌شد.
موشک سایوز۲ (به روسی: Союз-۲، لیت. 'Union-2c') (شاخص GRAU 14A14) و () نسخهٔ مدرن شدهٔ موشک سایوز اتحاد شوروی است. در شکل اولیه خود، یک وسیله پرتاب سه مرحله‌ای برای قرار دادن محموله‌ها در مدار نزدیک زمین است. در مقایسه با نسخه‌های قبلی سایوز، تقویت کننده‌های مرحله اول و دو مرحله اصلی دارای موتورهای ارتقا یافته با سیستم‌های تزریقی بهبود یافته هستند. سیستم‌های کنترل پرواز دیجیتال و تله متری به موشک امکان می‌دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت پرتاب شود، در حالی که سکوهای پرتاب راکت‌های پیشین سایوز باید چرخانده
که سکوهای پرتاب راکت‌های پیشین سایوز باید چرخانده می‌شدند زیرا موشک نمی‌توانست برای تغییر جهت خود در پرواز عمل کند. "سایوز-۲" اغلب با داشتن یک مرحله در قسمت بالایی خود پرواز می‌کند که به آن امکان می‌دهد محموله‌ها را به مدارهای بالاتر، مانند مدارهای مولنیا و زمین‌آهنگ حمل کند. مرحلهٔ بالایی مجهز به سیستم‌های کنترل پرواز و تله متری مستقل از آنهایی است که در بقیه موشک‌ها استفاده می‌شود. فرگات ساخت NPO لاوچکین رایج‌ترین مرحلهٔ فوقانی است. راکت‌های "سایوز-۲" ابتدا از سایت ۳۱ در پایگاه فضایی بایکونور و سایت ۴۳
از سایت ۳۱ در پایگاه فضایی بایکونور و سایت ۴۳ در پایگاه فضایی پلستسک، تأسیسات پرتابی که با راکت‌های مشتق شدهٔ قبلی R-7 از جمله سایوز-یو و مولنیا مشترک بود، پرتاب شدند. پروازهای تجاری "سایوز-۲" توسط استارسم منعقد شده و از سایت ۳۱ در بایکونور Cosmodrome و سکوی پرتاب ئی‌ال‌اس (ELS) که در مرکز فضایی Guyanais در ساحل شمالی آمریکای جنوبی ساخته شده‌است، راه اندازی شده‌اند. سایوز-۲ نسخه ST-B می‌تواند ۳۲۵۰ کیلوگرم (۷۱۷۰ پوند) را از این سایت استوایی به مدار انتقال زمین ثابت (GTO) برساند. در سال ۲۰۱۶، فضانوردی جدید
ثابت (GTO) برساند. در سال ۲۰۱۶، فضانوردی جدید Vostochny پروازهای سایوز-۲ را نیز از اولین سکوی پرتاب خود به نام Vostochny Cosmodrome Site 1S آغاز کرد. Soyuz-2 به ترتیب از سال ۲۰۱۰، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ جایگزین Molniya-M، Soyuz-U و Soyuz-FG شده‌است. TsSKB-Progress تولید Soyuz-U را در آوریل ۲۰۱۵ متوقف کرد. آخرین پرواز یک موشک سایوز-یو در ۲۲ فوریه ۲۰۱۷ انجام شد که پروگرس MS-05 را به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) حمل کرد. طبق گفته مقامات CNES که در می ۲۰۱۸ با آنها مصاحبه شد، پرتاب سایوز از مرکز فضایی گویان ممکن است با
شد، پرتاب سایوز از مرکز فضایی گویان ممکن است با نسخه متوسط A62 Ariane 6 در سال ۲۰۲۱ جایگزین شود، اما بعداً به سال ۲۰۲۲ یا بعدتر منتقل شد. انواع. خانواده سایوز-۲ شامل 2.1a، 2.1b و 2.1v است. دو نوع اول تغییراتی در پرتابگر Soyuz-U هستند. دومی یک نسخه "سبک" بدون تقویت کننده‌های جانبی است. زمانی که سایوز-۲ از سایت مرکز فضایی گویان پرتاب می‌شود، همیشه با فیرینگ نوع ST جفت می‌شود. این نسخه "Soyuz-ST" یا "Soyuz-STK" نامیده می‌شود که "K" اضافی نشان دهنده اقدامات ویژه ای است که برای آماده‌سازی و پرتاب موشک در شرایط
ای است که برای آماده‌سازی و پرتاب موشک در شرایط گرم و مرطوب انجام شده‌است. سایوز2.1a. نسخه 2.1a شامل تبدیل از سیستم کنترل پرواز آنالوگ به دیجیتال و موتورهای ارتقا یافته روی بوستر و مرحله اول با سیستم‌های تزریق بهبودیافته است. سیستم‌های کنترل دیجیتال و تله متری دیجیتال جدید به موشک اجازه می‌دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت به جای زاویه دار پرتاب کند و جهت خود را در پرواز تنظیم کند. یک سیستم کنترل دیجیتال همچنین پرتاب ماهواره‌های تجاری بزرگ‌تر با payload fairingهای گسترده‌تر و طولانی‌تر مانند فیرینگ نوع ST را
گسترده‌تر و طولانی‌تر مانند فیرینگ نوع ST را ممکن می‌سازد. این فیرینگ‌ها ناپایداری آیرودینامیکی زیادی را برای سیستم آنالوگ قدیمی ایجاد می‌کنند. این مرحله همچنان از موتور RD-0110 استفاده می‌کند. نسخه 2.1a/ST گاهی "Soyuz ST-A" نامیده می‌شود. اولین پرتاب، از گویان، (۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ برای Pléiades-HR 1A, SSOT, ELISA (4 ماهواره)) موفقیت‌آمیز بود سایوز2.1b. نسخه 2.1a شامل تبدیل از سیستم کنترل پرواز آنالوگ به دیجیتال و موتورهای ارتقا یافته روی بوستر و مرحله اول با سیستم‌های تزریق بهبودیافته است. سیستم‌های کنترل
سیستم‌های تزریق بهبودیافته است. سیستم‌های کنترل دیجیتال و تله متری دیجیتال جدید به موشک اجازه می‌دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت به جای زاویه دار پرتاب کند و جهت خود را در پرواز تنظیم کند. یک سیستم کنترل دیجیتال همچنین پرتاب ماهواره‌های تجاری بزرگتر را با فیرینگ‌های گسترده‌تر و طولانی‌تر مانند فیرینگ نوع ST امکان‌پذیر می‌کند. این فیرینگ‌ها ناپایداری آیرودینامیکی زیادی را برای سیستم آنالوگ قدیمی ایجاد می‌کنند. این مرحله همچنان از موتور RD-0110 استفاده می‌کند. نسخه 2.1a/ST گاهی Soyuz ST-A نامیده می‌شود. اولین
نسخه 2.1a/ST گاهی Soyuz ST-A نامیده می‌شود. اولین پرتاب، از گویان، (۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ برای Pléiades-HR 1A, SSOT, ELISA (4 ماهواره)) موفقیت‌آمیز بود. سایوز-2.1b نسخه 2.1b یک موتور ارتقا یافته (RD-0124) را اضافه می‌کند که ضربه ویژه مرحله بالایی را به شدت افزایش می‌دهد (۳۲۶ ثانیه به ۳۵۹ ثانیه)، و از این رو قابلیت بارگیری را از ۷ تن به ۸٫۲ تن بهبود می‌بخشد. اولین پرتاب از سایت فضایی پلستسک ۴۳ در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۸ با محموله نظامی طبقه‌بندی شده انجام شد. نسخه 2.1b/ST گاهی سایوز ST-B نامیده می‌شود. اولین پرتاب، از مرکز
سایوز ST-B نامیده می‌شود. اولین پرتاب، از مرکز فضایی گویان، موفقیت‌آمیز بود (۲۱ اکتبر ۲۰۱۱)، برای دو ماهواره اول Galileo IOV. نسخه 2.1a شامل تبدیل از سیستم کنترل پرواز آنالوگ به دیجیتال و موتورهای ارتقا یافته روی بوستر و مرحله اول با سیستم‌های تزریق بهبودیافته است. سیستم‌های کنترل دیجیتال و تله متری دیجیتال جدید به موشک اجازه می‌دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت به جای زاویه دار پرتاب کند و جهت خود را در پرواز تنظیم کند. یک سیستم کنترل دیجیتال همچنین پرتاب ماهواره‌های تجاری بزرگتر را با فیرینگ‌های گسترده‌تر و
تجاری بزرگتر را با فیرینگ‌های گسترده‌تر و طولانی‌تر مانند فیرینگ نوع ST امکان‌پذیر می‌کند. این فیرینگ‌ها ناپایداری آیرودینامیکی زیادی را برای سیستم آنالوگ قدیمی ایجاد می‌کنند. این مرحله همچنان از موتور RD-0110 استفاده می‌کند. نسخه 2.1a/ST گاهی Soyuz ST-A نامیده می‌شود. اولین پرتاب، از گویان، (۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ برای Pléiades-HR 1A, SSOT, ELISA (4 ماهواره)) موفقیت‌آمیز بود. سایوز-2.1b نسخه 2.1b یک موتور ارتقا یافته (RD-0124) را اضافه می‌کند که ضربه ویژه مرحله بالایی را به شدت افزایش می‌دهد (۳۲۶ ثانیه به ۳۵۹
بالایی را به شدت افزایش می‌دهد (۳۲۶ ثانیه به ۳۵۹ ثانیه)، و از این رو قابلیت بارگیری را از ۷ تن به ۸٫۲ تن بهبود می‌بخشد. اولین پرتاب از سایت فضایی پلستسک ۴۳ در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۸ با محموله نظامی طبقه‌بندی شده انجام شد.[۱۶] نسخه 2.1b/ST گاهی سایوز ST-B نامیده می‌شود. اولین پرتاب، از مرکز فضایی گویان، موفقیت‌آمیز بود (۲۱ اکتبر ۲۰۱۱)، برای دو ماهواره اول Galileo IOV. Soyuz-2.1v نوشتار اصلی: Soyuz-2.1v اولین وسیله نقلیه پروازی نسخه ۲٫۱ ولت در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید. این یک نسخه «سبک» از سایوز-۲ بدون تقویت کننده‌های
این یک نسخه «سبک» از سایوز-۲ بدون تقویت کننده‌های جانبی است (بلوک‌های B, V، G و D [توضیحات لازم]). موتور بلوک A با موتور قدرتمندتر NK-33-1 جایگزین شد که در سال ۲۰۰۹ قرار بود در نهایت با RD-193 جایگزین شود. مدار زمین. تغییرات برای سایت‌های راه اندازی مختلف اطلاعات بیشتر: سایوز در مرکز فضایی گویان نسخه‌های Soyuz-2.1a/1b که از فضاپیمای Vostochny و Center Spatial Guyanais راه‌اندازی شده‌اند، دارای یک سری تغییرات در واحدهای انبار هستند. برخی از این موارد ممکن است بعداً در تمام سایوز-۲ اجرا شوند، در حالی که برخی
بعداً در تمام سایوز-۲ اجرا شوند، در حالی که برخی از آنها الزامات خاصی برای طراحی بندر فضایی هستند. تغییرات برای نسخه Center Spatial Guyanais (CSG) شامل موارد زیر است: اولین استفاده از یک برج خدمات سیار در ELS که یکپارچه سازی بار عمودی را فعال کرد.[۷] آداپتورهای بار بار عرضه شده اروپایی.[۷] اروپا KSE (به فرانسوی: Kit de Sauvegarde Européenne, lit.'European Safeguard Kit) را ارائه کرد، سیستمی برای مکان‌یابی و ارسال سیگنال خاتمه پرواز.[۷] فرمان خاموش کردن موتور را فعال می‌کند و وسیله نقلیه را در یک مسیر
موتور را فعال می‌کند و وسیله نقلیه را در یک مسیر بالستیک رها می‌کند.[۱۸] انطباق سیستم تله متری S-Band در تمام مراحل از ۵ باند TM موجود در Baikonur و Plesetsk تا ۳ باند مجاز در محدوده CSG.[7] انطباق کدگذاری و فرکانس تله متری S-Band با استاندارد IRIG مورد استفاده در CSG.[7] انطباق سیستم تصفیه اکسیژن برای هدایت به خارج از دروازه سیار.[۷] سازگاری با آب و هوای گرمسیری CSG از جمله تطبیق سیستم تهویه مطبوع با مشخصات محلی و اقدامات حفاظتی برای جلوگیری از یخ زدگی.[۷] تمام حفره‌ها و حفره‌ها مورد مطالعه قرار گرفتند و
تمام حفره‌ها و حفره‌ها مورد مطالعه قرار گرفتند و تأیید شدند که به اندازه کافی در برابر نفوذ حشرات و جوندگان محافظت می‌شوند.[۱۸] چهار تقویت کننده و مرحله اصلی با دستگاه‌های آتش‌سوزی برای شکستن مخازن سوخت به روز شدند تا اطمینان حاصل شود که آنها در اقیانوس غرق می‌شوند. مراحل دیگر نشان داده شد که یکپارچگی ساختاری خود را در اثر ضربه از دست می‌دهند و بنابراین ثابت شده‌است که فرومی‌روند.[۱۸] حداقل در ابتدا، تقویت‌کننده‌ها و مرحله هسته از 14D22 (RD-107A) و 14D23 (RD-108A) مشتعل شده با آتش‌سوزی به جای 14D22KhZ و
(RD-108A) مشتعل شده با آتش‌سوزی به جای 14D22KhZ و 14D23KhZ مشتعل شده در بقیه سایوز-۲ استفاده می‌کنند. تغییرات برای نسخه Vostochny Cosmodrome
ژوگه جین (۱۷۴ - ژوئیه یا اوت ۲۴۱)، نام محترم زی‌یو، ژنرال نظامی چینی و سیاستمدار ایالت وو شرقی در دوره سه پادشاهی چین بود. ژوگه جین که در اواخر سلسله هان شرقی متولد شد، کار خود را در دهه ۲۰۰ به عنوان یک مقام رسمی تحت فرماندهی جنگ سالار سون کوان آغاز کرد، که بعداً امپراتور بنیانگذار وو شرقی در دوره سه پادشاهی شد. در سال ۲۱۵، او به عنوان نماینده سون کوان در یک اختلاف ارضی بر سر استان جینگ جنوبی بین سون کوان و متحدش لیو بی خدمت کرد. در سال ۲۱۹، پس از اینکه سون کوان اتحاد سون-لیو را شکست، به ژنرال لو منگ در
کوان اتحاد سون-لیو را شکست، به ژنرال لو منگ در تهاجم به قلمروهای لیو بی در استان جینگ پیوست. وی متعاقباً به عنوان مدیر کل و فرماندهی منصوب شد. قبل از نبرد شیائوتینگ ۲۲۱–۲۲۲، ژوگه جین تلاش کرد لیو بی را از رفتن به جنگ با سون کوان منصرف کند اما موفق نشد. نبرد در نهایت با پیروزی سون کوان به پایان رسید. هر دو طرف بعداً صلح کردند و اتحادی را بین ایالت‌های وو و شو هان شرقی علیه دولت رقیب خود، سائو وی، دوباره برقرار کردند. ژوگه جین از سال ۲۲۲ تا زمان مرگش در سال ۲۴۱، با وجود بی کفایتی در امور نظامی، به عنوان یکی
با وجود بی کفایتی در امور نظامی، به عنوان یکی از ژنرال‌های ارشد وو شرقی خدمت کرد و در برخی از نبردها علیه نیروهای سائو وی شرکت کرد. اگرچه ژوگه جین به اندازه برادر مشهور تر خود، ژوگه لیانگ در امور دولتی و استراتژی نظامی درخشان نبود، اما در طول زندگی خود به خاطر شخصیت با فضیلتش شناخته شده بود. او به این شهرت داشت که با ظرافت و نجابت رفتار می‌کرد و متفکر، بزرگوار و درایت بود. در عوض، او اعتماد سون کوان را به دست آورد و سون کوان هرگز وفاداری خود را نسبت به او زیر سؤال نبرد. ژوگه جین همچنین به دلیل کمک به
او زیر سؤال نبرد. ژوگه جین همچنین به دلیل کمک به میانجیگری در درگیری‌های بین سون کوان و افرادش، از جمله ژو ژی و یو فن، شهرت داشت.
ادوارد جی واتس (زاده ۱ مارس ۱۹۷۵) استاد تاریخ در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو است. زندگی. وی دکترای تاریخ خود را در سال ۲۰۰۲ از دانشگاه ییل دریافت کرد. او به عنوان استاد تاریخ در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو تدریس می‌کند. علایق تحقیقاتی او بر تاریخ فکری و مذهبی امپراتوری روم و امپراتوری بیزانس اولیه متمرکز است.
تام مک‌گیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان بازی کرده‌است.