payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اخلاق در ریاضیات یک رشته نوظهور از اخلاق کاربردی است که هدف از آن تحقیق در مورد جنبه‌های اخلاقی عمل و کاربردهای ریاضیات است. در این فیلد به مسئولیت‌های حرفه ای ریاضیدانانی پرداخته می‌شود که فعالیت‌ها و تصمیم‌گیری‌های آن‌ها تأثیر بسیار زیادی از جنبه‌های مختلف مانند حقوق، امور مالی، ارتش و علوم محیطی خواهد داشت و ممکن است با عواقب عمده ای همراه شود. اگرچه بسیاری از ریاضیدان‌ها هیچ پیامد اخلاقی در تحقیقات محض خود نمی‌بینند و معتقدند فرضیات که در رویکردهای ریاضی ایجاد می‌شود می‌تواند پیامدهای واقعی داشته باشد.
ایجاد می‌شود می‌تواند پیامدهای واقعی داشته باشد. تفسیر ابزاری از تأثیر ریاضیات، مشاهده پیامدهای اخلاقی را دشوار می‌سازد، اما درک این که چگونه شاخه‌های مختلف ریاضیات در خدمت ساختار و مفهوم‌سازی راه‌حل‌های مسائل دنیای واقعی هستند، آسان‌تر است. این نوع ساختار ریاضیات باعث وجود انگیزه‌های غلط خواهد شد. جایی که ریاضیدان‌ها می‌توانند بدون بهبود و پیشرفت ریاضیات به اهداف خود دست پیدا کنند. در حالی که مفروضات نوشته شده در معیارها اغلب منعکس کننده جهان بینی گروه‌هایی هستند که مسئول طراحی آنها هستند، برای غیر
هستند که مسئول طراحی آنها هستند، برای غیر متخصصان سخت‌تر است که آنها را به چالش بکشند و این موضوع است که منجر به بی عدالتی می‌شود. نیاز به اخلاق حرفه ریاضیات. ریاضیدانان در نقش‌های صنعتی، علمی، نظامی و اطلاعاتی بر تصمیم‌گیری‌ها با پیامدهای مهم تأثیر می‌گذارند و با توجه به این موضوع، وجود اخلاق حرفه ای بسیار در این حوزه حس می‌شود. مسائل مربوط به دقت. به عنوان مثال، یکی از نمونه‌های بارز در این زمینه، محاسبات پیچیده برای پیش‌بینی موفقیت پروژه منهتن بود، در حالی که استفاده بیش از حد از فرمول کوپولای گاوسی
حالی که استفاده بیش از حد از فرمول کوپولای گاوسی برای قیمت گذاری مشتقات قبل از بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۸، «فرمولی که وال استریت را کشت» نامیده می‌شود. مسائل مربوط به تأثیرگذاری. به همان دلیلی که در اخلاق پزشکی و اخلاق مهندسی، تأثیر بالای پیامدهای تصمیمات، تعهدات اخلاقی جدی را بر پزشکان تحمیل می‌کند تا حق و نادرستی توصیه‌ها و تصمیمات خود را در نظر بگیرند، کاربرد فراوان ریاضیات در حوزه‌های مختلف و تأثیرگذاری بسیار زیاد ریاضیات در این حوزه‌ها نیز احساس به اخلاق در ریاضیات را بیش از گذشته به وجود می‌آورد.
اخلاق در ریاضیات را بیش از گذشته به وجود می‌آورد. بلایا و رسوایی‌های مربوط به استفاده نادرست از ریاضیات. موارد زیر پیامدهای عمده اشتباهات عددی و در نتیجه نیاز به مراقبت اخلاقی در حوزه ریاضیات را نشان می‌دهد: مسائل اخلاقی در حرفه ریاضی. با توجه کاربرد ریاضیات در حوزه‌های مختلف و وابسته بودن فیلدهای مختلف به ریاضیات و عدم تسلط کافی افراد به ریاضیات، ریاضیدانان در نقش‌های حرفه‌ای در امور مالی و کارهای مشابه، مسئولیت خاصی دارند تا اطمینان حاصل کنند که از بهترین روش‌ها و داده‌ها برای رسیدن به پاسخ درست استفاده
روش‌ها و داده‌ها برای رسیدن به پاسخ درست استفاده می‌کنند. البته که برای سایر مسائل اخلاقی مانند وظیفه مراقبت، محرمانه بودن اطلاعات، افشای اطلاعات، و اجتناب از تضاد منافع به‌طور کلی با متخصصان هر حوزه نیز مشورت می‌شود. ریاضیدانان مسئولیت حرفه ای دارند تا از استفاده اخلاقی از ریاضیات در عمل و همین‌طور برای حفظ شهرت حرفه و هم برای محافظت از جامعه در برابر تأثیرات رفتار غیراخلاقی حمایت کنند. به عنوان مثال، ریاضیات به‌طور گسترده‌ای در استفاده از داده‌های بزرگ در برنامه‌های کاربردی هوش مصنوعی، چه توسط ریاضیدانان
برنامه‌های کاربردی هوش مصنوعی، چه توسط ریاضیدانان و چه غیر ریاضیدانان، با تأثیرات پیچیده‌ای که به آسانی قابل درک یا پیش‌بینی نیست، استفاده می‌شود. اخلاق در حوزه انتشار داده‌ها. روزنامه‌نگاری و انتشار اخبار دارای اخلاق حرفه ای تثبیت شده‌ای است که متأثر از پردازش ریاضی و بازنشر منابع است. استفاده مجدد از اطلاعات بسته‌بندی شده به عنوان حقایق مستلزم بررسی، و اعتبارسنجی، سردرگمی مفهومی در نمونه‌گیری و خطاهای محاسباتی است. سایر مسائل حرفه ای از پتانسیل ابزارهای خودکار ناشی می‌شود که امکان انتشار داده‌های در
خودکار ناشی می‌شود که امکان انتشار داده‌های در دسترس عموم را فراهم می‌کند که هرگز جمع‌آوری نشده‌اند. مشکلات به وجود آمده در استفاده نادرست از آمار. بسیاری از نتایج ریاضی که در زمنیه‌های مختلفی کاربرد دارد و از آن استفاده می‌شود شامل نتیجه‌گیری از داده‌های کمی است. تشخیص داده شده‌است که دشواری‌های زیادی برای رسیدن به چنین نتیجه‌گیری‌هایی وجود دارد که به‌طور دقیق، صادقانه و با در نظر گرفتن ابهاماتی که باقی مانده‌است. برای یک متخصص آمار کار آسانی است که مشتریانی را که درک کمتری نسبت به داده‌ها و البته آمار
را که درک کمتری نسبت به داده‌ها و البته آمار دارند، گمراه کند، بنابراین متخصصین علم آمار مسئولیت‌های حرفه ای برای انجام عمل عادلانه دارند. در دهه ۱۹۸۰، آماردانان موارد مربوط به اخلاق حرفه ای خود را در بیانیه ای از ISI مدون کردند و تشخیص دادند که اغلب خواسته‌های متناقضی از سوی ذینفعان وجود دارد و تصمیمات اخلاقی مربوط به قضاوت حرفه ای است. ریاضیات برای عموم جامعه. اولویت و انتساب اکتشاف ریاضی برای تمرین حرفه ای موضوع بسیار مهمی است. به‌طور کلی قضایای عامیانه یا فولکلور ریاضی را نمی‌توان به یک فرد نسبت داد، و
فولکلور ریاضی را نمی‌توان به یک فرد نسبت داد، و ممکن است با وجود اینکه یک نتیجه پذیرفته شده‌است ولی بازهم حاصل یک نتیجه جمعی است که به‌طور بالقوه منجر به بی عدالتی می‌شود. اخلاق در پژوهش‌های ریاضی محض. انجمن ریاضی آمریکا یک نسخه از دستورالعمل‌های اخلاقی را برای محققان ریاضی منتشر کرده‌است. از وظایف پژوهشگران می‌توان به آگاهی در این زمینه، پرهیز از سرقت ادبی، اعطای اعتبار، انتشار بدون تأخیر بی‌دلیل و اصلاح اشتباهات اشاره کرد. کمیته اخلاق انجمن ریاضی اروپا همچنین آیین‌نامه عملی مربوط به انتشار، ویرایش و
همچنین آیین‌نامه عملی مربوط به انتشار، ویرایش و داوری تحقیقات را منتشر کرده‌است. با توجه به این که پژوهش‌های مربوط به ریاضی محض نسبتاً بی‌ضرر است، مسائل اخلاقی کمی در مورد آن مطرح شده‌است. با این حال، این سؤال را ایجاد مطرح می‌شود که آیا و چرا ریاضیات محض از نظر اخلاقی ارزش انجام دادن دارد، با توجه به اینکه زمان زیادی از زندگی بسیاری از افراد بسیار باهوش را صرف می‌کند که می‌توان از این زمان استفاده‌های مفیدتری کرد. شباهت بین اخلاق و ریاضیات. اخلاق و ریاضیات هر دو بر خلاف علوم تجربی که اساساً بر مشاهدات و
هر دو بر خلاف علوم تجربی که اساساً بر مشاهدات و آزمایش‌ها متکی هستند، بر استدلال از روی شواهد و مستندات متکی هستند. این به عنوان دلیلی برای حمایت از عینیت یا واقع‌گرایی اخلاقی در اخلاق مطرح شده‌است، زیرا استدلال‌های علیه عینیت در اخلاق با استدلال‌هایی علیه عینیت در ریاضیات که عموماً نادرست هستند، هماهنگ هستند. البته جاستین کلارک دون برعکس استدلال می‌کند و معتقد است که اگرچه ریاضیات و اخلاق تقریباً موازی هستند، اما باید نسبت به حقایق هر دو نگرش کثرت گرایانه داشت. همان‌طور که فرض موازی در هندسه اقلیدسی درست
داشت. همان‌طور که فرض موازی در هندسه اقلیدسی درست است اما در هندسه غیراقلیدسی نادرست است، گزاره‌های اخلاقی نیز می‌توانند در سیستم‌های مختلف درست یا نادرست باشند. تدریس اخلاق در ریاضیات. دروس اخلاقی ریاضیات به ندرت برگزار می‌شود. البته که دانشگاه نیو ساوت ولز یک دوره اجباری در مورد مسائل حرفه ای و اخلاق در ریاضیات در مقاطع ریاضی خود از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ تدریس کرد.
توالی آکورد () یا «توالی هارمونیک» در یک قطعهٔ موسیقی، الگویی است عبارت از امتداد و پیشرفت یک سری از آکوردهای خاص از گام که به ترتیب دنبال می‌شوند. «توالی آکورد» پایه و اساسِ هارمونی در سَنتِ موسیقی کلاسیک از دوران قواعد مشترک تا قرن بیست‌ و‌ یکم بوده‌است. همچنین زیربنای سایر سبک‌های موسیقی عامه‌پسند و رایج مانند: موسیقی فولک معاصر، موسیقی راک، پاپ، بلوز و جاز را تشکیل می‌دهد. در این سبک‌های متفاوت، الگوی «توالی آکورد» نقش و ویژگیِ تعیین‌کننده‌ای دارد که ملودی و ریتم بر اساسِ آن ساخته می‌شود. ساختار. تعریف.
و ریتم بر اساسِ آن ساخته می‌شود. ساختار. تعریف. هر آکورد در گام دیاتونیک ممکن است بر روی یکی از نت‌های گام بنا شده باشد. بنابر این، هر کدام از درجات گام دیاتونیک، می‌تواند تبدیل به یک پایه آکورد متعلق به خودش گردد. الگوی «توالی آکورد»، تابعی از نقش هارمونیک در این مجموعه است که آکوردهایی خاص در درون آن جای می‌گیرند. کاربرد. وظیفهٔ «توالی آکورد» در موسیقی تنال، یکی از کارکردهای: سازماندهی کلید یا ایجادِ تضادی متفاوت در آن را دارد. توالی آکوردِ رایجی مانند الگوی (I→vi→ii→V)، در تئوری موسیقی کلاسیک با اعداد
(I→vi→ii→V)، در تئوری موسیقی کلاسیک با اعداد رومی مشخص می‌شود. در بسیاری از سبک‌های عامه‌پسند، توالی آکورد با استفاده از نام و «کیفیت آکورد» (ماژور، مینور، افزوده و کاسته) بیان می‌شود؛ به‌عنوان مثال الگوی رایجی که قبلاً نام برده شد، اگر در دو ماژور باشد، به صورت: دو ماژور (C)، لا مینور (Am)، ر مینور (Dm) و سل ماژور (G) در پارت موسیقی یا یادداشتی جداگانه نوشته می‌شود. بدین ترتیب در این نوع نوشتار، مثلاً در آکورد اول، علامت (C)، بیانگر این است که پایهٔ آکورد در دو ماژور است و متعلق به یک آکورد ماژور و بر روی
دو ماژور است و متعلق به یک آکورد ماژور و بر روی نت دو ساخته شده‌است. آکوردهای دیاتونیک و کروماتیک. هارمونیزه‌کردنِ هر گام ماژور با استفاده از سه آکوردِ سه‌صدایی بر اساس درجه‌های یک، چهار و پنج به‌دست می‌آید. از این سه‌صدایی‌ها به ترتیب با نام آکورد تونیک (I)، آکورد زیرنمایان (IV) و آکورد نمایان (V)، یاد می‌شود، و با سه آکورد مذکور می‌توان هر نتی از گام را هارمونیزه کرد. بسیاری از موسیقی‌های محلی، فولکلور معاصر و راک‌اندرول، فقط از این سه نوع آکورد استفاده می‌کنند. همچنین در همین گامِ ماژور، به ترتیب سه
می‌کنند. همچنین در همین گامِ ماژور، به ترتیب سه آکورد فرعی با نام‌های آکورد روپایه (ii)، آکورد میانی (iii) و آکورد رونمایان (vi) وجود دارند که این آکوردها مانند سه آکورد اصلی در ماژور، رابطه‌ای شبیه به یکدیگر در گام مینور نسبی دارند، به‌طوری که می‌توان این سه آکورد را در گام مینور به‌عنوان درجه‌های یک (i)، چهار (iv) و پنج (v)، مشاهده کرد. به‌عنوان مثال مینور نسبیِ دو ماژور، لا مینور است و در این گام، درجات یک (i)، چهار (iv) و پنج (v)، به صورت لا مینور، ر مینور و می مینور ظاهر می‌شوند؛ اما اغلب در گام
ر مینور و می مینور ظاهر می‌شوند؛ اما اغلب در گام مینور، سوم آکورد در نمایان (v)، نیم‌پرده به بالا تغییر می‌کند تا به یک آکورد ماژور (V) (یا آکورد هفت نمایان) تبدیل شود. افزون بر این، درجۀ هفت (محسوس) در گام ماژور (vii) یک آکورد کاسته است. آکورد ممکن است دارای نت‌هایی خارج از گام دیاتونیک و متعلق به گام کروماتیک باشند. ابتدایی‌ترین تغییر کروماتیکی، شاید آکورد آلتره در آهنگ‌های سادهٔ فولکلور باشد که روی نت چهارم گام رخ می‌دهد و این در زمانی است که سوم آکورد روی درجهٔ دوم (ii) نیم‌پرده بالا می‌رود. چنین
روی درجهٔ دوم (ii) نیم‌پرده بالا می‌رود. چنین آکوردی معمولاً به‌عنوان آکورد ثانویه (V/V) عمل می‌کند. در برخی موارد، نت‌های کروماتیکی برای مدولاسیون به یک گام جدید معرفی گشته و در آن حل می‌شوند تا بعداً به گام اصلی برگردد، به طوری که تمامی توالی یا سکانس آکوردی، به ایجاد و گسترش فرم در قطعهٔ موسیقی کمک می‌کند. توالی‌های رایج. توالی‌های ساده‌. گام‌های دیاتونیک مانند مینور و ماژور، چون دارای چندین فاصلهٔ پنجم درست هستند، به خوبی ساختار خود را با آکوردهای معمولی می‌سازند. این گام‌ها در مناطقی غالب است که
معمولی می‌سازند. این گام‌ها در مناطقی غالب است که هارمونی بخشِ ذاتیِ موسیقی است (برای مثال در دوران قواعد مشترک). در سویی دیگر و در موسیقی عربی و هندی که از گام دیاتونیک استفاده می‌شود، تعدادی گام‌های غیر دیاتونیک نیز وجود دارد که در آن، موسیقی هیچ تغییری در آکورد ندارد و همیشه روی آکورد اصلیِ گام باقی می‌ماند. این ویژگی در سبک‌های هارد راک، هیپ هاپ، فانک، دیسکو، جاز و غیره نیز مشاهده شده‌است. تناوب بین دو آکورد، ممکن است به‌عنوان اساسی‌ترین «توالی آکورد» برای یک قطعهٔ موسیقی در نظر گرفته شود. بسیاری از
برای یک قطعهٔ موسیقی در نظر گرفته شود. بسیاری از قطعات شناخته‌شده به صورتی هماهنگ، بر اساس تکرار دو آکورد در یک گام ساخته می‌شوند. برای مثال، شمار زیادی از ملودی‌های ساده‌تر در موسیقی کلاسیک به‌طور کامل یا بیشتر، از تناوب بین دو آکوردِ تونیک (I) و نمایان (V، گاهی اوقات با یک هفتم اضافه‌شده) تشکیل شده‌است. توالی با سه آکورد. توالی با «سه‌آکورد» رایج‌ترین است، زیرا ممکن است هر نت از یک ملودی روی یکی از درجات گام ثابت بماند (و نیاز به آکورد سوم باشد). بیشتر اوقات برای ایجاد یک ترکیب دوبخشی، از «ریتم-هارمونی»
برای ایجاد یک ترکیب دوبخشی، از «ریتم-هارمونی» با توالی «چهار‌آکورد» استفاده می‌شود (همان‌طور که در مثال زیر نشان داده می‌شود)، اما در هر کدام از توالی‌ها، دو آکورد از چهار آکورد، یکسانند: I → IV → V → V I → I → IV → V I → IV → I → V I → IV → V → IV اغلب آکوردها ممکن است متناسب با ملودی انتخاب شوند، اما به همان اندازه نیز ممکن است ملودی بر اساس «توالی آکورد» ساخته شود. در موسیقی عامه‌پسندِ آفریقایی نیز توالی مشابه و فراوانی وجود دارد. آنها ممکن است با افزودن آکورد هفت یا درجاتی از گام‌های دیگر به آکورد، یا
آکورد هفت یا درجاتی از گام‌های دیگر به آکورد، یا جایگزینیِ آکورد روتونیک (ii) از گام نسبی زیرنمایان (IV)، تغییر ایجاد کنند، (مانند: I→ii →V). همچنین این شیوۀ سکانس که حرکتی کادانس‌گونه دارد، یک «توالی آکورد» رایج (ii→V→I) در موسیقی جاز است. توالی سه‌آکورد، پایهٔ هارمونیکِ بسیاری از موسیقی‌های عامه‌پسندِ آفریقایی و آمریکایی را فراهم می‌کند و این توالی‌ها در آثار فراوانی از موسیقی کلاسیک (مانند میزان‌های ابتدایی سمفونی شماره ۶ بتهوون.) استفاده شده‌است. در جایی که توالیِ ساده‌ای چنان‌که باید، به راحتی کلِ
جایی که توالیِ ساده‌ای چنان‌که باید، به راحتی کلِ ساختار هارمونیک یک قطعه را نشان نمی‌دهد، ممکن است برای تنوع بیشتر، توالی آکورد گسترش یابد. در بیشتر مواقع، فراز آغازین دارای توالی (I →IV→V→V) است که به یک آکورد حل نشده در نمایان ختم می‌شود؛ در عین حال نیم‌جملهٔ بعدی با فرازی مشابه به تونیک برمی‌گردد و ساختاری با طولِ دو برابر، ارایه می‌دهد: فراز اول: I→IV→V→V فراز دوم: I→IV→V→I علاوه بر مثال بالا، به جای فرم‌های «دوبخشی» (A-B)، یا «سه‌بخشی» (A–B–A)، چنین الگویی ممکن است با یک توالیِ متفاوت دیگر (مانند
الگویی ممکن است با یک توالیِ متفاوت دیگر (مانند الگوی ۳۲ میزانی در موسیقی عامه‌پسند)، جایگزین شود (ر.ک. فرم). توالی در دایره پنجم‌ها. در «توالی دایره‌ای» که با این عنوان نامگذاری شده‌اند، معرفی آکورد درجه دومِ (ii) گام، بر جذابیت آن به‌عنوان شکلی مقدماتی برای «توالی دایره‌ای» تأکید دارد. «دایره پنجم‌ها، آکوردهای همسایه از نت پایه هستند که در رابطه با چهارم صعودی یا پنجم نزولی تشکیل شده‌اند». برای مثال، توالی (vi→ii→V→I) با هر حرکت، به فاصلهٔ یک چهارم به بالاتر از آکورد قبلی، صعود می‌کند. چنین حرکتی مبتنی
از آکورد قبلی، صعود می‌کند. چنین حرکتی مبتنی بر روابط هارمونیکِ نزدیک، «بی‌شک رایج‌ترین و قوی‌ترین توالی هارمونیک» را ارائه می‌دهد. «توالی دایره‌ای» کوتاه، ممکن است با انتخاب مجموعه‌ای از دنبالهٔ آکوردها، به ترتیب از تونیک تا تمامیِ هفت آکوردِ گام دیاتونیک، تکمیل و گسترش یابد: I→IV→vii→iii→vi→ii→V→I این نوع توالی توسط بسیاری از آهنگسازان کلاسیک استفاده شد و به طور فزاینده‌ای، انعطافی ظریف از این نوع توالی را معرفی کردند؛ به‌ویژه در برخی مواقع جایگزینی آکوردهای ماژور (I→VI→II→V) به جای آکورد مینور
آکوردهای ماژور (I→VI→II→V) به جای آکورد مینور (I→vi→ii→V) که دارای کروماتیسمی پیچیده‌تر است و همچنین امکان مدولاسیون را فراهم می‌کند. این مجموعهٔ هارمونیک توسط اجراکنندگان موسیقی عامه‌پسند آمریکایی نیز بهره برده شد و باعث تغییرات زیادی در موسیقی جاز اولیه گردید که به آنها لقب «توالی رگتایم» و «توالی استامپ» داده شد. برای مثال در قطعهٔ «من ریتم گرفتم» ساختهٔ جورج گرشوین، بسیار مورد استفاده قرار گرفته‌است. توالی هارمونیک. گوش انسان علاوه بر پذیرش زیربنای چرخشی آکوردها، می‌تواند نسبت به حرکت یک رشتهٔ خطیِ جدا
آکوردها، می‌تواند نسبت به حرکت یک رشتهٔ خطیِ جدا (صعودی یا نزولی)، که از آکوردهای گام پیروی می‌کنند، واکنش خیلی خوبی نشان دهد. این آکوردها اغلب با عنوان «توالی گام» نامیده می‌شوند، زیرا آنها مراحلِ مختلف در گامِ خود را دنبال می‌کنند و این رشته از آکوردها را به خط باس تبدیل می‌کنند. در قرن هفدهم، خط باس نزولی را برای «تقسیم‌کردن از گام» مورد استفاده قرار دادند. قطعهٔ «کانن در ر» اثرِ یوهان پاخلبل دارای هارمونی بسیار مشابه از این توالی است که با یک خط باس نزولی همراه است و در یک ترکیب پولیفونیک و مستقل از
همراه است و در یک ترکیب پولیفونیک و مستقل از کانن، مرتب تکرار می‌شود. در این مثال: «توالی هارمونیک» (جدا از فرم کانن یا تقسیم‌شده از آن) همراه با هشت آکورد از یک الگوی سکانسی پیروی می‌کنند: توالی هارمونیک: I→V→vi→iii→IV→I→IV→V توالی آکوردها: D→A→Bm→F♯m→G→D→G→A در آن زمان، این اثر مانند دیگر آثار پاخلبل از مُد افتاد و قرن‌ها در گمنامی ماند اما از سال ۱۹۶۸ به بعد محبوبیت پیدا کرد و از دهه ۱۹۷۰، «توالی آکوردِ» این قطعه، در انواع موسیقی پاپ به صورت فزاینده‌ای مورد استفاده قرار گرفت. موسیقی بلوز و راک. در
مورد استفاده قرار گرفت. موسیقی بلوز و راک. در موسیقی راک و بلوز، نوازندگان برای استفاده از الگوی «توالی آکورد»، اغلب به اعداد رومی اشاره می‌کنند، زیرا این کار انتقال آهنگ به یک گام جدید را آسان‌تر می‌کند. به‌عنوان مثال در موسیقی راک و بلوز، اغلب آنها الگوی ۱۲ میزانی متشکل از توالیِ (I→IV→V) را به کار می‌گیرند. بنابر این یک الگوی ساده از «بلوزهای ۱۲ میزانی»، ممکن است درجات آن بدین صورت نوشته شود: با تمرکزِ نوازندگان بر روی اینگونه الگوی بلوز از توالی آکورد با اعداد رومی، گروه همراهی‌کننده یا «بخش ریتم» به
با اعداد رومی، گروه همراهی‌کننده یا «بخش ریتم» به راحتی می‌توانند با دستور سرپرست یا رهبر گروه، این الگو را در هر گامی که بخواهند، بنوازند. اگر در گام دو ماژور باشد، الگو بدین صورت اجرا می‌گردد: یا اگر رهبر، این الگوی «توالی آکورد» را در سل ماژور بخواهد، بدین شکل اجرا خواهد شد: «بلوزهای ۱۲ میزانی» و انواع مختلف آن که از توالی سه‌آکورد (I→IV→V) استفاده می‌کنند، ضبط‌های موفقیت‌آمیز و بی‌شماری را به‌ همراه داشته‌است، از جمله مهمترین خروجی‌هایی که در سبک راک اند رول وجود دارد، می‌توان به آثار چاک بری و لیتل
اند رول وجود دارد، می‌توان به آثار چاک بری و لیتل ریچارد اشاره کرد. همچنین «توالی بلوز» (مانند بلوزهای چارلی پارکر یا «بلوز پرنده»)، دارای پیچیدگی کروماتیک و متراکمی در این نوع است.
رکتیسول (انگلیسی:Rectisol) نام تجاری برای یک فرایند حذف گاز اسیدی می‌باشد که از متانول به عنوان حلال برای جداسازی گازهای اسیدی مثل هیدروژن سولفید و کربن دی‌اکسید از جریان‌های گازی باارزش خوراک استفاده می‌کند.با انجام این فرایند، گاز خوراک برای سوختن یا فرآوری بعدی مناسب می‌شود. رکتیسول اغلب اوقات برای فرآوری گاز سنتز تولید شده حاصل از گازی سازی زغال سنگ یا هیدروکربن‌های سنگین استفاده می‌شود، زیرا حلال متانول به خوبی می‌تواند آلاینده‌ها مثل آمونیاک، جیوه، و هیدروژن سیانید که معمولاً در این گازها یافت می‌شود
سیانید که معمولاً در این گازها یافت می‌شود را حذف کند. فرایند. در فرایند رکتیسول متانول سرد در دمای حدود ۴۰- درچه سانتی گراد گازهای اسیدی از گاز خوراک را در فشار نسبتاً بالا حل می‌کند، که معمولاً بین ۴۰۰ تا 1000 psi می‌باشد. سپس فشار حلال غنی حاوی گازهای اسیدی کم می‌شود تا گازهای اسیدی را آزاد و بازیابی کند. فرایند رکتیسول می‌تواند به‌طور گزینش پذیر عمل کند تا هیدروژن سولفید و کربن دی‌اکسید را به جریان‌های مجزا بازیابی کند، تا هیدروژن سولفید به واحد کلاوس برای تبدیل به گوگرد عنصری فرستاده شود، در حالی که
برای تبدیل به گوگرد عنصری فرستاده شود، در حالی که در همان زمان کربن دی‌اکسید می‌تواند ذخیره شود یا برای ازدیاد برداشت نفت استفاده شود. فرایند رکتیسول، همانند سلکسول و پوریسول، از یک حلال فیزیکی بهره می‌برد، برخلاف حلال‌های فرایند حذف گازاسیدی با آمین که متکی بر واکنش شیمیایی حلال با گاز اسیدی می‌باشد. متانول به عنوان حلال در مقایسه با حلال‌های سلکسول و پوریسول ارزان است. فرایند رکتیسول انرژی الکتریکی بیشتری برای سردسازی نیاز دارد تا دمای پایین مدنظر را حفظ کند، اما به انرژی بخار کمتری برای سردسازی نیاز
کند، اما به انرژی بخار کمتری برای سردسازی نیاز دارد. اگرچه هزینه سرمایه برای حلال متانول بالاتر از حلال‌های واحد سلکسول و پوریسول هست، متانول به عنوان حلال سرد و فیزیکی می‌تواند درصد بالاتری از اجزای گاز اسیدی را حذف کند و گاز با درصد خصلوص بالاتری را ارائه کند.
بدیع در اصطلاح ادبیات فنی از فنون بلاغت است. بدیع همچنین ممکن است به یکی از موارد اشاره داشته باشد:
جنی روناکر (زاده ) بازیگر انگلیسی متولد آفریقای جنوبی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به اشاره کرد.
توپولف تو-۷۰ ( ; نام گزارش شده ناتو: کارت) یک نوع هواپیمای مسافربری ساخت شوروی بود که از بمب افکن توپولف تو-۴ (که با مهندسی معکوس از هواپیمای آمریکایی بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس ساخته شد) باز طراحی شده بود و بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی دوم طراحی شد. در این هواپیما از تعدادی قطعات هواپیماهای بوئینگ بی-۲۹ استفاده شده بود که پس از بمباران ژاپن، در اتحاد جماهیر شوروی فرود اضطراری داشتند. این هواپیما اولین بدنه تحت فشار را در اتحاد جماهیر شوروی داشت و اولین بار در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۶ پرواز کرد. با این که آزمایشات
در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۶ پرواز کرد. با این که آزمایشات اولیه آن موفقیت‌آمیز بود و برای تولید انبوه توصیه شد، اما در نهایت به دلیل دستورات نظامی بعدی و به دلیل اینکه آئروفلوت نیازی به چنین هواپیما نداشت، تولید آن لغو شد. توپولف تو-۷۵ نسخه باری نظامی این هواپیما بود.
دیلان (به انگلیسی: Dylan) یک زبان برنامه‌نویسی چند پارادایم است که از برنامه‌نویسی ایستا و پویا و از هر دو پارادایم برنامه‌نویسی تابعی و شیءگرا پشتیبانی می‌کند. تاریخچه. دیلان در اوایل سال ۱۹۹۱ توسط گروهی از مهندسان زیرنظر اپل توسعه داده شد. اساس طراحی دیلن از زبان برنامه‌نویسی لیسپ الهام گرفته شده بود، اما در زمانی که منتشر شد، شباهت بیشتری به نحو زبان برنامه‌نویسی الگول داشت زیرا توسعه دهندگان تصور می‌کردند که استفاده از این نحو، زبان را آسان‌تر می‌کند. ویژگی‌های شیءگرایی آن از گویش CLOS گرفته شده و در
ویژگی‌های شیءگرایی آن از گویش CLOS گرفته شده و در دیلن تمام مقادیر اشیاء، درجه یک هستند. دیلن در اوایل دهه 1990 توسط گروهی از مهندسان به زیرنظر اپل ایجاد شد. این زبان برای استفاده رایانه اپل نیوتن در نظر گرفته شده بود، اما پیاده‌سازی دیلن در زمان مشخص شده تکمیل نشد و اپل نیوتن به جای آن از پیاده سازی والتر اسمیت که ترکیبی از زبان C و نیوتن اسکریپت بود استفاده کرد. اپل در سال 1995 به تلاش خود برای توسعه Dylan پایان داد، اگرچه اپل یک نسخه "انتشار فناوری" (Apple Dylan TR1) را در دسترس قرار داد که شامل محیط
Dylan TR1) را در دسترس قرار داد که شامل محیط توسعه یکپارچه (IDE) نیز بود. بعد از آن دوگروه دیگر پیاده‌سازی‌ها را توسعه دادند: هارلکین یک محیط توسعه یکپارچه تجاری برای مایکروسافت ویندوز منتشر کرد و دانشگاه کارنگی ملون یک کامپایلر متن باز برای سیستم‌های یونیکس به نام گویدیون دیلان منتشر کرد. هر دوی این پیاده سازی ها اکنون متن باز هستند. پیاده‌سازی هارلکین اپن-دیلان نامیده می شود و توسط گروهی از داوطلبان به نام دیلان-هکرز نگهداری می شود. جیمز واکین نام دیلان (Dylan) را بر اساس اول کلمات «DYnamic LANguage»
(Dylan) را بر اساس اول کلمات «DYnamic LANguage» (زبان پویا) انتخاب کرد. نمونه کد دیلن. برنامهٔ برنامه «سلام، دنیا!» Module: dylan-user define library hello use io, import: { format-out }; end; define module hello use format-out; end;
نیما حیدری (زاده ۱ فروردین ۱۳۶۴ در گچساران) بازیکن تیم ملی و لیگ برتر هاکی ایران است. زندگی‌نامه. نیما حیدری متولد ۱ فروردین سال ۱۳۶۴ در شهر گچساران ایران است.او به همراه تیم ملی هاکی ایران قهرمان آسیا شد. فعالیت. وی در حال حاضر در لیگ برتر ایران در تیم نفت و گاز گچساران بازی می کند.
رفقای عجیب () یک‌ فیلم‌ کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۶۸ به کارگردانی جین ساکس و بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام از نیل سایمون است‌. داستان. دو دوست تلاش می‌کنند تا در یک آپارتمان در کنار یکدیگر زندگی کنند، اما سبک زندگی آن‌ها بسيار با هم فرق دارد و…
کبری یا کبرا (به انگلیسی: Cobra) یک زبان برنامه‌نویسی سطح بالا و شیءگرا است که با پروانه MIT در ۲۹ فوریه ۲۰۰۸ به صورت متن باز منتشر شد. این زبان برای برنامه‌نویسی عمومی استفاده می‌شود و از برنامه‌نویسی ایستا و پویا پشتیبانی می‌کند. این زبان برنامه‌نویسی هم‌اکنون متوقف شده. تاریخچه. کبرا توسط چارلز استبروک در سال ۲۰۰۶ میلادی طراحی و روی چارچوب‌های دات‌نت و مونو ظهور یافت. این زبان تحت اثر پایتون و سی‌شارپ و دیگر زبان‌های برنامه‌نویسی ساخته شد. بعد از آن، نسخهٔ ۰٫۹٫۶ به عنوان آخرین نسخهٔ رسمی آن در سال ۲۳
۰٫۹٫۶ به عنوان آخرین نسخهٔ رسمی آن در سال ۲۳ دسامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. ویژگی‌ها. کبرا دارای ویژگی‌های زیر است: مولتی پارادایم. این زبان مولتی پارادایم یا چند پارادایمی است و از پارادایم‌های مختلف مانند شیء گرایی و امری پشتیبانی می‌کند. شیوه‌های نوع‌دهی. کبرا از شیوه‌های نوع‌دهی مختلف مانند قوی، ایستا، پویا، استنباطی پشتیبانی می‌کند. شیءگرایی. این زبان از تمام ویژگی‌های برنامه‌نویسی شیءگرا پشتیبانی می‌کند و از کلیه مفاهیمی مانند کلاس، وراثت و… پیروی می‌کند. عمومی بودن. کبرا زبانی چندمنظوره است و برای توسعه
عمومی بودن. کبرا زبانی چندمنظوره است و برای توسعه برنامه‌ها و نرم‌افزارهای مختلف استفاده می‌شود. متن‌باز. کبرا با پروانه MIT به صورت متن‌باز منتشر شده. بستارها و مولدها. زبان کبرا شامل بستارها و مولدها است. مدیریت حافظه. کبرا از ویژگی‌های مدیریت حافظه خودکار استفاده می‌کند. نمونه کد. نمونه کدهای زیر با کبرا نوشته شده‌است: برنامه سلام دنیا! class Hello def main print 'HELLO WORLD' برنامه تولید اعداد فیبوناچی. class Fib def compute(count as int) as List&lt;of int&gt; is shared list = List&lt;of int&gt;() a,
int&gt; is shared list = List&lt;of int&gt;() a, b = 0, 1 for i in count list.add(b) a, b = b, a + b return list class Program def main i = 1 for n in Fib.compute(10) print '[i]. [n]' i += 1 مثالی از کلاس‌ها. class Person var _name as String var _age as int cue init(name as String, age as int) _name, _age = name, age def toString as String is override return 'My name is [_name] and I am [_age] years old' پیوند به بیرون. وبگاه زبان برنامه‌نویسی کبرا
خیابان کوئین () یک گذرگاه اصلی شرقی-غربی در تورنتو، انتاریو، کانادا است. از خیابان رونسسوالس و خیابان کینگ (تورنتو) در غرب تا خیابان ویکتوریا پارک در شرق امتداد دارد. بخش غربی کوئین (گاهی به راحتی «کوئین غرب» نامیده می‌شود) مرکزی برای پخش، موسیقی، مد، اجرا و هنرهای تجسمی کانادا است. در طول چند دههٔ گذشته، «کوئین وست» به یک مرکز هنری بین‌المللی و یک جاذبه گردشگری در تورنتو تبدیل شده‌است.
دادگاه حمید نوری، دادگاه رسیدگی به اتهامات حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ بود که در ۴ مه ۲۰۲۲ پایان یافت. دادگاه منطقه استکهلم سوئد روز ۱۴ ژوئیه حمید نوری را به دلیل مشارکت در اعدام‌های زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، به حبس ابد محکوم کرد. این دادگاه ۹ ماه به‌طول انجامید که در ۹۲ جلسه برگزار و ۳۴ شاکی و ۲۶ شاهد در آن شهادت دادند. برای برقراری امنیت دادگاه، شمار زیادی از نیروهای پلیس در محل مستقر بودند. حمید نوری ۱۸ آبان ۱۳۹۸ (نهم نوامبر ۲۰۱۹) به محض ورود