payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داده‌است، ۹۷۰۴۳۶، در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ ۹۰۱۷۸۱، در سال‌های ۲۰۱۴–۱۵ ۹۰۱٬۸۳۹ و در سال‌های ۲۰۱۳–۱۴، ۷۸ بوده‌است. گزارش شده‌است که روزانه ده زن به دلیل سقط جنین‌های ناایمن در هند جان خود را از دست می‌دهند. داده‌ها که ماهیت پویا دارند، در پورتال سیستم اطلاعات مدیریت سلامت (HMIS) در اینجا قابل دسترسی هستند. موسسه Guttmacher، نیویورک، مؤسسه بین‌المللی علوم جمعیت (IIPS)، بمبئی و شورای جمعیت، دهلی نو، اولین مطالعه را در هند برای تخمین بروز سقط جنین انجام دادند. نتایج این مطالعه در مجله Lancet Global Health در دسامبر
این مطالعه در مجله Lancet Global Health در دسامبر ۲۰۱۷ در قالب مقاله ای با عنوان "بروز سقط و حاملگی ناخواسته در هند، ۲۰۱۵" منتشر شد. مطالعه تخمین می‌زند که ۱۵٫۶ میلیون سقط جنین در هند در سال ۲۰۱۵ انجام شده‌است. از طریق روش‌های دیگر انجام شده‌است. این مطالعه همچنین میزان سقط جنین را ۴۷ سقط در هر ۱۰۰۰ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله نشان داد. این مطالعه نیاز به تقویت سیستم بهداشت عمومی برای ارائه خدمات سقط جنین را برجسته می‌کند. این امر شامل اطمینان از در دسترس بودن ارائه دهندگان آموزش دیده، از جمله ارائه دهندگان غیر
دهندگان آموزش دیده، از جمله ارائه دهندگان غیر آلوپاتیک با اصلاح قانون MTP و گسترش پایگاه ارائه دهندگان و همچنین ساده‌سازی در دسترس بودن داروها و لوازم است. راهبرد دیگر ساده‌سازی فرایند تأیید تسهیلات بخش خصوصی برای ارائه خدمات CAC و تقویت مشاوره و خدمات پیشگیری از بارداری پس از سقط جنین در تلاش برای تقویت کیفیت مراقبت برای زنانی است که به دنبال خدمات CAC هستند. قبل از این مطالعه، آخرین تخمین موجود برای بروز سقط جنین ۶٫۴ میلیون سقط در سال در هند از «پروژه ارزیابی سقط جنین - هند» بود. این یک مطالعه چند مرکزی
سقط جنین - هند» بود. این یک مطالعه چند مرکزی از ۳۸۰ مرکز سقط جنین (که ۲۸۵ مورد خصوصی بودند) در شش ایالت انجام شد. این مطالعه نشان داد که «به‌طور متوسط چهار مرکز رسمی سقط جنین (از نظر پزشکی واجد شرایط اما الزاماً گواهی برای انجام سقط جنین ندارند) به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت در هند و به‌طور متوسط ۱٫۲ ارائه دهنده در هر مرکز وجود دارد.» از مجموع ارائه دهندگان رسمی سقط جنین، ۵۵ درصد متخصص زنان و ۶۴ درصد از تسهیلات حداقل یک ارائه دهنده زن داشتند. این مطالعه همچنین نشان داد که تنها ۳۱ درصد از دلایل درخواست سقط
نشان داد که تنها ۳۱ درصد از دلایل درخواست سقط جنین توسط زنان در چارچوب قانون MTP مجاز بوده‌است، دلایل دیگر بارداری ناخواسته، دلایل اقتصادی و جنسیت ناخواسته جنین است. روش‌های سقط جنین. آسپیراسیون خلاء دستی. آسپیراسیون با خلاء دستی (MVA) یک «روش ایمن و مؤثر برای سقط جنین است که شامل تخلیه محتویات رحم با استفاده از یک آسپیراتور پلاستیکی دستی است»، که "با از دست دادن خون کمتر، اقامت کوتاهتر در بیمارستان و کاهش نیاز به داروهای بیهوشی». این روش سقط جنین توسط WHO برای ختم زودهنگام بارداری توصیه می‌شود. آسپیراسیون
ختم زودهنگام بارداری توصیه می‌شود. آسپیراسیون خلاء الکتریکی. آسپیراسیون خلاء الکتریکی (EVA) تا آنجایی که شامل یک روش مکش است شبیه به MVA است، اما اولی به جای پمپ دستی در MVA از پمپ الکتریکی برای ایجاد مکش استفاده می‌کند. سقط جنین پزشکی. سقط طبی ختم حاملگی با دارو است. این یک «روش غیر تهاجمی برای پایان دادن به بارداری ناخواسته است که زنان می‌توانند در طیف وسیعی از محیط‌ها و اغلب در خانه‌های خود استفاده کنند». دو داروی مورد تأیید برای استفاده در هند میفپریستون و میزوپروستول هستند.
سقط جنین در کارولینای جنوبی در حال حاضر به‌طور قانونی تا هفته ۲۲ بارداری انجام می‌شود. یک قانون ۲۰۲۱ سقط جنین را به محض اینکه فعالیت قلبی جنینی قابل تشخیص باشد، جرم انگاری می‌کند، یعنی حدود شش هفته پس از اولین روز آخرین قاعدگی زن. نمایندگان کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان (ACOG) در جلسه استماع سنا در سپتامبر ۲۰۲۱ اظهار داشتند که «سونوگرافی معاصر می‌تواند سوسو زدن الکتریکی بخشی از بافت جنینی را تشخیص دهد» که از نظر ساختاری و عملکردی با درک افراد عادی و پزشکی متفاوت است. تعریف اصطلاح «ضربان قلب». ۵۳٪ از
متفاوت است. تعریف اصطلاح «ضربان قلب». ۵۳٪ از بزرگسالان کارولینای جنوبی در یک نظرسنجی گفتند که از «حق انتخاب یک زن برای سقط جنین ایمن و قانونی» حمایت می‌کنند، در حالی که ۳۷٪ از آن حمایت نمی‌کنند. در ژانویه سال ۲۰۲۳، دادگاه عالی کارولینای جنوبی این قانون را به عنوان نقض بند حریم خصوصی ایالت بر اساس ماده ۱، بخش ۱۰ قانون اساسی کارولینای جنوبی رد کرد. تعداد کلینیک‌های سقط جنین در کارولینای جنوبی طی سال‌ها در نوسان بوده‌است، به طوری که در سال ۱۹۸۲، ۱۵ کلینیک، در سال ۱۹۹۲ هجده کلینیک و در سال ۲۰۱۴ سه کلینیک بود.
سال ۱۹۹۲ هجده کلینیک و در سال ۲۰۱۴ سه کلینیک بود. ۵۷۱۴ سقط جنین قانونی در سال ۲۰۱۴ و ۵۷۷۸ مورد در سال ۲۰۱۵ رخ داده‌است. تاریخ. زنان کارولینای جنوبی سابقه طولانی در سفر به خارج از ایالت برای سقط جنین قانونی دارند. منتقدان تلاش‌های قانونگذاران ایالتی برای محدود کردن دسترسی به سقط جنین می‌گویند که این امر منجر به این می‌شود که زنان کارولینای جنوبی باید پول بیشتری خرج کنند و مسافت‌های بیشتری را برای این عمل طی کنند. تاریخچه قانونگذاری. در پایان دهه ۱۸۰۰، همه ایالت‌های اتحادیه به جز لوئیزیانا در ممنوعیت‌های
ایالت‌های اتحادیه به جز لوئیزیانا در ممنوعیت‌های قانونی خود در مورد سقط جنین استثنائات درمانی داشتند. در قرن نوزدهم، ممنوعیت سقط جنین توسط قانونگذاران ایالتی، با توجه به تعداد مرگ و میرهای ناشی از سقط جنین، حفاظت از جان مادر بود. دولت‌های ایالتی خود را مراقب جان شهروندان خود می‌دانستند. در سال ۱۹۵۰، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بیان می‌کرد زنی که سقط جنین انجام داده یا فعالانه به دنبال سقط جنین بوده، صرف نظر از اینکه آیا آن را انجام داده‌است، مرتکب یک جرم جنایی شده‌است. این ایالت یکی از ۲۳
مرتکب یک جرم جنایی شده‌است. این ایالت یکی از ۲۳ ایالتی بود که در سال ۲۰۰۷ دارای شرایط دقیق رضایت آگاهانه مخصوص سقط جنین بود. در سال ۲۰۱۳، قانون تنظیم هدفمند ارائه‌دهندگان سقط جنین (TRAP) علاوه بر کلینیک‌های سقط جنین، در مورد سقط‌های ناشی از دارو و مطب‌های خصوصی پزشک اعمال شد. فرماندار نیکی هیلی قانونی را امضا کرد که ممنوعیت ۲۰ هفته ای سقط جنین را در سال ۲۰۱۶ به اجرا گذاشت. در مراسم جشن امضای دوربین‌ها، او توسط کودکان معلول احاطه شد. نماینده جمهوری‌خواه، گرگ دلنی، حامی اصلی قانون کارولینای جنوبی بود که بر
دلنی، حامی اصلی قانون کارولینای جنوبی بود که بر اساس آن زنان باید قبل از اجازه سقط جنین، سونوگرافی جنین را ببینند. او گفت که این سونوگرافی به زن این امکان را می‌دهد که «خودش تعیین کند که آیا حامل یک کودک متولد نشده سزاوار محافظت است یا اینکه این فقط یک قسمت ناخوشایند و غیر ضروری از بدن او است.» هرزه. جان آر. مک‌کراوی سوم در دسامبر ۲۰۱۸، HB 3020 را در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی معرفی کرد این لایحه با عنوان «قانون محافظت از ضربان قلب جنین در برابر سقط جنین» در ۸ ژانویه ۲۰۱۸ ارائه شد و به کمیسیون قضایی
در ۸ ژانویه ۲۰۱۸ ارائه شد و به کمیسیون قضایی مجلس ارجاع شد. تلاش‌های قبلی برای تصویب لوایح ضربان قلب جنین در مجمع عمومی کارولینای جنوبی شکست خورد. قوه مقننه ایالتی یکی از ده ایالتی بود که در آن سال سعی در تصویب قوانین مشابه داشتند. در آوریل ۲۰۱۹، با رای ۷۰ به ۳۱، مجلس نمایندگان SC لایحه «ضربان قلب جنین» را تصویب کرد. این اقدام پس از پنج ساعت بحث به تصویب رسید. در فوریه ۲۰۲۱، کارولینای جنوبی قانونی را تصویب کرد که تقریباً تمام سقط جنین در آن ایالت را پس از تشخیص ضربان قلب جنین غیرقانونی می‌کند. با این حال،
ضربان قلب جنین غیرقانونی می‌کند. با این حال، این قانون توسط یک قاضی در مارس ۲۰۲۱ مسدود شد در سپتامبر ۲۰۲۲، مجلس قانونگذاری کارولینای جنوبی در تلاش برای ممنوعیت سقط جنین در هنگام لقاح به دلیل مخالفت قانونگذاران زن به دلیل سختگیری بیش از حد شکست خورد. پس از آن، قانونگذار نتوانست ممنوعیت ۶ هفته ای سقط جنین را سخت‌تر کند، زیرا مخالفت‌هایی از سوی اعضای گروه مبنی بر اینکه قانون جدید پیشنهادی به اندازه کافی سخت گیرانه نیست. سابقه قضایی. تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ "Roe v." حکم "وید" به این معنی است
در سال ۱۹۷۳ "Roe v." حکم "وید" به این معنی است که ایالت دیگر نمی‌تواند سقط جنین را در سه‌ماهه اول تنظیم کند. (با این حال، دادگاه عالی "Roe v." "وید" در "Dobbs v." "سازمان بهداشت زنان جکسون", ___ (2022) بعداً در سال 2022.) دادگاه عالی ایالات متحده به "فرگوسن علیه." "شهر چارلستون" در سال 2001. در دادگاه تجدید نظر، بخش چهارم تأیید کرده بود، اما به این دلیل که جستجوها به عنوان یک موضوع قانونی و با نیازهای ویژه غیرقانونی توجیه شده بود. دادگاه عالی در مورد این پرونده یک حکم ۶–۳ داشت که در مورد خط مشی بیمارستان
یک حکم ۶–۳ داشت که در مورد خط مشی بیمارستان دولتی کارولینای جنوبی بود که همه زنان باردار را ملزم به آزمایش دارو می‌کرد. دادگاه عالی حکم داد که متمم چهارم قانون اساسی ایالات متحده از زنان در برابر جستجو و تشنج غیرمنطقی محافظت می‌کند، که آزمایش مواد مخدر اجباری بود. دیوان عالی ایالات متحده استدلال کرد که علاقه به کاهش عوارض بارداری و کاهش هزینه‌های پزشکی مرتبط با مصرف کوکائین مادر، بر آنچه که به عنوان «حداقل دخالت» در حریم خصوصی زنان توصیف می‌شود، بیشتر است. سپس دیوان عالی کشور با رسیدگی به این پرونده موافقت
دیوان عالی کشور با رسیدگی به این پرونده موافقت کرد. قاضی کندی خاطرنشان کرد که همه جستجوها، بنا به تعریف، شواهدی از جرم را کشف می‌کنند، و این چیزی در مورد «نیازهای ویژه» که جستجو ممکن است پاسخگو باشد، نمی‌گوید. با این حال، در این مورد، کندی موافقت کرد که «در حالی که این سیاست ممکن است به خوبی نیازهای مشروع و غیر مرتبط با اجرای قانون را برآورده کند، اما دارای ویژگی کیفری با ارتباط بسیار بیشتری با اجرای قانون نسبت به سایر جستجوهای انجام شده بر اساس منطق نیازهای ویژه ما بود.» ۲۰۲۳. دادگاه عالی کارولینای جنوبی
ویژه ما بود.» ۲۰۲۳. دادگاه عالی کارولینای جنوبی ممنوعیت شش هفته ای سقط جنین در ایالت را لغو کرد و حکم داد که بند حریم خصوصی قانون اساسی ایالت شامل حق ضمنی سقط جنین است. در مارس ۲۰۲۳، قانونگذاران جمهوری‌خواه لایحه ای را با عنوان "قانون حفاظت برابر قبل از تولد کارولینای جنوبی در سال ۲۰۲۳" پیشنهاد کردند که تخمک‌های بارور شده را به عنوان انسان تعریف می‌کند. بارزترین پیامد قانونی چنین تغییری این است که کسانی که سقط جنین انجام می‌دهند ممکن است مشمول مجازات اعدام شوند. این لایحه برای زنان باردار که به دلیل تجاوز
شوند. این لایحه برای زنان باردار که به دلیل تجاوز جنسی، محارم یا سلامت ضعیف جنین به دنبال سقط جنین هستند، استثنایی ندارد. چنین لایحه ای همچنین موانع قانونی جدیدی را برای کسانی که به دنبال بچه دار شدن از طریق فناوری کمک باروری هستند ایجاد می‌کند. تاریخچه کلینیک. بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک‌های سقط جنین در ایالت سه افزایش یافت و از پانزده در سال ۱۹۸۲ به هجده در سال ۱۹۹۲ رسید در سال ۲۰۱۴، سه کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۴، ۹۳ درصد از شهرستان‌های این ایالت کلینیک سقط جنین
۹۳ درصد از شهرستان‌های این ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۷۱ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله در ایالت بدون کلینیک سقط جنین زندگی می‌کردند. در سال ۲۰۱۷، دو کلینیک برنامه‌ریزی شده برای والدین وجود داشت که یکی از آنها خدمات سقط جنین را ارائه می‌کرد، در ایالتی با جمعیت ۱۱۱۲۱۹۹ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله. در سال ۲۰۱۸، سه کلینیک مجاز سقط جنین در این ایالت وجود داشت. آنها در چارلستون، کلمبیا و گرینویل بودند. کلینیک چارلستون یک کلینیک برنامه‌ریزی شده والدین در غرب اشلی بود. آمار. در دوره بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، نرخ
بود. آمار. در دوره بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، نرخ مرگ و میر غیرقانونی سقط جنین به ازای هر میلیون زن ۱۵ تا ۴۴ ساله بین ۰٫۱ تا ۰٫۹ بود. در سال ۱۹۹۰، ۴۱۱۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. در سال ۱۹۹۵ حدود ۵۶۰۰ زن در کارولینای جنوبی بودند که این ایالت را برای سقط جنین ترک کردند. در سال ۱۹۹۸ حدود ۸۸۰۱ سقط جنین در کارولینای جنوبی انجام شد در سال ۲۰۱۰، این ایالت ۹ سقط جنین با بودجه عمومی داشت که همه آنها از طریق فدرال و هیچ‌یک از بودجه دولتی تأمین نمی‌شد. در سال ۲۰۱۳، در بین زنان سفیدپوست ۱۵ تا ۱۹
در سال ۲۰۱۳، در بین زنان سفیدپوست ۱۵ تا ۱۹ ساله، ۶۶۰ سقط جنین، ۶۲۰ سقط جنین برای زنان سیاهپوست ۱۵ تا ۱۹ ساله، ۶۰ سقط جنین برای زنان اسپانیایی ۱۵ تا ۱۹ ساله و ۴۰ سقط جنین برای زنان از تمام نژادهای دیگر صورت گرفت. در سال ۲۰۱۴، ۴۲ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین در همه یا بیشتر موارد باید قانونی باشد. حدود ۵۶۰۰ زن در کارولینای جنوبی در سال ۲۰۱۵ این ایالت را برای سقط جنین ترک کردند. این عدد یکی از بالاترین‌ها در ایالات متحده بود. در سال ۲۰۱۵ تنها ۵٫۹ درصد از سقط جنین‌های انجام
در سال ۲۰۱۵ تنها ۵٫۹ درصد از سقط جنین‌های انجام شده در این ایالت مربوط به ساکنان خارج از ایالت بود. این در تضاد با کارولینای شمالی و جورجیا است. ۱۴٫۵ درصد از تمام سقط جنین‌ها در جورجیا در آن سال برای ساکنان خارج از ایالت بوده‌است، در حالی که ۷٫۵ درصد از تمام سقط‌های انجام شده در کارولینای شمالی برای ساکنان خارج از ایالت انجام شده‌است. در سال ۲۰۱۷ حدود ۱۱۰۰۰ سقط جنین در کارولینای جنوبی انجام شد در آن سال، کارولینای جنوبی نرخ مرگ و میر نوزادان ۶٫۵ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده را داشت. دیدگاه‌ها و
و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده را داشت. دیدگاه‌ها و فعالیت‌های مربوط به حقوق سقط جنین. اعتراضات. معترضان در ماه مه ۲۰۱۹ در راهپیمایی‌های حمایت از حقوق سقط جنین به عنوان بخشی از جنبش توقف ممنوعیت‌ها شرکت کردند دیدگاه‌ها و فعالیت‌های ضد سقط جنین. دیدگاه‌ها. بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۷، تعداد سقط جنین‌هایی که به صورت سالانه در این ایالت انجام می‌شد، ۵۱۱۲ مورد کاهش یافت. به گفته گروه حقوقی ضد سقط جنین، شهروندان کارولینای جنوبی، این کاهش به این معنی است که اقدامات شدید ضد سقط جنین در این ایالت کارساز بوده‌است. به گفته
ضد سقط جنین در این ایالت کارساز بوده‌است. به گفته هالی گاتلینگ، مدیر اجرایی شهروندان کارولینای جنوبی، در مورد تعداد زنانی که در مدت مشابه در خارج از ایالت به دنبال سقط جنین هستند، "شهروندان کارولینای جنوبی برای زندگی مسئول کارولینای جنوبی هستند، نه برای هیچ ایالت دیگری که در آن زنان ادعا می‌کنند از کارولینای جنوبی باشند فرزندان خود را سقط کنند. [. . .] تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که برای کاهش تعداد سقط جنین‌هایی که در کارولینای جنوبی اتفاق می‌افتد تلاش کنیم، و ما این کار را انجام داده‌ایم و
تلاش کنیم، و ما این کار را انجام داده‌ایم و به انجام آن ادامه می‌دهیم.» فرماندار نیکی هیلی در سال ۲۰۱۶ گفت: «من طرفدار زندگی نیستم زیرا حزب جمهوری خواه به من می‌گوید. [. . .] من طرفدار زندگی هستم زیرا همه ما تجربیاتی از معنای داشتن یکی از این کوچولوهای خاص در زندگی خود داشته‌ایم.» لری گرومز، سناتور جمهوری‌خواه چارلستون در سال ۲۰۱۸ گفت: «من معتقدم که تمام زندگی مقدس است، که یک کودک متولد نشده حق زندگی دارد، درست مانند کودکی که قبلا تولد را تجربه کرده‌است.» نماینده ایالت کارولینای جنوبی نانسی میس در رابطه با
ایالت کارولینای جنوبی نانسی میس در رابطه با ممنوعیت شش هفته ای سقط جنین "ضربان قلب جنین" در سال ۲۰۱۹، زمانی که در حین سخنرانی ۱۰ دقیقه ای در مورد اصلاحیه ای که ارائه کرده بود، در صحن مجلس گفت: "من آنقدر محکم روی تریبون چنگ زده بودم که فکر می‌کردم من قرار بود آن را از روی زمین بیرون بکشد. [. . .] از زبانی که همکارانم استفاده می‌کردند عصبانی بودم. می‌گفتند تجاوز جنسی تقصیر زن است. این زنان را بچه کش و قاتل نامیدند. این زبان نسبت به زنان، به ویژه قربانیان تجاوز جنسی یا زنای با محارم، بسیار تحقیرکننده است. و
جنسی یا زنای با محارم، بسیار تحقیرکننده است. و من با خودم گفتم من آن گاو نر را تحمل نمی‌کنم ----. تقریباً داشتم توی میکروفون داد می‌زدم. من یک سخنرانی بسیار پرشور برای همکارانم ایراد کردم و این همان چیزی بود که این استثناء را از بین برد.»
پنگوئن کوچک استرالیایی ، که پنگوئن پری نیز نامیده می‌شود، گونه‌ای از پنگوئن‌ها از سردهٔ پنگوئن‌های کاکل‌دار کوچک از استرالیا و منطقهٔ اوتاگو در نیوزیلند است. این گونه در سال ۱۸۲۶ با نام "Spheniscus" "novaehollandiae" توصیف شد بعداً با عنوان "Eudyptula" "minor" "novaehollandiae"، به‌عنوان زیرگونه‌ای از پنگوئن کوچک طبقه‌بندی شد. پس از یک پژوهش در سال ۲۰۱۶، "این" پنگوئن دوباره به‌عنوان یک گونهٔ متمایز شناخته شد. این گونه معمولاً بین رشد می‌کند و به‌طور متوسط ۱٫۵ کیلوگرم (۳٫۳ پوند) وزن دارد. سر و قسمت‌های
۱٫۵ کیلوگرم (۳٫۳ پوند) وزن دارد. سر و قسمت‌های بالایی به رنگ آبی است و پوشش‌های گوش خاکستری تیره‌ای که در زیر آن از چانه تا شکم به رنگ سفید در می‌آیند. باله‌های آن‌ها آبی رنگ است. نوک خاکستری سیاه تیره است و ۳ تا ۴ سانتی‌متر طول دارد.
پیتر پن؛ یا، پسری که بزرگ نمی‌شود (انگلیسی: Peter Pan; or, the Boy Who Wouldn't Grow Up) که اغلب به سادگی با نام پیتر پن شناخته می‌شود، اثری از جی.ام. بری، در قالب یک نمایشنامه در سال ۱۹۰۴ و رمانی با عنوان پیتر و وندی در سال ۱۹۱۱، که اغلب در پیتر پن و وندی گسترش یافته‌است. هر دو نسخه داستان پیتر پن، پسر بچه‌ای شیطون را روایت می‌کنند که می‌تواند پرواز کند و ماجراجویی‌های زیادی در ناکجا آباد دارد که پری‌های دریایی، پری، «هندی‌ها» (آمریکایی-هندی) و دزدان دریایی در آن زندگی می‌کنند. داستان‌های پیتر پن همچنین
در آن زندگی می‌کنند. داستان‌های پیتر پن همچنین شامل شخصیت‌های وندی دارلینگ و دو برادرش جان و مایکل، پری پیتر تینکربل، پسران گمشده و کاپیتان هوک می‌شود. این نمایشنامه و رمان از دوستی بری با خانواده لولین دیویس الهام گرفته شده‌است. بری سال‌ها پس از اولین نمایشنامه آن را تا زمان انتشار فیلمنامهٔ نمایشنامه در سال ۱۹۲۸ بازبینی کرد.
کلیسای قدیمی سنت پیتر () ساختمانی بود که از قرن ۴ تا ۱۶ برپا بود، جایی که سنت جدید در آن قرار داشت. کلیسای پیتر (⎘ קליסאי סן פיטרו) امروز در شهر واتیکان वातिकान) برپاست. ساخت کلیسایی که بر روی سایت تاریخی سیرک نرون ساخته شده‌است، در زمان کنستانتین بزرگ آغاز شد. نام «کلیسای قدیمی سنت پیتر» از زمان ساخت کلیسای فعلی، برای تشخیص این دو بنا استفاده شده‌است.
کیسیلین یا کیسیلیانوس در سال ۳۱۱ پس از میلاد مسیح، اسقف اسقف‌نشینی کارتاژ در شمال آفریقا شد. انتصاب او به عنوان اسقف منجر به مناقشه دوناتیسم در امپراتوری روم پسین شد. او همچنین یکی از تنها پنج اسقف غربی در اولین شورای نیقیه بود. امپراتور کنستانتین با دخالت در ماجرا، ابتدا او را احضار کرد و در ایتالیا بازداشت کرد اما در ۱۰ نوامبر ۳۱۶ او را تبرئه کرد. کیسیلیانوس تا سال ۳۴۵ زندگی کرد. پیشینه بحث. کیسیلین یک اسقف کارتاژ بود که از اسقف خود منسوریوس در مخالفت با «فرقه متعصب شهادت» حمایت می‌کرد. منسوریوس از هر کسی
متعصب شهادت» حمایت می‌کرد. منسوریوس از هر کسی که به میل خود خود را تسلیم دولت روم کرده، یا به داشتن نسخه‌هایی از کتاب مقدس که داشتن آن ممنوع شده ولی او این نسخه‌ها را رها نمی‌کنند و به این کار خود افتخار می‌کند، منع می‌کرد. برخی از این افراد جنایتکار و بدهکار به دولت بودند که فکر می‌کردند به این وسیله می‌توانند خود را از شر زندگی سخت خود خلاص کنند، یا خاطره اعمال ناشایست خود را از بین ببرند، یا حداقل پولی به دست آورند و در زندان از تجملاتی که توسط دولت ارائه می‌شود لذت ببرند. یکی از شماس‌های (در مسیحیت از
می‌شود لذت ببرند. یکی از شماس‌های (در مسیحیت از خادمان کلیسا) کارتاژ به نام «فلیکس آپتونگا» متهم به نوشتن نامه‌ای توهین‌آمیز علیه امپراتور ماکسنتیوس شد. گفته می‌شد که منسوریوس شماس خود را در خانه خود پنهان کرده و به روم احضار شد. او تبرئه شد، اما در سفر بازگشت درگذشت. او قبل از خروج از آفریقا، زیور آلات طلا و نقره کلیسا را به پیرمردان خاصی داده بود و همچنین فهرستی از این آثار را به زنی مسن داده بود تا آن را به اسقف بعدی برساند. با مرگ منسوریوس (حدود ۳۱۱)، کیسیلیانوس به عنوان جانشین او معرفی شد. جهان دینی
کیسیلیانوس به عنوان جانشین او معرفی شد. جهان دینی کارتاژ خود را به‌طور کلی به دو بخش تقسیم کرد، احزاب میانه‌رو و سخت‌گیران، یا موافقان و مخالفان اصول کیسیلیانوس. در رأس آن بانوی متدین و ثروتمندی به نام «لوسیلا» قرار داشت که به دلیل احترام خرافی به یادگار مقدس شهید‌ان توسط شماس بزرگ به شدت مورد سرزنش قرار گرفته بود. انتخابات. حزب سختگیر در اسقف‌نشینی کارتاژ می‌خواست جای خالی اسقف منسوریوس را با یکی از پیروان خود پر کند. دو کشیش، بوتروس و کالستیوس، که هر کدام انتظار داشتند انتخاب شوند، موفق شده بودند که فقط
انتظار داشتند انتخاب شوند، موفق شده بودند که فقط تعداد کمی از آرا را داشته باشند. کیسیلین، شماس بزرگ، به درستی توسط تمام مردم انتخاب شد، بر صندلی منسوریوس قرار گرفت و توسط «فلیکس آپتونگا»، اسقف آپتونگا تقدیس شد. پیرمردانی که مسئولیت گنج کلیسا را بر عهده داشتند، موظف بودند آن را واگذار کنند. آنها با بوتروس و کالیستیوس همراه شدند تا اسقف جدید را به رسمیت بشناسند. سکوندوس از تیگیسیس، توسط حزب سختگیر به کارتاژ دعوت شده بود. او آمد، با حضور ۷۰ اسقف، فلیکس آپتونگا از آپتونگا به عنوان یک خائن به مذهب محکوم شد و
از آپتونگا به عنوان یک خائن به مذهب محکوم شد و در نتیجه ادعا شد که هر گونه انتصابی که توسط او انجام شود بی‌اعتبار است. خود کیسیلین به شدت غیرضروری و بی رحمانه متهم شد. او را به عنوان "تیرانوس" و "کارنیفکس" ("قصاب") محکوم کردند. کیسیلین کلیسای جامع و کلیسای جامع کیپریان را در اختیار داشت و مردم با او بودند، به طوری که او حاضر نشد در مقابل مجلسی با تعصب حاضر شود. اما اعلام کرد که مایل است آنها را در تمام مسائل شخصی راضی کند و پیشنهاد داد، اگر حق با آنها بود، منصب اسقفی خود را واگذار کند و تسلیم مجدد شود.
منصب اسقفی خود را واگذار کند و تسلیم مجدد شود. سکوندوس از تیگیسیس اسقف نومیدیا، با تکفیر کیسیلین و حزبش و تعیین اسقف خود خواننده ماژورینوس، یکی از اعضای خانواده خانم لوسیلا، وارد عمل شد. شکاف. کلیسای شمال آفریقا وارد شکاف دینی شد. حزب کیسیلیانوس از حزب ماژورینوس جدا شد و دنیای مسیحیت با آتش‌سوزی، تکفیر، توهین، افترا و زدن اتهامات متقابل روبرو شد. هر دو طرف با اطمینان حمایت دولت را پیش‌بینی کردند. اما کنستانتین بزرگ که در آن زمان در گال بود، طرف کیسیلیانوس را گرفت. او در سخنان خود به مسیحیان استان، و در
را گرفت. او در سخنان خود به مسیحیان استان، و در فرامینش به نفع کلیسای آنجا، صریحاً تصریح کرد که حزب ماژورینوس باید کنار گذاشته شود: به نظر او، نظرات آنها «دیوانگی» افراد «بی عقل» بود. " طرف سختگیر به عدالت امپراتور متوسل شد و خواستار تحقیق کامل در گال شد. کنستانتین موضوع را به میلتیادس (پاپ)، اسقف روم ارجاع داد. شورایی در رم. میلتیادس بومی آفریقا، و یک شهروند رومی بود. میلتیادس که نمی‌خواست رابطه‌اش را با امپراتور به خطر بیندازد، اما همچنین تمایلی به ریاست شورایی با نتیجه نامشخص نداشت، روند رسیدگی را به یک
با نتیجه نامشخص نداشت، روند رسیدگی را به یک کلیسا تغییر داد و ۱۵ اسقف ایتالیایی را منصوب کرد، علاوه بر سه اسقف گالی که توسط امپراتور توصیه شده بودند. ۳۱۳ پس از میلاد در رم، در لاتران، به ریاست ملکیادس (میلتیادس)، شورای لاتران به مدت سه روز از ۲ تا ۴ اکتبر برگزار شد. هر طرف با ده اسقف ظاهر شد. دوناتوس مگنوس، اسقف نقرین (بخشی در الجزایر کنونی)، در نومیدیا (یک قلمروی پادشاهی باستانی)، رهبری حزب ماژورینوس را برعهده داشت. این فرایند بر اساس دادرسی مدنی رومی، با اصرار میلتیادس بر قوانین سختگیرانه شواهد و
با اصرار میلتیادس بر قوانین سختگیرانه شواهد و استدلال، الگوبرداری شد. این امر دوناتیست‌هایی را که شورا را بدون ارائه پرونده خود ترک کردند، ناامید کرد و همین امر باعث شد که میلتیادس به‌طور پیش‌فرض به نفع کیسیلیانوس حکمرانی کند. بنابراین شورا تنها پس از سه جلسه به پایان رسید. پاپ کاسیلیانوس را به عنوان اسقف کارتاژ حفظ کرد و آموزه‌های دوناتوس را محکوم کرد. اتهامات شخصی علیه کیسیلیان بررسی و رد شد و حزب او نمایندگان کلیسای ارتدکس کاتولیک را اعلام کرد. اعلام شد که خود دوناتوس قوانین کلیسا را نقض کرده‌است و
شد که خود دوناتوس قوانین کلیسا را نقض کرده‌است و پیروان او فقط به شرط اتحاد مجدد با حزب کیسیلیان مجاز به حفظ حیثیت و مقام خود بودند. تلخی این تصمیم با پیشنهاد دوستانه سازش کیسیلیان اصلاح شد. اما پیشرفت‌های او رد شد و فریاد بی‌عدالتی بلند شد. سختگیران اصرار کردند که این اشتباه بود که نظر بیست نفر باید نظر هفتاد نفر را رد کند. و آنها ابتدا از کمیسران امپراتوری خواستند که مسائل را در خود کارتاژ بررسی کنند و سپس شورایی برای بررسی گزارش آنها و تصمیم‌گیری در مورد اطلاعات آن احضار شود. دوناتیست‌ها مجدداً به
مورد اطلاعات آن احضار شود. دوناتیست‌ها مجدداً به امپراتور متوسل شدند که او با تشکیل شورای آرل به خواست آنها پاسخ داد. شورای آرل. به دستور کنستانتین برای شورای آرل حقوقدانان به کارتاژ رفتند، اسناد را جمع‌آوری کردند، اظهارات شاهدان را جدول‌بندی کردند و گزارش خود را در برابر اسقف‌ها ارائه کردند. این شورا به ریاست اسقف مارینوس، در اسقف‌نشینی کاتولیک رومی آرل از حدود ۲۰۰ نفر تشکیل شده بود. بین چهل تا پنجاه رئیس در شورا توسط اسقف‌ها یا نمایندگان نیابتی نمایندگی می‌شد. اسقف‌های لندن، یورک و لینکلن آنجا بودند. پاپ
اسقف‌های لندن، یورک و لینکلن آنجا بودند. پاپ سیلوستر یکم نمایندگان خود را فرستاد. این شورا یافته‌های شورای رم را تأیید کرد و اعتبار انتخاب کیسیلین کارتاژی را بار دیگر تأیید کرد و تکفیر دوناتوس، اسقف نقرین را نیز تأیید کرد و اتهامی که علیه مقدس‌کنندهٔ کیسیلین، فلیکس مطرح شده بود را بی‌اساس دانست. این مهم‌ترین مجمع کلیسایی بود که جهان مسیحیت تاکنون به خود دیده بود. و تصمیمات آن برای کلیسا اهمیت دائمی داشت. بیست و دو قانون آن در مورد سوء استفاده‌های مختلف که از زمان آزار و اذیت دیوکلتیان (۲۸۴–۳۰۵) در زندگی
از زمان آزار و اذیت دیوکلتیان (۲۸۴–۳۰۵) در زندگی کلیسایی رخنه کرده بود، از مهم‌ترین اسناد و مدارک تشریع اولیه کلیسایی است. تصمیم در میلان تأیید شد. بلافاصله درخواستی برای بررسی مجدد از شورا به خود امپراتور انجام شد. کنستانتین عصبانی شد. اما پس از مدتی تأخیر دستور داد تا شخصاً در مورد پاسخ سؤال صحبت کنند. این در سال ۳۱۶ بعد از میلاد در میلان رخ داد. امپراتور تصمیم‌های قبلی رم و آرل را تأیید کرد و قضاوت خود را با قوانین و احکامی که در آن اموال حزب ماژورینوس مصادره شد، آنها را از کلیساها محروم کرد و شورش آنها
شد، آنها را از کلیساها محروم کرد و شورش آنها را با مرگ تهدید کرد، دنبال کرد.
بابا نوئل ۲ فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مایکل لمبک است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم آلن، الیزابت میچل، جاج رینهولد، وندی کروسون، دیوید کرامهولتز، اریک لوید، اسپنسر برسلین، لیلیانا مومی، آیشا تایلر، پیتر بویل، جی توماس، کوین پولاک، آرت لافلئور، مایکل دورن و مالی شنون ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم دنباله فیلم بابا نوئل و دنباله آن است.
آرماند فراپیه (۲۶ نوامبر ۱۹۰۴–۱۷ دسامبر ۱۹۹۱) پزشک، میکروبیولوژیست و متخصص سل اهل استان کبک در کانادا بود. او در سالابری-دو-ولیفیلد به دنیا آمد. مادرش در سال ۱۹۲۳ بر اثر بیماری سل درگذشت. این به شدت او را تحت تأثیر قرار داد و به همین دلیل، مسیر شغلی‌اش به سمت مبارزه با این بیماری سوق یافت. او در سال ۱۹۳۰ مدرک پزشکی و در ۱۹۳۳، کارشناسی علوم را از دانشگاه مونترال گرفت. در سال ۱۹۳۸، او مؤسسه میکروبیولوژی و بهداشت مونترال را با الگوبرداری از انستیتو پاستور پاریس و آزمایشگاه‌های کانات دانشگاه تورنتو بنیان نهاد و
و آزمایشگاه‌های کانات دانشگاه تورنتو بنیان نهاد و به مدت ۳۸ سال به عنوان مدیر آن خدمت کرد. مؤسسه در سال ۱۹۷۵ به انستیتو آرماند-فراپیر تغییر نام داد.