payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که انسان‌شناسی فمینیستی رسماً به‌عنوان زیرشاخه انسان‌شناسی به‌رسمیت شناخته نشد. از آن زمان، این انجمن زیربخش خود را از انجمن مردم‌شناسی آمریکا - انجمن انسان‌شناسی فمینیستی - و نشریه خود، "انسان‌شناسی فمینیستی" را توسعه داده است. انسان‌شناسی فمینیستی در سه مرحله، و از دهه ۱۹۷۰ شروع شد: انسان‌شناسی زنان، انسان‌شناسی جنسیت، و سرانجام انسان‌شناسی فمینیستی. قبل از این مراحل تاریخی، انسان شناسان فمینیست تبارشناسی خود را در اواخر قرن نوزدهم دنبال می‌کنند. آرمینی پلات اسمیت، بسیاری از انسان‌شناسان خودآموخته بودند
اسمیت، بسیاری از انسان‌شناسان خودآموخته بودند و دستاوردهایشان کم رنگ شد و میراث آن‌ها با حرفه‌ای‌سازی این رشته در آغاز قرن بیستم محو شد. در میان زنان انسان‌شناس اولیه، همسران مردان مردم‌شناس بودند که برخی از آن‌ها به‌عنوان مترجم و رونوشت‌نویس، تحقیقات شوهرانشان را تسهیل می‌کردند. برای مثال، مارجری ولف، قوم‌نگاری کلاسیک خود «خانه لیم» را بر اساس تجربیاتی نوشت که پس از شوهرش در شمال تایوان در جریان کار میدانی خود با آن مواجه شده بود.
ادریسا ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
کالیلو ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال ادنسه، باشگاه فوتبال حسینیه اکادیر، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، و باشگاه فوتبال ایسترا ۱۹۶۱ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
لامین ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
قایق‌های ماری یکی از نمادهای فرهنگی ایالت کرالا در جنوب هند هستند که در جشنواره‌های مسابقه قایقرانی محلی از آن‌ها استفاده می‌شود. در زبان محلی به آنها «چوندان والام» (به زبان مالایالم: ചുണ്ടൻ വളളം) گفته می‌شود که به معنی «قایق منقاردار» است اما در سطح بین‌المللی این قایق‌ها به نام «قایق‌های ماری کرالا» مشهورند. نام محلی مسابقاتی که با این قایق‌ها برگزار می‌شود نیز والام کالی است. این قایق‌ها مطابق با مشخصات گرفته شده از کتاب «واستو شاسته» (دانش معماری)، یک رساله باستانی برای ساخت قایق‌های چوبی ساخته می‌شوند
باستانی برای ساخت قایق‌های چوبی ساخته می‌شوند و طول آن‌ها از ۱۰۰ تا ۱۳۸ فوت متغیر است. در طراحی این قایق‌ها، قسمت عقب تا ارتفاعی در حدود ۲۰ فوت بالا می‌آید، و یک قسمت جلویی شکلی بلند و مخروطی دارد که شبیه به یک مار با سرپوش بالا رفته است. بدنه این قایق‌ها از تخته‌هایی به طول دقیق ۸۳ فوت و عرض شش اینچ ساخته شده‌اند. این قایق‌ها نمونه خوبی از تبحر «ویشوَکَرمه» باستانی در معماری دریایی هستند. آداب و رسوم. به‌طور سنتی هر قایق متعلق به یک روستاست و روستاییان آن قایق را مانند یک وجود ایزدی می‌پرستند. فقط مردان
قایق را مانند یک وجود ایزدی می‌پرستند. فقط مردان مجاز به لمس قایق هستند و برای نشان دادن احترام باید پابرهنه باشند. برای اینکه قایق در حین حرکت در آب بلغزد، جذب آب آن کم شود و مقاومت کمتری در پوسته ایجاد شود، قایق را با مخلوطی از روغن ماهی، خاکستر پوسته نارگیل و تخم مرغ می‌اندایند. کار تعمیر سالانه توسط درودگر روستا انجام می‌شود. ناخدای هر یک از قایق‌ها، کدخدای یکی از روستاها است. یک سکاندار و سه پاروزن اصلی او را همراهی می‌کنند. نیروی کار اصلی شامل ۶۴ یا گاهی اوقات ۱۲۸ پاروزن است، که دو به دو در طول قایق
اوقات ۱۲۸ پاروزن است، که دو به دو در طول قایق در یک ردیف می‌نشینند و نوعی چیدمان هنری ۶۴ نفره درست می‌کنند. همگی آن‌ها هماهنگ با ضرباهنگ آوازهای محلی جاشوها (معروف به وانچی‌پاتو) پارو می‌زنند. حدود ۲۵ خواننده هم در وسط قایق و در میان پاروزن‌ها نشسته‌اند و صدای خود را به این ضرباهنگ قدرتمند اضافه می‌کنند. در نیمه دوم قایق، یک سکو وجود دارد که به هشت نفر اجازه می‌دهد تا بایستند و نمایندگان «هشت خدای پاسبان» (اشته‌دیکپلکه‌ها) باشند و آوازها را به رهبری یک سرودخوان با صدای بلند بخوانند.
محمدو ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی جولیبا اشاره کرد.
ماهامان ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال متس و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مالی و مالی بازی کرده است.
مامادو ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال عمرانیه‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
عمر ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
محمد ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال المریخ، باشگاه فوتبال الهلال ام‌درمان، باشگاه فوتبال الهلال، باشگاه فوتبال سیون، باشگاه فوتبال النصر (بنغازی)، و باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
سومایلا ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
علی ییرانگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه ورزشی جولیبا، و باشگاه فوتبال گنگام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
پوریا زراعتی (۳۱ شهریور ۱۳۶۵) تهیه‌کننده، مجری و گوینده شبکه‌های خبری ماهواره‌ای اهل ایران است. او سابقهٔ ۱۱ سال فعالیت در شبکهٔ من‌وتو را دارد و اکنون در شبکهٔ ایران اینترنشنال مشغول به کار است. در اوایل سال ۱۴۰۳ حمله با چاقو به زراعتی در نزدیکی خانه‌اش در رسانه‌ها بازتاب گسترده و واکنش‌های بسیاری را به‌دنبال داشت. زندگی. او در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه برونل لندن مدرک دریافت نموده و ابتدا در شبکه من‌وتو به عنوان سردبیر اتاق خبر، مجری و گوینده حضور داشت و پس از حدود یازده سال از آن شبکه خارج و در سال
و پس از حدود یازده سال از آن شبکه خارج و در سال ۱۴۰۱ به شبکه ایران اینترنشنال پیوست و در آنجا به عنوان تهیه‌کننده و مجری برنامه حرف آخر فعالیت می‌کند. حمله. پوریا زراعتی روز جمعه ۱۰ فروردین ۱۴۰۳ هنگام خروج از خانه‌اش در لندن مورد حمله دو فرد ناشناس قرار گرفت که با ضربات چاقو او را از ناحیه پا مجروح کردند. به نظر می‌رسد، فرد مهاجم اول از وی درخواست پول کرده که وقتی با واکنش منفی زراعتی مواجه گردیده او را در بغل گرفته و نفر دوم هم به زراعتی نزدیک شده و وی را مورد حملات چاقو قرار داده‌اند. ایران اینترنشنال
مورد حملات چاقو قرار داده‌اند. ایران اینترنشنال اعلام نمود که او در بیمارستان بستری و وضعیتش پایدار است. تایمز قبلاً گزارش داده بود که جمهوری اسلامی، روزنامه‌نگاران شاغل در لندن را با کشاندن بستگان آنها به وزارت اطلاعات و ممانعت از انجام تراکنش‌های مالی مورد آزار قرار داده است. پانزده تن از بستگان روزنامه نگارانی که برای ایران اینترنشنال کار می‌کنند، سال گذشته به دلیل تهدید به مرگ مجبور شدند به غرب لندن نقل مکان کنند. جمهوری اسلامی پیش‌تر توسط MI5 و پلیس انگلستان در دو سال گذشته به بیش از دوازده توطئه ترور
در دو سال گذشته به بیش از دوازده توطئه ترور و آدم‌ربایی در بریتانیا علیه مخالفانش متهم شده است. در ژانویه، بریتانیا یک شبکه جاسوسی ایرانی را که برای ترور روزنامه نگاران ایران اینترنشنال طراحی کرده بودند، کشف نمود. سابقه تهدید. شبکه ایران‌اینترنشنال در آبان ۱۴۰۱، در بحبوحه اعتراضات زن، زندگی، آزادی، از تهدید سپاه پاسداران علیه دو تن از خبرنگاران خود خبر داده بود. در آذر ۱۴۰۲، شبکه خبری آی‌تی‌وی واقع در بریتانیا طی گزارشی اختصاصی خبر داد که «جاسوسان ایرانی» به یک «قاچاقچی انسان» سفارش داده بودند در اِزای
به یک «قاچاقچی انسان» سفارش داده بودند در اِزای دریافت مبلغ ۲۰۰ هزار دلار، سیما ثابت و فرداد فرحزاد دو مجری دیگر شبکه ایران اینترنشنال واقع در لندن را ترور کند. واکنش‌ها به حمله. حمله چند فرد ناشناس با چاقو به پوریا زراعتی، مجری تلویزیون ایران‌اینترنشنال، با محکومیت گسترده چهره‌های سرشناس ایرانی و بین‌المللی، روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها، کنشگران سیاسی، مدافعان حقوق بشر و کاربران رسانه‌های اجتماعی روبه‌رو شد و در رسانه‌های بریتانیا و جهان بازتاب یافت. در پی انتشار خبر حمله به زراعتی، تعدادی از مخاطبان ایران
خبر حمله به زراعتی، تعدادی از مخاطبان ایران اینترنشنال با ارسال پیام‌هایی حمله به او را محکوم کرده و برایش آرزوی سلامتی کردند. معترضان به حمله به او روی دیوار جنب یک خیابان در تهران شعارهایی علیه جمهوری اسلامی و برای حمایت از پوریا زراعتی و سارا تبریزی نوشتند. واکنش‌های برخی از چهره‌ها و نهادهای سرشناس به این رویداد:
حقوق زنان در جیبوتی مبدأ نگرانی سازمان‌های مختلف حقوق بشری، چه در جیبوتی و چه در خارج از آن کشور است. در حالی که گروه‌های اقلیت در تمام سطوح حکومت نمایندگی دارند، به‌دلیل ماهیت سرکوبگر حکومت، این گروه‌ها عملاً قدرتی برای تغییر قوانین ندارند. علیرغم یک سهمیهٔ قانونی که تضمین می‌کند زنان حداقل ۲۵ درصد از کرسی‌های مجلس ملی را در اختیار داشته باشند، آن‌ها همچنان کمتر در پست‌های رهبری حضور دارند. بیش از ۶۰ درصد زنان در جیبوتی بی‌سواد هستند و برای اشتغال و مراقبت‌های بهداشتی مناسب با موانعی روبرو هستند. با وجود
بهداشتی مناسب با موانعی روبرو هستند. با وجود کمپین‌هایی که قدمت آن‌ها به دههٔ ۱۹۸۰ بازمی‌گردد، نرخ ختنه زنان در این کشور همچنان بالاست. اقتصاد. ۶۰٫۵ درصد زنان در جیبوتی بی‌سواد هستند و تنها ۱۹ درصد زنان شاغل هستند؛ در حالی که ۸۱ درصد مردان جیبوتی دارای شغل هستند. در جیبوتی طبق سیاست ملی جنسیت در سال‌های ۲۰۱۱–۲۰۲۱، زنان بیشتر از مردان تحت تأثیر فقر شدید و نسبی و بیشتر از مردان تحت تأثیر بی‌تحرکی قرار دارند. تعداد زنان شاغل در بخش خصوصی بیشتر از تعداد مردان است. وزارت زنان و خانواده با هدف ایجاد پیشرفت قابل
وزارت زنان و خانواده با هدف ایجاد پیشرفت قابل توجه در جیبوتی در زمینهٔ حقوق زنان ایجاد شده است. پس از آن که طی تحقیقات انجام‌شده به زنان وام‌های خرد اعطا شد، ارتباط مثبت معناداری بین اعتبار خرد و توانمندسازی زنان مشاهده شد. خانوارهایی که به وام‌های MFI دسترسی دارند، به ترتیب ۳۵٫۴٪، ۳۰٫۹٪ و ۱۰٫۱٪ بیشتر احتمال دارد که از نظر اقتصادی، اجتماعی و بین فردی به توانمندی دست یابند. زنان در جیبوتی با دسترسی محدود به تأمین مالی (از بانک‌ها و مؤسسات مالی خرد) مواجه بوده‌اند که عمدتاً ناشی از فقدان پروژه‌هایی با قابلیت
که عمدتاً ناشی از فقدان پروژه‌هایی با قابلیت نقل و انتقال، نبود حساب‌های مالی و دشواری در ارائهٔ تضمین‌های کافی است. در پاسخ به این چالش‌ها، دولت جیبوتی یک سیاست ده‌ساله را برای تحکیم تعهد خود به برابری جنسیتی و برابری در همهٔ زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی اتخاذ کرد. بهداشت و درمان. چاقی مادر و زایمان با سزارین. چاقی مادر در جیبوتی بسیار شایع است، وضعیتی که خطر زایمان با سزارین را افزایش می‌دهد. نرخ بالایی از زایمان با سزارین در میان زنان چاق در کشورهای جنوب صحرای آفریقا مشاهده شده است که در برخی از مطالعات
صحرای آفریقا مشاهده شده است که در برخی از مطالعات این میزان بیش از ۵۰ درصد بوده است. میزان شیوع چاقی مادر در شهر جیبوتی بالا است و حتی پس از کنترل طیف وسیعی از متغیرهای پزشکی و اجتماعی-اقتصادی، با خطر بیش از حد زایمان با سزارین مرتبط است. مطالعهٔ حاضر نشان داده است که چاقی مادر در شهر جیبوتی بسیار شایع است و میزان آن بین ۲۴٫۸ درصد تا پیش از هفتهٔ ۱۴ بارداری و ۴۳٫۲ درصد در هنگام زایمان است. میزان سزارین در بین زنان چاق به ویژه در بین نخست‌زاها افزایش یافته است. دستورالعمل‌های بین‌المللی توصیه می‌کنند که
است. دستورالعمل‌های بین‌المللی توصیه می‌کنند که زنان چاق باید برای زایمان به مرکزی که کادر پزشکی ماهر در آن در دسترس باشد، اعزام شوند، اما یک مطالعهٔ اخیر نشان داده است که سطح در دسترس بودن چنین مراقبت‌های اورژانسی مامایی در بیمارستان‌ها و کلینیک‌های آفریقا پایین است. با این حال، در کلینیک زایمان بیمارستان آفی، ماما، متخصص اطفال، متخصص بیهوشی و متخصص زنان و زایمان به صورت ۲۴ ساعته در دسترس هستند. ختنه زنان. جیبوتی مکانی است که بالاترین میزان ختنه زنان در جهان را داراست. ۹۳ درصد از زنان در جیبوتی این عمل را
را داراست. ۹۳ درصد از زنان در جیبوتی این عمل را انجام می‌دهند. در جیبوتی، ختنهٔ زنان اغلب به سبک‌های سنتی و بدون استفاده از ابزار استریل و بهداشتی انجام می‌شود. این عمل شامل بریدن بخشی از اندام تناسلی دختران با استفاده از وسایل بُرنده مانند چاقو، قیچی، خط‌کش، تیغه یا حتی قطعات شیشه و سپس دوختن آن با نخ است. پس از آن، موادی مانند روغن، عسل، ماست و برگ درخت برای جلوگیری از خونریزی استفاده می‌شود. ختنه نوع ۴ (انفیبولاسیون) شامل سوراخ کردن، برش دادن، سوهان زدن و سوزاندن است. عمل انفیبولاسیون بیشتر در کشورها و
و سوزاندن است. عمل انفیبولاسیون بیشتر در کشورها و مناطق شاخ آفریقا از جمله جیبوتی انجام می‌شود. از سال ۱۹۸۸، مقامات مربوط در جیبوتی در تلاش برای لغو ختنهٔ جنسی هستند. این عمل در سال ۱۹۹۰ غیرقانونی شد و به‌طور ویژه به‌عنوان موردی از نقض حقوق زنان و کودکان در نظر گرفته شد. این روش معمولاً در منزل بدون شرایط استریل یا بیهوشی و توسط پزشکان سنتی یا ماماهای آموزش‌دیده انجام می‌شود. برای جمعیت شهری، انفیبولاسیون اغلب توسط متخصصان بهداشتی (پرستار، ماما، پزشک) که به صورت مخفیانه کار می‌کنند، انجام می‌شود. قوانین
به صورت مخفیانه کار می‌کنند، انجام می‌شود. قوانین مربوط به ختنه زنان. در جیبوتی در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۹، دولت ختنهٔ جنسی را به‌عنوان یک عمل جنایتکارانه به رسمیت شناخت و کسانی که ختنهٔ زنان را تشویق می‌کنند یا انجام می‌دهند، مجرم محسوب می‌شوند. بانوی اول جیبوتی در سال ۲۰۰۸ کمپینی را با حضور رئیس مجلس ملی و چندین وزیر و با حمایت سفیر ایالات متحده راه‌اندازی کرد. از سال ۱۹۸۸، انجمن زنان جیبوتی کمپین بزرگی را برای ممنوع کردن این سنت به راه انداخته است. در سال ۱۹۹۵ مجلس شورای ملی ختنهٔ جنسی را غیرقانونی و قابل
مجلس شورای ملی ختنهٔ جنسی را غیرقانونی و قابل مجازات اعلام کرد، اما مادهٔ قانون مجازات ملی مرتبط با این موضوع تاکنون هیچ‌گاه اعمال نشده است. در سال ۱۹۹۷، وزارت بهداشت جیبوتی با کمک صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFP) ترویج «پروژهٔ مبارزه با ختنهٔ زنان» را در چارچوبی بزرگتر از «بازگرداندن حیثیت و احترام به زنان» و «بالا بردن وضعیت زنان در جامعه» آغاز کرد. عواقب ختنه زنان. پیامدهای این عمل در نرخ بالای مرگ و میر مادران در کشورهای جیبوتی و سومالی (بیش از ۷۰۰ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده) مشهود است. در این
مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده) مشهود است. در این کشورها ختنهٔ زنان در مقایسه با سایر کشورهای مجاور با مراقبت‌های بهداشتی و مامایی مشابه اما با رواج کمتر ختنهٔ زنان (کنیا و تانزانیا: کمتر از ۵۰۰ مورد در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده)، تقریباً سراسری محسوب می‌شود. اثرات ختنه زنان بر بارداری. اگر یک اپراتور ماهر به انفیبولاسیون سفت رسیدگی نکند، این نوع انفیبولاسیون می‌تواند خطر بالایی برای مادر و جنین داشته باشد. این موضوع می‌تواند منجر به سزارین غیرضروری در پی ترس از رسیدگی به زنان مبتلا شود. پژوهشی در مورد ختنهٔ زنان
به زنان مبتلا شود. پژوهشی در مورد ختنهٔ زنان و بارداری در جیبوتی انجام شده است. به‌طور کلی، ۲۹ زن از ۶۴۳ زن (۴٫۵٪) هیچ‌گونه ختنه‌ای نداشته‌اند، در حالی که ۲۳۸ نفر از ۶۴۳ زن (۳۷٫۰٪) مبتلا به انفیبولاسیون، ۳۶۹ نفر (۵۷٫۴٪) با ختنهٔ نوع ۲ و ۷ نفر (۱٫۱٪) با ختنهٔ نوع ۱ بوده‌اند. در زنان دارای تجربهٔ ختنهٔ شدید، احتمال بروز عوامل خطر اجتماعی-اقتصادی و پزشکی بیشتر بوده است. نتیجه‌گیری پژوهش: انفیبولاسیون با عوارض پیش از تولد بیش از حد در این شرایط، با شیوع بسیار بالای ختنهٔ زنان ارتباطی نداشت، اما تحقیقات آینده
بالای ختنهٔ زنان ارتباطی نداشت، اما تحقیقات آینده باید بر رابطهٔ بین انفیبولاسیون و مکونیوم متمرکز شود. در بیمارستان عمومی پلتیر در جیبوتی، هم پزشکان زنان و هم ماماها تخصص بالایی در مراقبت از زنان ختنه‌شده دارند. ممکن است به زنان دارای تجربهٔ انفیبولاسیون سفت توصیه شود که دفیبولاسیون داشته باشند. پزشکان در بیمارستان باید حساسیت فرهنگی و قومیتی را نشان دهند و در عین حال خطرات سلامتی کوتاه‌مدت و بلندمدت ناشی از انفیبولاسیون را توضیح دهند. این درمان به‌عنوان یک روش درمانی اولویت‌دار در نظر گرفته می‌شود.
باستان‌شناسی فمینیستی () از دیدگاه فمینیستی برای تفسیر جوامع گذشته استفاده می‌کند. اغلب بر جنسیت تمرکز می‌کند، اما جنسیت را همگام با عوامل دیگر مانند جنسیت، نژاد یا طبقه در نظر می‌گیرد. باستان‌شناسی فمینیستی کاربرد غیرانتقادی هنجارها و ارزش‌های مدرن و غربی را در جوامع گذشته مورد نقد قرار داده است. علاوه بر این، به افزایش نمایندگی زنان در رشته باستان‌شناسی و کاهش تعصبات آندروسنتریک در این زمینه توجه دارد. باستان‌شناسی فمینیستی در سال‌های اخیر گسترش یافته و شامل تحلیل‌های چندوجهی، مانند باستان‌شناسی فمینیست
تحلیل‌های چندوجهی، مانند باستان‌شناسی فمینیست سیاه، باستان‌شناسی بومی، و باستان‌شناسی پسااستعماری شده است. همچنین شروع به توجه بیشتر به مطالعات خانگی، مطالعه مردانگی و مطالعه جنسیت کرده است.
استانیسلاوا کنستانتینوا (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی اهل روسیه است.
تجارت بی‌چون‌وچرا فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی کوین هوکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون تومی دیویدسون، جوزف سی. فیلیپس، آن-ماری جانسون، دیوید مارشال گرانت، هلی بری، ساموئل ال. جکسون، کیم کوول، سم راکول و آنی گلدن ایفای نقش کرده‌اند.
آلنا کانیشوا (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی است.
عمر ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال آاک لارناکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده است.
محمد ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال فوجا، باشگاه فوتبال پارما، و باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
لامین ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت و باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.
در سوپ فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی الکساندر راکول است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیمور کاسل، استیو بوشمی، جنیفر بیلز، ویل پاتون، جیم جارموش، کارول کین، استنلی توچی، دبی میزار، سم راکول و پل هرمن ایفای نقش کرده‌اند.
ویسنتیا بوکو (؛ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۴۹) رادیولوژیست، استاد دانشگاه، سیاستمدار و فعال حقوق زنان اهل بنین است. بوکو که یک پزشک آموزش‌دیده است و تا پیش از بازنشستگی خود در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان استاد تصویربرداری پزشکی در دانشگاه آبومی-کالاوی و به‌عنوان رئیس رادیولوژی در مرکز بیمارستانی دانشگاه ملی در کوتونو خدمت می‌کرد، در زمینهٔ فعالیت سیاسی بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ وزیر تحقیقات علمی و آموزش عالی بنین، و بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۲۱ رئیس مؤسسه ملی ترویج زنان بود. سنین جوانی و تحصیل. بوکو در ناتیتینگو، استان آتاکورا، زاده شد؛
تحصیل. بوکو در ناتیتینگو، استان آتاکورا، زاده شد؛ منطقه‌ای که در آن زمان داهومی فرانسه نام داشت. او سپس در ساوی واقع در استان آتلانتیک بزرگ شد. پدر و مادر او هردو معلم بودند. در سال ۱۹۶۸، بوکو از دبیرستان با مدرک D در رشتهٔ علوم فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۶۸، بوکو برای شروع تحصیل پزشکی در رشته رادیولوژی که در آن زمان در بنین تدریس نمی‌شد، به بلژیک نقل مکان کرد. او متعاقباً تحصیلات پزشکی خود را در فرانسه از سر گرفت و در سال ۱۹۷۴ از دانشگاه دکارت پاریس به‌عنوان پزشک واجد شرایط فارغ‌التحصیل شد. پس از دریافت
پزشک واجد شرایط فارغ‌التحصیل شد. پس از دریافت مدارک تحصیلی بیشتر در زمینهٔ بهداشت عمومی از دانشگاه نانسی و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی از دانشگاه استراسبورگ، بوکو در سال ۱۹۸۳ به بنین بازگشت. حرفه پزشکی. پس از بازگشت به بنین، بوکو به‌عنوان رادیوگرافیست مشغول به کار شد. از سال ۱۹۹۸ تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۴، او به عنوان رئیس بخش رادیولوژی در مرکز بیمارستانی دانشگاه ملی کوتونو به فعالیت پرداخت. بوکو علاوه بر کار پزشکی خود به‌عنوان استاد تصویربرداری پزشکی در دانشکده علوم سانته در دانشگاه آبومی-کالاوی در
در دانشکده علوم سانته در دانشگاه آبومی-کالاوی در کوتونو تا سال ۲۰۱۴ به تدریس مشغول بود. نقش او در این مؤسسه منجر به توصیف او به‌عنوان نخستین رادیولوژیست دانشگاهی فرانسوی‌زبان در جنوب صحرای آفریقا شد. بوکو از حامیان سقط جنین در موارد خطر فیزیکی یا مشکلات مالی است. حرفه سیاسی. بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ و در دوران ریاست‌جمهوری نیکفور سوگلو، بوکو به‌عنوان مشاور پزشکی دولت بنین در امور بهداشتی و اجتماعی فعالیت می‌کرد.
ادریسا ترائوره (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بورکینافاسو بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.
بلبل گلویاقوتی یا بلبل زرد، همچنین که به عنوان بلبل گلوآتشی شناخته می‌شود، عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک‌سان است که در سوماترا، جاوه و بالی یافت می‌شود.
اخترفیزیک برای افراد پرمشغله یک کتاب علمی به زبان ساده است به نویسندگی نیل دگراس تایسون. کتاب حول تعدادی سؤال اساسی در مورد جهان متمرکز است. این کتاب مقدمه ای بر اخترفیزیک است که برای خوانندگان غیر متخصص نوشته شده است. این کتاب موضوعاتی مانند ستاره‌ها، سیارات، کهکشان‌ها و جهان را به‌طور کلی پوشش می‌دهد. این کتاب که در ۲ می ۲۰۱۷ توسط دابلیو. دابلیو. نورتون اند کامپنی منتشر شده است، مجموعه ای از مقالات تایسون است که در دوره‌های مختلف از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ در مجله تاریخ طبیعی منتشر شده است محتوا. "کتاب" مقدمه ای
تاریخ طبیعی منتشر شده است محتوا. "کتاب" مقدمه ای محبوب برای مفاهیم و مسائل اصلی اخترفیزیک مدرن است. نویسنده منشأ و ساختار جهان، نیروی گرانش، نور، ماده تاریک و انرژی تاریک و در مورد مکان ما در کیهان و چگونگی تلاش ما برای درک قوانین آن را توضیح می‌دهد. این کتاب با زبانی ساده و زنده و با استفاده از تشبیهات زنده نوشته شده است. این برای طیف گسترده‌ای از خوانندگانی است که می‌خواهند یک ایده کلی از اخترفیزیک بدون فرمول‌ها و جزئیات پیچیده به دست آورند. این کتاب شامل ۱۲ فصل کوتاه است که بر اساس مقالات منتشر شده در
۱۲ فصل کوتاه است که بر اساس مقالات منتشر شده در مجله تاریخ طبیعی است. این کتاب به دلیل وضوح، طنز و اشتیاق به علم مورد تحسین قرار گرفته است. این راهی عالی برای یادگیری بیشتر در مورد جهان در اطراف ما برای خوانندگانی است که وقت یا تمایل به خواندن یک کتاب درسی جامع در مورد اخترفیزیک را ندارند. در اینجا خلاصه ای از برخی از موضوعات مورد بحث در این کتاب آمده است:
بلبل کلاه‌سیاه ، یا بلبل زرد سرسیاه، عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک‌سان و بومی سری‌لانکا است.
بلبل کاکل‌سیاه عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک‌سان است که از شبه قاره هند تا جنوب شرق آسیا یافت می‌شود. تا سال ۲۰۰۸، بلبل کاکل‌سیاه با بلبل‌های کلاه‌سیاه، گلوسرخ، گلوآتشی و بورنئویی هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد.
کشتی‌های کلاس-"دوک" از کلاس‌های چهار توپ-۹۸ درجه دوم بودند که توسط سر جان ویلیامز برای نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا طراحی شدند.
مهدی زمانی افشار (زاده ۱۳۵۸، رستم‌آباد) منتخب اول انتخابات دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ ورامین، پیشوا و قرچک در استان تهران بود که ۳۰۴۶۲ رأی کسب کرد. چند روز پس از برگزاری انتخابات مجلس ۱۴۰۲ صلاحیت او توسط شورای نگهبان رد و آرای وی باطل شد. وی پیشتر رئیس هیئت کشتی قرچک و عضو سه دوره شورای اسلامی شهر قرچک بود.
قبرستان گبرهای روستای هرابرجان یک مکان تاریخی و یکی از جاذبه‌های طبیعی این روستا در ۵ کیلومتری غرب آن و بین دو مادرچاه قنات امیر هرابرجان و قنات کهنسرد هرابرجان قرار دارد. فاصله آن تا مادرچاه قنات امیر حدود ۲٫۹۹ کیلومتر و تا مادرچاه قنات کهنسرد هرابرجان حدود ۸۵۰ متر است. این محل باستانی در منطقه تل زرد هرابرجان واقع شده و به گفته باستان‌شناسان و مقامات میراث فرهنگی قدمت آن تا ۵۰۰۰ سال تخمین زده می‌شود. این گورهای سنگی به صورت گرد یا بیضی ساخته شده‌اند و محلی برای دفن اموات در دوره باستان بوده‌اند. گفته
محلی برای دفن اموات در دوره باستان بوده‌اند. گفته می‌شود که مرده در ابتدا به صورت جنینی و با دست و پای جمع در این محل‌ها قرار داده می‌شده و سپس در حالی که سر او به سمت شرق بوده روی زمین یا روی قرار می‌گرفته و سپس دور او سنگچین می‌گذاشته‌اند. ارتفاع این گروهای سنگی از نیم متر تا ۲ متر متغیر است. وجود این گورهای سنگی قدمت یکجانشینی در روستای هرابرجان را تا دوران باستان به عقب می‌برد.
گرترود کایاگا مولیندوا یک کتابدار اوگاندایی است. وی دومین مدیر کتابخانه ملی اوگاندا و مدیر انجمن و مؤسسه کتابخانه و اطلاعات آفریقا نیز می‌باشد. او همچنین دارای مشاغل داوطلبانه مختلفی در سازمان‌هایی است که سوادآموزی و خدمات کتابخانه‌ای را در سرتاسر اوگاندا ترویج می‌کنند. پیشینه و آموزش. مولیندوا در دانشگاه مکرری در اوگاندا و دانشگاه ولز شرکت کرد. در سال ۲۰۱۹، او جزو از اولین فارغ التحصیلان آفریقایی آکادمی رهبری انجمن کتابخانه‌های عمومی بود. کار در بوتسوانا. مولیندوا به عنوان مدیر سرویس کتابخانه ملی بوتسوانا
به عنوان مدیر سرویس کتابخانه ملی بوتسوانا در گابورون کار می‌کرد و به توسعه کتابشناسی ملی به نام "مجموعه بوتسوانا" کمک کرد. این کار از اوایل دهه ۱۹۸۰ شروع شد، زمانی که اوگاندا از نظر منابع و فناوری از سایر کشورها بسیار عقب‌تر بود. در دهه ۱۹۹۰، کتابشناسی در بوتسوانا رشد کرد، نه تنها به دلیل تعداد روزافزون نشریات، بلکه به دلیل اجرای منابع و فناوری جدید مانند سیستم‌های رایانه‌ای مورد استفاده با اجرای ISBN برای فهرست نویسی. رسانه‌های مختلف، مانند ویدئو، و همچنین انتشارات به زبانهای مختلف اکنون در کتابخانه ملی
انتشارات به زبانهای مختلف اکنون در کتابخانه ملی بوتسوانا گنجانده شده است. نه فقط همه چیزهایی که منتشر شده، بلکه همه چیزهایی که در بوتسوانا فیلمبرداری شده، و تمام گزارش‌ها و همه تحقیقات انجام شده در بوتسوانا به مجموعه بوتسوانا اضافه شده است. مولیندوا استدلال کرده است که حفظ منابع از طریق کتابشناسی فقط برای آیندگان تاریخی نیست، بلکه برای گسترش دانش، هر آنچه برای استفاده عمومی در دسترس است. علاوه بر تلاش‌های برنامه‌های سوادآموزی، مولیندوا و دیگران از گسترش برنامه‌های پس از سوادآموزی برای کمک به ایجاد و حفظ
پس از سوادآموزی برای کمک به ایجاد و حفظ مهارت‌های سوادآموزی و فرهنگ خواندن در بوتسوانا حمایت کردند. اتاق‌های مطالعه روستایی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برای کمک به ترویج فرهنگ مطالعه دوستانه ایجاد شدند و مفهوم کتابخانه عمومی را به روستاهای دور افتاده منتقل کردند تا مطالب خواندنی در دسترس همگان قرار دهند. در سال ۲۰۰۰، مولیندوا تلاش‌های اتاق‌های مطالعه روستا را تحلیل کرد و یافته‌های خود را در کنفرانس ایفلا در اسرائیل ارائه داد. کار در اوگاندا. مولیندوا در سال ۲۰۰۰ به اوگاندا بازگشت و در آنجا به مدت سه سال در
۲۰۰۰ به اوگاندا بازگشت و در آنجا به مدت سه سال در دانشگاه شهدای اوگاندا، انکوزی، به عنوان کتابدار ارشد مشغول به کار شد. او سپس مدیر کتابخانه ملی اوگاندا (NLU) شد. با وجود کمبود بودجه در میان مشکلات دیگر، رهبری NLU به جوامع کمک می‌کند تا کتابخانه‌های خود را اداره کنند. مولیندوا در مورد رابطه NLU با کتابخانه‌های کوچک جامعه اظهار داشت: «ما سیاست‌هایی را تعیین می‌کنیم، دستورالعملهایی را در مورد استانداردها به آنها ارائه می‌دهیم و دستورالعمل‌هایی را برای آنها در مورد نحوه اداره کتابخانه‌ها تهیه می‌کنیم. اما