payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فلسطین که "اشعار ادل را برای گفتن "آتش به جان یهودیان" تغییر داده بود، تعلیق کرد. به گفته توییتر، آنها در مسدود کردن قناری خطا کردند. در اکتبر ۲۰۱۹، ری حنانیا در مورد ماموریت قناری اظهار نظر کرد:«تصور کنید که اگر وب‌سایتی وجود داشته باشد که فهرست عمومی یهودیان را داشته باشد و عکس‌ها و اطلاعات شخصی آنها را صرفاً به این دلیل که آنها حامیان فعال اسرائیل بودند منتشر کند، خشم ابراز می‌شود. خوب، شما باید آن را تصور کنید زیرا وجود ندارد. اما لازم نیست وب‌سایتی را تصور کنید که عکس‌ها و اطلاعات شخصی آمریکایی‌های
تصور کنید که عکس‌ها و اطلاعات شخصی آمریکایی‌های عرب را نشان می‌دهد که از حقوق فلسطینی‌ها حمایت می‌کنند و مملو از اتهامات وحشیانه دربارهٔ «یهودستیزی» و حتی «ضد آمریکایی بودن» آنها است.
دوک‌نشین بریتانی (: "Dugelezh Breizh"[dyˈɡɛːlɛs ˈbrɛjs] ; : "Duché de Bretagne") یک ایالت فئودالی قرون وسطایی بود که تقریباً بین ۹۳۹ تا ۱۵۴۷ وجود داشت. محدوده و قلمروی آن شبه جزیره شمال غربی اروپا را می‌پوشاند که از غرب با اقیانوس اطلس و از شمال به کانال مانش محدود می‌شود. همچنین با رودخانه لوار در جنوب و نورماندی و سایر استان‌های فرانسه در شرق هم‌مرز بود. دوک‌نشین پس از اخراج ارتش وایکینگ‌ها از منطقه در حدود سال ۹۳۹ میلادی تأسیس شد. وضعیت دوک‌نشین، در قرون ۱۰ و ۱۱، از نظر سیاسی ناپایدار بود و دوک‌ها تنها
۱۰ و ۱۱، از نظر سیاسی ناپایدار بود و دوک‌ها تنها قدرت محدودی را در خارج از سرزمین‌های شخصی خود داشتند. دوک‌نشین روابط مختلطی با دوک‌نشین همسایه‌اش یعنی نورماندی داشت، گاه با آن متحد می‌شد و در زمان‌های دیگر، مانند جنگ برتون و نورماندی، وارد درگیری آشکار می‌شد. هنری دوم، پادشاه انگلستان در اواسط قرن دوازدهم به بریتانی حمله کرد و در سال ۱۱۵۸ بر اساس قراردادی با دوک کانن چهارم، کنت نانت شد. پسر هنری، جفری، از طریق ازدواج با کنستانس، دوشس موروثی، دوک بریتانی شد. آنژوین‌ها تا زمان فروپاشی امپراتوری خود در شمال
آنژوین‌ها تا زمان فروپاشی امپراتوری خود در شمال فرانسه در سال ۱۲۰۴، کنترل بریتانی را در دست داشتند. سلطنت فرانسه تا پایان قرن سیزدهم نفوذ خود را بر دوک‌نشین گسترش داد. جنگ داخلی در قرن چهاردهم آغاز شد، زیرا مدعیان رقیب برای تصاحب دوک‌نشین در طول جنگ جانشینی برتون با جناح‌های مختلف مورد حمایت انگلستان و فرانسه رقابت کردند. ماهیت مستقل دوک‌نشین پس از مرگ فرانسیس دوم در سال ۱۴۸۸ به پایان رسید. دوک‌نشین توسط دخترش آنا به ارث رسید، اما شارل هشتم پادشاه فرانسه ازدواج قبلی او را لغو و سپس خود با او ازدواج کرد. در
قبلی او را لغو و سپس خود با او ازدواج کرد. در نتیجه، پادشاه فرانسه عنوان دوک بریتانی را با استفاده از حق یوره اوکساریس را به دست آورد. پس از مرگ ملکه کلود فرانسه، آخرین دوشس مستقل، تاج دوک در سال ۱۵۳۲ از طریق رای املاک بریتانی با تاج فرانسه متحد شد. پسران او فرانسیس سوم، دوک بریتانی و سپس آنری دوم، پادشاه فرانسه در هر صورت با مرگ پدرشان اتحادیه شخصی ایجاد می‌کردند. پس از انقلاب فرانسه و در نتیجه شکل‌های مختلف حکومت جمهوری‌خواه فرانسه از سال ۱۷۹۲، نظام (یا بخش‌ها) با نظام دپارتمان‌های فرانس جایگزین شد که
بخش‌ها) با نظام دپارتمان‌های فرانس جایگزین شد که تحت جمهوری پنجم فرانسه ادامه دارد. در دوران مدرن، بخش‌ها به مناطق اداری پیوسته‌اند، اگرچه منطقه اداری بریتانی کل دوک‌نشین قرون وسطایی را در بر نمی‌گیرد.
ویلیام کمبل پرستون برکنریج (William Campbell Preston Breckinridge) (۲۸ اوت ۱۸۳۷–۱۸ نوامبر ۱۹۰۴)، حقوقدان و سیاستمدار دموکرات از کنتاکی و از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۹۵ و عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. او عضو کوچک خانوادهٔ سیاسی برکنریج بود: نوهٔ سناتور جان برکینریج و اولین پسر عموی جان سی. برکینریج معاون رئیس‌جمهور بود. زندگی‌نامه. اوایل زندگی و تحصیلات. ویلیام برکنریج پسر رابرت جفرسون برکنریج وزیر و آموزگار سرشناس کنتاکی و سیاست‌مدار اتحادیه‌گرا، در شهر بالتیمور ایالت مریلند به‌دنیا آمد. مادرش آن سوفرونیسبا
ایالت مریلند به‌دنیا آمد. مادرش آن سوفرونیسبا پرستون پیشین بود. برکنریج عمدتاً در پنسیلوانیا جاییکه پدرش رئیس کالج جفرسون بود، بزرگ شد. برکنریج در سال ۱۸۵۵ از سنتر کالج واقع دنویل ایالت کنتاکی فارغ شد. بعداً مدت یکسال در رشته پزشکی تحصیل نمود اما سپس به تحصیل در رشته حقوق تغییر رشته داد. در سال ۱۸۵۷ مدرک دکتری حرفه‌ای حقوق یا "جی‌دی" را از دانشگاه لوئیزویل به‌دست‌آورد. با هدف پیشبرد وکالت به شهر لکسینگتون ایالت کنتاکی برگشت. در این زمان با لوکرتیا کلی نوهٔ هنری کلی ازدواج کرد. هنری کلی در سال ۱۸۶۰ فوت
هنری کلی ازدواج کرد. هنری کلی در سال ۱۸۶۰ فوت نمود. جنگ داخلی. ویلیام برخلاف موضع اتحادیه‌گرایی پدرش (برکنریج بزرگ از انتخاب لینکلن حمایت کرد)، در سال ۱۸۶۱ وارد ارتش ایالات مؤتلفه یا کنفدراسیون شد و به‌عنوان کاپیتان به خدمت نظامی منصوب شد. برکنریج در سواره نظام تحت فرماندهی جان هانت مورگان خدمت کرد. برکنریج در پایان جنگ سرهنگ سواره نظام نهم کنتاکی بود. همچنین به عنوان نگهبان جفرسون دیویس در جریان پرواز از ریچموند خدمت نمود. برکنریج بعد از جنگ شهر لکسینگتون، به ایالت کنتاکی برگشت و در آنجا وکالت خود را از
به ایالت کنتاکی برگشت و در آنجا وکالت خود را از سر گرفت و در دانشگاه به تدریس علم حقوق (رویهٔ قضائی) پرداخت. پس از جنگ داخلی. برکنریج از سال ۱۸۶۶ تا سال ۱۸۶۸ به‌عنوان سردبیر روزنامهٔ "آبزرور و ریپورتر" لکسینگتون خدمت کرد. در سال ۱۸۶۹ برای پُست دادستانی شهرستان کاندیدا شد اما شکست خورد و این شکست تا حد زیادی به دلیل حمایت او از مجاز شمردن شهادت آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در دادگاه‌ها بود. در سال ۱۸۸۴ به‌عنوان نماینده دموکرات در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد و چار مرتبه مجدداً انتخاب شد که از سال
انتخاب شد و چار مرتبه مجدداً انتخاب شد که از سال ۱۸۸۵ تا سال ۱۸۹۵ خدمت کرد. برکنریج سال‌های بعدی با ایسا دشا ازدواج نمود. پس از مرگ ایسا دشا در سال ۱۸۹۲ با لئوس وینگ ازدواج نمود. در سال ۱۸۹۰ عضو مؤسس انجمن پسران انقلاب آمریکا در ناحیهٔ کلمبیا شد. برکنریج فراماسون و عضو معبد شوالیه‌های فراماسونری بود. مادلین وی. پولارد، در سال ۱۸۹۳ به‌خاطر نقض وعده‌اش در ازدواج با وی علیه برکنریج دعوی باز کرد. محاکمه یک شور و هیجان ملی بود؛ افشای خیانت برکنریج و دفاع ضعیف وی در برابر اتهام نقض تعهد، سبب باخت دعوی شد که به
در برابر اتهام نقض تعهد، سبب باخت دعوی شد که به پایان زندگی سیاسیش منجر شد. برکنریج در سال ۱۸۹۶ در یک تکت ائتلافی نیرومند برای عضویت در کنگره نامزد شد اما شکست خورد. بعد از این شکست از طرف روزنامهٔ لکسینگتون مورنینگ هرلاد نویسندهٔ سرمقاله تعیین شد. برکنریج در کنوانسیون نوامبر سال ۱۹۰۱ فدراسیون کار در لکسینگتون سخنرانی شیوای بیان نمود که در این سخنرانی از محاسن و مزیت‌های شش روز کار در هفته تمجید کرد، با اعتصابات خشونت‌بار مخالفت نمود و مذاکرات را تشویق نمود. روز بعد جیمز دی. وود، معاون رئیس گروه مسئولیت
روز بعد جیمز دی. وود، معاون رئیس گروه مسئولیت کنوانسیون را به‌عهده گرفت و در تصویب قطعنامه‌های کمک کرد که برکنریج آن را «دشمن سازمان‌های بازرگانی و کار ایالت» نامید. مجادلهٔ که در پی آن پدیدار گشت، سبب انشعاب در عضویت فدراسیون شد. دیدگاه‌ها در مورد برابری نژادی. برکنریج بعد از جنگ داخلی نظریاتی که سبب مبارزهٔ او برای کنفدراسیون شده بود را ترک نمود و طرفدار برابری نژادی شد. برینریج گفت: هرچه زودتر آمریکایی‌ها خود را از شر نژادپرستان ظالم خلاص نمایند، «به زودی متوجه خواهند شد که نهادهای شان در خطر قرار
زودی متوجه خواهند شد که نهادهای شان در خطر قرار ندارد، تمدن آن‌ها در خطر نیست و این‌که سلطهٔ سیاسی بلامنازع دایمی و عملی آن‌ها از بین نخواهد رفت». برکنریج به امید این‌که یک روزی «تمامی نژادها از آزادی مشترکی که توسط قانون امپراتوری تضمین شده باشد، برخوردار شوند»، با آزمون سواد و سایر ابزارهای سلب حق رأی سیاه‌پوستان مخالفت کرد. به عنوان سردبیر روزنامهٔ آبزرفر و ریپورتر در سال ۱۸۶۶ الی ۱۸۶۸، برکنریج از لغو محدودیت‌ها بر شهادت سیاه‌پوستان حمایت نمود. برکنریج و سایر افراد «عزیمت جدید» بر این عقیده بودند که به
سایر افراد «عزیمت جدید» بر این عقیده بودند که به رسمیت شناختن حق مدنی کامل سیاه‌پوستان شامل حق شهادت علیه سفیدپوستان، پیش‌شرط ترقی و پیشرفت است. برخلاف معمول آن‌ها پیشنهاد کردند که این کار را از طریق حزب دموکرات به انجام برسانند که در این زمان از برتری نژادی سفیدپوستان حمایت می‌کرد. برکنریج به‌عنوان یک وکیل از سیاه‌پوستان در دادگاه وکالت می‌کرد. زمانی‌که یک مرد سیاه‌پوست شهرستان فرانکلین به قتل یک شهروند سرشناس که گروهی مردم را برای گرفتاری وی رهبری کرده بود، مجرم شناخته شد، برکنریج برای گرفتن عفو تلاش
بود، مجرم شناخته شد، برکنریج برای گرفتن عفو تلاش می‌کرد. برکنریج در سال ۱۸۶۹ کاندیدا دادستان ایالتی در شهرستان بویل شد و مسئله شهادت موضوع اصلی کمپین انتخاباتی او بود. برکنریج قصد داشت شهادت سیاه‌پوستان را در همه پرونده‌ها بپذیرد و شهرستان فایت را به‌عنوان نمونهٔ تأیید کرد تا تمامی ایالت باید از آن پیروی نماید. برکنریج به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از کمیسر کار درخواست نمود تا یک کارمند سیاه‌پوست اداره سرشماری را که ترس داشت به دلیل نژاد از کار اخراج شود، در شغلش ابقا نماید. برکنریج از بوکرت.
اخراج شود، در شغلش ابقا نماید. برکنریج از بوکرت. واشینگتن و دبلیو. ای.بی. دیو بویس ستایش کرد. وی با مقایسه با کتاب برخاستن از بردگی اثر بوکر تی. واشینگتن با کتاب ارواح مردمان سیاه‌پوست اثر دیوبویس، هر دو کتاب را «خدمات قابل توجه» به ادبیات خواند و روح را «مهم‌ترین و برجسته‌ترین عبارتی نامید که تا آن‌زمان توسط یک سیاه‌پوست نشر شده بود». وی هر دو کتاب و هر دو مرد را به خوانندگانش توصیه نمود. یک حقوق‌دان جوان سیاه‌پوست در طول مشکلات سال ۱۸۹۴ به برکنریج کمک کرد و خاطرنشان ساخت که او «مردان جوان رنگین‌پوستان»
و خاطرنشان ساخت که او «مردان جوان رنگین‌پوستان» را در حرفهٔ وکالت شان کمک نموده بود. برکنریج آیندهٔ بهتری را برای روابط نژادی پیش‌بینی کرد: «موانع برداشته خواهد شد، تعصبات محو خواهد شد، برتری‌های طبقاتی زدوده خواهد شد. نه به یک‌بارگی، نه در عصر ما؛ نه بدون مبارزه نفس‌گیر؛ نه بدون شجاعت و قربانی، اما آهسته آهسته، یقیناً روز قوی‌تر می‌شود؛ خورشید به سمت ظهر بهتر و غروب سرور طلوع می‌نماید». وی با تقلید از پدرش نوشت: «سیاه‌پوست یک انسان است و نژاد در وحدت ذاتی خود یک نژاد است». تمام بشر از یک خون ساخته شدند.
خود یک نژاد است». تمام بشر از یک خون ساخته شدند. خانواده و مرگ. برکنریج در سال ۱۸۵۹ با لئوسیا کلی ازدواج کرد. در سال ۱۸۶۱ با ایسا دشا ازدواج نمود؛ این دو، والدین سوفونیسبا برکنریج، دشا برکنریج و رابرت جفرسون برکنریج بودند. در سال ۱۸۹۳ با لئوسی اسکات وینگ ازدواج نمود. در سال ۱۸۹۳ مادلین پولارد به دلیل نقض وعده ازدواج، علیه وی شکایت کرد. برکنریج در مبارزه دادگاه ماه‌های بعدی بازنده شد و مدت کوتاهی پس از آن در انتخاب مجدد به کنگره شکست خورد. برکنریج در ۱۸ نوامبر سال ۱۹۰۴ درگذشت و در قبرستان لکسینگتون به خاک
سال ۱۹۰۴ درگذشت و در قبرستان لکسینگتون به خاک سپرده شد.
در ادامه اعتراضات و اعتصابات سراسری معلمان ایران حول مطالبات مشخص و اعلام‌شده مانند آزادی معلمین دربند، امکان تحصیل رایگان، بهبود معیشت نیروهای خدماتی و...، از اول اردیبهشت ۱۴۰۱ در بسیاری از شهرهای ایران مانند دیواندره، تهران، شهرهای کرج، مریوان، ماهشهر، شیروان، اصفهان، سنندج، سقز، نیشابور، پلدختر، کامیاران، سقز، اسلام‌آباد غرب، رشت، شیراز، کرمانشاه، مریوان، زنجان، هرسین، بوکان، کامیاران، خرم‌آباد، کوهدشت، مشهد، اهواز، دهگلان، یزد، رشت، همدان، قم، بیجار، شهرضا، تاکستان، شهرکرد، بهمئی، الیگودرز، بوشهر،
شهرضا، تاکستان، شهرکرد، بهمئی، الیگودرز، بوشهر، یاسوج، اراک، مهریز، شوشتر، لاهیجان، دلفان، شوش، بروجرد، سیرجان، رستم، کازرون، داراب، زرین‌دشت، فیروزآباد، سردشت، ملارد و جلفا، تجمع اعتراضی برگزار شد. این تجمعات اعتراضی عمدتاً با ایجاد فضای امنیتی و دستگیری برخی از معلمین از جانب نیروی انتظامی همراه بوده‌است. سرکوب معلمان محدود به این موارد نمی‌گردد طی شش ماه گذشته صدها معلم در سراسر کشور به بازپرسی و نهادهای امنیتی احضار شده، دادگاه محمود بهشتی لنگرودی، محمود ملاکی، عزیز قاسم‌زاده، رادا مردانی، پیروز نامی،
ملاکی، عزیز قاسم‌زاده، رادا مردانی، پیروز نامی، علی کروشات، فرنگیس نسیم پور، غلامرضا غلامی کندازی و ... برگزار شده‌است و محمدرضا رمضان‌زاده نیز دوران محکومیت خود را با پابند الکترونیکی سپری می‌کند. امید شاه‌محمدی، پرویز احسنی، کاوه محمدزاده، هیوا قریشی و زاگرس رضایی، پنج معلم از کردستان دیواندره در اردیبهشت سال ۱۴۰۱ دستگیر شدند. زاگرس رضایی چند روز بعد با قید وثیقه آزاد شد. اما چهار معلم دیگر ۷۶ روز حبس را در یک سلول انفرادی گذراندند. هر چهار معلم به پنج سال حبس تعلیقی محکوم شدند. در آذر ماه سال ۱۴۰۳، هیوا
حبس تعلیقی محکوم شدند. در آذر ماه سال ۱۴۰۳، هیوا قریشی، امید شاه‌محمدی، و کاوه محمد‌زاده از شغل معلمی اخراج شدند و همچنین پرویز احسنی به مدت پنج سال به قروه تبعید شد، هر پنج معلم بعد از سال ۱۴۰۱ وقتی به سر شغل خود برگشتند مجبور به تدریس بدون دریافت حقوق کامل شدند. مطالبات معلمین و فرهنگیان. معلمان معترض از ابتدا مطالبات خود را در این تجمعات، «آزادی بی قید و شرط معلمان دربند»، «اجرای کامل قانون رتبه‌بندی فرهنگیان شاغل و همچنین قانون همسان‌سازی حقوق بازنشستگان»، «رسمی شدن نیروهای استخدام موقت، نیروهای خدمات
«رسمی شدن نیروهای استخدام موقت، نیروهای خدمات آموزشی، آموزشیاران نهضت و مربیان پیش‌دبستانی»، «پرداخت پاداش پایان خدمت فرهنگیان سال ۱۴۰۰»، «بهبود معیشت نیروهای خدماتی»، «اجرای اصل ۳۰ قانون اساسی»، «آزادی معلمان زندانی»، «آموزش رایگان و باکیفیت برای دانش‌آموزان»، «پرداخت بیمه دانش آموزان» و همچنین «تشکیل کلاس‌های درس با ظرفیت حداکثر ۱۶ دانش‌آموز» عنوان کردند. اعتراضات. اولین تجمع اعتراضی معلمان در سال ۱۴۰۱، اول اردیبهشت در بسیاری از شهرهای ایران به شکل هم‌زمان برگزار شد. فعالان صنفی از بازداشت معلمان معترض
برگزار شد. فعالان صنفی از بازداشت معلمان معترض در شهرهای مختلف و حضور نیروهای امنیتی در تجمع‌ها خبر دادند. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان در قطعنامه پایانی تجمع اول اردیبهشت نوشته‌است: «خیابان از آن ما است تا زمانی که تمام مطالبات ما محقق شود. سرکوب و زندان و پرونده سازی قادر نیست جنبش معلمان را یک گام به عقب براند.» یکشنبه ۱۱ اردیبهشت تجمع سراسری معلمان در شهرهایی چون اردبیل، شیراز، مریوان، اصفهان، کرج، اراک، بوشهر، نورآباد در استان فارس، سقز، کرمانشاه، الیگودرز، خمینی‌شهر و ... ایران برگزار
کرمانشاه، الیگودرز، خمینی‌شهر و ... ایران برگزار شده‌است. پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ماه سومین تجمع سراسری معلمان در سال جاری برگزار گردید. این تجمعات اعتراضی در پی فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران و معلمین بازنشسته در شهرهای مختلف کشور از جمله: تهران، مریوان، سنندج، کرمانشاه، شیراز، آمل، دهگلان، نورآباد (ممسنی)، بیجار، سقز، شهرضا، سردشت، اردبیل، رشت، اهواز، کرج، قزوین، بجنورد، آبدانان، فسا، اراک، زاهدان، رضوانشهر، اسلام‌آباد غرب، ساری، تبریز، گچساران، دیواندره، بوکان، همدان، تاکستان، بانه و
گچساران، دیواندره، بوکان، همدان، تاکستان، بانه و لنگرود، در تهران در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی و در سایر شهرها در مقابل اداره آموزش و پرورش برگزار شد که در ادامه‌اش با بازداشت ده‌ها تن از شرکت‌کنندگان توسط نیروهای انتظامی همراه گردید. سه‌شنبه ۱۰ خرداد، شماری از معلمان سنندج با برگزاری تجمع اعتراضی در مقابل اداره آموزش و پرورش این شهر با سر دادن شعار «معلم زندانی آزاد باید گردد» خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. شنبه ۲۱ خردادماه ۱۴۰۱، جمعی از فرهنگیان بخش نشتا از توابع تنکابن، در مقابل ساختمان
بخش نشتا از توابع تنکابن، در مقابل ساختمان دادگاه تجدیدنظر استان در ساری، تجمع اعتراضی بر پا کردند. دوشنبه ۲۳ خردادماه، شماری از معلمان پیش‌دبستانی استان خوزستان در مقابل اداره کل آموزش و پرورش استان در اهواز تجمع داشتند. آنها با سر دادن شعارهایی خواهان استخدام و تعیین تکلیف وضعیت خود شدند. پنجشنبه ۲۶ خرداد، به دنبال اعلام شورای هماهنگی فرهنگیان ایران، معلمان شاغل و بازنشسته در شهرهای مختلف ایران از جمله یاسوج، دلفان، خرم‌آباد، مریوان، ساری، شهرکرد، زنجان، اردبیل، الیگودرز، رشت، اهواز، کرمانشاه، ملایر،
اردبیل، الیگودرز، رشت، اهواز، کرمانشاه، ملایر، بابل، رضوانشهر، هرسین، بیجار، آبدانان، اسلام‌آباد غرب، سردشت، کرج، اندیمشک، شهرکرد، همدان، مرند، ساری، کاشمر، سنندج، بوکان، مریوان، سقز، ارومیه، یزد، اصفهان، کامیاران، دیواندره و جلفا، در مقابل اداره آموزش و پرورش این شهرها، تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. نیروهای امنیتی با حضوری گسترده در مقابل ساختمان مجلس، مانع از برگزاری تجمع اعتراضی معلمان ساکن تهران شدند. تجمع‌های اعتراضی فرهنگیان در سقز و سنندج نیز، با حضور گسترده نیروهای امنیتی همراه بود. معلمان در
حضور گسترده نیروهای امنیتی همراه بود. معلمان در کرمانشاه در اعتراضات خود شعارهایی از قبیل «با این همه هیاهو، حاصل وعده‌ها کو» و «فرهنگی می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد» سر دادند. اعتراض بازنشستگان و فرهنگیان رشت نیز با شعارهایی از جمله «تورم، گرانی، بلای جان مردم» و «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» همراه بود. یکشنبه ۲۹ خردادماه، شماری از معلمان و خانواده فرهنگیان بازداشتی در مقابل دادگاه شهر سقز در اعتراض به ادامه یافتن بازداشت و بی‌خبری از بازداشت شدگان تجمع داشتند. شنبه ۲۹ مرداد، گروهی از فرهنگیان، در برابر ساختمان
۲۹ مرداد، گروهی از فرهنگیان، در برابر ساختمان وزارت آموزش و پرورش در تهران تجمع اعتراضی برپا کردند. معلمان معترض با حمل پلاکارد و دادن شعار نسبت به وضعیت معیشتی و بلاتکلیفی خود معترض بوده و خواستار اجرای کامل قانون رتبه‌بندی فرهنگیان شدند. سه‌شنبه ۱۵ شهریور: جمعی از معلمان خرید خدمت اداره کل آموزش و پرورش استان مرکزی، نسبت به عدم به‌کارگیری نیروهای خرید خدمت، در مقابل ساختمان استانداری واقع در اراک، دست به تجمع اعتراضی زدند. یکشنبه ۲۰ شهریور: تعدادی از معلمان و خانواده دانش آموزان استثنایی در مقابل سازمان
و خانواده دانش آموزان استثنایی در مقابل سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور در تهران، در اعتراض به محدودیت جدید حمل و نقلی برای این دانش آموزان تجمع کردند. شنبه ۱۲ آذر: شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان ایران، با صدور بیانیه‌ای با اعتراضات و اعتصابات سراسری در روزهای ۱۴، ۱۵ و ۱۶ آذر اعلام همبستگی کرد و از تمامی فرهنگیان و معلمان ایران خواست در این اعتراضات در کنار دانش‌آموزان و دانشجویان در کف خیابان حضور داشته باشند و از آنها حمایت کنند. چهارشنبه ۱۶ آذر: شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در اعتراض به دستگیری پریا فرامرزی، دانش‌آموز ۱۶ ساله و انتقال او به زندان شیراز، اعلام کرد خواهان آزادی هرچه زودتر و بدون قید شرط پریا فرامرزی و تمام دانش‌آموزان و معلمان زندانی است. بازداشت‌ها. در اول اردیبهشت ۱۴۰۱ فقط در تهران، ۷۰ معلم مرد و زن دستگیر شدند. از این تعداد بازداشت شده ۴۰ نفر زن به بازداشتگاه خیابان «وزرا» و ۳۰ معلم مرد که به بازداشتگاه «گیشا» منتقل شده‌اند. در ۱۱ اردیبهشت معلمین بازداشت شده در یاسوج بین ۳۰ تا ۵۰ نفر گزارش شده‌است. علاوه بر یاسوج
بین ۳۰ تا ۵۰ نفر گزارش شده‌است. علاوه بر یاسوج شمار دیگری از معلمان نیز در دیگر شهرها بازداشت‌ها شدند که از آن میان می‌توان به بازداشت مسعود فرهیخته و لطف‌الله جمشیدی در تهران و سیامک چهرازی در اهواز اشاره کرد. همچنین رسانه‌ها از بازداشت معصومه دهقان، معلم بازنشسته و همسر عبدالفتاح سلطانی وکیل، در جریان تجمع سراسری مقابل مجلس خبر داده‌اند. در تجمعات ۲۲ اردیبهشت و پیش از آن معصومه دهقان، مسعود فرهیخته، ژاله روحزاد و لطف‌الله جمشیدی، در تهران و مسعود نیکخواه در مریوان، سیامک چهرازی در اهواز، بازداشت شدند.
در مریوان، سیامک چهرازی در اهواز، بازداشت شدند. بازداشت آقای چهرازی همراه با ضرب و شتم صورت گرفته‌است. معصومه دهقان ساعتی پس از بازداشت آزاد شد. همچنین برخی گزارش‌ها حاکی از بازداشت ده‌ها تن از معلمان در یاسوج است. هویت تعدادی از این شهروندان «یعقوب زارع، رحیم زارع، هجیر حجتی، خدیجه مبارکی، بهنام آصف جاه، کوروش جلیل، سعید طاهری، ثریا آقایی و ساسان ضرغامپور» به همراه تعدادی از خانم معلمین گزارش شده‌است. شهروندان بازداشت شده در یاسوج به بازداشتگاه پلیس اطلاعات و امنیت این شهر منتقل شده‌اند. از سوی دیگر در
و امنیت این شهر منتقل شده‌اند. از سوی دیگر در جریان تجمع معلمان لنگرود، دستکم ۵ تن از معلمان از جمله محمود بهشتی لنگرودی، اسدی، مراد علی بیگی بازداشت شدند. صبح ۲۲ اردیبهشت پیش از شکل‌گیری تجمع صفر رمضانی، فعال دیگر صنفی معلمان توسط نیروهای امنیتی در لنگرود بازداشت شد. «اسماعیل عبدی»، «هاشم خواستار»، «محمدحسین سپهری»، «محمدتقی فلاحی»، «شعبان محمدی» «لطیف روزی‌خواه»، «محمدرضا رمضان‌زاده»، «حسین رمضان‌پور»، «یعقوب یزدانی»، «نصرت بهشتی»، «زینب همرنگ»، «معصومه عسکری»، «هاله صفرزاده»، «ناجی سواری»، «ماهر دسومی»،
«هاله صفرزاده»، «ناجی سواری»، «ماهر دسومی»، «علی عبیداوی»، «جواد لعل محمدی» و «عالیه اقدام دوست» معلمانی هستند که با تشکیل پرونده از سوی نهادهای امنیتی و صدور حکم در دستگاه قضایی، ایام حبس ناعادلانه خود را سپری می‌کنند. شعارها. «معلم زندانی، آزاد باید گردد» «ننگ ما ننگ ما، دولت الدنگ ما، وزیر الدنگ ما» «معلم می‌میرد ذلت نمی‌پذیرد» «وزیر بی‌لیاقت، استعفا استعفا» «اصغری، همتی، عباسی و نعمتی آزاد باید گردند» «یه سیسمونی کم بشه، مشکل ما حل می‌شه» «سیسمونی رو رها کن، فکری به حال ما کن»
بالتیک () یکی از ناحیه‌های شهر اسلو، نروژ می‌باشد. این ناحیه در قسمت جنوب شرقی اسلو واقع شده. این شهر به دلیل نزدیکی به ناحیهٔ جنگلی بالتیک، یک تفرجگاه و منطقه پیاده‌روی محبوب برای شهروندان اسلو و لورنسکوگ است. بالتیک در نزدیکی بولر، اپسال و منگلرود تشکیل شده‌است که همه آن‌ها در اطراف دریاچه بالتیک قرار دارند. منطقه بالتیک از تاریخ ۱۹۹۲ یک ناحیه حفاظت شده حیات وحش بوده‌است. بالتیک به‌طور سنتی یک بخش متوسط و کارگر نروژی بوده‌است، در مقایسه با بخش‌های مهاجرپذیرتر در اسلو ایست اند، مانند النا، گررود، استونر و
در اسلو ایست اند، مانند النا، گررود، استونر و سوندره نورستراند. باشگاه ستاره ایل منگلرود که به هاکی روی یخ و فوتبال معروف است در اینجا قرار دارد.
آنالایزر گاز حرارتی و تکامل یافته (TEGA) یک ابزار علمی روی فضاپیمای "فونیکس"، یک فرودگر مریخ است که در سال ۲۰۰۸ بر روی سیاره مریخ فرود آمد و کار کرد. طراحی TEGA بر اساس تجربه به دست آمده از مأموریت شکست‌خورده قطب نشین مریخ است. نمونه‌های خاک گرفته‌شده از سطح مریخ توسط بازوی ربات در نهایت به TEGA تحویل داده می‌شوند، جایی که در یک کوره تا حدود ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد گرم می‌شوند. این گرما باعث می‌شود که ترکیب‌های فرار به صورت گازی خارج شوند که برای تجزیه و تحلیل به طیف‌سنج جرمی فرستاده می‌شود. این طیف‌سنج برای
به طیف‌سنج جرمی فرستاده می‌شود. این طیف‌سنج برای اندازه‌گیری نسبت‌های ایزوتوپی برای اکسیژن، کربن، نیتروژن و گازهای سنگین‌تر تنظیم شده است. مقادیر تشخیص به ۱۰ قسمت در میلیارد می‌رسد. فونیکس TEGA دارای ۸ کوره است که برای برداشتن ۸ نمونه کافی می‌باشد. اجزای اصلی: خاک توسط یک بازوی رباتیک که به شکل ملاقه است، به TEGA تحویل داده شد.
میراث جهانی در اوگاندا شامل سه اثر ثبت شده در کشور اوگاندا توسط میراث جهانی یونسکو است. سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. اوگاندا این پیمان‌نامه را در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۷ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی اوگاندا واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. در سال ۱۹۹۴ میلادی، دو پارک ملی در استان غربی اوگاندا، با
میلادی، دو پارک ملی در استان غربی اوگاندا، با معیارهای طبیعی به ثبت جهانی رسیدند. سومین اثر، مقبره‌های کاسوبی، یک مکان فرهنگی است که به تاریخ این کشور مرتبط است و در سال ۲۰۰۱ به ثبت رسید؛ اما با توجه به خطرهایی که این سازه را تهدید می‌کرد، یونسکو این اثر را در سال ۲۰۱۰، در فهرست آثار در معرض خطر قرار داد و در سال ۲۰۲۰ آتش‌سوزی مهیبی این بنا را تخریب نمود. هنوز هم مقبره‌های کاسوبی وضعیت نامناسبی دارد. سایت‌های میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را
می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر مکان‌هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌اند، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از مکان‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. اوگاندا ۵ اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
معابد خورشید مصری، معابدی در مصر باستان برای خدای خورشید رع بودند. این اصطلاح بیشتر برای معابدی که توسط شش یا هفت فرعون از سلسله پنجم در طول دوره پادشاهی قدیم ساخته شده‌اند، آمده‌است. با این حال، معابد خورشید هزار سال بعد در زمان آخناتون در پادشاهی جدید با ساخت معبد کرنک در تبس دوباره ظاهر شدند. معابد خورشید سلسله پنجم در دو منطقه ابو گوراب و ابو صیر در ۱ کیلومتری یکدیگر و حدود ۱۵ کیلومتری جنوب قاهره امروزی ساخته شدند. آنها ممکن است از یک معبد خورشید کهن‌تر در هلیوپلیس الگوبرداری شده باشند. گمان می‌رود که
در هلیوپلیس الگوبرداری شده باشند. گمان می‌رود که شش یا هفت معبد ساخته شده باشد، اما تنها دو معبد کشف شده‌است: معبد اوسرکاف و معبد نیوسررع. شش پادشاه مرتبط با ساخت معابد خورشید عبارتند از: اوسرکاف، ساحورع، نفریرکارع، نفرفرع، نیوسررع و منکاوحور. جدکارع، هشتمین پادشاه سلسله پنجم، به نظر می‌رسد که به‌طور ناگهانی ساخت معابد خورشید را متوقف کرده باشد. معبد کشف شده نیوسررع در نزدیکی روستای ابو گوراب هنوز بقایای چشمگیری را در خود جای داده‌است، به ویژه محراب مرکزی که شامل یک قربانگاهی است که به خوبی حفظ شده و متشکل
شامل یک قربانگاهی است که به خوبی حفظ شده و متشکل از تعدادی قطعات سنگ مرمر است. دو معبد خورشید یافت شده (تا کنون) به قدری ویران شده‌اند که حفاری‌ها بیشتر به نشانه‌های هیروگلیف در نام معابد تکیه می‌کنند تا شکل مشخصه‌های معبد خورشید مصری مانند ابلیسک را بازسازی کنند. با این حال، ویرانه‌ها نشان می‌دهد که این معبدها مکان عبادت در هوای آزاد به جای محصور بودند.
زاغ-سنگ‌چشم کاکلی ، که پیش‌تر به عنوان زاغ کاکلی شناخته می‌شد (با وجود اینکه زاغ واقعی نیست) اکنون به عنوان زاغ-سنگ‌چشم (jayshrike یا shrikejay) شناخته می‌شود. گونه‌ای از پرندگان است که در برونئی، اندونزی، مالزی، میانمار و تایلند یافت می‌شود. این تنها عضو از سردهٔ Platylophus و خانواده Platylophidae است.
رود کوپر (به انگلیسی: Cooper River) یک رود در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چارلستون، کارولینای جنوبی واقع شده‌است. رودخانه کوپر یک رودخانه عمدتاً جزر و مدی در ایالت کارولینای جنوبی ایالات متحده است. شهرهای ماونت پلزنت، کارولینای جنوبی, چارلستون، کارولینای جنوبی، چارلستون شمالی، گوس کریک، کارولینای جنوبی، مونکس کرنر، کارولینای جنوبی و هنهن، کارولینای جنوبی در کنار رودخانه قرار دارند. کوتاه و عریض، رودخانه ابتدا توسط شاخه شرقی آب سیاه و سپس به سمت پایین دست در رودخانه جزر و مدی وَندو می‌پیوندد.
پایین دست در رودخانه جزر و مدی وَندو می‌پیوندد. تقریباً بلافاصله پس از آن، رودخانه کوپر به پای‌رود خود گسترش می‌یابد و با رود اشلی متحد می‌شود تا بندر چارلستون را تشکیل دهد.