payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را افزایش داده بودند] تقریباً 40 درصد از کشورهای مورد تجزیه و تحلیل، برخی اوقات علیرغم افزایش تولید ناخالص داخلی، دارای ثروت فراگیر راکد یا رو به کاهش بودند. بسیاری از کشورها در این دوره کاهش سرمایه طبیعی را نشان دادند که به افزایش سرمایه انسانی دامن زد.] شاخص ثروت فراگیر. شاخص ثروت فراگیر (Inclusive Wealth Index یا ) یکی از شاخص‌های جدید برای سنجش ثروت و توسعه پایدار کشورهاست که توسط برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد (UNEP) معرفی شده است. این شاخص به جای تمرکز صرف بر تولید ناخالص داخلی (GDP)، به ارزیابی
تمرکز صرف بر تولید ناخالص داخلی (GDP)، به ارزیابی دارایی‌های مختلف یک کشور می‌پردازد که شامل سرمایه‌های طبیعی، انسانی، و فیزیکی می‌شود. اجزای شاخص ثروت فراگیر 1. سرمایه طبیعی: - منابع طبیعی مانند نفت، گاز، جنگل‌ها، آب‌های زیرزمینی، و تنوع زیستی که برای حفظ اکوسیستم‌ها و تأمین منابع ضروری هستند. 2. سرمایه انسانی: - شامل آموزش، بهداشت، و توانمندی‌های انسانی که به بهره‌وری و کیفیت زندگی افراد کمک می‌کنند. 3. سرمایه فیزیکی: - زیرساخت‌ها، ساختمان‌ها، ماشین‌آلات، و تجهیزات که برای تولید اقتصادی و ارائه خدمات
و تجهیزات که برای تولید اقتصادی و ارائه خدمات اساسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. مزایا و اهمیت شاخص ثروت فراگیر 1. توسعه پایدار: - شاخص ثروت فراگیر به کشورها کمک می‌کند تا توسعه پایدار را پیگیری کنند، زیرا توجه به تمامی دارایی‌ها و سرمایه‌ها منجر به استفاده بهینه از منابع می‌شود. 2. ارزیابی جامع‌تر: - برخلاف GDP که تنها تولید اقتصادی را مدنظر قرار می‌دهد، IWI نگاهی جامع‌تر به ثروت کشور دارد و به مسائل محیط‌زیستی و اجتماعی نیز توجه می‌کند. 3. تصمیم‌گیری بهتر: - استفاده از این شاخص می‌تواند به سیاست‌گذاران
- استفاده از این شاخص می‌تواند به سیاست‌گذاران کمک کند تا تصمیمات بهتری برای مدیریت منابع و توسعه اقتصادی بگیرند، که همگی برای رفاه بلندمدت جامعه مهم هستند. 4. پاسخگویی به تغییرات جهانی: - با توجه به مسائل جهانی مانند تغییرات اقلیمی و نابرابری‌های اجتماعی، IWI می‌تواند به عنوان ابزاری موثر برای ارزیابی و مقابله با این چالش‌ها استفاده شود. چالش‌های شاخص ثروت فراگیر 1. پیچیدگی در محاسبه: - محاسبه دقیق شاخص ثروت فراگیر نیاز به داده‌های جامع و دقیق از منابع مختلف دارد که ممکن است در دسترس نباشند. 2. پذیرش
مختلف دارد که ممکن است در دسترس نباشند. 2. پذیرش عمومی: - تغییر از استفاده گسترده از GDP به سمت IWI نیاز به پذیرش و حمایت گسترده از سوی دولتها و نهادهای بین‌المللی دارد. 3. استانداردسازی: - نیاز به توسعه استانداردهای جهانی برای اندازه‌گیری و گزارش‌دهی صحیح شاخص ثروت فراگیر وجود دارد. شاخص ثروت فراگیر ابزاری قدرتمند برای سنجش و ارزیابی ثروت و رفاه کشورها به صورت جامع و پایدار است. این شاخص با در نظر گرفتن سرمایه‌های طبیعی، انسانی، و فیزیکی می‌تواند به تصمیم‌گیری‌های بهتر و مدیریت منابع کمک کند و در نهایت به
بهتر و مدیریت منابع کمک کند و در نهایت به توسعه پایدار و افزایش کیفیت زندگی افراد منجر شود. با این حال، برای بهره‌برداری کامل از این شاخص، نیاز به داده‌های دقیق، استانداردسازی و پذیرش گسترده وجود دارد. منابع. https://doi.org/10.1146%2Fannurev-environ-101813-013253 https://doi.org/10.1146%2Fannurev-environ-012420-043621 http://www.fao.org/forest-resources-assessment/explore-data/en/
مؤسسه سیاست توسعه پایدار ، یک سازمان پژوهشی غیرانتفاعی است که در اسلام‌آباد پاکستان مستقر است. این سازمان در سال ۱۹۹۲ با هدف ترویج توسعه پایدار در پاکستان و منطقه جنوب آسیا از طریق پژوهش، تجزیه و تحلیل سیاست و هواداری بنیان‌گذاری شد. این مؤسسه، پژوهش دربارهٔ طیف گسترده‌ای از موضوعات مرتبط با توسعه پایدار، از جمله تغییرات آب و هوایی، انرژی، منابع آب، کشاورزی، بهداشت، آموزش و کاهش فقر انجام می‌دهد. همچنین به دولت‌ها، سازمان‌های غیردولتی و دیگر سازمان‌هایی که در این زمینه‌ها کار می‌کنند، کمک‌های فنی و خدمات
در این زمینه‌ها کار می‌کنند، کمک‌های فنی و خدمات مشاوره‌ای ارائه می‌کند.
دفع مدفوع باز یا اجابت مزاج باز ، عملی است که انسان برای اجابت مزاج در بیرون ("در فضای باز") به جای داخل توالت انجام می‌دهد. مردم ممکن است مزارع، بوته‌ها، جنگل‌ها، خندق‌ها، خیابان‌ها، کانال‌ها یا دیگر فضاهای باز را برای اجابت مزاج انتخاب کنند. آنها این کار را یا به این دلیل انجام می‌دهند که دستشویی ندارند یا به دلیل اعمال فرهنگی سنتی است. این عمل در جایی که زیرساخت‌ها و خدمات بهداشتی در دسترس نیستند، رایج است. حتی اگر توالت‌ها در دسترس باشند، ممکن است تلاش‌های تغییر رفتار همچنان برای ترویج استفاده از توالت
تغییر رفتار همچنان برای ترویج استفاده از توالت مورد نیاز باشد. «بدون اجابت مزاج باز» (Open defecation free) اصطلاحی است که برای توصیف جوامعی استفاده می‌شود که به جای اجابت مزاج باز به استفاده از توالت رفته‌اند. برای مثال، پس از اجرای برنامه‌های بهداشت سراسری به رهبری جامعه، این می‌تواند رخ دهد. در برخی از حوزه‌های قضایی، اجابت مزاج علنی یا در ملأ عام جرمی کیفری است که می‌تواند با جزای نقدی یا حتی زندان مجازات شود. برخی از پارک‌های ملی در برخی مناطق اجابت مزاج در فضای باز را ممنوع می‌کنند. در صورت اجابت
مزاج در فضای باز را ممنوع می‌کنند. در صورت اجابت مزاج آشکار، توصیه کلی این است که مدفوع را در یک چاله حفر کرده و با خاک بپوشانید.
مدیریت لجن مدفوع ، ذخیره‌سازی، جمع‌آوری، حمل و نقل، تصفیه و استفاده نهایی یا دفع ایمن لجن مدفوع است. جمع‌آوری، حمل و نقل، تصفیه و استفاده نهایی از لجن مدفوع، "زنجیره ارزش" یا "زنجیره خدمات" مدیریت لجن مدفوع را تشکیل می‌دهند. لجن مدفوع به‌طور گسترده به عنوان آنچه در سیستم‌های بهداشتی در محل انباشته می‌شود (به عنوان مثال توالت‌های چاله‌ای، مخازن سپتیک و محلول‌های مبتنی بر کانتینر) تعریف می‌شود و به‌طور خاص از طریق فاضلاب منتقل نمی‌شود. این ماده از فضولات انسان و همچنین هر چیز دیگری که ممکن است به یک فناوری
و همچنین هر چیز دیگری که ممکن است به یک فناوری مهار در محل وارد شود، مانند آب شستشو، مواد پاک‌کننده (مانند دستمال توالت و مواد پاک‌کننده مقعد)، محصولات بهداشتی قاعدگی، آب خاکستری (مانند آب حمام یا آشپزخانه، از جمله چربی‌ها، روغن‌ها و گریس) و پسماند جامد. لجن مدفوعی که از سپتیک تانک خارج می‌شود را سپتاژ می‌گویند.
خیالی (به انگلیسی: Imaginary) یک فیلم ترسناک فراطبیعی آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی جف وادلو و نویسندگی مشترک با گرگ ارب و جیسون اورملند است. در این فیلم دواندا وایز، تام پین، تایگن برنز، پایپر براون، متیو ساتو، ورونیکا فالکون و بتی باکلی ایفای نقش می‌کنند. "خیالی" در ۸ مارس ۲۰۲۴ توسط لاینزگیت فیلمز در ایالات متحده منتشر شد و با نقدهای منفی منتقدان روبه‌رو شد. خلاصه داستان. پس از اینکه زنی به خانه دوران کودکی خود بازمی‌گردد، متوجه می‌شود که دوست خیالی ظاهراً واقعی او از اینکه آن‌ها پشت سر گذاشته شده‌اند
واقعی او از اینکه آن‌ها پشت سر گذاشته شده‌اند خوشحال نیست. تولید. با بودجه تخمینی (قبل از مشوق‌های مالیاتی) ۱۳ میلیون دلار، فیلمبرداری اصلی از ماه می تا اواخر ژوئن ۲۰۲۳ در نیواورلئان انجام شد. بازخورد. گیشه. در ایالات متحده و کانادا، "خیالی" در کنار "پاندای کونگ‌فوکار ۴" و "کابرینی" اکران شد و پیش‌بینی شد در آخر هفته افتتاحیه خود از ۳٬۱۱۸ سینما ۱۰ تا ۱۴ میلیون دلار بفروشد. این فیلم در روز اول اکران ۳٫۶ میلیون دلار به دست آورد که شامل ۷۲۵٫۰۰۰ دلار از پیش‌نمایش‌های پنجشنبه‌شب بود. واکنش انتقادی. تماشاگرانی
پنجشنبه‌شب بود. واکنش انتقادی. تماشاگرانی که توسط سینماسکور مورد بررسی قرار گرفتند به فیلم میانگین نمره "C+" در مقیاس A+ تا F دادند. آن‌هایی که توسط پست‌ترک در نظرسنجی شرکت کردند، به فیلم نمره کلی ۵۷٪ مثبت دادند.
موزه سی‌آر۷ موزه‌ای است که به جام‌های فوتبالیست پرتغالی کریستیانو رونالدو اختصاص دارد. این شهر در زادگاه رونالدو، شهر فونچال در جزیره مادیرا پرتغال واقع شده‌است.در این موزه مجسمه ها و جوایز بازیکن بزرگ پرتغالی کریستیانو رونالدو نگهداری می شود. بالای موزه هتلی است که با مشارکت رونالدو و گروه پیستانا ساخته شده‌است. کف موزه کنونی نیز مانند موزه پیشین به سبک سنگ‌فرش پرتغالی و مزین به آرم موزه است. این موزه حامی رسمی تیم فوتبال محلی اونیائو دا مادیرا است. در جلوی موزه، مجسمه برنزی کریستیانو رونالدو، ساخته شده
موزه، مجسمه برنزی کریستیانو رونالدو، ساخته شده توسط مجسمه‌ساز مادیرانی، ریکاردو ولوسا، قرار دارد. تاریخچه. این موزه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۳ توسط باشگاه سابق رونالدو اسپورتینگ افتتاح شد. دیگر شرکت‌کنندگان در مراسم افتتاحیه، دومین رئیس دولت منطقه‌ای مادیرا، آلبرتو ژوائو ژاردیم، پپه، پائولو بنتو، امیلیو بوتراگوئنو و دوست دختر رونالدو در آن زمان، ایرینا شایک بودند. در افتتاحیه، این مجموعه دارای ۱۲۶ جایزه بود. مکان اصلی موزه در فضایی ۴۰۰ متری واقع در "Rua Imperatriz Dona Amélia" در Sé، فونشال بود. در ۲۴ مارس ۲۰۱۶،
Dona Amélia" در Sé، فونشال بود. در ۲۴ مارس ۲۰۱۶، مجسمه برنزی رونالدو چندین متر از محل خود در نزدیکی جاده "Avenida Sá Carneiro" منتقل شد تا مقابل هتل در حال ساخت و موزه جدید، نزدیک‌تر به بندر فونچال، با جایگاه مجسمه قرار گیرد. در ۶ ژوئن ۲۰۱۶، موزه بازگشایی شد و به یک مکان جدید بزرگتر در Praça do Mar منتقل شد، همچنین در Sé، فونشال، فضایی به مساحت ۱۴۰۰ در زیر هتل Pestana CR7، سرمایه‌گذاری مشترک بین رونالدو و گروه Pestana را اشغال کرد. افتتاح رسمی هتل در ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ با حضور رونالدو به همراه رئیس‌جمهور پرتغال،
۲۰۱۶ با حضور رونالدو به همراه رئیس‌جمهور پرتغال، مارسلو ربلو دسوزا، روسای دولت منطقه‌ای مادیرا، میگل آلبوکرکه و رئیس گروه Pestana , Dionisio Pestana برگزار شد. در طی افتتاحیه هتل، میدان از "Praça do Mar" تا "Praça CR7" نامگذاری شد. نمایشگاه‌ها. این نمایشگاه شامل عکس‌ها و فیلم‌هایی است که نمادی از حرفه این ورزشکار است و آثار مومی رونالدو با پس‌زمینه‌های تصویری که بازدیدکنندگان می‌توانند با آن عکس بگیرند. این موزه دارای تمام جوایز جوانان و حرفه‌ای است که رونالدو در باشگاه‌های آندورینها، ناسیونال دا مادیرا،
در باشگاه‌های آندورینها، ناسیونال دا مادیرا، اسپورتینگ، منچستریونایتد و رئال مادرید، یوونتوس و تیم ملی پرتغال کسب کرده‌است.
باندو یا سینه‌بند نواری یا یک پوشش به شکل نوار (واژه کامل bandeaux، مخفف ) لباسی است که در ظاهر از یک نوار پارچه تشکیل شده‌است. امروزه اغلب به لباسی گفته می‌شود که دور سینه زن می‌پیچد. معمولاً بخش بالاتنه از بیکینی در لباس‌های ورزشی یا مایو است. در حقیقت به نوعی یک تاپ بدون بند بسیار باریک است. معمولاً بدون بند، بدون آستین و از روی شانه است. باندها معمولاً از مواد الاستیک ساخته می‌شوند تا از سر خوردن آن‌ها به پایین جلوگیری کنند، یا در پشت یا جلو گره خورده یا سنجاق می‌شوند. در نیمه اول قرن بیستم، «باندو»
یا سنجاق می‌شوند. در نیمه اول قرن بیستم، «باندو» نوار باریکی بود که توسط زنان برای بستن موها یا به عنوان بخشی از روسری استفاده می‌شد. و همچنین در زمان حکومت جمهوری اسلامی بر ایران نیز برای پوشاندن مو در زیر حجاب اجباری استفاده می‌شد. مصارف معاصر. لباس شنا مدرن. باندو به عنوان قسمت بالایی یک مایو دو تکه در دهه ۱۹۴۰ معرفی شد. در دهه ۱۹۵۰، باندو زیر ساختش را به گونه‌ای تغییر دادند که خطوط بدن را نمایش دهد، در حالی که هنوز ساختار دایره‌ای یا شکل نواری نسبتاً ساده را حفظ می‌کرد، و بر شکم و پشت شکم برهنه تأکید
را حفظ می‌کرد، و بر شکم و پشت شکم برهنه تأکید داشت. یکی دیگر از انواع باندو، مایو یک تکه باندو است که قسمت میانی بدن را نیز می‌پوشاند. محبوبیت آن به‌شکل لباس شنا در دوران بیکینی رشته‌ای کاهش یافت، اما در دهه ۱۹۸۰ دوباره ظاهر شد، به خصوص با اسپندکس و سایر ترکیبات پارچه کشسان. پایه‌های جانبی، سیم v در جلوی مرکزی، حلقه‌های O و قسمت بالایی پیچ خورده از عناصر مدرن طراحی محبوب هستند. در ورزش‌های مدرن و لباس شنا، باندو لباسی بدون بند است که دور سینه‌های زن می‌پوشند. ممکن است در جلو یا پشت بسته شود یا به اندازه
ممکن است در جلو یا پشت بسته شود یا به اندازه کافی الاستیک باشد تا اصلاً نیازی به بست نباشد. یک باندو ممکن است با یک بند نگهدارنده جداشدنی برای پشتیبانی بیشتر همراه باشد. باندو بدون بند یا تاپ لوله ای نیز از دهه ۱۹۷۰ به عنوان لباس غیررسمی و لباس ورزشی استفاده می‌شد و گاهی به عنوان بخشی از یک مجموعه لباس ورزشی پوشیده می‌شد. در لباس رسمی. بازیگر زن هالی بری در مراسم جوایز فیلم MTV در سال ۲۰۰۰ یک سینه‌بند نواری صورتی با شلوار همرنگش پوشید و به روند پوشیدن سینه‌بند نواری به عنوان یک لباس خارج از منزل دامن زد.
نواری به عنوان یک لباس خارج از منزل دامن زد. مایلی سایرس نیز در مراسم جوایز موسیقی ویدئویی MTV 2014 یک سینه‌بند نواری (باندو) مشکی برش خورده با شلوار کمر بلند پوشید. تاریخچه. در دوران باستان. پوشیدن باندو برای حمایت از سینه‌های یک زن ممکن است به یونان باستان بازگردد، جایی که آنها را "آپودسموس" می‌نامیدند (.&lt;/link&gt;)، بعداً "stēthodesmē" (Gr: στηθοδέσμη)، "mastodesmos" (Gr: μαστόδεσμος) و "mastodeton" (Gr: μαστόδετον)، که همگی به معنای «سینه‌بند» هستند. آنها از یک نوار پشمی یا کتان بودند که روی سینه‌ها
آنها از یک نوار پشمی یا کتان بودند که روی سینه‌ها پیچیده می‌شدند و پشت سر بسته یا سنجاق می‌شدند. به عنوان یک شبح، باندو در زمان رومیان نیز پوشیده می‌شد. باستان‌شناس جیمز ملاارت اولین لباس باندو مانند را در چاتال‌هویوک، آناتولی در دوران مس‌سنگی (حدود ۵۶۰۰ سال قبل از میلاد) توصیف کرد، جایی که یک الهه مادر سوار بر دو پلنگ با لباسی شبیه به بیکینی به سبک باندو مدرن به تصویر کشیده شده‌است. در جهان یونانی رومی، نقش زنان ورزشکار با لباس‌های دو تکه بر روی کوزه‌ها و نقاشی‌های مربوط به ۱۴۰۰ سال قبل از میلاد به تصویر
نقاشی‌های مربوط به ۱۴۰۰ سال قبل از میلاد به تصویر کشیده شده‌اند. در طبقه "تاج‌گذاری تالار برنده" ویلا رومانا دل کازاله، ویلایی رومی در سیسیل که مربوط به دوره دیوکلتیان (۲۸۶–۳۰۵) است. پس از میلاد)، نقش‌های معرق‌کاری موزاییک‌ها زنان جوانی را با لباس‌های باندو به تصویر می‌کشند که در بازی‌های وزنه‌برداری، پرتاب دیسک و توپ بازی شرکت می‌کنند، اما شنا نمی‌کنند. در این معرق‌کاری موزاییک ده دوشیزه دیده می‌شود که به‌طور نابهنگام «ویلا رومانا دل کازاله» لقب گرفته‌اند. سایر یافته‌های باستان‌شناسی رومی، الهه ونوس را در
سایر یافته‌های باستان‌شناسی رومی، الهه ونوس را در لباسی مشابه به تصویر می‌کشند. در پمپئی، تصاویری از ونوس با لباس بیکینی در خانه ونوس، در تبلینوم خانه جولیا فلیکس، و در باغ آتریومویا دلا آبونزنا کشف شد. سینه بند. در دهه ۱۹۲۰، این واژه در مورد سینه‌بند ساده، که معمولاً از پارچه نرم و تزئینات ظریف تشکیل شده بود، استفاده می‌شد که پشتیبانی یا شکل‌دهی کمی برای پستان داشت. این طرح در سال ۱۹۱۶ توسط ادگار گوگنهایم در ایالات متحده ثبت شد و شبیه خطوط و جلوه‌های بسته‌بندی چسب اسکلتوس مورد استفاده در بیمارستان‌ها بود.
چسب اسکلتوس مورد استفاده در بیمارستان‌ها بود. گاهی از یک ماده کشسان برای صاف کردن یا فشرده کردن پستان‌ها به سبک آن دوره ساخته می‌شد. هنگامی که سیلوئت «پسرانه» از مد خارج شد، کلمه «brassiere» یا بعداً «سوتین» اصطلاحی برای لباس‌های حمایتی خوش فرم‌تر رایج شد. عادات مذهبی. اصطلاح باندو همچنین به هدبند نازکی گفته می‌شود که به‌طور سنتی - تا همین اواخر - توسط راهبه‌های بسیاری از مؤسسات مذهبی کاتولیک در زیر حجاب استفاده می‌شد. به همراه مقنعه (که گونه‌ها و گردن را می‌پوشاند) و گاهی کویف سفیدی که به آن وصل می‌شد،
می‌پوشاند) و گاهی کویف سفیدی که به آن وصل می‌شد، سرپوش رایج یک زن محترم در اروپای قرون وسطی و رنسانس بود و در ایران در زمان حاکمیت جمهوری اسلامی اجباری شد.
ماگدالنا امیلیانوویچ (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۷) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ دانشکده روزنامه‌نگاری و علوم سیاسی دانشگاه ورشو است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مدار بسته"، "ع چون عشق"، "دوستان"، "دستورالعمل زندگی"، "پزشکان"، "در خوشی و سختی"، "پدر متیو"، "خانه کشیش"، "دهن‌به‌دهن"، "هتل ۵۲"، "در خیابان سپولنی"، "کارآگاهان جنایی"، "خودِ زندگی"، "طایفه" و "ژنرال نیل" اشاره نمود.
الیاس هاول (زاده ۱۶ آوریل ۲۰۰۳) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال هارتبرگ بازی می‌کند.
آنا چیِشلاک (؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۰) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کارگزار من"، "عهدهای دوشیزه"، "یخ‌ژاله"، "نامت یوستینه است"، ""، "در خوشی و سختی"، "دوران افتخار"، "کمیسر آلکس"، "هتل ۵۲"، "پدر متیو"، "قانون حقیقی"، "در خیابان سپولنی"، "اوشیتسکا" و "ژنرال نیل" اشاره نمود.
نفرین پل هالو (به انگلیسی: The Curse of Bridge Hollow) یک فیلم کمدی ترسناک آمریکایی محصول ۲۰۲۲ به کارگردانی جف وادلو بر اساس فیلمنامه‌ای از تاد برگر و رابرت روگان است. با بازی مارلون وینز، پریا فرگوسن، کلی رولند، جان مایکل هیگینز، لورن لاپکوس، راب ریگل و نیا واردالوس، این فیلم توسط نتفلیکس در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۲ منتشر شد. داستان. یک دختر نوجوان به نام سیدنی گوردون که به‌طور تصادفی یک روح باستانی ترسناک را در جشن هالووین آزاد می‌کند. حال سیدنی تلاش می‌کند به همراه پدرش خرابی‌هایی که این روح باستانی ایجاد کرده درست
خرابی‌هایی که این روح باستانی ایجاد کرده درست کند و هالووین را نجات دهد اما… بازخوردها. در راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس رای ۲۶ نقد، با میانگین امتیاز ۵ از ۱۰، ۴۶٪ تأیید شده‌است. در متاکریتیک، این فیلم بر اساس رای ۱۰ منتقد، میانگین وزنی ۳۸ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «نقدهای عموماً نامطلوب» است.
آلیتسیا یاخیه‌ویچ (؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۴۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "آغاز بهار"، "جمهوری امید"، "چقدر دور، چقدر نزدیک"، "ژنرال نیل" و "شامانکا" اشاره نمود.
گژگوش کووالچیک (؛ زادهٔ ۱۲ مه ۱۹۶۷) بازیگر و هنرمند رقص اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "راز ساگال"، "خانه"، "طایفه"، "در خوشی و سختی"، "خودِ زندگی"، "در خیابان سپولنی"، "موج جرم و جنایت"، "خانه کشیش"، "دو روی سکه"، "تنها عشق"، "یک قلب گرم"، "دوران افتخار"، "پدر متیو"، "کمیسر آلکس"، "تاج پادشاهان"، "جاسوسان ورشو"، "ژنرال نیل"، "تقارن"، "بیگانه"، "پسرها گریه نمی‌کنند" و "قضاوت درباره فراچیشکا کووسا" اشاره نمود.
ثابت گرانشی گاوسی(نماد k) (). پارامتری است که در مکانیک مداری منظومه شمسی استفاده می‌شود. تناوب مداری را به محور نیمه اصلی مدار و جرم جسم در حال گردش بر حسب جرم خورشید مرتبط می‌کند. مقدار k از نظر تاریخی میانگین سرعت زاویه‌ای منظومه زمین + ماه و خورشید را بیان می‌کند که به عنوان یک مسئله دو جسم در نظر گرفته می‌شود و مقدار آن حدود ۰٫۹۸۶ درجه در روز یا حدود ۰٫۰۱۷۲ رادیان در روز است. در نتیجه قانون گرانش و قانون سوم کپلر، k با جذر پارامتر گرانشی استاندارد خورشید نسبت مستقیم دارد و مقدار آن بر حسب رادیان در روز
نسبت مستقیم دارد و مقدار آن بر حسب رادیان در روز با تنظیم محور نیمه اصلی زمین (واحد نجومی، au) به وحدت، k:(rad/d) = (GM☉)۰٫۵·au-1.5. مقدار k = ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵ راد در روز توسط کارل فردریش گاوس در اثرش در سال ۱۸۰۹ در Theoria Motus Corporum Coelestium در Sectionibus Conicis Solem Ambientum (تئوری حرکت اجرام آسمانی که در اطراف خورشید در بخش‌های مخروطی حرکت می‌کنند) تعیین شد. ] مقدار گاوس به عنوان یک مقدار ثابت و تعریف شده توسط IAU معرفی شد (مصوب در سال ۱۹۳۸، به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۴ تعریف شد)، که آن را از نمایش
رسمی در سال ۱۹۶۴ تعریف شد)، که آن را از نمایش فوری آن از میانگین سرعت زاویه ای (قابل مشاهده) منظومه خورشید-زمین جدا کرد. در عوض، واحد نجومی اکنون به یک کمیت قابل اندازه‌گیری تبدیل شده‌است که کمی متفاوت از واحد است. این در مکانیک آسمانی قرن بیستم برای جلوگیری از انطباق ثابت پارامترهای مداری با مقادیر اندازه‌گیری شده به روز مفید بود، اما به قیمت شهودی تمام شد، زیرا واحد نجومی، ظاهراً یک واحد طول، اکنون به اندازه‌گیری وابسته بود. قدرت نیروی گرانش IAU مقدار تعریف شده k را در سال ۲۰۱۲ به نفع مقدار تعریف شده
تعریف شده k را در سال ۲۰۱۲ به نفع مقدار تعریف شده واحد نجومی ۱٫۴۹۵۹۷۸۷۰۷۰۰×۱۰۱۱ متر رها کرد، در حالی که قدرت نیروی گرانشی اکنون باید در پارامتر گرانشی استاندارد جداگانه GM☉ بیان شود، که در اندازه‌گیری شده‌است. واحدهای SI m3⋅s-2.[2]
پیگمالیون صور () پادشاه صور (لبنان) از ۸۳۱ تا ۷۸۵ قبل از میلاد و پسر پادشاه متان اول (۸۴۰–۸۳۲ پ. م) بود. برادر مستبد و بی رحم دیدو (ملکه کارتاژ) بود. جزئیات در مورد شخصیت، زندگی و نقش دیدو در تأسیس کارتاژ، بیشتر از شرحی است که در شعر حماسی ویرژیل، انئید، نوشته شده در حدود ۲۰ پیش از میلاد، م که داستان افسانه ای قهرمان تروا آئنیاس را بیان می‌کند، شناخته شده‌است. دیدو (ملکه کارتاژ) به عنوان زنی باهوش و مبتکر توصیف می‌شود که پس از فهمیدن اینکه برادر بی رحم و مستبد خود، پیگمالیون، مسئول مرگ شوهرش بوده، از صور
خود، پیگمالیون، مسئول مرگ شوهرش بوده، از صور فرار می‌کند. با حکمت و رهبری او، شهر کارتاژ تأسیس و آباد می‌شود.
آئوگوست امیل فیلدورف (؛ – ) با نام مستعار نیل سرتیپ و جانشین فرمانده ارتش میهنی لهستان پس از سرکوب قیام ورشو بود. وی در سال ۱۹۵۳ توسط رژیم کمونیستی لهستان اعدام شد. زندگی‌نامه. فیلدورف که تباری آلمانی داشت در ۲۰ مارس ۱۸۹۵ در شهر کراکوف دیده به جهان گشود. در همان‌جا، تحصیلات خود را در کالج پسرانه سنت نیکلاس و بعداً یک مدرسهٔ علوم دینی به پایان رساند. در سال ۱۹۱۰، به انجمن تفنگداران پیوست که یک سازمان شبه‌نظامی طرفدار استقلال لهستان بود و از سال ۱۹۱۲ عضو تمام‌عیار آن شد. او همچنین مدرسهٔ درجه‌دارانِ به‌خدمت
آن شد. او همچنین مدرسهٔ درجه‌دارانِ به‌خدمت گماشته‌نشده (غیررسمی) را هم به پایان رساند. جنگ جهانی اول. فیلدورف در ۶ اوت ۱۹۱۴ به‌طور داوطلبانه به هنگ اول لژیون‌های لهستان ملحق شد که تحتِ فرماندهی مارشال یوزف پیلسودسکی بود. با این هنگ، او به جبهه شرقی رفت و در آنجا معاون فرماندهٔ دسته پیاده‌نظام بود. وی در سال ۱۹۱۶ گروهبان شد و از ۱۹۱۷ به دانشکدهٔ افسری رفت. پس از بحران سوگند، او مجبور به خدمت در نیروی زمینی امپراتوری اتریش-مجارستان در مرزهای ایتالیا شد و از سال ۱۹۱۸ داوطلبانه به سازمان نظامی لهستان پیوست.
سال ۱۹۱۸ داوطلبانه به سازمان نظامی لهستان پیوست. تشکیل دولت جدید لهستان. فیلدورف از نوامبر ۱۹۱۸ و پس از تشکیل جمهوری دوم لهستان، در رده‌های مختلف نیروی زمینی خدمت کرد. ابتدا فرماندهٔ یک دسته بود و بعد فرماندهی گروهان مسلسل‌های سنگین را به عهده گرفت. فیلدورف در جریان جنگ شوروی و لهستان در آزادسازی دوگوپیلس و ژیتومیر نقش داشت و در جریان تهاجم ۱۹۲۰ کی‌یف فرماندهٔ این گروهان بود. فیلدورف پس از سال ۱۹۱۹ سرگرد و فرماندهٔ هنگ اول پیاده‌نظام و همچنین فرماندهٔ گردان شد. او در سال ۱۹۳۵ فرماندهٔ گردان مستقل تراکای در
شد. او در سال ۱۹۳۵ فرماندهٔ گردان مستقل تراکای در سپاه حفاظت مرزی شد و یک سال بعد به درجهٔ سرهنگ دومی ارتقا یافت. فیلدورف اندکی پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، فرماندهٔ «هنگ ۵۱ تفنگ‌داران جوزپه گاریبالدی» در لشکر دوازدهم پیاده‌نظام واقع در حاشیهٔ شرفی لهستان (کرسی) شد. جنگ جهانی دوم. در جریان تهاجم آلمان به لهستان او همچنان فرماندهٔ هنگ بود و پس از شکست لشکرش در شب هشتم و نهم سپتامبر با لباس شخصی از شهر زادگاهش کراکوف گریخت. او تلاش داشت تا خود را به فرانسه برساند اما در مرز اسلواکی دستگیر و به اردوگاه فرستاده
اما در مرز اسلواکی دستگیر و به اردوگاه فرستاده شد. فیلدورف چند هفته بعد، موفق شد فرار کند و از طریق مجارستان خود را به فرانسه برساند و به نیروهای مسلح لهستان در غرب ملحق شود. او در فرانسه دورهٔ آموزشی افسری را به پایان رساند و به درجهٔ سرهنگی ارتقا یافت. در سپتامبر همان سال، به‌عنوانِ نخستین فرستادهٔ دولت در تبعید لهستان، با نام مستعار «نیل» (که خودش انتخاب کرده بود) به‌طور مخفیانه به لهستان اشغالی بازگشت. مسیر بازگشت او به لهستان ابتدا از طریق آفریقای جنوبی، و سپس از طریق هوایی از رودزیا، سودان و مصر و
و سپس از طریق هوایی از رودزیا، سودان و مصر و رومانی و سرانجام با قطار به لهستان بود. مسیر پرواز هواپیمای او بر فراز سودان و مصر از رویِ رود نیل می‌گذشت و از این رو، فیلدورف نام «نیل» را برای خود برگزید. به محض رسیدن به لهستان او به اتحادیه مبارزه مسلحانه در ورشو و بعد در ویلنیوس و بیاویستوک پیوست. فیلدورف یک سال بعد فرماندهٔ واحد گروه ویژهٔ عملیاتی کدیف در ارتش میهنی شد و تا فوریهٔ ۱۹۴۴ آن سمت را حفظ کرد. با فرمان او بود که رهبر اس‌اس و پلیس فرانتس کوچرا ترور شد. کمی پیش از قیام ورشو او به درجهٔ سرتیپی
ترور شد. کمی پیش از قیام ورشو او به درجهٔ سرتیپی رسید و در اکتبر ۱۹۴۴ جانشین فرمانده کل قوا در ارتش میهنی (به فرماندهی لئوپولد اکولیتسکی) شد. او همچنین برای فرماندهی آینده سازمان مقاومت «نیه» (NIE) نامزد شد، سازمانی که از کادر ارتش میهنی با هدف مقاومت در برابر دولت جدید استالینیستی لهستان تشکیل شده بود. دستگیری و اعدام. فیلدورف در ۷ مارس ۱۹۴۵ توسط مأموران کمیساریای خلق در امور داخلی در شهر میلانووک دستگیر شد. در آغاز او را تحت نام «والنتی گدانیتسکی» اشتباه گرفتند و به اردوگاه گولاگ در رشته‌کوه اورال
گرفتند و به اردوگاه گولاگ در رشته‌کوه اورال فرستادند. فیلدورف پس از آزادی به لهستان رفت که توسط حزب کارگران لهستان و «وزارت امنیت عمومی» سرکوبگرش اداره می‌شد. او ابتدا در بیاوا پودلاسکا و سپس در ووچ سکنا گزید و از فعالیت‌های مخفیانه و زیرزمینی‌اش دوری جست. در سال ۱۹۴۸، دولت وقت، فرمانِ عفو عمومی را برای اعضای دولت مقاومت پیشین صادر کرد. فیلدورف که نمی‌دانست این عفو، دروغین است، خود را به مقامات تسلیم کرد. او سپس در ورشو تحت بازداشت و بازجویی قرار گرفت. فیلدورف در زندان از همکاری با سرویس‌های امنیتی
فیلدورف در زندان از همکاری با سرویس‌های امنیتی کمونیستی حتی در زیر شکنجه امتناع کرد. بازجویی‌های وحشیانه ژنرال فیلدورف شخصاً تحتِ نظارتِ سرهنگ یوزف روژاینسکی در وزارت امنیت عمومی انجام شد. کاژیمیش گورسکی، پلیس مخفی لهستان که بازجوی وزارت امنیت عمومی بود، در سال ۱۹۹۷ شهادت داد: «[یوزف] روژاینسکی مکرراً به بسیاری از جلسات بازجویی‌های من از ژنرال [آئوگوست] فیلدورف سر می‌زد و در مورد موضوعات زیادی با او گفتگو می‌کرد. بنیامین وایسبلخ نیز مکرراً حاضر می‌شد و در بسیاری از مواقع به من دستورهای شفاهی می‌داد. حکمی
بسیاری از مواقع به من دستورهای شفاهی می‌داد. حکمی برای امتناع از قبول مدارک [دفاعی] ژنرال آماده کردم و آن را آنگونه که وایسبلخ دیکته کرد، نوشتم. من هیچ اختیاری از خودم نداشتم که از چه کسی و چگونه باید بازجویی کنم». فیلدورف توسط دادستان هلنا وولینسکا-بروس متهم شد که «جنایتکار فاشیست هیتلری» است و دستور اعدام پارتیزان‌های شوروی را صادر کرده‌است. پس از محاکمه در یک دادگاه پوشالی، قاضی ماریا گوروفسکا او را در ۱۶ آوریل ۱۹۵۲ به اعدام محکوم کرد. درخواست تجدیدنظر در دادگاه عالی مورد قبول واقع نشد و درخواست خانواده
دادگاه عالی مورد قبول واقع نشد و درخواست خانواده برای عفو توسط رهبر کمونیست بولسواف بیروت رد شد که از دادن فرمان دستور «بخشودگی» سر باز زد. این حکم در ۲۴ فوریه ۱۹۵۳ در ساعت ۱۵:۰۰ در زندان موکوتوف در ورشو اجرا و فیلدورف به دار آویخته شد. ویکتور گاتنر، دادستان کمونیست، آخرین لحظات ژنرال فیلدورف را چنین توصیف کرد: از محکوم پرسیدم که آیا آرزویی دارد؟ فیلدورف پاسخ داد: «لطفاً خانواده‌ام را در جریان بگذارید». من گوشزد کردم که به خانواده او اطلاع داده خواهد شد [...] محکوم به‌طور مداوم به چشمان من زل زده بود. او