payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال ۲۰۰۹ در پروژه هنری «"مرا پیدا کن"» ساخته جما آلاوا، به همراه هنرمندانی چون لارنس واینر، مریل واگنر و پل کوس شرکت کرد. مشهورترین نقل قول او این است که «این سؤال که چه چیزی را باید نقاشی کنیم مهم نیست، فقط باید بدانیم چگونه نقاشی کنیم». در سال ۱۹۶۱ این هنرمند با مورخ هنر لوسی لیپارد ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۱۹۶۴ صاحب یک پسر به نام اتان ریمن شدند که مهندس صدا و یک هنرمند است. در نهایت این ازدواج به طلاق ختم شد. پس از آن در سال ۱۹۶۹ با هنرمند دیگری به‌نام مریل واگنر ازدواج کرد. پسران رابرت ریمن از ازدواج
مریل واگنر ازدواج کرد. پسران رابرت ریمن از ازدواج دوم او، کوردی ریمن و ویل ریمن نیز هنرمند هستند و در حال حاضر در شهر نیویورک کار می‌کنند. ریمن در ۸ فوریه ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشت. آثار. نقاشی. ریمن به‌عنوان یک مینیمالیست شناخته می‌شود. اما خود او ترجیح می‌داد که «رئالیست» شناخته شود، زیرا علاقه‌ای به ایجاد اثری خیال‌پردازانه نداشت، بلکه فقط به ارائه موادی که در ترکیب‌بندی‌ها به کار می‌برد، و به ارزش اسمی آن‌ها علاقه داشت. همان‌طور که در بیانیه‌ای برای نمایشگاهی در سال ۲۰۱۰ در گالری پیس نوشت: «من یک نقاش
در سال ۲۰۱۰ در گالری پیس نوشت: «من یک نقاش تصویر نیستم. من با نور و فضای واقعی کار می‌کنم و از آن‌جایی که نور جنبه مهمی از نقاشی است، همیشه مشکلاتی را نیز به همراه دارد.» اکثر آثار او دارای قلم‌مویی انتزاعی تحت‌تأثیر اکسپرسیونیسم، با رنگ سفید یا مایل به سفید بر روی بوم مربع یا سطوح فلزی هستند. ریمن که محقق هنر و رسانه بود؛ روی بوم، کتانی، فولاد، آلومینیوم، پلکسی گلاس، لومازیت، وینیل، فایبرگلاس، کاغذ راه‌راه، کرباس، کاغذ روزنامه، کاغذ دیواری، ورق فایبر، مواد کامپوزیتی به‌نام تخته گاتور، تخته پر، کاغذ
مواد کامپوزیتی به‌نام تخته گاتور، تخته پر، کاغذ دست‌ساز و آکریلوین نقاشی یا طراحی می‌کرد. او در رنگ‌آمیزی از رنگ روغن، اکریلیک، انکاستیک، اکریلیک لاسکو، کازئین، مینا، پاستل، پاستل روغنی، گرافیت، گواش و مینا استفاده می‌کرد. در زمانی که ریمن شروع به فعالیت کرد، هنرمندان قدیمی‌تر مانند بارنت نیومن، مارک روتکو و فیلیپ گاستون نقاشی را به ذات آن تقلیل داده بودند. در سال ۱۹۵۵ ریمن اولین کار حرفه‌ای خود را آغاز کرد، که یک نقاشی تک‌رنگ با عنوان "نقاشی نارنجی" (۱۹۵۵–۱۹۵۹) بود. در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۶۹، مجموعه‌ای از
بود. در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۶۹، مجموعه‌ای از ترکیبات کلاسیک خود را که شامل نقاشی‌های چندصفحه‌ای بر روی نوع خاصی از کاغذ به نام روبند سطحی (یک لایه نازک و سبک از فایبرگلاس یا سایر الیاف نبافته با استحکام بالا) بود، خلق کرد. ریمن برای هر کار در این سری، پیکربندی از ورق‌های سفید خامه‌ای و سنگین از کاغذ را با چسب نواری به دیوار چسباند، ورق‌ها را با رنگ اکریلیک سفید براق رنگ کرد، وقتی ورق‌ها خشک شدند، نوار را جدا کرد و روی فوم کوره نصب کرد. و دوباره آن‌ها را به دیوار وصل کرد. لبه رنگ ساخته‌شده که خطوط کلی نوار ماسک
وصل کرد. لبه رنگ ساخته‌شده که خطوط کلی نوار ماسک را ردیابی می‌کرد و کاغذ پاره‌شده به‌جا مانده گواه روند آفرینش هنری او است. آثار مختلف در سری کلاسیک در چینش ورق‌های کاغذی، پیکربندی، و شکل نقاشی‌شده متفاوت است. از حدود سال ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۳، ریمن اغلب نقاشی‌های خود را با براکت‌های فلزی به دیوار می‌چسباند. او هر مجموعه از براکت‌ها را به‌طور خاص برای هر قطعه طراحی می‌کرد و آن‌ها را به کمک یک آهنگر محلی می‌ساخت. چاپ. اگر چه ریمن بیش‌تر به‌خاطر نقاشی‌هایش شناخته می‌شود، اما چاپ و حکاکی‌ها، آکواتین‌ها، لیتوگرافیها،
اما چاپ و حکاکی‌ها، آکواتین‌ها، لیتوگرافیها، تابلوهای ابریشمی و نقش برجسته‌ها را نیز تجربه کرد. مانند نقاشی‌هایش، چاپ‌های او به آسانی با سطوح تک‌رنگ مربع‌شکل که ارزش‌ها، بافت‌ها و جلوه‌های رنگ‌های مختلف سفید و دیگر رنگ‌های چاپ‌شده روی کاغذ و آلومینیوم را نشان می‌دهند، قابل شناسایی هستند. ریمن از سال ۱۹۶۹ به بعد، با کار روی ویژگی‌های خاص هر رسانه تصویری، قلمروی جدیدی از ساخت نسخه‌ها را با حداقل مواد، مورد آزمایش قرار داد. ریمن در کارهای چاپی خود به‌دنبال کنترل بافت سطوح بود؛ به‌گونه‌ای که تا پایان کار خود
بافت سطوح بود؛ به‌گونه‌ای که تا پایان کار خود به کاوش ادامه می‌داد. مانند نقاشی‌هایش، چاپ‌های او نیز بینندگان را ملزم به توجه، نگاه دقیق و مشاهده ظرافت‌ها می‌کنند. آثار چاپی ریمن بیننده را به چالش می‌کشند. نمایشگاه‌ها. ریمن در سال ۱۹۶۷، در سن ۳۶ سالگی، اولین نمایش انفرادی خود را در گالری پل بیانچینی در نیویورک برگزار کرد. یک سال بعد، اولین نمایش او در اروپا در مونیخ برگزار شد. سال بعد از آن، در «وقتی نگرش‌ها شکل می‌گیرند»، یک نمایشگاه مهم از آثار هنرمندان مینیمالیست و مفهومی که توسط برن کانستال سازمان‌دهی
و مفهومی که توسط برن کانستال سازمان‌دهی شده بود، شرکت کرد. در سال ۱۹۷۲، اولین نمایش انفرادی او که در یک موزه به پا شد، در موزه گوگنهایم در شهر نیویورک بود، که سی و هشت اثر ریمن از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ را به نمایش گذاشت. آثار ریمن در اسناد ۵ (۱۹۷۲)، ۶ (۱۹۷۷)، و ۷ (۱۹۸۲)، در کاسل، در دوسالانه ونیز (۱۹۷۶، ۱۹۷۸، ۱۹۸۰ و ۲۰۰۷)، و در دوسالانه ویتنی (۱۹۷۷، ۱۹۹۵، ۱۹۷۷، ۱۹۸۷) ارائه شد. اولین نمایشگاه گذشته او توسط موزه استدلجیک آمستردام، در سال ۱۹۷۴ برگزار شد. در سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۴، بزرگ‌ترین نمایشگاه گذشته‌نگر تا به
۱۹۹۳–۱۹۹۴، بزرگ‌ترین نمایشگاه گذشته‌نگر تا به امروز از نقاشی‌های ریمن، به سرپرستی رابرت استور، در گالری تیت، موزه ملی سنترو د آرته رینا سوفیا در مادرید، موزه هنر مدرن نیویورک، موزه سانفرانسیسکو به نمایش گذاشته شد. مجموعه‌ها. موزه هنرهای معاصر سابق در شافهاوزن، سوئیس (در سال ۲۰۱۴ بسته شد) دارای بزرگ‌ترین مجموعه عمومی از آثار ریمن بود، که به‌طور دائم ۲۹ قطعه از آثار ریمن، از سال ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۷ را به نمایش می‌گذاشت. در سال ۲۰۱۷، ریمن ۲۱ نقاشی را به مجموعه دائمی بنیاد هنر دیا اهدا کرد و آن را به تنها نمایشگاهی
بنیاد هنر دیا اهدا کرد و آن را به تنها نمایشگاهی که داری گروه‌بندی دائمی است، تبدیل کرد و شامل آثاری است که در اواخر دهه ۱۹۵۰ ساخته شده و تا سال ۲۰۰۳ ادامه داشته‌است. دیگر موزه‌های مهمی که آثار او را جمع‌آوری می‌کنند عبارتند از: موزه هنر مدرن نیویورک. تیت، لندن؛ مؤسسه هنر شیکاگو و موزه استدلجیک در آمستردام. جوایز. ریمن جوایز متعددی را دریافت کرد. او بورسیه بنیاد جان سیمون گوگنهایم (۱۹۷۳)، مدال اسکوهگان از مدرسه نقاشی و مجسمه‌سازی اسکوهگان (۱۹۸۵) را دریافت کرد. او پس از سال ۱۹۹۴ عضو آکادمی هنر و ادبیات
کرد. او پس از سال ۱۹۹۴ عضو آکادمی هنر و ادبیات آمریکا بود و در سال ۲۰۰۳ معاونت رئیس این سازمان را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۵ جایزه پریمیوم امپریال به ریمن اعطا شد. در سال ۲۰۰۹ کتاب رابرت ریمن با نام «"متون انتقادی از سال ۱۹۷۶"» منتشر شد که توسط ویتوریو کولایزی و کارستن شوبرت ویرایش شد، و توسط رایدینگ هاوس منتشر شد. این کتاب سیر تکاملی تدریجی پذیرش و واکنش به هنر ریمن را ترسیم می‌کند. مجموعه‌ای جامع از بیش از ۶۰ مقاله و نقد نمایشگاهی در یک جلد گردآوری شده‌است، و شامل متون برخی از تأثیرگذارترین مورخان هنر و
و شامل متون برخی از تأثیرگذارترین مورخان هنر و منتقدان زمان او مانند ایو آلن بویس، دونالد بی. کوسپیت، لوسی آر. لیپارد، رابرت استور و دیگران است. در سال ۲۰۱۵، نقاشی ریمن بریج (۱۹۸۰) به قیمت ۲۰/۶ میلیون دلار در حراج کریستیز فروخته شد.
میدان بهار (به لاتین: Bahar oilfield) یک میدان نفتی در جمهوری آذربایجان است. بهار یک میدان نفت و گاز فراساحلی در دریای کاسپین است که در ۴۰ کیلومتری (۲۵ مایلی) در جنوب شرقی باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان واقع شده است. این میدان در سال ۱۹۶۸ میلادی کشف شد و نخستین بار در سال ۱۹۶۹ گسترش یافت. پیش از سال ۲۰۱۰، تقریباً ۱۶.۸ میلیون تن نفت و ۱۲۸.۷ میلیارد متر مکعب گاز تولید می‌کرد. در زمان اوج تولید تا ۹۳ حلقه چاه در میدان فعال بود. این تعداد از آن زمان به ۱۶ کاهش یافته است.
سنگ‌توده که توسط ژئومورفولوژیست‌ها به عنوان قلعه کپی یا کوپجه نیز شناخته می‌شود، یک رخنمون سنگی آزاد و بزرگ است که به‌طور ناگهانی از دامنه‌های صاف و ملایم پیرامون یک قله تپه‌ای گرد یا تاج یال کوه بالا می‌آید. در جنوب غربی انگلستان، این اصطلاح معمولاً برای خود تپه‌ها نیز به کار می‌رود - به‌ویژه نقاط بلند دارت موور در دوون و Bodmin Moor در کورن‌وال. تشکیل. سنگ‌توده‌ها، زمین‌چهرهایی هستند که در اثر فرسایش و هوازدگی سنگ، معمولاً از جنس گرانیت‌ها، بلکه شیست‌ها، داسیت‌ها، دولریت‌ها، ایگنیمبریت‌ها، ماسه‌سنگ‌های
داسیت‌ها، دولریت‌ها، ایگنیمبریت‌ها، ماسه‌سنگ‌های درشت و غیره ایجاد می‌شوند. سنگ‌توده‌ها عمدتاً کمتر از بلندی هستند. فرضیه‌های زیادی برای توضیح خاستگاه آنها ارائه شده‌است و این موضوع همچنان موضوع بحث بین زمین‌شناسان و ژئومورفولوژیست‌ها و جغرافیدانان فیزیکی است. این احتمال وجود دارد که سنگ‌توده‌ها توسط فرآیندهای ژئومورفیک ایجاد شده‌اند که به‌طور گسترده‌ای در نوع و مدت زمان با توجه به تفاوت‌های منطقه‌ای و محلی در آب و هوا و انواع سنگ متفاوت هستند.
کاپنولاگنیا () یا فتیشیسم دود‌کردن () یا دود کردن‌دوستی، یک فتیش جنسی است که بر اساس مصرف ریوی (دود کردن) تنباکو، اغلب از طریق سیگار، سیگار برگ، شاهدانه و همچنین تا حدودی پیپ و قلیان شکل می‌گیرد. به عنوان یک فتیش، عملکردهای مربوط به برانگیختگی جنسی، از طریق مشاهده یا تخیل درمورد فرد دیگری که سیگار می‌کشد، (یا حتی خود فرد) ناشی می‌شود. پیش‌زمینه. کاپنولاگنیا یک بیماری تلقی نمی‌شود، بلکه یک عمل جنسی غیرعادی است و بسیاری از افراد دارای کاپنولاگنیا تا زمانی که این رفتار به شدت در زندگی روزمره آنها اختلال ایجاد
رفتار به شدت در زندگی روزمره آنها اختلال ایجاد نکند، به دنبال کمک پزشکی نمی‌روند. بیشتر مردم به سادگی یادمی‌گیرند که فتیش خود را بپذیرند و به شیوه‌ای مناسب به رضایت دست یابند. یک مطالعه در سال ۲۰۰۳ نشان داد که این فتیش قبلاً موضوع مطالعه دانشگاهی نبوده‌است اما در «چند روزنامه» مورد اشاره قرار گرفته‌است.
صنعت نفت کانادا () بزرگترین صنعت در اقتصاد کانادا است، که نقش مهمی در اقتصاد آمریکای شمالی بازی می‌کند. کشور کانادا دارای سومین ذخایر بزرگ نفت خام در جهان است و چهارمین تولیدکننده نفت، همچنین چهارمین صادرکننده نفت در جهان به‌شمار می‌آید. در سال ۲۰۱۹ کانادا به‌طور متوسط ۴ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه در روز نفت خام تولید کرده است. از این مقدار، ۶۴٪ از ماسه‌های نفتی غیر متعارف و بقیه از نفت خام سبک، نفت سنگین و میعانات گازی تشکیل شده است. در سال ۲۰۱۹ این کشور روزانه ۳ میلیون ۸۰۰ هزار بشکه، صادرات داشته است، که ۹۸
۳ میلیون ۸۰۰ هزار بشکه، صادرات داشته است، که ۹۸ درصد از آن به ایالات متحده صادر شده است. کشور کانادا هم‌اکنون ۴۳ درصد از مجموع واردات نفت آمریکا را تامین می‌کند.
دین و پیشگیری از بارداری () دیدگاه‌های پیروان مذهبی در مورد پیشگیری از بارداری بسیار متفاوت است. این تفاوت دیدگاه می‌تواند حتی بین شاخه‌های مختلف یک دین هم مشاهده شود، مانند یهودیت و مسیحیت. برخی از معتقدان مذهبی نظرات خودشان در مورد استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری با عقایدی که رهبران دینشان از آن حمایت می‌کنند متفاوت است و بسیاری با این دوراهی اخلاقی دست و پنجه نرم می‌کنند که چه چیزی با توجه به ایمانشان، در مقابل شرایط شخصی، عقل و انتخاب، به عنوان عمل صحیح تصور می‌شود. این سؤال که آیا پیشگیری از
عمل صحیح تصور می‌شود. این سؤال که آیا پیشگیری از بارداری گزینه مناسبی برای پیروان است، دارای طیفی از باورها و استدلال‌های مختلف است که به دیدگاه دین در مورد زمان شروع زندگی و سؤالات در مورد اراده خدا یا خدا برای تولید مثل انسان بستگی دارد. هندو. برخی از متون مقدس هندو هندو شامل توصیه‌هایی در مورد آنچه که یک زن و شوهر باید برای ترویج لقاح انجام دهند، ارائه می‌دهد - بنابراین توصیه‌های نیز برای پیشگیری از بارداری را به کسانی که می‌خواهند ارائه می‌دهند. ماهاریشی ماهش یوگی، استاد معنوی آیورودا (علم زندگی هندو)،
ماهش یوگی، استاد معنوی آیورودا (علم زندگی هندو)، روش‌های مختلفی را برای پیشگیری از بارداری بر اساس فیزیولوژی تولید مثل توصیه کرده‌است. به روش‌هایی مانند دوره ایمن، داروهای ضد لانه‌گزینی، مهار تخمک‌گذاری یا اسپرماتوژنز، دستگاه ضد بارداری داخل رحمی، داروهای ضد زیگوت و غیره اشاره شده‌است. مهاباراتا ذکر می‌کند که کشتن جنین گناه است. از اینجا می‌توان استنباط کرد که با وجود توصیه به داروهای ضدبارداری، سقط جنین به عنوان یک گناه اولیه در نظر گرفته می‌شود. بیشتر هندوها می‌پذیرند که در مرحله خانه‌دار شدن، وظیفه
هندوها می‌پذیرند که در مرحله خانه‌دار شدن، وظیفه داشتن خانواده وجود دارد، زیرا بدهی به تبار خانوادگی به نام پیترا رین (بدهی پدر) است و بنابراین بعید است که به‌طور کلی از بچه دار شدن خودداری کنند. دارایا (آموزه قوانین مذهبی و اخلاقی هندوها) بر نیاز به عمل به خاطر خیر جهان تأکید می‌کند؛ بنابراین، برخی از هندوها بر این باورند که تولید کودکان بیشتر از آنچه که محیط زیست می‌تواند تحمل کند، خلاف این قانون هندو است. اگرچه باروری مهم است، باروری بیش از حدی که بتوان از آن حمایت کرد، به منزله نقض آهیمسا (قاعده رفتار
از آن حمایت کرد، به منزله نقض آهیمسا (قاعده رفتار غیرخشونت‌آمیز) تلقی می‌شود.
پنج برادر با نام خانوادگی رالی، به نام‌های زانیس، با نام مستعار جان (۱۷۸۵–۱۸۵۹)، آگوستوس (۱۷۹۲–۱۸۷۸)، پاندیا با نام مستعار زئوس (۱۷۹۳–۱۸۶۵)، تومازیس (۱۷۹۹–۱۸۵۸)، و استراتیوس (۱۸۰۰–۱۸۸۴)، شرکت برادران رالی را تأسیس کردند. این شرکت احتمالاً موفق‌ترین تجارت یونانی مقیم انگلستان در دورهٔ ویکتوریا بود. پدرشان استفانوس رالی (۱۷۵۵–۱۸۲۷) در یک خانواده بازرگان ثروتمند در خیوس به دنیا آمد، و در مارسی ساکن بود. او متوجه شد که رابطه تجارت پس از جنگ‌های ناپلئونی تغییر کرده‌است، پس پسر بزرگش، جان را به لندن فرستاد تا
کرده‌است، پس پسر بزرگش، جان را به لندن فرستاد تا فرصت‌های تجاری جدید را شناسایی کند. تأسیس شرکت برادران رالی. جان، تجارت ابریشم شرقی و غلات روسی را در ازای منسوجات بریتانیایی آغاز کرد و برادرانش را برای کمک به لندن فراخواند، و شرکتی تحت عنوان "برادران رالی" در لندن تأسیس کرد. یکی از برادران به نام استراتیوس، صادرات تولیدات نساجی از منچستر را اداره می‌کرد. برادر دیگر یعنی تومازیس مواد خام و غلات را از اودسا و قسطنطنیه تأمین می‌کرد. پاندیا تأمین مالی شرکت را از طریق بورس بالتیک در لندن مدیریت می‌کرد. و
را از طریق بورس بالتیک در لندن مدیریت می‌کرد. و آگوستوس از شهر مارسی بر تجارت و حمل و نقل کالاها در دریای مدیترانه نظارت داشت. پیش از آشفتگی‌هایی که برای امپراتوری عثمانی پیش آمد و منجر به قتل‌عام خیوس در سال ۱۸۲۲م. و در نتیجه مهاجرت یونانی‌ها، و بسته شدن بازارهای خانگی سنتی آن‌ها شد. آن‌ها از یونان مهاجرت کرده بودند. برادران رالی، از فرصت‌های جدیدی که جنگ‌ها و رویدادهای سیاسی ایجاد می‌کردند به سرعت استفاده کرده، و در بازارهای جدید مانند ذرت، پنبه، ابریشم، تریاک و میوه ورود کردند، و به سرعت عملیات تجاری
تریاک و میوه ورود کردند، و به سرعت عملیات تجاری خود را در سرتاسر دریای مدیترانه، روسیه، تا پترزبورگ، تاگانروگ، تبریز، اسکندریه، اسمیرنا و سوریه توسعه دادند. اگرچه آن‌ها در زمان‌هایی بیش از ۴۰۰۰۰ نفر را تحت استخدام داشتند، اما کنترل تمام امور در دست خانوادهٔ بزرگ آن‌ها بود. تا اینکه پاندیا در سال ۱۸۳۱م با ماریتا اسکارامانگا (۱۸۶۰–۱۸۱۰م)، دختری از خیوس ازدواج کرد، خانوادهٔ ماریتا فعالیت‌های تجاری مهمی در روسیه داشتند. از سال ۱۸۵۱م، برادران رالی مراودهٔ تجاری در زمینهٔ جوت، شلاک، کنجد، زردچوبه، زنجبیل، برنج،
در زمینهٔ جوت، شلاک، کنجد، زردچوبه، زنجبیل، برنج، نیترات پتاسیم و بوراکس را با دفترهایی در کلکته و بمبئی که در این زمینه تخصص داشتند آغاز کردند، و ۴۰۰۰ کارمند و ۱۵۰۰۰ انباردار و باربر را استخدام کرد. تجارت آمریکایی آن‌ها در شهرهای نیویورک و نیواورلئان از طریق پسر عمویشان الکساندر ولاستو اداره می‌شد. آن‌ها به دقت فرصت‌های احتمالی در تجارت غلات، ناشی از جنگ کریمه را پیش‌بینی کردند و اولین معامله‌گران بازار آتی غلات بودند. نسل‌های بعدی، برادران رالی با مسئولیت محدود. این شراکت با مرگ پاندیا در سال ۱۸۶۵م. به
محدود. این شراکت با مرگ پاندیا در سال ۱۸۶۵م. به هم خورد، اما فرزند یکی از برادران به نام استفان آگوستوس رالی (۱۹۰۲–۱۸۲۹م) بازار روسیه را به خانواده اسکارامانگا واگذار کرد و "برادران رالی" را دوباره در بازارهای تجاری بریتانیا، آمریکا و هند ساماندهی کرد. پس از مرگ او نیز، شرکت به برادرزاده‌اش سر لوکاس استراتیو رالی، بارونت اول (۱۸۴۶–۱۹۳۱م) رسید که این سنت سرمایه‌گذاری ماهرانه را دنبال کرد. آن‌ها پس از جنگ داخلی آمریکا، تجارت هندی-آمریکایی پنبه و منسوجات را با زیرکی پایه‌گذاری کردند و از سال ۱۸۸۲م. وارد
را با زیرکی پایه‌گذاری کردند و از سال ۱۸۸۲م. وارد معاملات تریاک شدند، و از این طریق ثروت زیادی تولید کردند. از دفاتر جدید در پوندیچری و مَدرس به خرید بادام زمینی «خندش» پرداختند. هنگامی که جنگ جهانی اول شروع شد، رالی‌ها قرارداد انحصاری با وزارت جنگ بریتانیا برای تهیهٔ کیسه‌های چتایی برای شن منعقد کردند. دورهٔ رکود بزرگ شرکت را با مشکلات جریان نقدینگی مواجه کرد. این امر باعث شد تا فعالیت‌های تجاری در هند تعطیل شود، و در نتیجه یک خانواده تجاری یونانی دیگر به نام آرجنتی وارد عمل شد تا به عنوان عامل آن‌ها عمل
نام آرجنتی وارد عمل شد تا به عنوان عامل آن‌ها عمل کند. بین سال‌های ۱۹۳۱–۱۸۵۴م، حضور رالی‌ها در هند بسیار موفقیت‌آمیز بود تا اینکه بحران اقتصادی بزرگ‌سال ۱۹۲۹م. باعث شد که آن‌ها فعالیت خود را در هند تعطیل کنند. بین سال‌های ۱۹۶۳–۱۹۴۸م، رالیس هند در هند استقلال یافته و تفکیک شده دوباره متولد شد. فعالیت‌های شرکت تنوع بیشتری یافت و تجارت در زمینهٔ کود و آفت‌کش‌ها را آغاز کرد. در سال‌های ۱۹۷۸–۱۹۶۴م، شرکت از دوران پرتلاطم، پوست‌اندازی و تکامل گذشت. و در سال‌های ۲۰۰۰–۱۹۸۱م، آیندهٔ شرکت کاملاً با آیندهٔ کشاورزی هند
آیندهٔ شرکت کاملاً با آیندهٔ کشاورزی هند پیوند خورده. در اوایل دههٔ ۱۹۹۰م، شرکت رالی به چهارمین شرکت بزرگ بذر در هند تبدیل شد. همچنین کارخانهٔ کود شیمیایی تاتا، در زمینهٔ تولید اوره، راه‌اندازی شد. شرکت مسئولیت محدود رالیس هند با شناسایی موقعیت‌های مناسب تجارت کشاورزی به عنوان قدرت اصلی خود، تجارت دارویی خود را کنار گذاشت و تصمیم گرفت موقعیت خود را در زمینهٔ آفت‌کش‌ها، کودها و بذرها تثبیت کند. در این زمان، شرکت برادران رالی مستقر در لندن به تجارت خود ادامه دادند، و در اواخر سال ۱۹۶۰م، سر آیزاک ولفسون، از
دادند، و در اواخر سال ۱۹۶۰م، سر آیزاک ولفسون، از فروشگاه‌های بزرگ جهانی، و هری رکاناتی، از اسرائیل دیسکانت بانک، به هیئت مدیره برادران رالی رجوع کردند، و پیشنهاد خرید کل سهام شرکت را با قیمتی بین دو تا سه برابر بیشتر از قیمت واقعی آن در بورس لندن ارائه کردند. جک ولاستو رئیس وقت شرکت در سال ۱۹۵۰م. بود که جایگزین سر استراتیو لوکاس «استراتی» رالی، بارونت دوم شده بود. دیدگاه‌های سر آیزاک ولفسون مورد استقبال مدیران شرکت قرار نگرفت. اما، از آنجا که شرکت برادران رالی با مسئولیت محدود، یک بانک تجاری بود، موضوع به
با مسئولیت محدود، یک بانک تجاری بود، موضوع به رئیس بانک مرکزی انگلستان ارجاع شد. و آن‌ها توصیه کردند که این پیشنهاد می‌بایست به سهامداران ارائه شود تا از فرصت فروش سهام خود با قیمت ممتاز محروم نشوند. در سال ۱۹۶۱م، سهامداران رای به پذیرش این پیشنهاد دادند. این امر باعث شد که سر آیزاک ولفسون کنترل عملیات تجاری شرکت را در معامله‌ای به ارزش ۵٫۵ میلیون پوند در دست بگیرد که مبلغ قابل توجهی در آن زمان بود. دیسکانت بانک اسرائیل، بانک‌های تجاری بین‌المللی برادران رالی را به سبد بانک‌های خصوصی خود اضافه کرد، با
رالی را به سبد بانک‌های خصوصی خود اضافه کرد، با این‌حال هری ریکاناتی زمانی که دیگر مدیران در سال ۱۹۷۰م. تصمیم گرفتند، گروه بانکی را در بورس اوراق بهادار تل‌آویو فهرست کنند، آن را ترک کرد. در سال ۱۹۸۱م، برادران رالی به شرکت چند میلیارد دلاری کارگیل در مینیاپولیس، فروخته شد. در سال ۲۰۰۲م. کل این سازمان به نام کارگیل کاتن تغییر نام داد. دیسکانت بانک اسرائیل در سال ۱۹۸۳م. ورشکسته شد و توسط خزانه‌داری دولت اسرائیل ملی شد. ریکاناتی مالکیت خود بر سهام برادران رالی (بانکرز) اس. ای در بانک خصوصی سوئیس را حفظ کرده
(بانکرز) اس. ای در بانک خصوصی سوئیس را حفظ کرده بود که بعداً آن را به سکیوریتی پسیفیک بانک کالیفرنیا فروخت و از درآمد حاصله از آن برای تأسیس تعدادی موزه عمومی استفاده کرد. موزه‌های رالی گالری‌های رایگان و غیرانتفاعی هنر معاصر آمریکای لاتین هستند.[1] در سال ۱۹۶۲م، سر گادفری رالی و برادرش، سرگرد لوکاس رالی، که هر دو عضو هیئت مدیره برادران رالی بودند، سرمایه‌گذاری جدیدی به نام شرکت مسئولیت محدود سرمایه‌گذاری و تولیت جی و ال رالی را راه‌اندازی کردند. این شرکت در آگوست ۱۹۶۲م. تأسیس شد و اندکی پس از آن به عنوان
آگوست ۱۹۶۲م. تأسیس شد و اندکی پس از آن به عنوان یک شرکت واقعی به ثبت رسید. (منبع: ایونینگ استاندارد ۱۹۶۲/۹/۲۶). سرمایه اصلی شرکت ۲۵۰٫۰۰۰ پوند، شامل ۲۵۰ هزار سهم ۱ پوندی بود. جی و ال در درجه اول به مدیریت صندوق‌های امانی توجه داشت، اما کمی بعد به مدیریت عمومی سبد سهام مشتریان خصوصی روی آورد. این شرکت بعداً به نمایندگی مجاز اوراق بهادار تبدیل شد و به عنوان عضو سازمان خدمات مالی بریتانیا FIMBRA به ثبت رسید. اواسط دههٔ ۱۹۷۰م. سر گادفری برای پیگیری منافع کشور، پیش از موعد بازنشسته شد. در ادامه برادر کوچکتر،
پیش از موعد بازنشسته شد. در ادامه برادر کوچکتر، یعنی لوکاس ریاست گروه را بر عهده گرفت و بلافاصله پس از آن، مایک کمپ به سمت مدیر عاملی ارتقا یافت. در سال ۱۹۸۳م، شرکت سرمایه‌گذاری رالی با مسئولیت محدود، به عنوان یک شرکت کاملاً خصوصی تابع، توانست مجوز سپرده‌گذاری را از بانک انگلستان به دست آورد. جان رالی، پسر لوکاس، از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰م. مدیر جی و ال رالی بود. در سال ۱۹۹۷م، جی و ال رالی با شرکت مدیران صندوق ایلی ادغام شد. شرکت مدیران صندوق ایلی، تجارت بانکداری خصوصی بریتانیا از گروه فرانسوی-بلژیکی، دکسیا، در
خصوصی بریتانیا از گروه فرانسوی-بلژیکی، دکسیا، در سال ۲۰۰۶م. به قیمت ۱۴٫۵ میلیون پوند جذب راتبورن برادرز شد. برادران رالی در ایران. در قرن نوزدهم میلادی شرکت برادران رالی در ایران در صنعت ابریشم فعال بود، در سال ۱۸۴۰م. شرکت‌های یونانی و سایر شرکت‌ها مانند برادران رالی در توسعه صنعت ابریشم گیلان که تقریباً دو - سوم صنعت ابریشم ایران را در دست داشت. نقش مؤثری داشتند. سال‌های نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی، دوران کاهش تولید کرم ابریشم و بی‌نوغانی بود؛ که ناشی از گسترش بیماری کرم ابریشم در اروپا و سرایت آن به ایران
بیماری کرم ابریشم در اروپا و سرایت آن به ایران بود. محمدعلی جمالزاده در کتاب آفت کرم ابریشم در ایران را به نام پبرین معرفی کرده که علامتش نقطه‌هایی سیاه روی بدن کرم ابریشم بوده. بیماری کرم ابریشم نخست در گیلان ظاهر شد و مردم آنجا مجبور شدند از مازندران تخم نوغان وارد کنند؛ اما وقتی بیماری در سراسر ایران گسترش یافت، شرکت رالی و برادران در سال ۱۸۶۹م. کوشیدند تا از ژاپن نوغان وارد کنند. افزون بر شرکت رالی و برادران، برادران پاسکالی با وارد کردن تخم نوغان از ژاپن، عثمانی (بورسا و خانقین عراق) و روسیه توانستند
عثمانی (بورسا و خانقین عراق) و روسیه توانستند تولید ابریشم در ایران را دوباره رونق بخشند. نفوذ فرهنگی. رالی‌ها از مجوز تأسیس خود در لندن و نقاط دیگر برای کمک به بازرگانان یونانی، برای راه اندازی تجارت و اقامت در کشورهای جدید استفاده کردند. اگرچه آن‌ها فرهنگ و مذهب یونانی خود را حفظ کردند، اما عمدتاً در سرزمین‌های میزبان خود جذب شده و جا افتادند. پاندیا به معاملات سالم شهرت داشت و از معاملات و امور مالی مشکوک اجتناب می‌کرد، و استانداردهای معاملاتی خود را بر سایر مهاجران یونانی که با آن‌ها تجارت می‌کردند
بر سایر مهاجران یونانی که با آن‌ها تجارت می‌کردند تحمیل می‌کرد، به همین دلیل به او لقب «زئوس» را داده بودند. رالی‌ها از طریق روابطشان، از جمله با لرد بایرون، در محافل تجاری و اشرافی بریتانیا به شهرت دست یافتند، پاندیا به عنوان عضو برجسته جامعهٔ یونانی حاضر در لندن پذیرفته شد، و به عنوان کنسول بریتانیا در کشور تازه استقلال یافتهٔ یونان انتخاب شد، و در سال ۱۸۵۱م. ورود یونانیان به نمایشگاه بزرگ را سازماندهی کردند. میراث. رالی‌ها و فرزندانشان، احتمالاً تحت تأثیر تجربه خود، دائماً به موسسات خیریه پزشکی فعال در
تجربه خود، دائماً به موسسات خیریه پزشکی فعال در اروپای شرقی و جنگ‌های بالکان کمک مالی می‌کردند. خانواده رالی ساخت کلیسای جامع سنت سوفیا را آغاز کردند (با کمک مالی اعضای برجسته جامعه یونانی در لندن)، و پاندیا در برپایی کلیسای ارتدکس یونانی در قبرستان نوروود غربی در سال ۱۸۴۲م. نقش مهمی داشت. آنتونیوس، ساخت کلیسایی به سبک دوریک را به سنت استفان پیشکش کرد و به جان اولدرید اسکات سفارش ساخت آن را داد، این کلیسا در حال حاضر در فهرست بناهای تاریخی انگلستان ثبت است. برخی از اعضای خاندان رالی نیز به معماران دستور
برخی از اعضای خاندان رالی نیز به معماران دستور دادند تا مقبره‌های شخصی خود را در آنجا ایجاد کنند، از جمله: تالار رالی در سال ۱۹۱۳م. در هوو، ساسکس شرقی، به عنوان تالار کلیسای تمام قدیسین هوو ساخته شد. این بنا به صورت افتخاری به نام استفان آگوستوس رالی، که در سال ۱۹۰۲م. درگذشت نامگذاری شد؛ شیشه‌های رنگی کلیسا که او سفارش داده بود در سال ۱۹۰۴م. نصب شدند. این سالن در سال ۱۹۷۵م. به انجمن یهودیان برایتون و هوو فروخته شد. انجمن از این سالن برای فعالیت‌های خود استفاده می‌کند، و گاهی آن را به گروه‌های دیگر نیز
استفاده می‌کند، و گاهی آن را به گروه‌های دیگر نیز اجاره می‌دهد. ساختمان این کلیسا به سبک باروک ادواردین، ساخته شده، و در سال ۱۹۹۲م. در فهرست بناهای درجه دوم ثبت شد.
سیاه زیباست (به انگلیسی: Black is beautiful) یک جنبش فرهنگی است که در دهه ۱۹۶۰ توسط آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در ایالات متحده آغاز شد. این جنبش بعدها فراتر از ایالات متحده گسترش یافت، که برجسته‌ترین آن در نوشته‌های جنبش آگاهی سیاه استیو بیکو در آفریقای جنوبی بود. رنگ سیاه زیباست، ریشه در جنبش "نگریتود" در دهه ۱۹۳۰ دارد. نگریتود بر اهمیت هویت نژادی پان آفریقایی در میان مردم آفریقایی‌تبار در سراسر جهان استدلال کرد. هدف آن از بین بردن این تصور نژادپرستانه است که ویژگی‌های طبیعی سیاه پوستان مانند رنگ پوست،
که ویژگی‌های طبیعی سیاه پوستان مانند رنگ پوست، ویژگی‌های صورت و مو ذاتاً زشت است. مدت‌ها تصور می‌شد که جان راک اولین کسی است که عبارت «سیاه زیباست» را در سال ۱۸۵۸ در یک سخنرانی ابداع کرد، اما سوابق تاریخی نشان می‌دهد که او هرگز از این عبارت خاص در آن روز استفاده نکرده‌است. این جنبش همچنین مردان و زنان را تشویق کرد تا از تلاش برای از بین بردن صفات شناسایی شده آفریقایی با و تلاش برای روشن یا سفید کردن پوست خود دست بردارند. بیل آلن، نویسنده مستقل آژانس‌های تبلیغاتی، ادعا کرد که این عبارت در دهه ۱۹۵۰ ابداع
تبلیغاتی، ادعا کرد که این عبارت در دهه ۱۹۵۰ ابداع شده‌است. عبارت «سیاه زیباست» بهزیستی عاطفی و روانی سیاه پوستان را در بر می‌گیرد. فرهنگ و هویت سیاهان را ترویج می‌کند، جایی که گذشته سیاه یک غرور فرهنگی الهام بخش است. زیبایی ویژگی‌های طبیعی سیاه‌پوستان، مانند تنوع رنگ پوست، مدل‌ها و بافت‌های مو، و همچنین ویژگی‌های فیزیکی آن‌ها را تأیید می‌کند. این جنبش در تلاشی برای مقابله با این تصور نژادپرستانه در فرهنگ آمریکایی آغاز شد که ویژگی‌های معمول سیاه‌پوستان کمتر از سفیدپوستان جذاب یا مطلوب است. تحقیقات نشان
از سفیدپوستان جذاب یا مطلوب است. تحقیقات نشان می‌دهد که ایده زشت بودن سیاهی به شدت به روان آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار آسیب می‌رساند و خود را به عنوان نژادپرستی درونی نشان می‌دهد. این ایده راه خود را به خود جوامع سیاه پوست باز کرد و به اقداماتی مانند مهمانی‌های کیسه کاغذی منجر شد: رویدادهای اجتماعی که تنها با پذیرش افراد با پوست روشن‌تر، علیه سیاهپوستان آفریقایی-آمریکایی تبعیض قائل می‌شد. تاریخ. در حالی که جنبش سیاه زیباست در دهه ۱۹۶۰ شروع شد، مبارزه برای حقوق برابر و درک مثبت بدن سیاه‌پوستان آمریکایی خیلی