payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نخستین نمونه تأیید شده از واکسن مالاریا RTS نامیده می‌شود و با نام تجاری ماسکیوریکس (Mosquirix) شناخته می‌شود. از آوریل ۲۰۲۲ این واکسن به بیش از یک میلیون کودک که در مناطقی که در معرض انتشار متوسط یا زیاد مالاریا هستند، تزریق شده است. این واکسن باید دست کم سه دوز در طفولیت تا سن دوسالگی تزریق شود و دوز چهارم برای افزایش ایمنی طی یک یا دو سال بعد از آن. واکسن نرخ مراجعه به بیمارستان در اثر مالاریای شدید را تا ۳۰ درصد کاهش می‌دهد. تحقیقات دربارهٔ واکسن‌های دیگر مالاریا ادامه دارد و موثرترین آن R21/Matrix-M
مالاریا ادامه دارد و موثرترین آن R21/Matrix-M می‌باشد که توسط مؤسسه ژنر دانشگاه آکسفورد توسعه یافته است و نسبت به RTS آنتی‌بادی بیشتری ایجاد می‌کند. این نخستین واکسن مالاریا است که به هدف سازمان جهانی بهداشت در خصوص نرخ کارایی ۷۵ درصد دست یافته است. در آوریل ۲۰۲۳ کشورهای غنا و نیجریه شروع به تزریق این واکسن کردند.
کلیسای مسیح یک کلیسای اسقفی در محله شهر قدیمی فیلادلفیا است. این کلیسا که در سال ۱۶۹۵ به عنوان یکی از کلیساهای کلیسای انگلستان تأسیس شد و نقش مهمی در تأسیس کلیسای اسقفی پروتستان در ایالات متحده داشت. در سال ۱۷۸۵، رئیس آن ویلیام وایت اولین اسقف رئیس کلیسای اسقفی شد. از سال ۱۷۵۴ تا ۱۸۱۰، کلیسا برج و برج بلندترین سازه در سیزده مستعمره و بعدها بلندترین سازه در ایالات متحده بود. تاریخ. کلیسای مسیح در سال ۱۶۹۵ توسط اعضای کلیسای انگلستان تأسیس شد که تا سال بعد یک کلیسای چوبی کوچک در این مکان ساختند. در سال ۱۷۰۰
کلیسای چوبی کوچک در این مکان ساختند. در سال ۱۷۰۰ ایوان ایوانز از ولز سفر کرد تا رئیس آنها شود. هنگامی که جماعت از ساختمان اصلی بیست سال پس از ساخت آن بزرگتر شد، تصمیم گرفتند کلیسای جدیدی بنا کنند، مجلل‌ترین کلیسای مستعمرات بدنه اصلی کلیسا بین سال‌های ۱۷۲۸ تا ۱۷۴۴ ساخته شد و در سال ۱۷۵۴ به آن اضافه شد و آن را به بلندترین ساختمان در ایالات متحده آمریکا در آینده با تبدیل کرد. کلیسای مسیح به عنوان یکی از زیباترین بناهای کشور در قرن هجدهم، یادبودی از صنایع دستی استعماری و نمونه‌ای زیبا از معماری جرجی در نظر
استعماری و نمونه‌ای زیبا از معماری جرجی در نظر گرفته می‌شود. با الگوبرداری از کار کریستوفر رن در لندن نمای متقارن و کلاسیک با پنجره‌های قوسی شکل و یک فضای داخلی ساده و در عین حال زیبا با ستون‌های فلوت دار و میله‌های چوبی دارد. اگرچه معمار کلیسا ناشناخته است، ساخت آن توسط جان کرسلی، یک پزشک که احتمالاً با جان هریسون، مسئول طراحی نیز بوده، نظارت داشته است. این کلیسا در سال ۱۷۷۷ توسط رابرت اسمیت بازسازی شد و فضای داخلی آن در سال ۱۸۸۳ توسط توماس اوستیک والتر تغییر یافت. حوضچه تعمید که در آن ویلیام پن غسل تعمید
یافت. حوضچه تعمید که در آن ویلیام پن غسل تعمید داده شد هنوز در کلیسای مسیح استفاده می‌شود. در سال ۱۶۹۷ از کلیسای تمام مذهبی در کنار برج در لندن به فیلادلفیا فرستاده شد. یک قلم غسل تعمید و میز عشای ربانی توسط جاناتان گوستلو، کابینت‌ساز فیلادلفیا، که در دهه ۱۷۹۰ در قفسه خانه خدمت می‌کرد، ساخته شد. جمعیت کلیسای مسیح شامل ۱۵ امضاکننده اعلامیه استقلال بود. رهبران جنگ انقلابی آمریکا که در کلیسای مسیح شرکت کردند عبارتند از جورج واشینگتن، رابرت موریس، بنجامین فرانکلین و بتسی راس (پس از اینکه او را از خانه جلسه
و بتسی راس (پس از اینکه او را از خانه جلسه کواکر که به دلیل ازدواج با جان راس، پسر دستیار رئیس در کلیسای کریستس به آن تعلق داشت، خوانده شد). پلاک‌های برنجی جایگاه‌هایی را که این افراد زمانی می‌نشستند، نشان می‌دهند. در تشکیل نخستین کنگره قاره‌ای در سپتامبر ۱۷۷۴ رئیس ژاکوب دوش به تالار نجار احضار شد تا نماز افتتاحیه را رهبری کند. در طول جنگ، کشیش ویلیام وایت (۱۷۴۸–۱۸۳۶)، پیشوای کلیسای مسیح، به عنوان کشیش هم در کنگره قاره و هم در مجلس سنای ایالات متحده خدمت کرد. در سپتامبر ۱۷۸۵ نمایندگان روحانی و غیرروحانی از
در سپتامبر ۱۷۸۵ نمایندگان روحانی و غیرروحانی از چندین ایالت در کلیسای مسیح گرد هم آمدند و به عنوان یک همایش عمومی سازماندهی کردند که وایت به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. او پیش‌نویس قانون اساسی کلیسا و همچنین خطابی به اسقف اعظم و اسقف‌های کلیسای انگلستان تهیه کرد و از آنها درخواست اسقف‌نشینی کرد. وایت همچنین تا حد زیادی مسئول عبادت و دفاتر اولین کتاب نمازنامه عام آمریکایی (منتشر شده در سال ۱۷۸۹) بود که قرار بود به مقامات کلیسای انگلستان ارسال شود. در گردهمایی اسقف‌نشین پنسیلوانیا در سال ۱۷۸۶ او به عنوان
اسقف‌نشین پنسیلوانیا در سال ۱۷۸۶ او به عنوان اولین اسقف آن انتخاب شد و به همراه دکتر ساموئل پرووست از نیویورک به انگلستان رفت و به دنبال تقدیس بود. پس از تصویب قانون توانمندسازی ویژه توسط پارلمان، وایت و پروووست در اوایل سال ۱۷۸۷ توسط اسقف اعظم کانتربری و یورک تقدیس شدند. اسقف وایت یکشنبه عید پاک به فیلادلفیا بازگشت. در سال ۱۷۸۹ تحت هدایت وایت اولین جلسه خانه اسقف‌ها در کلیسای مسیح برگزار شد، که اولین کنوانسیون عمومی واقعی کلیسای اسقفی در ایالات متحده آمریکا را رقم زد. وایت اولین اسقف اسقفی پنسیلوانیا بود
را رقم زد. وایت اولین اسقف اسقفی پنسیلوانیا بود و چندین دهه به جماعت کلیسای مسیح و کلیسای سنت پیتر خدمت کرد. سفید در کلیسا به خاک سپرده شده است. کلیسای مسیح یک نقطه عطف تاریخی ملی و یک مکان تاریخی منحصر به فرد است که به عملکرد اصلی خود به عنوان کلیسای اسقفی ادامه می‌دهد. سالانه بیش از ۲۵۰۰۰۰ گردشگر از این کلیسا دیدن می‌کنند. تشییع جنازه‌های مهم. چندین نفر از افراد برجسته در کلیسا و حیاط مجاور آن دفن شده‌اند، از جمله: بسیاری از افراد برجسته دیگر در نزدیکی محل دفن کلیسای مسیح از جمله بنجامین فرانکلین و چهار
دفن کلیسای مسیح از جمله بنجامین فرانکلین و چهار امضاکننده دیگر اعلامیه استقلال دفن شده‌اند. وقایع قابل توجه دیگر. جان اینگلیس در سپتامبر ۱۷۴۴ در اینجا غسل تعمید داده شد.
کلاه‌خود کورینتیان یا کلاهخود کورینتی نوعی کلاه نظامی در یونان باستان بود که نام خود را از دولت-شهر کورینت گرفته‌است. این کلاه‌خود که از برنز ساخته می‌شد، در انواع متأخر آن تمام سر و گردن را می‌پوشاند و شکاف‌هایی برای چشم و دهان داشت. یک برآمدگی منحنی بزرگ هم از پشت گردن محافظت می‌کرد. در خارج از جنگ، یک هوپلیت یونانی برای راحتی کلاه خود را که نوک آن به سمت بالا است، بر سر می‌گذاشت. این عمل باعث ایجاد تغییراتی در ظاهر و کارکرد این نوع کلاه در ایتالیای امروزی شد، در آن دوره شکاف‌های کلاه را تقریباً می‌بستند،
شد، در آن دوره شکاف‌های کلاه را تقریباً می‌بستند، زیرا دیگر کسی از این کلاه خود برای جنگ استفاده نمی‌کرد و آن روی صورتش نمی‌کشید و عموماً افراد فقط موی خودشان را با آن می‌پوشانیدند. اگرچه کلاه‌خود کلاسیک کورینتی در میان یونانیان از مُد افتاد و انواع جادارتر باب میل گردید، اما انواع کلاه‌های ایتالیایی-کورینتی تا قرن اول بعد از میلاد، همچنان مورد اقبال مردم بود و از آن جمله، توسط نظامیان در ارتش روم مورد استفاده قرار می‌گرفت. شواهد فیزیکی. ظاهراً (قضاوت بر اساس شواهد هنر و باستان‌شناسی) محبوب‌ترین کلاه‌های
شواهد هنر و باستان‌شناسی) محبوب‌ترین کلاه‌های نظامی در دوره‌های کهن و اولیه کلاسیک، انواع کلاه‌هایی بودند که فضای بازتری داشتند، از قبیل کلاه‌خود تراکی، کلاه کلسیدین و از همه ساده‌تر پیلوس، که تولید آن ارزان‌تر بود و فردی که آن را به سر می‌گذاشت در چشم‌انداز و شنوایی دچار محدودیت نمی‌شد؛ که این برخلاف ویژگی‌های کلاه‌خود کورینتیان بود. نمونه‌های متعددی از کلاه‌های کورینتی کشف شده و اغلب در سفال‌های یونان باستان تصویر آن پیداست. کلاه کورینتی بیش از هر کلاه دیگری بر روی مجسمه‌ها به تصویر کشیده شد. به نظر
دیگری بر روی مجسمه‌ها به تصویر کشیده شد. به نظر می‌رسد یونانی‌ها آن را به شکلی رمانتیک، با شکوه و گذشتهٔ خود مرتبط می‌دانستند. رومی‌ها نیز از نسخه‌های اصلی یونانی گرفته تا مجسمه‌های خودشان، به این نوع کلاه احترام می‌گذاشتند. بر اساس شواهد تصویری پراکنده، ارتش جمهوری روم در ایتالیای کنونی، در کلاه کورینتی تغییراتی داد و سبکی از آن را برای سوارکارانش برگزید که به نام کلاه‌خودهای ایتالو-کورینتی، اتروسکو-کورینتی یا آپولو-کورینتی خوانده می‌شوند. این نوع کلاهخودها بیشتر جنبه زینتی داشتند و از کارکرد نظامی آن صرف
بیشتر جنبه زینتی داشتند و از کارکرد نظامی آن صرف نظر شده‌بود. با توجه به تخصیص بسیاری از الهام‌گیری‌های رومی‌ها از ایده‌های یونان باستان، این تغییر احتمالاً الهام گرفته از موقعیت «بر روی پیشانی» رایج در هنر و پیکره‌تراشی یونانی بود. این کلاه تا قرن اول بعد از میلاد مورد استفاده قرار گرفت. شواهد ادبی. هرودوت در "تاریخ" خود از کلاه کورینتی یاد می‌کند که ماکلی‌ها و آئوس‌ها، دو قبیله ساکن در کنار رودخانه تریتون در لیبی باستان (بخشی از لیبی باستانی که او توصیف می‌کند به احتمال زیاد در تونس امروزی است) از آن
می‌کند به احتمال زیاد در تونس امروزی است) از آن بهره می‌بردند. این قبایل سالانه دو گروه از زیباترین دوشیزگان را انتخاب می‌کردند که با چوب و سنگ با یکدیگر می‌جنگیدند. آن‌ها زیباترین دوشیزه را انتخاب می‌کردند که لباس یونانی با کلاه کورینتی بپوشد. این مبارزه آیینی بخشی از جشنواره بزرگداشت الهه باکره آتنا بود. ("تاریخ، ۴٫۱۸۰").
یوگنی سامویلوف (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد شوروی بود. گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دریاسالار ناخیموف (فیلم)"، "واترلو"، "تانیا"، "داویت بک (فیلم)، و "تاراس شوچنکو" اشاره کرد. جوایز و افتخارات. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نقاب زرین، نشان انقلاب اکتبر، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان پرچم سرخ کار، مدال دفاع از مسکو، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، و جایزه عقاب طلایی شده‌است.
ایستگاه متروی علامه جعفری یکی از ایستگاه‌های خط چهار متروی تهران است که در خیابان پروانه شمالی، نبش بزرگراه علامه جعفری واقع شده‌است. این ایستگاه اولین ایستگاه از توسعه غربی خط ۴ متروی تهران، بیستمین ایستگاه افتتاح شده این خط و یک‌صد و پنجاه امین ایستگاه متروی تهران است که در ۹ اردیبهشت ۱۴۰۲ به بهره‌برداری رسید. طول سکوی این ایستگاه ۱۵۸ متر و عمق آن نیز ۳۴ متر از سطح زمین است. همچنین ۷ دستگاه پله برقی و ۴ دستگاه آسانسور در این ایستگاه نصب شده‌است و برای ساخت این ایستگاه ۹۵ هزار متر مکعب خاکبرداری، ۵۸۰۰ تن
این ایستگاه ۹۵ هزار متر مکعب خاکبرداری، ۵۸۰۰ تن آرماتوربندی، ۵۶ هزار متر مکعب بتن‌ریزی و ۱۰ هزار مترمربع نیز نازک‌کاری انجام شده‌است. موقعیت در مترو. این ایستگاه در خط ۴ متروی تهران که در نقشه با رنگ زرد نمایش داده می‌شود قرار دارد و در میان ایستگاه متروی آیت‌الله کاشانی در جهت شمال ( واقع در سه راه جنت‌آباد) و دارای تقاطع با خط ۶ متروی تهران و ایستگاه متروی ارم سبز در جنوب و دارای تقاطع با خط ۵ متروی تهران واقع شده است. قرارگیری این مترو در میان دو ایستگاه تقاطعی اهمیت دو چندان به آن می‌دهد. این ایستگاه
تقاطعی اهمیت دو چندان به آن می‌دهد. این ایستگاه در محله فردوس غرب تهران قرار دارد و موقعیت خوبی به خیابان شقایق، بلوار ناصر حجازی، بزرگراه ستاری و محله مهم فردوس و سازمان برنامه داده‌ است.
در زیر فهرستی از رؤسای باشگاه فوتبال آ.ث. میلان آمده‌است. تاریخچه. در بیش از ۱۲۰ سال تاریخ، ۲۳ رئیس به نوبت در راس میلان قرار گرفته‌اند. اولین رئیس باشگاه آلفرد ادواردز بود که یکی از اعضای بنیانگذار باشگاه نیز بود. طولانی‌ترین رئیس در تاریخ میلان، سیلویو برلوسکونی است که در سال ۱۹۸۶ روی کار آمد و تا سال ۲۰۰۴ این سمت را برعهده داشت و پس از تصویب قانون تضاد منافع از سمت خود استعفا داد. او سپس برای دو سال دیگر، از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، رئیس بود، زمانی که پس از نخست‌وزیری ایتالیا، به همین دلیل از سمت خود کنار رفت و
ایتالیا، به همین دلیل از سمت خود کنار رفت و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ رئیس افتخاری بود، زمانی که پس از ۳۱ سال مدیریت، باشگاه را فروخت. پیروزمندانه‌ترین ریاست تاریخ باشگاه به مدیریت برلوسکونی مربوط می‌شود، با ۲۶ جام کسب شده، که با در نظر گرفتن دوره‌ای که در آن سمت خالی بود، با در نظر گرفتن مدتی که دفتر خالی بود، به دلایل ذکر شده در بالا، اما در طی آن برلوسکونی مالکیت باشگاه را حفظ کرد، به ۲۹ افزایش می‌یابد. دیگر رؤسای برجسته در تاریخ میلان عبارتند از: پیرو پیرلی، که به مدت ۱۹ سال، از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۸، به مدت ۱۹
که به مدت ۱۹ سال، از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۸، به مدت ۱۹ سال در سمت خود بود، که به‌دلیل ساخت استادیوم سن سیرو مشهور است؛ آندره‌آ ریتزولی که میلان تحت رهبری او ۴ قهرمانی لیگ و اولین جام اروپایی خود را به دست آورد و مرکز ورزشی میلانلو را ساخت؛ فرانکو کارارو، همچنین برنده یک جام اروپا و اولین جام بین قاره‌ای روسونری.
سری آ ۱۶–۲۰۱۵ (به‌دلایل حمایت مالی به‌عنوان سری آ TIM شناخته می‌شود) صد و چهاردهمین فصل فوتبال برتر ایتالیا، هشتاد و چهارمین دوره مسابقات رفت و برگشت، و ششمین از زمان سازماندهی آن تحت یک کمیتهٔ لیگ جدا از سری بی. یوونتوس مدافع عنوان قهرمانی بود. این کمپین در ۲۲ اوت ۲۰۱۵ آغاز شد و در ۱۵ مهٔ ۲۰۱۶ به پایان رسید. در ۲۵ آوریل ۲۰۱۶، یوونتوس موفق شد برای پنجمین فصل متوالی از عنوان قهرمانی خود دفاع کند، پس از شکست ناپولی در رده دوم مقابل رم، یوونتوس با اختلاف ۱۲ امتیازی تنها سه بازی باقی مانده بود.
گوا بنیامین ( )، همچنین به اسم آدم نیز شناخته می شود. این منطقه یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری رود اردن است که بر روی زمین های گرفته شده از روستای فلسطینی ، جبع درست شده است. این شهرک به عنوان یک شهرک اجتماعی تنظیم شده است و تحت صلاحیت شورای منطقه ای مته بنیامین می باشد. جامعه بین‌المللی شهرک‌سازی‌های اسرائیل در کرانه باختری را طبق قوانین بین‌المللی غیرقانونی به رسمیت می شناسد، ولی حکومت اسرائیل با این موضوع جوامع بین الملل مخالفت می کند. ریشه‌شناسی. نام گوا بنیامین از یک سایت همنام کتاب مقدس - گبا از
گوا بنیامین از یک سایت همنام کتاب مقدس - گبا از بنیامین گرفته شده است - که بر این باور می باشند که در اطراف همان محل واقع شده بود. طبق پژوهش های معاصر، جبای بنیامین در روستایی در حومه جباء قرار داشته که نام کتاب مقدس را تا کنون حفظ نموده است.
نوآم چامسکی روشنفکری شناخته‌شده و منتقد سیاست خارجی آمریکا و برخی دولت‌های دیگر است. او خود را سوسیالیستی آزادی‌خواه و همچنین هوادار آنارکو-سندیکالیسم می‌داند. تاریخچه. چامسکی اگرچه از برچیدن دیوار برلین استقبال کرد، اما ترس او از این‌که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مجموعهٔ درهم‌پیچیدهٔ نظامی-صنعتی آمریکا به دنبال دشمنانی جدید خواهد گشت تا وجود خود را موجه جلوه دهد، با اتفاقاتی که بعداً در جهان رخ داد، تأیید شد. به نظر چامسکی اجرای موفقیت‌آمیز این برنامه، وام‌دار «اتحادی نامقدس» میان دولت آمریکا و
وام‌دار «اتحادی نامقدس» میان دولت آمریکا و شرکت‌های رسانه‎ای است. چامسکی در زمان جنگ ویتنام به عنوان منتقد اجتماعی سیاست خارجی آمریکا به شهرت رسید. نخستین اثر سیاسی مهم او کتاب "قدرت آمریکا و ماندارین‌های نوین" (۱۹۶۹) بود که در انتقاد به طبقه روشنفکران لیبرال نوشته شده بود. درک چامسکی از سازوکار امپریالیسم آمریکا و توانایی همیشگی او برای فهم دورنمای کلی سیاست‌های آمریکا به مخالفت او با دخالت نظامی آمریکا در کوزوو، افغانستان و عراق و همچنین جنگ بوش بر ضد تروریسم منجر شد. او در سال ۱۹۸۰ بر کتاب روبر فوریسون
منجر شد. او در سال ۱۹۸۰ بر کتاب روبر فوریسون که در حقیقت داشتن هولوکاست تردید کرده بود، مقدمه‌ای نوشت. اگرچه این مقدمه تنها به دفاع از آزادی بیان می‌پرداخت، با واکنش‌های سختی مواجه شد. وی بعدها آشکار ساخت که از وی مطلبی در دفاع از آزادی بیان خواسته شده بود و او از استفاده از آن به عنوان مقدمهٔ کتاب مذکور اطلاع نداشت. در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی چامسکی به همراهی جان پیلگر از معدود کسانی بودند که از نسل‌کشی «پنهان» در تیمور شرقی سخن گفتند. وی به تمامی رؤسای جمهور آمریکا، حتی جان اف کندی که محبوبیتی باور نکردنی
آمریکا، حتی جان اف کندی که محبوبیتی باور نکردنی دارد، با دیدی انتقادی می‌نگرد. او در این باب کتاب «تفکری دوباره به کاملوت: جان اف کندی، جنگ ویتنام و فرهنگ سیاسی آمریکا» را نوشته‌است. چامسکی در بیانیه‌ای مشترک با برخی اندیشمندان آمریکایی، انگلیسی و کانادایی دربارهٔ نقش رسانه‌ها در نبرد اسرائیل و غزه ۲۰۱۲ از رسانه‌های غربی به خاطر پوشش یک‌جانبه جنگ انتقاد کرد و این مسئله را غیرقابل قبول و ظالمانه خواند و از خبرنگاران خواست در اعتراض به استفادهٔ ابزاری خبرگزاری‌های غربی از آنها، اعتصاب و از همکاری با این
غربی از آنها، اعتصاب و از همکاری با این خبرگزاری خودداری کنند. وی همچنین در این بیانیه از مردم غزه درخواست کرد با استفاده از امکانات موجود با همهٔ مراکز خبری تماس بگیرند و واقعیت‌ها را به‌طور منصفانه منعکس کنند. چامسکی در مهرماه ۱۳۹۱(اکتبر ۲۰۱۲) برای شرکت در کنفرانس بین‌المللی زبان‌شناسی به غزه سفر کرد که دکتری افتخاری دانشگاه الاسلامیه غزه به منظور قدردانی از مواضع انسانی نوام چامسکی در پشتیبانی از مردم فلسطین و اعلام همبستگی با فلسطینی‌ها به وی اهدا شد. وی معتقد است: «در پس ظاهر بی‌طرفانه شرح مسائل
شد. وی معتقد است: «در پس ظاهر بی‌طرفانه شرح مسائل اجتماعی (از طریق گزارش‌های تلویزیونی، تحلیل‌های سیاسی یا اخبار رادیو) پیش فرض‌ها و اصول ایدئولوژیکی‌ای نهفته‌است که وقتی آن‌ها را افشا می‌کنیم، فرو می‌ریزند.» دربارهٔ ایران. چامسکی در مصاحبه‌ای که با پال جی (Paul Jay) در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۰۷ داشت، از سیاست‌های هسته‌ای ایران دفاع و عکس‌العمل ایران را در برابر عدم پایبندی کشورهای غربی به تعهداتشان، طبیعی تلقی کرد. وی از تظاهرات معترضین به انتخابات ریاست جمهوری در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ استقبال کرد و «شجاعت و پایداری
در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ استقبال کرد و «شجاعت و پایداری تظاهرکنندگان را تحسین‌برانگیز و دارای اهمیت تاریخی تام و تمام» توصیف می‌کند. وی دراینباره می‌گوید: «هرگونه استفاده از زور باطل است و نتایج انتخابات با زور حتی ذره‌ای معتبر به‌نظر نمی‌رسد». وی پس از اعتصاب غذای اکبر گنجی روبروی سازمان ملل متحد، از او حمایت کرده و گفت که سعی می‌کند به او و همراهانش بپیوندد. نوآم چامسکی در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۹ از محل سکونتش در ماساچوست به نیویورک رفت تا در جمع اعتصاب‌کنندگان غذا که همه ایرانی بودند، حاضر شود. تجمعی سه روزه که در
همه ایرانی بودند، حاضر شود. تجمعی سه روزه که در اعتراض به رفتار جمهوری اسلامی ایران با معترضان به نتیجه انتخابات برگزار شده بود. او معتقد است که آمریکا و هم‌پیمانانش هرگز برقراری دموکراسی و آزادی برای کشورهای خاورمیانه و عربی را خواستار نیستند. چامسکی در مصاحبه‌ای که با روزنامهٔ تهران تایمز مورخ ۱۵ آوریل ۲۰۰۹ داشت، به صراحت سیاست‌های یک بام و دو هوای آمریکا در مورد حق ایران برای استفادهٔ صلح‌آمیز از انرژی اتمی را نقد کرد. او در این مصاحبه با استناد به یکی از مصاحبه‌های زیبیگنیو برژینسکی این‌گونه نتیجه‌گیری
مصاحبه‌های زیبیگنیو برژینسکی این‌گونه نتیجه‌گیری کرد که مشکل اصلی آمریکا با ایران، برنامهٔ اتمی صلح‌آمیز تهران نیست، بلکه آن است که ایران دیگر در سلک مجموعهٔ کشورهای تابع سیاست‌های آمریکا به‌شمار نمی‌رود.
انستیتو مکانیک تورنتو () که در ابتدا انستیتو مکانیک یورک نام داشت، در قرن نوزدهم یک مؤسسه آموزشی در تورنتو بود که به اولین کتابخانه عمومی شهر تبدیل گردید. این انستیتو، یکی از مجموعه مؤسسه‌های مکانیک بود که بعد از استقبال عموم از آنها در بریتانیا، در سراسر دنیا راه اندازی شدند. این مکان در سال ۱۸۳۰ تأسیس گردید.
پابرهنه در پارک () نمایشنامه‌ای از نیل سایمون است. نیل سایمون پیش از نوشتن پابرهنه در پارک، دو نمایشنامه دیگر نوشته بود، اما پابرهنه در پارک بود که مسیر آینده نویسندگی او را روشن کرد. کمدی رومانتیک‌هایی با تمرکز بر روابط میان زوج‌ها و البته شوخی‌های پررنگ مربوط به شغل و کسب درآمد. به همین دلیل «پابرهنه در پارک» را گاهی نخستین نمایشنامه مهم سایمون به حساب می‌آورند. عنوان «پابرهنه در پارک» اشاره به گفتگویی از زن جوان (کوری) دارد که در آن شوهرش را متهم به محافظه‌کاری می‌کند، آنچنان که حتی نمی‌تواند پابرهنه در
می‌کند، آنچنان که حتی نمی‌تواند پابرهنه در پارکی راه برود. داستان. پل و کوری براتر که به تازگی ازدواج کرده‌اند، پس از یک ماه عسل شش روزه، ملاقاتی غیرمنتظره با مادر غیرعادی کوری دارند. کوری که نگران تنهایی مادرش است، او را با همسایه عجیب‌وغریب‌شان آشنا می‌کند. اما همین نقطه شروع بحران‌هایی است که زندگی او و همسر وکیلش را تا آستانه جدایی پیش می‌برد. اجرا. اجرای صحنه‌ای این نمایشنامه، یکی از موفق‌ترین اجراهای آن سال‌های برادوی بود. نمایشنامه حدود چهار سال روی صحنه ماند و بیش از ۱۲۰۰ بار به روی صحنه رفت.
روی صحنه ماند و بیش از ۱۲۰۰ بار به روی صحنه رفت. موفقیت مالی این نمایشنامه تاثیر زیادی در انتخاب مسیر حرفه‌ای سایمون داشت. اقتباس سینمایی. از روی این نمایشنامه سایمون، مانند بسیاری از دیگر آثارش، نسخه سینمایی هم اقتباس شده است. کارگردان نسخه سینمایی، جین ساکس است و نقش زوج جوان را رابرت ردفورد و جین فوندا بازی کرده‌اند.
بمباران بحرین در جنگ جهانی دوم اقدامی از جانب نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا برای آسیب‌زدن به منافع بریتانیا در خاورمیانه بود. این عملیات آسیب‌های فیزیکی زیادی را موجب نشد اما باعث شد تا بریتانیا مجبور شود قسمتی از منابع محدود خود را برای حفاظت از نقاطی که امن تلقی می‌شدند اختصاص دهد. پیش‌زمینه. پادشاهی ایتالیا در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ میلادی با اعلام جنگ به فرانسه و بریتانیا وارد جنگ جهانی دوم شد. یورش ایتالیا به فرانسه اما دیری نپایید و فرانسه سه روز پس از آتش‌بس با آلمان در ۲۵ ژوئن با ایتالیا هم پیمان آتش‌بس امضا
آلمان در ۲۵ ژوئن با ایتالیا هم پیمان آتش‌بس امضا نمود. بدین ترتیب ایتالیا بر روی جنگ با بریتانیا و اتحادیه کشورهای همسود در آفریقا و خاورمیانه متمرکز شد. در تابستان ۱۹۴۰ میلادی نیروی هوایی ایتالیا طرح‌هایی را جهت نابودی مخازن نفت بریتانیا در بحرین را به بنیتو موسولینی تقدیم کرد. قرار بود با این اقدام در زنجیره تأمین سوخت نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا که رقیب اصلی ایتالیا در مدیترانه بود اخلال وارد شود. بحرین و ظهران. در ۱۹ اکتبر ۱۹۴۰ میلادی چهار فروند بمب‌افکن اس‌ام. ۸۲ ایتالیایی به چاه‌های نفت آمریکایی در
اس‌ام. ۸۲ ایتالیایی به چاه‌های نفت آمریکایی در بحرین تحت قیمومت بریتانیا حمله کرده و به پالایشگاه محلی آسیب زدند. همچنین ظهران در عربستان سعودی هم بمباران شد اما آسیب جدی نتوانست وارد نماید. این بمب‌افکن‌ها برای عملیات در خلیج فارس مسافت ۴۲۰۰ کیلومتری را طی ۱۵ ساعت پیموده بودند که در آن زمان یک رکورد محسوب می‌شد. در این عملیات هر یک از بمب‌افکن‌ها با ۱۵۰۰ کیلو بمب از جزیره رودس برخاسته بودند و پس از انجام عملیات بدون هیچ مشکلی در اریتره ایتالیا به زمین نشستند. این حمله نگرانی‌هایی را برای متفقین به وجود
این حمله نگرانی‌هایی را برای متفقین به وجود آورد و آن‌ها مجبور شدند منابعی را جهت ارتقا دفاع هوایی منطقه خلیج فارس تخصیص دهند که همین اسراف منابع بیش از آسیب‌های به وجود آمده در اثر بمباران اهمیت داشت؛ زیرا باعث می‌شد قسمتی از نیروهای بریتانیایی از جبهه‌های نبرد شمال آفریقا به خلیج فارس فرستاده شوند. پس از بمباران بحرین نیروی هوایی ایتالیا بمباران‌های برد بلند دیگری را هم انجام داد و حتی قصد داشت در تابستان ۱۹۴۳ با بمب‌افکن‌های مخصوص اقدام به بمباران نیویورک نماید که هیچگاه محقق نشد. ایتالیایی‌ها حتی یک
نماید که هیچگاه محقق نشد. ایتالیایی‌ها حتی یک سفر تجاری برد بلند میان رم و توکیو در تابستان ۱۹۴۲ انجام دادند.
لو پک یک بخش در شهرستان ایولین در ناحیه ایل-دو-فرانس با جمعیت ۱۵٬۷۱۶ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است. شهرهای خواهرخوانده. لو پک با سه شهر جهان خواهرخوانده است:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37010102&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-04-26T09:12:21Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Sunfyre&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37031686&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
رنجرز یک باشگاه فوتبال مشهور از جزایر سلیمان است که در لیگ اتحادیه هونیارا و در مسابقات قهرمانی باشگاهی ملی جزایر سلیمان بازی می‌کند. رنجرز ۸ بار در سال‌های ۱۹۸۵، ۱۹۸۸، ۱۹۹۱، ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷، ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ قهرمان لیگ هونیارا شد. این باشگاه یک بار در لیگ قهرمانان اقیانوسیه، در سال ۱۹۸۷ بازی کرده است و در مراحل مقدماتی مسابقات به فینال رسید و در آنجا از با شکست خورد.
مأمور اجرا (به انگلیسی: The Enforcer) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی ریچارد هیوز با بازی آنتونیو باندراس، کیت باسورث و موژان آریا است. این فیلم در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در سینماهای منتخب و بر حسب تقاضا در ایالات متحده اکران شد. داستان. خلافکاری به نام کودا (با بازی آنتونیو باندراس) است که وقتی متوجه می‌شود رئیسش استل (با بازی کیت باسورث) زندگی یک دختر جوان را در معرض خطری جدی قرار داده‌است، همه چیز را فدا می‌کند تا سازمان جنایتکاری را که تمام زندگی خود را برای ساختن آن صرف کرده بود،
که تمام زندگی خود را برای ساختن آن صرف کرده بود، از بین ببرد و … بازخوردها. دنیس هاروی از ورایتی این فیلم را «شیک اما کم عمق» نامید و عملکرد باندراس را ستود. داستین چیس از روزنامه دیلی به این فیلم نمره "D-" داد و آنرا "فیلم ارزانی که هرگز سعی نمی‌کند از بودجه محدود حداکثر استفاده را ببرد" نامید.
خبرگزاری موریتانی (؛ )، خبرگزاری دولتی و رسمی کشور موریتانی است و دفتر مرکزی آن در نواکشوت پایتخت موریتانی است. این خبرگزاری در سال ۱۹۷۵ میلادی تأسیس شد و به زبان های عربی، فرانسوی و انگلیسی خبرهای خود را بر روی وبگاه های اینترنتی منتشر می کند. چنانچه در قسمت «درباره ما» توضیح داده است، خبرگزاری موریتانی همچنین دو روزنامه را تحت نظر خود منتشر می کند. خبرگزاری موریتانی عضو اتحادیه خبرگزاری های مدیترانه ای و اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهای عرب (فانا) است.
باشگاه فوتبال نادی یک باشگاه فوتبال فیجیایی مستقر در نادی است که در لیگ برتر فیجی شرکت می‌کند. ورزشگاه خانگی آنها پرنس چارلز است. تاریخچه. باشگاه فوتبال نادی در سال ۱۹۳۷ به رهبری ادوارد گرانت تأسیس شد. نادی برای اولین بار در مسابقات بین منطقه‌ای در سال ۱۹۳۹ بازی کرد، زمانی که در مرحله مقدماتی نادروگا را ۲–۰ شکست داد اما در نیمه نهایی با همان اختلاف مغلوب روا شد. نادی ۸ بار قهرمان فیجی شده است. نادی برای اولین بار در سال ۱۹۶۹ تحت ریاست شری ونکانا چتی قهرمان جام بین منطقه‌ای شد. آنها دو فینال اخیر بین
جام بین منطقه‌ای شد. آنها دو فینال اخیر بین منطقه‌ای خود را برده‌اند (۳–۱ در برابر لائوتوکا در ۱۹۹۸ و ۱–۰ برابر با در ۱۹۹۹)، که پس از آخرین پیروزی آنها در جام بین منطقه‌ای ۱۹۷۴ اتفاق افتاد. نادی پس از پلی آف ۳ تیمی با با و لاباسا به عنوان قهرمانی دست یافت. باشگاه با یکی از علاقه‌مندان برای پیروزی در پلی آف بود، اما در اولین بازی مقابل لاباسا با نتیجه ۳–۰ شکست خورد. سپس نادی لاباسا را با نتیجه ۳–۰ و با را ۱–۰ شکست داد و به مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه راه یافت. مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه ۱۹۹۹.
راه یافت. مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه ۱۹۹۹. در مسابقات قاره‌ای، که نادی میزبان بود، نادی در نیمه نهایی با یک ضربه ایستگاهی ماریکا نامقا، سنترال یونایتد نیوزیلند را ۱–۰ شکست داد. نادی، یک تیم آماتور، سپس در فینال به تیم فوتبال ملبورن جنوبی استرالیا، یک تیم حرفه‌ای، با نتیجه ۵–۱ شکست خورد. این بازی در باران شدید و با به ثمر رساندن ۳ ضربه پنالتی ملبورن جنوبی برگزار شد. تک گل نادی را واتیسونی وولی به ثمر رساند. سال بعد در سال ۲۰۰۰، نادی با پیروزی در ۱۷ بازی از ۱۸ بازی و یک تساوی مقابل با، بدون شکست در
بازی از ۱۸ بازی و یک تساوی مقابل با، بدون شکست در لیگ ملی قهرمان شد.