payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشگاه فوتبال اتلتیکو پلاتینزه یک باشگاه ورزشی آرژانتینی است که در فلوریدا، بوئنوس آیرس واقع شده است. نام مستعار باشگاه کالامار (ماهی مرکب) پس از روزنامه‌نگار پالاسیو زینو است که گفت تیم "مثل یک ماهی مرکب در جوهر خود حرکت می‌کند". اگرچه این باشگاه میزبان فعالیت‌های زیادی است، پلاتینزه بیشتر به خاطر تیم فوتبالش شناخته می‌شود. علیرغم سقوط از لیگ برتر در سال ۱۹۹۹، همچنان در بین ۲۰ تیم برتر جدول لیگ برتر آرژانتین باقی مانده است. پلاتینزه در حال حاضر در لیگ برتر آرژانتین، دسته برتر سیستم لیگ آرژانتین، رقابت
آرژانتین، دسته برتر سیستم لیگ آرژانتین، رقابت می‌کند. تاریخچه. پلاتینزه در ۲۵ مه ۱۹۰۵ تأسیس شد و از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۴ در دسته دوم بازی کرد و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶، زمانی که این تیم سرانجام اولین عنوان خود را در لیگ دسته سوم به دست آورد. این قهرمانی به پلاتینزه اجازه داد در لیگ برتر بازی کند. این باشگاه در اواخر دهه ۱۹۷۰ به جایگاه فرقه دست یافت زیرا آنها بارها و بارها از طریق یک سری "معجزه‌های روز آخر" از سقوط خودداری کردند. تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۹۹ تسلیم سقوط شدند. این آغاز یک نزول شدید شد: پلاتینزه
سقوط شدند. این آغاز یک نزول شدید شد: پلاتینزه متعاقباً در پایان فصل ۰۲–۲۰۰۱ به دسته سوم منطقه‌ای، لیگ دسته دوم سقوط کرد. در ۱۷ مه ۲۰۰۶، پلاتینزه عنوان دوم خود را به دست آورد و به لیگ دسته دوم آرژانتین صعود کرد. اما در ۸ مه ۲۰۱۰ این تیم دوباره به دسته سوم سقوط کرد. در ۲ مه ۲۰۱۸، پلاتینزه پس از کسب عنوان لیگ دسته سوم در پیروزی مقابل باشگاه استودیانتس ده کاسروس، مستقیماً به دسته دوم صعود کرد. در سال ۲۰۲۱، پلاتینزه برای اولین بار در ۲۲ سال پس از شکست استودیانتس ده ریو کوارتو در ضربات پنالتی به لیگ برتر بازگشت.
کریستوفر جی. اسکارور سینیور (؛ زادهٔ ) قاتل محکوم‌شدهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر به‌خاطر قتل هم‌بندی‌های خود جفری دامر، که خود یک قاتل زنجیره‌ای بود، و جسی اندرسون، یک قاتل دیگر، در مؤسسه اصلاح و تربیت کلمبیا در سال ۱۹۹۴ شناخته شده‌است. اسکارور برای کتک زدن و وارد کردن جراحات شدید به دامر و اندرسون از یک میلهٔ فلزی به طول استفاده کرد که آن را از یکی از قطعات دستگاه‌های بدن‌سازی در اتاق وزنه‌برداری زندان برداشته بود. او که در سال ۱۹۹۰ به جرم قتل استیو لومان به حبس ابد محکوم شده بود، به‌دلیل قتل
استیو لومان به حبس ابد محکوم شده بود، به‌دلیل قتل دامر و اندرسون به دو بار حبس ابد دیگر نیز محکوم شد. اوایل زندگی. اسکارور دومین فرزند از میان پنج فرزند والدین خود است و در میلواکی، ویسکانسین زاده و بزرگ شده‌است. او برای تحصیل به دبیرستان جیمز مدیسون رفت، اما در سال یازدهم از این مدرسه اخراج شد و متعاقباً پس از اعتیاد به الکل و ماری‌جوآنا، از خانهٔ مادری خود نیز طرد شد. اسکارور در یک برنامهٔ اشتغال‌زایی از سوی سپاه حفاظت ویسکانسین به‌عنوان کارآموز نجاری استخدام شد. او گفته‌است که سرپرست او، ادوارد پتس به
شد. او گفته‌است که سرپرست او، ادوارد پتس به او قول داده بود که پس از پایان برنامهٔ آموزشی او ار به‌صورت تمام‌وقت استخدام کند، اما با انفصال خدمت پتس، شغل تمام‌وقت اسکارور نیز هرگز به واقعیت نپیوست. این موضوع باعث شد تا اسکارور به سوءمصرف الکل روی آورد و در حالت مستی صداهایی را می‌شنید که او را «انتخاب‌شده» خطاب می‌کردند. او بعداً مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شد و گفته شد که از اختلال مسیحا نیز رنج می‌برد. قتل استیو لومان. در ۱ ژوئن ۱۹۹۰، اسکارور به ادارهٔ برنامهٔ آموزشی سپاه حفاظت ویسکانسین رفت و در آنجا
برنامهٔ آموزشی سپاه حفاظت ویسکانسین رفت و در آنجا با حضور جان فاین، مدیر مجموعه، و استیو لومان، یکی از کارکنان مواجه شد. اسکارور پس از اجبار لومان به نشستن بر زمین، اسلحه را به سر او نشانه رفت و از فاین درخواست پول کرد. پس از دریافت تنها ۱۵ دلار (برابر با دلار در سال ۲۰۲۱) از او، اسکارور عصبانی شد و یک بار به سر لومان شلیک کرد و او را کشت. به گفتهٔ مقامات، اسکارور پس از آن گفت: «حالا فکر می‌کنی من شوخی می‌کنم؟ من پول بیشتری می‌خواهم.» پس از دو شلیک دیگر به جسد بی‌جان لومان، فاین در نهایت یک چک ۳٬۰۰۰ دلاری
جسد بی‌جان لومان، فاین در نهایت یک چک ۳٬۰۰۰ دلاری (برابر با دلار در سال ۲۰۲۱) برای اسکارور نوشت. پس از آن که فاین به سمت ماشین خود در خارج از دفتر فرار کرد، اسکارور به او شلیک کرد، اما گلوله‌ای به فاین برخورد نکرد. اسکارور در سال ۱۹۹۲ مجرم شناخته شد و به حبس ابد محکوم شد و به مؤسسه اصلاح و تربیت کلمبیا واقع در پورتیج، ویسکانسین اعزام شد. قتل جسی اندرسون و جفری دامر. دو سال بعد و در صبح ۲۸ نوامبر ۱۹۹۴، اسکارور به‌همراه دو زندانی دیگر به انجام کاری در زندان گماشته شد: جسی اندرسون، که برای قتل همسر خود دوران
شد: جسی اندرسون، که برای قتل همسر خود دوران حبس را سپری می‌کرد؛ و جفری دامر، قاتل زنجیره‌ای آدم خوار، او موظف شده بود تا توالت سالن بدن‌سازی زندان را تمیز کند. در زمانی که افسران اصلاح این سه نفر را بدون نظارت رها کرده بودند، اسکارور با یک میلهٔ آهنی که از یکی از قطعات دستگاه‌های بدن‌سازی در سالن بدن‌سازی زندان برداشته بود، به جفری دامر حمله کرد؛ او سپس جسی اندرسون را نیز در حمام‌های زندان با یک دستهٔ چوبی کتک زد. او سپس به سلول خود برگشت و به افسران زندان اطلاع داد: «خدا از من خواست که این کار را بکنم.
اطلاع داد: «خدا از من خواست که این کار را بکنم. جسی اندرسون و جفری دامر مرده‌اند.» هر دو مرد دیگر به‌واسطهٔ کتک‌های اسکارور به شدت زخمی شدند. مرگ دامر یک ساعت پس از اعزام او به بیمارستان اعلام شد و اندرسون نیز دو روز بعد و پس از خاموش کردن دستگاه‌های پشتیبان حیات توسط پزشکان درگذشت. اسکارور پس از کسب شایستگی کافی برای حضور در جلسهٔ محاکمه، برای قتل دامر و اندرسون به دو حبس ابد دیگر محکوم شد. باور بر این است که اسکارور، دامر و اندرسون را به این دلیل که هردو سفیدپوست بوده‌اند، و همچنین به‌دلیل قتل مردان
سفیدپوست بوده‌اند، و همچنین به‌دلیل قتل مردان سیاه‌پوست توسط دامر و چاقو زدن اندرسون به همسرش تا حد مرگ و سپس تلاش برای معرفی دو مرد سیاه‌پوست به‌عنوان عاملان حمله، به قتل رسانده‌است. از اسکارور نقل شده‌است که: «هیچ‌یک از کارهایی که سفیدپوست‌ها با سیاه‌پوستان می‌کنند، عادلانه نیست.» پیامدها. در سال ۱۹۹۹، و پس از افتتاح مرکز برنامه ایمن‌سازی ویسکانسین به این مجموعه منتقل شد. در سال ۲۰۰۱، باربارا کرب، قاضی دادگاه منطقه‌ای فدرال دستور داد تا اسکارور و حدود ۴۰ نفر دیگر از سایر زندانیان مبتلا به بیماری‌های
۴۰ نفر دیگر از سایر زندانیان مبتلا به بیماری‌های روانی جدی از مجموعهٔ ویسکانسین به جای دیگری منتقل شوند. اسکارور پس از آن به مرکز اصلاح و تربیت صدساله در کلرادو منتقل شد. در سال ۲۰۰۵، اسکارور یک شکایت حقوق مدنی فدرال علیه مقامات مرکز برنامهٔ ایمن‌سازی ویسکانسین ارائه کرد و در آن استدلال کرد که برخلاف حقوق قانونی خود، تحت مجازات ظالمانه و غیرعادی قرار گرفته‌است. یک قاضی دادگاه منطقه‌ای شکایت علیه چند نفر از متهمان را رد کرد و حکم داد که اقدامات بقیهٔ مقامات نمی‌تواند غیرقانونی تلقی شود. اعتراض اسکارور به
نمی‌تواند غیرقانونی تلقی شود. اعتراض اسکارور به این تصمیم در سال ۲۰۰۶ نیز موفقیت‌آمیز نبود. اسکارور بعداً اظهار داشت که در نتیجهٔ قتل دامر و اندرسون، برای ۱۶ سال در سلول انفرادی بوده‌است. در سال ۲۰۱۲، شخصی به نمایندگی از اسکارور اعلام کرد که او قصد دارد کتابی کامل دربارهٔ قتل دامر بنویسد.
باشگاه ورزشی مورانبونگ () یک باشگاه ورزشی در پیونگ‌یانگ، کره شمالی است که در سال ۱۹۹۷ تاسیس شده‌است.
جاناتان آمون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورشلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States men's national under-20 soccer team و ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
آنتونی آمپایپیتاکوونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تایلند است که به عنوان هافبک دفاعی بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز، باشگاه فوتبال بوریرام یونایتد، و باشگاه فوتبال بانکوک یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States men's national under-17 soccer team و تایلند بازی کرده‌است.
جلیل انیبابا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نشویل، باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس‌سیتی، باشگاه فوتبال هیوستون دینامو، باشگاه فوتبال نیوانگلند رولوشن، باشگاه فوتبال سیاتل ساندرز، و باشگاه فوتبال شیکاگو فایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States men's national under-18 soccer team و United States men's national under-20 soccer team بازی کرده‌است.
برایان سیلوستر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس و فیلادلفیا یونیون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States men's national under-20 soccer team و هائیتی بازی کرده‌است.
متیو بالدیسیمو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national under-17 soccer team بازی کرده‌است.
جیراوات ماکاروم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تایلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پلیس ترو، باشگاه فوتبال بوریرام یونایتد، و باشگاه فوتبال پورت اف‌سی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تایلند بازی کرده‌است.
آلن مارسینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پائوک و باشگاه فوتبال مونترال اشاره کرد.
بن لاندگارد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلمبوس کرو اشاره کرد.
جبریل بواکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national under-17 soccer team و Canada men's national under-20 soccer team بازی کرده‌است.
جاستین بیلیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز اشاره کرد.
بن مک‌کندری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national under-20 soccer team, Canada men's national under-23 soccer team، و کانادا بازی کرده‌است.
موزی گیوریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فلیتوود تاون و باشگاه فوتبال ان‌ئی‌سی نایمخن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Canada U20 بازی کرده‌است.
کریس پوزنیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورنتو، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز، باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس، باشگاه فوتبال چیواس یواس‌ای، و باشگاه فوتبال برینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada U-20 men's national soccer team و کانادا بازی کرده‌است.
جان وولینیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی، باشگاه فوتبال کلمبوس کرو، باشگاه فوتبال نیوانگلند رولوشن، باشگاه فوتبال شیکاگو فایر، و باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
بردلی بالادز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اف‌سی دالاس و باشگاه فوتبال فینیکس رایزینگ اشاره کرد.
شورای عالی قرقیزستان پارلمان جمهوری قرقیزی می‌باشد و دارای نظام تک‌مجلسی است. این شورا تا سال ۱۹۹۱ با عنوان شورای عالی جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی شناخته می‌شد. این مجلس دارای ۹۰ کرسی نمایندگی می‌باشد که اعضای آن به دو روش رأی‌گیری نسبی با لیست حزبی و رأی‌گیری نخست‌گزینی برای یک دوره ۵ سال انتخاب می‌شوند. پیشینه. این نهاد قانونگذار در دوران حاکمیت شوروی بر قرقیزستان با عنوان شورای عالی جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی شناخته می‌شد. از سال ۱۹۹۱ زمانی که قرقیزستان از اتحاد جماهیر شوروی استقلال یافت تا
قرقیزستان از اتحاد جماهیر شوروی استقلال یافت تا اکتبر ۲۰۰۷ که قانون اساسی با همه‌پرسی تغییر کرد، شورای عالی متشکل از مجلس قانونگذاری و مجلس نمایندگان مردمی با ۶۰ و ۴۵ عضو بود. اعضای هر دو مجلس برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شدند. در مجلس نمایندگان مردمی، همه ۴۵ عضو در حوزه‌های انتخابیه تک‌کرسی انتخاب و در مجلس مقننه، ۴۵ نماینده در حوزه‌های تک‌کرسی و ۱۵ نفر از طریق لیست‌های حزبی انتخاب می‌شدند. از اکتبر ۲۰۰۷، شورای عالی یک نهاد دادگذاری تک‌مجلسی شد. مجلس در ابتدا از ۹۰ عضو تشکیل می‌شد اما زمانی که در سال
ابتدا از ۹۰ عضو تشکیل می‌شد اما زمانی که در سال ۲۰۱۰ رئیس‌جمهور قربان‌بیگ باقی‌یف پس از شورش ها برکنار شد، قانون اساسی جدیدی تصویب شد که تعداد اعضا را به ۱۲۰ افزایش داد. همینطور احزاب به منظور جلوگیری از تمرکز قدرت به ۶۵ کرسی محدود شدند. رأی‌گیری در مورد اصلاح قانون اساسی تعداد کرسی‌های پارلمان را ۲۵ درصد کاهش داد و در نتیجه به ۹۰ کرسی بازگشت. نظام انتخاباتی. از مجموع ۹۰ کرسی شورای عالی، ۵۴ کرسی در یک حوزه انتخابیه سراسری و ۳۶ کرسی در حوزه‌های تک‌کرسی با نمایندگان نسبی انتخاب می‌شوند. برای به دست آوردن
نمایندگان نسبی انتخاب می‌شوند. برای به دست آوردن کرسی‌ها، احزاب باید از آستانه انتخابات سراسری ۵ درصد از آرای داده شده عبور کنند و حداقل ۰.۵ درصد از آرا را در هر یک از هفت منطقه کسب کنند. لیست‌ها باز هستند و رای دهندگان می‌توانند یک رای ترجیحی بدهند. همچنین هیچ حزبی مجاز نیست بیش از نیمی از کرسی‌های متناسب را به خود اختصاص دهد. لیست احزاب باید حداقل ۳۰ درصد از نامزدهای هر جنسیت را داشته باشد و هر چهارمین نامزد باید از جنسیت متفاوت باشد. همچنین لازم است هر لیست حداقل ۱۵ درصد از نامزدها را از اقلیت‌های قومی
حداقل ۱۵ درصد از نامزدها را از اقلیت‌های قومی و ۱۵ درصد افراد زیر ۳۵ سال و همچنین حداقل دو نامزد دارای معلولیت داشته باشد.
باسل جرادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیلستروم، باشگاه فوتبال نورشلان، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال آپولون لیماسول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Denmark national under-16 football team, Denmark national under-17 football team, Denmark national under-18 football team, Denmark national under-19 football team, Denmark national under-20 football team، زیر ۲۱ سال دانمارک، و لبنان بازی کرده‌است.
داستلی مولدر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اکسلسیور، باشگاه فوتبال ناک بردا، باشگاه فوتبال والویک، باشگاه فوتبال آپولون لیماسول، و باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کوراسائو بازی کرده‌است.
پاسکال گرگور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورشلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Denmark national under-20 football team، زیر ۲۱ سال دانمارک، و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده‌است.
پاتریس برنیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال نورشلان، باشگاه فوتبال ترومسو، و باشگاه فوتبال مونترال اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national youth soccer teams، و Canada men's national under-20 soccer team, Canada men's national youth soccer teams، و کانادا بازی کرده‌است.
فیلیپ لونچاریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، باشگاه ورزشی گاز متان مدیاش، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال ترومسو، و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Croatia national under-17 football team, Croatia national under-17 football team, Croatia national under-18 football team, Croatia national under-19 football team، زیر
Croatia national under-19 football team، زیر ۲۰ سال کرواسی، و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده‌است.
دارکو ساویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد.
میخاو چرنتسکی (؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۷۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "گوش آقای رئیس"، "محکوم"، "خون از خون"، "۲۵ سال بی‌گناهی"، "نشانه‌ها"، "لندنی‌ها"، "پزشکان"، "کلبه جنگلی"، "تشخیص"، "دختران جنگ"، "کورشده از نور"، "دوستان"، "مجرد"، "ع چون عشق"، "دوران افتخار"، "قانون حقیقی"، "عشق اول"، "دهن‌به‌دهن"، "خانه کشیش"، "پدر متیو"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، '، '، "ورشو ۴۴" و "سیاره مجرد" اشاره نمود.
ادموند اشتویبر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، وکیل، و حقوقدان اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است. ادموند رودیگر استویبر بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷ به‌عنوان شانزدهمین وزیر رئیس‌جمهور ایالت باواریا و بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ رئیس اتحادیه سوسیال مسیحی (CSU) بود.
ایوان راملجاک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کرواسی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
کریستین چارلز برنس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیا میلان اشاره کرد.
کایل ویور (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آستین توروس، اکلاهما سیتی تاندر، یوتا جاز، و آلبا برلین اشاره کرد.
ادوارد لینتنر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده‌است. ادوارد لینتنر از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ وزیر امور خارجه پارلمانی و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ او افسر مبارزه با مواد مخدر در دولت فدرال بود.
مائودو لو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
جیسون گرنجر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آلبا برلین، باشگاه ورزشی افس پیلسن، باشگاه بسکتبال مالاگا، و باشگاه بسکتبال ساسکی باسکونیا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ادوارد آدام دیویس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ممفیس گریزلیز، پورتلند تریل بلیزرز، لس آنجلس لیکرز، تورنتو رپترز، و بروکلین نتس اشاره کرد.
کایل ویلتجر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کاناریاس، هیوستون راکتس، باشگاه بسکتبال المپیاکوس، بسکتبال مردان کنتاکی وایلدکتز، و باشگاه بسکتبال مالاگا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ماریس اسپایتز (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کلیولند کاوالیرز، ممفیس گریزلیز، گلدن استیت واریرز، و فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز اشاره کرد.
نیمیاس کوئتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل پرتغال است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کلان مارتین (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به مینه‌سوتا تیمبرولوز اشاره کرد.
جگوار آی-پیس (به انگلیسی: Jaguar I-Pace) (به سبک I-PACE) یک کراس‌اوور الکتریکی با باتری است که توسط جگوار لندرور (JLR) تحت مارک جگوار تولید شده‌است. آی-پیس در مارس ۲۰۱۸ اعلام شد، تحویل اروپا در ژوئن ۲۰۱۸ و تحویل آمریکای شمالی در اکتبر ۲۰۱۸ آغاز شد. توسعه. جگوار آی-پیس توسط یان کالوم طراحی شد. نسخه مفهومی این خودرو که به‌عنوان یک خودروی اسپورت پنج نفره توصیف می‌شود، توسط JLR در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس ۲۰۱۶ رونمایی شد و در مارس ۲۰۱۷ در لندن در جاده‌ها به نمایش درآمد. آی-پیس توسط سازنده قرارداد مگنا اشتایر در
درآمد. آی-پیس توسط سازنده قرارداد مگنا اشتایر در گراتس، اتریش ساخته شده‌است، و نسخه تولیدی آی-پیس در ۱ مارس ۲۰۱۸ در گراتس نشان داده شد. برخی از فناوری محرک الکتریکی از برنامه اتومبیل‌های مسابقه‌ای فرمول ئی الکتریکی جگوار آی-تایپ بیرون آمده‌اند، و موتورهای متحدالمرکز توسط مهندس JLR دکتر الکس مایکلیدس توسعه داده شده‌اند.
توماش درابک (؛ زادهٔ ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۳) بازیگر اهل لهستان است. او یکی از بنیانگذاران انجمن و مرکز هنری «کنتراست» در بیلسکو بیاوا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گوش آقای رئیس"، "نبرد ورشو ۱۹۲۰"، "پرستار کودک"، "تشخیص"، "دوران افتخار"، "دوستان" و "قانون حقیقی" اشاره نمود.
آنتونی کرولیکوفسکی (؛ زادهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "سیاست"، "هتل زرافه و کرگدن"، "کربلا"، "اسکادران ۳۰۳، روایتی واقعی"، "نبرد ورشو ۱۹۲۰"، "تشخیص"، "در خیابان سپولنی"، "ورشو ۴۴"، "دوستان"، "عشق اول"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "دوران افتخار" و "۳۹ و نیم" اشاره نمود.
باشگاه ورزشی وارخم یک باشگاه فوتبال بلژیکی بود که بین سال‌های ۱۹۲۵ و ۲۰۰۱ وجود داشت. این باشگاه سه دوره را در بالاترین سطح در سیستم لیگ برتر فوتبال بلژیک انجام داد که هر کدام با یک فصل در سطح دوم از هم جدا شدند: از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲، از ۱۹۷۳تا ۱۹۹۴ و در سال ۹۶–۱۹۹۵. بهترین رتبه آنها در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۸۵ و ۱۹۹۳ به دست آمد که آنها چهارم شدند. تاریخچه. وارخم در سال ۱۹۲۵ در وارخم، فلاندر غربی تأسیس شد. در سال ۱۹۴۶، این باشگاه با ستاره سرخ وارخم ادغام شد و به اس‌وی وارخم تبدیل شد. تیم جدید در همان سال به عضویت انجمن
تبدیل شد. تیم جدید در همان سال به عضویت انجمن ملی درآمد و شماره ماتریکول ۴۴۵۱ به آن اختصاص یافت. در سال ۱۹۵۱ این باشگاه حق نامگذاری سلطنتی را دریافت کرد که در آن زمان به هر تیمی که ۲۵ از زمان تأسیس آن حداقل ۲۵ سال گذشته بود اعطا می‌شد. کی‌اس‌وی وارخم اولین تیم از وارخم شد که در دسته دوم در سال ۱۹۶۳ بازی کرد. در سال ۱۹۶۶ به دسته اول دسترسی پیدا کرد و برای مدتی در آن سطح باقی ماند (به جز سال‌های ۷۳–۱۹۷۲ و ۹۵–۱۹۹۴). حتی جام حذفی ۱۹۷۴ و سوپر جام ۱۹۸۲ را هم برد. در جام یوفا ۸۶–۱۹۸۵، به نیمه نهایی رسید، جایی که
در جام یوفا ۸۶–۱۹۸۵، به نیمه نهایی رسید، جایی که کلن آنها را متوقف کرد. در سال ۱۹۹۶، وارخم سرانجام به دسته دوم سقوط کرد و تا سال ۱۹۹۹ در آنجا ماندند (تا به دسته سوم سقوط کنند). در سال ۲۰۰۱، به دلیل مشکلات مالی و حفظ ماتریکول خود (شماره ۵۳۸۱)، باشگاه مجبور شد با زولتسه وی‌وی ادغام شود. باشگاه جدید اس‌وی زولته وارخم نام گرفت. این تیم اکنون در ورزشگاهی بازی می‌کند که کی‌اس‌وی وارخم قبلاً بازی می‌کرد.
تعادل رقابتی (به انگلیسی:Competitive equilibrium) یا تعادل والراسی (به انگلیسی:Walrasian equilibrium) مفهومی در تعادل اقتصادی است که توسط کنث ارو و ژرار دوبرو در سال ۱۹۵۱ میلادی معرفی شد. تعادل رقابتی برای تجزیه و تحلیل بازارهای کالایی با قیمت‌های انعطاف‌پذیر و تعداد زیادی از معامله گران مناسب است. تعادل رقابتی به عنوان معیار برای سنجش بازدهی در تحلیل اقتصادی عمل می‌کند. تعادل رقابتی به‌طور اساسی بر فرض وجود یک محیط رقابتی تکیه دارد که در آن هر معامله گر در مورد مقداری حجم از تجارت تصمیم می‌گیرد که در
در مورد مقداری حجم از تجارت تصمیم می‌گیرد که در مقایسه با کل مقدار معامله شده در بازار بسیار کوچک است و معاملات فردی او تأثیری بر قیمت‌ها ندارد. بازارهای رقابتی استاندارد ایده‌آلی هستند که با آن سایر ساختارهای بازار ارزیابی می‌شوند.
کامیلا کامینسکا (؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۸۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کمیسر ماما"، "نامه به بابا نوئل ۳"، "درهم‌شکستن محدودیت‌ها"، "هتل ۵۲"، "ع چون عشق"، "بلفر"، "پدر متیو"، "تشخیص" و "رنگ‌های خوشبختی" اشاره نمود.
پرواز شماره ۶۹۱ خطوط یتی ایرلاینز یک پرواز مسافربری داخلی برنامه‌ریزی شده از فرودگاه بین‌المللی تریبووان، کاتماندو به فرودگاه بین‌المللی پوکارا در نپال بود. در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۳، هواپیمای ای‌تی‌آر ۷۲ که توسط خطوط هوایی یتی پرواز می‌کرد، هنگام فرود در پوکارا به ساحل رودخانه ستی گانداکی سقوط کرد. این هواپیما حامل ۷۲ نفر با ۶۸ مسافر شامل ۱۵ تبعه خارجی و چهار خدمه بود. این حادثه منجر به کشته شدن همه ۷۲ سرنشین هواپیما شد. این مرگبارترین سانحه هوایی نپال از سال ۱۹۹۲ و مرگبارترین سقوط هواپیمای ای‌تی‌آر ۷۲ است.
آرنولد کارل هاربرگر (زاده ۲۷ ژوئیه ۱۹۲۴) یک اقتصاددان آمریکایی است. رویکرد او به آموزش و تمرین اقتصاد تأکیدی بر استفاده از ابزارهای تحلیلی که مستقیماً برای مسائل دنیای واقعی قابل استفاده هستند دارد. تأثیر او بر اقتصاد دانشگاهی تا حدی با استفاده گسترده از اصطلاح «مثلث هاربرگر» شناخته می‌شود. اجرای سیاست اقتصادی تفکر وی با موقعیت‌های اجتماعی-سیاسی ویژه‌ای که پیروانش در سازمان‌های ملی مانند بانک‌های مرکزی و وزارت‌های دارایی و در آژانس‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی کسب کردند، مشخص می‌شود. هاربرگر مدرک
بانک جهانی کسب کردند، مشخص می‌شود. هاربرگر مدرک کارشناسی خود در اقتصاد را از دانشگاه جان هاپکینز و کارشناسی ارشد و دکتری خود را به ترتیب در روابط بین‌الملل در سال ۱۹۴۷ میلادی و در اقتصاد در سال ۱۹۵۰ در دانشگاه شیکاگو کسب کرد. پس از تدریس در جان هاپکینز، هاربرگر به دانشگاه شیکاگو بازگشت و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۸۲ به‌طور تمام وقت و از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ به صورت پاره وقت تدریس می‌کرد. از سال ۱۹۸۴، او استاد دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بوده‌است به عنوان استاد بازنشسته دست یافته‌است. او در سال ۱۹۵۸ میلادی با آنیتا
دست یافته‌است. او در سال ۱۹۵۸ میلادی با آنیتا والجالو شیلیایی ازدواج کرد. این دو تا زمان مرگ او در سال ۲۰۱۱ با هم ماندند. سابقه کاری. رساله دکتری هاربرگر زیر نظر « به عنوان رئیس کمیته و کنث ارو و فرانکو مودیلیانی به عنوان مشاور نوشته شده بود. رساله او در مورد نظریه اقتصاد کلان بین‌المللی بود، اما شهرت دانشگاهی او اساساً مبتنی بر کار او در زمینه‌های اقتصاد مالیات، اقتصاد رفاه، و تجزیه و تحلیل سود - هزینه می‌باشد.
درهم‌شکستن محدودیت‌ها () یک فیلم زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی ووکاش پالکوفسکی است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ زندگی یرژی گورسکی ورزشکار لهستانی است که پس از سال‌ها اعتیاد به مواد مخدر، به ورزش حرفه‌ای روی می‌آورد و دو مرتبه عنوان «مرد آهنین» را به‌دست‌آورده و قهرمان جهان در ورزش سه‌گانه می‌شود. این فیلم در چهل و دومین دورهٔ جشنواره فیلم گدنیا برندهٔ ۶ جایزه شد.
پسران شیکاگو گروهی از اقتصاددانان شیلیایی شناخته‌شده در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی بودند. اکثر آنها در دپارتمان اقتصاد دانشگاه شیکاگو زیر نظر و میلتون فریدمن و آرنولد هاربرگر یا در دانشگاه کاتولیک پاپی شیلی تحصیل کردند. این اقتصاددانان پس از پایان تحصیلات خود در ایالات متحده و در حین بازگشت به آمریکای لاتین، در بسیاری از دولت‌های آمریکای جنوبی از جمله، به‌طور برجسته، دیکتاتوری نظامی شیلی (۱۹۷۳–۱۹۹۰) و به عنوان مشاوران اقتصادی منتصب و بسیاری به بالاترین مناصب در داخل آن دولت‌ها رسیدند. در حالی که بنیاد هریتج