payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رودلف اشتاینر در درسدن نمود تا اینکه در سال ۱۹۴۱ به شکل رسمی تعطیل گردید.کریستسن تحصیلات متوسطه اش را در رادبرگ به انتها رساند. وبعداز گذشت جنگ جهانی دوم وی خودش را در جمهوری دموکراتیک آلمان پیدا نمود. وی توانست تحصیلات خود را از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ در مدرسه اشتاینر که بار دیگر افتتاح شده بود به انتها برساند. بعد از این کریستین به عنوان معلم در دانشگاه فنی درسدن و دانشگاه مارتین لوتر در هاله-ویتنبرگ تعلیم دید. در سال ۱۹۵۴ به کریستسن اجازه داده شد تا تحصیلات خودش را بار دیگر آغاز نماید و در رشته زیست شناسی در
را بار دیگر آغاز نماید و در رشته زیست شناسی در دانشگاه لایپزیگ تحصیل نماید. با این شرایط، در سال ۱۹۵۵ به آلمان غربی مهاجرت نمود و در رشته زیست شناسی و شیمی در دانشگاه آزاد برلین ثبت نام نمود. در سال ۱۹۶۱ او برسی های دکترای خود را در باره شیمی تاکسونومی در کاسنیان تحت نظر رودولف هانسل، رئیس مؤسسه فارماک گنوزی در باغ گیاه شناسی و موزه برلین-داهلمات شروع کرد. و سر انجام مدرک دکترای او در سال ۱۹۶۵ اعطا گردید."در موردآنتوسیانین ها و ترکیب های مرتبط در سنتروسپرم ها" حرفه. کریستین در سر آغاز کارش به عنوان معلم
ها" حرفه. کریستین در سر آغاز کارش به عنوان معلم مدرسه ابتدایی در لایپزیگ کار می نمود. در این شرایط حاضر، بعداز تحصیلات آکادمیک بعدیش در دانشگاه آزاد برلین، یک حرفه آکادمیک را دنبال می کرد. از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ لوکرت سمت دستیار علمی نیمه وقت در انستیتوی فارماکوگنوزی در دانشگاه آزاد برلین داشت، که بعد از گرفتن دکترا به یک پست تمام روز مبدل شد. در سال ۱۹۶۶ او بعد از بکارگرفتن توسط جوزف پولت ، گلسنگ شناس که اخیراً به عنوان استاد گیاه شناسی سیستماتیک در موسسه سیستماتیک گیاهی و جغرافیای گیاهی در دانشگاه آزاد
سیستماتیک گیاهی و جغرافیای گیاهی در دانشگاه آزاد برلین منتخب شده بود، آغاز به استفاده از علم خود در باره گلسنگ ها نمود. آشکار شد که لوکرت با دارابودن ترفندهای سازمانی و مدیریتی می باشدکه در هنگام گسترش موسسه مورد استفاده واقع شد، از غبیل ساخت و تجهیز یک ساختمان نوین در فضای باغ گیاه شناسی. او در سال ۱۹۷۰ موفق به کسب درجه استادی گردید. او تا هنگام بازنشستگی در سال ۱۹۹۵ در مؤسسه سیستماتیک گیاهی و جغرافیای گیاهی باقی ماند. تحقیق ها و تعلیمات او بر جداسازی و تحلیل متابولیت‌های ثانویه گلسنگ‌ها برای دسته بندی
تحلیل متابولیت‌های ثانویه گلسنگ‌ها برای دسته بندی معطوف بود و فناوری‌های نوینی همانند طیف‌سنجی جرمی را به محض اینکه در دسترس قرار گرفت، او را گرفت. او با بسیاری از گروه‌های تحقیقاتی دیگر همکاری نمود و در آن مکان جزئی از کل آنالیز شیمیایی را عرضه کرد. او به خصوص به گزانتون ها علاقه داشت نه تنها ساختار آنان بلکه محل های زیر سلولی آنان. کار خود او بیشتر روی جنس‌های درون لبه دارسانان بود، به خصوص آکروسپورا، کلادونیا، دیملاانا، لکانورا، لسیدیا، لپراریا، لوبوتالیا، پارملیا، پورتوزاریا، اوفیوپارما و ریزوپلاکا.
پارملیا، پورتوزاریا، اوفیوپارما و ریزوپلاکا. انتشارات. لوکرت نویسنده یا نگارنده حداقل ۹۴مقاله علمی و فصول های کتاب بود. افتخارات و جوایز. در زمان بازنشستگی لوکرت در سال ۱۹۹۵، زمانی که او ۶۵ سال داشت، یک جشنواره فست‌شریفت با عنوان "مطالعات لیکنولوژی با اصرار بر شیمی‌تاکسونومی، جغرافیا و فیتوشیمی انتشار گردید: کریستین فست شریفت لوکرت" با ۵۵ شراکت. در سال ۱۹۹۶ از سمت انجمن بین المللی گلسنگ شناسی به پاس سپاسگذاری از کار های عمرش، مدال آچاریوس را کسب نمود. در سال ۲۰۰۰ کریستین به عضویت افتخاری انجمن لیکنولوژی
سال ۲۰۰۰ کریستین به عضویت افتخاری انجمن لیکنولوژی ایتالیا مدخل گردید. زندگی شخصی. لوکرت وقتی که هر دو در یک مدرسه ابتدایی در نزدیکی مایسن دبیر بودند، با اوا شوابهاوزر آشنا گردید. در سال ۱۹۵۵ آنان به برلین در آلمان غربی مهاجرت نمودن و تظاهر نمودن که برای یک تعطیلات کوتاه می به ان مکان می روند. آنان درتاریخ ۱ ژوئن ۱۹۵۵ ازدواج نمودند. او به عنوان معلم مدرسه راهنمایی تعلیم دید. آنان با هم ۲ فرزند داشتند. او درتاریخ ۲۷ژانویه ۲۰۱۱ درگذشت.
فرانسیسکو سروندولو (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل آرژانتین است. او در حال حاضر (سال ۲۰۲۵) دارای رتبه ۱ تک نفره در آرژانتین و آمریکای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مرز افغانستان–تاجیکستان به طول ۱۳۵۷ کیلومتر امتداد دارد و از نقطه سه‌گانه با ازبکستان در غرب تا نقطه سه‌گانه با منطقه خودمختار سین‌کیانگ چین در شرق کشیده شده است. این مرز تقریباً به طور کامل در امتداد آمودریا، رود پنج و رود پامیر قرار دارد، به جز بخش شرقی آن که در امتداد واخان واقع شده و جامعه قومی تاجیک را به شهروندان دو کشور جداگانه تقسیم می‌کند. تاریخچه. این مرز از مرز قدیمی اتحاد جماهیر شوروی و افغانستان به ارث رسیده است که شکل کنونی آن عمدتاً در طول رقابت قرن نوزدهم انگلستان و روسیه در آسیای مرکزی،
رقابت قرن نوزدهم انگلستان و روسیه در آسیای مرکزی، معروف به بازی بزرگ، شکل گرفت. با فتح خانات خیوه و امارت بخارا توسط امپراتوری روسیه و کنترل راج بریتانیا توسط امپراتوری بریتانیا، این دو قدرت توافق کردند که افغانستان را به عنوان یک دولت حائل مستقل بین خود رها کنند. در سال ۱۸۷۳، بریتانیا و روسیه بر سر یک فرمول تقریبی برای مرز به توافق رسیدند، به طوری که آمودریا به عنوان مرز شرقی از مجاورت روستای خواجه سالار تا دریاچه زورکو تعیین شد و واخان در افغانستان باقی ماند. بخش غربی مرز (یعنی بخش عمده مرز کنونی
باقی ماند. بخش غربی مرز (یعنی بخش عمده مرز کنونی افغانستان و ترکمنستان) قرار بود در تاریخ بعدی توسط کمیسیون مرزی تعیین شود. با گسترش بیشتر روس‌ها به منطقه ترکمنستان کنونی در اوایل دهه ۱۸۸۰، تنش‌ها افزایش یافت و با حادثه پنجده (نزدیک سندیقچی در ترکمنستان کنونی)، منطقه‌ای که افغانستان ادعا می‌کرد، به اوج خود رسید. مذاکرات اوضاع را آرام کرد و کمیسیون مشترک مرزی انگلیس و روسیه مرز را به شکل کنونی آن در دوره ۱۸۸۴–۱۸۸۷ تعیین کرد. از آنجایی که روستای خواجه سالار دیگر قابل شناسایی نبود، توافق شد که مرز باید در
دیگر قابل شناسایی نبود، توافق شد که مرز باید در مجاورت خمیاب، افغانستان، به آمودریا برسد. شرقی‌ترین بخش مرز (که اکنون بخشی از مرز افغانستان و تاجیکستان را تشکیل می‌دهد) تا سال‌های ۱۸۹۳–۱۸۹۵ نهایی نشد، و افغان‌ها موافقت کردند که از هرگونه ادعایی نسبت به سرزمین‌های شمال آمودریا چشم‌پوشی کنند. این توافق همچنین موقعیت مرز زمینی در بخش شرقی دریاچه زارکول تا چین را تعیین کرد و متعاقباً مجموعه‌ای از ستون‌های مرزی نصب شد. در سال ۱۹۲۱، یک پیمان شوروی و افغانستان به امضا رسید که بر اساس آن روسیه موافقت کرد "مناطق
امضا رسید که بر اساس آن روسیه موافقت کرد "مناطق مرزی را که در قرن گذشته متعلق به افغانستان بود، با رعایت اصول عدالت و خودمختاری جمعیت ساکن در آن، به افغانستان واگذار کند." با این حال، این پیمان هرگز اجرا نشد و به طور صریح توسط توافقنامه مرزی سال ۱۹۴۶ لغو شد، که مرز را به همان شکل حفظ کرد و قرار شد جزایر رودخانه‌ای متعاقباً توسط یک کمیسیون مشترک تخصیص داده شوند. منطقه مرزی در دهه ۱۹۹۰ به دلیل جنگ داخلی تاجیکستان و جنگ داخلی افغانستان بسیار ناآرام بود. با پایان جنگ تاجیکستان و سقوط دولت طالبان در سال ۲۰۰۱،
جنگ تاجیکستان و سقوط دولت طالبان در سال ۲۰۰۱، امنیت بهبود یافت؛ با این حال، مرز طولانی و نفوذپذیر همچنان به خوبی محافظت نمی‌شود و یک مسیر اصلی قاچاق مواد مخدر است. همچنین تعدادی حادثه مربوط به شورش طالبان در افغانستان رخ داده است. روسیه پیش از سال ۲۰۰۵ در تأمین امنیت آن کمک می‌کرد و گزارش‌های اخیر حاکی از آن است که چین ممکن است اکنون در تأمین امنیت مرز کمک کند. در سال‌های اخیر چندین گذرگاه مرزی و پل جدید به منظور تقویت تجارت و روابط، تا حدی با بودجه دولت‌های خارجی و شبکه توسعه آقاخان ساخته شده است. در
خارجی و شبکه توسعه آقاخان ساخته شده است. در ژوئیه ۲۰۲۱، پس از تهاجم ۲۰۲۱ طالبان، بسیاری از سربازان افغان و کارمندان دولتی از مرز عبور کرده و وارد تاجیکستان شدند. در پاسخ، دولت تاجیکستان نیروهای بیشتری را در نزدیکی مرز مستقر کرد. نقشه‌های تاریخی. نقشه‌های تاریخی انگلیسی‌زبان از مرز افغانستان - تاجیکستان شوروی، اواسط تا اواخر قرن بیستم: &lt;نگارخانه حالت = "بسته" ارتفاعات = "۱۶۰"&gt; Txu-oclc-6654394-nj-42-4th-ed.jpg| Txu-oclc-6654394-nj-43-5th-ed.jpg| &lt;/نگارخانه&gt;
نیروهای امنیتی نظام جمهوری اسلامی ایران به دستور مقامات جمهوری اسلامی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران با وحشیگری دست به سرکوب خونین معترضان زدند. نیروهایی از فرماندهی انتظامی، سپاه پاسداران و نیروی زمینی ارتش که زیرمجموعه ستاد کل نیروهای مسلح هستند در سرکوب معترضان نقش دارند. از زیرمجموعه‌های فرماندهی انتظامی، پلیس پیشگیری، پلیس آگاهی، پلیس امنیت عمومی، فتا، یگان ویژه ناجا و نوپو، گردان‌های امام علی در سرکوب معترضان دست دارند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، جدای از نیروهای خودش از نیروهای بسیج و گروهی به نام نخسا هم
خودش از نیروهای بسیج و گروهی به نام نخسا هم استفاده می‌کند. گروه نخسا خود را خودجوش و از فداییان سید علی خامنه‌ای و قاسم سلیمانی می‌نامد،گروه نخسا به دستور قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه تشکیل شد. به گفتهٔ سازمان ملل متحد، جمهوری اسلامی محتملا در جریان سرکوب اعتراضات سال ۱۴۰۱ مرتکب جنایت علیه بشریت شده‌است. امیرعلی حاجی‌زاده، فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران، تعداد کشته‌شدگان را بیش از ۳۰۰ نفر اعلام کرده‌است. نظام جمهوری اسلامی مسئولیت کشتن معترضان به دست نیروهای خود را برعهده نمی‌گیرد و علت مرگ
به دست نیروهای خود را برعهده نمی‌گیرد و علت مرگ بسیاری از معترضان کشته‌شده را «تصادف رانندگی»، «خودکشی»، «سقوط از ارتفاع» یا «تیراندازی از میان جمعیت» اعلام کرده‌است. همچنین مقامات جمهوری اسلامی برای انکار کشتن معترضان، از اعترافات اجباری بستگان کشته‌شدگان نیز استفاده کرده‌اند. صدور دستور سرکوب فوری. سید علی خامنه‌ای در ۲۸ آبان ۱۴۰۱ در یک سخنرانی، دستور سرکوب معترضان را صادر کرد و در پی آن، سید ابراهیم رئیسی، رئیس دولت جمهوری اسلامی و عضو هیئت مرگ اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان
دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، در روز سی‌ام، به دستگاه‌های مسئول، دستور داد که معترضان را «فوری» سرکوب کنند. بعد از صدور دستور سرکوب فوری، خامنه‌ای در دی ۱۴۰۱ نیز گفت: «کار را به هنگام باید انجام داد. نباید غفلت کنیم…؛ باید بدون تأخیر وارد میدان بشویم؛ نباید تأخیر داشته باشیم» و همین چراغ سبز وی باعث تسریع بیشتر صدور احکام کیفری، از جمله، اعدام بر ضد معترضان بازداشت‌شده گردید. همچنین غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه گفت: «برای عناصر و مسببان اصلی اغتشاشات اخیر، هیچ جای ارفاق
عناصر و مسببان اصلی اغتشاشات اخیر، هیچ جای ارفاق وجود ندارد.» درخواست نمایندگان مجلس برای اعدام بازداشت‌شدگان. در ۱۵ آبان ۱۴۰۱، ۲۲۷ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در بیانیه‌ای در خطاب به قوه قضاییه و با محارب خواندن معترضان در ایران، خواستار قصاص (اعدام) معترضان شدند. تعداد معترضان بازداشت‌شده تا ۲۷ آبان ۱۴۰۱ دست‌کم ۶۰٫۰۰۰ نفر است. درخواست روحانیان برای تداوم اعدام. در دی ۱۴۰۱، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ضمن سپاس از اقدامات قوه قضاییه، با صدور بیانیه‌ای خواستار تداوم جدی‌تر اعدام بازداشت‌شدگان خیزش
خواستار تداوم جدی‌تر اعدام بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران، تحت عنوان محارب و مفسد باغی شد و نیز روحانیان مخالف با اعدام آنان را ورشکسته سیاسی نامید. تهدید فرمانده سپاه. یک مقام بلندپایه سپاه پاسداران تهدید کرد که برای براندازی رژیم جمهوری اسلامی «باید از دریای خون گذشت». شلیک عامدانه و سیستماتیک به چشم معترضان. نظام جمهوری اسلامی در خیزش ۱۴۰۱ ایران صدها نفر را در خیابان‌های ایران به طور سیستماتیک و عامدانه، با گلوله‌های ساچمه‌ای و پینت‌بال زخمی کرد و حالا بیشتر از یک سال است که معترضان مجروح از ناحیه چشم
بیشتر از یک سال است که معترضان مجروح از ناحیه چشم بلاتکلیف با درد و نبود دارو و درمان شکنجه می‌شوند. غزل رنجکش، حسین نوری‌نیکو، ضحا موسوی، محمد فرضی، نیلوفر آقایی، متین حسنی هر کدام در جای جای ایران هدف گلوله‌ ماموران حکومتی قرار گرفتند و حالا همگی در حال طی کردن روند درمان هستند.یکی از آن‌ها که در ایران است به ایران‌اینترنشنال می‌گوید: «تا مدت‌ها به ما دارو نمی‌رسید. داروهای ما را به داروخانه نمی‌رساندند تا با درد ما را شکنجه کنند. ما که هر روز با فشار و چشم و درد مواجه هستیم.»امیر شاه‌ولایتی، حسین جعفری،
و درد مواجه هستیم.»امیر شاه‌ولایتی، حسین جعفری، علی زارعی، متین حسنی و حسین حسین‌پور از معترضانی بودند که با شلیک عامدانه ماموران حکومت نابینا و مدت‌ها در بازداشت بودند. آن‌ها در زندان با جلوگیری از دادن داروهایشان شکنجه شدند. روش‌های سرکوب. در این اعتراض‌ها جمهوری اسلامی از دو ابزار جدید لیزر و آمبولانس برای سرکوب استفاده کرده‌است؛ از لیزر برای نشانه‌گیری قبل از شلیک و از آمبولانس، ماشین‌های شرکت میهن، برای جابجایی نیرو و دستگیری معترضان و انتقال آنها به بازداشتگاه‌ها استفاده می‌شود. پلیس ضد شورش برای
بازداشتگاه‌ها استفاده می‌شود. پلیس ضد شورش برای متفرق‌کردن معترضان به آنان تیراندازی کردند. و برای متفرق‌کردن معترضان از گاز اشک‌آور و ماشین‌های آب‌پاش استفاده کرد. جمهوری اسلامی در مواجهه با این اعتراضات، بیش از ۵۰۰ نفر از جمله ۷۱ کودک را به قتل رساند. در حین این اعتراضات، اینترنت و شبکه‌های اجتماعی به‌طور گسترده‌ای از دسترس خارج یا فیلتر شدند. همچنین فعالان سیاسی و اجتماعی در ایران دستگیر شدند. استفاده از خشونت بسیار در برخورد با معترضان مانند تیراندازی مستقیم به آن‌ها توسط نظامیان و شبه‌نظامیان در
مستقیم به آن‌ها توسط نظامیان و شبه‌نظامیان در شهرهای مختلف با واکنش‌های بسیاری مواجه شد. در روزهای ابتدایی اتصال‌ها به اینترنت در ایران به ۶۷ درصد میزان معمول کاهش داده شد. در روزهای بعد اینترنت موبایل و خطوط تلفن همراه در بخش‌های گسترده‌ای از ایران قطع شد. ربودن کودکان و نوجوانان. سازمان حقوق بشری هه‌نگاو اسامی ۱۸۶ کودک و نوجوان (۱۵۴ پسر و ۳۲ دختر) را که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ربوده شده‌اند، منتشر کرد که برخی از آنان به چند سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و نیز جریمه مالی
به چند سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و نیز جریمه مالی محکوم شدند. تجاوز جنسی به جوانان. بنا به گزارش برخی منابع، هم‌زمان با بازداشت گسترده معترضان توسط حکومت جمهوری اسلامی، و سکوت رسانه‌ها (ی داخلی)، میزان خشونت و حتی تجاوز جنسی سرکوبگران حکومتی به دختران و پسران حتی کم‌سن (۱۴–۱۳ ساله) افزایش یافته‌است. شبکه سی‌ان‌ان، پس از یک بررسی دوماهه (مهر و آبان ۱۴۰۱) و در گزارشی تحقیقی، تأیید کرده‌است که پسران و دختران بازداشت‌شده در ایران، مورد خشونت جنسی قرار می‌گیرند و در برخی موارد در زندان به آن‌ها «تجاوز» می‌شود. ضرب
برخی موارد در زندان به آن‌ها «تجاوز» می‌شود. ضرب و شتم و آزار جنسی زندانیان دخترِ به‌ویژه زیبا شدیدتر است. قربانی برجسته تجاوز و قتل معترضان توسط جمهوری اسلامی، نیکا شاکرمی است، نیکا شاکرمی یکی از معترضان علیه حکومت بوده که در صف اول اعتراضات و روسری سوزان حضور شجاعانه داشت اماّ پس از دستگیری، بارها توسط سرکوبگران رژیم مورد تجاوز قرار گرفته، به حدی که رحم او بیرون کشیده شده و به قتل رسیده‌است به‌گفته یکی از دختران بازداشت‌شده، در بازداشتگاه، یک «اتاق خصوصی بازجویی» وجود دارد که افسر بازجو، دختری زیبا را به
به سکوت تبدیل کرده‌اند. بر اساس برخی تحقیقات راستی‌آزمایی‌شده، حکومت جمهوری اسلامی از تعرض و تجاوز جنسی به‌عنوان یکی از ابزارهای سرکوب و برای تحت فشار گذاشتن، ناامید کردن، اخاذی و دریافت حق‌سکوت از معترضان قربانی‌شده، استفاده می‌کند. نابینا کردن سیستماتیک معترضان. سازمان حقوق بشر ایران در گزارشی شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به صورت و چشم تعداد قابل توجهی از معترضان مأموران را «سیستماتیک» و «هدفمند» اعلام کرد. آمار دقیقی از معترضانی که چشمانشان آسیب دیده، در دست نیست؛ ولی بنا به گزارشها دست‌کم ۵۰۰ نفر
در دست نیست؛ ولی بنا به گزارشها دست‌کم ۵۰۰ نفر معترض از ناحیه چشم، آسیب دیده‌اند. در همین رابطه اوایل آذر ماه ۱۴۰ چشم‌پزشک طی امضای بیانیه‌ای گواهی دادند که از شروع اعتراضات ۱۴۰۱ در اواخر شهریور امسال تا آن زمان، شمار قابل توجهی از معترضان به خاطر اصابت گلوله‌های ساچمه‌ای و پینت‌بال به چشم‌شان به مراکز درمانی مراجعه کرده بودند. عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه اهل سنت زاهدان نیز روز جمعه ۱۴ بهمن با اشاره به مجروح شدن ۳۰۰ شهروند سیستان و بلوچستان در جمعه خونین زاهدان، گفت ۱۵ نفر از آنان در جریان حمله
خونین زاهدان، گفت ۱۵ نفر از آنان در جریان حمله مأموران از ناحیه یک یا هر دو چشم نابینا شده‌اند. نیویورک تایمز طی گزارشی اواخر آبان ماه ۱۴۰۱ از صدها معترضی خبر داد که در جریان سرکوب خیزش انقلابی مردم ایران از فاصله نزدیک هدف قرار گرفته‌اند و چشمان آن‌ها بر اثر اصابت گلوله‌های فلزی یا پلاستیکی نابینا شده‌است. همچنین گاردین از دریافت ده‌ها عکس خبر داد که در آن ساچمه به تخم چشم معترضان اصابت کرده و ۱۰ کارشناس پزشکی در مصاحبه با گاردین گفته‌اند که در جریان اعتراضات ضد حکومتی، شلیک مأموران جمهوری اسلامی به چشم
ضد حکومتی، شلیک مأموران جمهوری اسلامی به چشم زنان، مردان و کودکان بسیار رایج بود. تحریف علت کشتار. مسئولان حکومت جمهوری اسلامی دلیل کشته‌شدن معترضان را خودکشی، بیماری زمینه‌ای، گاز گرفتن سگ… و حتی شلیک معترضان به یکدیگر اعلام می‌کنند. مشکل‌تراشی در هنگام تحویل پیکر کشته‌شدگان. حکومت جمهوری اسلامی در تحویل دادن پیکرهای کشته‌شدگان، اشکال‌تراشی و تأخیر انجام داده و حتی با سناریوسازی برای دلیل مرگشان باعث خشم مردم می‌شود. قبرشویی به عنوان کیفر. حکومت جمهوری اسلامی یک معترض ۳۳ ساله به نام مینا یعقوبی که مربی
یک معترض ۳۳ ساله به نام مینا یعقوبی که مربی بدن‌سازی در شهر اراک است را علاوه بر ۱۱ سال حبس و ۸۵ ضربه شلاق، به «۱۲۴ ساعت شستن قبور» محکوم کرد. بنا بر گزارش شبکه‌های اجتماعی مینا یعقوبی حین خروج از زندان و آزادی موقت با قید وثیقه درحالی‌که با چشمان کبود و متورم دیده شد گفت که او «مدت‌ها روزی ۱۲ ساعت تحت بازجویی و شکنجه شدید» بوده‌است. افزایش فشار بر روزنامه‌نگاران و وکیلان. در روزهای اعتراضات فشارها بر روزنامه‌نگاران افزایش یافت. نیلوفر حامدی، فاطمه رجبی، مجتبی رحیمی، علیرضا خوشبخت و یلدا معیری از جمله
مجتبی رحیمی، علیرضا خوشبخت و یلدا معیری از جمله بازداشت شدگان هستند. همچنین ۲ مهر نیروهای امنیتی با یورش به خانه الهه محمدی، روزنامه‌نگار، در خانه‌اش را شکسته و برخی از وسایل او از جمله کامپیوترش را با خود بردند. با ادامه اعتراضات سراسری در ایران فشار مقامات قضایی جمهوری اسلامی بر وکلایی که دفاع از معترضان را عهده‌دار شدند هم افزایش یافته‌است. مهسا غلام‌علیزاده، سعید جلیلیان، میلاد پناهی‌پور و بابک پاک‌نیا بازداشت شدند. محدودتر کردن آزادی بیان و افزایش مجازات شخصیت‌های مشهور. مجلس شورای اسلامی در صدد برآمد
شخصیت‌های مشهور. مجلس شورای اسلامی در صدد برآمد که ماده‌ای به قانون مجازات اسلامی بیفزاید که اگر افراد سرشناس (سلبریتی) در صورت روی‌دادن رخدادی در جامعه، تا زمانی که مراجع رسمی حکومت دربارهٔ آن اظهارنظر نکرده‌اند، نباید دربارهٔ آن اظهارنظر کنند و اگر دیدگاهشان - هرچند درست باشد - با روایت و قرائت رسمی حکومت، تفاوت داشته باشد جرم محسوب شده و باعث مجازات می‌شود. اختلال گسترده اینترنت. در روزهای ابتدایی اتصال‌ها به اینترنت در ایران به ۶۷ درصد میزان معمول کاهش داده شد. در روزهای بعد اینترنت موبایل و خطوط تلفن
داده شد. در روزهای بعد اینترنت موبایل و خطوط تلفن همراه در بخش‌های گسترده‌ای از ایران قطع شد. رسانه اجتماعی اینستاگرام و پیام‌رسان واتس‌اپ نیز در ۳۰ شهریور فیلتر شدند. گوگل نیز از دسترس خارج شد که پس از دو روز رفع فیلتر شد. همچنین اختلال گسترده‌ای در دسترسی به اینترنت رخ داد که به گزارش نت‌بلاکس بزرگ‌ترین اختلال در اینترنت ایران از زمان قطعی کامل اینترنت در ۱۳۹۸ بود. واکنش‌ها. عفو بین‌الملل در واکنش به سرکوب خیزش ۱۴۰۱ ایران از دست یافتن به اسناد و مدارکی خبر داد که نشان می‌دهد از سوی عالی‌ترین مقام نظامی
داد که نشان می‌دهد از سوی عالی‌ترین مقام نظامی در ایران به فرماندهان نیروهای مسلح در تمامی استان‌ها دستوری با موضوع «مقابله شدید با اغتشاشگران و ضدانقلاب» صادر شده‌است که با معترضان که در واکنش‌ها به کشته‌شدن مهسا امینی به خیابان‌ها آمده‌اند، به شدت برخورد «بی‌رحمانه» کنند. عفو بین‌الملل همچنین در این اسناد بر استفادهٔ گسترده نیروهای امنیتی حاضر در صحنه از تجهیزات کشنده و سلاح گرم و این که این نیروها یا به قصد کشتن معترضان از این تسلیحات استفاده می‌کردند یا اطمینان داشتند که استفاده از این تجهیزات، سرانجام
اطمینان داشتند که استفاده از این تجهیزات، سرانجام مرگ طرف مقابل را در پی خواهد داشت. اگنس کالامار، دبیرکل عفو بین‌الملل همزمان با اعلام خبر دستیابی به این اسناد عنوان کرد: "«مقامات ایران آگاهانه تصمیم گرفته‌اند به افرادی که برای ابراز خشم خود پس از دهه‌ها سرکوب و بی‌عدالتی به خیابان‌ها آمده‌اند، آسیب بزنند یا آن‌ها را بکشند. و به این ترتیب در سیستم معافیت از مجازاتی که مدت‌هاست در ایران حاکم شده، ده‌ها مرد و زن و کودک در جریان اعتراضات اخیر کشته می‌شوند.»" وی هشدار داد که "«بدون یک اقدام جمعی مصمم از سوی
وی هشدار داد که "«بدون یک اقدام جمعی مصمم از سوی جامعه بین‌الملل که مستلزم فراتر رفتن از بیانیه‌های محکوم‌کننده است، تعداد بیشماری از افراد تنها به دلیل شرکت در این تظاهرات کشته و معلول و شکنجه می‌شوند و به پشت میله‌های زندان انداخته می‌شوند یا مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند.»" عفو بین‌الملل ضمن محکوم کردن روش‌های گسترده شکنجه و سایر رفتارهای خشونت‌بار نیروهای امنیتی با معترضان، به ضرب و شتم شدید معترضان، تجاوز و دیگر انواع خشونت‌های جنسی و موارد نقض حقوق زنان در جمهوری اسلامی ایران اشاره کرده‌است. همکاری
در جمهوری اسلامی ایران اشاره کرده‌است. همکاری با کشورهای خارجی برای سرکوب مردم. در حالی که مردم ایران در حال اعتراض به نقض حقوق بشر و آزادی‌های اساسی‌شان هستند حکومت جمهوری اسلامی به حکومت‌هایی مثل حکومت روسیه اجازه همکاری در سرکوب اعتراضات ایران را می‌دهد. استفاده از شبه‌نظامیان خارجی. به گزارش "ایندیپندنت فارسی" و نیز ادعای کیهان لندن، حکومت جمهوری اسلامی ایران برای جبران کمبود نیرو برای سرکوب معترضان مجبور به‌کارگیری نیروهای غیر ایرانی و نیابتی و شبه‌نظامیان خارجی شده‌است.
سارینا اسماعیل‌زاده (۱۱ تیر ۱۳۸۵ – ۳۰ شهریور ۱۴۰۱) دختر ۱۶ ساله و یوتیوبر ایرانی اهل مهرشهر کرج بود که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با ضربات باتون از سوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران به سرش کشته شد. زندگی و فعالیت. سارینا اسماعیل‌زاده نوجوان ۱۶ ساله و دانش‌آموز مدرسهٔ فرزانگان در کرج بود. سارینا، پدرش را در سال ۱۳۹۲ از دست داده بود و با برادر و مادرش که دچار تومور مغزی است زندگی می‌کرد. سارینا، نوجوانی که براساس ویدئوهایی که در کانال خود در یوتیوب منتشر کرده بود، دغدغه اجتماعی داشت،
خود در یوتیوب منتشر کرده بود، دغدغه اجتماعی داشت، مخالف حجاب اجباری و به دنبال آزادی بود. سارینا در کانال یوتیوبش از زندگی و دغدغه‌هایش می‌گفت. در یکی از آنها می‌گوید: «نوجوان ایرانی دیگر نوجوان ۲۰ سال پیش نیست. از اوضاع جهان باخبر است و از خودش می‌پرسد چه چیزی کمتر از نوجوان آمریکایی دارد تا دغدغه‌هایشان اینقدر متفاوت باشد.» سارینا علاوه بر کانال یوتیوب چند کانال تلگرامی داشت که «وحید آنلاین» آنها را معرفی کرد. او روز قبل از کشته شدنش در کانال تلگرامی خود (@sarinaez) نوشته بود «وطنم بوی غربت میده.» کشته
(@sarinaez) نوشته بود «وطنم بوی غربت میده.» کشته شدن. روایت شاهدان. به گفته منابع رادیو فردا و شاهدان عینی، سارینا اسماعیل‌زاده جمعه اول مهر در اعتراضات مردمی در مهرشهر کرج بر اثر ضربات باتون جان باخته است. این گزارش توسط سازمان حقوق بشر ایران مجدد در تاریخ ۱۵ مهرماه تکرار شد و مستند این ادعا، گفتگو با همراهان سارینا در روز حادثه عنوان شد. روایت حکومتی. در روز جمعه، ۱۵ مهرماه، خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه پاسداران، با انتشار ویدیویی از مادر سارینا، مدعی سابقه خودکشی و خوردن قرص‌های اشتباه را مطرح کرد.
سابقه خودکشی و خوردن قرص‌های اشتباه را مطرح کرد. رئیس کل دادگستری استان البرز دربارهٔ کشته‌شدن سارینا گفت: او نیز همچون نیکا شاکرمی از پشت‌بام سقوط کرده و جان خود را از دست داده است. در برخی شایعات منتشر شده که بعضا خیلی از کاربران فضای مجازی تایید کردند،از کسی که به عنوان مادر سارینا در ویدیوی منتشر شده در سایت های حکومتی استفاده شده مادر سارینا نیست،برخی کاربران در شبکه اجتماعی ایکس خطاب به ویدیوی منتشر شده گفتند:که مگر میشود فردی داغدار بدون بغض و ناراحتی بیاید و با رسانه ها گفتگو کند. مراسم دفن و
بیاید و با رسانه ها گفتگو کند. مراسم دفن و آرامگاه. به گفته این منابع، مأموران امنیتی، پیکر سارینا اسماعیل‌زاده در بهشت سکینه به صورت شسته و کفن‌پیچ تحویل خانواده او داده‌اند و تنها هنگام خاکسپاری، مادر او صورتش را دیده است. گفته شده است که او در یک قبر دو طبقه در کنار پدرش در بهشت سکینه کرج به خاک سپرده شده است.
عصب‌شناسی تفاوت‌های جنسی، مطالعه ویژگی‌هایی است که مغز مرد و زن را از هم متمایز می‌کند. برخی تصور می‌کنند که تفاوت‌های جنسی روان‌شناختی منعکس‌کننده تعامل ژن‌ها، هورمون‌ها و یادگیری اجتماعی بر رشد مغز در طول عمر است. یک متاسنتز از ادبیات علمی موجود در سال ۲۰۲۱ میلادی نشان داد که جنسیت ۱٪ از ساختار یا هر بخش تخصصی مغز را تشکیل می‌دهد و تفاوت‌های بزرگ در سطح گروهی را فقط در حجم کلی مغز می‌توان پیدا کرد. یک بررسی از سال ۲۰۰۶ و یک متاآنالیز در سال ۲۰۱۴ نشان داد که برخی شواهد از مطالعات مورفولوژی و عملکرد مغز
که برخی شواهد از مطالعات مورفولوژی و عملکرد مغز نشان می‌دهد که مغز مردان و زنان از منظر ساختاری یا عملکردی همیشه یکسان فرض نمی‌شود و برخی از ساختارهای مغز از نظر جنسی دودیس هستند. آناتومی مغز مردانه و زنانه. شباهت‌ها و تفاوت‌های زیادی در ساختار، انتقال دهنده‌های عصبی و عملکرد مغز در دو جنس انسان شناسایی شده‌است، اما برخی از دانشگاهیان مانند کوردلیا فاین و آنلیس کایزر، سون هالر، سیگرید اشمیتز و کوردولا نیچ با این نتایج مخالفت می‌کنند. وجود تفاوت‌های جنسی قابل‌توجه در مغز، با این استدلال که تفاوت‌های ذاتی در
در مغز، با این استدلال که تفاوت‌های ذاتی در نوروبیولوژی زنان و مردان به دلیل عواملی مانند ، نقص‌های روش‌شناختی و سوگیری چاپ به‌طور قطعی شناسایی نشده‌است. مردان و زنان در برخی از جنبه‌های مغزشان، به ویژه تفاوت کلی در اندازه، با هم تفاوت دارند، به‌طوری که مردان به‌طور میانگین مغز بزرگتری دارند (بین ۸٪ تا ۱۳٪ بزرگتر)، اما آیا این که یک رابطه بین حجم یا تراکم مغز و عملکرد مغز وجود دارد از لحاظ علمی به مجمع نرسیده. علاوه بر این، تفاوت‌هایی در الگوهای فعال سازی وجود دارد که نشان دهنده تفاوت‌های آناتومیکی یا رشدی
دارد که نشان دهنده تفاوت‌های آناتومیکی یا رشدی است. حجم مغز. از نظر ساختاری، مغز مردان بالغ به‌طور متوسط ۱۱ تا ۱۲ درصد سنگین تر و ۱۰ درصد بزرگتر از مغز زنان است. اگرچه از نظر آماری تفاوت‌های جنسی در ماده سفید و درصد ماده خاکستری وجود دارد، اما این نسبت مستقیماً با اندازه مغز مرتبط است و برخی استدلال می‌کنند که این تفاوت‌های جنسی در درصد ماده خاکستری و سفید ناشی از تفاوت بین میانگین اندازه بدنی بین مردان و زنان است. دیگران استدلال می‌کنند که این تفاوت‌ها تا حدی پس از کنترل حجم مغز باقی می‌مانند.
مرز تاجیکستان–ازبکستان یک مرز بین‌المللی میان تاجیکستان و ازبکستان یا طول است. این مرز از نقطه مرزی سه‌گانه با قرقیزستان تا نقطه مرزی سه‌گانه با افغانستان ادامه دارد. درون‌بوم‌ها. در امتداد این مرز یک منطقه درون‌بوم به نام سروک دارد که منطقه‌ای طولانی و نازک از قلمرو تاجیکستان در ازبکستان است. این منطقه در شمال شهر پونوک تاجیکستان قرار دارد. پیشینه. روسیه در سده نوزدهم با الحاق خانات مستقل خوقند و خیوه و امارت بخارا آسیای میانه را فتح کرد. پس از اینکه کمونیست‌ها در سال ۱۹۱۷ قدرت را به دست گرفتند و اتحاد