payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجرد هستند تا بتوانند فرزند بیولوژیکی خود را بدون نیاز به رحم اجاره‌ای یا اهدای اسپرم داشته باشند. همچنین می‌تواند به زنانی که نمی‌توانند باردار شوند یا نمی‌خواهند باردار شوند، این امکان را بدهد که بدون سپری کردن دوران بارداری، فرزند داشته باشند. جنین مصنوعی. در سال ۲۰۲۲، جاکوب هانا و تیمش در مؤسسه علوم وایزمن «ساختارهای جنین‌مانند» اولیه را از سلول‌های بنیادی موش ایجاد کردند. نخستین جنین مصنوعی جهان نیازی به اسپرم، تخمک و لقاح ندارد و تنها از سلول بنیادی جنینی (ESCs) یا همچنین از سلول‌های بنیادی غیر از
جنینی (ESCs) یا همچنین از سلول‌های بنیادی غیر از ESC رشد کرده است. این ساختار دارای یک دستگاه روده، مغز اولیه و یک قلب تپنده و یک جفت با کیسه زرده در اطراف جنین بود. پژوهشگران گفتند که این می‌تواند به درک بهتر رشد اندام و بافت، منابع جدید سلول‌ها و بافت‌ها برای پیوند انسان منجر شود. با این حال، جنین مصنوعی انسان فاصله زیادی دارد. پژوهش‌های آنها توسط مجله Cell در ۱ اوت ۲۰۲۲ منتشر شد. همچنین در ماه اوت ۲۰۲۲، یک مطالعه توصیف کرد که دانشمندان دانشگاه کمبریج و مؤسسه علوم وایزمن با استفاده از سلول‌های بنیادی
و مؤسسه علوم وایزمن با استفاده از سلول‌های بنیادی (همچنین برخی از سلول‌های بنیادی غیر ESC) جنین مصنوعی با مغز و قلب تپنده ایجاد کردند. هیچ تخمک یا اسپرم انسانی استفاده نشد. آنها رشد طبیعی را نشان دادند و برخی تا روز ۸٫۵ زنده ماندند، جایی که اندام‌زایی اولیه، از جمله تشکیل پایه‌های مغز، رخ می‌دهد. دانشمندان امیدوارند که بتوان از آن برای ایجاد اعضای مصنوعی انسان برای پیوند استفاده کرد. جنین‌ها در شرایط آزمایشگاهی و پیامد آن خارج از رحم در رحم مصنوعی که سال پیش توسط تیم هانا در نیچر منتشر شد، رشد کردند و در
توسط تیم هانا در نیچر منتشر شد، رشد کردند و در هر دو مطالعه مورد استفاده قرار گرفتند. . این دو مطالعه یک دستاورد مهم در نظر گرفته شد، اما این تحقیق بحث‌برانگیز است. کاربردهای بالقوه عبارتند از «کشف نقش ژن‌های مختلف در ناهنجاری‌های مادرزادی یا اختلال‌های رشدی»، به دست آوردن «بینش مستقیم از منشأ یک زندگی جدید»، «درک [درک] چرایی شکست برخی از بارداری‌ها»، و توسعه منابع «ارگان‌ها و بافت هاً برای افرادی که به آنها نیاز دارند.» اصطلاح «جنین مصنوعی» در عنوان مطالعه دوم سپس به اصطلاح جایگزین «مدل جنین» تغییر یافت.
دوم سپس به اصطلاح جایگزین «مدل جنین» تغییر یافت. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۳، نیچر پژوهشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه تیم مؤسسه ویزمن نخستین مدل جنین کامل روز انسان را ۱۴ مدل جنین پس از لانه‌گزینی را از سلول‌های ES ساده ایجاد کرد که در شرایط ساده‌ای خاص که توسط همان تیم در سال ۲۰۲۱ توسعه یافتند، گسترش یافتند. از سلول‌های بنیادی اصلاح‌نشده ژنتیکی باز برنامه‌ریزی شده برای تبدیل شدن به هر نوع بافت بدن استفاده می‌کند. مدل جنینی (که به اختصار SEM نامیده می‌شود)، از تمام ساختارهای کلیدی مانند «تصویر کتاب درسی» جنین ۱۴ روزه
کلیدی مانند «تصویر کتاب درسی» جنین ۱۴ روزه انسان تقلید می‌کند. ملاحظات اخلاقی زیستی. توسعه رحم مصنوعی و اکتوژنز چندین ملاحظه اخلاق زیستی و قانونی را مطرح می‌کند و همچنین پیامدهای مهمی برای حقوق باروری و مناظره سقط جنین دارد. رحم مصنوعی ممکن است دامنه حیات جنین را گسترش دهد و پرسش‌هایی را دربارۀ نقش حیات جنین در قانون سقط جنین ایجاد کند. به عنوان مثال، در تئوری جدایی، حقوق سقط جنین فقط شامل حق برداشتن جنین می‌شود و همیشه تا پایان جنین گسترش نمی‌یابد. در بحث سقط جنین، مرگ جنین در طول تاریخ به عنوان یک عارضه
سقط جنین، مرگ جنین در طول تاریخ به عنوان یک عارضه جانبی اجتناب‌ناپذیر و نه هدف اولیه سقط جنین در نظر گرفته شده است. اگر انتقال جنین از رحم زن به رحم مصنوعی امکان‌پذیر شود، انتخاب ختم بارداری به این روش می‌تواند سبب یک فرزند زنده شود؛ بنابراین حاملگی را می‌توان در هر نقطه‌ای سقط کرد - که به حق زن برای تمامیت جسمانی احترام می‌گذارد - بدون اینکه به وضعیت اخلاقی جنین یا جنین لطمه‌ای وارد شود. همچنین نگرانی‌های نظری وجود دارد که کودکانی که در رحم مصنوعی رشد می‌کنند، ممکن است «برخی پیوند اساسی با مادران خود که
ممکن است «برخی پیوند اساسی با مادران خود که دیگر کودکان دارند» نداشته باشند که موضوع ثانویه حقوق زن بر بدن خود است. در کتاب «دیالکتیک جنسیت» در سال ۱۹۷۰، فمینیست شولامیث فایراستون نوشت که تفاوت در نقش‌های تولیدمثلی بیولوژیکی منبع نابرابری جنسیتی است. فایرستون بارداری و زایمان را متمایز کرد و این استدلال را مطرح کرد که یک رحم مصنوعی «زنان را از ظلم زیست‌شناسی تولیدمثلی رها می‌کند».
زبان‌های هنر: رویکردی به نظریه نمادها کتابی است از نلسن گودمن، فیلسوف آمریکایی. این اثر زیبایی‌شناسی قرن بیستم که در فلسفه تحلیلی است، در ابتدا در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و در سال ۱۹۷۶ بازنگری شد. گودمن به اصلاح و به‌روزرسانی نظریه‌های کتاب در قالب مقاله تا پایان زندگی حرفه‌ای خود ادامه داد. نظریه کلی نمادها. "زبان‌های هنر" ظاهراً فقط به فلسفه هنر مربوط می‌شود، اما گودمن در مقدمه کتاب می‌گوید که منظور او از زبان‌ها در عنوان کتاب، به‌طور کلی «سیستم‌های نمادی» است. محور اصلی پایان‌نامه کتاب مفهوم "مرجع" است. شباهت
محور اصلی پایان‌نامه کتاب مفهوم "مرجع" است. شباهت در مقابل "بازنمایی". در بخش اول کتاب، گودمن پوچ بودن این فرض رایج را نشان می‌دهد که چه چیزی برای نمایش باید شبیه چیز دیگری باشد. او این کار را با توسل به عقل سلیم و نظریه رابطه دوتایی ریاضی انجام می‌دهد. او پیشنهاد می‌کند که بازنمایی به‌عنوان یک نوع خاص از دلالت دلخواه دیده شود. دلالت در مقابل "مثال". "دلالت" و "مثال" هر دو نوع مرجع هستند. گودمن دلالت را «هسته بازنمایی» می‌نامد. (۵) هنگامی که چیزی با یک برچسب به چیزی اشاره می‌کند، این اشاره نشان داده می‌شود
به چیزی اشاره می‌کند، این اشاره نشان داده می‌شود اما آن را «دارای» آن چیز نمی‌کند. برای مثال، مالکیت مرجع است. «درحالی‌که ممکن است به هر چیزی اشاره شود، فقط برچسب‌ها می‌توانند نمونه باشند.» (۵۷) اصالت: اتوگرافیک در مقابل "آلوگرافیک". در این بخش از کتاب، گودمن به مسئله‌ای خاص در فلسفه هنر توجه می‌کند: چرا اثری از یک نقاشی می‌تواند کپی شود درحالی‌که یک قطعه موسیقی نمی‌تواند؟ گودمن پس از تأیید این‌که واقعاً تفاوت زیبایی‌شناختی مهمی بین اصل و جعلی وجود دارد و ماهیت آن روشن شد، پاسخی برای این سؤال پیشنهاد
و ماهیت آن روشن شد، پاسخی برای این سؤال پیشنهاد می‌کند. پاسخ او این است که آثاری در شکلی از هنر می‌توانند جعل شوند اگر و تنها اگر هیچ نشانه‌ای وجود نداشته باشد که مشخص کند کدام آثار معتبر هستند و کدام آثار معتبر نیستند. به عبارت دیگر، یک قطعه موسیقی را می‌توان به‌عنوان قطعه‌ای نوشت، بنابراین هر اجرایی که مطابق با موسیقی باشد، معتبر محسوب می‌شود. هیچ نمادی برای تعریف این‌که چه چیزی یک نمونه معتبر از یک نقاشی است و چه چیزی نیست وجود ندارد، بنابراین می‌توان یک نقاشی را جعل کرد. تئوری نشانه‌گذاری. در این بخش،
نقاشی را جعل کرد. تئوری نشانه‌گذاری. در این بخش، بخش کلیدی کتاب، گودمن ایده خود را در مورد یک سیستم نشانه‌گذاری که در فصل قبل معرفی شد، گسترش می‌دهد. برای گودمن، یک سیستم نماد یک زبان رسمی با دستور زبانی است که از قواعد نحوی و قواعد معنایی تشکیل شده‌است. یک سیستم نماد در صورتی نماد نامیده می‌شود که دارای ویژگی‌های خاصی باشد، به‌ویژه این‌که نمادهای آن غیر فشرده هستند. امتیاز، طرح و فیلمنامه. گودمن روش‌های رایج نت‌نویسی اجرای موسیقی و تئاتر، طراحی و نقاشی، رقص و معماری را ارزیابی می‌کند. هیچ‌یک از اشکال هنری
و معماری را ارزیابی می‌کند. هیچ‌یک از اشکال هنری به نماد ایده‌آل او پایبند نیستند، اما برای هدف خود کافی هستند. علی‌رغم انتقاداتی که گودمن از واژگان رایج بحث هنری وارد می‌کند، او معتقد نیست که «ضرورت‌هایی که گفتمان فنی را دیکته می‌کنند، باید بر گفتار روزمره ما حاکم باشند». (۱۸۷)
هیستون H1 یکی از پنج خانواده اصلی پروتئین هیستون است که اجزای کروماتین در سلول های یوکاریوتی است. اگرچه بسیار حفاظت شده است، اما با این وجود متغیرترین نوع هیستون از نظر توالی در بین گونه‌ها است. ساختار. پروتئین های H1 جانوری حاوی یک دامین مرکزی کروی با ساختارهای مارپیچ بالدار (winged helix) و دم C-ترمینال بلند و دم N-ترمینال کوتاه است. پروتئین هیستون H1 در فشردگی بیشتر ساختارهای دانه تسبیح مانند (نوکلئوزوم‌ها) دخیل است. پروتئین H1 موجود در پوتیست‌ها و باکتری ها که به عنوان نوکلئوپروتئین‌های HC1 و HC2 شناخته
ها که به عنوان نوکلئوپروتئین‌های HC1 و HC2 شناخته می شوند، فاقد دامین مرکز و دم N-ترمینال هستند. هیستون H1 نسبت به هیستون های core یا مرکزی (H2A,H2B,H3,H4) حفاظت‌شدگی کمتری در توالی خود دارد. در اصل دامین کروی مرکزی H1 حفاظت‌شده‌ترین بخش این پروتئین است. عملکرد. برخلاف دیگر هیستون ها، هیستون H1 در شکل گیری مهره نوکلئوزومی نقشی ندارد. در عوض در مابین نوکلئوزوم ها قرار گرفته و باعث پایداری بیشتر DNA پیچیده شده اطراف نوکلئوزوم می شود. هیستون H1 نصف مقدار 4 هیستون دیگر وجود دارد و این یعنی دو مولکول H1 به هر
دیگر وجود دارد و این یعنی دو مولکول H1 به هر نوکلئوزوم کمک می کنند. علاوه بر اتصال به نوکلئوزوم ها، این هیستون به DNA رابط ( با طول تقریبی 20 تا 80 نوکلئوتید) که فاصله ای بین دو نوکلئوزوم است قرار می گیرد و به پایداری و شکل گیری فیبر کروماتینی زیگزاگی با قطر 30 نانومتر (سلنوئید) کمک می کند. جداسازی هیستون های H1 از کروماتین در شرایط آزمایشگاهی، تبدیل فرم 30 نانومتری سلنوئید به فرم 10-11 نانومتری نوکلئوزومی را افزایش می‌‌دهد. مشخص نشده است که H1 چگونه موجب تشکیل سلنوئید می شود. اینکه آیا DNA رابط را به گونه
سلنوئید می شود. اینکه آیا DNA رابط را به گونه ای کوتاه می کند یا با چرخاندن نوکلئوزوم ها موجب فشردگی می شود؛ با اینحال، هضم نوکلئازی و آزمایش های ردپای DNA پیشنهاد داده است که دامین کروی H1 نزدیک دایمر نوکلئوزومی قرار گرفته است؛ جایی که حدود 15 تا 30 نوکلئوتید از DNA رابط را پوشش می دهد. علاوه بر آن، آزمایش ها روی کروماتین بازسازی شده تشکیل یک موتیف ساقه مانند را در حضور H1 تایید کرده است. با وجود شکاف در دانش ما، یک مدل عمومی اعلام می دارد که دامین کروی هیستون H1 با اتصالات عرضی به DNA ورودی و خروجی،
هیستون H1 با اتصالات عرضی به DNA ورودی و خروجی، نوکلئوزوم ها را می بندد و دم هیستونی هم با DNA رابط اتصال یافته و بار منفی DNA را خنثی می کند. آزمایش های زیادی برای تشخیص عملکرد H1 روی کروماتین خالص سازی شده در شرایط کم نمک بیرون از بدن انجام شده است ولی عملکرد H1 درون بدن کمتر مشخص است. مطالعات سلولی مشخص کرده که بیان بالای پروتئین H1 می تواند موجب نابهنجاری در شکل هسته یا ساختار کروماتین شود، و اینکه H1 می تواند بسته به ژن هدف، تنظیم کننده رونویسی منفی یا مثبت باشد. در عصاره تخم های زنوپوس ها (Xenopus)،
مثبت باشد. در عصاره تخم های زنوپوس ها (Xenopus)، حذف هیستون های رابط موجب افزایش دوبرابری طول کروموزوم های متافاز می شود (بازشدگی و کاهش فشردگی DNA)، در حالیکه بیان بالای آن موجب فوق فشرده شدن کروموزوم ها به ساختارهایی غیرقابل جداسازی می گردد. تاکنون حذف کامل پروتئین H1 و حذف فشردگی کروماتین در ارگانیسم های چندسلولی رخ نداده است، زیرا که این پروتئین حاوی ایزوفرم های فراوانی با ژن های جداگانه است؛ اما ایزوفرم های مختلفی از هیستون های رابط در درجات مختلف در گونه هایی از قبیل تتراهیمنا، کرم الگانس،
مختلف در گونه هایی از قبیل تتراهیمنا، کرم الگانس، آرابیدوپسیس تالیانا، مگس سرکه و موش حذف شده و باعث مشکلات مختلفی از لحاظ مورفولوژی هسته، ساختار کروماتین، متیلاسیون DNA و بین ژن در گونه های خاصی گردید. پویایی و جابجایی. با اینکه اکثر هیستون های H1 در هسته متصل به کروماتین هستند، مولکول های H1 با سرعت بالایی بین نواحی مختلف کروماتین جابجا می شوند. درک اینکه چنین پروتئین پویا و متحرکی جزئی ساختاری از کروماتین باشد، دشوار است؛ اما پیشنهاد شده است که تعادل حالت پایدار و پویا آن وابستگی شدیدی به ارتباطش با
حالت پایدار و پویا آن وابستگی شدیدی به ارتباطش با کروماتین دارد، به این معنا که با وجود پویایی این مولکول، H1 به صورت لحظه به لحظه به کروماتین متصل می شود. هیستون H1 در طی بسته بندی کروماتین، DNA را فشرده و پایدار می کند که نشان می دهد اتصال پویا H1 ممکن است موجب ایجاد حفاظتی برای DNA در شرایط حذف نوکلئوزوم‌ها شود. به نظر می رسد که فاکتور های سیتوپلاسمی برای جابجایی پویا هیستون H1 ضروری هستند، اما این مورد هنوز به طور کامل شناسایی نشده است. پویایی H1 می تواند به مراتبی با O-گلیکوزیلاسیون و فسفوریلاسیون
تواند به مراتبی با O-گلیکوزیلاسیون و فسفوریلاسیون مرتبط باشد. در اصل O-گلیکوزیلاسیون پروتئین H1 موجب فشردگی کروماتین می شود. نشان داده شده که فسفوریلاسیون این پروتئین در طول اینترفاز موجب کاهش تمایل H1 برای کروماتین شده و درنتیجه باعث بازشدگی و فعال کردن رونویسی می شود. با اینحال، مشخص شده است که فسفوریلاسیون آن در طول میتوز موجب افزایش تمایل H1 به کروموزوم و بنابراین فشردگی کروموزمی میتوزی می شود. ایزوفرم‌‌ها. خانواده H1 در جانوران شامل چندین ایزوفرم H1 است که می توانند در بافت های مختلف و مراحل رشد مختلف
که می توانند در بافت های مختلف و مراحل رشد مختلف یک ارگانیسم بیان شوند. دلیل وجود این ایزوفرم ها همچنان نامشخص است، ولی هم حفظ تکاملی آن ها از توتیای دریایی تا انسان و هم تفاوت های قابل توجه توالی آمینواسیدی آنها مشخص می کند که آن ها به لحاظ عملکردی، معادل نیستند. یکی از این ایزوفرم‌ها هیستون H5 است که تنها در اریتروسیت های (گلبول های قرمز) پرندگان یافت می شود و برخلاف اریتروسیت‌های پستانداران حاوی هسته هستند. یکی دیگر از ایزوفرم ها، ایزوفرم H1M در اووسیت/زیگوت (همچنین با نام های B4 یا H1foo) است که در
(همچنین با نام های B4 یا H1foo) است که در توتیاهای دریایی، قورباغه ها، موش ها و انسان ها یافت می شود و در جنین با ایزوفرم های سوماتیکی H1A-E و H10 که همانند H5 هستند، جایگزین می گردد. علی رغم حضور بارهای منفی بیشتر H1M نسبت به ایزوفرم های سوماتیکی (افزایش دافعه بین بارهای منفی این هیستون و DNA)، پروتئین H1M با تمایل بیشتری به کروموزوم های میتوزی عصار تخم های زنوپوس متصل می شود. تغییرات پس از ترجمه. مانند دیگر هیستون ها، خانواده هیستون H1 به طور گسترده ای پس از ترجمه تغییر یافته است (PTM:
طور گسترده ای پس از ترجمه تغییر یافته است (PTM: post-translationally modified). این تغییرات شامل: فسفوریلاسیون سرین و ترئونین، استیلاسیون لیزین، متیلاسیون لیزین و یوبی کوئیتیناسیون است. این PTMها عملکردهای متفاوتی دارند ولی به اندازه PTMهای دیگر هیستون‌ها مطالعه شده نیستند.
نظریه زیبایی‌شناسی (به انگلیسی: Aesthetic Theory)، کتابی است از تئودور آدورنو، فیلسوف آلمانی، که از پیش‌نویس‌هایی که بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۹ نوشته شده بود، استخراج شد و در نهایت پس از مرگ او در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. اگرچه این کتاب با مطالعه فلسفی هنر عجین است، اما کتابی بین‌رشته‌ای است و عناصری از فلسفه سیاسی، جامعه‌شناسی، متافیزیک و دیگر جستجوهای فلسفی را با روش‌شناسی مرزبندی آدورنو در بر می‌گیرد. آدورنو با در نظر گرفتن پیامدهای سیاسی-اجتماعی این پیشرفت، تکامل تاریخی هنر را به حالت متناقض آن «نیمه خودمختاری»
تاریخی هنر را به حالت متناقض آن «نیمه خودمختاری» در مدرنیته سرمایه‌داری بازمی‌گرداند. برخی از منتقدان این اثر را اثر بزرگ آدورنو توصیف کرده‌اند و آن را در زمره مهم‌ترین آثار زیبایی‌شناسی منتشرشده در قرن بیستم قرار داده‌اند. خلاصه. در "نظریه زیبایی‌شناسی"، آدورنو نه تنها به دغدغه‌های زیبایی‌شناختی استانداردی مانند کارکرد زیبایی و تعالی در هنر، بلکه به روابط بین هنر و جامعه نیز توجه دارد. او احساس می‌کند که آزادی هنر مدرن از محدودیت‌هایی مانند کارکردهای فرقه‌ای و امپراتوری که در دوره‌های پیشین هنر آزاردهنده
و امپراتوری که در دوره‌های پیشین هنر آزاردهنده بود، منجر به گسترش ظرفیت انتقادی هنر و افزایش خودمختاری شده‌است. با این استقلال گسترده، مسئولیت هنر در قبال تفسیر اجتماعی افزایش می‌یابد. آدورنو احساس نمی‌کند که محتوای آشکارا سیاسی، بزرگ‌ترین نقطه قوت انتقادی هنر است: بلکه او از نوع انتزاعی‌تری از «محتوای حقیقت» ("Wahrheitsgehalt)" دفاع می‌کند. بر خلاف زیبایی‌شناسی کانتی یا ایده‌آلیستی، زیبایی‌شناسی آدورنو محتوای حقیقت را به‌جای درک سوژه، در ابژه هنری قرار می‌دهد. چنین محتوایی تحت‌تأثیر خودآگاهی هنر به‌دلیل
چنین محتوایی تحت‌تأثیر خودآگاهی هنر به‌دلیل دوری ضروری آن از جامعه است که در مواردی مانند ناهماهنگی‌های ذاتی هنر مدرن قابل درک است. حقیقت-محتوا در نهایت در رابطه بین تعاملات دیالکتیکی متعددی یافت می‌شود که از موقعیت (های) اثر هنری نسبت به موضوع و سنت اجتماعی بزرگ‌تر و همچنین دیالکتیک درونی، درون خود اثر پدید می‌آیند. آدورنو در سراسر کتاب از ساموئل بکت نمایش‌نامه‌نویسی که کتاب به او تقدیم شده بود، تمجید می‌کند. تاریخچه. "نظریه زیبایی‌شناسی" توسط گرتل آدورنو (همسر) و رولف تیدمان، از پیش‌نویس‌های کاری آدورنو
(همسر) و رولف تیدمان، از پیش‌نویس‌های کاری آدورنو ویرایش شد. این کتاب از دست‌نوشته‌های ناتمامی که آدورنو بین ۴ مه ۱۹۶۱ و ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ نوشته بود، جمع‌آوری شد، که بیش‌تر آن‌ها بین ۲۵ اکتبر ۱۹۶۶ و ۲۴ ژانویه ۱۹۶۸ بوده‌است. یک سری اصلاحات بین سپتامبر ۱۹۶۸ و ژوئیه ۱۹۶۹، چند هفته قبل از مرگ او در اوت همان سال انجام شد.
پابلو پینتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که برای باشگاه سرو بازی می‌کند.
گونزالو گوردون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که به صورت قرضی از لودوگورتس رازگراد بلغارستان در پست مدافع راست برای وست برومویچ آلبیون بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
گروه تمرین (انگلیسی: training group) که تمرین حساسیت نیز نامیده می‌شود، نوعی جمع است که اعضاء آن، واکنشهای خود در مقابل دیگر اعضاء و شیوه تعامل در گروه‌های کوچک را مطالعه می‌کنند. چنین گروهی معمولاً از ۸ تا ۱۵ نفر تشکیل شده و به واسطه فعالیتهایی مانند ایفای نقش، بحث و تلاش برای حل مسائل و نظیر آنها، هر عضوی بر اساس نقد و بازخوردهای دیگر اعضاء، در مورد خود، رفتار، هیجانها و عواطف خود بیشتر می‌آموزد. در مورد اثرات شرکت در فعالیتهای گروه نیز، یکسری مطالعات مستقل انجام شده‌است. از جمله در سال ۱۹۷۵م، نانسی آدلر
انجام شده‌است. از جمله در سال ۱۹۷۵م، نانسی آدلر و دانیل گولمن در گزارشی مدعی شدند که در مقایسه با افراد عادی، اعضاء فعال چنین گروه‌هایی نسبت به اهداف انتخابی خود، تغییر و تفاوت محسوسی بروز می‌دهند. کارل راجرز که یکی از برجسته‌ترین نظریه پردازان شکل‌گیری شخصیت است، تشکیل گروه‌های تمرین حساسیت را بزرگ‌ترین نوآوری قرن توصیف کرده‌است. پیشینه. ایفای نقش در خدمت مقاصد آموزشی قدمتی دیرینه دارد. اما شاید اولین کاربرد بازیگری در ارتباط با روان‌شناسی توسط جیکوب ال. مورنو، روان‌پزشک و روان‌شناس آمریکایی اتریشی‌تبار
مورنو، روان‌پزشک و روان‌شناس آمریکایی اتریشی‌تبار در فعالیت‌های گروه درمانی شکل گرفت و به ابتکار اصطلاح سایکودراما منجر شد. در اواسط دهه ۱۹۴۰م، کورت لوین، روان‌شناس آلمانی و همکارانش ضمن پیگیری و گسترش فعالیتهای گروه درمانی، قدم بعدی را برداشته و بازیگری را در خدمت مطالعه رفتار اجتماعی انسان قرار دادند. بر همین اساس به زودی یک آزمایشگاه مطالعاتی وابسته به وزارت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به صورت رسمی تأسیس و به این گونه مطالعات تخصیص داده شد. اصطلاح گروه تمرین احساسات نیز در سال ۱۹۴۷م، طی یک همایش
گروه تمرین احساسات نیز در سال ۱۹۴۷م، طی یک همایش مددکاران اجتماعی، زمانی که از گروهی از شرکت کنندگان دعوت به ایفای نقش شد، رواج پیدا کرد. وجه تمایز، اهداف و دست‌آوردها. گروه تمرین یک جمع مطالعاتی است. مسئولیت اصلی یادگیری هر عضوی بر عهده خود اوست. وظیفه جمع ایجاد محیطی است که اعضاء بتوانند تجربیات شخصی خود را آزادانه به اشتراک بگذارند. تعامل و بازخوردهای متقابل بین اعضاء کشف و توضیح جزئیات رفتاری و عواطف و هیجان‌های نهفته در آن را تسهیل می‌کند. به این ترتیب به هر عضوی امکان داده می‌شود که تأثیر کنش عملی
به هر عضوی امکان داده می‌شود که تأثیر کنش عملی خود بر جمع را ارزیابی کرده و آن را با اهداف نظری خود مقایسه کند. علاوه بر مطالعه شخصیت و رفتار شخصی، گروه می‌تواند بر نوع خاصی از رفتار تمرکز کند. برای مثال تأثیر خشم یا شوخی را بر تصمیمات یک جمع کوچک مطالعه کند؛ یا حتی شرایط آب و هوا را به منظور درک بهتر اثرات آن بر رفتار انسان در گروه‌های کوچک ارزیابی نماید.
دموکراسی و آموزش: مقدمه‌ای بر فلسفه تعلیم و تربیت (به انگلیسی: Democracy and Education: An Introduction to the Philosophy of Education)، کتابی نوشته جان دیویی است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. خلاصه. دیویی در کتاب "دموکراسی و آموزش" استدلال می‌کند که حقایق غیرقابل اجتناب اولیه تولد و مرگ هر یک از اعضای تشکیل‌دهنده یک گروه اجتماعی، ضرورت آموزش را تعیین می‌کند. از یک سو، تضاد بین عدم بلوغ اعضای تازه‌متولدشده گروه (نمایندگان آینده) و بلوغ اعضای بزرگ‌سالی که دانش و آداب و رسوم گروه را دارند، وجود دارد. از سوی دیگر،
و رسوم گروه را دارند، وجود دارد. از سوی دیگر، این ضرورت وجود دارد که این اعضای نابالغ صرفاً از نظر فیزیکی حفظ نشوند، بلکه باید در جهت علایق، اهداف، اطلاعات، مهارت‌ها و عمل‌کرد اعضای بالغ قرار گیرند: در غیر این صورت گروه فعالیت زندگی مشخصه خود را متوقف خواهد کرد. دیویی مشاهده می‌کند که حتی در یک قبیله «وحشی»، دستاوردهای بزرگ‌سالان بسیار فراتر از آن چیزی است که اعضای نابالغ اگر به حال خود رها شوند، می‌توانند انجام دهند. با رشد تمدن، شکاف بین ظرفیت‌های اولیه نابالغان و معیارها و آداب و رسوم بزرگان بیش‌تر
نابالغان و معیارها و آداب و رسوم بزرگان بیش‌تر می‌شود. رشد جسمانی صرف، و تسلط بر نیازهای ناچیز معیشتی برای بازتولید زندگی گروه کافی نیست. تلاش عمدی و تحمل دردهای اندیشمندانه لازم است. موجوداتی که نه تنها از اهداف و عادت‌های گروه اجتماعی بی‌اطلاع، بلکه کاملاً بی‌تفاوت به‌دنیا می‌آیند، باید با آن‌ها آشنا شوند و فعالانه به آن‌ها علاقه‌مند شوند. به گفته دیویی، آموزش و پرورش به‌تنهایی، این شکاف را پوشش می‌دهد. بازخورد. ایده‌های دیویی هرگز به‌طور گسترده و عمیق در شیوه‌های مدارس دولتی آمریکا ادغام نشد، اگرچه برخی
شیوه‌های مدارس دولتی آمریکا ادغام نشد، اگرچه برخی از ارزش‌ها و اصطلاحات او گسترده بود. آموزش پیش‌رو (چه توسط دیویی مورد حمایت قرار گرفت و چه در اشکال ناکارآمدتر که دیویی از آن انتقاد کرد) اساساً در طول جنگ سرد کنار گذاشته شد، زمانی که دغدغه غالب در آموزش ایجاد و حفظ نخبگان علمی و فناوری برای اهداف نظامی بود. در دوره پس از جنگ سرد، آموزش پیش‌رو در بسیاری از محافل اصلاحات و نظریه آموزش و پرورش به‌عنوان یک زمینه پررونق برای یادگیری پژوهش‌محور و علم مبتنی بر تحقیق دوباره ظاهر شد. برخی معتقدند که انسان‌شناسی
تحقیق دوباره ظاهر شد. برخی معتقدند که انسان‌شناسی فلسفی دیویی، بر خلاف ایگان، ویکو، ارنست کاسیرر، کلود لوی-استروس و نیچه، منشأ اندیشه ذهن مدرن را در زیبایی‌شناسی در اسطوره مشاغل و صنایع اولیه مردم باستان و در نهایت در تاریخ علم به حساب نمی‌آورد. انتقادی که به این رویکرد وارد می‌شود این است که منشأ نهادهای فرهنگی را در نظر نمی‌گیرد که می‌توان آن را زیبایی‌شناختی توضیح داد. زبان و رشد آن، در انسان‌شناسی فلسفی دیویی، نقش محوری ندارد، بلکه پیامد ظرفیت‌شناختی است.
بوتکا ( ) روستایی است در ناحیه تالیتسکی ، استان سوردلوفسک، روسیه. این شهر به عنوان زادگاه نخستین رئیس جمهور فدراسیون روسیه، بوریس یلتسین شناخته می شود.
ان‌جی‌سی ۵۴۶۰ () یک خوشه باز در صورت فلکی قنطورس است. این خوشه تقریباً ۲۳۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد.
ان‌جی‌سی ۵۴۶۶ () یک خوشه کروی در صورت فلکی گاوران است که در فاصله 51800 سال نوری از زمین قرار دارد. این خوشه توسط ویلیام هرشل در ۱۷ می ۱۷۸۴ کشف شد.
اکتور آیزپورو ()؛ (۱۰ اکتبر ۱۹۴۰ - ۸ مهٔ ۲۰۲۵) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده بود.
آنتونیو آیالا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ و ۱۹۷۶ شرکت کرده‌است.
ان‌جی‌سی ۵۴۶۸ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی دوشیزه قرار دارد. این کهکشان در فاصله حدود ۱۴۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این خوشه در ۵ مارس ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
ائولالیو آویلا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ شرکت کرده‌است.
اسکار آسیاین (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ شرکت کرده‌است.
میگل آریانو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ شرکت کرده‌است.
روبن آلمانزا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ شرکت کرده‌است.
ایساک آلفارو (; زاده نامشخص – درگذشته ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده‌است.
روبن آلکالا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت کرده‌است.
آنخل آکونیا لیزانیا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به هارلم گلوبتراترز اشاره کرد.
ان‌جی‌سی ۵۴۷۳ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی دب اکبر است. این کهکشان در ۱۴ آوریل ۱۷۸۹ توسط ستاره شناس ویلیام هرشل کشف شد.
ان‌جی‌سی ۵۴۷۴ () یک کهکشان کوتوله در صورت فلکی دب اکبر است. این کهکشان یکی از چندین کهکشان همراه کهکشان چرخ‌دار (M101)، یک کهکشان مارپیچی با ساختار بزرگ است.
اختاپوس تقلیدگر یا اختاپوس مقلد () گونه‌ای از هشت‌پا در منطقه هند و اقیانوس آرام است. مانند دیگر اختاپوس‌ها، از کروماتوفورهای خود (سلول‌های رنگدانه‌ای) برای مخفی کردن یا استتار خود با پس‌زمینه‌اش استفاده می‌کند. با این حال، قابل توجه است که قادر به جعل هویت طیف گسترده‌ای از جانوران دریایی دیگر است. اگرچه بسیاری از جانوران برای جلوگیری از شکار از محیط خود یا جانوران دیگر تقلید می‌کنند، اختاپوس تقلیدگر و خویشاوند نزدیکش وندرپوس تنها جانورانی هستند که به‌طور فعال از چندین جانور تقلید می‌کنند تا از شکارچیان
فعال از چندین جانور تقلید می‌کنند تا از شکارچیان فرار کنند. زیستگاه. اختاپوس تقلیدگر نخستین بار در سواحل سولاوسی اندونزی در سال ۱۹۹۸ در پایین دهانه یک رودخانه گل آلود کشف شد. از آن زمان مشخص شده‌است که در اقیانوس هند و اقیانوس آرام زندگی می‌کند، در دریای سرخ و دریای عمان در غرب تا کالدونیای جدید در شرق، و خلیج تایلند و فیلیپین در شمال تا دیواره بزرگ مرجانی نیز یافت شده‌است. عمدتاً در مناطقی با ماسه یا گل و لای در اعماق کمتر از یافت می‌شود. با رنگ طبیعی قهوه‌ای بژ خود. استتار. شاید چشمگیرترین نوع استتار،
بژ خود. استتار. شاید چشمگیرترین نوع استتار، اختاپوس تقلیدگر باشد. این اختاپوس که در سال ۱۹۹۸ در اندونزی کشف شد، مانند دیگر اختاپوس‌ها از صخره‌های اطراف، صخره‌ها و جلبک‌های دریایی الگوبرداری نمی‌کند، بلکه خود را به‌عنوان جانوران دیگری که شکارچیان تمایل دارند از آنها اجتناب کنند، نشان می‌دهد و هویت آنها را جعل می‌کند. با انحراف بدن، مرتب کردن بازوها و اصلاح رفتارش، ظاهراً می‌تواند به طیف گسترده‌ای از جانوران سمی تبدیل شود. شیرماهی، کفی نواری و مارهای دریایی از جمله مواردی هستند که در آن خودنمایی می‌کند.
از جمله مواردی هستند که در آن خودنمایی می‌کند. دانشمندان حتی گمان می‌کنند که اختاپوس تقلیدگر، موجودی را برای جعل هویت بر اساس آنچه در آن منطقه زندگی می‌کند، انتخاب می‌کند و یکی را انتخاب می‌کند که بزرگ‌ترین تهدید برای شکارچی بالقوه‌اش باشد. به عنوان مثال، هنگامی که یک اختاپوس تقلیدگر مورد حمله دوشیزه‌ماهی قرار گرفت، خود را به عنوان یکی از شکارچیان آنها، یک مار دریایی نواری، درآورد. اختاپوس‌های تقلیدگر در حال تقلید از گونه‌های مختلف جانوران مشاهده شده‌است، برخی از جانوران بیشتر از دیگران تقلید می‌شوند. از