payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلند واتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استیونج اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده‌است. تیم ملی. واتس برای مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۱۸ به تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان دعوت شد. او اولین بازی زیر ۱۹ سال خود را در انگلیس در پیروزی ۳–۲ مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ترکیه در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸ انجام داد و در کل مسابقه بازی کرد.
پوسته سیودودُن () فسیل صدف دوکفه‌ای آب‌شیرین مربوط به ۵۴۰۰۰۰ تا ۴۳۰۰۰۰ سال پیش از امروز است که در ترینیل جاوه، اندونزی کشف شد. این پوسته دارای حکاکی زیگزاگ است که ظاهراً توسط انسان راست‌قامت ساخته (طراحی) شده‌است و می‌تواند قدیمی‌ترین حکاکی انسان‌زائی شناخته‌شده در جهان باشد. این پوسته بخشی از مجموعه صدف‌های فسیلی آب شیرین است که توسط زمین‌شناس و دیرین‌مردم‌شناس هلندی، اوژن دوبوا در دهه ۱۸۹۰ و از یک لایه پلیستوسن در جاوه کشف شد. این مجموعه به همراه پوسته سیودودن امروزه در مرکز تنوع‌زیستی لیدن هلند قرار
سیودودن امروزه در مرکز تنوع‌زیستی لیدن هلند قرار دارد. حکاکی هندسی روی این پوسته صدف توسط ژوزفین جوردنز، زیست‌شناس دانشگاه لیدن و همکارانش در سال ۲۰۱۴ کشف شد. تجزیه و تحلیل آنها نشان داد که حکاکی‌ها توسط انسان راست‌قامت و میان ۵۴۰۰۰۰ تا ۴۳۰۰۰۰ سال پیش از امروز ایجاد شده‌اند. تصور اولیه بر این بود که احتمالاً این شیارها توسط دندان کوسه ایجاد شده باشند. جوردنز اظهار می‌کند که این خراش‌ها به صورت عمدی ایجاد شده بودند و الگوی طرح خطوط، نامنقطع هستند و هیچ‌گونه قطع‌شدگی میان آنها وجود ندارد و این موضوع بیانگر
قطع‌شدگی میان آنها وجود ندارد و این موضوع بیانگر این است که نوعی تفکر انتزاعی در کار خالق این خطوط دیده می‌شود. وی همچنین معتقد است، از آنجایی که قصد و نیت شخصی که حکاکی‌ها را انجام داده‌است مشخص نیست، مشکل می‌توان آنها را در زمره آثار هنری طبقه‌بندی کرد. جوردنز می‌گوید؛ این کار می‌توانسته نوعی اظهار مالکیت نسبت به دارائی شخصی بوده باشد، شاید هم می‌خواسته دوست‌دخترش را تحت تأثیر قرار بدهد یا شاید صرفاً یک بازی ابلهانه با یک شی بوده‌است.
جمال پیاراس لوئیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست دفاع چپ برای تیم ملی ایرلند شمالی بازی می‌کند. تیم ملی. اگرچه لویس در انگلستان متولد شد، اما از طریق مادرش که در بلفاست متولد شده بود، واجد شرایط بازی برای ایرلند شمالی بود. او برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ نماینده کشور بود و سه بازی برای تیم زیر ۱۹ سال ایرلند شمالی انجام داد. در ژوئن ۲۰۱۷ به تیم زیر ۲۱ سال دعوت شد و اولین بازی زیر ۲۱ سال خود را مقابل استونی انجام داد. در مارس ۲۰۱۸، او برای اولین بار به تیم بزرگسالان ایرلند شمالی دعوت شد. او
بار به تیم بزرگسالان ایرلند شمالی دعوت شد. او اولین بازی ملی خود را در بازی دوستانه مقابل کره جنوبی در ۲۴ مارس ۲۰۱۸ انجام داد.
بروس رینولدز آلجر (Bruce Reynolds Alger) (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۱۸ – درگذشت ۱۳ آوریل ۲۰۱۵)، سیاستمدار آمریکایی، صاحب بنگاه املاک و توسعه‌دهنده و نماینده جمهوری‌خواه ایالات متحده از تگزاس و اولین نمایندهٔ ناحیهٔ دالاس از زمان بازسازی بود. او از ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ خدمت کرد. اگرچه او در دالاس به دنیا آمد، اما آلجر در وبستر گرووز، میسوری، در حومه کوچکی از سنت لوئیس بزرگ شد. پیشینه. آلجر، پسر دیوید بروس آلجر، نماینده بانک و کلر فریمن سابق، شاعر و نویسنده‌ای مشتاق بود. آلجر با بورسیه تحصیلی، در دانشگاه پرینستون، نیوجرسی تحصیل
بورسیه تحصیلی، در دانشگاه پرینستون، نیوجرسی تحصیل کرد. در آنجا به تحصیل فلسفه، هنر و موسیقی پرداخت و از اعضای مهم تیم فوتبال بود. آلجر در ۱۹۴۰ با مدرک ای بی از دانشگاه پرینستون، پس از اتمام یک پایان‌نامه ارشد طولانی ۷۳ صفحه‌ای با عنوان «نقاشی چینی» فارغ‌التحصیل شد. او به عنوان نماینده میدانی برای شرکت آرسی‌ای، کار کرد. با فرا رسیدن جنگ‌جهانی دوم، آلجر به ارتش ایالات متحده پیوست و به اسکادران پنج در مدرسه پرواز پیشرفته نیروی‌هوایی ارتش در کلی فیلد در سن آنتونیو، تگزاس ملحق شد. او با بمب‌افکن‌ها پرواز کرد و
تگزاس ملحق شد. او با بمب‌افکن‌ها پرواز کرد و به درجه کاپیتانی رسید و ادعا کرد که پس از پایان جنگ در اوت ۱۹۴۵، جزو اولین سربازان آمریکایی در ژاپن بوده‌است. او نشان صلیب پرنده ممتاز را دریافت کرد. پس از بازگشت به زندگی غیرنظامی، آرسی‌ای به این دلیل که او برای مدت طولانی از تولید تلویزیونی خارج شده بود، از استخدام مجدد او خودداری کرد. در ۱۹۴۵، آلجر به دالاس نقل مکان کرد و شرکت توسعه املاک و مستغلات خود را تأسیس کرد. او به عنوان اولین رئیس اتاق بازرگانی وایت راک انتخاب شد. توسعه پارک آلجر. آلجر در ۱۹۵۰، توسعه
انتخاب شد. توسعه پارک آلجر. آلجر در ۱۹۵۰، توسعه یک زیرمجموعه ۱۸۰ قطعه‌ای را در شرق دور دالاس، در نزدیکی جاده پیوی که نام او را داشت و به پارک آلجر معروف است، اعلام کرد. آلجر پس از انتخاب شدن در کنگره، به حمایت از توسعه ادامه داد. او حتی در مراسمی برای محله سخنرانی کرد. شکست برای انتخاب مجدد، ۱۹۶۴. در ۱۹۵۶ و ۱۹۵۸، آلجر دو دموکرات را شکست داد که بعدها به نام‌های معروف ایالت تبدیل شدند. در ۱۹۵۶، او هنری وید، دادستان ناحیه دالاس که هفده سال بعد به عنوان متهم پرونده سقط جنین روی وید، محکوم شد را شکست داد. در
پرونده سقط جنین روی وید، محکوم شد را شکست داد. در رأی‌گیری، آلجر با ۱۰۲، ۳۸۰ رأی (۶٫۵۵ درصد) در مقابل ۸۱، ۷۰۵ رأی وید (۴٫۴۴ درصد) به پیروزی رسید. در ۱۹۵۸ که یک سال به شدت دموکراتیک در سطح ملی بود، آلجر با ۶۲، ۷۲۲ رأی (۶٫۵۲ درصد) بارفوت سندرز با ۵۶، ۵۶۶ رأی (۴٫۴۷ درصد) را شکست داد. سندرز نامزد ناموفق دموکرات‌ها در برابر سناتور جان تاور در ۱۹۷۲ نیز بود و بعدها توسط رئیس‌جمهور کارتر، به عنوان قاضی منطقه‌ای ایالات متحده، منصوب شد. در ۱۹۶۲، آلجر آخرین دوره خود در مجلس را با ۸۹، ۹۳۸ رأی (۳٫۵۶ درصد) در مقابل بیل
مجلس را با ۸۹، ۹۳۸ رأی (۳٫۵۶ درصد) در مقابل بیل جونز دموکرات با ۶۹، ۸۱۳ رأی (۷٫۴۳ درصد) به دست آورد. آلجر در انتخابات عمومی ۱۹۶۴ توسط شهردار سابق دالاس، ارل کبل دموکرات، کنار زده شد. آلجر ۱۲۷، ۵۶۸ رأی (تنها ۵٫۴۲ درصد) به دست آورد که تعداد رأی قابل توجهی در انتخابات مجلس نمایندگان بود. با این حال، میزان مشارکت در ۱۹۶۴ به اندازه‌ای بیش از ۱۹۶۲ بود که آلجر با وجود اینکه در رای‌گیری، نزدیک به ۴۰ هزار رأی بیش از دوره قبل به دست آورده بود، شکست خورد. کبل با ۱۷۲، ۲۸۷ رأی (۵٫۵۷ درصد) پیروز شد. شکست آلجر را می‌توان
رأی (۵٫۵۷ درصد) پیروز شد. شکست آلجر را می‌توان به موارد زیر نسبت داد: جان تاور در مورد رابطه خود با آلجر در مصاحبه‌ای در۱۹۷۱ با جو بی فرانتز، مورخ از دانشگاه تگزاس، بحث کرد و اشاره کرد که؛ چون آلجر می‌خواست نامزد شود، تاور انتخابات ویژه سنای ایالات متحده در۱۹۶۱ را به آلجر موکول کرد: «من و بروس با هم خیلی خوب بودیم. بروس مردی بسیار انعطاف‌ناپذیر و شکاک است. او صداقت فکری مردانی مانند آقای ریبرن و لیندون جانسون را زیر سؤال برد، در نتیجه دوستی پیدا نکرد. من تاکنون علناً یک کلمه تحقیرآمیز در مورد یکی از اعضای
علناً یک کلمه تحقیرآمیز در مورد یکی از اعضای هیئت تگزاس نگفته‌ام و قصد گفتن هم ندارم. هرچند که برخی از آن‌ها هر از گاهی تمایل داشته‌اند که در مورد من چیزهایی را به صورت عمومی بگویند. من واکنشی نمی‌دهم.» بازگشت به زندگی خصوصی. پس از یک دهه حضور در کنگره، آلجر دوباره به عنوان یک دلال املاک کار کرد. او املاک بروس آلجر را در ۱۹۷۳ تشکیل داد. این شرکت دفاتری در ساختمان وان نورث پارک دالاس داشت. او مدتی به فلوریدا نقل مکان کرد اما در ۱۹۷۶ به دالاس بازگشت. آلجر در کارولتون ساکن بود که در منطقه ۳ شهرستان دالاس واقع
ساکن بود که در منطقه ۳ شهرستان دالاس واقع شده‌است. او به جز چند حضور کوتاه در دید عمومی، از کانون توجهات سیاسی دور ماند. اوراق مربوط به آلجر در کنگره، در بخش آرشیو کتابخانهٔ عمومی دالاس قرار دارد. آلجر در ۱۹۶۱ از لوسیل «لین» آنتوان جدا شد، به گفتهٔ او سیاست، باعث دلسردی آن‌ها در ازدواج شد تا جاییکه آن‌ها جز علاقه مشترک به بازی جین رامی، اشتراک دیگری نداشتند. این زوج سه فرزند داشتند. جیل آلجر در دهکده‌ای در شهرستان سامتر در مرکز فلوریدا بود و پسرانشان دیوید و استیون بودند که به ترتیب در ۱۹۶۴ و ۲۰۱۲
دیوید و استیون بودند که به ترتیب در ۱۹۶۴ و ۲۰۱۲ درگذشتند. همسر دوم آلجر، پریسیلا جونز سابق، نیز در ۲۰۱۲ پس از سی و شش سال زندگی مشترک، درگذشت. او دو فرزندخوانده به نام‌های رابرت جونز از آمهرست و لورا جونز از چتم در ماساچوست داشت. آلجر، هفت نوه و هفت نتیجه نیز داشت. او در ۱۹۹۰ بازنشسته شد و ده سال را با همسرش پریسیلا با یک وسیله نقلیه تفریحی در سراسر ایالات متحده سفر کرد. این زوج در ۲۰۰۰ در خلیج بارفوت در شهرستان بروارد در نزدیکی ملبورن در بخش مرکزی ساحل اقیانوس اطلس فلوریدا، ساکن شدند. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵،
اطلس فلوریدا، ساکن شدند. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵، آلجر بر اثر بیماری قلبی در سن نود و شش سالگی در یک مرکز بهزیستی در پالم بی، در شهرستان بروارد، فلوریدا فوت کرد.
کارول بلامی (Carol Bellamy) (متولد ۱۴ ژانویه ۱۹۴۲)، مدیر اجرایی غیرانتفاعی و سیاستمدار پیشین اهل ایالات متحده است. وی رئیس هیئت مدیره صندوق مشارکت اجتماعی و مقاومت جهانی (GCERF) می‌باشد. پیش از آن، وی به عنوان مدیر ارشد سپاه صلح، رئیس اجرائی صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) و رئیس و مدیر ارشد سازمان آموزش جهانی (World Learning) خدمت می‌کرد. وی همچنین رئیس یک سازمان دادخواهی حقوق کودکان، ECPAT اینترنشنال است، سازمانی که در راستای خاتمه بخشیدن به سوءاستفاده جنسی از کودکان کار می‌کند. پس از سه دوره خدمت
جنسی از کودکان کار می‌کند. پس از سه دوره خدمت در مجلس سنای ایالت نیویورک، وی نخستین زن در تاریخ نیویورک بود که به یک مقام در سطح ایالات، رئیس شورای شهر نیویورک، انتخاب گردیده و تا اینکه در ۱۹۸۵ میلادی به عنوان شهردار نیویورک انتخاب گردید، در آن سمت خدمت کرد؛ تنها یک نفر پس از وی در سمت رئیس شورای شهر نیویورک خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. بلامی در ۱۹۴۲ میلادی در پلینفیلد، نیوجرسی بدنیا آمد، در اسکاتچ پلینز بزرگ شد و در ۱۹۵۹ میلادی از مدرسه اسکاپ پلینز-فانوود فارغ شد. وی در کالج گتیسبرگ آموزش دید، در آنجا
فارغ شد. وی در کالج گتیسبرگ آموزش دید، در آنجا عضو باشگاه زنانه دلتا گاما شد و در ۱۹۶۳ میلادی از این کالج فارغ‌التحصیل گردید. وی مدرک جی‌دی (دکترای حرفه‌ای) خود را در ۱۹۶۸ میلادی از مدرسه حقوق دانشگاه نیویورک کسب نموده و از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ میلادی به عنوان داوطلب سپاه صلح در گواتمالا خدمت کرد. حرفه تجاری. بلامی از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ میلادی به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت بر استرنز، از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ میلادی به عنوان رئیس مورگان استنلی و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ میلادی به عنوان مسئول بنگاه حقوقی واقع در نیویورک بنام کاروات، سوین
بنگاه حقوقی واقع در نیویورک بنام کاروات، سوین و مور خدمت کرد. در ۱۹۶۸ میلادی، وی یکی از موضوعات فیلمی بنام یکِ صبح (که بعدتر بنام یکِ بعد از ظهر توسط دی.ای. پنی‌بیکر اکران شد) از ژان-لوک گدار بود، فیلمی که طی آن وی فلسفه خود برای استفاده از رویکرد تجاری را برای نائل شدن به تغییر اجتماعی تشریح نمود. سخنرانی وی بعداً از سوی ریپ تورن، با پوشیدن لباس نظامی جنگ داخلی آمریکا، در مقابل مدرسه متوسطه بروکلین مورد انتقاد قرار گرفت. حرفه سیاسی. مجلس سنای نیویورک بلامی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ میلادی عضو مجلس سنای نیویورک بوده
از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ میلادی عضو مجلس سنای نیویورک بوده و در جلسات ۱۸۰ام، ۱۸۱ام و ۱۸۲ام قانون‌گذاران ایالتی نیویورک شرکت کرد. شورای شهر نیویورک. وی یک پیکار انتخاباتی بسیار دشوار برای رسیدن به ریاست شورای شهر نیویورک در ۱۹۷۷ میلادی برگزار کرد. با وجود اینکه رقبای وی صدها هزار دلار در کارزار انتخاباتی خود خرج کردند، اما بلی تنها با ۹۰٬۰۰۰ دلار به کارزار پرداخت و علی‌رغم اینکه وی در اوایل در میان مردم چندان شناخته شده نبود، اما توانست در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها با کسب ۲۵٪ رأی در رده دوم قرار گیرد؛ وی از متصدی
با کسب ۲۵٪ رأی در رده دوم قرار گیرد؛ وی از متصدی پال او داور که ۳۰ درصد رأی بدست آورده بود عقب بود، اما نسبت به عضو شورای شهر کارتر بوردن، عضو مجلس لئونارد استاوسکی و توسعه‌گر ابی هرسچفلد پیشتاز بود. بخاطر اینکه هیچ‌یک از نامزدان قادر به دریافت ۴۰٪ آرا نشده بودند، بلامی و او داور دوباره یک هفته بعد در دور دوم انتخابات مقدماتی باهم مقابل شدند و بلامی این انتخابات را با کسب ۵۸٪ آرا به راحتی برنده شد. در انتخابات سراسری در ماه نوامبر، وی نامزد جمهوری‌خواه، عضو مجلس جان اسپوسیتو، را با حاشیه ۵ در مقابل ۱ به
مجلس جان اسپوسیتو، را با حاشیه ۵ در مقابل ۱ به آسانی مغلوب نمود و به نخستین زنی مبدل شد که در یک سمت عمومی در نیویورک انتخاب می‌گردد. وی تا زمانی که در ۱۹۸۵ میلادی به عنوان شهردار نیویورک انتخاب شد، به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. سایر سمت‌ها. بلامی عضو اداره حمل و نقل کلان‌شهری بود تا اینکه وی در ۱۹۸۵ میلادی به درخواست فرماندار ماریو کومو از عضویت خود در این اداره استعفا داد. در ۱۹۸۲ میلادی، وی تصمیم گرفت تا در انتخابات فرمانداری نیویورک شرکت نماید. وی در ۱۹۹۰ میلادی در انتخابات سرحسابدار ایالتی نیویورک
۱۹۹۰ میلادی در انتخابات سرحسابدار ایالتی نیویورک نامزد شد، اما ناموفق بود. وی از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ میلادی در هیئت امنای ایالت نیویورک خدمت کرد، اداره‌ای که مسئولیت نظارت از فعالیت‌های آموزشی در سطح ایالت و اداره آموزش این ایالت را بر عهده دارد. سپاه صلح. بلمی از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ میلادی ریاست سپاه صلح را برعهده داشت. وی که از سوی رئیس‌جمهور بیل کلینتون به این سمت گماشته شده بود، نخستین رئیسی بود که قبلاً به عنوان داوطلب در این سپاه خدمت کرده بود. GCERF. در ۲۰۱۴ میلادی، بلامی رئیس بنیاد غیرانتفاعی صندوق مشارکت
میلادی، بلامی رئیس بنیاد غیرانتفاعی صندوق مشارکت اجتماعی و مقاومت جهانی (GCERF) بود، سازمانی که نخستین تلاش جهانی برای حمایت از فعالیت‌های در سطح محلی و اجتماعی، به هدف تقویت مقاومت در مقابل افراط‌گرایی خشونت‌آمیز بود، مثلاً از طریق اشتغال زایی و توانمندسازی زنان و نوجوانان. به عنوان یک سازمان همکاری عمومی-خصوصی که در حوزه‌های امنیت و توسعه فعالیت دارد، این صندوق با حکومت‌ها، جوامع مدنی و سکتور خصوصی در کشورهای مستفید شونده کار می‌کند تا از استراتژی‌های ملی برای رسیدگی به محرکین محلی افراط‌گرایی خشونت‌آمیز
برای رسیدگی به محرکین محلی افراط‌گرایی خشونت‌آمیز حمایت نماید. یونیسف. بلامی در ۱۹۹۵ میلادی از سوی دبیرکل وقت سازمان ملل متحد، پطرس غالی، به عنوان مدیر اجرایی صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) گماشته شد. جانشین پطرس غالی، کوفی عنان، در ۲۰۰۰ میلادی وی را برای یک دوره پنج ساله دیگر در این سمت ابقا نمود. سیاست سازمان ملل متحد تصریح می‌نماید که رؤسای این سازمان نمی‌توانند بیش از دو دوره پنج ساله خدمت نماید. بلامی بخاطر ترک کردن اداره در یک وضعیت مالی و کنترل داخلی بسیار قوی، مورد تقدیر قرار گرفته‌است. وی
داخلی بسیار قوی، مورد تقدیر قرار گرفته‌است. وی منابع مالی یونیسف را از حدود ۸۰۰ میلیون دلار (۹۶۶ میلیون دلار برای دوره‌های ۲۰۰۴) در ۱۹۹۴ میلادی به بیش از ۱٫۸ میلیارد دلار در ۲۰۰۴ میلادی افزایش داد. سازمان‌های غیردولتی. بلامی در ۲۰۰۵ میلادی به عنوان رئیس و مدیر عامل اجرایی سازمان آموزش جهانی (World Learning) و رئیس شعبه مدرسه آموزش بین‌المللی آن گماشته شد. سازمان آموزش جهانی یک سازمان جهانی است که در ۷۵ کشور دنیا فعالیت داشته و در راستای بهبود شهروندی جهانی از طریق آموزش تجربی و اجرای برنامه‌های توسعه‌ای
از طریق آموزش تجربی و اجرای برنامه‌های توسعه‌ای جامعه-محور کار می‌کند. سازمان‌های که از آموزش جهانی حمایت مالی می‌نمایند مشتمل براساس تایدز و خدمات مالی راک‌فلر است. بلامی در ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۷ به عنوان رئیس هیئت مدیره انجمن کار عادلانه (FLA) انتخاب گردید. انجمن کار عادلانه با ترویج استانداردهای بین‌المللی کار، در راستای منفعت کارگران دادخواهی می‌نماید. بلامی هنگام پذیرفتن این سمت گفت، «انجمن کار عادلانه از هشت سال گذشته به این سو ظرفیت خود را تقویت نموده‌است تا با شرکت‌ها، کارخانه‌ها، سازمان‌های جامعه مدنی و
با شرکت‌ها، کارخانه‌ها، سازمان‌های جامعه مدنی و دیگر جوانب ذیدخل در راستای پایان بخشیدن به بهره‌کشی از کارگران و حفظ حقوق آنها کار نماید. این انجمن حالا از برنامه نظارت دقیق خود فراتر رفته و به‌طور گسترده روی شناسایی علت‌های اساسی این مشکلات و توسعه برنامه‌های تطبیقی پایدار تمرکز دارد». سایر. بلامی در آوریل ۲۰۰۹ به عنوان رئیس هیئت مدیران سازمان اینترنشنال باکلوریت (IB) گماشته شد. کارول بلامی از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ میلادی رئیس هیئت مدیره سازمان همکاری جهانی برای آموزش را برعهده داشت. بلامی عضو هیئت مدیره دانشگاه
را برعهده داشت. بلامی عضو هیئت مدیره دانشگاه آمریکایی بیروت است. افتخارات. وی در ۱۹۸۱ میلادی از سوی بنیاد فرانسه-آمریکا به عنوان یکی از نخستین رهبران جوان انتخاب گردید. بلامی عضو پیشین مؤسسه سیاست هاروارد در مدرسه حکومت جان اف. کندی و عضو افتخاری انجمن سرافرازان پی آلفا آلفا است. کالج بارندارد در جشن فراغت ۱۹۸۲ خود، بالاترین درجه افتخار این کالج، نشان برجستگی، را به بلامی اعطاء کرد. بلامی در ۲۰۰۳ میلادی مدرک دکترای افتخاری انسانیات را از کالج بیتس دریافت کرد. وی در می ۲۰۰۶ به دانشگاهی که از آن فارغ‌التحصیل
وی در می ۲۰۰۶ به دانشگاهی که از آن فارغ‌التحصیل شده بود، مدرسه حقوق دانشگاه نیویورک، بازگشت تا خطابه‌ای در روز جشن فراغت این دانشگاه ایراد نماید. وی برای کارهای که در یونیسف انجام داده بود، نشان خورشید فروزان کشور ژاپن را در ۲۰۰۶ میلادی دریافت نمود. دولت فرانسه با اعطای نشان لژیون دونور در ۲۰۰۹ میلادی از دستاوردهای وی تقدیر به عمل آورد.
پیتر هو (؛ زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۵) بازیگر، خواننده و مدل آمریکایی-هنگ کنگی-تایوانی مستقر در هنگ کنگ و تایوان است. از آغاز فعالیت خود در سال ۱۹۹۸، او هفت آلبوم منتشر کرده‌است و در بیش از ۲۵ فیلم و سریال حضور پیدا کرده‌است. زندگی‌نامه. پیتر هو زادهٔ لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا است اما در تایوان و کانادا بزرگ شده‌است. پدر و مادر او اهل هنگ کنگ هستند. او در کالج طراحی و هنر انتاریو تحصیل کرده‌است و پس از یک قرار داد ضبط در یک بار کارائوکه، حرفهٔ خوانندگی خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸، او نخستین آلبوم
خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸، او نخستین آلبوم خود را به نام "Miss You Love" در تایوان منتشر کرد. پیتر هو در سال ۲۰۱۶ با دوست‌دختر غیر سلبریتی خود ازدواج کرد.
کارول مارتا براونر (Carol Martha Browner) (متولد ۱۶ دسامبر ۱۹۵۵)، سیاستمدار، طرفدار محیط زیست یا محیط زیست‌گرا و بازرگان آمریکایی است که از سال ۲۰۰۹ تا سال ۲۰۱۱، در دولت اوباما رئیس ادارهٔ سیاست انرژی و تغییرات اقلیمی کاخ سفید بود. براونر قبلاً از ۱۹۹۳ تا سال ۲۰۰۱ در دولت کلینتون به عنوان رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا (EPA) خدمت کرد. براونر در حال حاضر مشاور ارشد شرکت راهبردی بازرگانی آلبرایت استونبریج گروپ است. براونر در فلوریدا بزرگ شد و از دانشگاه فلوریدا و از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه
و از دانشگاه فلوریدا و از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه فلوریدا فارغ شد. براونر پس از کار در مجلس نمایندگان فلوریدا، در گروه سیتیزن اکشن در واشینگتن DC مشغول به کار شد. وی دستیار تقنینی سناتور لاتون چایلز و سناتور ال گور، شد. براونر بعدها از سال۱۹۹۱ تا سال ۱۹۹۳ ریاست وزارت تنظیم محیط زیست ایالت فلوریدا را به‌عهده داشت که این اداره را به یکی از فعال‌ترین اداره در سطح دولت ایالتی تبدیل کرد. وی با سابقه‌ترین مدیر در تاریخ سازمان حفاظت از محیط زیست (EPA) بود و در هردو دور ریاست‌جمهوری کلینتون در این اداره کار کرد. در
دور ریاست‌جمهوری کلینتون در این اداره کار کرد. در جریان دورهٔ تصدی، ساختار اجرائی این سازمان را مجدداً سازماندهی کرد و بر دو برنامه جدید که به هدف ایجاد مشارکت انعطاف‌پذیر با صنعت به‌عنوان بدیل مقررات عرفی طرح شده بودند، نظارت کرد. براونر یک برنامه موفق را برای مدیریت زمین‌های ملوث در نواحی شهری، راه‌اندازی کرد. وی در رأس رهبری دولت در راستای دفاع از قوانین و بودجه‌های موجود محیط زیستی قرار داشت و عامل محرک اصلی استانداردهای سخت‌گیرانهٔ کیفیت هوا که مبارزه سیاسی و حقوقی درازمدت را در پی داشت، بود. براونر
سیاسی و حقوقی درازمدت را در پی داشت، بود. براونر پس از آن، در سال ۲۰۰۱، عضو مؤسس شرکت آلبرایت گروپ و شرکت مدیریت سرمایه آلبرایت شد. در یک‌تعداد هیئت‌های مدیره و کمیته‌های مرتبط با مسائل محیط زیستی نیز خدمت کرد. نقش ریاست براونر در دولت اوباما، بعضی اوقات به شکل غیررسمی «انرژی کزار یا همه‌کاره انرژی» یا «همه‌کاره آب و هوا» یاد می‌شد. تلاش‌های وی در راستای تصویب قوانین جامع آب و هوا در کنگره نتیجه‌ای در برنداشت اما نقش عمده‌ای را در واکنش دولت فدرال در برابر لکه نتی خلیج مکزیک در جریان سال ۲۰۱۰، به‌عهده
لکه نتی خلیج مکزیک در جریان سال ۲۰۱۰، به‌عهده گرفت. براونر در سال ۲۰۱۱ از سمت خود کناره‌گیری کرد و خود این پست هم مدت کوتاهی پس از آن لغو شد. پس از کناره‌گیری از سمت خود، دوباره در شرکت ادغام یافتهٔ آلبرایت استونبریج گروپ پیوست و در چندین هیئت مدیرهٔ سازمان‌های محیط زیستی به فعالیت خود ادامه داد، در برخی شرکت‌های مربوط به انرژی و کشاورزی به کار مصروف شد و در واکنش به خطر تغییرات اقلیمی، به مدافع انرژی هسته‌ای تبدیل شد. اوایل زندگی و آموزش. براونر، دختر ایزابلا هرتی - هوگز و مایکل براونر، استادان علوم
ایزابلا هرتی - هوگز و مایکل براونر، استادان علوم اجتماعی و زبان انگلیسی کامیونیتی کالج میامی دید، در شهر میامی ایالت فلوریدا متولد شد. براونر دو خواهر کوچک دارد. براونر در میامی جنوبی بزرگ شد و پیاده‌روی وی در پارک اورگلیدز که در همان نزدیکی‌ها موقعیت داشت ـ یک راه دوچرخه دوتر از خانه‌اش - وی را با دنیای طبعیی نزدیک ساخت چنان‌چه می‌گوید: «با بزرگ شدن در محیطی که طبعیت در آن قرار داشت، خیلی‌ها شکل گرفتم». براونر مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ تخصصی زبان انگلیسی در سال ۱۹۷۷ از دانشگاه فلوریدا بدست آورد. سپس
در سال ۱۹۷۷ از دانشگاه فلوریدا بدست آورد. سپس در سال ۱۹۷۹ با اخذ مدرک دکتری حقوق از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه فلوریدا فارغ شد. حرفهٔ اولیه. براونر در جریان سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱، به عنوان مشاور عمومی کمیتهٔ اجرائیات مجلس نمایندگان ایالت فلوریدا کار کرد. براونر در این کمیته در راستای بازنگری برنامهٔ حفاظت و اراضی تفریحی فلوریدا، کمک کرد. در سال ۱۹۸۳ به واشینگتن DC رفت و به عنوان دستیار مدیر گروه ملی سیتیزن اکشن که سازمان لابی‌گری مردمی فعال در مسائل محیط زیستی است، مشغول به کار شد. براونر در سال ۱۹۸۳ در سازمان
مشغول به کار شد. براونر در سال ۱۹۸۳ در سازمان سیتیزن اکشن با مایکل پادورزر، متخصص مسائل مراقبت‌های بهداشتی آشنا شد. این دو در سال ۱۹۸۷ ازدواج کردند و در شهر تکوما پارک ایالت مریلند زندگی می‌نمایند. آن‌ها یک پسر بنام زچاری دارند که در سال ۱۹۸۷ بدنیا آمد. برانر بین سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸، دستیار ارشد قانون‌گذاری لاتون چایلر، سناتور آمریکایی اهل فلوریدا، بود. در این سمت بحث پیچیده‌ای را به‌هدف توسعهٔ منطقه‌ای حفاظت شده ملی سرو بزرگ و به همین‌گونه ممنوعیت حفاری فراساحل در فلوریدا کیز، به راه انداخت. در جریان سال
در فلوریدا کیز، به راه انداخت. در جریان سال ۱۹۸۹ به عنوان مشاور حقوقی کمیتهٔ انرژی و منابع طبیعی مجلس سنا خدمت کرد. براونر مخالف تحقیقات میدانی نبود و یک مرتبه در حین حاملگی به‌منظور انجام تحقیقات در آب‌های ساحلی شیرجه زد. براونر از سال ۱۹۸۸ تا سال ۱۹۹۱ مدیر قانون‌گذاری سناتور ال گور بود و به دست پروردهٔ گور مشهور شد. براونر در راستای تهیهٔ لایحه هوای پاک، ستاد قانون‌گذاری گور را مدیریت کرد. وزیر تنظیم محیط زیستی ایالت فلوریدا. براونر به عنوان وزیر تنظیم محیط زیستی، در زمان سکونت در شهر تالاهاسی، از سال
محیط زیستی، در زمان سکونت در شهر تالاهاسی، از سال ۱۹۹۱ تا سال ۱۹۹۳ ریاست ادارهٔ تنظیم محیط زیستی ایالت فلوریدا را به‌عهده داشت. این اداره سومین بزرگترین سازمان دولتی در سطح کشور بود که ۱٬۵۰۰ کارمند و ۶۵۰ میلیون دلار بودجه داشت. براونر در این اداره بر این عقیده بود که توسعهٔ اقتصادی و حفاظت از محیط زیست نباید در تضاد با یکدیگر قرار گیرند. براونر این وزارت منفعل و نا توان را دوباره به یک اداره پویا و فعال تبدیل کرد و آن را به یکی از فعال‌ترین وزارت در دولت ایالتی فلوریدا تبدیل کرد. براونر مدت زمانی بررسی
ایالتی فلوریدا تبدیل کرد. براونر مدت زمانی بررسی مجوزهای توسعه نواحی متأثر از تالاب‌ها و کارخانه‌های تولیدی را کم ساخت؛ به این ترتیب سبب رنجش خاطر برخی از طرفداران محیط زیست که فکر می‌کردند رویه‌های مؤثر و ساده بررسی عمومی را کاهش می‌دهد، شد. براونر، به مبنای شناسایی ناکافی پیامدهای بهداشتی و محیط زیستی، بر توقف ساخت و ساز کارخانه‌های جدید زباله‌های خطرناک و کوره‌های زباله سوز شهرداری تلاش می‌کرد. وی قرارداری را با تفریحگاه والت دیزنی ورلد منعقد کرد که به این تفریحگاه اجازه می‌داد در بدل ۴۰ میلیون دلار
این تفریحگاه اجازه می‌داد در بدل ۴۰ میلیون دلار کار، تالاب‌های در معرض نابودی را که در همان اطراف قرار داشت بر اساس تالاب‌های متعلق به خود، احیا نماید. براونر با متقاعد سازی شیلی فرماندار، طرفداران محیط زیست را به مذاکره برای حل و فصل دعوی فدرال در رابطه با خسارت وارده به پارک ملی اورگلیدز و مجبور سازی صنعت شکر ایالت فلوریدا به تقبل قسمت اعظم هزینه ۱ میلیارد دلاری، راضی ساخت. رئیس بزرگترین انجمن بازرگانی فلوریدا تعامل با براونر را چنین توصیف کرد: «وی دروازه به لگد می‌زند تا باز شود، یک نارنجک دستی داخل
به لگد می‌زند تا باز شود، یک نارنجک دستی داخل پرتاب می‌نماید و سپس داخل می‌شود به کسانی که در داخل اند شلیک کند». وی واقعاً علاقمند سازش و مصالحه نیست. {اما وی} تا اینجا کار کاملاً خوبی انجام داده‌است. مردم نسبت به کار وی بیش از شیوه انجام کار وی شکایت دارند. مدیر سازمان حفاظت از محیط زیست. نامزدی و تأیید. براونر پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۹۲، به عنوان مدیر عبوری معاون رئیس‌جمهوری منتخب، گور، خدمت کرد. بیل کلینتون، رئیس‌جمهور منتخب در ۱۱ دسامبر سال ۱۹۹۲، براونر را به‌عنوان گزینهٔ خود برای سازمان
۱۹۹۲، براونر را به‌عنوان گزینهٔ خود برای سازمان حفاظت از محیط زیست اعلام کرد. در حالی‌که کلینتون و گوری، هردو از تعهدات دولت جورج دبلیو بوش در راستای حفاظت از محیط زیست در جریان کمپین انتخابی انتقاد نمودند، اما گزینش براونر ــ که توسط روزنامه واشینگتن پست به‌عنوان یک شخص «دارای ذهن و آموزش وکیل - قانون‌گذار اما روح یک فعال» توصیف شده بود ــ نشانهٔ پیروزی محیط زیست گرایی آتشین گور بر چارچوب فکری بازرگانی پر طرفدار کلینتون بود.
دین آلفانج (Dean Alfange) (زاده ۲ دسامبر ۱۸۹۷ – درگذشت ۲۴ اکتبر ۱۹۸۹)، سیاستمداری آمریکایی بود که نامزدی‌ها و انتصاب‌های بسیاری در احزاب مختلف از جمله؛ حزب دموکرات، حزب جمهوری‌خواه، حزب کارگر آمریکا و حزب لیبرال نیویورک که او یکی از اعضای مؤسس آن بود، داشت. آلفانج در امپراتوری عثمانی از پدر و مادری که بومی یونان بودند، به دنیا آمد و بیشتر عمر خود را در سازمان‌های یونانی-آمریکایی و همچنین گروه‌های فعال صهیونیستی، فعالیت کرد. او یک مفسر برجستهٔ حقوقی لیبرال بود که از مفهوم کنشگری قضایی و قانون اساسی پویا،
بود که از مفهوم کنشگری قضایی و قانون اساسی پویا، حمایت می‌کرد. او برای تعدادی از مناصب، از جمله فرمانداری نیویورک که نامزدی او باعث تقسیم آرای لیبرال شد و به توماس ئی. دیویی اجازه داد تا فرمانداری را تصاحب کند، تلاش کرد. او همچنین نامزد مجلس نمایندگان ایالات متحده شد، اما باز هم شکست خورد. او به دلیل بیانیهٔ کوتاهی که با عنوان «عقیده آمریکایی» یا ساده‌تر «عقیدهٔ من» نوشت، به خوبی به یاد آورده می‌شود. عقیده از ایده‌های خوداتکایی و آزادی حمایت می‌کند. زندگی. اوایل زندگی و تحصیلات. آلفانج در کنستانتین آلفلنجی