payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Qinma و هم Kinma لاتین‌نویسی شده است) که در فهرست خدایان "آن = آنوم" (لوح II، سطر ۲۲۱) و در فهرست خدایان ناقص دیگر نیز به عنوان نام مردوک گواهی شده است، ممکن است در اصل شکل مصنوعی اِمسال از نام کینگو بوده باشد. اساطیر. "انوما الیش". نام کینگو اولین بار در "انوما الیش" در زمانی ذکر شده که تیامات او را به عنوان رهبر لشکرِ هیولاهای خود منصوب می‌کند و لوح سرنوشت‌ها را به سینه‌اش می‌آویزد و او را به مقام «آنویی» da-nu-ti ارتقا می‌دهد. اگرچه این اصطلاح از نام خدای آنو گرفته شده است، اما وقتی به عنوان لقبی برای
آنو گرفته شده است، اما وقتی به عنوان لقبی برای سایر خدایان، از جمله کینگو، به کار می‌رود، می‌توان آن را به عنوان نقشی عمومی برای مقام یک خدای متعال در نظر گرفت. در مقابل، گونهٔ دیگری از این متن به جایگاه کینگو به عنوان مقام «اربابی» (e-nu-ti) اشاره دارد. متن مستقیماً بیان می‌کند که این لوح، دارایی مشروع کینگو نبوده، اگرچه توضیح داده نشده که تیامات چگونه آن را به دست آورده است. کینگو متعاقباً از موقعیت جدید خود برای اعلام سرنوشت فرزندان تیامات استفاده می‌کند. مشخص نیست که آیا خود او یکی از آنهاست یا خیر،
مشخص نیست که آیا خود او یکی از آنهاست یا خیر، زیرا هیچ عبارت مستقیمی در مورد منشأ او ارائه نشده است. گوستا گابریل خاطرنشان می‌کند که او عملاً «به طرزی ناگهانی ظاهر می‌شود» و اینکه او فقط به عنوان همسر تیامات تعریف می‌شود. ویلفرد جی. لمبرت معتقد است که فقدان اشاره صریح به ریشه‌های او می‌تواند نشان دهد که گردآورندگان "انوما الیش،" شخصیتی را که هیچ ارتباط قبلی با تیامات نداشته، از منبعی جداگانه در روایت گنجانده‌اند. با این وجود، گاهی فرض می‌شود که او پسر تیامات و آپسو محسوب می‌شده است. مردوک پس از مغلوب کردن
و آپسو محسوب می‌شده است. مردوک پس از مغلوب کردن تیامات، کینگو را شکست می‌دهد و لوح سرنوشت‌ها را پس می‌گیرد. لوح سرنوشت‌ها سپس در اختیار آنو قرار می‌گیرد. پس از آنکه مجمع خدایان به این نتیجه رسیدند که درگیری بین آنها و تیامات به واسطهٔ تحریک کردن او ایجاد شده است، کینگو کشته می‌شود. با این حال، هیچ اشاره‌ای به تحریک شدن تیامات توسط کینگو، آنطور که در این بخش از متن آمده است، در بخش‌های قبلی متن یافت نمی‌شود. سپس خون کینگو توسط ائا برای آفرینش انسان استفاده می‌شود. شباهت‌ها با دیگر اسطوره‌ها. مانفرد کربرنیک
شباهت‌ها با دیگر اسطوره‌ها. مانفرد کربرنیک خاطرنشان می‌کند که بخش‌هایی از طرح داستان که بر کینگو متمرکز است، پیشینه‌هایی در اسطوره‌ها دارد که بر انلیل و نینورتا تمرکز دارند و سرقت لوح سرنوشت را توصیف می‌کنند. به گفته ویلفرد جی. لمبرت، به دست آوردن نادرست لوح سرنوشت توسط کینگو و بازیابی بعدی آن، شباهت بسیار نزدیکی به طرح "حماسه آنزو" دارد. سلنا ویسنوم نیز کینگو را با آنزو مقایسه می‌کند. با این حال، او اشاره می‌کند که در حالی که شکست دادن آنزو برای نینورتا به دلیل داشتن لوح دشوار به تصویر کشیده شده است، در
دلیل داشتن لوح دشوار به تصویر کشیده شده است، در مورد کینگو این شیء تنها به عنوان نمادی انتزاعی از جایگاه او عمل می‌کند و هیچ سختی مشابهی برای مردوک ایجاد نمی‌شود. یک شباهت احتمالی دیگر این است که کینگو به مقام «آنویی» ارتقا می‌یابد، در حالی که آنزو با دزدیدن لوح، ادعای «انلیلی» (enlilūtu) را دارد، اصطلاحی مشابه که از نام انلیل گرفته شده است و نه آنو. ویسنوم خاطرنشان می‌کند که کینگو را می‌توان با «گیاسنگ» ((na4U2))، رهبر لشکر سنگ‌ها در اسطورهٔ "لوگال-ئه"، نیز مقایسه کرد، زیرا هر دوی آنها در مقایسه با
نیز مقایسه کرد، زیرا هر دوی آنها در مقایسه با آنتاگونیست‌های اصلی روایت‌های مربوطه، تیامات و آساگ، موانع ثانویه هستند. علاوه بر این، صحنهٔ انتصاب کینگو ممکن است اشاره‌ای به خلق «گیاسنگ» و انتصاب او به رهبری در میان فرزندان سنگی آساگ باشد. هیچ منبع دیگری کینگو را با آفرینش انسان مرتبط نمی‌داند. رایان دی. وینترز خاطرنشان می‌کند که او در فهرست کوتاهی از خدایانی که در نقش مشابهی در اسطوره‌های مختلفِ موجود در "آن = آنوم" (لوح ششم، سطرهای ۲۰۹ تا ۲۱۶) ظاهر می‌شوند، غایب است و بر این اساس نتیجه می‌گیرد که این
غایب است و بر این اساس نتیجه می‌گیرد که این بن‌مایه نمی‌تواند پیش از پایان دوره بابلی باستان باشد. ویلفرد جی. لمبرت فرض کرد که گردآورندگان "انوما الیش" ممکن است او را در نقشی قرار داده باشند که در ابتدا توسط خدای دیگری ایفا می‌شد. مقایسه‌هایی بین صحنهٔ مرگ او و بخشی از "آترا-هاسیس" انجام شده است که به آفرینش انسان می‌پردازد و شامل کشتن خدای وِه می‌شود. سلنا ویسنوم خاطرنشان می‌کند که پس از دوره بابلی باستان، آلا در این نقش جایگزین او شد که نامش ممکن است جناس با کلمه "آل"، به معنای «کج‌بیل» باشد و بنابراین
با کلمه "آل"، به معنای «کج‌بیل» باشد و بنابراین اشاره‌ای به نقش او به عنوان خدای کارگر باشد. بر این اساس، او پیشنهاد می‌کند که قرار گرفتن کینگو در نقشی مشابه، نشان‌دهندهٔ ارتباط ریشه‌شناختی بین نام او و کلمهٔ «کار» است. با این حال، او اظهار می‌کند که او و آلا را نمی‌توان معادل‌های مستقیم در نظر گرفت، زیرا کینگو قبل از کشته شدن نقش فعال‌تری در روایت ایفا می‌کند. منابع دیگر. اگرچه هیچ اسطورهٔ مستقلی در مورد شکست کینگو باقی نمانده است، اما به دلیل کمبود متن‌هایی که او را به تیامات مرتبط می‌کند، به جز "انوما
که او را به تیامات مرتبط می‌کند، به جز "انوما الیش" ، فرض بر این است که او در ابتدا ضد قهرمانی در چنین روایتی بوده است. ارجاعاتی به شکست کینگو بدون هیچ اشاره‌ای به تیامات شناخته شده است، و یک لوح تمرینی متأخر از اور، بازتاب سنتی است که مبنی بر آن او را می‌سوزانند. یک رشته یادداشت تفسیری در مورد آیینی که شامل مولیسو می‌شود، به طور مشابه سوزاندن یک گوسفندِ قربانی را با اشاره به مرگ کینگو در آتش توضیح می‌دهد. دو منبع، لوح‌های KAR 307 و LKA 73، بیان می‌کنند که کینگو به همراه پسرانش شکست خورد، اگرچه در مورد
که کینگو به همراه پسرانش شکست خورد، اگرچه در مورد تعداد آنها اختلاف نظر دارند، به طوری که اولی ۷ و دومی ۴۰ نفر را ذکر می‌کنند. در KAR 307 آمده است که در طول یک مراسم، آنها با یک گاو نر و یک گوسفند که از پشت بام پرتاب می‌شدند، نشان داده می‌شدند، در حالی که در LKA 73 آنها با روغن و عسلی که روی سلاح قرار می‌گرفت، نشان داده شده‌اند. متن اخیر همچنین حاوی اشاره‌ای به اسطوره‌ای ناشناخته است که در آن اِئا هدیه‌ای نامعلوم به کینگو می‌دهد. اسطوره‌ای که ویلفرد جی. لمبرت از آن با عنوان "شکست انوتیلا، انمشارا و کینگو"
از آن با عنوان "شکست انوتیلا، انمشارا و کینگو" یاد می‌کند و تنها از دو قطعهٔ بابلی متأخر، یکی از بورسیپا و دیگری از سیپار، شناخته شده است، به شکست کینگو به دست یک یا چند خدایی ناشناخته اشاره دارد. با توجه به تعداد زیاد خداییان دخیل در این پیرنگ، لمبرت اظهار می‌کند که این اثر نتیجه‌ فرآیند گردآوری علمی چندین تصنیف مختلف متعلق به یک ژانر بوده است. گفته می‌شود که این وقایع در بابل رخ می‌دهد و اشاره‌های مستقیمی به معابد اتورکالاما (و همچنین خدایی که معبد به او اختصاص داده شده بود، ایشتار بابل)، Eguzalimmaⱨ و
اختصاص داده شده بود، ایشتار بابل)، Eguzalimmaⱨ و ازیداگیشنوگال شده است. کینگو به عنوان «مدیر میزبان Eguzalimmaⱨ» توصیف شده است. از آنجایی که این معبد در متن توپوگرافی "تینتیر = بابل" (لوح چهارم، سطر ۱۳) با نینگیشزیدا مرتبط است، لمبرت فرض کرد که در این بافتار، کینگو یا با او برابر دانسته شده یا به عنوان فرمانبردار او به تصویر کشیده شده است. پرستش. ویلفرد جی. لمبرت پیشنهاد داد که خدایی به نام dKIN که فقط از نام تئوفوری Ur-dKIN در دودمان آغازین شناخته می‌شود، ممکن است نمایانگر شکل اولیهٔ کینگو باشد، اگرچه او
ممکن است نمایانگر شکل اولیهٔ کینگو باشد، اگرچه او تأکید کرد که نمی‌توان مشخص کرد که نقش او در آن زمان چگونه تصور می‌شد. در دوره‌های بعدی، کینگو در همان جایگاهی پرستش می‌شد که دیگر شخصیت‌هایِ دشمنان شکست‌خوردهٔ خدایان در نظر گرفته می‌شدند. بر اساس "تینتیر = بابل"، یک مجموعه توپوگرافی که به احتمال زیاد در دوران سلطنت نبوکدنصر اول در پایان قرن دوازدهم پیش از دوران مشترک نوشته شده است، یک جایگاه آیینی ("شوبتو") به کینگو اختصاص داده شده که با نام تشریفاتی اِشگر («خانه‌ای که برپا شده») شناخته می‌شود. این جایگاه
(«خانه‌ای که برپا شده») شناخته می‌شود. این جایگاه در مجموعه معبد اِساگیل در بابل وجود داشته است (لوح II، سطر ۲۱). اندرو آر. جرج اظهار می‌کند که حضور او در این مکان به احتمال زیاد منعکس‌کنندهٔ نقش او به عنوان دشمن شکست‌خوردهٔ مردوک است. اشاره‌هایی به کینگو در سایر متن‌های مذهبی که بر پیروزی‌های مردوک تمرکز دارند نیز وجود دارد. برای مثال، در دعای آشوربانیپال به مردوک و زارپانیت، از کینگو به عنوان «همسر تیامات» یاد شده است. با این حال، سرودی برای مردوک (K 2523) نیز به طور گذرا از کینگو نام می‌برد و او را به
نیز به طور گذرا از کینگو نام می‌برد و او را به عنوان یک جنگجو توصیف می‌کند، اما به هیچ خصومتی بین آنها اشاره نمی‌کند. آیینی برای گشایش یک کانال از هزارهٔ اول پیش از دوران مشترک که از نسخه‌ای از نینوا شناخته شده، پیشکش کردن سه ظرف نقره به کینگو، مومو و اشرت-نبیسو را مقرر می‌کند. نام آخر را می‌توان به عنوان «ده آفریدهٔ او» ترجمه کرد، و احتمالاً اشاره‌ای به ده هیولایی است که توسط تیامات خلق شده و تحت فرمان کینگو بودند. آنها همراه با کینگو در "انوما الیش" شکست داده شدند. ویلفرد جی. لمبرت اظهار داشت که حضور
داده شدند. ویلفرد جی. لمبرت اظهار داشت که حضور مومو ممکن است نشان‌دهندهٔ این باشد که این آیین منعکس‌کنندهٔ یک اسطورهٔ تاکنون ناشناخته است که در آن او و کینگو با هم شکست خورده‌اند. با این حال، بئاتریس باراگلی و اوری گبای فرض می‌کنند که حضور مومو همچنین اشاره‌ای به "انوما الیش" است، زیرا او، کینگو و موجودات تیامات همگی پس از شکست خوردن اسیر و زندانی شده‌اند. بر اساس یک مجموعه آثار آشوریِ متأخر که معمولاً با عنوان Götteradressbuch شناخته می‌شود، کینگو در آشور در معبد ائا-شارو («ائای پادشاه») در کنار خدای اصلی
معبد ائا-شارو («ائای پادشاه») در کنار خدای اصلی آن، و همچنین دامکینا، ایشارا، اوگورتو و مَلیک پرستش می‌شد. گواهی‌های متفرقه. بئاته پونگراتز-لیستن استدلال می‌کند که روایت جنگ حلوله در منشور شیکاگویِ سناخریب، که به سال ۶۹۱ پیش از دوران مشترک برمی‌گردد، به طور ضمنی حریف او موشزیب-مردوک و نیروهایش را با کینگو و «موجودات وحشتناکِ» (gallê lemnūti) تیامات مقایسه می‌کند تا از او مشروعیت‌زدایی کند. او استدلال می‌کند توصیف موشزیب-مردوک که به طور نامناسبی به سلطنت رسیده است، اشارهٔ مستقیمی به انتصاب کینگو توسط تیامات
است، اشارهٔ مستقیمی به انتصاب کینگو توسط تیامات در "انوما الیش" دارد. متنی که اصطلاحاً "آوای پرنده" نامیده شده (یک تصنیف الهیاتی مربوط به هزاره اول پیش از دوران مشترک) و از نسخه‌های نینوا و سلطان‌تپه شناخته شده، توضیحات الهیاتی برای آوای پرندگان مختلف ارائه می‌دهد. این متن بیان می‌کند که فریاد اردک ("پاسپاسو")، که به عنوان «پرندهٔ کوسو» شناخته می‌شود، می‌تواند به عنوان کنایه‌ای از کینگو تفسیر شود، احتمالاً بر اساس یک شباهت آوایی که حس شده است. اگرچه ارتباط بین خداییان خاص و پرندگان از منابع دیگر نیز شناخته
خداییان خاص و پرندگان از منابع دیگر نیز شناخته شده است، مشخص نیست که آیا همه موارد ارائه‌شده در متن "آوای پرنده" پیش از نگارش آن و از قبل مشخص شده بودند یا خیر. ویلفرد جی. لمبرت این موضوع را به دلیل تفاوت‌های متعدد بین دو نسخه موجود، غیرممکن دانست، اگرچه تأکید کرد که این ارتباطات باید به صورت موردی ارزیابی شوند. یک رساله تقویم بابلی متأخر مربوط به سنت‌های مرتبط با اساگیل، از کینگو، تیامات و مردوک به عنوان نمادهای حاکمان سوبارتو، عیلام و بابل استفاده می‌کند.
ابراهیم فیروزی نوکیش مسیحی و زندانی سابق عقیدتی بود که در ۴ اسفند ۱۴۰۲ بر اثر سکته قلبی درگذشت. سازمان غیر انتفاعی ماده ۱۸ گفت فیروزی هفت سال در حبس و تبعید سپری کرد. با توجه به مسیحی بودن در قبرستان مسلمان در رباط کریم دفن شد برخی از اطرافیان آقای فیروزی در سن ۳۸ مرگ وی را مشکوک دانسته اند.
بهار هنشل (زاده ۳ ژوئن ۱۹۸۴) یک خواننده رپ آلمانی-ایرانی است. زندگی‌نامه. بهار در ایران به دنیا آمد. با این حال، به دلیل وقوع جنگ ایران و عراق، خانواده او به آلمان مهاجرت کردند. خانواده بهار قبل از نقل مکان به کرویتسبرگ، جایی که بهار در آنجا بزرگ شده بود، چند ماه را در اقامتگاه پناهجویان گذراندند. بهار مدرسه خود را در سال ۲۰۰۰ به پایان رساند. سپس یادگیری شغل معلمی را آغاز کرد و در سال ۲۰۰۴ با موفقیت آن را به پایان رساند. در همان سال بهار شروع به رپ کردن کرد. او از طریق ارتباط با یک تهیه‌کننده به نام "یانک"
او از طریق ارتباط با یک تهیه‌کننده به نام "یانک" با خواننده‌های رپ کید کبری و تایچی آشنا شد. بهار با همکاری با کبری آهنگ ""Wie ein Feuer" را" ساخت و اندکی بعد این آهنگ در آلبوم " "آلمان بیمار است"" منتشر شد. به دلیل این همکاری، لیبل "کبری رکورد" به همکاری با بهار علاقه‌مند شدند. در ادامه او چند آهنگ را با کید کبری برای یک آلبوم ضبط کرد. با این حال، این آهنگ‌ها هرگز منتشر نشدند زیرا بهار مدت کوتاهی پس از آن قراردادی با لیبل بوشیدو امضا کرد. او یک سال بعد بدون انتشار آلبومی در این لیبل، آن را ترک کرد. و حتی
انتشار آلبومی در این لیبل، آن را ترک کرد. و حتی انتشار اولین آلبوم آنها به "نام "Birthday" لغو شد. او دلیل خروج خود از این لیبل را نبود چشم‌انداز نسبت به آینده عنوان کرد. در ۱ آوریل ۲۰۱۰، او اولین آلبوم خود با نام "Borderline" را" از تحت لیبل "Carlos Entertainment" منتشر کرد. آمینه بهار تنها خواننده مهمان این آلبوم بود. اندکی قبل از انتشار اولین آلبوم او، یک تک آهنگ دیجیتالی با نام ""Hey" از بهار" منتشر شد که یک موزیک ویدیو نیز برای آن فیلمبرداری شده بود. در سال ۲۰۱۹، بهار به خاطر نوشتن آهنگ "شاید" (از
در سال ۲۰۱۹، بهار به خاطر نوشتن آهنگ "شاید" (از :پریشان اما گیل و عادل طویل) بسیار مشهور شد.
ساندرو گنتسی () تهیه‌کننده ایتالیایی بود.
ژاک ویو (؛ ۲۰ نوامبر ۱۸۹۸ – ۲۹ ژانویه ۱۹۷۳) نویسنده و فیلمنامه‌نویس اهل فرانسه بود.
هموگلوبینومتر یک دستگاه پزشکی است که برای اندازه‌گیری غلظت هموگلوبین در خون استفاده می‌شود. این دستگاه می‌تواند با روش اندازه‌گیری اسپکتروفتومتری غلظت هموگلوبین را تعیین کند. هموگلوبینومترهای قابل حمل، اندازه‌گیری آسان و راحت متغیرهای هماتولوژیک (خون‌شناسی) را به ویژه در مناطقی که آزمایشگاه‌های کلینیک در دسترس نیستند، فراهم می‌کند. طبق دستورالعمل‌های سازمان ملی کنترل ایدز (NACO) برای نتایج دقیق و غربالگری انبوه، آنالیز با استفاده از هموگلوبینومتر روشی است که برای اندازه‌گیری جذب کل خون در نقطه
روشی است که برای اندازه‌گیری جذب کل خون در نقطه Hb/HbO2/Isobestic بر اساس فناوری میکروکووت مانند HemoCue 301 و Mokshit-Chanda-AM005A استفاده می‌شود.
کریس بیانکو () سرآشپز و رستوران‌دار اهل ایالات متحده آمریکا است که در زمینهٔ پخت پیتزا تخصص دارد و رستوران اصلی‌اش در فینیکس است. او رستوران‌هایی را در آریزونا و کالیفرنیا اداره می‌کند. او در سال ۲۰۰۳ برندهٔ «جایزهٔ بهترین سرآشپز آمریکا» از بنیاد جیمز بیرد شده‌است. او در کشور ایتالیا و همچنین در سانتافه، نیومکزیکو کار کرده‌است و از سال ۱۹۹۳ در فینیکس مستقر است. برنامهٔ "شفز تیبل" نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ یکی از قسمت‌های خود را به وی اختصاص داد.
سارا مینیک () سرآشپز اهل ایالات متحده آمریکا است که در زمینهٔ پخت پیتزا، به‌ویژه پیتزا با سبزیجات خاص، تخصص دارد. رستوران او «لاولیز فیفتی فیفتی» نام دارد. وی زادهٔ اسپوکن است اما وقتی ۵–۴ ساله بود با خانواده به پورتلند نقل مکان کردند. وی در رشتهٔ نقاشی در مدرسه طراحی رود آیلند تحصیل کرد و در دوران دانشجویی، کاری در کافه دانشکده داشت و متوجه شد این کار را بیشتر از نقاشی کردن دوست دارد. او همچنین در زمینهٔ طراحی مد آموزش دیده‌است و مدتی برای شرکت آدیداس به عنوان طراح کار کرد. وی در سال ۲۰۰۳ خانه‌ای خرید و آن
طراح کار کرد. وی در سال ۲۰۰۳ خانه‌ای خرید و آن را تبدیل به یک رستوران کرد. برنامهٔ "شفز تیبل" نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ یکی از قسمت‌های خود را به وی اختصاص داد.
تپش ستاره () به دلیل انبساط و انقباض در لایه‌های بیرونی آن ایجاد می‌شود، زیرا ستاره‌ها به دنبال حفظ تعادل‌اند. این نوسانات در شعاع ستاره باعث تغییرات متناظر در درخشندگی ستاره می‌شود. ستاره‌شناسان با اندازه‌گیری طیف و مشاهده اثر دوپلر قادر به دست‌یافتن به چندوچون این سازوکار هستند. بسیاری از ستاره‌های متغیر ذاتی که با دامنه‌های بزرگ می‌تپند، مانند متغیرهای کلاسیک دلتا قیفاووسی، ستاره‌های آرآر شلیاقی و ستاره‌های دلتا سپر با دامنه بزرگ، منحنی‌های نور منظمی را نشان می‌دهند. این رفتار منظم در تضاد با تغییرپذیری
می‌دهند. این رفتار منظم در تضاد با تغییرپذیری ستاره‌هایی است که موازی و در سمت با درخشندگی بالا/دمای پایین ستاره‌های متغیر کلاسیک در نمودار هرتسپرونگ-راسل قرار دارند. مشاهده می‌شود که این ستارگان غول‌پیکر دچار تپش‌هایی می‌شوند که از بی‌نظمی ضعیف (زمانی که هنوز می‌توان یک میانگین زمان یا تناوب چرخه را تعریف کرد)، مانند اکثر متغیرهای آروی ثوری و متغیرهای نیمه‌منظم تا تقریباً عدم وجود تکرار در متغیرهای نامنظم می‌شود. ستاره‌های متغیر دبلیو دوشیزه در این رابط هستند؛ ستاره‌هایی با دوره کوتاه منظم هستند و آن‌هایی
ستاره‌هایی با دوره کوتاه منظم هستند و آن‌هایی که دوره‌های طولانی‌تری دارند، ابتدا تناوب‌های نسبتاً منظمی را در چرخه‌های تپش نشان می‌دهند، سپس به دنبال آن شروع بی‌نظمی خفیفی مانند ستارگان آروی ثوری رخ می‌دهد که با طولانی‌تر شدن دوره‌هایشان، به تدریج به آن شکل تغییر می‌کنند. نظریه‌های تکامل و تپش ستاره‌ای نشان می‌دهند که این ستاره‌های نامنظم نسبتِ درخشندگی به جرم (L/M) بسیار بالاتری دارند. بسیاری از ستاره‌ها تپنده‌های غیر شعاعی هستند که نوسانات کوچک‌تری در درخشندگی نسبت به ستارگان متغیر منظم (که به عنوان
درخشندگی نسبت به ستارگان متغیر منظم (که به عنوان شمع‌های استاندارد استفاده می‌شوند) دارند. متغیرهای منظم. یک پیش‌نیاز برای تغییرپذیری نامنظم این است که یک ستاره بتواند دامنه خود را در مقیاس زمانی یک دوره تغییر دهد. به‌عبارت دیگر، همراهی بین تپش و شار گرمایی باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا چنین تغییراتی را ایجاد کند. این همراهی با میزان نسبی رشد خطی - یا نرخ فروپاشی κ (کاپای) دامنهٔ یک حالت نرمال مشخص در یک چرخه تپش (تناوب) اندازه‌گیری می‌شود. برای متغیرهای منظم (متغیرهای دلتا قیفاووسی، آرآر شلیاقی، و
منظم (متغیرهای دلتا قیفاووسی، آرآر شلیاقی، و غیره) مدل‌سازی عددی ستاره‌ای و تحلیل پایداری خطی نشان می‌دهد که κ حداکثر به ترتیب یک یا چند درصد برای حالت‌های تپش برانگیخته و مربوطه است. ازسوی دیگر، همین نوع تحلیل نشان می‌دهد که برای مدل‌های با L/M (درخشندگی به جرم) بسیار بالاتر، κ به طورقابل‌توجهی بزرگتر است (۳۰٪ یا بالاتر). برای متغیرهای منظم، نرخ رشد نسبی کوچک κ نشان می‌دهد که دو مقیاس زمانی مجزا وجود دارد: دوره نوسان و زمان طولانی‌تر اصلی مرتبط با تغییر دامنه. از نظر ریاضی، پویایی آن دارای یک منیفلد مرکزی
از نظر ریاضی، پویایی آن دارای یک منیفلد مرکزی یا به‌طور دقیق‌تر یک منیفلد نزدیک به مرکز است. علاوه براین، کشف شده‌است که تپش‌های ستاره‌ای تنها به صورت ضعیفی غیر خطی هستند، به این معنی که توصیف آن‌ها می‌تواند به توان‌هایی از دامنه‌های تپش محدود شود. این دو ویژگی بسیار کلی هستند و برای سامانه‌های نوسانی در بسیاری از زمینه‌های دیگر مانند پویایی‌شناسی جمعیت، اقیانوس‌نگاری، فیزیک پلاسما و غیره رخ می‌دهد. غیرخطی بودنِ ضعیف و مقیاس زمانی طولانیِ تغییرِ دامنه، امکان ساده‌سازی توصیف زمانی سامانه تپنده را تنها به
ساده‌سازی توصیف زمانی سامانه تپنده را تنها به دامنه‌های تپش می‌دهد و بدین ترتیب حرکت در مقیاس زمانی کوتاه تناوب را حذف می‌کند. نتیجه، توصیفی از سیستم برحسب معادلات دامنه است که به توان‌هایی کم از دامنه‌ها محدود می‌شوند. چنین معادلات دامنه‌ای با شیوه‌های گوناگونی به دست آمده‌اند، برای مثال روش حذف غیر مستقیم لیندستت-پوآنکاره، یا روشِ آشفتگی غیرمجانب چندزمانه، و به‌طور کلی‌تر، نظریه فرم نرمال. برای مثال، در مورد دو مد غیر تشدیدی، وضعیتی که عموماً در متغیرهای آرآر شلیاقی دیده می‌شود، تکامل زمانی دامنه‌های A1
آرآر شلیاقی دیده می‌شود، تکامل زمانی دامنه‌های A1 و A2 دو مد نرمال ۱ و ۲ توسط مجموعه معادلات دیفرانسیل معمولی زیر کنترل می‌شود: formula_1 جایی که Qij ضرایب همراهی غیر تشدیدی هستند. این معادلات دامنه به کمترین مرتبه از غیرخطی بودنِ غیربدیهی محدود شده‌است. جواب‌هایی که در نظریه تپش ستاره‌ای مورد توجه هستند، جواب‌های مجانبی هستند (یعنی زمانی که زمان به سمت بی‌نهایت میل می‌کند)، چون مقیاس زمانی تغییرات دامنه معمولاً در مقایسه با مقیاس زمانی تحول ستاره که همان مقیاس زمانی سوخت هسته‌ای است، بسیار کوتاه است.
مقیاس زمانی سوخت هسته‌ای است، بسیار کوتاه است. معادلات فوق دارای جواب‌های نقطه ثابت با دامنه‌های ثابت هستند که متناظر با محلول‌های تک مد (A1≠ ۰، A2 = ۰) یا (A1 = ۰، A2≠ ۰) و دو مد (A1≠ ۰، A2≠۰) هستند. این مقادیر متناظر با تپش‌های تک‌دوره‌ای و تپش‌های دودوره‌ای یک ستاره هستند. مهم است که تأکید شود هیچ جواب مجانبیِ دیگری برای معادلات بالا با ضرایب همراهی (مثلا منفی) فیزیکی وجود ندارد.
معبد کایلاسا () یا کایلاشاناتا (IAST: Kailāśanātha) بزرگ‌ترین معبد هندوهای سنگی تراشیده شده در غارهای الورا در نزدیکی منطقه بخش اورنگ‌آباد، مهاراشترا در هند است. این خرسنگ حکاکی شده از صخره‌ای است که به دلیل اندازه، معماری و مجسمه‌سازی‌اش، یکی از برجسته‌ترین معابد غار در جهان محسوب می‌شود. آن را «اوج مرحله صخره‌تراشی معماری هند» نامیده‌اند. بالای سازه بر فراز محراب ۳۲٫۶ متر (۱۰۷ فوت) بالاتر از سطح صحن زیرین است، و اگرچه صخره از پشت معبد به سمت جلو شیب دارد، باستان شناسان معتقدند که از یک مجسمه تک سنگ
دارد، باستان شناسان معتقدند که از یک مجسمه تک سنگ مجسمه‌سازی شده‌است. معبد کایلاسا (غار ۱۶) بزرگ‌ترین معبد از ۳۴ معبد و صومعه غار هندو، بودیسم و جین (دین) است که مجموعاً به عنوان غارهای الورا شناخته می‌شوند و بیش از دو کیلومتر (۱٫۲ مایل) در امتداد صخره‌های بازالتی شیب‌دار در محل قرار دارند.[۵] ] بیشتر کاوش‌های معبد به‌طور کلی به کریشنا اول، پادشاه دودمان راشترکوته قرن هشتم (ح. حدود ۷۵۶–۷۷۳) نسبت داده می‌شود، و برخی از عناصر بعداً تکمیل شدند. معماری معبد آثاری از سبک‌های پالاوا و چالوکیا را نشان می‌دهد.
آثاری از سبک‌های پالاوا و چالوکیا را نشان می‌دهد. معبد شامل تعدادی مجسمه نقش‌برجسته و مستقل در مقیاس بزرگی برابر با معماری است، اگرچه تنها آثاری از نقاشی‌هایی که در ابتدا آن را تزئین کرده‌اند باقی مانده‌است.
فرانکو پپه (؛ زادهٔ ) سرآشپز اهل ایتالیا است که در زمینهٔ پخت پیتزا تخصص دارد و یکی از بهترین پیتزاپزهای جهان محسوب می‌شود. زندگی‌نامهٔ حرفه‌ای. وی پیتزاپزی را در رستوران والدینش در شهر کایاتسو فرا گرفت. مسئولیت اداره این رستوران خانوادگی پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۹۶ بر دوش او و برادرانش افتاد اما به سبب اختلاف نظر با برادرانش در نحوه اداره رستوران، آن را ترک کرد و تصمیم گرفت رستورانی دیگر برای خودش در همان منطقه برپا کند. سرانجام رستوران او در سال ۲۰۱۲ در کایاتسو افتتاح شد. او در سال ۲۰۲۲ «پیتزا هاب» ایجاد
افتتاح شد. او در سال ۲۰۲۲ «پیتزا هاب» ایجاد کرد که یک راهنمای غذاشناسی دیجیتال برای بازدید از مکان‌های منطقه کازرتای عُلیا است که مواد خام مورد استفاده در تهیهٔ پیتزا از آنجا می‌آید. مستند تلویزیونی "شفز تیبل" نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ میلادی یکی از قسمت‌های خود را به وی اختصاص داد. وی به‌دلیل مشارکت‌هایش در معرفی فرهنگ منطقهٔ خود، نشان شایستگی جمهوری ایتالیا را دریافت کرد. نانسی سیلورتون دربارهٔ او گفته‌است که وی بهترین پیتزاپز جهان است. کتاب راهنمای میشلن هم در سال ۲۰۱۸، پیتزاهای او را بهترین پیتزای جهان
هم در سال ۲۰۱۸، پیتزاهای او را بهترین پیتزای جهان نامید. علاوه بر این، او به عنوان بهترین پیتزاپز سال توسط مجله «"غذا و سفر"» و سپس به‌عنوان بهترین پیتزاساز سال ۲۰۲۱ انتخاب شد و جایزه بهترین سرآشپز ۲۰۲۲ را هم دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۹ برنده «جایزه پیتزا» در ایتالیا شد. رستوران او «پپه این گرانی» به مدت ده سالِ جایزه «سه بُرش پیتزا» را از مجلهٔ غذای ایتالیایی «گامبرو روسو» دریافت کرده‌است، و در بخش «غذاخوری‌های ارزان اروپا» در کتابچهٔ راهنمایِ «نظرهایی دربارهٔ غذاخوری» ۲۰۲۰ به رتبه نخست دست پیدا
دربارهٔ غذاخوری» ۲۰۲۰ به رتبه نخست دست پیدا کرد. این پیتزافروشی در کتاب «"کجا پیتزا بخوریم"» به قلمِ دانیل یانگ به عنوان پیتزافروشی با بیشترین رای در جهان ذکر شده‌است و همچنین نخستین پیتزافروشی بود که نامش در فهرست «۵۰ کشف برتر» در راهنمایِ «۵۰ رستوران برتر جهان» در سال ۲۰۱۹ قرار گرفت.
سرلشکر سر هنری لنزی بتون (زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۷۸۷- مرگ ۱۹ فوریهٔ ۱۸۵۱)افسری اسکاتلندی و عضو هیئت دیپلماتیک و نظامی بریتانیا بود که در ۱۸۱۰ میلادی با سرپرستی سر جان ملکم به ایران گسیل شد. زندگی. هنری لنزی بتون در خانواده‌ای اشرافی و نظامی در فایف چشم به جهان گشود. به عنوان ستوان توپخانه در هندوستان خدمت کرد. با خروج هیئت مستشاری فرانسه از ایران، سر جان ملکم از میان افسران بریتانیا در حال خدمت در هندوستان ستوان کریستی و لنزی را با هود به ایران برد. لنزی مأمور سامان‌دادن به توپخانه در آذربایجان شد. خدماتش باعث شد
به توپخانه در آذربایجان شد. خدماتش باعث شد از سوی شاه در سال ۱۸۱۶ میلادی به دریافت نشان افتخار شیر و خورشید نائل شود. دورهٔ دوم خدمت لنزی در ایران به سال ۱۸۳۶ میلادی بازمی‌گردد. پی مرگ فتحعلی‌شاه، لنزی از سوی بریتانیا برای تضمین سلامت ورود محمد میرزا (محمدشاه) از تبریز به تهران شد و پس از آن در فرونشاندن شورش‌های ابتدای پادشاهی او مشارکت جست. این‌بار او در ۱۸۳۹، که بریتانیا در مسئلهٔ هرات با ایران درگیر شد، ایران را ترک کرد. پس از انتهای کشمکش او دوباره در ایران خدمت کرد تا در ۱۸۵۱ در تبریز درگذشت و در
در ایران خدمت کرد تا در ۱۸۵۱ در تبریز درگذشت و در کلیسای تادئوس و بارتوقیمئوس مقدس در تهران به خاک سپرده شد. منابع. Wikipedia contributors, "Henry Lindsay Bethune," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Henry_Lindsay_Bethune&amp;oldid=1172317860 (accessed February 23, 2024).
دیوید گلب (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی و تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی کارگردان مستند "رویاهای جیرو برای سوشی" و خالق مجموعهٔ تلویزیونی "شفز تیبل" بود. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است و پدرش پیتر گلب مدیر کل تالار اپرای متروپولیتن نیویورک است.
پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به منظور پاسخگویی به بخشی از نیازهای پژوهشی کشور در زمینه میراث فرهنگی و گردشگری کشور در سال ۱۳۸۳ به استناد مجوز شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تأسیس شد و هم‌اکنون زیر نظر وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی فعالیت می‌کند. تاریخچه. تأسیس پژوهشگاه از تبعات مهم دوران ریاست هفت‌سالهٔ (۱۳۸۲–۱۳۷۶) سید محمد بهشتی شیرازی در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بود. انتقال پژوهشگاه به شیراز. در تابستان سال ۱۳۸۹ دولت دهم تصمیم گرفت تا طرح انتقال پایتخت و
۱۳۸۹ دولت دهم تصمیم گرفت تا طرح انتقال پایتخت و کاستن از جمعیت شهر تهران را اجرایی کند، که در نخستین اقدام، از میان تمام دستگاه‌های موجود، حمید بقایی رئیس وقت سازمان، معاونت صنایع دستی را به اصفهان، پژوهشکده باستان‌شناسی به شهر مرودشت و پژوهشگاه و معاونت میراث فرهنگی را به شیراز منتقل کرد که به عقیدهٔ برخی کارشناسان تصمیمی نادرست بوده و بر اثر آن دست کم ۳۰۰ میلیارد ریال به پژوهشگاه میراث فرهنگی خسارت وارد شد و بخشی از اسناد و مدارک نیز از بین رفت. بازگشت پژوهشگاه به تهران. در زمان دولت یازدهم جلیل گلشن
پژوهشگاه به تهران. در زمان دولت یازدهم جلیل گلشن رئیس وقت پژوهشگاه اعلام کرد: «انتقال اسناد از ۲ ماه قبل و با کتابهای مرکز اسناد و مدارک میراث فرهنگی و شبانگاه ۲۲ مهر ۹۲ با انتقال اسناد تاریخی باستانشناسی کشور به ساختمان مرکزی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در خیابان آزادی به پایان رسید.