payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«فصل تمرین» () ترانه‌ای از خواننده انگلیسی و آلبانیایی دوآ لیپا است. این ترانه در ۱۵ فوریه ۲۰۲۴ به عنوان دومین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی لیپا، "خوش‌بینی افراطی" منتشر شد. لیپا این ترانه را در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی اجرا کرد. "فصل تمرین" در تاپ ۱۰ جدول کشورهای مختلف از جمله جایگاه شماره ۴ در بریتانیا قرار گرفت. موزیک ویدئو. وینسنت هیکوک کارگردانی موزیک ویدئوی "فصل تمرین" را برعهده داشت که همراه با آهنگ منتشر شد. اجرای زنده. لیپا "فصل تمرین" را برای نخستین بار در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی در ۴
نخستین بار در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی در ۴ فوریه ۲۰۲۴، پیش از انتشار رسمی ترانه، به صورت زنده اجرا کرد. در ۲ مارس ۲۰۲۴، او مراسم جوایز بریت را با اجرای این ترانه افتتاح کرد.
نازنین غفار (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۸۵) مجری تلویزیونی و گزارشگر آب و هوا اهل انگلیس می‌باشد. پدر و مادر نازنین هر دو ایرانی هستند. او در حال حاضر در شبکه تلویزیونی «تاک تی‌وی» اجرا می‌کند اما قبل از آن برای شبکه «بی‌بی‌سی جنوب شرقی»، شبکه تلویزیونی «آی‌تی‌وی وست» و «اسکای نیوز» نیز کار می‌کرده است. اوایل زندگی. غفار در تونبریج ولز کنت بزرگ شد و در مدرسه ابتدایی سنت جیمز و مدرسه دخترانه تونبریج ولز تحصیل کرد. او پس از پایان دوره‌های ابتدایی تحصیل خود برای کسب مدرک کارشناسی در کالج ریونزبورن که گرینویچ قرار داشت،
کارشناسی در کالج ریونزبورن که گرینویچ قرار داشت، مشغول تحصیل شد. پدر و مادر غفار ایرانی هستند. آنها در انگلستان با هم آشنا شده‌اند و در همان‌جا با یکدیگر ازدواج کردند و تشکیل خانواده داده‌اند. اجرا در تلویزیون. غفار پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۰۶، اولین شغل خود در صنعت تلویزیون را در شرکت اندمول که در بریستول قرار داشت به عنوان یک مجری برای اجرای برنامه تلویزیونی "قبوله یا نه""" به دست آورد. پس از رفتن به شبکه «آی‌تی‌وی وست» در اولین فرصتی که او در آن شبکه برای بر روی صحنه رفتن داشت، به صورت ناگهانی از او
برای بر روی صحنه رفتن داشت، به صورت ناگهانی از او خواسته شد تا یک وضعیت آب و هوایی را گزارش کند و پس از آن گزارش او دربارهٔ نحوه صحیح اجرای گزارش‌های آب و هوایی آموزش دید و کار خود را در این بخش شروع کرد. پس از ۱۸ ماه اجرا برای شبکه «آی‌تی‌وی»، او به شهر کنت در جنوب شرقی انگلستان بازگشت تا برای شبکه بی‌بی‌سی کار کند. در تاریخ ۴ نوامبر سال ۲۰۱۰ اعلام شد که غفار بی‌بی‌سی را ترک می‌کند تا به شبکه اسکای نیوز به عنوان مجری آب و هوا در برنامه "سانرایز" آن بپیوندد، و جایگزین مجری قبلی که "لوسی وراسامی" نام داشت،
و جایگزین مجری قبلی که "لوسی وراسامی" نام داشت، شود. او همچنین در سال ۲۰۱۲ چند پیش‌بینی آب و هوایی را برای شبکه " "اخبار ۵" گزارش کرد." در تاریخ ۲۵ آوریل سال ۲۰۲۲، غفار اسکای نیوز را ترک کرد تا در بخش هواشناسی به شبکه «تاک تی‌وی» بپیوندد. حواشی. در زمانی که نازنین غفار در بخش هواشناسی شبکه تلویزیونی اسکای نیوز مشغول به کار بود و مجری‌گری این بخش را بر عهده داشت بعد از اینکه یک بیننده به او گفت که کمی وزن کم کند یا اینکه از زاویه دیگری جلوی دوربین بایستد، نازنین بسیار ناراحت شد و در برنامه زنده شروع به گریه
بسیار ناراحت شد و در برنامه زنده شروع به گریه کرد. نازنین ۳۳ ساله در پاسخ به این توئیت واکنش تندی نشان داد و نوشت: او بعد از این هم در یادداشتی دیگر که از خود در توییتر منتشر کرد گفت: زندگی شخصی. غفار در تاریخ اوت سال ۲۰۱۶ با یک خبرنگار بی‌بی‌سی به نام چارلی رز ازدواج کرد.
کالنگا () یک کمون در آنگولا است که در استان هوامبو واقع شده‌است.
اخراج از زبنشین (Zbąszyń به لهستانی) یک عملیات اخراج یهودیان با اصلیت لهستانی از آلمان نازی در اکتبر ۱۹۳۸ بود که طی آن نازی‌ها یهودیانی را که تابعیت آلمانی نداشتند از آلمان اخراج کردند. اخراج زبنشین اولین اخراج گسترده یهودیان توسط آلمان نازی بود. آسام اخراج. نام رسمی این اخراج، همان‌طور که توسط نازی‌ها نامیده می‌شد، عملیات لهستانی (به آلمانی: Polenaktion) بود. در طول این اخراج، هزاران یهودی تبعید شده در چندین روستاهای واقع در مرز بین لهستان و آلمان اسکان داده شدند. اکثر یهودیان که اخراج شده بودند، حدود
داده شدند. اکثر یهودیان که اخراج شده بودند، حدود ۸٬۰۰۰ نفر، به روستای زبنشین تبعید گشتند و مدت درازی در آنجا اقامت داشتند، بنابراین این اخراج به نام آن روستا نامیده می‌شود. زمینه. در آخرین روزهای اکتبر ۱۹۳۸، نازی‌ها بیش از ۱۸٬۰۰۰ یهودی تبعه لهستان را که در آلمان زندگی می‌کردند، جمع کردند. بسیاری از این یهودیان بیشتر سالهای عمر خود را در آلمان زندگی کردند و در میان آنها جانبازان جنگ جهانی اول نیز وجود داشتند. این یهودیان به شهر زبنشین (Zbąszyń به لهستانی) در مرز بین آلمان و لهستان تبعید شدند، اما در آنجا
در مرز بین آلمان و لهستان تبعید شدند، اما در آنجا دولت لهستان از پذیرش آنها خودداری کرد. دولت لهستان خودداری کرد مطابق با قانون تابعیت لهستان مارس ۱۹۳۸، که در آن مقامات لهستان تصمیم گرفتند تابعیت افرادی که بیش از ۵ سال در خارج از لهستان زندگی می‌کردند را مصادره کند وقایع اخراج. یهودیان در منطقه مرزی بدون پناهگاهی در برابر سرما باقی ماندند و از بیماری و گرسنگی رنج می‌بردند. پس از یک بسیج جهانی، آنها غذا و تجهیزات پزشکی توسط کمیته مشترک توزیع آمریکایی یهودی (JDC)، صلیب سرخ لهستان و سازمان‌های یهودی لهستان
(JDC)، صلیب سرخ لهستان و سازمان‌های یهودی لهستان دریافت بشد. در پایان مذاکرات بین دولت‌های آلمان و لهستان، توافق شد که دولت لهستان این اخراجی‌ها را بپذیرد. جنبش «هاحالوتس» در لهستان بخش قابل توجهی از این اخراجی‌ها را پذیرفت و آنها را به مزارع آموزشی مختلف در سراسر کشور منتقل کرد. حدود ۱۰۰ جوان در مزرعه آموزشی گروخوف، نزدیک ورشو، پذیرفته شدند. درخواست کنسول بریتانیا در لهستان از اداره شهرک یهودیان در اسرائیل برای تخصیص ۱۵۰ سرتیفیکا تأیید شده برای مهاجرت به اسرائیل به نفع اخراجی‌ها زبنشین رد شد. حدود ۵۰ کودک
به نفع اخراجی‌ها زبنشین رد شد. حدود ۵۰ کودک از اخراجی‌ها در ژانویه ۱۹۳۹ از زبنشین به انگلستان منتقل شدند. در میان یهودیان تبعیدی، مارسل رایش-رنیتسکی و همچنین خانواده گرینسپن از هانوفر بودند. یکی از اعضای خانواده، برتا، در مورد این اخراج به برادر کوچکترش، هرشل گرینسپن، که در آن زمان در پاریس اقامت داشت، بازگو کرد. هرشل گرینسپن با خشم هجوم آورد، اسلحه ای برداشت و به سفارت آلمان در پاریس رفت و در آنجا از فاصله نزدیک به یکی از کارمند پایین سفارت به نام ارنست پوم رات شلیک کرد. رات به شدت مجروح شد و دو روز بعد
رات شلیک کرد. رات به شدت مجروح شد و دو روز بعد درگذشت. گرینسپن توسط پلیس دستگیر و مورد بازجویی قرار گرفت. بنا به دستور وزیر تبلیغات، یوزف گبلس، این ترور به‌طور گسترده در صفحات اول تمام روزنامه‌های آلمان نازی منتشر شد. رژیم نازی از این حادثه قتل برای سازماندهی خشونت گسترده به ظاهر خودجوش در شب ۹ نوامبر ۱۹۳۸ بهره برد، که به شب بلورین (کریستال‌ناخت) معروف شد.
الیزابت گوج (؛ – ) که تلفظ صحیح نام وی در انگلیسی گوژ است، نویسنده انگلیسی ادبیات داستانی و کتاب‌های کودکان بود. وی در سال ۱۹۴۶ برنده مدال کارنگی برای کتاب‌های کودکان بریتانیایی برای "اسب سفید کوچولو" شد.
مجموعه گرینزبورو کولسیم () یک مجموعه ورزشی سرپوشیده ورزشی در شهر گرینزبورو، کارولینای شمالی، ایالات متحده آمریکا است. این مجموعه که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شده شامل ۹ سالن است که بزرگ‌ترین سالن آن "گرینزبورو کولسیم" یا ۲۲٬۰۰۰ نفر ظرفیت است که برای مسابقات بسکتبال و کنسرت‌های موسیقی استفاده می‌شود. از دیگر امکانات این مجموعه می‌توان به سالن‌های نمایشگاهی به متراژ ۱۵٬۵۰۰ مترمربع، تئاتر اودئون با ظرفیت ۳۰۰ نفر، "سالن نووانت هلث فیلدهاوس" با ظرفیت ۲۱۱۸ نفر و مرکز ورزش‌های آبی گرینزبورو اشاره کرد.
معصوم فیلمی آمریکایی در ژانر وحشت روان‌شناختی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی اندرو لوبل و کارگردانی مایکل موهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیدنی سوئینی، آلوارو مورته، بندتا پورکارولی، دورا رومانو، جورجو کولانجلی و سیمونا تاباسکو ایفای نقش کرده‌اند. "معصوم"، در تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۲۴ در جنوب از جنوب غربی اولین نمایش جهانی خود را داشت و در ۲۲ مارس، در ایالات متحده، توسط نئون به‌صورت گسترده به‌روی پرده‌های نقره‌ای رفت. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی از منتقدین دریافت کرد. داستان. در دل تاریکی شب، خواهر مری بی‌سر و
کرد. داستان. در دل تاریکی شب، خواهر مری بی‌سر و صدا وارد اتاق یکی از مقامات ارشد صومعه می‌شود و حلقه کلیدها را می‌دزدد تا از دروازه‌های قفل‌شده صومعه کاتولیک فرار کند. اما پیش از رسیدن به آزادی، چهار نفر با لباس‌های سیاه و سرپوش‌دار او را گیر می‌اندازند، پایش را می‌شکنند و بی‌هوشش می‌کنند. مری وقتی به‌هوش می‌آید، خود را در تابوتی مدفون‌شده زیر خاک می‌یابد. مدتی بعد، دختری جوان به نام خواهر سسیلیا که از کودکی به مسیحیت گرویده، وارد داستان می‌شود. او پس از نجاتی معجزه‌آسا از غرق‌شدن در دریاچه‌ای یخ‌زده و
نجاتی معجزه‌آسا از غرق‌شدن در دریاچه‌ای یخ‌زده و بازگشت از مرگ بعد از هفت دقیقه، به این باور می‌رسد که خداوند او را برای هدفی ویژه حفظ کرده است. او دعوت‌نامه‌ای از کشیش سال تدسکی دریافت می‌کند تا به صومعه‌ای در ایتالیا بپیوندد؛ جایی که به مراقبت از راهبه‌های در حال مرگ اختصاص دارد. سسیلیا نذرهای دینی نهایی‌اش را ادا کرده، راهبه می‌شود و تسبیحی مقدس به نشانه ایمان به او داده می‌شود. سسیلیا در صومعه با راهبه‌ای به نام گوئن دوست می‌شود، اما خیلی زود متوجه نشانه‌هایی عجیب می‌گردد. از جمله اینکه یکی از
نشانه‌هایی عجیب می‌گردد. از جمله اینکه یکی از راهبه‌های پیر، جای صلیب‌هایی روی کف پاهایش دارد. در محراب کلیسا، میخ مقدسی نگهداری می‌شود که گفته می‌شود متعلق به یکی از میخ‌های مصلوب‌کردن مسیح است. پس از کابوس‌هایی مملو از چهره‌های نقاب‌دار، سسیلیا متوجه می‌شود که باردار است—در حالی که باکره مانده. این خبر صومعه را در شوک فرو می‌برد، اما برخی او را تجسم دوباره مریم مقدس می‌پندارند و جنین درونش را «برکت» می‌نامند. اما اوضاع به سرعت تاریک‌تر می‌شود. راهبه‌ای به نام ایزابل که از موقعیت سسیلیا حسادت می‌کند، تلاش
نام ایزابل که از موقعیت سسیلیا حسادت می‌کند، تلاش می‌کند او را غرق کند، و بعد خودکشی می‌کند. سسیلیا دچار تهوع شدید شده و یکی از دندان‌هایش را بالا می‌آورد. حالش به‌مرور بدتر می‌شود، اما وقتی از کشیش تدسکی درخواست انتقال به بیمارستان می‌کند، رد می‌شود. گوئن به‌خاطر این وضعیت اعتراض می‌کند، اما بلافاصله توسط تدسکی و دیکن انزو ناپدید می‌شود. سسیلیا در اتاق خود، پشت تصویر مریم مقدس، آیه‌ای از کتاب مقدس (۲ قرنتیان 11:14) را پیدا می‌کند که اشاره به ماهیتی فریبکارانه و شیطانی دارد. او شبانه به گشت‌زنی در صومعه
و شیطانی دارد. او شبانه به گشت‌زنی در صومعه می‌پردازد و با دست‌یابی به پرونده شخصی‌اش، اطلاعاتی مربوط به حادثه کودکی‌اش و نقشه‌برداری ژنتیکی از او را پیدا می‌کند. در ادامه صدای فریاد زنی را دنبال می‌کند و با صحنه‌ای تکان‌دهنده روبه‌رو می‌شود: یکی از افراد نقاب‌دار زبان گوئن را قطع می‌کند. وقتی توسط راهبه‌ای پیر دیده می‌شود، از او خواهش می‌کند که اجازه دهد فرار کند، اما با خشم رد می‌شود. سسیلیا وانمود می‌کند که دچار سقط جنین شده تا او را به بیمارستان منتقل کنند، اما نقشه‌اش برملا شده و به تخت بسته می‌شود.
کنند، اما نقشه‌اش برملا شده و به تخت بسته می‌شود. در همین زمان، تدسکی راز بزرگ را برملا می‌کند: او پیش از کشیش شدن، یک ژنتیک‌دان بوده و از نمونه DNA باقی‌مانده روی میخ مقدس استفاده کرده تا راهبه‌ها را به‌طور مصنوعی باردار کند؛ با این امید که بتواند یک مسیح جدید خلق کند. تمام تلاش‌های قبلی‌اش شکست‌خورده بوده و منجر به تولد جنین‌هایی ناقص شده. او سپس با داغ زدن صلیب روی پاهای سسیلیا، او را نیز مانند راهبه‌های دیگر علامت‌گذاری می‌کند. در تلاش نهایی برای آزادی، سسیلیا مادر رئیس صومعه را با صلیبی فلزی می‌کشد.
سسیلیا مادر رئیس صومعه را با صلیبی فلزی می‌کشد. در حالی که درد زایمانش آغاز شده، کشیشی دیگر را با تسبیح خود خفه می‌کند و در نهایت آزمایشگاه تدسکی را با الکل آتش می‌زند. تدسکی، گرچه از میان شعله‌ها جان سالم به در می‌برد، اما همچنان در پی سسیلیا می‌دود. او سسیلیا را در سردابه‌های تاریک زیر صومعه پیدا می‌کند، جایی که سسیلیا با جنازه بی‌زبان گوئن و تونلی برای فرار روبه‌رو می‌شود. تدسکی به او می‌رسد و تلاش می‌کند شکمش را با چاقو باز کند تا جنین را از بدنش بیرون بیاورد، اما سسیلیا با میخ مقدس که قبلاً از محراب
بیاورد، اما سسیلیا با میخ مقدس که قبلاً از محراب دزدیده بود، گلویش را می‌شکافد. سسیلیا موفق به فرار از سردابه می‌شود و در نهایت با درد بسیار کودک را به دنیا می‌آورد و بند ناف را با دندان پاره می‌کند. اما آنچه مقابلش ظاهر می‌شود، نه یک نوزاد عادی بلکه موجودی مخوف و حیوان‌مانند است که صدایی غیرانسانی از خود درمی‌آورد. در حالی که وحشت وجودش را فرا گرفته، سسیلیا سنگی از زمین برمی‌دارد و با ضربه‌ای مرگ‌بار به زندگی این موجود پایان می‌دهد.
امرنت بنک آرنا () بزرگ‌ترین مجموعه ورزشی سرپوشیده در ایالت فلوریدا، ایالات متحده آمریکا است. این مجموعه ورزشی که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شده شامل سالن بسکتبال، هاکی روی یخ، فوتبال داخل سالن، چهار سالن کنسرت و یک سالن تئاتر است.
"پادشاه آمریکا" (Rey de América) که اغلب با عنوان بازیکن سال آمریکای جنوبی شناخته می‌شود، یک جایزهٔ سالانهٔ فوتبالی است که به بهترین فوتبالیست آمریکای جنوبی در هر سال اهدا می‌شود. این جایزه توسط روزنامهٔ ونزوئلایی "اِل موندو" طراحی شد که از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۲ آن را اهدا می‌کرد. روزنامهٔ اروگوئه‌ای "اِل پائیس" از سال ۱۹۸۶ به بعد این مسئولیت را بر عهده گرفت و جایزهٔ آن‌ها رسمی تلقی می‌شد، اما "اِل موندو" نیز به‌طور مستقل، اهداء جایزهٔ خود را که از آن هنگام، غیررسمی تلقی می‌شد تا سال ۱۹۹۲ ادامه داد. در ابتدا
تلقی می‌شد تا سال ۱۹۹۲ ادامه داد. در ابتدا برای جایزهٔ "اِل موندو"، روزنامه‌نگاران می‌توانستند به هر بازیکن از آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی شاغل در هر باشگاهی در سراسر جهان رأی دهند. از سال ۱۹۸۶ که جایزهٔ "اِل پائیس" رسمی شد، تنها بازیکنان اهل آمریکای جنوبی که در آمریکای جنوبی بازی می‌کردند واجد شرایط دریافت جایزه بودند. از سال ۱۹۹۸، به‌دلیل شرکت باشگاه‌های مکزیکی در جام لیبرتادورس بازیکنان اهل آمریکای جنوبی که در لیگ‌های مکزیک بازی می‌کردند نیز واجد شرایط دریافت این جایزه شدند. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳
شرایط دریافت این جایزه شدند. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ روزنامهٔ آرژانتینی "اِل گرافیکو" نیز جایزه‌ای با عنوان "فوتبالیست قارهٔ آمریکا" (El Futbolista De América) را اهدا می‌کرد. هر بازیکن اهل آمریکای جنوبی که در هر مقطعی از سال در قارهٔ آمریکا بازی می‌کرد واجد شرایط آن جایزه بود. نخستین برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیکن آمریکای جنوبی، توستائو از کروزیرو بود. سه بازیکن، هر کدام سه بار برندهٔ این جایزه شده‌اند: الیاس فیگروئا از اینترناسیونال، زیکو از فلامنگو و کارلوس توز از بوکاجونیورز و کورینتیانس. فیگروئا و کارلوس توز
از بوکاجونیورز و کورینتیانس. فیگروئا و کارلوس توز این کار را در سال‌های متوالی انجام دادند. تا سال ۲۰۲۳، بازیکنان برزیلی بیشترین تعداد جایزه (۱۷) را کسب کرده‌اند و بازیکنان آرژانتینی با ۱۶ جایزه در ردهٔ دوم قرار دارند. باشگاه ریور پلاتهٔ آرژانتین با ۹ جایزه بیشترین برنده را داشته‌است. آخرین دریافت‌کنندهٔ این جایزه خرمان کانو از فلومیننزه است که برندهٔ جایزه در فصل ۲۰۲۳ شد. برندگان. جایزهٔ اِل موندو (۱۹۷۱–۱۹۸۵). این جایزه به‌طور رسمی توسط روزنامهٔ "اِل موندو" به بهترین فوتبالیست آمریکای جنوبی بین سال‌های
به بهترین فوتبالیست آمریکای جنوبی بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۵ اهدا شد. "اِل موندو" اهدای جایزهٔ خود را تا سال ۱۹۹۲ ادامه داد، اما این جایزه در این چند سال رسمی تلقی نمی‌شود. جایزهٔ اِل گرافیکو (۱۹۸۰–۱۹۸۳). از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ "اِل گرافیکو" جایزهٔ بازیکن منتخب خود را اهدا کرد. جایزهٔ اِل پائیس (۱۹۸۶–تاکنون). از سال ۱۹۸۶ تاکنون بازیکن سال آمریکای جنوبی توسط "اِل پائیس" انتخاب می‌شود. بازیکنان برندهٔ جایزه. جدول زیر به تعداد دفعات کسب جایزه توسط بازیکنان و رتبه‌های آنان تا سال ۲۰۲۳ می‌پردازد.
کریسمس عشق فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی نری پارنتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستین دسیکا، دنی دویتو، ماسیمو بولدی، آنا ماریا باربرا، ران ماس، سابرینا فریلی، کریستیانا کاپوتوندی، توسکا داکوئینو، چزاره بوچی و آلنا شردووا ایفای نقش کرده‌اند.
سودابه محافظ (زادهٔ ۱۳۴۲) نویسنده، دانشمند علوم تربیتی و روان‌شناس اهل آلمان است. او در تهران به دنیا آمده است و یک ایرانی-آلمانی محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. سودابه محافظ درسال ۱۹۶۳ در تهران بدنیا آمده و از سال ۱۹۷۹ تا کنون در آلمان زندگی می‌کند. برخلاف آنچه در رسانه‌های عمومی در مورد سودابه محافظ نوشته می‌شود، او هرگز از ایران نگریخته، بلکه داوطلبانه سال پیش همراه با خانواده‌اش محل زندگی خود را از ایران به آلمان تغییر داده است. او در این سال‌ها اغلب ساکن برلین بوده است و سالها در سازمان‌های مختلف غیردولتی در
بوده است و سالها در سازمان‌های مختلف غیردولتی در بخش‌های مهاجرت، پیشگیری و مبارزه با خشونت مشغول به کار بوده است. محافظ در رشته‌های موسیقی، زبان انگلیسی و علوم تربیتی تحصیل کرد و در نهایت تحصیلات خود را به عنوان معلم واجد شرایط تدریس به پایان رساند. او نویسنده چندین رمان، داستان، مقاله، شعر و نمایشنامه است. کارهای او جوایز زیادی دریافت کرده است. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ یک استاد در مؤسسه فناوری فدرال زوریخ در بخش معماری و هنر بود. پس آز آن از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ او استاد دانشگاه در مؤسسه ادبیات در دانشگاه
۲۰۱۹ او استاد دانشگاه در مؤسسه ادبیات در دانشگاه هیلدزهایم بود. محافظ سال‌ها برای سازمان‌های غیردولتی مختلف در زمینه پیشگیری از خشونت و مداخله در بحران کار می‌کرد. محافظ در سال ۲۰۰۶ در دانشگاه علوم کاربردی راین‌مین و در سال ۲۰۱۸ در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ سخنرانی کرد. او پس از کار در تهران، برلین و لیسبون، از سال ۲۰۰۷ در بادن-وورتمبرگ ساکن شد و در آنجا زندگی می‌کند.
ادبیات بلاروسی () به نوتشجات به‌صورت نثر و نظم خلق‌شده توسط سخنوران (نه لزوماً بومی) زبان بلاروسی اشاره دارد. در سال ۲۰۱۵، روزنامه‌نگار تحقیقی و نویسنده نثر بلاروسی، سوتلانا الکسیویچ، جایزه نوبل ادبیات را «برای نوشته‌های چندنثر موزون مقفی او، یادمانی از رنج کشیدن و شجاعت در زمانه ما» برد.
خمار ذوالفقاراوا (; – ) رقصنده، طراح رقص و مؤسس گروه دولتی رقص آذربایجان بود. وی در طول فعالیت‌های خود لقب افتخاری هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی (۱۹۵۹)، هنرمند خلق آذربایجان شوروی (۱۹۷۹) و نشان شهرت (۲۰۰۹) را دریافت کرد. زندگی‌نامه. خمار ذوالفقاراوا در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۲۷ در خانواده «رضا افغانلی»، بازیگر تئاتر و سینمای معروف، به دنیا آمد. او دانش‌آموخته مدرسه رقص باکو در سال ۱۹۴۵ بود. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۶ تک‌رقصنده آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان بود. از سال ۱۹۵۰ شروع به تدریس در مدرسه رقص باکو کرد.
از سال ۱۹۵۰ شروع به تدریس در مدرسه رقص باکو کرد. در طول ۶۰ سال تدریس، چندین نسل از رقصندگان و طراحان رقص را به بار آورد. فعالیت. در سال ۱۹۵۸ از خمار ذوالفقاراوا دعوت شد تا در فیلم گرجستانی «مملوک» ایفای نقش داشته باشد؛ فیلمی که در آن در احاطه ۶ تک رقصنده تئاتر اپرا ملی گرجستان رقص عربی اجرا کرد. در سال ۱۹۵۹ از وی برای اجرای رقص در اثر جدید عزیر حاجی‌بیگف که برای «روزهای فرهنگی آذربایجان» در مسکو طراحی کرده بود، دعوت شده و آنجا با موفقیت اجرا کرد. پس از بازگشت از مسکو به باکو، به خمار ذوالفقاراوا نشان
بازگشت از مسکو به باکو، به خمار ذوالفقاراوا نشان هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی اعطا شد. از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۸ خمار ذوالفقاراوا به عنوان تک‌رقصنده و کارگردان هنری در تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک آذربایجان فعالیت کرد. وی در سال ۱۹۶۹ گروه دولتی رقص آذربایجان را راه انداخت که تا سال ۱۹۷۸ به فعالیت خود ادامه داد. این گروه به واسطه برنامه رقص طراحی شده توسط خمار ذوالفقاراوا در کشورهای اوکراین، دانمارک، فرانسه و غیره روی صحنه رفت. خمار ذوالفقاراوا اولین طراح رقص «انجمن دولتی تورها و کنسرت‌ها» (۱۹۷۸–۱۹۸۸) بود. وی
دولتی تورها و کنسرت‌ها» (۱۹۷۸–۱۹۸۸) بود. وی در کنار اینکه در اپرای کوراوغلوی عزیر حاجی‌بیگف، «هفت پیکر» قارا قارایف رقص کرد، در چند فیلم هم ایفای نقش داشت. افزون بر این، اجرای رقص‌ها در اپراهای «شاه اسماعیل»، عاشیق غریب، اصلی و کرم و لیلی و مجنون به عهده خمار ذوالفقاراوا بود. وی در شهرهای مختلف کشورهای روسیه، عراق، ایالات متحده آمریکا، کانادا روی صحنه رفته و اجراهای بسیار زیبایی از رقص آذربایجانی به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۷۹ از خمار ذوالفقاراوا با اعطای لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان شوروی تقدیر شد. از
افتخاری هنرمند خلق آذربایجان شوروی تقدیر شد. از سال ۱۹۹۲ خمار ذوالفقاراوا کارگردان هنری گروه «جنگی» بود. این گروه در سال ۱۹۹۴ در مراسم سالگرد محمد فضولی در عراق حضور پیدا کرده و در سفرهای هنری در سال ۱۹۹۵ در شهرهای نیویورک، [[شیکاگو و [[واشینگتن]] آمریکا و نیز [[تورنتو]] و [[مونترآل]] کانادا به اجرای رقص پرداختند. در سال ۲۰۰۹ خمار ذوالفقاراوا نشان شهرت را اخذ نمود. به دنبال ۶۰ سال فعالیت در سال ۲۰۱۱ بازنشسته شد. در ۲ ژوئن سال ۲۰۱۷ و در سن ۸۹ سالگی در باکو درگذشت. در ماه نوامبر ۲۰۱۷ مراسم ۹۰- امین سالگرد
درگذشت. در ماه نوامبر ۲۰۱۷ مراسم ۹۰- امین سالگرد خمار ذوالفقاراوا در موزه دولتی تئاتر جمهوری آذربایجان برگزار شد. منابع. [[رده:اهالی باکو]] [[رده:دارندگان عنوان هنرمند خلق آذربایجان]] [[رده:درگذشتگان ۲۰۱۷ (میلادی)]] [[رده:دریافت‌کنندگان مدال شهرت]] [[رده:رقصندگان زن اهل جمهوری آذربایجان]] [[رده:رقص‌پردازان زن]] [[رده:زادگان ۱۹۲۷ (میلادی)]] [[رده:هنرمندان افتخاری آذربایجان شوروی]]
جاستین هیث (؛ زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۳) فیلم‌نامه‌نویس و مؤلف آمریکایی است. او نویسندهٔ فیلم‌نامهٔ "جاده انقلابی" (۲۰۰۸) بود که برای آن نامزد جایزه بفتای بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شد.
ریچارد والدن ییتس (؛ ۳ فوریه ۱۹۲۶ – ۷ نوامبر ۱۹۹۲) نویسنده آمریکایی بود. نخستین رمان او، "جادهٔ انقلابی"، فینالیست جایزه ملی کتاب ۱۹۶۲ بود.
دونالد آر. بوز بسکتبالیست حرفه‌ای بازنشسته آمریکایی است. بوز، پوینت گارد (قد ۱ متر و ۹۳ سانتی‌متر) فارغ‌التحصیل از دانشگاه ایوانزویل، به مدت ۱۳ فصل (از ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۵) در لیگ‌های اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) و اتحادیهٔ منحل‌شدهٔ بسکتبال آمریکا (ABA) به میدان رفت. او در تیم‌های ایندیانا پیسرز، فینیکس سانز، پورتلند تریل بلیزرز و کانزاس سیتی کینگز بازی کرده‌است. منابع. Jeff Grossman (۱۶ دسامبر ۱۹۷۶). "'Boo' full of surprises". San Antonio Express. p. 9G. Retrieved January 10, 2023 – via Newspapers.com. Sid Bordman
10, 2023 – via Newspapers.com. Sid Bordman (۱ آوریل ۱۹۸۰). "Suns' Don Buse isn't obscure to Ford, Kings". The Kansas City Star. p. 11. Retrieved January 10, 2023 – via Newspapers.com.
عاشیق غریب () اولین اپرایی بود که ذوالفقار حاجی‌بیف، آهنگساز شناخته شده آذربایجانی، در سال ۱۹۱۶ بر اساس داستان همنام تصنیف کرد. این اپرا برای نخستین بار در تئاتر حاجی زین‌العابدین تقی‌یف در باکو روی صحنه رفت. بازیگران و خوانندگانی چون حسین‌قلی سرابسکی، حسین‌آقا حاجی‌بابایف و غیره… در صحنه‌های اصلی اپرا ایفای نقش کردند. احمد بدلبیگلی معروف به احمد آغ‌دامسکی، ربابه مرادوا و… نیز در بخش «شاه‌سنم»، دوست دختر عاشیق غریب، نقش داشتند.
جاده انقلابی () نخستین رمان نویسندهٔ آمریکایی ریچارد ییتس دربارهٔ زندگی حومه‌ای دهه ۱۹۵۰ در ساحل شرقی است. این رمان در سال ۱۹۶۲ به همراه "تبصره ۲۲" و "زائر سینما" فینالیست جایزه ملی کتاب شد. این رمان هنگامی که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و "نیویورک تایمز" آن را «به زیبایی ساخته‌شده… کتابی قابل توجه و عمیقاً رنج‌آور» توصیف کرد. در سال ۲۰۰۵، این رمان توسط "تایم" به‌عنوان یکی از ۱۰۰ رمان برتر انگلیسی‌زبان از سال ۱۹۲۳ تا به امروز انتخاب شد. اقتباسی سینمایی از این کتاب با بازی لئوناردو
شد. اقتباسی سینمایی از این کتاب با بازی لئوناردو دی‌کاپریو، کیت وینسلت و کتی بیتس به کارگردانی سم مندس و نویسندگی جاستین هیث در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
عباس قدرتی زوارم (زاده ۴ شهریور ۱۳۶۸) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه شیروان در استان خراسان شمالی است که با کسب ۱۴٫۹۶۵ رای به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. قدرتی زوارم دارای دکتری حسابداری از دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل (۱۳۹۸)، کارشناسی ارشد حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور (۱۳۹۴)، کارشناسی حسابداری جهاد دانشگاهی (۱۳۹۱) و کاردانی حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان (۱۳۸۹) است. وی پیش تر استاد دانشگاه آزاد واحد الکترونیک تهران، دانشکده سما شیروان و مؤسسه آموزش
الکترونیک تهران، دانشکده سما شیروان و مؤسسه آموزش عالی اشراق بود. همچنین از سال ۱۳۹۹ در اداره کل امور اقتصادی و دارایی خراسان شمالی فعالیت می‌کند. او در سال ۱۴۰۴ با فاطمه جراره، نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس از حوزه انتخابیه بندرعباس، قشم، ابوموسی، حاجی‌آباد و خمیر، ازدواج کرد. این دو پنجمین زوجی هستند که هر دو سابقه نمایندگی در مجلس شورای اسلامی را داشتند.
آسیفا-هالیوود () یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی در لس آنجلس، کالیفرنیا است. این شرکت عضو شعبه‌ای از آسیفا می‌باشد.
دلشاد به زبان‌های انگلیسی، عربی، آلمانی و فرانسه تسلط دارد و کتاب دومین انقلاب سوسیالیستی (The Second Socialist Revolution) اثر تاتیانا زاسلاوسایا، به قلم او از انگلیسی به فارسی ترجمه شده است. کتاب مدرسه حسینی به عنوان کتاب درسی در مراکز تربیت معلم تدریس شده است و مجموعه تحقیقات و تالیفات دلشاد تهرانی، وی را مرجع گفتگوهای فراوانی در باب نهج البلاغه و سیره پیامبر اسلام در نشریات و خبرگزاری‌های مختلف کرده است. کتاب رخساره خورشید وی نیز در بخش حدیث بیست‌ویکمین دوره جایزه کتاب فصل شایسته تقدیر شناخته شد٬از آثار
جایزه کتاب فصل شایسته تقدیر شناخته شد٬از آثار وی می‌توان به کتاب‌ها و مقالات زیر اشاره کرد:
خاموشی ماه نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است که در خرداد ۱۳۸۱ با کارگردانی رؤیا کاکاخانی به‌روی صحنه رفته‌است.
حسین‌آقا حاجی‌بابایف (; – ) خواننده اپرای اهل آذربایجان بود. وی در سال ۱۹۳۸ لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان شوروی را دریافت کرد. وی پدربزرگ آهنگ‌ساز موسیقی جاز، «سلمان قنبرف»، بود. زندگی. حسین‌آقا حاجی‌بابایف در سال ۱۸۹۸ در شهر شماخی زاده شد. او صدای ملایمی داشت و موسیقی‌های مقامی و محلی اجرا می‌کرد. در سال ۱۹۱۰ در گروه کر «جامعه نجات» در باکو به آوازخوانی پرداخت و از سال ۱۹۱۳ شروع به بازیگری با گروه تئاتر «شفاع» کرد. در سال ۱۹۱۶ به گروه موسیقی آذربایجان پیوسته و اغلب در اپراهای مقامی آذربایجانی در نقش‌های
و اغلب در اپراهای مقامی آذربایجانی در نقش‌های زنانه بازی می‌کرد. وی همچنین در سالهای مختلف در کشورهای قفقاز جنوبی، آسیای مرکزی و ایران کنسرت‌هایی اجرا کرد. در سال ۱۹۲۰ به عنوان تک‌خوان در آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان فعالیت می‌کرد. حسین‌آقا حاجی‌بابایف همچنین در نقش‌های «شاه اسماعلی»، «عاشیق غریب» و خسرو به ترتیب در اپراهای «شاه اسماعیل» مسلم ماقمایف، عاشبق غریب ذوالفقار حاجی‌بیف و خسرو و شیرین نیازی و نیز بخش‌هایی از اپراهای اروپایی، گرجی، روسی و ارمنی به زبان‌های مادری‌اشان ایفای نقش کرد.
و ارمنی به زبان‌های مادری‌اشان ایفای نقش کرد. حسین‌آقا حاجی‌بابایف در سال ۱۹۲۸ از کنسرواتوار دولتی آذربایجان دانش‌آموخته شد؛ جایی که آنجا در کلاس‌های «نیکولای اسپراننسکی»، خواننده اپرای اهل روسیه، حضور داشت. در سال ۱۹۳۸ به حسین‌آقا حاجی‌بابایف لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان شوروی اهدا شد.
سلطان سلیمان بدرالعالم شاه ابن المرحوم سلطان زین العابدین سوم (جاوی:سلطان سلیمان بدر العالم شاه ابن المرحوم سلطان زین العابدین ۳؛ زادهٔ –درگذشت ) چهاردهمین سلطان ترنگانو بود که از روز ۲۱ مهٔ ۱۹۲۰ تا ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۲ حکمرانی کرد.
هونگ یو سوب (؛ زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۹۵۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. فیلم‌شناسی. گزیده فیلم‌شناسی