payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در سال ۲۰۱۲ به پایگاه ANDU در قرغه نقل مکان کرد که قبلاً در دانشکده هوایی قدیمی که توسط اتحاد جماهیر شوروی تأسیس شده بود در شمال کابل در کنار فرودگاه بین‌المللی کابل قرار داشت. دانشجویان NMAA در مجموع ۴ سال در موضوعات نظامی و آکادمیک مطالعه می‌کنند و قبل از اعزام به ارتش ملی به عنوان ستوان دوم، مدرکی از ANDU دریافت می‌کنند. دانشجویان زن از سال ۲۰۱۱ در NMAA تحصیل کرده‌اند و اولین افسران زن آموزش دیده NMAA در سال ۲۰۱۵ فارغ التحصیل شدند. دانشکده افسری ارتش ملی افغانستان (ANAOA). دانشکده افسران اردوی ملی در
افغانستان (ANAOA). دانشکده افسران اردوی ملی در افغانستان با نام‌های ANAOA و آکادمی افسران جوان نیز شناخته می‌شود. دانشکده افسران اردوی ملی افغانستان نیز در اوایل سال ۲۰۰۶ گزارش شده بود که بریتانیا نقش اصلی را در ایجاد یک دانشکده افسران برای ANA و AAF.o داشت که در افغانستان به عنوان ANAOA و دانشکده افسران جوان نامیده می‌شود. دانشکده با نام مستعار "سندهرست در سند" از دانشکده نظامی سلطنتی سندهرست الگوبرداری شده است. این امر را ژنرال شیر محمد کریمی، رئیس وقت اردوی ملی، که خودش در دهه ۱۹۶۰ در سندهرست حضور داشت،
ملی، که خودش در دهه ۱۹۶۰ در سندهرست حضور داشت، حمایت کرد. فیلیپ هاموند وزیر دفاع بریتانیا در ۲۹ مارس ۲۰۱۲ با ژنرال افغان عبدالرحیم وردک ملاقات کرد و بیانیه‌ای را در مورد قصد توسعه دانشکده امضا کرد. بریتانیا تقریباً ۷۵ درصد از کارکنان آموزشی دانشکده جدید را تأمین کرد و مدت‌ها پس از پایان مهلت سال ۲۰۱۴ برای خروج اکثریت نیروها، در اجرای آن مشارکت داشت. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲، نخست‌وزیر بریتانیا، دیوید کامرون، در سفر به کابل، یادداشت تفاهمی را برای بریتانیا امضا کرد تا برای دانشکده افسران ارتش ملی افغانستان مربیان و
برای دانشکده افسران ارتش ملی افغانستان مربیان و مشاوران اختصاص دهد. نیوزیلند همچنین به دانشکده افسران ارتش ملی افغانستان کمک خواهد کرد. در واقع در منطقه قرغه کابل، اولین گام‌های ملموس در تاریخ ۱۰ اکتبر برای آغاز ساخت دانشکده با مراسم کلنگ‌زنی با حضور شماری از مقامات از جمله ژنرال شیر محمد کریمی رئیس ستاد عمومی اردوی ملی، سفیر اعلیحضرت در افغانستان سر ریچارد استگ، معاون فرمانده آیساف سپهبد آدریان برادشاو و فرمانده ماموریت آموزشی ناتو (NTM-A) سپهبد بولگر. برداشته شد. دانشکده افسران اردوی ملی اولین پذیرش خود
شد. دانشکده افسران اردوی ملی اولین پذیرش خود را از ۲۷۰ دانش آموز از بین تقریباً ۱۰۰۰۰ متقاضی اولیه در اکتبر ۲۰۱۳ پذیرفت. آموزش توسط افسران و سربازان افغان با همکاری تیمی از مربیان از انگلستان، استرالیا، نیوزیلند، دانمارک و نروژ ارائه می‌شد. دانشکده افسران اردوی ملی در فوریه ۲۰۱۴ برای اولین بار شروع به استخدام زنان کرد. کارکنان زن با همکاران مرد خود آموزش مربیان را خواهند گرفت و هم زمان توسط یک تیم مربی زنان ائتلافی آموزش داده خواهند شد. داوطلبان زن در یک آزمون گزینشی دو روزه در پایگاه قرغه در آوریل ۲۰۱۴
آزمون گزینشی دو روزه در پایگاه قرغه در آوریل ۲۰۱۴ شرکت کردند و یک جوخه (بالوک) متشکل از ۳۰ دانشجوی افسری زن در کنار سومین پذیرش مرد در ژوئن ۲۰۱۴ آموزش دیدند. دانشکده سرگروهبان. دانشکده گروهبانی در حال حاضر بخشی از مرکز آموزش نظامی کابل است. این سربازان زن و مرد را در رده گروهبان کارکنان E7 آموزش داده می‌شوند تا آنها را برای خدمت به عنوان گروهبان در رده‌های E8 و E9 در ANA و AAF آماده کند. دانشکده افسران غیر مأمور (NCO). دانشکده درجه افسری، آموزش سربازان را از تمامی رشته‌ها تا سطح گروهبان ستادی بر عهده خواهد
تمامی رشته‌ها تا سطح گروهبان ستادی بر عهده خواهد داشت. مؤسسه دفاعی زبان‌های خارجی. این موسسه آموزش زبان‌های خارجی را برای افرادی که اسامی آنها در دفترچه دیپلماسی دفاعی ارسال شده‌اند ارائه می‌دهد. برنامه مشارکت زنان. در آوریل ۲۰۱۹، در دانشگاه دفاع ملی مارشال فهیم (MFNDU)، برنامه مشارکت زنان (WPP) در ۵ ساختمان در ۳ پایگاه اهدا شد. سه سالن بدنسازی و یک مرکز مراقبت از کودکان برای این برنامه ساخته شد. پایگاه‌ها به طور مناسب برای حفظ حریم خصوصی شرکت‌کنندگان محافظت شده بودند.
استیفن بِنِت (Stephen Bennett) (متولد ۳۱ دسامبر ۱۹۵۰)، کنشگر، آموزگار و سیاستمدار آمریکایی است که به عنوان عضو دموکرات از حوزهٔ انتخابیه سی و هفتم در مجمع ایالتی کالیفرنیا خدمت می‌کند. قبل از تصدی در مجلس قانون‌گذاری ایالتی، در سیاست‌های محلی در ونچورای کالیفرنیا و شهرستان ونچورای کالیفرنیا فعالیت می‌کرد و همزمان با آن در شورای شهر و هیئت ناظران حضور داشت. بِنِت در ایندیانا بدنیا آمد و در دانشگاه براون و دانشگاه بولتر تحصیل کرد. قبل از این‌که به ونچورا نقل مکان نماید، در دبیرستان کالاباس و دبیرستان نوردهوف
نماید، در دبیرستان کالاباس و دبیرستان نوردهوف به عنوان آموزگار کار کرد. بِنِت با کار در سازمان رای‌دهندگان برای سیتم بدیل و رهبری سازمان اتحاد برای آینده ونچورا، در سیاست‌های محلی فعالیت می‌کرد. پس از کاندید نوشتنی (نامزدی که نامش در لست کاندیدان نوشته نشده ولی کاندیدان با نوشتن نام آن در فهرست کاندیدان به وی رای می‌دهند) در سال ۱۹۹۱، در سال ۱۹۹۳ در شورای ونچورا انتخاب شد و تا سال ۱۹۹۷ در این شورا خدمت کرد. پس از تصدی در شورای شهر، در شورای ناظران شهر خدمت کرد. در جریان تصدی در این سمت، رئیس این شورا بود و
در جریان تصدی در این سمت، رئیس این شورا بود و کمپین را برای کسب کرسی در مجلس نمایندگان ایالات متحده به راه انداخت اما صرف نظر کرد. بِنِت در انتخابات سال ۲۰۲۰ به مجلس نمایندگان ایالتی انتخاب شد. اوایل زندگی و آموزش. استیو بِنِت در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۵۰ در ایندیانا متولد شد. در سال ۱۹۷۲ با کسب مدرک ممتاز در رشته بازرگانی از دانشگاه براون و در سال ۱۹۷۶ با کسب مدرک کارشناسی ارشد در رشته آموزش از دانشگاه بولتر فارغ شد. بِنِت به عنوان آموزگار در دبیرستان کار کرد و مدت بیست سال در دبیرستان کالاباس و دبیرستان
کرد و مدت بیست سال در دبیرستان کالاباس و دبیرستان نوردهوف، اقتصاد و تاریخ آمریکا تدریس را تدریس می‌کرد. وی با لیسل اودگن ازدواج کرد، چهار فرزند از وی داشت و به ونچورا ایالت کالیفرنیا نقل مکان نمود. بِنِت بعدها پس از ترک شورای شهر، بخش مشورت‌دهی را رهبری کرد و به عنوان دستیار مدیر در دبیرستان نوردهوف به کار مشغول شد. وی از هری اس. ترومن و ویلیام جنینگز برایان به‌عنوان قهرمانان سیاسی خود ستایش بعمل آورد. حرفه. کنشگری. بِنِت به عنوان سخنگوی سازمان رأی دهندگان برای سایت‌های بدیل کار کرد که با ساخت خوابگاه جدید
سایت‌های بدیل کار کرد که با ساخت خوابگاه جدید توسط دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نزدیکی مزرعهٔ رابرت تیلور رینچ مخالفت کرد. وی یکی از رهبران سازمان اتحاد برای آینده ونچورا نیز بود که در انتخاب سه کاندید برای شورای ونچورا همکاری کرد. بِنِت بعدها رئیس سازمان اتحاد برای آینده ونچورا شد. شورای ونچورا. بِنِت در سال ۱۹۹۱ به عنوان کاندید نوشتنی (نامزدی که نامش در لست کاندیدان نوشته نشده ولی کاندیدان با نوشتن نام آن در فهرست کاندیدان به وی رای می‌دهند) برای یکی از کرسی‌های سه‌گانه در شورای شهر کاندید شد و از میان
کرسی‌های سه‌گانه در شورای شهر کاندید شد و از میان هژده کاندید جایگاه پنجم را به خود اختصاص داد. بِنِت در جریان انتخابات توسط شرکت پاتاگونیا اینک و سازمان سیرا کلوب مورد حمایت قرار گرفت. بِنِت پس از کسب مقام دوم در انتخابات سال ۱۹۹۳ برنده شد و مبلغ ۲۱٬۴۸۷ دلار در جریان کمپین انتخاباتی خود هزینه کرد. بِنِت الی سال ۱۹۹۷ در شوای شهر خدمت کرد و سپس اعلام کرد کرد که به دلیل این‌که وعده داده بود که صرف یک دوره خدمت می‌کند، در انتخابات بعدی کاندید نمی‌شود. بِنِت در سال ۱۹۹۵ گری توتل، یکی از اعضای شورای شهر را در
سال ۱۹۹۵ گری توتل، یکی از اعضای شورای شهر را در سمت شهرداری کاندید داد و در دور دور انتخابات از وی حمایت کرد اما پس از این‌که تینگستروم با کسب رای پنج بر دو برندهٔ سمت شهرداری شد، بِنِت و توتل خواهان دور دوم رای‌گیری شدند تا بتوانند به اتفاق آرا از تینگستروم حمایت نمایند. بِنِت در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۹۶ از پیشنهاد جک کمپ، کاندید معاون جمهوری‌خواه ریاست‌جمهوری مبنی بر استفاده از ساختمان شهرداری برای گردهمایی تحت نام «وابستگی به دو حزب»، حمایت کرد. هیئت ناظران ونچورا. سوزان لیسی، یکی از اعضای
کرد. هیئت ناظران ونچورا. سوزان لیسی، یکی از اعضای هیئت ناظران شهرستان ونچورا بازنشسته شد. در ۷ آوریل سال ۱۹۹۹، بِنِت اعلام کرد که قصد دارد برای این کرسی کاندید شود. بِنِت در دور اول انتخابات علیه جیم موناهام و روز لی میژور برنده شد و سپس در دور دوم انتخابات موناهام را شکست داد. در ۹ ماه ژوئن سال ۲۰۰۳ دوباره کاندید شد و درانتخابات سال ۲۰۰۴ علیه جیفری کتلسن پیروز شد. در سال ۲۰۰۸ بدون مخالفت مجدداً برنده انتخابات شد. بِنِت در دور نخست انتخابات سال ۲۰۱۲، باب روپر، کرستی وایر و نیل اندریو و در دور دوم انتخابات
کرستی وایر و نیل اندریو و در دور دوم انتخابات روپر را شکست داد. در انتخابات سال ۲۰۱۶، داف گراو را شکست داد. بِنِت به دلیل محدودیت‌های دوره‌ای که در سال ۲۰۰۸ اجرا شد، نتوانست برای ششمین بار کاندید عضویت در هیئت شهر شود. مت لاویر، شهردار ونچورا جانشین بِنِت انتخاب شد. بِنِت در جریان دوره خدمت در هیئت ناظران، چندین مرتبه رئیس هیئت ناظران شهرستان ونچورا بود و پس از آخرین دور ریاستش، کلی لانگ به‌عنوان رئیس جانشین وی شد. بِنِت در ۱۶ نوامبر سال ۲۰۱۱، از حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و ششم کنگره کاندید عضویت در مجلس
انتخابیهٔ بیست و ششم کنگره کاندید عضویت در مجلس نمایندگان ایالات متحده شد اما سپس در کنوانسیون ایالتی حزب دموکرات کالیفرنیا انصراف از نامزدی خود را اعلام کرد. جولیا برونلی، در انتخابات سال ۲۰۱۲ برندهٔ این کرسی شد. مجمع ایالتی کالیفرنیا. بِنِت از حوزهٔ انتخابیه سی و هفتم مجمع ایالتی کالیفرنیا، کاندید کرسی مجمع ایالتی کالیفرنیا شد. وی در انتخابات مقدماتی پس از چارلز دبلیو کول جمهوری‌خواه و قبل از کاتی موریلو، جانتان عبود، جیسون دومینگوئز، الیسا گرندوس و استون بلوم، در جایگاه دوم قرار گرفت. بِنِت در انتخابات
بلوم، در جایگاه دوم قرار گرفت. بِنِت در انتخابات عمومی کول را شکست داد. بِنِت در جریان تصدی در مجلس ایالتی، در کمیته‌های بودجه، آموزش، انتخابات‌ها، حریم خصوصی و حمایت از مصرف‌کننده، قوانین و آب، پارک‌ها و حیات وحش خدمت کرد. مواضع سیاسی. شورای ونچورا در سال ۱۹۹۴، با رای مثبت بِنِت، به قطعنامه مخالف طرح پیشنهادی شماره ۱۸۷ کالیفرنیا رای مثبت داد. در سال ۱۹۹۵، شورای شهر با رای مثبت بِنِت، چهار بر سه بر اقامه دعوی داستان ونچورا در حمایت از استیناف خواهی شهر سنتا باربارا ایالت کالیفرنیا بر حکم دادگاه فدرال که
باربارا ایالت کالیفرنیا بر حکم دادگاه فدرال که امر استفاده از حباب هشت فوتی را در خارج از کلینیک‌های تنظیم خانواده مغایر قانون اساسی اعلام کرد، رای مثبت داد. در سال ۱۹۹۷، با رای منفی بِنِت، سه بر سه به سند قانونی اعمال کنندهٔ محدودیت‌های دوره‌ای برای افرادی مشغول خدمت در هیئت‌ها، کمیسیون‌ها و کمیته‌های چهارده‌گانه ونچورا، رای مثبت داد.
دابز در برابر سازمان سلامت زنان جکسن (۲۰۲۲) (به انگلیسی: Dobbs v. Jackson Women's Health Organization) از احکام تحول‌ساز دیوان عالی ایالات متحده است که بر مبنای آن قانون اساسی حقی برای سقط جنین اعطا نمی‌کند، و حکم قبلی دیوان در پرونده‌های "رو در برابر وید" و "فرزندپرروی تنظیم‌شده در برابر" "کیسی" هر دو لغو شدند. این پرونده مربوط به انطباق یک قانون ایالتی ایالت می‌سی‌سی‌پی در سال ۲۰۱۸ با قانون اساسی بود. این قانون ایالتی اکثر عمل‌های سقط جنین را پس از ۱۵ هفته اول بارداری ممنوع می‌کند. دادگاه‌های بدوی با
هفته اول بارداری ممنوع می‌کند. دادگاه‌های بدوی با احکام مقدماتی خود از اجرای قانون جلوگیری کرده‌اند. مبنای این احکام مقدماتی حکم دیوان عالی در پرونده "فرزندپروری تنظیم شده در برابر" "کیسی" است، که ایالت‌ها را از ممنوع کردن سقط جنین قبل از زنده مانی جنین، به‌طور کلی در ۲۴ هفته اول، بازمی‌دارد؛ بر این اساس که انتخاب یک زن برای سقط جنین در آن زمان توسط حقوق حریم خصوصی تحت متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده محافظت می‌شود. تغییر ایدئولوژی دادگاه عالی، از طریق انتصاب قاضی اِیمی کنی بَرِت در سال ۲۰۲۰، که قبل
انتصاب قاضی اِیمی کنی بَرِت در سال ۲۰۲۰، که قبل از انتصابش آشکارا مخالف سقط جنین بود، "دابز" را تبدیل به ابزار بالقوه‌ای برای به چالش کشیدن پرونده‌های "رو" و "کیسی" کرد. بیش از ۲۰ ایالت قوانینی آماده کردند تا در صورتی که "دابز" "رو" و "کیسی" را لغو کند بر سقط جنین مقررات سفت و سختی وضع شود، از جمله قوانین ۱۳ تا از آن ایالات به‌طور خودکار در پی لغو رو اجرایی می‌شود. "دابز" در پی نبردهای حقوقی بر سر قانون ضربان قلب تگزاس، که در ماه مه ۲۰۲۱ تصویب شد، توجه بیشتری را به خود جلب کرد، که منجر به ثبت رکوردهای
بیشتری را به خود جلب کرد، که منجر به ثبت رکوردهای ارسالی "نامه‌های حمایتی افراد به گروه‌ها به دیوان عالی" در "دابز" شد. جلسه استدلال شفاهی در دیوان عالی در دسامبر ۲۰۲۱ برگزار شد. در ۲ مه ۲۰۲۲، "پولیتیکو" پیش نویس درز کرده از نظر اکثریت قضات نوشته قاضی ساموئل آلیتو را منتشر کرد. آن پیش نویس با لغو حقوق خصوصی خاص مورد بحث، حذف دخالت دولت فدرال، و واگذاری موضوع به تصمیم ایالت‌ها، "رو" و "کیسی" را لغو می‌کند. دادگاه از طریق بیانیه ای که توسط جان رابرتس، قاضی ارشد ایالات متحده صادر شد، صحت این سند را تأیید کرد،
ایالات متحده صادر شد، صحت این سند را تأیید کرد، اما گفت که این سند «نماینده تصمیم دادگاه یا موضع نهایی هیچ‌یک از اعضا در مورد موضوعات پرونده نیست». . این تصمیم در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ صادر شد و با رای ۶ به ۳ احکام دادگاه بدوی را لغو کرد. یک حکم محدودتر ۵ به ۴ "رو" و "کیسی" را لغو کرد. نظر اکثریت بیان کرد که سقط جنین یک حق بر پایه قانون اساسی نیست، بنابراین هم "رو" و هم "کیسی" باطل می‌شوند، و ایالت‌ها باید در وضع مقررات بر سقط جنین اختیار داشته باشند. نظر اکثریت که توسط آلیتو نوشته شده بود، به‌طور قابل ملاحظه ای
توسط آلیتو نوشته شده بود، به‌طور قابل ملاحظه ای مشابه پیش نویس درز کرده بود. یادداشت موافقت قاضی ارشد رابرتس، قانون می‌سی‌سی‌پی مورد بحث را تأیید می‌کرد، اما حق مبتنی بر قانون اساسی برای سقط جنین را در صورتی که «مدت زمان معقولی برای انتخاب» وجود داشته باشد، که کوتاهتر از معیار "زنده مانی" "کیسی" است، زیر سؤال نمی‌برد.
جنین کشی عمل کشتن جنین یا باعث شدن سقط خودبه‌خودی است. استفاده در هنگام سقط جنین قانونی. در کاربردهای پزشکی، کلمه «جنین کشی» صرفاً به معنای باعث شدن مرگ جنین، معمولاً قبل از نوعی سقط جنین استفاده می‌شود. کالج سلطنتی متخصصین زنان و زایمان توصیه می‌کند که جنین کشی «قبل از سقط جنین پزشکی پس از ۲۱ هفته و ۶ روز بارداری انجام شود تا اطمینان حاصل شود که خطر تولد زنده وجود ندارد». در سقط جنین بعد از ۲۰ هفته می‌توان از تزریق دیگوکسین یا کلرید پتاسیم به قلب جنین برای ایستادن قلب جنین برای حصول جنین کشی استفاده کرد.
ایستادن قلب جنین برای حصول جنین کشی استفاده کرد. در ایالات متحده، دیوان عالی حکم داده‌است که اگر جنین کشی قبل از شروع جراحی کامل شود، منع قانونی روی روش‌های اتساع و استخراج دست نخورده اعمال نمی‌شود. تزریق کلرید پتاسیم به قلب جنین باعث آسیستول فوری می‌شود، اما بسته به روش مورد استفاده، دیگوکسین ممکن است در برخی موارد باعث مرگ جنین نشود (تا ۵٪ اگر به جنین تزریق شود و تا یک سوم اگر به کیسه آمنیوتیک تزریق شود) اگرچه در بسیاری از کلینیک‌ها دیگوکسین داروی ارجح است. دیگوکسین ترجیح داده می‌شود زیرا از نظر فنی
است. دیگوکسین ترجیح داده می‌شود زیرا از نظر فنی تزریق کلرید پتاسیم به قلب یا بند ناف دشوار است. رایج‌ترین روش کاهش انتخابی -روشی برای کاهش تعداد جنین‌ها در بارداری چند جنینی- جنین کشی از طریق تزریق مواد شیمیایی به جنین یا جنین‌های انتخاب شده‌است. رویه کاهش معمولاً در سه‌ماهه اول بارداری انجام می‌شود. این کار اغلب به دنبال تشخیص یک نقص مادرزادی در جنین یا جنین انتخاب شده‌است، اما همچنین می‌تواند خطرات حمل بیش از سه جنین را کاهش دهد.
کلارنس سی. «تادی» آیکاک (Clarence C. "Taddy" Aycock) (زادهٔ ۱۳ ژانویه ۱۹۱۵ – درگذشتهٔ ۶ ژانویه ۱۹۸۷)، دموکرات محافظه‌کار اهل فرانکلین در منطقه پریش سنت مری، تنها معاون فرماندار در تاریخ قرن بیستم لوئیزیانا بود که برای سه دوره متمادی در این سمت خدمت کرد. وی از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۲ میلادی خدمت نمود. آیکاک در تنها انتخاباتی که برای کسب سمت فرمانداری شرکت کرد، در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ۱۹۷۱ میلادی شکست خورد. تنها چند معاون-فرماندار محدود در تاریخ لوئیزیانا مستقیماً به عنوان فرماندار انتخاب شده‌اند؛ فرماندار
به عنوان فرماندار انتخاب شده‌اند؛ فرماندار پیشین کاتلین بابینیوکس بلانکو اهل لافایت یک مورد کاملاً استثنایی است. آیکاک در فرانکلین متولد شد، پدرش کلارنس ای. آیکاک (۱۸۸۵ – ۱۹۴۸) و مادرش انیز (نام تولد: کراسک) نام داشت. وی مدرک حقوق خود را در ۱۹۳۷ میلادی از دانشگاه لویولا در نیواورلئان کسب کرده و حرفه حقوقی خود را در فرانکلین آغاز کرد. وی هنگام خدمت در اروپا در جریان جنگ جهانی دوم، برنده نشان ستاره برنزی شد. آیکاک در ۱۹۴۵ میلادی با الین (نام تولد: چامپین؛ ۱۹۱۸ – ۲۰۱۱ میلادی) ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند.
– ۲۰۱۱ میلادی) ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند. رئیس مجلس نمایندگان لوئیزیانا، ۱۹۵۲. آیکاک در ۱۹۵۲ میلادی به عنوان عضو مجلس نمایندگان لوئیزیانا انتخاب شد و با وجود اینکه وی عضو تازه‌وارد بود، از سوی فرماندار آینده رابرت اف. کنون به عنوان رئیس مجلس توصیه گردید. در لوئیزیانا، علی‌رغم جدا بودن قوای مقننه و مجریه از هم، رؤسای مجلس به‌طور منظم توصیه فرماندار را دریافت می‌نمایند. وی در ۱۹۵۶ میلادی مجدداً به مجلس راه یافت، اما این بار از سوی جانشین کنون، آیرل کمپ لانگ، به عنوان رئیس مجلس توصیه نگردید. لانگ در
لانگ، به عنوان رئیس مجلس توصیه نگردید. لانگ در نخست لوریس ام. ویمبرلی را دوباره به عنوان رئیس مجلس توصیه کرد، اما بعداً وی را در تابستان ۱۹۵۶ به عنوان رئیس اداره فواید عامه گماشت. رفتن غیرمنتظره ویمبرلی باعث شد تا رابرت جوزف «باب» انجیلی اهل سنت مارتین پریش به سرعت جانشین وی گردد. آیکاک منتسب به جناح سیاسی ضد-لانگ در حزب دموکرات لوئیزیانا بود. هنگامی که آیکاک به عنوان معاون فرماندار و رئیس مجلس نمایندگان لوئیزیانا خدمت می‌کرد، تنها جان هینکل، حقوق دان اهل نیواورلئان و جان آلاریو، تاجر اهل ویستویگو، از سوی
و جان آلاریو، تاجر اهل ویستویگو، از سوی مجلس سنا و مجلس نمایندگان به ترتیب در بالاترین مقام رئیس مجلس سنا و رئیس مجلس نمایندگان انتخاب گردیدند. انتخاب به عنوان معاون فرماندار، ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴. آیکاک برای نخستین بار توانست در انتخابات ۱۹۵۹–۱۹۶۰ میلادی نامزدی حزب دموکرات برای کرسی معاون فرماندار را کسب نماید. در آن زمان، طبق قانون اساسی ۱۹۲۱ لوئیزیانا، معاون فرماندار ریاست مجلس سنا را بر عهده داشت. طبق قانون اساسی ۱۹۷۴ میلادی، سناتورها باید «رئیس مجلس سنا» را برای پیشبرد ریاست مجلس و همچنین یک رئیس موقتی را در
پیشبرد ریاست مجلس و همچنین یک رئیس موقتی را در مقام دوم انتخاب نمایند. این رؤسای مجلس همچنین باید از جانب فرماندار توصیه گردند. آیکاک و شهردار وقت، دابلیو. جرج بودون جونیور اهل الکساندریا در انتخابات مقدماتی دسامبر ۱۹۵۹ پیشتاز انتخابات شده و به انتخابات دور دوم در ژانویه ۱۹۶۰ راه یافتند. نامزدان بازنده مشتمل بود بر فرماندار آن زمان ایرل لانگ که سومین کارزار انتخاباتی معاون فرمانداری وی بود (دو کارزار قبلی وی ناموفق بود) و ویلیام جی. «بیل» وایت (زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۱۰ – درگذشتهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۹۰) اهل گرتنا در
۱۹۱۰ – درگذشتهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۹۰) اهل گرتنا در جفرسون پریش، کسی که به‌طور مشترک کارزار خود را با مفتش ایالتی ویلیام جی. «بیل» داد اهل بتن‌روژ پیش می‌برد. ارنست جی. رایت، برگزارکننده اتحادیه کارگری از نیواورلئان، نخستین نامزد آمریکایی آفریقایی‌تبار برای بدست آوردن سمت معاون فرمانداری در انتخابات مقدماتی ۱۹۶۳ و نخستین فرد از نژاد خود بود که پس از دوره بازسازی آمریکا تلاش داشت تا به این سمت حکومت دست یابد. در دور دوم انتخابات مقدماتی معاون فرمانداری، آیکاک گزینه جییمی دیویس برای سمت معاون فرمانداری بود؛ رقیب
جییمی دیویس برای سمت معاون فرمانداری بود؛ رقیب درون حزبی وی جرج بودون، با شکست نامزد دور دوم مقدماتی، شهر دار دی‌لیسیپس استوری موریسن اهل نیواورلئان، از قبل مشخص شده بود. در انتخابات سراسری که در ۱۹ آوریل ۱۹۶۰ برگزار گردید، آیکاک جمهوری‌خواه کلارک کلینتون بوردمن (زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۸۸۷ – درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۶۵)، مهندس بازنشسته اهل مونرو در اوکیتا پریش، را شکست داد؛ وی در گورستان ریورویو در مونرو به خاک سپرده شده‌است. بوردمن که زادهٔ شهرستان سنت کریکس، ویسکانسین بود، مدرک لیسانس علوم خود را در رشته مهندسی
بود، مدرک لیسانس علوم خود را در رشته مهندسی مکانیک در ۱۹۰۹ میلادی از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن کسب نموده بود. بوردمن و همسر وی اتیل وی. (نام تولد: مارتین؛ ۱۸۸۹ – ۱۹۸۹ میلادی) یک پسر بنام گرانت کلینتون بوردمن دوم (۱۹۲۵ – ۲۰۱۰ میلادی) داشتند که از دانشگاه ایالتی لوئیزیانا فارغ‌التحصیل گردیده و پس از پدربزرگ خود نامگذاری شده بود. بوردمن دوم بیشتر دوره حرفه‌ای خود را با کار به عنوان مهندس در شرکت کاربن و گاز سید دابلیو. ریچاردسن در فورت ورث، تگزاس سپری کرد. آیکاک تعداد ۳۹۲۴۲۱ رأی (۸۳٫۲ آراء) و بوردمن ۶۸۱۸۶ رأی
تعداد ۳۹۲۴۲۱ رأی (۸۳٫۲ آراء) و بوردمن ۶۸۱۸۶ رأی (۱۴٫۴٪ آرا) را کسب نمودند. (وان ال. فیلپس (متولد ۱۹۲۰) که نیز اهل مونرو و نامزد حزب حقوق ایالت لوئیزیانا بود به تعداد ۱۱۲۹۹ رأی و باقیمانده ۲٫۴٪ آرا را کسب کرد). بوردمن که هفتاد و دو سال عمر داشت، یک کارزار انتخاباتی فعال نداشت. در عصر نوین ایالت، وی حتی نخستین جمهوری‌خواه بود که تلاش نمود تا به کرسی معاون فرماندار برسد. تا ۱۹۸۷ میلادی، یازده ماه پس از مرگ آیکاک، هیچ جمهوری‌خواه به سمت معاون فرماندار نرسیده بود تا اینکه پاول هارتی اهل سنت مارتینویل در سنت
بود تا اینکه پاول هارتی اهل سنت مارتینویل در سنت مارتین پریش، به این سمت که پیش از آن مختص دموکرات‌های لوئیزیانا پنداشته می‌شد، دست یافت. در کارزار انتخاباتی دسامبر ۱۹۶۳ تا ژانویه ۱۹۶۴، آیکاک به عنوان یک دموکرات «مستقل» وارد کارزار انتخاباتی شد، یعنی اینکه وی با هیچ‌یکی از نامزدان فرمانداری به کارزار نپرداخت. احتمالاً وی طرفدار رابرت کنون بود، کسی که می‌خواست مجدداً به عنوان فرماندار انتخابات گردد و کسی که آیکاک را به عنوان رئیس مجلس نمایندگان توصیه نموده بود، اما وی ترجیح داد تا به تنهایی مبارزه نماید. در
اما وی ترجیح داد تا به تنهایی مبارزه نماید. در نتیجه کنون همراه با نماینده پیشین ایالتی فرانسیس دوگاس، وکیل اهل تیبدوو در لافورش پریش، وارد مبارزه انتخاباتی شد. آیکاک با نامزد بعدی مورد نظر چپ موریسن برای این سمت، وکیل کلاود بی. دوال اهل هوما در تربون پریش، به دور دوم انتخابات مقدماتی راه یافت. دوال، سخنور «مکتب-کلاسیک»، به اندازه آیکاک یک محافظه کار بود، اما وی همانند همکار تکت انتخاباتی فرمانداری خود موریسن، در مناطق مرکزی و شمالی لوئیزیانا کمتر محبوب بودند. در ۱۹۶۸ میلادی، دوال همراه با رقیب پیشین خود
در ۱۹۶۸ میلادی، دوال همراه با رقیب پیشین خود معاون فرماندار آیکاک که رئیس مجلس نمایندگان شده بود، برای نخستین دوره از سه دوره خود وارد مجلس سنای لوئیزیانا شد. دوال و آیکاک چیز دیگری نیز مشترک داشتند: آنها هر دو از پریش‌های جنوبی لوئیزیانا که در همسایگی هم قرار داشت به مجلس راه‌یافته بودند و هر دو به سنت سیاست ضد-لانگ گرایش داشتند. حمایت سیاسی از گلدواتر در انتخابات ریاست جمهوری. آیکاک در انتخابات ۱۹۶۴ ریاست جمهوری، از نامزد جمهوری‌خواه بری موریس گلدواتر اهل آریزونا حمایت سیاسی نمود، نه از هم‌حزبی دموکرات
آریزونا حمایت سیاسی نمود، نه از هم‌حزبی دموکرات خود رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون. فرماندار جان جی. مک‌کینی، کسی که بیشتر حامیانش در انتخابات معاون فرمانداری به آیکاک رأی داده بودند، در رقابت ریاست جمهوری بی‌طرف ماند. با این حال، دو سناتور پرقدرت دموکرات، آلن جی. الندر اهل هوما و راسل بی. لانگ اهل بتن‌روژ، از تکت انتخاباتی جانسون-هامفری حمایت نمودند. گلدواتر ده رأی الکترال لوئیزیانا را برنده شد: وی تنها دومین جمهوری‌خواهی بود که در عصر جدید توانسته بود این تعداد رأی الکترال از لوئیزیانا بدست بیاورد، نامزد
تعداد رأی الکترال از لوئیزیانا بدست بیاورد، نامزد دومی که به این امر دست یافته بود دوایت دی. آیزنهاور در انتخابات ۱۹۵۶ بود.
باشگاه فوتبال کارتاخنا یک باشگاه فوتبال اسپانیایی حاضر در سگوندا دیویسیون است که در کارتاخنا، در ایالت خودمختار مورسیا مستقر است. تاریخچه. کارتاخنا در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۵ در محل باشگاه دپورتیوو بالسیکاس تأسیس شد. باشگاه نام خود را به باشگاه فوتبال کارتاگنا تغییر داد و لوئیس الیور ریاست را بر عهده گرفت و دوران تصدی خود را با غوطه ور شدن باشگاه در مشکلات اقتصادی و نزدیک به سقوط آغاز کرد. پس از کمپین ۲۰۰۲–۲۰۰۳ توسط کارآفرین محلی فرانسیسکو گومز از تا شدن نجات یافت، خود را در سطح سوم تثبیت کرد و به ارتقای دیگری دست
خود را در سطح سوم تثبیت کرد و به ارتقای دیگری دست یافت. کارتاخنا در پایان فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ از دسته دوم سقوط کرد. در ماه مه ۲۰۱۵، گل دیرهنگام کارلوس مارتینز با پیروزی در بازی پلی‌آف بر اساس قانون گل‌های خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال لاس پالماس اتلتیکو، باشگاه را از سقوط بیشتر نجات داد. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۰، کارتاخنا پس از ۸ سال غیبت به سگوندا دیویسیون ارتقا یافت.
آر. هنری گری (؛ ۱۷ ژوئیه ۱۸۹۱ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دوازدهمین عضو هیئت منصفه" اشاره نمود.
مرگِ مردِ زن‌باره پنجمین آلبوم خواننده و ترانه‌سرای کانادایی، لئونارد کوهن می‌باشد که با تهیه کنندگی و همکاری در نگارش ترانه‌ها توسط فیل اسپکتور، منتشر شده‌است. این آلبوم از بعضی جهات حرکت کوهن از سبک مینیمالیستی خود، به سمت روش‌های ضبط موسیقی دیوار صوت اسپکتور می‌باشد. این آلبوم در آمریکا توسط وارنر رکوردز و در باقی کشورها و به صورت سی دی توسط کمپانی همیشگی انتشار آثار کوهن یعنی کلمبیا رکوردز منتشر شد.
لورا سویر (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان راهب پیر"، "هولدا اهل هلند" و "دوازدهمین عضو هیئت منصفه" اشاره نمود.
هولدا اهل هلند () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی جی. سرل داولی است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد. هارولد لوید هم در این فیلم نقشی بازی کرده است، اما نامش در عنوان‌بندیِ فیلم ذکر نشده است.
تری. جی. بوریسیوس (Terrill G. Bouricius) (متولد ۲۷ مارس ۱۹۵۴)، سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۱۹۹۱ تا سال ۲۰۰۱ به نمایندگی از حوزهٔ انتخابیهٔ چیتندن ۷–۴ به عنوان عضو حزب ترقی‌خواه ورمونت در مجلس نمایندگان ورمونت خدمت کرد. قبل از تصدی در مجلس نمایندگان ایالتی، از سال ۱۹۸۱ تا سال ۱۹۹۱ به نمایندگی از ناحیهٔ دوم در شورای شهر برلینگتون ایالت ورمونت و به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. بوریسیوس در نیومکزیکو متولد شد و در کالج میدلبری تحصیل کرد. با فعالیت در حزب اتحادیه آزادی وارد سیاست شد و در این رئیس شعبهٔ
اتحادیه آزادی وارد سیاست شد و در این رئیس شعبهٔ شهرستان آدیسون و حزب ایالتی خدمت کرد و با نامزدی آن‌ها دو مرتبه برای کرسی سنای ایالت ورمونت کاندید شد. به‌منظور همکاری در تأسیس حزب شهروندان، حزب اتحادیه آزادی را ترک کرد و کاندید عضویت در سنای ایالتی و نائب فرمانداری شد. بوریسیوس در شورای شهر برلینگتون انتخاب شد و نخستین عضو حزب شهروندان بود که در اداره ایالات متحده انتخاب شد. وی متحد شهردار برنی سندرز بود و یک دوره به عنوان رئیس شورای شهر خدمت کرد. در سال ۱۹۸۶ کاندید کرسی مجلس نمایندگان ایالتی شد و با شش
۱۹۸۶ کاندید کرسی مجلس نمایندگان ایالتی شد و با شش رای رقابت را به بن ترومن باخت، اما بعداً در انتخابات سال ۱۹۹۰ ترومن را شکست داد و الی بازنشستگیش در سال ۲۰۰۰ در این مجلس خدمت کرد. بوریسیوس و تام اسمیت از جمله نخستین اعضای ائتلاف ترقی‌خواهان بودند که در مجلس نمایندگان ایالت انتخاب شدند. اوایل زندگی و تحصیلات. تری جی. بوریسیوس، در ۲۷ مارس سال ۱۹۵۴ در نیومکزیکو بدنیا آمد. در سال ۱۹۷۶ با کسب مدرک کارشناسی در رشتهٔ علوم سیاسی از کالج میدلبری فارغ شد. بوریسیوس با کاترین لامب ازدواج کرد و دو فرزند از وی داشت.