payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زنای تصادفی با محارم، فعالیت جنسی یا ازدواج بین افرادی است که از رابطه خانوادگی بین خود که محارم تلقی می‌شود بی اطلاع هستند. قوانین بسیاری از حوزه‌های قضایی ازدواج با محارم را باطل می‌کند، حتی اگر بدون آگاهی از خویشاوندی منعقد شود. اگر مشکوک به رابطه محارم باشد، ممکن است از آزمایش ژنتیک استفاده شود. برخی از حوزه‌های قضایی اجازه دسترسی فرزندان اهدایی IVF به سوابق اهدایی یا سوابق فرزندخواندگی را می‌دهد. علل. افراد ممکن است در شرایطی از رابطه خویشاوندی بین خود بی اطلاع باشند. به عنوان مثال، لقاح مصنوعی با یک
بی اطلاع باشند. به عنوان مثال، لقاح مصنوعی با یک اسپرم اهدایی ناشناس ممکن است منجر به بی اطلاعی فرزندان از هر گونه روابط بیولوژیکی، مانند پدری یا خواهر و برادر ناتنی شود. برای کاهش احتمال زنا تصادفی با محارم، کلینیک‌های باروری معمولاً تعداد دفعات استفاده از اسپرم اهداکننده را محدود می‌کنند. برخی کشورها قوانینی دارند که تعداد فرزندانی را که یک اهداکننده می‌تواند داشته باشد، را محدود می‌کنند، در حالی که برخی دیگر، اهدای اسپرم را بر اساس تعداد خانواده‌ها محدود می‌کنند تا یک خانواده بتواند برادران و خواهران
می‌کنند تا یک خانواده بتواند برادران و خواهران واقعی داشته باشد. تایوان به کسانی که با روش‌های مصنوعی باردار شده‌اند این امکان را می‌دهد تا بفهمند که آیا با فردی که قصد ازدواج با آنها را دارند، نسبت دارند یا خیر. زنا تصادفی با محارم، ممکن است در شرایط زیر نیز رخ دهد: کشش جنسی ژنتیکی یک توضیح شبه علمی است که برای مواردی از جاذبه جنسی و روابط بین بزرگسالانی که از روابط خونی نزدیک خود آگاه نیستند ارائه می‌شود. در واقع دو نفر با یک رابطه بیولوژیکی ممکن است بعد از بلوغ همدیگر را ببینند و از نظر جنسی مجذوب
بعد از بلوغ همدیگر را ببینند و از نظر جنسی مجذوب یکدیگر شوند که به آن جاذبه جنسی ژنتیکی یا کشش جنسی ژنتیکی می گویند.
ایستگاه الشقب ایستگاهی در خط سبز متروی دوحه است. این ایستگاه برخلاف نامش، در خیابان حوار در الریان قدیم واقع شده‌است، اما در نزدیکی مرز با الشقب (که «الشاقوب» نیز نوشته می‌شود) قرار دارد. این شهر به شهرداری الریان، به‌ویژه شهر آموزش، الشقب، الریان قدیم، اللقطه و حومهٔ عین الرخیسه خدمات‌رسانی می‌کند. در حال حاضر این ایستگاه فاقد مترولینک است. امکانات موجود در محل شامل سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط سبز، که با نام "خط آموزش" نیز شناخته می‌شود،
خط سبز، که با نام "خط آموزش" نیز شناخته می‌شود، به روی عموم باز شد. خدمات حمل و نقل. اتوبوس‌های خطوط ۴۲، ۴۵ و ۵۷ به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کنند.
ایستگاه الریان القدیم ایستگاهی در خط سبز متروی دوحه است. این ایستگاه که به شهرداری الریان، به‌ویژه الریان قدیم، لبدای، و سایر مناطق حومهٔ شهر الریان خدمات‌سانی می‌کند، در خیابان الریان القدیم در منطقهٔ لبدی واقع شده‌است. در حال حاضر این ایستگاه فاقد مترولینک است. امکانات موجود در محل شامل سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط سبز (که با نام "خط آموزش" نیز شناخته می‌شود) به روی عموم باز شد. خدمات حمل و نقل. اتوبوس خطوط ۴۰ و ۴۵ دوحه به این ایستگاه
و نقل. اتوبوس خطوط ۴۰ و ۴۵ دوحه به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کنند.
ایستگاه المسیله ایستگاهی در خط سبز متروی دوحه است. این ایستگاه که به مناطق مرزی بین دوحه و الریان، به ویژه المسیله، السد، الهتمی جدید و لبدیع خدمات‌رسانی می‌کند، در جادهٔ الریان در السد، آن‌سوی خیابان روبروی مرز السد با المسیله واقع شده‌است. این ایستگاه در حال حاضر دارای دو مترولینک است. امکانات موجود در محل شامل سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط سبز (که با نام "خط آموزش" نیز شناخته می‌شود) به روی عموم باز شد. مترولینک‌ها. ایستگاه المسیله دارای
عموم باز شد. مترولینک‌ها. ایستگاه المسیله دارای دو مترولینک است. مترولینک شبکهٔ اتوبوس رایگان متروی دوحه است که به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کند: خدمات حمل و نقل. اتوبوس‌های خطوط ۴۰، ۴۱، ۴۲، ۴۳، ۴۵، ۱۰۴ و ۱۰۴آ به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کنند.
ایستگاه بیمارستان حمد ایستگاهی در خط سبز متروی دوحه در قطر است. این ایستگاه که در جادهٔ الریان در منطقهٔ السد دوحه، روبروی بیمارستان حمد در شهر پزشکی حمد قرار دارد، به هر دو منطقهٔ مزبور خدمات‌رسانی می‌کند. این ایستگاه در حال حاضر دارای یک مترولینک است. امکانات موجود در محل شامل سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط سبز (که با نام "خط آموزش" نیز شناخته می‌شود) به روی عموم باز شد. مترولینک‌ها. ایستگاه بیمارستان حمد دارای یک مترو لینک است. مترولینک
بیمارستان حمد دارای یک مترو لینک است. مترولینک شبکهٔ اتوبوس رایگان متروی دوحه است که به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کند: خدمات حمل و نقل. اتوبوس‌های خطوط ۴۰، ۴۱، ۴۲، ۴۳، ۴۵، ۴۹، ۹۴، ۱۰۴، ۱۰۴آ و ۱۰۴ب به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کنند.
ایستگاه قصر سفید ایستگاهی در خط سبز متروی دوحه در شهر پزشکی حمد است. این ایستگاه که به شهر پزشکی حمد و منطقهٔ الرمیله خدمات‌رسانی می‌کند، در خیابان احمد بن علی در شهر پزشکی حمد واقع شده‌است. این ایستگاه در حال حاضر فاقد مترولینک است. امکانات موجود در محل شامل سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط سبز (که با نام "خط آموزش" نیز شناخته می‌شود) به روی عموم باز شد. خدمات حمل و نقل. اتوبوس‌های خطوط ۴۰، ۴۱، ۴۲، ۴۳، ۴۵، ۴۹، ۵۵، ۵۶، ۱۰۴، ۱۰۴آ، ۱۰۴ب، ۱۵۶ و
۴۲، ۴۳، ۴۵، ۴۹، ۵۵، ۵۶، ۱۰۴، ۱۰۴آ، ۱۰۴ب، ۱۵۶ و ۱۵۶آ به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کنند.
ایستگاه البدع یک ایستگاه تبادلی بین خط سبز و خط قرمز متروی دوحه است که در پارک البدع در منطقهٔ البدع واقع شده‌است. این ایستگاه همچنین به مشیرب، فریج بن محمود، الرمیله و الجسره خدمات‌رسانی می‌کند. این ایستگاه در حال حاضر فاقد مترولینک است. امکانات موجود در محل شامل دستگاه سلف سرویس اوریدو، سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ مهٔ ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط قرمز به روی عموم باز شد. خدمات حمل و نقل. اتوبوس‌های خطوط ۳۱، ۳۴، ۴۰، ۴۱، ۴۲، ۴۵، ۵۵، ۵۶، ۱۰۰، ۱۰۱، ۱۰۲، ۱۰۲ایکس، ۱۰۴، ۱۰۴آ،
۴۵، ۵۵، ۵۶، ۱۰۰، ۱۰۱، ۱۰۲، ۱۰۲ایکس، ۱۰۴، ۱۰۴آ، ۱۰۴ب، ۱۵۶، ۱۵۶آ، ۱۷۰، ۱۷۰آ و ۱۷۲ به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کنند.
ایستگاه مشیرب یک ایستگاه مترو در دوحه قطر است که بین مشیرب مرکز دوحه و مشیرب قرار دارد. این ایستگاه به‌عنوان یک ایستگاه انتقالی بین خطوط قرمز، طلایی و سبز متروی دوحه عمل می‌کند و بزرگ‌ترین ایستگاه در شهر دوحه محسوب می‌شود. تاریخچه. در سال ۲۰۱۵، برنامه‌ریزی شد که این ایستگاه تا اواسط سال ۲۰۱۸ تکمیل شود و شش مورد از ۱۲ گذر دستگاه حفاری تونل آن نیز تکمیل شود. تا فوریهٔ ۲۰۱۸، سازهٔ اصلی فولادی تکمیل شد و کار بر روی روکش سقف سنگی آغاز شد. در نوامبر ۲۰۱۸، کار تقریباً به پایان رسید و تنها کارهای جزئی احداث باقی
به پایان رسید و تنها کارهای جزئی احداث باقی مانده بود. این ایستگاه به‌همراه باقی فاز اول خط قرمز در ۸ مهٔ ۲۰۱۹ افتتاح شد. خدمات‌رسانی در خط طلایی در ۲۲ نوامبر همان سال همزمان با افتتاح خط، و خدمات‌رسانی خط سبز نیز در ۱۰ دسامبر آغاز شد. ایستگاه متروی مشیرب جایزهٔ ویژه طراحی داخلی ۲۰۲۰ را از سوی جایزه ورسای دریافت کرده‌است. طرح‌بندی ایستگاه. خطوط قرمز و سبز به‌طور مشترک از مجموعه‌سکوهای یکسان در کنار یکدیگر بهره می‌برند، اما سکوهای خط طلایی در شرق سایر سکوها و به‌شکل عمود بر آن‌ها قرار دارند.
‌حمید احمدی (زاده ۱۳۳۶ - مشهد) پژوهشگر و نظریه‌پرداز علوم سیاسی اهل ایران است. آثار متعدد او در زمینه‌های هویت، مسائل خاورمیانه و جامعه‌شناسی سیاسی مورد توجه محافل علمی بوده‌است. احمدی برنده نخستین دوره جایزه بین‌المللی حمید عنایت بوده و در ردیف پژوهشگران برجسته دانشگاه تهران قرار دارد. زندگی. حمید احمدی در سال ۱۳۳۶ در مشهد به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در همان‌جا ادامه داد و در سال ۱۳۶۳ برای تحصیل در رشتهٔ علوم سیاسی به دانشگاه تهران رفت و سپس تحصیلات خود را در کانادا ادامه داد. او در سال ۱۳۷۴ در دانشگاه
را در کانادا ادامه داد. او در سال ۱۳۷۴ در دانشگاه کارلتون کانادا از پایان‌نامه خود با موضوع «سیاست ناسونالیسم قومی در ایران» دفاع کرد. احمدی در سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۹ به‌عنوان تحلیلگر و مترجم مسائل خاورمیانه در مطبوعات فعالیت می‌کرد. او هم‌اکنون پژوهشگر ارشد و مدیر گروه کشمکش و همکاری در خاورمیانه در مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه و سردبیر فصل‌نامه مطالعات خاورمیانه است. حمید احمدی استاد تمام علوم سیاسی دانشگاه تهران است. او همچنین سابقه تدریس در دانشگاه لیون فرانسه و دانشگاه فنی خاورمیانه ترکیه را نیز
لیون فرانسه و دانشگاه فنی خاورمیانه ترکیه را نیز دارد. آثار. حمید احمد دارای تالیفات و ترجمه‌هایی در حوزه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل است. از این استاد دانشگاه تهران تاکنون ۱۵ تألیف و ۱۸ ترجمه منتشر شده‌است. او همچنین دارای مقالاتی به زبان‌های فارسی، انگلیسی و عربی است. تالیفات ترجمه‌ها تالیفات مشترک با دیگران دیدگاه‌ها. او از مدافعان ایده هویت ایرانی و منتقد تجزیه طلبی گروه‌های قومی در ایران است. هویت و تمامیت ارضی ایران در آثار او برجسته است. احمدی معتقد است هویت ملی در ایران متاخر تر از ایده دولت ملت
است هویت ملی در ایران متاخر تر از ایده دولت ملت در غرب بوده و بحث بازسازی ایده ایرانشهر به مثابه یک سازه معنایی در تاریخ ایران سابقه دارد. حمید احمدی منتقد گروه‌های است که: از مسایل اقوام ایرانی به صورت ابزار رای آوردن و ایجاد پایگاه و حامی در انتخابات استفاده می‌کنند. او از جمله منتقدان نظام دانشگاهی و مدرک گرایی در نظام دانشگاهی ایران بوده و معتقد است دانشگاه به «مرکز رانت خواری نخبگان سیاسی در داخل حکومت شده‌است. برخی صرفاً به خاطر علاقه‌های سیاسی و اجتماعی، و نه علمی، وارد علوم انسانی شده‌اند».
ایستگاه المنصوره ایستگاه پایانهٔ شرقی فعلی در خط سبز متروی دوحه است. این ایستگاه که به منطقهٔ المنصوره و منطقهٔ نجمه خدمات‌رسانی می‌کند، در خیابان المنصوره در منطقه فریج بن درهم، درست در شمال خط مرزی شمالی المنصوره واقع شده‌است. خط اتوبوس مترولینک ۱۱۵ از ایستگاه المنصوره عبور می‌کند. امکانات موجود در محل شامل سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط سبز به روی عموم باز شد. خدمات حمل و نقل. اتوبوس‌های خطوط ۱۰، ۱۲ و ۷۵۷ به این ایستگاه خدمات‌رسانی
خطوط ۱۰، ۱۲ و ۷۵۷ به این ایستگاه خدمات‌رسانی می‌کنند و خط مترولینک ۱۱۵ نیز از این ایستگاه عبور می‌کند.
خط قرمز یک خط متروی سریع‌السیر در متروی دوحه است که از شمال به جنوب دوحه امتداد دارد و پایانهٔ جنوبی آن در الوکره و پایانهٔ شمالی آن در لوسیل قرار دارد. یک انشعاب از این خط نیز به فرودگاه بین‌المللی حمد خدمات‌رسانی می‌کند. این خط نخستین خط سامانهٔ متروی دوحه است که نخستین بخش آن در ۸ مهٔ ۲۰۱۹ افتتاح شد. فعالیت. این خط در ابتدا فقط از ساعت ۸ صبح تا ۱۱ شب یکشنبه تا پنجشنبه باز بود. بعداً، ساعات تعطیلات آخر هفته ۲ بعد از ظهر تا ۱۱ شب در روز جمعه و ۶ صبح تا ۱۱ شب در روز شنبه نیز به ساعات کاری خط اضافه شد.
۱۱ شب در روز شنبه نیز به ساعات کاری خط اضافه شد. همچنین زمان‌بندی در روزهای هفته نیز به ۶ صبح تا ۱۱ شب تغییر یافت.
همجنس‌گرایی در روم باستان () اغلب به‌طور قابل توجهی با فرهنگ غربی معاصر متفاوت است. زبان لاتین فاقد کلماتی است که دقیقاً «همجنس‌گرایی» و «دگرجنس‌گرایی» را ترجمه کنند. دوگانگی اولیه جنسیت روم باستان فعال مسلط / مردانه و منفعل تسلیم / زنانه بود. جامعه رومی مرد سالار بود و شهروند مرد آزاد متولد شده دارای آزادی سیاسی لیبرتاس (libertas) بود و تحت عنوان پاتر فامیلیاس حق حکومت بر خود و خانواده اش را داشت. همجنسگرایی و قانون. رابرت مارتین فریکز پژوهشگر در زمینه تاریخ سیاسی، حقوقی و مذهبی می‌نویسد: به نظر می‌رسد که
سیاسی، حقوقی و مذهبی می‌نویسد: به نظر می‌رسد که اولین قانون روم در مورد همجنس‌گرایی قانون اسکانتینیا بوده‌است که در مقطعی در جمهوری روم (شاید در قرن دوم قبل از میلاد) توسط مجلس روم تصویب شد. اگرچه متن این قانون به خودی خود باقی نمانده‌است، حقوقدانان رومی بعدی قرن دوم و سوم پس از میلاد توضیح می‌دهند که چگونه تجاوز همجنسگرایانه به شهروندان مرد جوان رومی غیرقانونی است. ادبیات رومی جمهوری و امپراتوری اولیه نشان می‌دهد که مردانی که در روابط توافقی شرکت می‌کردند اغلب به‌عنوان غیرمردانه بودن مورد تمسخر قرار
اغلب به‌عنوان غیرمردانه بودن مورد تمسخر قرار می‌گرفتند، اما خود رابطه جنسی همجنس‌گرایی توافقی غیرقانونی نبود. این در امپراتوری روم بعدی تغییر کرد. در حالی که در سه قرن اول امپراتوری تا آنجایی که مشخص شده‌است هیچ قانونی در مورد همجنس‌گرایی وجود نداشت، در قرن چهارم قوانین جدیدی به وجود آمد که همجنسگرایی مردان را محکوم می‌کرد. اکثر محققان قانون پیچیده‌ای از سال ۳۴۲ پس از میلاد به عنوان فرمانی از امپراتورهای مشترک مسیحی روم کنستانتیوس دوم و کنستانس یکم صادر شد اولین قانون علیه ازدواج همجنس گرایان در روم در نظر
قانون علیه ازدواج همجنس گرایان در روم در نظر می‌گیرند که بر اساس آن روابط جنسی غیرطبیعی باید با دقت مجازات شود. این روند امپراتورها در محکوم کردن همجنس‌گرایی مردان در قوانین ادامه یافت. امپراتورهای والنتینیان دوم، تئودئوس یکم و آرکادیوس در قانون سال ۳۹۰، که این قانون در «قانون مجموعه قوانین تئودوسیوس» و Lex Dei (قانون خدا) یا با نام دیگر "مجموعه قوانین موسی و رومیان" یا (Collatio Legum Mosaicarum et Romanarum) باقی مانده بود، مقرر کردند که هر مردی که نقش یک زن را در رابطه جنسی داشته باشد، در ملاء عام
یک زن را در رابطه جنسی داشته باشد، در ملاء عام سوزانده شود. این قوانین قطعاً تغییری را نسبت به جمهوری روم نشان می‌دهد که در آن، مطمئناً تجاوز جنسی به شهروندان مرد محکوم می‌شد، اما رابطه جنسی همجنس‌گرای توافقی، حتی اگر گاهی مورد تمسخر قرار می‌گرفت، تحمل می‌شد. این تغییر در نهایت در نتایج اقدامات امپراتور مشهور روم کنستانتین بزرگ نهفته‌است. در سال ۳۱۲، این پدر امپراتورهای کنستانتیوس دوم و کنستانس یکم به مسیحیت به عنوان مبنایی برای اقتدار خود دست یافت. کنستانتین بزرگ در طول ۲۵ سال بعدی سلطنت خود از مسیحیت
بزرگ در طول ۲۵ سال بعدی سلطنت خود از مسیحیت حمایت کرد و به کلیسا کمک مالی کرد. از آنجایی که پسرانش در جامعه‌ای که به‌طور فزاینده مسیحی می‌شد به بلوغ رسیدند، آنها و بسیاری از مشاورانشان با قوانین کتاب مقدس بزرگ می‌شدند؛ بنابراین، اظهارات کتاب لاویان (۱۸. ۲۲، ۲۰. ۱۳) علیه همجنس‌گرایی مردانه به‌عنوان یک امر ناپسند که در نظر خدا مجازات آن اعدام است، منطقاً بر نویسندگان قوانین امپراتوری روم تأثیر گذاشته‌است. چنین سخت‌گیری‌هایی در عهد جدید کتاب مقدس تقویت شد (رومیان ۱. ۲۴–۲۷). بنابراین، به نظر می‌رسد که نفوذ
۱. ۲۴–۲۷). بنابراین، به نظر می‌رسد که نفوذ فزاینده کتاب مقدس در یک امپراتوری روم مسیحی به‌طور فزاینده ای باعث شد که امپراتورها همجنس‌گرایی را محکوم کنند. تغییر پس از سلطه مسیحیت. انتقال امپراتوری روم از جامعه مشرک به مسیحی با عدم تحمل رو به رشد همجنسگرایی در آداب اجتماعی و قوانین مکتوب مطابقت داشت و احتمالاً به آن کمک کرد. این با این روند کلی همسو است که جوامع مشرک نگرش آزادتری نسبت به تمایلات جنسی نسبت به جوامع توحیدی دارند. دین روم پیش از مسیحیت چندخداپرستی بود: این مذهب عمدتاً توسط اساطیر یونانی شکل
بود: این مذهب عمدتاً توسط اساطیر یونانی شکل گرفت که چندین خدا را نشان می‌دهد که با یکدیگر و با فانیان روابط جنسی داشتند. چنین داستان‌هایی و خود خدایان تقریباً یکپارچه به دوران پیش از مسیحیت به دین در امپراتوری روم]دین رومی منتقل شدند. ب در واقع، نمونه‌هایی از مدارا نسبت به همجنس‌گرایی و بیان‌های مختلف تمایلات جنسی در امپراتوران اولیه امپراتوری روم مشهود است. در انتظارات اجتماعی، ادبیات و قوانین مکتوب، به نظر می‌رسد که همجنس‌گرایی به عنوان یک جرم تلقی نمی‌شد. اول، عقاید عمومی بر این باور بود که ابرازهای
اول، عقاید عمومی بر این باور بود که ابرازهای مختلف تمایلات جنسی قابل قبول است. شاید ملموس‌ترین شواهد مبنی بر تساهل امپراتوری روم اولیه در مورد همجنس‌گرایی از قانون مکتوب ناشی می‌شود. در امپراتوری اولیه، روابط همجنس‌گرایان قطعاً قانونی بود. این نگرش‌های باز پس از ظهور مسیحیت به عنوان تغییر آهسته اما پیوسته دستخوش تغییرات می‌شوند مذهب غالب در امپراتوری روم مسیحیت یک دین توحیدی با خدای متعالی مفرد که کاملاً شبیه خدای یهوه در سنت عبری است. نفوذ فزاینده مسیحیت در امپراتوری روم روندی گسترده‌ای را تشکیل می‌دهد که
امپراتوری روم روندی گسترده‌ای را تشکیل می‌دهد که برای قرن‌ها ادامه دارد، اما توسط امپراتور کنستانتین بزرگ (ح از سال ۲۷۲ تا ۳۳۷) آغاز شده‌است. در سال ۳۸۰ پس از انشعاب امپراتوری روم، مسیحیت، دین امپراتوری توسط امپراتور تئودئوس یکم و همتای غربی او گراتیان به عنوان رسمی شناخته شد. با رشد مسیحیت، امپراتوری روم تحمل کمتری نسبت به همجنسگرایی پیدا کرد. این عدم تحمل هم در بیان هم در نوشته‌های نخستین متفکران مسیحی و هم در قوانین مکتوب اواخر امپراتوری روم اول افزایش یافت. سنت فلسفی دوگانه‌انگاری - این ایده که خیر
یافت. سنت فلسفی دوگانه‌انگاری - این ایده که خیر وجود دارد و نیروهای شیطانی که برای کنترل روح یک مرد می‌جنگند - به‌طور قابل توجهی مسیحیت اولیه را تحت تأثیر قرار داد. قدیس آگوستین سال‌ها عضو یک فرقه دوگانه پرستی بود و سپس به مسیحیت، گروید. بسیاری از اخلاق گرایان مسیحی آگاهانه یا ناخودآگاه تحت تأثیر جریان‌های فکری قدرتمند ثنویت قرار داشتند. دوگانه‌انگارها همه اشکال جنسیت را به عنوان سلاح نیروهای شیطانی در برابر خود نادیده می‌گرفتند. همجنس‌گرایی از نظر برخی از مسیحیان اولیه بدتر از لذت‌های جنسی دگرجنس‌گرا بود
مسیحیان اولیه بدتر از لذت‌های جنسی دگرجنس‌گرا بود زیرا با طرح خالق در بازآفرینی نسل بشر مطابقت نداشت. از ابتدا، احساسات ضد همجنس‌گرایی و عدم تحمل عمومی جنسی بیان با قوانین اخلاقی مسیحی مرتبط بود. در سال ۳۴۲ پس از میلاد، امپراتوری روم قانونی را تصویب کرد که در آن اعلام می‌کرد که کسانی که وارد ازدواج‌های همجنس‌گرا شود مشمول «مجازات بدیع» می‌شود. «قانون ژوستینیان» ۵۳۳ بعد از میلاد روابط همجنس‌گرایان را به‌طور مطلق غیرقانونی اعلام کرد و آن را در ردهٔ طلاق و زنا قرار داد - که همگی آرمان ازدواج مسیحی با جنس‌های
قرار داد - که همگی آرمان ازدواج مسیحی با جنس‌های متفاوت را نقض می‌کنند. پدران اولیه کلیسا — به‌ویژه کلمنت، جروم، اوریجن و آگوستین — فلسفه پرهیز جنسی را توسعه دادند که هر نوع فعالیت جنسی برای تنها خود لذت منع شده بود. فلسفه فرهنگ پرهیز جنسی در آن زمان این بود که تنها هدف از فعالیت جنسی تولیدمثل است. در حالی که دشوار و مشکل است که ادعا شود ظهور مسیحیت تنها اثرگذرانده و مسئول این تغییرات در نگرش نسبت به تمایلات جنسی است.
گالیلئا مونتیخو (؛ زادهٔ ) بازیگر، کمدین، مدل و مجری تلویزیون اهل مکزیک است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "زنان قاتل" اشاره نمود.
تن‌فروشی در روم باستان () قانونی و دارای مجوز بود. مردان با هر موقعیت اجتماعی آزاد بودند که با روسپی‌ها از هر جنس بدون تحمیل نارضایتی اخلاقی درگیر شوند، تا زمانی که در دفعات و لذت جنسی از خود کنترلی و میانه‌روی نشان می‌دادند. روسپی‌خانه‌ها بخشی از فرهنگ روم باستان، به عنوان مکان‌های محبوب سرگرمی برای مردان رومی بود. قوانین اولیه‌ای که توسط جمهوری وضع شده بود، با روسپی‌ها به‌عنوان افراد پست رفتار می‌کردند که باعث شد مردم روم به آنها نگاه منفی داشته باشند. در نهایت جمهوری قوانین و به تبع آن دیدگاه‌ها در مورد
نهایت جمهوری قوانین و به تبع آن دیدگاه‌ها در مورد روسپی‌ها را تغییر داد. قوانین بعدی اساساً با اجازه دادن به آنها برای اجتناب از فعالیت‌های جنسی غیرقانونی، روسپیگری را مشروعیت بخشیدند و در نهایت مالیاتی را بر روسپیگری بسیار شبیه به مشاغل معمولی آن زمان وضع کردند. این تغییرات در نحوه برخورد قانونی با روسپی‌ها باعث تغییر بزرگی در درک عمومی از آنها شد. روم با وضع مالیات بر فحشا، به مردم رم اجازه داد تا دیدگاه خود را نسبت به کارگران جنسی از موجودات کوچکتر به تاجران/زنان تجاری قانونی تغییر دهد. مالیات بر
به تاجران/زنان تجاری قانونی تغییر دهد. مالیات بر روسپی‌ها که توسط امپراتور کالیگولا وضع شد شواهد محکمی در مورد اهمیت اقتصادی آن و نگرش دولت امپراتوری به آن ارائه می‌دهد. قانون. قوانین اولیه وضع شده توسط روم، با روسپی‌ها به عنوان افراد پست رفتار می‌شد، که این بر نحوه نگرش مردم روم به آنها تأثیر گذاشت. قانون لکس یولیا و پاپیا، به فاحشه‌ها یا دلالان محبت اجازه نمی‌داد که به غیر از برده‌های سابق با طبقه دیگری ازدواج کنند. دولت با ایجاد این قانون برای آنها یک شکاف اجتماعی قرار داده بود. از آنجایی که کارگران
شکاف اجتماعی قرار داده بود. از آنجایی که کارگران جنسی اجازه نداشتند با کسی که برده سابق نبود ازدواج کنند، هیچ فرصتی برای بالا رفتن از نردبان اجتماعی نداشتند. اساسنامه ای که تغییر بزرگ در دیدگاه در مورد روسپی‌ها و دلالان محبت را به وجود آورد، لکس یولیا در مورد کنترل زنا بود. این قانون که توسط امپراتور آگوستوس وضع شد، کارگران جنسی را از مجازات‌هایی که سایر شهروندان به خاطر روابط جنسی نامشروع دریافت می‌کردند، منع می‌کرد. این ممنوعیت باعث جدایی بیشتر بین شهروندان عادی و روسپی‌ها شد. در حالی که انتظار می‌رفت
عادی و روسپی‌ها شد. در حالی که انتظار می‌رفت مردم عادی به شیوه‌های قدیمی تر و اخلاقی تر برگردند، روسپی‌ها و دلال‌ها اجازه داشتند به اعمال ناشایست خود ادامه دهند. در حالی که این قانون باعث می‌شد که شهروندان عادی به دلیل شکاف اجتماعی زیاد بین خود و آنها بیش از پیش به دیده تحقیر به آنها نگاه کنند، همچنین واضح است که همان قانون در مورد پذیرش فحشا به عنوان وسیله ای مشروع برای کسب درآمد از اهمیت بالایی برخوردار بود. از آنجا که آگوستوس فحشا را غیرقانونی نمی‌دانست، یا این افراد را از اعمال جنسی که می‌فروختند منع
یا این افراد را از اعمال جنسی که می‌فروختند منع نمی‌کرد، به نظر می‌رسید که آنها را تأیید می‌کند. مالیات. امپراتور کالیگولا در سال ۳۷ پس از میلاد به قدرت رسید (و تا سال ۴۱ پس از میلاد حکومت کرد). او قانونی را وضع کرد که طبق آن روسپی‌ها باید برای اهداف مالیاتی و شناسایی باید ثبت نام کنند. این مالیات مستلزم پرداخت بخش بزرگی از درآمد یک روسپی (از هفده تا هفتاد و پنج درصد) به دولت بود. این مالیات کالیگولا را قادر ساخت تا از هر کسی که حتی با فحشا مرتبط است پول جمع‌آوری کند و از این طریق بتواند پول بیشتری برای
جمع‌آوری کند و از این طریق بتواند پول بیشتری برای دولت تهیه کند. در ابتدا، کالیگولا سود حاصل از این مالیات را بدون توجه به اینکه مالیات دهندگان در رم زندگی می‌کرد یا خیر، از طریق پوبلیکانی جمع‌آوری می‌کرد. این شغل در نهایت به گارد پرایتوری (نگهبانان برای امپراتوران روم) برای کسانی که در رم زندگی می‌کردند منتقل شد. در خارج از رم، پول از طریق نیروهای ارتش عادی جمع‌آوری شد و سپس به امپراتور منتقل می‌شد. این روش جمع‌آوری پول برای امنیت استفاده می‌شد و تضمین می‌کرد که حداکثر سود جمع‌آوری شود. ارتش بزرگ‌ترین و
که حداکثر سود جمع‌آوری شود. ارتش بزرگ‌ترین و همچنین ترسناک‌ترین منبع نیروی انسانی بود که امپراتورها داشتند. جمع‌آوری پول از چنین امپراتوری بزرگی از راه دیگری بسیار دشوار بود. توماس مک گین، استاد کلاسیک در دانشگاه وندربیلت، مدعی است که کالیگولا با ایجاد سود از تجارت جنسی، به نوعی فحشا را مشروعیت بخشیده‌است. به نظر می‌رسید که امپراتور کالیگولا با اخذ مالیات از آن، حتی بیشتر از آنچه آگوستوس در قانون قبلی خود به آن داده بود، به فحشا تأیید می‌کرد. به نظر می‌رسد کالیگولا روسپی‌گری را در رده مشاغل قانونی قرار
کالیگولا روسپی‌گری را در رده مشاغل قانونی قرار می‌دهد، زیرا او مالیات را بر میخانه‌ها، غذا، برده‌ها و صنعتگران را نیز اعمال می‌کرد. کالیگولا اولین امپراتوری بود که در قانون مالیات روم، به رابطه جنسی اشاره کرد. مالیات بر فحشا یکی از مؤثرترین مالیات‌های وضع شده توسط دولت بود. مالیات بر سایر مشاغل، در بیشتر موارد، زمانی لغو شد که امپراتور پس از کالیگولا، کلودیوس (که در سال‌های ۴۱ پس از میلاد تا ۵۴ پس از میلاد حکومت می‌کرد)، احساس کرد که دولت به اندازه کافی پول تولید کرده‌است. او حتی برخی از دلارهای مالیاتی را
تولید کرده‌است. او حتی برخی از دلارهای مالیاتی را به مشاغل بازپرداخت کرد. با این حال، مالیات بر فحشا لغو نشد، زیرا کلودیوس احساس می‌کرد که این مالیات بسیار سودآور است. کلادیوس در این عقیده درست بود. الکساندر سوروس، امپراتور بعدی، توانست درآمد حاصل از مالیات فحشا را برای ساختن ساختمان‌ها در رم در زمان سلطنت خود (۲۲۲ م. - ۲۳۵ م) استفاده کند. در نهایت، دولت چنان به پولی که از این مالیات به دست می‌آمد، متکی شد که امپراتوران مسیحی تا سال ۴۵۰ پس از میلاد، این مالیات را باقی گذاشتند. اگرچه امپراتوران مسیحی از دین
را باقی گذاشتند. اگرچه امپراتوران مسیحی از دین جدیدی پیروی می‌کردند که به نظر می‌رسید به بی بند و باری جنسی به دیده تحقیر می‌نگریست، اما همچنان به اجرای مالیات و جمع‌آوری پول از آن ادامه می‌دادند. علیرغم این واقعیت که مسیحیان ممکن است آن را صرفاً به دلایل پولی اعمال کرده باشند، با این کار به حمایت زیرکانه از فحشا ادامه دادند. به یک معنا، «تا زمانی که مالیات اخذ می‌شد، فحشا تا حدودی رسماً مشروعیت می‌یافت.» این تغییر نگرش ادعایی لزوماً به این معنی نیست که کل جمعیت روم به‌طور ناگهانی تن‌فروشی را پذیرفته‌اند،
جمعیت روم به‌طور ناگهانی تن‌فروشی را پذیرفته‌اند، بلکه به این معناست که مشروعیت بخشیدن به کار جنسی باعث شده‌است که در نظر مردم قابل تحمل تر به نظر برسد. با ایجاد این قانون توسط کالیگولا و اجرای آن توسط بقیه امپراتورها، به مردم نشان داد که فحشا یک راه قانونی برای کسب درآمد است. این مالیات تا حدود ۴۵۰ سال باقی ماند و در اواخر قرن چهارم در زمان امپراتور تئودئوس یکم لغو شد.
فرهنگ پاکی () خرده فرهنگ درون مسیحیت است که بر «پاکیت فردی» ذهنی تأکید دارد، که عموماً با عفت زنان مرتبط است. اجزاء. فرهنگ پاکی تأکید زیادی بر پرهیز از آمیزش جنسی قبل از ازدواج دارد. قرار گذاشتن به‌طور کامل برای جلوگیری از رابطه جنسی قبل از ازدواج ممنوع است. به زنان و دختران گفته می‌شود که برای جلوگیری از برانگیختن میل جنسی در مردان و پسران، پوشیده و ساده بپوشند. فرهنگ پاکی نیز بر نقش‌های جنسیتی سنتی تأکید دارد. خودارضایی برای زنان بیشتر از مردان ممنوع است.
سارا فرناندا جیرومینی (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۹۲)، معروف به سارا وینتر، یک فعال و سیاستمدار برزیلی است. او بنیانگذار نوع برزیلی گروه فمن بود، اما پس از نیمه دوم سال ۲۰۱۳ در گروه خودش BastardXs کار کرد. از سال ۲۰۱۵، او به «گروه طرفدار زنان» پیوست، در همان زمان که شروع به مبارزه با برنامه‌هایی کرد که زمانی از آن دفاع می‌کرد، از جمله ساخت اجتماعی جنسیت، فمینیسم و قانونی کردن سقط جنین. سارا فرناندا جیرومینی با پدر و مادرش در شهر سائو کارلوس، در داخل ایالت سائوپائولو زندگی می‌کرد. سارا با سابقه خشونت خانوادگی گفته که
می‌کرد. سارا با سابقه خشونت خانوادگی گفته که انواع مختلف سوء استفاده از جمله آزار جنسی را تجربه کرده‌است. او یک فاحشه بود که ده ماه در فاحشه خانه کار کرده بود. وینتر نامزد معاونت فدرال دموکرات‌ها در ریودوژانیرو در انتخابات ۲۰۱۸ بود که نتوانست انتخاب شود. در سال ۲۰۱۹، او هماهنگ‌کننده سیاست‌های زایمان در وزارت زنان، خانواده و حقوق بشر دولت بولسونارو بود.
موزه هنرهای کودکان (CMA) در پلاک ۱۰۳ خیابان چارلتون، منهتن، نیویورک، ایالات متحده در منطقه دهکده جنوبی واقع شده‌است. این موزه که توسط کاتلین اشنایدر در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد، با فضای جدید به مساحت ۱۰۰۰۰ فوت مربع در اکتبر ۲۰۱۱ افتتاح گردید. در این موزه، کودکان تا ۱۵ ساله با هنرمندانی که آثار هنری خلق کرده‌اند، از جمله طراحی، مجسمه‌سازی، هنر صوتی، پارچه، و انیمیشن استاپ‌موشن آشنا می‌شوند. این موزه همچنین به عنوان بخشی از مأموریت خود برای ترویج هنر به همه کودکان، از جمله برای کودکانی که توانایی یادگیری ندارند،