payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سلیم استرالیایی یا سلیم درون‌سرزمینی یا سلیم بیابانی ، یک پرنده بومی و ساحلی در درون سرزمین خشک استرالیا است. گله‌های آزاد را در دشت گیبر با پوشش گیاهی کم و تشتک‌های سفالی در روز تشکیل می‌دهد و در سایه‌ها می‌چرخند و درمیان شاخه‌های درختچه‌ها غذایابی می‌کند. بیشتر در شب هنگام جستجو در جاده‌ها برای یافتن حشرات با آن روبرو می‌شویم. دور بودن نسبی زیستگاه آن به این معنی است که به خوبی مطالعه نشده‌است. دقیق‌ترین بازدیدهای این گونه توسط متخصص پرنده‌شناسی منطقه خشک آفریقای جنوبی گوردون مکلین در دهه ۱۹۷۰ انجام شد.
آفریقای جنوبی گوردون مکلین در دهه ۱۹۷۰ انجام شد. نام‌های جایگزین انگلیسی عبارتند از سلیم استرالیایی، سلیم درون‌سرزمینی و سلیم بیابانی.
سلیم‌آبچلیک دیهیم‌دار ، یک گونه از پرندگان خانواده سلیمان (Charadriidae) و در سردهٔ Phegornis تک‌نماد است. رابطه این گونه با دیگر سلیم‌ها به درستی آشکار نیست. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۰ نشان داد که ممکن است مربوط به سلیم‌های استرالیایی باشد. این گونه در مناطق بوم‌گردی علفزار پونا در کوه‌های آند از آرژانتین و شیلی، از طریق بولیوی تا پرو یافت می‌شود. در این زیستگاه، توندرای خزه‌دار، علفزارهای مرتفع، باتلاق‌ها و باتلاق‌ها را ترجیح می‌دهد. این یک گونهٔ کوچنده ارتفاعی است که بین تا ۵۰۰۰ بالاتر از سطح دریا زادآوری
است که بین تا ۵۰۰۰ بالاتر از سطح دریا زادآوری می‌کند، اما زمستان در ارتفاع است.
سلیم زانوسرخ ، یک گونه از سلیم‌ها در یک سرده تک‌نماد در زیرخانوادهٔ خروس‌کلیان است. غالباً گروهی است و حتی در هنگام آشیانه‌سازی با سایر همنوعان خود و گونه‌های مختلف ارتباط برقرار می‌کند. سرگردان و گاه فورانی است. سلیم زانوسرخ بومی سرزمین اصلی استرالیا، پاپوآ گینه نو و اندونزی است و به صورت سرگردان در تاسمانی، پالائو و نیوزیلند وجود داشته‌است.
امی ریور لمپمن (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم صاعقه سیاه، زنبوردار و سگ اشاره کرد.
جغدباز قهوه‌ای ، جغدی است که در جنوب آسیا از هند، سریلانکا، بنگلادش و نپال شرق تا غرب اندونزی و جنوب چین زادآوری می‌کند. این گونه بخشی از گروه بزرگ‌تر جغدها به نام جغدان راستین (Strigidae) است که بیشتر گونه‌های جغد را در خود جای داده‌است. گروه دیگر جغدهای انبار (Tytonidae) هستند.
توپ تگرگ یا سامانه ضد تگرگ (به انگلیسی:hail cannon) یک مولد موج ضربه ای است که ادعا می‌شود تشکیل تگرگ در جو را مختل می‌کند. معمولاً هنگام استفاده بین کشاورزان و همسایگان درگیری ایجاد می‌کنند، زیرا در زمانی که طوفان در حال نزدیک شدن است و تا زمانی که از منطقه عبور نکرده‌است، هر ۱ تا ۱۰ ثانیه یکبار شلیک می‌شوند. تاریخچه. تاریخچه ضدتگرگ این دستگاه به دهه 1980 در آمریکا بر میگردد. سپس در کشورهای دیگری نظیر ارمنستان، نیوزیلند و ایران به تولید رسیده است. عملکرد. مخلوطی از استیلن و اکسیژن در محفظه پایینی دستگاه
مخلوطی از استیلن و اکسیژن در محفظه پایینی دستگاه مشتعل می‌شود. همان‌طور که انفجار حاصل از گردن و مخروط عبور می‌کند، به یک موج ضربه تبدیل می‌شود. این موج ضربه ای سپس از میان تشکیلات ابری بالا عبور می‌کند، اتفاقی که سازندگان ادعا می‌کنند تشکیل تگرگ در جو را مختل می‌کند. این سامانه قادر است در مساحت 80 الی 100 هکتار تگرگ را به باران تبدیل نماید دلایل و مدارک علمی. شرکت های معتبر در طی سالیان دراز نسبت به ساخت و استفاده از این دستگاه ها اقدام نموده اند.
جغدباز فیلیپینی یک تافته گونه‌ای از جغدهای خانواده جغدان راستین (Strigidae) و همه آنها بومی فیلیپین هستند. گونه جغدباز فیلیپینی را می‌توان در مناطق جنگلی تا ارتفاع ۱۸۰۰ متری یافت، اگرچه آنها بیشتر در مناطق کمتر از ۱۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا زندگی می‌کنند. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگلهای کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری هستند. همه گونه‌ها در حدود فوریه جفت‌گیری می‌کنند و لانه‌ها را می‌توان در درختان توخالی یافت.
جغدباز آندامان ، یک گونه جغد از خانواده جغدان راستین (Strigidae) و بومی جزایر آندامان است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است و به دلیل از بین رفتن زیستگاه نایاب می‌شود.
دَیسَم بن ابراهیم کُرد یا دَیسَمِ کُردی دیسم الکردی مکنی و مشهور به ابوسالم از نجبای کردتبار و خارجی‌مذهب بود که در قرن چهارم هجری چند دوره به تناوب حکومت آذربایجان را به دست گرفت. والی آذربایجان در قرن ۴ هجری قمری بود که از مسافریان شکست خورد. مادر دیسم دختر یکی از رؤسای قبایل کرد آذربایجان و پدرش از نزدیکان هارون الشاری حاکم آذربایجان بود. پس از قتل هارون شاری، آذربایجان را «یوسف بن ابوالساج» بگرفت و دیسم بدو پیوست و مقام و منصبی به دست آورد و پس از ابوالساج، بر آذربایجان را چیره گشت. دیسم خارجی مذهبی بود
بر آذربایجان را چیره گشت. دیسم خارجی مذهبی بود و اغلب سربازان وی را کردها و عده‌ای از دیلمیان وشمگیری تشکیل می‌دادند. وزیر او ابوالقاسم علی بن جعفر از مردم آذربایجان و از بزرگان باطنیه بود. مرزبان بن محمد بن مسافر (مالک قلعه شمیران) برای تصرف آذربایجان با دیسم درآویخت؛ در نتیجهٔ این نبرد، دیسم به ارمنیه گریخت. مجدداً با سپاهی در خارج شهر تبریز با مرزبان بن محمد درگیر شد؛ اما باز شکست خورد و به اردبیل گریخت و پس از محاصرهٔ طولانی، تن به‌صلح داد. آنگاه در سال ۳۴۲ ه‍.ق دیسم به بغداد نزد معزالدوله دیلمی رفت و
۳۴۲ ه‍.ق دیسم به بغداد نزد معزالدوله دیلمی رفت و از وی برای مقابله با مرزبان کمک خواست و چون مأیوس گردید به‌موصل نزد ناصرالدین بن حمدان رفت و او نیز دیسم را نومید ساخت. و از آنجا نزد سیف الدوله بشام رفت و تا سال ۳۴۴ هَ.ق. در آنجا ماند. دیسم بنا بدعوت کُردان مجدداً به آذربایجان بازگشت و پس از شکست از مرزبان به ارمنیه گریخت و به حاکم آن دیار پناهنده شد. حاکم ارمنیه بخاطر ترس از مرزبان، دیسم را تسلیم وی کرد. مرزبان او را به زندان افگند و چشمش را کور کرد و پس از مرگ مرزبان، به دست طرفداران مرزبان کشته شد.
پس از مرگ مرزبان، به دست طرفداران مرزبان کشته شد. پیش‌زمینه. مردمان ایرانی‌تبار نظیر دیلمی‌ها، کردها، بلوچ‌ها و غیره که تا پیش از این سهمی در سیاست نداشتند، در مناطق مختلف ایران قدرت را به دست گرفتند. نسب و مذهب. پدر دیسم یکی از یاران هارون شاری بود. هارون شاری، یک شورشی خارجی‌مذهب و رهبر خوارج موصل بود که در جزیره، علیه خلیفهٔ وقت، معتضد، و درنهایت نیز سرکوب شد. پس از کشته شدن «هارون شاری»، پدر دیسم به آذربایجان پناه آورد و با دختر یکی از رؤسای قبایل کُرد ازدواج کرد؛ حاصل این ازدواج، دیسم بود. نام پدر
ازدواج کرد؛ حاصل این ازدواج، دیسم بود. نام پدر دیسم را برخی منابع «ابراهیم» و برخی منابع «شادلویه» ذکر کرده‌اند. برای مثال، مسعودی می‌نویسد که دیسم به «ابن شادلویه» مشهور است. ویلفرد مادلونگ معتقد است این نام بر ایرانی‌تبار بودن و به احتمال زیاد کردتبار بودن پدر دیسم دلالت دارد. اما در طرف مقابل کسروی (در "شهریاران گمنام") و "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی" می‌نویسند که شادلویه اسم طایفهٔ مادری دیسم است؛ و نه نام پدرش. باسورث نیز در "ایرانیکا" تبار پدر دیسم را عرب ذکر می‌کند. به نوشتهٔ "تاریخ جامع ایران" علت عرب
ذکر می‌کند. به نوشتهٔ "تاریخ جامع ایران" علت عرب دانستن پدر دیسم بین محققین، احتمالاً بخاطر روایت ابن مسکویه و همچنین بخاطر خارجی‌مذهب بودن اوست؛ اما روایتی از مسعودی ثابت می‌کند که در آن دوره، خوارج بین کردها هم فعالیت می‌کردند و تعدادی از کردها هم به این مذهب گرویده بودند؛ بنابراین نمی‌توان از خارجی‌مذهب بودن پدر دیسم، عرب بودنش را استنباط کرد. به نظر اسماعیل شمس (نویسنده بخش سلاریان در "تاریخ جامع ایران)،" هر دو احتمال به یک اندازه ممکن هستند. در مورد مذهب خود دیسم هم، او به تبعیت از پدرش خارجی بود.
مذهب خود دیسم هم، او به تبعیت از پدرش خارجی بود. ابتدای فعالیت دیسم. پیش‌زمینه اوضاع آذربایجان. در عصر عباسیان، آذربایجان شاهد شورش بابک خرمدین بود که بیش از بیست سال به طول انجامید و اکثر مناطق شمال‌غرب ایران را تحت تأثیر قرار داد. اگرچه بابک موفق شد نفوذ امرای عرب را در آذربایجان کاهش دهد، اما تأثیر آن موقت بود. در آخرین نبرد افشین با بابک، شخصی به نام «ابوالساج» در سپاه افشین خدمت می‌کرد و در این جنگ شهرت یافت. او بعدتر از طرف خلیفه به مأموریت‌های مختلفی در مناطق مختلف اعزام شد و در سال ۲۶۶ درگذشت؛ اما
در مناطق مختلف اعزام شد و در سال ۲۶۶ درگذشت؛ اما فرزندانش، محمد و یوسف، حرفه پدر را ادامه دادند. در سال ۲۷۹، المعتمد، خلیفهٔ عباسی وقت، «محمد بن ابوالساج» (فرزند ابوالساج مذکور) که یکی از بهترین امرای وی محسوب می‌شد را با هدف تحت نظر گرفتن قدرت پادشاهی مستقل باگراتونی، بر ولایت آذربایجان و ارمنیه گماشت او بعدها نسبت به فرامین خلیفه تمرد کرد و نهایتاً در سال ۲۸۶ فوت شد. پس از مرگ او اطرافیانش پسرش دیوداد را به امارت برگزیدند ولیکن برادر محمد، یوسف بن ابوالساج، این را نپذیرفت و برادرزاده‌اش را از میدان به در
این را نپذیرفت و برادرزاده‌اش را از میدان به در کرد. یوسف تا سال ۳۱۵ حکومت کرد و روابط وی با خلافت دائماً در تلاطم بود؛ او مقتدرترین امیر ساجی بود. در شوال آن سال خلیفه یوسف را به بغداد فراخواند تا با قرامطه (به رهبری ابوطاهر جنابی) مقابله کند. یوسف پذیرفت ولی سپاه چهل هزار نفره او شکست خورد و خودش اسیر و اعدام شد. پس از کشته شدن یوسف، خلافت عباسی کنترلِ مؤثر شمال غرب ایران را برای همیشه از دست داد. مرگ یوسف و درگیری جانشینان او، آذربایجان را با خلأ قدرت روبرو کرد. پس از یوسف بن ابوالساج، برادرزاده‌اش به
کرد. پس از یوسف بن ابوالساج، برادرزاده‌اش به فرمان خلیفه حاکم آذربایجان شد ولی یک سال و نیم بعد در سال ۳۱۷، در شورش سپاهیانش به قتل رسید. بعد از او، حکومت قلمرو ساجیان به دست سرداران و غلامانشان افتاد. پس از مرگ او شخص دیگری حکومت را به دست گرفت. حکومت او هم مدت زیادی دوام نیاورد و به نفر بعدی رسید که تا سال ۳۲۳ آذربایجان را اداره می‌کرد. با قتل او در سال ۳۲۳، آذربایجان صحنهٔ درگیری حمدانیانِ عرب از یک طرف و کردها و دیالمه از طرف دیگر شد. آغاز حکومت دیسم. دیسم ابتدا یکی از سرداران یوسف بن ابوالساج بود و به
ابتدا یکی از سرداران یوسف بن ابوالساج بود و به پشتوانهٔ او ترقی کرده بود. دیسم در سال ۳۲۶ با استفاده از خلأ قدرت موجود و حمایت‌های فراوان کردها حکومت آذربایجان را به دست گرفت. حکومت دیسم بر آذربایجان، مستقلانه آغاز شد و این منطقه دیگر تحت اتوریته سیاسی خلافت قرار نداشت. خلفا چاره‌ای جز این نداشتند که اکتفا کنند به فرستادن منشور و توقیع، و تظاهر حاکمان آذربایجان به بیعت. حملهٔ لشکری بن مردی به آذربایجان. طولی نکشید که گسترش نفوذ دولت‌های دیلمی به سمت شمال‌غرب ایران، حیات حکومت دیسم را هم به چالش کشیدند.
ایران، حیات حکومت دیسم را هم به چالش کشیدند. خطرناک‌ترین این دولت‌ها برای دیسم، سلّاریان بودند، شامل محمد بن مسافر، و فرزندانش مرزبان و وهسودان. وقایع سنوات ۳۲۶ تا ۳۳۰. از سال ۳۲۶ تا ۳۳۰، خبری پیرامون دیسم در منابع تاریخی موجود نیست؛ اما این احتمال وجود دارد که او نفوذش را از سمت شمال گسترش داده باشد. در این میان، ترکیب قومی سپاه دیسم مشکلاتی برای او به‌وجود آورد. بزرگان کرد سپاه دیسم، رویکرد قدرت‌طلبانه‌ای داشتند به‌حدی که حتی در برخی موارد بعضی از قلعه‌های دیسم را به تصرف خویش درآورده بودند. این مسائل
دیسم را به تصرف خویش درآورده بودند. این مسائل باعث شد که دیسم بیشتر به سمت دیلمیان سپاهش نظیر صعلوک بن محمد، اسفار بن سیاکولی و علی بن فضل متمایل شود. به عقیدهٔ مادلونگ علت اصلی استخدام مزدوران دیلمی در سپاه توسط دیسم، مقابله با قدرت فزاینده کردهای سپاهش بود. ظاهراً کردها حتی خواستار اخراج کامل دیلمیان از سپاه بودند؛ ولی دیسم که بازگشتش به قدرت را مدیون آنها بود، نه تنها به این خواسته وقعی ننهاد، بلکه تعداد دیالمهٔ سپاهش را افزایش هم داد. این قضیه باعث شورش کردها شد که دیسم با آنها برخورد و عده‌ای از
شورش کردها شد که دیسم با آنها برخورد و عده‌ای از رؤسایشان را دستگیر کرد. البته به گفته علی شاهمرادی، استاد تاریخ دانشگاه اصفهان، دیلمی‌های سپاه دیسم نیز به دلیل خارجی‌مذهب بودنش نسبت به وی احساس تنفر و انزجار می‌کردند. حملهٔ مرزبان بن محمد به آذربایجان. فرار علی بن جعفر به طارم. در آنجا مرزبان () را متقاعد کرد آذربایجان را تسخیر کند. حملهٔ مرزبان به آذربایجان تحت تأثیر دو عامل رخ داد؛ نخست، گسترش نفوذ دیالمه در ایران، و دوم، نابسامانی اوضاع آذربایجان پس از مرگ یوسف بن ابوالساج. از عزیمت مرزبان به آذربایجان
یوسف بن ابوالساج. از عزیمت مرزبان به آذربایجان تا وقایع تبریز. سپاه دیسم و سپاه مرزبان در میدان با یکدیگر روبرو شدند، اما در این میان دیلمیان سپاه دیسم او را رها کرده و به نیروهای مرزبان ملحق شدند. دیسم نیز لاجرم گریخت و به پادشاهی واسپوراکان در ارمنیه پناهنده شد. علی شاهمرادی اختلاف مذهبی میان دیسم و دیلمی‌های سپاهش را هم در وقوع این اتفاق دخیل می‌داند. بدین‌ترتیب مرزبان «با استفاده از شکاف‌های قومی و مذهبی» موجود در سپاه دیسم، آذربایجان را فتح کرد. اسماعیل شمس معتقد است صعلوک بن محمد (برادر مرزبان) هم که
شمس معتقد است صعلوک بن محمد (برادر مرزبان) هم که از سال ۳۲۶ به دیسم خدمت می‌کرد، در این واقعه نقش داشت. وقایع تبریز و محاصرهٔ اردبیل. در آن زمان، به‌طور کلی اردبیل پایتخت آذربایجان محسوب می‌شد. طبق گزارش ابن حوقل، منازعه دیسم و مرزبان و تخریب دیوارهای دفاعی شهر، برای شهر اردبیل فلاکت‌زدگی زیادی به بار آورد. او می‌نویسد: «اردبیل کنونی در مقایسه با آبادانی و عظمت سابقش، مانند مقایسه انسان سالم با انسان بیمار است». تسلیم و مرگ. دربارهٔ تأثیر وقایع آذربایجان بر دولت آل بویه باید گفت که شکست دیسم و بر سر کار
بر دولت آل بویه باید گفت که شکست دیسم و بر سر کار آمدن سلاریان به ضرر آل بویه بود؛ ولی نظر به اینکه حضور یک خاندان شیعی و دیلمی در منطقه، مانع از پیشروی سامانیان به سوی غرب می‌شد، به‌طور کلی منافع بوییان حاصل گردید. سرانجام پس از اینکه مرزبان در سال ۳۴۶ ه‍.ق بر اثر بیماری وفات یافت، دیسم توسط طرفداران مرزبان به قتل رسید. مریم ارجح در "دانشنامهٔ جهان اسلام" بر این باور است که طرفداران مرزبان از اینکه مبادا دیسم دوباره به حکومت برسد می‌ترسیدند، لذا به این نتیجه رسیدند که می‌بایست او را بکشند.
یک به‌علاوه یک (Un plus une) فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی کلود لولوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژان دوژاردن، السا زیلبرشتاین، کریستوفر لمبرت، آلیس پول، شیریا پیلگانکار و ونانتینو ونانتینی نقش‌آفرینی کرده‌اند.
حسین باقری (متولد ۲۴ خرداد ۱۳۶۱ در اصفهان) عضو سابق تیم ملی تیراندازی ایران و سرمربی تیم ملی تیراندازی تفنگ ایران. (در مدت محدود چند ماهه در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵). افتخارات. مدال نقره تفنگ بادی ۱۰ متر انفرادی در مسابقات جام جهانی باکو ۲۰۱۶ مدال برنز تفنگ بادی ۱۰ متر انفرادی در مسابقات فینال فینالیست ها در بولونیا ۲۰۱۶ مدال برنز تفنگ بادی ۱۰ متر تیمی در مسابقات تیراندازی قهرمانی آسیا دوحه ۲۰۱۹ مدال نقره تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر انفرادی در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی باکو ۲۰۱۷
ادوارد استیوسنت برگ (Edward Stuyvesant Bragg) (زادهٔ ۲۰ فوریه۱۸۲۷ - درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۱۲)، سیاستمدار، حقوق‌دان، سرباز و دیپلمات آمریکایی بود. وی افسر ورزیدهٔ ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا بود و چهار دوره به نمایندگی از ایالت ویسکانسین در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. بعد در دوران ریاست جمهوری گروور کلیوند، سفیر ایالات متحده در مکزیک و در زمان حکومت تئودور روزولت، سرکنسول جمهوری کوبا و هنگ کنگ بریتانیا بود. اوایل زندگی و حرفه. برگ پسر مارگارت (کول) و جوئل بی. برگ در شهر یونادیلا ایالت نیویورک
و جوئل بی. برگ در شهر یونادیلا ایالت نیویورک تولد شد. برگ در کودکی در مدرسهٔ ناحیه‌ای رفت. بعداً به آکادمی ملی و کالج ژنو (کالج هوربارت امروزی) واقع ژنو ایالت نیویورک پذیرفته شد و در آن کالج یکی از اعضای مؤسس انجمن کاپا آلفا بود. در سال ۱۸۴۷ قبل از فراغت کالج را ترک نمود و در دفاتر کاری قاضی چارلز سی. نوبل به آموزش حقوق پرداخت. در سال ۱۸۴۸ در کانون وکلای ایالتی نیویورک پذیرفته شد و الی سال ۱۸۵۰ به عنوان شریک تازه‌کار قاضی، قاضی نوبل کار نمود. در سال ۱۸۵۰ در یک سفر اکتشافی به غرب در ویسکانسین سفر نمود و قصد
یک سفر اکتشافی به غرب در ویسکانسین سفر نمود و قصد داشت در نزدیکی گرین‌بی سکونت گزیند. در جادهٔ بین شیکاگو و گرین‌بی، نام یکی از هم‌کلاسی‌های خود را بر روی یک تابلو در فوند دو لک ویسکانسین شناسایی کرد و تصمیم گرفت در آنجا مستقر شود. برگ به زودی در فوند دو لک به شهرت رسید و خود را وابسته به حزب دموکرات می‌دانست. در سال ۱۸۵۳ دادستان ناحیه‌ای فوند دو لک انتخاب شد و در کنوانسیون ملی ۱۸۶۰ دموکرات‌ها در چارلستون ایالت کارولینای جنوبی (که استیون ای. داگلاس و هرشل وی. جانسون را برای رئیس‌جمهوری و معاون رئیس‌جمهوری
جانسون را برای رئیس‌جمهوری و معاون رئیس‌جمهوری ایالات متحده نامزد ساخت)، نماینده بود. خدمت در جنگ داخلی. حین وصول خبر حمله بر فورت سامتر، برگ مشغول کار بر یک پرونده در اوشکوش ویسکانسین بود و در آنجا وکیل مدافعی خانمی بود که به قتل متهم شده بود. برگ تعطیل موقتی درخواست نمود و فوراً به فوند دو لک برگشت. در آن شب در یک گردهمایی در شهر سخنرانی نمود و یک گروه یک‌پارچهٔ داوطلبان «سه‌ماهه» ایجاد شد. هنگامی‌که برگ مصروف تنظیم امور شخصی خود شد، فراخوان دور دیگر داوطلبان برای نام‌نویسی برای خدمت سه ساله، برایش رسید.
برای نام‌نویسی برای خدمت سه ساله، برایش رسید. برگ گروه دیگری را جلب و جذب نمود و کاپیتان آن‌ها برگزیده شد. این گروه «تفنگ‌های برگ» نامیده شد و تبدیل به گروه E هنگ پیاده‌نظام داوطلب ششم ویسکانسین شد. هنگ ششم ویسکانسین در کمپ راندال واقع مدیسون ایالت ویسکانسین تشکیل شد و در ۱۶ ژوئیه سال ۱۸۶۱ و تحت فرماندهی سرهنگ لیساندرکاتلر به خدمت احضار شدند. آن‌ها دستور داده شدند که به‌منظور اجری وظیفه در جبههٔ شرقی جنگ، رهسپار واشینگتن دی. سی شوند. در حین استقرار در واشینگتن در تیپ سرلشکر روفس کینگ تنظیم شدند. به زدوی
در تیپ سرلشکر روفس کینگ تنظیم شدند. به زدوی هنگ‌های دوم ویسکانسین، هفتم ویسکانسین و نوزدهم اندیانا به آن‌ها یکجا و به تیپ آهنین ارتش پوتوماک معروف شد. از این زمان الی اخیر جنگ، برگ تقریباً در تمامی نبردهای تیپ آهنین شرکت نمود. واشینگتن (پائیز ۱۸۶۱ - بهار ۱۸۶۲). هنگ ششم ویسکانسین، پائیز سال ۱۸۶۱ و بهار ۱۸۶۲ را در مأموریت پاسداری در نزدیکی واشینگتن به ساخت و ساز استحکامات و حفاری برای آماده شدن به نبرد، سپری نمودند. در جریان این مدت در ۱۷ سپتامبر سال ۱۸۶۱ برگ به درجه سرگردی و بعداً در ۲۱ ژوئن سال ۱۸۶۲ پس از
به درجه سرگردی و بعداً در ۲۱ ژوئن سال ۱۸۶۲ پس از گماشته شدن سرهنگ دوم بینجامین سویت به‌عنوان سرهنگ، هنگ پیاده‌نظام دواطلبانه بیست و یکم ویسکانسین، به درجه سرهنگی دوم ارتقا یافت. ویرجینیای شمالی (تابستان ۱۸۶۲). در آوریل سال ۱۸۶۲ تیپ آهنین رهسپار جنوب شد و در فالموث ایالت ویرجینیا در رود خانهٔ راپاهانوک در آن‌سوی شهر فردریکسبرگ ایالت ویرجینیا اردو زد و در اکثریت عملیات نظامی شبه‌جزیره در آنجا بود. در ماه ژوئن به‌منظور تقویت سرلشکر جورج بی. مک‌کلن، در حالت آماده باش قرار گرفتند اما درنهایت در عملیات شرکت
آماده باش قرار گرفتند اما درنهایت در عملیات شرکت ننمودند. در ماه ژوئیه پس از جانشینی سرلشکر جان پوپ به‌عوض مک‌کلن در فرماندهی سرتاسری ارتش اتحادیه، تیپ آهنین به هدف شرکت در حملات علیه زیرساخت‌ها و تدارکات کنفدراسیون در جنوب راپاهانوک، مأموریت داده شد. قابل توجه ترینشان حمله بر فردریک هال در هفتهٔ اول ماه اوت به هدف قطع خط آهن مرکزی ویرجینیا صورت گرفته بود. بخشی از هنگ ششم ویسکانسین شامل سرهنگ دوم برگ از تیپ جدا ساخته شده و در یک سوق سریع به رودخانهٔ آنا شمالی اعزام شد که در آنجا متوجه شدند که نیروی بزرگ
اعزام شد که در آنجا متوجه شدند که نیروی بزرگ کنفدارسیون در جناح مقابل آن‌ها قرار دارد. شورای افسران به هدف بحث در مورد این که آیا به‌علت خطر قطع شدن و تسلیمی، عملیات خود را توقف نمایند یا خیر، فراخوانده شد. برگ همراه با سرگرد روفوس داوز و سرهنگ دوم هیو جادسون کیلپاتریک، مصمم به ادامه جنگ بودند. در نهایت این مأموریت به موفقیت انجامید، زیرا دو مایل خط آهن مرکزی ویرجینیا منهدم شد و مهاجمین اتحادیه به‌طور مصئون به فالموث برگشتند. نبرد دوم بول ران (اوت ۱۸۶۲). تیپ آهنین دو روز پس از نبرد در آنجا به کوه سیدار در
آهنین دو روز پس از نبرد در آنجا به کوه سیدار در ایالت ویرجینیا رسید. آن‌ها در دفن کشته‌شدگان شرکت نمودند و تحت رهبری سرهنگ برگ در ارتباط به اولین نبرد ایستگاه راپاهانوک در امتداد خط دفاعی جدید در رودخانهٔ راپاهانوک، با هم به درگیری پرداختند. پس از مانور با موفقیت استون‌وال جکسن در اطراف جناح ارتش اتحادیه، تیپ آهنین دستور داد شد که به‌منظور محاصره سپاه جکسن، به سنترویل ویرجینیا برگردد. در شام ۲۸ اوت، تیپ آهنین حینی‌که همراه با سه تیپ دیگر به سمت شمال‌شرقی بر جادهٔ وارنتون در حرکت بود، در نزدیکی گینس‌ویل در
جادهٔ وارنتون در حرکت بود، در نزدیکی گینس‌ویل در ایالت ویرجینیا با سپاه جکسن مقابل شد. سرلشکر اروین مک‌داول که لشکر اتحادیه را فرماندهی می‌کرد، متقاعد شده بود که کنفدراسیون‌ها از یک نیروی ناچیز نمایندگی می‌نمایند و به تیپ‌ها دستور پیشروی به سمت سنترویل را داد. با این وجود، زمانی‌که نیروهای کنفدراسیون شروع به فایر توپ کردند، سرلشکر جان گیبون به تیپ آهنین دستور داد تا با دشمن درگیر شده و به تصرف توپ‌خانه مبادرت ورزند. زمانی‌که تیپ آهنین با حمله ترکیبی پنج تیپ سپاه استون‌وال جکسن مواجه شد، نبرد شدیدی درگرفت.
سپاه استون‌وال جکسن مواجه شد، نبرد شدیدی درگرفت. سرهنگ کاتلر در جریان نبرد شدیداً مجروح شد. سرهنگ دوم برگ فرماندهی ویسکانسین ششم را به‌عهده گرفت و در بیش از دو سال آینده در فرماندهی باقی‌ماند. برگ و ویسکانسین ششم انتهای سمت راست خط را در برابر تیپ‌های ایساک آر. تریمبل و الکساندر لاوتن حفظ نمودند.
یارُسلاوا بلاژکووا (؛ – ) نویسنده، روزنامه‌نگار و نویسنده کودکان اهل کشور چکسلواکی بود. او که در Velké Meziříčí در جمهوری چک کنونی به دنیا آمد، ابتدا دبیرستان را در پراگ گذراند اما تحصیلات خود را در براتیسلاوا به پایان رساند. پس از تحصیل در بخش فلسفی دانشگاه کمنیوس براتیسلاوا، در سال ۱۹۵۴ به عنوان روزنامه‌نگار و نویسنده آزاد مشغول به کار شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰، او یکی از مهم‌ترین همکاران مجله Mladá Tvorba، یک مجله ادبی برای جوانان شد. او همچنین یکی از اعضای اصلی گروه موسوم به نسل ۵۶ از نویسندگان جوان بود که
گروه موسوم به نسل ۵۶ از نویسندگان جوان بود که داستان‌های کوتاه بدیع را در مجله‌های Mladá tvorba, Kultúrny život و دیگر مجلات منتشر می‌کرد که به سبک محاوره‌ای با مضامین کنایه‌آمیز نوشته می‌شد. پس از تهاجم شوروی به چکسلواکی در سال ۱۹۶۸، او به کانادا مهاجرت کرد و در تورنتو ساکن شد.
رمبو یک فرانچایز رسانه‌ای آمریکایی است که بر مجموعه‌ای از فیلم‌های اکشن با شخصیتی به همین نام متمرکز است. تاکنون پنج فیلم از این مجموعه منتشر شده است: نخستین خون (۱۹۸۲)، (۱۹۸۵)، رمبو ۳ (۱۹۸۸)، جان رمبو (۲۰۰۸) و (۲۰۱۹). این فیلم‌ها درباره جان رمبو، کهنه سرباز نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده با بازی سیلوستر استالونه است، که تجربه جنگیدن در جنگ ویتنام به او آسیب وارد کرد، اما همچنین مهارت‌های نظامی بالقوه‌ای به او داده است که از آن برای مبارزه با افسران پلیس فاسد، نیروهای دشمن و کارتل‌های مواد مخدر استفاده کرده
نیروهای دشمن و کارتل‌های مواد مخدر استفاده کرده است. اولین خون که اولین فیلم این مجموعه است اقتباسی از رمان اول خون نوشته دیوید مورل می‌باشد که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این مجموعه فیلم در مجموع ۸۱۹ میلیون دلار فروش داشته است که موفق ترین فیلم آن رمبو: اولین خون قسمت دوم، ۳۰۰ میلیون دلار است. استالونه فیلمنامه هر پنج فیلم را نوشت و رمبو را کارگردانی کرد. این فرنچایز علاوه بر فیلم‌ها، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشنی به نام و همچنین کتاب‌های کمیک، رمان‌ها، بازی‌های ویدیویی و بازسازی بالیوود را تولید کرد..
فردریک ویلیام آترتون (Frederick William Atherton) (۶ اوت ۱۸۶۵–۴ آوریل ۱۹۳۶)، تاجر اهل بوستون، ماساچوست و تحصیل کرده هاروارد بود. او یکی از مؤسسان و متولیان مؤسسه فناوری «ونت وورث» و سایر مؤسسات مختلف آکادمیک بود. آترتون با تعدادی از بنیادها و مؤسسات خیریه همکاری می‌کرد. او پس از انتخاب شدن در ۱۱۷مین محکمه عمومی ماساچوست در سال ۱۸۹۵ در ناحیه ۲۱م، برای یک دوره در مجلس نمایندگان ماساچوست خدمت کرد. او بیش از ۲۵ سال و تا زمان مرگ ناگهانی خود در سال ۱۹۳۶، یک شخصیت اجتماعی برجسته در واشینگتن دی سی بود. اوایل
شخصیت اجتماعی برجسته در واشینگتن دی سی بود. اوایل زندگی. آترتون در خانواده‌ای ثروتمند و با نفوذ در بوستون به دنیا آمد. پدرش، ویلیام آترتون (۱۸۲۱–۱۸۹۱) مالک مشترک «آترتون، استتسون و کمپانی»، تاجر چرم و یکی از موفق‌ترین تجار بوستون در آن زمان بود. پدر و برادر او یکی از بزرگ‌ترین مالیات دهندگان بوستون بودند. پدرش همچنین معاون بانک هوم سیوینگز و مدیر اولین بانک ملی بوستون بود که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد. مدیریت این ثروت بعداً آترتون را تحریک کرد. مادر آترتون، مری ادواردز دوایت (۱۸۳۸–۱۹۱۵)، دختر ویلیام آر. دوایت و
دوایت (۱۸۳۸–۱۹۱۵)، دختر ویلیام آر. دوایت و مری وارن فیسک اهل بروکلین، نیویورک بود. مادر او نوه بزرگ جاناتان ادواردز بود. تیموتی دوایت چهارم نیز از نوادگان فرهیخته وی محسوب می‌شد. برادر او، ساموئل آترتون (۱۸۱۵–۱۸۹۵) که فروشنده موزه کفش بود، وضعیت مالی خانواده را ارتقا داد. ساموئل ابتدا با کالب استتسون وارد شراکت شد، سپس با دو برادر کوچکتر خود، جیمز آترتون (۱۸۱۹–۱۸۷۹) و ویلیام (پدر فردریک آترتون) در سال ۱۸۵۲ شراکت کرد. ساموئل مدیر بانک نیوانگلند، شرکت بیمه پرسکات، شرکت قرضه و اعتبار ماساچوست، رئیس شرکت
پرسکات، شرکت قرضه و اعتبار ماساچوست، رئیس شرکت گاز-برق دورچستر و مدیر ریل مرکزی ماساچوست بود و همچنین با بسیاری از شرکت‌های دیگر همکاری داشت. وی در سال‌های ۱۸۶۷، ۱۸۷۰ و ۱۸۷۷ عضو محکمه عمومی ماساچوست بود. آترتون در مدرسه لاتین بوستون تحصیل کرد و سپس به آکادمی فیلیپس که یک مدرسه مقدماتی در اندورِ ماساچوست بود، وارد شد. او در فوریه ۱۸۸۴ وارد دانشگاه هاروارد شد و در کنار اشخاصی نظیر آلنسون بی. هوتون، آگوستوس پیبادی گاردنر، هوراس پل تورلو، ویلیام مارک نوبل، ایروینگ وتربی فی، چارلز ساموئل بابکوک و هارولد تیلور
وتربی فی، چارلز ساموئل بابکوک و هارولد تیلور چیس در کلاس ۱۸۸۶ تحصیل کرد. در سال آخر دانشگاه، همه او را به نام فردریک می‌شناختند. وی در این دوره از زندگی خود با مشکلات پزشکی مواجه شد. او در دهه بیست زندگی خود به ارثیهٔ قابل توجهی دست یافت و سفرهای زیادی به اروپا داشت. حرفه. اگرچه وی در ابتدا به عضویت هیئت علمی دانشگاه هاروارد درآمد، اما در ۲۵ سالگی، کارگزار «فولر، هاردینگ و شرکا» شد و اندکی پس از آن در سال ۱۸۹۰ در «اِی. بی ترنر و برادران» مشغول به فعالیت شد. او سرمقاله‌هایی با موضوعیت مالی برای روزنامه‌های
او سرمقاله‌هایی با موضوعیت مالی برای روزنامه‌های بوستون، عمدتاً برای «متن عصر بوستون» می‌نوشت. از او به عنوان یک گزارشگر تجاری نیز یاد می‌شود. آترتون پس از مرگ پدرش، به عنوان متولی منافع خانواده‌اش معرفی شد. او در سال ۱۸۹۵ به‌عنوان نامزد جمهوری‌خواه در سطح ایالتی انتخاب شد و در مجلس نمایندگان ماساچوست، در مجلس قانون‌گذاری ۱۸۹۶، در ۱۱۷مین محکمه عمومی ناحیه ۲۱ خدمت کرد. وی همچنین در آنجا در سمت گزارشگر تجاری فعالیت کرد. با اینحال او مسئولیت بخشی را برعهده داشت که میزان درستکاری وی در آن محک زده می‌شد. در سال
که میزان درستکاری وی در آن محک زده می‌شد. در سال ۱۹۰۴ آترتون به عنوان یکی از سه متولی اداره بخشی از مِلک آریوچ ونت وورث انتخاب شد که قرار بود مؤسسه فناوری ونت وورث در سال ۱۹۰۴ در آن ملک تأسیس شود. ارزش دارایی ونت وورث بیش از ۷ میلیون دلار بود. این مبلغ معادل ۲۲۱ میلیون دلار + (مازاد تا سال ۲۰۲۱) بود. آخرین وصیت‌نامه ونت ورث که دو ماه قبل از مرگ خود نوشته بود، توسط دخترش، سوزان ویلوبی استوارت، مورد اعتراض قرار گرفت. سوزان همسر یک دیپلمات بریتانیایی و کنسولگر سابق بریتانیا در بوستون بود. در آخرین وصیت‌نامه