payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جیمی ریورا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته‌کا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تومه پیرس (۱۴۶۵–۱۵۲۴ یا ۱۵۴۰) داروساز پرتغالی اهل لیسبون بود. پیشینه. وقتی پرتغالی‌ها برای اولین بار به آسیای جنوب شرقی رسیدند، وی سال‌های ۱۵۱۱ تا ۱۵۱۲ را در مالاکا گذراند. پس از تجربیات خود در هند اولین سفیر اروپایی بود که پس از قرن ۱۴ میلادی به چین رفت. اثر مهم او کتاب جامع شرق است.
جپسن (همچنین به عنوان جپسن ساندرسون شناخته می‌شود) یک شرکت آمریکایی است که اطلاعات ناوبری، ابزارهای برنامه‌ریزی عملیات، محصولات برنامه‌ریزی پرواز و نرم‌افزار را ارائه می‌دهد. نمودارهای ناوبری هوانوردی جپسن به دلیل محبوبیت آن‌ها، اغلب توسط خلبان‌ها «جپ چارتز» یا به سادگی «جپز» نامیده می‌شوند. دفتر مرکزی جپسن در اینورنس، کلرادو، یک مکان مختص سرشماری در شهرستان آرپهوو قرار دارد. جپسن دفاتری در نقاط مختلف جهان، از جمله نوی-ایزنبورگ (آلمان)، ماسا (ایتالیا)، کراولی (بریتانیا)، گوتنبرگ (سوئد)، کانبرا (استرالیا) و
(بریتانیا)، گوتنبرگ (سوئد)، کانبرا (استرالیا) و گدانسک (لهستان) دارد. این شرکت تقریباً ۳۲۰۰ کارمند دارد.
انتقال به سرخ فتومتریک () تخمینی برای سرعت رکود یک جرم نجومی مانند یک کهکشان یا اختروش است که بدون اندازه‌گیری طیف آن انجام می‌شود. این تکنیک از شیدسنجی (یعنی روشنایی جسم مشاهده‌شده از طریق فیلترهای استاندارد مختلف، که هر کدام از آنها از یک باندگذر نسبتاً وسیع رنگ‌ها مانند نور قرمز، نور سبز یا نور آبی) برای تعیین انتقال به سرخ استفاده می‌کند و بنابراین از طریق قانون هابل، رسیدن به فاصلهٔ جسم مشاهده شده. توسعهٔ این تکنیک در دههٔ ۱۹۶۰ بود، اما تا حد زیادی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با جابجایی‌های قرمز طیف‌سنجی،
دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با جابجایی‌های قرمز طیف‌سنجی، با استفاده از شیدسنجی برای مشاهدهٔ فرکانس (یا طول موج) خطوط طیفی مشخصه، و اندازه‌گیری تغییر این خطوط از موقعیت‌های آزمایشگاهی جایگزین شد. روش انتقال به سرخ شیدسنجی از سال ۲۰۰۰ به‌عنوان نتیجهٔ بررسی‌های بزرگ آسمان انجام شده در اواخر دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ که تعداد زیادی از اجرام کم نور با جابجایی بالا به قرمز را شناسایی کرده‌اند، دوباره به کار گرفته شده‌است، و محدودیت‌های زمانی تلسکوپ به این معنی است که تنها کسر کوچکی اینها را می‌توان با طیف‌سنجی مشاهده کرد.
کوچکی اینها را می‌توان با طیف‌سنجی مشاهده کرد. جابه‌جایی‌های فتومتریک در ابتدا با محاسبه داده‌های مشاهده‌شده مورد انتظار از یک طیف انتشار شناخته‌شده در طیفی از جابه‌جایی‌های قرمز تعیین شد. این تکنیک به طیف تابش ساطع شده از جسم دارای ویژگی‌های قوی است که توسط فیلترهای نسبتاً خام قابل تشخیص باشد.
ناتالکا پولتاوکا ("ناتالکا از پولتاوا") یک نمایشنامهٔ اوکراینی نوشتهٔ ایوان کوتلیارفسکی است. اُپرا در ۲ پرده، ناتالکا پولتاوکا، آخرین اجرای برنامه‌ریزی شده توسط شرکت اپرای کی‌یف در خانهٔ اپرای ملی اوکراین به نام تاراس شوچنکو در کی‌یف، پیش از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ میلادی بود. تاریخچه. ناتالکا پولتاوکا ("ناتالکا از پولتاوا") یک نمایشنامهٔ اوکراینی نوشتهٔ ایوان کوتلیارفسکی است. این نمایشنامه در سال ۱۸۱۹ میلادی به زبان اوکراینی نوشته شد و اولین بار در سال ۱۸۲۱ میلادی در شهر خارکیف اجرا شد، اگرچه تا
سال ۱۸۲۱ میلادی در شهر خارکیف اجرا شد، اگرچه تا سال ۱۸۳۸ میلادی به صورت چاپی در دسترس نبود. این نمایشنامه به عنوان پایه‌ای برای اُپرت ناتالکا پولتاوکا اثر آهنگساز اوکراینی مایکولا لیسنکو بوده و همچنین تعدادی فیلم در اوکراین و خارج از کشور ساخته شده‌ است. این نمایشنامه دارای ویژگی‌های شاعرانهٔ کلاسیک است و همچنین، مطابق با روح تولد دوبارهٔ ملی اوکراین در دوره‌ای که در آن نوشته شده‌ است، و علاقۀ خاصی به زندگی مردم و دهقانان عادی اوکراین دارد. این عنصر اخیر، دلیل محبوبیت زیاد آن در اوکراین چه در زمان نگارش آن
محبوبیت زیاد آن در اوکراین چه در زمان نگارش آن و چه در عصر حاضر، و همچنین تأثیر آن بر توسعهٔ ادبیات نمایشی اوکراین در قرن ۱۹ میلادی است. طرح داستانی. نمایشنامه، تلاش‌ها و مصائب ناتالکا و پیتر ("پترو") را دنبال می‌کند. دلباختگان قصد ازدواج دارند. با این حال، پدر ناتالکا ازدواج را تأیید نمی‌کند، زیرا پترو به اندازهٔ کافی ثروتمند نیست که بتواند از ناتالکا به روشی که او لایق می‌داند، نگهداری کند. پترو می‌رود تا ثروت لازم را به دست آورد. در این بین، پدر ناتالکا می‌میرد، و خانواده خود را در فقر می‌گذارد؛ خانواده
و خانواده خود را در فقر می‌گذارد؛ خانواده مجبور می‌شوند به اقامتگاه‌های دهقانان فقیر بروند. به مدت پنج سال بدون هیچ خبری از پترو، ناتالکا تسلیم خواسته‌های مادرش می‌شود و در نهایت پیشنهاد ازدواج بعدی را می‌پذیرد که اتفاقاً از سوی یک مرد مسن با مقام دولتی، اما نسبتاً ثروتمند است. پترو با مال اندکی که به دست آورده باز می‌گردد و متوجه می‌شود که معشوقش به شخص دیگری قول ازدواج داده‌ است. تنش افزایش می‌یابد تا زمانی که عاشقان بار دیگر همدل می‌شوند. از جمله شرایط تراژیک آشکارِ گرفتاری عاشق، نقش برجستهٔ طنز روستایی
آشکارِ گرفتاری عاشق، نقش برجستهٔ طنز روستایی از مقام روسی شدهٔ دولت اوکراین است که به زبانی شکسته صحبت می‌کند و تلاش دارد به شیوه‌ای ناموفق از زبان مقامات روسی آن روز تقلید کند. در نهایت، عشق واقعی بر همه پیروز می‌شود. اقتباس‌های سینمایی. این نمایشنامه به صورت فیلمی اقتباسی ساخته شد که در ۲۴ دسامبر ۱۹۳۶ میلادی در اوکراین اکران شد. فیلم توسط ایوان کاوالریدزه کارگردانی شد. این فیلم اولین اقتباس از یک اُپرت تولید شده در اتحاد جماهیر شوروی سابق بود. فیلم دیگری به کارگردانی واسیل آورامنکو، آمریکایی اوکراینی، یک
کارگردانی واسیل آورامنکو، آمریکایی اوکراینی، یک سال بعد در ۱۴ فوریه ۱۹۳۷ میلادی در ایالات متحدهٔ آمریکا اکران شد. این اولین فیلم اوکراینی زبان بود که در ایالات متحدهٔ آمریکا تولید شد. اقتباس اُپرایی. اگرچه اولین نسخهٔ نمایشنامه در سال ۱۸۱۹ میلادی حاوی تعدادی آهنگ فولکلور اوکراینی بود که در قسمت‌های مختلف اثر خوانده می‌شد، اما اولین اقتباس موسیقایی شناخته شده از نمایشنامه، توسط: آ. بارسیتسکی نوازندهٔ اهل خارکیف ساخته شد و در سال ۱۸۳۳ میلادی منتشر شد. نمایشنامه با بازی میخائیل شپکین در نقش ویبورنی در سال
با بازی میخائیل شپکین در نقش ویبورنی در سال ۱۸۳۰ میلادی در مسکو با موسیقی تنظیم شده توسط: آ. گوریانوف، اول نوازندهٔ ویولن و بعدها رهبر ارکستر اجرا شد. تنظیم‌های بعدی توسط آ. یدلیچکا، ام. واسیلیف و دیگران انجام شد. در سال ۱۸۸۹ میلادی نسخه‌ای از آهنگساز اوکراینی مایکولا لیسنکو برای اولین بار به نمایش درآمد. این نسخه تمام نسخه‌های پیشین کار را غافلگیر کرد. لیسنکو آهنگ‌های اصلی را که طولانی بودند، از نمایشنامه گرفت و همراهی ارکستر را برای این آهنگ‌ها و رقص‌های محلی در نمایشنامه نوشت. او درهم‌تنیدگی موسیقایی را
در نمایشنامه نوشت. او درهم‌تنیدگی موسیقایی را با تولید موسیقی پس‌زمینه به بخش‌هایی بزرگ تبدیل کرد. آهنگ‌ها به آریا تبدیل شدند، یک اوورتور و وقفهٔ موسیقی اضافه شد که به روح نمایشنامه کوتلیاروفسکی وفادار ماند. اگرچه نسخهٔ لیسنکو معمولاً به عنوان یک اُپرت طبقه‌بندی می‌شود، اما بیشتر به یک اُپرا-کمیک نزدیک است و شامل گستره‌های طولانی دیالوگ گفتاری است.
فاکتور افزایش طول جی (Elongation factor G) و به اختصار، EF-G که از گذشته، با عنوان ترانسلوکاز شناخته می‌شود، یک عامل افزایش طول پروکاریوتی است که در ترجمه پروتئین نقش دارد. این فاکتور، به‌عنوان یک جی‌تی‌پی‌آز، حرکت (انتقال) آران‌ای حامل (tRNA) و آران‌ای پیام‌رسان (mRNA) را از طریق ریبوزوم کاتالیز می‌کند. ساختار. این فاکتور، توسط ژن "fusA" در اپرون "str" کدگذاری می‌شود و از ۷۰۴ اسید آمینه تشکیل شده‌است که ۵ دومین پروتئین را تشکیل می‌دهند که از دومین ۱ تا ۵، نامگذاری شده‌اند.
زیرواحد کوچک ریبوزوم پروکاریوتی یا زیرواحد ۳۰اِس (به انگلیسی: Prokaryotic small ribosomal subunit) زیرواحد کوچک‌تر ریبوزوم ۷۰اِس است که در پروکاریوت‌ها یافت می‌شود. این زیرواحد، مجموعه‌ای از آران‌ای ریبوزومی (rRNA) ۱۶اِس و ۱۹ پروتئین است. این مجموعه، در اتصال آران‌ای حامل (tRNA) به آران‌ای پیام‌رسان (mRNA) نقش دارد. زیرواحد کوچک، مسئول اتصال و خواندن mRNA در طول ترجمه است. این زیرواحد، همراه rRNA و پروتئین‌های خود، با زیرواحد بزرگ ۵۰اِس، کمپلکس می‌شوند تا ریبوزوم پروکاریوتی کامل ۷۰اِس را در سلول‌های
تا ریبوزوم پروکاریوتی کامل ۷۰اِس را در سلول‌های پروکاریوتی تشکیل دهند. ریبوزوم ۷۰اِس، سپس برای ترجمهٔ mRNA به پروتئین استفاده می‌شود. زیرواحد ۳۰اِس، بخشی جدایی‌ناپذیر از ترجمه mRNA است که سه فاکتور شروع پروکاریوتی IF-1، IF-2 و IF-3 را به یکدیگر، متصل می‌کند. ساختار. زیرواحد کوچک ریبوزومی، از آران‌ای ریبوزومی ۱۶اِس و ۱۹ پروتئین کامل تشکیل شده‌است. همچنین یک زنجیره پلی‌پپتیدی وجود دارد که از ۲۶ آمینو اسید تشکیل شده‌است. به‌طور معمول، rRNA با "H#" برچسب‌گذاری می‌شود تا عدد مارپیچ را در تصاویر، با وضوح بالا
می‌شود تا عدد مارپیچ را در تصاویر، با وضوح بالا نشان دهد. پروتئین‌ها با علامت "S#" مشخص می‌شوند که پپتیدهای مختلف درگیر در تثبیت rRNA هستند. اِس۱۱ و اِچ۴۵، در نزدیکی محل اتصال Shine-Dalgarno قرار دارند که همچنین نزدیک محل اتصال IF-3 است. پروتئین‌های اِس۳، اِس۴، اِس۵ و اِس۱۲ به همراه اِچ۱۸، در نزدیکی کانالی قرار دارند که mRNA در زیرواحد ۳۰اِس حضور دارد. مهار. زیرواحد ۳۰اِس، هدف آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند تتراسایکلین و جنتامایسین است. این آنتی‌بیوتیک‌ها به‌طور خاص، ریبوزوم‌های پروکاریوتی را هدف قرار می‌دهند، از
ریبوزوم‌های پروکاریوتی را هدف قرار می‌دهند، از این رو در درمان عفونت‌های باکتریایی در یوکاریوت‌ها مفید هستند. تتراسایکلین با اِچ۲۷ در زیرواحد کوچک و همچنین اتصال به A-site در زیر واحد بزرگ تعامل دارد. پورومایسین یک مهارکنندهٔ ترجمهٔ ریبوزومی است. پاکتامایسین، اتصال را در ناحیهٔ اتصال شاین-دالگارنو در زیرواحد کوچک، قطع می‌کند و در نتیجه، فعالیت را مختل می‌کند. هیگرومایسین بی همچنین با اِچ۴۴ تعامل می‌کند و حرکت و جابه‌جایی را که در طول بیوسنتز پروتئین ضروری است، مهار می‌کند.
"ترموس ترموفیلوس (Thermus thermophilus)، یک" باکتری گرم-منفی است که در طیف وسیعی از کاربردهای بیوتکنولوژیکی، از جمله به‌عنوان یک ارگانیسم مدل برای دستکاری ژنتیکی، ژنومیک ساختاری و زیست‌شناسی سیستم‌ها استفاده می‌شود. این باکتری، بسیار گرمادوست است و دمای رشد مطلوب آن، حدود است. این باکتری، در ابتدا از آب یک چاه گرمابی در یک چشمه آب‌گرم در ایزو، ژاپن جدا شد. همچنین مشخص شده‌است که این ارگانیسم در تجزیهٔ مواد آلی در مرحلهٔ ترموژنیک تهیهٔ کمپوست، مهم است. "ترموفیلوس،" به چندین سویه طبقه‌بندی می‌شود که سویه‌های
به چندین سویه طبقه‌بندی می‌شود که سویه‌های HB8 و HB27 بیشترین استفاده را در محیط‌های آزمایشگاهی دارند. تجزیه و تحلیل ژنوم این سویه‌ها به‌طور مستقل در سال ۲۰۰۴ تکمیل شد. ویژگی‌ها. ترموس ترموفیلوس یک باکتری گرم-منفی با غشای خارجی است که از فسفولیپیدها و لیپوپلی‌ساکاریدها تشکیل شده‌است. این باکتری همچنین دارای یک لایهٔ نازک پپتیدوگلیکان (مورئین) است، در این لایه ۲۹ موروپپتید وجود دارد که بیش از ۸۵٪ از کل لایه مورئین را تشکیل می‌دهد. ترکیب و پل‌های متقابل پپتیدی موجود در این لایهٔ مورئین، مشابه باکتری‌های
موجود در این لایهٔ مورئین، مشابه باکتری‌های گرم-مثبت است، اما مقدار، درجهٔ پیوند متقابل و طول زنجیرهٔ گلیکان به این باکتری، خواص گرم-منفی می‌دهد. مکانیسم‌های بقا. "ترموفیلوس" در ابتدا در یک چاه گرمابی در ژاپن یافت شد. این باکتری را می‌توان در انواع محیط‌های زمین‌گرمایی یافت. این باکتری‌ها به سیستم ترمیم دی‌ان‌ای دقیق‌تری نیاز دارند، زیرا دی‌ان‌ای در دماهای بالا، ناپایدار می‌شود. محتوای GC (گوانین و سیتوزین) این باکتری حدود ۶۹ درصد است که به پایداری حرارتی ژنوم این باکتری کمک می‌کند. سویه‌ها. دو سویه
ژنوم این باکتری کمک می‌کند. سویه‌ها. دو سویه پرکاربرد در محیط‌های آزمایشگاهی HB27 و HB8 هستند. سویه HB27 قادر به زندگی در محیط‌های هوازی یا بی‌هوازی است. ژنومی دارد که از یک کروموزوم اصلی (با طول ۱٫۸۹ میلیون باز) و همچنین یک مگاپلاسمید به‌نام pTT27 (با طول ۰٫۲۳ میلیون باز) تشکیل شده‌است. کروموزوم HB27 حاوی ۱۹۶۸ ژن کدکنندهٔ پروتئین است که ۲۰ درصد از این ژن‌ها، هیچ عملکرد شناخته‌شده‌ای ندارند. در حالی‌که مگاپلاسمید حاوی ۲۳۰ ژن کدکنندهٔ پروتئین است، حدود ۳۹ درصد از این ژن‌ها عملکرد شناخته‌شده‌ای ندارند. سویه
از این ژن‌ها عملکرد شناخته‌شده‌ای ندارند. سویه HB8 نیز یک ارگانیسم هوازی است و یک ارگانیسم مدل برای زیست‌شناسی سیستم‌ها است. این سویه، ژنومی متشکل از یک پلاسمید به نام pTT8 (با طول ۹٫۳ هزار باز)، که با یک کروموزوم (با طول ۱٫۸۵ میلیون باز) جفت شده‌است، و همچنین یک مگاپلاسمید، به‌نام pTT27 (با ۰٫۲۶ میلیون باز) دارد. کاربردها. این باکتری، در زمینه‌های بیوتکنولوژی صنعتی سودمند بوده‌است زیرا منبع عالی آنزیم‌ها و به‌طور خاص، ترموزیم‌ها است. یکی از این آنزیم‌ها، دی‌ان‌ای پلیمراز rTth است. این آنزیم، یک دی‌ان‌ای
دی‌ان‌ای پلیمراز rTth است. این آنزیم، یک دی‌ان‌ای پلی‌مراز گرمادوست نوترکیب مقاوم در برابر حرارت است که از ترموس ترموفیلوس، مشتق شده‌است. این آنزیم، با فعالیت بهینه در ۷۰–۸۰ درجه سانتی‌گراد، در برخی از کاربردهای واکنش زنجیره‌ای پلیمراز استفاده می‌شود. این آنزیم دارای فعالیت رونوشت‌برداری معکوس کارآمد در حضور منگنز است. نشان داده شده‌است که این پلیمراز در برابر مهارکننده‌های دی‌ان‌ای پلیمراز موجود در نمونه‌های بالینی، مقاوم است، همچنین توانایی تشخیص آران‌ای در حضور مهارکننده‌ها را دارد.
سینی چرخان () یک سینی است که روی میز یا کانتر برای کمک به توزیع غذا قرار می‌گیرد. سینی چرخان ممکن است از مواد مختلفی ساخته شوند، اما معمولاً شیشه، چوب، یا پلاستیک هستند. آنها دایره ای هستند و در مرکز یک میز قرار می‌گیرند تا به راحتی ظروف را در بین کسانی که در حال غذا خوردن هستند تقسیم کنند. اگرچه آنها در رستوران‌های چینی رایج هستند، سینی چرخان یک اختراع غربی است. به دلیل ماهیت آشپزی چینی، به خصوص دیم سام، این سینی اها هم در رستوران‌های رسمی چینی هم در سرزمین اصلی چین و هم در خارج از کشور چین رایج هستند. در
اصلی چین و هم در خارج از کشور چین رایج هستند. در چینی، آنها به عنوان 餐桌转盘 (t.نویسه‌های چینی سنتی 餐桌轉盤) پین‌یین cānzhuō zhuànpán) یا «میزهای گرامافون شام» شناخته می‌شوند. استفاده‌های دیگر. این اصطلاح به ندرت برای میزهای گردان بسیار قدیمی به کار رفته در چرخ سفالگری و کارهای مرتبط مانند مجسمه‌سازی، مدل‌سازی، کار تعمیر و غیره استفاده می‌شود.
ترموس سرده‌ای از باکتری‌های گرمادوست و یکی از چندین سردهٔ باکتریایی متعلق به شاخهٔ "داینوکوکوتا" است. گونه‌های "ترموس" را می‌توان از سایر سرده‌های خانوادهٔ "ترمال‌ها" و همچنین تمام باکتری‌های دیگر با حضور هشت ایندل حفاظت‌شده (CSIs)، موجود در پروتئین‌هایی مانند آدنیلات کیناز و دی‌ان‌ای هلیکاز همانندسازی‌کننده و همچنین ۱۴ پروتئین حفاظت‌شده (CSPs)، متمایز کرد که به‌طور انحصاری، در اعضای این سرده مشترک هستند. گونه‌ها. سردهٔ ترموس، شامل گونه‌های زیر است: فیلوژنی. طبقه‌بندی پذیرفته شده در حال حاضر بر اساس فهرست
طبقه‌بندی پذیرفته شده در حال حاضر بر اساس فهرست نام‌های پروکاریوتی (LPSN) و بررسی آران‌ای ریبوزومی ۱۶اِس و مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی (NCBI) به‌صورت زیر است. نکته: سویه‌هایی که در مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری (NCBI) یافت شده‌اند، اما در فهرست نام‌های پروکاریوتی با نام‌گذاری (LPSN) فهرست نشده‌اند با علامت * مشخص شده‌اند.
سامانهٔ خنثی‌سازی لیزری مواد منفجره مبتنی بر هاموی (HMMWV Laser Ordnance Neutralization System) یا به اختصار، HLONS که معمولاً با نام زئوس شناخته می‌شود، یک سلاح لیزری حالت جامد است که توسط نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا برای خنثی کردن مین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده، پاکسازی مین‌های سطحی و وسایل انفجاری دست‌ساز (IED) استفاده می‌شود. امکانات. زئوس، از پرتو لیزر حالت جامد با ظرفیت حرارتی ۱۰ کیلووات، برای گرم کردن مهمات هدف، تا حدی استفاده می‌کند که باعث مشتعل شدن و شروع سوختن مواد منفجره شود. این شیوه،
مشتعل شدن و شروع سوختن مواد منفجره شود. این شیوه، باعث وقوع یک انفجار با شدت پایین می‌شود که آسیب‌های جانبی را به حداقل می‌رساند. این سامانه، توانایی درگیری با اهدافی از فاصله ۲۵ تا ۳۰۰ متری را تا زمانی که در خط دید قرار دارند، نشان داده‌است. سامانه زئوس می‌تواند تا ۲٬۰۰۰ بار در روز شلیک شود. زئوس با دارا بودن قابلیت "roll-on roll-off" با هواپیماهایی چون سی-۱۷ گلوبمستر و سی-۱۳۰ هرکولس قابل‌حمل است و همچنین دارای تأییدیهٔ حمل و جابجایی معلق، به‌وسیلهٔ هلیکوپتر است. توسعه. تا پیش از ظهور سامانه زئوس، پرسنل
است. توسعه. تا پیش از ظهور سامانه زئوس، پرسنل آمریکایی خنثی‌سازی مهمات انفجاری (EOD) باید به مهمات، نزدیک شده و به‌صورت دستی یا با کمک ربات‌ها، اقدام به خنثی‌سازی می‌کردند، اما استفاده از زئوس ارزان‌تر (چند سنت در هر بار شلیک لیزر) و ایمن‌تر از روش سنتی است و این دستگاه، از راه دور و با فاصله‌ای امن، مواد منفجره، مهمات یا مین‌ها را منفجر می‌کند. لیزرها از نظر تئوری، برای استفاده در انفجار مواد منفجره در سال ۱۹۸۶ مورد ارزیابی قرار گرفتند اما مفهوم خنثی‌سازی لیزری مهمات در سال ۱۹۹۴ با طراحی، توسعه و آزمایش
لیزری مهمات در سال ۱۹۹۴ با طراحی، توسعه و آزمایش میدانی سامانهٔ مختل‌کنندهٔ مهمات متحرک (MODS) نشان داده شد. MODS از یک نفربر زرهی ام۱۱۳ استفاده می‌کرد. این برنامه توسط نیروی هوایی ایالات متحده در پایگاه نیروی هوایی اگلین (فلوریدا) تأمین مالی شد و سپس به نصب این سامانه در خودروهای هاموی منتهی شد. تکمیل و توسعهٔ زئوس، در سال ۱۹۹۶ آغاز شد و در جنگ افغانستان نیز از آن، استفاده شد. در اوایل سال ۲۰۰۴، این سامانه به یک لیزر ۱ کیلوواتی ارتقا یافت و سپس در اواخر سال ۲۰۰۴ به یک لیزر فایبرگلس ۲ کیلوواتی، ارتقا یافت.
۲۰۰۴ به یک لیزر فایبرگلس ۲ کیلوواتی، ارتقا یافت. این ارتقا، به‌طور قابل‌توجهی وزن کلی سامانه را کاهش داد (کاهشی در حدود ۲٬۰۰۰ پوند) و افزایش قدرت پرتوی خروجی و در نتیجه، افزایش برد سامانه را باعث شد. در ژانویهٔ ۲۰۰۵، در کنفرانس IQPC's Directed Energy Weapons در لندن، جرالد ویلسون (یکی از طراحان زئوس)، گفت که این سامانه، بین ۵ ثانیه تا ۴ دقیقه (معمولاً ۳۰ ثانیه) طول می‌کشد تا یک مین را از بین ببرد که این موضوع، به‌معنای سرعت پاکسازی معادل ۲۵ مین یا مواد منفجرهٔ دیگر در ساعت در صورت تجهیز با لیزر ۰/۵
منفجرهٔ دیگر در ساعت در صورت تجهیز با لیزر ۰/۵ کیلوواتی است. به‌کارگیری. زئوس در طول تاریخچهٔ آزمایش و استقرار خود، بیش از ۱٬۶۰۰ مورد مهمات از ۴۰ نوع مختلف را با بیش از ۹۸٪ درصد موفقیت حذف کرده‌است. در مارس ۲۰۰۳، سامانهٔ زئوس، به مدت ۶ ماه در افغانستان مستقر شد تا توانایی‌های آن در مبارزه با مین‌ها و تله‌های انفجاری و سایر مواد منفجره در یک محیط جنگی، ارزیابی شود. (عملیات آزادی بلندمدت). زئوس در پایگاه هوایی بگرام مورد استفاده قرار گرفت و بیش از ۲۰۰ مهمات (شامل ۵۱ مورد در یک دورهٔ ۱۰۰ دقیقه‌ای) از ۱۰ نوع
(شامل ۵۱ مورد در یک دورهٔ ۱۰۰ دقیقه‌ای) از ۱۰ نوع مختلف را خنثی کرد. در آن زمان، سیستم زئوس، مجهز به یک لیزر ۱/۲ کیلووات بود. در ۱۶ مارس ۲۰۰۵، زئوس به‌عنوان بخشی از گروه محافظت‌کننده از کاروان‌های نظامی، به عراق اعزام شد تا به فعالیت‌های خنثی کردن مهمات و مواد منفجره در آن‌جا کمک کند. یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های این سیستم، عدم توانایی خنثی‌سازی مین‌ها، مواد منفجره و مهمات مخفی‌شده‌است. این سامانه در حال حاضر به‌عنوان نخستین استفادهٔ عملیاتی از یک سلاح لیزری در میدان جنگ در تاریخ، توسط ارتش ایالات متحده در
در میدان جنگ در تاریخ، توسط ارتش ایالات متحده در عراق، استفاده می‌شود.
دورگه‌زایی در پرندگان ساحلی ، تنها در تعداد کمی از موارد ثابت شده‌است. با این حال، بسیاری از پرندگان ساحلی منفرد توسط پرنده‌نگرها در سراسر جهان ثبت شده‌اند که با ویژگی گونه‌های شناخته‌شده مطابقت ندارند. بسیاری از اینها مظنون به دورگه‌بودن هستند. در چندین مورد، دورگه‌های پرندگان ساحلی پیش از کشف منشأ دورگه‌بودن آن‌ها، به عنوان گونه‌های جدید توصیف شده‌اند. در مقایسه با سایر گروه‌های پرندگان (مانند کاکایی‌ها)، تنها چند گونه از پرندگان ساحلی شناخته‌شده یا مشکوک به دورگه‌زایی هستند، اما با این وجود، این دورگه‌ها
دورگه‌زایی هستند، اما با این وجود، این دورگه‌ها در برخی موارد بسیار پرتکرار دیده می‌شوند.
توماس نلسون جونیور (.Thomas Nelson Jr) (زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۷۳۸ – درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۷۸۹)، سرباز و سیاستمدار آمریکایی اهل یورک‌تاون ویرجینیا بود و از بنیان‌گذاران ایالات متحده محسوب می‌شود. او علاوه بر خدمت در مجلس شورای ویرجینیا برای چندین دوره، دو بار نماینده ویرجینیا در کنگره قاره‌ای بود. در سال ۱۷۸۱، قانون‌گذاران ویرجینیا او را به عنوان فرماندار ایالت انتخاب کردند. او به عنوان عضوی از هیئت نمایندگان ویرجینیا اعلامیه استقلال را امضاء کرد و در طول محاصره یورک‌تاون همگام با شبه‌نظامیان جنگید. اوان زندگی و
همگام با شبه‌نظامیان جنگید. اوان زندگی و خانوادگی. نلسون نوه توماس «اسکاچ تام» نلسون، مهاجری اهل کامبرلند انگلستان و یکی از مهاجران اولیه به یورک‌تاون بود. نلسون پسر در سال ۱۷۳۸ در یورک‌تاون به دنیا آمد؛ مادرش الیزابت کارتر بورول (دختر رابرت «شاه» کارتر و بیوه ناتانیل بورول) و پدرش ویلیام نلسون بود که یکی از رهبران مستعمره‌نشین بود و مدت کوتاهی به عنوان فرماندار خدمت کرد. نلسون همچون بسیاری از ویرجینیایی‌های طبقه زارعین، برای تحصیلات راهی انگلستان شد. او قبل از ورود به کالج مسیح دانشگاه کمبریج در سال ۱۷۵۸،
از ورود به کالج مسیح دانشگاه کمبریج در سال ۱۷۵۸، به مدرسه نیوکامز رفت. او در سال ۱۷۶۰ فارغ‌التحصیل شد و یک سال بعد به ویرجینیا بازگشت. نلسون یکی از اجداد توماس نلسون پیج و ویلیام نلسون پیج بود. مزرعه‌دار. نلسون پس از بازگشت به ویرجینیا، در بهره‌برداری از چندین مزرعه پدرش به او کمک کرد. این مزارع به نیروی کار برده‌های آفریقایی-آمریکایی متکی بود. پس از ازدواج با بیوه جوان، لوسی گریمز بورول، او املاکی را که از ازدواج نخست لوسی برای پسرانش باقی مانده بود را هم مدیریت کرد. باغستان کارتر که به پسرش ناتانیل بورول
کرد. باغستان کارتر که به پسرش ناتانیل بورول رسیده بود، نیز جزو این املاک بود. در طول جنگ انقلابی آمریکا، نلسون ۵۴۰۰ جریب زمین و تعداد نامشخصی برده را در شهرستان پرنس ویلیام از لوئیس بورول که از نظر مالی در تنگنا قرار داشت (و در سال ۱۷۷۹ درگذشت) خریداری کرد. حرفه سیاسی. در سال ۱۷۶۱ رأی‌دهندگان شهرستان یورک، نلسون را که مردی جوان بود به عنوان نماینده در مجلس برگزس ویرجینیا انتخاب کردند؛ او در این سمت پاره‌وقت جانشین رابرت کارتر نیکلاس شد. او شش دورهٔ نخست خود را در کنار نماینده کهنه‌سرباز، دادلی دیگز سپری
را در کنار نماینده کهنه‌سرباز، دادلی دیگز سپری کرد. از آنجا که ویرجینیایی‌ها از حکومت مستعمره‌ای ناراضی شدند، دیگز و نلسون در طول پنج کنوانسیون ویرجینیا قبل از ایالت شدن، به نمایندگی از شهرستان یورک انتخاب شدند: اولین کنوانسیون ویرجینیا (که در سال ۱۷۷۴ در ویلیامزبورگ تشکیل شد)، دومین کنوانسیون ویرجینیا (که در مارس ۱۷۷۵ در کلیسای یوهان مقدس در ریچموند برگزار شد)، سومین کنوانسیون ویرجینیا (که در تابستان ۱۷۷۵ در ریچموند تشکیل شد)، چهارمین کنوانسیون ویرجینیا (که در زمستان ۱۷۷۵–۱۷۷۶ در ریچموند و ویلیامزبورگ
(که در زمستان ۱۷۷۵–۱۷۷۶ در ریچموند و ویلیامزبورگ تشکیل شد که نلسون نتوانست در آن جلسه شرکت کند) و پنجمین کنوانسیون ویرجینیا که در تابستان ۱۷۷۶ در ویلیامزبورگ تشکیل شد (نلسون این کنوانسیون را در ماه مه ترک کرد تا در کنگره قاره‌ای شرکت کند). دیگز در اولین جلسه غیر مستعمره‌ای مجلس نمایندگان ویرجینیا که در پاییز ۱۷۷۶ برگزار شد، به همراه کوربین گریفین نماینده شهرستان یورک بود. اما نلسون در انتخابات ۱۷۷۷ و ۱۷۷۸ به نمایندگی از شهرستان یورک در مجلس نمایندگان پیروز شد و آنجا در کنار جوزف پرنتیس مشغول به فعالیت شد.
شد و آنجا در کنار جوزف پرنتیس مشغول به فعالیت شد. پرنتیس کرسی خود را در سال ۱۷۷۸ رها کرد تا در شورای ایالتی خدمت کند و در ۲۱ سپتامبر ۱۷۷۸ نلسون جایگزین او شد. در سال‌های ۱۷۷۹، ۱۷۸۰ و ۱۷۸۱ نلسون در کنار ویلیام رینولدز خدمت کرد و پس از این که در ژوئن ۱۷۸۱ به عنوان فرماندار ویرجینیا انتخاب شد، از کرسی قانون‌گذاری خود صرف نظر کرد. نخستین دوره حضور نلسون در کنگره تا سال ۱۷۷۶ ادامه یافت و پس از آن یک دوره بیماری موجب شد تا برای دوره ۱۷۷۸–۱۷۷۹ استعفا دهد. پس از بهبودی، مجدداً انتخاب شد و یک سال دیگر خدمت کرد.
بهبودی، مجدداً انتخاب شد و یک سال دیگر خدمت کرد. نلسون در طول اولین عضویت خود در کنگره، در بهار ۱۷۷۶ به ویرجینیا بازگشت تا نقشی کلیدی در کنوانسیون قانون اساسی آنجا ایفا کند. او در تابستان همان سال به وقت به کنگره بازگشت تا اعلامیه استقلال را امضاء کند. توماس نلسون یکی از اعضای کمیته سیزده نفره‌ای بود که در ۱۲ ژوئن ۱۷۷۶ در کنگره قاره‌ای منصوب شدند تا «فرم قانون اساسی را آماده و خلاصه کنند». آنها پیش‌نویس قانون اساسی اولیه را تهیه کردند. او یک سرتیپ از شبه‌نظامیان ویرجینیای سفلی بود و به عنوان فرماندار
ویرجینیای سفلی بود و به عنوان فرماندار ویرجینیا، جانشین توماس جفرسون شد (پس از ۹ روز حضور ویلیام فلمینگ به عنوان سرپرست فرمانداری). نلسون در آخرین محاصره یورک‌تاون حضور داشت. بنا به روایتی، او از ژنرال جورج واشینگتن (یا در برخی روایات، از مارکی دو لافایت) خواست تا به خانه خودش یعنی خانه نلسون که ژنرال کورنوالیس در آن مستقر بود، فیر کند. او گفت که به اولین کسی که به خانه‌اش فیر کند، پنج سکه طلای گینی جایزه خواهد داد. نلسون پس از اتمام دوره فعالیتش در سمت فرمانداری ویرجینیا، مجدداً در انتخابات مجلس نمایندگان
ویرجینیا، مجدداً در انتخابات مجلس نمایندگان ویرجینیا پیروز شد. او در کنار جوزف پرنتیس در مجامع ۱۷۸۲ و ۱۷۸۳ به نمایندگی از شهرستان یورک انتخاب شد، اما در مجمع سال ۱۷۸۴–۱۷۸۵ ناتانیل نلسون جایگزین او شد. او و پرنتیس در انتخابات بعدی پیروز شدند و دوباره در جلسات ۱۷۸۶–۱۷۸۷ و ۱۷۸۷–۱۷۸۸ خدمت کردند. در مجمع ۱۷۸۸ رابرت شیلد و ویلیام نلسون جایگزین آنها شدند. مرگ و تجلیل. او در خانه پسرش در شهرستان هانوفر ویرجینیا درگذشت و در ناحیه کلیسای گریس در یورک‌تاون به خاک سپرده شد. نلسون عضو کلیسای گریس بود. سرهنگ اینس این
شد. نلسون عضو کلیسای گریس بود. سرهنگ اینس این چنین به او ادای احترام کرده‌است: ژنرال برجسته توماس نلسون دیگر در بین ما نیست! او آخرین قرض بزرگ را در روز یکشنبه چهارم این ماه در ملک خود در هانوفر به طبیعت پرداخت. هر کسی که فضایل والا و زینت‌بخش زندگی این مرد بزرگ و نیکوکار را به خاطر می‌آورد، ناگزیر از فطرت انسان تمجید می‌کند. او به عنوان یک انسان، یک شهروند، یک قانون‌گذار و یک میهن‌پرست، رفتاری از خود نشان داد که خدشه‌ناپذیر بود و کاملاً نشان از ویژگی‌های اصیل دین واقعی، سخاوت کامل و سیاست لیبرال داشت. او
دین واقعی، سخاوت کامل و سیاست لیبرال داشت. او که گرم‌ترین شعله عشق به آزادی مدنی و مذهبی را در دل داشت، یکی از نخستین افراد از آن گروه باشکوه میهن‌پرستان بود که تلاش‌هایش، دسیسه‌های استبداد بریتانیا را شکست داد و آنها را نقش بر آب کرد و آزادی و امپراتوری مستقل را به آمریکای متحد هدیه داد. در یکی از مهم‌ترین بحران‌ها، در جریان مبارزات اخیر برای آزادی آمریکا، زمانی که به نظر می‌رسید این ایالت صحنه رویارویی ارتش‌های متخاصم شده‌است، او با رای متفق‌القول قانون‌گذاران به فرمانداری نیروی سواره‌نظام فضیلت‌مند
به فرمانداری نیروی سواره‌نظام فضیلت‌مند کشورش انتخاب شد؛ او در این سمت افتخارآمیز تا پایان جنگ باقی ماند؛ به عنوان یک سرباز، او به شدت خستگی‌ناپذیر و شجاع بود؛ در سختی‌ها مصمم و پرامید بود، از دیوار بلند درد و رنج بالا رفت و با مشکلات متعددی که به واسطه موقعیتش با آنها مواجه می‌شد، با ثبات و شجاعت مبارزه کرد. در سال به یاد ماندنی ۱۷۸۱، هنگامی که تمام نیروهای ارتش جنوب بریتانیا هجوم آوردند تا این ایالت را تسخیر کنند، او به سکان‌داری حکومت فراخوانده شد؛ این مقطعی بود که در واقع «روح آدمی را محک می‌زند».