payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و باسو گذراند. در سال ۱۷۵۱ در دانشگاه لایپزیگ ثبت نام کرد تا در رشته حقوق تحصیل کند و از طریق آموزش موسیقی و همچنین با اجرای کنسرت‌ها با فلوت و به عنوان خواننده، امرار معاش می‌کرد. هیلر خود را در زندگی غنی موسیقایی شهر غرق کرد و به تدریج موسیقی را به عنوان تنها حرفهٔ خود پذیرفت. او نقش فعالی در "کنسرت گروسز"، که پیشروترین کنسرت در لایپزیگ بود، ایفا کرد. در آن زمان او چندین سمفونی، کانتاتاهای کلیسایی و آریا نوشت، و همچنین یک "زینگ اشپیگل" تکه‌تکه با عنوان "اوراکل". هیلر همچنین مقاله ای در مورد "تقلید طبیعت
هیلر همچنین مقاله ای در مورد "تقلید طبیعت در موسیقی" ("Abhandlung über die Nachahmung der Natur in der Musik") در سال ۱۷۵۴منتشر کرد. در آن سال او اولین استراحت خود را زمانی که مباشر و معلم پسر کنت برول در درسدن شد، گرفت. او کنت را در سال ۱۷۵۸ تا لایپزیگ همراهی کرد. او تا سال ۱۷۶۰ در آن سمت باقی ماند تا اینکه بیماری (افسردگی) او را مجبور به استعفا کرد. در طول اقامتش در آنجا بود که او ایده احیای برخی از کنسرت‌های اشتراکی را در سر داشت، تلاشی که در نهایت منجر به تأسیس کنسرت‌های لایپزیک گواندهاوس شد که او
به تأسیس کنسرت‌های لایپزیک گواندهاوس شد که او اولین رهبر ارکستر آن بود. هیلر در لایپزیش، مدیر "کنسرت گروسس" شد، سمتی که تا سال ۱۷۷۱حفظ کرد. در آن سال یک مدرسه آواز تأسیس کرد. چهار سال بعد، هیلر انجمن کنسرت خود را به نام "انجمن تمرین موسیقی" تأسیس کرد. او در مدرسه لایپزیک خود، نوازندگان جوانی را در آواز و نواختن ساز آموزش داد. دو تن از مشهورترین شاگردان او، کورونا شروتر و گرترود الیزابت مارا خواهرزاده اشملینگ بودند که هر دو از خوانندگان تحسین شده بودند. او همچنین به ارگ نواز و آهنگساز دانیل گوتلوب تورک
او همچنین به ارگ نواز و آهنگساز دانیل گوتلوب تورک آموزش داد. در سال ۱۷۷۸ هیلر به عنوان مدیر موسیقی در پائولینرکیرش، کلیسای دانشگاه لایپزیگ منصوب شد. در آن زمان او همچنین کنسرت‌های روحانی برای روزه را سازماندهی کرد. به هیلر این اعتبار داده شده‌است که مبتکر "زینگ اشپیل"، آغاز اپرای کمدی آلمانی است که متمایز از تحولات فرانسوی و ایتالیایی است. مهم‌ترین اپراهای او عبارتند از: "Lottchen am Hofe" (لوتی در دادگاه، ۱۷۶۰)، "Der Teufel ist los" (شیطان سست است، ۱۷۶۸) و "Poltis, oder Das gerette Troja" (پلتیس، یا تروی
"Poltis, oder Das gerette Troja" (پلتیس، یا تروی نجات یافته، ۱۷۸۲). اشعار تمام "زینگ اشپیل‌های" او از ارزش موسیقایی قابل توجهی برخوردار و مدتها محبوب بودند. از جمله ساخته‌های مقدس او عبارتند از: "یک کانتاتا شور"، "موسیقی تشییع جنازه به افتخار هاسه"، صحنه ای از مزمور صدم. و چند سمفونی در دهه ۱۷۸۰ او موقعیت‌های جدیدی را با هشیاری بیشتر به دست آورد. در سال ۱۷۸۱ رهبر ارکستر کنسرت‌های "گواندهاوس" شد. در همان سال او از دربار دوک کورلند در میتائو بازدید کرد، سفری که چهار سال بعد منجر به انتصاب هیلر به عنوان کاپل
که چهار سال بعد منجر به انتصاب هیلر به عنوان کاپل مایستر در آنجا شد. علاوه بر پست‌های خود در گواندهاوس و پائولینرکیرش، در سال ۱۷۸۳ او همچنین مدیر موسیقی "نوکیرشه" شد که او را به یک مقام برتر در موسیقی در لایپزیگ تبدیل کرد. با این حال، زمانی که کار جدید خود را در میتائو در سال ۱۷۸۵ آغاز کرد، از تمام پست‌های خود در لایپزیگ استعفا داد. به دلیل اوضاع سیاسی ناپایدار دربار کورلند، تنها پس از یک سال از سمت خود در آنجا استعفا داد. از آنجایی که او دیگر هیچ شغلی در لایپزیگ نداشت، مجبور شد برای تأمین معاش خود کنسرت
لایپزیگ نداشت، مجبور شد برای تأمین معاش خود کنسرت ترتیب دهد، اما خوشبختانه توانست پست مدیر موسیقی شهر برسلاو را در سال ۱۷۸۷ برای خود تضمین کند. او دو سال را در برسلاو گذراند و در سال ۱۷۸۹ به لایپزیگ بازگشت تا در "توماس کیرشه" رهبر ارکستر شود. هیلر این پست را تا سال ۱۸۰۱ حفظ کرد تا اینکه به دلیل سنش استعفا داد. علاوه بر این، هیلر به عنوان ویراستار و ناشر آثار دیگر آهنگسازان، کارهای قابل توجهی انجام داد و به‌طور قابل توجهی در مورد موضوعات موسیقی نوشت. در واقع، او یکی از مهم‌ترین دانشمندان و نویسندگان موسیقی
او یکی از مهم‌ترین دانشمندان و نویسندگان موسیقی آلمان در قرن هجدهم بود. او پدر آهنگساز فردریش آدام هیلر (حدود ۱۸۱۲–۱۷۶۷) بود، اما با فردیناند هیلر، موسیقی‌دان نسبتی نداشت. اپراها. مضمونی از اپرای هیلر،"برداشت تاج گل" ("Der Erndtekranz)"، مبنایی برای تغییرات ارکستری ماکس ریگر و فوگ روی تم اثر هیلر (۱۹۰۷) بود. تولیدات ادبی. سهم عمده هیلر در این زمینه عبارتند از "اخبار هفتگی"، یک مجله موسیقی که در آن مروری بر اجراها، انتشارات موسیقی جدید، و مقالاتی در مورد موضوعات مختلف مرتبط با موسیقی منتشر می‌کرد. از مقالات
مختلف مرتبط با موسیقی منتشر می‌کرد. از مقالات او در این مجله مشخص می‌شود که هیلر برای گرایش‌های جدید در موسیقی ذهن بازی داشت و هاسه را به جی‌اس باخ و گلوک ترجیح می‌داد. نوشته‌های هیلر در مورد مسائل زیبایی‌شناختی شامل رساله تقلید از طبیعت در موسیقی (۱۷۵۴) و دربارهٔ موسیقی و اثرات آن (۱۷۸۱) است که ترجمه‌ای از ’ "ملاحظات در موسیقی" است. هیلر به عنوان یک مورخ مجموعه‌ای از حکایات و زندگی‌نامه‌ها را منتشر کرد، "حکایت‌هایی از تاریخ زندگی فرمانروایان بزرگ و دولتمردان نامدار و زندگینامه علما و آهنگسازان نامدار
نامدار و زندگینامه علما و آهنگسازان نامدار موسیقی دوران اخیر و زندگینامه دانشمندان و آهنگسازان مشهور موسیقی دوران معاصر." اکثر نوشته‌های او مربوط به آموزش و پرورش است. در این نشریات، هیلر خود را به عنوان یک معلم بسیار شایسته معرفی می‌کند که دانش موسیقی را بخشی ضروری از آموزش همگان می‌دانست.
بولینگ ده پین () نوعی بولینگ است که در آن یک توپ بولینگ را از یک مسیر چوبی یا مصنوعی به سمت ده پین می‌غلتانند. این پین‌ها به‌طور مساوی در چهار ردیف در یک مثلث متساوی الاضلاع قرار گرفته‌اند. هدف این است که هر ده پین در اولین رول توپ (یک ضربه)، یا در صورت شکست در رول دوم (یک یدک) واژگون شوند. بولینگ ده پین اغلب به صورت ساده با عنوان بولینگ شناخته می‌شود. عبارت ده پین برای تمایز آن از سایر انواع بولینگ مانند چمن، کندلپین، داک پین و پنج پین اضافه شده‌است.
وی۴۰۴ ماکیان یک ریزاختروش در یک سیستم ستاره‌ای دوتایی در صورت فلکی ماکیان است. این سامانه حاوی یک سیاهچاله با جرم حدود ۹ جرم خورشیدی (M☉) و یک ستاره غول کلاس K اولیه با جرم کمی کوچکتر از خورشید است. ستاره و سیاه‌چاله هر ۶٫۴۷۱۲۹ روز در فاصله نسبتاً نزدیک به دور یکدیگر می‌چرخند. ستاره همدم به دلیل نزدیکی آنها با هم و گرانش شدید سیاه‌چاله، جرم خود را به یک قرص برافزایشی در اطراف سیاه‌چاله و در نهایت به خود سیاه‌چاله از دست می‌دهد. "V" در نام نشان می‌دهد که یک ستاره متغیر است که به‌طور مکرر در طول زمان روشن‌تر
متغیر است که به‌طور مکرر در طول زمان روشن‌تر و کم نورتر می‌شود. همچنین به عنوان یک نواختر در نظر گرفته می‌شود، زیرا حداقل سه بار در قرن بیستم فوران روشنی از انرژی ایجاد کرد. در نهایت، این یک منبع پرتو ایکس نرم گذرا است، زیرا به‌طور دوره‌ای انفجارهای کوتاه پرتو ایکس از خود ساطع می‌کند. همراه سیاه‌چاله به عنوان کاندیدای کیو ستاره (Q) بودن پیشنهاد شده‌است.
ناصر الدین بجه‌ای که به ناصر الدین شیرازی و ناصر بجه‌ای هم شهرت دارد، از شاعران پارسی‌گوی سده هفتم و اوایل سده هشتم هجری بود. تخلّص شعری او «ناصر» بود. اصل او از «بجه» روستایی از قصبات رامجرد میان استان فارس و اصفهان بود و چون در شیراز سکونت داشت به شیرازی شهرت یافته‌است. ناصر بجه‌ای از معاصران سعدی بوده‌است یعنی ظاهراً نزدیک به سی الی چهل سال از اواخر عمر سعدی در دوران حیات او بوده‌است و بنابراین دوران حیاتش مصادف بوده‌است با اواخر دوره اتابکان فارس یا سَلغُریان، و بعد از آنان در دوران استیلای حاکمان مغول
و بعد از آنان در دوران استیلای حاکمان مغول بر آن سامان. با آنکه ناصر از شاعران مشهور دوران خود بوده و دیوانش در قرن هشتم و نهم شهرت داشته و از آن منتخباتی در سفاین اشعار و جُنگ‌ها نقل شده، با این حال اطلاع ما از زندگی او کم است. قدیمترین مأخذی که در آن از او یاد شده تاریخ گزیده نوشته حمدالله مستوفی در ۷۳۰ هجری قمری است. حمد اللّه می‌نویسد: «ناصر بجه، بجه دهی است از ولایت رامجرد فارس، و او معاصر شیخ سعدی شیرازی بود، اشعار نیک دارد» امین احمد رازی نیز نوشته‌است که او معاصر سعدی بوده و با این حال مدعی است که
که او معاصر سعدی بوده و با این حال مدعی است که وی «از منتسبان اتابک مظفرالدّین زنگی بوده» و چنان‌که می‌دانیم این اتابک یعنی «مظفّر الدین زنگی بن مودود» از سال ۵۵۸ تا ۵۷۱ بر فارس حکومت می‌کرد و در این مدت نه سعدی شیرازی بدنیا آمده بود و نه ناصر بجه‌ای. به‌هرحال امین احمد دربارهٔ ناصر گوید که «شعر کم از وی شهرت گرفته … و شعرش حدّ متوسط بوده» است. مأخذ دیگری که در آن کمابیش با تفصیل بیشتر از ناصر بجه‌ای سخن رفته تذکره صحف ابراهیم اثر ابراهیم خلیل است. در این تذکره نام ناصر بجه‌ای در ردیف حرف نون بدین شرح
تذکره نام ناصر بجه‌ای در ردیف حرف نون بدین شرح آمده‌است: «ناصر الدین بجه معاصر شیخ مصلح الدّین سعدیست. از فنون علوم بهره تمام داشته و با وجود کمالات ظاهری درویشی اختیار نموده در فقر و تجرید از بلندنامان شد و در طریق شاعری به‌مذاق تصوّف بیانی فصیح دارد. گویند در ابتدای حال که در شیراز به‌کسب علوم اشتغال داشت بر طبیب پسری منصور نام عاشق گردید و مدتی درین شغل بسر برد اما بعد از استکمال مرتبه عشق مجازی در وسط جوانی بطریق صوفیه میل نمود. در علم تصوّف و ضبط مسائل توحید چند رساله متین دارد. وفاتش در سال هفتصد و
توحید چند رساله متین دارد. وفاتش در سال هفتصد و پانزده (۷۱۵ ه) بوده، در شیراز به‌مصلا مدفونست». سعید نفیسی شرح مختصری دربارهٔ ناصر بجه‌ای آورده. و پس از اسم و شهرت او و تأیید معاصر بودنش با سعدی و غزلسرایی وی و اقامتش در شیراز گفته‌است که «از احوال وی جزین چیزی بدست نیست» و «از غزلیات او جز اندکی چیزی نمانده‌است» ولی بعد در شرح شاعری بنام «ناصر» از شعرای قرن هفتم نوشته‌است که: «تنها اثری که ازو هست فتوت‌نامه منظومی‌ست تقریباً در ۷۰۰ بیت بر وزن شیرین و فرهاد وحشی که در ۶۸۹ بپایان رسانیده‌است و شاید وی همان
وحشی که در ۶۸۹ بپایان رسانیده‌است و شاید وی همان ناصر بجه‌ای سابق‌الذکر باشد. اشعار. هر چند از اشعار ناصر بجه‌ای نمونه‌های چندانی باقی نمانده و دیوانش در دست نیست، اما خوشبختانه مقداری موجود است که می‌توان دیوانچه‌ای از آن ترتیب داد. در هفت اقلیم، اثر امین احمد رازی، غزلی از او نقل شده و در مونس الاحرار نه غزل و در جنگی مورّخ به تاریخ هشتصد و بیست و اندی، گرد آورده عبد الحیّ نامی در ماردین، و محتوی مطالب متنوّع گوناگون که در کتابخانه مرکزی دانشگاه به‌شماره (ف ۱۶۱۲) محفوظست یک غزل و یک رباعی، و در مجموعه‌ای
۱۶۱۲) محفوظست یک غزل و یک رباعی، و در مجموعه‌ای متعلق به کتابخانه ایا صوفیا که میکرو فیلم آن به‌شماره (ف ۱۰۸) در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران نگهداری می‌شود. یک ترجیع‌بند در هشت برگ شامل یکصد و هفتاد و شش بیت، و در یک جنگ اشعار فارسی که حاوی سخنان منتخب متعددی از شعرای معروف است نیز اشعاری از او دیده می‌شود. شیوه. سخن ناصر بجه‌ای در همه اشعار به‌جا مانده بسیار روان و به‌ویژه در غزل‌های به‌شیوه‌ای ساده و با لطافت بسیار و حاوی مضمون‌های دلپذیر است. لحن گفتار او بیشتر به‌شاعران مشرق ایران پیش از
لحن گفتار او بیشتر به‌شاعران مشرق ایران پیش از قرن هفتم هجری متمایل است. در غزل‌های وی علاوه بر مضامین عشقی گاه به‌معانی عرفانی برمی‌خوریم و برخی از غزل‌های او در جواب غزل‌های مولوی ساخته شده‌است. تخلّص. وی تخلّص خود را در همه اشعارش «ناصر» آورده و در یکی از ابیات بنام خویش یعنی «ناصر الدین» اشاره کرده‌است
اَرِن دیوید میلر، تحلیلگر، نویسنده و مذاکره کننده آمریکایی خاورمیانه است. او یکی از اعضای پیوسته ارشد موقوفه کارنگی برای صلح بین‌المللی است که بر سیاست خارجی ایالات متحده تمرکز دارد. او قبلاً نایب رئیس‌جمهور برای ابتکارات جدید در مرکز بین‌المللی دانشوران وودرو ویلسون بود و مشاور وزیران امور خارجه جمهوری‌خواه و دموکرات بوده‌است. او یک تحلیلگر امور جهانی برای سی ان ان است. میلر به مدت ۲۴ سال (۱۹۷۸–۲۰۰۳) برای وزارت امور خارجه ایالات متحده کار کرد. بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۰۳، میلر به عنوان مشاور در مذاکرات اعراب و
و ۲۰۰۳، میلر به عنوان مشاور در مذاکرات اعراب و اسرائیل در ۶ وزیر امور خارجه فعالیت کرد و در تلاش‌های آمریکا برای میانجی‌گری توافق‌نامه‌هایی بین اسرائیل، اردن، سوریه و فلسطینی‌ها شرکت کرد. او در ژانویه ۲۰۰۳ وزارت امور خارجه را ترک کرد و به عنوان رئیس سازمان جوانان بین‌المللی بذرهای صلح که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد، فعالیت کرد. در ژانویه ۲۰۰۶، میلر به مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون برای محققان در واشینگتن دی سی، ابتدا به عنوان محقق سیاست عمومی، و بعد به عنوان نایب رئیس برای ابتکارات جدید پیوست. در سال ۲۰۱۴، میلر
رئیس برای ابتکارات جدید پیوست. در سال ۲۰۱۴، میلر پنجمین کتاب خود را با عنوان "پایان عظمت: چرا آمریکا نمی‌تواند (و نمی‌خواهد) رئیس‌جمهور بزرگ دیگری داشته باشد،" منتشر کرد. پیش زمینه. میلر در یک خانواده یهودی در کلیولند، اوهایو زاده شد. او پسر ارشد دکتر روث (نام خانوادگی راتنر) و ساموئل اچ. میلر بود. او در دبیرستان شیکر هایتس تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۷ فارغ‌التحصیل شد. میلر با همسرش لیندسی زندگی می‌کند. آنها دو بچه دارند. تحصیلات. میلر کار خود را در مقطع کارشناسی در دانشگاه تولین آغاز کرد و یک ترم را در دانشگاه
در دانشگاه تولین آغاز کرد و یک ترم را در دانشگاه وارویک در یک برنامه تبادل دانشجوی افتخاری تاریخ گذراند و نهایتاً از دانشگاه میشیگان با مدرک لیسانس در سال ۱۹۷۱ فارغ‌التحصیل شد. میلر با ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در تاریخ جنگ داخلی آمریکا، رشته خود را به دیپلماسی خاورمیانه و آمریکا تغییر داد و از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ در اورشلیم به تحصیل عربی و عبری پرداخت. دکترای خود را به پایان رساند. در سال ۱۹۷۷ پایان‌نامه او، "جستجوی امنیت: نفت عربستان سعودی و سیاست خارجی آمریکا، ۱۹۳۹–۱۹۴۹" توسط انتشارات دانشگاه کارولینای
۱۹۳۹–۱۹۴۹" توسط انتشارات دانشگاه کارولینای شمالی در سال ۱۹۸۰ و در جلد رقعی در سال ۱۹۹۱ منتشر شد.
باربرا اسلاوین (متولد ۱۹۵۱) روزنامه‌نگار و کارشناس سیاست خارجی آمریکایی است. او خبرنگار "المانیتور" در واشینگتن و سرپرست ابتکار آینده ایران در مرکز آسیای جنوبی شورای آتلانتیک است. او نویسنده کتابی دربارهٔ روابط ایران و ایالات متحده است. اوایل زندگی. باربارا اسلاوین از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد و از آن مدرک لیسانس زبان و ادبیات روسی گرفت. حرفه. اسلاوین دبیر بررسی هفته در "نیویورک تایمز" و همچنین خبرنگار "اکونومیست" در قاهره، مصر و گزارشگر ارشد دیپلماتیک برای "یواس‌ای تودی" بود. علاوه بر این، او دستیار
برای "یواس‌ای تودی" بود. علاوه بر این، او دستیار دبیر برای امنیت جهانی و ملی در "واشینگتن تایمز" بود. او همچنین برای "Business Week" , "Newsday" و "Los Angeles Times نوشته" است. او اکنون خبرنگار المانیتور در واشینگتن است. اسلاوین از دانشوران مرکز بین‌المللی دانشوران وودرو ویلسون در ژوئن تا اوت ۲۰۰۶ بود. او همچنین عضو ارشد مؤسسه صلح ایالات متحده بود و در آنجا گزارشی با عنوان "ملاها، پول و شبه نظامیان" نوشت. او سرپرست ابتکار آینده ایران در شورای آتلانتیک است. اسلاوین نویسنده کتاب "دوستان کینه‌توز، دشمنان در
اسلاوین نویسنده کتاب "دوستان کینه‌توز، دشمنان در آغوش هم: ایران، ایالات متحده و مسیر پرپیچ و خم رویارویی" است. کتاب با توصیف محمود احمدی‌نژاد به عنوان نماینده «نسل جدید» مورد تحقیر نخبگان ایرانی آغاز می‌شود و سپس توضیحی در مورد نحوه دستکاری علی خامنه ای در حوزه‌های مختلف سیاسی مانند سپاه پاسداران، آخوندها، اصلاح طلبان و مخالفان می‌دهد. اسلاوین سپس نارضایتی نسل جوان متولد شده پس از انقلاب ایران را ارزیابی می‌کند و جنبه‌هایی از تضاد بین ایالات متحده و ایران را در رابطه با روابط آنها با جهان عرب تحلیل می‌کند.
در رابطه با روابط آنها با جهان عرب تحلیل می‌کند. ال. کارل براون، استاد تاریخ در دانشگاه پرینستون، در یک بررسی برای "فارن افرز"، خاطرنشان می‌کند که اسلاوین سپاه پاسداران را به عنوان «بخش نظامی، بخشی مافیایی» توصیف می‌کند. در بررسی دیگری برای "The Middle East Journal"، جان لیمبرت، استاد روابط بین‌الملل در آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده، خاطرنشان می‌کند که اسلاوین برای نشان دادن تحلیل‌های خود از «اشاره‌های کوچک اما آشکار» استفاده می‌کند. اسلاوین در مقاله‌ای برای مؤسسه سیاست بین‌الملل لویی در ژانویه ۲۰۱۷،
برای مؤسسه سیاست بین‌الملل لویی در ژانویه ۲۰۱۷، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا را یک سیاستمدار پوپولیست تازه‌کار توصیف کرد که قولش برای «عظیم کردن دوباره آمریکا» مبتنی بر دیدگاهی عمیقاً بدبینانه از وضعیت موجود آمریکا و نظم جهانی است. " او افزود: «رئیس‌جمهور جدید ما چیزهای زیادی برای یادگیری دارد و ظرفیت محدودی برای تکامل نشان داده‌است.»
تقاص یک فیلم جنایی و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی آنتونی هیکاکس با بازی سی توماس هوول و جون سورنس است. داستان. اسکار بونستر (با بازی سی توماس هوول) به یک زندانی در بستر مرگ قول می‌دهد تا انتقامش را از زندان بان قاتل بگیرد. زندانی در ازای این قول محل اختفای یک کیسه پول را به اسکار می‌گوید. اسکار در نهایت از زندان آزاد شده و در پی انتقام می‌رود، اما زندان بان اکنون دچار معلویت شده‌است. در این میان اسکار هر روز بیشتر شیفته رز، همسر زندان بان می‌شود.
جیل درنده یک فیلم دلهره‌آور و درام کانادایی-آمریکایی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی آنتونی هیکاکس با بازی دولف لاندگرن است که بر اساس رمانی از نویسنده اسکاتلندی فردریک لیندسی در سال ۱۹۸۷ ساخته شده‌است. داستان. مت سورنسون، (با بازی لاندگرین) بوکسور سابق و پلیس سان فرانسیسکو، اکنون با جمع‌آوری بدهی‌های کسب و کارهای کوچک امرار معاش می‌کند. مرگ وحشیانه برادر کوچکترش، مایکل، همه چیز را برای همیشه تغییر می‌دهد. سورنسون که قصد دارد قاتل برادرش را پیدا کند، به دنیای درونی قدرتمند سیاست، دسیسه‌های تجاری و رابطه جنسی
درونی قدرتمند سیاست، دسیسه‌های تجاری و رابطه جنسی معمولی نفوذ می‌کند. با رد نظریه پلیس و رسانه مبنی بر اینکه قتل کار یک زن فاحشه است، تمرکز سورنسن روی تاجر فاسد شهر بزرگ، جیم کانوی است. وسواس او برای کشف هویت قاتل در حالی افزایش می‌یابد که مردان دیگر به روشی مشابه به قتل رسیده‌اند. انتشار. پس از نمایش تلویزیونی اچ‌بی‌او تحت عنوان جایگزین Tied Up در ژانویه ۲۰۰۰، این فیلم در ۴ ژوئیه ۲۰۰۰ توسط سرگرمی خانگی سونی پیکچرز به عنوان Jill the Ripper در دی‌وی‌دی منتشر شد.
پس از جنگ جهانی دوم، تحولات شگرفی در علم، هنر، فن و فلسفه جهان رخ داد. در فن معماری عوامل بسیاری از جمله؛ خرد گرایی، توسعه علم و ورود تکنولوژی جدید، تغییر زبان بیان فلسفه و پیدایش مفاهیم و تفکرات نو در آن، و به ویژه دانش به‌کارگیری مواد و متریال جدید در وسعت کلان، مانند فلز و شیشه، در تکوین مدرنیسم معماری دخیل بوده‌اند. با این وجود معماری مدرن، خود نیز طی روند شکل‌گیری چهار بخش بنیادین، به تکوین و کمال رسیده است. این چهاربخش عبارتند از. بخش اول: مدرنیته (عصر روشنگری، رنسانس، دین پیرایی، انقلاب صنعتی، علم
روشنگری، رنسانس، دین پیرایی، انقلاب صنعتی، علم مداری) بخش دوم: معماری مدرن اولیه (آغاز مکتب شیکاگو، آغاز نهضت هنر نو یا آرت نوآ، آغاز جنبش فوتوریسم) بخش سوم: معماری مدرن متعالی (شروع کار مدرسه باوهاوس، ایجاد سبک و روش کانستراکتیویسم، آغاز تفکرات لوکوربوزیه، آغاز سبک معماری ارگانیک) بخش چهارم: معماری مدرن متاخر (دوره بعد از جنگ جهانی دوم تا کنون که شامل تمامی سبک‌های جدید معماری و ورود بتن به ساختمان سازی ست)
نوید عبدالملکی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۶۹، کرج) کاراته کار پیشین و مبارز هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایران است. وی در سال ۲۰۱۷ در رشته کاراته همراه تیم ملی کاراته ایران قهرمان آسیا مرکزی شد. همچنین وی در رقابت‌های هنرهای رزمی ترکیبی که در بلاروس برگزار شد مقابل حریفانش از اکراین و بلاروس به پیروزی رسید. هنرهای رزمی ترکیبی (MMA). حدود یک سال بعد از قهرمانی آسیا در کاراته، وی درخبرگزاری، شرکت خود را در ورزش هنرهای رزمی ترکیبی را اعلام کرد او دومین کاراته کار حرفه ای ایرانی است که در این رشته ورزشی به فعالیت
حرفه ای ایرانی است که در این رشته ورزشی به فعالیت پرداخته‌است. عبدالملکی نخستین مبارزه خود در این رشته ورزشی را در ۲۹ ژوئیه در سازمان BFC بلاروس انجام داد و سرگئی الونچک از اکراین را در راند نخست با تکنیک گیوتیین ناک اوت و شکست داد. دومین مبارزه او بعد از ۳ ماه در سازمان BFC بلاروس انجام شد و او حریفی از کشور میزبان دنیس کورتوف را نیز در راند نخست با تکنیک RNC ناک اوت و شکست داد.
جزیره دکارت، عنوان نمایشگاه آثار نزار موسوی نیا، نقاش سورئال ایرانی ست، که در آذر ماه سال ۱۴۰۰ در آرت سنتر تهران برگزار گردید. این نمایشگاه به علت نگاه عمیق فلسفی در قالب نقاشی، و به چالش کشیدن و نقدی جدی بر فلسفه دکارت، در قالب بیان نگارگری، در مقیاس وسیع از سوی نشریات و خبرگزاری های ایرانی و خارجی مورد توجه قرار گرفت. فلسفه دکارت از جمله مضامینی ست که فلاسفه مدرن من جمله مارتین هایدگر بر آن بسیار تاخته اند. به زعم دکارت ویژگی اصلی جهان، امتداد است. جهان دکارتی جهانی ست ممتد، و شناخت ما از همه چیزهای درون
جهانی ست ممتد، و شناخت ما از همه چیزهای درون این جهان به درک ما از امتداد محدود می شود. همین تفکر باعث گردیده که هایدگر نقدهای جدی بر فلسفه او وارد کرده و در رد آن قد علم کند. به زعم هایدگر جهان، هستی شناسی متافیزیک، یا امری ممتد نیست. بلکه وجود آن خصلتی شبکه ایی ست، که نمی توان با امتداد آن را تبدیل به خط کرد. در حقیقت امتداد می تواند یکی از ویژگی های اجسام درون جهان باشد، اما تمامیت و اصل آن نیست. بنابر آرا هایدگر در هستی شناسی، جهان مجموعه ای از ارتباطات به شمار می آید که این مجموعه دزاین را می سازد.
به شمار می آید که این مجموعه دزاین را می سازد. برای هایدگر هستندگی اهمیت دارد. هستندگی؛ به مفهوم در_جهان_هستن. اما به زعم دکارت؛ اندیشیدن سوژه به جهان است، که مهم است. در یک مثال ساده هایدگر بیان می کند که مثلا یک چکش در کنار اجسام دیگر مانند میخ، دیوار، چوب، تابلو، و ... مفهوم می یابد و وجود آن به تنهایی در جهان هیچ معنایی نمی دهد. و همین مثال مفهوم ارتباطات هستی و شبکه ایی بودن جهان را نمایان می سازد. موسوی نیا در این مجموعه آثار، این تقابل آرا، میان دو دیدگاه فلسفی را بوسیله طرح و رنگ و نقش بر بوم
دو دیدگاه فلسفی را بوسیله طرح و رنگ و نقش بر بوم نشانده است. یکی از آثار این مجموعه نیز در حراج تهران به حراج گذاشته و فروخته شده است. این نمایشگاه با استیتمنتی، با روند به سخره گرفتن فلسفه دکارت آغاز گردید، و با نگاه اساطیری_تاریخی به شخصیت ها و المان های موجود در تابلوها، حقیقتی مبهم، و وهم آلود را در پس افکار تبعیض گرایانه دکارتی به ظهور کشیده است. کرنش به ادراکات حسی انسانی، و منطق گرایی بشر معاصر و گریز از خرافه پرستی، از دیگر زوایای به نمایش درآمده در آثار این نمایشگاه بوده است. در تمامی آثار، تنهایی
آثار این نمایشگاه بوده است. در تمامی آثار، تنهایی و انزوای بشر کنونی، دور ماندگی از کاشانه، هجر و بی خانمانی انسان معاصر، تقابل های دوگانه، قرائت های چند گانه، پدیدارشناسی خیامی، و فریب های که فلسفه دنیای باستان بر انسان روا داشته را به نمایش درآورده است. استیتمنت نمایشگاه جزیره دکارت؛
سوگ جمعی یا افسردگی جمعی یکی از حالات روانی رایج جمعی است، مانند شادی جمعی، پارانویای جمعی، ترومای جمعی یا اندوه جمعی که ممکن است یک گروه، جامعه یا کل ملت را تحت تأثیر قرار دهد. با احساس غالب و ظاهراً دائمی بی کفایتی، ناامیدی، فقدان سرزندگی، غم و ناامیدی مشخص می‌شود که در میان تعداد بالایی از اعضای یک مجموعه مشترک است. همان‌طور که گوستاو لو بون در سال ۱۸۹۵ نشان داد، می‌توان آن را به روشی شبیه به یک وضعیت فیزیکی مشابه یک بیماری مسری منتقل کرد. افسردگی جمعی اغلب در جوامع بازداشت شده، مانند گتوها، اردوگاه‌های
در جوامع بازداشت شده، مانند گتوها، اردوگاه‌های کار اجباری یا مکان‌های دیگری که تقریبا تمام چشم‌اندازهای آزادی در آن‌ها از بین رفت‌اند، مشاهده می‌شود. با آمار بالای خودکشی قابل تشخیص است. بحث بر سر جایگاه فلسفی این مفهوم وجود دارد: در حالی که زیگموند فروید، کارل یونگ، فرانتس بورکناو و بسیاری دیگر وجود ذهن جمعی یا ناخودآگاه جمعی را پذیرفتند، بسیاری از تفکر مدرن افسردگی جمعی را به عنوان مجموعه ای از افسردگی‌های افراد در نظر می‌گیرد. با این حال، علاقه فزاینده ای به مفهوم بیماری اجتماعی انبوه وجود دارد که در آن
به مفهوم بیماری اجتماعی انبوه وجود دارد که در آن شرایط جسمی یا روانی مشاهده می‌شود که در یک گروه بدون علت ارگانیک مشترک گسترش می‌یابد. زیگموند فروید، پدر روانکاوی، به‌صورت مستقیم درباره "سوگ جمعی" (Collective Grief) نظریه‌پردازی نکرده است، اما ایده‌های او درباره سوگ (اندوه) و ملانکولی (Melancholia) در کتاب "سوگ و ملانکولی" (1917) و نیز تحلیل‌هایش درباره روان‌شناسی گروهی در کتاب "روان‌شناسی توده‌ها و تحلیل اگو" (1921) می‌توانند به درک پدیده سوگ جمعی کمک کنند. فروید معتقد بود که آیین‌ها و تشریفات (مثل مراسم
فروید معتقد بود که آیین‌ها و تشریفات (مثل مراسم خاکسپاری یا یادبود) به افراد کمک می‌کنند تا از دست‌دادگی را بپذیرند و به زندگی بازگردند. در سوگ جمعی: مراسم عمومی (مثل عزاداری‌های دسته‌جمعی یا روشن کردن شمع) به جامعه کمک می‌کند تا غم را به‌صورت نمادین ابراز و پردازش کنند. اگر جامعه نتواند این آیین‌ها را به درستی انجام دهد، ممکن است سوگ به سرکوب جمعی یا واکنش‌های بیمارگونه تبدیل شود. درمان افسردگی جمعی، بازگرداندن امید است، اگرچه این ممکن است کاری فراتر از توانایی‌های هر رهبر یک جامعه باشد. افسردگی جمعی
توانایی‌های هر رهبر یک جامعه باشد. افسردگی جمعی همچنین می‌تواند حالت آسیب‌پذیری قابل‌توجهی باشد، زیرا استراتژی‌های مخرب ممکن است از طریق باور نابجا به اثربخشی اقدامات رادیکال تحت کنترل قرار گیرند.
معشوق بانو چترلی ، یک فیلم انگلیسی-آمریکایی در ژانر عاشقانه اروتیک به کارگردانی لوره د کلرمونت تونر است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. فیلم‌نامهٔ این فیلم توسط دیوید مگی بر پایه رمان کلاسیک "عاشق لیدی چترلی" اثر دی. اچ. لارنس نوشته شده‌است. بعد از فیلم "عاشق لیدی چترلی" (۲۰۱۵) این دومین اقتباس تماماً انگلیسی از روی این رمان است. اما کورین و جک اوکانل ستارگان فیلم هستند. "معشوق بانو چترلی" نخستین بار سپتامبر ۲۰۲۲ و در جشنواره فیلم تلیوراید نمایش داده شد که با استقبال منتقدان همراه بود و در زمنیه اجرای کورین و
منتقدان همراه بود و در زمنیه اجرای کورین و اوکانل و وفاداری به رمان ستایش شد. فیلم در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس به صورت جهانی منتشر شد.
جشنواره پرث () که پیش‌تر جشنواره بین‌المللی هنر پرث نام داشت، فستیوال پرت، دیرپاترین جشنواره فرهنگی استرالیا است که هر سال در استرالیای غربی برگزار می‌شود. در این جشنواره، موسیقی عامه‌پسند، موسیقی کلاسیک، رقص، تئاتر، ادبیات، هنرهای تجسمی و آثار هنری عمومی در مقیاس بزرگ ارائه می‌شود. رویدادهای اصلی جشنواره هر ساله از فوریه تا مارس برگزار می‌شود و جشنواره فیلم که اکنون تحت عنوان «لاتری‌وست فیلمز» شناخته می‌شود از نوامبر تا آوریل به عنوان بخشی از همین جشنواره برگزار می‌شود. جشنواره پرث در مکان‌های مختلف
برگزار می‌شود. جشنواره پرث در مکان‌های مختلف سرپوشیده و روباز در سراسر پرث توسط دانشگاه استرالیای غربی با مشارکت دولت ایالتی و شورای این شهر برگزار می‌شود. از سال ۲۰۰۴، جشنواره دارای برند «لاتری‌وست» بود و لاتری‌وست به عنوان «شریک اصلی جشنواره» شناخته شد.
درگیری‌های ۱۴۰۱ کرج، ۱۲ آبان و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران اتفاق افتاد. در این درگیری‌ها تعدادی از معترضان و نیروهای امنیتی کشته و زخمی شدند. پیش‌زمینه. اعتراضات سراسری ایران در هفته هفتم خود قرار داشت و چهلم شماری از کشته‌شدگان این اعتراضات بود. در کرج مراسم چهلم حدیث نجفی، پارسا رضادوست و سارینا اسماعیل‌زاده، از کشته شدگان اعتراضات، برگزاری می‌شد. حدیث نجفی در بهشت سکینه، گورستان اصلی شهرستان کرج، دفن شده بود و جمعیت زیادی برای مراسم چهلم او گرد هم آمدند، اما نیروهای امنیتی اقدام به بستن دروازه این گورستان