payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جلیل بغدادبیگف () یکی از اولین منتقدان هنری و قوم‌شناسان آذربایجانی، بازیگر تئاتر، کارگردان، مترجم و خادم هنر افتخاری آذربایجان شوروی (۱۹۴۳) بود. زندگی‌نامه. جلیل بغدادبیگف در سال ۱۸۸۷ در شهر شوشی تولد یافت. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه‌ای مترقی در شوشی پشت سر گذاشته و سپس در یک جیمنیزیوم در شهر سن پترزبورگ به ادامه تحصیل پرداخت. پس از بازگشت به باکو در سال ۱۹۰۴، در امور اداری در میدان‌های مختلف نفتی اشتغال یافت. وی بعدها در دانشکده فنی تئاتر دولتی آذربایجان تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیلی، تحصیلات خود را در
کرد و پس از فارغ‌التحصیلی، تحصیلات خود را در رشته تئاتر در مسکو ادامه داد. آنجا بود که جلیل بغدادبیگف آموزش حرفه ای تئاتر دید. وی شاگرد یوگنی واختانگوف، بازیگر و کارگردان روس، در مسکو بود و در رشته تئاتر از کنستانتین استانیسلاوسکی آموزش دید. علاوه بر این، زبان‌های عربی، فارسی، فرانسوی، روسی و نیز زبان‌های مردمان آسیای مرکزی را قراگرفت. با تصمیم «شورای کمیساریای خلق آذربایجان شوروی»، از نیمه دوم دهه ۱۹۲۰ تا اواسط دهه ۱۹۳۰ به آسیای مرکزی اعزام شد تا آنجا هنر تئاتر را سامان و توسعه بخشد. پس از برگشت به باکو
تئاتر را سامان و توسعه بخشد. پس از برگشت به باکو به عنوان معلم در دانشکده فنی تئاتر دولتی آذربایجان مشغول به کار شد. در اوان جنگ جهانی دوم، جلیل بغدادبیگف به همراه تعدادی چهره‌های مطرح فرهنگی در صفوف ارتش سرخ شوروی در ایران حضور داشت. در سال‌های پساجنگ به‌عنوان مدیر تولید در تئاترهای مختلف به فعالیت‌های فرهنگی خود ادامه داد و به عنوان مدیر «اتحادیه کنسرت‌های باکو»، تئاتر جعفر جبارلی مشغول به کار شد و در دانشکده تئاتر با موضوع «تاریخ هنر مردمان در دوره‌های مختلف» سخنرانی کرد. جلیل بغدادبیگف ۲۱ آوریل سال
مختلف» سخنرانی کرد. جلیل بغدادبیگف ۲۱ آوریل سال ۱۹۵۱، در سن ۶۴ سالگی در شهر باکو درگذشت. دایی وی الیاس افندی‌اف، خادم هنر افتخاری آذربایجان و «نویسنده مردم» آذربایجان، بود. فعالیت‌های هنر. در سال ۱۹۰۷، جلیل بغدادبیگف به عنوان بازیگر در گروه تئاتر انجمن «نجات» استخدام شد. او در اینجا و در گروه‌های تئاتر «صفا» و گروه «هنرمندان مسلمان اپرا» که رهبری آن بر عهده حسین‌قلی سرابسکی و مدیریت بر عهده برادران ذوالفقار حاجی‌بیف و عزیر حاجی‌بیگف بود، فعالیت داشت. جلیل بغدادبیگف فعالیت‌های کارگردانی خود را در سال ۱۹۲۰
بغدادبیگف فعالیت‌های کارگردانی خود را در سال ۱۹۲۰ در باشگاه‌های تئاتر بی‌بی‌هیبت و بالاخانی آغاز کرد. وی همزمان در تئاترهای آغداش، لنکران، نوخا و شوشی مشغول به شغل کارگردانی شد. در سال ۱۹۲۰، به گروه تئاتر ملی درام پیوست و از سپتامبر ۱۹۲۲ تا پایان سال ۱۹۲۴ در «تئاتر ترکی نقد و تبلیغات آزاد باکو» نیز کار کرد. در سال ۱۹۲۹، جلیل بغدادبیگف عهده‌دار ریاست دوره‌های آموزشی در رشته درام در مدرسه فنی موسیقی عشق آباد شده و آنجا گروه نمایش ترکمن را ایجاد کرد و نمایشنامه‌های به اسم «آولدا رادیو» را برای تئاتر عشق آباد
به اسم «آولدا رادیو» را برای تئاتر عشق آباد نوشت. او همچنین دو درام تبلیغاتی موسوم به «دختر تاجیک» و «کمسومول و نشان» به زبان تاجیکی نوشت. در سال‌های ۱۹۳۸ الی ۱۹۴۸، جلیل بغدادبیگف در انجمن‌های نمایشی و تئاترهای دولتی در شهرهای شماخی، شوشی، سالیان، آغداش، زاقاتالا، فضولی، آغ‌دام، شمکر، نخجوان و اردوباد فعالیت‌های هنری خلاقانه‌ای انجام داد. او در آنجا هم به عنوان بازیگر و هم به عنوان کارگردان کار می‌کرد، نمایشنامه‌هایی می‌نوشت و ایفای نقش می‌کرد. جلیل بغدادبیگف تعدادی نمایشنامه به تحریر درآورده بود.
بغدادبیگف تعدادی نمایشنامه به تحریر درآورده بود. نمایشنامه‌های «امیر بخارا»، «ستاره‌های درخشان» و نمایش‌های دیگر او در تئاترهای دوشنبه، سمرقند، تاشکند، خوقند، عشق‌آباد و سایر شهرها به روی صحنه رفتند. با آنکه جلیل بغدادبیگف قصد داشت بر پایه نمایشنامه «خانلر» که در حال نوشتن آن بود، فیلم بسازد، اما آغاز جنگ جهانی دوم باعث عدم تحقق این امر شد. جلیل بغدادبیگف از حرفه قوم‌شناسی نیز در کارنامه خود برخوردار بود. آثار او مانند «نامزدی»، «پالتاربیچمه»، «عروسی»، «دوواق‌قاپما»، «عروسی‌های روستایی» حکایت از سنت‌های
«عروسی‌های روستایی» حکایت از سنت‌های مردم آذربایجان دارند. وی همچنین اولین کسی است که تاریخ موسیقی‌های مقامی آذربایجان را نوشته‌است. جلیل بغدادبیگف مؤلف نخستین اطلاعات مکتوب دربارهٔ حاجی هوسو، مشهدی ایسی،» دلی اسماعیل بیگ»، میر محسن نواب، «باغبان اکبر»، مجید بهبودف و دیگران است.
لوبوش کوهوتک (تلفظ چکی: [ˈkoɦou̯tɛk]) (؛ زادهٔ ) دانشمند و اخترشناس اهل جمهوری چک است. او کاشف ریزسیاره‌ها و دنباله‌دارهای کوچک، از جمله دنباله‌دار کوهوتک است که در سال ۱۹۷۳ با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بود. او همچنین تعداد زیادی سحابی سیاره‌نما را کشف کرد.
شاهدخت جوان یاشهدخت جوان زادهٔ ۱۹۶۷ نویسنده، رمان‌نویس و مقاله‌نویس معاصر فرانسوی زاده ایران است. آثارش به موضوعات هویت و خاطرات می‌پردازد و در برابر موضوع اسلام و رهبران دینی ایران و حجاب دیدگاه انتقادی دارد. او در برنامه‌های تلویزیون و رادیو فرانسه حضور دارد.
عُجب یا خودپسندی به معنای باور افراطی به توانایی‌ها یا جذابیت‌های خود در مقایسه با دیگران است. پیش از قرن چهاردهم میلادی، این واژه چنین بار معنایی خودشیفتگی‌ای نداشت و صرفاً به معنای «بطلان» یا «بی‌ثمری» بود. اصطلاح مرتبط «لافِ بی‌محتوا» (Vainglory) که امروزه اغلب به عنوان مترادفی کهن برای «خودبینی» دیده می‌شود، در اصل به معنای «چنین پنداشتن که توانایی‌های خود شخص کافی است و کمک خداوند لازم نیست» بود؛ به عبارت دیگر، لافِ زنی نابجا. اگرچه امروزه «شکوه» (glory) عمدتاً معنایی مثبت دارد،[نیازمند منبع] واژه
عمدتاً معنایی مثبت دارد،[نیازمند منبع] واژه لاتینِ مبدأ آن، یعنی «گلوریا» (gloria)، تقریباً به معنای «لاف‌زنی» بود و اغلب به عنوان نقدی منفی به کار می‌رفت. در اسلام. عجب به معنای بزرگ پنداشتن خویش به دلیل کمالی که فرد در خود می‌بیند صرف نظر از اینکه کمال را داشته باشد یا خیر. در عجب شخص همه‌ی کمالات و دستاوردهای خو‌یش را از جانب خود می‌داند نه از جانب خدا. عجب معنایی نزدیک با تکبر دارد با این تفاوت که در شکل‌گیری عجب، انسان خود را با دیگران مقایسه‌ نمی‌کند ولی در تکبر، انسان خود را از دیگران برتر و بالاتر
ولی در تکبر، انسان خود را از دیگران برتر و بالاتر می‌داند. خودستایی از آثار خودپسندی است. نمادگرایی. خودپسندی بود که نخستین بار انسان را از روح، «روح کلی the Universal Spirit»، «فیض الهی Divine grace» فضل الهی جدا کرد. در داستان‌های اساطیری آمده روزگاری انسان می‌توانست از میان آینه آمد و شد کند. اما در ترفندی جادویی محبوس آینهٔ خود شد. و همچون یک رؤیا وظیفهٔ پر ملال تکرار اعمال «خود» را به عهده گرفت غرق تصویر خویش خودپسندی به منزله نیروی تولید شده در اثر تصویر خویش است. انسانی که غرق در تصویر خویش، باشد.
خویش است. انسانی که غرق در تصویر خویش، باشد. از آنجا که امیدی ندارد زمانی بتواند به سر منشأ چیزها باز گردد، در وجود خویشتن در طلب تسلی و آرامش است. و با این کار قصد دارد تصویر خود را جاودان سازد. هیچ امیدی نیست که انسان غرق در تصویر خویش، به سر منشأ چیزها بازگردد، تعقل قلب انسان را از خود بینی و همراه ملازمش یعنی خود بزرگ بینی دور می‌کند. لایه زیرین نقاب خود بزرگ بینی، ترحم و دلسوزی به حال خود است که تغییر شکل داده. بزرگان معرفتی دو برخورد داشته‌اند:
جیمز گراهام (؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شروود"، "تاج" و "برگزیت" اشاره نمود.
مارگاریتا مونه (؛ ؛ ) خواننده سبک‌های راک و هوی متال اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تا کنون مشغول به فعالیت می‌باشد. وی بنیانگذار و آوازخوان اصلی گروه موسیقی هارد راک/سمفونیک متال می‌باشد. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی مارگاریتا مارتیروسیان () در ۱۵ فوریهٔ ۱۹۹۰ ‏در ایروان به دنیا آمد و در سنین پایین به مسکو، پایتخت روسیه نقل مکان نمود. وی در سن چهار سالگی درس‌های موسیقایی را شروع کرد و به سرعت مبدل به یک نوازنده پیانو رقابتی و آماده اجرا شد. وی در رقابت‌های متعددی پیانو شرکت و
اجرا شد. وی در رقابت‌های متعددی پیانو شرکت و جوایزی را نیز کسب نمود. در سن ۱۱ سالگی به همراه خانواده به هیوستون، تگزاس نقل مکان نمود وی در رشته تئاتر موزیکال دبیرستان هنرهای نمایشی و تجسمی تحصیل نمود. پس از نقل مکان به نیویورک در مدرسه هنر تیش پذیرفته شد.
معناشناسی منطقی ()، بخشی از معناشناسی صوری است که از معنی‌شناسی زبان‌های صوری برای مطالعهٔ معنی در زبان‌های طبیعی بهره می‌گیرد. زبان ابزاری برای ارجاع به جهان خارج. معناشناسان منطقی زبان را ابزاری برای ارجاع به جهان خارج در نظر می‌گیرند. در این نوع معنی‌شناسی سعی بر آن است تا با توجه به موقعیت جهان خارج، صدق یا کذب، یا به عبارت دقیق تر، ارزش صدق (truth value) هر جملهٔ زبان تعیین شود. همبستگی زبان. معناشناسی منطقی به برتری همبستگی زبان، اندیشه، معنا و جهان می‌پردازد و نتیجه آن، دستیابی به ساحت ایدئال معناست.
و نتیجه آن، دستیابی به ساحت ایدئال معناست. برای مطالعهٔ بیشتر. https://logicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6070.html معرفی معناشناسی‌های مختلف برای منطق شهودی
آشخن میکائیلی آوتیسیان (؛ زادهٔ - ) و سیاستمدار اهل ارمنستان بود که سمت نمایندگی دوره‌های ششم و هفتم شورای عالی ارمنستان شوروی را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۲۰ در هرازدان به دنیا آمد . وی همچنین برنده نشان لنین، قهرمان کار سوسیالیست و مدال کارگر ممتاز شده‌است. وی در ۱۹۹۵ در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
عجیب غریب یا یک آدم هشت رنگ فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی آناند ال. رای است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، سارا علی‌خان، آکشی کومار، دیمپل هایاتی و سیما بیسواس ایفای نقش کرده‌اند.
باچان پاندی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی فرهاد سامجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، کریتی سانون، ژاکلین فرناندز، آرشاد وارسی، پانکاج تریپاتی، پراتیک بابار، آشوین موشران، ساجد نادیادوالا، احمد خان و موهان آگاشه ایفای نقش کرده‌اند.
اسکارلت یک مینی‌سریال آمریکایی است که در سال ۱۹۹۴ ساخته شد. این مینی‌سریال بر اساس رمانی به همین نام اثر الکساندرا ریپلی تولید شد که ادامهٔ رمان "بر باد رفته" اثر مارگارت میچل است. تیموتی دالتون و جوآن ولی بازیگران اصلی هستند که در قرن پنج درگظشت. داستان. پس از خاکسپاری ملانی همیلتون، که در رمان بر باد رفته فوت می‌کند، اسکارلت اوهارا به مزرعه تارا برمی‌گردد و متوجه می‌شود مامی در حال مرگ است. پس از مرگ مامی، اسکارلت به آتلانتا،چارلستون،ساوانا و ایرلند می‌رود و اتفاقات زیادی برایش پیش می‌آید. بازیگران.
و اتفاقات زیادی برایش پیش می‌آید. بازیگران. !بازیگر !نقش !توضیح
اسی رِنْوال (زاده ۳ اکتبر ۱۹۱۱ اولو، فنلاند - درگذشته ۱۸ اکتبر ۱۹۷۹ هلسینکی، فنلاند) مجسمه‌ساز فنلاندی بود. از معروف‌ترین آثار او می‌توان به مجسمه‌های نیم تنه زنان و کودکان اشاره کرد. او همچنین پرتره‌هایی از افراد مشهور از جمله روسای جمهور کارلو یوهو استالبرگ، ریستو ریتی، یوهو کوستی پاسیکیوی و اورهو ککونن کشیده‌است. پیشینه. رنوال یکی از اولین مجسمه سازان زن در فنلاند بود که به سفارش آثار عمومی دست یافت و با کارهای هنری خود امرار معاش کرد. او بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ درمدرسه طراحی انجمن هنر فنلاند تحصیل کرد
تا ۱۹۳۲ درمدرسه طراحی انجمن هنر فنلاند تحصیل کرد و آثار او برای اولین بار در سال ۱۹۳۳ در نمایشگاه عمومی به نمایش درآمد.
اونینگبو (به انگلیسی: Önningeby) یک روستا در شهر یومالا در جزایر الند فنلاند است. که در حدود ۷ کیلومتری (۴ مایلی) شمال شرقی ماریهامن واقع شده‌است. اونینگبو دارای ۲۱۴ نفر (۲۰۱۴) جمعیت است. در اواخر قرن نوزدهم، اونینگبو در میان هنرمندانی که مایل به تمرین نقاشی فضای باز، یعنی در هوای آزاد و نه در استودیوهای خود بودند، محبوب شد. مجمع هنرمندان اونینگبو در اطراف خانه تابستانی که توسط نقاش منظره فنلاندی ویکتور وسترهولم در سال ۱۸۸۴ خریداری شد، متمرکز بود.
مجمع هنرمندان اونینگبو () در سال ۱۸۸۶ توسط ویکتور وسترهولم، نقاش منظره فنلاندی، که یک خانه تابستانی در روستای اونینگبو در جزایر الند در دریای بالتیک در تملک داشت، تأسیس شد. هر تابستان این مکان، هنرمندان فنلاندی و سوئدی را گرد هم می‌آورد تا به‌جای کار در استودیوهای خود، مناظر "نقاشی فضای باز" را تحربه کنند. بسیاری از هنرمندان شرکت‌کننده زن بودند. زمینه. در دهه ۱۸۷۰، هنرمندان اروپایی به نقاشی در فضای باز علاقه پیدا کردند. رویکردهای رسمی به نقاشی منظره جای خود را به تصویرسازی‌های واقع گرایانه یا طبیعت گرایانه
را به تصویرسازی‌های واقع گرایانه یا طبیعت گرایانه تر داد که اغلب اثرات تغییر نور را منعکس می‌کرد. در سرتاسر اروپا، هنرمندان هر تابستان در دهکده‌هایی جمع می‌شدند که می‌توانستند در محیطی دلپذیر با هم کار کنند. هنرمندانی از سراسر اسکاندیناوی از اوایل دهه ۱۸۸۰ بیش از همه در اسکاگن در شمال دانمارک یکدیگر را ملاقات کردند و گروهی تشکیل دادند که به نقاشان اسکاگن معروف شدند. در اواسط دهه ۱۸۸۰، ویکتور وسترهولم، نقاش امپرسیونیست فنلاندی از تورکو، خانه تابستانی کوچکی در روستای اونینگبو در شمال شرقی ماریهامن خریداری
در روستای اونینگبو در شمال شرقی ماریهامن خریداری کرد. از سال ۱۸۸۶، او از دوستان هنرمند خود دعوت کرد تا هر تابستان به او بپیوندند تا در هوای آزاد نقاشی کنند. آثار آنها شامل مناظر دریایی و صحنه‌های روستا و همچنین پرتره‌های ساکنان محلی بود شرکت کنندگان. بسیاری از هنرمندانی که در اونینگبو نقاشی کردند زن بودند. اولین گروه هنرمندانی که به وسترهولم پیوستند عبارت بودند از فردریک آهلستد و همسرش نینا، الکساندر فدرلی، هانا رونبری و الین دانیلسون-گامبوگی که همگی فنلاندی بودند. یکی از مهم‌ترین اعضای گروه هانا رونبری
بودند. یکی از مهم‌ترین اعضای گروه هانا رونبری بود. او برای اولین بار در سال ۱۸۸۶ بازدید کرد و سال به سال بازگشت. او هم نویسنده و هم نقاش بود و با گنجاندن آن در نوشته‌های داستانی و غیرداستانی خود به موفقیت این مجمع کمک کرد. نقاشی‌های او اغلب شامل افراد می‌شد، بهترین آثار او در حدود سال ۱۸۹۰ ظاهر شدند و برخی از آنها در نمایشگاه‌ها به موفقیت دست یافتند. موزه. در طول سال‌ها، هنرمندان در مزرعه‌های بزرگ اونینگبو اسکان داده شدند. یکی از آنها، مزرعه جونزاس، به موزه تبدیل شد که در سال ۱۹۹۲ افتتاح شد و در سال ۱۹۹۹
تبدیل شد که در سال ۱۹۹۲ افتتاح شد و در سال ۱۹۹۹ گسترش یافت. در این نمایشگاه نقاشی‌های تعدادی از کسانی که در مجمع هنرمندان جمع شده بودند به نمایش گذاشته می‌شود.
هانا رونْبَری (۱۶ آوریل ۱۸۶۲ – ۹ اکتبر ۱۹۴۶) هنرمند و نویسنده فنلاندی بود. او به نسل نقاشان زن در دهه ۱۸۸۰ تعلق داشت که سبک رئالیسم فرانسوی را پذیرفتند و به عضوی فعال در مجمع هنرمندان اونینگبو در جزایر الند تبدیل شدند. به‌عنوان نویسنده، او عمدتاً به‌خاطر ترسیم‌هایش از هنرمندان اسکاندیناویایی در پایان قرن نوزدهم به یاد می‌آید. زندگی‌نامه. رونبرگ در آوریل ۱۸۶۲ در همن‌لینا به دنیا آمد. او در مدرسه طراحی انجمن هنر فنلاند (۱۸۷۵–۱۸۸۱) در هلسینکی و در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای سوئد (۱۸۸۱–۱۸۸۵) در استکهلم تحصیل
هنرهای زیبای سوئد (۱۸۸۱–۱۸۸۵) در استکهلم تحصیل کرد. او برای شرکت در دوره‌های آموزشی در پاریس نیز در آکادمی ژولیان و آکادمی کولاروسی شرکت کرد. نقاشی‌های او اغلب شامل تصاویر مردم می‌شد. بهترین آثار او در حدود سال ۱۸۹۰ ظاهر شد و برخی از آنها در نمایشگاه‌ها به موفقیت دست یافتند. کارهای اولیه او در صحنه‌های فضای باز درمجمع هنرمندان اونینگبو از جنبش هوای آزاد فرانسوی الهام گرفته شده‌است. او در دهه ۱۸۹۰ و حتی بعد از آن به نقاشی ادامه داد و رنگ‌های روشن‌تر و قلم‌موهای گسترده‌تر را معرفی کرد. او در سال ۱۹۳۲
قلم‌موهای گسترده‌تر را معرفی کرد. او در سال ۱۹۳۲ نمایشگاهی انفرادی از نقاشی‌ها ترتیب داد. هانا رونبری سال‌های پایانی خود زندگی را در ویلایی در ساحل کولساری در خارج از هلسینکی گذراند و در اکتبر ۱۹۴۶ درگذشت.
دلیل تغییر مسیر نام خارجی فیلم است.
ماتیلدا ویلهلمینا روتکورچ (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۸۱۳ – درگذشته ۶ مارس ۱۸۴۲) نقاش فنلاندی بود. اغلب از او به عنوان اولین هنرمند زن در فنلاند یاد می‌شود. او عمدتاً نقاشی‌های پرتره می‌کشید. پیشینه. وی در بورگا فنلاند به دنیا آمد. او دختر بارون کارل فردریک روتکورچ و آگوستا فردریکا الیزابت روتکورچ بود. در بهار ۱۸۳۳، او اولین سفر تحصیلی خود را به استکهلم انجام داد و در آنجا با یوهان گوستاف سندبرگ و رابرت ویلهلم اکمن آموزش دید. او بین سال‌های ۱۸۳۳ تا ۱۸۳۸ دانشجوی آکادمی سلطنتی هنر سوئد بود. او در سال ۱۸۴۲ در سن ۲۸ سالگی
هنر سوئد بود. او در سال ۱۸۴۲ در سن ۲۸ سالگی بر اثر بیماری ریوی در تورکو درگذشت. آثار روتکورچ در نمایشگاهی در فنلاند در سال ۱۸۴۷ به نمایش درآمد. برخی آثار او او در موزه آتنیوم و گالری سیگنیوس وجود دارد.
نینا سایلو (۲۶ ژوئیه ۱۹۰۶–۱۵ نوامبر ۱۹۹۸) مجسمه‌ساز اهل فنلاند بود. پیشینه. نینا در ویبورگ، هلسینکی و لندن تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۲ او شاگرد خصوصی مجسمه‌ساز آلپو سایلو شد که بعداً با او ازدواج کرد. آنها با هم در منطقه تاریخی میان روسیه و فنلاند به نام کارلیا به دنبال شاعران شفاهی می‌گشتند و آنها را به تصویر می‌کشیدند. هنر سایلو در پارک‌ها و گورستان‌های تورنیو، هلسینکی و لاپن‌رانتا به نمایش عمومی گذاشته شد.
هلدر باربوسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست وینگر چپ بازی ‌می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، زیر ۲۳ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده‌است.
ماریانو باربوسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست دروازه‌بان بازی ‌می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده‌است.
سیگرید ماریا شائومان (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۸۷۷ در چوهوئیف، استان خارکف، امپراتوری روسیه [ اوکراین کنونی] - درگذشته ۲۲ فوریه ۱۹۷۹ در هلسینکی، فنلاند) هنرمند و منتقد هنری فنلاندی بود. پیشینه. او در ۲۴ دسامبر ۱۸۷۷ در چوگویف، در استان خارکف امپراتوری روسیه (اوکراین کنونی)، به دنیا آمد. وی دختر ژنرال فردریک والدمار شائومان و الین ماریا شائومان بود. مادر او دختر اسقف پوروو فنلاند بود. پس از زندگی در رادوم، لهستان، شائومان‌ها در سال ۱۸۸۵ به فنلاند بازگشتند. در سال ۱۸۹۹ سیگرید تحصیلات خود را در مدرسه طراحی هنر انجمن
سیگرید تحصیلات خود را در مدرسه طراحی هنر انجمن فنلاند در هلسینکی زیر نظر کارل یان و هلنه شارفبک آغاز کرد. در سال ۱۹۰۱ او برای اولین بار در یک نمایشگاه گروهی در آتنئوم شرکت داشت. منتقد هنری. در سال ۱۹۲۰ شائومان کار خود را در روزنامه "داگنس پرس" به عنوان منتقد هنری آغاز کرد و این همکاری تقریباً ۳۰ سال به طول انجامید او در طی این مدت بیش از ۱۵۰۰ نقد هنری، مصاحبه و گزارش را منتشر کرد. یکصدسالگی. ضعف بینایی این نقاش مانع از ادامه کار هنری‌اش در اواخر دهه ۱۹۶۰ شد. جشن یکصدسالگی او در آموس رکس برگزار شد ودر همان
جشن یکصدسالگی او در آموس رکس برگزار شد ودر همان سال، مدال شاهزاده یوگن توسط پادشاه سوئد به دلیل مشارکت‌های هنری‌اش به او اعطا شد.
اوتیسم با عملکرد کم یا پایین (به انگلیسی: Low-functioning autism) که با سرواژه LFA نیز شناخته می‌شود، درجه ای از اوتیسم است که با مشکلات در ارتباطات و تعامل اجتماعی، رفتار چالش‌برانگیز و تفاوت در روابط متقابل اجتماعی یا عاطفی مشخص می‌شود. مشکلات خواب، پرخاشگری، رفتارهای کلیشه ای و خودآزاری نیز از علائم رایج هستند. LFA یک تشخیص شناخته شده در DSM-5 یا ICD-10 نیست، زیرا هیچ‌کدام اوتیسم را بر اساس قابلیت‌های فکری تقسیم نمی‌کنند. اصطلاحات دیگر اشاره کننده به این نوع اوتیسم عبارتند از سندرم کانر، اوتیسم کانری (هر
اوتیسم عبارتند از سندرم کانر، اوتیسم کانری (هر دو به نام لئو کانر) و اوتیسم کلاسیک. این اصطلاحات با اوتیسم عمیق و اوتیسم پیشرفته همپوشانی دارند، و برخلاف اوتیسم "خفیف" یا "متوسط" هستند. اوتیسم خفیف یا متوسط لزوماً با سطوح شدید و عمیق ناتوانی ذهنی مرتبط نیستند.
موزه دوربین () یک موزه در جرج تاون، ایالت پنانگ، مالزی است. پیشینه. موزه در ۳۱ اوت سال ۲۰۱۳ فعالیت خود را آغاز نمود و در ۹ اکتبر ۲۰۱۳ توسط وزیر اعظم پنانگ، لیم گوان انگ مراسم مربوط به شروع فعالیتش اجرا گردید. سبک معماری. موزه در یک سکونتگاه فروشگاهی دو طبقه با مساحت ۳۲۵ متر مربع قرار گرفته است، که به سه بخش تاریک‌خانه، اتاقک تاریک و پینهول روم تقسیم شده است. همچنین دارای یک کافی شاپ و فروشگاه سوغات یادگاری است. نمایشگاه. موزه تا ۱٬۰۰۰ عدد دوربین قدیمی و لوازم متعلق به آنها را به نمایش گذاشته است. رویدادها.
متعلق به آنها را به نمایش گذاشته است. رویدادها. موزه به‌طور منظم رویدادهای ماهانه نمایشگاهی و جشنواره ای را برگزار می‌کند.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; ناتوانی در یادگیری غیرکلامی (به انگلیسی: Nonverbal learning disability) که با سرواژه NVLD نیز شناخته می‌شود، یک اختلال عصبی رشدی است که با نقایص اصلی در پردازش بصری-فضایی در حضور توانایی کلامی سالم مشخص می‌شود. معیارهای تشخیصی اضافی شامل هوش کلامی متوسط تا برتر و نقص در توانایی‌های ساخت بینایی، هماهنگی حرکتی ظریف، استدلال ریاضی، حافظه دیداری فضایی و مهارت‌های اجتماعی است. در محیط‌های بالینی، برخی از تشخیص‌های اختلال بیش‌فعالی
بالینی، برخی از تشخیص‌های اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه به‌طور مناسب‌تری به عنوان NVLD طبقه‌بندی می‌شوند. علائم و نشانه‌ها. اختلال یادگیری غیرکلامی که مبتنی بر اعصاب در نظر گرفته می‌شود با موارد زیر مشخص می‌شود: افراد مبتلا به NVLD ممکن است در درک نمودارها، خواندن نقشه‌ها، مونتاژ پازل‌ها و استفاده از ساعت آنالوگ برای تشخیص زمان دچار مشکل شوند. «دست و پا چلفتی بودن» در افراد مبتلا به NVLD، به ویژه کودکان، غیرعادی نیست و ممکن است کودک مبتلا به NVLD بیشتر از حد معمول طول بکشد تا نحوه بستن بند کفش یا دوچرخه
حد معمول طول بکشد تا نحوه بستن بند کفش یا دوچرخه سواری را بیاموزند. علل. تحقیقات نشان می‌دهد که ارتباطی با عدم تعادل فعالیت عصبی در نیمکره راست مغز متصل به ماده سفید وجود دارد.
ایدا سیلوَرْبَری (۱۸۳۴–۱۸۹۹) نقاش فنلاندی بود که در آلمان، فرانسه و ایتالیا نقاشی می‌کرد. پیشینه. سیلوَرْبَری در هلسینکی به دنیا آمد و در سن ۱۵ سالگی، کپی از نقاشی‌ها را در نمایشگاه انجمن هنر فنلاند در سال ۱۸۴۹ آغاز کرد. او در ادامه به نقاشی کپی‌هایی از آثار هنرمندان هلندی در مجموعه گالری آثار استادان قدیمی در درسدن پرداخت. او در سال ۱۸۶۰ جایزه دوم مسابقه دوکات فنلاند را برای تبلیغ هنرمندان جوان و در سال ۱۸۶۲ جایزه اول را در همان مسابقه به دست آورد. سیلوَرْبَری در فلورانس درگذشت.
آنیتاِ اسْنِلْمان (۴ سپتامبر ۱۹۲۴–۲۴ فوریه ۲۰۰۶) نقاش و استاد دانشکده هنرهای زیبای هلسینکی در فنلاند بود. پیشینه. او در آکادمی سلطنتی هنر در هلسینکی، آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای سوئد در استکهلم و آکادمی ژولیان در پاریس تحصیل کرد. اگرچه وی به صورت حرفه ای نقاشی می‌کرد اما تدریس را نیز جزو علایقش می‌دانست چنانچه از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹ به مدت حدود ۹ سال دردانشکده هنرهای زیبا، هلسینکی به آموزش مشغول بود. و به دلیل فعالیت‌های هنری در سال ۱۹۷۶ نشان شیر فنلاند به او اعطا شد. اسنلمن در ۲۴ فوریه ۲۰۰۶ در هلسینکی درگذشت.
شد. اسنلمن در ۲۴ فوریه ۲۰۰۶ در هلسینکی درگذشت. او در گورستان هیتانیمی در هلسینکی به خاک سپرده شده‌است. مجموعه‌ها. آثار اسنلمن در مجموعه‌های عمومی زیر در فنلاند نگهداری می‌شود:
مینو مجیدی (۲۰ تیر ۱۳۳۹ در قصر شیرین – ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ در کرمانشاه) بانوی کُرد یارسان ساکن شهر کرمانشاه در ایران بود که در خیزش ۱۴۰۱ ایران در روز ۲۹ شهریور در کرمانشاه با شلیک گلوله مأموران سپاهی جمهوری اسلامی ایران کشته‌شد. مراسم خاک‌سپاری او به صحنهٔ اعتراض مردم بر ضد جمهوری اسلامی تبدیل شد؛ به نحوی که در مراسم خاکسپاری وی مردم و عزاداران به اعتراض و شعار علیه حکومت جمهوری اسلامی برخاستند و شعارِ «زن، زندگی، آزادی» سر دادند. همچنین در کنار آرامگاه او، دخترش با موهای تراشیده و حجابِ برداشته، تصویری از خود
با موهای تراشیده و حجابِ برداشته، تصویری از خود منتشر کرد. زندگی. مینو مجیدی در روز ۲۰ تیر ۱۳۳۹ در شهرستان قصر شیرین در خانواده‌ای کُرد و پیرو دین یاری به دنیا آمد. او سپس در شهر کرمانشاه ساکن شد. مینو مجیدی، معلم بود، اما پس از به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی ایران و در جریان انقلاب فرهنگی از تربیت معلم پاکسازی شد. او در دههٔ ۱۳۷۰ به صورت داوطلب به مربیگری تنیس روی میز برای ناشنوایان و کم‌شنوایان پرداخت. مینو مجیدی متأهل و مادر سه فرزند (۲ دختر و ۱ پسر) بود. کشته‌شدن. به دنبال کشته‌شدن مهسا امینی در
بود. کشته‌شدن. به دنبال کشته‌شدن مهسا امینی در بازداشتگاه پلیس امنیت اخلاقی تهران، موجی از اعتراض بر ضد جمهوری اسلامی آغاز شد. این موج که از شهرهای استان کردستان آغاز شد، در مدت کوتاهی به سراسر ایران رسید. در شهر کرمانشاه نیز تجمعاتی درگرفت که یکی از کانون‌های آن کوی بیست و دو بهمن و خیابان‌های اطراف آن بود. مینو مجیدی در تجمعی که در روز ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ برای اعتراض به کشته‌شدن مهسا امینی، حجاب اجباری و حکومت جمهوری اسلامی برپا شده‌بود شرکت کرد. او پیش از حضور در اعتراضات به خانواده‌اش گفته بود: «اگر من نروم
در اعتراضات به خانواده‌اش گفته بود: «اگر من نروم اعتراض کنم، چه کسی برود؟» او در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ بین ساعت ۱۹:۴۵ تا ۲۰:۰۰ در خیابان سی‌متری دوم کرمانشاه، در نزدیکی ابتدای بلوار وحدت از ناحیهٔ سر هدف شلیک مستقیم گلولهٔ نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت و کشته‌شد. به گفتهٔ دخترش، ۱۶۷ گلولهٔ ساچمه‌ای به او شلیک شد. او در راه بیمارستان درگذشت. روز بعد شهرام کرمی، دادستان کرمانشاه در گفت‌وگو با رسانه‌های دولتی، خبر کشته شدن ۲ نفر و مجروحیت ۲۵ نفر در تجمعات اعتراضی این شهر را تأیید کرد. وی مدعی شد که
اعتراضی این شهر را تأیید کرد. وی مدعی شد که قتل این شهروندان «توسط عوامل ضدانقلاب رخ داده» و «این افراد با سلاح‌های غیرسازمانی هدف قرار گرفته‌اند.» نیروهای امنیتی در ابتدا از تحویل دادن جسد مینو مجیدی به خانواده‌اش خودداری کردند. اما سپس جسد به خانواده تحویل داده‌شد و دو روز بعد مراسم خاکسپاری با حضور مردم برگزار شد. خاکسپاری. مراسم خاکسپاری مینو مجیدی در روز پنج‌شنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ ساعت ۱۰ صبح در گورستان میناآباد کرمانشاه برگزار و به یک تظاهرات ضدحکومتی تبدیل شد. حاضران در مراسم خاکسپاری مینو مجیدی، با سر
شد. حاضران در مراسم خاکسپاری مینو مجیدی، با سر دادن شعار «زن، زندگی، آزادی» به زبان کُردی، اعتراض خود را به قتل مینو مجیدی و همراهی خود را با اعتراضات نشان دادند. همچنین برخی از زنان حاضر در مراسم به نشانهٔ اعتراض روسری‌های خود را چرخاندند. واکنش نزدیکان. دختر ۲۲ سالهٔ مینو مجیدی به نشانهٔ اعتراض به جمهوری اسلامی و سوگواری مادرش موی سر خود را تراشید، حجاب از سر برداشت و در کنار آرامگاه وی در گورستان میناآباد کرمانشاه تصویری را در توئیتر منتشر کرد که بسیار بازنشر شد. مراسم چهلم. مراسم چهلم مینو مجیدی با
بازنشر شد. مراسم چهلم. مراسم چهلم مینو مجیدی با حضور گسترده مردم بر مزار او و سردادن شعار «زن، زندگی، آزادی» برگزار شد. واکنش‌ها. پلاتفرم یارسان با محکوم کردن کشتن مینو مجیدی، از «شهادت» او به عنوان «برگ نوینی از شروع مبارزات جامعه یارسان بر ضد استبداد و تاریکی» یاد کرد و «حمایت قاطع خود را از قیام زنان شرق کُردستان و ایران» اعلام کرد. همچنین سازمان دمکراتیک یارسان ضمن محکوم کردن قتل مینو مجیدی، در دومین بیان‌نامهٔ خود در خصوص اعتراضات مردمی در ایران، قتل وی را در کنار قتل مهسا امینی و دیگر جانباختگان
وی را در کنار قتل مهسا امینی و دیگر جانباختگان اعتراضات، «نمونهٔ عریان جنایت هیولای جمکران» نامید که به خاطر آن «هر روز مردم این سرزمین به نوعی مورد تجاوز قرار گرفته و به قتل می‌رسند.» علاوه بر این سیاوش حیاتی، سخنگوی مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان و دبیر جبههٔ متحد کُرد که در مراسم خاکسپاری مینو مجیدی سخنرانی کرده‌بود یک روز بعد از جانب نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت شد. پس از کشته‌شدن مینو مجیدی اعتراضات در کرمانشاه ادامه پیدا کرد و تا روز ۲ مهر دست‌کم دو نفر دیگر به نام‌های امیر فولادی و