payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امروزی)، آلتا کالیفرنیا، چشم به جهان گشود. پدرش، خوزه داریو آرگوئلو و مادرش، ماریا یگناسیا موراگا از اعضای یکی از خانواده‌های ممتاز و دارای نفوذ و قدرت در تاریخ کالیفرنیای اولیه بودند. پدرش، پوئبلو دی لس آنجلس را تأسیس و به عنوان فرماندار آلتا کالیفرنیا و بعدها شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا خدمت نمود. آرگوئلو در اوت ۱۸۰۶، با درجهٔ ستوان جانشین پدرش در سمت فرمانداری کالیفرنیا شد. او در سال ۱۸۲۱، پروژهٔ اکتشافی کالیفرنیای شمالی را راه-اندازی کرد تا در مورد شایعات ایجاد پایگاه «خارجی‌ها» تحقیق کند. آرگوئلو خاطرات
ایجاد پایگاه «خارجی‌ها» تحقیق کند. آرگوئلو خاطرات سفر اکتشافی خود را با عنوان، خاطرات کاپتان آرگوئلو: آخرین سفر اکتشافی اسپانیایی در کالیفرنیا ۱۷ اکتبر تا ۱۷ نوامبر سال ۱۸۲۱. او دستور مجازات شکارچی‌های کمپانی روسی-آمریکایی را داد که در خلیج سانفرانسیسکو، سمورهای دریایی را شکار می‌کردند. تعداد زیادی سمور دریایی برای شکار وجود داشت و نبود پُست‌های نظامی اسپانیایی در بالای خلیج سانفرانسیسکو توقف این سفر اکتشافی شمالی و امکان تجارت آنها با نیروهای اسپانیایی را برای آرگوئلو دشوار کرده بود. برادر او، سانتیاگو
برای آرگوئلو دشوار کرده بود. برادر او، سانتیاگو آرگوئلو که فرماندار پادگان سان دیگو و آلکالدهٔ (شهردار) پوئبلو دی سان دیگو بود. خواهرش، کانسپسیون آرگوئلو (زادهٔ ۱۷۹۱ – درگذشتهٔ ۱۸۵۷) به دلیل روابط عاشقانه‌اش با نیکلای رزانوف (زادهٔ ۱۷۶۴ – درگذشتهٔ ۱۸۰۷)، مروج روسی استعمار آلاسکا و کالیفرنیا مورد توجه قرار گرفت. آرگوئلو و همسر دومش، ماریا سولداد اورتگا د آرگولو، از پدر و مادرش، زمین رانچوی اسپانیایی به مساحت ۳۵۲۴۰ جریب فرنگی (۱۴۲٫۶ کیلومتر مربع) که در سال ۱۷۹۵ به نام رانچو د لاس پولگاس نامیده می‌شد، به ارث
به نام رانچو د لاس پولگاس نامیده می‌شد، به ارث بردند که شامل سان ماتیو، بلمونت، سان کارلوس، ردوود سیتی، آترتون و منلو پارک امروزی است. گرچه لوئیز هیچگاه در آنجا زندگی نکرد ولی بیوه و فرزندان وی پس از مرگش در آنجا سکونت کردند. جوزفا آرگوئلو یکی از دختران او بود و با یولوجیو د سلیس ازدواج کرد. پسر آنها یولوجیو اف دی سلیس یک صاحب ملک برجسته در دره سان فرناندو بود. لوئیس آنتونیو آرگوئلو در سال ۱۸۳۰ در یربا بوئنا (سان فرانسیسکو) چشم از جهان فروبست و در آرامگاه مِیشن سان فرانسیسکو دی آسیس (میشن دولورس) به خاک
مِیشن سان فرانسیسکو دی آسیس (میشن دولورس) به خاک سپرده شد. فرماندار. در سال ۱۸۲۲، ویلیام ادوارد پتی هارتنل، آرگوئلو را متقاعد کرد تا حق تجارت در هر بندری در آلتا کالیفرنیا را به او اعطا کند در حالی که تجارت بقیهٔ خارجی‌ها محدود به مونتری و سان دیگو شود. زمانی که خبر استقلال مکزیک به مونتری رسید، ماریانو گوادالوپه وایخو به عنوان منشی شخصی فرماندار جدید، لوئیس آرگوئلو، خدمت کرد. آرگوئلو در سال ۱۸۲۴ وایخو را به عنوان دانشجوی افسری در گروهان پادگان ثبت نام کرد. پس از ارتقای درجه سرجوخه، آرگوئلو وایخو را پس از
پس از ارتقای درجه سرجوخه، آرگوئلو وایخو را پس از ارتقای درجه‌اش به سرجوخه به سمت نمایندهٔ قوه مقننهٔ محلی منصوب کرد. او به درجه آلفرز (برابر با ستوان دوم ارتش امروزی) ارتقا یافت. او در سال ۱۸۲۳، زمین رانچو لوس کورالیتوس به مساحت ۱۵۴۴۰ جریب فرنگی (۶۲٫۵ کیلومتر مربع) را واقع در شهر سانتا کروز، کالیفرنیا را به خوزه آمستی اعطا کرد. «لوس کورالیتوس» در زبان اسپانیایی به معنی «چشمه‌های کوچک» است. این بخشش در امتداد رود کورالیتوس در شمال واتسون ویل، کالیفرنیا گسترش یافت که شامل کورالیتوس و آمستی، کالیفرنیا می‌شود.
یافت که شامل کورالیتوس و آمستی، کالیفرنیا می‌شود. زمین رانچو لیانو د بوئنا ویستا که به معنی «دشتی با دید خوب» است، به مساحت ۸۴۴۶ جریب فرنگی (۳۴٫۱۸ کیلومتر مربع) در دره سالیناس توسط آرگوئلو به خوزه ماریانو استرادا تقدیم شد. خوزه ماریانو ستوان ارتش توپخانهٔ مکزیک و همچنین از اعضای خانوادهٔ همسر آرگوئلو بود. آرگوئلو در سال ۱۸۲۳، زمینی از رانچو لاس سیئنگاس به مساحت ۱۷۹۳۹ جریب فرنگی (۷۲٫۶۰ کیلومتر مربع) که در شهر لس‌آنجلس، کالیفرنیا کنونی واقع شده، را به فرانسیسکو ماریا کاسترو (زادهٔ ۱۷۷۵ – درگذشتهٔ ۱۸۳۱) اعطا
ماریا کاسترو (زادهٔ ۱۷۷۵ – درگذشتهٔ ۱۸۳۱) اعطا کرد. فرانسیسکو ماریا کاسترو سرباز قدیمی پادگان سانفرانسیسکو و زمانی شهردار سان خوزه، کالیفرنیا بود. زمین اهدای سان پابلو منطقه‌ای را پوشش می‌دهد که امروزه ریچموند، سان پابلو و کنزینگتون در غرب کونترا کستا کانتی نامیده می‌شود. آرگوئلو در سال ۱۸۲۳ زمینی از رانچو لاس سیئنگاس به مساحت ۴۴۳۹ جریب فرنگی (۱۷٫۹۶ کیلومتر مربع) در لس‌آنجلس، کالیفرنیای امروزی را به فرانسیسکو آویلا اعطا نمود. آرگوئلو در زمان انقلاب شورش در سال ۱۸۲۴ فرماندار بود. تقریباً یک ماه پس از شورش
سال ۱۸۲۴ فرماندار بود. تقریباً یک ماه پس از شورش اولیه در صبح روز ۲۱ فوریه ۱۸۲۴، گروهی متشکل از ۱۰۰ سرباز مکزیکی، سواره نظام و کشیش و همچنین یک توپ چهار پوندی به قصد سرکوب خشونت‌آمیز شورش به لاپوریسیما رسیدند. آرگوئلو در قلمرو جدید کشورش به اندازه کافی هرج و مرج داشت؛ بنابراین دستور داد که شورش چوماش در صورت لزوم با خونریزی سرکوب شود. زمین رانچو بولسا دی سان کایتانو به مساحت ۸۸۹۶ جریب فرنگی (۳۶ کیلومتر مربع) در شهر مونتری، کالیفرنیا کنونی در نزدیکی خلیج مونتری، توسط آرگوئلو به ایگناسیو فرر وایخو اهدا شد.
توسط آرگوئلو به ایگناسیو فرر وایخو اهدا شد. رانچو بولسا دی سان کایتانو، زمینی به مساحت ۸۸۹۶ هکتار (۳۶ کیلومتر مربع) در مکزیک در شهرستان مونتری کالیفرنیای کنونی بود که در سال ۱۸۲۴ توسط فرماندار لوئیس آنتونیو آرگوئلو به یگناسیو فرر وایخو اعطا شده و در سال ۱۸۳۴ به نام پسر بزرگش خوزه دی ژسوس وایخو زده شد. این نام به معنای «جیب سنت کایتانو» است. جیب در اینجا به زمینی که توسط باتلاق و لجن‌زار – در اینجا لجنزار الخورن – گفته می‌شود. این زمین اعطایی از طرف غرب هم‌مرز با خلیج مونتری بود. رانچو مورو کوجو که بخشی از
با خلیج مونتری بود. رانچو مورو کوجو که بخشی از رانچو بولسا نووا و مورو کوجو، در شهرستان مونتری فعلی، کالیفرنیا شده، توسط فرماندار لوئیس آنتونیو آرگوئلو در سال ۱۸۲۵ اعطا شد. آنتونیو ماریا اوسیو با دولورس آرگوئلو، خواهر لوئیس آنتونیو آرگوئلو ازدواج کرد. اوسیو در سال ۱۸۳۸ در مونتری ساکن شد. فرماندار آلوارادو در سال ۱۸۳۹ فرشته (کالیفرنیا) را به اوسیو، اعطا کرد، به این شرط که اوسیو بخشی از جزیره را برای یک قلعه اختصاص دهد. با این حال اوسیو هیچگاه در آنجا زندگی نکرد. فرانسیسکو دی پائولا مارین اسپانیایی که در
نکرد. فرانسیسکو دی پائولا مارین اسپانیایی که در اوایل پادشاهی هاوایی تأثیرگذار شد، یکی از افراد مورد اعتماد پادشاه هاوایی کامهامه اول بود. مارین همه‌کاره بود، گاهی حتی به‌عنوان یک پزشک، احتمالاً بدون هیچ‌گونه تحصیلات رسمی، عمل کرده و به معرفی بسیاری از محصولات کشاورزی نسبت داده می‌شد. مارین برای نقل مکان به آلتا کالیفرنیا به فرماندار لوئیس آنتونیو آرگوئلو نامه نوشت ولی به او گفته شد که از همسران پر تعدادش در کالیفرنیا استقبال نخواهد شد. در دوره تصدی آرگوئلو یک مأموریت جدید تعریف شد: مأموریت سانفرانسیسکو
یک مأموریت جدید تعریف شد: مأموریت سانفرانسیسکو سولانو (کالیفرنیا) در ۴ ژوئیه ۱۸۲۳ توسط پدر مقدس خوزه آلتیمیرا. این مأموریت آخرین آن از ۲۱ مأموریت تعریف شده بود که قانون سکولاریزاسیون مکزیک در سال ۱۸۳۳ به آنها پایان داد. مأموریت سانفرانسیسکو سولانو نیز شمالی‌ترین و تنها مأموریتی بود که پس از استقلال مکزیک از اسپانیا آغاز شد. آرگوئلو خواهان حضور قوی مکزیکی در شمال خلیج سانفرانسیسکو بود تا روس‌هایی که فورت راس را در سواحل اقیانوس آرام تأسیس کرده بودند را از حرکت بیشتر به داخل و پایین سواحل بازدارد. ارتشبد
حرکت بیشتر به داخل و پایین سواحل بازدارد. ارتشبد ماریانو گوادالوپ والخو بعدها در سال ۱۸۳۴ و ۱۸۳۵، مأموریت را متوقف کرد. او کاشی‌های سقف را برای خانه خود برداشت، دیگران نیز دربرداشتن بخش‌هایی از ساختمان‌ها شرکت کردند و در نتیجه به ویرانه‌ای تبدیل شد که بعدها به‌طور کامل ویران شد. وایخو در سال ۱۸۴۰ کلیسای کوچکی ساخت که برای شهری که نیاز به کلیسا داشت، تبدیل به کلیسای اصلی شهر شد. میراث. کشتی آمریکایی لیبرتی اس‌اس لوئیس آرگوئلو در جنگ جهانی دوم به افتخار وی نام‌گذاری شد.
کانگ یه سو (؛ زادهٔ ۲۲ اوت ۲۰۰۵) که بیشتر با نام هنری یه‌سو شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر حضور در برنامهٔ رقابتی خوانندگی شبکهٔ ام‌نت شناخته می‌شود و در آنجا به جایگاه شماره شش دست پیدا کرد و یکی از اعضای گروه دخترانهٔ کپلر شد. کانگ یه سو حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۱۰ و از طریق ایفای نقش مکمل در درام شبکهٔ ام‌بی‌سی به نام "ماهی طلایی" آغاز کرد.
تیلور هاروود-بلیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که به صورت قرضی برای باشگاه ساوت‌همپتون بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، زیر ۲۰ سال انگلستان، و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده‌است.
کیکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فلومیننزه و باشگاه فوتبال منچستر سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده‌است. تیم ملی. کایکی که به‌طور مداوم به تمرینات تیم‌های زیر ۱۵ و زیر ۱۷ سال برزیل فراخوانده شده بود، در دو بازی دوستانه برای تیم زیر ۱۶ سال در سال ۲۰۱۹ شرکت کرد.
لوک امبیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان و زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده‌است. دوران حرفه‌ای. باشگاهی. امبیت در لندن متولد شد و در کودکی به باشگاه فوتبال برنتفورد پیوست. زمانی که آنها آکادمی خود را در سال ۲۰۱۶ تعطیل کردند، او به منچستر سیتی پیوست. در نوامبر ۲۰۲۰ او برای تیم سیتی که باشگاه فوتبال چلسی را در فینال جام حذفی جوانان شکست داد، بازی کرد. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ او اولین بازی حرفه‌ای خود را زمانی انجام داد که در ترکیب اصلی منچسترسیتی در جام اتحادیه
داد که در ترکیب اصلی منچسترسیتی در جام اتحادیه فوتبال انگلستان مقابل وایکام واندررز قرار گرفت. ملی. امبیت متولد انگلستان و کنگویی‌تبار است. او بازیکن انگلیس در سطح جوانان بوده‌است.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان () همچنین به عنوان زیر ۱۶ سال انگلستان شناخته می‌شود، نماینده انگلیس در فوتبال در سطح سنی زیر ۱۶ سال است و توسط اتحادیه فوتبال، نهاد حاکم بر فوتبال در انگلیس، اداره می‌شود. ویکتوری شیلد. بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۲۰۱۴، تیم زیر ۱۶ سال انگلیس در مسابقات سالانه ویکتوری شیلد مقابل اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی شرکت می‌کرد. از زمان جنگ جهانی دوم، انگلستان سی و پنج بار قهرمان ویکتوری شیلد شد و هشت بار با اسکاتلند، دو بار با ولز و دو بار با هر دو اسکاتلند و ولز مشترکاً قهرمان شده بود.
با هر دو اسکاتلند و ولز مشترکاً قهرمان شده بود. با این حال، در آوریل ۲۰۱۵، اتحادیه فوتبال انگلیس تصمیم گرفت تا از مسابقات به‌خاطر «آینده قابل پیش بینی» با هدف اعلام شده جایگزینی آن با مسابقات با مسابقه با کشورهای اروپایی و جهانی خارج شود.
جیمز جان مک آتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که برای باشگاه منچسترسیتی در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان و زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده‌است. تیم ملی. در نوامبر ۲۰۱۹، مک‌آتی اولین بازی بین‌المللی خود را برای زیر ۱۸ سال انگلیس انجام داد و در تساوی ۴–۴ مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال نروژ دو گل به ثمر رساند. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۱، او یکی از گل‌های زیر ۲۰ سال انگلیس را در پیروزی ۶–۱ مقابل رومانی به ثمر رساند.
رومئو لاویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال چلسی در لیگ برتر فوتبال انگلستان و تیم ملی بلژیک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال بلژیک، زیر ۱۶ سال بلژیک و زیر ۱۹ سال بلژیک بازی کرده است. دوران حرفه‌ای. باشگاهی. منچستر سیتی. لاویا در شانزده سالگی در تابستان ۲۰۲۰ اندرلخت را به مقصد منچستر سیتی ترک کرد و در آنجا اولین قرارداد حرفه‌ای خود را امضا کرد. او به زیر ۱۸ سال پیوست و در آنجا به سرعت برجسته شد. در نوامبر همان سال پس از تنها یازده بازی، او به
در نوامبر همان سال پس از تنها یازده بازی، او به تیم زیر ۲۳ سال ارتقا یافت. با منچستر سیتی، لاویا قهرمانی لیگ جوانان را در آوریل ۲۰۲۱ به دست آورد و به عنوان بهترین بازیکن فصل انتخاب شد. از تابستان ۲۰۲۱ لاویا تمرینات خود را با تیم اول آغاز کرد که کاپیتان منچستر سیتی فرناندینیو او را زیر بال خود گرفت. این هافبک اولین بازی رسمی خود را در ۱۷ سالگی برای تیم اصلی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ در دور سوم جام کارابائو فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲ مقابل وایکام واندررز انجام داد. ملی. لاویا در بلژیک به دنیا آمد اما اصالتی غنایی دارد.در سال
در بلژیک به دنیا آمد اما اصالتی غنایی دارد.در سال ۲۰۱۹، او یک بازی رسمی برای تیم جوانان زیر ۱۵ سال بلژیک و همچنین یک بازی برای زیر ۱۶ سال بلژیک انجام داد که در آن یک بار گلزنی کرد.او از آن زمان تاکنون بازی‌های دوستانه زیادی انجام داده است که در اغلب آن‌ها کاپیتان تیم است. افتخارات. چلسی
جاش ویلسون-اسبراند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به منچستر سیتی کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان و زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده‌است. دوران حرفه‌ای. باشگاهی. در سال ۲۰۱۹ ویلسون-اسبراند وستهام یونایتد را ترک کرد و به آکادمی منچستر سیتی پیوست. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱، او اولین بازی حرفه‌ای خود را زمانی انجام داد که در ترکیب اصلی منچسترسیتی جام اتحادیه فوتبال انگلیس برابر وایکام واندررز قرار گرفت. تیم ملی. در نوامبر ۲۰۱۹
وایکام واندررز قرار گرفت. تیم ملی. در نوامبر ۲۰۱۹ ویلسون-اسبراند نماینده تیم زیر ۱۸ سال انگلیس بود.در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ویلسون-اسبرند اولین بازی خود را در جریان شکست ۲ بر صفر مقابل پرتغال برای انگلیس انجام داد.
ساموئل وایلی بلک (Samuel Wylie Black) (زادهٔ ۳ سپتامبر، ۱۸۱۶- درگذشتهٔ ۲۷ ژوئن، ۱۸۶۲)، وکیل، سرباز، قاضی و سیاستمدار بود. دموکراتی که از نزدیک با مسایل سیاسی پنسیلوانیا سروکار داشت، او بدلیل خدمت به عنوان هفتمین فرماندار منطقه نبراسکا و نیز به علت کشته شدنش در رهبری فوج خود در عملیاتی که اوایل جنگ داخلی به عهده داشت به شهرت رسید. دوران جوانی. جان برون وایلی بلک پسر کشش جان بلک، یک مبلغ صومعه در پیتسبورگ پنسیلوانیا در ۳ سپتامبر ۱۸۱۶ متولد شد. او ششمین فرزند از نُه فرزند والدین‌اش بود. بلک و پدرش علاقه شدید
از نُه فرزند والدین‌اش بود. بلک و پدرش علاقه شدید بهم داشتند که درسال‌های بعد در نامه‌های شان آشکار شد، اما بلک جوان رُگ نافرمانی نیز داشت. هنگامیکه پدرش به او گفت میدان محل خوب نیست و در صورت رفتن‌اش در آنجا او را با کتک تهدید کرد، سام عکس‌العمل نشان داد و گفت: «من تصمیم گرفته‌ام. من به میدان خواهم رفت و کتک را هم به جان می‌گیرم.» درمقایسه با اصول سختگیرانه و عقیده زاهدانه پدرش، سام هرگز به کلیسا شرکت نکرد و به شوخ‌طبعی و خوش خلقی‌اش معروف بود. او از دانشگاه غربی پنسیلوانیا در سال ۱۸۳۴ فارغ‌التحصیل گردید
غربی پنسیلوانیا در سال ۱۸۳۴ فارغ‌التحصیل گردید که امروزه دانشگاه پیتسبورگ نامیده می‌شود. درحالیکه در دانشگاه او، هم‌کلاس، رقیب تحصیلی و دوست نزدیک توماس ملون بود. پس از فراغت، بلک رشته حقوق را نزد ریچارد بیدل عضو سابق کنگره که همچنان نزد قاضی توماس میفلین ایروین که هر دو عضو سابق کنگره و قاضی فدرال بودند، فرا گرفته‌است. بلک در وکالت در سال ۱۸۳۸ پذیرفته شد و چندی بعد با دختر ایروین، الیزا ازدواج کرد. حرفه در حقوق. سام بلک و توماس بلک ملون که سال پیش در وکالت پذیرفته شدند، بلافاصله به رقبای شغلی تبدیل شد. هر
پذیرفته شدند، بلافاصله به رقبای شغلی تبدیل شد. هر دو تیزهوش، بلند همت و موفق بودند با این حال، رقابت آنها ناشی از رویکرد متفاوت نسبت به قانون و همچنین ویژگی فردی آنها بوده‌است. بلک فصیح، پرشور و پراشتیاق بود و از اسیر گرفتن و گمراه ساختن هیئت داوران نمی‌ترسید. درعوض، ملون رویکرد پژوهشگرانه را در پیش گرفت. بلک با وضاحت کمتر صحبت می‌کرد، اما سعی می‌نمود که اجازه دهد تا حقایق برنده بحث باشد. با این وجود، ملون دریافت که به بهترین وجه می‌تواند با به استهزا گرفتن طرز بیان بلک با او مقابله کند. پس از تبادل نظر در
طرز بیان بلک با او مقابله کند. پس از تبادل نظر در دادگاه علنی که منجر به بروز خشم هر دو نفر شد، دوستی آنها به خصومت گرایید. دشمنی که تنها در آستانه جنگ مکزیک بود زمانی پایان یافت که بلک در پی ملون برای تجدید دوستی شان شد و گفت: «ملون، بگذار جبران کنم! شاید دیگر هرگز تو را نبینم.» رابطه دوباره آنها تا زمان مرگ بلک ادامه داشت. جنگ مکزیک. بلک اولین داوطلب پنسیلوانیا در جریان جنگ مکزیک و آمریکا به‌عنوان سرهنگ دوم خدمت کرد. پس ازینکه سرهنگ فرانسیس دبلیو وینکوپ فوج را ترک کرد تا فرماندار ناحیه نظامی پیروت شود.
فوج را ترک کرد تا فرماندار ناحیه نظامی پیروت شود. بلک فرماندهی اولین پیاده‌نظام پنسیلوانیا را به عهده گرفت. در اواخر جنگ، بلک که خواهان مبازره بود به خشم شد، هنگامیکه پنسیلوانیا اول بنابه فرمان ژنرال وینفیلد اسکات دستور داد که در شهر پوئبلا بماند تا از یک قرارگاه محافظت کند، درحالی‌که ارتش آخرین حمله خود را به مکزیکو سیتی آغاز کرد. بلک به این تصمیم اعتراض کرد، اما سودمند واقع نشد و سپس درخواست استعفا نمود. ژنرال اسکات از پذیرش آن امتناع ورزید، اما به بلک اطمینان داد که هنوز فرصتی برای مبارزه خواهد داشت.
اطمینان داد که هنوز فرصتی برای مبارزه خواهد داشت. اسکات درست گفته بود. در ۱۴ سپتامبر، ۱۸۴۷ همان روزیکه که مکزیکو سیتی سقوط کرد، قرارگاه کمتر از ۵۰۰ سرباز، به جز از ۱۸۰۰ که بیمار و مجروح بودند، پوئبلا توسط ۴۰۰۰ سرباز مکزیکی محاصره شد. ژنرال خواکین ریا به دستور ژنرال آنتونیو لوپز دِ سانتا آنا فرماندهی نیروی متشکل از سربازان عادی و چریک‌ها را به عهده داشت. نیروهای آمریکایی سه نقطه قوی را در داخل شهر داشتند: یک صومعه، فورت لوریتو و قلعه سان خوزه. قرارگاه کامل تحت فرماندهی سرهنگ توماس چایلدز بود و سرهنگ بلک
تحت فرماندهی سرهنگ توماس چایلدز بود و سرهنگ بلک مسئول قلعه سان خوزه منصوب گردید. به بیمارستان‌های موقتی خدماتی ارایه کرد. این محاصره ۲۸ روز طول کشید و در این مدت زیر رگبار گلوله‌های دایمی بود، پس از چند هفته، قرارگاه ارتش نزدیک بود غذای خود را تمام کند، هنگامی که خبر محاصره به ژنرال اسکات رسید، به سرتیپ جوزف لین دستور داد تا یک نیروی امدادی را برای نجات پوبئلا رهبری کند. در ۹ اکتبر نیروی فدرال به Huamantla شهر کوچک در ۲۵ مایلی پوئبلا، در جای‌که بخش عمده‌ای از نیروهای سانتا آنا منتظر بودند، رسیدند. پس از
از نیروهای سانتا آنا منتظر بودند، رسیدند. پس از این که ارتش سانتا آنا در نبرد هوآماتیلا شکست خورد، نیروهای لین توانستند، باقی‌مانده نیروهای محاصره‌کننده را اطراف پوئبلا را متفرق کنند. به‌داخل شهر بجنگد و محاصره را بشکنند. چایلدز با این جملات از بلک به‌خاطر رهبری او در محاصره ستایش کرد «از سرهنگ بلک، فرمانده فوری سان خوزه و افسرانش صمیمانه‌ترین حمایت‌ها را دریافت کردم. سرهنگ بلک بیش از سی روز تلاش خستگی‌ناپذیر و شجاعت زیادی برای حفظ امنیت آن مکان به خورج داد. افسران و مردان شب و روز بدون توجه به طوفان در
افسران و مردان شب و روز بدون توجه به طوفان در پایگاه بودند، نمی‌توانم در تمجید سرهنگ دلاور، افسران و افرادش، قبل و هم در جریان محاصره زیادتر بگویم». حرفه سیاسی. بلک که مادام‌العمر دموکرات بود در سال ۱۸۵۲ برای نمایندگی پنسیلوانیا در مجلس ایالات متحده نامزد شد و شکست خورد. او به نبراسکا نقل مکان کرد و در سال ۱۸۵۷ توسط رئیس‌جمهور جمیز موکانان به‌عنوان قاضی ایالات متحده در قلمرو نبراسکا منصوب گردید. او درسال ۱۸۵۹ به فرمانداری قلمرو نبراسکا منصوب گردید. جنجالی‌ترین اقدام او به عنوان فرماندار وتو کردن قانون منع
اقدام او به عنوان فرماندار وتو کردن قانون منع برده‌داری در ۹ ژانویه ۱۸۶۰ بود. او متهم بود که طرفدار دموکرات‌های جنوبی است اما بلک ادعا کرد که متن لایحه خلاف قانون اساسی است. قانون‌گذاران منطقی حق وتو کردن را ملغی کرد و بردگی را در نبراسکا ممنوع اعلام نمود. هنگامیکه ابراهام لینکلن جمهوری‌خواه به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد، سام بلک استعفا داد. هیچ مدرکی مبنی بر اعمال فشار خاصی بر او برای استعفا وجود ندارد. اما فرمانداری‌های منطقی مهر ضمانت پارتی بازی سیستم در آن عصر بود. او در فوریه (قبل ازینکه لینکلن به
در آن عصر بود. او در فوریه (قبل ازینکه لینکلن به قدرت برسد) استعفا داد، اما به‌نظر می‌رسید که تا ژوئن ۱۸۶۱ در نبراسکا اقامت داشته‌است تا وقتی که بلک به خانه خود در پیتسبورگ بازگشت. جنگ داخلی. بلک به پیتسبورگ بازگشت تا فرماندهی پیاده‌نظام شصت و دومین ارتش اتحادیه پنسیلوانیا را که متشکل از داوطلبان سه ساله بود را به عهده بگیرد، اولین کسانیکه بودند شهر را ترک کردند تا در جنگ داخلی بجنگند. بلک یک فرمانده مشتاق بود که در اوایل جنگ جان باخت. در جریان کمپین شبه جزیره، شصت ودومین پیاده‌نظام پنسیلوانیا طرف تیپ
جزیره، شصت ودومین پیاده‌نظام پنسیلوانیا طرف تیپ چارلز گریفین از دسته جورج دبلیو مورل از سپاه V بود. بلک دسته خود را به‌عنوان گروه ضد - تهاجم رهبری کرد که جریان نبرد دادگاه هانویر را تغییر داد، او در ۲۶ ژوئن ۱۸۶۲ در نبرد بیورد دام کریک برتری خود را نشان داد و دستهِ خود را با آن شور و اشتیاق رهبری کرد، همان‌طور که آنها موضع خود را حفظ کردند. در نبرد آسیاب گینز، روز بعد، ارتش مورل در سمت چپ خط قرار گرفتند، جاییکه یک سراشیب آن به ناحیه Chickahominy می‌رسید و تیپ گریفین شاهد شروع نبرد با پیشروی سپاه لانگ استریت
گریفین شاهد شروع نبرد با پیشروی سپاه لانگ استریت در جناح خود بود.
دنی تیاتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل استرالیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به منچستر سیتی، سالرنیتانا، لستر سیتی، باشگاه فوتبال استوک سیتی، و بریزبن رور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا و بزرگسالان استرالیا بازی کرده‌است. تیم ملی. تیاتو قبل از بازنشستگی از فوتبال بین‌المللی در اکتبر ۲۰۰۵، ۲۵ بازی ملی برای تیم ملی استرالیا انجام داد و ۱ گل به ثمر رساند. او همچنین در بازی‌های المپیک ۱۹۹۶ برای تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا بازی کرد.
لس مک داوال (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ورکسام، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، و باشگاه فوتبال ساندرلند اشاره کرد.
واشینگتن آلون بارتلت (زادهٔ حدود ۱۸۱۶ - درگذشتهٔ ۶ فوریه ۱۸۶۵)، اولین شهروند ایالات متحده بود که در زمان جنگ مکزیک و آمریکا توسط دولت نظامی به سمت شهردار یربا بوئنا/سانفرانسیسکو منصوب شد و از ۱۴ اوت ۱۸۴۶ تا ۳۱ ژانویه ۱۸۴۷ در این سمت خدمت کرد. سال‌های اولیه. با آنکه برخی منابع بارتلت را متولد مِین و تاریخ تولدش را ۳ سپتامبر ۱۸۱۲ تا ۱۸۲۰ ذکر کرده‌اند، منابع دیگر اظهار کرده‌اند که او خویشاوند جوسیا بارتلت، امضاءکنندهٔ اعلامیهٔ استقلال ایالات متحده بود. با این حال، هیچ مدرک مستقلی برای هر دو فرضیه وجود ندارد.
حال، هیچ مدرک مستقلی برای هر دو فرضیه وجود ندارد. بیشتر اطلاعات مربوط به زندگی‌نامهٔ بارتلت از دوران پیش از سال ۱۸۵۶، از عریضه‌ای که او به کنگره ارائه کرد، به دست آمده‌است. او ابتدا در ۲۲ ژانویه ۱۸۳۳ به عنوان ناوآموز در نیروی دریایی ایالات متحده منصوب شد، زیرا پیشتر آموزش‌های مربوط به دریانوردی را گذرانده بود. بارتلت بین سال‌های ۱۸۳۳ و ۱۸۳۷، در سفری طولانی در اقیانوس آرام در کشتی جنگی USS "وینسنس" خدمت کرد. در ۸ ژوئیه ۱۸۳۹، او توانست از بین ۳۲ نفر، نفر هفتم در آزمون‌های مربوط به ناوآموزی شود. در سال‌های
در آزمون‌های مربوط به ناوآموزی شود. در سال‌های ۱۸۳۹ و ۱۸۴۴، او بیشتر به وظایف نقشه‌برداری مشغول بود تا اینکه در نوامبر ۱۸۴۴ به عنوان ستوان در نیروی دریایی ایالات متحده گماشته شد و در آن زمان برای سفری دریایی به کشتی جنگی یواس‌اس پورتسمث پیوست که تا مه ۱۸۴۸ طول کشید. شهردار سان فرانسیسکو. در طول این سفر دریایی بود که بارتلت به بزرگترین شهرت کاری خود دست یافت. جنگ مکزیک و آمریکا در زمان این سفر دریایی آغاز شد. ناخدا جان دی اسلوت در ۷ ژوئیه ۱۸۴۶ مدعی کالیفرنیا برای ایالات متحده شد و فرمانده جان بی مونتگومری
برای ایالات متحده شد و فرمانده جان بی مونتگومری از کشتی جنگی یواس‌اس پورتسمث در ۹ ژوئیه ۱۸۴۶ به دهکدهٔ ساحلی یربا بوئنا رسید و کنترل آن منطقه را از سوی ایالات متحده به دست گرفت. از آنجاییکه ستوان بارتلت به زبان اسپانیایی مسلط و با موضوعات حقوقی آشنا بود، فرمانده مونتگومری در ۱۴ اوت ۱۸۴۶ به او مأموریت داد که به نمایندگی از دولت نظامی، شهردار یربا بوئنا شود که این سمت از لحاظ عملکردی شبیه به فرماندار در نظام مکزیک بود. بارتلت همزمان با فردی غیرنظامی (همچنین انتصابی) به نام خوزه دی ژسوس نوئه که پیشتر در
انتصابی) به نام خوزه دی ژسوس نوئه که پیشتر در سال‌های ۱۸۴۲–۱۸۴۳، شهردار بود، خدمت کرد. به این ترتیب، ستوان بارتلت اولین شهروند ایالات متحده در سمت شهردار (مقامی که وظایفش تلفیقی از وظایف شهردار و قاضی دادگاه‌های محلی است)، یربا بوئنا شد. ستوان بارتلت در ۱۵ سپتامبر ۱۸۴۶، در اولین انتخابات برگزار شده تحت حکومت جدید، برای جانشینی خود انتخاب شد. او در تراژدی گروه دونر نقش داشت. بارتلت پس از دریافت خبر این فاجعه برای کمک به بازماندگان، لباس و آذوقه فراهم کرد. بارتلت در ۸ دسامبر ۱۸۴۶، در حالی که در سفری تدارکاتی
در ۸ دسامبر ۱۸۴۶، در حالی که در سفری تدارکاتی بود، به مدت یک ماه به اسارت «گروهی چریکی از کالیفرنیایی‌ها» درآمد. بارتلت در یکی از آخرین اقدامات خود به عنوان شهردار، در ۳۰ ژانویه ۱۸۴۷، نام یربا بوئنا را به‌طور رسمی به سانفرانسیسکو تغییر داد. او زمانی که کشتی پورتسمث دستورهای جدیدی را دریافت کرد، از سمت خود کناره‌گیری و به همراه کشتی، آن منطقه را ترک کرد. بارتلت به عنوان نقشه‌برداری با تجربه، دستور تهیهٔ اولین نقشه‌های این شهر را نیز داد. خیابان مونتگومری که هنوز هم خیابانی مهم در سانفرانسیسکو است، به احترام
هم خیابانی مهم در سانفرانسیسکو است، به احترام افسر فرمانده‌اش نام‌گذاری شد، اگرچه خیابان بارتلت به احتمال زیاد به احترام او نام‌گذاری شده، اما گفته می‌شود که این خیابان به احترام واشینگتن مونتگومری بارتلت که بیستمین شهردار سانفرانسیسکو و بعدها شانزدهمین فرماندار کالیفرنیا بود، نام‌گذاری شده‌است. نقشه‌برداری سواحل اقیانوس آرام. احتمالاً به دلیل آشنایی بارتلت با سواحل غربی، او در سال ۱۸۴۸، مأمور بخش سواحل اقیانوس آرام در سازمان نقشه‌برداری سواحل ایالات متحده شد. او در ۹ ژانویه ۱۸۴۹، با فرماندهی کشتی یواس‌اس
شد. او در ۹ ژانویه ۱۸۴۹، با فرماندهی کشتی یواس‌اس ایوینگ عازم سانفرانسیسکو شد. این سفر در حوالی کیپ هورن طاقت فرسا بود و تقریباً هفت ماه طول کشید. کشتی ایوینگ در اول اوت وارد سانفرانسیسکو شد. هرچند، کشتی ایوینگ در خلیج سانفرانسیسکو نماند و بارتلت برای پیشگیری از فرار خدمه به سوی نواحی زرخیر، آن را به سمت شمال و به سوی خلیج توملز برد. کشتی در ۶ اوت بازگشت و ویلیام پوپ مک‌آرتور در ۳۱ اوت فرماندهی کشتی را برعهده گرفت. بارتلت در کشتی ماند و با آن به هاوایی رفت. در زمستان ۱۸۴۹–۱۸۵۰ را در آنجا گذراند. اواخر حرفه
در زمستان ۱۸۴۹–۱۸۵۰ را در آنجا گذراند. اواخر حرفه و رسوایی. در سال ۱۸۵۲، بارتلت از سازمان نقشه‌برداری مرخص شد و مدت زمان زیادی را در اروپا صرف خرید تجهیزات فانوس دریایی از سوی وزارت دارایی کرد. در فوریه ۱۸۵۵، بارتلت بار دیگر به عنوان ستوان یکم و افسر اجرایی ناوسرفرماندهی گردان آفریقایی برای خدمت به دریا رفت. این خدمت طولانی نبود، زیرا در سپتامبر ۱۸۵۵، بارتلت توسط هیئت نیروی دریایی از فهرست افسران نیروی دریایی حذف شد. پس از پرس و جو از سوی همسر ستوان بارتلت، مشخص شد که هیچ اتهامی علیه هیچ افسری مطرح