payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اوبوتری‌ها یا اوبودریتی‌ها کنفدراسیون قرون وسطی از قابل اسلاو غربی در قلمروی امروزی مکلنبورگ و هولشتاین در شمال آلمان بودند. برای دهه‌ها، این مردم یکی از متحدین شارلمانی در جنگش علیه ساکسون‌ها و ولتی‌ها بودند. اوبوتری‌ها تحت امر تراسکو موفق به شکست ساکسون‌ها در نبرد بورنهوفد در سال ۷۹۸ شدند. پس از شکست ساکسون‌ها، امپراتور بخشی از اراضی سابق آنها در هولشتاین در شمال الب را به این مردم واگذار کرد. با این حال این مردم مورد هجوم دن‌ها قرار گرفتند و بخشی از اراضی خود را از دست دادند. حکومت آنها در سال ۱۱۶۷ پس از
خود را از دست دادند. حکومت آنها در سال ۱۱۶۷ پس از تسلط هاینریش شیر بر مکلنبورگ به پایان رسید.
کویلیسما ("شمال شرقی فنلاند") زیرمجموعه‌ای از اوستروبوتنیای شمالی و یکی از ناحیه‌ها در فنلاند از سال ۲۰۰۹ است. منطقه جغرافیایی. کویلیسما همچنین یک منطقه جغرافیایی است که شامل کوسامو، تایوالکسکی، پسیو و پوداس‌یروی است. گاهی اوقات رانوآ و اولیکیمینکی نیز شامل این منطقه می‌شود (که در سال ۲۰۰۹ در اولو ادغام شد).
وی‌بوم () یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی برزیلی است که توسط جوناس براندائو برای شبکه بومرنگ برزیل در ۵ ژوئیه ۲۰۱۹ تا ۲۴ مه ۲۰۲۰ ساخته شده. این سریال همچنین در حال حاضر از ۳ ژانویه ۲۰۲۰ در کانال فوتورا پخش می‌شود.
پسر جدید یک فیلم درام منتشرنشده محصول ۲۰۲۳ استرالیا به نویسندگی و کارگردانی وارویک تورونتون است. از بازیگران آن می‌توان به کیت بلانشت، اسوان رید، دبورا میلمن و وین بلر اشاره کرد. بلانشت همچنین به عنوان یک تهیه‌کننده از شرکت دیرتی فیلمز پروداکشنز خود در این پروژه حضور دارد. این فیلم همچنین نمایش جهانی خود را در بخش نوعی نگاه از جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ در تاریخ ۱۹ مهٔ ۲۰۲۳ داشت. این فیلم قرار است که در استرالیا توسط رودشو فیلمز در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۲۳ منتشر شود. داستان. دهه ۱۹۴۰ در استرالیا، یک پسربچه بومی یتیم ۹
دهه ۱۹۴۰ در استرالیا، یک پسربچه بومی یتیم ۹ ساله (اسوان رید) در یک صومعه دورافتاده که توسط یک راهبه مرتد (کیت بلانشت) اداره می‌شود، گیر افتاده‌است.
ژان کیناموس ، یکی از مورخان یونانی دورهٔ بیزانس و مؤلف نخستین "ذیل و تکلمه" بر "الکسیاد" آنا کومننه است. اثر او با نام "اپیتوم هیستوریاروم" (تاریخ مختصر) مشتمل بر هفت فصل مفصل مبتنی بر مشاهدات عینی و با دسترسی او بر منابع و اسناد و مدارک رسمی امپراتوری بیزانس، وقایع سال‌های ۱۱۱۸ تا ۱۱۷۶ یعنی وقایع دوران حکومت ژان دوم و مانوئل یکم را دربردارد. اپیتوم هیستوریاروم. فصل نخست، از تکلمه "الکسیاد"، به شرح وقایع دوران ژان دوم و تببین نحوهٔ برخورد و روابط او با ترکان مسلمان در مناطق مختلف آسیای صغیر، کیلیکیه و
ترکان مسلمان در مناطق مختلف آسیای صغیر، کیلیکیه و ایزوریا از یک سو و با اروپایی‌ها اعم از مجارها، صرب‌ها و همچنین صلیبیون از سوی دیگر می‌پردازد. فصل دوم دوم تا هفتم، شرح مفصل وقایع دوران مانوئل یکم از آغاز به قدرت رسیدن تا زمان مرگ او را دربردارد: ژان کیناموس به‌طور مفصل و با جزئیات دقیق به نحوهٔ رویارویی و برخورد نظامی مانوئل با قدرت‌های مسلمان و اروپایی و صلیبی و بیان استراتژی و نقشه‌های جنگی او پیامدهای آن نبردها می‌پردازد. تو مباحث مرتبط با صلیبیون را به‌طور جداگانه اما همزمان ثبت کرده‌است؛ مباحثی
را به‌طور جداگانه اما همزمان ثبت کرده‌است؛ مباحثی همچون مسائل داخلی آنها، عملکرد پادشاهان اورشلیم در اراضی مقدس، روابط آنها با ترکان مسلمان، امپراتوری بیزانس و مصریان. افزون بر این او عملکرد نظامی مشترک صلیبیون و بیزانس در حمله به مصر و پیامدهای آن را توصیف و تحلیل می‌کند.
خاویر رِی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ایزابل"، "آنچه چشمانش پنهان می‌کرد"، "داستان‌های ناگفتنی"، ""، "افسانه هیسپانیا" و "تابستانی که گذراندیم" اشاره کرد.
یک خط (; ) یک فیلم جنایی دلهره‌آور محصول سال ۲۰۱۷ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی یانگ کیونگ مو و با بازی ایم شی‌وان، جین گو، :پارک بیونگ-اون، لی دونگ-هوی و کیم سون-یونگ است. خلاصهٔ داستان. این فیلم داستان یک دانشجوی معمولی را روایت می‌کند که با یک کلاهبردار افسانه‌ای آشنا می‌شود. تولید. فیلم‌برداری "یک خط" در ژانویه سال ۲۰۱۶ آغاز شد.
سیمون رودریگز (؛ ۲۸ اکتبر ۱۷۶۹، کاراکاس، ونزوئلا – ۲۸ فوریه ۱۸۵۴، آموتاپه، پرو)، که در دوران تبعیدش از آمریکای اسپانیایی با نام ساموئل رابینسون شناخته می‌شد، فیلسوف، محقق، انسان‌گرا، سیاستمدار، تایپوگراف، معلم، مربی و قهرمان اهل ونزوئلا بود که به دنبال دانش، ساختن مدارس بود و با تلاش خستگی‌ناپذیرش در پیشبرد اصولی که برایش عزیز بود، به سراسر جهان سفر کرد. او به‌ویژه معلم و مربی سیمون بولیوار در کودکی بود که به او درس‌هایی از آرمان‌های آزادی و روشنگری و استقلال داد و زندگی بولیوار را متحول کرد و در نوجوانی او
داد و زندگی بولیوار را متحول کرد و در نوجوانی او را به عنوان شاهد در سوگند مونت ساکرو همراهی کرد. مادر او، روزالیا رودریگز، دختر یک صاحب مزارع و دام بود. پدرش اصالتاً اهل جزایر قناری بود. مشارکت‌های سیمون رودریگز شامل سیاست، اقتصاد، آموزش، اخلاق و جامعه‌شناسی می‌شود. در اثر اصلی او انجمن‌های آمریکایی () در سال ۱۸۲۸ می‌توان پروژه سیاسی-اقتصادی و آموزشی برای ایجاد جمهوری‌های آمریکایی را دید. زندگی و فعالیت‌ها. رودریگز در کاراکاس، ونزوئلا به دنیا آمد، دانش‌آموزی با استعداد بود که عمیقاً از آثار ژان ژاک روسو،
با استعداد بود که عمیقاً از آثار ژان ژاک روسو، به‌ویژه رساله برجسته او امیل یا در باب تعلیم و تربیت الهام گرفته بود. در سال ۱۷۹۱ رودریگز اولین موقعیت تدریس خود را در کاراکاس دریافت کرد و سه سال بعد نقدی بر سیستم مدرسه و همچنین طرحی برای اصلاح آن ارائه کرد. معلم جوان پیشنهاد ایجاد مدارس جدید را با مربیان خوب آموزش دیده و با حقوق نسبتاً خوب و حضور دانش آموزان بیشتری از هر قومیت و پیشینه اجتماعی ارائه کرد. در میان شاگردانش سیمون بولیوار بود که به دوست و مربی او تبدیل شد و احساسات سیاستمدار آینده را که در
او تبدیل شد و احساسات سیاستمدار آینده را که در سرتاسر آمریکای جنوبی به نام ال لیبرتادور شناخته می‌شود، شکل داد. رودریگز که در بزرگسالی با شاگرد خود متحد شد، در طول تلاش خود برای ایجاد کشورهای مستقل در ونزوئلا، کلمبیا، اکوادور، پرو، پاناما و جمهوری بولیوی، در کنار بولیوار کار کرد و همیشه بر اهمیت آموزش به عنوان یک حق اساسی بشر تمرکز داشت. چند سالی بود که رودریگز از ونزوئلا فرار کرد و با فداکاری تزلزل ناپذیر و عدم تمایل به به خطر انداختن آرمان‌هایش، نخبگان قدرتمند را برانگیخت. رودریگز پس از راه‌اندازی یک
قدرتمند را برانگیخت. رودریگز پس از راه‌اندازی یک «کارگاه-مدرسه» در کلمبیا، توسط بولیوار به پرو احضار شد. رودریگز به زودی «مدیر آموزش عمومی، علوم و هنرهای فیزیکی و ریاضی» و همچنین «مدیر معادن، کشاورزی و راه‌های عمومی» شد. رودریگز در جستجوی مکانی برای اعمال ایده‌های خود سفرهای پی در پی می‌کرد و در پرو، شیلی و اکوادور زندگی می‌کرد. در سال ۱۸۲۸ او شروع به انتشار «انجمن‌های آمریکایی» کرد، با عنوان فرعی «آنها چگونه هستند و چگونه باید در قرن‌های آینده باشند». این اثر شامل خلاصه‌ای از ایده‌های او در مورد آموزش،
اثر شامل خلاصه‌ای از ایده‌های او در مورد آموزش، حقوق بشر و شهروندی در عمل بود. رودریگز با به‌کارگیری ایده‌های آموزشی جسورانه‌ای که اروپا را متحول کرد، در آمریکای جنوبی روش‌های نوآورانه‌ای برای آموزش دوران کودکی ابداع کرد که آینده میهن او را برای قرن‌های آینده رقم زد.
دانشکده جنگ پروس (به آلمانی: Preußische Kriegsakademie) بالاترین مرکز نظامی پادشاهی پروس برای آموزش، تمرین و تحصیل افسران ستاد کل پروس بود. موقعیت. این دانشکده در سال ۱۸۰۱ با نام «آکادمی برای افسران جوان پیاده‌نظام و سواره نظام» شروع به کار و بعدها به نام «مدرسه جنگ عمومی» شناخته شد. این دانشکده رسماً توسط گرهارت فون شارنهورست در برلین در ۱۵ اکتبر ۱۸۱۰ به عنوان یکی از سه دانشکده افسری تأسیس شد. ساختمان آن در آنتر دن لیندن، برلین، توسط کارل فریدریش شینکل طراحی شده‌است. فارغ‌التحصیلی. فارغ‌التحصیلی از کالج
شده‌است. فارغ‌التحصیلی. فارغ‌التحصیلی از کالج ستاد پیش نیاز انتصاب در ستاد کل پروس (بعدها ستاد کل آلمان) بود. کارل فون کلاوزویتس در سال ۱۸۰۱ (قبل از تغییر نام) به عنوان یکی از اولین شاگردان این کالج ثبت نام کرد، در حالی که سایر شرکت کنندگان شامل فیلد مارشال‌های مشهوری چون فون اشتاینمتز، فون مولتکه و فون بلومنتال در دهه‌های ۱۸۲۰ و ۱۸۳۰ بودند. ارنست امیل فون لورنز، که در سال ۱۸۸۹ به عنوان یک فرمانده نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و همچنین سرهنگ ارتش ایالات متحده آلبرت کودی ودمایر، که در جنگ جهانی
ایالات متحده آلبرت کودی ودمایر، که در جنگ جهانی دوم خدمت کرد، فارغ‌التحصیل شد. دانشکده کارکنان پس از جنگ جهانی اول بازسازی شد و پس از جنگ جهانی دوم منحل شد. برنامه تحصیلی. دانشجویان آکادمی جنگ حدود ۲۰ ساعت در هفته سخنرانی می‌کردند. آموزش توسط اساتید دانشگاه برلین و افسرانی که در ستاد بزرگ خدمت می‌کردند، انجام می‌شد که بدین وسیله تحصیلات خود را افزایش دادند. در سال ۱۸۷۲ آکادمی جنگ از بازرس آموزش نظامی گرفته شد و زیر نظر رئیس ستاد کل قرار گرفت. روح آکادمی توسط رئیس ستاد هلموت فون مولتکه بیان شد، که بر اهمیت
رئیس ستاد هلموت فون مولتکه بیان شد، که بر اهمیت «فرایند فعال ذهنی دادن و گرفتن بین معلم و دانش‌آموز، به‌منظور تحریک دانش‌آموزان برای تبدیل شدن به همکار» تأکید کرد. پذیرش در آکادمی بسیار گزینشی بود. افسران با حداقل پنج سال خدمت که می‌خواستند افسر ستاد کل شوند، خود را برای امتحان ورودی، که شامل تاکتیک، نقشه‌برداری، جغرافیا، ریاضیات و زبان فرانسه بود، با سؤالاتی برای آزمایش درک به جای حافظه متواتر آماده می‌کردند. دانش‌آموزان انشاء نام یا دسته‌بندی نامزدها را نمی‌دانستند. از صدها متقاضی، هر ساله حدود صد نفر
نمی‌دانستند. از صدها متقاضی، هر ساله حدود صد نفر برای ورود به دوره اول آکادمی پذیرفته می‌شدند. کسانی که عملکرد رضایت بخشی داشتند به سال دوم و سوم ارتقا می‌یافتند. در سال اول، چهارده ساعت سخنرانی در هر هفته بر موضوعات نظامی از جمله تاریخ نظامی متمرکز بود، در حالی که هفده ساعت غیرنظامی بود که شامل تاریخ عمومی، ریاضیات، علوم و انتخاب زبان فرانسوی یا روسی بود. تقریباً همان تخصیص زمانی در دو سال گذشته مورد استفاده قرار گرفت. سخنرانی‌ها با بازدید از استحکامات، کارخانه‌های اسلحه سازی و تمرینات هنگ راه‌آهن تکمیل
اسلحه سازی و تمرینات هنگ راه‌آهن تکمیل شد. در طول سه ماه تعطیلات تابستانی، دانش آموزان در مانورها شرکت کردند و در تمرینات تاکتیکی صحرایی که در آن واحدهای خیالی فرماندهی می‌کردند، شرکت کردند. در پایان دوره امتحان دوم خود را دادند. فقط حدود سی دانش آموز در این آزمون بسیار دشوار موفق شدند. آنها سپس به ستاد کل بزرگ منصوب شدند، در حالی که پیوست‌های هنگ خود را حفظ کردند. پس از دو سال، آنها امتحان سوم و نهایی خود را دادند، پس از آن پنج تا هشت افسر به‌طور دائم برای پر کردن پست‌های خالی ستاد کل استخدام شدند - یک
پر کردن پست‌های خالی ستاد کل استخدام شدند - یک پیروزی قابل توجه از تعداد زیادی که وارد رقابت شده بودند.
تابستان درخشان یا من نمی‌خواهم کاری انجام دهم (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۲ با بازی کیم سول هیون و ایم شی‌وان است. این مجموعه بر پایهٔ وب‌تونی با همین نام اثر جو یونگ هیون است. "تابستان درخشان" یک درام اریجینال جینی تی‌وی است و برای استریم در پلتفرم خودش و سرویس رسانه‌ای اوتی‌تی سیزن قابل دسترسی است. این مجموعه همچنین از ۲۱ نوامبر تا ۲۷ دسامبر ۲۰۲۲، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی‌اس‌تی) از ئی‌ان‌ای پخش شد. خلاصهٔ داستان. "تابستان درخشان" دربارهٔ افرادی است که پس از رها کردن زندگی شهری
دربارهٔ افرادی است که پس از رها کردن زندگی شهری خود، تصمیم می‌گیرند که هیچ کاری انجام ندهند و به مکانی ناآشنا بروند.
کندسوخت‌وساز به جاندارانی با سوخت‌وساز فعال بالا و سوخت‌وساز کندتر در زمان استراحت اشاره دارد. جانوران کندسوخت‌وساز اغلب می‌توانند با توجه به در دسترس بودن غذا و درجه حرارت، تغییرهای چشمگیری را در سرعت سوخت‌وساز بدنشان تجربه کنند. بسیاری از جانداران کندسوخت‌وساز در بیابان‌ها و مناطقی که زمستان‌های شدید را تجربه می‌کنند، می‌توانند سوخت‌وساز خود را برای نزدیک شدن به حالت‌های نزدیک به مرگ، تا زمان بازگشت شرایط مساعد «خاموش کنند» (به خواب زمستانی و تابستان‌خوابی نگاه کنید). این اصطلاح از یونانی "برادی" (βραδύ)
نگاه کنید). این اصطلاح از یونانی "برادی" (βραδύ) «کند» و «آهسته» و "متابوالئین" (μεταβάλλειν) «چرخش سریع» گرفته شده‌است.
اتو ویچتروئه (; ؛ – ) یک شیمی‌دان اهل جمهوری چک بود که بیشتر به خاطر اختراع لنزهای تماسی نرم مدرن شناخته شده‌است. اتو ویچتروئه نویسنده یا یکی از نویسندگان تقریباً ۱۸۰ حق ثبت اختراع و بیش از ۲۰۰ نشریه است. مطالعات و کتاب‌های مستقل او جنبه‌های مختلف شیمی آلی، معدنی و ماکرومولکولی، علم پلیمر و مواد زیست‌پزشکی را پوشش می‌دهند. او حتی تعداد بیشتری حق ثبت اختراع برای سنتز آلی، پلیمریزاسیون، الیاف، سنتز و شکل‌دادن به مواد زیست‌پزشکی، روش‌های تولید و دستگاه‌های اندازه‌گیری مربوط به محصولات زیست‌پزشکی داشت. این
اندازه‌گیری مربوط به محصولات زیست‌پزشکی داشت. این گوشه‌ای از نگرش او به تحقیقات علمی بود که به نظر او باید به هر وسیله ممکن، بدون تمایز در علوم «محض» و «کاربردی» در خدمت جامعه و الزامات آن بود. زندگی و فعالیت‌ها. اتو ویچتروئه در سال ۱۹۱۳ در پرستیه‌یو جمهوری چک (در آن زمان اتریش-مجارستان) به دنیا آمد. ویچتروئه از دوران جوانی عاشق علم بود. او دکترای خود را در شیمی آلی در سال ۱۹۳۶ از مؤسسه فناوری شیمیایی پراگ (ICT) گرفت. او در دهه ۱۹۵۰ به عنوان استاد در این دانشگاه شروع به تدریس کرد و در عین حال یک ژل جاذب و
شروع به تدریس کرد و در عین حال یک ژل جاذب و شفاف برای ایمپلنت‌های چشم تولید کرد. آشفتگی سیاسی، ویچتروئه را از فناوری اطلاعات و ارتباطات بیرون راند و او را به ادامه تصحیح ساخت هیدروژل خود در خانه سوق داد. در سال ۱۹۶۱، ویچتروئه (که خودش از عینک استفاده می‌کرد) اولین لنزهای تماسی نرم را با یک دستگاه DIY ساخته شده از یک مجموعه اریکتور برای کودکان، یک باتری چراغ دوچرخه، یک موتور گرامافون و لوله‌ها و قالب‌های شیشه‌ای خانگی تولید کرد. ویچتروئه به عنوان مخترع اختراعات بی‌شمار و محققی مادام العمر، پس از تأسیس این
بی‌شمار و محققی مادام العمر، پس از تأسیس این کشور در سال ۱۹۹۳، به عنوان اولین رئیس آکادمی جمهوری چک انتخاب شد. هرچند ویچتروئه به عنوان مخترع لنزهای تماسی شناخته شده، اما نوآوری‌های او پایه و اساس فناوری‌های پیشرفته پزشکی مانند بیومواد «هوشمند» را ایجاد کرد که برای بازیابی بافت‌های همبند انسان و قابلیت تشخیص زیستی استفاده می‌شود. همچنین پلیمرها، که الهام بخش استاندارد جدیدی برای تجویز دارو هستند.
تیم فک‌ها (انگلیسی: Seal Team) یک فیلم کمدی اکشن پویانمایی رایانه‌ای محصول سال ۲۰۲۱ سینمای آفریقای جنوبی به کارگردانی مشترک گریگ کامرون و کین کرودایس است که توسط استودیو انیمیشن Triggerfish تولید شده و گروه مدیریت سینما بر توزیع در سراسر جهان نظارت دارد. صداپیشگان این فیلم جی.کی. سیمونز، جسی آشر، متیو رایس، پاتریک واربرتون، کریستین شال، شارلتو کوپلی، جان کانی و دولف لاندگرن بر عهده دارند. داستان گروهی از فوک‌های کیپ خز نامتناسب را روایت می‌کند که برای مبارزه با گروهی از کوسه‌های بی‌رحم گرد هم می‌آیند. این
با گروهی از کوسه‌های بی‌رحم گرد هم می‌آیند. این فیلم در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱ در سینماهای هلند و پس از آن در ۲۷ اکتبر در بلژیک، جمهوری چک یک روز بعد و در کشورهای عربی غرب آسیا در ۴ نوامبر اکران شد. نتفلیکس حقوق این فیلم را برای اکران در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱ در بسیاری از مناطق دیگر به دست آورد. بازخوردها. فیلم تیم فک‌ها در صدر فهرست ۱۰ نمایش برتر نتفلیکس در پنج قاره و ۲۷ کشور قرار گرفت.
یک ردّآرایه یا آریه ردی (جمع ichnotaxa) «یک آرایه بر اساس کار فسیل‌شده یک موجود زنده» است، یعنی معادل غیرانسانی یک چیز دست‌ساخته. ردّآرایه "Ichnotaxa" از یونانی ، "ichnos" به معنی رد یا مسیر و ، "تاکسیس" به معنی آرایه است.ردّآرایه Ichnotaxa نام‌هایی هستند که برای شناسایی و تمایز فسیل‌های ریخت‌شناختی متمایز، که بیشتر به عنوان فسیل‌های ردیابی شناخته می‌شوند، استفاده می‌شوند. به آنها رتبه‌بندی سرده و گونه توسط ردّآرایه‌شناس (ichnologists) اختصاص داده شده است، بسیار شبیه به جانداران در طبقه‌بندی لینه‌ای است.
بسیار شبیه به جانداران در طبقه‌بندی لینه‌ای است. اینها به ترتیب به عنوان ردسرده (ichnogenera) و ردگونه (ichnospecies) شناخته می‌شوند. ردسرده و ردگونه معمولاً به صورت اختصاری "igen" و "isp."خوانده می‌شوند. نام‌های دوجمله‌ای ichnospecies و سردهٔ آنها باید به صورت کج نوشته شود.
ردشناسی پرندگان ، مطالعه آثار زندگی پرندگان در پرنده‌شناسی و دیرینه‌شناسی است. چنین آثار زندگی می‌تواند شامل ردپاها، لانه‌ها، مدفوع و مدفوع فسیل‌شده باشد. دانشمندان با مطالعه چنین شواهدی بینشی دربارهٔ رفتار و تنوع زیستی پرندگان به دست می‌آورند. سنگواره‌های ردّی Ichnofsils (یا ichnites) به ویژه برای روشن کردن فرگشت و تنوع پیشاتاریخ گونه‌ها مهم هستند. اینها معمولاً نمی‌توانند با یک سرده خاص مرتبط شوند، چه رسد به گونه‌ای از پرندگان، زیرا به ندرت با استخوان‌های فسیلی مرتبط هستند. اما می‌توان آنها را بر اساس
فسیلی مرتبط هستند. اما می‌توان آنها را بر اساس ریخت‌شناسی (شکل) به ردآرایه ichnotaxa گروه‌بندی کرد. در عمل، جزئیات شکلی که رفتار پرندگان یا گرایش زیستی آنها را آشکار می‌کند، عموماً در طبقه‌بندی ردشناسی وزن بیشتری دارند.
زنان در تمدن اتروسک جایگاه مهمی در زندگی روزمره داشتند. شواهد باستان‌شناختی گوناگون نشان می‌دهند که آنان می‌توانستند هم در کارهای سیاسی و اداری مشارکت کنند و هم در زندگی خانوادگی و اجتماعی، جایگاه درخوری داشته باشند. البته در درازای هزار سال تاریخ تمدن اتروسک، وضعیت زنان یکسان نبوده و تحولاتی داشته‌است. وانگهی دانشی که از آنان در دست داریم، تنها دربارهٔ طبقهٔ نسبتاً مرفه جامعهٔ اتروسک است. ولی به هر روی، اشیاء باستان‌شناختی — مانند دیوارنگاره‌ها و تابوت‌دان‌های پیداشده در گورستان‌ها — چنین می‌نمایند که زنان
پیداشده در گورستان‌ها — چنین می‌نمایند که زنان اتروسک، به‌ویژه نسبت‌به دیگر تمدن‌های مدیترانه‌ای در آن زمان، وضعیت بسیار خوبی داشتند. زنان در تمدن‌های یونان و روم باستان، جایگاه اجتماعی پایین‌تری از زنان در تمدن اتروسک داشتند. یونانی‌ها و رومی‌ها، که این تفاوت فرهنگی را می‌دیدند، زنان اتروسک را بی‌بندوبار می‌خواندند و بسیار می‌کوهیدند. در برگ پایانی تاریخ اتروسک، جمهوری روم با فتح تدریجی قلمروی اتروسک‌ها، فرهنگ آنان را در خود جذب کرد و در نتیجهٔ این رومی‌سازی، زنان اتروسک بخش بزرگی از امتیازهای خود را از
زنان اتروسک بخش بزرگی از امتیازهای خود را از دست دادند و جایگاهشان همانند زنان رومی شد. البته زنان رومی نیز کمی از ویژگی‌های زنان اتروسک را جذب کردند و جایگاهشان اندکی بالاتر رفت. زنان اتروسک در جامعه. یادبودهایی که در گورستان‌ها یافت شده‌اند — مانند دیوارنگاره‌ها، تابوت‌دان‌ها، خاکستردان‌ها و کفن‌ها — گواه بر اهمیت زنان اتروسک در جامعه هستند. زنان اتروسک هم در سیاست و هم در امور اداری جایگاه بسیار مهمی داشتند و در زندگی خانوادگی و اجتماعی، نقش برتری بازی می‌کردند. آنان، آراسته‌به جواهرات خود، همراه
بازی می‌کردند. آنان، آراسته‌به جواهرات خود، همراه شوهرانشان در مهمانی‌ها شرکت می‌کردند، ورزش می‌کردند و در بازی‌هایی حاضر می‌شدند که ورزشکاران برهنه در آنها شرکت می‌کردند. وانگهی آنان می‌توانستند مال و اموال به نام خود داشته باشند، خانه و دارایی‌هایشان را اداره کنند و به بازرگانی بپردازند. همچنین یادبودهایی مانند چرخ‌های دوکی، نشان می‌دهند که زنان اتروسک به کارهای دستی — مانند ریسندگی و بافندگی — نیز می‌پرداختند. منابع باستانی از نفوذ زنانی همچون تاناکوئیل و ولیا اسپورینا گزارش می‌دهند. تیتوس لیویوس از نقش
ولیا اسپورینا گزارش می‌دهند. تیتوس لیویوس از نقش تعیین‌کنندهٔ تاناکویل جاه‌طلب — همسر اتروسک تارکوینیوس بزرگ — سخن به میان آورده‌است. او بود که آیندهٔ پرشکوه شوهرش را پیش‌بینی کرد و خاندان سلطنتی روم را پس از کشته‌شدن او پاس داشت. در آغاز سدهٔ یکم، کلودیوس نخستین‌بار پلوتیا اورگولانیا را — که یک اتروسک بود — به‌همسری برگزید. جایگاه. زنان اتروسک در فعالیت‌های اجتماعی حضور می‌یافتند. آنان «بی‌آنکه از نمایان‌شدن در انظار مردان شرم کنند» غالباً «از خانه بیرون می‌رفتند». زنان اتروسک در مراسم عمومی، رقص‌ها،
می‌رفتند». زنان اتروسک در مراسم عمومی، رقص‌ها، کنسرت‌ها و بازی‌ها حاضر می‌شدند و چه‌بسا، آن‌گونه که در دیوارنگاره اورویتو یا پلاک مورلو تصویر شده‌اند، گاهی این مراسم را اداره می‌کردند. در مهمانی‌ها، زنان در کنار شوهران خود بر تریکلینیوم دراز می‌کشیدند. مردان در ادارهٔ میراث خانواده و آموزش فرزندان جایگاه اجتماعی برابری برای همسرانشان قائل بودند. مادران اتروسک، همانند پدران، نام خانوادگی خود را به فرزندانشان می‌دادند (به‌ویژه در طبقات بالای جامعه). در گورنوشته‌های اتروسک، اولویت با نام خانوادگی مادری است و
اتروسک، اولویت با نام خانوادگی مادری است و زنان نیز با نام گنس و نام کوچکشان نامیده شده‌اند؛ این گواه بر آن است که آنان شخصیت‌هایی جدا و مستقل در جامعه به‌شمار می‌رفتند و اثبات می‌کند که آنان در جمع خانواده دارای فردیت هستند. در مقام مقایسه، زنان در روم باستان با دیسهٔ مؤنث "گنس" خود نامیده می‌شدند؛ برای نمونه، همهٔ زنان "گنس" لیویا را لیوی می‌نامیدند. پوشش و آرایش. تصاویر و شمایل یافت‌شده از زنان اتروسک، پوشاک گرانبها و آرایش ظریف آنان را نشان می‌دهند. بیشترشان تونیکی به‌تَن داشتند که روی آن خیتون قرار
تونیکی به‌تَن داشتند که روی آن خیتون قرار می‌گرفت. کفش‌هایشان پنجهٔ نوک‌تیز و برجسته‌ای دارند و مدل هیتی‌ها را تداعی می‌کنند. گیسشان یا زیر توتولوس بود یا پشت گردن جمع می‌شد و فرهای مویشان بر شانه‌ها می‌افتادند یا بافته می‌شدند و دورتادور چهره را فرا می‌گرفتند. زنان اتروسک بر کوزه‌های تدفین و درب‌های تابوت‌ها آن‌گونه تصویر شده‌اند که در زندگی زمینی‌شان بوده‌اند؛ بدون روتوش، اغلب با چین و چروک‌های چهره و بدن‌های چاق به‌علت کهولت سن، که گواهی بر شخصیت قوی آنان است. وضعیت زنان در تمدن اتروسک در مقایسه با
آنان است. وضعیت زنان در تمدن اتروسک در مقایسه با دنیای مدیترانهٔ آن زمان خاص است. این نوع بازنمود به‌راستی در دنیای باستان بی‌نظیر است، اشیای باستانی پیداشده در کفن‌ها در مرده‌شهرها و نیز دیوارنگاره‌ها، به ما تصویر نسبتاً دقیقی می‌دهند از زیورآلات گوناگونی که زنان اتروسک به‌کار می‌بردند؛ از جمله حلیه‌ها، آویزهایی که با زنجیرهای زرین بافته و به نقش‌های کوچک، برگ نخلی و گل مزین شده‌اند، گردن‌بندها، گوشواره‌های ساخته‌شده از فلزات گرانبها و سنجاق‌ها. وانگهی زنان اتروسک، لوازم آرایشی گوناگون و ظریفی داشتند؛
زنان اتروسک، لوازم آرایشی گوناگون و ظریفی داشتند؛ مانند بطری‌های عاجی یا رُخامی یا شیشه‌ای، ظرف‌های پماد یا روغن عطرآگین، ابزار مانیکور، آینه‌های حکاکی‌شده با صحنه‌های اسطوره‌ای که سطح انعکاسیشان اندکی برآمده و پشتشان با نقوشی حکاکی شده‌اند، جعبه‌های برنزی که صحنه‌هایی رویشان حک شده‌اند. از نگاه تمدن‌های دیگر. رویکرد با زنان در جامعهٔ اتروسک با جامعه‌های یونانی و رومی بسیار متفاوت بود. در مهمانی‌های اتروسک، زنان در کنار مردان حضور می‌یافتند؛ ولی نزد یونانی‌های آن زمان، دموکراسی فقط برای مردان بود؛ بنابراین
آن زمان، دموکراسی فقط برای مردان بود؛ بنابراین نویسندگان یونانی و سپس رومی به زنان اتروسک انگ بی‌بندوباری زدند، این بی‌اعتباری به‌طور کلی آداب و رسوم هر دو جنس را در بر می‌گرفت. برای یونانی‌ها که زنانشان در پستوی خانه‌ها روزگار می‌گذراندند، سنت مهمانی مختلط اتروسک‌ها بسیار زشت و ناپسند می‌نمود. به‌راستی دختران و زنان یونانی در چارچوب خانه می‌ماندند و به‌ندرت در اجتماع ظاهر می‌شدند. یونانی‌ها در همسایگی اتروسک‌ها در یونان بزرگ (جنوب ایتالیا) می‌زیستند، بنابراین با این تفاوت سنت‌هایشان آشنا بودند. تئوپومپوس،
با این تفاوت سنت‌هایشان آشنا بودند. تئوپومپوس، مورخ یونانی سدهٔ چهارم پیش‌ازمیلاد، که نویسنده‌ای رومی به‌نام کرنلیوس نپوس او را بدگو خوانده بود، تعریفی تحقیرآمیز ارائه کرد که در ذهن‌ها ماندگار شد: «زنان آزادانه از همه مردان کام می‌گیرند. در خیابان‌ها آنان بی‌شرمانه کنار مردان راه می‌روند و درازکشان کنارشان شام می‌خورند. آنان بسیار از بدن و چهرهٔ خود مراقبت می‌کنند، با موم مذاب موهای بدنشان را می‌زدایند و در برهنگی یکه‌تاز هستند». به‌گفتهٔ تئوپومپوس «هیچ شرمی وجود ندارد در انظار عموم رابطهٔ جنسی برقرار کنند
وجود ندارد در انظار عموم رابطهٔ جنسی برقرار کنند […] در همنشینی با دوستان، این همان کاری است که انجام می‌دهند: اولاً وقتی مشروب را تمام کردند و برای خواب آماده شدند و در حالی که مشعل‌ها هنوز روشن است، خادمان گاهی اطفال می‌آورند، گاهی پسرهای خوش‌تیپ و گاهی هم همسرانشان […] زنان اتروسک نمی‌دانند پدر بچه‌هایی که به‌دنیا می‌آورند، چه‌کسی است.» زنان رومی نسبت‌به زنان یونانی اندکی آزادی بیشتری داشتند. با این همه، رومی‌ها جایگاه زنان اتروسک را بی‌بندوبار می‌دانستند؛ آنان رفتار زنان اتروسک را رکیک و غیراخلاقی
آنان رفتار زنان اتروسک را رکیک و غیراخلاقی می‌خواندند و با زنان رامشگر و روسپی مهمانی‌های یونانی یا رومی‌ها مقایسه می‌کردند. تیتوس لیویوس «مادر پاکدامن رومی» را با «زنان اتروسک که در مهمانی‌ها روی تخت‌هایشان دراز می‌کشند» مقایسه کرده‌است. سرگذشت. وضعیت زنان اتروسک بستگی داشت به طبقهٔ اجتماعی، مکان و زمانی که می‌زیستند. نمی‌توان همهٔ تاریخ تمدن اتروسک را از نظر اجتماعی، سیاسی و اقتصادی یکپارچه و یکدست دانست. با این همه، می‌توان اطلاعات و سرنخ‌هایی را که در جریان تحقیقات باستان‌شناختی پیدا شده‌اند بر رسید و،
تحقیقات باستان‌شناختی پیدا شده‌اند بر رسید و، اگر امکانش بود، با متون باستانی مقایسه کرد و بنابراین ویژگی‌های اصلی آنان را به‌طور کلی آشکار کرد. دوره ویلانووایی. گمان می‌رود که در درازای نخستین عصر آهن (سده‌های نهم تا هشتم پیش‌ازمیلاد)، برابری زن و مرد قانون بوده باشد. یکپارچگی آرامگاه‌ها که در کفن‌های آن دوره نمودار شده، نشان می‌دهد هیچ تفاوت طبقاتی یا شخصیتی یا خانوادگی وجود نداشته‌است. تنها وجود "" مشخصی مانند سلاح برای مردان و چرخ دوک، ترازوی فنری، آینه و ظرف برای زنان، تفکیک آشکار حوزهٔ کاری هر جنس را
و ظرف برای زنان، تفکیک آشکار حوزهٔ کاری هر جنس را نشان می‌دهند؛ کشاورزی و جنگجویی از آنِ مردان، سامان‌دهی به خانه از آنِ زنان. گویا فرعی‌شدن نقش زن در زندگی اجتماعی اول‌بار در نخستین عصر آهن قانون‌گذاری شد. دوره خاورگرایی. در جریان دورهٔ خاورگرایی (از سدهٔ هشتم تا آغاز سدهٔ ششم پیش‌ازمیلاد)، ثروت را افراد اندک‌شماری در انحصار داشتند بود، که تفاوت‌های اجتماعی را نشان می‌دهد، و چنین می‌نماید که در انتقال وراثت هیچ تمایز جنسیتی وجود نداشت. زنان و مردان ثروت یکسانی در کفن‌هایشان دارند، همان‌طور که یافته‌های
یکسانی در کفن‌هایشان دارند، همان‌طور که یافته‌های گورستان رگولینی‌گالاسی در چروتری و گورهای ۲ و ۱۱ مرده‌شهر باندیتلا نشان می‌دهند. دوره کهن. دورهٔ کهن (۶۰۰ تا ۴۷۵ پیش‌ازمیلاد)، چنانچه تابوت‌دان همسران (۵۳۰ پیش‌از میلاد، موزه ویلا جولیا) نشان داده شده، جایگاه زن را در روابط زناشویی برجسته می‌شود. دیوارنگاره‌های گورستان‌های تارکوینیا (سده‌های ۴ تا ۵ پیش‌از میلاد) حضور زنان در فضاهای اجتماعی (مهمانی و ورزش) را تأیید می‌کند که در میان رومی‌ها و یونانی‌ها تنها ویژهٔ مردان بودند. ولی گمان نمی‌رود که این حضور
ویژهٔ مردان بودند. ولی گمان نمی‌رود که این حضور زنان اتروسک و نمود آن، تهمت‌های تئوپومپوس را تأیید کند. همانا دیوارنگاره‌ها زوج‌های تک‌همسری را نشان می‌دهند که پیوند زناشویی محکمی میانشان وجود دارد. تابوت‌دان‌های زوج‌های نیمه‌درازکشیده در وولچی (سدهٔ چهارم پیش‌ازمیلاد) به‌نظرْ این واقعیت را تأیید می‌کنند. با این همه، در بازنمودهای هنری بر گلدان‌های آتنی، زنان به‌گونه‌ای تصویر شده‌اند که، همانند مردان، کاملاً برهنه می‌رقصند و دیوارنگاره‌هایی در برخی گورستان‌ها، مانند گورستان گاوها، صحنه‌های شهوانی