payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نسبتا مستقل در اوگاریت، جبیل، صیدا، صور، شکیم و اورشلیم دارای زبان و فرهنگی مشترک (همراه با ویژه‌خویی محلی) بودند؛ به این مجموعه کنعان گفته می‌شود. برای مثال همان گونه‌ای از نوشتار خط میخی الفبایی که در متن‌های اوگاریتی به کار رفته در مکان‌های گوناگونی در اسرائیل و فلسطین نیز استفاده شده است. بر اساس جغرافیای مصر باستان، مرز شمالی کنعان دقیقا در جنوب اوگاریت قرار دارد، با این حال از مشخصات دینی و ادبی بی‌شمار، روشن است که اوگاریت همپوشانی فرهنگی بزرگی با جامعه کنعانی داشته است. الواح. در اوگاریت هزاران متن
کنعانی داشته است. الواح. در اوگاریت هزاران متن پیدا شده است. اکثر آنان بر لوحی از گل پخته نوشته شده‌اند، در میانشان مکاتبات دیپلماتیک، سوابق قانونی، دارو برای بیماری اسب، فهرست‌های بلند خدایان و پیشکش قربانی، واژه‌نامه لغات معادل در زبان‌های گوناگون و قدیمی‌ترین الفبای کامل دیده می‌شود. تعدادی از این لوح‌ها دارای متن اساطیری است که از میان آنان هفده لوح دارای داستان شناخته‌شده‌تری هستند. این الواح در اطراف بخش معبد پیدا شده و اکثرا نام کاتبشان «ایلیمیلکو از شوبان» است؛ او در پایان یا بر کناره لوح امضای خود
شوبان» است؛ او در پایان یا بر کناره لوح امضای خود را قرار داده است. کاهن اصلی معبد در زمان مکتوب شدن لوح‌ها به نام آتانو بوده و پادشاه اوگاریت که از کار آنها حمایت مالی می‌کرده، به نام نیکمدو است. پادشاهی او در میانه قرن چهاردهم یا در اواخر قرن سیزدهم پیشا دوران مشترک است. اگرچه تاریخ نسخه‌ها به اواخر عصر برنز می‌رسد اما قدمت اساطیر نامشخص است. اکثر دانشوران معتقدند این اسطوره‌ها دو یا سه قرن قبل از مکتوب شدن، ساخته شده‌اند. "چرخه بعل" بر شش لوح و تعدادی قطعه نوشته شده است. اکثر لوح‌ها به اندازه یک کتاب
قطعه نوشته شده است. اکثر لوح‌ها به اندازه یک کتاب بزرگ امروزی هستند. این امکان وجود داشته که بر هر دو سوی لوح نوشته شود؛ این کار در یک تا چهار ستون انجام شده که با خطوط عمودی جدا شده‌اند. هر ستون تا پنجاه سطر متنِ به دنبال هم دارد؛ کاتب به ندرت سطرهای جداکننده افقی بین سطرهای متن به کار برده تا نشانگر پاراگراف یا پایان بخش یا جداکننده سرفصل باشد. گهگاه عنوان یک لوح در ابتدای آن آمده است؛ "چرخه بعل" با «متعلق به "بعل"» آغاز می‌شود. خدایان و الهه‌ها. ال. در راس پانتئون خدایان اوگاریتی اِل قرار داشت؛ لقب‌های
پانتئون خدایان اوگاریتی اِل قرار داشت؛ لقب‌های او «پادشاه» و «پدر خدایان» بود. در اکثر فهرست‌های خدایان و پیشکش‌های به آنان، ال قرار دارد؛ هرچند قبل از خود او نیز ممکن است «خدایان قدیمی‌تر» (نسل پیشینیانی که او، پیش از اوج اوگاریت در هزاره دوم پیشا دوران مشترک، جایگزینشان شده است) آمده باشند. نام ال اسم رایجی به معنای «خدا» است. ریشه‌شناسی دقیق آن قطعی نیست؛ دو نظریه اصلی، آن را از ریشه‌های «قوی» یا «اولین» مشتق می‌کند. واژه عربی «الله» با آن هم‌خانواده است؛ لقب‌های «بخشنده» و «مهربان» که برای الله به کار
لقب‌های «بخشنده» و «مهربان» که برای الله به کار می‌روند، به طرز قابل‌توجهی نزدیک است به «مهربان، دلسوز» که برای ال در اوگاریت به کار می‌روند. خانه ال، «خالق مخلوقات»، کوهی است که از آن دو رودی جاری هستند که منشا تمام آب‌های تازه در جهان است. او در خیمه‌ای زندگی می‌کند و در آنجا پسران ال، مجمع الهی که او بر آن ریاست دارد، گرد هم می‌آیند. در هنر اوگاریتی، به شکلی ریشدار و پدرسالار نمایش داده می‌شود؛ گرچه رفتار او در لوح «جشن میگساری» را به سختی می‌توان باوقار دانست. بعل. در اساطیر قدیمی‌تر اوگاریتی، ال
دانست. بعل. در اساطیر قدیمی‌تر اوگاریتی، ال جایگاهی فعال در راس خدایان دارد اما در داستان‌های بعدی و به مرور بعل جایگزین او می‌شود. "چرخه بعل" احتمالا نشانگر این تحول است. بعل خدای باروری کشاورزی و خدای حامی شهر و لقب او «ارباب اوگاریت» است. یکی از دو معبد بزرگ در اوگاریت به او تقدیم شده است. خانه او در کوه عقرا، قله بلندی در شمال اوگاریت قرار دارد. این کوه مقدس در نظر گرفته می‌شود چنان که در دعوت بعل از آنات در "چرخه بعل" دریافت می‌شود. او با چماقی در یک دست و آذرخش در دست دیگر تصویر می‌شود. عشتروت، اشره
و آذرخش در دست دیگر تصویر می‌شود. عشتروت، اشره و آنات. سه الهه در این متن‌ها حضور دارند؛ عشتروت، اشره و آنات. دو الهه آخر، نقشی مهم اما نه غالب دارند؛ الهیات اوگاریتی مانند جامعه اوگاریتی، پدرسالارانه بود. اشره همسر ال و مادر خدایان است. تنها الهه با شخصیتی زنده، آنات است؛ او خواهر بعل و همراهش در دشمنی با دریا، مرگ و سایر نیروهای ویرانگر است. خلق‌وخوی خشن او، خدایان و انسان‌ها را، هر دو هدف قرار می‌دهد. آنات تشنه خشونت است، گردنبندی از سر انسان‌ها و کمربندی از دست انسان‌ها با خود دارد (مانند کالی الهه
از دست انسان‌ها با خود دارد (مانند کالی الهه هندی). سایر. کوثر-و-هسیس، صنعتگر خدایان است و در جایی دور زندگی می‌کند؛ یا در کرت در غرب و یا در مصر در جنوب. این مساله نشانه وابستگی کنعانی‌ها به صنعت‌کاران خارجی است. او برای خدایان و گاهی برای انسان‌های میرا، سلاح و کاخ می‌سازد. مرگ که در داستان دشمن و آنتی‌تز بعل است، در بر دارنده نیروهای سترونی و خشکسالی است. شام به سه بخش تقسیم می‌شود؛ زمین زراعی، نیمه‌بیابانی و خود بیابان که این آخری قلمروی مرگ است. اثرگذاری. انوما الیش. هر چند به خاطر افتادگی‌های دو لوح
انوما الیش. هر چند به خاطر افتادگی‌های دو لوح نخست از شش لوح، آغاز داستان در ابهام است اما شباهت‌های ساختاری با انوما الیش در موردهایی دیده می‌شود. بعل و مردوک هر دو به نسل جوان خدایان تعلق دارند که در طی روایت داستان، قدرت برتر را در میان آنها پیدا می‌کنند. هر دو خدا، این برتری را با پیروزی بر خدا یا الهه‌ای که نماد دریا است، به دست می‌آورند؛ بعل با پیروزی بر یم و مردوک با غلبه بر تیامات. علاوه بر اینها، ساختن کاخی که نشانه تضمین پادشاهی است در هر دو اسطوره دیده می‌شود. کتاب مقدس. تا زمان کشف اوگاریت،
دیده می‌شود. کتاب مقدس. تا زمان کشف اوگاریت، منابع برای بررسی دین کنعان باستان ناقص و متاخر بود. در یونان و رومِ دوره کلاسیک، پوزش‌خواهی‌های اوایل دوره مسیحیت و یا سنگ‌نوشته‌های فنیقی و در کارتاژ، روایت‌های تحریف‌شده و تکه‌تکه‌ای وجود داشت اما حتی با کشفیات باستان‌شناسی، بازسازی یک روایت منسجم از اعتقادات کنعانی‌ها امکان‌ناپذیر بود. کتاب مقدس ارجاعات مستقیم بسیاری به اعتقادات مذهبی کنعانی دارد؛ عجیب نیست که تقریبا همه آنان خصومت‌آمیز و در نتیجه احتمالا نامعتبر هستند. با کشف اوگاریت و هزاران متن در آن،
نامعتبر هستند. با کشف اوگاریت و هزاران متن در آن، منبعی گسترده و اصلی باری مطالعه دین کنعانی به دست آمد. با این منابع می‌توان شواهد و مدارک وابسته به کنعانی‌ها را دوباره تفسیر کرد. از سوی دیگر، لوح‌های اوگاریتی درکِ بخش‌های مختلف کتاب مقدس را با فراهم کردن پس‌زمینه‌ای که دین اسرائیل باستان از آن برخواسته است، عمق می‌دهند. یک راه برای روشن کردن ارتباط بین اوگاریت و اسرائیل، مقایسه خدایان اصلی کنعانی با همتایان آنها در کتاب مقدس است. عمومیت پرستش بعل در اسرائیل، با حملات مکرر نویسندگان کتاب مقدس به آن و نیز
با حملات مکرر نویسندگان کتاب مقدس به آن و نیز با استفاده از بعل به عنوان عنصری از اسم‌های شخصی، نشان داده می‌شود. شائول و داوود دو تن از کسانی هستند که بر فرزندان خود نامی گذاشته‌اند که شامل بعل است. برخی از مفسران بر این نظر هستند که مزامیر ۲۹ در اصل سرودی برای بعل بوده؛ به هر روی، زبان آن به طرز قابل‌توجهی برای یک خواننده "چرخه بعل" آشنا خواهد بود. همچون بعل، یهوه جنگجوی پیروزی است که سروری خود را بر دریا نشان داده است؛ همچون بعل، یهوه خود را در کوه و در میان طوفان آشکار کرده است؛ همچون بعل، یهوه معبدی
میان طوفان آشکار کرده است؛ همچون بعل، یهوه معبدی ساخته شده از سرو دارد. در پرتو دین کنعانی، یهوه ترکیب بسیاری از تصویرها و قواعد وابسته به ال و بعل را نمایش می‌دهد. بن‌مایه‌های کنعانی در کتاب مقدس نفوذ کرده‌اند. چشمگیرتر از همه ادغام زبان بعل و زبان ال در توصیف یهوه و کنش‌هایش است: خدای اسرائیل ممکن است که یگانه باشد اما قواعدی که برای بیان درک او استفاده شده است، چنین نیستند. بن‌مایه‌های مشترک. تداعی معنای ال و بعل همچنین در بن‌مایه کوه دیده می‌شود. کوه اصلی وحی سینا بوده است. تصویری که در سفر خروج، باب
وحی سینا بوده است. تصویری که در سفر خروج، باب ۱۹، آیه‌های ۱۶ تا ۱۸ کشیده می‌شود بسیار شبیه به ظهور بعل است. کوه دیگری که در الهیات اسرائیل نقش محوری دارد، صهیون است. اورشلیم مرکزی برای پرستش ال بوده است (سفر پیدایش، باب ۱۴، آیه ۱۸ تا ۲۴) همچون کوه ال در متن‌های اوگاریتی، صهیون نیز (به خصوص در ادبیات آخرالزمانی) منبع آب تازه است. همانگونه که عناصر مربوط به ال و بعل در پرستش یهوه با هم ترکیب شده‌اند، همین اتفاق برای صهیون و سینا افتاده است. در عبری کتاب مقدس، اشره به معنای درخت یا ستونی مقدس است که در پرستش
اشره به معنای درخت یا ستونی مقدس است که در پرستش الهه استفاده می‌شده است و احتمالا نماد باروری است. در این مقام، که شاید نماد الهه با همین نام باشد، به طور ضمنی با یهوه (خدای باروری نمونه اعلی) ارتباط پیدا می‌کند. کتاب مقدس این شیوه از پرستشِ یهوه را نهی می‌کند: «نباید که اشره از هر نوع چوبی را نزدیک محراب خدای خود یهوه قرار دهی.» (سفر تثنیه، باب ۱۶، آیه ۲۱) کتاب مقدس به دلیل آن که اشره را تقبیح می‌کند، گاهی نام آن را به خدایی مربوط می‌کند که مظهر بت‌پرستی است (همان خود بعل). تحلیل. شعر و زبان. زبان رایج
است (همان خود بعل). تحلیل. شعر و زبان. زبان رایج در اوگاریت بسیار نزدیک به عبری کتاب مقدس و نیز به سایر زبان‌های باستانی منطقه شامل فنیقی، آرامی و موابی است. مانند اکثر اسناد به آن زبان‌ها، متن‌های اوگاریتی تقریبا بدون مصوت نوشته شده‌اند (مانند عبری و عربی امروزی). این مساله باعث سختی کار ترجمه می‌شود زیرا یک واژه که تنها از صامت تشکیل شده است (حداقل در تئوری) چندین معنای ممکن می‌تواند داشته باشد. فنون شاعری که توسط نویسندگان کنعان باستان به کار گرفته می‌شده با کتاب مقدس اشتراکات بسیاری دارد. همانند شعر در
با کتاب مقدس اشتراکات بسیاری دارد. همانند شعر در کتاب مقدس، ویژگی اصلیِ صوریِ نظم کنعانی استفاده از تقارن است. در نظم تقارنی، یک ایده در واحدهای دو سطری یا سه سطری مطرح می‌شود و در آن تکرار، مترادف یا متضاد به کار می‌رود. این انطباق سبک و قاعده دور از انتظار نیست؛ شاعران کنعانی و بنی‌اسرائیلی سنتی مشترک دارند. پیوستگی فرهنگی کنعان باستان از شمال سوریه تا مرز مصر امتداد دارد و نه فقط شامل اشیای مادی و زبان بلکه شامل ادبیات بیانات مذهبی نیز می‌شود. ویژگی دیگر شعر کنعانی، استفاده تکراری از لقب‌ها است. بن‌مایه
شعر کنعانی، استفاده تکراری از لقب‌ها است. بن‌مایه عدد هفت. بن‌مایه مشترک دیگر، سنجش زمان با دوره‌های هفت روزه یا هفت ساله است؛ در "اقهات" پنج بار پیش می‌آید. اهمیت دقیق این استفاده هنوز روشن نیست. یک مورد از کارکرد قاعده هفت ساله، دوره‌های متناوب فراوانی و قحطی است، مانند رویای فرعون در داستان یوسف در کتاب مقدس (سفر پیدایش، باب ۴۱، آیه ۲۶ تا ۳۲). همین بن‌مایه در منابع مصری و بین‌النهرینی دیده می‌شود. در متن‌های اوگاریتی، پیروزی بعل بر مرگ هفت سال ادامه دارد که دوره فراوانی زمین است. در سراسر دوره هفت
دارد که دوره فراوانی زمین است. در سراسر دوره هفت ساله‌ای که در پی آن می‌آید، نیروهای سترونی بر خدای طوفان چیره می‌شوند. در موردهای دیگر، تاکید بر روز یا سال هفتم است. طول استاندارد زمان یک سفر، هفت روز است؛ همین‌گونه طول زمان جشن عروسی. جایگاه اِل در دین اوگاریتی. در زمان تصنیف "چرخه بعل"، بعل پادشاه پانتئون است و این مساله در ستایش او از خود، «تنها من حاکم بر خدایان هستم»، نمایان است. این ادعا توسط دو الهه، آنات و اشره، نیز تکرار می‌شود. با همه اینها، در سایر داستان‌های بازمانده کنعانی ال به هیچ عنوان
سایر داستان‌های بازمانده کنعانی ال به هیچ عنوان حاکمی ناتوان نیست. او، و نه هیچ خدای دیگری، است که کیرتا را درمان می‌کند؛ به او است که بعل برای کمک به دانل روی می‌آورد و آنات به دنبال اجازه‌اش برای انتقام‌گیری از اقهات است؛ و بیش از همه، اوست که در مقابل مرگ و در کنار بعل قرار می‌گیرد. بهترین توضیح برای این اختلافات آن است که الهیات اوگاریتی ایستا نبوده است. در همان حال که ال در راس پانتئون قرار داشت، آن هم به شکلی فعالانه در داستان‌های اقهات و کیرتا، بعل کم‌کم به خدای کنعانی چیره تبدیل می‌شد و "چرخه بعل"
به خدای کنعانی چیره تبدیل می‌شد و "چرخه بعل" احتمالا نماینگر این روند است. به نظر می‌رسد نوعی از حاکمیت مشترک مابین ال به عنوان قدرت اجرایی و بعل به عنوان قدرت نظامی در عالم وجود دارد.
جمال محمد بیندی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه فوتبال بیرامار، باشگاه فوتبال ژیل ویسنته، باشگاه ورزشی براگا، و باشگاه فوتبال سالگیروش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
محمود مخلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
احمد المصلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه فوتبال بنزرتی، باشگاه فوتبال الانتاج الحربی، و باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
معتز المهدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
محمد المنیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یاگودینا، باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال دینامو مینسک، باشگاه فوتبال لس آنجلس، و باشگاه ورزشی اورلاندو سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
جمعه موسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الشمال اشاره کرد.
دانشگاه کیتاساتو (北里大学 - Kitasato Daigaku) یک دانشگاه پزشکی خصوصی است که دفتر مرکزی آن در میناتو، توکیو، ژاپن است. این دانشگاه به افتخار کیتاساتو شیباسابرو نامگذاری شده‌است. او در سال ۱۹۰۱ نامزد جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی شد جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۲۰۱۵ به ساتوشی اومورا، استاد دانشگاه کیتاساتو تعلق گرفت.
لب کارون از ترانه‌های معروف در ایران است که اولین بار توسط نعمت‌الله آغاسی اجرا شد و در کنار ترانهٔ آمنه او را به شهرت رساند. بعدها خوانندگان دیگری از جمله شهرام شب پره و جلال همتی و محمود جهان این اثر را بازخوانی کردند. ساخت. گفته می‌شود این ترانه برگرفته از یکی از آثار عبدالمحسن المهنا است و اصل آن ابوقذیله نام دارد. عباس قادری دربارهٔ این ترانه می‌گوید:
سیل ۲۰۲۱ نیجر سیلی بود که متعاقب بارش شدید باران، به این کشور خسارت وارد کرد و باعث کشته شدن چند نفر و خسارت‌های گسترده در کشور شد. بیشترین خسارت در منطقه نیامی وارد گردید. ۶۰ نفر مجروح و ۶۲ نفر کشته شدند و ۱۰۵٬۶۹۰ نفر بر اثر سیل خسارت دیدند. بیشترین تلفات با ۱۸ کشته در ناحیه مارادی اعلام گردید.
نورمحمد ذوالفقاری ( – ) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی بود. از مهم‌ترین آثار وی می‌توان به بازیگری در فیلم "مسافر ری"، سریال "خانواده حمزه‌علی خان" و فیلم "چند می‌گیری گریه کنی" اشاره کرد. او بیش از ۵۵ سال در سینما فعالیت کرد. او در آغاز به عنوان دستیار فیلمبردار با پروژه‌های سینمایی همکاری داشت و از مقطعی به بعد به عنوان بازیگر نیز به ایفای نقش در آثار سینمایی و تلویزیونی پرداخت. از جمله آثاری که وی در آن‌ها بازی داشت می‌توان به فیلم‌هایی همچون "غلامرضا تختی"، "انگشتر"، "یک دزدی عاشقانه"، "حبیب آقا" و
تختی"، "انگشتر"، "یک دزدی عاشقانه"، "حبیب آقا" و سریال نمایش خانگی "ابله" اشاره نمود. فعالیت هنری. نورمحمد ذوالفقاری در سال ۱۳۶۷ با بازی در فیلم "سرب" به کارگردانی مسعود کیمیایی، همکاری با هنرمندانی همچون جمشید مشایخی، جلال مقدم، هادی اسلامی و امین تارخ را تجربه کرد. نورمحمد ذوالفقاری در سال ۱۳۷۲ در مجموعه تلویزیونی خانواده حمزه‌علی خان نیز بازی کرد. او این‌بار با محمدباقر خسروی و هنرمندانی همچون محمدباقر خسروی، نعمت‌الله گرجی، محمدعلی ورشوچی و محمود بهرامی همکاری داشت. نورمحمد ذوالفقاری در سال ۱۳۷۹ در
همکاری داشت. نورمحمد ذوالفقاری در سال ۱۳۷۹ در فیلم مسافر ری به کارگردانی داوود میرباقری بازی کرد. بازی در این فیلم در کنار بازیگرانی همچون داریوش ارجمند، جمشید هاشم‌پور، محمدرضا شریفی‌نیا و ویشکا آسایش بر تجارب او افزود. فیلم‌شناسی. سینمایی مجموعه تلویزیونی نمایش خانگی درگذشت. نورمحمد ذوالفقاری به دلیل بیماری قلبی از ۲ فروردین ۱۴۰۲ در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود و سرانجام ۷ فروردین ۱۴۰۲ بر اثر ایست قلبی و ناراحتی ریه در بیمارستان ایرانشهر در تهران درگذشت. خاکسپاری وی در ۹ فروردین ۱۴۰۲ در قطعه هنرمندان
خاکسپاری وی در ۹ فروردین ۱۴۰۲ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا شد.
زمین‌لرزه ۲۰۲۱ آسام در ساعت ۰۷:۵۱ دقیقه آی اس تی روز ۲۸ آوریل ۲۰۲۱، در فاصلهٔ ۱۱ کیلومتری (۷ مایلی) از دکیاجلی، ایالت آسام، هند با شدت ۶ ریشتر در عمق ۳۴ کیلومتری (۲۱٫۱ مایلی) از سطح زمین رخ داد. کانون این زمین لرزه در فاصلهٔ ۱۴۰ کیلومتری (۸۶ مایلی) از سمت شمال کلان‌شهر گوآهاتی بود. بر اثر این زمین لرزه دو نفر کشته، و دست کم ۱۲ نفر مجروح شدند.
ولادیمیر ویکتورویچ گودف (; ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۰ – ۶ ژانویه ۲۰۲۲)، دیپلمات روس که از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۳ میلادی به عنوان سفیر اتحاد جماهیر شوروی و سپس روسیه در ایران خدمت کرد. او بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ سفیر روسیه در مصر و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ سفیر روسیه در گرجستان بود. وی در ۶ ژانویه ۲۰۲۲ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
تولید قهوه در لائوس دو نوع اصلی قهوه، روبوستا و عربیکا را در برمی گیرد. نوع روبوستا بیشتر برای قهوه معمولی و هم چنین نوعی نوشیدنی قهوه در لائوس که با شیر عسلی مزه مطبوعی پیدا می‌کند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. از قهوه نوع عربیکا که به دلیل طعم ملایم، کیفیت بالاتری دارد در تهیه اسپرسو استفاده می‌شود. از مجموع تولید سالانه ۲۰٬۰۰۰ تن قهوه در لائوس، ۵٬۰۰۰ تن را دانه قهوه عربیکا و ۱۵٬۰۰۰ تن را نوع روبوستا تشکیل می‌دهد.
بارداری به‌دنبال تجاوز جنسی باردار شدن یا حاملگی در اثر نزدیکی جنسی بدون رضایت طرف مقابل یا تجاوز جنسی است. این نوع بارداری در زمان جنگ و تجاوز جنسی در جنگ به ویژه به عنوان ابزاری برای نسل‌کشی، و همچنین زمینه‌های دیگر، مانند تجاوز جنسی توسط یک غریبه، تجاوز قانونی، زنای با محارم، و حاملگی زیر سن قانونی مورد مطالعه قرار گرفته‌است. اجماع علمی کنونی بر این است که تجاوز جنسی دست کم به اندازه رابطه جنسی رضایت‌آمیز منجر به بارداری می‌شود. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که تجاوز ممکن است در واقع منجر به نرخ بارداری
که تجاوز ممکن است در واقع منجر به نرخ بارداری بالاتری نسبت به رابطه جنسی رضایت‌بخش شود. تجاوز جنسی می‌تواند مشکلاتی را در طول بارداری و بعد از آن ایجاد کند و پیامدهای منفی بالقوه ای برای قربانی و کودک ناشی از آن داشته باشد. درمان پزشکی پس از تجاوز شامل آزمایش، پیشگیری و مدیریت بارداری است. زنی که پس از تجاوز باردار می‌شود ممکن است با تصمیمی در مورد سقط جنین، بزرگ کردن کودک یا برنامه‌ریزی برای فرزندخواندگی روبرو شود. در برخی از کشورهایی که سقط جنین پس از تجاوز و زنای با محارم غیرقانونی است، بیش از ۹۰ درصد
و زنای با محارم غیرقانونی است، بیش از ۹۰ درصد از بارداری‌ها در دختران ۱۵ ساله و کمتر به دلیل تجاوز جنسی توسط اعضای خانواده است. این باور نادرست که بارداری تقریباً هرگز نمی‌تواند ناشی از تجاوز جنسی باشد قرن‌ها رایج بود. در اروپا، از قرون وسطی تا قرن هجدهم، مرد می‌توانست از بارداری زن به عنوان یک دفاع قانونی برای عدم تجاوز به زن استفاده کند. تصور می‌شد که حاملگی یک زن به این معنی است که او از رابطه جنسی لذت برده و بنابراین، به آن رضایت داده‌است. در دهه‌های اخیر، برخی از سازمان‌ها و سیاستمداران ضد سقط جنین
اخیر، برخی از سازمان‌ها و سیاستمداران ضد سقط جنین (مانند تاد آکین) که با سقط جنین قانونی در موارد تجاوز مخالف هستند، ادعا می‌کنند که حاملگی به ندرت از تجاوز ناشی می‌شود، و بنابراین ارتباط عملی چنین استثناهایی با قانون سقط جنین محدود است. یا وجود ندارد. بارداری. تخمین تعداد حاملگی‌های ناشی از تجاوز جنسی بسیار متفاوت است. تخمین‌های اخیر نشان می‌دهد که تجاوز جنسی بین ۲۵۰۰۰ تا ۳۲۰۰۰ بار در سال در ایالات متحده اتفاق می‌افتد در یک مطالعه سه ساله در سال ۱۹۹۶ روی ۴۰۰۰ زن آمریکایی، ملیسا هولمز پزشک و پژوهشگر، از
۴۰۰۰ زن آمریکایی، ملیسا هولمز پزشک و پژوهشگر، از داده‌های مطالعه خود تخمین زد که آمیزش جنسی اجباری باعث بیش از ۳۲۰۰۰ بارداری در ایالات متحده شده‌است. فلیسیا اچ. استوارت و جیمز تروسل اقتصاددان تخمین زدند که ۳۳۳۰۰۰ تجاوز گزارش شده در ایالات متحده در سال ۱۹۹۸ باعث حدود ۲۵۰۰۰ بارداری شد و تا ۲۲۰۰۰ مورد از این حاملگی‌ها را می‌توان با پیشگیری اضطراری از بارداری پزشکی حل کرد. تحلیل‌های دیگر نشان دهنده نرخ بسیار پایین‌تر است. شبکه ملی تجاوز مستقر در واشینگتن دی سی، به رقم بسیار پایین‌تری که با استفاده از برآوردهای
به رقم بسیار پایین‌تری که با استفاده از برآوردهای نظرسنجی ملی قربانیان جنایت وزارت دادگستری در سال ۲۰۰۵ محاسبه شد، رسید. این شبکه میانگین سالانه ۶۴۰۸۰ مورد تجاوز جنسی را که در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ انجام شده بود را در نظر گرفت و نرخ حاملگی ۵ درصد را برای رسیدن به تخمین ۳۲۰۴ بارداری در سال از تجاوز اعمال کرد. نرخ حاملگی. یک مطالعه در سال ۱۹۹۶ بر روی ۴۴ مورد حاملگی مرتبط با تجاوز تخمین زد که در ایالات متحده، نرخ حاملگی به ازای هر تجاوز در میان قربانیان سن باروری (۱۲ تا ۴۵ سال) ۵ درصد است. یک مطالعه در سال ۱۹۸۷
(۱۲ تا ۴۵ سال) ۵ درصد است. یک مطالعه در سال ۱۹۸۷ همچنین نشان داد که میزان بارداری ناشی از تجاوز جنسی در بین دانشجویان ۱۸ تا ۲۴ ساله در ایالات متحده، ۵ درصد است. یک مطالعه در سال ۲۰۰۵ میزان بارداری مرتبط با تجاوز جنسی را در حدود ۳ تا ۵ درصد نشان داد. مطالعه ای بر روی نوجوانان اتیوپیایی، کشوری در شرق قارهٔ آفریقا که گزارش داده بودند مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بودند نشان داد که ۱۷ درصد از آن‌ها باردار شدند و مراکز بحران تجاوز جنسی در مکزیک میزان حاملگی ناشی از تجاوز را ۱۵ تا ۱۸ درصد گزارش کردند. تخمین‌های
از تجاوز را ۱۵ تا ۱۸ درصد گزارش کردند. تخمین‌های میزان بارداری مرتبط با تجاوز ممکن است نادرست باشد، زیرا جرم گزارش نشده‌است، و در نتیجه برخی از بارداری‌های ناشی از تجاوز ثبت نمی‌شوند، یا به دلیل فشارهای اجتماعی برخی از تجاوزها گزارش نمی‌شوند. برخی از تحلیل گران پیشنهاد کرده‌اند که میزان لقاح ممکن است به دلیل تجاوز جنسی بیشتر از لقاح باشد. روان‌شناس رابرت ال. اسمیت بیان می‌کند که برخی از مطالعات نرخ غیرمعمول بالای بارداری پس از تجاوز را گزارش کرده‌اند. او به مقاله ای از "CA Fox" و "Beatrice Fox" استناد
به مقاله ای از "CA Fox" و "Beatrice Fox" استناد می‌کند که گزارش می‌دهد "آلن استرلینگ پارکز" زیست‌شناس در مکاتبات شخصی حدس زده‌است که «میزان لقاح بالایی در تجاوز وجود دارد، و ترشح هورمون‌ها به دلیل ترس یا عصبانیت می‌تواند تخمک گذاری رفلکس ایجاد کند». اسمیت همچنین از ولفگانگ یوکل استناد می‌کند که «تجاوز جنسی ممکن است باعث تخمک گذاری در انسان شود». پژوهشگر ادبی جاناتان گاتشال و اقتصاددان تیفانی گاتشال در مقاله ای در سال ۲۰۰۳ "در مجله Human Nature" استدلال کردند که مطالعات قبلی در مورد آمار تجاوز جنسی به‌طور
که مطالعات قبلی در مورد آمار تجاوز جنسی به‌طور مستقیم با میزان بارداری از مقاربت توافقی قابل مقایسه نیست، زیرا این مقایسه‌ها عمدتاً برای عواملی مانند استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری اصلاح نشده بود. با تعدیل این عوامل، آنها تخمین زدند که تجاوز تقریباً دو برابر بیشتر از رابطه جنسی توافقی و محافظت نشده (۴–۲٪) منجر به بارداری می‌شود (7.98%). در مقابل، روانشناسان تارا شاوان و گوردون گالوپ جونیور دریافتند که زنان در مرحله تخمک گذاری چرخه قاعدگی خود رفتارهای پرخطر را کاهش می‌دهند، که از نظر تئوری می‌تواند
پرخطر را کاهش می‌دهند، که از نظر تئوری می‌تواند احتمال تجاوز جنسی را در دوره‌های باروری کاهش دهد. دانیل فسلر، انسان‌شناس، این یافته‌ها را رد کرد و گفت: «تجزیه و تحلیل میزان حاملگی نشان می‌دهد که احتمال حاملگی پس از تجاوز جنسی با احتمال بارداری رابطه جنسی توافقی تفاوتی ندارد». در جنگ و درگیری. تجاوز جنسی قرن‌ها به عنوان سلاح جنگ روانی برای ایجاد وحشت، تحقیر و تضعیف روحیه دشمن مورد استفاده قرار گرفته‌است. تجاوز همچنین به عنوان یک عمل به جهت پاکسازی قومی برای تولید نوزادانی که در قومیت مجرمان مشترک باشند،
تولید نوزادانی که در قومیت مجرمان مشترک باشند، استفاده شد. بارداری اجباری در مناطقی از جمله بنگلادش، دارفور و بوسنی مشاهده شده‌است. به‌طور گسترده‌تر، حاملگی معمولاً ناشی از تجاوز جنسی در زمان جنگ است که بدون قصد باردار کردن دشمن انجام شده‌است، همان‌طور که در درگیری‌ها در تیمور شرقی، لیبریا، کوزوو و رواندا مشاهده شده‌است. گیتا سهگال از سازمانی غیردولتی عفو بین‌الملل بیان کرد که تجاوز به جای اینکه عمدتاً دربارهٔ «غنایم جنگ» یا ارضای جنسی باشد، اغلب در درگیری‌های قومی به عنوان راهی برای مهاجمان برای تداوم
قومی به عنوان راهی برای مهاجمان برای تداوم کنترل اجتماعی و ترسیم مجدد مرزهای قومی استفاده می‌شود. کودکان ممکن است از زنان و دخترانی که مجبور به «ازدواج» با آدم ربایان و اشغالگران هستند زاده شوند. چنین موردی در اشغال تیمور شرقی توسط اندونزی و در درگیری ارتش مقاومت خدا در اوگاندا اتفاق افتاد. تجاوز جنسی در طول جنگ بر اساس قطعنامه ۱۸۲۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد به عنوان جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت شناخته شده‌است. «بارداری اجباری» به‌طور خاص به عنوان یک جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت در اساسنامه رم، که
جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت در اساسنامه رم، که «اولین دادگاه کیفری بین‌المللی که تا کنون به‌طور رسمی حاملگی اجباری» را جرم انگاری می‌کند، برشمرده شده‌است. کودکانی که در نتیجه تجاوز جنسی در زمان جنگ به دنیا می‌آیند، ممکن است دشمن شناخته شوند و در جوامع خود مورد انگ و طرد قرار گیرند. آنها ممکن است از حقوق اولیه محروم شوند یا حتی قبل از رسیدن به بزرگسالی کشته شوند. کودکان به ویژه در معرض خطر چنین آزار و اذیتی قرار می‌گیرند که به وضوح قابل شناسایی باشند که نیمی از قومیت خود را با نیروهای اشغالگر به اشتراک
نیمی از قومیت خود را با نیروهای اشغالگر به اشتراک می‌گذارند. کودکان نیمه عرب زنان دارفوری که توسط سربازان جنجوید به عنوان بخشی از جنگ در دارفور که نسل‌کشی و مناقشه مداوم در جنوب غربی سودان بود مورد تجاوز قرار گرفتند. کودکان حاصل از تجاوز جنگی به دلیل بی‌توجهی توسط مادران آسیب دیده که قادر به ارائه مراقبت کافی نیستند، در معرض خطر هستند. قتل‌عام نانجینگ. در سال ۱۹۳۷ ارتش ژاپن نانجینگ را که در آن زمان پایتخت چین بود، تصرف کرد. در این اشغال هفت هفته ای به نام قتل‌عام نانجینگ، حدود ۸۰۰۰۰ زن توسط سربازان ژاپنی
قتل‌عام نانجینگ، حدود ۸۰۰۰۰ زن توسط سربازان ژاپنی مورد تجاوز قرار گرفتند. زنان و دختران چینی در هر سنی مورد تجاوز جنسی، مثله کردن، شکنجه، بردگی جنسی قرار گرفته یا کشته شدند. تعداد نامعلومی از آنها باردار ماندند. بسیاری از زنان باردار نانجینگ در سال ۱۹۳۸ خود را کشتند، و برخی دیگر در هنگام تولد نوزادان خود اقدام به قتل نوزاد کردند. در طول قرن بیستم هیچ سابقه ای مبنی بر اینکه هیچ زن چینی اذعان کند فرزندش در نتیجه تجاوز جنسی به نانجینگ به دنیا آمده‌است وجود نداشت. جنگ بوسنی. در طول جنگ ۱۹۹۲–۱۹۹۵ بوسنی، حاملگی
جنگ بوسنی. در طول جنگ ۱۹۹۲–۱۹۹۵ بوسنی، حاملگی ناشی از تجاوز جنسی برای انجام نسل‌کشی مورد استفاده قرار گرفت. گزارش‌هایی مبنی بر ایجاد عمدی «اردوگاه‌های تجاوز جنسی» وجود داشت که برای باردار کردن زنان اسیر مسلمان و کروات در نظر گرفته شده بود. گزارش شده‌است که زنان تا زمانی که حاملگی آنها فراتر از مرحله ای که سقط جنین در آن بی خطر بود می‌رسید در زندان نگه داشته می‌شدند. در چارچوب یک جامعه پدرتباری، که در آن کودکان قومیت پدر خود را به ارث می‌برند، چنین اردوگاه‌های برای ایجاد نسل جدیدی از کودکان صرب در نظر گرفته