payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قهرمانی در فصل ۱۶–۲۰۱۵ توانستند به بوندسلیگای ۱ بازگردند. زمانی که باشگاه فوتبال اف‌سی‌آر ۲۰۰۱ دویسبورگ مجبور به اعلام ورشکستگی در فصل ۱۴–۲۰۱۳ شد تقریباً تمامی بازیکنان این تیم از آن باشگاه جدا شدند و به ام‌اس‌وی دویسبورگ پیوستند. اجازه ادامه نیم فصل دوم را با نام ام‌اس‌وی و تحت لیسانس اف‌سی‌آر دویسبورگ داشتند. پس از فصل ۱۷–۲۰۱۶ این تیم در بوندسلیگای ۱ ادامه داد تا فصل ۲۱–۲۰۲۰ که آنها بار دیگر به دسته دوی بوندسلیگای زنان سقوط کردند و با قهرمانی در لیگ ۲ در مهٔ ۲۰۲۲ به لیگ برتر بازگشتند.
صندلی پُشتۀ پلی‌پروپیلن یا پلی‌پروپ یک صندلی است که در فرآیند قالب‌گیری تزریقی با استفاده از پلی‌پروپیلن تولید می‌شود. این طرح توسط رابین دی در سال ۱۹۶۳ میلادی برای اس. هیلی اند کو. طراحی شد. اکنون آنقدر نمادین است که در سال ۲۰۰۹ میلادی به عنوان یکی از هشت طرح در مجموعۀ امضاهای بریتانیایی «طرح‌های کلاسیک بریتانیایی» انتخاب شد. این یکی از معدود صندلی‌هایی است که پس از گذشت بیش از ۵۰ سال هنوز در حال تولید است و در چهل کشور در سراسر جهان برای مدارس، بیمارستان‌ها، فرودگاه‌ها، غذاخوری‌ها، رستوران‌ها، سالن‌ها،
فرودگاه‌ها، غذاخوری‌ها، رستوران‌ها، سالن‌ها، هتل‌ها و همچنین منازل ساخته شده‌ است. این صندلی پرفروش‌ترین صندلی در جهان است. این صندلی برای اولین بار در رنگ‌های زغالی یا سرخ آتشین با قیمتی کمتر از ۳ پوند در بازار ظاهر شد. صندلی کناری در سال ۱۹۶۵ میلادی برندۀ جایزه شورای طراحی صنعتی (اکنون شورای طراحی) شد. به طور مختصر دربارۀ هیلی می‌توان گفت، یک صندلی پشتۀ تولید-انبوه ارزان قیمت بود که برای همه مقرون به صرفه بود و تقریباً همه نیازهای صندلی را برآورده می‌کرد. با گذشت زمان در رنگ‌های متنوع و با اشکال مختلف
با گذشت زمان در رنگ‌های متنوع و با اشکال مختلف پایه و هماهنگ با اثاث یا لوازم داخلی در دسترس قرار گرفت. این تغییرات شامل سری ای برای کودکان، ساخته شده در پنج اندازه با حفره‌های قابل جداسازی، و پولو با ردیف‌هایی از سوراخ‌های مدور پله پله است که برای استفاده در فضای باز مناسب است. صندلی و پشتی یک تکه از پلی‌پروپیلن، یک ترموپلاستیک سبک‌وزن با مقاومت در برابر ضربۀ بالا، و روش ساخت قالب‌گیری تزریقی است. پلی‌پروپیلن توسط دانشمند ایتالیایی به نام جولیو ناتا در سال ۱۹۵۴ میلادی اختراع شد. نمونه‌هایی از صندلی پشتۀ
۱۹۵۴ میلادی اختراع شد. نمونه‌هایی از صندلی پشتۀ پلی‌پروپیلن ۱۹۷۳ میلادی را می‌توان در کلیسای جامع کلیفتون، بریستول، جایی که برای نشستن در شبستان و جایگاه مقدس استفاده می‌شود، مشاهده کرد.
محمد جوکی میرزا (۱۴۰۲ – ۱۴۴۵ میلادی) شاهزادهٔ تیموری و پسر شاهرخ حاکم آسیای مرکزی بود. او به‌عنوان یکی از فرماندهان نظامی پدرش خدمت می‌کرد و ممکن است به‌عنوان جانشین مورد علاقهٔ او مورد توجه قرار گرفته باشد. با این‌حال، وی در سال ۱۴۴۵ بر اثر بیماری و دو سال پیش از شاهرخ، درگذشت. زندگی. محمد جوکی که در ۲۷ آوریل ۱۴۰۲ متولد شد، کوچک‌ترین پسر از سه پسر شاهرخ از همسر خود، ملکه گوهرشاد بیگم بود. او کار نظامی خود را با نخستین لشکرکشی پدرش علیه قره‌قویونلوها در آذربایجان در سال‌های ۱۴۲۰–۱۴۲۱ آغاز کرد که طی آن،
آذربایجان در سال‌های ۱۴۲۰–۱۴۲۱ آغاز کرد که طی آن، فرماندهی سپاه را بر عهده داشت. در سال‌های بعد، او نقش مهمی در لشکرکشی‌های بزرگ شاهرخ داشت و به‌نظر می‌رسد که در دربار، حضوری مستمر داشته‌است. به نظر می‌رسد که او اغلب به مأموریت‌های ویژه‌ای که نیاز به دقت و ظرافت داشتند، مانند برخورد با حاکمان محلی و مرزنشینان، اعزام می‌شد. در سال‌های ۱۴۲۵–۲۶، باراک خان، حاکم گروه ترکان طلایی ادعایی را مطرح کرد و شروع به حمله به منطقهٔ سیغناق کرد. هرچند شاهرخ انجام یک لشکرکشی تلافی‌جویانه را ممنوع کرد، در سال ۱۴۲۷، محمد
تلافی‌جویانه را ممنوع کرد، در سال ۱۴۲۷، محمد جوکی و الغ‌بیگ هر دو بدون توجه به فرمان پدر، لشکرکشی تلافی‌جویانه‌ای کردند. این امر منجر به شکست سنگین آن‌ها و بازگشت بی‌نظم آن‌ها به سمرقند شد. در حالی‌که برادران محمد جوکی در سنین جوانی به‌عنوان فرماندار ایالت‌ها منصوب می‌شدند، او تنها در فاصلهٔ سال‌های ۱۴۲۹–۱۴۳۰ به فرماندهی در منطقهٔ خطلان منصوب شد. پس از مرگ بایسنقر پسر شاهرخ، به‌نظر می‌رسد که محمد جوکی مورد علاقهٔ پدرش قرار گرفت و همچنین وارث مورد نظر او شد، اما مادرش با نامزدی او مخالف بود و علاالدوله پسر
اما مادرش با نامزدی او مخالف بود و علاالدوله پسر بایسنقر را به وی ترجیح داد. گوهرشاد محمد جوکی را از مناصب قدرت کنار گذاشت و از نفوذ او در دیوان خودداری کرد. این امتیازها به علاءالدوله و همچنین برادرزادهٔ دیگرش عبداللطیف اعطا شده بود. علاوه بر این، گوهرشاد فرزندان خود را در دربار سلطنتی، مورد احترام قرار نمی‌داد اما پسران برادران بزرگ‌تر خود را مورد احترام قرار داد. هنگامی‌که شاهرخ در سال ۱۴۴۴ به‌طور خطرناکی بیمار شد، محمد جوکی که در آن زمان والی بلخ بود، بلافاصله به پایتخت، هرات نقل مکان کرد تا در مبارزات
به پایتخت، هرات نقل مکان کرد تا در مبارزات احتمالی جانشینی شاهرخ، ایفای نقش کند. با این‌حال، گوهرشاد قبلاً از حمایت جلال‌الدین فیروزشاه، رئیس قوای نظامی، برای به قدرت رسیدن علاالدوله برخوردار شده بود. اما سرانجام، شاهرخ به‌طور غیرمنتظره‌ای از بیماری خود بهبود یافت. محمد جوکی که از یک بیماری طولانی‌مدت رنج می‌برد، پیش از پدر خود شاهرخ، در سال ۱۴۴۵ در سرخس درگذشت. فرمانداری وی در خطلان و بلخ به‌ترتیب به پسرانش ابوبکر و محمد قاسم رسید. خانواده. فرزندان. از مهرنگار خانم از بخت دولت از بلغان مغول
کارسینوئید یا تومور کارسینوئید نوعی تومور عصبی غدد درون‌ریز با رشد آهسته است که از سلول‌های سیستم عصبی غدد درون‌ریز منشأ می‌گیرد. در برخی موارد، متاستاز ممکن است رخ دهد. تومورهای کارسینوئید رودهٔ میانی (تهی‌روده، درازروده، آپاندیس و کورروده) با نشانگان کارسینوئید مرتبط هستند. تومورهای کارسینوئیدی شایع‌ترین تومورهای بدخیم آپاندیس هستند، اما بیشتر با رودهٔ کوچک مرتبط هستند و همچنین می‌توانند در راست‌روده و معده نیز ظاهر شوند. سرعت رشد این تومورها در مقایسه با اکثر تومورهای بدخیم، بسیار پایین‌تر است. میانگین
اکثر تومورهای بدخیم، بسیار پایین‌تر است. میانگین سنی در هنگام تشخیص برای همهٔ بیماران مبتلا به تومورهای عصبی غدد درون‌ریز ۶۳ سال است. نشانه‌ها. در حالی‌که اکثر کارسینوئیدها در طول زندگی طبیعی بدون علامت هستند و تنها پس از جراحی به‌دلایل نامرتبط (اصطلاحاً "کارسینوئیدهای تصادفی") یافت می‌شوند، همهٔ کارسینوئیدها، سرطان‌های دارای پتانسیل بدخیمی در نظر گرفته می‌شوند. حدود ۱۰٪ از کارسینوئیدها سطوح بیش از حد طیف وسیعی از هورمون‌ها، به‌ویژه سروتونین (5-HT) ترشح می‌کنند که باعث: خروج سروتونین می‌تواند باعث کاهش
می‌کنند که باعث: خروج سروتونین می‌تواند باعث کاهش تریپتوفان شود که منجر به کمبود نیاسین می‌شود. کمبود نیاسین که با عنوان پلاگر نیز شناخته می‌شود، با درماتیت، زوال عقل و اسهال همراه است. این مجموعه از نشانه‌ها، "نشانگان کارسینوئید" یا (در موارد حاد) "بحران کارسینوئید" نامیده می‌شود. گاهی اوقات، خونریزی یا تشکیل توده‌ای توموری در بدن، از علائم ظاهری هستند. شایع‌ترین محل منشأ کارسینوئید، رودهٔ کوچک، به‌ویژه درازروده است. تومورهای کارسینوئید، شایع‌ترین بدخیمی آپاندیس هستند. تومورهای کارسینوئید به‌ندرت ممکن است
هستند. تومورهای کارسینوئید به‌ندرت ممکن است از تخمدان یا تیموس نیز ایجاد شوند. این تومورها بیشتر در رودهٔ میانی در سطح درازروده یا در آپاندیس یافت می‌شوند. پس از آن، شایع‌ترین ناحیهٔ بروز آسیب، دستگاه تنفسی است که شامل ۲۸٪ از همهٔ موارد کارسینوئید است (بر پایهٔ داده‌های PAN-SEER – ۱۹۷۳–۱۹۹۹). رکتوم نیز یک محل رایج از ایجاد کارسینوئید است. دستگاه گوارش. از سلول‌های انتروکرومافین در سراسر روده منشأ می‌گیرند. بیش از دو سوم تومورهای کارسینوئیدی در لوله گوارش یافت می‌شوند. ریه. تومورهای کارسینوئیدی همچنین در
یافت می‌شوند. ریه. تومورهای کارسینوئیدی همچنین در ریه‌ها یافت می‌شوند. سایر نقاط و متاستازها. متاستاز کارسینوئید می‌تواند منجر به سندرم کارسینوئید شود که به‌دلیل تولید بیش از حد بسیاری از مواد از جمله سروتونین است که در گردش خون سیستمیک آزاد می‌شود و می‌تواند منجر به علائم گرگرفتگی پوست، اسهال، انقباض برونش و بیماری دریچه قلب راست شود. تخمین زده می‌شود که کمتر از ۶ درصد از بیماران کارسینوئید به سندرم کارسینوئید مبتلا می‌شوند و از این تعداد ۵۰ درصد درگیری قلبی دارند. علت. سندرم کارسینوئید، شامل تومورهای
قلبی دارند. علت. سندرم کارسینوئید، شامل تومورهای متعدد در یک مرد از هر پنج مرد می‌شود. بروز کارسینوئیدهای معده در آکلرهیدریا، تیروئیدیت هاشیموتو و کم‌خونی پرنیشیوز افزایش می‌یابد. درمان. جراحی، در صورت امکان، تنها روش درمانی است. اگر تومور، متاستاز داده باشد (معمولاً به کبد) و غیرقابل درمان در نظر گرفته شود نیز روش‌های درمانی امیدوارکننده‌ای مانند اکترئتید ردیابی‌شده با رادیواکتیو وجود دارد؛ مثلاً رادیوداروی 131I-mIBG (متا یدو بنزیل گوانیدین) برای جلوگیری از رشد تومورها و طولانی کردن بقا در بیماران مبتلا
از رشد تومورها و طولانی کردن بقا در بیماران مبتلا به متاستازهای کبدی. البته این روش‌ها در حال حاضر آزمایشی هستند. شیمی‌درمانی سودمندی کمی دارد و معمولاً اندیکاسیون ندارد. اکترئوتید یا لانروتید (آنالوگ‌های سوماتوستاتین) ممکن است فعالیت ترشحی کارسینوئید را کاهش دهد و همچنین ممکن است اثر ضد تکثیری داشته باشد. درمان با اینترفرون نیز مؤثر است و معمولاً با آنالوگ‌های سوماتوستاتین ترکیب می‌شود. از آن‌جا که پتانسیل متاستاتیک یک کارسینوئید تصادفی احتمالاً پایین است، توصیهٔ فعلی برای پیگیری ۳ ماهه با سی‌تی اسکن یا
توصیهٔ فعلی برای پیگیری ۳ ماهه با سی‌تی اسکن یا MRI است. تاریخچه. این تومورها نخستین بار در سال ۱۹۰۷ توسط زیگفرید اوبرندورفر، آسیب‌شناس آلمانی در دانشگاه مونیخ، توصیف شدند که اصطلاح "کارزینواید" یا «شبه‌کارسینوما» را برای توصیف ویژگی منحصر به فرد رفتار مانند یک تومور خوش‌خیم علی‌رغم داشتن ظاهر بدخیم از نظر میکروسکوپی معرفی کرد. شناخت ویژگی‌های مربوط به غده درون‌ریز آن‌ها بعداً توسط Gosset و Masson در سال ۱۹۱۴ توصیف شد، و اکنون مشخص شده‌است که این تومورها از سلول‌های انتروکرومافین (EC) و شبه‌انتروکرومافین
سلول‌های انتروکرومافین (EC) و شبه‌انتروکرومافین (ECL) روده به‌وجود می‌آیند. برخی از منابع، این کشف را به اتو لوبارش نسبت می‌دهند. در سال ۲۰۰۰، سازمان بهداشت جهانی «کارسینوئید» را دوباره تعریف کرد، اما این تعریف جدید توسط همهٔ پزشکان، پذیرفته نشده‌است. این امر منجر به پیچیدگی‌هایی در تمایز بین تومورهای کارسینوئید و سایر تومورهای عصبی غدد درون‌ریز در منابع مختلف شده‌است. بر پایهٔ تعریف انجمن سرطان آمریکا، تعریف سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۰۰ می‌گوید:سازمان جهانی بهداشت اکنون این رشدها را به تومورهای عصبی
جهانی بهداشت اکنون این رشدها را به تومورهای عصبی غدد درون‌ریز و سرطان‌های عصبی غدد درون‌ریز تقسیم می‌کند. تومورهای نورواندوکرین تومورهایی هستند که خوش‌خیم به‌نظر می‌رسند اما احتمالاً می‌توانند به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابند. سرطان‌های نورواندوکرین، رشد غیرطبیعی سلول‌های عصبی غدد درون‌ریز هستند که می‌توانند به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابند.
موزه کمونیسم در جمهوری چک () واقع در پراگ پایتخت جمهوری چک، موزه ای است که به ارائه گزارشی از رژیم کمونیستی پس از جنگ جهانی دوم در چکسلواکی به‌طور کلی و پراگ به‌طور خاص اختصاص یافته‌است. موزه کمونیسم، نگاهی همه‌جانبه به زندگی پشت پرده آهنین ارائه می‌دهد. مصنوعات واقعی، مصاحبه‌ها، عکس‌های آرشیو، آثار هنری، اسناد تاریخی و تأسیسات در مقیاس بزرگ که یک فصل کامل از تاریخ را زنده می‌کند. تاریخ. این موزه توسط گلن اسپیکر، تاجر آمریکایی و دانشجوی سابق سیاست، تأسیس شد که ۲۸ هزار دلار برای خرید ۱۰۰۰ اثر باستانی هزینه
که ۲۸ هزار دلار برای خرید ۱۰۰۰ اثر باستانی هزینه کرد و یان کاپلان مستندساز را مأمور طراحی موزه کرد. به گفته کاپلان، او یک تراژدی سه پرده را در نمایش آرمان‌های کمونیسم، واقعیت زندگی فقیرانه تحت رژیم و کابوس یک دولت پلیسی خلق کرد. این شامل اتاق‌هایی است که یک مدرسه، یک مغازه با لوازم محدود و یک اتاق بازجویی پلیس مخفی را نشان می‌دهد.
یادران شتلیک (؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۵۲) عکاس هنری اهل جمهوری چک است. وی عکاسی را از سن ۱۵ سالگی در رم و با عکاسی از افراد مشهور آغاز کرد که به‌طور تصادفی با آنها آشنا شده بود. سپس از سن ۱۸ سالگی و به‌طور جدی به یادگیری و تحصیل در رشته عکاسی در شهر پراگ پرداخت. وی در زمینهٔ عکاسی هنری شهرت بین‌المللی دارد و تخصصش در حوزهٔ عکاسی چهره و پرتره است.
فُوتوفُزون‌گر یا تکثیرکن‌فوتونی یا فزون‌گرفتونی افزاره‌ای است که فوتون‌های فرودی را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند. انواع فوتوفزون‌گر عبارتند از:
غُرغُر یا غُرغُر کردن یک صدای آرام و گلویی است که توسط جانوران به عنوان یک هشدار تهاجمی تولید می‌شود، اما می‌تواند در زمینه‌های دیگر مانند رفتارهای بازیگوشی یا جفت‌گیری نیز دیده شود. جانوران مختلف از غرغر کردن در زمینه‌های خاص به عنوان نوعی ارتباط استفاده می‌کنند. در انسان‌ها ممکن است هنگام نارضایتی از چیزی یا عصبانیت، صداهای کم یا کسل‌کننده‌ای منتشر شود، اگرچه به این صدای انسان اغلب «نالیدن» می‌گویند. جانورانی که غرغر می‌کنند عبارتند از گربه‌ایان، خرس‌ها، سگ‌ها و تمساح‌ها. جانورانی که بیشتر برای غرغر کردن
و تمساح‌ها. جانورانی که بیشتر برای غرغر کردن شناخته می‌شوند سگ‌سانان، خرس و گربه‌سانان هستند.
در زیست‌شناسی و بوم‌شناسی، منبع (Resource) یک ماده یا شی در محیط است که توسط یک موجود زنده برای رشد، نگهداری و تولیدمثل طبیعی مورد نیاز است. منابع می‌توانند توسط یک موجود زنده مصرف شوند و در نتیجه برای موجودی دیگر از دسترس خارج شوند. برای گیاهان منابع کلیدی نور، مواد مغذی، آب و محل رشد است. برای جانوران منابع اصلی غذا، آب و قلمرو هستند. منابع کلیدی برای گیاهان. گیاهان زمینی به منابع خاصی برای فتوسنتز و تکمیل چرخه زندگی خود یعنی جوانه‌زنی، رشد، تولیدمثل و پراکندگی نیاز دارند: منابع کلیدی برای جانوران.
و پراکندگی نیاز دارند: منابع کلیدی برای جانوران. جانوران برای سوخت‌وساز و تکمیل چرخه زندگی خود یعنی بارداری، تولد، رشد و تولیدمثل به منابع خاصی نیاز دارند: منابع و فرآیندهای بوم‌شناختی. در دسترس بودن منابع نقش اساسی در فرآیندهای بوم‌شناختی دارد:
اثر انباشت یک مکانیسم همزیستی است که در نظریه بوم‌شناختی همزیستی گونه‌ها پیشنهاد شده‌است، که تلاش می‌کند توضیح دهد که چگونه چنین طیف گسترده‌ای از گونه‌های مشابه قادر به همزیستی در یک جامعه یا سطح غذایی جامعه بوم‌شناختی هستند. اثر انباشت در اصل در دهه 1980 برای توضیح همزیستی در جوامع مختلف ماهیان صخره مرجانی پیشنهاد شد، با این حال از آن زمان برای پوشش انواع جوامع زیست‌محیطی تعمیم داده شده‌است. این نظریه یک راه را برای همزیستی چندین گونه پیشنهاد می‌کند: در یک محیط در حال تغییر، هیچ گونه‌ای تحت هر شرایطی
یک محیط در حال تغییر، هیچ گونه‌ای تحت هر شرایطی نمی‌تواند بهترین باشد. به جای آن، هر گونه باید پاسخ منحصر به فردی به شرایط محیطی متفاوت داشته باشد و راهی برای محافظت در برابر اثرات سال‌های دشوار داشته باشد. اثر انباشت نام خود را به این دلیل گرفته‌است که هر جمعیت دستاوردها را در سال‌های خوب یا زیستگاه‌های کوچک (تکه‌ها) «انباشته» می‌کند تا به آن کمک کند که از تلفات جمعیت در سال‌ها یا تکه‌های نامناسب جان سالم به در ببرد. یکی از نقاط قوت این نظریه این است که برخلاف بیشتر مکانیسم‌های همزیستی، اثر انباشت را
برخلاف بیشتر مکانیسم‌های همزیستی، اثر انباشت را می‌توان با واحدهای نرخ رشد سرانه (فرزند به ازای هر بزرگسال در هر نسل) اندازه‌گیری و کمی کرد.
در روانشناسی ، کنترل درک شده یک شخص (PC) درجه ای است که آنها بر این باور هستند که بر روی خود و مکان، افراد، اشیا، احساسات و فعالیت‌های پیرامون خود کنترل دارند. دو بعد مهم وجود دارد: (۱) اینکه هدف کنترل در گذشته‌است یا آینده و (۲) اینکه آیا هدف کنترل یک نتیجه، رفتار یا فرایند است. تاریخ. انقلاب شناختی که در حدود دهه ۱۹۴۰ تکمیل شد، به‌طور قابل توجهی روانشناسی را تغییر داد. دانشمندان تحت تأثیر ایده‌های پاولوف و سایر فیزیولوژیست‌ها، علاقه خود را به سمت اشیائ قابل مشاهده معطوف کردند. به دور از ذهنیت، بررسی عینی
مشاهده معطوف کردند. به دور از ذهنیت، بررسی عینی رفتار قابل اعتماد و قابل تخصیص شد. این انقلاب به توسعه زمینه‌های مطالعه کنترل ادراک شده کمک کرد. هدف جویی و انگیزه انسانی در بسیاری از نظریه‌ها اهمیت یافت. در سال ۱۹۵۹، رابرت دبلیو وایت تئوری «انگیزه اثربخشی» را ارائه کرد که در آن انگیزه انسان برای کنترل از طریق نیاز ذاتی به توانایی در اداره یک موقعیت و به دست آوردن کنترل بر محیط توضیح داده می‌شود. در سال ۱۹۶۶، جولیان روتر «انتظارات تعمیم یافته برای کنترل داخلی در مقابل کنترل خارجی تقویت» را منتشر کرد که در
در مقابل کنترل خارجی تقویت» را منتشر کرد که در آن برای اولین بار از اصطلاح «کنترل درک شده» استفاده شد. کار او بر چندین رشته از جمله روانشناسی، جامعه‌شناسی، اقتصاد و مراقبت‌های بهداشتی تأثیر گذاشت. پس از انتشار او، کار علمی در مورد مفهوم کنترل داخلی ادراک شده او عمدتاً به دو شاخه متفاوت بود. یکی معتقد بود که کنترل درک شده یک ویژگی شخصیتی ثابت است و بنابراین به مفاهیمی مانند خودکارآمدی و شایستگی اشاره می‌کند، دیگری در مورد کنترل درک شده به عنوان یک فرایند شناختی صحبت می‌کند که تحت تأثیر سرنخ‌های محیطی است که
صحبت می‌کند که تحت تأثیر سرنخ‌های محیطی است که می‌تواند به‌طور سیستماتیک دستکاری شود. این به مفاهیمی مانند توهم کنترل، درماندگی آموخته شده و ذهن آگاهی مربوط می‌شود. "مجموعه‌ای از مطالعات از این فرضیه حمایت می‌کنند که فردی که اعتقاد قوی دارد که می‌تواند سرنوشت خود را کنترل کند، احتمالاً نسبت به جنبه‌هایی از محیط که اطلاعات مفیدی را برای رفتار آینده‌اش ارائه می‌کند، هوشیار است. ب) اقداماتی را برای بهبود شرایط محیطی خود انجام دهد. (ج) برای مهارت یا دستیابی به تقویت‌ها ارزش بیشتری قائل باشد و به‌طور کلی بیشتر
تقویت‌ها ارزش بیشتری قائل باشد و به‌طور کلی بیشتر به توانایی‌ها، به‌ویژه شکست‌هایش اهمیت دهد. و (د) در برابر تلاش‌های ظریف برای تأثیرگذاری بر او مقاومت نشان دهید.»" Rotter 1966 از این منظر، کنترل درک شده را می‌توان به عنوان یک ویژگی شخصیتی یا یک پردازش شناختی در نظر گرفت که در هر صورت عملکرد و بقا را افزایش می‌دهد. تحقیقات تاریخی. در سال ۱۹۷۵, مارتین ای پی سلیگمن اصطلاح «درماندگی یادگرفته شده» را ابداع کرد. از نظر کنترل درک شده، اصطلاح سلیگمن، «درماندگی یادگرفته شده» توصیف کرد که کنترل درک شده از یک وضعیت
شده» توصیف کرد که کنترل درک شده از یک وضعیت منجر به یک نتیجه خاص از رفتار می‌شود. سلیگمن با وضعیتی همراه با عدم کنترل کامل درک شده با سگها روبرو شد که در نهایت سگها را به سمت شرایط سوق می‌دهد. آنها انفعال و درماندگی را یادگرفتند. سلیگمن تجربیات خود را به انسان منتقل کرد و حدس زد که کنترل درک شده مربوط به توسعه افسردگی است. تحقیقات شولتز و هانسوا در مورد کنترل ادراک شده بر روابط علی بین کنترل خود و بهزیستی روانشناختی و فیزیولوژیکی وی و نه تنها بر همبستگی این عوامل متمرکز است. در یک مطالعه انجام شده در ۱۹۷۸,
عوامل متمرکز است. در یک مطالعه انجام شده در ۱۹۷۸, بازنشستگان زندگی در یک خانه بازنشستگی شرکت کنندگان در مورد به دست گرفتن کنترل یا از دست دادن کنترل شد. یا می‌توانستند خودشان تصمیم بگیرند که چه زمانی دانشجو را می‌خواهند بازدید کنند یا هیچ تأثیری در برنامه‌ریزی ویزیت دانشجو نداشته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که بازنشستگان که کنترل بر زمانی که خواهد شد داشتن بازدید کنندگان احساس بهتر و سالم‌تر از بازنشستگان در "بدون نفوذ"-گروه بودند. این مطالعه کنترل درک شده را به عنوان یک فرایند شناختی توصیف می‌کند که سلامت و
به عنوان یک فرایند شناختی توصیف می‌کند که سلامت و انگیزه فرد را دستکاری می‌کند.
محمد صالحی (۱۳۲۸ – ۳۱ شهریور ۱۳۵۹) سرگرد خلبان مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ بود زندگی‌نامه. محمد صالحی در خانواده‌ای با ۴ پسر و یک دختر به دنیا آمد که محمد آخرین فرزند خانواده بود. او یک بار در دوران کودکی مریض می‌شود و مادرش نذر می‌کند که اگر شفا گرفت، اسم دیگر او را «عباس» صدا بزنند و بعد از شفای او، همین کار را انجام می‌دهد. به گفته خانواده‌اش، محمد خیلی باهوش بوده و در سال ۱۳۴۶ در رشته پزشکی پذیرفته می‌شود اما به دلیل علاقه‌ای که به پرواز داشته، به نیروی هوایی ارتش می‌رود؛ او دوره آموزش اولیه را در
هوایی ارتش می‌رود؛ او دوره آموزش اولیه را در ایران سپری کرده و برای تکمیل دوره تخصصی پرواز به آمریکا اعزام می‌شود. وی در سال ۱۳۵۴ با «ناهید» ازدواج کرد و تنها فرزندش به نام «پانته‌آ» در سال ۱۳۵۶ به دنیا آمد؛ وقتی که سید روح‌الله خمینی در بهمن ۱۳۵۷ وارد ایران شدند، محمد جزو نخستین افراد نظامی بود که به دیدار او رفت؛ محمد بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در پایگاه هوایی نوژه به خدمت می‌پرداخت و در افشای جریان کودتای نوژه که همان ابتدای انقلاب در پایگاه هوایی همدان طراحی شده بود، نقش مهمی ایفا کرد. مرگ. محمد صالحی
طراحی شده بود، نقش مهمی ایفا کرد. مرگ. محمد صالحی به همراه خالد حیدری به عنوان خلبانان مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ از پایگاه هوایی نوژهِ همدان در قالب گروه آلفارد به پایگاه «شعبیه» و «کوت» عراق حمله‌ور شدند و اولین پاسخ را به حمله رژیم بعث عراق دادند. پس از انهدام این پایگاه‌ها، هنگام بازگشت به خاک ایران هواپیمای جنگنده آن‌ها دچار سانحه شد و محمد صالحی به همراه کابین عقب خود خالد حیدری کشته شدند و بدین ترتیب نام خود را به عنوان نخستین خلبانان کشته‌شده در عملیات برون مرزی در دوران به ثبت رساندند. همسر محمد
برون مرزی در دوران به ثبت رساندند. همسر محمد صالحی در این باره می‌گوید: پیکر محمد صالحی آبان ماه سال ۱۳۹۱، پس از ۳۲ سال به ایران بازگشت. در رسانه. مستند آلفارد روایت زندگی و نحوه شهادت خالد حیدری و محمد صالحی است که توسط هوشنگ میرزایی به تصویر کشیده شده‌است.
کارل واگنر (؛ زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۴۲) موسیقی‌دان، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی، کاپل‌مایستر، خواننده، کارآفرین، نوازندهٔ گیتار بیس و کنترباس اهل جمهوری چک است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "آفتاب، علف، تن‌کامگی" اشاره نمود.
اسپنسر بل (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بدون ناقوس عروسی"، "دلقک تمام‌عیار"، "کید اسپید"، "عشق برق‌آسا"، "دوست پسرش"، "فروشگاه لباس زنانه"، "بزرگ باش!"، "جادوگر شهر از" اشاره کرد.
عشق برق‌آسا () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جیمز دی. دیویس و لری سمون است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، لری سمون، کتلین مایرز، ویلیام هابر، ال تامپسون و اسپنسر بل اشاره کرد.
دیپلماسی فرهنگی نوعی دیپلماسی عمومی و قدرت نرم است که شامل تبادل اندیشه‌ها، اطلاعات، هنر، زبان و سایر جنبه‌های فرهنگی میان کشورها و مردم آنان به منظور تقویت درک متقابل است. هدف دیپلماسی فرهنگی این است که درک درستی از آرمان‌ها و رسم و رسوم مردم یک کشور خارجی به دست بیاورد تا بر مبنای آن اهداف اقتصادی و سیاسی، در سطح گسترده‌ای به ثمر نشیند. در اصل، دیپلماسی فرهنگِ باطن یک ملت را آشکار می‌کند که باعث افزایش میزان نفوذ پذیری آن می شود. اگرچه معمولا دیپلماسی فرهنگی جدی گرفته نمی‌شود اما می‌تواند نقش موثری در
جدی گرفته نمی‌شود اما می‌تواند نقش موثری در دستیابی به سطوح بالای امنیت ملی داشته باشد. تعریف. فرهنگ ، مجموعه‌ای از ارزش‌ها و اعمالی است که به یک جامعه معنا می‌بخشد. مفهوم فرهنگ دربرگیرنده فرهنگ فاخر (ادبیات، هنر و تحصیلاتی که مورد پسند نخبگان می باشد) و فرهنگ عامه (موضوعات مورد پسند اکثریت جامعه) است. شناخت فرهنگ یک ملت، همان چیزی است که دولت‌ها در هنگام ورود به دیپلماسی فرهنگی برای جذب مخاطبان خارجی نیاز دارند. این رویکرد، نوعی قدرت نرم است که در واقع «توانایی به ثمر رساندن اهداف از طریق ایجاد جاذبه به
به ثمر رساندن اهداف از طریق ایجاد جاذبه به جای ایجاد اجبار یا پرداخت هزینه» می‌باشد. این جاذبه «بر مبنای کِشِش‌های فرهنگی، آرمان‌های سیاسی و همچنین رسم و رسوم یک کشور» پدید می‌آید. دیپلماسی فرهنگی، توانایی جذب مخاطبان خارجی از طریق ارزش‌های فرهنگی را دارا می باشد. در واقع دیپلماسی فرهنگی از زیرشاخه‌های دیپلماسی عمومی به حساب می آید. دیپلماسی عمومی حوزۀ بزرگتری را دربرمی‌گیرد. دیپلماسی عمومی یک جامعه و متعلقات آن (که فرهنگ یکی از این متعلقات است) را برای تحت تأثیر قرار دادن افکار عمومی دیگر کشورها به جهان
تأثیر قرار دادن افکار عمومی دیگر کشورها به جهان معرفی کرده و همزمان به «تقویت و تبلیغ آن جامعه و فرهنگ در مقیاس وسیعی در جهان» می‌پردازد. می‌توان گفت که «دیپلماسی عمومی تنها زمانی کاملاً مؤثر است که از قبل شرایط پذیرش اطلاعات ارایه شده در کشورهای مقصد فراهم شده‌ باشد؛ لذا با شناخت فرهنگ دیگر کشورها، راه‌های تأثیرگذاری بر آ« آشکار می‌شود.» دیپلماسی فرهنگی را «عنصر حیاتی دیپلماسی عمومی» نامیده‌اند، زیرا فعالیت‌های فرهنگی طرز فکر ملت‌ها را به بهترین شکل نشان می‌دهد. "ریچارد تی. ارنث"، کارشناس سابق دیپلماسی
می‌دهد. "ریچارد تی. ارنث"، کارشناس سابق دیپلماسی فرهنگی در وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، می‌گوید: «در شرایط عادی، روابط فرهنگی بدون دخالت دولت‌ها و به‌طور طبیعی گسترش پیدا می‌کند. از جمله: مبادلات تجاری، فعالیت‌های گردشگری، جریان‌های دانشجویی، رد و بدل اطلاعات، انتشار کتب، مهاجرت، تعاملات رسانه‌ای، ازدواج‌های بین نژادی و میلیون‌ها پیوند میان فرهنگیِ دیگر که روزانه رخ می‌دهد. می‌توان گفت که دیپلماسی فرهنگی تنها زمانی نمایان می‌شود که دیپلمات‌های رسمی یک کشور، تلاش کنند این جریان طبیعی را برای پیشبرد
یک کشور، تلاش کنند این جریان طبیعی را برای پیشبرد منافع ملی خودشان تغییر داده و هدایت کنند.» لذا همان‌طور که اشاره شد، دیپلماسی فرهنگی فعالیتی است که دولت‌ها درگیر آن هستند. بخش خصوصی در این روند نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند، زیرا دولت‌ها در فرهنگ‌سازی و رشد طبیعی آن نقشی ندارند. دولت‌ها تنها می‌توانند مولفه‌های فرهنگی را برای ایجاد جاذبه به جهانیان معرفی کرده و از تأثیرات آن را برای پیشبُرد سیاست‌ها و منافع ملی خود به ورطه ظهور رسانند. از طریق دیپلماسی فرهنگی و با بهره‌گیری از منابع فرهنگی و دستاوردهای آن،
و با بهره‌گیری از منابع فرهنگی و دستاوردهای آن، دولت‌ها خود را در عرصه جهانی معرفی کرده و این گونه سعی در مدیریت محیط بین‌المللی دارند. یکی از جنبه‌های مهم دیپلماسی فرهنگی این است که یک تبادل دو طرفه را بنیان گردد. هدف از این تبادل دو طرفه، تقویت درک متقابل و در نتیجه آن تحت تأثیر قرار دادن و نفوذ در کشور مقصد است. در عین حال دیپلماسی فرهنگی از مقامات و مولفه‌های فرهنگی اعتبار پیدا کرده و صورتی موجه به خود می‌گیرد، نه از طریق نهادهای دولتی. در برخی از دیدگاه ها دیپلماسی فرهنگی به عنوان یک سلاح خاموش و با
ها دیپلماسی فرهنگی به عنوان یک سلاح خاموش و با روش‌های غیرخشونت‌آمیز برای به دست آوردن کنترل ملت‌های دیگر به کار برده شده‌است. هدف. در نهایت، هدف دیپلماسی فرهنگی نفوذ کردن در مخاطبان خارجی و تحت تأثیر قرار دادن آنان است. دیپلماسی فرهنگی با تأثیرگذاری و نفوذ در کشورهای دیگر از طریق تبادلات فرهنگی درازمدت، بستری را برای جلب حمایت دوستانۀ خارجیان در مورد سیاست‌های مدنظر فراهم می‌کند. دیپلماسی فرهنگی با مهار عناصر فرهنگی، کشورهای دیگر را به پذیرش موارد ذیل ترغیب می‌کند: از طرفی دیپلماسی فرهنگی هم می‌تواند به
می‌کند: از طرفی دیپلماسی فرهنگی هم می‌تواند به یک کشور کمک کند تا به درک بهتری از کشور خارجی‌ای که با آن درگیر است برسد که این می‌تواند تفاهم دوجانبه را تقویت کند. دیپلماسی فرهنگی می‌تواند روشی برای برقراری روابط بین‌الملل باشد که در آن هیچ‌ یک از معضلاتی که در دیپلماسی سنتی معمولاً انتظار می‌رود، پیش نیاید. برنامه‌های تبادل فرهنگی به‌عنوان واسطه‌ای برای ایجاد نگرشی مطلوب، نسبت به یک کشور خارجی عمل می‌کنند. هدف از این برنامه‌ها، جلب موافقت و تأیید دیگر کشورها نسبت به اقدامات فرهنگی و پذیرفته شدن هنجارهای