payamvha/North_RAG huggingface dataset:
درست همان‌طور که در آشپزی آذربایجانی مواد را در برگ‌های تاک می‌پیچند».
تیوپرامید () یک آنتاگونیست قوی HRH4 و آنتاگونیست انتخابی HRH3 است که قادر به عبور از سد خونی مغزی است. تیوپرامید آنتاگونیست گیرنده‌های خودکار هیستامین است که به طور منفی آزادسازی هیستامین را تنظیم می‌کند و با مسدود کردن خود گیرنده‌ها، فعالیت نورون‌های هیستامینرژیک را افزایش می‌دهد و منجر به آزاد شدن بیشتر هیستامین می‌شود. عملکرد آن در گیرنده H3 باعث بیداری و تقویت حافظه می‌شود.
پلی‌هگزانید () پلیمری است که به عنوان ضدعفونی کننده و ضد عفونی کننده استفاده می‌شود و در برابر پسودوموناس آئروژینوزا، استافیلوکوکوس اورئوس، اشریشیا کلی، کاندیدا آلبیکنس، آسپرژیلوس برازیلینسیس، انتروکوک و کلبسیلا پنومونیه کارآمد است.
بوفورمین () یک داروی خوراکی ضد دیابت از دسته بیگوانیدها است که از نظر شیمیایی با متفورمین و فن فورمین مرتبط است. مکانیسم عمل. بوفورمین جذب گلوکز از دستگاه گوارش را به تاخیر می اندازد، حساسیت به انسولین و جذب گلوکز را در سلول ها افزایش می دهد و سنتز گلوکز توسط کبد را مهار می کند. بوفورمین و سایر بیگوانیدها هیپوگلیسمی نیستند، بلکه داروهای ضد هیپرگلیسمی هستند. آنها هیپوگلیسمی تولید نمی کنند. در عوض، هیپرگلیسمی پایه و پس از غذا را در بیماران دیابتی کاهش می دهند. بیگوانیدها ممکن است با عملکرد گلوکاگون مخالفت
بیگوانیدها ممکن است با عملکرد گلوکاگون مخالفت کنند و در نتیجه سطح گلوکز ناشتا را کاهش دهند. عوارض جانبی و تداخلات. عوارض جانبی که ممکن است رخ دهند عبارتند از بی اشتهایی، حالت تهوع، اسهال، طعم فلزی و کاهش وزن. استفاده از آن در کمای دیابتی، کتواسیدوز، عفونت شدید، تروما، سایر شرایطی که بوفورمین بعید است قند خون را کنترل کند، نارسایی کلیوی یا کبدی، نارسایی قلبی، انفارکتوس اخیر میوکارد، کم آبی بدن، الکلیسم و ​​شرایطی که مستعد اسیدوز لاکتیک هستند ممنوع است.
ویلداگلیپتین () یک دارو خوراکی ضد هیپرگلیسمی (داروهای ضد دیابت) از دسته داروهای بازدارنده دی پپتیدیل پپتیداز-۴ (DPP-4) است. ویلداگلیپتین غیرفعال‌سازی GLP-1 و GIP توسط DPP-4 را مهار می‌کند و به GLP-1 و GIP اجازه می‌دهد ترشح انسولین را در سلول‌های بتا تقویت کنند و آزادسازی گلوکاگون را توسط سلول‌های آلفا جزایر لانگرهانس در پانکراس سرکوب کنند. ویلداگلیپتین هیپرگلیسمی را در دیابت نوع ۲ کاهش می‌دهد.
پلی‌آمینوپروپیل بی‌گوانید () یک ضدعفونی‌کننده و یک ماده نگهدارنده است که برای ضدعفونی کردن پوست و در محلول‌های تمیزکننده لنزهای تماسی استفاده می‌شود. همچنین یکی از اجزای بسیاری از اسپری‌های بدن دئودورانت است. زنجیره های هیدروکربنی پروپیل PAPB به طور خاص در غلظت های بسیار کم (۱۰ میلی گرم در لیتر) باکتری کش است و همچنین قارچ کش است. کارکرد زیستی. این روش عملکرد منحصر به فردی دارد: رشته های پلیمری در غشای سلولی باکتری گنجانده می شوند، که غشاء را مختل می کند و نفوذپذیری آن را کاهش می دهد، که یک اثر کشنده برای
نفوذپذیری آن را کاهش می دهد، که یک اثر کشنده برای باکتری ها دارد. همچنین شناخته شده است که به DNA باکتری متصل می شود، رونویسی آن را تغییر می دهد و باعث آسیب کشنده DNA می شود.
فر نینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم برای بورگوس سی‌اف بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
خوزه نونس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده‌است که در پست مدافع میانی بازی می‌کرد.
آلوارو نونز (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اروگوئه است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
جوان یا سرباز فیلمی کمدی اکشن و درام هندی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی اتلی کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهرخ خان، نایانتارا، ویجی ستوپاتی، دیپیکا پادوکونه، پریامانی، سانیا مالهوترا، سونیل گروور، ریدهی دوگرا، اعجاز خان، اومکار داس مانیکپوری و سانجی دات ایفای نقش کرده‌اند. تاریخ اکران "جوان" نخست برای ۲ ژوئن ۲۰۲۳ تعیین شده بود، اما به‌دلیل کارهای پساتولیدِ تمام‌ نشده، به تعویق افتاد. این فیلم در ۷ سپتامبر ۲۰۲۳ هم‌زمان با جشن جانماشتامی در قالب‌ های استاندارد، آی‌مکس، فوردی‌اکس و دیگر قالب‌ های
های استاندارد، آی‌مکس، فوردی‌اکس و دیگر قالب‌ های ویژه منتشر شد. این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و از آن بابت اجرای بازیگران، فیلم‌نامه، اکشن و موسیقی تقدیر شد. "جوان" چند رکورد گیشه برای فیلم هندی‌زبان ثبت کرد و از رکورد های ثبت‌ شده به‌ دست "پتان" (۲۰۲۳) پیشی گرفت. این فیلم با فروش بیش از ۱٬۱۴۸٫۳۲ کرور روپیه (۱۴۰ میلیون دلار) به‌عنوان پرفروش‌ترین فیلم هندی سال ۲۰۲۳، دومین فیلم هندی‌زبان پرفروش و پنجمین فیلم پرفروش هند شناخته شد.
مسابقات قهرمانی پاراوزنه برداری جهانی که در گذشته به عنوان مسابقات جهانی پاورلیفتینگ IPC شناخته می‌شد؛ رویدادی است که توسط کمیته بین‌المللی پارا المپیک برگزار می‌شود. این مسابقات برای اولین بار در سال ۱۳۷۳ در اوپسالا، سوئد برگزار شد و پس از آن به صورت ۴ سال یکبار تکرار شد اما از سال ۱۳۹۶ این مسابقات به صورت ۲ سال یکبار برگزار می‌شود. در ابتدا به این مسابقات پاورلیفیتنگ گفته می‌شد اما در ۱۰ آذر ۱۳۹۶ به پاراوزنه برداری جهانی (World Para) تغییر نام داد. این مسابقات یکی از مسابقات اجباری برای به دست آوردن سهمیه
یکی از مسابقات اجباری برای به دست آوردن سهمیه پارالمپیک است. مدال‌ها. بهترین‌های بزرگسالان (2010-2021)
مسابقات جهانی پارا وزنه برداری ۲۰۱۷ رقابتی برای ورزشکاران وزنه بردار معلول بود که در شهر مکزیکوسیتی، مکزیک از ۱۱ آذر ۱۳۹۶ لغایت ۱۷ آذر ۱۳۹۶ برگزار شد. این مسابقات یکی از رقابت‌های اجباری برای کسب سهمیه بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود که در توکیو، ژاپن برگزار شد. تیم ملی جمهوری اسلامی ایران در این مسابقات با ۱۴ ورزشکار و کسب ۳ طلا، ۴ نقره و ۱ برنز موفق به کسب مقام قهرمانی در بخش مردان شد اما به دلیل نداشتن ورزشکار زن در جدول مدالی کل در جایگاه سوم ایستاد. تیم ملی جمهوری اسلامی ایران. کادر فنی. سرپرست -
تیم ملی جمهوری اسلامی ایران. کادر فنی. سرپرست - محمد امامیان سرمربی - علی‌اصغر رواسی مربی - سید محمدجواد رازی و سید محمدرضا میرشفیعی و علی فخرآور ورزشکاران. دسته ۴۹ کیلوگرم - مانی دهباشی دسته ۵۹ کیلوگرم - امیر جعفری ارنگه و سید یوسف یوسفی دسته ۶۵ کیلوگرم - صمد عباسی دسته ۷۲ کیلوگرم - نادر مرادی و روح‌الله رستمی دسته ۸۰ کیلوگرم - سید علی حسینی - مجید فرزین دسته ۸۸ کیلوگرم - سیدحامد صلحی‌پور دسته ۹۷ کیلوگرم - سامان رضی دسته ۱۰۷ کیلوگرم - علی صادق‌زاده دسته ۱۰۷+ کیلوگرم - سیامند رحمان و منصور پورمیرزایی
اِروس ( , ; ) مفهومی در فلسفه یونان باستان است که به عشق شهوانی یا پرشور اشاره دارد، که اصطلاح "اروتیک" از این ریشه مشتق شده‌است. "اروس" همچنین در فلسفه و روان‌شناسی به معانی بسیار گسترده‌تر، تقریباً معادل «انرژی زندگی» استفاده شده‌است. سی اس لوئیس، فیلسوف پروتستان، آن را در کنار "استورج"، "فیلیا" و "آگاپه"، به عنوان یکی از چهار واژه یونانی برای عشق در مسیحیت می‌داند. در ادبیات. روایت کلاسیک یونان. در دنیای کلاسیک، عشق اروتیک به‌طور کلی به عنوان نوعی جنون یا شیدایی ("theia mania") که از سوی خدایان الهام
یا شیدایی ("theia mania") که از سوی خدایان الهام شده، شناخته می‌شد.این اشتیاق عاشقانه از طریق یک طرح‌واره استعاری و اسطوره‌ای پیچیده شامل «تیرهای عشق» یا «کمان عشق» توصیف می‌شد که منشأ آن غالباً به شخصیت الهه اروس (یا همتای لاتین او، کوپیدو)، یا خدای دیگری مانند فِمه می‌رسید. گاهی اوقات گفته می‌شد که سرچشمهٔ تیرها، خودِ تصویر زیبای آن عشق است. اگر قرار بود این تیرها به چشمان عاشق برسد، منحرف می‌شد و قلب عاشق را سوراخ یا زخم می‌کرد و آن را غرق میل و اشتیاق (جنون عشق) می‌گرداند. از تصویر «زخم تیر» گاهی برای
عشق) می‌گرداند. از تصویر «زخم تیر» گاهی برای ایجاد استعارات عنادیه و برابر نهادهای بلاغی در مورد لذت و درد استفاده می‌شد. " عشق در نگاه اول " به عنوان فریب ناگهانی و فوری عاشق از طریق عمل این فرایندها توضیح داده می‌شد، اما این تنها شیوهٔ آغاز عشقی پرشور در متون کلاسیک یونان نبود. گاهی اوقات این اشتیاق ممکن است پس از ملاقات اولیه رخ دهد. به عنوان مثال، در نامه فدرا به هیپولیتوس در کتاب "هروئیدس" اثر اووید آمده: "آن زمان که به الئوسیس رفتم… (گرچه قبلاً مرا خشنود کرده بودی) بیش از همه آن هنگام بود که عشق نافذ
کرده بودی) بیش از همه آن هنگام بود که عشق نافذ در عمیق‌ترین استخوان‌های من فرو نشست." گاهی اوقات، این اشتیاق حتی می‌توانست پیش از اولین نگاه اجمالی باشد، مانند نامه پاریس به هلن تروآیی در همان اثر، جایی که پاریس می‌گوید که عشقش به هلن قبل از این که به او چشم دوخته باشد، به او وارد شد: «... قبل از اینکه تو برای من شناخته شوی آرزوی قلبی من بودی. من شمایل تو را با روحم دیدم، پیش از آن که تو را با چشمانم دیده باشم. وصفی که از تو شنیدم، نخستین زخم را بر قلب من زد.» به گفته نویسندگان کلاسیک، چه از طریق «نگاه
زد.» به گفته نویسندگان کلاسیک، چه از طریق «نگاه اول» و چه از راه‌های دیگر، عشق پرشور اغلب نتایج فاجعه باری به همراه داشت. در صورت ظلم یا بی‌علاقگی معشوقه، این میل باعث افسردگی عاشق می‌شد و باعث نالیدن و بیماری او می‌شد. گهگاهی، به دلیل زیبایی والای معشوقه، او ناخواسته به دام عاشق گرفتار می‌آمد و به‌طور مثال، عاشق به او تجاوز می‌کرد زیرا برای این زیبایی او یک «نفرین الهی» متصور می‌شدند. داستان‌هایی هست که در آن مردان ناخواسته بدن برهنه آرتمیس (و گاهی آفرودیت) را می‌بینند که منجر به ویرانی‌های مشابهی می‌شود
را می‌بینند که منجر به ویرانی‌های مشابهی می‌شود (مانند داستان آکتئون). اسناد مکتوب کمی در یونان باستان وجود دارد که دربارهٔ زندگی و عشق زنان باشد. با این وجود، برخی از مورخان پیشنهاد کرده‌اند که زنان ممکن است بیشتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد مورد عشق قرار گرفته‌اند و عشق مردان به زنان ممکن است یک ایده‌آل بوده باشد. در آتن باستان روابط زناشویی انسان‌ها در قالب شخصیت‌هایی مانند دولتمرد برجسته یونانی، آلکیبیادس، بیان می‌شود. یکی دیگر از روابط معروف بین یک مرد و یک زن در آتن باستان، روابط عاشقانه آسپاسیا با
و یک زن در آتن باستان، روابط عاشقانه آسپاسیا با پریکلس، سیاستمدار برجسته شهر، بود. در اسپارت، موقعیت اجتماعی زنان قوی‌تر بود و آیین‌های زناشویی رسمیت داشتند. تدارک مفصلی برای شب زفاف می‌دیدند، در حالی که مرد در مراسمی نمادین باید همسر آینده خود را قبل از مراسم رسمی می‌ربود، زن موهایش را کوتاه می‌کرد و لباس پسرانه می‌پوشید. نتیجه ایده‌آل اِروس و زناشویی در اسپارت، تولد یک پسر سالم بود. در "سمپوزیوم" اثر افلاطون، آریستوفان اسطوره ای از منشأ عشق دگرجنسگرا و همجنسگرا را بازگو می‌کند. اروس پیدیکوس یا آموزش
و همجنسگرا را بازگو می‌کند. اروس پیدیکوس یا آموزش تربیتی ظاهراً از ۲۰۰ سال قبل از افلاطون شناخته شده بود. طبق گفته آریستوفان، در اصل، قبل از اینکه زئوس تصمیم گرفت هر فرد را به دو نیم کند، هر انسان دو سر، چهار دست و چهار پا داشت. بعد از این که همه دو نیم شدند، هر نیمه به دنبال نیمه دیگر خود بود تا دوباره کامل شود. برخی از مردم، در اصل نیمه مرد و نیمه زن بودند و زمانی که زئوس آن‌ها را از هم جدا کرد مردان و زنانی شدند که به دنبال شریک جنسی از جنس مخالف خود بودند. برخی از مردم هم در اصل کاملاً زن بودند و به
برخی از مردم هم در اصل کاملاً زن بودند و به زنانی تقسیم شدند که به دنبال شریک زن می‌گشتند. برخی کاملاً مذکر بودند و به مردانی تقسیم شدند که به دنبال شریک مرد خود بودند. افلاطون. افلاطون، فیلسوف یونان باستان، مفهوم ایده آلیستی اروس را توسعه داد که در دوران مدرن بسیار تأثیرگذار بود. به‌طور کلی افلاطون جاذبه و زیبایی فیزیکی را جزء ضروری اروس نمی‌دانست. به عقیده او، اروس را می‌توان به فلسفه (شامل آموزش ریاضی، اخلاق و زُهد) مرتبط کرد به جای این که صرفاً در تمایلات جنسی نمود یابد. اینچنین می‌توان از انرژی اروتیک
جنسی نمود یابد. اینچنین می‌توان از انرژی اروتیک به عنوان وسیله‌ای برای دگرگونی آگاهی و اتحاد الهی استفاده شود. در "سمپوزیوم"، اروس به عنوان نیرویی جهانی توصیف شده‌است که همه چیز را به سمت صلح، کمال و الوهیت حرکت می‌دهد. اروس خود یک «دایمون» است، یعنی موجودی بین الوهیت و فنا. " عشق افلاطونی " با چنین پیشینه فکری ایجاد شد تا اِروس را از یک مفهوم جنسیت‌زده به یک مفهوم ایده‌آل‌گرایانه بدل کند. افلاطون در آنجا استدلال می‌کند که اروس در ابتدا برای یک شخص احساس می‌شود، اما با تفکر می‌تواند به قدردانی از زیبایی
می‌شود، اما با تفکر می‌تواند به قدردانی از زیبایی درون آن شخص یا حتی قدردانی از خودِ زیبایی به معنای ایده‌آلش تبدیل شود. آن گونه که افلاطون می‌گوید، اروس می‌تواند به روح کمک کند تا زیبایی را در شکل خالص آن "به یاد بیاورد". افلاطون بدین طریق نتیجه می‌گیرد که که اروس می‌تواند به درک حقیقت واقعی کمک کند. اروس در مفهومی که افلاطون تعریف کرد، با آنچه این کلمه در یونانِ آن روزگار مصطلح بود، تفاوت زیادی داشت. همچنین با معنای این کلمه در ادبیات و شعر معاصر تفاوت داشت. از نظر افلاطون، اروس نه صرفاً عشقی انسانی است
از نظر افلاطون، اروس نه صرفاً عشقی انسانی است و نه صرفاً عشق الهی: چیزی حد واسط این دو است که او آن را دایمون می‌نامد. ادبیات اروپا. در دوره قرون وسطی مفهوم کلاسیک تیرهای عشق توسط شاعران تروبادور در پروونس توسعه یافت و بخشی از سنت عشق درباری اروپایی شد. نقش چشمان زن در برانگیختن میل شهوانی مردان مورد تأکید قرار گرفت. در برخی از متون قرون وسطی، نگاه یک زن زیبا با دیدن یک باسیلیسک (ماری که می‌توانست در یک نگاه آدمی را بکشد) مقایسه می‌شد. این تصاویر همچنان در ادبیات و شمایل نگاری دوره‌های رنسانس و باروک تکرار
و شمایل نگاری دوره‌های رنسانس و باروک تکرار می‌شد. به عنوان مثال، بوکاچیو، در اثرش به نام "Il Filostrato"، سنت تیر کوپیدو را با چاشنی پرووانسی که بر چشمان تأکید داشتند، در هم می‌آمیزد: «و مگر نه او (ترویلوس) که اندکی پیش از آن بسیار خردمند بود… عشق را با تیرهایش درک نکرد. در میان پرتوهای آن چشمان دوست داشتنی قرار گرفت… و به تیری که به سمت قلبش می‌شتابید توجه نکرد.» آموزه‌های کاتولیک رومی. در سنت یهودی باستان، آگوستین قدیس، و بوناونتورا و آموزه‌های زناشویی کاتولیک رومی ردپای تأثیر "اروس" قابل توجه است. پاپ
رومی ردپای تأثیر "اروس" قابل توجه است. پاپ بندیکت شانزدهم در اولین بخشنامه خود، "Deus caritas est"، سه مورد از چهار اصطلاح رابطه یونانی را مورد بحث قرار می‌دهد: "اروس"، "فیلیا" و "آگاپه"، و تضادهایی که بین آنها وجود دارد. از نظر بندیکت، در "آگاپه" فرد برای عشقش از خود می‌گذرد. در "اروس"، فرد عاشق به دنبال یافتن خود در دیگری است و "فیلیا" عشق متقابل بین دوستان است. او توضیح می‌دهد که "اروس" و "آگاپه" هر دو ذاتاً خوب هستند، اما اگر "اروس" با عنصر مسیحیت معنوی همراستا نباشد، این خطر وجود دارد که صرفاً به یک
همراستا نباشد، این خطر وجود دارد که صرفاً به یک شهوت جنسی نزول یابد. این دایره‌اللغات استدلال می‌کند که "اروس" و "آگاپه" انواع متمایز عشق نیستند، بلکه نیمه‌های جداگانه‌ای از عشق کامل هستند که به‌عنوان داد و ستد عشق یگانه می‌شوند. روانشناسان مدرن. فروید. در روان‌شناسی فرویدی، اروس، که نباید با لیبیدو اشتباه گرفته شود، منحصراً میل جنسی نیست، بلکه نیروی زندگی ماست، یعنی اراده برای زندگی است. این میل به ایجاد زندگی است و به بهره‌وری و ساخت و ساز کمک می‌کند. در نوشته‌های روانکاوانه اولیه، غرایز اروس با نیروهای
نوشته‌های روانکاوانه اولیه، غرایز اروس با نیروهای ایگو مخالفت می‌کردند. اما در نظریه روانکاوی متأخر، اروس با غریزه مرگ مخرب تاناتوس (غریزه مرگ یا انگیزه مرگ) مخالفت می‌کند. فروید در مقاله ۱۹۲۵ خود «مقاومت‌ها در برابر روانکاوی» توضیح می‌دهد که مفهوم روانکاوانه انرژی جنسی بیشتر با دیدگاه افلاطونی اروس، همان‌طور که در سمپوزیوم بیان شده‌است، مطابقت دارد تا با استفاده رایج از این کلمه به چم «سکس»، که عمدتاً به فعالیت تناسلی مربوط می‌شود. او همچنین از شوپنهاور فیلسوف به عنوان تأثیرگذار یاد می‌کند و از منتقدانش
به عنوان تأثیرگذار یاد می‌کند و از منتقدانش شکوه می‌کند که چرا چنین پیش‌مایه‌های بزرگی را نادیده می‌گیرند و کل نظریه اروس را با گرایش "همه‌جنس‌گرایانه" یکی کرده‌اند. او در نهایت می‌نویسد که نظریه او به‌طور طبیعی این سوء تفاهم جمعی را به عنوان یک مقاومت قابل پیش‌بینی در برابر تصدیق فعالیت جنسی در دوران کودکی توضیح می‌دهد. با این حال، F. M. Cornford دیدگاه‌های افلاطون و زیگموند فروید را در رابطه با اروس «کاملاً متضاد» می‌یابد. در افلاطون، اروس در ابتدا یک انرژی معنوی است که سپس «سقوط» می‌کند. در حالی که در
معنوی است که سپس «سقوط» می‌کند. در حالی که در فروید اروس یک انرژی فیزیکی است که به سمت بالا «صعود» می‌کند. هربرت مارکوزه، فیلسوف و جامعه‌شناس، مفهوم فرویدی اروس را برای اثر بسیار تأثیرگذار خود در سال ۱۹۵۵ "اروس و تمدن" به کار گرفت. یونگ. در روان‌شناسی تحلیلی کارل یونگ، همتای اروس، "لوگوس" است، یک اصطلاح یونانی برای اصل عقلانیت. یونگ لوگوس را یک اصل مردانه می‌داند در حالی که اروس یک اصل زنانه است. به قول یونگ:روان‌شناسی زن بر اساس اصل "اروس"، پیوند دهنده و شل کننده بزرگ استوار است، در حالی که از زمان‌های
شل کننده بزرگ استوار است، در حالی که از زمان‌های قدیم، اصل حاکم بر مرد، "لوگوس" است. مفهوم "اروس" را می‌توان با اصطلاحات مدرن به‌عنوان ارتباط روانی و مفهوم "لوگوس" را به عنوان علاقه عینی بیان کرد.این جنسیت اروس و لوگوس نتیجه نظریه یونگ در مورد انیما/آنیموس سیزیژی روان انسان است. سیزیژی به شکاف بین مرد و زن اشاره دارد. به عقیده یونگ، این شکاف در ضمیر ناخودآگاه با استفاده از عناصر «جنسیتی مخالف» به نام آنیما (در مردان) و آنیموس (در زنان) خلاصه می‌شود؛ بنابراین مردان یک اصل زنانه ناخودآگاه دارند، «آنیما»، که
مردان یک اصل زنانه ناخودآگاه دارند، «آنیما»، که با اروس زنانه مشخص می‌شود. کار تشخص برای مردان شامل آگاه شدن از آنیما و یادگیری پذیرش آن به عنوان مال خود است که مستلزم پذیرش اروس است. این برای دیدن فراتر از فرافکنی‌هایی که در ابتدا خود آگاه را کور می‌کند، ضروری است. «پس گرفتن فرافکنی ها» یک وظیفه اصلی در کار فردیت است که شامل مالکیت و ذهنیت بخشیدن به نیروهای ناخودآگاهی است که در ابتدا بیگانه تلقی می‌شوند. در اصل، مفهوم یونگ از اروس بی شباهت به مفهوم افلاطونی نیست. اروس در نهایت میل به یکپارچگی است، و اگرچه
نیست. اروس در نهایت میل به یکپارچگی است، و اگرچه ممکن است در ابتدا به شکل عشقی پرشور نمود یابد، اما در حقیقت بیشتر مایل به «وابستگی روانی»، میل به ارتباط متقابل و تعامل با دیگر موجودات ذی‌شعور است. با این حال، یونگ با چنین تعریفی ناسازگار بود، و گاهی اوقات از کلمه «اروس» به صورت مختصر برای تعیین تمایلات جنسی استفاده می‌کرد.
کاریلون بروخه () یک برج ناقوس قرون وسطی در مرکز بروخه، بلژیک است. این ساختمان یکی از برجسته‌ترین نمادهای شهر است، که در سابق محل خزانه‌داری و بایگانی شهرداری بود و به‌عنوان یک پست دیده‌بانی برای شناسایی آتش‌سوزی‌ها و سایر خطرات عمل می‌کرد. سابقه ساخت. در حدود سال ۱۲۴۰، زمانی که بروخه مرکز مهم صنعت پارچه فلاندری بود، این ناقوس به مارکت (میدان بازار) اضافه شد. پس از آتش‌سوزی ویرانگر در سال ۱۲۸۰، برج تا حد زیادی بازسازی شد. هرچند بایگانی شهر برای همیشه در میان شعله‌های آتش از بین رفت. مرحله هشت ضلعی بالای
شعله‌های آتش از بین رفت. مرحله هشت ضلعی بالای ناقوس بین سال‌های ۱۴۸۳ و ۱۴۸۷ اضافه شد و با یک گلدسته چوبی که تصویری از سنت میکائیل، پرچمی در دست و اژدها در زیر پا داشت، پوشیده شد. این مناره زیاد دوام نیاورد: یک صاعقه در سال ۱۴۹۳ آن را به خاکستر تبدیل کرد و ناقوس‌ها را نیز از بین برد. یک گلدسته چوبی دوباره برای حدود دو قرن و نیم قله را تاج می‌کشید، پیش از آن که در سال ۱۷۴۱ قربانی شعله‌های آتش شود. گلدسته دیگر هرگز جایگزین نشد، بنابراین ارتفاع فعلی ساختمان تا حدودی پایین‌تر از قله بود. گذشته؛ اما یک سنگ روباز
پایین‌تر از قله بود. گذشته؛ اما یک سنگ روباز پاراپت به سبک احیای گوتیک در سال ۱۸۲۲ به پشت بام اضافه شد. شعری از هنری وادزورث لانگ‌فلو، با عنوان «ناقوس بروژ»، به تاریخچه شطرنجی ساختمان اشاره دارد: در کناره‌ها و پشت برج، تالار بازار سابق قرار دارد، ساختمانی مستطیل شکل به عرض تنها ۴۴ متر اما عمق ۸۴ متر، با یک حیاط داخلی. بر این اساس، ناقوس به عنوان "Halletoren" (برج تالارها) نیز شناخته می‌شود. از سال ۱۹۹۹، ناقوس در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان بخشی از دارایی دوره‌ای ناقوسخانه‌های بلژیک و فرانسه بوده‌است.
دوره‌ای ناقوسخانه‌های بلژیک و فرانسه بوده‌است. علاوه بر این، این یک جزء کلیدی از سایت میراث جهانی یونسکو مرکز تاریخی بروژ است که در سال ۲۰۰۰ ثبت شده‌است. این ساختمان یکی از ویژگی‌های اصلی فیلم «در بروژ» محصول سال ۲۰۰۸ است و در رمان «اطلس ابر» چاپ سال ۲۰۰۴، به آن اشاره شده‌است. زنگ‌ها. ناقوس‌های موجود در برج زندگی ساکنان شهر را تنظیم می‌کنند و زمان، اعلام حریق، ساعات کار و انواع رویدادهای اجتماعی، سیاسی و مذهبی را اعلام می‌کنند. در نهایت یک مکانیسم زنگ زدن منظم زنگ‌های خاص را تضمین می‌کرد، به عنوان مثال
منظم زنگ‌های خاص را تضمین می‌کرد، به عنوان مثال ساعت را نشان می‌داد. در قرن شانزدهم، برج یک کاریلون دریافت کرد که اجازه می‌داد ناقوس‌ها با استفاده از صفحه کلید دستی نواخته شوند. از سال ۱۶۰۴، حساب‌های سالانه استخدام یک کاریلونر را برای پخش آهنگ در روزهای یکشنبه، تعطیلات و روزهای بازار ثبت می‌کنند. در سال ۱۶۷۵ کاریلون شامل ۳۵ زنگ بود که توسط ملچیور نازی از آنتورپ طراحی شد. پس از آتش‌سوزی سال ۱۷۴۱، مجموعه‌ای از زنگ‌ها که توسط جوریس دامری ساخته شده بود، جایگزین شد که ۲۶ عدد از آنها هنوز در حال استفاده هستند.
شد که ۲۶ عدد از آنها هنوز در حال استفاده هستند. در پایان قرن نوزدهم، ۴۸ ناقوس وجود داشت، اما امروزه زنگ‌ها به شماره ۴۷، با وزنی حدود ۲۷٫۵ تن ثانیه هستند. وزن زنگ‌ها از دو پوند تا ۱۱٬۰۰۰ پوند متغیر است.
پارا وزنه‌برداری یا وزنه‌برداری قدرتی پارالمپیک نوعی رشته ورزشی از شاخهٔ وزنه‌برداری است که مختص معلولان می‌باشد. در این رشته ورزشی فقط حرکت پرس سینه انجام می‌شود. رشته پارا وزنه‌برداری فعالیت خود را در سال ۱۹۶۴ میلادی تحت پوشش IPC آغاز کرد و از سال ۱۹۸۴ وارد بازی‌های پارالمپیک تابستانی شد. پارا وزنه برداری در ایران. آغاز فعالیت این رشته در ایران به سال ۱۳۵۹ بر می‌گردد و اولین دور مسابقات قهرمانی کشوری آقایان این رشته در همین سال برگزار گردید و در سال ۱۳۶۷ اولین برنامه برون مرزی با اعزام تیم ملی کشورمان به
برنامه برون مرزی با اعزام تیم ملی کشورمان به مسابقات پارالمپیک سئول ۱۹۸۸ در کره جنوبی صورت گرفت. این رشته از رشته‌های افتخار آفرین و پرمدال محسوب می‌شود. در بازی های پارالمپیک ۱۹۹۶ آتلانتا سه مدال – یک نقره و دو برنز- به دست آمد.
پل الکساندر اوستریت (انگلیسی: Paul-Alexandre Osterrieth) زاده ۱۹ سپتامبر۱۹۱۶ و مرگ به تاریخ ۲ اوت ۱۹۸۰م، یک متخصص اعصاب و استاد روان‌شناسی دانشگاه آزاد بروکسل بود که در سال ۱۹۴۴م، آزمون پیشنهادی یک روان‌شناس سوئیسی به نام آندره ری را به منظور سنجش قوای ذهنی درک و بازتولید تصویر در افراد و تشخیص علل عصبی و روانی افراد کم توان در تصویرسازی را تکمیل کرد. آزمون شکل پیچیده ری-اوستریت. در این آزمون از متقاضی می‌خواهند که همزمان با نگاه کردن به یک الگوی نسبتاً پیچیده از خطوط، تا حد ممکن به صورت دقیق این تصویر را
از خطوط، تا حد ممکن به صورت دقیق این تصویر را به وسیله مدادی بر روی قطعه ای کاغذ، باز سازی کند. سپس از متقاضی درخواست می‌شود تا بدون نگاه کردن به الگو و تنها با اتکا به قوه حافظه بار دیگر همان شکل را رسم کند. به این ترتیب با توجه به حاصل کار و میزان دقت، قوای درک و بازده تصویر در شخص ارزیابی شده و با توجه به سن متقاضی نارسایی‌های غیرعادی شناسایی می‌شوند.
وینسنت در بریکستون () یک نمایشنامه سال ۲۰۰۲ اثر نیکولاس رایت است. این نمایشنامه نخستین بار در سال ۲۰۰۳ در تئاتر ملی سلطنتی در لندن اجرا شد، سپس به تئاتر پلی‌هاوس و بعداً به تئاتر برادوی منتقل شد. این نمایشنامه بر زندگی هنرمند وینسنت ون گوگ زمانی که در سال ۱۸۷۳ در بریکستون، لندن بود تمرکز دارد. در این نمایشنامه که تا حد زیادی تخیلی است، او عاشق یک بیوه انگلیسی می‌شود. "وینسنت در بریکستون" در سال ۲۰۰۹ توسط اریجینال تئاتر کامپنی احیا شد.
به‌سوی جنگل () آلبوم موسیقی متن فیلم فانتزی موزیکال سال ۲۰۱۴ والت دیزنی پیکچرز با همین نام است. موسیقی‌های این فیلم توسط استیون سوندهایم نوشته و ساخته شده‌است و شامل اجرای وکال گروه بازیگران این فیلم متشکل از مریل استریپ، امیلی بلانت، جیمز کوردن، آنا کندریک، کریس پاین، جانی دپ، دنیل هاتلستون، مکنزی موزی، تریسی آلمن، کریستین برنسکی، تمی بلانچارد و لوسی پانچ است. دو نسخه از این آلبوم موسیقی متن توسط والت دیزنی رکوردز در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد: نسخه تک سی‌دی سنتی و نسخه دو سی‌دی لوکس دیجی‌پک. والت دیزنی
سنتی و نسخه دو سی‌دی لوکس دیجی‌پک. والت دیزنی رکوردز متعاقباً نسخه بی‌کلام این آلبوم موسیقی متن را در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ منتشر کرد.
شهر نقده یکی از شهرهای تاریخی ایران در استان آذربایجان غربی است. تاریخ باستان. تپه باستانی حسنلو. یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی شهرستان نقده، تپه حسنلو است که در اطراف این شهر قرار دارد و از آثار تاریخی باارزش ایران است. حسنلو، تپه ای بزرگ و دایره ای به قطر ۲۵۰ تا ۲۸۰ متر است که در بین دو روستای حسنلو و امین لو جای دارد و در پیرامون آن تپه‌های قدیمی دیگری هم به چشم می‌خورد. این‌طور که مشخصه اولین کسانی که بر روی این تپه زندگی می‌کردند قومی به اسم منائیان بودند. به گفته باستان شناسان در ۱۰ دورهٔ مختلف
بودند. به گفته باستان شناسان در ۱۰ دورهٔ مختلف زمانی افرادی بر روی این تپه سکونت می‌کردند. سکونت در این تپه ۱۰ دوره مختلف زمانی دارد که در میان آن‌ها دوره دهم از همه قدیمی تر است که در حدود ۶ هزار سال پیش از میلاد شروع شده‌است. از دوره‌های دهم، نهم و هشتم اطلاعات زیادی در دست نیست حال آنکه دربارهٔ دوره‌های هفتم تا اول اطلاعات بیشتری در دست است چون بر روی این تپه آثار بیشتری از این دوره‌ها پیدا شده‌است؛ مثلاً ظروف خاکستری سفالی کشف شده در این محل متعلق به دوره پنجم سکونت هستند و به نظر می‌آید که بناهای خشتی
پنجم سکونت هستند و به نظر می‌آید که بناهای خشتی و گلی هم برای همین دوره باشد. از مهم‌ترین آثاری که از دوره چهارم سکونت به جای مانده بناهای سنگی است که اطلاعات زیادی را دربارهٔ آن دوره به دست می‌دهد. دوره سوم سکونت همزمان با حکومت مادها و دوره دوم سکونت همزمان با دوره پارت‌ها است. دوره اول هم مصادف با اواخر دوره ساسانی و اوایل اسلام است که امروز هیچ آثاری از آن دوره در حسنلو دیده نمی‌شود و همگی نابود شده‌اند. یکی از با اهمیت‌ترین دوره‌های سکونت بر روی تپه دوره چهارم است که اغلب بناهای سنگی متعلق به این دوره
چهارم است که اغلب بناهای سنگی متعلق به این دوره اند و تا به امروز بررسی‌های زیادی هم بر روی آن‌ها صورت گرفته‌است. بر روی این تپه قلعه ای مستحکم به چشم می‌خورد و در طی کندوکاوهایی که سال‌ها قبل صورت گرفت بخش‌هایی مثل اتاق‌ها، سالن‌ها، دیواری دفاعی و… پدیدار شدند. در نقطهٔ مرکزی این دژ حیاطی مرکزی به ابعاد ۲۹ در ۱۹ متر موجود است که البته اندازهٔ طول و عرض در همه جا برابر نیست. اگر نگاهی به سمت شرقی حیاط بیندازید تالاری بزرگ و چند انبار را می‌بینید در داخل تالار خمره‌هایی کشف شده که به نظر می‌رسد برای ذخیره
خمره‌هایی کشف شده که به نظر می‌رسد برای ذخیره آب به کار می‌رفتند. اولین تالاری که در این دژ درست شده همین تالار سمت شرقی است که به ترتیب ۱۶ و ۴ متر طول و عرض دارد. در مرکز این تالار در دو ردیف ۴ ستون را می‌بینید که فاصلهٔ ان‌ها از هم ۵ متر است. جام زرین حسنلو. این جام در فروردین ماه سال ۱۳۳۷ به وسیلهٔ هیئت مشترک ایران و آمریکا در تپه حسنلو کشف شد. این جام در آغوش انسانی جای داشت که بر زمین افتاده بود و بر پشت او خنجری فروکرده بودند. نقوش این جام متنوع بوده و دارای ارزش هنری فراوان است. در ابداع نقوش این