payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بازی برای صفحه، آنها فراموش کردند که چه چیزی بازی اصلی را خاص می‌کند و خنده‌های ناخواسته را از داستان عجیب آن به جای سرگرم کردن مخاطبان به همراه می‌آورد». دیلن راث از نیویورک آبزرور به فیلم امتیاز ۱ از ۵ داد و نوشت: «پرش ترسناک وجود دارد، اما هیچ هیجان واقعی وجود ندارد. شوخی وجود دارد، اما خنده واقعی وجود ندارد». بنجامین لی از گاردین امتیاز ۲ از ۵ را داد و استدلال کرد: «هیجان کم خطر و آخر شبی که ما از مطالب انتظار داریم هرگز به دست نمی‌آید، به دلیل ترکیبی از خویشتن داری غیرقطعی و خودبزرگ بینی نابجا. "پنج
از خویشتن داری غیرقطعی و خودبزرگ بینی نابجا. "پنج شب با فردی" به نحوی گیر و دار برای عبور است و تا صبح به سرعت فراموش می‌شود». ناتالیا وینکلمن از نیویورک تایمز نیز انتقادات مشابهی را بیان کرد: «...[اگرچه] پنج شب در فردی، بر اساس یک سری بازی ویدیویی محبوب مانند مگان به استعداد کمدی ترسناک می‌پردازد، این اقتباس دلخراش و ملایم هرگز به لذت‌های ترکیبی یک فیلم نمی‌رسد. ممکن است بخندید، اما تشخیص این که آیا فیلم با شما می‌خندد، دشوار است».
الواح ابلا مجموعه ای از 1800 لوح رسی، 4700 قطعه و هزاران تراشه کوچک است که در آرشیو کاخ شهر باستانی ابلا، سوریه یافت شده است. این لوح ها توسط باستان شناس ایتالیایی پائولو ماتیه و تیمش در سال های 1974 تا 1975 در حفاری هایشان در شهر باستانی تل مردیخ کشف شد. الواح که در محل در قفسه های فرو ریخته یافت شدند، بسیاری از برچسب های سفالی معاصر خود را حفظ کردند تا به آنها کمک کنند. تاریخ همه آنها به دوره بین 2500 سال قبل از میلاد و ویرانی شهر 2250 قبل از میلاد برمی گردد. امروزه این لوح ها در موزه های شهرهای حلب، دمشق
امروزه این لوح ها در موزه های شهرهای حلب، دمشق و ادلب سوریه نگهداری می شوند.
لشکر ۳۰ پیاده‌نظام پولشه () یکی از لشکرهای نیروی زمینی لهستان در دوران میان دو جنگ جهانی بود. مقر این لشکر در شهر کوبرین و دیگر شهرهای استان پولشه مانند برست و پینسک قرار داشت. فرماندهان این لشکر عبارت بودند از: سرهنگ میچسواو ماچکویچ (۲۶–۱۹۲۱)، ژنرال استانسیواو تسارو (۲۹–۱۹۲۶)، سرهنگ استانیسواو وژالینسکی (۳۱–۱۹۲۹) و ژنرال امیل کروکویچ-پژادژمیرسکی (۳۸–۱۹۳۱). هنگام تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ میلادی این لشکر جزوی از ارتش ووچ بود. این لشکر پیش از آغاز تهاجم آلمان در امتداد رود وارتا و در جنوب‌غربی
تهاجم آلمان در امتداد رود وارتا و در جنوب‌غربی پیوترکوف تربونالسکی مستقر شد. اندکی پیش از آغاز جنگ لشکر ۳۰ با یک گروهان تانک و دو قطار زرهی تقویت شد. دو لشکر ورماخت در ۲ سپتامبر خطوط دفاعی لهستانی‌ها را شکستند و جنگ شهری سختی در جاووشن درگرفت. با شدت گرفتن حمله آلمانی‌ها نیروهای لهستانی در همان روز مجبور به عقب‌نشینی تا رود ویداوکا شدند. طی روزهای ۴ و ۵ سپتامبر لشکر ۳۰ پیاده‌نظام حمله‌های آلمانی‌ها در نزدیکی شچرتسوو را پس زد اما به دلیل خطر قرار گرفتن در محاصره آلمانی‌ها تا سوپیا عقب نشست. در ۱۰ سپتامبر به
آلمانی‌ها تا سوپیا عقب نشست. در ۱۰ سپتامبر به لشکر ۳۰ دستور داده شد تا به ورشو عقب بکشد اما این امر محقق نشد و لشکر به دژ مودلین رفت که در آنجا تا تسلیم لهستان در ۲۹ سپتامبر مقاومت کرد.
نمایاب کارگردان یا منظره یاب کارگردان نمایابی است که توسط کارگردانان فیلم و فیلمبرداران برای تنظیم کادر یک فیلم سینمایی یا دوربین فیلم‌برداری استفاده می‌شود. سه نوع نمایاب کارگردان وجود دارد. سنتی. سنتی‌ترین نمایاب کارگردان مانند یک تلسکوپ کوتاه به نظر می‌رسد، می‌توان آن را به راحتی در یک دست نگه داشت و اغلب به صورت آویزان از یک طناب روی گردن کارگردان دیده می‌شود. گاهی در اروپا "Tewe" نامیده می‌شود (از نام یک شرکت آلمانی که آنها را تولید می‌کند). عملکرد این دستگاه‌ها از این جهت محدود است که فقط به مشاهده
دستگاه‌ها از این جهت محدود است که فقط به مشاهده میدان دید لنزهایی که در دوربین فیلمبرداری استفاده می‌شوند کمک می‌کنند، اما ویژگی‌های آن لنز را مشاهده نمی‌کنند. این نوع منظره یاب به کاربر این امکان را می‌دهد که چندین فرمت دوربین، نسبت تصویر و فاصله کانونی را در یک محدوده خاص انتخاب کند. دوربین‌های فیلم متحرک اولیه مانند Mitchell Camera BNCR، دوربین‌های بازتاب یاب نبودند. در عوض یک منظره یاب شبیه به Alan Gordon Mark Vb که در کنار دوربین پیچ شده بود توسط اپراتور دوربین برای کادربندی یک عکس در هنگام فیلمبرداری
دوربین برای کادربندی یک عکس در هنگام فیلمبرداری استفاده شد. در بین برداشت‌ها، دوربین می‌تواند برای مشاهده لنز واقعی به حالت «قلابی» قرار گیرد. لنز یاب. نوع دوم که منظره یاب کارگردان نیز نامیده می‌شود، اما گاهی به عنوان لنز یاب نیز نامیده می‌شود، دستگاهی بزرگتر از منظره یاب سنتی است و از لنزهایی استفاده می‌کند که برای استفاده در دوربین فیلمبرداری در نظر گرفته شده‌است. اینها به کارگردان و فیلمبردار این امکان را می‌دهد که نه تنها میدان دید، بلکه شخصیت لنز را از نظر عمق میدان، انحراف نوری و «احساس ذهنی» کلی
از نظر عمق میدان، انحراف نوری و «احساس ذهنی» کلی مشاهده کنند. این دستگاه‌ها هنوز در مجموعه‌های فیلم رایج هستند، و اجازه می‌دهند عکس‌ها بدون نیاز به استفاده از دوربین فیلم‌برداری به‌عنوان یک دستگاه تماشا، قاب شوند. لنز یاب‌ها مختص فرمت دوربین هستند و به لنزهایی نیاز دارند که در تولید استفاده خواهند شد. آنها را فقط یک نفر می‌تواند در یک زمان مشاهده کند. تغییراتی برای سیستم‌های نصب لنز مختلف وجود دارد، معمولاً پایه‌های آری پی ال، Arri LPL, Panavision PV mount , Panavision SP70 و Mitchell BNCR. در مدل‌هایی
, Panavision SP70 و Mitchell BNCR. در مدل‌هایی مانند منظره یاب کارگردان نهایی کیش اپتیک، امکانات دیگری مانند افزودن کمک تصویری در دسترس قرار گرفته‌است. اپلیکیشن گوشی هوشمند. در سال ۲۰۰۸ نوع سوم منظره یاب به صنعت تصاویر متحرک معرفی شد: منظره یاب‌های مبتنی بر نرم‌افزار که از دستگاه‌های iPhone، iPad یا Android برای تکرار عملکرد منظره یاب سنتی استفاده می‌کنند. این راه‌حل‌های نرم‌افزاری مجموعه‌ای از عملکردهای اضافی مانند توانایی گرفتن و ذخیره تصاویر با برچسب‌های GPS، ایجاد خطوط فریم برای تعریف نسبت ابعاد خاص
GPS، ایجاد خطوط فریم برای تعریف نسبت ابعاد خاص (تصویر)، ایجاد پوشش‌ها و ثبت اطلاعات مربوط به برنامه‌ریزی عکس‌ها را امکان‌پذیر می‌سازد. با استفاده از آی‌پدها و رسانه‌های دیجیتالی که جای استوری‌بردهای سنتی و خرابی‌های اسکریپت چاپی را می‌گیرند، برنامه‌های منظره یاب دیجیتالی همچنین می‌توانند توالی‌های ویدیویی را ضبط کنند و سطح بسیار بالاتری از جزئیات را در پیش تولید فراهم کنند. آنها همچنین به‌طور قابل توجهی ارزان‌تر از دو دستگاه فیزیکی اول هستند، که انعطاف‌پذیری و عملکرد بیشتر منظره یاب سنتی را ارائه می‌دهند،
و عملکرد بیشتر منظره یاب سنتی را ارائه می‌دهند، اما فاقد ویژگی‌های ارزیابی بحرانی لنز یاب هستند.
کیسی استر کاتانزارو (زاده ۱۴ ژانویه ۱۹۹۰) یک کشتی‌گیر حرفه‌ای اهل ایالات متحده است، او یک ژیمناستیک کار و شخصیت تلویزیونی اهل دو و میدانی می باشد. کاتانزارو یک کشتی گیر حرفه ای در دبیلو دبیلو ای است. او در شوی ورزشی تلویزیونی "امریکن نینجا واریور" شرکت نمود و نخستین زنی بود که یک دوره آموزشی مسابقات انتخابی شهر و نخستین زنی بود که یک دوره نهاییفینال شهر را به پایان رساند. اوایل زندگی و تحصیل. کاتانزارو در گلن ریج برو، نیوجرسی متولد شد, و بعدها در نزدیکی شهر بللویل رشد پیدا کرد، و بعدها کاتانزارو در دبیرستان
رشد پیدا کرد، و بعدها کاتانزارو در دبیرستان بللویل تحصیل نمود.. وی رشته ژیمناستیک را در سنین ۵ سالگی آغاز نمود. کاتانزارو از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ در دانشگاه تاوسان در تاوسن، مریلند تحصیل نمود. حرفه ژیمناستیک. المپیک نوجوانان. کاتانزارو در رشته ورزشی ژیمناستیک در بخش المپیک نوجوانان بود. او تمرینات ژیمناستیک خود را در سنین ۶ سالگی آغاز نمود. بعدها کاتانزارو در سال ۲۰۰۷ به سطح ۱۰ ژیمناستیک ایالات متحده رسید و بعد از آن در مسابقات قهرمانی ایالتی سطح ۱۰ نیوجرسی در سال ۲۰۰۷ شرکت کرد و در قسمت بزرگسالان (بخش ای) به
سال ۲۰۰۷ شرکت کرد و در قسمت بزرگسالان (بخش ای) به مقام پنجم دست پیدا کرد. کاتانزارو در سال بعد در مسابقات ایالتی سطح ۱۰ نیوجرسی در سال ۲۰۰۸ شرکت کرد و در آن ایالت توانست به مقام سوم دست پیدا کند. و تا سال ۲۰۰۸ کاتانزارو توانست در مسابقات قهرمانی کشور المپیک نوجوانان شرکت کند. و بعدها کاتانزارو در مجموع توانست در رده ۲۳ قرار گیرد ولی در پرتو تعادل در رده ششم واقع گردید. انجمن ملی دو و میدانی دانشگاهی. کاتانزارو در رشته ژیمناستیک برای تاوسون در قسمت آی انجمن ملی دو و میدانی دانشگاهی رقابت کرد. وی نخستین بازی
دو و میدانی دانشگاهی رقابت کرد. وی نخستین بازی خود را در سال ۲۰۰۹ انجام داد. بعدها کاتانزارو به تیم ژیمناستیک ببرهای تاوسن کمک کرد که آنان بتوانند در مسابقات قهرمانی کنفرانس ورزشی دانشکده شرقی در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ برنده شوند. در سال های پایانی، کاتانزارو در سال ۲۰۱۲ به عنوان بهترین ژیمناستیک کار ناحیه ای جنوب شرقی منصوب شد. وی همچنین در سال ۲۰۱۲ در کنفرانس ورزشی کالج شرقی ژیمناستیک سال منصوب گردید و در همان سال شاخص و مشهور ترین رقیب در آن کنفرانس بود. سایر رسانه ها. کاتانزارو نخستین بازی ویدئویی خود را
رسانه ها. کاتانزارو نخستین بازی ویدئویی خود را در "بزی پاک" برای بازی "دبلیودبلیوئی ۲کی۲۲" انجام داد.
ربیع الکاخی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی صفا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال لبنان و تیم ملی فوتسال لبنان بازی کرده‌است.
شادی کرنیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی صفا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌است.
محمد قصاص (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النواعیر، باشگاه ورزشی صفا، باشگاه ورزشی النجمه لبنان، باشگاه ورزشی العهد، باشگاه ورزشی الرمثا، و باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
محمد قدوح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النجمه لبنان، باشگاه فوتبال سودووا، باشگاه فوتبال ایلوس، و باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
گئورگ کاراپتیان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال ارمنی‌تبار اهل لبنان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌است.
محمد قدوح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان، و لبنان بازی کرده‌است.
عباس کنعان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌است.
خلیل خمیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
عامر خان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی صفا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌است.
الکسیس خزاقه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
احمد الخضر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
محمود کجک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌ است.
محمود کجک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
محمد قرحانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی صفا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌است.
حسن کورانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
عمر الکردی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
دنیل لحود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک-لبنان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونتری اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌است.
محمد علی خان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان-سوئد است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تیانجین تایگرز، باشگاه فوتبال هکن، و باشگاه فوتبال هالمستاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده‌است.
این مجموعه‌ای از مقالات مربوط به فنلاند، کشوری در شمال اروپا است. مقاله اصلی. فنلاند
ادوین آروسمیت (زاده ۱۹۰۹-درگذشته ۱۹۹۲) یک مدیر سلطه جوی بریتانیایی بود. آروسمیت ، مدیر دومینیکا از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۲ شد و بعد از آن کمیسر ساکن باسوتولند در سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ شد، و بعدها آروسمیت فرماندار جزایر فالکلند از سال ۱۹۵۷بود. زندگینامه. سال های اولیه و خانواده. ادوین پسر کشیش ادوین آروسمیت بود و بعدها ادوین با کاتلین اگلستون پورتر ازدواج کرد.
میرا جسم میری مرضی ( ; بدن من، انتخاب من ') شعاری است که توسط فمینیست‌ها در پاکستان برای خواستار خودمختاری بدنی و اعتراض به خشونت مبتنی بر جنسیت استفاده می‌شود. این شعار در راهپیمایی اورات در پاکستان که از سال ۲۰۱۸ در روز جهانی زن برگزار می‌شود، رایج شد. منشأ و پیشینه. این شعار اولین بار در پاکستان در راهپیمایی اورات ۲۰۱۸ سر داده شد. تظاهرکنندگان و سازمان دهندگان تابلوهایی با شعارهای مختلف از جمله «میرا جسم میری مرضی» حمل می‌کردند. این راهپیمایی مورد انتقاد شدید محافظه کاران قرار گرفت و آنها گفتند که این
شدید محافظه کاران قرار گرفت و آنها گفتند که این راهپیمایی با ارزش‌های مذهبی و فرهنگی معمولی جامعه پاکستان که مردسالار و عمدتاً مسلمان هستند مخالف است. این محافظه کاران گفتند که این شعار دعوت به ابتذال و برهنگی است. با این حال، فمینیست‌ها گفتند که این شعار را باید به معنای وسیع تری تفسیر کرد: آنها به سوء استفاده و آزار اعتراض داشتند. به‌طور خاص، آنها از این شعار استفاده می‌کنند زیرا معتقدند که زنان نباید برخلاف میل آنها مورد لمس یا تعقیب جنسی قرار گیرند. به گفته محمد انور نسار، این شعار نمادین است، نه تحت
گفته محمد انور نسار، این شعار نمادین است، نه تحت اللفظی. این بیان بر خشونت ساختاری، بی عدالتی و نابرابری اعمال شده بر زنان پاکستانی تأکید دارد. فمینیست‌های پاکستانی با استفاده از این شعار به قتل‌های ناموسی، اسیدپاشی، آزار و اذیت در اماکن و ادارات عمومی، تجاوز جنسی به کودکان، بارداری اجباری، ختنه زنان، ازدواج‌های اجباری کودکان، رسوم واهی و خشونت خانگی اعتراض می‌کنند. این شعار همچنین خواهان جهانی عادلانه و بدون تبعیض جنسی است. زینب نجیب، خبرنگار به مخالفان این شعار توصیه می‌کند که این زبان را اشتباه تفسیر
این شعار توصیه می‌کند که این زبان را اشتباه تفسیر نکنند. مخالفان محافظه کار گفته‌اند که این شعار حمایت از فحشا و حمله به اخلاق است. نجیب مخالف است. او معتقد است که زنان انسان هستند و به عنوان انسان باید استقلال بدنی داشته باشند. او استدلال می‌کند که هم قانون اساسی و هم متون اسلامی زن را به عنوان انسان می‌شناسند، بنابراین هیچ تناقضی بین شعار و جامعه دینی وجود ندارد. نجیب تأکید می‌کند که اعلامیه استقلال زنان است: این شعار از حق یک زن برای پوشیدن هر طور که می‌خواهد، دریافت کمک پزشکی بدون ترس از تابوهای
که می‌خواهد، دریافت کمک پزشکی بدون ترس از تابوهای اجتماعی، به عنوان یک انسان و نه یک «قطعه گوشت» دفاع می‌کند. شریک انتخاب کند یا اصلاً شریک نداشته باشد و از آزار و اذیت محافظت کند. استفاده. این شعار اولین بار در پاکستان در راهپیمایی اورات در سال ۲۰۱۸ استفاده شد در طول مارس Aurat 2019 دوباره مورد استفاده قرار گرفت. این موضوع به شدت در رسانه‌های پاکستان و در شبکه‌های اجتماعی مورد بحث قرار گرفته‌است. شعار در بیشتر موارد به دلیل عدم انطباق با هنجارهای اجتماعی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. فمینیست‌ها این شعار را
انتقاد قرار گرفته‌است. فمینیست‌ها این شعار را با هشتگ #MeraJismMeriMarzi در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی تبلیغ می‌کنند. مخالفان این شعار از هشتگ #مراجیسم مریمرزی را رد می‌کنیم استفاده می‌کنند. تغییرات. شعار به شعارهای جدیدی منجر شده‌است. در طول راهپیمایی اورات ۲۰۲۰، بسیاری از معترضان از شعارهایی با معانی مشابه استفاده کردند، مانند: انتقاد. راست مذهبی از و شعارهای دیگر، از جمله شعارهایی که در بالا ذکر شد، انتقاد کرد، زیرا معتقد بودند این شعارها برخلاف ارزش‌های سنتی است. روحانیون این شعار را ناپسند و هیئت
سنتی است. روحانیون این شعار را ناپسند و هیئت شورای ملی آن را «غیر اخلاقی» خواندند. همچنین به دلیل عدم رسیدگی به مسائل واقعی که زنان در پاکستان با آن مواجه هستند، مورد انتقاد قرار گرفت. "مری جیسم مری مرزی" به‌طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی مورد بحث قرار گرفت و بسیاری از محافظه کاران کمپین‌هایی را علیه آن آغاز کردند. این یک ابزار اصلی در دعواهای آنلاین شد، هم لیبرال‌ها و هم محافظه کاران از این شعار برای دفاع از عقاید خود یا تحقیر دیگران استفاده می‌کردند. این شعار در رسانه ملی نیز مورد بحث قرار گرفت و فعالان
شعار در رسانه ملی نیز مورد بحث قرار گرفت و فعالان حقوق زنان آن را تضمین کردند و روحانیون آن را غیراسلامی خواندند. فمینیست‌ها از این شعار دفاع کردند و به قتل ناموسی در فوریه ۲۰۲۰ اشاره کردند که در آن دو برادر خواهر و فرزندش را پس از ازدواج خواهر با فردی به انتخاب خود کشتند. فمینیست‌ها این قتل را حمله ای به استقلال بدنی خواهر می‌دانستند. جنجال‌ها. خلیل الرحمن قمر نویسنده در یک برنامه گفتگو در نئو نیوز ظاهر شد. در حین مناظره، مروی سیرمد، فعال فمینیستی با سر دادن شعار «» صحبت او را قطع کرد. او با اظهارات و
دادن شعار «» صحبت او را قطع کرد. او با اظهارات و اظهار نظرهای جنسی در مورد بدن او تلافی کرد که باعث شد برخی او را تحریم کنند. او قبلاً به دلیل برخی از اظهاراتش در درام خود "Meray Paas Tum Ho" مورد انتقاد قرار گرفته بود که به عنوان زن ستیز تعبیر می‌شد. با این حال، بسیاری از مردم در شبکه‌های اجتماعی از خلیل الرحمن قمر دفاع کرده و از اظهارات وی حمایت کردند. با توجه به بحث‌های جاری در مورد ، سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های الکترونیکی پاکستان (PEMRA) توصیه ای را منتشر کرد که رسانه‌ها را از پخش این شعار محدود
را منتشر کرد که رسانه‌ها را از پخش این شعار محدود می‌کند. پرونده ای در دادگاه عالی لاهور برای جلوگیری از راهپیمایی اورات تشکیل شد و برخی از شعارهای فمینیستی مانند در طول جلسه مورد بحث قرار گرفت. اما دادگاه به شرط عدم استفاده از شعارهای تبعیض آمیز و غیراخلاقی، راهپیمایی را مجاز دانست. پرونده دیگری نیز برای توقف راهپیمایی اورات در دادگاه عالی اسلام‌آباد تشکیل شد. دادگاه از خواهان سؤال کرد که چگونه این شعارها غیراسلامی است و دادخواست را رد کرد.
سونگون، سیاست اول نظامی، سیاست تفوق نظامی، سیاست چیرگی نظامی، سیاست سلطه نظامی، سیاست تقدم نظامی یا سیاست استیلای نیروی نظامی ایدئولوژی سیاسی حاکم بر جمهوری دموکراتیک خلق کره است که ارتش خلق کره را در امور دولتی و تخصیص منابع در اولویت قرار می‌دهد. این تفکر به موازات جوچه و ارجحیت‌بخشیدن به نیروی نظامی جهت دفاع از کشور و انقلاب شکل گرفته‌است. سیاست تفوق نیروی نظامی به‌عنوان یک اصل زندگی سیاسی و اقتصادی مردم کره شمالی را هدایت می‌کند و حاکم بر سیستم سیاسی است. رشته ساخت اقتصادی سیاست استیلای نظامی به‌عنوان
رشته ساخت اقتصادی سیاست استیلای نظامی به‌عنوان یک سیستم اقتصادی و راهنما عمل می‌کند. مفهوم اصلی آن به این قرار است که «در کشور همه امور باید به دست ارتش باشد و نیروی نظامی مهم‌ترین رکن در دستگاه سیاسی است.» سونگون ارتش خلق کره را در داخل کره شمالی به‌عنوان یک سازمان و کارگزار دولتی ارتقاء و به آن موقعیت اولیه در دولت و جامعه کره شمالی اعطا کرده و سیاست داخلی و تعاملات بین‌المللی را هدایت می‌کند. سیاست چیرگی نظامی چارچوبی برای دولت این کشور است که نیروی نظامی را به‌عنوان «منبع عالی قدرت» معرفی کند. دولت به
را به‌عنوان «منبع عالی قدرت» معرفی کند. دولت به ارتش خلق کره عالی‌ترین اولویت اقتصادی و تخصیص منابع را اعطا می‌کند و آن را به عنوان الگویی برای جامعه قرار می‌دهد که همه بایستی از آن تقلید کنند. سونگون همچنین مفهوم ایدئولوژیکی پشت تغییرات سیاسی از سال ۱۹۹۴ است که بر ارتش خلق بیش از سایر جنبه‌های دولت و جامعه تأکید دارد. پیشینه. ریشه‌های سونگون را می‌توان به فعالیت‌های چریکی کیم ایل سونگ علیه ژاپنی‌ها در دهه ۱۹۳۰ ربط داد. در آن دوران، کیم ایل سونگ به این باور رسید که استقلال، حاکمیت و سعادت یک ملت در گرو
رسید که استقلال، حاکمیت و سعادت یک ملت در گرو وجود یک نیروی جنگنده، سازمان‌یافته و مسلح است.سیاست «چهار رشته نظامی» که توسط کیم ایل سونگ در سال ۱۹۶۲ اجرا شد، پیش‌ماده‌ای برای سونگون بود. هدف این سیاست مسلح‌کردن کل جمعیت، تقویت دولت، آموزش هر سرباز برای تبدیل‌شدن به کادر حزبی و مدرن کردن ارتش بود. سونگون تا پس از مرگ کیم ایل سونگ، در سال ۱۹۹۴ به‌عنوان یک سیاست رسمی دولتی نمایان نشد. کیم جونگ ایل، پسر کیم ایل سونگ، در پی اولین بازدید خود از یک واحد نظامی در سال ۱۹۹۵، سونگون را به‌عنوان «ایده‌ای انقلابی برای
۱۹۹۵، سونگون را به‌عنوان «ایده‌ای انقلابی برای اهمیت دادن به ارتش» و «سیاستی که بر وحدت کامل و صمیمانه حزب، ارتش و مردم و نقش ارتش که به‌عنوان پیشتاز عمل می‌کند» معرفی کرد. این تغییری از سیاست پیشین دولت، یعنی جوچه کیم ایل سونگ بود. به گفته دولت کره شمالی، الهام کیم جونگ ایل برای سونگون از دیدار با پدرش در مقر لشکر زرهی سپاه ۱۰۵ سئول در پیونگ یانگ در ۲۵ اوت ۱۹۶۰ حاصل شد. دولت کره شمالی ۲۵ اوت را یکی از روزهای تعطیلات ملی و روز سیاست سونگون نامیده‌است. رودونگ سینمون، روزنامه رسمی حزب کارگران کره در سال ۱۹۷۷
سینمون، روزنامه رسمی حزب کارگران کره در سال ۱۹۷۷ نوشته است: «هیچ‌گاه جایگاه و نقش ارتش خلق به اندازه امروز که توسط رفیق و فرمانده عالی کل قوا با قدرت رهبری می‌شود، ارتقاء نیافته بود.» در این اصل ، ارتش خلق کره نیز مترادف با مردم، دولت و حزب شده بود.در سال ۱۹۹۸، سونگون همراه با اصطلاحات دیگری از جمله «ایده انقلابی سیاست تفوق نظامی»، «رهبری انقلابی سیاست تفوق نظامی» و «سیاست تفوق نظامی» پدیدار شد و مفهوم سونگون را به جنبه‌های بیشتری از حکومت کره شمالی گسترش داد. سونگون در ژانویه ۱۹۹ به مفهومی برجسته‌تر تبدیل
سونگون در ژانویه ۱۹۹ به مفهومی برجسته‌تر تبدیل گشت و اولین حضور خود را در سرمقاله مهم روز سال نو که به‌طور مشترک توسط همه ارگان‌های خبری اصلی کره شمالی منتشر می‌شد، نمایان گشت. این سرمقاله سونگون را به کیم جونگ ایل نسبت داد و اعلام کرد که او رهبری سیاست چیرگی نظامی را انجام داده‌است که در آن ارتش خلق به‌عنوان نیروی اصلی انقلاب عمل می‌کند و همین‌طور اتحاد ارتش و مردم به حفظ و همچنین ایجاد سوسیالیسم کمک می‌کند. در نشریات خارجی زبان، بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶، عبارت ترجمه‌شده «ارتش–اول» جایگزین سونگون شد و پس
عبارت ترجمه‌شده «ارتش–اول» جایگزین سونگون شد و پس از آن، اصطلاح کره‌ای منحصراً به کار رفت. در ژانویه ۲۰۰۳، سرمقاله ایدئولوژی سیاست اول نظامی را به مجموعه مفاهیم سیاست نظامی اضافه کرد. در دسامبر ۲۰۰۳، «ویژگی‌های اساسی سیاست برتری نظامی» به‌عنوان چشم‌اندازی جدید از نیروی محرکه انقلاب در کره شمالی شبه‌کمونیستی منتشر شد و نیروی اصلی انقلاب را به ارتش خلق کره واگذار کرد. این نقشی است که در دولت‌های کمونیستی به‌طور سنتی به پرولتاریا و یا در چین به دهقانان اختصاص داده می‌شد. با این همه، برای حکومت کره شمالی «تنها
می‌شد. با این همه، برای حکومت کره شمالی «تنها ارتش دارای معیارهای وفاداری، روحیه انقلابی، انسجام و سرزندگی سپاه است.» سونگون در ژانویه ۲۰۰۴ شاهد افزایش فراوانی از دسترسی بود و برای توصیف همه‌چیز از سیاست و دولت گرفته تا خود کره مورد استفاده قرار می‌گرفت. سونگون اهمیت خود را افزایش داده‌است و حتی اکنون نیز در بحث ایدئولوژیک اتحاد مجدد با کره جنوبی گنجانده شده‌است. مطبوعات کره شمالی هم اعلام داشتند: سیاست سونگون تعهدیست است که اتحاد مجدد میهن را تضمین می‌کند. کره شمالی همچنین سونگون را به حافظ صلح در
می‌کند. کره شمالی همچنین سونگون را به حافظ صلح در شبه‌جزیره کره می‌داند و ادعا می‌کند که تنها چیزی است که مانع از حمله ایالات متحده آمریکا به کره شمالی می‌شود. سونگون در کنار جوچه در سیاست داخلی، سیاست خارجی و اتخاذ تصمیم دولت جمهوری دموکراتیک خلق کره مورد اهمیت می‌باشد و به‌عنوان یک اصل راهنما در این کشور جایگاهی عالی دارد. بر اساس خاطرات نویسنده سوکی کیم از دوران تدریسش در دانشگاه علم و صنعت پیونگ‌یانگ، دوازده «عجایب سونگون» وجود دارد. سیزدهمین «عجایب» در سال ۲۰۱۶ ساخته شده‌است. ۹ مورد اول به‌شدت توسط
در سال ۲۰۱۶ ساخته شده‌است. ۹ مورد اول به‌شدت توسط مقامات کره شمالی تبلیغ‌شده و به مقاصد گردشگری تبدیل شده‌اند. شالوده. پس از مرگ کیم ایل سونگ، کره شمالی به سونگون به‌عنوان یک ایدئولوژی اساسی روی آورد که برای آن دو دلیل نسبت داده شده‌است. یکی از رشته‌های این مسئله به تمایل کره شمالی برای افزایش قدرت نظامی خود به دلیل موقعیت بین‌المللی نامطمئن اشاره می‌کند. از نظر دیگر، سونگون به‌عنوان یک اقدام تهاجمی و تهدیدآمیز برای افزایش قدرت ارتش کره شمالی به ضرر سایر بخش‌های جامعه تلقی می‌شود. این استدلال همچنین اغلب
جامعه تلقی می‌شود. این استدلال همچنین اغلب به مجموعه‌ای از بحران‌هایی اشاره می‌کند که در اوایل دهه ۱۹۹۰ برای کره شمالی اتفاق افتاد که با سقوط متحد دیرینه آن اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ و به دنبال آن مرگ کیم ایل سونگ در ۱۹۹۴، چندین بلای طبیعی، قحطی و بحران اقتصادی کره شمالی آغاز شد. این‌ها همچنین می‌توانست به‌عنوان انگیزه‌ای برای یک روش جدید تثبیت قدرت باشد. رشته دوم بر سیاست داخلی کره شمالی به‌عنوان علت حرکت به سمت سیاست تفوق نظامی متمرکز است. زمانی که کیم ایل سونگ درگذشت، رهبری کره شمالی را به پسرش کیم
ایل سونگ درگذشت، رهبری کره شمالی را به پسرش کیم جونگ ایل واگذار کرد. در زمان مرگ پدرش، مهم‌ترین سمتی که کیم جونگ ایل در دولت کره شمالی داشت، دومین مقام فرماندهی ارتش بود که یک سمت نظامی می‌باشد. علاوه بر این، برای حفظ کنترل دولت، کیم جونگ ایل باید پایگاه پشتیبانی خود را در ارتش خلق کره ایمن می‌کرد. این رشته استدلال نشان می‌دهد که کیم جونگ ایل عمداً تصمیم گرفت دیگر جنبه‌های دولت را کنار بگذارد تا برتری ارتش خلق کره را حفظ کند که شامل لغو کمیته مرکزی خلق، ریاست کشور و به حاشیه راندن شورای مدیریت کره شمالی
کشور و به حاشیه راندن شورای مدیریت کره شمالی بود. پیامدهای سیاسی. یکی از پیامدهای سیاست‌های سونگون این است که آن‌ها نه تنها با ایده‌آل خوداتکایی جوچه ترویج‌شده توسط کیم ایل سونگ کار کردند، بلکه با تحکیم قدرت کیم جونگ ایل، آن را به‌عنوان ایدئولوژی دولت مرکزی جایگزین کردند. صعود ارتش خلق کره به کره جنوبی و ارتباط با بحث در مورد سیاست آفتاب به جدیدترین دیدگاه آن در مورد اتحاد مجدد کره مربوط می‌شود. با توجه به اصرار کره شمالی بر اینکه سونگون اتحاد مجدد کره را تسهیل خواهد کرد اما نمی‌توان گفت که آن‌ها در آینده
خواهد کرد اما نمی‌توان گفت که آن‌ها در آینده از کره جنوبی چه انتظاری دارند، همین‌طور دولت کره جنوبی به هیچ‌وجه از سیاست‌های سونگون حمایت نمی‌کند و تا آنجا پیش می‌رود که وب‌سایت‌های داخل کره جنوبی را که ایده‌های استیلای نظامی کره شمالی را تبلیغ می‌کنند غیرقانونی می‌داند. سیاست سونگون نیز بر اثر بحران هسته‌ای ادامه‌یافته رشد کرده‌است. برای کشورهایی نظیر ایالات متحده آمریکا، با توجه به اینکه نگرانی اصلی آن خلع سلاح اتمی شبه‌جزیره کره است، مفهوم سیاست و ایدئولوژی سیاست سلطه نظامی یک مفهوم نگران کننده‌است.