payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هیچ یک از این سخنان اندکی وجود دارد که نشان دهد منظور گوینده این است که به چیزی بیش از روابط شخصی با او اعمال شود. و ممکن است در تجربه خود دریافته باشد که تسکین معنوی اغلب با اعتماد ساده انسانی به حسن نیت و قدرت هدایت او حاصل می‌شود. اتهامات تصرف و جنون. خانواده و معاصران عیسی او را فردی متوهم، جن‌زده یا دیوانه می‌دانستند. اتهام مندرج در انجیل یوحنا بیشتر تحت‌اللفظی است. معجزات و جن‌گیری‌هایی که با جادو انجام می‌شود. در نیمه دوم سده اول و تا سده دوم، یهودیان و مخالفان بت‌پرست مسیحیت استدلال می‌کردند که
و مخالفان بت‌پرست مسیحیت استدلال می‌کردند که معجزات و جن‌گیری‌های عیسی و پیروانش نتیجه جادو است که با دمون و علوم خفیه مرتبط است.
لاله جعفری نویسنده‌ی خردسال و کودک و نوجوان، دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی ادبیات نمایشی از دانشکده‌ هنرهاى دراماتیک دانشگاه تهران است. او برای گروه‌های سنی مختلف کودک، نوجوان و خردسال داستان نوشته و ترجمه کرده است ولی بیش از همه آثارش برای خردسالان اختصاص دارد. نگاه کودکانه، زبان شیرین و خردسالانه، دایره‌ی واژگان کاملا ویژه‌ی این گروه سنی، محتوای صلح‌آمیز و ترویج دوستی و مهر و عشق ویژگی داستان‌هایش است.
آشیل اسخلسترات (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کورتریک و باشگاه فوتبال سرکل بروژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
ویکتور اوئت (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
موریس ژیلیس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده است.
ژرژ دو اسپائه (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
فرانسوا دمول (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یونیون سنت ژیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
آلبر اندریکس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
بورلی پپر (; – ) یک مجسمه‌ساز آمریکایی بود که به‌خاطر آثار تاریخی و هنرهای زمینی‌اش شناخته می‌شود. او از هر جنبش هنری خاصی مستقل ماند. او از دهه ۱۹۵۰ در ایتالیا زندگی می‌کرد، عمدتاً در تودی. سنین جوانی و تحصیل. پپر در ۲۰ دسامبر ۱۹۲۲ در بروکلین، شهر نیویورک، بورلی استول به دنیا آمد. پدر و مادر او مهاجران یهودی، بئاتریس (هورنشتاین) و ایروین استول بودند. او با پدری که فرش و مشمع کف اتاق می‌فروخت و مادری که داوطلب انجمن ملی برای پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) بود بزرگ شد. او در مصاحبه ای گفت: «خانواده جالبی بود.
بزرگ شد. او در مصاحبه ای گفت: «خانواده جالبی بود. می‌بینید، من با این فکر بزرگ نشده‌ام که باید یک زن باشم. مادر و مادربزرگش شخصیت‌های قوی داشتند، که او را متقاعد کرد که می‌تواند زندگی خود را دور از بروکلین بسازد. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم چیزی مرا محدود کند، زیرا مادر و مادربزرگم زنان بسیار قوی‌ای بودند. نمی‌دانستم زنان این‌طور رفتار نمی‌کنند!» در شانزده سالگی برای تحصیل در زمینه طراحی تبلیغات، عکاسی و طراحی صنعتی وارد موسسه پرات در بروکلین، نیویورک شد. او سپس به عنوان یک کارگردان هنری تجاری شروع به کار کرد. او
عنوان یک کارگردان هنری تجاری شروع به کار کرد. او در لیگ دانشجویان هنر نیویورک تحصیل کرد و در کلاس‌های شبانه در کالج بروکلین شرکت کرد، از جمله نظریه هنر با گیورگی کپس، که او را با کارهای لازلو موهولی-ناگی و من ری آشنا کرد. در آن زمان، در اواسط دهه ۲۰ زندگی اش، با هنرمند محیط زیست فردریک کیزلر آشنا شد. او که در سال ۱۹۴۹ به اروپای پس از جنگ کشیده شد، نقاشی را در پاریس در آکادمی د لا گراند شومیر خواند. در آنجا او در کلاس‌هایی با نقاش کوبیست آندره لوته و با فرناند لژه در آتلیه او شرکت کرد. او همچنین از
با فرناند لژه در آتلیه او شرکت کرد. او همچنین از استودیوهای Ossip Zadkine و Brâncuși بازدید کرد. کار. پپر ابتدا کار خود را به عنوان یک نقاش آغاز کرد. او پس از سفر در سال ۱۹۶۰ به انگکور وات، کامبوج، جایی که ویرانه‌های معبدی که در زیر رشد جنگل باقی مانده بود، او را پر از هیبت کرد، به مجسمه‌سازی روی آورد. او اولین کار خود را در سال ۱۹۶۲ با نمایشگاهی از تنه درختان حکاکی شده در گالری در رم انجام داد. پپر واژگان مجسمه‌سازی خود را با ادغام کنده کاری روی چوب و ریخته‌گری فلز معرفی کرد. روزالیند کراوس ، منتقد هنری،
فلز معرفی کرد. روزالیند کراوس ، منتقد هنری، کار خود را ناقض سنت‌های مدرنیستی توصیف کرده‌است: «صنعت سنتی کنده کاری به روی او بسته بود… او با مته‌ها و اره‌های برقی به این کنده‌ها حمله کرد.» پس از چندین نمایشگاه در نیویورک و رم، او یکی از ۱۰ هنرمندی بود که توسط جیووانی کاراندنت دعوت شده بود، به همراه دیوید اسمیت، الکساندر کالدر، آرنالدو پومودورو، لین چادویک و پیترو کونساگرا، برای ساخت آثاری در کارخانه‌های Italsider در ایتالیا برای نمایشگاهی در فضای باز که در تابستان ۱۹۶۲ در اسپولتو برگزار شد. پپر که مستقیماً
۱۹۶۲ در اسپولتو برگزار شد. پپر که مستقیماً در کارخانه کار می‌کرد، مانند مجسمه‌های اصلی بعدی "، «هدیه ایکاروس»، «لدا»، «چشم‌انداز بهار»"، دو اثر بزرگ دیگر و ۱۷ اثر کوچکتر را خلق کرد. با پیشرفت دهه ۱۹۶۰، پپر استفاده از فولاد ضدزنگ صیقلی را آزمایش کرد. در برخی از اولین آثار، یکی از روش‌های او استفاده از مشعل برای کنده‌کاری از عناصر فولادی ضدزنگ به ضخامت یک اینچ بود. از آنجا، قطعات او تبدیل به ضدزنگ بسیار صیقلی با فضای داخلی رنگ شده شدند. آنها آثاری توهمی هستند که ناپدید می‌شوند و دوباره ظاهر می‌شوند و مناظر
که ناپدید می‌شوند و دوباره ظاهر می‌شوند و مناظر اطراف را منعکس می‌کنند. در مصاحبه ای با باربارا رز، مورخ هنر، پپر گفت: «یکی دیگر از تأثیراتی که من سعی می‌کنم با این پوشش روشن به دست بیاورم، صرفاً توهم نیست، بلکه شامل کردن شخصی است که به آن نگاه می‌کند، به طوری که تبادل دائمی بین آنها در جریان است." تمام مجسمه‌های پپر از ابتدای کار مجسمه‌سازی او در فضای باز به نمایش گذاشته شد. در نهایت، او آزمایش‌های خود را با استفاده از زمین برای گنجاندن یک مجسمه آغاز کرد. به گفته خودش، در دهه هفتاد من مفهوم «مجسمه‌های
به گفته خودش، در دهه هفتاد من مفهوم «مجسمه‌های زمینی» را توسعه دادم، یعنی مجسمه‌هایی که ظاهراً در زمین متولد شده یا از روی زمین برمی‌خیزند.» در دهه ۱۹۷۰ که بیشتر با زادگاهش نیویورک درگیر شد، ایده‌های مترقی او در کمیسیون‌هایی مانند کار مهمش "Amphisculpture" (1974-1976) تحقق یافت. او با تداوم تجربه خود در فولاد، در طول این مدت از فولاد هوازده استفاده کرد. هنگامی که در یک کارخانه فولاد ایالات متحده در Conshohocken، پنسیلوانیا کار می‌کرد. او با لذت بردن از سطوح زنگ زده کورتن، قطعاتی مانند "کانال زمینی دالاس"
زنگ زده کورتن، قطعاتی مانند "کانال زمینی دالاس" (۱۹۷۱–۱۹۷۵) ساخت. او در واقع یکی از اولین هنرمندانی بود که از فولاد هوازده در مجسمه‌سازی استفاده کرد. از دهه ۱۹۷۰ تا به امروز، او زندگی دو قاره ای را در سفر بین اروپا و ایالات متحده داشته‌است. زندگی شخصی. او در سال ۱۹۴۱ با لارنس گوسین ازدواج کرد. آنها در سال ۱۹۴۸ طلاق گرفتند. در سال ۱۹۴۸ با نویسنده کرتیس بیل پپر ازدواج کرد و ازدواج آنها تا زمان مرگ او در سال ۲۰۱۴ ادامه یافت. آنها دو فرزند داشتند: جوری گراهام شاعر برنده جایزه پولیتزر و جان راندولف پپر عکاس،
شاعر برنده جایزه پولیتزر و جان راندولف پپر عکاس، کارگردان و بازیگر. جوری گراهام در کتاب "Fast" در سال ۲۰۱۷ به ضعف انسان و چالش‌های خانوادگی پرداخت. پیری، بیماری، زوال پدر و مادرش و همچنین تشخیص سرطان خودش این حجم باریک را نشان می‌دهد. نمایشگاه‌ها و قطعات جمع‌آوری شده. آثار پپر توسط موزه‌ها و گالری‌های بزرگ در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده و جمع‌آوری شده‌است، از جمله:
تسوتان گنف (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
بوریس بونوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
الکساندر خریستوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
پتار ایوانوف (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
دیمیتار مانولوف (؛ 1901 – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
گنو ماتیف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه و باشگاه فوتبال هرتابرلین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
کونستانتین مازنیکوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
دیمیتار کوتافچیف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
نیکولا موتافچیف (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد.
ایوان رادوئف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
نرخ انقراض پس‌زمینه ، که به عنوان نرخ طبیعی انقراض نیز شناخته می‌شود، به نرخ استاندارد انقراض در تاریخ زمین‌شناسی و بیولوژیکی زمین پیش از تبدیل شدن انسان به عامل اصلی انقراض اشاره دارد. این در درجه نخست میزان انقراض پیش از انسان در دوره‌های بین رویدادهای اصلی انقراض است. نرخ انقراض پس‌زمینه ثابت باقی نمانده‌است، اگرچه تغییرها در طول زمان زمین‌شناسی اندازه‌گیری می‌شوند که میلیون‌ها سال را پوشش می‌دهد.
تودور ولادیمیروف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
سیمئون یانکوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
کیریل یووویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
کیریل دنف (؛ زادهٔ ۱۹۰۵ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
ولادیمیر تسوتکوف () بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
یوزف چاپک (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یاروسلاو چرونی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
فرانتیشک هوخمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;39173256&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-03T01:40:05Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42351707&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; یوزف یلینک (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال
که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
فرانتیشک هویر (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف، و باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
آدیپوماستی () یا به‌طور عامیانه پستان‌های فربه () نوعی بیماری است که در آن پستان‌های دارای پوست و بافت چربی اضافی هستند و مانند پستان‌های یک زن طبیعی برجسته نمی‌شوند و همچنین بزرگ‌شدن پستان مردانه هم دیده نمی‌شود. آدیپوماستی بیشتر در مردان چاق به ویژه آنهایی که به‌شدت وزن کم کرده‌اند، دیده می‌شود. یک اصطلاح مرتبط/مترادفِ آدیپوماستی، «ژنیکوماستی کاذب» است. آدیپوماستی را نباید با ژنیکوماستی («پستان‌های زنانه») اشتباه گرفت که شامل بافت چربی بیرون‌زده و/یا بافت غده‌ای مونث‌مانند پستان در یک مرد است. معمولاً
غده‌ای مونث‌مانند پستان در یک مرد است. معمولاً پزشک می‌تواند این دو حالت را به‌راحتی با معاینه کردن پستان جهت بررسیِ حضورِ بافت غده‌ای تشخیص دهد. تفاوت دیگر بین این دو، آن است که درد/حساسیت پستان در «ژنیکوماستی کاذب» رخ نمی‌دهد. گاهی ژنیکوماستی و ژنیکوماستی کاذب همزمان با هم وجود دارند. دلیل این موضوع آن است که گاهی بافت چربی سبب افزایش ساخت آنزیم آروماتاز می‌شود، آنزیمی که مسئول ساخت هورمون استروژن است، و استروژن به میزان نامتناسبی در مردان با مقادیر بیش از حدِ چربی تولید می‌شود که منجر به بزرگ شدن همزمان
حدِ چربی تولید می‌شود که منجر به بزرگ شدن همزمان غدد پستانی می‌گردد. ژنیکوماستی و آدیپوماستیا هیپرپلازی خوش‌خیم پستان در مردان هستند. این تکامل اغلب با ناراحتی زیبایی شناختی، روانی یا حتی جنسی و به ندرت درد سینه مشخص می‌شود. مشاهدات مقطعی بیماران ما را به تجزیه و تحلیل مدیریت ژنیکوماستی و آدیپوماستی و شناسایی ویژگی‌های سیاه پوستان در بخش جراحی عمومی CHU Sylvanus Olympio در لومه (توگو) سوق داد. مطالعه توصیفی گذشته نگر شامل ۴۸ بیمار شامل ۴۳ مورد ژنیکوماستی و ۵ مورد آدیپوماستی (ژانویه ۲۰۱۴ تا دسامبر ۲۰۲۰)
و ۵ مورد آدیپوماستی (ژانویه ۲۰۱۴ تا دسامبر ۲۰۲۰) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها در نظر گرفته شده بود. معاینه کیف و بیضه‌ها، جستجوی توده شکمی، بررسی تیروئید و علائم پوستی (جستجوی علائم کشش). معاینه پستان، پوست، غده زیرین را ارزیابی کرد و این امکان را فراهم کرد که بیماران را به ۴ نوع مورفولوژی طبقه‌بندی کرد: نتایج یک تحقیق. دلیل پذیرش افزایش حجم سینه بود. ناراحتی زیبایی در ۴۳ مورد، درد پستان در ۵ مورد، ترس از سرطان سینه در ۳۰ مورد مشاهده شد. میانگین سنی ۴۵٫۰۵ سال با افراطی ۱۵ سال و ۷۱ سال بود. ۶ بیمار زیر ۳۰
سال با افراطی ۱۵ سال و ۷۱ سال بود. ۶ بیمار زیر ۳۰ سال، ۳۵ بیمار بین ۳۰ تا ۵۰ سال و ۷ بیمار ۵۰ سال به بالا بودند. بزرگ کردن سینه در ۱۵ مورد دوطرفه، ۲۱ مورد یک طرفه چپ و ۱۴ مورد یک طرفه راست بود. در معاینه بالینی سفتی یا پلاک فیبری رترو آرئولار در ۳۱ مورد مشخص شد. مورفوتایپ‌ها ۳ مورد نوع ۱ بودند. ۹ مورد نوع ۲; ۲۲ مورد نوع ۳ و ۱۴ مورد نوع ۴. ۸ بیمار تلاش برای ماساژ خارجی بدون موفقیت گزارش کرده بودند. ما ۵ مورد آدیپوماستی و ۴۳ مورد ژنیکوماستی را ذکر کردیم. شاخص توده بدنی در ۵ بیمار شامل ۲ مورد اضافه وزن از ۵
توده بدنی در ۵ بیمار شامل ۲ مورد اضافه وزن از ۵ مورد آدیپوماستی مشاهده شد. برای ژنیکوماستی ۲۶ مورد علت ایدیوپاتیک، ۶ مورد ژنیکوماستی بلوغ، ۵ مورد ژنیکوماستی در افراد مسن، ۲ مورد نارسایی مزمن کلیه، ۱ مورد تحت درمان ضد سل، یک (۱) افزایش جزئی پرولاکتین در یک بیمار ۶۷ ساله ام آر آی مهر ترکیش طبیعی بود. تست‌های آزمایشگاهی و معاینات تصویربرداری طبیعی بود. بیماران در ۴۱ مورد تحت عمل جراحی، در ۱ مورد سرکوب با بروموکریپتین و در ۷ مورد تحت نظارت ساده قرار گرفتند. پلاستی جراحی مربوط به مورفوتیپ‌های ۴، ۳ و ۲ بود.
پلاستی جراحی مربوط به مورفوتیپ‌های ۴، ۳ و ۲ بود. انواع ۴ و ۳ باید از برداشتن پوست که دارای فلپ پوستی نوع امگا در بخش‌های بالایی بود، بهره می‌بردند. ما اپیدرم زدایی پری آرئولار تحتانی را برای اصلاح پتوز پستان ترکیب کردیم. ما یک زهکش مکش راه اندازی کردیم. پانسمان خشک بود. دوره بلافاصله پس از عمل ساده بود. ما به ۴ مورد هماتوم احتمالی اشاره کردیم که چرکی جداری وجود نداشت. بیست و یک (۲۱) بیمار خارش را در اسکار جراحی گزارش کردند. ما توصیه می‌کنیم به خصوص خراش نکنید. آنها از کاربرد موضعی کورتیکواستروئید موضعی
نکنید. آنها از کاربرد موضعی کورتیکواستروئید موضعی (کرم دیپروزون ۰٫۰۵٪) بهره بردند. بیماران با فرآورده‌های مختلف با ماهیت دشوار خود درمانی می‌کنند. از راه دور ۵ مورد اسکار هیپرتروفیک داشتیم. بزرگ شدن اسکار بعد از عمل نیز در ۱۰ مورد مشاهده شد. هیچ موردی از کلوئید مشاهده نشد. نتیجه زیبایی شناختی رضایت بخش بود. جدای از جراحی، زمانی که درمان ضد سل متوقف شد یا زمانی که درمان در CKD اصلاح شد، یک رگرسیون خود به خودی قابل توجهی مشاهده شد. بروموکریپتین نیز نتیجه خوبی داده بود. سایر بیماران پس از اطلاع از عدم وجود
داده بود. سایر بیماران پس از اطلاع از عدم وجود بدخیمی و پسرفت احتمالی پس از مرحله بلوغ، تصمیم به انجام هیچ کاری گرفتند.
یوزف کراتوخویل (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یوزف کوخینکا (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
پاول ماهرر (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یان نوواک (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یوزف نوواک (; – 1974) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
اوتو نوواک (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
اوتو کروبهولز (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
رودولف اسلوپ-اشتاپل (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو و باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یاروسلاو ولچک (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یوزف پلتیخا (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
یوزف اسلوپ-اشتاپلیک (; – ۱۹۵۲) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
اسماعیل السید محمد الهدی معروف به سید هدی (; – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
فؤاد جمیل (؛ زادهٔ ۱۸۹۷ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمود هدی (; – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مصر بازی کرده‌است.
علی ریاض (؛ ۶ ژوئن ۱۹۰۴ – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال مصر و زیر ۲۳ سال مصر بازی کرده‌است.
ابراهیم یکن (؛ زادهٔ ۱۹۰۰ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
احمد سالم () بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
پیر شنو (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
مانوئل مئانا (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کودکان ذرت (به انگلیسی: Children of the Corn) یک فیلم اسلشر و داستان ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ به نویسندگی و کارگردانی کرت ویمر با بازی النا کومپوریس، کیت مویر، کالن مالوی و بروس اسپنس است. این فیلم بازسازی کودکان ذرت (فیلم ۱۹۸۴) و یازدهمین قسمت از این مجموعه فیلم می‌باشد. این فیلم در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰ در ساراسوتا، فلوریدا به نمایش درآمد. در ژانویه ۲۰۲۳، آرال‌جی‌ای فیلمز و سرویس پخش ساندر حقوق توزیع را به دست آورد. این فیلم در یک نمایش ۱۸ روزه از ۳ مارس ۲۰۲۳ اکران شد و در شودر در ۲۱ مارس ۲۰۲۳ اکران خواهد
اکران شد و در شودر در ۲۱ مارس ۲۰۲۳ اکران خواهد شد. تولید. در سال ۲۰۲۰، این پروژه به عنوان بازسازی کودکان ذرت اعلام شد. لوکاس فاستر تهیه‌کننده بعداً توضیح داد که قرار است اقتباس جدیدی از داستان کینگ باشد و تقریباً هیچ ربطی به فیلم ۱۹۸۴ نداشته باشد. فیلمبرداری اصلی در نیو ساوت ولز در اوایل مارس ۲۰۲۰، در آغاز همه‌گیری COVID-19 آغاز شد و در ژوئن همان سال به پایان رسید. بازخوردها. این فیلم نقدهای منفی منتقدان را دریافت کرد. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از ۴۴ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۳٫۲ از ۱۰
از ۴۴ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۳٫۲ از ۱۰ می‌باشد. در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس رای ۱۰ منتقد، امتیاز ۲۱ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان‌دهنده «بررسی‌های عموماً نامطلوب» است.
یانوش بیری (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوداپست هونود، باشگاه فوتبال آکادمیکو پورتو، باشگاه ورزشی بنفیکا، باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه فوتبال اتلتیکو کلوب پرتغال، باشگاه ورزشی آمیان، باشگاه فوتبال ام‌تی‌کی بوداپست، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه فوتبال بوآویشتا، و باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
یوژف براون (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ام‌تی‌کی بوداپست اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
دژو گروس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
یوژف فوگل (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اویپشت اشاره کرد.
کاروی فوگل (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اویپشت و باشگاه ورزشی واشاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
مِری لو ویلیامز (؛ – ) با نام اصلی مِری الفریدا اسکراگز، موسیقی‌دان، آهنگساز، تنظیم‌کننده، نوازنده پیانو جاز و سرپرست گروه نوازندگان در دوران بلوز کلاسیک زنان در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد و بیش از ۱۰۰ قطعه موسیقی ضبط و منتشر کرد. او برای هنرمندان نامداری چون دوک الینگتون، بنی گودمن، ارل هاینز و تامی دورسی آهنگ‌سازی یا تنظیم موسیقی انجام داد و دوست و مربی موسیقی تلانیوس مانک، چارلی پارکر، مایلز دیویس، تد دمرون، باد پاول و دیزی گیلیسپی بود. سال‌های نخستین زندگی.
پاول و دیزی گیلیسپی بود. سال‌های نخستین زندگی. مِری لو که دومین فرزند از یازده فرزند خانواده بود، زادهٔ شهر آتلانتا بود ولی در محلهٔ «ایست لیبرتی» پیتسبرگ رشد و نمو یافت. او که یک نابغهٔ موسیقی بود، در دو سالگی توانست آهنگ‌های ساده‌ای را به‌طور گوشی یادگرفته و نت‌شان را بنوازد و در سه سالگی نواختن پیانو را از مادرش فرا گرفت. مری لو از روی ناچاری از سنین بسیار کم پیانو می‌نواخت. همسایه‌های سفیدپوست او به خانه‌شان آجر پرت می‌کردند تا اینکه ویلیامز شروع به نواختن پیانو در خانه‌هایشان کرد. او در شش سالگی با
پیانو در خانه‌هایشان کرد. او در شش سالگی با نوازندگی در مهمانی‌ها از ده برادر و خواهر ناتنی خود حمایت مالی می‌کرد؛ اما نخستین اجرای عمومی‌اش در سن هفت سالگی بود و از آن پس در پیتسبرگ به عنوان «دختر کوچولوی پیانیست» معروف شد. او در سن ۱۵ سالگی به یک موسیقی‌دان و نوازنده حرفه‌ای مبدل شد و از لاوی آستین به عنوان بزرگ‌ترین الهام‌بخش خود نام برد. مری لو در نوامبر ۱۹۲۶ با نوازندهٔ ساکسوفون جاز «جان اورتون ویلیامز» ازدواج کرد. زندگی حرفه‌ای. مری لو در سال ۱۹۲۲ در سن ۱۲ سالگی در سالن‌های «اورفیوم سیرکت» (یک
در سن ۱۲ سالگی در سالن‌های «اورفیوم سیرکت» (یک مجموعهٔ زنجیره‌ای از سالن‌های سینما و وودویل) برنامه اجرا می‌کرد. یک سال بعد او با دوک الینگتون و گروه موسیقی کوچکش به نام «واشینگتنی‌ها» به روی صحنه رفت. یک روز صبح حوالی ساعت سه، او در سالن «هارلم ریذم کلاب» با گروه موسیقی مک‌کینی کاتن پیکرز موسیقی می‌نواخت. در این حال لویی آرمسترانگ وارد اتاق شد و مکثی کرد تا به او نوازندگی او گوش دهد. ویلیامز بعدها و با خجالت به اتفاقی که پس از پایان اجرایش افتاد اشاره کرد: «لوئیس مرا [از زمین] بلند کرد و بوسید.» او
کرد: «لوئیس مرا [از زمین] بلند کرد و بوسید.» او نوازنده پیانو و تنظیم‌کننده موسیقی برای چند شرکت موسیقی در کانزاس‌سیتی (۱۹۲۹)، شیکاگو (۱۹۳۰) و نیویورک (۱۹۳۰) بود. وی در سفری به شیکاگو، آهنگ‌های تکنوازی پیانو «"آنها را بکِـشید"» و «"شب‌زنده‌داری"» را ضبط کرد و نام هنری «مری لو» را به پیشنهاد «جک کاپ» مدیر عامل اجرایی برانزویک رکوردز برای خود برگزید. او در سال ۱۹۴۲ پس از جدایی از همسرش، گروه موسیقی «توئلو کلاود آو جوی» را که همسرش در آن نوازندگی می‌کرد، ترک کرد و دوباره به پیتسبرگ بازگشت. مِری لو در ۱۷ آوریل
و دوباره به پیتسبرگ بازگشت. مِری لو در ۱۷ آوریل ۱۹۷۷ با پیانیست آوانگارد سیسیل تیلور در تالار کارنگی یک دونوازی پیانو اجرا کرد. علیرغم تنش‌های روی صحنه بین ویلیامز و تیلور، اجرای آن‌ها در آلبومی زنده با عنوان «در آغوش‌گرفته» منتشر شد. مِری لو مربی بچه‌های مدرسه موسیقی جاز بود. او سپس در دانشگاه دوک به عنوان هنرمند مقیم برگزیده شد (از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱) و ضمن تدریس تاریخ جاز با پدر اوبراین، سرپرست گروه جاز دانشگاه دوک بود و در عین حال کنسرت‌ها و جشنواره‌های موسیقی بسیاری را اجرا کرد، او در سال ۱۹۷۸ در کاخ سفید
بسیاری را اجرا کرد، او در سال ۱۹۷۸ در کاخ سفید برای رئیس‌جمهور جیمی کارتر و مهمانانش برنامه ای اجرا کرد. وی همچنین در سال ۱۹۷۸ در کنسرت تالار کارنگی به مناسبت بزرگداشت بنی گودمن شرکت کرد. وی علاوه بر دریافت کمک‌هزینه گوگنهایم (۱۹۷۲ و ۱۹۷۷) در سال ۱۹۷۱ نامزد دریافت جایزهٔ گرمی شد. دانشگاه فوردهام در سال ۱۹۷۳ و دانشگاه راکهرست در سال ۱۹۸۰ به او مدرک افتخاری دادند و دانشگاه دوک در سال ۱۹۸۱ به او «جایزهٔ ترینیتی» خود را اعطا کرد.