payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سرگرمی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: همچنین:
آنتونیو آلوارز پرز (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اسپانیا است که در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد و سرمربی فوتبال بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و اسپانیا بازی کرده‌است.
مانوئل ایتورا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شیلی است که در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد و در حال حاضر مربی جوانان باشگاه فوتبال یونیورسیداد شیلی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
ماجراهای پدینگتون (فرانسوی: Les aventures de Paddington)، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشنی است که توسط جان فاستر و جیمز لامونت ساخته شده‌است. این سریال توسط هی‌دی فیلمز و استودیوکانال با مشارکت نیکلودئون، ام ۶ و پی‌وی+ ساخته شده‌است. انیمیشن این مجموعه توسط بلو-زو انیمیشن استودیو و سوپرپرود استودیو تولید شده‌است. این سریال بر اساس فرنچایز خرس پدینگتون ساخته شده‌است. این سریال در نیکلودئون در سطح بین‌المللی پخش شد، به جز فرانسه که سریال در گالی و بعداً در ام ۶ و پی‌وی+ پخش شد. خلاصه داستان. این سریال بر روی
۶ و پی‌وی+ پخش شد. خلاصه داستان. این سریال بر روی پدینگتون جوان تمرکز می‌کند که نامه‌هایی را برای خاله‌اش لوسی می‌نویسد و چیزهای جدیدی را که در طول روز کشف می‌کند و جشن می‌گیرد. جوایز. این مجموعه در سال ۲۰۲۱، برندهٔ جایزه امی روز برای مجموعه انیمیشن‌های برجسته کودکان پیش‌دبستانی شد.
پائولا ارناندس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خوابگردها" و "ارث" اشاره نمود.
حمام‌های کاراکالا (نام لاتین: Thermae Antoninianae، نام ایتالیایی: Terme di Caracalla) یکی از بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین بناهای عمومی روم باستان است که ساخت آن بین سال‌های ۲۱۱–۲۱۶ میلادی آغاز شد و در پایان دوره ای کوتاه پس از آن تکمیل گردید. این حمام‌ها تا حدود ۵۳۷ میلادی فعال باقی ماندند؛ پس از آن، در جریان محاصره روم توسط گوت‌ها، مجاری آب‌رسانی شهر آسیب دیدند و تأمین آب حمام‌ها قطع شد، در نتیجه استفاده از آن‌ها رسماً پایان یافت. در زمینهٔ فرهنگی، حمام‌های کاراکالا نمادی از توانِ مهندسی، اقتصادی و هنری
کاراکالا نمادی از توانِ مهندسی، اقتصادی و هنری امپراطوری روم در قرن سوم میلادی هستند. آن‌ها نه تنها امکانات بهداشتی را برای عموم مردم فراهم می‌کردند، بلکه اجتماعات شهری را حول خود گرد می‌آوردند؛ محلی برای ورزش، مطالعه، گفتگو و تجمع عمومی. چنین بناهایی بیانگر سیاست عمومی امپراطوران برای تحکیم اقتدار دولت و ایجاد پیوند میان شهروندان بوده‌اند. هدف یا کاربرد اصلی این بنا، فراهم آوردنِ تسهیلات عمومی حمام‌های بزرگ (ترمه) برای شستشو و پاکیزگی، استراحت و تفریح بوده است؛ همچنین بخش‌های جانبیِ فرهنگی مانند
بوده است؛ همچنین بخش‌های جانبیِ فرهنگی مانند کتابخانه‌ها، باغ‌ها و محوطه‌های ورزشی بخشی از کارکرد آن بوده‌اند تا مردم روم بتوانند علاوه بر فعالیت‌های بدنی، فعالیت‌های فکری و اجتماعی نیز داشته باشند. رویدادهای مهم و شخصیت‌های تاریخی مرتبط. ۱. سپتیمیوس سِوِروس (Septimius Severus). حکومتِ او آغاز ساخت بنا را فرمان داد؛ انتخاب محل و برنامهٔ اولیهٔ طراحی به او نسبت داده شده است. ۲. کاراکالا (Caracalla / Marcus Aurelius Antoninus). پسر سِوِروس، که افتتاح رسمی بخشی از حمام‌ها را انجام داد و مجموعه را به
رسمی بخشی از حمام‌ها را انجام داد و مجموعه را به بهره‌برداری رساند؛ همچنین مسئول افزودن منابع جدید آبی و ادامهٔ تزئینات بود. ۳. هلیوگابال (Heliogabalus) و سِوِروس الکساندر (Severus Alexander). پس از دوران کاراکالا، این امپراطورها پروژه‌هایی برای کامل کردن بخش‌هایی از پیرامون حمام اضافه کردند؛ مانند پرتی‌ک‌ها و تزئینات بیشتر. ۴. کودتای گوت‌ها و ویتیجس (Vitiges). در سال ۵۳۷ میلادی در جریان جنگ گوتیک (Gothic War) هنگامی که ویتیجس شهر روم را در محاصره گرفت، مجاری تأمین آب حمام‌ها آسیب دید و آکوا آنتونینیانا
تأمین آب حمام‌ها آسیب دید و آکوا آنتونینیانا قطع شد؛ این رویداد سبب پایان استفاده از حمام‌ها گردید. تأثیر و میراث بنا در طول تاریخ. حمام‌های کاراکالا میراث چندجانبه‌ای بر جای گذاشته‌اند: سبک معماری و پلان و چیدمان. معماری حمام‌های کاراکالا در چارچوب سبک ترمه‌های عظیم امپراتوری روم قرار دارد؛ فضایی با مراکز حرارتی متفاوت، تزئینات مجلل، پوشش‌های گنبدی بزرگ، طاق‌های عرضی و طولی، ستون‌های عظیم و استفاده از مرمرها و سنگ‌های لوکس. یکی از ویژگی‌های مهم، ماژول‌بندی پلان تجسم یافته است. ژانت دِ لِین (Janet DeLaine)
پلان تجسم یافته است. ژانت دِ لِین (Janet DeLaine) در پژوهش خود نشان داده است که طرح کلی بنا با استفاده از یک واحد استاندارد، تقریباً ۱۰۰ پای رومی (حدود ۲۹٫۷ متر) طراحی شده و تمامی طول‌ها، ارتفاع‌ها، عرض‌ها، ضخامت دیوارها، ابعاد درها، پنجره‌ها و حتی شروع طاق‌ها تابع ترکیب‌هایی از این ماژول بوده‌اند. پلان بنا به صورت مستطیلی بزرگ است که ساختمان مرکزی (central block) درون یک محوطهٔ پیرامونی احاطه شده با دیوارهای مرزی و زیرمجموعه‌هایی مانند کتابخانه‌ها، اگزِدراها (exedrae)، پرتیک‌ها و مغازه‌ها در لبه‌ها قرار
(exedrae)، پرتیک‌ها و مغازه‌ها در لبه‌ها قرار دارد. پلان هم تقارن محوری دارد (به ویژه حول محور کوتاه مستطیل) و ترتیب فضاها طبق توالی حرارتی حرکت کاربر و دسترسی به نور آفتاب طراحی شده است. این حمام مجموعه‌ای از فضاهای متعدد با توالی منطقی را شامل می‌شود: استخر سرد (frigidarium)، معتدل (tepidarium)، گرم (caldarium)، همچنین استخر شنا یا "natatio"، پالاِسترا برای ورزش و فضاهای اجتماع و استراحت. ویژگی‌های برجستهٔ ساختمانی شامل استفاده از سقف‌های گنبدی یا طاقی سنگین، سیستم گرمایشِ زیرزمینی (hypocaust) برای کف‌ها
سیستم گرمایشِ زیرزمینی (hypocaust) برای کف‌ها و دیوارها، بهره‌گیری از مصالحی مانند مرمر، موزاییک، ستون‌های بزرگ، سنگ و ملات رومی (پوزولانا و آهک) است. تأمین آب از طریق شاخه‌ای جدید از قنات آکوا مارکیسا (Aqua Marcia) به نام "Aqua Antoniniana" صورت گرفت؛ کتیبه‌ای در "Porta Tiburtina" وجود دارد که کار بازسازی و الحاق منابع جدید آب تحت فرمان کاراکالا در سال‌های ۲۱۲–۲۱۳ میلادی را گواهی می‌دهد. ابعاد کلی قابل توجه‌اند: بنای مرکزی حدود ۲۱۴ × ۱۱۰ متر است، ارتفاع نقطه‌ایِ بلندترین بخش‌ها به حدود ۴۴ متر رسیده؛ ابعاد
بلندترین بخش‌ها به حدود ۴۴ متر رسیده؛ ابعاد برخی فضاهای خاص مثل فریجیداریوم (frigidarium) و کالداریوم (caldarium) بسیار بزرگ بوده‌اند. نماها و جزئیات خارجی. نماهای خارجی حمام دارای دیوارهای پوشیده از سنگ‌های مرمر و آجر با تزئینات کلاسیک رومی‌اند. در قسمت‌های گرم حمام از ستون‌های بزرگ، بازشوهای عظیم و پنجره‌هایی با قاب‌های قابل توجه استفاده شده است تا نور آفتاب جنوب غربی به داخل بخش کالداریوم برسد. عنصر نمای بیرونی پرتیک‌ها (porticoes) و اگزِدراها که در لبه‌ها قرار دارند، نه تنها جنبهٔ تزئینی دارند بلکه در
قرار دارند، نه تنها جنبهٔ تزئینی دارند بلکه در ترکیب بصری بنا نقش ایجاد تکرار، ریتم و جلوه‌گرای داشته‌اند. همچنین در نماها استفاده از ستون‌هایی از سنگ‌های گران‌قیمت مانند پورفری (porphyry) دیده می‌شود که نشانهٔ مقتضیات تجملی و سیاسی است. جزئیات نما همچنین شامل نسبت ضخامت دیوارها، ارتفاع پنجره‌ها، موقعیت بازشوها و طاق‌هاست؛ مثلاً پنجره‌های بزرگ در بخش‌های گرم جهت نورگیری و تعدیل گرما استفاده شده‌اند. طراحی بازشوها و طاق‌ها طوری است که وزن سقف و گنبدها با ستون‌ها و دیوارهای ضخیم پشتیبانی شود. فضاها و جزئیات
و دیوارهای ضخیم پشتیبانی شود. فضاها و جزئیات داخلی. داخل حمام‌ها دارای فضاهای متعدد با تزئینات مجلل داخلی بوده است: کف‌ها با موزاییک و مرمر؛ دیوارها با نمای مرمری، ستون‌ها و مجسمه‌ها؛ سقف‌ها و طاق‌ها با کار پانل‌های سنگی یا پوشش‌های گنبدیِ دارای نورگیری. فضای فریجیداریوم مرکزی تحت سقفی سه طاقی (groin vaults) است که ارتفاعی در حدود ۳۲٫۹ متر دارد. کالداریوم دایره‌ای در بخش گرم دارای گنبدی با دهانه حدود ۳۶ متر است، که یکی از دهانه‌های بزرگ گنبد در معماری رومی بشمار می‌رود. این گنبد بر روی هشت ستون بزرگ قرار
بشمار می‌رود. این گنبد بر روی هشت ستون بزرگ قرار می‌گرفت و بین این ستون‌ها پنجره‌هایی بزرگ جهت ورود نور و گرما تعبیه شده بود. این پنجره‌ها همچنین به کاهش وزن دیوارها کمک می‌نمود. دیگر فضاهای داخلی شامل دو کتابخانه (یونانی و لاتینی)، پالاِستراها برای ورزش، فضاهای تعویض لباس، سوناها و حمام‌های گرم‌تر متوسط، حمام‌های سرد و استخر شنا باز (natatio) بوده‌اند. جریان حرارتی بین فضاها (از گرم به سرد) و مسیر تردد بازدیدکنندگان به گونه‌ای طراحی شده که کاربران از فضاهای گرم‌تر به معتدل و سپس سرد حرکت نمایند. همچنین
گرم‌تر به معتدل و سپس سرد حرکت نمایند. همچنین اهمیت توجه به تهویه، نورگیری و گرمایشِ کف (hypocaust) در فضاهای گرم کاملاً مشهود است. منابع. Maryl B Gensheimer, Decoration and Display in Rome's Imperial "Thermae": Messages of Power and their Popular Reception at the Baths of Caracalla, Oxford University Press, 4 September 2018 Guido Petruccioli, The Portraiture of Caracalla and Geta: "Form, Context, Function" (Vol.1), St. Cross College, Oxford, 2011 پیوند به بیرون. Baths of Caracalla, Eric Bullard, 2023
به بیرون. Baths of Caracalla, Eric Bullard, 2023 Rome, Baths of Caracalla, Jona Lendering, 15 September 2020 Thermae Antonianae (baths of Caracalla), Darius Arya, 26 July 2025 Ballet Hails the return of water to Rome’s ancient Caracalla baths, Reuters, 12 April 2024 Thermae of Caracalla + APP audio guide of the city of Rome Baths of Caracalla: The Building Reconstructing the Baths of Caracalla, Taylor Oetelaar, 21 December 2013 Baths of Caracalla, Jessica Mingoia, 10 June 2022 The Baths of Caracalla: A
Mingoia, 10 June 2022 The Baths of Caracalla: A study in the design, construction, and economics of large-scale building projects in imperial Rome, Janet DeLaine Online Tour of the Baths of Caracalla + imagined reconstruction
صندوقچهٔ بازی (انگلیسی: Tumble Leaf) یک مجموعه انیمیشن آمریکایی است که در سال ۲۰۱۴ در آمازون پرایم ویدئو پخش شد. این یک مجموعه انیمیشنی استاپ‌موشن برای کودکان پیش‌دبستانی و بر اساس فیلم کوتاه "میرو" ساخته شده‌است. داستان "صندوقچهٔ بازی" دربارهٔ یک روباه آبی انسان‌نما به نام فیگ و دوست کرمش استیک (هر دو با صداپیشگی بازیگر کودک کریستوفر داونز) همراه با سایر ساکنان جزیره به کودکان پیش‌دبستانی کمک می‌کنند تا درس‌های علوم پایه را از طریق مثال‌هایی بیاموزند. شخصیت‌های دیگر عبارتند از: میپل (بروک وولوف)، هج (زک مک
دیگر عبارتند از: میپل (بروک وولوف)، هج (زک مک داول)، پاین (ادی زینتل)، جینکو (الکس تروگمن)، روتاباگا (جودی داونز)، کدو سبز (آلن فرانزنبورگ)، و باترنات و اسکواش (امیلی داونز). هر قسمت شامل دو داستان ۱۱ دقیقه‌ای است که فیگور مکانیک آیتم‌های مختلفی را که در یک اتاق ویژه در کشتی شکسته رها شده که در آن زندگی کرده، کشف می‌کند و یادمی‌گیرد.
چشم‌بندی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۴۰۱–۱۴۰۲ به کارگردانی شاهد احمدلو و تهیه کنندگی سلیم ثنایی در ژانر کمدی است. خلاصه داستان. فصل اول. سریال «چشم‌بندی»، داستان کارخانه‌ای را روایت می‌کند که دچار حریق شده و افرادی درگیر آن می‌شوند. فصل دوم. یک محموله ترانزیت شامل دستگاه‌های حساس پزشکی توسط شخصی به نام نادر توفان ربوده می‌شود. نادر توفان فرزند ناهید (مرجانه گلچین) است که به همراه عموی خود، فیروز توفان از درون زندان نقشه این سرقت را کشیده‌اند تا هم بار را بدزدند و هم از شرکت بیمه خسارت بگیرند. این پرونده
بدزدند و هم از شرکت بیمه خسارت بگیرند. این پرونده به شرکت بیمه، محسن برهانی (سروش جمشیدی) ارجاع می‌شود و… بازخورد. "چشم‌بندی" در فصل اول نقدهای ترکیبی دریافت کرد. جبار آذین منتقد و کارشناس حوزه سینما و تلویزیون در یادداشتی از این سریال تمجید کرد و آن را نویدبخش طنزی تماشایی و بامحتوا دانست. از طرفی دیگر، برخی منتقدان دیگر در ابتدای پخش اذعان داشتند که سریال فیلمنامه ضعیفی دارد و همچنین از دچار شدن این سریال به سرنوشت سریال "پلاک ۱۳" ابراز نگرانی کردند. با این اوصاف، استقبال خوب از فصل اول، تولید این سریال
اوصاف، استقبال خوب از فصل اول، تولید این سریال را برای فصل دوم هم تمدید کرد. حسین بهرامی کارشناس هنری فصل دوم "چشم‌بندی" را این‌گونه توصیف می‌کند: «هرچه در فصل اول، داستان مشخص بود و مسیر قصه گم نمی‌شد، در این فصل شاخ و برگ‌های اضافی نه تنها به پیشبرد قصه کمک نمی‌کنند؛ بلکه آسیب‌زا نیز هستند.»
کیمچی برگر همبرگری است که در تهیه آن کیمچی وجود دارد. چندین رستوران از جمله رستوران‌های کره جنوبی، انگلستان و ایالات متحده، کیمچی برگر را به عنوان بخشی از منو خود سرو می‌کنند. رستوران‌های مک دونالد در کره جنوبی کیمچی برگر سرو می‌کنند. علاوه بر کیمچی همبرگر که با استفاده از گوشت چرخ کرده تهیه می‌شود، ممکن است از غذاهای دریایی مانند ماهی سالمون نیز تهیه شود. برگرهای کیمچی گاهی با یک تخم مرغ پر می‌شوند و ممکن است شامل مواد اضافی مانند سس مایونز، سس باربیکیو و گشنیز باشد. تاریخچه. کیمچی برگر یک همبرگر نسبتاً
گشنیز باشد. تاریخچه. کیمچی برگر یک همبرگر نسبتاً جدیدتر و مدرن است. گفته شده‌است که Uncle Joe's Hamburger سئول کره جنوبی مخترع کیمچی برگر بوده‌است.
برجستگی قلابدار دنده‌ها امتداد استخوانی هستند که به صورت دمی از بخش عمودی هر دنده بیرون می‌زند. (Uncinate به معنی "قلاب" از لاتین "uncinatus"، از "uncinus" , barb، از "uncus" به معنی قلاب است. آنها در پرندگان (به جز فریادکشان)، خزندگان و دوزیستان اولیه "Ichthyostega" یافت می‌شوند.
قانون اجرا شبکه (), که تحت نام قانون فیس بوک هم شناخته می‌شود، یک قانون در آلمان است که هدف آن مبارزه با خبررسانی جعلی، نفرت‌پراکنی و اطلاعات نادرست آنلاین است. این قانون پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی با بیش از ۲ میلیون کاربر را موظف می‌کند که محتوای «به وضوح غیرقانونی» را ظرف ۲۴ ساعت و تمام محتوای غیرقانونی را ظرف ۷ روز پس از ارسال حذف کنند، در غیر این صورت با جریمه حداکثر ۵۰ میلیون یورویی مواجه خواهند شد. محتوای حذف شده باید حداقل ۱۰ هفته پس از آن ذخیره شود و پلتفرم‌ها هر شش ماه یکبار باید در مورد برخورد
و پلتفرم‌ها هر شش ماه یکبار باید در مورد برخورد با محتوای غیرقانونی گزارش شفاف سازی ارائه کنند. این قانون در ژوئن ۲۰۱۷ توسط بوندستاگ تصویب شد و در ژانویه ۲۰۱۸ به‌طور کامل اجرایی شد. این قانون هم در سطح محلی و هم در سطح بین‌المللی توسط سیاستمداران، گروه‌های حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و دانشگاهیان به دلیل تشویق پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی برای سانسور پیشگیرانه مورد انتقاد قرار گرفته و به عقیده آنان این قانون به منزله محدود کردن آزادی بیان در آلمان است. طبق یک ارزیابی که وزارت دادگستری آلمان انجام داده، این
ارزیابی که وزارت دادگستری آلمان انجام داده، این قانون منجر به «بهبود قابل توجه‌ای در مدیریت شکایات و پاسخگویی ارائه دهندگان شبکه در برخورد با محتوای غیرقانونی» شده‌است.
مناقشه در مورد محراب ویکتوریا در قرن چهارم پس از میلاد آخرین نقطه اوج درگیری فکری بین پیروان آیین سنتی فرقه دولتی رومی و نمایندگان مسیحیت بود که اندکی پس از آن به دین رسمی در امپراتوری روم تبدیل شد. بحث در درجه اول حول این موضوع بود که آیا محراب الهه پیروزی ویکتوریا از کوریا جولیا، ساختمان مجلس سنای در رم باید برداشته شود یا نه. علاوه بر این، این مناقشه همچنین به مسائل تساهل متقابل و تفاوت‌های اساسی بین دو دین را بیان می‌کرد. اختلاف در سال ۳۵۷ با برداشتن اولیه محراب آغاز شد و در سال ۳۹۴ با برداشتن نهایی
اولیه محراب آغاز شد و در سال ۳۹۴ با برداشتن نهایی پایان یافت. قهرمانان اصلی آن کوئینتوس اورلیوس سیمماخوس، پیگن بخشدار شهر رم، و اسقف امبروس بودند. هر دو سعی کردند امپراتور جوان والنتینیان دوم را در مورد دیدگاه‌های مخالف خود در نوشته‌های برنامه ای در سال ۳۸۴ متقاعد کنند.
کنش‌پریشی یا آپراکسی اختلالی حرکتی است که در اثر آسیب به مغز (به‌ویژه کورتکس آهیانه خلفی یا جسم پینه‌ای) ایجاد می‌شود که باعث مشکل در برنامه‌ریزی حرکتی برای اجرای وظایف یا حرکات می‌شود. ماهیت آسیب، شدت اختلال را تعیین می‌کند و نبود از دست دادن بینایی یا شنوایی یا فلج‌شدگی به توضیح سطح دشواری کمک می‌کند. کودکان ممکن است با آپراکسی زاده شوند؛ علت آن نامشخص است و علائم اغلب در مراحل نخست رشد مشاهده می‌شوند. آپراکسی وقتی که بعدتر اتفاق می‌افتد، آپراکسی اکتسابی نامیده می‌شود و به‌طور معمول توسط آسیب تروماتیک
نامیده می‌شود و به‌طور معمول توسط آسیب تروماتیک مغزی، سکته مغزی، زوال عقل، بیماری آلزایمر، تومور مغزی یا دیگر اختلالات زوال سیستم عصبی به‌وجود می‌آید.
بادقپک لانه‌خوراکی یا بادقپک آشیانه‌سپید ، پرنده کوچکی از خانواده بادخورکان است که در جنوب شرق آسیا یافت می‌شود. لانه پرنده مات و سفید آن منحصراً از بزاق جامد ساخته شده است و ماده اصلی برای سوپ لانه پرنده خوراکی، یک غذای لذیذ از غذاهای چینی است. وزن آن ۱۵ تا ۱۸ گرم و بال‌ها بلند و باریک است. در پرواز، بال‌های عقبی گرد و شبیه هلال ماه هستند. این گونه در آندامان‌ها، سواحل جنوب شرق آسیا و در مجمع‌الجزایر اندونزی یافت می‌شود. دامنه آن بسیار گسترده اما بسیار پراکنده است. بادقپک لانه‌خوراکی در طیف گسترده‌ای از
است. بادقپک لانه‌خوراکی در طیف گسترده‌ای از زیستگاه‌ها از مناطق ساحلی گرفته تا کوه‌ها تغذیه می‌کنند که تا ارتفاع ۲۸۰۰ متری از سطح دریا در سوماترا و بورنئو وجود دارد. این پرندگان عموماً در بالای جنگل‌ها، لبه جنگل، و همچنین در مناطق باز وجود دارند. اندازه آن حدود ۶ سانتی‌متر پهنا با عمق ۱٫۵ سانتی‌متر و وزن حدود ۱۴ گرم است. دو تخم سفید بیضی‌مانند و غیربراق گذاشته می‌شود. در اندونزی و مالزی، «کشاورزی» لانه‌ها در سازه‌های ساخته‌شده یا خانه‌های خالی قدیمی با «پخش صوت» هایی که صداهای ضبط‌شده پرندگان را روی
«پخش صوت» هایی که صداهای ضبط‌شده پرندگان را روی پشت‌بام پخش می‌کنند، انجام می‌شود تا بادقپک‌ها را جذب کنند. در مناطق شهری، به دلیل صدای بلند پرندگان و مدفوع پرندگان، ممکن است این گونه «خانه‌های پرنده» برای همسایگان آزاردهنده تلقی شود.
اندازه دسته‌تخم ، به تعداد تخم‌هایی که توسط یک جفت پرنده در یک دوره در آشیانه گذاشته می‌شود، اشاره می‌کند. اعدادی که توسط یک گونه خاص در یک مکان معین تعیین می‌شود، معمولاً با مبادلات فرگشتی از چندین عامل مانند در دسترس بودن منابع و محدودیت‌های انرژی به خوبی مشخص می‌شوند. چندین الگوی گوناگون ذکر شده است و رابطه بین عرض جغرافیایی و اندازه دسته‌تخم موضوع مورد علاقه در زادآوری و فرگشت پرندگان بوده است. دیوید لک و RE Moreau از نخستین کسانی بودند که تأثیر عرض جغرافیایی را بر تعداد تخم‌ها در هر لانه بررسی کردند.
را بر تعداد تخم‌ها در هر لانه بررسی کردند. از زمان نخستین مقاله لک در میانهٔ دهه ۱۹۴۰، پژوهش‌های گسترده‌ای در مورد الگوی افزایش اندازه دسته‌تخم با افزایش عرض جغرافیایی انجام شده است. علت‌های نزدیک و نهایی برای این الگو موضوع بحث‌های شدیدی بوده است که شامل گسترش ایده‌هایی دربارهٔ دیدگاه‌های گروهی، فردی و ژن‌محوری از انتخاب هستند.
دومینا یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی بریتانیایی-ایتالیایی است که به تهیه‌کنندگی و نویسندگی سیمون برک برای آتلانتیک (ایتالیا) و اسکای آتلانتیک (بریتانیا) ساخته و نوشته شده‌است. دومینا با بازی کاسیا اسموتنیاک در نقش لیویا دروسیلا، نبرد قدرت روم باستان را از دیدگاه زنانه بررسی می‌کند. این سریال برای نخستین بار در ۱۴ مه ۲۰۲۱ پخش شد. داستان. این سریال زندگی و ظهور لیویا دروسیلا، همسر قدرتمند امپراتور روم آگوستوس را به تصویر می‌کشد. اولین ملکه روم، لیویا دروسیلا، از قدیم به عنوان یک شرور قاتل معرفی شده است. اما
از قدیم به عنوان یک شرور قاتل معرفی شده است. اما دیزی دان به عنوان یک درام تلویزیونی جدید، سعی می کند واقعیت را از داستان جدا کند. آنچه که تفاسیر جدیدی مانند دومینا قدرت انجام آن را دارد این است که دخالت لیویا در امور عمومی را به عنوان مدرکی دال بر هوش و مشارکت سیاسی مشتاق او در نظر بگیرد.
لئوپولدو لونگانزی ؛ (زاده ۳۰ اوت ۱۹۰۵ درگذشته ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۷) روزنامه‌نگار، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و ناشر ایتالیایی بود. لونگانزی در کشورش بیشتر به خاطر آثار طنزش دربارهٔ جامعه و مردم ایتالیا شناخته می‌شود. او همچنین در سال ۱۹۴۶ انتشارات لونگانزی را در میلان تأسیس کرد و برای ایندرو مونتانلی شخصیتی شبیه به مربی بود. بین سالهای ۱۹۲۷ و ۱۹۵۰، او چندین مجله منتشر کرد که آخرین آنها یک هفته نامه فرهنگی و طنز با جهت‌گیری محافظه‌کارانه است. زندگی‌نامه. لئو که در بانیاکاوالو به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۱، زمانی که لئو ۶
به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۱، زمانی که لئو ۶ ساله بود، خانواده‌اش به بولونیا نقل مکان کردند و در معتبرترین مدرسه تحصیل کرد و زبان فرانسه را در دبیرستان گالوانی آموخت. در سال ۱۹۲۰، لئو اولین برگه چاپی خود را به نام مارکیز در سن ۱۵ سالگی نوشت. او سپس در ماهنامه‌های زیبالدوه د جووانی (۱۹۲۱)، تورو (۱۹۲۳) و Il دومینیو (۱۹۲۴) نوشت که جوانی و سبک نوشتن او توجه را به خود جلب کرد. او پس از دبیرستان، مدرک لیسانس حقوق را در دانشگاه بولونیا گرفت. پس از دانشگاه، لونگانزی با پیوستن به نخبگان دنیوی شهر، کافه‌های ادبی و
با پیوستن به نخبگان دنیوی شهر، کافه‌های ادبی و میخانه‌های شبانه، حلقه‌های اجتماعی خود را توسعه داد. او با روشنفکران برجسته‌ای مانند گالوانو دلا ولپه، جورجو موراندی و وینچنزو کاردارلی، و با سیاستمداران جوان در حال ظهور مانند لئاندرو آرپینتی، دینو گراندی و ایتالو بالبو دوست شد. زندگی شخصی. در ۱۸ فوریه ۱۹۳۹، اندکی پس از بسته شدن اومنباس، لونگانزی با ماریا اسپادینی، دختر آرماندو اسپادینی، که او را از طریق وینچنزو کاردارلی، روزنامه‌نگار سابق ل‌ایتالیانو می‌شناخت، ازدواج کرد. لونگانزی دارای سه فرزند شد: ویرجینیا
ازدواج کرد. لونگانزی دارای سه فرزند شد: ویرجینیا (متولد ۱۹ دسامبر ۱۹۳۹)، کاترینا (متولد ۲۵ دسامبر ۱۹۴۱) و پائولو (متولد ۶ آوریل ۱۹۴۵).
نظریه فشار (جامعه‌شناسی) در جامعه‌شناسی و جرم‌شناسی، بیان می‌کند ساختار اجتماعی در جامعه ممکن است شهروندان را برای ارتکاب جرم تحت فشار قرار دهد. به دنبال کار امیل دورکیم، نظریه‌های فشار توسط رابرت کی. مرتن (۱۹۳۸)، آلبرت کی. کوهن (۱۹۵۵)، ریچارد کلوارد، لوید اوهلین (۱۹۶۰)، نیل اسملسر (۱۹۶۳)، رابرت اگنیو (۱۹۹۲)، استیون مسنر، ریچارد روزنفلد (۱۹۹۴) و جی چانگ (۲۰۱۲) پیگیری و ارائه شد. نظریه فشار. نظریه فشار یک نظریه جامعه‌شناختی و جرم‌شناسی است که در سال ۱۹۳۸ توسط رابرت کی. مرتن توسعه یافت. این نظریه بیان می‌کند
رابرت کی. مرتن توسعه یافت. این نظریه بیان می‌کند جامعه افراد را برای دستیابی به اهداف دارای پذیرش اجتماعی (مانند رؤیای آمریکایی) تحت فشار قرار می‌دهد، حتی اگر ابزار لازم برای انجام این کار را نداشته باشند. این فشار ممکن است افراد را برای کسب امنیت مالی به ارتکاب انحرافاتی مانند فروش مواد مخدر یا گرایش به فحشا سوق دهد. فشار می‌تواند دو شکل باشد: نظریه مرتن. رابرت کی. مرتن جامعه‌شناس آمریکایی استدلال می‌کرد جامعه می‌تواند تا حد زیادی انحراف را تشویق کند. مرتن باورمند بود اهداف پذیرفته شده از نظر اجتماعی بر
باورمند بود اهداف پذیرفته شده از نظر اجتماعی بر افراد فشار می‌آورد تا با آن مطابقت کنند. نظریه او عمدتاً به دلیل شرایط اجتماعی و اقتصادیی توسعه یافت که در اوایل دهه ۱۹۰۰ در ایالات متحده رخ داد. نظریه فشار رابرت کی. مرتن از یک پرسش اساسی سرچشمه می‌گیرد: چرا نرخ انحراف در جوامع مختلف تا این حد متفاوت بوده است؟ او فکر می‌کرد در جایی که بین آنچه موفقیت را تعریف می‌کند و ابزار مناسب برای دستیابی به اهداف مذکور تفاوت وجود دارد، ممکن است انحراف وجود داشته باشد. وی دریافت ایالات متحده به دلیل ارزش اجتماعی بالای
وی دریافت ایالات متحده به دلیل ارزش اجتماعی بالای دستیابی به موفقیت، در درجه اول پولی، نمونه بارز سطوح بالای انحراف است ولی ابزارهای کسب چنین موفقیتی تناقضاتی دارند. کارمندانی که تحصیلات دانشگاهی دارند مورد احترام هستند ولی بارون‌های دزدی که برای پول خود دزدی می‌کردند نیز مورد تحسین قرار می‌گرفتند، که نشان می‌دهد موفقیت مهم‌تر از ابزار واقعی برای رسیدن به موفقیت است. علاوه بر این، او دید گروه‌های اقلیت برای کسب آموزش خوب با مشکل بیشتری مواجه می‌شوند و برای دستیابی به یک زندگی محترمانه، کار سخت‌تری داشتند.
دستیابی به یک زندگی محترمانه، کار سخت‌تری داشتند. با این حال، همان استاندارد بالای موفقیت برای همه اعمال می‌شود، صرف‌نظر از اینکه ابزاری برای برآورده کردن چنین استانداردهایی داشته باشند یا خیر. این تضادها باعث شد او نظریه فشار را به دلیل احترام زیاد جامعه نسبت به دستیابی به "موفقیت" توسعه دهد. افراد مجبورند در درون نظام کار کنند یا به عضویت خرده فرهنگ‌های انحرافی درآیند تا به اهداف تعیین شده اجتماعی برسند. باور مرتن به نظریه‌ای تبدیل شد که به نظریه فشار مشهور شده‌است. مرتن اضافه کرد وقتی افراد با شکافی بین
شده‌است. مرتن اضافه کرد وقتی افراد با شکافی بین اهداف خود (معمولاً پولی) با وضعیت فعلی خود مواجه می‌شوند، فشار ایجاد می‌شود. هنگامی که افراد با فشار مواجه می‌شوند، مرتن پنج روش مختلف پاسخگویی آنها را بیان کرد: جامعه‌شناس و جرم‌شناس بریتانیایی جوک یانگ از نظریه مرتن در کتاب "جامعه انحصاری: طرد اجتماعی، جرم و تفاوت در مدرنیته متاخر" در سال ۱۹۹۹ استفاده کرد. او با تحلیل جرم از منظر فرهنگی و ساختاری، از نظر ساختاری استدلال کرد که برچیده شدن دولت رفاه در ارتباط با افزایش اختلاف بین ثروتمندان و فقیرها به حذف
با افزایش اختلاف بین ثروتمندان و فقیرها به حذف بیشتر گروه‌های محروم کمک کرده است. از آنجایی که سرمایه‌داری مصرفی معاصر بیش از هر زمان دیگری بر مصرف آشکار و موفقیت مادی تأکید می‌کند، این احساس محرومیت را تشدید می‌کند. نظریه‌های مشتق شده. نظریه فشار عمومی. نظریه فشار عمومی (GST) یک نظریه جامعه‌شناسی و جرم شناسی است که در سال 1992 توسط رابرت اگنیو توسعه یافت. اگنیو باورمند بود نظریه مرتن ماهیت بسیار مبهم دارد و فعالیت مجرمانه ای را در نظر نمی گیرد که مستلزم منفعت مالی نیست. ایده اصلی نظریه فشار عمومی این است
مالی نیست. ایده اصلی نظریه فشار عمومی این است که افرادی که فشار یا استرس را تجربه می کنند، مضطرب یا ناراحت می شوند که ممکن است آنها را به ارتکاب جرم و جنایت برای مقابله سوق دهد. یکی از اصول کلیدی این نظریه، هیجان به عنوان محرک جرم است. این نظریه برای مفهوم سازی طیف گسترده ای از منابع در جامعه ایجاد شد که احتمالاً فشار از آنجا ناشی می شود، که نظریه کرنش مرتون چنین نمی کند. این نظریه همچنین به جای تمرکز بر پول (همانطور که نظریه مرتون انجام می دهد) بر چشم انداز اهداف برای وضعیت، انتظارات و طبقه تمرکز دارد.
اهداف برای وضعیت، انتظارات و طبقه تمرکز دارد. نمونه هایی از نظریه فشار عمومی افرادی هستند که از مواد مخدر غیرقانونی استفاده می کنند تا احساس بهتری داشته باشند یا دانش آموزی به همسالان خود حمله می کند تا به آزار و اذیتی که آنها ایجاد کرده‌اند پایان دهد. نظریه فشار عمومی سه منبع اصلی کرنش را معرفی می کند: نظریه آنومی نهادی. نظریه آنومی نهادی (IAT) یک نظریه جرم شناسی است که در سال 1994 توسط استیون مسنر و ریچارد روزنفلد توسعه یافت. این نظریه استدلال می کند یک ترتیب نهادی با بازار، که در آن بازار / اقتصاد اجازه
نهادی با بازار، که در آن بازار / اقتصاد اجازه فعالیت / تسلط بدون محدودیت سایر شهودهای اجتماعی مانند خانواده را دارد، احتمالاً باعث رفتار مجرمانه خواهد شد. نظریه آنومی نهادی برگرفته از نظریه فشار مرتن، سطوح کلان این نظریه را گسترش می دهد. تمرکز نظریه آنومی نهادی به جای صرفاً ساختار اقتصادی، بر تأثیرات جنایی نهادهای مختلف اجتماعی متمرکز است. نظریه فرصت های نامشروع. فرصت های نامشروع یک نظریه جامعه شناسی است که در سال 1960 توسط ریچارد کلوارد و لوید اوهلین توسعه یافت. این نظریه بیان می کند جرایم ناشی از تعداد
یافت. این نظریه بیان می کند جرایم ناشی از تعداد زیاد فرصت های نامشروع است و نه از فقدان فرصت های مشروع. این نظریه از نظریه فشار مرتن برای کمک به رسیدگی به بزهکاری نوجوانان ایجاد شد. انتقاد. نظریه فشار انتقادات متعددی دریافت کرده است، از جمله: