payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرفلو دلار، کشیش کلام ایمان، در مورد سعادت را به عنوان یک قرارداد نقض‌نشدنی بین خدا و بشریت توصیف کرده‌اند. آموزش اعتراف مثبت در الهیات سعادت از دیدگاه حامیان آن نسبت به کلام مقدس نشأت می‌گیرد. کتاب مقدس به عنوان یک قرارداد ایمانی بین خدا و ایمانداران دیده می‌شود؛ خدا وفادار و عادل درک می‌شود، بنابراین ایمانداران باید به وظیفه خود در قرارداد عمل کنند تا وعده‌های خدا را دریافت کنند. این منجر به باوری به اعتراف مثبت می‌شود: این آموزه که ایمانداران می‌توانند هر آنچه را که از خدا می‌خواهند، تنها با به زبان
هر آنچه را که از خدا می‌خواهند، تنها با به زبان آوردن آن، طلب کنند. الهیات سعادت آموزش می‌دهد که کتاب مقدس وعده سعادت را برای ایمانداران داده است، بنابراین اعتراف مثبت به این معنی است که ایمانداران با ایمان آنچه را که خدا قبلاً در مورد آن‌ها گفته است، به زبان می‌آورند. اعتراف مثبت برای به واقعیت درآوردن آنچه قبلاً به آن باور شده، انجام می‌شود؛ خود ایمان یک اعتراف است و به زبان آوردن آن، آن را به واقعیت تبدیل می‌کند. این آموزش اغلب به تفسیرهای غیرسنتی از آیات کتاب مقدس بستگی دارد، که به کتاب ملاکی اغلب توجه
کتاب مقدس بستگی دارد، که به کتاب ملاکی اغلب توجه ویژه‌ای می‌شود. در حالی که مسیحیان عموماً ملاکی را به دلیل بخش‌های مربوط به مسیح جشن می‌گیرند، آموزگاران الهیات سعادت معمولاً توجه را به توصیفات آن از ثروت مادی جلب می‌کنند. آیات پرتکرار شامل: الهیات سعادت خود را به عنوان بازیابی دکترین واقعی و در نتیجه بخشی از مسیری برای تسلط مسیحیت بر جامعه سکولار معرفی می‌کند. این آموزه استدلال می‌کند که وعده‌های خدا در مورد سعادت و پیروزی به اسرائیل در عهد عتیق، امروز به مسیحیان عهد جدید نیز تعلق دارد و ایمان و اعمال
به مسیحیان عهد جدید نیز تعلق دارد و ایمان و اعمال مقدس این سعادت را آزاد می‌کند. برخی از آمریکای لاتینی‌ها که الهیات سعادت را پذیرفته‌اند، استدلال می‌کنند که مسیحیت از لحاظ تاریخی تمرکز غیرضروری بر رنج داشته است. آن‌ها اغلب این را یک دکترین کلیسای کاتولیک می‌بینند که باید کنار گذاشته شود و با تأکید بر سعادت جایگزین شود. حامیان الهیات سعادت همچنین استدلال می‌کنند که وعده‌های کتاب مقدس در مورد برکت‌های در انتظار فقرا به‌طور غیرضروری روحانی‌سازی شده‌اند و باید به صورت تحت‌اللفظی درک شوند. شیوه‌ها. کلیساهای
به صورت تحت‌اللفظی درک شوند. شیوه‌ها. کلیساهای سعادت تأکید زیادی بر اهمیت کمک مالی دارند. برخی از مراسم شامل یک بخش آموزشی متمرکز بر کمک مالی و سعادت است، از جمله اشاره به آیات کتاب مقدس در مورد عشر؛ و سپس یک موعظه در مورد موضوع دیگری پس از تقدیمی دنبال می‌شود. رهبران کلیساهای سعادت اغلب ادعا می‌کنند که یک برکت خاص می‌تواند در ازای پولی که به وزارتخانه آن‌ها اهدا می‌شود، مبادله شود؛ گزارش شده است که برخی از آن‌ها به نمازگزاران دستور داده‌اند که کمک‌های مالی خود را در طول دعا بالای سر خود نگه دارند. به
مالی خود را در طول دعا بالای سر خود نگه دارند. به اعضای کلیساهای سعادت تشویق می‌شود که اظهارات مثبتی در مورد جنبه‌هایی از زندگی خود که می‌خواهند بهبود یابند، به زبان آورند. گفته می‌شود این اظهارات، که به عنوان «اعترافات مثبت» (متمایز از اعتراف به گناه) شناخته می‌شوند، اگر با ایمان به زبان آورده شوند، به‌طور معجزه‌آسایی جنبه‌هایی از زندگی مردم را تغییر می‌دهند. کلیساهای سعادت همچنین مردم را تشویق می‌کنند که «بدون محدودیت زندگی کنند» و نسبت به زندگی خود خوش‌بینی پرورش دهند. تی. دی. جیکس، کشیش مگا-کلیسای
پرورش دهند. تی. دی. جیکس، کشیش مگا-کلیسای غیرفرقه‌ای خانه سفالگر، به نفع سعادت استدلال کرده و آنچه را که او شیطانی‌سازی موفقیت می‌بیند، رد می‌کند. او فقر را مانعی برای زندگی مسیحی می‌بیند و پیشنهاد می‌دهد که وقتی فردی مرفه است، تأثیر مثبتی بر جامعه آسان‌تر است. در حالی که برخی از کلیساهای سعادت به دستکاری و بیگانه کردن فقرا شهرت دارند، بسیاری از آن‌ها در برنامه‌های اجتماعی شرکت دارند. زیربنای این برنامه‌ها یک الهیات توانمندسازی و شکوفایی انسانی با هدف رهاسازی مردم از یک "ذهنیت رفاهی" یا "ذهنیت قربانی" است.
مردم از یک "ذهنیت رفاهی" یا "ذهنیت قربانی" است. بسیاری از کلیساهای سعادت سمینارهایی در مورد مسئولیت مالی برگزار می‌کنند. کیت بولر، آکادمیکی که الهیات سعادت را مطالعه می‌کند، از چنین سمینارهایی انتقاد کرده و استدلال می‌کند که اگرچه آن‌ها حاوی توصیه‌های معقولی هستند، اما اغلب بر خرید اموال گران‌قیمت تأکید می‌کنند. هانا روزین از مجله "آتلانتیک" استدلال می‌کند که الهیات سعادت به حباب مسکن که منجر به بحران مالی ۲۰۰۸ شد، کمک کرد. او معتقد است که کلیساهای سعادت به شدت بر مالکیت خانه بر اساس وابستگی به دخالت مالی
شدت بر مالکیت خانه بر اساس وابستگی به دخالت مالی الهی تأکید داشتند که منجر به انتخاب‌های غیرعاقلانه بر اساس توانایی مالی واقعی شد. اکثر کلیساهای جنبش سعادت غیرفرقه‌ای و مستقل هستند، اگرچه برخی گروه‌ها شبکه‌هایی را تشکیل داده‌اند. کلیساهای سعادت معمولاً حکومت اسقفی (یا حاکمیت) و این ایده که یک کشیش باید به بزرگان پاسخگو باشد را رد می‌کنند؛ معمول است که کشیشان کلیساهای سعادت بالاترین مرجع سازمانی باشند. منتقدان، از جمله سارا پوزنر و جو کوناسون، معتقدند که آموزگاران سعادت سازمان‌های اقتدارگرا را پرورش
که آموزگاران سعادت سازمان‌های اقتدارگرا را پرورش می‌دهند. آن‌ها استدلال می‌کنند که رهبران با ادعای اختیارات الهی، سعی در کنترل زندگی پیروان دارند. جنکینز معتقد است که الهیات سعادت به عنوان ابزاری برای توجیه حقوق بالای کشیشان استفاده می‌شود. بازخورد. تحلیل‌های اقتصادی-اجتماعی. در ایالات متحده، این جنبش پیروان زیادی را از طبقه متوسط جذب کرده است و در شهرک‌های حومه و مناطق شهری محبوبیت بیشتری دارد. در "Exporting the American Gospel: Global Christian Fundamentalism"، استیو بروور، پل گیفورد، و سوزان روز حدس
استیو بروور، پل گیفورد، و سوزان روز حدس می‌زنند که این جنبش با بی‌اعتنایی رایج نسبت به لیبرالیسم اجتماعی در ایالات متحده که از دهه ۱۹۷۰ آغاز شد، تقویت شد. روزین استدلال می‌کند که الهیات سعادت به دلیل روندهای گسترده‌تر، به ویژه خوش‌بینی اقتصادی آمریکایی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۹۰، ظهور کرد. تونی لین از دانشگاه ویرجینیا نیز این آموزه را با سرنوشت آشکار، باور قرن نوزدهمی مبنی بر اینکه ایالات متحده حق غرب را دارد، مقایسه کرده است. ماروین هریس استدلال می‌کند که تمرکز این آموزه بر جهان مادی نشانه‌ای از سکولاریزه‌شدن
این آموزه بر جهان مادی نشانه‌ای از سکولاریزه‌شدن دین آمریکایی است. او آن را تلاشی برای تحقق رؤیای آمریکایی با استفاده از قدرت فراطبیعی می‌بیند. الهیات سعادت در میان آمریکایی‌های فقیر، به ویژه کسانی که به دنبال پیشرفت شخصی و اجتماعی هستند، محبوب شده است و رشد قابل توجهی در کلیساهای سیاه و اسپانیایی‌تبار داشته و به ویژه در میان مهاجران محبوب است.
هاردینگ گیفارد (؛ ۳ سپتامبر ۱۸۲۳ – ۱۱ دسامبر ۱۹۲۱) سیاستمدار محافظه‌کار و وکیل کل انگلستان و ولز بود که ۳ مرتبه و به مدت ۱۷ سال در مقام «لرد اعظم بریتانیای کبیر» (رئیس مجلس لُردان رئیس قوه قضاییه آنان) خدمت کرد. او به فرمان ادوارد هفتم از سال ۱۸۸۳ تا ۱۹۱۹ دوک کورنوِل بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است و بنجامین دیزرائیلی او را شوالیه نمود.
نواف محمد سالم الحازمی (؛ – ) یک تروریست هواپیماربا اهل عربستان سعودی بود. او یکی از ۵ هواپیماربای پرواز شماره ۷۷ امریکن ایرلاینز بود که در حملات ۱۱ سپتامبر، هواپیما را به پنتاگون کوبیدند. الحازمی و دوست دیرینه‌اش، خالد المحضار، در سال ۱۹۹۵ خانه‌های خود را در عربستان سعودی ترک کردند تا برای مسلمانان در جنگ بوسنی بجنگند. الحازمی بعداً به افغانستان سفر کرد تا با طالبان علیه ائتلاف شمال افغانستان بجنگد. او اوایل سال ۱۹۹۹ به عربستان سعودی بازگشت. الحازمی و المحضار که از وابستگان قدیمی القاعده با تجربه نظامی
که از وابستگان قدیمی القاعده با تجربه نظامی گسترده محسوب می‌شدند، توسط اسامه بن لادن برای یک نقشه جاه طلبانه تروریستی برای هدایت و کوبیدن هواپیماهای مسافربری تجاری به اهداف تعیین شده در ایالات متحده انتخاب شدند. الحازمی و المحضار هر دو در آوریل ۱۹۹۹ ویزای توریستی ایالات متحده را دریافت کردند. الحازمی در پاییز ۱۹۹۹ در یک کمپ آموزشی القاعده تمرین کرد و برای اجلاس ۲۰۰۰ القاعده به مالزی سفر کرد. الحازمی در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۰ به همراه المحضار از بانکوک تایلند وارد لس آنجلس کالیفرنیا شد. آن دو در سن دیگو ساکن شدند و
آنجلس کالیفرنیا شد. آن دو در سن دیگو ساکن شدند و تا می ۲۰۰۰ در آپارتمان‌های پارک وود اقامت داشتند. آن دو در حالی که در سن دیگو ساکن بودند، در مسجد آن شهر به امامت انور العولقی حضور پیدا می‌کردند. این دو در سن دیگو کلاس‌های پرواز را گذرانده بودند، اما به دلیل مهارت ضعیف در زبان انگلیسی، در طول کلاس‌های پروازی خود عملکرد خوبی نداشتند و مربی پروازشان، آنها را مشکوک می‌دانست. المحضار در ژوئن ۲۰۰۰ الحازمی را در کالیفرنیا به مقصد یمن ترک کرد. الحازمی در کالیفرنیا ماند و در دسامبر ۲۰۰۰ با هانی حنجور ملاقات کرد و
ماند و در دسامبر ۲۰۰۰ با هانی حنجور ملاقات کرد و هر دو به فینیکس، آریزونا سفر کردند. آنها بعداً در آوریل ۲۰۰۱ به فالز چرچ، ویرجینیا نقل مکان کردند، جایی که بقیه هواپیماربایان شروع به پیوستن به آنها کردند. الحازمی در تابستان ۲۰۰۱ مکرراً با محمد عطا، سرکرده حملات، ملاقات کرد. بر اساس گزارش‌ها، سیا نام الحازمی را در فهرستی ۱۹ نفره دریافت کرد که مظنون به برنامه‌ریزی برای حمله در آینده نزدیک بودند. الحازمی یکی از چهار نام در لیست بود که هویت شناخته‌شده‌ای داشت. جستجو برای یافتن الحازمی و سایر مظنونان تروریستی
جستجو برای یافتن الحازمی و سایر مظنونان تروریستی آغاز شد، اما آنها تا پس از حملات پیدا نشدند. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۱، الحازمی، المحضار و حنجور در هتلی در هرندن، ویرجینیا اقامت کردند. صبح روز بعد، الحازمی و چهار تروریست دیگر، از جمله برادر کوچک‌ترش سالم الحازمی، در فرودگاه بین‌المللی دالس واشینگتن سوار بر پرواز شماره ۷۷ امریکن ایرلاینز شدند و آن را ربودند تا حنجور بتواند هواپیما را به عنوان بخشی از حملات ۱۱ سپتامبر به پنتاگون بکوبد. در این سانحه تمام ۶۴ مسافر هواپیما و ۱۲۵ نفر در پنتاگون کشته شدند. پس از این
هواپیما و ۱۲۵ نفر در پنتاگون کشته شدند. پس از این حملات، تصور می‌شد که الحازمی تنها در کنترل مسافران نقش داشته، اما بعداً مشخص شد که او نقشی بزرگتر در برنامه‌ریزی عملیاتی ایفا کرده‌است. حملات. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۱، یک روز قبل از حملات ۱۱ سپتامبر، حنجور، المحضار و الحازمی وارد مسافرخانه رزیدنس ماریوت در هرندن، ویرجینیا شدند. جایی که صالح بن عبدالرحمن حسین، یکی از مقامات برجسته دولت عربستان سعودی، در آنجا اقامت داشت - اگرچه هیچ مدرکی مبنی بر ملاقات آنها یا اطلاع از حضور یکدیگر پیدا نشد. در ۱۱ سپتامبر، الحازمی
از حضور یکدیگر پیدا نشد. در ۱۱ سپتامبر، الحازمی سوار پرواز شماره ۷۷ امریکن ایرلاینز شد. این پرواز قرار بود در ساعت ۰۸:۱۰ انجام شود اما در نهایت با ۱۰ دقیقه تأخیر از گیت D26 در فرودگاه دالس حرکت کرد. آخرین ارتباطات رادیویی عادی از هواپیما به مرکز مراقبت پرواز در ساعت ۰۸:۵۰:۵۱ رخ داد. در ساعت ۰۸:۵۴، هواپیماربایان خلبانان چارلز برلینگیم و دیوید چارلسبوا را به عقب هواپیما فرستادند. پرواز ۷۷ شروع به انحراف از مسیر عادی پرواز خود کرد و به سمت جنوب چرخید. هواپیماربایان سپس خلبان خودکار را در جهت واشینگتن دی سی
سپس خلبان خودکار را در جهت واشینگتن دی سی تنظیم کردند. باربارا اولسون مسافر با همسرش، سلیسیتر کل ایالات متحده آمریکا تئودور اولسون تماس گرفت و گزارش داد که هواپیما ربوده شده و مهاجمان تیغ موکت‌بری و چاقو دارند. در ساعت ۰۹:۳۷، پرواز شماره ۷۷ امریکن ایرلاینز به نمای غربی پنتاگون برخورد کرد و تمام ۶۴ سرنشین پرواز (از جمله هواپیماربایان) و همین‌طور ۱۲۵ نفر در پنتاگون کشته شدند.
حسین حاتمی می‌تواند به افراد زیر اشاره کند:
مدال تیموشنکو جایزه ای است که هر ساله توسط انجمن مهندسین مکانیک آمریکا (ASME) به یک فرد "به منظور قدردانی از مشارکت‌های برجسته در زمینه مکانیک کاربردی " اعطا می‌شود. مدال تیموشنکو که به‌طور گسترده به عنوان بالاترین جایزه بین‌المللی در زمینه مکانیک کاربردی در نظر گرفته می‌شود، در سال ۱۹۵۷ به افتخار استفان تیموشنکو، مرجع مشهور جهانی در این زمینه تأسیس شد. این مدال «یادبود کمک‌های او به عنوان نویسنده و معلم است.» جایزه واقعی یک مدال برنز و افتخار است. اولین جایزه در سال ۱۹۵۷ به استفان پروکوفیویچ تیموشنکو اهدا
در سال ۱۹۵۷ به استفان پروکوفیویچ تیموشنکو اهدا شد. روش نامزدی. کمیته مدال تیموشنکو شامل پنج مدال‌آور اخیر تیموشنکو، پنج عضو کمیته اجرایی بخش مکانیک کاربردی بین‌المللی انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (AMD) و پنج رئیس گذشته اخیر AMD است. لیست اعضای فعلی کمیته را ببینید با دریافت توصیه‌هایی از جامعه بین‌المللی مکانیک کاربردی، کمیته هر سال یک مدال آور را معرفی می‌کند. این نامزدی متعاقباً توسط ASME تأیید شد. هیچ موردی گزارش نشده‌است که ASME تاکنون نامزدی کمیته مدال تیموشنکو را رد کرده باشد. سخنرانی پذیرش. هر سال،
تیموشنکو را رد کرده باشد. سخنرانی پذیرش. هر سال، در شام مکانیک کاربردی در نشست سالانه زمستانی ASME، برنده مدال سال تیموشنکو سخنرانی می‌کند. در مجموع، این سخنرانی‌ها چشم‌اندازی طولانی از حوزه مکانیک کاربردی و همچنین کپسول‌هایی از زندگی افراد خارق‌العاده ارائه می‌دهند. پروژه ای برای ارسال تمام سخنرانی‌های مدال تیموشنکو به صورت آنلاین آغاز شده‌است.
حمایت اجتماعی (به انگلیسی:Social support) به سادگی میزان دسترسی یک فرد به یک شبکه اجتماعی حمایت‌کننده و دسترسی به کمک و یاری از دیگر افراد تعریف می‌شود. این حمایت می‌تواند به صورتی ادراکی یا به نحوی عملی و واقعی باشد. منابع حمایتی می‌تواند عاطفی و احساسی (مثلاً تربیت و مهرورزی)، اطلاعاتی (مثلاً توصیه و مشاوره) یا همراهی و همیاری (مثلاً احساس تعلق) باشد. حمایت اجتماعی می‌تواند به نحوی ملموس (مثلاً کمک مالی) یا ناملموس (مثلاً توصیه شخصی) انجام شود. حمایت اجتماعی می‌تواند از منابع مختلفی مانند خانواده، دوستان،
می‌تواند از منابع مختلفی مانند خانواده، دوستان، حیوانات خانگی، همسایگان، همکاران، سازمان‌ها و غیره باشد. حمایت اجتماعی ارائه شده توسط دولت ممکن است در برخی کشورها به عنوان کمک‌های عمومی (به انگلیسی:public aid) شناخته شود. حمایت اجتماعی در طیف وسیعی از رشته‌ها از جمله روان‌شناسی، علوم ارتباطات، پزشکی، جامعه‌شناسی، پرستاری، بهداشت عمومی، آموزش، توان‌بخشی و مددکاری اجتماعی مورد مطالعه قرار می‌گیرد. حمایت اجتماعی با مزایای بسیاری هم برای سلامت جسمی و هم برای سلامت روانی مرتبط است، اما بعضی از انواع «حمایت‌های
روانی مرتبط است، اما بعضی از انواع «حمایت‌های اجتماعی» (مثلاً غیبت کردن در مورد دوستان خود) همیشه سودمند نیست. نظریه‌ها و مدل‌های حمایت اجتماعی به عنوان مطالعات دانشگاهی فشرده در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی رایج بودند، و با توسعه مدل‌های مراقبتی و پرداختی (به انگلیسی:caregiver and payment models)، و نظام‌های حمایتی محول کردن حمایت به جامعه (به انگلیسی:community delivery systems) در ایالات متحده و در سراسر جهان ارتباط دارند. دو مدل اصلی برای توصیف ارتباط بین حمایت اجتماعی و سلامت ارائه شده‌است: فرضیه بافرینگ
اجتماعی و سلامت ارائه شده‌است: فرضیه بافرینگ (به انگلیسی:buffering hypothesis) و فرضیه اثرات مستقیم (به انگلیسی:direct effects hypothesis). تفاوت‌های جنسیتی و فرهنگی در میزان حمایت اجتماعی در زمینه‌هایی مانند آموزش «که در آن ممکن است برای سن، ناتوانی، درآمد و موقعیت اجتماعی، قومی و نژادی، یا سایر عوامل مهم کنترلی نشود» یافت شده‌است.
مزرعه اسکین‌واکر مزرعه ای واقع در جنوب شرقی بالارد، یوتا است که به عنوان محل فعالیت‌های مرتبط با فراهنجار و شیء ناشناس پرنده شناخته می‌شود. نام آن از پوست راهرو افسانه ناواهو در مورد شمن‌باوری انتقام‌جو گرفته شده‌است. پیش زمینه. اولین گزارش‌های مشاهده اشیاء پرنده ناشناس (یوفوها) در دهه ۱۹۷۰ یونیتا، یوتا منتشر شد. ادعاهای مربوط به مشاهده اشیاء پرنده ناشناس در مزرعه برای اولین بار در سال ۱۹۹۶ در سالت لیک سیتی، توسط دزرت نیوز و بعداً در هفته نامه جایگزین «لاس وگاس مرکوری» به عنوان مجموعه ای از مقالات توسط
وگاس مرکوری» به عنوان مجموعه ای از مقالات توسط روزنامه‌نگار تحقیقی جرج کنپ منتشر شد. این گزارش‌های اولیه ادعاهای خانواده‌ای را که گفته می‌شود پس از خرید و تصرف ملک، حوادث غیرقابل توضیح و ترسناکی را تجربه کرده‌اند شرح می‌دهد. این مزرعه، واقع در غرب شهرستان یینتا، یوتا در مرز منطقه سرخپوستان اوینتاه و آوری است، به دلیل تاریخی ظاهراً ۵۰ ساله از رویدادهای عجیب و غریبی که در آنجا اتفاق افتاده، در میان مردم به "مزرعه بشقاب پرنده" نامیده می‌شود. به گفته روزنامه‌نگاران کلهر و کنپ، آنها شواهدی از نزدیک به ۱۰۰ حادثه
کلهر و کنپ، آنها شواهدی از نزدیک به ۱۰۰ حادثه را دیدند یا بررسی کردند که شامل ناپدید شدن و مثله شدن گاو، مشاهده اشیاء پرنده یا گوی‌های ناشناس و اشیاء نامرئی، حیوانات بزرگ با چشمان قرمز نافذ که آنها می‌گویند در هنگام اصابت گلوله آسیب ندیده‌اند. سرهنگ بازنشسته ارتش ایالات متحده جان بی الکساندر در تلاش بود با استفاده از دلایل علمی اتفاقات گزارش شده را به انتشار گازهای سمی از زمین و توهم ربط دهد. با این حال، محققین اعتراف کردند که «در به دست آوردن شواهد مطابق با دلایل علمی مشکل دارند». هنگامی که رابرت بیگلو،
با دلایل علمی مشکل دارند». هنگامی که رابرت بیگلو، بنیانگذار مؤسسه ملی علوم اکتشاف، مزرعه را به قیمت ۲۰۰۰۰۰ دلار در سال ۱۹۹۶ خریداری کرد، ظاهراً متقاعد شد و به این نتیجه رسید که داستان‌های عجیب و غریب شامل مثله کردن، نورها و آثار غیرمعمول ایجاد شده در چمن و خاک توسط خانواده مالک سابق مزرعه تری شرمن نقل شده‌است. کتاب و بودجه. در سال ۲۰۰۵، کولم کلهر و جورج کنپ یکی از نویسندگان، کتابی به نام «شکار برای اسکین‌واکر» منتشر کردند که در آن، مزرعه ای را که توسط بیگلو برای مطالعه مشاهدات یوفوها، موجودات شبیه پاگنده،
برای مطالعه مشاهدات یوفوها، موجودات شبیه پاگنده، گوی‌های درخشان و ارواح خبیث گزارش شده توسط صاحبان سابق مزرعه را توصیف می‌کنند. کتاب کلهر و کنپ توسط جیمز لاکاتسکی آژانس اطلاعات دفاعی مطالعه شد و بعداً با بیگلو تماس گرفتند و اجازه بازدید از مزرعه را خواستند. لاکاتسکی در آنجا یک تجربه ماوراء طبیعی داشت که بیگلو آن را به دوستش هری رید منتقل کرد. رید و تد استیونز، تجربه کننده بشقاب پرنده، به سرعت پذیرفتند که مزرعه مستحق توجه است و بخشی از بودجه وزارت دفاع با اختصاص ۲۲ میلیون دلار را برای مطالعه پدیده‌های هوایی
۲۲ میلیون دلار را برای مطالعه پدیده‌های هوایی ناشناس قرار دادند. بازخورد. نویسنده شکاک رابرت شیفر معتقد است که پدیده در اسکین‌واکر «تقریباً مطمئناً توهمی» است، با توجه به اینکه NIDsci پس از چندین سال نظارت هیچ مدرکی پیدا نکرد و صاحبان قبلی این ملک که ۶۰ سال در آنجا زندگی کرده بودند، می‌گویند که هیچ رویداد فراطبیعی از هر نوعی در آنجا اتفاق نیفتاده است. شیفر می‌گوید خانواده شرمن داستان را «پیش از فروش آن به بیگلو ساده لوح» با بسیاری از ادعاهای خارق‌العاده تر اختراع کردند. در سال ۱۹۹۶، شک‌گرایی جیمز رندی به
اختراع کردند. در سال ۱۹۹۶، شک‌گرایی جیمز رندی به خاطر تأمین مالی خرید مزرعه و حمایت از جان ای. مک و تحقیقات باد هاپکینز به عنوان سازمان تأمین مالی که از بیهوده‌ترین مطالعه در مورد یک ادعا ماوراء طبیعی یا مخفی حمایت کرد. در سال ۲۰۲۳، یوفوشناس بری گرین وود در انجمن اکتشافات علمی، از برنامه تحقیقاتی ۲۲ میلیون دلاری به رهبری جیمز لاکاتسکی انتقاد کرد. او بر نبود هیچ مدرک مستندی از مزرعه پس از چندین دهه کاوش تأکید کرد و اسکین‌واکر را «همیشه در تجارت فروش باور و امید» توصیف کرد. مالکیت. در سال ۲۰۱۶، بیگلو مزرعه
امید» توصیف کرد. مالکیت. در سال ۲۰۱۶، بیگلو مزرعه اسکین‌واکر را به املاک آدامانتیوم فروخت. پس از این خرید، راه‌های منتهی به مزرعه مسدود شد، محیط اطراف توسط دوربین‌ها و سیم خاردار محافظت شد و تابلوهایی نصب شد که هدفشان جلوگیری از نزدیک شدن مردم به مزرعه بود. املاک آدامانتیوم، یک دلاور شرکت مسئولیت محدود مستقر در سالت لیک سیتی، یوتا، یک درخواست علامت تجاری ایالات متحده برای علامت خدمات «مزرعه اسکین‌واکر» در ۱۵ فوریه ۲۰۱۷ ثبت کرد و در ۱۴ آوریل تأیید و ثبت شد. یک پرونده علامت تجاری اضافی برای گسترش استفاده از
یک پرونده علامت تجاری اضافی برای گسترش استفاده از «فنجان و لیوان، پیراهن و پیراهن آستین کوتاه، کلاه و کلاه ورزشی» توسط املاک آدامانتیوم در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۱ ثبت شد و در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۲ تأیید و ثبت شد. در مارس ۲۰۲۰، براندون فوگال، ۴۶ ساله، سرمایه‌دار املاک و مستغلات یوتا، مالکیت مزرعه را اعلام کرد. در سال ۲۰۲۲، فوگال اعلام کرد که با مؤسسه موزه هوچینگ در لحی، یوتا همکاری می‌کند، که برای «درک بهتر محیط و اهمیت تاریخی» مزرعه طراحی شده‌است.
زیفیر () نوعی شیرینی سبک است که از هم زدن پوره میوه (غالباً سیب) و سفیده تخم‌مرغ و سپس افزودن یک ماده غلظت‌دهنده مانند پکتین، کاراگینان، آگار یا ژلاتین ساخته می‌شود. این شیرینی بیشتر در کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق تولید می‌شود. نام زیفیر از خدای یونانی، زفوروس، که نماد باد سبک غربی است گرفته شده‌است و اشاره به بافت ابری و سبک این شیرینی دارد.
تورنی (به فرانسوی: Torny) یک شهر و شهرداری است که در بخش گلن کانتون فریبورگ در کشور سوئیس واقع شده است. این شهر در ۱ ژانویه ۲۰۰۴ بر اثر ادغام دو روستا و آبادی مسکونی کوچک، به فرمان دولت کانتون فریبورگ ایجاد شد. جمعیت تورنی در پایان سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۹۶۳ نفر بوده است.
آکیوالدو مسکورا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کلمبیا است. او همچنین دارای تابعیت مکزیک است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
سیزو موتاونگ (; – ) بازیکن فوتبال اهل آفریقای جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آفریقای جنوبی بازی کرده‌است و با این تیم قهرمان جام ملت‌های آفریقا ۱۹۹۶ شد.
حزب سبز کره جنوبی () یک حزب سیاسی در کره جنوبی است. حزب در ماه مارس ۲۰۱۲ تأسیس شد. این حزب در دنباله تشکیلات سبزهای کره است که در پی کنکاش‌های ابتدایی در سال ۲۰۱۱، ایجاد گردید. تأسیس حزب در واکنش به حادثه اتمی فوکوشیما در ژاپن بود. حزب سبز کره جنوبی عضو سبزهای جهانی و فدراسیون سبزهای آسیا-اقیانوسیه است. به دلیل اینکه در نوزدهمین دوره انتخابات پارلمانی در ماه آوریل ۲۰۱۲، این حزب تنها موفق به کسب ۰٫۴۸ درصد آراء گردید، توسط اداره امور انتخابات سراسری منحل گردید.
نگارخانه ملی سنگاپور () که اغلب با نام نگارخانه ملی شناخته می‌شود، یک نهاد عمومی و موزه ملی است که به فرهنگ و هنر اختصاص داده شده و در منطقه سیویک، سنگاپور واقع شده است. اهداف نگارخانه، تدارک شناخت عمیق و تقویت هنر و فرهنگ از طریق رسانه‌های مختلف، با تمرکز بر میراث و فرهنگ سنگاپور و ارتباط آن با سایر فرهنگ‌های آسیایی و جهان است. این نگارخانه از دو بنای تاریخی، دیوان عالی سابق و سیتی‌هال سابق تشکیل شده است و در مجموع دارای زیربنایی بالغ بر ۶۴٬۰۰۰ مترمربع (۶۹۰٬۰۰۰ فوت‌مربع) می‌باشد، که باعث شده است تا این
فوت‌مربع) می‌باشد، که باعث شده است تا این نگارخانه به بزرگ‌ترین مکان هنرهای تجسمی و بزرگ‌ترین موزه در سنگاپور تبدیل گردد. برای توسعه نگارخانه ملی سنگاپور، در کل هزینه ایی بالغ بر ۵۳۲ میلیون دلار انجام گرفته است.
ونته وینیاردز یک کارخانه شراب سازی در لیورمور، کالیفرنیا است که «قدیمی‌ترین کارخانه شراب سازی خانوادگی و دائماً فعال در ایالات متحده است.» املاک ونته به عنوان یک بنای تاریخی کالیفرنیا شماره ۹۵۷ ثبت شده‌است. تاریخ. کارخانه شراب سازی توسط سی‌چ ونته در سال ۱۸۸۳ در ۴۷ هکتار زمین تأسیس شد. پس از آموزش در مورد شراب در حین کار برای چارلز کروگ دره ناپا ، ونته چند تاکستان و زمینی با خاک عالی خریداری کرد. در سال ۱۹۳۴، پسرانش، ارنست و هرمان، اولین برچسب شراب گونه ای کالیفرنیا را با نام سوویگنون بلان معرفی کردند. در
کالیفرنیا را با نام سوویگنون بلان معرفی کردند. در سال ۱۹۳۶، آنها اولین شاردونه را با برچسب گونه معرفی کردند. تلاش‌های خانواده ونته، از جمله برداشت مکانیکی در شب و پیشرو بودن در شیوه‌های تولید شراب پایدار، به دره لیورمور به عنوان یکی از بهترین مناطق تولید شراب در کالیفرنیا کمک کرده‌است. از آن زمان، مساحت آن به بیش از ۲۰۰۰ هکتار (۸ کیلومتر مربع)، به اضافه ۷۰۰ هکتار (۳ کیلومتر مربع) دیگر در نهر خشک گسترش یافته‌است. کلون ونته. کلون ونته چوب جوانه ای است که برای کاشت شاردونه در بسیاری از تاکستان‌های کالیفرنیا
کاشت شاردونه در بسیاری از تاکستان‌های کالیفرنیا استفاده می‌شود. در سال ۱۹۱۲، ارنست ونته، شراب‌کار نسل دوم، قلمه‌هایی را از نهالستان دانشگاه مونپلیه در فرانسه برداشت. سپس قلمه‌های تاکستان ونته به تعدادی از شراب‌سازی‌های دیگر گسترش یافت و سرانجام توسط خدمات بنیاد مواد گیاهی دانشگاه کالیفرنیا، دیویس تأیید شد. کلون‌های گرفته شده از انگورهای تأیید شده با نام «ونته» یا «ونته عملیات حرارتی شده» و کلون‌های گرفته شده از انگورها قبل از صدور گواهی به عنوان «ونته قدیمی» شناخته می‌شوند. املاک. تاکستان‌های ونته همچنین
شناخته می‌شوند. املاک. تاکستان‌های ونته همچنین یک زمین گلف، اتاق مزه و رویدادهای خصوصی ارائه می‌دهد که همه در قلب تاکستان‌ها قرار دارند.
آمیبو (amiibo) پیکرک های واقعی شرکت نینتندو می‌شوند که این توانایی را دارند که برخی ویژگی‌ها و رازها در بازی‌های مختلف روی پلتفرم‌های بازی مختلف شرکت نینتندو را فعال کنند، که برای اولین بار و به طور رسمی ۱۲ ژوئن سال ۲۰۱۴ معرفی شد. شیوه کار. https://www.nintendo.com/eu/media/images/10_share_images/others_3/amiibo_4/SI_WiiU_Amiibo_image800w.png هر آمیبو به گونه‌ای طراحی شده که شبیه به یکی از شخصیت‌های بازی‌های ویدیویی باشد و صد البته یک تراشه‌ی فرکانس شناساسی رادیویی مخفی (RFID) نیز در خود دارد. وقتی که
رادیویی مخفی (RFID) نیز در خود دارد. وقتی که بازیکن تراشه‌ داخل آمیبو را با یک دستگاه مناسب نینتندو اسکن کند، سیستم این توانایی را دارد که تشخیص بدهد این فرکانس متعلق به کدام آمیبو است و طبق آن اقدام مناسب و از پیش تعریف شده را انجام دهد. تاثیراتی مختلفی که اسکن کردن هرآمیبو به همراه دارد، از یک بازی به بازی دیگر تفاوت خواهند کرد. برخی از عناوین مثل بازی برادران سوپر اسمش بر روی کنسول‌های وی یو و ۳دی‌اس حتی به بازیکن اجازه می‌دهند که اطلاعاتی بر روی آمیبو ذخیره کنند. این قابلیت به بازیکن این امکان را
ذخیره کنند. این قابلیت به بازیکن این امکان را می‌دهد که شخصیت‌های مورد علاقه‌ خود را شخصی سازی کند، اطلاعات را بر روی آمیبو ذخیره کرده و سپس از آن بر روی هر کنسول وی یو یا ۳دی‌اس دیگری بهره ببرد. البته اکثر آمیبوها و بازی‌ها در یک رابطه‌ یک طرفه‌ عمل می‌کنند. این بدان معنی است که کنسول‌های نینتندو این آمیبوها را اسکن می‌کنند و به بازی می‌گویند که با کدام یک از آن‌ها طرف است اما بر روی خود آمیبو تغییری ایجاد نمی‌شود. در این موارد، اسکن کردن آمیبو تنها باعث باز شدن یک شخصیت، پوسته، مرحله جدید و یا نوع تاثیری
شدن یک شخصیت، پوسته، مرحله جدید و یا نوع تاثیری خاص دیگر در بازی می‌شود و نه چیز دیگری. پیکرک های آمیبو بیشتر برای این طراحی شده‌اند که تجربه‌ شما در بازی‌های کنسول نینتندو را بهبود ببخشند تا اینکه بخواهند یک وسیله‌ای اجباری در راستای تکمیل کردن این بازی‌ها باشند. تنها بازی‌ای که در عمل نیاز به این آمیبوها دارد تا بتوانید آن را تکمیل کنید بازی Animal Crossing: Amiibo Festival است. در بقیه‌ بازی‌ها استفاده ازپیکرک های آمییبو صرفا باعث بهبود تجربه‌ شما شده و بازی را آسان‌تر می‌کند.
جوزف بریستو (؛ زادهٔ ) استاد بریتانیایی ادبیات انگلیسی دانشگاه یوسی‌اِل‌اِی است که در زمینه ادبیات ویکتوریایی، مطالعات جنسیت و ادبیات بریتانیا در سدۀ بیستم تخصص دارد. او بیشتر به خاطر کتاب‌هایش در مورد تاریخ جنسیت، شعر ویکتوریایی و کارش به عنوان منتقد و ویراستار متون ادبی اواخر دوره ویکتوریا شناخته می‌شود. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه لندن و دکترایش را از دانشگاه ساوت‌همپتون دریافت داشت. پژوهش‌های او با پشتیبانی برخی مراکز معتبر دانشگاهی همچون آکادمی بریتانیا، کالج سنت جان دانشگاه آکسفورد، موقوفه ملی
کالج سنت جان دانشگاه آکسفورد، موقوفه ملی علوم انسانی و مرکز علوم انسانی دانشگاه استنفورد انجام شده‌است.