payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز () گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد هستند. گزارشگر ویژه کنونی این دفتر برعهده نیلز ملزر سوئیسی است و پیش‌از این خوان مندز مسئولیت آن را بر عهده داشت.
لوکاش بارتوشاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف، باشگاه فوتبال فاستاو زلین، و باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
دانشگاه مسیحی جارویس (JCU) یک دانشگاه خصوصی مسیحی سیاهپوست در کانتی وود، تگزاس است که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده‌است. در پاییز ۲۰۱۹ تعداد کل ثبت نام در مقطع کارشناسی ۸۶۷ نفر بود. تاریخچه. اگرچه برنامه‌های آموزشی رسمی در جارویس در ۱۳ ژانویه ۱۹۱۳ با ثبت نام ۱۲ دانش آموز آغاز شد، اما شروع فعالیت مدرسه مربوط به اوایل سال ۱۹۰۴ در زمانی که شاگردان سیاهپوست مسیح تگزاس شروع به برنامه‌ریزی برای مدرسه ای برای سیاه پوستان کردند است. سرگرد جیمز جارویس و همسرش آیدا ون زاندت جارویس زوج سفیدپوستی بودند که خانواده‌هایشان برده
جارویس زوج سفیدپوستی بودند که خانواده‌هایشان برده داشتند آنها زمینی را که مدرسه می‌توانست روی آن ساخته شود اهدا کردند. خانواده جارویس به هیئت مأموریت زنان مسیحی مشروط بر اینکه به عنوان مدرسه ای برای سیاه پوستان نگهداری شود اهدا کردند. جارویس تنها کالج سیاهپوست تاریخی است که از دوازده کالج تأسیس شده توسط کلیسای شاگردان مسیح باقی مانده‌است. اولین شاگردان جارویس در بقایای یک اردوگاه قدیمی چوب بری و بعداً در یک کابین که اولین ساختمان چند منظوره مدرسه شد، آموزش دیدند.
رومن بدناژ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال کاوناس، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ملادا بولسلاف، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
گونتر بیتنگل (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بلشانی، دوکلا پراگ، و باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال چکسلواکی، چکسلواکی، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
میخال بیلک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال تپلیس، و باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال چکسلواکی و جمهوری چک بازی کرده‌است.
یان بلاژک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال دوکلا پراگ، دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس، و باشگاه فوتبال لاریسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری چک، زیر ۱۹ سال جمهوری چک، زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
رادیم بریته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس و باشگاه فوتبال تپلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
اریخ برابتس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال اسپارتاک ولادی‌قفقاز، باشگاه فوتبال پاشینگ، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
لوکاش بودینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
مارک چخ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوچ ولادی‌وستوک، باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن، باشگاه فوتبال اسپارتاک ترناوا، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ژیلینا، باشگاه فوتبال ژمچوژینا-سوچی، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال بانیک استراوا، و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
یاروسلاو چرنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو، و باشگاه فوتبال سیگما اولوموتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
میلان چرنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، دوکلا پراگ، و باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
مارتین چیژک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
رادک چرنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، و باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
تیم ملی بسکتبال لیبریا، نماینده لیبریا در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم توسط فدراسیون بسکتبال این کشور اداره می شود. آخرین راهیابی آنها به مسابقات قهرمانی آفریقا به سال ۲۰۰۷ باز می گردد. بهترین عملکرد آنها در سال ۱۹۸۳ بود که لیبریا در بین ۱۰ تیم برتر آفریقا قرار گرفت.
فرمان همایونی به‌طور عام فرمان پادشاه کشور برای انجام مواردی بوده است که در ید قدرت او می‌باشد. به‌طور خاص مجموعه ای از عزل و نصبها بوده که به‌طور تدریجی (پس از کم و زیاد شدن) در انحصار شاه کشور بوده است. با ظهور انقلاب در سال ۱۳۵۷ این منصبها مدتی بلاتکلیف ماندند تا اینکه در سوم خرداد ۱۳۶۰ این عنوان حذف شد و اختیارات عزل و نصب به نهادهای دیگر نظام مثل رهبر- وزیر اقتصاد - وزیر بهداشت- رئیس ستاد مشترک و مجلس منتقل شدند. لایحه حذف فرمان همایونی. در تاریخ ۳/۳/۱۳۶۰ «لایحه راجع به حذف عبارت (فرمان همایونی) در
«لایحه راجع به حذف عبارت (فرمان همایونی) در قوانین و مقررات مربوط به انتصاب افراد به بعضی از مقام‌های کشور» به صورت یک فوریتی و با حضور اعضای شورای نگهبان در مجلس طرح و به تصویب اکثریت مجلس رسید و برای اعلام نظر نهایی شورای نگهبان به این نهاد ارجاع شد. براساس ماده واحده این لایحه، انتصاب کلیه مقام‌هایی که به موجب قوانین مصوب تا ۲۲/۱۱/۱۳۵۷ موکول به صدور (فرمان همایونی) شده است، جز در مواردی که به موجب قانون اساسی جمهوری اسلامی مستقیماً به رهبری و ریاست‌جمهوری و قوه مقننه مربوط می‌شود، به ترتیب زیر انجام
و قوه مقننه مربوط می‌شود، به ترتیب زیر انجام می‌شود. ۱ - رئیس کل بانک مرکزی و قائم مقام او به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیئت دولت و تأیید صلاحیت به وسیله مجلس شورای اسلامی تعیین می‌شود و وزیر امور اقتصادی و دارایی موظف است در مدت ۵ روز حکم وی را صادر کند.» ۱- رئیس کل بانک مرکزی و قائم مقام او به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و تأیید مجمع عمومی بانکها و تصویب هیئت دولت تعیین‌می‌شود و وزیر امور اقتصادی و دارایی موظف است در مدت ۵ روز حکم وی را صادر و ابلاغ نماید. ۲- رئیس هلال احمر به
وی را صادر و ابلاغ نماید. ۲- رئیس هلال احمر به پیشنهاد وزیر بهداری و تأیید صلاحیت وی به وسیله کمیسیون امور بهداری مجلس تعیین می‌شود و وزیر بهداری موظف‌است در مدت ۵ روز حکم وی را صادر نماید. ۳- استانداران با پیشنهاد وزیر کشور و تصویب هیئت دولت تعیین می‌شوند و وزیر کشور حکم آنان را در مدت حداکثر ۵ روز صادر و ابلاغ‌می‌نماید. ۶- عزل و نصبها در قوه قضائیه به پیشنهاد یکی از اعضاء شورای عالی قضایی حسب مورد و تصویب آن شورا با رعایت اصل ۱۶۴ قانون اساسی‌انجام می‌شود و رئیس شورای عالی قضایی موظف است در مدت ۵ روز
و رئیس شورای عالی قضایی موظف است در مدت ۵ روز احکام آنرا صادر و ابلاغ نماید. ۷- کلیه مواردی که در امور نیروهای مسلح موکول به فرمان همایونی بوده است در امور سه نیرو به پیشنهاد فرمانده همان نیرو و در سایر موارد به‌پیشنهاد رئیس ستاد مشترک و با تصویب شورای عالی دفاع خواهد بود. پیشنهادکننده موظف است حداکثر تا ۵ روز احکام مربوطه را صادر و ابلاغ‌نماید. تبصره ۱- کلیه مواردی که در قوانین گذشته عزل و نصب با فرمان همایونی بوده و در این لایحه قانونی حکم آن مشخص نشده است مرجع‌تصویب و امضای آن با تصویب مجلس شورای اسلامی
مرجع‌تصویب و امضای آن با تصویب مجلس شورای اسلامی تعیین می‌گردد. تبصره ۲- آن قسمت از قوانین و مقررات موجود که با مفاد این ماده واحده و تبصره‌های آن مغایرت دارد از تاریخ تصویب این قانون ملغی است. تبصره ۳- وزارتخانه‌ها و کلیه مؤسسات و شرکتهای دولتی و بانکها که شمول مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر نام است نیز مشمول این‌قانون خواهند بود. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه روز پنجشنبه چهاردهم خرداد ماه یک هزار و سیصد و شصت شمسی با حضور شورای محترم‌نگهبان به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است.
به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است. رئیس مجلس شورای اسلامی- اکبر هاشمی
شارلوت (به انگلیسی: Charlotte) یک انیمیشن درام زندگی‌نامه‌ای محصول ۲۰۲۱ درباره نقاش آلمانی شارلوت سالومون است که توسط اریک وارین و طاهر رانا کارگردانی شده است، برگرفته از داستانی از اریک رادرفورد و فیلمنامه‌ای از رادرفورد و دیوید بزمزگیس، با الهام از مجموعه نقاشی اتوبیوگرافیک سالومون است. صداپیشه‌های این فیلم، کیرا نایتلی، برندا بلتین، جیم برادبنت، سم کلافلین، هنری چرنی، ادی مارسان، هلن مک‌کروری (در آخرین حضورش)، سوفی اوکوندو و مارک استرانگ در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. نایتلی، ماریون کوتیار و خاویر
نقش پرداخته‌اند. نایتلی، ماریون کوتیار و خاویر دولان به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی فعالیت می‌کنند. شارلوت یک محصول مشترک بین‌المللی بین کانادا، فرانسه و بلژیک است. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۱ انجام داد. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ در کانادا اکران شد و در ۹ نوامبر ۲۰۲۲ در فرانسه اکران شد. خلاصه داستان. هنرمند جوانی به نام شارلوت سالومون در آستانه جنگ جهانی دوم روی سن می‌آید و شاهکاری خلق می‌کند. انتشار. اولین نمایش جهانی آن در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو
نمایش جهانی آن در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۱، در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۱ بود. در دسامبر ۲۰۲۱، Good Deed Entertainment حقوق پخش فیلم در آمریکای شمالی را به دست آورد و آن را برای اکران محدود در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ در ایالات متحده تعیین کرد. این فیلم در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ توسط Elevation Pictures در سینماهای کانادا اکران شد. این فیلم در ۹ نوامبر ۲۰۲۲ توسط نور فیلمز در فرانسه اکران شد.
آلبرت مول (؛ ۴ مه ۱۸۶۲، لیسا – ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹، برلین) متخصص مغز و اعصاب، روان‌شناس، سکسولوژیست و پژوهشگر اخلاق بود. او در کنار ایوان بلوخ و مگنوس هیرشفلد بنیانگذار روان‌شناسی پزشکی و جنسیت‌شناسی محسوب می‌شود. اگرچه مول در زمینه جنسیت‌شناسی پیشگام بود، اما معاصران او مانند مگنوس هیرشفلد و زیگموند فروید آثار او زیر سؤال می‌بردند، بیشتر به دلیل رقابت تلخ بین آنها. مول معتقد بود ماهیت جنسی شامل دو بخش کاملاً متمایز است: تحریک جنسی و کشش جنسی. زندگی‌نامه. مول که پسر یک تاجر یهودی بود، در لیسا(پروس) به دنیا آمد،
پسر یک تاجر یهودی بود، در لیسا(پروس) به دنیا آمد، قبل از تحصیل پزشکی در برسلاو، فرایبورگ، ینا و برلین، در مدرسه کاتولیک در شهر گلگوگو سیلزی تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۵، مول با انجام تحقیقاتی در مورد عواقب بی‌حرکتی طولانی مدت مفاصل در حیوانات آزمایشگاهی، موفق به دریافت مدرک پزشکی شد. مول در یک تور از بیمارستان Salpêtrière در پاریس، تظاهرات معروف هیستری و هیپنوتیزم توسط ژان مارتین شارکو (۱۸۲۵–۱۸۹۳) را مشاهده کرد. در بازگشت به برلین در سال ۱۸۸۷، مول یک مطب خصوصی برای بیماری‌های عصبی افتتاح کرد که در آن از درمان
برای بیماری‌های عصبی افتتاح کرد که در آن از درمان گروهی برای بیمارانی که شکایات عصبی و رفتارهای جنسی ناهنجار داشتند، استفاده کرد. مول یکی از اعضای پیشگام انجمن روان‌شناسی تجربی برلین بود. او در سال ۱۹۱۳ انجمن بین‌المللی تحقیقات جنسی را تأسیس کرد. او یک کنفرانس بین‌المللی با این موضوع برنامه‌ریزی کرد، اما در نهایت به دلیل جنگ جهانی اول به تأخیر افتاد. در سال ۱۹۲۶، مول کنگره بین‌المللی یک هفته ای سکسولوژی را در برلین سازماندهی و ریاست کرد، اولین کنگره علمی بین‌المللی در آلمان پس از جنگ. در اوایل دهه ۱۹۲۰، او
در آلمان پس از جنگ. در اوایل دهه ۱۹۲۰، او یک مؤسسه خصوصی برای روان‌شناسی عملی تأسیس کرد که آزمایشات روان‌شناسی را انجام می‌داد و مشاوره شغلی ارائه می‌کرد. مول اغلب به عنوان شاهد متخصص در دادگاه خدمت می‌کرد، به ویژه در پرونده‌های مربوط به جرایم جنسی. او تا سال ۱۹۳۸ مشغول به کار بود تا اینکه دولت ناسیونال سوسیالیست در آلمان مجوز پزشکی او را به دلیل تبار یهودی اش لغو کرد. او تنها یک سال بعد، در سپتامبر ۱۹۳۹، مجرد درگذشت رقابت با معاصرانش. زیگموند فروید. انتشارات مول "Das Sexualleben des Kindes" (1908) زیگموند
مول "Das Sexualleben des Kindes" (1908) زیگموند فروید را خشمگین کرد زیرا روانکاوی را به شدت مورد انتقاد قرار داد. مول معتقد بود که تعریف فروید از تمایلات جنسی نوزادان فاقد دقت و پایه کافی است. مول در مورد شواهد تجربی مطالعات موردی فروید متقاعد نشد و پیشنهاد کرد که مقدمات نظری و بازنمایی‌های نمادین، به جای اینکه صحت آن را آزمایش کنند، فقط نظریه را تأیید می‌کنند. مول معتقد بود که فروید از طریق پیشنهاد درمانگر بر تحریف خاطرات بیمارانش تأثیر می‌گذارد و او تأثیر تمایلات جنسی را در علت‌شناسی روان رنجورها اغراق
تمایلات جنسی را در علت‌شناسی روان رنجورها اغراق می‌کند. مول افزود که او روش درمانی فروید را در درمان بیماران روان رنجور امتحان کرد، اما دریافت که همان‌طور که فروید ادعا می‌کند، تمایلات جنسی هیچ نقش برجسته ای ایفا نمی‌کند. فروید حتی قبل از "ظهور Das Sexualleben"، مول را در بین همکارانش تحقیر کرد. مول یک پزشک برجسته در برلین بود. فروید و معاصرانش تدافعی بودند زیرا پزشکان از نظر تاریخی به روانکاوی با شک و تردید یا خصومت آشکار می‌نگریستند. فروید اعتبار مول را زیر سؤال برد و شخصیت او را بدنام کرد، حتی مول را به
سؤال برد و شخصیت او را بدنام کرد، حتی مول را به دلیل عدم اعتبار فروید در انتقاد از تمایلات جنسی نوزادان و تکنیک روانکاوی به سرقت ادبی متهم کرد. پس از ملاقات مول، فروید در نامه‌ای به کارل یونگ نوشت: «به‌طور خلاصه، او (مول) یک جانور است، اساساً یک پزشک نیست؛ او دارای ساختار فکری و اخلاقی یک آدم‌خوار است. او اتاق مرا مانند خود شیطان آلوده کرده‌است و من او را به اندازه کافی سر جای خود قرار نداده‌ام. اکنون البته باید از او انتظار بدترین حملات را داشته باشیم.» مگنوس هیرشفلد. آلبرت مول و مگنوس هیرشفلد از
مگنوس هیرشفلد. آلبرت مول و مگنوس هیرشفلد از برجسته‌ترین سکس شناسان و روانشناسان پزشکی قرن بیستم هستند. نه مول و نه هیرشفلد هرگز ازدواج نکردند و تا آنجا که ما می‌دانیم هیچ فرزندی نداشتند. هر دو اولین اثر جنسی خود را در مورد همجنس‌گرایی منتشر کردند. اینجاست که شباهت‌های آنها به پایان می‌رسد. مول خود را دانشمندی خالص و عاری از علایق سیاسی می‌دانست. از سوی دیگر، هیرشفلد کمتر به قوانین حرفه پزشکی توجه داشت و بیشتر به هویت خود به عنوان یک انسان دوست علمی اهمیت می‌داد. هیرشفلد اغلب به عنوان اولین قهرمان جنبش
می‌داد. هیرشفلد اغلب به عنوان اولین قهرمان جنبش همجنس‌گرایی شناخته می‌شود. هیرشفلد هرگز در مورد گرایش جنسی خود چیزی ننوشت، اما معمولاً به عنوان یک همجنسگرا شناخته می‌شد. فقط می‌توان در مورد زندگی شخصی مول حدس و گمان زد، اما توجه داشته باشید که او یک مجرد مادام العمر بود. مول تأیید کرد که هیرشفلد «ماهیت مشکل‌ساز» دارد. او هیرشفلد را زن تلقی می‌کرد و عینیت او را به ویژه در موارد انحراف جنسی و جرایم جنایی جنسی زیر سؤال می‌برد. هیرشفلد هم، به نوبه خود، مهارت و تخصص مول را به عنوان یک شاهد متخصص در دادگاه در
و تخصص مول را به عنوان یک شاهد متخصص در دادگاه در مورد چنین موضوعاتی زیر سؤال می‌برد. با وجود این واقعیت که مول اولین گزارش علمی مدرن از همجنس‌گرایی را منتشر کرده بود. مول بعداً هیرشفلد را با توجه به مسائل همجنس‌گرایی به شدت محکوم کرد. مول موضع کمیته علمی- بشردوستانه هیرشفلد در مورد همجنس‌گرایی را به عنوان یک «سم» برای هر همجنس‌گرا که به دنبال «درمان» است،» معرفی کرد. او احساس کرد که کمیته بر تحریک و دستکاری علم برای تجلیل از رفتار جنسی انحرافی تأکید دارد. مول تا آنجا پیش رفت که تهدید به انتشار شواهدی مبنی
تا آنجا پیش رفت که تهدید به انتشار شواهدی مبنی بر «ماهیت مشکل ساز هیرشفلد» کرد. در پایان، مول هرگز این «شواهد» را منتشر نکرد، بلکه کاری به مراتب بدتر انجام داد. هیرشفلد به پاریس نقل مکان کرده بود که توسط نازی‌ها تبعید شده بود. در ژانویه ۱۹۳۴، مول نامه‌ای به رئیس دانشکده پزشکی پاریس ارسال کرد که شامل یک نسخه برای وزیر خارجه آلمان بود. مول در نامه خود مدعی شد که شهرت هیرشفلد به عنوان یک پزشک و دانشمند به دلیل سیاست و اعتقادات شخصی وی خدشه دار شده‌است. مول در ادامه هیرشفلد را یک «فرصت طلب دوطرفه» توصیف کرد و
ادامه هیرشفلد را یک «فرصت طلب دوطرفه» توصیف کرد و تا زمانی که انجمن‌های سیاسی او در روز انقلاب در برلین رونمایی شد، خود را یک نظامی معرفی کرد. در نتیجه، هیرشفلد از طبابت در فرانسه منع شد و یک سال بعد در تبعید درگذشت. دیدگاه‌ها در مورد همجنس‌گرایی و قانون جزای آلمان با کد ۱۷۵. در دهه ۱۹۲۰، تغییر در افکار عمومی آلمان منجر به قضاوت شدیدتر در مورد جرایم جنسی، علیرغم عدم تغییر در خود قوانین شد. قانون مجازات شاهنشاهی ۱۷۵ می‌گوید: "اقدام جنسی غیرطبیعی که بین افراد جنس مذکر یا توسط انسان با حیوانات انجام شود،
جنس مذکر یا توسط انسان با حیوانات انجام شود، مجازات حبس دارد؛ از دست دادن حقوق مدنی نیز ممکن است تحمیل شود . " در این زمان، دادگاه‌ها این قانون را برای مجازات شدید تمام انحرافات جنسی درک شده به‌طور گسترده تفسیر کردند. سکسولوژیست‌ها و روانشناسان پزشکی آلمانی که اغلب به عنوان شاهد خبره در موارد انحراف فراخوانده می‌شدند، با دادخواستی پاسخ دادند که برابری قانونی اعمال همجنس‌گرا و دگرجنس گرا را در میان بزرگسالان موافق تأیید می‌کرد. مول یکی از اولین کسانی بود که این طومار را امضا کرد که توسط کمیته علمی-
بود که این طومار را امضا کرد که توسط کمیته علمی- بشردوستانه "هیرشفلد" به پارلمان آلمان ارائه شد. با این حال، مول بعداً علیه کمیته استدلال کرد و اظهار داشت که عینیت اخلاقی به ندرت اتفاق می‌افتد که رفتار خود را بیمارگونه یا اختلال در نظر بگیرد. مول سایر حامیان پایان دادن به قانون ۱۷۵ را به عنوان تعالی بخشیدن به همجنس‌گرایی می‌دید. مول استدلال کرد که گناه یا نفرت از نقطه نظر پزشکی به همان اندازه قابل چشم پوشی است، همان‌طور که مسئله وراثت همجنس گرایان نیز چنین بود. مول درمان همجنس‌گرایی را تأیید کرد و آن را با
مول درمان همجنس‌گرایی را تأیید کرد و آن را با ناهنجاری‌های فیزیکی مانند شکاف کام مقایسه کرد. در خاتمه، مول به «همجنس‌گرایان نجیب‌اندیش» توصیه کرد در صورتی که انتظار همدردی از سوی جامعه دگرجنس‌گرا داشته باشند، هر گونه بقایای غرور در مورد همجنس‌گرایی را نادیده بگیرند. مول با مجازات‌های قانونی سخت‌گیرانه برای اعمال همجنس‌بازی توافقی مخالفت می‌کرد و در عین حال درمان تبدیلی را نیز به توصیه می‌کرد، عملی که اکنون توسط همه روانشناسان معتبر زیان بار شناخته می‌شود. نظریه‌های جنسی. تحلیل مول از تمایلات جنسی نوزادان
نظریه‌های جنسی. تحلیل مول از تمایلات جنسی نوزادان بر مرز بین رشد جنسی طبیعی و غیرطبیعی تأکید کرد. او در تاریخچه پرونده خود دریافت که افراد سالم و «منحرف» در گزارش‌های خود از درگیری‌های جنسی دوران کودکی تفاوت چندانی با هم ندارند. انگیزه‌ها و اعمال جنسی متعدد، از جمله خودارضایی، جذب افراد همجنس یا سنین مختلف، و دیگر تمایلات فتیشیستی، در دوران کودکی غیرمعمول نبودند و لزوماً نشان‌دهنده بروز انحراف در بزرگسالی نبودند. اظهارات مول متکی بر تجربه او از شرکت در خودارضایی متقابل در مدرسه شبانه‌روزی پسرانه اش بود.
متقابل در مدرسه شبانه‌روزی پسرانه اش بود. مول چنین فعالیت‌هایی را به عنوان رشد جنسی مشخصه بین سنین ۸ تا ۱۰ سالگی و پایان بلوغ در ۲۰ سالگی توصیف کرد. او اظهار داشت که بلوغ اندام‌های جنسی، انگیزه‌های جنسی متمایز، معاشرت‌های ذهنی و عادت‌ها را آشکار می‌کند. در حالی که بیشتر بزرگسالان تمایلات و تمایلات دگرجنس گرا را در خود ایجاد می‌کنند، اقلیت تمایلات همجنس‌گرایی یا دوجنس گرایی را نشان می‌دهند. انحراف جنسی می‌تواند هم در افراد دگرجنس و هم در افراد همجنس‌گرا ظاهر شود. مول استدلال می‌کرد که محرک‌های روانی و محیطی
شود. مول استدلال می‌کرد که محرک‌های روانی و محیطی که از دگرگونی طبیعی تمایلات جنسی کودکان جلوگیری می‌کنند، عوامل تعیین‌کننده انحراف هستند. در چهار مرحله پاسخ جنسی مول پاسخ جنسی را به چهار مرحله تقسیم کرد: در "کتاب زندگی جنسی کودک"، او والدین را تشویق کرد که به فرزندان خود آموزش جنسی بدهند. هیپنوتیزم. مول یک محقق برجسته در موضوع هیپنوتیزم بود. مول گزارش خود از تاریخچه هیپنوتیزم و آزمایشات خود در "هیپنوتیزم" را در سال ۱۸۸۹ منتشر کرد که در تهیه آن از حمایت پروفسور آگوست فورل و دکتر مکس دسوآر استفاده کرد.
پروفسور آگوست فورل و دکتر مکس دسوآر استفاده کرد. تحقیق روانی. مول منتقد سرسخت عرفان، غیبت و معنویت بود. با وجود اینکه او تحقیقات فراروان‌شناسی را مطالعه می‌کرد، نسبت به آن انتقاد داشت و برای پدیده‌های ماوراء الطبیعه توضیحات روان‌شناختی طبیعت‌گرایانه ارائه کرد. او غالباً در افشای نقاب از مدیوم‌ها و سانس‌ها افراط می‌کرد. کتاب او "علوم مسیحی، پزشکی و غیبت" (۱۹۰۲) متن اولیه روان‌شناسی ناهنجاری است. مول در این کتاب از اعمالی مانند علم مسیحیت، معنویت گرایی و غیبت گرایی انتقاد کرد و نوشت که آنها نتیجه تقلب و
غیبت گرایی انتقاد کرد و نوشت که آنها نتیجه تقلب و پیشنهاد هیپنوتیزمی هستند. او استدلال کرد که این پیشنهاد درمان علم مسیحیت و همچنین رابطه ظاهراً ماوراء طبیعی بین مغناطیس‌کننده‌ها و خواب آوران آنها را توضیح می‌دهد. او نوشت که تقلب و هیپنوتیزم می‌تواند پدیده‌های مدیومیستی را توضیح دهد. به گفته (Wolffram, 2012) «[Moll] استدلال کرد که فضای هیپنوتیزم کننده اتاق جلسات تاریک و تأثیر پیشنهادی اعتبار اجتماعی و علمی آزمایشگران می‌تواند برای توضیح اینکه چرا افراد به ظاهر منطقی از پدیده‌های غیبی حمایت می‌کنند استفاده
منطقی از پدیده‌های غیبی حمایت می‌کنند استفاده شود.» در سال ۱۹۰۳، مول هانس باهوش را آزمایش کرد و اولین کسی بود که پیشنهاد کرد اسب استعداد روانی ندارد اما به علائم ناخودآگاه واکنش نشان می‌دهد. مول درگیر یک دعوای حقوقی با رسانه معنوی ماریا وولهارت بود که او را کلاهبردار می‌دانست.
آدلا ولارده پرز (؛ در سیوداد خوارس در مکزیک – در ایالات متحده آمریکا) یک کنشگر مکزیکی بود که در انقلاب مکزیک جنگید. زندگی‌نامه. آدلا ولارده پرز دختر یکی از اهالی ثروتمند سیوداد خوارس بود و در سنین جوانی به تحصیل در رشته پزشکی جذب شد. در سال ۱۹۱۵، به انجمن مکزیکی صلیب سفید پیوست. او خالق گروه انقلابی سولدادراس (سربازان زن) بود. اینها زنانی بودند که در صحنه نبرد به مداوای سربازان مجروح می‌پرداختند، حتی برخی از آنها اسلحه به دست گرفته و جنگیدند. با این حال، آدلا ولارده، «آدلیتا» به دلیل ارزشش در جنگ شناخته نشد
ولارده، «آدلیتا» به دلیل ارزشش در جنگ شناخته نشد و پس از انقلاب مکزیک فراموش شد. تنها در سال ۱۹۶۲ بود که او سرانجام به عنوان یک جانباز انقلاب و به دلیل مخالفتش با دولت ویکتوریانو هوئرتا شناخته شد. او در سال ۱۹۷۱ در فقر شدید در ایالات متحده درگذشت. میراث و یادبود. اکنون آدلا ولارده پرز به عنوان زنی شناخته می‌شود که نامش نشان‌دهنده تمام پرستارانی است که خدمات خود را نه تنها برای مراقبت از بیماران و مجروحان در جریان انقلاب مکزیک، بلکه برای حمل سلاح، مراقبت از غذا و حتی در صورت نیاز شرکت در نبردها ارائه دادند.
و حتی در صورت نیاز شرکت در نبردها ارائه دادند. آهنگساز آنتونیو دل ریو، ترانه «No me importa» (من اهمیتی نمی‌دهم) را به او تقدیم کرد و توضیح داد: «چند آهنگ مانند La Charrita و طبق برخی نسخه‌ها آهنگ La Adelita برای او ساخته شده‌است.»
سبرانگ جایا (جاوه ای: سبرڠ جای) یک منطقهٔ مسکونی در حومهٔ شهر سبرانگ پرای، ایالت پنانگ، مالزی است. این منطقه که در کرانه جنوبی رود پرای و شرق پرای واقع شده است، دردههٔ ۱۹۷۰ رو به توسعه گذاشت. از آن زمان، سبرانگ جایا با پیشرفت‌های مختلف در سطوح تجاری و خرده فروشی، به منطقه‌ای پررونق تبدیل گشت.
از حجتیه تا کمونیسم کارگری، خودزندگی‌نامه و مجموعه مقالات نوشته بابک یزدی. دربارهٔ کتاب. کتاب خودزندگی‌،نامه‌ی بابک یزدی و مجموعه مقالاتی از اوست. حسن پویا در «چند کلمه به عنوان پیش درآمد» می‌نویسد: در مورد کتاب او (از حجتیه تا کمونیسم کارگری) نوشته‌های مربوط به سال‌های آوارگی در دبی، فرار از دبی با لنج به هندوستان، زندان‌های هندوستان، مرثیه‌ای برای دل خودم، نام به منطور حکمت و ئاسخ زنده یاد منصور حکمت به او و...» درباره نویسنده. بابک یزدی، فعال و مدافع زندانیان سیاسی، از بنیانگزارا «سازمان دافع از زندانیان
سیاسی، از بنیانگزارا «سازمان دافع از زندانیان سیاسی» و «کانون خاوران» مدیر اجرایی کانون خاوران بابک یزدی به همراه سایر اعضای حزب کمونیست کارگری در تجمعات در شرق کانادا در رابطه با جنبش «زن زندگی آزادی» نقش پررنگی داشته‌اند. ، عضو کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست کارگری و دبیر کنونی این حزی در شرق کانادا بخشی از کتاب. برای آشنایی با شیوه نویسندگی بابک یزدی بخشی از آن نقل می‌شود: چرا مسلمان نیستم… انسان با خدا متولد نمی شود ولی در بسیاری از موارد شرایط زمانی ـ مکانی در او تأثیر فراوان دارد. من هم مثل خیلی های دیگر نه
او تأثیر فراوان دارد. من هم مثل خیلی های دیگر نه تنها پدر، مادر، زبان، محل تولد، رنگ پوست و غیره را خودم انتخاب نکردم، بلکه علاوه بر اینها خدا و مذهب و خرافات هم از خانواده و محیط به من تحمیل شد و متاسفانه بیست و سه سال طول کشید تا توانستم خودم را از این قید و بندها و خرافات آزاد کنم نقدها و نظرها. اولین چیز جالب کتاب در باب زایش خود بابک است، بخش تولد هنگام درو را بخوانید. دوم در زمان کودکی اش است که با دوستش میوه های کدخدا را می دزدند و شبانه جلوی خانه های فقرا می گذارند. دیگر این که در بخش هایی که از بی
فقرا می گذارند. دیگر این که در بخش هایی که از بی دین شدنش می گوید، کار جالبی که کرده این است که ایجاد شک کرده که اساس هر بینش علمی است. فرهنگ بسته و پیچیده ی خاورمیانه را در اولین عشق بابک می بینیم. در یک جامعه ای که مبتنی بر جباریت است دوران آوارگی بابک آغاز می شود. به دوبی می رود، به کار سخت گماشته می شود. با لنج به هند می رود و گرفتار توفان اقیانوس می شود. در هند به زندان می افتد و شرح گرسنگی و سختی های زندان را باید خواند که خیلی جالب است. در بخش دیگری از نوشته خود به موضوع نامه بابک یزدی به منصور حکمت
نوشته خود به موضوع نامه بابک یزدی به منصور حکمت در مورد مرگ احمد شاملو می‌پردازد و آن را سند بسیار مهمی برمی‌شمارد.