payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خانواده را با نامه‌های ناشناس، تلگراف و تماس‌های تلفنی و همچنین عکس‌های مخرب که اغلب تغییر می‌کردند، دستکاری می‌کرد. اهداف روش سزتسون عمدتاً افراد یا گروه‌هایی بودند که در زمان جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) دشمنان دولت در این کشور به حساب می‌آمدند. این شامل مخالفان سیاسی، فعالان، روشنفکران، هنرمندان، رهبران مذهبی، و هر کسی که به عنوان تهدیدی برای رژیم بود، می‌شد. اشتازی از روش سزتسون به عنوان وسیله ای برای تضعیف و مختل کردن فعالیت این افراد یا گروه‌ها با هدف خنثی کردن مخالفت آنها با دولت جمهوری
با هدف خنثی کردن مخالفت آنها با دولت جمهوری دموکراتیک آلمان استفاده کرد. اشتازی با به‌کارگیری روش‌های مخفیانه برای ایجاد ترس، عدم اطمینان و تفرقه در میان اهداف خود، به دنبال تضعیف مقاومت آنها و منزوی کردن آنها از شبکه‌های حمایتی خود بود. سزتسون نوعی جنگ روانی بود که هدف آن شکستن روحیه، اراده و نفوذ مخالفان رژیم بود.
کلمه و شیء (به انگلیسی: Word and Object) اثری است از فیلسوف آمریکایی ویلارد کواین که در آن خط فکری نوشته‌های قبلی خود در کتاب "از دیدگاه منطقی" (۱۹۵۳) را گسترش داده و برخی از استدلال‌های قبلی‌اش را بازنویسی می‌کند. انتقاد او در «دو جزم تجربی‌گرایی»، به تمایز تحلیلی- ترکیبی آزمایش فکری «ترجمه رادیکال» و مفهوم همراه با آن «عدم تعین ترجمه»، اصالتاً برای "کلمه" ("Word) و شیء (Object)" است که معروف‌ترین کتاب کواین است. این کتاب در سال ۱۹۶۰ منتشر شده‌است. خلاصه. کواین بر طبیعت‌گرایی خود، یعنی این نظریه که فلسفه
کواین بر طبیعت‌گرایی خود، یعنی این نظریه که فلسفه باید به‌عنوان بخشی از علوم طبیعی دنبال شود، تأکید می‌کند. او به نفع طبیعی‌شدن معرفت‌شناسی، فیزیکالیسم در برابر پدیدارگرایی و دوگانگی ذهن-بدن، و مصداقیت در برابر مفهوم استدلال می‌کند. او همچنین یک مفهوم رفتارگرایانه از معنی جمله را توسعه می‌دهد، در مورد یادگیری زبان نظریه‌پردازی می‌کند، در مورد هستی‌زایی مرجع حدس می‌زند، اشکال مختلف ابهام و ایهام را توضیح می‌دهد، و اقداماتی را برای دسته‌بندی زبان توصیه می‌کند تا ابهام و ایهام را از بین برده و همچنین ایجاد
تا ابهام و ایهام را از بین برده و همچنین ایجاد منطق تئوری و تعهدات اونتیک آشکار است (بودن به‌معنای ارزش یک متغیر محدود است). علاوه بر این، او در برابر منطق مدی کمی و ذات‌گرایی پیش‌فرض آن استدلال می‌کند، برای رئالیسم افلاطونی در ریاضیات استدلال می‌کند، ابزارگرایی را به نفع واقع‌گرایی علمی رد می‌کند، دیدگاهی از تحلیل فلسفی را به‌عنوان تبیین توسعه می‌دهد، علیه تحلیل‌گرایی و کل‌گرایی، علیه گزاره‌های تطبیقی استدلال می‌کند. و سعی می‌کند نشان دهد که معانی جملات نظری نامشخص و ارجاع اصطلاحات غیرقابل وصف است.
نظری نامشخص و ارجاع اصطلاحات غیرقابل وصف است. رفتارگرایی. محور فلسفه کواین رفتارگرایی زبانی اوست. کواین خاطرنشان کرده‌است که ممکن است در روان‌شناسی رفتارگرا بودن را انتخاب کنیم یا نتوانیم، اما در زبان‌شناسی چاره‌ای جز رفتارگرا بودن نداریم. این تأثیر را می‌توان در "کلمه (Word) و شیء (Object)" مشاهده کرد. در فصل ۲ یک زبان‌شناس باید زبان ناشناخته یک بومی را به انگلیسی ترجمه کند. آنچه در آن‌جا به‌طور خاص رفتارگرایانه است این است که زبان‌شناس چیزی برای ادامه دادن ندارد؛ جز رفتار کلامی بومی و محیط قابل مشاهده‌ای
ندارد؛ جز رفتار کلامی بومی و محیط قابل مشاهده‌ای که بومی با آن تعامل دارد. این چشم‌انداز در فصل ۳ نشان داده شده‌است، و کواین توضیح می‌دهد که چگونه یک نوزاد اولین کلمات خود را یادمی‌گیرد. در این فصل کواین همچنین از بی‌اف اسکینر، رفتارگرای معروف، به‌عنوان یکی از کسانی که از او تأثیر گرفته‌است، یاد می‌کند. دیدگاه مخالف کواین و اسکینر در فلسفه زبان توسط بومی‌گرایی زبانی (دستور زبانی) نوام چامسکی نشان داده شده‌است. ترجمه و معنا. کواین در فصل دوم "کلمه و شیء" به بررسی مفهوم معنا می‌پردازد. او نشان می‌دهد که
به بررسی مفهوم معنا می‌پردازد. او نشان می‌دهد که مفهوم تجربی خودش از معنا تا چه اندازه می‌تواند توضیحی برای مفهوم شهودی ما از معنا ارائه دهد: «آنچه یک جمله با ترجمه‌اش مشترک است». کواین همچنین اصل معروف خود مبنی بر "عدم تعین ترجمه" را با کمک آزمایش فکری ترجمه رادیکال، یعنی ترجمه زبانی که تا آن زمان ناشناخته بود، به انگلیسی معرفی می‌کند. هدف این آزمایش فکری نشان دادن این است که یک توضیح رفتارگرایانه از معنا، امکان تعیین کتابچه راهنمای مناسب برای ترجمه یک زبان به زبان دیگر را فراهم نمی‌کند، زیرا چنین کتابچه
به زبان دیگر را فراهم نمی‌کند، زیرا چنین کتابچه راهنمایی با ترجمه درست وجود ندارد.
غنی‌سازی رفتاری یا غنی‌سازی محیط (Environmental enrichment)، یک اصل نگهداری جانوران است که با شناسایی و ارائه محرک‌های محیطی لازم برای بهزیستی روانی و فیزیولوژیکی به دنبال ارتقای کیفیت مراقبت از جانوران در اسارت است. غنی‌سازی می‌تواند فعال یا غیرفعال باشد، بسته به اینکه نیاز به تماس مستقیم بین جانور و غنی‌سازی دارد. انواع تکنیک‌های غنی‌سازی برای ایجاد نتایج مطلوب مشابه با تاریخچه فردی و گونه‌های جانوری استفاده می‌شود. هر یک از تکنیک‌های مورد استفاده برای تحریک حواس جانور به‌طور مشابه با نحوه فعال شدن آنها
حواس جانور به‌طور مشابه با نحوه فعال شدن آنها در طبیعت طراحی شده‌است. غنی‌سازی ممکن است در قالب عوامل شنوایی، بویایی، زیستگاه، غذا، پروژه‌های پژوهشی، آموزشی و ابزار دیده شود. غنی‌سازی محیط را می‌توان به هر جانوری در اسارت ارائه داد، از جمله:
دوسالانه‌ داستان کوتاه نارنج در پاییز سال 1386 با دبیری «احسان شاه‌طاهری» و با رویکردی مستقل از دل کارگاه داستان باران آغاز به کار کرده و پس از یک وقفه‌ سه ساله از سال 1389 به صورت مستمر و هر از دو سال، تا کنون به وسیله موسسه فرهنگی هنری نارنج در حال برگزاری است. دبیری این دو سالانه در سال اول بر عهده «احسان شاه‌طاهری»، در دوره دوم تا چهارم بر عهده «سناءالدین فرهنگ» و از دوره‌ پنجم به بعد بر عهده «محمد بادپر» بوده است. در اهداف اعلام شده از سوی برگزارکنندگان این جایزه ادبی، مواردی هم‌چون کشف نویسندگان جوان،
این جایزه ادبی، مواردی هم‌چون کشف نویسندگان جوان، معرفی ظرفیت داستان به شهروندان جهرم، تبدیل شهرستان جهرم به یکی از مراکز داستان‌نویسی، ایجاد زمینه جهت حضور بسیاری از نویسندگان مطرح کشور در شهرستان جهرم، استفاده از هنرمندان رشته‌های دیگر مانند موسیقی و نمایش و هنرهای دیگر، برگزاری نزدیک به ۱۰۰۰ جلسه کارگاه هفتگی داستان، ایجاد زمینه جهت انتشار داستان‌های نویسندگان جهرمی، معرفی داستان‌نویسان جوان و نوپا به ادبیات داستانی کشور ذکر شده است. نهمین دوره این دوسالانه نیز در حال برگزاری است. نهمین دوره. برگزیدگان
نیز در حال برگزاری است. نهمین دوره. برگزیدگان نهمین دوسالانه‌ی داستان کوتاه نارنج پیوند به بیرون. پنجمین دوسالانه داستان کوتاه نارنج برگزیدگان خود را شناخت. ارسال هزار و ٨١۵ اثر به دبیرخانه دوسالانه داستان کوتاه نارنج ادبیات داستانی معاصر جایگاهی در دانشگاه ندارد
«چیزی بگو» () ترانه‌ای از خوانندهٔ استرالیایی کایلی مینوگ است که در پانزدهمین آلبوم استودیویی‌اش، "دیسکو" (۲۰۲۰)، قرار دارد. این ترانه در ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به‌عنوان تک‌آهنگ آغازین این آلبوم به‌وسیلهٔ بی‌ام‌جی رایتز منیج‌منت و شرکت مینوگ، دارنوت، منتشر شد. مینوگ مشترکاً این ترانه را به‌همراه اش هاوس و تهیه‌کنندگانش، جاناتان گرین و بیف استنارد، نوشت. «چیزی بگو» ترانه‌ای دیسکو با عناصر سینث‌سایزر، گیتار فانک، درام و گروه کر است. اشعار آن به مضامین جستجوی عشق و دعوت به همبستگی می‌پردازد. «چیزی بگو» مورد تحسین
دعوت به همبستگی می‌پردازد. «چیزی بگو» مورد تحسین منتقدان موسیقی قرار گرفت. برخی از منتقدان آن را یکی از قطعات برجستهٔ آلبوم و یکی از بهترین کارهای مینوگ می‌دانستند. این ترانه در فهرست ۱۰۰ آهنگ برتر سال ۲۰۲۰ "بیلبورد" در رتبهٔ ۹۵ قرار گرفت. از نظر تجاری، این ترانه به رتبهٔ ۵۶ جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید و در استرالیا جز ۲۰تای برتر جدول بود. در کشورهای دیگر، «چیزی بگو» در بلژیک، مجارستان، نیوزیلند و اسکاتلند و همچنین در جدول‌های ترکیبی ایالات متحده وارد جدول شد. علاوه بر این، این ترانه به‌دلیل فروش بیش از
شد. علاوه بر این، این ترانه به‌دلیل فروش بیش از ۲۰٫۰۰۰ نسخه در برزیل گواهی‌نامهٔ فروش طلا دریافت کرد. سوفی مولر، همکار قدیمی مینوگ، موزیک ویدئوی همراه با «چیزی بگو» را کارگردانی کرد که در لندن، انگلستان فیلم‌برداری شد. این ویدئو مینوگ را در حال سفر در فضا با مجسمه اسب طلایی در حالی که به اقدامات فاصله‌گذاری اجتماعی اعمال‌شده توسط دنیاگیری کووید-۱۹ پایبند است، به تصویر می‌کشد. برای تبلیغ این تک‌آهنگ، یک وینیل محدود ۷ اینچی در وب‌سایت مینوگ منتشر شد و او چندین بار این ترانه را اجرا کرد، از جمله حضور در
چندین بار این ترانه را اجرا کرد، از جمله حضور در "برنامه امشب با اجرای جیمی فلن" و "برنامه امشب با اجرای جیمی فلن".
این مقاله فهرستی از شخصیت‌های "کلند" است که شامل رمان تصویری، مانگا و انیمه می‌شود. شخصیت‌های اصلی. تومویا شخصیت اصلی رمان تصویری و انیمهٔ کلند است. او دانش‌آموز دبیرستان خصوصی هیکاریزاکا است و معمولاً از او به عنوان فردی بیکار و بی‌هدف یاد می‌شود که همیشه دیروقت به مدرسه می‌آید و کلاس‌ها را می‌پیچاند؛ اما به‌طور کلی با کسی شروع به دعوا نمی‌کند. مادرش، آتسوکو، در جوانی طی یک تصادف رانندگی جان خودش را از دست داد و از آن زمان تاکنون او با پدرش، نائویوکی زندگی می‌کند؛ اگرچه آنها بیشتر اوقات باهم بحث می‌کنند.
می‌کند؛ اگرچه آنها بیشتر اوقات باهم بحث می‌کنند. رؤیای تومویا که تبدیل شدن به بازیکن حرفه‌ای بسکتبال بود نابود شد زمانی که کتف او هنگام دعوا با پدرش آسیب دید. در طول رمان تصویری، تومویا با بسیاری از مشکلات دوستانش آشنا می‌شود و سعی می‌کند آنها را حل کند. او دوست دوران کودکی کوتومی ایچینوسه و بهترین دوست یوهی سونوهارا است. در ابتدای رمان تصویری، تومویا دوست خوب ناگیسا فوروکاوا می‌شود، که او بعداً دوست دختر و سپس همسرش می‌شود. در آرک پس از داستان، تومویا پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، برقکار می‌شود. او با
فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، برقکار می‌شود. او با ناگیسا ازدواج می‌کند و ناگیسا دختری به نام اوشیو را به دنیا می‌آورد. با آگاهی از اینکه ناگیسا وضعیت سلامتی ضعیفی دارد، تومویا از او در هنگام دوران بارداری‌اش مراقبت می‌کند؛ اما او با این وجود پس از به‌دنیا آوردن بچه‌اش می‌میرد. به‌همین دلیل تومویا به شدت افسرده می‌شود و مراقبت از اوشیو را به آکیو و سانائه (پدر و مادر ناگیسا) می‌سپارد. او پنج سال از زندگی‌اش را با افسردگی می‌گذراند و نمی‌تواند با مرگ ناگیسا کنار بیاید و به زندگی مانند مجازات می‌نگرد. سانائه و
بیاید و به زندگی مانند مجازات می‌نگرد. سانائه و آکیو ترتیبی می‌دهند این دو نفر در خانه‌شان تنها بمانند تا تومویا دوباره مجبور شود از دخترش مراقبت کند. پس از تعامل با همدیگر، تومویا متوجه می‌شود که رابطهٔ او با دخترش همانند رابطهٔ پدرش با خودش است و سرانجام تصمیم می‌گیرد پدر بهتری شود. پس از مرگ اوشیو، تومویا متوجه می‌شود که اوشیو همان دختر در دنیای توهمی است. او سپس با استفاده از گوی‌های نور به زمانی برمی‌گردد که ناگیسا در حال زایمان است و جلوی مرگ او و دخترش را می‌گیرد. درنهایت تومویا همراه با همسر و
دخترش را می‌گیرد. درنهایت تومویا همراه با همسر و دخترش، زندگی شاد و آرامی را شروع می‌کند. ناگیسا شخصیت اصلی داستان است. او دختری با موهای قهوه‌ای مایل به قرمز است که خجالتی و حساس بوده و سبک گفتار عجیبی دارد. روز تولد او ۲۴ دسامبر است. او گاهی اوقات برای انگیزه دادن به خودش نام غذاهایی را که قصد دارد بخورد، فریاد می‌زند؛ مثل آنپان که نوعی نان لوبیای شیرین است. او شخصیت‌های کارتونی قدیمی "Dango Daikazoku"(だんご大家族, به معنی خانواده بزرگ دانگو) را بسیار دوست دارد و می‌گوید که از دانگوها خوشش می‌آید؛ چون آنها
و می‌گوید که از دانگوها خوشش می‌آید؛ چون آنها همیشه خانواده‌ای صمیمی هستند. به‌دلیل بیماری نامشخصی که ۹ ماه طول کشید، او مجبور شد سال آخر دبیرستان را تکرار کند؛ به همین خاطر او یکسال از همکلاسی‌هایش بزرگتر است که باعث می‌شود آنها او را اذیت کنند یا نادیده‌اش بگیرند. ناگیسا در کودکی به‌خاطر مشغلهٔ کاری پدر و مادرش، نزدیک بود بمیرد؛ زیرا او از پنج سالگی چندین بار از دوره‌های طولانی بیماری رنج می‌بُرد. زندگی ناگیسا سرانجام نجات پیدا کرد؛ با این حال پدر و مادرش از دنبال کردن رؤیاهای خود دست کشیدند و برای
مادرش از دنبال کردن رؤیاهای خود دست کشیدند و برای مراقبت از سلامتی دخترشان نانوایی باز کردند. با وجود اینکه ناگیسا دوستان بسیار کمی دارد، فردی دلسوز است. او در کمک به افراد غریبه تردید نمی‌کند؛ در نتیجه تومویا او را به‌خاطر ساده‌لوح بودنش نکوهش می‌کند؛ با این حال ناگیسا همیشه با او مهربان است و به او اهمیت زیادی می‌دهد. آرزوی ناگیسا که تأسیس دوباره باشگاه درام مدرسه است، اولویت تلاش تومویا است؛ حتی هنگام حل مشکلات بقیه. زمانی که ناگیسا به هدفش می‌رسد، از زمان ملاقات با تومویا برای اولین بار، رشد قابل توجهی
ملاقات با تومویا برای اولین بار، رشد قابل توجهی را در شخصیتش از خود نشان می‌دهد. روز بعد تومویا به ناگیسا عشقش را اعتراف می‌کند. او آن را می‌پذیرد و دو نفر رابطهٔ خود را به‌عنوان یک زوج آغاز می‌کنند. در آرک پس از داستان، او تسلیم بیماری خود می‌شود و باید دوباره سال آخر دبیرستان را تکرار کند. او هر روز در مدرسه حضور می‌یابد و در طول سال لبخند شجاعانه‌ای می‌زند. وقتی تومویا نانوایی را ترک می‌کند تا به آپارتمان خودش نقل مکان کند؛ ناگیسا تقریباً هر روز با او ملاقات می‌کند، برایش غذا درست می‌کند و او را همراهی
می‌کند، برایش غذا درست می‌کند و او را همراهی می‌کند. وقتی زمستان فرا می‌رسد، بیماری ناگیسا باعث می‌شود که او در جشن فارغ‌التحصیلی غیبت کند؛ به‌همین خاطر تومویا برای فارغ‌التحصیلی او، مراسم ساختگی را ترتیب می‌دهد. کمی بعد، او و تومویا با هم ازدواج می‌کنند و او به‌عنوان شناخته می‌شود. همراه با نیشینا و سوگیساکا، ناگیسا به‌عنوان یک پیش خدمت رستوران، شروع به کار می‌کند. ناگیسا سرانجام حامله می‌شود، و او و تومویا تصمیم می‌گیرند نام فرزندشان را اوشیو بگذارند. ناگیسا وارد ماه‌های آخر حاملگی‌اش می‌شود و دخترش را
وارد ماه‌های آخر حاملگی‌اش می‌شود و دخترش را با موفقیت به دنیا می‌آورد. با این حال، او مدت کوتاهی پس از زایمان می‌میرد. هم ناگیسا و هم اوشیو در نهایت زمانی زنده می‌شوند که تومویا آرزو می‌کند زمان به عقب برگردد. با وجود اینکه تومویا در ابتدا برای تغییر سرنوشتشان تصمیم می‌گیرد از اولین ملاقاتش با ناگیسا دوری کند؛ اما متوجه می‌شود که نمی‌تواند او را رها کند. تومویا با فریاد زدن نامش ثابت می‌کند که از ملاقات با او پشیمان نیست. در نهایت زایمان به خوبی پیش می‌رود و ناگیسا و اوشیو زنده می‌مانند. کیو شخصیت اصلی
و ناگیسا و اوشیو زنده می‌مانند. کیو شخصیت اصلی دیگری است که در اقتباسات بازی از جمله در سریال انیمه، نقش مکمل را ایفا می‌کند. کیو و ریو دوقلوهای فوجیبایاشی هستند و هر دو موهای بنفش رنگی دارند. کیو نسبت به ریو قدبلندتر است و موهای بلندتری نیز دارد. او نمایندهٔ کلاس است؛ اما در کل به آن اهمیت زیادی نمی‌دهد. به‌عنوان مثال، او برای رفت‌وآمد به مدرسه از موتور استفاده می‌کند؛ در حالیکه اینکار توسط مدرسه ممنوع شده‌است. او بسیار مراقب خواهرش است و در این زمینه معمولاً پرخاشگر است؛ و از نظر فیزیکی و بدنی بسیار قوی
پرخاشگر است؛ و از نظر فیزیکی و بدنی بسیار قوی نشان داده می‌شود. کیو عضو باشگاه درام می‌شود؛ اگرچه او اینکار را فقط به این دلیل انجام می‌دهد تا تعداد اعضای باشگاه به حداقل تعداد برسد. او در حالیکه تلاش می‌کند تومویا و خواهرش یک زوج شوند؛ خودش نیز عاشق تومویا می‌شود. با این حال وقتی که دو خواهر دیدند که تومویا به ناگیسا که دچار آسیب شده کمک می‌کند، به این واقعیت پی بردند که تومویا از قبل عاشق ناگیسا شده‌است. بعداً در "After Story" کیو به‌عنوان معلم مهد کودک کار می‌کند و اتفاقاً معلم اوشیو نیز است. از نظر
کار می‌کند و اتفاقاً معلم اوشیو نیز است. از نظر تومویا شخصیت کیو چه در دوران مدرسه و چه بعد از آن همچنان یکسان است. او دلتنگ ناگیسا می‌شود و هربار که اوشیو را می‌بیند اغلب به یاد او می‌افتد. کوتومی دوست دوران کودکی تومویا است؛ و همانند کیو هم‌سن او بوده و در کلاس دیگری در مدرسه است. او دختری با موهای آبی متمایل به بنفش و بسیار اهل مطالعه است به‌طوری‌که در نتایج امتحانات استاندارد در هر موضوعی بین ۱۰ نفر برتر در سراسر کشور رتبه‌بندی شده‌است. او همیشه برای مطالعه موضوعات اضافی، به ویژه کتاب‌هایی به زبان‌های
موضوعات اضافی، به ویژه کتاب‌هایی به زبان‌های خارجی، به کتابخانه می‌رود. کوتومی دختری ساکت و آرام و با مهارت‌های اجتماعی پایین است و برقراری ارتباط با او بسیار دشوار است. او در اوقات فراغتش ویولن می‌نوازد؛ اگرچه او در اینکار بسیار ضعیف است و باعث می‌شود بقیه هنگام شنیدن صدای ویولنش عذاب بکشند. تومویا هنگام ملاقات با کوتومی به‌یاد نمی‌آورد که او در دوران کودکی با او دوست بوده‌است تا اینکه تصادف اتوبوسی باعث شد که کوتومی جلوی همهٔ دوستانش از حال برود. تومویا او را در خانه‌اش ملاقات می‌کند و متوجه می‌شود که پس
را در خانه‌اش ملاقات می‌کند و متوجه می‌شود که پس از مرگ والدین کوتومی در یک سانحهٔ هوایی، ارتباط آنها با یکدیگر قطع شده‌است. او که دیگر نمی‌خواهد درد از دست دادن کسانی که برایش اهمیت دارند را احساس کند، از تومویا می‌خواهد که او را تنها بگذارد. تومویا که می‌خواهد کوتومی را از گذشته‌اش دور کند، تصمیم می‌گیرد باغچهٔ حیاطش را بازسازی کند؛ در حالی که اعضای باشگاه درام تصمیم می‌گیرند یک ویولن به او هدیه دهند که متأسفانه از بین می‌رود. روز بعد، سرپرست کوتومی چمدان پدر و مادرش را به او می‌دهد. داخل آن چمدان، یک
پدر و مادرش را به او می‌دهد. داخل آن چمدان، یک خرس عروسکی و وصیت نامه‌ای از جانب پدر و مادرش است که در آن از کوتومی می‌خواهند آنطور که دوست دارد زندگی کند و در بزرگسالی‌اش دختر خوبی باشد. کوتومی متوجه می‌شود والدینش حتی پس از مرگ همچنان او را دوست می‌دارند و به‌همین دلیل گریه می‌کند. پس از آن خوشحال می‌شود و اعضای باشگاه درام برای تولد او، ویولن دیگری را هدیه می‌دهند. در آرک پس از داستان، کوتومی برای ادامهٔ مطالعات خود در مورد دنیای توهمی به آمریکا سفر می‌کند؛ اگرچه او گهگاهی از تومویا و دیگران دیدن
می‌کند؛ اگرچه او گهگاهی از تومویا و دیگران دیدن می‌کند. تومویو به‌عنوان یک دانش‌آموز در سال دوم دبیرستان و در هنگام بهار، به دبیرستان هیکاریزاکا منتقل شد. او دختری آرام، قدرتمند و با موهای نقره‌ای رنگ است که در بین اطرافیان ترسناک شناخته می‌شود. اگرچه تومویا از او بزرگتر است؛ با این حال تومویو به او به‌عنوان سنپای احترام نمی‌گذارد. او یک برادر کوچکتر از خودش به‌نام تاکافومی (鷹文) دارد. در داستان تومویو، شایعه شد که او بسیار خشن است و سابقهٔ دعوا کردن و دارد. این شایعات بعداً به‌درستی از آب درآمدند؛ زمانی که
این شایعات بعداً به‌درستی از آب درآمدند؛ زمانی که او چند نفر از بزهکاران از مدرسهٔ قبلی‌اش را در حیاط مدرسه و جلوی بسیاری از دانش‌آموزان به شدت می‌زند. پس از چند بار ملاقات کردن با تومویو، تومویا پی می‌برد که او می‌خواهد رئیس شورای دانش‌آموزی شود و دلیل این هدفش این بود که می‌خواست جلوی قطع کردن درختان گیلاس را بگیرد. درختان گیلاس اهمیت ویژه‌ای برای تومویو داشتند چون این درختان کمک کردند خانوادهٔ ساکاگامی که نزدیک بود از بین برود، ترمیم شود و او را از دعوا و خشونت دور کردند. وقتی که شایعات تومویو مربوط به
و خشونت دور کردند. وقتی که شایعات تومویو مربوط به دوران خشونتش سراسر مدرسه پخش می‌شود، منجر به تهدیدی می‌شود که ممکن است کمپین ریاست شورایش را از دور خارج کند. تومویا با ترتیب دادن تیم‌های ورزشی به او کمک می‌کند تیم‌ها را به چالش بکشد. در نهایت با بردن همهٔ آنها، محبوبیتش در مدرسه افزایش می‌یابد. این به نوبهٔ خود، به او اجازه می‌دهد رئیس شورای مدرسه شود. فوکو دانش‌آموز سال اول دبیرستان هیکاریزاکا است. تاریخ تولد او ۲۰ ژوئیه است. او دختری مرموز بوده که همیشه تنهاست و با یک چاقوی کوچک و تکه‌های چوب، ستارهٔ
تنهاست و با یک چاقوی کوچک و تکه‌های چوب، ستارهٔ دریایی چوبی می‌سازد و به دیگران هدیه می‌دهد. این سرگرمی او را کاملاً مشغول می‌کند؛ به‌طوری که گاهی اوقات آگاهی خود را از اطرافش از دست می‌دهد. تومویا فوکو را در یک کلاس خالی می‌بیند که درحال کندن یک تکه چوب بود. تومویا زمانی که می‌بیند فوکو دارد با چاقو به خودش آسیب می‌رساند، چاقو را از او می‌گیرد؛ اما روز بعد آن را به او پس می‌دهد. چند روز بعد، تومویا می‌فهمد که فوکو می‌خواهد با ساختن ۷۰۰ ستارهٔ دریایی و دادن آنها به همهٔ دانش‌آموزان مدرسه، آنها را به عروسی
آنها به همهٔ دانش‌آموزان مدرسه، آنها را به عروسی خواهرش کوکو (公子) دعوت کند. مشکل اصلی این است که هیچ‌کس در مدرسه به‌جز ناگیسا، کوکو را نمی‌شناسد؛ چون او سه سال پیش از شغل تدریس در مدرسه استعفا داد. ناگیسا و تومویا، پس از اینکه از وضعیت فیزیکی فعلی فوکو، مطلع می‌شوند و می‌فهمند که او به‌خاطر حادثهٔ رانندگی، در وضعیت یا فرافکنی اثیری قرار دارد؛ تصمیم می‌گیرند به او کمک کنند تا به همهٔ دانش‌آموزان ستارهٔ دریایی هدیه بدهد حتی میتسوئی، دوست فوکو قبل از تصادف. با ادامهٔ داستان، فوکو کم‌کم از خاطرات بقیه ناپدید
ادامهٔ داستان، فوکو کم‌کم از خاطرات بقیه ناپدید می‌شود؛ به این خاطر که قدرت روحانی او رو به کاهش است و به این معنی است که فوکو واقعی در بیمارستان نفس نمی‌کشد. تومویا که بسیار مصمم است رؤیای فوکو را برآورده کرده و عروسی کوکو را برگزار کند؛ از کومورا-سنسی درخواست می‌کند مراسم عروسی را در یکشنبه ۱۸ می سازماندهی کند. پس از دشواری‌ها و سختی‌های فراوان، عروسی کوکو با موفقیت برگزار می‌شود و میتسوئی و بقیهٔ دانش‌آموزان که ستارهٔ دریایی را دریافت کرده بودند در عروسی شرکت می‌کنند. پس از آن، فوکو از تومویا و ناگیسا
شرکت می‌کنند. پس از آن، فوکو از تومویا و ناگیسا تشکر می‌کند و قبل از اینکه ناپدید شود، به خواهرش تبریک می‌گوید. پس از عروسی، کوکو و شوهرش یوسوکه تصمیم می‌گیرند از فوکو در بیمارستان تشکر کنند. فوکو شخصیتی بیش فعال و کودکانه دارد که همراه با قد کوتاهش باعث می‌شود بیشتر افرادی که او را نمی‌شناسند، فکر کنند او دانش‌آموز ابتدایی است. او نسبت به تومویا قضاوت می‌کند و بیشتر اوقات او را عجیب غریب خطاب می‌کند؛ با این حال او پنهانی به او وابسته است. در آرک پس از داستان، فوکو از طریق معجزهٔ یکی از گوی‌های نور تومویا،
فوکو از طریق معجزهٔ یکی از گوی‌های نور تومویا، از کما نجات می‌یابد. او به‌شدت به اوشیو علاقه‌مند می‌شود و ادعا می‌کند که اوشیو را از تومویا می‌دزدد تا او را خواهر خودش کند. اوشیو دختر تومویا و ناگیسا است؛ همچنین دانش‌آموز پیش دبستانی است که کیو در آن کار می‌کند. او شباهت زیادی به مادرش دارد و خانوادهٔ بزرگ دانگو را نیز دوست دارد. ناگیسا پس از به‌دنیا آوردن او می‌میرد. این اتفاق، بسیار تومویا را افسرده می‌کند؛ تا جایی که او اوشیو را به آکیو و سانائه می‌سپرد. پنج سال بعد، سانائه مسافرتی را به یک مزرعهٔ گل در
پنج سال بعد، سانائه مسافرتی را به یک مزرعهٔ گل در شمال ژاپن ترتیب می‌دهد؛ به این امید که تومویا و اوشیو بتوانند دوباره با همدیگر باشند. در طول سفر، تومویا با مادربزرگ پدری‌اش، شینو اوکازاکی، ملاقات می‌کند. مادربزرگش به تومویا از گذشتهٔ پدرش و فداکاری‌هایی که برای او کرده، می‌گوید که باعث می‌شود تومویا از رفتاری که نسبت به پدرش داشته، پشیمان شود و تصمیم بگیرد اوشیو را بزرگ کند و در نهایت نائویوکی را به‌عنوان پدرش بشناسد. اوشیو زمانی که اسباب بازی رباتش را گم می‌کند -اولین چیزی که تومویا برای اوشیو خریده- با
می‌کند -اولین چیزی که تومویا برای اوشیو خریده- با پدرش آشتی می‌کند. کمی بعد از اینکه تومویا زندگی‌اش را سر و سامان می‌دهد، اوشیو نیز به همان بیماری مادرش، مبتلا می‌شود. با وجود تلاش‌ها و فداکاری‌های فراوان تومویا، آکیو و سانائه، تب اوشیو بدتر می‌شود و زمان بیشتری را در رختخواب می‌گذراند. در کریسمس پیش رو، اوشیو مدام از تومویا التماس می‌کند که او را دوباره به سفر ببرد تا اینکه او قبول می‌کند. با این حال او صبح روز سفر از حال می‌رود و سرانجام در آغوش پدرش می‌میرد درحالی که آخرین حرفش را به او می‌زند: «بابا،
درحالی که آخرین حرفش را به او می‌زند: «بابا، دوستت دارم.» سپس معلوم می‌شود که اوشیو همان دختری در دنیای توهمی است. او که ناامید از نجات خانواده‌اش از یک سرنوشت بی‌رحمانه بود؛ جهانی را برای ملاقات دوباره با تومویا به وجود می‌آورد و گوی‌های نور را جمع می‌کند تا معجزه‌ای ممکن شود. اگر گوی‌های نور به اندازهٔ کافی جمع شود، اوشیو به جای اینکه از بیماری مادرش رنج ببرد، با والدینش زندگی شادی خواهد داشت. شخصیت‌های فرعی. یوهی دوست تومویا و همانند او، بیکار و بی‌هدف است. او با بورسیهٔ ورزشی در زمینهٔ فوتبال وارد
است. او با بورسیهٔ ورزشی در زمینهٔ فوتبال وارد دبیرستان هیکاریزاکا شد. چون هم‌باشگاهی‌هایش عادت داشتند اعضای کوچکتر باشگاه را آزار بدهند؛ یوهی طی دعوایی با آنها، از باشگاه اخراج شد. پس از این اتفاق، او تنبل و تنها دانش‌آموزی در مدرسه شد که غیبت بیشتری نسبت به تومویا در کلاس‌های مدرسه دارد. او در ورزش (مثل بسکتبال و بیسبال) و دعوا، چپ دست است ولی در نوشتن، راست دست می‌باشد؛ به این معنی که او یکسان‌دست است. او و تومویا در مدرسه به «جفت ناپاک» معروفند. موهای یوهی در اصل مشکی است ولی او وقتی که داشت وارد
یوهی در اصل مشکی است ولی او وقتی که داشت وارد باشگاه فوتبال می‌شد، موهایش را بلوند کرد. او زمانی که کوچکتر بود از خواهرش، می سونوهارا، بسیار محافظت می‌کرد. یکی از آرک‌های داستانی، در مورد ترمیم رابطهٔ او با خواهرش است. یوهی به دلیل رفتار زننده‌اش، اغلب توسط شخصیت‌های مختلف به ویژه کیو و تومویو تنبیه شده یا کتک می‌خورد. یوهی در بعضی آرک‌های داستانی، به ویژه در داستان خواهرش، نقش مهمی را ایفا می‌کند. در آرک پس از داستان، او تصمیم می‌گیرد وارد حرفهٔ مدلینگ شود. او از جمله کسانی است که در مراسم فارغ‌التحصیلی
او از جمله کسانی است که در مراسم فارغ‌التحصیلی ساختگی ناگیسا، به خواست تومویا شرکت می‌کند. او همچنین در دوران بارداری ناگیسا، به او سر می‌زند. به گفتهٔ نمایشنامه نویسان، او بیشترین حضور را در آرک زندگی مدرسه‌ای دارد. یوکینه دانش‌آموز سال دوم دبیرستان است که در زنگ ناهار، در اتاق مرجع کتابخانه وقت می‌گذراند. تومویا برای اولین بار در اتاق مرجع با او ملاقات کرد، درحالی که دنبال کتابی مخصوص تقویت مهارت‌های گفتاری برای ناگیسا بود. تومویا بلافاصله مورد مهمان داری و پذیرایی یوکینه قرار می‌گیرد و روز بعد یوهی را
و پذیرایی یوکینه قرار می‌گیرد و روز بعد یوهی را با اصرار با خودش به اتاق مرجع می‌برد. به تدریج تومویا، ناگیسا و یوهی به‌طور روتین به اتاق مرجع می‌روند تا با یوکینه وقت بگذرانند. او بعداً به تومویا و یوهی با استفاده از یک کتاب آموزشی، طلسم‌های جادویی (مثل پیدا کردن دختری که به آنها علاقه دارد و…) را به آنها یاد می‌دهد؛ با این حال بیشتر این طلسم‌ها به نفع تومویا هستند. یوکینه دوستانی در خارج از مدرسه دارد که بعداً معلوم می‌شود آنها بزهکاران بقیهٔ مدارس هستند. او در واقع از طریق برادرش، کازوتو میازاوا، که
او در واقع از طریق برادرش، کازوتو میازاوا، که بزهکار است با آنها دوست می‌شود. برادرش وقتی که می‌خواست یکی از دوستانش را از تصادف نجات دهد، جانش را از دست داد. تومویا از طریق یوکینه به‌طور خلاصه با افسانهٔ گوی‌های نور که «نماد خوشبختی» نامیده می‌شوند، آشنا می‌شود. گوی‌های نور در واقع آرزوهای آن دختر در دنیای توهمی هستند. به گفتهٔ نمایشنامه نویسان، یوکینه در اصل قرار بود یکی از شخصیت‌های اصلی باشد؛ اما چون آرک داستانی او، به حد انتظار آنها نرسید، تبدیل به یکی از شخصیت‌های فرعی شد. میسائه ساگارا، مدیر خوابگاه
از شخصیت‌های فرعی شد. میسائه ساگارا، مدیر خوابگاه پسرانه‌ای است که یوهی سونوهارا در آن زندگی می‌کند. او در دوران دبیرستان، اولین دختری بود که رئیس شورای دانش‌آموزی شده‌بود. در دوران ریاست شورا، فعالیت‌هایش منجر شد همهٔ دانش‌آموزان به مدت یک هفتهٔ کامل در مدرسه حضور داشته‌باشند. میسائه در آن زمان مورد علاقهٔ همهٔ دانش‌آموزان بود. او حتی با دانش‌آموزان خوابگاه هم صمیمی است. او نزد اعضای باشگاه راگبی بسیار عزیز است؛ اما وقتی قوانین خوابگاه پایمال شود، بسیار سختگیر می‌شود. وقتی که میسائه کوچکتر بود، او عاشق