payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حسابی سازی (arithmetization) آنالیز را برای توابع متغیرهای حقیقی و مختلط به انجام رسانند. علم هندسه در قرن نوزدهم، پس از یک دوره نزدیک به دو هزار سال، شاهد پیشرفت نوینی بود که از نظریه‌های کلاسیک اقلیدس فراتر می‌رفت. علم منطق ریاضی نیز پس از یک دوره طولانی رکود، در قرن نوزدهم پیشرفت های بنیادینی را شاهد بود. با اینحال نظریات پایه‌گذاران علم الکتریسیته، مهمترین گام در پیشرفت علم در قرن نوزدهم بود. تحقیقات و عملکرد حاصل در این زمینه، چهره فیزیک را تغییر داد و امکان پدید آوردن تکنولوژی‌های نوین مانند نیرو
و امکان پدید آوردن تکنولوژی‌های نوین مانند نیرو الکتریسیته، تلگراف برقی، تلفن و رادیو را فراهم کرد. ریاضیات. فعالیت‌های گاوس. در طول قرن نوزدهم، علم ریاضیات به طرز فزاینده‌ای انتزاعی شد. از مصادیق این روند، میتوان به فعالیت‌های کارل فریدریش گاوس (۱۸۵۵-۱۷۷۷) اشاره کرد. گاوس تحقیقات نوینی را در زمینه توابع متغیرهای مختلط، هندسه و همگرایی سری‌ها از خود بجای گذشت. او همچنین نخستین شواهد قابل‌ قبول را در زمینه قضیه اساسی جبر و قانون تقابل مربعی ارائه کرد. کتاب «تحقیقاتی در حساب» (Disquisitiones Arithmeticae)
«تحقیقاتی در حساب» (Disquisitiones Arithmeticae) گاوس، که در سال ۱۸۰۱ منتشر شد، نظریه اعداد مدرن را پایه‌گذاری کرد. هندسه. در قرن نوزدهم دو نوع هندسه نااقلیدسی بسط داده شد؛ در چنین هندسه‌ای، دیگر اصل توازی اقلیدس برقرار نیست. در اوایل قرن نوزدهم، نیکلای لوباچفسکی، ریاضیدان روسی، و رقیبش، یانوش بویایی، ریاضیدان مجارستانی، به صورت جداگانه هندسه هذلولوی را تعریف و در این زمینه پژوهش کردند. در هندسه هذلولوی، مجموع زوایای مثلث، کمتر از ۱۸۰ درجه است. بعدها در طول قرن نوزدهم، هندسه بیضوی توسط ریاضیدان آلمانی
طول قرن نوزدهم، هندسه بیضوی توسط ریاضیدان آلمانی برنهارت ریمان توسعه یافت. در این نوع هندسه، خطوط موازی وجود ندارد و مجموع زوایای مثلث بیش از ۱۸۰ درجه است. ریمان همچنین هندسه ریمانی را ابداع کرد. هندسه ریمانی هر سه نوع هندسه را یکپارچه می‌کند و آنها به طرز گسترده‌ای تعمیم می‌دهد. جبر و حسابان. جبر مجرد از دیگر مباحث ریاضی بود که در قرن نوزدهم به میزان قابل توجهی مورد تحقیق و استفاده قرار گرفت. هرمان گراسمان، ریاضیدان آلمانی، نخستین نسخه از فضای برداری را ارائه کرد. همچنین ویلیام همیلتون، ریاضیدان ایرلندی،
کرد. همچنین ویلیام همیلتون، ریاضیدان ایرلندی، جبر ناجابجایی را گسترش داد. در قرن نوزدهم، جبر بولی توسط جرج بول، ریاضیدان بریتانیایی ابداع شد. در جبر بولی تنها اعداد صفر و یک وجود دارد. جبر بولی نقطه آغازین منطق ریاضی است و در علوم رایانه‌ای کاربردهای مهمی دارد. از دیگر پیشرفت‌های ریاضی در قرن نوزدهم، دقیق تر شدن علم حسابان بود و این امر توسط آگوستین لویی کوشی، برنهارت ریمان، و کارل وایرشتراس انجام شد. در قرن نوزدهم مبحث حد در ریاضیات برای اولین بار بررسی شد. نیلس هنریک آبل نروژی و اواریست گالوا فرانسوی
شد. نیلس هنریک آبل نروژی و اواریست گالوا فرانسوی اثبات کردند که هیچ روش جبری عمومی برای حل معادلات چند جمله‌ای با درجه بزرگتر از چهار وجود ندارد. (قضیه آبل-روفینی) با کمک این قضیه، سایر ریاضیدانان قرن نوزدهم اثبات کردند که برای حل مسائل تثلیث زاویه، تضعیف مکعب و تربیع دایره، ساخت با خط‌کش و پرگار، به تنهایی کافی نیست. از دوران یونان باستان، ریاضیدانان در تلاشی بیهوده برای حل تمامی این مسائل بودند. در مقابل، با در نظر گرفتن فضای پارامتری و اعداد فوق مختلط، محدودیت‌های سه بعدی در هندسه، در طول قرن نوزدهم از
سه بعدی در هندسه، در طول قرن نوزدهم از بین رفت. منطق ریاضی. قرن نوزدهم شاهد پیشرفت‌های گسترده‌ای در منطق ریاضی بود؛ جبر بولی از جمله این موارد هست. علاوه بر آن، میتوان به نظریه مجموعه‌ها نیز اشاره کرد. گئورگ کانتور در اواخر قرن نوزدهم، نخستین مبانی نظریه مجموعه‌ها را پایه‌گذاری کرد که به زبان مشترک تقریبا هرگونه ریاضیات تبدیل شد و امکان پرداختن دقیق را به مفهوم بی‌نهایت فراهم کرد. در کنار نظریه مجموعه‌‌ها، ظهور منطق رياضی به وسیله جوزپه پئانو، لویتسن براوئر، داویت هیلبرت، برتراند راسل، و آلفرد نورث وایتهد،
داویت هیلبرت، برتراند راسل، و آلفرد نورث وایتهد، بحثی طولانی را در مورد بنیان‌های ریاضیات آغاز کرد. انجمن‌های ریاضی. در کنار گسترس علم ریاضیات در قرن نوزدهم، انجمن‌‌های ملی متعددی در این زمینه تأسیس شد که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: «انجمن ریاضی لندن» در سال ۱۸۶۵ (London Mathematical Society)، «انجمن ریاضیات فرانسه» در سال ۱۸۷۲ (Société Mathématique de France)، «انجمن ریاضی ادینبور» در سال ۱۸۸۳ (Edinburgh Mathematical Society)، «انجمن ریاضی پالرمو» در سال ۱۸۸۴ (Circolo Matematico di
ریاضی پالرمو» در سال ۱۸۸۴ (Circolo Matematico di Palermo) و «انجمن ریاضی آمریکا» در سال ۱۸۸۸. همچنین در سال ۱۸۹۹، «انجمن کواترنیون» تأسیس شد که اولین انجمن بین المللی و مشترک المنافع ریاضیات بود. زیست‌شناسی و پزشکی. انتشار کتاب «خاستگاه گونه‌ها » در سال ۱۸۵۹، گام مهمی در پیشرفت زیست‌شناسی بود. چارلز داروین در این کتاب، نظریه فرگشت به وسیله انتخاب طبیعی را مطرح کرد یافته‌های اسکار هرتویگ، رویان‌شناس آلمانی، در زمینه زیست‌شناسی تکوینی و تولید مثل، از دیگر پیشرفت‌های زیست شناسی در قرن نوزدهم بود.هرتویگ در سال
زیست شناسی در قرن نوزدهم بود.هرتویگ در سال ۱۸۷۵ اولین اثر خود را به چاپ رساند؛ این کتاب برای اولین بار لقاح حیوانات را به درستی شرح داد. هرتویگ در کتاب بعدی خود در سال ۱۸۸۵، این نکته را تشریح کرد که هسته سلول‌ حاوی نوکلئین هست؛ (نوکلئیک اسید کنونی) و نوکلئین‌ها وظیفه انتقال صفات موروثی را به عهده دارند. فیزیک. الکترومغناطیس و فیزیک امواج. در سال ۱۸۰۰، آلساندرو ولتا باتری الکتریکی را اختراع کرد. (معروف به پیل ولتایی) و در نتیجه باعث بهبود روش مطالعه جریان الکتریکی شد.در سال بعد، توماس یانگ اثبات کرد که نور
شد.در سال بعد، توماس یانگ اثبات کرد که نور ماهیت موجی دارد. آزمایش‌های اگوستن-ژان فرنل نیز تحقیقات یانگ را قویا تایید می‌کرد. یانگ همچنین پدیده تداخل امواج را اثبات کرد. در سال ۱۸۲۰ هانس کریستین اورستد کشف کرد که رسانای حامل بار منجر به بروز نیروی مغناطیسی در اطراف خود می‌شود. تقريبا یک هفته پس از رسیدن خبر اکتشاف اورستد به فرانسه، آندره-ماری آمپر کشف کرد که دو جریان موازی الکتریکی بر یکدیگر اثر متقابل‌ می‌گذارند. در سال ۱۸۳۱، مايکل فارادی (و همچنين جوزف هنری به صورت جداگانه) اثر معکوس کشف کرد و همچنین
هنری به صورت جداگانه) اثر معکوس کشف کرد و همچنین دريافت که از طریق مغناطيس، میتوان پتانسیل یا جریان الکتریکی ایجاد کرد؛ مفهومی که به قانون القا فارادی معروف شد. این کشفیات به ترتیب پایه اختراعاتی مانند موتور الکتریکی و مولد الکتریکی هست. در سال ۱۸۳۴، جان راسل، مهندس اسکاتلندی، نوعی موج منزوی در کانال آبی در نزدیکی ادینبور مشاهده کرد که در نهایت به پیدایش مفهوم سالیتون شد. راسل همچنین با کمک تانکر آب، وابستگی سرعت امواج سالیتون با عمق آب و دامنه موج را بررسی کرد. در سال ۱۸۴۲، کریستیان دوپلر، مفهومی در فیزیک
کرد. در سال ۱۸۴۲، کریستیان دوپلر، مفهومی در فیزیک امواج مطرح کرد که به نام اثر دوپلر شناخته‌ می‌شود. مکانیک و ترمودینامیک. در سال ۱۸۱۳، پیتر ایوارت (Peter Ewart)، مهندس بریتانیایی، در مقاله خود «On the measure of moving force» از ایده نوظهور پایستگی انرژی دفاع کرد. در سال ۱۸۲۹، گوستاو کوریولیس، مفاهیم کار و انرژی جنبشی را به شیوه مدرن تعریف کرد. در سال ۱۸۳۴، کارل یاکوبی، ریاضیدان آلمانی، کشف کرد که سیالات چرخنده‌ای که خود‌گرانشی و چگالی آنها یکنواخت هست، شکل بیضوی پیدا می‌کند. این مفهوم، به نام «بیضوی
شکل بیضوی پیدا می‌کند. این مفهوم، به نام «بیضوی یاکوبی» شناخته می‌شود. در سال ۱۸۳۵، ویلیام همیلتون فرمول‌بندی جدیدی از مکانیک ارائه کرد که به مکانیک همیلتونی معروف شد. در همان سال، گوستاو کوریولیس با بررسی بازده مکانیکی چرخ آبی از نظر تئوری، توانست اثر کوریولیس را کشف کند. در سال ۱۸۴۱، یولیوس روبرت فون مایر، که در آن زمان دانشمند تازه‌کاری بود، مقاله‌ای در مورد پایستگی انرژی نوشت؛ بااینحال مایر تحصیلات آکادمیک نداشت و به همین علت مقاله او رد شد.
راهب و تفنگ (به انگلیسی: The Monk and the Gun) یک فیلم کمدی-درام ۱۰۷ دقیقه‌ای محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی مشترک پاوو چوینینگ دورجی با بازی تاندین وانگچوک، دکی لامو، پما زانگمو شرپا، تاندین سونام، هری آینهورن، چویینگ جاتشو، تاندین فوبز، یوپل لندوپ سلدن و کلسانگ چویای است، این فیلم محصول مشترک بین بوتان، تایوان، فرانسه، آمریکا و هنگ کنگ می‌باشد. این فیلم به‌عنوان ورودی فیلم بوتان برای بهترین فیلم بلند بین‌المللی در نود و ششمین جوایز اسکار انتخاب شد، و یکی از ۱۵ فیلم نهایی در فهرست
اسکار انتخاب شد، و یکی از ۱۵ فیلم نهایی در فهرست نهایی دسامبر ۲۰۲۳ بود. داستان. داستان در سال ۲۰۰۶ و در دوره‌ای که در کشور بوتان شروع به دریافت اینترنت و تلویزیون کرده، می‌گذرد. فیلم همچنین به انتخابات و فرایند جدید دموکراسی در بوتان می‌پردازد. داستان دربارهٔ راهب جوانی است که به دنبال تفنگی برای استاد پیر خود می‌گردد. فیلم با در نظر گرفتن اهمیت سنت در فرایند تغییر اجتماعی و سیاسی به تصویر کشیده شده است، با نگاهی هم به امیدواری و هم به تردید نسبت به مدرنیزاسیون بوتان. انتشار. راهب و تفنگ اولین نمایش جهانی
بوتان. انتشار. راهب و تفنگ اولین نمایش جهانی خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۳ در پنجاهمین جشنواره فیلم تلوراید انجام داد، و سپس در ۹ سپتامبر در بخش مرکزی چهل و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. همچنین در بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان در بخش «پنجره‌ای رو به سینمای آسیا» دعوت شد و در اکتبر ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. در اکتبر ۲۰۲۳، رودساید اترکشنز حقوق پخش فیلم در آمریکای شمالی را به دست آورد، و اکران در ایالات متحده برای ۲ فوریه ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده است. بازخوردها. این فیلم نقدهای مثبت
شده است. بازخوردها. این فیلم نقدهای مثبت زیادی دریافت کرده است. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز ۹۲ درصد از ۳۸ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۸ از ۱۰ مثبت هستند. در اجماع این وب‌سایت آمده است: «راهب و تفنگ، در احاطهٔ بینش‌های تکان‌دهنده‌اش با لایه‌ای ملایم از کمدی جذاب، یک طنز سیاسی به موقع است که بر شکنندگی دموکراسی تأکید می‌کند». در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۱۳ منتقد، امتیاز ۷۴ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان دهنده نقدهای «به‌طور کلی مطلوب» است.
عمر علیپوراقدم (زاده ۱۳۴۰، ماکو) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه ماکو و شوط و پلدشت و چالدران در استان آذربایجان غربی است که با کسب حدود ۴۵٫۰۰۰ رایبه مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد.
آذر ولاش شاهزاده‌ای ایرانی از خاندان کارن و از نوادگان بزرگمهر بود که در دوران آخرین پادشاه ساسانی (یزدگرد سوم) بر تبرستان و گرگان فرمان می‌راند. قلمرو آذر ولاش توسط گیل گاوباره (نوه جاماسپ شاه ساسانی) مورد تهدید قرار گرفت، ازاین‌رو آذر ولاش از یزدگرد سوم درخواست یاری نمود، ولی یزدگرد پس از آگاهی از تبار ساسانی گیل گاوباره دستور داد که آذر ولاش تسلیم او شود. چندی پس از آن، آذر ولاش در حین بازی چوگان بر اثر افتادن از اسب خود جان سپرد. یکی از نوه‌های آذر ولاش که ولاش نام داشت، از سال ۶۶۵ تا ۶۷۳ میلادی بر
که ولاش نام داشت، از سال ۶۶۵ تا ۶۷۳ میلادی بر تبرستان فرمان راند.
دارین طاطور (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۸۲ در رینه) شاعر، عکاس و فعال رسانه‌های اجتماعی فلسطینی اهل رینه، اسرائیل است که به زبان عربی، زبان مادری خود، می‌نویسد. او در سال ۲۰۱۸ توسط یک دادگاه اسرائیلی به اتهام «تشویق خشونت» و «حمایت از یک سازمان تروریستی» در پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی که یکی از آنها ویدئویی بود که شعرهای خود را می‌خواند، محاکمه و به پنج ماه زندان محکوم شد. به دنبال درخواست تجدیدنظر او، محکومیت برای پست حاوی شعر سال بعد لغو شد، اما محکومیت برای پست‌های دیگر او تأیید شد. در سال ۲۰۱۹، او جایزهٔ آفکام
دیگر او تأیید شد. در سال ۲۰۱۹، او جایزهٔ آفکام برای آزادی بیان را دریافت کرد. پست‌های شبکه‌های اجتماعی و دستگیری. او آثار خود را در فیس بوک و یوتیوب منتشر کرده است. در اکتبر ۲۰۱۵، طاطور شعری را در یوتیوب و فیس بوک منتشر کرد با عنوان «ای مردمان من، در برابر آنها به‌پا برخیزید»، که در آن این کلمات به عنوان موسیقی متن تصاویر فلسطینی‌ها در درگیری‌های خشونت‌آمیز با نیروهای اسرائیلی آمده بود. این منجر به دستگیری و کیفرخواست او برای تحریک به خشونت و حمایت از سازمان تروریستی شد. ترجمه کامل این شعر که توسط یک افسر
تروریستی شد. ترجمه کامل این شعر که توسط یک افسر پلیس انجام شده است در سند کیفرخواست ذکر شده است. بقیه کیفرخواست مربوط به سه پست در فیس بوک است: (۱) تصویر اسراء عابد، زنی اهل ناصره که پس از تیراندازی سربازان و نگهبانان اسرائیلی روی زمین ایستگاه اتوبوس مرکزی در عفولا افتاده است. (دوم) عکس پروفایل با نوشتهٔ «من شهید بعدی هستم». و (سوم) پستی با استناد به دعوت جهاد اسلامی برای انتفاضه در کرانه باختری و دعوت به انتفاضه در خط سبز الاقصی. واکنش‌ها. شعر طاطور قبل از محاکمه او بیش از ۲۰۰٫۰۰۰ بار مشاهده شد. این
از محاکمه او بیش از ۲۰۰٫۰۰۰ بار مشاهده شد. این پست‌ها همزمان با موسوم به "انتفاضه چاقو" بود، موجی از عملیات‌های با چاقوی روزانه فلسطینی‌ها که از سال ۲۰۱۵ آغاز شده بود، طی چند ماه، ده‌ها اسرائیلی را به قتل رساند و ریشهٔ آن به‌طور گسترده به نقش و تشویق رسانه‌های اجتماعی نسبت داده شد. بازرسان اسرائیلی تأکید کردند: «محتوا، افشای آن و شرایط انتشار آن، احتمال واقعی انجام اعمال خشونت‌آمیز یا تروریستی را ایجاد می‌کند». در همان زمان، محاکمه طاطور با محکومیت گسترده بین‌المللی مواجه شد. به گزارش بی‌بی‌سی، تا سال ۲۰۱۸
مواجه شد. به گزارش بی‌بی‌سی، تا سال ۲۰۱۸ «پرونده این شاعر به دلیلی برای طرفداران آزادی بیان تبدیل شده است و توجه را به افزایش اخیر دستگیری‌های اسرائیلی - اعراب اسرائیلی و فلسطینی‌ها در کرانه باختری اشغالی - متهم به تحریک یا برنامه‌ریزی برای حملات آنلاین جلب کرده است. مرکز آمریکایی انجمن قلم، دستگیری و محکومیت او در سال ۲۰۱۶ را محکوم کرد، کمپین‌های نامه نویسی از طرف او را سازماندهی کرد، و پس از محکومیت او در ماه مه ۲۰۱۸ اظهار داشت که محکومیت «متکی بر یک ارادهٔ عمدی است: توصیف نادرست از کار او و حمله غیرقابل
عمدی است: توصیف نادرست از کار او و حمله غیرقابل قبولی به آزادی بیان در اسرائیل». بازداشت وی از سوی سازمان ضد صهیونیستی آمریکایی صدای یهودی برای صلح نیز محکوم شد. محاکمه، حکم و تجدیدنظر موفق. طاطور در ابتدا نگارش این پست‌ها و شعر را انکار کرد، اما پس از تغییر وکیل به این کار اعتراف کرد و در عوض شروع به ادعا کرد که شعر اشتباه ترجمه شده است. استدلال دادستان بر انکار، وارونه کردن و متعاقب آن سرزنش دیگران تأکید دارد و اینکه فردی که «از عدالت مسیر و پاکی نیات خود مطمئن است، پیوسته به انتشار مطالب منتسب به او
خود مطمئن است، پیوسته به انتشار مطالب منتسب به او اعتراف می‌کند و مقاصد بنیادین او را توضیح می‌دهد». طاطور در دفاعیاتش استدلال می‌کرد که او برای «ارعاب و ساکت کردن فلسطینی‌ها در اسرائیل» تلاش می‌کرد و «جرم‌انگاری شعر… غنای فرهنگی همه جامعه را نادیده می‌گیرد.» او در ۳ می 2018 مجرم شناخته شد و در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸ به پنج ماه حبس محکوم شد. او در سپتامبر ۲۰۱۸ آزاد شد. در ماه مه ۲۰۱۹، دادگاه ناحیه ناصره صرفاً محکومیت او را برای این شعر لغو کرد، نه محکومیت‌های دیگر پست‌های رسانه‌های اجتماعی را. دادگاه حکم داد که این
رسانه‌های اجتماعی را. دادگاه حکم داد که این شعر «شامل اظهارات صریح نیست که زمینه را برای فراخوان مستقیم برای انجام اعمال فراهم کند». دادگاه خاطرنشان کرد که طاطور به عنوان یک شاعر شناخته می‌شد و «آزادی بیان زمانی که شامل آزادی [بیان] هنری و خلاقانه نیز باشد، وزن بیشتری دارد».
قلعه میازو () یک قلعه ژاپنی به سبک زمین مسطح است که در میازو، کیوتو، استان کیوتو، ژاپن قرار دارد. در زمان نبرد سکیگاهارا این قلعه در اختیار خاندان هوسوکاوا بود.
میزونو ، یک دهکده (村) و زمین کشاورزی که در استان کیوتو، کیوتانگو، کیوتو قرار دارد. در سال ۱۵۸۲ پس از حادثه معبد هوننو سومین دختر آکچی میتسوهیده به نام هوسوکاوا تاما به دستور شوهرش هوسوکاوا تادائوکی در این مکان زندانی شد.
زمین‌لرزه ۱۵۸۶ تنشو یا زمین‌لرزه تنشو ، در ۱۸ ژانویه ۱۵۸۶ در ژاپن در ساعت ۲۳:۰۰ به وقت زمان استاندارد ژاپن رخ داد. این زمین لرزه دارای بزرگی تخمینی لرزه‌ای (مقیاس‌های بزرگی لرزه‌ای) (MJMA (مقیاس‌های بزرگی لرزه‌ای) ۷٫۹ بود.
زمین‌لرزه کیچو-فوشیمی ۱۵۹۶ ، در ۵ سپتامبر ۱۵۹۶ ژاپن را لرزاند. زمین لرزه با قدرت ۷٫۵ ± 0.25 MJMA(مقیاس‌های بزرگی لرزه‌ای) لرزش شدیدی ایجاد کرد (ارزیابی شده در شیندو ۶ (مقیاس شدت لرزه‌ای مرکز هواشناسی ژاپن) در سراسر منطقه کانسای ویرانی در کیوتو ثبت شد و بیش از ۱۲۰۰ نفر کشته شدند.
ابوالفضل اجاره‌دار سیاستمدار ایرانی و در سال ۱۳۶۱ برای مدت کوتاهی وزیر مشاور و سرپرست سازمان بهزیستی در دولت میرحسین موسوی بود. اجاره دار فارغ‌التحصیل دانشکده خدمات اجتماعی بود. بعد از انقلاب در واحد پیگیری شورای انقلاب مشغول به کار شد و سپس با ایجاد سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران به عنوان نخستین رئیس این سازمان منصوب شد. او نیز مانند برادرش حسن اجاره‌دار از اعضای حزب جمهوری اسلامی و شورای مرکزی آن بود. حسن اجاره‌دار در جلسه بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی کشته و ابوالفضل اجاره‌دار در این حادثه
اسلامی کشته و ابوالفضل اجاره‌دار در این حادثه مجروح شد. وی سپس در تأسیس حزب اعتدال و توسعه شرکت کرده و از بنیانگذاران این حزب گشت.
محمد هندی با نام کامل حسن هندی معاون عمرانی (۱۳۶۲–۱۳۶۴) و رابط بین نخست‌وزیر و ائمه جمعه در دولت میر حسین موسوی بود هندی فارغ‌التحصیل رشته معماری از دانشگاه ملی بودو دفتر معماری سمرقند در سال ۱۳۴۹ به اتفاق عبدالعلی بازرگان، میرحسین موسوی، حمید نقره‌کار، حسن آلادپوش، و محمدعلی نجفی تأسیس کرد. او پیش از انقلاب ۵۷ در جریان قیام ۱۵ خرداد بازداشت شد. وی پس از انقلاب در دولت سوم میرحسین موسوی به عنوان معاون نخست‌وزیر منصوب شد و در ادامه و در دولت بعدی او به عنوان معاون سازمان برنامه و بودجه به فعالیت‌های خود
معاون سازمان برنامه و بودجه به فعالیت‌های خود ادامه داد. او از امضا کننده نامه ۶۰ نفره در حمایت از متهمان انفجار نخست‌وزیری است.
سونات شماره ۳۲ پیانو در دو مینور، اپوس ۱۱۱، آخرین سونات از مجموعه سونات‌های لودویگ فان بتهوون هست. این اثر در بین سال‌های ۱۸۲۱ و ۱۸۲۲ نوشته شد. بتهوون در سونات شماره ۳۲، مانند دیگر سونات‌های دوره پایانی خود، از از عناصر فن فوگ استفاده کرده بود. او این سونات را به آرشیدوک رودولف، دوست، شاگرد و حامی خود تقدیم کرد. سونات شماره ۳۲ تنها از دو موومان متضاد تشکیل شده هست. موومان دوم این اثر، به عنوان یک "آریتا (arietta)" به همراه واریاسیون علامت‌گذاری شده هست. توماس مان، این اثر را «وداعی با فرم سونات» نامید.
توماس مان، این اثر را «وداعی با فرم سونات» نامید. سونات شماره ۳۲، تنها در نیمه دوم قرن نوزدهم به رپرتوار پیانیست‌های پیشتاز راه پیدا کرد. این سونات از نظر آینده‌نگری آهنگین و دشواری فنی خود، در میان مطرح‌ترین آثار بتهوون قرار دارد. تاریخچه. بتهوون در تابستان سال ۱۸۲۰ و در حین پرداختن به «میسا سولمنیس»، طرح سه سونات آخر پیانو خود را (اپوس ۱۰۹، ۱۱۰ و ۱۱۱) در ذهن پروراند. اگرچه بتهوون در سال ۱۸۱۹ به‌طور جدی به سونات ۳۲ پرداخت، با این‌حال تم ابتدایی و معروف «آلگرو اد آپاسیوناتو» (allegro ed appassionato) در
اد آپاسیوناتو» (allegro ed appassionato) در پیش نویسی مرتبط با سالهای ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۲ یافت شده بود که به دوران ساخت سمفونی دوم بازمی‌گردد. همچنین با مطالعه این پیش‌نویس‌ها می‌توان پی برد که برخلاف سونات ۳۲ حاصله، بتهوون در ابتدا قصد داشت که سوناتی با سه موومان بسازد. پس از آن، تم ابتدایی موومان اول برای کوارتت زهی شماره ۱۳ به کار رفته و کار احتمالی با تم آداجیو- ملودی آهسته در لا بمل - کنار گذاشته شد. تم معروف گفته شده، موتیفی بود که برای موومان سوم در نظر گرفته شده و در آخر به موومان اول منتقل شد. پیش‌نویس
شده و در آخر به موومان اول منتقل شد. پیش‌نویس موومان دوم سونات ۳۲ نشان می‌دهد که بتهوون در حین شکل‌دادن به موومان دوم، از ساخت موومان سوم صرف نظر کرد. در کنار واریاسیون‌های دیابلی اپوس ۱۲۰ و باگاتل‌های اپوس ۱۱۹ و ۱۲۶، سونات شماره ۳۲ در زمره آخرین آثار پیانو بتهوون قرار می‌گیرد. این سونات مورد بی‌توجهی تقریباً تمام معاصران بتهوون قرار گرفته شد و تنها در نیمه دوم قرن نوزدهم بود که این سونات به رپرتوار اغلب پیانیست‌های پیشتاز وارد شد. ساختار. سونات شماره ۳۲ از دو موومان قویا متضاد تشکیل شده هست: مدت زمان
از دو موومان قویا متضاد تشکیل شده هست: مدت زمان معمول اجرا موومان اول هفت الی ده دقیقه و موومان دوم ۱۵ الی ۲۰ دقیقه هست. با اینحال گستره وسیعی از زمان‌بندی‌ها برای موومان دوم وجود دارد و برخی از اجراهای ضبط شده از ۲۰ دقیقه نیز طولانیتر هست. مانند اجرای بارنبویم (۲۱ دقیقه)، اجرای آفاناسیف (۲۲ دقیقه) و اجرای اوگورسکی (۲۷ دقیقه). موومان اول، ماستوزو- آلگرو کان بریو اد آپاسیوناتو. " مدت زمان تقریبی: ۷ الی ۱۱ دقیقه " "ترجمه تقریبی تمپو موومان اول: «با شکوه» و «سریع با شور و حرارت»." موومان اول سونات ۳۲، همانند
با شور و حرارت»." موومان اول سونات ۳۲، همانند بسیاری از آثار بتهوون در دو مینور، طوفانی و پرشور و حرارت هست. موومان اول مملو از آکوردهای هفتم کاسته هست که به عنوان نمونه می‌توان به اولین میزان کامل در ابتدا موومان اشاره کرد؛ و ممکن هست شوپن در ساخت بخش‌های آغازین دومین سونات خود از آن الهام گرفته باشد. برخلاف دیگر موومان‌های بتهوون در دو مینور، که گشایش به عنوان دومین بخش اصلی، به سمت میانین حرکت می‌کند، گشایش در موومان اول سونات ۳۲ به سمت رونمایان (لا بمل ماژور) حرکت می‌کند. تم دوم آرام می‌باشد و به دومین
حرکت می‌کند. تم دوم آرام می‌باشد و به دومین تم آخرین موومان سونات شماره ۱۴ آهنگساز شباهت دارد؛ و این شباهت در بازگشایش آشکارتر می‌شود. این تم در بازگشایش، ابتدا در دو ماژور آشکار می‌گردد، سپس به طرز دلهره‌آوری، در باس و در گام مینور دوباره تکرار می‌شود. به‌طور کلی موتیف‌های موومان اول سونات ۳۲، شباهت‌هایی به آداجیو و فوگ موتسارت در دو مینور دارد (اثری که بتهوون آن را برای کوارتت زهی نیز تنظیم کرد). تم پایانی گشایش لا بمل ماژور هست که از اولین موتیف تم اول برگرفته شده بود. این تم پایانی، با موتیف لابمل - دو
شده بود. این تم پایانی، با موتیف لابمل - دو - سل، آغازگر حرکت رو به پایین نوت‌ها به صورت کروماتیک هست. موتیف گفته شده، در بازگشایش تکرار می‌شود؛ با اینحال در نقطه اوج حرکت رو به پایین کروماتیک، نه در هنگام شروع آن. همچنین مهیا شدن این لحظه با کمک آکورد ششمی هست که در تم آخر گشایش تحت تأثیر گام مینور قرار گرفته بود. بتهوون موومان اول را با کادانس پی‌کاردی(Picardy third) به اتمام می‌رساند که یادآور سونات پیانو اپوس ۴۹ شماره ۱ و سونات‌های ویولنسل شماره ۱ و ۲ آهنگساز هست و صحنه را برای فیناله در گام ماژور
۲ آهنگساز هست و صحنه را برای فیناله در گام ماژور آماده می‌کند. موومان دوم، آریتا: آداجیو مولتو سمپلیچه کانتابیله. "مدت زمان تقریبی: ۱۴ الی ۲۰ دقیقه" "ترجمه تقریبی تمپو موومان دوم: آهسته، بسیار ساده و آوازگونه." موومان آخر سونات ۳۲ در گام دو ماژور هست و از پنج واریاسیون برای تمی با ۱۶ میزان در مدت زمان تشکیل شده که با یک کودا به پایان می‌رسد. در دو واریاسیون آخر (واریاسیون ۴ و ۵) میزان پیوسته با نت‌های دولا و سه‌لا چنگ، به ۲۷ ضرب تقسیم می‌شود؛ موردی که به شدت غیرمعمول هست و به همین دلیل، دو واریاسیون مذکور
غیرمعمول هست و به همین دلیل، دو واریاسیون مذکور شناخته‌شده و معروف هستند. در نهایت بتهوون با به کار گرفتن تریل، به قطعه حال‌ و هوای شتابناکی می‌دهد. واریاسیون سوم حال‌ و هوای رقص‌ و پایکوبی دارد. در این واریاسیون شدیدا از سنکپ استفاده شده و نت‌های این واریاسیون، چهارلا چنگ هستند که به قطعه حال و هوای موسیقی سوینگ می‌دهد. به نظر میتسوکو اوچیدا، واریاسیون سوم در گوش مخاطب امروزی، شباهت واضحی به یک بوگی ووگی نشاط‌آور دارد. نوازندگان دیگری، مانند ایگور استراوینسکی، به شباهت این واریاسیون به موسیقی جاز و رگتایم
به شباهت این واریاسیون به موسیقی جاز و رگتایم اشاره کرده‌اند؛ تشابه با نوعی موسیقی که بیشتر از هفتاد سال از زمان بتهوون جلوتر بود. با این حال آندراش شیف این شباهت را رد می‌کند و معتقد هست که واریاسیون سوم هیچ ارتباطی با جاز یا بوگی ووگی ندارد. تاثیرات. شوپن عمیقا سونات شماره ۳۲ را تحسین می‌کرد. او در دومین سونات و اتود انقلابی خود، به ترتیب از آغاز و پایان موومان اول سونات ۳۲ بهره گرفته بود. (میزان‌های آغازین سونات دوم شوپن از میزان‌های آغازین سونات ۳۲، و همچنین میزان‌های ۸۱–۷۷ اتود انقلابی از میزان‌های
همچنین میزان‌های ۸۱–۷۷ اتود انقلابی از میزان‌های ۱۵۲–۱۵۰ موومان اول سونات ۳۲)
نجواهای شبانه نمایشنامه‌ای از محمّد چرم‌شیر است، که در مجلد "می‌خواستم اسب باشم" که توسط انتشارات نیلا چاپ شده است، به‌عنوان دومین نمایشنامه گنجانده شده است. این نمایش روایتگر زندگی انسان‌هایی است که می‌خواهند دیده شوند. سه شخصیت این نمایش نمونه ضدقهرمان‌هایی هستند که همواره آن‌ها را در اطراف خود می‌بینیم. «نمایشنامه به دلیل جنس گفت‌وگوها، فضای کار مملو از لحظات طنز تلخ است؛ به این معنی که به همان مقدار که شاید برای تماشاگر مضحک باشد، دردآور و آزار دهنده است.» داستان. "نجواهای شبانه" چند سرباز در آسایشگاه
داستان. "نجواهای شبانه" چند سرباز در آسایشگاه سربازان است. سه سرباز، جوان و تحصیلکرده، غروب‌های جمعه و شب‌های نسبتاً بلند، حرف‌های زیادی برای گفتن دارند، اما هیچ‌کس حوصله دیگری را ندارد. برای همین از این حرف‌ها دور می‌شوند و لودگی و تمسخر را جایگزین آن می‌سازند. می‌مانند و خوش می‌گذرانند. البته چه خوشی‌ای؟ هر یک سینه‌ای پر از درد دارند و در پایان این همه خوشی بعد از چند بار گریستن و بغض شدید، مثل زخم چرکین سر باز می‌کند و تبدیل به فریادی عصبی می‌شود. اقتضای سن هم به این فریاد کمک می‌کند، بلاتکلیفی نیز درد
سن هم به این فریاد کمک می‌کند، بلاتکلیفی نیز درد مضاعف است. یکی از ادبیات، دومی از تاریخ و سومی از فلسفه می‌گوید. هر سه بر جریانات سیاسی، فرهنگی و ادبی آگاه هستند و البته در این چارچوب یا حصار، هیچ چیزی جز فرار از دلتنگی و افسردگی حائز اهمیت نیست. گویی این سه تن برخلاف دیگران که در روزهای تعطیل سراغ خانواده‌ها، دوستان و تفریح می‌روند، دوست دارند با لودگی و ادا و اطوار وقت خود را در این مکان اجباری تلف کنند. بن‌مایه. شاید در نگاه اول همه چیز واقع گرایانه و موضوع، اجتماعی به نظر بیاید، اما با کمی عمیق شدن در
اجتماعی به نظر بیاید، اما با کمی عمیق شدن در لایه‌های دیگر متن و اجرا، مفاهیم دیگری نیز نمود می‌یابد. فلسفه و تاریخ بشری نیز در لابه‌لای صحبت‌ها بارها مورد کنکاش قرار می‌گیرد، همین‌طور که پیش می‌رویم، درمی‌یابیم با آن که هر سه سرباز خیلی عادی حرف می‌زنند و حرف‌ها به‌گونه‌ای مرتبط و منطقی به‌نظر می‌آید، اما زبان در طول نمایش از هم می‌گسلد و هر یک از شخصیت‌ها ساز خود را در دیالوگ‌هایشان می‌زنند. به‌عبارت دیگر یک بی‌ارتباطی محض بین این سه سرباز در جریان است. شاید هم هر یک برای دیگری ساز مخالف است و هیچ‌یک
شاید هم هر یک برای دیگری ساز مخالف است و هیچ‌یک شرایط و حال دیگری را نمی‌فهمد، با آن‌که هر سه عصیان علیه شرایط تحمیلی را می‌پذیرند و علیه آن فریاد می‌کشند. این نوع برخورد با بافت زبانی که کاملاً عصبانی و هرج‌ومرج‌طلب (آنارشیستی) می‌نماید، بیانگر نوعی معناباختگی است. باید با صراحت گفت که معناباختگین "نجواهای شبانه" کاملاً مهر و امضای ایرانی دارد. آنچه چرمشیر نوشته، رنگ و بویش کاملاً ایرانی است؛ بنابراین ابزورد ایرانی بر آن مصداق عینی‌تری می‌یابد. اجراها. این نمایشنامه بارها در سالن‌های مختلف تئاتر به‌روی
نمایشنامه بارها در سالن‌های مختلف تئاتر به‌روی صحنه رفته است.
شرف‌نامهٔ یحیای تیره‌بخت نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است که در مجلد "دیوبندان" به‌عنوان سومین نمایشنامه گنجانده شده است. اجرا. "شرف‌نامه یحیای تیره‌بخت" در سال ۱۳۷۴ به‌روی صحنه رفته، و پس از آن بارها در سالن‌های مختلف تئاتر اجرا شده است.