payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کار افتاده باشد. شاخص‌های قابلیت اطمینان به‌طور گسترده در مقررات برق مدرن استفاده می‌شود. شبکه‌های توزیع برق. برای شبکه‌های توزیع برق، «محدوده گیج‌کننده‌ای از شاخص‌های قابلیت اطمینان» وجود دارد که مدت یا دفعات وقفه‌های برق را کمیت می‌کند، برخی تلاش می‌کنند هر دو را در یک عدد واحد ترکیب کنند، که «تقریباً غیرممکن» است. شاخص‌های پرطرفدار معمولاً مشتری‌مدار هستند، برخی به صورت جفت هستند، که در آن «سیستم» (S) در نام نشان‌دهنده میانگین در بین همه مشتریان و «مشتری» (C) نشان‌دهنده میانگین فقط در بین مشتریان تحت
(C) نشان‌دهنده میانگین فقط در بین مشتریان تحت تأثیر است. مشتریان (کسانی که حداقل یک وقفه داشتند). همه شاخص‌ها در یک دوره معین، معمولاً یک سال محاسبه می‌شوند: تاریخچه. تأسیسات برق در اواخر قرن نوزدهم به وجود آمدند و از زمان پیدایش آنها باید به مشکلات سیستم‌های توزیع خود پاسخ می‌دادند. در ابتدا از ابزارهای اولیه استفاده می‌شد: اپراتور برق تماس‌های تلفنی را از مشتریانی که برق خود را از دست می‌دادند دریافت می‌کرد، پین‌ها را در نقشه دیواری در محل آنها قرار می‌داد و سعی می‌کرد مکان خطا را بر اساس دسته‌بندی
می‌داد و سعی می‌کرد مکان خطا را بر اساس دسته‌بندی پین‌ها حدس بزند. حسابداری خاموشی‌ها صرفاً داخلی بود و سال‌ها تلاشی برای استانداردسازی آن (تا اواسط دهه ۱۹۴۰ در ایالات متحده) صورت نگرفت. در سال ۱۹۴۷، یک مطالعه مشترک توسط مؤسسه Edison Electric و مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (در آن زمان هنوز AIEE) شامل بخشی در مورد نرخ خطا برای خطوط توزیع هوایی بود، نتایج توسط وستینگهاوس در سال ۱۹۵۹ در "کتاب مرجع مهندسی تأسیسات برق با جزئیات خلاصه شد: توزیع. سیستم‌ها" در ایالات متحده، علاقه به ارزیابی قابلیت اطمینان تولید،
متحده، علاقه به ارزیابی قابلیت اطمینان تولید، انتقال، پست‌ها و توزیع پس از خاموشی شمال شرق در سال ۱۹۶۵ افزایش یافت. اثری از کاپرا و همکاران. در سال ۱۹۶۹ طراحی سیستم‌هایی را در سطوح استاندارد شده از قابلیت اطمینان پیشنهاد کرد و معیاری مشابه SAIFI مدرن را پیشنهاد کرد. SAIFI, SAIDI, CAIDI, ASIFI، و AIDI در دهه ۱۹۷۰ به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند و در ابتدا بر اساس داده‌های بلیط‌های قطع کاغذ محاسبه شدند، سیستم‌های مدیریت خاموشی کامپیوتری (OMS) در درجه اول برای جایگزینی "Pushpin" مورد استفاده قرار
اول برای جایگزینی "Pushpin" مورد استفاده قرار گرفتند. "روش ردیابی خاموشی‌ها. IEEE تلاشی را برای استانداردسازی شاخص‌ها از طریق انجمن مهندسی برق خود آغاز کرد. این کارگروه که تحت نام‌های مختلف (گروه کاری سوابق عملکرد برای بهینه‌سازی طراحی سیستم، کارگروه قابلیت اطمینان توزیع، گروه کاری قابلیت اطمینان توزیع، استانداردهای IEEE P1366، IEEE P1782) فعالیت می‌کند، گزارش‌هایی ارائه کرد که بسیاری از شاخص‌های مدرن را تعریف می‌کرد. استفاده کنید. به ویژه، SAIDI, SAIFI, CAIDI, CAIFI, ASAI، و ALII در "راهنمای اندازه‌گیری
CAIFI, ASAI، و ALII در "راهنمای اندازه‌گیری قابلیت اطمینان و جمع‌آوری داده‌ها" (1971) تعریف شدند. در سال ۱۹۸۱ شرکت‌های برق تلاشی را برای توسعه یک برنامه کامپیوتری برای پیش‌بینی شاخص‌های قابلیت اطمینان در مؤسسه تحقیقات برق برق تأمین کردند (خود EPRI به عنوان پاسخی به خاموشی در سال ۱۹۶۵ ایجاد شد). در اواسط سال ۱۹۸۰، شرکت‌های برق تحت کاهش نیروی کار قرار گرفتند، نهادهای نظارتی دولتی نگران شدند که قابلیت اطمینان در نتیجه آسیب ببیند و شروع به درخواست گزارش سالانه قابلیت اطمینان کردند. با فراگیر شدن رایانه‌های
قابلیت اطمینان کردند. با فراگیر شدن رایانه‌های شخصی در دهه ۱۹۹۰، OMS ارزان‌تر شد و تقریباً همه شرکت‌ها آنها را نصب کردند. تا سال ۱۹۹۸، ۶۴ درصد از شرکت‌های خدمات شهری توسط تنظیم‌کننده‌های ایالتی ملزم شدند که قابلیت اطمینان را گزارش کنند (اگرچه تنها ۱۸ درصد، رویدادهای لحظه‌ای را در محاسبات لحاظ می‌کردند). سیستم‌های تولید برق. برای سیستم‌های تولید برق، شاخص‌ها معمولاً تعادل بین توانایی سیستم برای تولید برق ("ظرفیت") و مصرف آن ("تقاضا") را منعکس می‌کنند و گاهی اوقات به عنوان شاخص‌های کفایت نامیده می‌شوند.
اوقات به عنوان شاخص‌های کفایت نامیده می‌شوند. همان‌طور که NERC "کفایت" (آیا ظرفیت کافی وجود خواهد داشت؟) و "امنیت" (آیا در صورت اختلال کار می‌کند؟) جنبه‌های قابلیت اطمینان را متمایز می‌کند. فرض بر این است که اگر موارد تقاضای بیش از ظرفیت تولید به اندازه کافی نادر و کوتاه باشد، شبکه توزیع قادر خواهد بود با دریافت انرژی از طریق اتصال خارجی یا با «ریزش» بخشی از بار الکتریکی از قطع برق جلوگیری کند. همچنین فرض بر این است که سیستم توزیع ایده‌آل است و قادر به توزیع بار در هر پیکربندی تولیدی است. شاخص‌های قابلیت
بار در هر پیکربندی تولیدی است. شاخص‌های قابلیت اطمینان برای تولید الکتریسیته عمدتاً مبتنی بر آمار هستند ("احتمالی")، اما برخی از آنها حاشیه‌های ظرفیت اضافی را منعکس می‌کنند (و "قطعی" نامیده می‌شوند). شاخص‌های قطعی عبارتند از: شاخص‌های مبتنی بر آمار عبارتند از: ایبانز و میلیگان فرض می‌کنند که معیارهای قابلیت اطمینان برای تولید در عمل به صورت خطی مرتبط هستند. به‌طور خاص، مقادیر اعتبار ظرفیت محاسبه شده بر اساس هر یک از عوامل «نسبتا نزدیک» بود.
شاخص میانگین مدت وقفه سیستم یا به اختصار سایدی (SAIDI) معمولاً به عنوان یک شاخص قابلیت اطمینان توسط شرکت‌های برق برق استفاده می‌شود. سایدی میانگین مدت خاموشی برای هر مشتری خدمت شده است و به صورت زیر محاسبه می‌شود: formula_1 جایی که formula_2 تعداد مشتریان و formula_3 زمان قطع سالانه محل است formula_4 ، و formula_5 تعداد کل مشتریان ارائه شده است. به عبارت دیگر، formula_6 سایدی بر حسب واحد زمان، اغلب دقیقه یا ساعت اندازه‌گیری می‌شود. معمولاً در طول یک سال اندازه‌گیری می‌شود، و طبق استاندارد IEEE 1366-1998،
می‌شود، و طبق استاندارد IEEE 1366-1998، مقدار متوسط برای شرکت‌های آمریکایی شمالی تقریباً ۱٫۵۰ ساعت است. مقایسه سایدی در کشورها. در زیر جدول سایدی برای کشورهای مختلف آمده است. سهم انرژی‌های تجدیدپذیر (مصرف ناخالص برق) نیز آورده شده است:
تولید قهوه در هائیتی برای اقتصاد این کشور اهمیت داشته است، نظر به اینکه در اوایل قرن هجده، موقعی که فرانسوی‌ها گیاه قهوه را به مستعمره آوردند، که در آن زمان به نام سنت-دومینگو شناخته می‌شد. از آن زمان، قهوه یک محصول اصلی هائیتی بوده است. قهوه به همراه شکر، برای مدت طولانی استخوان بندی اولیه اقتصاد هائیتی را شکل داده است. در حال حاضر، قهوه از لحاظ ارزش صادراتی از محصولات انبه و کاکائو عقب افتاده است.
«ای ناخدا! ناخدای من!» () شعری از والت ویتمن است. ویتمن این شعر را در سال ۱۸۶۵، در واکنش به مرگِ آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا سرود. این شعر در کنار «زمانی که آخرین یاس‌های بنفش در حیاط خانه شکفتند»، «امروز اردوگاه خاموش باش» و «این غبار روزگاری انسانی بوده‌است»، یکی از چهار شعر این شاعر دربارهٔ مرگ لینکلن است. ویتمن هنگام جنگ داخلی آمریکا به واشینگتن، دی.سی. نقل‌مکان کرد تا برای دولت و نیز به‌عنوان داوطلب در بیمارستان‌ها کار کند. گرچه ویتمن هیچ‌وقت لینکلن را از نزدیک ملاقات نکرد اما
ویتمن هیچ‌وقت لینکلن را از نزدیک ملاقات نکرد اما احساساتی بین خود و وی را درک می‌کرد و به‌شدت تحت‌تأثیر ترور رئیس‌جمهور ایالات متحده قرار گرفت. نخستین بار، «ناخدای من» در ۴ نوامبر ۱۸۶۵ در روزنامهٔ "ستردی پرس" منتشر و در اواخر همان سال، در مجموعهٔ "فرجام آوازهای طبل" گنجانده شد. ویتمن بعداً این شعر را در مجموعهٔ "برگ‌های علف" نیز قرار داد و آن را در چندین سخنرانی درموردِ مرگ لینکلن قرائت کرد. زمینه. والت ویتمن (۱۸۹۲–۱۸۱۹) با انتشار "برگ‌های علف" در سال ۱۸۵۵، تعریف جدیدی از خود و شعرش ارائه کرد. ویتمن قصد
تعریف جدیدی از خود و شعرش ارائه کرد. ویتمن قصد داشت تا حماسه‌ای کاملاً آمریکایی بنویسد و سبک شعر سپید را با الهام از کادانس‌های کتاب مقدس شاه جیمز خلق کرد. این کتابِ «باریک اما بزرگ» که نخستین بار در سال ۱۸۵۵ انتشار یافت، از سوی نقادان بحث‌برانگیز شمرده شد و آنان با توصیف‌های صریح ویتمن از تمایلات جنسی و «مضمون‌های همجنس‌گرایی» مخالف بودند. پس از تحسین "برگ‌های علف" از سوی رالف والدو امرسون، مقاله‌نویس و سخنران تعالی‌گرای آمریکایی، آثار ویتمن مورد توجه قرار گرفت. در آغاز جنگ داخلی آمریکا، ویتمن از نیویورک
گرفت. در آغاز جنگ داخلی آمریکا، ویتمن از نیویورک به واشینگتن، دی.سی. نقل‌مکان کرد و عهده‌دار مشاغل دولتی شد؛ نخست در ادارهٔ پرداخت نیروی زمینی و سپس در ادارهٔ امور سرخ‌پوستان. وی همچنین به‌عنوان پرستار، داوطلبانه در بیمارستان‌های نیروی زمینی خدمت می‌کرد. شعر ویتمن تحت‌تأثیر تجربهٔ این شاعر از دوران جنگ قرار گرفت و به تأملاتی درموردِ مرگ و جوانی، وحشیگری جنگ و میهن‌پرستی تبدیل شد. جرج واشینگتن ویتمن، برادر والت و سرباز ارتش اتحادیه، در سپتامبر ۱۸۶۴ در ویرجینیا اسیر شد و به‌مدت پنج ماه در زندان لیبی، یکی از
اسیر شد و به‌مدت پنج ماه در زندان لیبی، یکی از اردوگاه‌های اسیران جنگی مؤتلفه در نزدیکی ریچموند ماند. در ۲۴ فوریهٔ ۱۸۶۵، جرج به‌خاطر وضعیت نامناسبی که داشت، اجازهٔ مرخصی یافت تا به خانه برگردد و ویتمن برای دیدار از او به خانهٔ مادرش در نیویورک رفت. در همان زمان، ویتمن قرارداد انتشار "آوازهای طبل"، مجموعهٔ شعرهایش از جنگ داخلی را امضا کرد. در ژوئن ۱۸۶۵، جیمز هارلن، وزیر کشور ایالات متحده، نسخه‌ای از "برگ‌های علف" را یافت و با این فرض که اثری مبتذل است، ویتمن را از ادارهٔ امور سرخ‌پوستان اخراج کرد. ویتمن و
را از ادارهٔ امور سرخ‌پوستان اخراج کرد. ویتمن و لینکلن. گرچه ویتمن و آبراهام لینکلن هرگز با یکدیگر دیدار نکردند اما این شاعر لینکلن را بین سال‌های ۱۸۶۱ و ۱۸۶۵، در چندین مورد از فاصلهٔ نزدیک دید. نخستین بار، ویتمن لینکلن را در سال ۱۸۶۱ دید که رئیس‌جمهور آمریکا در مسیر واشینگتن، در نیویورک توقف کرده بود. ویتمن به «ظاهر جذاب» و «وقار بی‌تکلف» رئیس‌جمهور منتخب توجه کرد و به «درایت خارق‌العاده» و «نبوغ رایج غربی» لینکلن معتقد بود. او رئیس‌جمهور را تحسین می‌کرد و در اکتبر ۱۸۶۳ نوشت که «من شخصاً رئیس‌جمهور را
و در اکتبر ۱۸۶۳ نوشت که «من شخصاً رئیس‌جمهور را دوست دارم.» ویتمن، خودش و لینکلن را «شناور در یک نهر» و «ریشه در یک زمین» می‌دانست. ویتمن و لینکلن دیدگاه‌های مشابهی درخصوص برده‌داری و اتحادیه داشتند و در سبک‌های ادبی و الهامات آن‌ها اشتراکاتی مشاهده می‌شد. ویتمن بعداً اعلام کرد که «لینکلن تقریباً از هر شخص دیگری به من نزدیک‌تر است.» گزارش‌ها حاکی از آن است که لینکلن مجموعهٔ شعر "برگ‌های علف" را در دفتر کارش می‌خواند و یک بار، زمانی که این شاعر را در واشینگتن، دی.سی. دید، جملهٔ «خب، "او" به‌مانند یک مرد به
دی.سی. دید، جملهٔ «خب، "او" به‌مانند یک مرد به نظر می‌رسد» را به زبان آورد. به‌گفتهٔ جان متیسن، دانشور، درستی این گزارش‌ها در هاله‌ای از ابهام است. مرگ لینکلن در ۱۵ آوریل ۱۸۶۵، ویتمن را تحت‌تأثیر قرار داد. او در واکنش به این رخداد، شعرهای «ای ناخدا! ناخدای من!»، «زمانی که آخرین یاس‌های بنفش در حیاط خانه شکفتند»، «امروز اردوگاه خاموش باش» و «این غبار روزگاری انسانی بوده‌است» را در ادای احترام به این رئیس‌جمهور سرود. گرچه ویتمن در شعرهایش به‌طور مستقیم به لینکلن اشاره نمی‌کند اما ترور وی در این شعرها به نوعی
اشاره نمی‌کند اما ترور وی در این شعرها به نوعی شهادت تعبیر می‌شود. انتشار. هلن وندلر، نقاد ادبی، احتمال می‌دهد که ویتمن این شعر را پیش از «زمانی که آخرین یاس‌های بنفش در حیاط خانه شکفتند» سروده باشد و آن را پاسخی مستقیم به «امروز اردوگاه خاموش باش» می‌داند. پیش‌نویسی اولیه از این شعر به سبک شعر سپید نوشته شده‌است. نخستین بار، «ناخدای من» در شمارهٔ ۴ نوامبر ۱۸۶۵ روزنامهٔ "ستردی پرس" منتشر شد. تقریباً در همان زمان، این شعر قرار بود که در کتاب "فرجام آوازهای طبل" نیز گنجانده شود. در واقع، انتشار «ای ناخدا!
طبل" نیز گنجانده شود. در واقع، انتشار «ای ناخدا! ناخدای من!» در "ستردی پرس" «آگهی تبلیغاتی» برای آن کتاب محسوب می‌شد. گرچه "فرجام آوازهای طبل" نخستین بار در اوایل اکتبر ۱۸۶۵ منتشر شد اما نسخه‌های آن تا دسامبر برای توزیع آماده نبود. نشانه‌گذاری نخستین چاپ شعر با آنچه ویتمن در نظر داشت، متفاوت بود اما او پیش از انتشار بعدی، به تصحیح آن پرداخت. متن این شعر در نسخه سال ۱۸۶۷ "برگ‌های علف" نیز قرار گرفته‌است. ویتمن در طول عمر برای چندین بار این شعر را اصلاح کرد؛ از جمله انتشار نسخه اصلاحی در کتابی به نام
کرد؛ از جمله انتشار نسخه اصلاحی در کتابی به نام "گذرگاهی به هند" در سال ۱۸۷۱. آخرین انتشار مجدد این شعر از سوی ویتمن در نسخه سال ۱۸۸۱ "برگ‌های علف" بود.
تجاوز جنسی در ایالات متحده توسط وزارت دادگستری ایالات متحده، از وزارتخانه‌های دولت فدرال آمریکا که وظیفهٔ اجرای قانون را بر عهده دارد به این صورت تعریف می‌شود: «دخول، هر چند خفیف، به واژن یا مقعد یا نفوذ دهانی توسط اندام جنسی شخص دیگری، بدون رضایت شخص دیگر است.» تعاریف و اصطلاحات تجاوز جنسی بر اساس حوزه قضایی در ایالات متحده متفاوت است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ نشان داد که تجاوز جنسی ممکن است به درستی در ایالات متحده گزارش نشده باشد. علاوه بر این، مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۴ نشان داد که ادارات پلیس ممکن است تا حدی
سال ۲۰۱۴ نشان داد که ادارات پلیس ممکن است تا حدی برای ایجاد توهم موفقیت در مبارزه با جرایم خشن، تجاوز جنسی را از سوابق رسمی حذف یا کم شمارش کنند. برای سال ۲۰۱۳، آخرین سال گزارش شده، نرخ گسترش سالانه برای تمام تجاوزات جنسی از جمله تجاوز جنسی ۰٫۱٪ بوده‌است. نرخ گسترش سالانه تعداد قربانیان در هر سال را نشان می‌دهد، به جای تعداد تجاوزات، زیرا برخی از قربانیان بیش از یک بار در طول یک سال گزارش قربانی تجاوز شده‌اند. این نظرسنجی شامل مردان و زنان بالای ۱۲ سال است. از آنجایی که تجاوزها زیرمجموعه همه تجاوزات جنسی
از آنجایی که تجاوزها زیرمجموعه همه تجاوزات جنسی هستند، گسترش تجاوز جنسی کمتر از آمار ترکیبی است. اداره آمار دادگستری بیان کرد که ۳۴٫۸ درصد از این حملات به پلیس گزارش شده‌است که این رقم در سال ۲۰۰۴ حدود ۲۹٫۳٪ درصد بود. آمار و داده‌ها. سازمان ملی خشونت علیه زنان (NVAWS) گزارش داد که سالانه ۳۰۰۰۰۰ زن و ۹۳۰۰۰ مرد بین نوامبر ۱۹۹۵ تا مه ۱۹۹۶ مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند میزان تجاوز جنسی در بین زنان در ایالات متحده یعنی درصد زنانی که تاکنون حداقل یک بار در طول زندگی خود تجاوز جنسی را تجربه کرده‌اند طبق مطالعات
خود تجاوز جنسی را تجربه کرده‌اند طبق مطالعات مختلف در محدوده ۱۵ تا ۲۰ درصد است. یک مطالعه ملی در سال ۲۰۰۷ برای وزارت دادگستری در مورد تجاوز، این میزان را ۱۸ درصد را نشان داد. بر اساس گزارش مارس ۲۰۱۳ از اداره آمار دادگستری وزارت دادگستری ایالات متحده، از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰، نرخ تخمینی تعرض یا تجاوز جنسی به زنان ۵۸٪ کاهش یافته‌است. در چهار دهه گذشته، تجاوز جنسی رو به کاهش بوده‌است. بر اساس نظرسنجی ملی قربانیان جنایت، نرخ تعدیل شده سالانه قربانی تجاوز جنسی از حدود ۲٫۴ به ازای هر ۱۰۰۰ نفر (سن ۱۲ سال و بالاتر) در
۲٫۴ به ازای هر ۱۰۰۰ نفر (سن ۱۲ سال و بالاتر) در سال ۱۹۸۰ کاهش یافته‌است. چندین توضیح از جمله قوانین سخت‌تر و آموزش در مورد امنیت برای زنان برای این امار وجود دارد. جمعیت‌شناسی مهاجمان و قربانیان. دفتر تحقیقات فدرال، نهادی دولتی وابسته به وزارت دادگستری ایالات متحدهٔ آمریکا همچنین پرونده‌های داده‌ای را جمع‌آوری کرده‌است که شامل قربانیان و مرتکبین جرایم جنسی است: بیشتر تحقیقات و گزارش‌های مربوط به تجاوز جنسی تا به امروز بر روی انواع زن-مرد تجاوز متمرکز شده‌است. تجاوز جنسی مرد-مرد و زن-مرد هنوز به‌طور کامل
تجاوز جنسی مرد-مرد و زن-مرد هنوز به‌طور کامل مورد تحقیق کامل قرار نگرفته‌است و تقریباً هیچ تحقیقی در مورد تجاوز جنسی زن-زن انجام نشده‌است. گزارشی در سال ۱۹۹۷ توسط اداره آمار دادگستری ایالات متحده نشان داد که ۹۱٪ قربانیان تجاوز جنسی زن و ۹٪ مرد هستند و ۹۹٪ از دستگیرشدگان تجاوز جنسی مرد هستند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۴ توسط اداره آمار دادگستری در مورد آمار تجاوز جنسی در دانشگاه از داده‌های سازمان ملی قربانیان جنایت جمع‌آوری شده از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳، نشان می‌دهد که تجاوز جنسی در کالج مستقل از نژاد است. سازمان ملی
تجاوز جنسی در کالج مستقل از نژاد است. سازمان ملی خشونت علیه زنان نشان داد که ۳۴ درصد از پاسخ دهندگان زن سرخپوست آمریکایی در طول زندگی خود تجاوز جنسی را تجربه کرده‌اند و متجاوز اکثراً غیر بومی بوده‌اند. نظرسنجی در سال ۲۰۱۰ نشان داد که ۱۳٫۱ درصد از لزبین‌ها، ۴۶٫۱ درصد از زنان دوجنسگرا و ۱۷٫۴ درصد از زنان دگرجنسگرا مورد تجاوز جنسی، تجاوز فیزیکی یا تعقیب قرار گرفته‌اند. رابطه مهاجم و قربانی. بررسی روابط بین قربانی و متجاوز به صورت زیر بوده‌است: حدود چهار مورد از هر ده تجاوز جنسی در خانه خود قربانی صورت
مورد از هر ده تجاوز جنسی در خانه خود قربانی صورت گرفته‌است. سناتور آمریکایی مارتا مکسلی، از آریزونا، در جلسه سنا دربارهٔ تجاوز جنسی در ارتش گفت که توسط یک افسر مافوق نیروی هوایی ایالات متحده مورد تجاوز قرار گرفته‌است. او اولین خلبان زن جنگی در نیروی هوایی ایالات متحده بود. مکسلی گفت که هرگز آن را گزارش نکرده‌است، زیرا بسیاری از مردم به سیستم اعتماد ندارند. پس از آن او خود را سرزنش می‌کند، شرمنده و گیج شده و فکر می‌کند قوی است اما باعث شده‌است که احساس ناتوانی کند. گزارش وزارت دادگستری در سال ۲۰۱۴ تخمین
کند. گزارش وزارت دادگستری در سال ۲۰۱۴ تخمین زده‌است که تنها ۳۴٫۸ درصد از موارد تجاوز جنسی به مقامات گزارش شده‌است. هنگامی که مدارک کافی DNA یا جراحت از بدن یک زن تهیه می‌شد، احتمال بیشتری داشت که روند قانونی پیگرد را دنبال کند. زنانی که اغلب تجاوز جنسی اجباری را تجربه می‌کردند، نسبت به زنانی که تجاوز جنسی اجباری را تجربه نمی‌کردند، کمتر از روند قانونی پیروی می‌کردند.
سیل ۲۰۲۱ هنان سیلی است که استان هنان چین بین روزهای ۱۷ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۱، به علت بارش شدید باران گرفتار آن شد. در ۲۰ ژوئیه، ژنگژو مرکز استان بارش بارانی بالغ بر ۲۰۱٫۹ میلی‌متر (۷٫۹۵ اینچ) را در مدت یک ساعت ثبت کرد که بالاترین رقم ثبت شده از شروع اندازه‌گیری‌ها در سال ۱۹۵۱ بود. در روز ۲ اوت ۲۰۲۱، مسئولان استان اعلام کردند که بر اثر سیل ۳۰۲ نفر (۲۹۲ نفر در ژنگژو) کشته شده و بیش از ۵۰ نفر مفقود شده‌اند. بعد، بررسی‌ها عیان کرد که مقامات استان از روی عمد، تعداد کشته شدگان را کم اعلام کرده بودند، تعداد کشته شدگان
شدگان را کم اعلام کرده بودند، تعداد کشته شدگان واقعی به ۳۹۸ نفر رسید. سیل باعث تخلیه ۸۱۵٬۰۰۰ نفر از مردم و خسارت به ۱۴٫۵ میلیون نفر در تمام استان گردید.
سینما فجر یک پردیس سینمایی در شهر اسلامشهر، استان تهران، ایران است. این سینما که در سال اسفند ۱۳۹۶ پس از دو سال بازسازی با پنج سالن و ظرفیت ۴۵۵ نفر بازگشایی شده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38698737&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-17T06:53:11Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Neginmadani&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;41618093&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; بانویی در گرمابه نام نقاشی رنگ روغن بر چوب است، که در سال ۱۵۷۱ به‌دستِ هنرمند فرانسوی فرانسوا کلوئه پدید آمد. درباره. این نقاشی () در نگارخانه ملی هنر در واشینگتن دی‌سی نگه
() در نگارخانه ملی هنر در واشینگتن دی‌سی نگه داشته می‌شود، و یکی از تنها سه نقاشی است که کلوئه امضا زده‌است. واکاوی. هویت بانوی نوجوانِ گرمابه آشکار نیست. شاید دیان دو پواتیه، دلدار پادشاه هانری دوم، در نوجوانی باشد. پژوهشگری به‌نام روژه ترنکه در سال ۱۹۶۶ پیشنهاد کرد که بانوی نجوان، ماری شهبانوی اسکاتلند است؛ چهرهٔ این بانو به دیگر چهره‌نگاشت‌های ماری همانند است، به‌ویژه در یک نقاشی از کلوئه، که ماری را سوگوار به‌تصویر کشیده‌است. ترنکه را باور براین است که این نقاشی برای استهزای یکی از هواداران هوگنو کشیده
نقاشی برای استهزای یکی از هواداران هوگنو کشیده شده بود. این نقاشی الگویی شد برای پرتره‌های حمام‌کنندگان. پژوهشگرانی گفته‌اند که بانوی نوجوان، پیش از رفتن به گرمابه، بچه زاییده‌است. نگارخانه ملی می‌نویسد:
میکل ویانووا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه سانتاکلارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده‌است.
بازه توجه یا بازه زمانی توجه ، میزان زمانی است که برای تمرکز روی یک کار پیش از حواس‌پرتی صرف می‌شود. حواس‌پرتی زمانی رخ می‌دهد که توجه به‌طور غیرقابل کنترلی به فعالیت یا احساس دیگری منحرف شود. گفته می‌شود که آموزش توجه بخشی از آموزش است، به‌ویژه در روشی که دانش‌آموزان آموزش می‌یابند تا برای مدت‌های طولانی بر موضوع مورد بحث متمرکز بمانند و مهارت‌های شنیداری و تحلیلی را در این فرایند توسعه دهند. برای کودکان کمی متفاوت است، کودکان بزرگ‌تر نسبت به کودکان کوچک‌تر توانایی بیشتری برای توجه در دوره‌های طولانی‌تر
توانایی بیشتری برای توجه در دوره‌های طولانی‌تر دارند. میانگین فاصله توجه در هر سن پیش از ۱۸ سالگی به شرح زیر است:
آموزش تجربی ، فلسفه‌ای از آموزش است که فرآیندی را که بین آموزش‌دهنده و دانشجو اتفاق می‌افتد، توصیف می‌کند که تجربه مستقیم را با محیط یادگیری و محتوا القا می‌کند. این اصطلاح با یادگیری تجربی قابل جایگزینی نیست. با این حال، یادگیری تجربی یک رشته فرعی است و تحت روش‌شناسی آموزش تجربی عمل می‌کند. انجمن آموزش تجربی آموزش تجربی را «فلسفه‌ای می‌داند که روش‌شناسی‌های زیادی را ارائه می‌کند که در آن مربیان به‌طور هدفمند با فراگیران در تجربه مستقیم و تأمل متمرکز به منظور افزایش دانش، توسعه مهارت‌ها، شفاف‌سازی ارزش‌ها و
افزایش دانش، توسعه مهارت‌ها، شفاف‌سازی ارزش‌ها و توسعه ظرفیت افراد برای مشارکت در جوامع خود درگیر می‌شوند." آموزش تجربی اصطلاحی است برای فلسفه و آموزش پیش‌رونده جنبشی است که از آن اطلاع داده شده‌است. مجله آموزش تجربی تحقیقات تجربی و نظری دانشگاهی مورد بررسی را در این زمینه منتشر می‌کند.
پردیس سینمایی شیراز مال یک پردیس سینمایی در شهر شیراز، ایران است. این سینما که در سال ۱۴۰۰ تأسیس شده متعلق به گروه سینمایی هنر شهر آفتاب بوده و دارای چهار سالن نمایش می‌باشد.
تجاوز جنسی در پاکستان شامل انواع تجاوز جنسی در کشور پاکستان می‌شود. مجازات تجاوز جنسی در پاکستان طبق قوانین پاکستان اعدام یا حبس بین ده تا بیست و پنج سال تعیین شده‌است. برای موارد مربوط به تجاوز گروهی، مجازات نیز اعدام یا حبس ابد است. آزمایش DNA و سایر شواهد علمی در پیگرد قضایی موارد تجاوز جنسی در پاکستان استفاده می‌شود. تجاوز جنسی در پاکستان پس از تجاوز سیاسی به مختاران بی‌بی مورد توجه بین‌المللی قرار گرفت. مختاران بی‌بی یا مختاران مایی زنی روستایی اهل پاکستان است که در سال ۲۰۰۲ مورد تجاوز دسته‌جمعی قرار
است که در سال ۲۰۰۲ مورد تجاوز دسته‌جمعی قرار گرفت. گروه جنگ علیه تجاوز جنسی (WAR) شدت تجاوز جنسی در پاکستان و بی‌تفاوتی پلیس نسبت به آن را مستند کرده‌است. به گفته شهلا حائری، استاد مطالعات زنان، تجاوز جنسی در پاکستان اغلب نهادینه شده و تأیید ضمنی و گاه صریح دولت را به همراه دارد. به گفته عاصمه جهانگیر، حقوق‌دان و کنشگر حقوق بشر پاکستانی که یکی از بنیانگذاران گروه حقوق زنان «فورم اقدام زنان» بود، تا ۷۲ درصد از زنان در بازداشت در پاکستان مورد آزار جسمی یا جنسی قرار می‌گیرند. بر اساس گزارش گروه WAR، بیش از ۸۲
قرار می‌گیرند. بر اساس گزارش گروه WAR، بیش از ۸۲ درصد از متجاوزان، اعضای خانواده از جمله پدر، برادر، پدربزرگ و عموی قربانیان هستند. در کشور پاکستان، روزانه دست کم۱۱ مورد تجاوز جنسی گزارش می‌شود. در سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ بیش از ۲۲۰۰۰ گزارش ثبت شده‌است. با این حال، در پایان آن دوره در سال ۲۰۲۰، تنها ۴۰۰۰ مورد از این پرونده‌ها به دادگاه ارجاع داده شده بودند. منتقدان می‌گویند که میزان محکومیت در این کشور بسیار کم است زیرا رسیدگی به پرونده‌های تجاوز جنسی در پاکستان سال‌ها طول می‌کشد. فساد گسترده در دستگاه قضایی
سال‌ها طول می‌کشد. فساد گسترده در دستگاه قضایی و نفوذ سیاسی نیز می‌تواند به متجاوز کمک کند تا از مجازات شدن فرار کند. در سال ۲۰۱۹، دولت پاکستان بیش از ۱۰۰۰ دادگاه ویژه تجاوز جنسی را در سراسر کشور تأسیس کرد. این دادگاه‌های ویژه تنها بر رسیدگی به مسائل مربوط به خشونت علیه زنان در پاکستان تمرکز خواهند کرد. بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری از تأسیس دادگاه‌های ویژه استقبال کردند. انواع. گروه جنگ علیه تجاوز جنسی (WAR) شدت مشکل تجاوز جنسی در پاکستان و بی‌توجهی پلیس به آن را مستند کرده‌است. WAR یک سازمان غیردولتی
به آن را مستند کرده‌است. WAR یک سازمان غیردولتی است که مأموریت آن آگاهی جامعه جهانی و مردم پاکستان از مشکل تجاوز جنسی در پاکستان است. در گزارشی که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد، از ۶۰ مورد گزارش شده تجاوز جنسی، ۲۰ درصد مربوط به افسران پلیس بود. در سال ۲۰۰۸، این گروه ادعا کرد که چندین نفر از اعضای آن توسط یک گروه مذهبی مورد حمله قرار گرفتند، زیرا آنها سعی داشتند به زنی که مورد تجاوز گروهی قرار گرفته بود کمک کنند تا مهاجمان خود را شناسایی کند. بر اساس مطالعه ای که توسط دیده‌بان حقوق بشر انجام شده‌است، تجاوز جنسی هر
دیده‌بان حقوق بشر انجام شده‌است، تجاوز جنسی هر دو ساعت یک بار، تجاوز گروهی در هر ساعت و ۷۰ تا ۹۰ درصد زنان از نوعی خشونت خانگی رنج می‌برند. به گفته شهلا حائری، استاد مطالعات زنان، تجاوز جنسی در پاکستان اغلب نهادینه شده و مورد تأیید ضمنی و گاه صریح دولت است. بر اساس مطالعه ای که توسط دیده‌بان حقوق بشر انجام شده‌است، هر دو ساعت یک بار یک تجاوز جنسی و هر ۸ ساعت یک تجاوز گروهی گزارش می‌شود. عاصمه جهانگیر، وکیل و یکی از بنیانگذاران گروه حقوق زنان، مجمع اقدام زنان، در مطالعه ای در سال ۱۹۸۸ بر روی زنان بازداشتی
در مطالعه ای در سال ۱۹۸۸ بر روی زنان بازداشتی در پنجاب گزارش داد که حدود ۷۲ درصد از آنها بیان کردند که در حین بازداشت مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند. تجاوز جنسی توسط اعضای خانواده. بر اساس گزارش WAR، بیش از ۸۲ درصد از متجاوزان، اعضای خانواده از جمله پدر، برادر، پدربزرگ و عموی قربانیان هستند. این جنایات زمانی آشکار می‌شود که دختران باردار می‌شوند و برای سقط جنین به متخصص زنان مراجعه می‌کنند. مادران هم به پلیس مراجعه نمی‌کنند. بر اساس گزارش "سازمان توسعه اجتماعی پایدار" سازمان غیردولتی، تجاوزها و تجاوزات جنسی
پایدار" سازمان غیردولتی، تجاوزها و تجاوزات جنسی گزارش شده در طول قرنطینه کووید-۱۹ به میزان ۴۰۰ درصد در سه‌ماهه افزایش یافت، زیرا محدودیت‌های کووید، کودکان را مجبور به ماندن در خانه می‌کرد و به بستگان اجازه می‌داد بیشتر از آنها سوء استفاده کنند. تجاوز زناشویی. در پاکستان، تقریباً ۲۰ تا ۳۰ درصد از زنان در طول زندگی خود با نوعی آزار خانگی مواجه می‌شوند. تجاوز زناشویی یک شکل رایج از همسر آزاری است زیرا طبق قوانین جرم محسوب نمی‌شود. بسیاری از مردان و زنان در پاکستان با این عقیده بزرگ شده‌اند که سکس حق مرد در
با این عقیده بزرگ شده‌اند که سکس حق مرد در ازدواج است. به زنان این مفهوم القا می‌شوند که هدف آنها در جامعه برآوردن خواسته‌های مرد و همچنین بچه دار شدن است. موضوع جنسی در پاکستان یک موضوع تابو است، بنابراین زنان اغلب از گزارش تجارب خود در مورد تجاوز خودداری می‌کنند. آزار زناشویی به‌طور کلی یک موضوع خانوادگی و خصوصی در پاکستان تلقی می‌شود که دلیل دیگری برای پرهیز زنان از گزارش دادن به دلیل ترس از قضاوت اجتماعی است. رابطه زناشویی غیر توافقی می‌تواند منجر به مشکلات مربوط به سلامت باروری، رابطه جنسی ناایمن و
مشکلات مربوط به سلامت باروری، رابطه جنسی ناایمن و همچنین حاملگی ناخواسته شود. مطالعات نشان می‌دهد که تجاوز زناشویی در طول دوران بارداری ادامه دارد. مطالعات نشان می‌دهد که تجاوز زناشویی معمولاً در پاکستان به دلیل تمایل شوهر برای داشتن فرزندان بیشتر و به‌ویژه پسردار شدن اتفاق می‌افتد. حتی در موارد حاملگی غیر توافقی ناشی از تجاوز جنسی، پاداش در افزایش وضعیت می‌تواند به اندازه‌ای باشد که زنان تصمیم بگیرند نوزاد را نگه دارند، اما زنانی که قبلاً پسر به دنیا آورده‌اند اغلب به دنبال سقط جنین و در برخی موارد