payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تایمز کار کرد. او هم چنین به عنوان گزارشگر برای فرانت‌لاین، اکونومیست، فارین پالیسی، شبکه نشنال جئوگرافیک و روزنامهٔ گاردین کار کرده‌است.
دانشگاه ابوجا یک مؤسسه عالی در ابوجا پایتخت نیجریه است. این دانشگاه در ژانویه 1988 (طبق فرمان شماره ۱۱۰ در سال ۱۹۹۲ با اصلاحات) به عنوان یک دانشگاه دو حالته با مأموریت اجرای برنامه‌های آموزش از راه دور و مرسوم تأسیس شد. کار آکادمیک در دانشگاه در سال ۱۹۹۰ با ثبت نام دانشجویان پیشکسوت آغاز شد. دانشگاه از یک سایت موقت، متشکل از سه بلوک ساختمان که برای یک مدرسه ابتدایی در گواگوالادا ساخته شده بود، با عنوان «مینی پردیس» شروع به کار کرد. فعالیت‌های آکادمیک در مینی پردیس در سال ۱۹۹۰ آغاز شد و پس از آن به دانشگاه
پردیس در سال ۱۹۹۰ آغاز شد و پس از آن به دانشگاه زمینی به مساحت در امتداد جاده فرودگاه شهر ابوجا برای توسعه پردیس اصلی خود اختصاص یافت. کتابخانه دانشگاه در سال ۱۹۸۸ برای حمایت از آموزش، یادگیری و تحقیق برای دستیابی به اهداف دانشگاه ابوجا با منابع اطلاعاتی آنلاین و آفلاین تأسیس شد، این کتابخانه اصلی واقع در جاده اصلی پردیس به سمت فرودگاه، ابوجا است.
سطح ۱۶ یک فیلم علمی تخیلی و معمایی کانادایی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی و نویسندگی دانیشکا استرهازی با بازی کیتی داگلاس، سلینا مارتین، پیتر اوتربریج و سارا کنینگ است. فیلم داستان گروهی از دختران را دنبال می‌کند که در یک «مدرسه شبانه‌روزی» زندگی می‌کنند که به آنها آموزش می‌دهد که چگونه زنان جوان کاملی برای خانواده‌هایی باشند که به آنها گفته می‌شود در نهایت آنها را به فرزندی قبول می‌کنند. دو دختر با هم کار می‌کنند تا حقیقت اسارت خود را کشف کنند. طرح و فضای کلی فیلم شباهت‌های زیادی به فیلم "جزیره" سال ۲۰۰۵ و
فیلم شباهت‌های زیادی به فیلم "جزیره" سال ۲۰۰۵ و رمان کازوئو ایشی‌گورو، بنام "هرگز رهایم مکن"، را نشان می‌دهد.
جزیره بولشوی زیودوستینسکی (به لاتین: Bolshoy Zyudostinsky Island) یک جزیره در دریای کاسپین است که در روسیه و در استان آستراخان واقع شده‌است.
رشته‌کوه کالار (به لاتین: Kalar Range) یک رشته‌کوه در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده‌است. رشته‌کوه کالار ۲٬۵۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رشته‌کوه ازوپ (به لاتین: Ezop Range) یک رشته‌کوه در روسیه است که در سرزمین خاباروفسک واقع شده‌است. رشته‌کوه ازوپ ۲٬۲۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میه‌چیسواوا فرانچیک (؛ ؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل لهستان است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ حضور داشت و با سایر ورزشکاران به رقابت پرداخت.
یاتسک وُشچروویچ (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پروفسور ویلچور" و "رنا" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دهمین سالگرد خلق لهستان شده‌است.
یژی بونچاک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی"، "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "دام"، "گوش آقای رئیس"، "سفرهای آقای کِـلِـکْسْ"، "مصائب بالتازار کوبر"، "تنها عشق"، "با آتش و شمشیر (فیلم)"، "با آتش و شمشیر (مجموعه تلویزیونی)"، "مرشد و مارگاریتا"، "المپیک ۴۰"، "تدی خرسه"، "نبرد ورشو ۱۹۲۰"، "معکوس"، "خیابان فرعی ۴"، "طایفه"، "کارآگاهان جنایی"، "پرستار کودک"، "عشق
"طایفه"، "کارآگاهان جنایی"، "پرستار کودک"، "عشق اول"، "پدر متیو" و "خوک‌ها" اشاره کرد.
محمد توانا پزشک و سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به‌عنوان نماینده اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت.او همچنین کنسولگر ایران در گرجستان و دیپلمات امور خارجه بوده است
یژی یانچک (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. وی دانش‌آموختۀ مدرسه ملی فیلم ووچ بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جاسوس"، "تاج پادشاهان"، "آسایشگاه ساعت‌شنی"، "قماری بالاتر از زندگی"، "صفر-هفت، به‌گوشم" و "در خوشی و سختی" اشاره نمود.
فران تلچیا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اسپانیا است. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را با اسپانیول گذراند و در ۲۰۰ مسابقه در زمین ظاهر شد و ۲۴ گل به ثمر رساند و با این باشگاه قهرمان کوپا دل ری ۲۰۰۶ شد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، و کاتالونیا بازی کرده‌است.
فرناندو کوریا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اروگوئه است که در پست مهاجم بازی می‌کرد و هم اکنون یک مربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40425278&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-01-25T15:15:57Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Jeepubot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;تغییر پارامتر ناشناختهٔ «dead-url» به «url-status» با استفاده از &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41054657&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ناصر اولیا شیرازی (متولد ۱۳۱۲ شمسی) سیاست‌مدار ایرانی بود، که
(متولد ۱۳۱۲ شمسی) سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به‌عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت. ناصر اولیاء شیرازی فرزند علی‌اصغر در سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. تحصیلات خود را تا دوره سوم متوسطه ادامه داد. او در بازار تهران، سرای امیر دارای مغازه پارچه‌فروشی بود. او ریاست اتحادیه صنف پارچه‌فروشان را برعهده داشت. اولیاءشیرازی مدتی نماینده شورای شهر تهران شد. وی چندین دوره در اتاق بازرگانی تهران عضویت داشت. وی در هیئت‌مدیره بانک خصوصی ایرانیان عضویت داشت.
فرگشت اسکیزوفرنی به نظریه انتخاب طبیعی اشاره دارد که به سود انتخاب صفاتی است که مشخصه این اختلال است. علائم مثبت ویژگی‌هایی هستند که در افراد سالم وجود ندارند اما در نتیجه روند بیماری ظاهر می‌شوند. اینها شامل توهم‌های بینایی و/یا شنوایی، هذیان ، پارانویا و اختلال‌های عمده فکری است. نشانه‌های منفی به ویژگی‌هایی اشاره دارد که معمولاً وجود دارند، اما در نتیجه روند بیماری کاهش می‌یابند یا وجود ندارند، از جمله کناره‌گیری اجتماعی، بی‌تفاوتی، بی‌لذتی، تعارض و استقامت رفتاری. علائم شناختی اسکیزوفرنی شامل اختلال در
رفتاری. علائم شناختی اسکیزوفرنی شامل اختلال در کارکردهای اجرایی، اختلال حافظه فعال و ناتوانی در حفظ توجه است. با توجه به تعداد بالای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی (تقریباً ۱٪ از جمعیت‌های امروزی)، بعید است که این اختلال صرفاً در جهش‌های تصادفی ریشه داشته باشد. در عوض، اعتقاد بر این است که، برخلاف ماهیت ناسازگارش، اسکیزوفرنی یا در طول سال‌ها انتخاب شده‌است یا به عنوان یک محصول جانبی انتخابی وجود دارد.
تاریخ نیروی دریایی بریتانیا با تأسیس آن در سال ۱۵۴۶ میلادی توسط هنری چهارم آغاز شد. تجسم مدرن این نهاد در ابتدا به عنوان نیروی دریایی پادشاهی انگلستان از سال ۱۶۶۰ میلادی بنیان گردید. این قوه سال ۱۷۰۷ با اتحاد پادشاهی انگلستان و پادشاهی اسکاتلند، به نیروی دریایی بریتانیا بدل گشت. از آن پس، نیروی دریایی بریتانیا، غالباً در رقابت با قدرت‌های دیگر به ویژه فرانسه، رشد فزاینده‌ای را در زمینه توانایی کمی و کیفی تجربه کرد و در سده هجدهم به قدرت بلامنازع دریاها تبدیل شد. در نهایت پس از جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی
شد. در نهایت پس از جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی بریتانیا جایگاه برتری جهانی خود را به نیروی دریایی ایالات متحده واگذار نمود. به هر صورت این نیرو همچنان یکی از قدرتمندترین‌های جهان به حساب می‌آید. پیش از جنگ جهانی اول. با تمرکز منابع فرانسه بر نیروی زمینی، اواسط سده هفدهم نیروی دریایی هلند تنها نیرویی بود که می‌توانست در حالت تهاجمی نیروی دریایی بریتانیا را به چالش بکشد. نیروی دریایی بریتانیا پس از نبرد بیچی هد در سال ۱۶۹۰ در مقابل فرانسوی‌ها، هیچگاه متحمل یک شکست تعیین‌کننده در دریا نشده‌است. نیروی دریایی
شکست تعیین‌کننده در دریا نشده‌است. نیروی دریایی بریتانیا در سال‌های نخست سده هجدهم کشتی‌های جنگی با تعداد بیش از حدی توپ می‌ساخت. این مسئله موجب افزایش وزن کشتی‌ها و در نتیجه کاهش سرعت و فرورفتن زیاد کشتی در آب می‌شد و در شرایط بد آب‌وهوایی ردیف پایین توپ‌های کشتی‌های خط را بلااستفاده می‌کرد. از این رو سال ۱۷۱۹ تصمیم به وضع ابعاد استاندارد گرفته شد که وزن ثابتی برای هر یک از انواع کشتی‌های جنگی مقرر می‌نمود. این تصمیم، بدون توجه به پیشرفت‌های سایر قدرت‌های دریایی مخصوصاً فرانسه و اسپانیا، باعث محدود شدن
دریایی مخصوصاً فرانسه و اسپانیا، باعث محدود شدن طراحان بریتانیایی کشتی‌ها به ابعادی ثابت گشت. کشتی‌های فرانسوی در اواخر سده هجدهم بزرگ‌تر و بهتر از کشتی‌های درجه یک بریتانیایی بودند. به هر صورت ابعاد مذکور به تدریج در طول این سده افزایش یافت. بیشتر پیشرفت‌های طراحی کشتی بریتانیایی‌ها در سده هجدهم با به غنیمت گرفتن کشتی‌های اسپانیایی و فرانسوی حاصل گشت. شرایط برای بریتانیایی‌ها با پدیداری آیرونکلاد با پیش‌ران بخار مقدار اندکی فرق کرد. سده نوزدهم محدودیت بزرگی کشتی‌سازی‌های بریتانیایی ابعاد و تناژ کشتی‌ها را
کشتی‌سازی‌های بریتانیایی ابعاد و تناژ کشتی‌ها را محدود می‌کرد. در این هنگام بریتانیایی‌ها مدعی بودند اسپانیایی‌ها، فرانسوی‌ها و بعدها ایتالیایی‌ها کشتی‌هایی می‌سازند که بهتر از توانایی رزم خودشان است. در این حال سابقه گسترده پیروزی‌های دریایی بریتانیا را می‌توان در آموزش، دریانوردی و رهبری بهتر در آن‌ها دید. برای مثال در مواردی بریتانیایی‌ها می‌توانستند با دو برابر سرعت حریفان فرانسوی، توپ‌های خود را شلیک کنند و نقاط حساس‌تر را هدف می‌گرفتند. سال ۱۸۳۲ تمامی محدودیت‌ها از ابعاد و تسلیحات کشتی‌های بریتانیایی
محدودیت‌ها از ابعاد و تسلیحات کشتی‌های بریتانیایی برداشته شد. با این حال بریتانیایی‌ها همچنان از فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها در زمینه کیفیت ساخت کشتی عقب بودند. از سال ۱۸۸۴ با نگرانی از آمادگی، سازمان و تسلیحات نیروی دریایی بریتانیا، فرایندی از اصلاحات آغاز شد که با تصویب قانون ۱۸۸۹ دفاع دریایی به اوج خود رسید. علاوه بر تأمین بودجه جهت افزایش بزرگی نیروی دریایی، این مصوبه استاندارد دو قدرت را که بر اساس آن نیروی دریایی بریتانیا می‌بایست توانی معادل مجموع توان دریایی دو قدرت جهانی بعدی که در آن زمان امپراتوری
دریایی دو قدرت جهانی بعدی که در آن زمان امپراتوری روسیه و فرانسه بودند، را حفظ می‌کرد، اقتباس نمود. بر این اساس فرماندهی نیروی دریایی موظف به برقراری فرایند ادامه‌دار ساخت کشتی شد. این قانون ساخت ده نبردناو و شصت کشتی جنگی دیگر با مجموع هزینه ۲۱٫۵ میلیون پوند را برنامه‌ریزی کرد. از این مقدار ۱۱٫۵ میلیون پوند مربوط به کارخانه‌های کشتی‌سازی می‌شد. بریتانیا ۳۱ در طول دهه ۱۸۹۰ مجموعاً ۳۱ نبردناو را به آب انداخت. برای حصول این مقدار گسترش، ضمن توسعه کارخانه‌های کشتی‌سازی حکومتی بر مبنای مصوبه ۱۸۹۵ مجلس، از
کشتی‌سازی حکومتی بر مبنای مصوبه ۱۸۹۵ مجلس، از صنایع خصوصی نیز تا حدود زیادی بهره برده شد. در مراسم جوبیلی الماسی ملکه ویکتوریا، روز ۲۶ ژوئن سال ۱۸۹۷، در بزرگ‌ترین گردهمایی دریایی تاریخ در یک بندرگاه، از ۲۱ نبردناو، ۴۲ رزم‌ناو، ۳۰ ناوشکن، ۲۰ قایق اژدرافکن و ۵۲ شناور دیگر نیروی دریایی بریتانیا، حدود نیمی از مجموع توان آن، در اسپیتهد در پورتسموث سان دیده شد. در این زمان نیروی دریایی بریتانیا با بیش از ۳۳۰ کشتی و ۹۲٬۰۰۰ افسر و ملوان، با فاصله بزرگ‌ترین و قدرتمندترین نیروی دریایی جهان بود. به هر صورت، در این
نیروی دریایی جهان بود. به هر صورت، در این هنگام در حقیقت شناورهای ناوگان دریایی بریتانیا در انواع و اندازه‌های مختلف برای انجام رساندن وظایف آن منسوخ و آسیب‌پذیر شده بودند. نیروی دریایی بریتانیا نتوانسته بود به خوبی خود را با انقلاب صنعتی هماهنگ نگاه دارد. آخرین نوآوری در این نیرو جایگزین کردن بادبان با پیش‌ران بخار در حدود ۲۵ سال پیش بود. از آن زمان، با وجود پیشرفت‌های فناورانه در زمینه‌های مختلف، طراحی نبردناوهای بریتانیایی تقریباً بدون تغییر باقی مانده بود. در سال‌های منتهی به جنگ جهانی اول، درحالیکه
بود. در سال‌های منتهی به جنگ جهانی اول، درحالیکه قدرت‌های دیگر از جمله امپراتوری آلمان، در قالب مسابقه تسلیحاتی، درگیر ایجاد ناوگان‌های رزمی و نمایش قدرت بودند، نیروی دریایی بریتانیا بر مبنای اصول مطرح شده توسط جولیان کوربت و با توجه به وابستگی بریتانیا به واردات مواد غذایی و مواد اولیه و عواید حاصل از تجارت و سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی، راهبرد ملی سلطه جهانی بر دریاها را پیش گرفته بود. مأموریت این نیرو امنیت‌بخشی به اقیانوس‌ها برای تردد تجاری کشتی‌های ساخته‌شده و تحت تملک بریتانیا بود. نتیجتاً قدرت
ساخته‌شده و تحت تملک بریتانیا بود. نتیجتاً قدرت دریایی بالاترین اولویت ملی در بریتانیا به حساب می‌آمد. بدین شکل بریتانیا بودجه نیروی دریایی خود را از ۲۱٫۸ میلیون پوند در سال ۱۸۹۷ به ۳۵٫۵ میلیون پوند در سال ۱۹۰۴ (معادل ۵٫۵ میلیارد پوند در سال ۲۰۲۳) رساند. در این مدت ۲۴ نبردناو جدید به ناوگان خود افزود تا در این زمینه از قدرت رو به افزایش آلمان همچنان جلوتر باشد. با این حال، با پذیرش این مسئله که استاندارد رسمی دو قدرت دیگر مقرون به صرفه نیست، مخصوصاً با توجه به این که هم‌اینک ایالات متحده را نیز در
با توجه به این که هم‌اینک ایالات متحده را نیز در برمی‌گرفت، این سیاست به حفظ برتری ۶۰ درصدی نسبت به قدرت دریایی بعدی، در این زمان امپراتوری آلمان، اصلاح شد. با وجود حصول پیشرفت‌های گسترده فنی، مطالعات تاکتیکی متناسب در نیروی دریایی بریتانیا دچار نقصان بود. این نیرو در سال ۱۹۱۴ همچنان دکترین تاکتیکی جامع، معتبر و عموماً پذیرفته‌شده‌ای جهت عمل در شرایط جدید نداشت. نبردهای اولیه جنگ نیز فایده چندانی در این زمینه به همراه نیاورد. دانشکده جنگ نیروی دریایی که سال ۱۹۰۰ تأسیس شد، نیز عموماً به آموزش افسران ارشد در
۱۹۰۰ تأسیس شد، نیز عموماً به آموزش افسران ارشد در ارتباط با چگونگی هدایت ناوگان‌ها می‌پرداخت و توجه کمتری به طرح‌ریزی جنگی داشت. تا سال ۱۹۱۲ هیچ دانشکده ستادی برای در ارتباط با تاکتیک وجود نداشت. دوره حدود یک سده‌ای صلح ابتکار عمل را در رده افسران نیروی دریایی بریتانیا تضعیف کرده بود. آرتور ماردر، تاریخدان آمریکایی این شرایط را حاکم بر تقریباً تمامی نیروهای دریایی ملل دیگر در این زمان می‌داند. جنگ‌های جهانی. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹، نیروی دریایی بریتانیا هنوز قدرتمندترین نیروی
نیروی دریایی بریتانیا هنوز قدرتمندترین نیروی دریایی جهان بود اما تنها ۱۲ نبردناو و ۳ رزم‌ناو داشت. از این تعداد ۱۰ نبردناو از زمان جنگ جهانی اول باقی مانده بودند. این نبردناوها نوسازی شده و بهبود یافته بودند اما همچنان قدیمی به حساب می‌آمدند. به هر صورت با به پا شدن درگیری‌ها، بریتانیا مجبور بود تا دستیابی به شناورهای جدیدتر، از ناوگان قدیمی خود استفاده کند. بیشتر این کشتی‌ها در رزم در مقابل "کریگس‌مارینه" آسیب دیدند و دو فروند از نبردناوها توسط او-بوت‌های آلمانی غرق شدند.
کاژیمیش کروکوفسکی (؛ ؛ ۲ فوریه ۱۹۰۱ – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۴) بازیگر، کارگردان نمایش و خواننده-ترانه‌پرداز اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "الفبای عشق" و "شوهرم امشب چه می‌کند؟" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان چهلمین سالگرد خلق لهستان شده‌است.
زیربنا در یک ساختمان، بار ساختمان را به زمین منتقل می‌کند و آن را به صورت افقی از زمین جدا می‌کند. این شامل پایهها و دیوارهای حائل زیرزمین می‌شود. از روبنا متمایز می‌شود. از ساختمان در برابر نیروهای باد، بالا آمدن، فشار خاک و غیره محافظت می‌کند. سطح صاف و محکمی را برای ساخت روبنا فراهم می‌کند. همچنین از نشست نابرابر یا متمایز جلوگیری می‌کند و پایداری ساختمان را در برابر لغزش، واژگونی، تضعیف ناشی از آب سیل یا حفاری جانوران تضمین می‌کند.
کلمنس میلچارک (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "رانندگان جایگزین"، "خیابان فرعی ۴"، "مرد آهنین"، "جن‌زدگان" و "موضوعی برای حل و فصل" اشاره کرد.
قواعد نمایشی یا هنجارهای فرهنگی، هنجارهای غیررسمی یک گروه اجتماعی یا فرهنگ‌اند که مشخص می‌کنند افراد چگونه باید احساسات و حالت‌های خود را بروز دهند. این قواعد به‌نوعی نظم اجتماعی یک فرهنگ را حفظ می‌کنند و معیارهایی انتظاری برای رفتار ایجاد می‌کنند تا افراد در روابط خود از آن‌ها پیروی کنند. قواعد نمایشی می‌توانند ابهام در موقعیت‌های اجتماعی را کاهش دهند، به پذیرش فرد در گروه کمک کنند و کارآمدی جمعی را افزایش دهند. می‌توان آن‌ها را قوانینی فرهنگی دانست که مردم از همان کودکی، در جریان تعاملات و اجتماعی‌شدن،
از همان کودکی، در جریان تعاملات و اجتماعی‌شدن، می‌آموزند. اعضای هر گروه اجتماعی این معیارها را در سنین پایین یاد می‌گیرند و آن‌ها تعیین می‌کنند چه زمانی، در کجا و تا چه اندازه باید احساسات خاصی بیان شوند. احساسات هم از طریق تعاملات غیرکلامی مانند حالت‌های چهره، حرکات دست و زبان بدن منتقل می‌شوند و هم از راه گفتار. افراد می‌توانند در برخی موقعیت‌ها شدت احساسات خود را افزایش دهند، مثلاً هنگام گرفتن هدیه‌ای که خوشحالشان نکرده باز هم با لبخندی بزرگ واکنش نشان دهند، یا احساسات منفی را با لبخندی مؤدبانه پنهان
دهند، یا احساسات منفی را با لبخندی مؤدبانه پنهان کنند. همچنین می‌توانند شدت احساسات را کم کنند، مثل سرکوب خنده هنگام افتادن کسی، یا کاملاً خنثی رفتار کنند، مثلاً وقتی دست خوبی در بازی کارت دارند با «چهره پوکر» جدی بمانند. قواعد نمایشی مشخص می‌کنند در هر موقعیت چه رفتاری داشته باشیم و یک احساس تا چه اندازه بیان شود. این قواعد اغلب برای محافظت از «تصویر اجتماعی» خود فرد یا دیگران به کار می‌روند. درک قواعد نمایشی کاری پیچیده و چندلایه است. این قواعد بسته به شیوه بروز آن‌ها (کلامی یا چهره‌ای) و انگیزهٔ استفاده
بروز آن‌ها (کلامی یا چهره‌ای) و انگیزهٔ استفاده (حمایت‌گرایانه یا محافظت از خود) به‌گونه‌های متفاوت فهمیده می‌شوند. احساس. احساس‌ها پاسخ‌هایی کوتاه، مشخص و چندبُعدی به چالش‌ها یا فرصت‌هایی‌اند که برای اهداف شخصی و اجتماعی اهمیت دارند. احساس‌ها معمولاً چند ثانیه یا چند دقیقه دوام دارند، نه ساعت‌ها یا روزها. هر احساس علت مشخصی دارد و نشان می‌دهد چرا فرد در لحظه معینی چنین احساسی را تجربه می‌کند. احساس‌ها همچنین به افراد کمک می‌کنند به اهداف اجتماعی خود برسند. واکنش افراد به چالش‌ها یا فرصت‌ها در روابط
برسند. واکنش افراد به چالش‌ها یا فرصت‌ها در روابط اجتماعی با احساس‌های مختلف صورت می‌گیرد و همین احساس‌ها می‌توانند رفتاری هدفمند را هدایت کنند که یا به روابط اجتماعی کمک می‌کند یا به آن آسیب می‌زند. مفاهیم احساس. احساس را می‌توان به اجزای مختلف تقسیم کرد. نخست مرحلهٔ ارزیابی است؛ در این مرحله فرد رویداد را پردازش می‌کند و اثر آن را بر اهداف شخصی می‌سنجد. بسته به نتیجه، فرد احساس مثبت یا منفی پیدا می‌کند. سپس پاسخ‌های فیزیولوژیکی آشکاری مانند سرخ‌شدن صورت، افزایش ضربان قلب یا عرق‌کردن رخ می‌دهد. مرحله
افزایش ضربان قلب یا عرق‌کردن رخ می‌دهد. مرحله بعدی، رفتار نمایشی است؛ یعنی واکنش‌های صوتی یا چهره‌ای که برای بیان واکنش یا نیت اجتماعی به کار می‌روند. جزء چهارم، احساس ذهنی است که همان کیفیت تجربهٔ درونی یک احساس خاص است و معمولاً با کلمات یا روش‌های دیگر بیان می‌شود. سرانجام، جزء آخر گرایش به عمل است؛ یعنی احساس می‌تواند فرد را به رفتار یا واکنش جسمی مشخصی سوق دهد. نظریه‌های احساس. احساس‌ها را می‌توان با کلام، حالت‌های چهره و حرکات منتقل کرد. فرضیه داروین دربارهٔ احساس بیان می‌کرد که شیوه بروز احساس‌ها
دربارهٔ احساس بیان می‌کرد که شیوه بروز احساس‌ها جهانی است و به فرهنگ وابسته نیست. اکمن و فریزن برای آزمون این نظریه پژوهشی انجام دادند. آن‌ها مجموعه‌ای از احساس‌های پایه در جهان غرب را به فرهنگ‌های مختلفی (ژاپن، برزیل، آرژانتین، شیلی و ایالات متحده) معرفی کردند. در هر پنج فرهنگ، مردم توانستند به‌درستی احساس‌ها را تشخیص دهند (با دقت ۷۰ تا ۹۰ درصد). همچنین همین احساس‌ها به یک جامعه منزوی در پاپوآ گینه نو که هیچ ارتباطی با جهان غرب نداشت، معرفی شد. نتایج نشان داد هم فرهنگ‌های دیگر و هم آن جوامع منزوی
نشان داد هم فرهنگ‌های دیگر و هم آن جوامع منزوی می‌توانند معنای احساسی چهره‌های مختلف را درست شناسایی کنند. این موضوع شاهدی شد بر اینکه احساس‌ها در چهره به‌طور مشابه در سراسر جهان بیان می‌شوند. فرهنگ. فرهنگ به‌عنوان «رفتارها، باورها، نگرش‌ها و ارزش‌های مشترکی تعریف می‌شود که از نسلی به نسل دیگر از راه زبان یا روش‌های دیگر منتقل می‌گردند.» افراد درون یک فرهنگ، بسته به جایگاه اجتماعی، نقش‌ها و شیوه‌های رفتاری گوناگون، تفاوت‌هایی در بروز احساسات پیدا می‌کنند. بعضی فرهنگ‌ها برای برخی احساسات ارزش بیشتری
بعضی فرهنگ‌ها برای برخی احساسات ارزش بیشتری قائل‌اند. نظریه «اثرگذاری» می‌گوید احساساتی که آرمان‌های مهم فرهنگی را بازتاب دهند، در روابط اجتماعی برجسته می‌شوند. برای نمونه در آمریکا، هیجان ارزشی فرهنگی به شمار می‌آید چون نماد استقلال است. در بسیاری فرهنگ‌های آسیایی صحبت از شور و اشتیاق شخصی پسندیده نیست و بیشتر آرامش و رضایت اهمیت دارد، زیرا این‌ها نماد روابط هماهنگ به شمار می‌روند. این تفاوت‌های فرهنگی بر رفتار روزمره، تصمیم‌گیری‌ها و شیوه ابراز احساسات افراد اثر می‌گذارند. مردم از طریق کسانی که با آن‌ها
اثر می‌گذارند. مردم از طریق کسانی که با آن‌ها در ارتباط‌اند و محیطی که در آن بزرگ می‌شوند یاد می‌گیرند چگونه سلام کنند، چگونه ارتباط برقرار نمایند و چه احساساتی را کجا، چه وقت و چگونه بروز دهند. همه چیز به فرهنگ فرد بازمی‌گردد. حرکات دست نمونه‌ای از بیان احساس‌اند، اما در هر فرهنگ معنای متفاوتی دارند. مثلاً در کانادا بیرون‌آوردن زبان نشانه انزجار است، ولی در تبت هنگام سلام‌کردن نشانه احترام است. در آمریکا بالا بردن دو انگشت نشانه صلح است، اما در کشورهایی مانند بریتانیا و استرالیا توهین به شمار می‌رود.
مانند بریتانیا و استرالیا توهین به شمار می‌رود. فرهنگ‌های با تماس بالا و تماس پایین نیز از نظر میزان تماس بدنی و ارتباط مستقیم در گفت‌وگوی رو در رو تفاوت دارند. در فرهنگ‌های با تماس بالا، تماس چشمی مستقیم، لمس مکرر، تماس بدنی و فاصله کم میان افراد رایج است؛ مانند مکزیک، ایتالیا و برزیل. در فرهنگ‌های با تماس پایین، تماس چشمی کمتر، لمس محدود، جهت‌گیری غیرمستقیم بدن و فاصله بیشتر میان افراد معمول است؛ مانند ایالات متحده، کانادا و ژاپن. فرهنگ‌های فردگرا و جمع‌گرا نیز هنجارهای متفاوتی در قواعد نمایشی دارند. در
نیز هنجارهای متفاوتی در قواعد نمایشی دارند. در فرهنگ‌های فردگرا احساسات و بیان شخصی اهمیت بیشتری دارند تا در فرهنگ‌های جمع‌گرا. با این حال در هر دو نوع تنوع وجود دارد و پژوهش‌های بیشتری در زمینه تفاوت‌های میان‌فرهنگی لازم است. فرضیه‌ای وجود دارد که می‌گوید در فرهنگ‌های فردگرا، تفاوت‌های درون‌گروهی از فردی به فرد دیگر بیشتر است و به آن «تفاوت‌های بین‌فردی» گفته می‌شود. تأثیر اجتماعی. خانواده و همسالان. اکمن و فریزن (۱۹۷۵) مطرح کرده‌اند که قوانین نانوشته یا «قواعد نمایشی» نحوه ابراز احساسات را تعیین می‌کنند
نمایشی» نحوه ابراز احساسات را تعیین می‌کنند و این قوانین بسته به فرهنگ، جنسیت یا پیشینه خانوادگی فرد درونی می‌شوند. برای نمونه، در بسیاری فرهنگ‌ها لازم است برخی احساسات پنهان شوند و برخی دیگر به‌شدت بروز داده شوند. این امر می‌تواند در شکل‌گیری روابط میان‌فردی پیامدهای مهمی داشته باشد. درک و به‌کارگیری قواعد نمایشی توسط کودکان رابطه نزدیکی با شایستگی اجتماعی و محیط پیرامون آن‌ها دارد. بسیاری از این قواعد در بستر خانواده یا تجربه‌های شخصی آموخته می‌شوند و کودکان با تقلید از رفتارهای اطرافیان آن‌ها را
و کودکان با تقلید از رفتارهای اطرافیان آن‌ها را می‌پذیرند. احساسات والدین و میزان کنترل آن‌ها نیز بر چگونگی یادگیری قواعد نمایشی توسط فرزندان اثر می‌گذارد، چه با واکنش‌های مثبت و چه منفی. مک‌داول و پارک (۲۰۰۵) می‌گویند والدینی که کنترل بیشتری بر احساسات یا رفتار فرزندان اعمال می‌کنند، فرصت‌های یادگیری مناسب و نامناسب‌بودن احساسات را از آن‌ها می‌گیرند. در نتیجه، با این شیوه کودکان از یادگیری رفتارهای نمایشی همیارانه محروم می‌شوند. محیط اجتماعی نیز تعیین می‌کند فرد احساساتش را کنترل کند یا بروز دهد. از جمله
فرد احساساتش را کنترل کند یا بروز دهد. از جمله عواملی که بر کودکان اثر می‌گذارد، نوع مخاطب است. بسته به این‌که کودک در جمع دوستان باشد یا والدین (مثلاً پدر و مادر)، احساساتش را به شکل متفاوتی کنترل می‌کند. در مجموع کودکان در حضور دوستان بیش از زمانی که تنها هستند یا با والدین‌اند، احساسات خود را کنترل می‌کنند. محیط مدرسه. مدرسه نیز محیطی است که در آن احساسات و رفتارها تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در دوران دبستان، کودکان بیشتر با قواعد نمایشی پذیرفته‌شده در اجتماع آشنا می‌شوند و یاد می‌گیرند در موقعیت‌های
اجتماع آشنا می‌شوند و یاد می‌گیرند در موقعیت‌های اجتماعی مختلف کدام احساسات را نشان دهند و کدام‌یک را پنهان کنند. احساسات و روابط اجتماعی. احساسات وسیله‌ای برای برقراری ارتباط با دیگران هستند و می‌توانند روابط اجتماعی را هدایت کنند. توانایی بیان یا درک احساسات دیگران باعث تقویت تعامل‌های اجتماعی و دستیابی به اهداف شخصی می‌شود. اما وقتی این توانایی دشوار باشد، تعامل‌های اجتماعی آسیب می‌بینند. هوش هیجانی مفهومی است که بر چهار مهارت استوار است: ۱. توانایی درک دقیق احساسات دیگران ۲. توانایی فهم احساسات خود ۳.
دقیق احساسات دیگران ۲. توانایی فهم احساسات خود ۳. استفاده از احساسات کنونی برای تصمیم‌گیری ۴. توانایی مدیریت احساسات متناسب با موقعیت رشد. سن نقش مهمی در رشد قواعد نمایشی دارد. هرچه فرد تجربه و تعاملات اجتماعی بیشتری داشته باشد، درک او از این قواعد کامل‌تر می‌شود. پژوهش «جونز» نشان داد که تعاملات اجتماعی عامل اصلی در شکل‌گیری و فهم قواعد نمایشی است. این فرایند از سنین پایین در خانواده آغاز می‌شود و سپس با همسالان ادامه پیدا می‌کند. با افزایش ارتباطات، چالش‌ها و پیشرفت در زندگی، فرد واکنش‌های تازه‌ای پیدا
و پیشرفت در زندگی، فرد واکنش‌های تازه‌ای پیدا می‌کند که بیشتر به سن بستگی دارند. به همین دلیل، تعامل‌های اجتماعی یک جوان با تعامل‌های فردی مسن‌تر متفاوت است. نوزادی. نوزادی دوره‌ای پیچیده برای بررسی قواعد نمایشی است. در این سن، نوزاد هنوز توانایی صحبت‌کردن ندارد، بنابراین خود را به روش‌های دیگر بیان می‌کند. برای ارتباط با دیگران، از حالت‌های چهره‌ای و آوایی خاص هر دوره سنی استفاده می‌شود. پژوهشی از مالاتستا و هاویلند نشان داد که نوزاد می‌تواند ۱۰ نوع حالت چهره‌ای مختلف داشته باشد: علاقه لذت شگفتی غم/رنج
چهره‌ای مختلف داشته باشد: علاقه لذت شگفتی غم/رنج خشم درهم‌کشیدن ابرو ناراحتی/درد بالا بردن سریع ابرو ترس تنفر البته ترس و تنفر به‌تدریج در طول کودکی رشد می‌کنند. این دو حالت چهره‌ای پیچیده‌ترند و نیاز به شناخت و یادگیری دارند، نه صرفاً تقلید؛ به همین دلیل است که همه افراد از چیزهای یکسانی نمی‌ترسند. بیشتر حالت‌های چهره‌ای از والدین، به‌ویژه مادر، آموخته می‌شوند. رابطه مادر-نوزاد نقشی کلیدی در شکل‌گیری قواعد نمایشی در این دوره دارد و هماهنگی میان بیان‌های مادر و نوزاد اهمیت ویژه‌ای دارد. برای بیان احساسات
و نوزاد اهمیت ویژه‌ای دارد. برای بیان احساسات به‌صورت آوایی، نوزاد بیشتر از «گریه» یا «جیغ» استفاده می‌کند. در آغاز تفاوتی میان گریه‌ها وجود ندارد، بنابراین رابطه با والدین اهمیت دارد: آن‌ها باید به نوزاد بیاموزند چه زمانی و به چه دلیل گریه کند (مثلاً برای غذا). کودکی. در دوره کودکی، بیان قواعد نمایشی پیچیده‌تر می‌شود. کودکان با رشد خود توانایی کنترل و تعدیل احساساتشان را پیدا می‌کنند. این رشد به میزان بلوغ و سطح تعامل اجتماعی آن‌ها بستگی دارد. کودکان کم‌کم به خودآگاهی و سپس به آگاهی از دیگران می‌رسند. در