payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همچنین تهدید به حملات بیشتر می‌کردند. در ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۷، آرمان جدایی‌خواهانه از حمایت دوگل، رئیس‌جمهور فرانسه برخوردار شد. لستر پیرسون، نخست‌وزیر وقت کانادا، دوگل را سرزنش کرد. پیرسون در بیانیه‌ای که به سفارت فرانسه تحویل داده شد، اعلام کرد: «مردم کانادا آزاد هستند. هر استان در کانادا آزاد است. کانادایی‌ها نیازی به آزادشدن ندارند. در واقع هزاران کانادایی در دو جنگ جهانی در آزادی فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی جان خود را از دست دادند.» تا سال ۱۹۷۰، ۲۳ عضو حزب جدایی‌خواه در زندان بودند. چهار نفر از ایشان به
جدایی‌خواه در زندان بودند. چهار نفر از ایشان به قتل متهم شده بودند. در ۲۶ فوریه ۱۹۷۰، دو مرد سوار بر یک کامیون که یکیِشان ژاک لانکتوت بود، در مونترال دستگیر شدند که یک تفنگ ساچمه‌ای اره‌شده و بیانیه‌ای مبنی بر ربوده‌شدن سفیر اسرائیل در آنها پیدا شد. در ماه ژوئن پلیس به خانه‌ای در محله کوچک پریوست، واقع در شمال مونترال در کوه‌های لورنتین یورش برد و اسلحه گرم، مهمات، ۱۴۰ کیلوگرم دینامیت یافت.
اویان نظریانی ( Azerbaijani) کشتی‌گیر ساحلی آذربایجانی و کشتی‌گیر یونانی-رومی متولد ارومیه است. وی مدال طلای مسابقات بین‌المللی جایزه بزرگ طلایی باکو در سال ۲۰۱۶ و مدال نقره جام جهانی کشتی فرنگی ۲۰۱۷ در آبادان ایران را کسب کرد. در سال ۲۰۱۹ در مسابقات جهانی کشتی ساحلی در زاگرب کرواسی مدال طلا دریافت کرد. وی از سال ۲۰۲۰ سرمربی تیم کشتی ساحلی آذربایجان است. او پنج بار قهرمان کشور شده‌است. وی از سال ۲۰۱۴ در تیم ملی کشتی آذربایجان بازی می‌کند. اطلاعات شخصی. اویان نظریانی در سال ۱۳۷۳ در شهر ارومیه استان آذربایجان
نظریانی در سال ۱۳۷۳ در شهر ارومیه استان آذربایجان غربی متولد شد. پس از اتمام دوره متوسطه در ارومیه، در رشته حقوق در دانشگاه آزاد مهاباد تحصیل کرد. کشتی‌گیری و مربی گری کشتی. وی در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۰ به عنوان سرمربی تیم کشتی ساحلی آذربایجان منصوب شد. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱، مسابقات قهرمانی کشتی ساحلی نوجوانان اروپا در کاترینی، یونان برگزار شد. با هدایت اویان نظریانی به هر یک از چهار ورزشکار نماینده آذربایجان در این مسابقات مدال‌های مختلفی اهدا شد. آنها در مجموع ۲ طلا، ۱ نقره و ۱ برنز کسب کردند. تیم ملی
مجموع ۲ طلا، ۱ نقره و ۱ برنز کسب کردند. تیم ملی آذربایجان در رشته تیمی در بین نونهالان این مسابقات مقام سوم را به خود اختصافارسیص داد. در سال ۱۳۹۰ در مسابقات قهرمانی جوانان ایران به مقام سوم دست یافت. پس از آن به تیم کشتی فرنگی ایران دعوت شد. او از سال ۲۰۰۳ به کشتی مشغول است. وی در سال ۲۰۱۳ در مسابقات رستگاری قهرمان مرعش ترکیه در تیم ملی ایران به مدال برنز دست یافت. در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۱، مسابقات قهرمانی کشتی ساحلی نوجوانان جهان در کنستانسا، رومانی برگزار شد. به هر یک از چهار ورزشکار نماینده آذربایجان
شد. به هر یک از چهار ورزشکار نماینده آذربایجان در این مسابقات به رهبری اویان نظریانی مدال‌های مختلفی اهدا شد. آنها در مجموع ۲ مدال طلا و ۲ نقره کسب کردند. در بین نوجوانان نیز مقام سوم جدول رده‌بندی تیمی را به خود اختصاص دادند. او در سال ۲۰۱۴ به آذربایجان رفت و به عنوان نماینده آذربایجان در مسابقات شرکت کرد. وی در سال ۲۰۱۴ موفق به کسب مدال طلا در مسابقات قهرمانی کشور در بین جوانان آذربایجان، مدال نقره مسابقات بین‌المللی جام AWF, مدال طلا در مسابقات بین‌المللی جام نخجوان، و نقره شد. مدال مسابقات بین‌المللی
جام نخجوان، و نقره شد. مدال مسابقات بین‌المللی داغستان. در اواخر همان سال، او در مسابقات قهرمانی کشتی نوجوانان اروپا در کاتوویتس، لهستان، و در مسابقات قهرمانی کشتی نوجوانان جهان در زاگرب، کرواسی شرکت کرد. در سال ۲۰۱۵ در مسابقات قهرمانی کشتی زیر ۲۳ سال اروپا در والبریچ لهستان شرکت کرد، مدال نقره جام کشتی اروپا در مسکو روسیه و مدال طلای قهرمانی آذربایجان را کسب کرد. در سال ۲۰۱۶ در جام ملت‌های اروپا به مقام سوم رسید و در تورنمنت بین‌المللی جایزه بزرگ طلایی به مقام اول رسید. او در جام جهانی کشتی فرنگی ۲۰۱۷ در
مقام اول رسید. او در جام جهانی کشتی فرنگی ۲۰۱۷ در آبادان مدال نقره را کسب کرد. در سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ در وزن ۱۳۰ کیلوگرم قهرمان آذربایجان شد. وی در فوریه ۲۰۱۹ در مسابقات یادبود وهبی امره و حامیت کاپلان در استانبول ترکیه مقام دوم را کسب کرد و مدال نقره را از آن خود کرد. اویان نظریانی در سپتامبر ۲۰۱۹ در فینال مسابقات جهانی کشتی ساحلی در زاگرب کرواسی قهرمان جام جهانی شد. ویان نظریانی و ابراهیم یوسوبوف هر کدام در مسابقات قهرمانی کشتی ساحلی جهان در بین بزرگسالان که در ۲۵ تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۱ در
در بین بزرگسالان که در ۲۵ تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۱ در کنستانسا، رومانی برگزار شد، مدال نقره کسب کردند. ا
لئاندرو کابررا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در لا لیگا در باشگاه فوتبال اسپانیول بازی می‌کند. او عمدتاً یک مدافع میانی است و می تواند در پست دفاع چپ نیز بازی کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده‌است.
هنگ ۴ چترباز آلپینی () هنگ نیروهای ویژه و ضدتروریسم نیروی زمینی ایتالیا است، که در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد. ستاد فرماندهی هنگ ۴ چترباز در شهر ورونا قرار دارد. هنگ ۴ چترباز یک هنگ نیروهای عملیات ویژه ارتش ایتالیا است که در مونتوریو ورونزه در ونتو مستقر است. در ابتدا این هنگ متعلق به تخصص پیاده‌نظام آلپینی ارتش ایتالیا بود، اما از ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۶ پرسنل آن نیز به تخصص پیاده‌نظام چتربازان تعلق دارند. در ۱ نوامبر ۱۸۸۲، ارتش سلطنتی ایتالیا چهارمین هنگ آلپینی را تشکیل داد که منطقه جذب نیرو در آلپ گرایان و آلپ پنین داشت.
که منطقه جذب نیرو در آلپ گرایان و آلپ پنین داشت. از سال ۲۰۱۳، این هنگ به فرماندهی نیروهای ویژه ارتش اختصاص داده شده است. این هنگ یکی از پرافتخارترین و پرافتخارترین هنگ‌های ارتش ایتالیا است، اگرچه دو مدال طلای شجاعت نظامی آن به گردان آلپینی «آئوستا» که در حال حاضر غیرفعال است و به گردان فعال «مونته سروینو» اعطا شده است. در طول جنگ جهانی اول، این هنگ به ده گردان گسترش یافت که به‌طور جداگانه در مناطق کوهستانی جبهه ایتالیا جنگیدند. به خاطر رفتار و شجاعتش در طول جنگ، به گردان آلپینی «آئوستا» مدال طلای شجاعت
طول جنگ، به گردان آلپینی «آئوستا» مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد و این تنها واحد آلپینی بود که بالاترین نشان افتخار نظامی ایتالیا را در جنگ دریافت کرد. در سال ۱۹۳۵، این هنگ به لشکر اول آلپینی «تائوریننس» منصوب شد و در طول جنگ جهانی دوم در حمله به فرانسه در آن خدمت کرد. در زمستان ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳، گردان اسکی‌بازان «مونته سروینو» که در اکتبر ۱۹۴۱ توسط هنگ چهارم آلپینی اصلاح شده بود، در جبهه شرقی در جریان عملیات ارتش سرخ «زحل کوچک» نابود شد. به خاطر رفتار، شجاعت و فداکاری‌اش در اتحاد جماهیر شوروی بین فوریه ۱۹۴۲ و
فداکاری‌اش در اتحاد جماهیر شوروی بین فوریه ۱۹۴۲ و فوریه ۱۹۴۳، به گردان اسکی‌بازان «مونته سروینو» مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد. در سال ۱۹۴۲، این لشکر به مونته‌نگرو منتقل شد و تا زمان اعلام آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، در آنجا به عنوان نیروی اشغالگر خدمت کرد. پس از این اعلام، لشکر فوراً شروع به جنگ با نیروهای آلمانی کرد. تا اوایل اکتبر، بقایای لشکر و هنگ‌های آن مجبور به تسلیم شدن به آلمانی‌ها شدند. با آلپینی، که از مونته‌نگرو فرار کرده بود، ارتش هم‌پیمان ایتالیا که در پاییز ۱۹۴۳ تشکیل شد، گردان آلپینی
ایتالیا که در پاییز ۱۹۴۳ تشکیل شد، گردان آلپینی «پیه‌مونته» را تشکیل داد که در جبهه متفقین در نبرد ایتالیا جنگید. از ژوئن تا سپتامبر ۱۹۴۴، گردان آلپینی «پیه‌مونته» به هنگ سوم آلپینی که اصلاح شده بود، اختصاص یافت. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۴، هنگ سوم آلپینی منحل شد و گردان آلپینی «پیه‌مونته» به هنگ ویژه پیاده‌نظام «لگنانو» از گروه رزمی «لگنانو» اختصاص یافت. در ۱۵ آوریل ۱۹۴۶، هنگ چهارم آلپینی سازماندهی مجدد شد و در سال ۱۹۵۲ به تیپ آلپینی «تائوریننسه» واگذار شد. در سال ۱۹۷۵ این هنگ منحل شد و پرچم و یگان‌های آن به
سال ۱۹۷۵ این هنگ منحل شد و پرچم و یگان‌های آن به گردان آلپینی «آئوستا» که به مدرسه نظامی آلپینی واگذار شده بود، اختصاص یافت. در سال ۱۹۸۹، این گردان بار دیگر سازماندهی مجدد شد و به گردان پشتیبانی لجستیکی تاکتیکی «آئوستا» تغییر نام داد. در سال ۱۹۹۸، این گردان با گردان افسران دانشکده افسری مکمل مدرسه نظامی آلپینی ادغام شد و به گردان آموزشی «آئوستا» تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۱، گردان آموزشی «آئوستا» به واحد آموزشی «آئوستا» کاهش یافت و پرچم هنگ چهارم آلپینی به معبد پرچم‌ها در ویتوریانو در رم منتقل شد. در ۲۴
معبد پرچم‌ها در ویتوریانو در رم منتقل شد. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۴، گردان چتربازان آلپینی «مونته سروینو» استقلال خود را از دست داد و روز بعد این گردان به هنگ چهارم چتربازان آلپینی پیوست که پرچم، سنت‌ها، افتخارات و نشان هنگ چهارم آلپینی را به ارث برد. از سال ۲۰۱۳، این هنگ به فرماندهی نیروهای ویژه ارتش واگذار شده است. سالگرد این هنگ در ۱۸ مه ۱۹۱۷، روزی که گردان آلپینی «آئوستا» این هنگ در دهمین نبرد ایسونزو به قله مونت وودیتسه حمله کرد و آن را در دست گرفت، جشن گرفته می‌شود.
در ریاضیات، جبر خارجی یا جبر گراسمن، به نام هرمان گراسمن، جبری است که از حاصل ضرب خارجی یا حاصل ضرب برداری استفاده می‌کند. در ریاضیات، حاصلضرب خارجی بردارها یک ساختار جبری است که در هندسه برای مطالعه نواحی، حجم‌ها و رویه‌های با ابعاد بالاتر از آن استفاده می‌شود.
"دی‌سی اینترتینمنت" یک شرکت سرگرمی آمریکایی است که در سپتامبر ۲۰۰۷ در بربنک، کالیفرنیا تأسیس شد. شرکت از توابع و زیرمجموعه‌های برادران وارنر دیسکاوری است و مسئول بخش دی‌سی کامیکس و شخصیت‌های آن در دیگر بخش می‌باشد و با دیگر بخش‌های برادران وارنر همکاری می‌کند. همچنین به‌طور غیرمستقیم به مسائل دنیای توسعه‌یافته دی‌سی (DCEU) می‌پردازد. در آوریل ۲۰۲۲، پس از ادغام شرکت مادر وارنرمدیا با دیسکاوری، گزارش شد که دی‌سی اینترتینمنت به جای اینکه توسط سایر زیرمجموعه‌های برادران وارنر آن اداره شود، به یک واحد عمودی‌تر
برادران وارنر آن اداره شود، به یک واحد عمودی‌تر سازماندهی می‌شود.
فروکش اقلیمی به نقطه‌ای از زمان در آینده اشاره دارد که سطوح غلظت گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر از بالارفتن متوقف می‌شود و شروع به سرازیری پیوسته می‌کند. فروکش سطح زمین نقطه عطفی در معکوس کردن دگرگونی اقلیمی و درنهایت کاهش میانگین دمای جهانی است. "پروژه فروکش" به سازمانی غیرانتفاعی اشاره می‌کند که مأموریت دارد به جهان کمک کند تا به فروکش برسد و دگرگونی اقلیمی فاجعه‌بار را به سرعت، ایمن و منصفانه متوقف‌کند. درسال ۲۰۱۷، نشریهٔ "فروکش" به یکی از پرفروش‌ترین‌های "نیویورک تایمز" تبدیل‌شد، جایی‌که راه‌حل‌ها و
"نیویورک تایمز" تبدیل‌شد، جایی‌که راه‌حل‌ها و تلاش‌های مختلف موجود برای کمک به رسیدن به این هدف فروکش را برجسته و تشریح کرد.
تیم ملی بسکتبال آفریقای جنوبی، نماینده آفریقای جنوبی در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم توسط فدراسیون بسکتبال این کشور اداره می شود. تیم آفریقای جنوبی یکی از تازه ترین تیم های عضو شده در فیبا است، این تیم در سال ۱۹۹۲ به فیبا پیوست.
فایلو تیلور فارنسورث (؛ زاده ۱۹ اوت ۱۹۰۶ – درگذشته ۱۱ مارس ۱۹۷۱ (۶۴ سال)) مخترع و پیشگام توسعه تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در پیشرفت اولیه تلویزیون تمام الکترونیکی نقش بسیار مهمی ایفا کرد. او بیشتر به خاطر اختراعش در سال ۱۹۲۷ از اولین دستگاه تمام الکترونیکی تمام الکترونیکی تصویربرداری (لوله دوربین فیلمبرداری)، جداکننده تصویر () و همچنین اولین سیستم تلویزیون تمام الکترونیکی کاملاً کاربردی و کامل، شناخته شده‌است. فارنسورث یک سیستم تلویزیونی کامل با گیرنده و دوربین را توسعه داد - که از سال ۱۹۳۸ تا
گیرنده و دوربین را توسعه داد - که از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۱ در فورت وین، ایندیانا، از طریق شرکت تلویزیونی و رادیویی فارنسورث به صورت تجاری تولید کرد. در اواخر زندگی، فارنسورث یک دستگاه همجوشی هسته‌ای کوچک، «فارنسورث-هیرش فیوزور» (Farnsworth–Hirsch fusor) را اختراع کرد که از محصورسازی الکترواستاتیک اینرسی (IEC) استفاده می‌کرد. این دستگاه اگرچه منبعی قابل دوام از نوترون‌ها را فراهم می‌کند اما مانند همه دستگاه‌های همجوشی، این دستگاه در عمل برای تولید انرژی هسته‌ای نبود. طراحی این دستگاه الهام بخش دیگر رویکردهای
نبود. طراحی این دستگاه الهام بخش دیگر رویکردهای همجوشی از جمله مفهوم راکتور پلی ویل (Polywell) بوده‌است. فارنسورث دارای ۳۰۰ حق ثبت اختراع بود که بیشتر در زمینهٔ رادیو و تلویزیون بود. فارنسورث در ۱۹ اوت ۱۹۰۶، بزرگ‌ترین فرزند از پنج فرزند لوئیس ادوین فارنسورث و سرنا آماندا باستیان، یک زوج پیرو مورمون‌ها بود که در کلبه چوبی کوچکی که توسط پدربزرگش در نزدیکی بیور، یوتا ساخته شده بود، به دنیا آمد. پدرش درآمد کشاورزی خود را با حمل بار با واگن اسبی خود تکمیل می‌کرد. فایلو از اینکه متوجه شد برق خانه جدیدش سیم کشی
فایلو از اینکه متوجه شد برق خانه جدیدش سیم کشی شده‌است، با یک ژنراتور دلکو که برق روشنایی و ماشین آلات کشاورزی را تأمین می‌کند، هیجان زده بود. او دانشجوی با استعداد مکانیک و برق بود و ژنراتور معیوب را تعمیر می‌کرد. او یک موتور الکتریکی سوخته را در میان برخی از وسایلی که توسط مستاجران قبلی دور ریخته شده بود، پیدا کرد و آرمیچر را دوباره پیچید. او ماشین لباسشویی دستی مادرش را به ماشین برقی تبدیل کرد. او پس از اولین مکالمه تلفنی خود با یکی از خویشاوندان دور، علاقه اولیه خود را به الکترونیک یافت و در اتاق زیر
اولیه خود را به الکترونیک یافت و در اتاق زیر شیروانی خانه جدیدشان یک انبار بزرگ از مجلات فناوری کشف کرد. او ۲۵ دلار در یک مسابقه مجله پالپ برای اختراع قفل ماشین مغناطیسی شده برنده شد. فارنسورث یکی از اعضای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان بود. زمانی که فایلو دوازده ساله بود، خانواده‌اش به مزرعه ای در آیداهو نقل مکان کردند که چندین کیلومتر با نزدیک‌ترین دبیرستان محلی فاصله داشت و او با اسب به مدرسه می‌رفت. فارنسورث در دبیرستان ریگبی تحصیل می‌کرد و در شیمی و فیزیک عالی بود. او از معلم علوم جاستین تولمن در
و فیزیک عالی بود. او از معلم علوم جاستین تولمن در مورد یک سیستم تلویزیون الکترونیکی که در فکرش بود راهنمایی خواست. او طرح‌ها و نمودارهایی را در اختیار معلم قرار داد که چندین تخته سیاه را پوشانده بود تا نشان دهد چگونه ممکن است به صورت الکترونیکی انجام شود، و تولمن او را تشویق کرد تا ایده‌هایش را توسعه دهد. او معلم شیمی خود را متقاعد کرد که به آموزش بیشتر نیاز دارد و اجازه شرکت در کلاس‌های بالاتر را از او گرفت. یکی از نقاشی‌هایی که او روی تخته سیاه برای معلم شیمی خود کشید، برای یک پرونده تداخل ثبت اختراع بین
خود کشید، برای یک پرونده تداخل ثبت اختراع بین فارنسورث و آرسی‌ای به یاد آورد و تکثیر شد. در سال ۱۹۲۳، خانواده به پروو، یوتا نقل مکان کردند و فارنسورث در آن پاییز به دبیرستان بریگام یانگ رفت. پدرش در ژانویه ۱۹۲۴ در سن ۵۸ سالگی بر اثر ذات الریه درگذشت و فارنسورث مسئولیت حفظ خانواده را در حین اتمام دبیرستان بر عهده گرفت. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در ژوئن ۱۹۲۴، برای استخدام در آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در آناپولیس، مریلند درخواست داد، و دومین امتیاز کشور را در آزمون‌های استخدام این آکادمی کسب کرد.
کشور را در آزمون‌های استخدام این آکادمی کسب کرد. با این حال، او از قبل در فکر پروژه‌های تلویزیونی خود بود. او متوجه شد که در صورت ماندن در ارتش، حق ثبت اختراع او به دولت خواهد رسید، بنابراین پس از چند ماه خدمت بر اساس مقرراتی که طبق آن فرزند ارشد یک خانواده بدون پدر می‌توانست از خدمت سربازی معاف شود، از خدمت سربازی کناره گرفت تا به خانواده‌اش خدمت کند. او به پروو بازگشت و در دانشگاه بریگم یانگ ثبت نام کرد، اما بر اساس سیاست‌های آن مؤسسه، اجازه شرکت در کلاس‌های علوم پیشرفته را نداشت. او به هر حال شرکت کرد و
علوم پیشرفته را نداشت. او به هر حال شرکت کرد و از آزمایشگاه‌های تحقیقاتی دانشگاه استفاده کرد و گواهینامه رادیو-تریسیان جوان را از مؤسسه ملی رادیو و گواهینامه کامل را در سال ۱۹۲۵ به دست آورد. در حین تحصیل در کالج، آلما «پم» گاردنر (۱۹۰۸–۲۰۰۶) دانش‌آموز دبیرستان پروو، را ملاقات کرد، که بعدها با او ازدواج کرد. فارنسورث با برادر پم، کلیف گاردنر، دوستی نزدیک برقرار کرد، که با او علاقه مشترک در زمینه الکترونیک داشت. آن دو به سالت لیک سیتی نقل مکان کردند تا یک شرکت تعمیر رادیو راه اندازی کنند. این تجارت شکست خورد
تعمیر رادیو راه اندازی کنند. این تجارت شکست خورد و گاردنر به پروو بازگشت. فارنسورث در سالت لیک سیتی ماند و با لزلی گورل و جورج اورسون، از خیرین سانفرانسیسکو که در آن زمان کمپین جمع‌آوری سرمایه جامعه سالت لیک سیتی را انجام می‌دادند، آشنا شد. آنها موافقت کردند که از تحقیقات اولیه تلویزیونی او با مبلغ اولیه ۶۰۰۰ دلار حمایت مالی کنند، و یک آزمایشگاه در لس آنجلس برای فارنسورث راه‌اندازی کردند تا آزمایش‌های خود را انجام دهد. فارنسورث در ۲۷ مه ۱۹۲۶ با پم ازدواج کرد. آن دو با یک مربی پولمن به برکلی، کالیفرنیا سفر
آن دو با یک مربی پولمن به برکلی، کالیفرنیا سفر کردند. آن‌ها خانه ای را در خیابان دربی شماره ۲۹۱۰ اجاره کردند که در آنجا اولین امتیاز تلویزیونی در ۲۶ اوت ۱۹۳۰ به‌آن‌ها اعطا شد. در آن زمان آنها به سانفرانسیسکو نقل مکان کرده بودند و فارنسورث آزمایشگاه جدید خود را در آنجا راه اندازی کرد. حرفه. چند ماه پس از ورود به کالیفرنیا، فارنسورث آماده شد تا مدل‌ها و طرح‌های خود را به یک وکیل ثبت اختراع که در سطح ملی به‌عنوان یک مرجع در الکتروفیزیک شناخته شده بود، نشان دهد. فارنسورث محدودیت‌های سیستم‌های مکانیکی را تشخیص
فارنسورث محدودیت‌های سیستم‌های مکانیکی را تشخیص داد و دریافت که یک سیستم اسکن تمام الکترونیکی می‌تواند تصویری برتر را برای انتقال به دستگاه گیرنده ایجاد کند. در ۷ سپتامبر ۱۹۲۷، لوله دوربین تشریح تصویر فارنسورث اولین تصویر خود را، یک خط مستقیم ساده، به گیرنده ای در اتاق دیگری از آزمایشگاه او در خیابان گرین ۲۰۲ در سانفرانسیسکو مخابره کرد. پم فارنسورث در سال ۱۹۸۵ به یاد می‌آورد که شوهرش سکوت حیرت‌انگیز دستیاران آزمایشگاهش را با گفتن این جمله شکست که "بفرمایید این هم - تلویزیون الکترونیکی !" در سال ۱۹۲۹، طراحی
هم - تلویزیون الکترونیکی !" در سال ۱۹۲۹، طراحی تلویزیون با حذف موتور ژنراتور بهبود بیشتری یافت؛ بنابراین سیستم تلویزیون دیگر هیچ بخش مکانیکی نداشت. در آن سال، فارنسورث اولین تصاویر زنده انسانی را با استفاده از سیستم تلویزیونی خود، از جمله یک تصویر سه و نیم اینچی از همسرش پم، مخابره کرد. بسیاری از مخترعان سیستم‌های تلویزیونی الکترومکانیکی را قبل از مشارکت اصلی فارنسورث ساخته بودند، اما فارنسورث اولین سیستم تلویزیونی تمام الکترونیکی را طراحی کرد و ساخت که از اسکن الکترونیکی در دستگاه‌های پیکاپ و نمایشگر
از اسکن الکترونیکی در دستگاه‌های پیکاپ و نمایشگر استفاده می‌کرد. او برای اولین بار سیستم خود را در ۳ سپتامبر ۱۹۲۸ در مطبوعات معرفی کرد و در ۲۵ اوت ۱۹۳۴ در مؤسسه فرانکلین در فیلادلفیا برای عموم مردم رونمایی کرد در سال ۱۹۳۱، دیوید سارنوف از RCA پیشنهاد خرید اختراعات فارنسورث را به مبلغ ۱۰۰۰۰۰ دلار آمریکا داد، با این شرط که او کارمند RCA شود، اما فارنسورث نپذیرفت. در ژوئن همان سال، فارنسورث به شرکت فیلکو پیوست و به همراه همسر و دو فرزندش به فیلادلفیا نقل مکان کرد. فارنسورث در سال ۱۹۳۴ پس از رفتن به اروپا،
کرد. فارنسورث در سال ۱۹۳۴ پس از رفتن به اروپا، قراردادی را با تلویزیون گورز بوش (به آلمانی: Goerz-Bosch-Fernseh) در آلمان امضا کرد. که برخی از اختراعات او در دوربین‌های جداکننده تصویر برای پخش بازی‌های المپیک ۱۹۳۶ برلین استفاده شد. فارنسورث به آزمایشگاه خود بازگشت و تا سال ۱۹۳۶ شرکت او مرتباً برنامه‌های سرگرمی را به صورت آزمایشی مخابره می‌کرد. در همان سال، فارنسورث هنگام کار با زیست شناسان دانشگاه پنسیلوانیا، فرآیندی را برای استریل کردن شیر با استفاده از امواج رادیویی توسعه داد. او همچنین یک پرتو نافذ مه
رادیویی توسعه داد. او همچنین یک پرتو نافذ مه برای کشتی‌ها و هواپیماها اختراع کرد. در سال ۱۹۳۸، فارنسورث، شرکت رادیو و تلویزیون فارنسورث را در فورت وین، ایندیانا، با ئی آ نیکلاس به عنوان رئیس و خودش به عنوان مدیر تحقیقات تأسیس کرد. در سپتامبر ۱۹۳۹، پس از یک مبارزه حقوقی که بیش از یک دهه به طول انجامید، RCA سرانجام به یک قرارداد مجوز چند ساله در مورد حق اختراع تلویزیونی ۱۹۲۷ فارنسورث به مبلغ ۱ میلیون دلار رضایت داد. پس از نمایش تلویزیون الکترونیکی در نمایشگاه جهانی نیویورک در ۲۰ آوریل ۱۹۳۹، RCA برای فروش
جهانی نیویورک در ۲۰ آوریل ۱۹۳۹، RCA برای فروش دوربین‌های تلویزیون الکترونیکی به عموم رایگان بود. شرکت تلویزیونی و رادیویی فارنسورث توسط تلفن و تلگراف بین‌المللی (ITT) در سال ۱۹۵۱ خریداری شد. در طول مدت حضورش در ITT، فارنسورث در یک آزمایشگاه زیرزمینی به نام «غار» در خیابان پونتیاک در فورت وین کار می‌کرد. از آنجا او تعدادی از مفاهیم پیشرفت، از جمله سیگنال هشدار اولیه دفاعی، دستگاه‌های تشخیص زیردریایی، تجهیزات کالیبراسیون رادار و تلسکوپ مادون قرمز را معرفی کرد. آرت رسلر، عکاس ITT که آثار فارنسورث را در تصاویر
آرت رسلر، عکاس ITT که آثار فارنسورث را در تصاویر ثبت کرده‌است، می‌گوید: «فایلو فردی بسیار عمیق بود – درگیر شدن در مکالمه با او سخت بود، زیرا همیشه به این فکر می‌کرد که در آینده چه کاری می‌تواند انجام دهد». یکی از مهم‌ترین کمک‌های فارنسورث در ITT، پروژکتور PPI بود، یک پیشرفت در نمایشگر رادار نمادین «گردش دایره‌ای» که امکان کنترل ایمن ترافیک هوایی از روی زمین را فراهم می‌کرد. این سیستم که در دهه ۱۹۵۰ توسعه یافت، پیشرو سیستم‌های کنترل ترافیک هوایی امروزی بود. مدیریت ITT، علاوه بر تحقیقات الکترونیکی خود،
بود. مدیریت ITT، علاوه بر تحقیقات الکترونیکی خود، موافقت کرد که به‌طور اسمی برای تحقیقات همجوشی هسته ای فارنسورث سرمایه‌گذاری کند. فارنسورث و کارکنان آن شرکت، مجموعه ای از لوله‌های واکنش همجوشی به نام " فوزور " را اختراع و اصلاح کردند. به دلایل علمی ناشناخته برای فارنسورث و کارکنانش، واکنش‌های لازم بیش از سی ثانیه طول نکشید. در دسامبر ۱۹۶۵، ITT تحت فشار هیئت مدیره خود قرار گرفت تا پروژه گران‌قیمت را خاتمه دهد و شرکت تابعه فارنسورث را بفروشد. تنها به دلیل اصرار رئیس شرکت هارولد ژنین بود که بودجه سال ۱۹۶۶
اصرار رئیس شرکت هارولد ژنین بود که بودجه سال ۱۹۶۶ پذیرفته شد و تحقیقات مربوط به همجوشی ITT را برای یک سال دیگر تمدید کرد. آن‌ها یک سال بعد همکاری با فارنسورث را خاتمه دادند و در نهایت به دلایل پزشکی اجازه بازنشستگی دادند. در سال ۱۹۶۷، فارنسورث و خانواده‌اش به یوتا نقل مکان کردند تا تحقیقات فیوژن خود را در دانشگاه بریگام یانگ ادامه دهند، که به او دکترای افتخاری اعطا کرد. دانشگاه همچنین فضای اداری و یک پناهگاه بتنی زیرزمینی را برای این پروژه به او پیشنهاد داد. فارنسورث با درک اینکه ITT آزمایشگاه همجوشی خود
فارنسورث با درک اینکه ITT آزمایشگاه همجوشی خود را از بین می‌برد، از کارکنان دعوت کرد تا او را به عنوان اعضای تیم در فایلو تی. فارنسورث (PTFA) به شهر سالت لیک سیتی همراهی کنند. در اواخر سال ۱۹۶۸، همکاران شروع به برگزاری جلسات کاری منظم کردند. آنها بلافاصله قراردادی با سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) منعقد کردند و احتمالات بیشتری در دسترس بود - اما تأمین مالی ۲۴۰۰۰ دلار در ماه برای حقوق و اجاره تجهیزات متوقف شد. فارنسورث در سال‌های آخر عمرش شروع به سوء مصرف الکل کرده بود و در نتیجه به شدت به ذات‌الریه
مصرف الکل کرده بود و در نتیجه به شدت به ذات‌الریه مبتلا شد و در ۱۱ مارس ۱۹۷۱ در خانه‌اش در هالادی، یوتا درگذشت. آلما گاردنر «پم» فارنسورث، همسر فارنسورث، پس از مرگ او چندین دهه تلاش کرد تا جایگاه خود را در تاریخ تثبیت کند. فارنسورث همیشه به او برای ایجاد تلویزیون اعتبار می‌داد و می‌گفت: «من و همسرم این تلویزیون را راه اندازی کردیم.» او در ۲۷ آوریل ۲۰۰۶ در سن ۹۸ سالگی درگذشت از مخترع و همسرش دو پسر به نام‌های راسل (که در آن زمان در شهر نیویورک زندگی می‌کرد) و کنت (در آن زمان در فورت وین، ایندیانا زندگی
و کنت (در آن زمان در فورت وین، ایندیانا زندگی می‌کرد) به یادگار ماندند. میراث. در یک مصاحبه ویدئویی در سال ۱۹۹۶ توسط آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی، آلما فارنسورث تغییر نظر فایلو را در مورد ارزش تلویزیون، پس از مشاهده چگونگی راه رفتن انسان بر روی ماه، در زمان واقعی، به میلیون‌ها بیننده بازگو می‌کند: افتخارات. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا و پیشاهنگی عقاب (پسران پیشاهنگ آمریکا) شده‌است.
لشکر ۱۸ پیاده لهستان () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی لهستان است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد. لشکر ۱۸ پیاده در ابتدا بخشی از ارتش لهستان در دوره بین جنگ داخلی بود که در لشکرکشی سپتامبر لهستان شرکت کرد. این لشکر که در لوومژا مستقر بود و در سال ۱۹۳۹ توسط سرهنگ استفان کوسکی فرماندهی می‌شد، بخشی از گروه عملیاتی مستقل نارو بود. این لشکر در سپتامبر ۲۰۱۸ به شکل مدرن خود بازسازی شد و به عنوان بخشی از گسترش ارتش لهستان، که تا حدودی به دلیل افزایش تهدیدات امنیتی علیه لهستان بود، به لشکر ۱۸ مکانیزه تغییر نام داد. این لشکر
بود، به لشکر ۱۸ مکانیزه تغییر نام داد. این لشکر تا پایان سال ۲۰۱۹ به ظرفیت عملیاتی اولیه دست یافت و تقویت بیشتر این تشکیلات تا اواسط دهه ۲۰۲۰ تکمیل شد.
لشکر ۲۶ پیاده لهستان () لشکر پیاده‌نظام نیروی زمینی لهستان بود، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۳۹ منحل گردید. این لشکر که در ابتدا به عنوان لشکر ۴ پیاده در جنوب لهستان در آوریل ۱۹۱۹ تشکیل شد، در سال ۱۹۲۱ به لشکر ۲۶ پیاده تغییر نام داد. این لشکر در جنگ جهانی دوم درگیر نبرد شد و در جریان حمله آلمان به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹ نابود شد.
قاسم جعفری (زاده ۱۳۴۷) نماینده دوره نهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه بجنورد، مانه، سملقان، جاجرم و گرمه بوده‌است. پیوند به بیرون. پایگاه اطلاع‌رسانی قاسم جعفری
آلفرد هابدانک اسکاربک کورزیبسکی (؛ تلفظ به لهستانی: ; ؛ زاده: درگذشت: ) یک ریاضی‌دان، زبان‌شناس، مهندس، فیلسوف و پژوهشگر مستقل لهستانی-آمریکایی بود که رشته‌ای به نام معناشناسی عمومی را توسعه داد که از نظر او متمایزتر و فراگیرتر از حوزه معناشناسی بود. او استدلال کرد که دانش بشر از جهان هم توسط سیستم عصبی انسان و هم به زبانی که انسان توسعه داده‌است محدود می‌شود، و بنابراین هیچ‌کس نمی‌تواند مستقیماً به واقعیت دسترسی داشته باشد، بنابراین بیشترین چیزی که می‌توانیم بدانیم آن چیزی از واقعیت است که از طریق مغز
بدانیم آن چیزی از واقعیت است که از طریق مغز فیلتر می‌شود. زندگی. کورزیبسکی که در ورشو، کشور ویستولا، که در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود، به دنیا آمد، متعلق به یک خانواده اشرافی لهستانی بود که اعضای آن چندین نسل به عنوان ریاضیدان، دانشمند و مهندس کار کرده بودند. زبان لهستانی را در خانه و زبان روسی را در مدارس فرا گرفت و با داشتن یک خانم فرانسوی و آلمانی از کودکی به چهار زبان مسلط شد. کورزیبسکی در دانشگاه صنعتی ورشو در رشته مهندسی تحصیل کرد. در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) کورزیبسکی به عنوان افسر
جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) کورزیبسکی به عنوان افسر اطلاعاتی در ارتش روسیه خدمت کرد. پس از مجروح شدن از ناحیه پا و متحمل شدن جراحات دیگر، در سال ۱۹۱۶ به آمریکای شمالی (ابتدا به کانادا و سپس به ایالات متحده) رفت تا حمل و نقل توپخانه به روسیه را هماهنگ کند. او همچنین برای مخاطبان لهستانی-آمریکایی دربارهٔ درگیری سخنرانی کرد و فروش اوراق قرضه جنگی را ترویج کرد. پس از جنگ، او تصمیم گرفت در ایالات متحده بماند و در سال ۱۹۴۰ تابعیت خود را دریافت کرد. او مدت کوتاهی پس از آتش‌بس در سال ۱۹۱۸، با میرا اجرلی (Mira
پس از آتش‌بس در سال ۱۹۱۸، با میرا اجرلی (Mira Edgerly)، نقاش پرتره‌های روی عاج، آشنا شد. آنها در ژانویه ۱۹۱۹ ازدواج کردند. این ازدواج تا زمان مرگ او ادامه داشت.