payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نشان داد که خشونت شهرک نشینان در سه سال منتهی به ۲۰۱۱ بیش از سه برابر شده است. ارقام دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) بیان می‌کند که نرخ سالانه حملات شهرک نشینان (۲۱۰۰ حمله در ۸ سال) بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ تقریباً چهار برابر شده است. در سال ۲۰۲۱، موج دیگری از خشونت شهرک نشینان پس از مرگ یک شهرک نشین ۱۶ ساله در تعقیب و گریز خودرویی با پلیس اسرائیل پس از پرتاب سنگ به سوی فلسطینی‌ها، آغاز شد. تاکنون ۴۴ حادثه در طول چند هفته منجر به مجروح شدن دو کودک فلسطینی شده است. در اواخر سال ۲۰۲۱،
شدن دو کودک فلسطینی شده است. در اواخر سال ۲۰۲۱، افزایش قابل توجهی در خشونت شهرک نشینان علیه فلسطینی‌ها بروز کرده که مورد محکومیت شورای امنیت سازمان ملل متحد قرار گرفته است. این خشونت پس از حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ افزایش یافت. علل خشونت. هنگامی که یک دختر ۱۱ ساله فلسطینی از نابلس در سال ۱۹۸۳ توسط شهرک نشینان اسرائیلی به قتل رسید، یکی از خاخام‌های اسرائیلی، به یک متن از تلمود استناد کرد که کشتن کودکان در صورتی که دشمن باشند را توجیه می‌کرد. همچنین برخی از خاخام‌های تندرو، به حکم کتاب مقدس برای
برخی از خاخام‌های تندرو، به حکم کتاب مقدس برای نابودی عمالیق استناد کردند تا هم اخراج فلسطینیان از سرزمین و هم کشتار غیرنظامیان عرب در زمان جنگ را توجیه کنند. یکی از علل خشونت، اقدام پارتیزان شهرک نشینان در پاسخ به اقدامات خشونت آمیز مردم فلسطینی بود. انتقادها و اقدام قانونی. هیئت حقیقت یاب سازمان ملل متحد در مورد مناقشه غزه از شورش و خشونت در کرانه باختری در دوره قبل از عملیات نظامی اسرائیل در غزه گزارش داد. در این گزارش آمده است: «مقامات اسرائیلی اقدامات اندکی برای تحقیق، تعقیب و مجازات خشونت علیه
اندکی برای تحقیق، تعقیب و مجازات خشونت علیه فلسطینی‌ها، از جمله کشتار توسط شهرک‌نشینان و اعضای نیروهای امنیتی که منجر به مصونیت از مجازات می‌شود، انجام می‌دهند. در این گزارش همچنین آمده است که نظر مشورتی دیوان بین‌المللی دادگستری و «تعدادی از قطعنامه‌های سازمان ملل متحد همگی تأیید کرده‌اند. این اقدام اسرائیل در شهرک سازی - در واقع، انتقال بخشی از جمعیت غیرنظامی خود توسط یک قدرت اشغالگر به سرزمینی دیگر است که خود نقض کنوانسیون چهارم ژنو است. در سال ۲۰۱۲، دو رئیس مأموریت اتحادیه اروپا گزارش دادند که عملیات
رئیس مأموریت اتحادیه اروپا گزارش دادند که عملیات امنیتی اسرائیل در اراضی فلسطین نتوانسته است از مردم فلسطین محافظت کند. در این گزارش‌ها آمده است: «بیش از ۹۰ درصد از شکایات نظارت شده در خصوص خشونت شهرک نشینان که توسط فلسطینی‌ها به پلیس اسرائیل در سال‌های اخیر ارائه شده است، بدون کیفرخواست بسته شده است» و افزوده است که «حمایت‌ها و امتیازات تبعیض آمیز برای شهرک نشینان این سوء استفاده‌ها را تشدید می‌کند». واکنش‌های بین‌المللی. در دسامبر ۲۰۱۱، پس از یک جلسه در شورای امنیت سازمان ملل متحد، همه گروه‌های منطقه‌ای
امنیت سازمان ملل متحد، همه گروه‌های منطقه‌ای و سیاسی مستقر در این شورا بیانیه‌هایی صادر کردند که در آن از خشونت شهرک‌نشینان ابراز ناراحتی کردند و این موضوع را مانعی برای ازسرگیری صلح دانستند. اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای ابراز نگرانی عمیق خود را در مورد افراط گرایی و تحریک شهرک نشینان در کرانه باختری اعلام کرد. در فوریه ۲۰۲۴، بریتانیا علیه شهرک‌نشینان افراطی اسرائیلی که با خشونت به فلسطینیان در کرانه باختری حمله کرده‌اند، اعلام تحریم کرد. تحریم‌ها شامل محدودیت‌های مالی و مسافرتی می‌شد. تحریم‌های بیشتر علیه
مالی و مسافرتی می‌شد. تحریم‌های بیشتر علیه شهرک نشینان که به خشونت متهم شده بودند، توسط اتحادیه اروپا در ۱۹ آوریل ۲۰۲۴ اعلام شد. به دلیل خشونت علیه فلسطینیان در کرانه باختری و اورشلیم در ۲۸ فوریه، فرانسه تحریم‌هایی را علیه شهرک نشینان تندرو اسرائیلی از جمله ممنوعیت ورود به خاک فرانسه اعمال کرد. همچنین دفتر امانوئل مکرون اعلام کرد که در حال بررسی تمدید تحریم‌ها علیه شهرک نشینان اسرائیلی می‌باشد.
کرانه باختری از ۷ ژوئن ۱۹۶۷، زمانی که نیروهای اسرائیلی در طول جنگ شش روزه این سرزمین (از جمله بیت‌المقدس شرقی) را که در آن زمان تحت حکومت اردن بود تصرف کردند، تحت اشغال نظامی اسرائیل بوده است. وضعیت کرانه باختری به عنوان یک سرزمین اشغال شده نظامی توسط دیوان بین‌المللی دادگستری و به استثنای بیت‌المقدس شرقی توسط دادگاه عالی اسرائیل تأیید شده است. دیدگاه رسمی دولت اسراییل این است که قوانین اشغال نظامی شامل این سرزمین‌ها نمی‌شود و در عوض آن‌ها را «تحت مناقشه» می‌داند و کرانه باختری، به استثنای بیت‌المقدس شرقی
و کرانه باختری، به استثنای بیت‌المقدس شرقی را، تحت اداره مدنی اسرائیل، شاخه ای از وزارت دفاع اسرائیل اداره می‌کند. مدت اشغال گری اسرائیل پس از دو دهه استثنایی تلقی می‌شد و اکنون طولانی‌ترین در تاریخ مدرن است. این اشغال گری نمونه کلاسیک یک درگیری "حل ناپذیر" در نظر گرفته می‌شود. اسرائیل دلایل متعددی برای حفظ کرانه باختری در درون حدود خود ذکر کرده است: ادعایی مبتنی بر تصور حقوق تاریخی نسبت به آن به عنوان یک وطن همان‌طور که در اعلامیه بالفور در ۱۹۱۷ ادعا شده است؛ زمینه‌های امنیتی داخلی و خارجی؛ و ارزش نمادین
زمینه‌های امنیتی داخلی و خارجی؛ و ارزش نمادین عمیق برای یهودیان منطقه اشغال شده. اسرائیل به‌طور بحث‌انگیزی، و برخلاف قوانین بین‌المللی، شهرک‌های یهودی‌نشین متعددی را در سراسر کرانه باختری ایجاد کرده است. شورای امنیت سازمان ملل متحد به‌طور مداوم تأکید کرده است که شهرک سازی در آن سرزمین "نقض فاحش قوانین بین المللی" است، که آخرین بار آن در سال ۲۰۱۶ با قطعنامه ۲۳۳۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد بوده است. ایجاد و گسترش مستمر شهرک‌ها منجر به انتقاد از سیاست‌های اسرائیل به عنوان نمونه‌ای از استعمار شهرک نشینان شده
به عنوان نمونه‌ای از استعمار شهرک نشینان شده است. اسرائیل متهم به نقض عمده قوانین بین‌المللی حقوق بشری از جمله مجازات دسته جمعی با اداره کردن اراضی اشغالی فلسطین است. شهرک نشینان و غیرنظامیان اسرائیلی که در کرانه باختری زندگی می‌کنند یا از درون آن عبور می‌کنند، تابع قوانین اسرائیل هستند و در کنست نماینده دارند. در مقابل، غیرنظامیان فلسطینی، که عمدتاً در مناطق محصور جزیره مانند پراکنده هستند، مشمول حکومت نظامی هستند و اجازه رای دادن در انتخابات ملی اسرائیل را ندارند. این سیستم دو طبقه‌ای باعث شده است که
را ندارند. این سیستم دو طبقه‌ای باعث شده است که اسرائیل به ارتکاب آپارتاید متهم شود، اتهامی که اسرائیل کاملاً آن را رد می‌کند. برتری نظامی گسترده اسرائیل، با ارتش و نیروی هوایی مدرن، در مقایسه با استفاده فلسطینی‌ها از تاکتیک‌های چریکی و تروریستی، منجر به اتهام جنایات جنگی از سوی هر دو طرف شده است. اسراییل به بی تناسبی رویکردش و فلسطینی‌ها به حملات بی‌رویه متهم می‌شوند. این اشغال همچنین دارای منتقدان متعددی در داخل خود اسرائیل است، به طوری که برخی از سربازان اسرائیلی به دلیل مخالفت خود با اشغال، از خدمت
اسرائیلی به دلیل مخالفت خود با اشغال، از خدمت سربازی خودداری می‌کنند. وضعیت حقوقی خود اشغال و نه فقط اقدامات انجام شده به عنوان بخشی از آن، به‌طور فزاینده‌ای توسط جامعه بین‌المللی و توسط محققان در زمینه حقوق بین‌الملل مورد بررسی قرار گرفته است، و اکثر آن‌ها دریافتند که این اشغالگری صرف نظر از قانونی بودنش در زمان آغاز آن، به مرور زمان غیرقانونی شد. اثرات اقتصادی اولیه اشغالگری. اشغالگری اولیه محدودیت‌های شدیدی را برای سرمایه‌گذاری عمومی و برنامه‌های توسعه همه‌جانبه در مناطق وارد آورد. بانک‌های تجاری
همه‌جانبه در مناطق وارد آورد. بانک‌های تجاری بریتانیایی و عربی که در کرانه باختری فعالیت می‌کردند بلافاصله پس از به دست گرفتن قدرت توسط اسرائیل در کرانه باختری تعطیل شدند. سپس بانک لومی ۹ شعبه باز کرد، بدون اینکه سیستم قبلی با موفقیت جایگزین شود. کشاورزان می‌توانستند وام بگیرند، اما تجار فلسطینی از گرفتن وام از آنها اجتناب کردند، زیرا آنها در مقایسه با ۵ درصد سود در اردن، ۹ درصد دریافت کردند. مصادره زمین منجر به این شد که نیروی کار روستایی در اسرائیل دنبال کار بگردد، و باعث کمبود نیروی کار در کرانه باختری
کار بگردد، و باعث کمبود نیروی کار در کرانه باختری شد و وجوه ارسالی آنها عامل اصلی رشد اقتصادی فلسطین در طول سال‌های رونق ۱۹۶۹–۱۹۷۳ بود. سیستم صدور مجوز اسرائیل تصریح کرد که هیچ کارخانه صنعتی نمی‌تواند بدون دریافت مجوز قبلی اسرائیل ساخته شود، که اغلب به نگرانی‌های امنیتی مرتبط است. کارآفرینان از مجوز کارخانه سیمان در الخلیل محروم شدند، و برای حمایت از کشاورزان اسرائیلی تولید خربزه و واردات انگور و خرما ممنوع شد، و محدودیت‌هایی برای تولید خیار و گوجه فرنگی تعیین شد. تولیدکنندگان شیر اسرائیل بر وزارت صنعت و
شد. تولیدکنندگان شیر اسرائیل بر وزارت صنعت و تجارت فشار آوردند تا از ایجاد یک کارخانه لبنی رقابتی در رام‌الله جلوگیری کند. ایان لوستیک بیان می‌کند که اسرائیل «عملاً مانع» سرمایه‌گذاری فلسطینی‌ها در صنعت و کشاورزی محلی شد. دو دهه بعد، ۹۰ درصد واردات کرانه باختری از اسرائیل انجام شد و مصرف‌کنندگان، برای محصولات مشابه پرداخت می‌کردند، نسبت به حالتی که قادر به اعمال خودمختاری بازرگانی می‌بودند مبلغ بیشتری پرداخت می‌کردند. شهرک‌ها. آریل شارون کارکرد اصلی سکونت در کرانه باختری را ممانعت از تشکیل کشور فلسطینی
در کرانه باختری را ممانعت از تشکیل کشور فلسطینی می‌دانست و هدف او از پیشبرد تهاجم سال ۱۹۸۲ به لبنان، تضمین کنترل همیشگی بر فلسطین بود. تا سال ۲۰۱۷، بدون احتساب بیت‌المقدس شرقی، ۳۸۲۹۱۶ اسرائیلی در کرانه باختری به صورت شهرک نشین مستقر شده‌اند و ۴۰ درصد (تقریباً ۱۷۰۰۰۰ نفر در ۱۰۶ شهرک دیگر) از آنها در خارج از بلوک‌های شهرک سازی بزرگ زندگی می‌کنند، جایی که ۲۱۴۰۰۰ نفر در آن ساکن هستند. وضعیت حقوقی. قبل از ادامه ساخت شهرک‌ها، دولت از متخصص مقیم خود در زمینه حقوق بین‌الملل، تئودور مرون، مشاوره حقوقی خواست.
حقوق بین‌الملل، تئودور مرون، مشاوره حقوقی خواست. یادداشت فوق محرمانه او به صراحت بیان می‌کرد که ممنوعیت هرگونه انتقال جمعیت قاطعانه است و «استقرار غیرنظامیان در سرزمین‌های تحت اداره مغایر با مفاد صریح کنوانسیون چهارم ژنو است»، که نشان می‌دهد نخست‌وزیر لوی اشکول می‌دانست که ترویج شهرک سازی در کرانه باختری غیرقانونی است. جامعه بین‌الملل نیز از آن زمان عدم تمایل اسرائیل به پذیرش اعمال کنوانسیون‌های ژنو در سرزمین‌های تحت اشغال خود را رد کرده است، و اکثراً معتقدند که همه دولت‌ها موظف به رعایت آن هستند. اسرائیل
که همه دولت‌ها موظف به رعایت آن هستند. اسرائیل به تنهایی این فرض را به چالش می‌کشد و استدلال می‌کند که کرانه باختری و غزه «سرزمین‌های مورد مناقشه» هستند، و اینکه کنوانسیون‌ها اعمال نمی‌شوند زیرا این سرزمین‌ها بخشی از قلمرو حاکمیتی دولت دیگری را تشکیل نمی‌دهند، و همچنین انتقال یهودیان به مناطق مانند کرانه باختری نه یک اقدام دولتی، بلکه یک جنبش داوطلبانه از سوی یهودیان اسرائیل است، موضعی که یورام دینشتاین با آن مخالفت می‌کند. دیوان بین‌المللی دادگستری همچنین در نظر مشورتی خود در سال ۲۰۰۴ در مورد حصار مرزی
در نظر مشورتی خود در سال ۲۰۰۴ در مورد حصار مرزی کرانه باختری اعلام کرد که شهرک‌های اسرائیل در کرانه باختری بر خلاف قوانین بین‌المللی ایجاد شده است. در سال ۱۹۸۰، اسرائیل از امضای کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدات خودداری کرد که قوانین ملی را موظف می‌کند در هنگام تضاد این دو، جای خود را به حقوق بین‌الملل بدهند، و به جای هر گونه اجباری برای رعایت تعهدات معاهده‌اش شهرک‌سازی‌ها را بر اساس قوانین خود تنظیم می‌کند و این‌طور استدلال می‌کند که تمامی نهادهای ذیربط سازمان ملل که در این مورد قضاوت می‌کنند
ذیربط سازمان ملل که در این مورد قضاوت می‌کنند «ضدصهیونیستی و ضدیهودی» هستند. خشونت شهرک نشینان. اگرچه کیفرستانی شهرک نشینان به اواخر دهه ۱۹۷۰ برمی گردد، زمانی که آنها مجاز به حمل اسلحه برای دفاع از خود شدند - یک فرمان آنها را از خدمت نظامی در اسرائیل معاف می‌کرد و آنها را به واحدهای کرانه باختری فرا می‌خواند و دیگری به آنها این اختیار را می‌داد که از فلسطینی‌ها اسناد هویتی شان را مطالبه کنند و حتی دستگیرشان کنند - تروریسم شهرک نشینان رسماً حداقل به جنبش زیرزمینی یهودیان در اوایل دهه ۱۹۸۰ برمی گردد که با
یهودیان در اوایل دهه ۱۹۸۰ برمی گردد که با هدف قرار دادن و از کار انداختن شدید، از طریق استقرار خودروهای بمب‌گذاری شده، شهرداران کرانه باختری مانند بسام شاکا از نابلس کریم خلف از رام‌الله آغاز شد.. در دو سال اول انتفاضه اول، شهرک نشینان حداقل ۳۴ فلسطینی را کشتند که چهارتایشان فلسطینی‌های زیر ۱۶ سال بودند و ۱۱ نفرشان با ابتکار عمل شهرک نشینان در خانه یا هنگام نگهبانی از گله‌ها کشته شدند. شش نفر دیگر احتمالاً در اثر اقدامات شهرک نشینان جان خود را از دست دادند و هشت نفر در پاسخ به پرتاب سنگ به اتومبیل‌ها کشته
و هشت نفر در پاسخ به پرتاب سنگ به اتومبیل‌ها کشته شدند. تنها دو نفر بر اثر درگیری جان باختند. در دهه ۱۹۸۰، تلاش‌های یک گروه تروریستی یهودی به رهبری مئیر کاهان برای ایجاد شهرک توسط سایر شهرک نشینان، سران گوش مونیم، بلوکه شد، اگرچه دیدگاه‌های کاهان بعداً انگیزه قتل‌عام مسجد الخلیل شد. مجازات دسته جمعی. استفاده اسرائیل از اقدامات تنبیهی دسته جمعی، مانند محدودیت‌های رفت و آمد، گلوله‌باران مناطق مسکونی، دستگیری‌های دسته جمعی، و تخریب زیرساخت‌های بهداشت عمومی. مواد ۳۳ و ۵۳ کنوانسیون چهارم ژنو را نقض می‌کند.
مواد ۳۳ و ۵۳ کنوانسیون چهارم ژنو را نقض می‌کند. تخریب خانه‌ها. تخریب خانه نوعی مجازات دسته جمعی محسوب می‌شود. طبق قانون اشغالگری، تخریب اموال، مگر به جهت ضرورت مطلق نظامی، ممنوع است. روند تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها ظرف دو روز پس از فتح منطقه در شهر قدیمی اورشلیم معروف به محله مراکشی در مجاورت دیوار غربی آغاز شد. بر اساس برآورد ICAHD، از آغاز اشغال اراضی فلسطین تا سال ۲۰۱۵، تخمین زده می‌شود که اسرائیل ۴۸۴۸۸ ساختمان فلسطینی را ویران کرده و صدها هزار فلسطینی را آواره کرده است. اسرائیل رویه خود را علیه
را آواره کرده است. اسرائیل رویه خود را علیه خانه‌هایی که بدون مجوز اسرائیل یا نوعی بازدارندگی از تروریسم ساخته شده‌اند، می‌داند، زیرا یک ستیزه‌جو مجبور می‌شود تأثیر اقدامات خود را بر خانواده‌اش در نظر بگیرد. بین سپتامبر ۲۰۰۰ و پایان سال ۲۰۰۴، از ۴۱۰۰ خانه ای که ارتش اسرائیل در این سرزمین‌ها ویران کرد، ۶۲۸ خانه که ۳۹۸۳ نفر را در خود جای داده بود به‌عنوان مجازات در نظر گرفته شد، زیرا یکی از اعضای یک خانواده در شورش الاقصی دست داشته است. از سال ۲۰۰۶ تا ۳۱ اوت ۲۰۱۸، اسرائیل حداقل ۱۳۶۰ واحد مسکونی فلسطینی را در
اسرائیل حداقل ۱۳۶۰ واحد مسکونی فلسطینی را در کرانه باختری (بدون احتساب بیت‌المقدس شرقی) تخریب کرد که باعث شد ۶۱۱۵ نفر - از جمله حداقل ۳۰۹۴ خردسال - خانه‌های خود را از دست بدهند. 698 مورد از این تعداد، خانه‌های ۲۹۴۸ فلسطینی که ۱۳۳۴ نفر آن‌ها خردسال بودند، در دره اردن (ژانویه ۲۰۰۶ تا سپتامبر ۲۰۱۷) ویران شدند. حتی کلبه‌های چوپانان که مالیات آن‌ها به درستی پرداخت شده است نیز ممکن است تخریب شوند. شکنجه. کشورها بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو موظفند از شکنجه، از جمله رنج روانی جلوگیری کنند. به گفته لیزا هاجر (۲۰۰۵)
رنج روانی جلوگیری کنند. به گفته لیزا هاجر (۲۰۰۵) و دکتر راشل استرومسا، مدیر کمیته عمومی علیه شکنجه در اسرائیل، شکنجه یکی از مشخصه‌های همیشگی روش‌های اسرائیلی برای بازجویی از فلسطینی‌ها بوده است. شکنجه می‌تواند بر دو نوع جسمی و روانی باشد. گزارش‌های مربوط به شکنجه در دهه ۱۹۷۰ منتشر شد و در اواسط دهه ۱۹۸۰ توسط سازمان غیردولتی الحق مستندسازی شد. کمیسیون لاندو در سال ۱۹۸۷ برخی از سوء استفاده‌ها را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که «فشار فیزیکی متوسط» قابل قبول است. این عمل سپس توسط دادگاه عالی اسرائیل ممنوع شد
این عمل سپس توسط دادگاه عالی اسرائیل ممنوع شد و مجوزهای مورد به مورد توسط دادستان کل ممنوع شد. فرزندان. موارد مستند شده هدف قرار گرفتن و قتل کودکان فلسطینی توسط نیروهای اسرائیلی به اولین روزهای درگیری بازمی‌گردد. پس از جنگ ۱۹۴۸، قبل از اشغال رسمی کرانه باختری توسط اسرائیل، درگیری‌های مرزی بین اسرائیلی‌ها و اعراب با موارد متعددی که شامل تیراندازی سربازان اسرائیلی به فلسطینی‌های غیرمسلح از جمله کودکان می‌شد، یک اتفاق عادی بود. در جریان یورش بیت جالا در سال ۱۹۵۲، ۴ کودک ۶ تا ۱۴ ساله بر اثر شلیک مسلسل کشته
۱۹۵۲، ۴ کودک ۶ تا ۱۴ ساله بر اثر شلیک مسلسل کشته شدند. در طول انتفاضه اول، کودکان فلسطینی مرتباً دچار جراحات جدی و اغلب کشنده می‌شدند. انتفاضه اول شاهد دخالت فوق‌العاده بالای نوجوانان فلسطینی بود و اسرائیل را بر آن داشت تا پرتاب سنگ را بر اساس قانون اشغالگری، یک جنایت اعلام کند، طبقه‌بندی ای که برای کودکان و همچنین بزرگسالان اعمال می‌شود و اجازه حبس طولانی مدت خردسالان را می‌دهد. به نظر می‌رسد بدرفتاری با کودکان فلسطینی در سیستم بازداشت نظامی اسرائیل گسترده، سازمان یافته و نهادینه شده است. بر اساس یک
سازمان یافته و نهادینه شده است. بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ توسط صندوق بین‌المللی اورژانس کودکان سازمان ملل متحد، که ۱۰ سال از اتهامات بدرفتاری با کودکان در اقدامات نظامی اسرائیل در کرانه باختری را پوشش می‌دهد، اگرچه قوانین بین‌المللی ایجاب می‌کند که با همه کودکانی که در تماس با سیستم‌های قضایی هستند با احترام رفتار شود شواهد ناظران متعدد خارجی در طول یک دهه حاکی از آن است که کودکان فلسطینی تحت بازداشت نظامی اسرائیل از رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز رنج می‌برند. در قانون، ممنوعیت چنین اعمالی «مطلق و بدون قید
در قانون، ممنوعیت چنین اعمالی «مطلق و بدون قید و شرط» است و حتی ملاحظات امنیتی یا تهدید به جنگ نمی‌تواند این قاعده را نادیده بگیرد. مالیات. در حقوق بین‌الملل هیچ قدرت اشغالگری حق ندارد علاوه بر مالیات‌هایی که قبل از اشغال وجود داشت، مالیات وضع کند. بر اساس دستور نظامی ۳۱ مورخ ۲۷ ژوئن ۱۹۶۷، اسرائیل سیستم مالیاتی اردن را با یک تغییر قابل توجه در اختیار گرفت: اسرائیلی‌ها که به شهرک‌ها مهاجرت می‌کردند، از مالیات معاف بودند و طبق قوانین اسرائیل مشمول مالیات می‌شدند، در حالی که تا سال ۱۹۸۸، نرخ بالای مالیات بر
در حالی که تا سال ۱۹۸۸، نرخ بالای مالیات بر درآمد ۵۵ درصد بود. برای افراد دارای درآمد در دهک ۸۰۰۰ دینار فشرده شد به طوری که برای کسانی که ۵۲۳۱ دینار درآمد داشتند اعمال شد. در اسرائیل دهک مالیاتی ۴۸ درصدی برای کسانی اعمال می‌شود که تقریباً دو برابر این مقدار درآمد داشتند. هزینه‌های اقتصادی کلی. یک مطالعه مشترک توسط وزارت اقتصاد ملی فلسطین و محققان مؤسسه تحقیقات کاربردی اورشلیم نشان داد که تا سال ۲۰۱۰ هزینه‌های اشغالگری تنها در سال ۲۰۱۰ به ۸۴٫۹٪ از کل تولید ناخالص داخلی فلسطین (۶٫۸۹۷ میلیارد دلار آمریکا)
ناخالص داخلی فلسطین (۶٫۸۹۷ میلیارد دلار آمریکا) رسید). برآورد آنها برای سال ۲۰۱۴ بیان می‌کند که کل هزینه اقتصادی اشغال گریاسرائیل ۷۴٫۲۷ درصد از تولید ناخالص داخلی اسمی فلسطین یا حدود ۹٫۴۶ میلیارد دلار (آمریکا) بوده است. هزینه برای اقتصاد اسرائیل تا سال ۲۰۰۷ حدود ۵۰ میلیارد دلار برآورد شد. وضعیت حقوقی. قانونی بودن خود اشغال، در حالی که بسیار کمتر از نقض خاص حقوق بین‌الملل بشردوستانه مورد پوشش قرار می‌گیرد، توجه فزاینده‌ای را از سوی دانشمندان و جامعه بین‌المللی به خود جلب کرده است، با قطعنامه‌های متعدد مجمع
به خود جلب کرده است، با قطعنامه‌های متعدد مجمع عمومی سازمان ملل متحد که خود این اشغال را غیرقانونی توصیف می‌کند. محققان تا حد زیادی به این نتیجه رسیده‌اند که صرف نظر از اینکه در ابتدا قانونی بوده است یا خیر، این تصرف در طول زمان غیرقانونی شده است. دلایل ذکر شده برای غیرقانونی بودن آن عبارتند از استفاده از زور برای اهداف غیرمجاز مانند الحاق، نقض حق تعیین سرنوشت فلسطین، اینکه اشغال خود یک رژیم غیرقانونی «تسلط، سلطه و استثمار بیگانگان» یا ترکیبی از این عوامل است. . ایال بنونیستی اظهار داشته که امتناع یک
است. . ایال بنونیستی اظهار داشته که امتناع یک اشغالگر از مشارکت با حسن نیت با تلاش برای دستیابی به یک راه حل مسالمت آمیز نه تنها باید غیرقانونی محسوب شود، بلکه باید به عنوان یک الحاق آشکار تلقی شود. رلف وایلد محقق حقوق بین‌الملل اظهار می‌دارد که «شیوه رایج برای درک مدت ادامه یافته اشغال… نقض طولانی‌مدت حقوق بین‌الملل است». با این حال، اسرائیل اشغال این سرزمین را تکذیب می‌کند و معتقد است که حضورش قانونی است. در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۲، هیئت دائمی حقیقت یاب سازمان ملل متحد در مورد مناقشه اسرائیل در فلسطین گزارشی به
متحد در مورد مناقشه اسرائیل در فلسطین گزارشی به مجمع عمومی سازمان ملل منتشر کرد که در آن از شورای امنیت خواست به «اشغال دائمی» اسرائیل پایان دهد و از کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواست تا مقامات اسرائیلی را محاکمه کنند. این گزارش «دلایل منطقی» یافت تا به این نتیجه برسد که اشغال «هم‌اکنون بر اساس قوانین بین‌المللی به دلیل ادامه پیدا کردن آن و «سیاست‌های واقعی الحاق» اسرائیل غیرقانونی است». یائیر لاپید، نخست‌وزیر اسرائیل، گفت که این گزارش "سوگیرانه، نادرست، تحریک آمیز و آشکارا نامتوازن" است و توییت کرد که
تحریک آمیز و آشکارا نامتوازن" است و توییت کرد که "همه انتقادات از اسرائیل یهودی‌ستیزی نیست، اما این گزارش توسط یهودی ستیزان نوشته شده است… گزارشی کاملاً ضد یهود است». دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) درخواست سازمان ملل متحد (سازمان ملل) را در مورد پیامدهای حقوقی ناشی از سیاست‌ها و اقدامات اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین از جمله بیت‌المقدس شرقی پذیرفت. دادگاه ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳ را برای ارائه اظهارات کتبی و ۲۵ اکتبر ۲۰۲۳ را برای نظرات کتبی بعدی در مورد اظهارات تعیین کرد.
ادوین پتریکات (؛ زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۴۷) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مسکوی کوچک"، "کونگ-فو"، "پدر متیو"، "قانون حقیقی"، "پیت‌بول"، "در خوشی و سختی"، "موج جرم و جنایت"، "عشق اول"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "دوشیزه بی‌اهمیت" و "المپیک ۴۰" اشاره نمود.
حزب برابری و دمکراسی خلق‌ها (به تُرکی: Halkların Eşitlik ve Demokrasi Partisi، به کُردی: Partiya Wekhevî û Demokrasiya Gelan)، که به صورت مخفف به شکل (به ترکی استانبولی: HEDEP) شناخته می‌شود، یک حزب سیاسی در ترکیه است. این حزب در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۲ با نام حزب سبزها و آیندۀ چپ (به ترکی: Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi) با ادغام حزب سبزها و حزب برابری و دموکراسی تأسیس شد. این حزب در آوریل ۲۰۱۶ نام خود را تغییر داد.این اخرین تغییر نام نبود با ادغام حزب دموکراتیک خلق‌ها و حزب چپ سبز در سال 2023 حزب برابری و دمکراسی
و حزب چپ سبز در سال 2023 حزب برابری و دمکراسی خلق‌ها بوجود امد. از اعضای برجستۀ حزب می‌توان به مورات بلگه، نویسندۀ سیاسی چپگرا و ستون‌نویس نشریۀ «طرف»، قوتلوق آتامان، فیلمساز و هنرمند معاصر، و افق اوراس، معاون سابق استانبول و رئیس حزب آزادی و همبستگی (ÖDP) اشاره کرد. تاریخچه. این حزب یکی از مشارکت‌کنندگان در کنگره دموکراتیک خلق‌ها (HDK) یک ابتکار عمل سیاسی است که در تأسیس حزب دموکراتیک خلق‌ها (HDP) در سال ۲۰۱۲ مؤثر بود. حزب برابری و دموکراسی خلق در 15 اکتبر 2023 نام خود را از حزب چپ سبز و آینده به حزب
2023 نام خود را از حزب چپ سبز و آینده به حزب برابری و دموکراسی خلق تغییر داد و در همان کنگره تولای حاتموغلولری و تونچر باکرهان به عنوان رهبران مشترک این حزب انتخاب شدند. مواضع. حزب برابری و دمکراسی خلق‌ها به طور رسمی نسل‌کشی ارمنی‌ها را به رسمیت شناخته است.
دیسک دور سیاره‌ای () انباشتگی چنبره، پنکیک‌مانند یا حلقه‌ای شکل از ماده متشکل از گاز، غبار، سیاره کوچک، سیارک یا قطعات برخوردی در مدار یک سیاره است. در اطراف یک سیاره، آنها مخازن موادی هستند که ممکن است قمرهای فراخورشیدی یا ماهک‌ها) از آنها تشکیل شوند. چنین دیسکی می‌تواند خود را از راه‌های گوناگونی نشان دهد. در اوت ۲۰۱۸، اخترشناسان کشف احتمالی یک "دیسک دور سیاره‌ای" در اطراف CS Cha B را گزارش کردند. نویسندگان بیان می‌کنند که "سیستم CS Cha تنها سیستمی است که احتمالاً یک "دیسک دور سیاره‌ای" و همچنین یک دیسک
احتمالاً یک "دیسک دور سیاره‌ای" و همچنین یک دیسک دور ستاره‌ای حل شده در آن وجود دارد." ستاره کوتوله سرخ، و قرص را دور ستاره‌ای می‌کند."
در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، اردوگاه جبالیا مورد حمله جنگنده‌های اسرائیلی قرار گرفت که حداقل ۴۷ کشته برجای گذاشت. بیش از صد نفر در زیر آوار ناپدید شدند. وزارت کشور غزه اعلام کرد که این اردوگاه «کاملاً ویران شده است» و تخمین‌های اولیه حدود ۴۰۰ زخمی یا کشته شده است. سخنگوی ارتش اسرائیل دانیل هاگاری تأیید کرد که جنگنده‌های اسرائیلی به کمپ آوارگان حمله کردند و اظهار داشت که این حمله به کشته شدن ابراهیم بیاری، یکی از رهبران کلیدی حملات ۷ اکتبر و همچنین کشته شدن ده‌ها شبه‌نظامی در «مجموعه تونل‌های زیرزمینی گسترده» منجر شد.
در «مجموعه تونل‌های زیرزمینی گسترده» منجر شد. اردوگاه آوارگان جبالیا بسیار پرجمعیت است و علیرغم دستور تخلیه، ویدئوهای شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که بسیاری از غیرنظامیان در کمپ باقی مانده‌اند. این اردوگاه در طول جنگ اسرائیل و حماس هدف حملات هوایی متعدد اسرائیل قرار گرفته بود. به گفته وزارت بهداشت غزه، این حمله هوایی بیش از صد نفر را زیر آوار گرفتار کرد. بیمارستان اندونزی اعلام کرد که بیشتر قربانیان زن و کودک بودند. وزارت کشور غزه اعلام کرد که این اردوگاه «به‌طور کامل ویران شده است» و تخمین‌های اولیه حدود
کامل ویران شده است» و تخمین‌های اولیه حدود ۴۰۰ زخمی یا کشته شده است. دانیل هاگاری ، سخنگوی ارتش اسرائیل، حمله جنگنده‌های اسرائیلی به اردوگاه آوارگان را تأیید کرد و اظهار داشت که در این حمله یکی از فرماندهان حماس که رهبری حملات ۷ اکتبر را بر عهده داشت، ده‌ها شبه‌نظامی فلسطینی کشته شد و تونل‌های فلسطینی را ویران کرد. حماس حضور هر فرماندهی را رد کرد و گفت که اسرائیل از این ادعاها به عنوان بهانه ای برای حمله استفاده می‌کند. محل فاجعه. کمپ پناهندگان جابالیا میزبان ۱۱۰۰۰۰ نفر در ۱٫۴ کیلومتر مربع است که آن را به
۱۱۰۰۰۰ نفر در ۱٫۴ کیلومتر مربع است که آن را به یکی از پرجمعیت‌ترین مکان‌های جهان تبدیل می‌کند. در حالی که اسرائیل دستور تخلیه غزه را صادر کرده بود، ویدئوهای رسانه‌های اجتماعی از اواخر اکتبر نشان می‌دهد که تعداد زیادی از غیرنظامیان هنوز باقی مانده‌اند. از زمان آغاز بمباران نوار غزه توسط رژیم صهیونیستی، اردوگاه آوارگان جبالیا تا قبل از ۳۱ اکتبر چهار بار بمباران شده بود. اولین بمباران یک مسجد و یک بازار را ویران کرد. بیش از ۱۵۰ نفر در بمب‌گذاری‌های قبلی کشته شده بودند. حمله اسرائیل به اردوگاه. مدیر دفاع مدنی
بودند. حمله اسرائیل به اردوگاه. مدیر دفاع مدنی غزه به الجزیره گفت که اسرائیل شش بمب ساخت آمریکا را به این منطقه پرتاب کرد. "نیویورک تایمز" به نقل از یک تحلیلگر می‌گوید که این خسارات با مهمات حمله مستقیم مشترکی که اسرائیل استفاده می‌کند مطابقت دارد. وزارت بهداشت غزه که توسط حماس اداره می‌شود در ابتدا از کشته شدن ۵۰ نفر و زخمی شدن ۱۵۰ نفر خبر داد. بیمارستان اندونزی، در همان نزدیکی، گفت که ۱۲۰ جسد را دریافت کرده و ۲۸۰ مجروح را مداوا کرده است که اکثر آنها زن و کودک هستند. "نیویورک تایمز" همچنین تأیید کرد که
و کودک هستند. "نیویورک تایمز" همچنین تأیید کرد که فیلم نشان می‌دهد که کودکان زیادی از زیر آوارها بیرون کشیده شده‌اند. گردان‌های قسام، شاخه نظامی حماس، گفت که در این حمله هفت غیرنظامی گروگان کشته شدند که سه نفر از آنها پاسپورت خارجی داشتند. وزارت بهداشت غزه در ۱ نوامبر اعلام کرد که حملات هر دو روز به کشته شدن ۱۹۵ نفر و مجروح شدن ۷۷۷ نفر دیگر منجر شد و ۱۲۰ نفر دیگر در زیر آوار مدفون شدند. اتهام جنایت جنگی به اسرائیل. بیانیه ارتش اسرائیل هیچ گونه احتمالی برای وقوع اشتباه (مثلاً شناسایی اشتباه هدف، خطای خلبان،