payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلیسای سن ویتاله (به ایتالیایی: Basilica di San Vitale) یک کلیسا متعلق به دوران باستان پسین در راونا، ایتالیا است. این کلیسا که در سدهٔ ششم میلادی ساخته شده، نمونهٔ مهم بازمانده از هنر و معماری بیزانسی بوده و به‌ویژه موزاییک‌های آن، از جمله آثاری است که در هنر بیزانس بیشتر مورد پژوهش قرار گرفته است. این کلیسا، یکی از هشت بنای منطقهٔ راونا است که با عنوان "یادگارهای مسیحیت اولیه در راونّا" در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. تاریخچه. ساخت کلیسای سن ویتاله در سال ۵۲۶ میلادی و به فرمان "اکلسیوس راونایی"
در سال ۵۲۶ میلادی و به فرمان "اکلسیوس راونایی" آغاز شد. آن زمان، راونا زیر سلطه اوستروگوت‌ها قرار داشت. کشیش "ماکسیمیانوس راونایی" ساخت بنا در ۵۴۷م کامل کرد. هزینه ساخت کلیست را بانک‌دار و معمار محلی، "ژولیوس آرژنتاریوس" پرداخت کرد. دربارهٔ او اطلاعات زیادی در دست نیست، فقط در همین حد می‌دانیم که او هزینهٔ ساخت کلیسای دیگری را هم در همان نزدیکی (کلیسای سانت آپولیناره) را پرداخته است. یک تصویر اهداکننده از آرژنتاریوس شاید در موزاییک‌های بنا باشد. هزینهٔ ساخت بنا حدود ۲۶٫۰۰۰ سولیدوس، برابر با طلا شد. از
ساخت بنا حدود ۲۶٫۰۰۰ سولیدوس، برابر با طلا شد. از میانهٔ سدهٔ دهم میلادی، این مکان تبدیل به یک صومعه برای فرقه سنت بندیکت شد و تا سال ۱۸۶۰ هم کاربری‌اش همین بود. جغرافیا. کلیسای سن ویتاله در شهر تاریخی راونا در شمال‌شرقی ایتالیا واقع شده است. این شهر در سدهٔ ششم میلادی، یکی از مراکز سیاسی، مذهبی و فرهنگی مهم در قلمرو غربی امپراتوری بیزانس به‌شمار می‌رفت. موقعیت جغرافیایی راونا در نزدیکی دریای آدریاتیک، آن را به پلی ارتباطی میان شرق بیزانسی و غرب لاتین تبدیل کرده بود. کلیسای سن ویتاله با اینکه درون بافت
کرده بود. کلیسای سن ویتاله با اینکه درون بافت تاریخی شهر راونا قرار دارد، اما به دلیل شکل و اندازهٔ آن، در چشم‌انداز شهری به صورت برجسته و قابل‌تشخیص باقی مانده است. در نزدیکی این کلیسا، آرامگاه گالا پلاچیدیا (دختر تئودئوس یکم) قرار دارد که نشان از تراکم بالای بناهای مذهبی در این ناحیه است. نقشه. کلیسای سن ویتاله دارای پلان مرکزی هشت‌ضلعی است که در تضاد با پلان‌های طولی کلیساهای غربی قرار دارد و تحت تأثیر معماری شرقی، به‌ویژه معماری قسطنطنیه، طراحی شده است. در مرکز پلان، گنبدخانه‌ای قرار دارد که توسط هشت
در مرکز پلان، گنبدخانه‌ای قرار دارد که توسط هشت پایه و نیم‌گنبدهایی احاطه شده و گنبد بر این ساختار سوار شده است. در این نقشه، دو رواق در طبقات بالا و پایین به صورت مدور پیرامون فضای مرکزی قرار گرفته‌اند که امکان حرکت پیرامون مرکز بنا را فراهم می‌کنند. ورودی کلیسا به صورت اریب به کلیسا متصل شده که احتمالاً به دلیل محدودیت فضا و جهت‌گیری مذهبی کلیسا نسبت به شرق بوده است. محراب در سمت شرقی قرار دارد و از نمای بیرونی به صورت یک برآمدگی نیم‌دایره‌ای دیده می‌شود. نمای بیرونی. نمای بیرونی کلیسا در تضاد کامل با
نمای بیرونی. نمای بیرونی کلیسا در تضاد کامل با فضای داخلی پرزرق‌وبرق آن، بسیار ساده و عاری از عناصر تزئینی است. این سادگی با استفاده از آجرهای محلی و در ترکیب با قوس‌های آجری و پنجره‌های باریک با طاق‌های نیم‌دایره جلوه یافته است. نمای غربی ورودی، به دلیل اتصال اریب، کمی از محور اصلی بنا منحرف است که باعث ایجاد ورودی غیرمحوری شده است. ترکیب حجم‌ها مختلف، از جمله برآمدگی محراب، برجستگی‌های جانبی و سطوح مختلف طبقات، فرمی ساده ولی دارای ریتم و عمق بصری به ساختمان داده‌اند. تزئینات داخلی و موزاییک‌ها. فضای
داده‌اند. تزئینات داخلی و موزاییک‌ها. فضای داخلی کلیسای سن ویتاله، یکی از غنی‌ترین نمونه‌های هنر بیزانسی محسوب می‌شود. موزاییک‌های رنگارنگ و دقیق با مضامین مذهبی، شامل تصاویری از مسیح، فرشتگان، حواریون و نمادهای مسیحی، در سطوح مختلف دیوارها، نیم‌گنبدها و سایر بخش‌های داخلی پراکنده‌اند. دو قاب موزاییکی معروف "ژوستینین و تئودورا"، از شناخته‌شده‌ترین آثار هنری این کلیسا هستند که رابطهٔ قدرت دنیوی و الهی را به تصویر می‌کشند. این موزاییک‌ها، علاوه بر جنبه‌های زیبایی‌شناسی، حامل پیام‌های نمادین و سلطنت دینی
زیبایی‌شناسی، حامل پیام‌های نمادین و سلطنت دینی هستند. استفاده از رنگ‌های نمادین مانند طلایی و آبی، بر معنای مذهبی فضا تأکید می‌کند. کتیبهٔ بنیادگذاری کلیسای سن ویتاله، آن را به عنوان بازیلیکا معرفی می‌کند؛ اگرچه طراحی آن به شکل بازیلیکا (چلیپایی) نیست، ولی در کلیسای کاتولیک رومی، به دلیل اهمیت تاریخی و کلیسایی، عنوان "افتخاری" بازیلیکا دارد. به عقیدهٔ ویل دورانت، «تصویرهای معرّق امپراتور و ملکه، از هر حیث حقیقی است و باید صاحبان آن را به سبب شهامتی که برای منتقل ساختن آن به آیندگان ابراز داشته‌اند، ستود.
منتقل ساختن آن به آیندگان ابراز داشته‌اند، ستود. هیئت این دو فرمانروا و کلیسائیان و خواجگانی که تصویرشان در این ساختمان هست، سخت و گوشه‌دار است؛ جبهه‌نمایی خشک آنها، بازگشتی است به شکل‌های پیش از دوران کلاسیک؛ تصویر جامه‌های زنان بر موزائیک‌ها، نوعی پیروزی در صنعت موزائیک‌سازی است، امّا فاقد رشادت شادی‌بخشِ تصویری است که نقش یک دستهٔ سیار مذهبی در پارتئون یا تصویر زنان و سناتوران در محراب صلح آگوستوس [یا آرا پارسیس] دارد، و نیز از ملاحت و ظرافت تصاویر منقوش بر دروازه‌های دو کلیسای شارتر و رنس، عاری است».
فرانچسکا استاوراکوپولو (; –) نویسنده، الهی‌دان، و استاد کتاب مقدس عبری و ادیان باستانی اهل بریتانیا بود.
گرگ دریا () یک فیلم ماجراجویی صامت گمشده به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی هوبرت باسورث محصول سال ۱۹۱۳ کشور ایالات متحده آمریکا است. این فیلم براساس رمان گرگ دریا اثر جک لندن ساخته شده‌است.
حسینعلی خان قاجار ایروانی (درگذشت ۱۱۹۷ قمری) حکمران خانات ایروان در زمان کریم خان زند بود. دوره حکمرانی او از سال ۱۱۷۲ قمری آغاز شد و تا ۱۱۹۷ قمری (۲۵ سال) به طول انجامید. در این دوران قلمروی ایروان ابتدا خراجگزار پادشاه گرجستان، ایراکلی دوم به شمار می‌آمد. همچنین ایروان که همواره جزئی از کشور ایران شناخته می شد، در این دوران مورد توجه دولت های عثمانی و روسیه قرار گرفت و هر یک برای تسلط بر این منطقه می کوشیدند. حسینعلی خان در دوران حکمرانی خود برای دستیابی به استقلال بیشتر تلاش کرد و دوبار با ایراکلی وارد
به استقلال بیشتر تلاش کرد و دوبار با ایراکلی وارد جنگ شد که هر دوبار به عقب نشینی قوای گرجستان منجر گردید. حسینعلی خان قاجار ایروانی را نباید با حسین خان سردار ایروانی، حاکم ایروان در دوره فتحعلی شاه، اشتباه کرد. تبار. براساس مندرجات کتاب تذکرةالعارفین و تنبیه‌الغافلین، حسینعلی خان پسر محمدعلی پسر شیخعلی پسر محبعلی پسر طهماسب قلی پسر امیرگونه پسر گلابی‌بیگ قاجار بود و از طایفه آغچه‌قوانلو قاجار شمرده می‌شد. از اجداد او چندتن از امرای دربار صفوی بودند. امیرگونه خان که پیش از دریافت لقب خانی، امیرگونه بیک
خان که پیش از دریافت لقب خانی، امیرگونه بیک لقب داشت، در زمان اقامت در قزوین حمام بزرگی با صحن و حوض هایی از سنگ مرمر ساخته که به حمام قجر شهرت دارد. بر ورودی این حمام کاشی‌ای به خط میرعماد حسنی نصب بود که در آن قطعه ای با این مطلع نوشته بودند: از دیگر آثار امیرگونه خان وقف قریه حصار در بلوک طارم سفلی در نزدیکی قزوین است. امیرگونه خان ابتدا ایشیک آقاسی باشی بود و سپس از جانب شاه عباس به عنوان بیگلربیگی ایروان منصوب شد. در زمان حکومت بر ایروان به سبب شجاعت و ایستادگی در جنگ با اهالی گرجستان لقب ساری اصلان
و ایستادگی در جنگ با اهالی گرجستان لقب ساری اصلان گرفت. او سرانجام در سال ۱۰۳۴ قمری کشته شد. شاه عباس پس از امیرگونه خان پسرش طهماسب قلی خان را به حکومت ایروان منصوب کرد. طهماسب قلی خان در سال ۱۰۴۵ قمری پس از چند روز مقاومت در برابر قوای سلطان مراد چهارم ایروان را به نیروهای عثمانی تسلیم کرد و به همراه خانواده‌اش به استانبول پناهنده شد. از این خانواده نام چندتن دیگر نیز در منابع تاریخی عصر صفوی ذکر شده است، از جمله گلابی‌بیگ مشهور به آقاسی‌خان که برادر طهماسب‌قلی‌خان بوده است و در جریان مجازات قاتلان
طهماسب‌قلی‌خان بوده است و در جریان مجازات قاتلان ساروتقی اعتمادالدوله، در ۱۰۵۵ قمری اعدام شد و نیز نوه امیرگونه‌خان فضلعلی‌خان قاجار که به نوشته کتاب تذکرةالخطاطین زمانی بیگلربیگی ایروان بود. زندگی نامه. در سال ۱۱۶۸ قمری (۱۷۵۵ میلادی) اشراف و بزرگان ایروان به رهبری حسنعلی خان قاجار ایروانی علیه خلیل خان حاکم این منطقه شورش کردند. در این زمان آزادخان افغان که حامی خلیل خان بود و برای دستیابی به تاج و تخت ایران تلاش می‌کرد، در مبارزه با محمدحسن خان قاجار شکست خورد. در نتیجه خلیل خان که پشتیبان قدرتمندی
شکست خورد. در نتیجه خلیل خان که پشتیبان قدرتمندی نداشت، در مقابل این شورش تاب نیاورد و قلمروی ایروان به دست حسنعلی خان افتاد. دوران تسلط حسنعلی خان چهار سال بیشتر به طول نکشید و در سال ۱۱۷۲ قمری (۱۷۵۹ قمری) حکومت را به برادرش حسینعلی خان منتقل کرد. از چندین سال قبل خانات ایروان خراجگزار شاهان گرجستان بودند و هرساله مالیات هنگفتی به تزار گرجی پرداخت می کردند، حسینعلی خان نیز در ابتدا از ایراکلی دوم حاکم پادشاهی کارتلی-کاختی تبعیت می کرد، اما با شروع جنگ روسیه و عثمانی (۱۷۷۴–۱۷۶۸) و کشیده شدن دامنه نزاع به
و عثمانی (۱۷۷۴–۱۷۶۸) و کشیده شدن دامنه نزاع به منطقه قفقاز، حسینعلی خان به دعوت جهاد سلطان عثمانی پاسخ مثبت داد و در جبهه مقابل ایراکلی که متحد روسیه شمرده می‌شد، قرار گرفت. ایراکلی در نامه‌ای به یکی از امرای روسی به سال ۱۱۸۴ قمری (۱۷۷۰ میلادی) سیاست حسینعلی خان را چنین بازگو می‌کند: سلطان عثمانی هدایای متعددی برای حسینعلی خان می‌فرستاد، از جمله خلعتی از پوست سمور، جواهرات، شمشیری مزین به طلا و دو هزار اشرفی طلا به وسیله سفرای خود را برای او ارسال کرد. در سال ۱۱۸۳ قمری (۱۷۶۹ میلادی) ایراکلی به قلمروی
در سال ۱۱۸۳ قمری (۱۷۶۹ میلادی) ایراکلی به قلمروی حسینعلی خان، که پرداخت مالیات هرساله به پادشاهی گرجستان را متوقف کرده بود، لشکر کشید. حسینعلی خان از دولت عثمانی تقاضای کمک نظامی کرد، اما دولت عثمانی که درگیر جنگ با روسیه بود، به این تقاضا پاسخ منفی داد. با این حال حسینعلی خان با پناه گرفتن در قلعه مستحکم ایروان، حمله ایراکلی را بی‌نتیجه گذاشت. در سال ۱۱۸۵ قمری (۱۷۷۱ میلادی) قراردادی میان حسینعلی خان و ایراکلی منعقد شد که خانات ایروان را مجبور به پرداخت سی هزار روبل (معادل ۳۰۰۰ تومان) می‌نمود. هرچند این
هزار روبل (معادل ۳۰۰۰ تومان) می‌نمود. هرچند این قرارداد نیز موقت بود و حسینعلی این بار به تشویق و پشتیبانی کریم خان زند که از افزایش قدرت و سیاست روسی‌گرایانه ایراکلی خشمگین بود، از پرداخت مالیات اجتناب کرد. در سال ۱۱۹۳ قمری (۱۷۷۹ میلادی) کریم خان درگذشت، و نزاع بر سر قدرت در میان جانشینانش درگرفت. ایراکلی که از سال‌ها قبل مترصد حمله به ایروان بود، موقعیت را مناسب دید و از حسینعلی خان مالیات سال‌های گذشته را طلب کرد و چون با استنکاف او مواجه شد، با قوای ۱۲۰۰۰ نفری عازم ایروان گردید. این بار نیز اهالی شهر
نفری عازم ایروان گردید. این بار نیز اهالی شهر در قلعه مستحکم ایروان پناه گرفتند. حسینعلی خان از سلیمان پاشا والی چلدر (شهری در نزدیکی قارص) و احمدخان دنبلی حاکم خوی درخواست کمک کرد. با طولانی شدن محاصره و خبر حرکت احمدخان و نجفقلی خان دنبلی (حاکم تبریز) به سوی ایروان، ایراکلی بدون حصول نتیجه مجبور به عقب نشینی و بازگشت به تفلیس شد. ایراکلی در بازگشت بسیاری از زمین های حاصلخیز ایروان را به آتش کشید و افراد زیادی را به اسیری گرفت، در سال ۱۱۹۵ قمری (۱۷۸۱ میلادی) مذاکرات صلح میان حسینعلی خان و ایراکلی به واسطه
مذاکرات صلح میان حسینعلی خان و ایراکلی به واسطه سلیمان پاشا حاکم چلدر آغاز شد که به انعقاد معاهده دیگری انجامید و بار دیگر ایروان موظف به پرداخت سالانه ۳۰۰۰ تومان مالیات به پادشاهی کارتلی-کاختی گشت. بندهای دیگر این معاهده حاکمان ایروان را موظف می‌ساخت که جانشینان خود را با تایید و تصدیق حاکم گرجستان انتخاب کنند و در صورت لزوم به گرجستان کمک نظامی نمایند. در مقابل ایراکلی آزادسازی اسرا و تضمین تمامیت ارضی قلمروی ایروان را متعهد شد. در نتیجه قرارداد صلح بخشی از اسرا به ایروان بازگشتند. پس از امضای عهدنامه
از اسرا به ایروان بازگشتند. پس از امضای عهدنامه گرجیوسک در سال ۱۱۹۷ قمری (۱۷۸۳ میلادی) میان گرجستان و روسیه که گرجستان را به طور رسمی تحت‌الحمایه روسیه کرد، و در پی کاهش نفوذ ایران در مناطق قفقاز در دوران حکمرانی علیمرادخان زند، حسینعلی خان ابتدا به تبعیت بیشتر از ایراکلی و روسیه پرداخت، اما پس از مدتی تغییر رویه داد و به دولت عثمانی متمایل شد. ایراکلی با مشاهده گرایش مجدد حسینعلی خان به عثمانی، مهیای توطئه‌ای برای سرنگونی وی گردید، ولی در همین اثنا (سال ۱۱۹۷ قمری - ۱۷۸۳ میلادی) حسینعلی خان به سبب بیماری
قمری - ۱۷۸۳ میلادی) حسینعلی خان به سبب بیماری درگذشت و پسرش غلامعلی خان جانشین او گردید.
گرگ دریا () یک فیلم ماجراجویی صامت به کارگردانی رالف اینس محصول سال ۱۹۲۶ کشور ایالات متحده آمریکا است. این فیلم براساس رمان گرگ دریا اثر جک لندن ساخته شده‌است.
مدرسه مذهبی اقیانوس آرام () یک دانشگاه خصوصی حوزه علمیه پروتستانیسم در برکلی، کالیفرنیا است.
گرگ دریا ()) یک فیلم ماجراجویی به کارگردانی آلفرد سانتل محصول سال ۱۹۳۰ کشور ایالات متحده آمریکا است. این فیلم براساس رمان گرگ دریا اثر جک لندن ساخته شده‌است.
کونتیلت عجرود () سایتی است اواخر قرن نهم/اوایل قرن هشتم پیش از میلاد در قسمت شمال شرقی شبه‌جزیره سینا غالباً از آن به عنوان زیارتگاه یاد می‌شود، اگرچه این امر قطعی نیست. کتیبه‌های کونتیلت عجرود کشف شده در کاوش‌ها در باستان‌شناسی کتاب مقدس قابل توجه است.
ولف لارسن () یک فیلم ماجراجویی به کارگردانی هارمون جونز محصول سال ۱۹۵۸ کشور ایالات متحده آمریکا است. این فیلم براساس رمان گرگ دریا اثر جک لندن ساخته شده‌است.
کتیبه‌های کونتیلت عجرود () توصیف هنری که حاوی یهوه است که در و نزدیک یک آمفورا یافت می‌شود. تاریخ آنها به پایان قرن هشتم قبل از میلاد می‌رسد در شبه‌جزیره سینا یافن شده‌است. آنها در حفاری‌های ۱۹۷۵–۱۹۷۶، در طول اشغال شبه‌جزیره سینا توسط اسرائیل، کشف شدند، اما تا سال ۲۰۱۲ یا احتمالاً ۲۰۲۳ به‌طور کامل منتشر نشدند. کتیبه‌های «تکان‌دهنده» و «بسیار بحث‌انگیز» به دلیل تأثیری که در حوزه‌های خاور نزدیک باستان و مطالعات کتاب مقدس داشته‌اند، «پیتوی‌هایی که هزار مقاله راه‌اندازی کرد» نامیده شده‌اند. و پاسخ به بسیاری از
کرد» نامیده شده‌اند. و پاسخ به بسیاری از سوالات در مورد رابطه یهوه و اشیره. کتیبه‌ها. در یکی از کتیبه‌های کونتیلت عجرود گاوی ظاهر می‌شود که به گوساله‌اش غذا می‌دهد. این موتیف مبهم شیرخوار نمونه‌های متنوعی دارد. بر روی کتیبه ای دیگر حک شده‌است: مبارک یهوه و اشیره‌اش (به معنی همسرش اشیره نیز ترجمه شده‌است). این تقدیم ساده که به زبان عبری به وضوح توسط یک اسرائیلی نوشته شده‌است، مستلزم تلاشی خام برای تعریف و تمجید از یهوه با پیوند دادن او با الهه محبوب اشره (همسر ال (خدا) در دین کنعانی) است که نشان می‌دهد که
ال (خدا) در دین کنعانی) است که نشان می‌دهد که تکامل توحید در اسرائیل هر چیزی جز یک مسیر ساده یا سرراست را دنبال کرده‌است. جی. ادوارد رایت، رئیس مرکز مطالعات یهودی آریزونا و مؤسسه تحقیقات باستان‌شناسی آلبرایت، ابراز کرده‌است که موافق است که چندین کتیبه عبری به «یَهُوَه و اشره» اشاره می‌کند. رایت گفت: «بسیاری از ترجمه‌های انگلیسی ترجیح می‌دهند «اشره» را به «درخت مقدس» ترجمه کنند.» «به نظر می‌رسد که این امر تا حدی ناشی از یک تمایل مدرن است که آشکارا از روایت‌های کتاب مقدس الهام گرفته شده‌است تا یک بار دیگر
کتاب مقدس الهام گرفته شده‌است تا یک بار دیگر اشیره را پشت پرده پنهان کند.» شواهد برای پرستش اشره شامل ترکیبی از شمایل نگاری قرن هشتم قبل از میلاد و کتیبه‌های کونتیلت عجرود کشف شده در کونتیلت عجرود در صحرای شمالی شبه‌جزیره سینا استجایی که یک کوزه ذخیره‌سازی سه شکل انسان‌نما و چندین کتیبه را نشان می‌دهد.کتیبه‌های یافت شده به «یهوه سامره و اشره او» و «یهوه تمان و اشره او» اشاره دارد. محققان بر این باورند که اشیره زمانی به عنوان همسر یهوه، خدای ملی اسرائیل پرستش می‌شد. بین قرن دهم قبل از میلاد تا آغاز تبعید
می‌شد. بین قرن دهم قبل از میلاد تا آغاز تبعید آنها به بابل در سال ۵۸۶ قبل از میلاد، چندخداپرستی در سراسر اسرائیل که منظر مذهبی آن شبیه همسایگانش بود، عادی بود. اما زمانی که آنها خدای ملی بدون ملت داشتند، یک ناهماهنگی الهیاتی به وجود آمد و پرستش انحصاری یهوه «پایه ایمان جدیدی شد که سنت‌های باستانی را شکست.»
افسانه گرگ دریا () یک فیلم ماجراجویی به کارگردانی جوزپه واری محصول سال ۱۹۷۵ کشور ایتالیا است. این فیلم براساس رمان گرگ دریا اثر جک لندن ساخته شده‌است.
کلاد نیکولت (۱۵ سپتامبر ۱۹۳۰–۲۴ دسامبر 2010) مورخ فرانسوی قرن بیستم و بیست و یکم، متخصص نهادها و ایده‌های سیاسی روم باستان بود. زندگی‌نامه. حرفه او دانشجوی سابق مدرسه عالی عادی، آگرگ تاریخ (agrégé d'histoire) و عضو مدرسه فرانسوی رم از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹، استاد تاریخ باستان در دانشگاه تونس، دانشگاه کان و سپس دانشگاه پانتئون-سوربن پاریس بود. و مدیر بازنشسته مطالعات از سال ۱۹۹۷ در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی. او که در سال ۱۹۸۶ به عضویت فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه انتخاب شد، از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵
باستانی فرانسه انتخاب شد، از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ مدیر مدرسه فرانسوی رم بود. مشاور وزیر او در سال ۱۹۵۶ به عنوان عضوی از کابینه پیر مندس فرانس فعالیت سیاسی کوتاهی انجام داد. او دبیر و سپس سردبیر روزنامه «دفترچه‌های جمهوری» بود و بین سالهای ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۲ به ریاست دفتر ژان پیر شوون در امور آموزش مدنی منصوب شد. او برای بیان تعهد جمهوری‌خواهانه‌اش و حرفه‌اش به‌عنوان یک تاریخ‌نگار در سراسر زندگی‌اش اشتیاق نشان می‌داد. این امر به اصالت کار او کمک کرد، در میان روم باستان و دوران معاصر، به ویژه در مورد عملکرد جامعه و
و دوران معاصر، به ویژه در مورد عملکرد جامعه و نهادهای سیاسی. همان‌طور که کاترین ویرلوو اشاره کرد، "این همان پرسشی است که حرفه شهروندی در روم باستان (۱۹۷۶) و ایده جمهوری در فرانسه را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد. ایده جمهوری‌خواهی در فرانسه به گفته سلین اسپکتور، ایده جمهوری‌خواهی در فرانسه (۱۹۸۲) اثر نیکوله، به بازگشت ایده جمهوری خواهانه در دهه ۱۹۸۰ کمک کرد. به گفته او، این روسو بود که مبنای نظری مفهوم جمهوری را آنگونه که در فرانسه درک می‌شود فراهم کرد. به ویژه، مفهوم حاکمیت و نظریه حقوقی خود را برای شهروندان
مفهوم حاکمیت و نظریه حقوقی خود را برای شهروندان ژنو از سر گرفت. نیکولت می‌نویسد: امر بزرگ جمهوری خواهان البته روسو است. انسان و آثارش به خودی خود آنقدر به هم مرتبط بوده‌اند، و علاوه بر این، در ظاهر آنقدر متناقض و در واقعیت آنقدر منسجم هستند که نمی‌توانیم تعجب کنیم که روسو یک قرن - و شاید بیشتر - سابقه داشته‌است، هم مرجع اجتناب ناپذیر و هم بارزترین نشانه تفرقه در میان جمهوری خواهان فرانسه و نیز برخی دیگر.
انتقاد از عفو بین‌الملل شامل ادعاهایی مبنی بر سوگیری انتخاب، و همچنین سوگیری ایدئولوژیکی و سیاست خارجی علیه کشورهای غیرغربی یا کشورهای مورد حمایت غرب است. دولت‌های مختلف مورد انتقاد عفو بین‌الملل به نوبه خود از این سازمان انتقاد کرده‌اند و از آنچه آنها ادعا می‌کنند گزارش یک طرفه است شکایت کرده‌اند. جدا از گزارش حقوق بشر، عفو بین‌الملل به دلیل حقوق بالای برخی از کارکنانش، و همچنین محیط کار، از جمله موضوع نژادپرستی نهادی در سازمان مورد انتقاد قرار گرفته‌است. نقد بر اساس کشور. طرفداری از دولت‌ها و سیاست‌های
نقد بر اساس کشور. طرفداری از دولت‌ها و سیاست‌های غربی، از جمله انتقادها به این سازمان بوده‌است. این ادعا شامل دولت‌های غیر غربی می‌شود که ادعا می‌کنند عفو بین‌الملل از نظر ایدئولوژیک علیه آنها تعصب دارد. از این میان می‌توان به جمهوری دموکراتیک کنگو، جمهوری خلق چین، ویتنام، و روسیه اشاره کرد. ایالات متحده. در سال ۲۰۰۵، عفو بین‌الملل مدعی شد که ایالات متحده یک مجرم حقوق بشری است. کاخ سفید این اتهامات را رد کرد و اعلام کرد که این ادعاها قابل تأیید نیست. پاول لیتوینوف، دربارهٔ انتقاد به نقص دموکراسی و حقوق بشر
دربارهٔ انتقاد به نقص دموکراسی و حقوق بشر از سوی دولت ایالات متحده آمریکا، می‌گوید: «سخنگویان عفو بین‌الملل با استفاده از اغراق و از بین بردن تفاوت بین رژیم‌های سرکوبگر و نقص دموکراسی، اقتدار آمریکا را به خطر انداختند. نقض حقوق بشر در ایالات متحده در مقایسه با برخی کشورهای دیگر همچون کوبا، کره شمالی، پاکستان یا عربستان سعودی، تقریباً کوچک به نظر می‌رسد.» نظرات درباره گوانتانامو. در پیشگفتار "گزارش عفو بین‌الملل در سال ۲۰۰۵"، دبیرکل، ایرنه خان، از زندان گوانتانامو به عنوان «گولاگ زمان ما، که در نقض قوانین
به عنوان «گولاگ زمان ما، که در نقض قوانین بین‌المللی، عمل بازداشت خودسرانه و نامحدود را تثبیت می‌کند» یاد کرد. محاکمه‌های کمیسیون‌های نظامی، عدالت و دادرسی را به سخره گرفته‌است.» وی در نشست خبری بعدی افزود «اگر گوانتانامو تصاویری از سرکوب شوروی را تداعی می‌کند، «بازداشت‌شدگان ارواح» – یا بازداشت‌های غیرقانونی بازداشت‌شدگان ثبت‌نشده – عمل «ناپدید شدن» را که در گذشته در بین دیکتاتورهای آمریکای لاتین بسیار محبوب بود، بازمی‌گرداند. دونالد رامسفلد، وزیر دفاع اسبق ایالات متحده معتقد بود که این اظهارات «سرزنش
اسبق ایالات متحده معتقد بود که این اظهارات «سرزنش آمیز» است، معاون رئیس‌جمهور دیک چنی گفت که این گفتگوی دبیر کل، «توهین آمیز» است، و جرج بوش مدعی شد که این گزارش «پوچ» است. "روزنامه واشینگتن پست" در سرمقاله خود نوشت: «این سازمان اخیراً تمایل دارد شدیدترین محکومیت‌های خود را نه برای دیکتاتورهای جهان، بلکه برای ایالات متحده حفظ کند». گزارشی از جنگ غزه در سال ۲۰۱۴. در سال ۲۰۱۵، عفو بین‌الملل گزارشی را با عنوان «غیرقانونی و مرگبار: حملات راکتی و خمپاره‌ای توسط گروه‌های مسلح فلسطینی در جریان درگیری ۲۰۱۴
توسط گروه‌های مسلح فلسطینی در جریان درگیری ۲۰۱۴ غزه/اسرائیل» منتشر کرد که در آن موارد نقض حقوق بشر در طول جنگ غزه در سال ۲۰۱۴ را تشریح کرد. محقق نورمن فینکلشتاین، در "" می‌نویسد که این گزارش به‌طور نامتناسبی بر اقدامات گروه‌های مسلح فلسطینی تمرکز کرده‌است، در حالی که گزارش کمتری از میزان و زمینه اقدامات نظامی اسرائیل ارائه می‌دهد. فینکلشتاین از این گزارش به دلیل اتکای شدید آن به منابع اسرائیلی و روایتی که اقدامات اسرائیل را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد و در عین حال اقدامات گروه‌های مسلح فلسطینی را برجسته می‌کند،
اقدامات گروه‌های مسلح فلسطینی را برجسته می‌کند، انتقاد کرد. فینکلشتاین با تمرکز بر استفاده گروه‌های مسلح فلسطینی از راکت‌های هدایت‌نشده می‌نویسد که این گزارش نتوانسته‌است به اندازه کافی به عدم تقارن قدرت بین اسرائیل و گروه‌های مسلح غزه و نابرابری ناشی از آن در تأثیر حملات مربوطه بپردازد. به عنوان یک مثال خاص، این گزارش زرادخانه حماس را بدون ذکر منابع برای این ادعاها توصیف می‌کند: اکثریت ۸٫۳ میلیون نفر اسرائیل و همه ۲٫۸ میلیون فلسطینی در کرانه باختری اشغالی … در حال حاضر حداقل در محدوده برخی از موشک‌های
… در حال حاضر حداقل در محدوده برخی از موشک‌های گروه‌های مسلح فلسطینی در نوار غزه قرار دارد. این گزارش همچنین به ادعای اسرائیل مبنی بر رهگیری یک کشتی حامل راکت‌های ایرانی «به مقصد غزه» اشاره کرد، اما اشاره ای نکرد که یک هیئت متخصص سازمان ملل متوجه شد که تسلیحات ایرانی در واقع عازم سودان بوده‌است. فینکلشتاین همچنین اشاره می‌کند که این گزارش به ادعای اسرائیل استناد می‌کند که تهاجم زمینی برای «ویران کردن سیستم تونل…، به ویژه آنهایی که چاله‌هایی در نزدیکی مناطق مسکونی واقع در اسرائیل کشف شده‌اند» انجام شده‌است،
واقع در اسرائیل کشف شده‌اند» انجام شده‌است، اما به اسناد رسمی اسرائیل استناد نمی‌کند که نشان می‌دهد که این تونل‌ها فقط برای عملیات نظامی استفاده می‌شد. اسرائیل. وزارت امور خارجه اسرائیل گزارش ماه مه ۲۰۱۲ در مورد بازداشت اداری را مورد انتقاد قرار داد و گفت که این گزارش «یک طرفه» و «بخصوص جدی نیست» و «به نظر می‌رسد که این گزارش کمی بیش از یک ترفند روابط عمومی است». سفارت اسرائیل در لندن، گزارش عفو بین‌الملل را مضحک خواند. عفو بین‌الملل گفت که این گزارش «به منظور رسیدگی به نقض حقوق زندانیان توسط تشکیلات
منظور رسیدگی به نقض حقوق زندانیان توسط تشکیلات خودگردان فلسطین یا دولت عملی حماس نیست. این نقض‌ها به‌طور جداگانه توسط این سازمان مورد رسیدگی قرار گرفته و ادامه خواهد داشت.» ایران. در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۹، عفو بین‌الملل گزارش داد که دست‌کم ۱۰۶ غیرنظامی توسط نیروهای امنیتی ایران در جریان اعتراضات سال ۲۰۱۹ ایران که به دلیل خشم نسبت به افزایش ناگهانی قیمت بنزین برانگیخته شد، «به‌طور غیرقانونی» کشته شدند. عفو بین‌الملل بعداً این رقم را به ۳۰۴ تغییر داد و مدعی شد که معترضان غیرمسلح عمداً توسط مقاماتی که سرکوب
شد که معترضان غیرمسلح عمداً توسط مقاماتی که سرکوب وحشیانه‌ای را برای سرکوب مخالفان «چراغ سبز» روشن کرده بودند، قتل‌عام کردند. مقامات ایرانی، در حالی که اذعان داشتند که برخی از اغتشاشگران مسلح توسط پلیس تیراندازی شده‌اند، اما این رقم عفو بین‌الملل را «دروغ محض» و بخشی از «کمپین اطلاعات نادرست که از خارج از کشور علیه ایران به راه انداخته شده‌است» رد کردند. غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضائیه در پاسخ به این موضوع که این اغتشاشگران مسلح بودند که در واقع افراد زیادی را کشته‌اند، اما با این وجود عفو بین‌الملل و
را کشته‌اند، اما با این وجود عفو بین‌الملل و سازمان‌های دیگر، «اسامی افرادی را که در حوادث دیگری متفاوت از اغتشاشات اخیر کشته شده‌اند و بسیاری از آن افراد مدعی شده‌اند، اعلام کرده‌است. کشته شدن زنده اند». علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی نیز مرگ غیرنظامیان عمدتاً توسط نیروهای امنیتی را تکذیب کرد. محمد منتظری، دادستان کل سازمان عفو بین‌الملل در ردی لفافه‌ای به عفو بین‌الملل گفت: «افرادی که در خارج از کشور هستند به اطلاعات دقیق و ارقام دقیق دسترسی ندارند. آنها ارقام متفاوتی ارائه می‌دهند که معتبر نیست».
آنها ارقام متفاوتی ارائه می‌دهند که معتبر نیست». هندوستان. در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۰، شاخه هندی عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که فعالیت‌های خود را در این کشور به حالت تعلیق درمی‌آورد، زیرا اداره اجرای قانون، که جرایم مالی و بی‌نظمی‌ها در هند را بررسی می‌کند، دستور مسدود کردن حساب‌های بانکی آن را صادر کرد. وزارت امور داخله هند در بیانیه‌ای اعلام کرد که عفو بین‌الملل با دریافت کمک‌های مالی از خارج، قوانین هند را نقض کرده‌است. سازمان عفو بین‌الملل که گفته بود توسط دولت هند به دلیل اقدامات خود در زمینه
بود توسط دولت هند به دلیل اقدامات خود در زمینه حقوق بشر، به ویژه به دلیل درخواست پاسخگویی در ایالت کشمیر هند مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌است، این اتهامات را رد کرد و اعلام کرد که در دادگاه‌های هند تجدیدنظر خواهد کرد. پیش از این، در سال ۲۰۰۹، شاخه هندی عفو بین‌الملل فعالیت‌های خود را در هند به حالت تعلیق درآورد زیرا دولت UPA درخواست آن را برای دریافت بودجه خارجی رد کرد. روسیه. در اوایل مارس ۲۰۲۲، در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، Roskomnadzor وب سایت روسی زبان عفو بین‌الملل را مسدود کرد. در اوایل
روسی زبان عفو بین‌الملل را مسدود کرد. در اوایل آوریل ۲۰۲۲، وزارت دادگستری روسیه اعلام کرد که به زور شعبه روسیه عفو بین‌الملل را تعطیل خواهد کرد و گفت که این سازمان «نقض قوانین فعلی فدراسیون روسیه» را مرتکب شده‌است. در ۴ آگوست ۲۰۲۲، عفو بین‌الملل گزارشی منتشر کرد که می‌گوید شواهدی پیدا کرده‌است که نیروهای مسلح اوکراین چندین بار در مناطق مسکونی نیروها و تسلیحات مستقر کرده‌اند که جایگزین‌های مناسبی در آن نزدیکی وجود داشته‌است. عفو بین‌الملل همچنین اعلام کرد که در حالی که این موارد حملات روسیه به غیرنظامیان را