payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اشتعال‌پذیری، چگالی دود و سمیت رعایت می‌کنند. از دیگر کاربردها می‌توان به چسب‌های غشایی، غشاهای سطحی و چاپ سه‌بعدی اشاره کرد. رزین‌های اپوکسی (epoxide). رزین‌های اپوکسی پیش‌پلیمرهای ترموستی هستند که از واکنش اپی‌کلروهیدرین با آروماتیک‌های عملکردی هیدروکسیل، سیکلوآلیفاتیک‌ها و آلیفاتیک‌ها یا آروماتیک‌های عامل آمین یا با اکسیداسیون سیکلواآلیفاتیک غیراشباع ساخته می‌شوند. دی‌گلیسیدیل‌اترهای بیسفنول-A و بیسفنول-F به دلیل خاصیت چسبندگی بالا، استحکام مکانیکی، مقاومت در برابر حرارت و خوردگی بیشترین کاربرد را
مقاومت در برابر حرارت و خوردگی بیشترین کاربرد را دارند. رزین‌های عملکردی اپوکسید و پیش‌پلیمرها بسته به انتخاب اتصال‌دهنده، سخت‌کننده، عامل تشکیل یا کاتالیزور و همچنین با دما، با چندافزونی/ کوپلیمریزاسیون یا هموپلیمریزاسیون سخت می‌شوند. رزین اپوکسی به‌طور گسترده‌ای در فرمول‌ها و اشکال متعددی در صنعت هواپیما و هوافضا استفاده می‌شود. به عنوان «اسب کار کامپوزیت‌های امروزی» در نظر گرفته می‌شود. در سال‌های اخیر، فرمول‌های اپوکسی مورد استفاده در پیش‌آغشته‌سازی کامپوزیت‌ها به منظور بهبود چقرمگی، استحکام ضربه‌ای و
به منظور بهبود چقرمگی، استحکام ضربه‌ای و مقاومت در برابر جذب رطوبت، به‌خوبی تنظیم شده‌اند. حداکثر خواص برای این پلیمر محقق شده‌است. این نه تنها در تقاضای هواپیما و هوافضا استفاده می‌شود که در کاربردهای نظامی و تجاری و همچنین در ساخت‌وساز استفاده می‌شود. بتن مسلح اپوکسی و سازه‌های اپوکسی تقویت شده با شیشه (فایبرگلاس) و کربن در سازه‌های ساختمانی و پل استفاده می‌شود. کامپوزیت‌های اپوکسی دارای خواص زیر هستند: رزین‌های اپوکسی فنول نوولاک (EPN) و اپوکسی کرزول نوولاک (ECN) ساخته‌شده از واکنش اپی‌کلروهیدرین با
نوولاک (ECN) ساخته‌شده از واکنش اپی‌کلروهیدرین با رزین‌های فنل نوولاک چندعملکردی یا کرزول نوولاک در مقایسه با رزین‌های اپوکسی DGEBF، دارای مکان‌های واکنش‌پذیرتری هستند و پس از تشکیل منجر به تراکم اتصالات عرضی بیشتر می‌شود. آنها در ورقه سیم / تخته مدار چاپی و همچنین برای کپسوله‌کردن الکتریکی، چسب و پوشش فلزات در مواردی که نیاز به محافظت در برابر خوردگی، فرسایش یا حمله شیمیایی در دمای بالای عملیات مداوم وجود دارد، استفاده می‌شود. رزین‌های فنولیک (PF). دو نوع رزین فنلی وجود دارد: نوولاک و رزوله. نوولاک‌ها با
رزین فنلی وجود دارد: نوولاک و رزوله. نوولاک‌ها با کاتالیزورهای اسیدی و نسبت مولی فرمالدئید به فنل کمتر از یک ساخته می‌شوند تا الیگومرهای فنلی متصل به متیلن را به‌دست‌آورند. رزوله‌ها با کاتالیزورهای قلیایی و نسبت مولی فرمالدئید به فنل بیش از یک ساخته می‌شوند تا الیگومرهای فنلی با واحدهای فنل متصل به متیلن و بنزیل‌اتر تولید شود. رزین‌های فنولی که در ابتدا در اواخر قرن نوزدهم توسعه یافتند و به عنوان اولین انواع پلیمری واقعاً مصنوعی درنظرگرفته‌می‌شوند، اغلب به عنوان «اسب کار رزین‌های ترموست» شناخته می‌شوند.
عنوان «اسب کار رزین‌های ترموست» شناخته می‌شوند. آنها با استحکام باند بالا، پایداری ابعادی و مقاومت در برابر خزش در دماهای بالا مشخص می‌شوند و اغلب با رزین‌های هم‌پخت مانند اپوکسی‌ها ترکیب می‌شوند. ترکیبات قالب‌گیری عمومی، ترکیبات قالب‌گیری مهندسی و ترکیبات قالب‌گیری ورق، اشکال اولیه کامپوزیت‌های فنلی هستند. همچنین از فنولیک‌ها به عنوان چسب زمینه با هسته لانه‌زنبوری استفاده می‌شود. فنولیک‌ها در بسیاری از کاربردهای الکتریکی مانند جعبه‌های مدارشکن قدرت، مواد پوشش ترمز و اخیراً در ترکیب با تقویت‌کننده‌های
پوشش ترمز و اخیراً در ترکیب با تقویت‌کننده‌های مختلف در قالب‌گیری مجموعه سر بلوک موتور، به نام پولی موتور، استفاده می‌شوند. فنولیک‌ها ممکن است با تکنیک‌های رایج مختلف از جمله فشرده‌سازی، انتقال و قالب‌گیری تزریقی پردازش شوند. کامپوزیت‌های فنلی دارای خواص زیر هستند: رزین‌های پلی‌استر. رزین‌های پلی‌استر غیراشباع یک کلاس بسیار متنوع و نسبتاً ارزان از پلیمرهای ترموست هستند که از پلی تراکم مخلوط‌های گلیکول که اغلب حاوی پروپیلن‌گلیکول هستند، با یک اسید دی‌بازیک و انیدریدهایی که معمولاً مالئیک‌انیدرید برای تأمین
انیدریدهایی که معمولاً مالئیک‌انیدرید برای تأمین غیراشباع ستون مورد نیاز برای اتصال عرضی، و اسیدهای هیدرولیک، فتالیک، یا اسید ترفتالیک که در آن خواص ساختاری و مقاومت در برابر خوردگی برتر مورد نیاز است، تشکیل می‌شوند. رزین‌های پلی‌استر به‌طور معمول در یک مونومر عملکردی وینیل مانند استایرن رقیق/حل می‌شوند و شامل یک بازدارنده برای تثبیت رزین برای اهداف ذخیره‌سازی می‌شوند. پلیمریزاسیون در سرویس توسط رادیکال‌های آزاد تولیدشده از تشعشعات یونیزان یا با تجزیه فتولیتیک یا حرارتی یک آغازگر رادیکال آغاز می‌شود.
فتولیتیک یا حرارتی یک آغازگر رادیکال آغاز می‌شود. پراکسیدهای آلی، مانند متیل‌اتیل‌کتون‌پروکسید و شتاب‌دهنده‌های کمکی که تجزیه را برای تشکیل رادیکال‌ها ترویج می‌کنند، با رزین ترکیب می‌شوند تا پخت در دمای اتاق شروع شود. در حالت مایع، رزین‌های پلی‌استر غیراشباع ممکن است با روش‌های متعددی از جمله چیدمان دست (Hand Layup)، قالب‌گیری کیسه‌ای خلاء واسپری‌کردن و ترکیب قالب‌گیری ورق قالب‌گیری فشرده (SMC) پردازش شوند. همچنین می‌توان آن‌ها را پس از اعمال بر روی آرماتورهای خرد شده و تقویت‌کننده پیوسته مرحله‌بندی کرد تا
خرد شده و تقویت‌کننده پیوسته مرحله‌بندی کرد تا پیش‌آغشته‌ها را تشکیل دهند. ترکیبات قالب‌گیری جامد به شکل گلوله یا گرانول نیز در فرآیندهایی مانند قالب‌گیری فشرده‌سازی و انتقال استفاده می‌شوند. پلی‌آمیدها. دو نوع پلی‌آمید تجاری وجود دارد: پلی‌آمیدهای متقاطع ترموست که از تراکم دی‌آمین‌های آروماتیک با مشتقات دی‌هیدرید آروماتیک و انیدریدهایی با محل‌های غیراشباع ساخته می‌شوند که پلیمریزاسیون افزودنی بین مونومرهای ایمیدی و الیگومرهای از پیش ساخته شده را تسهیل می‌کنند، و پلی‌آمیدهای ترموپلاستیک از واکنش تراکم بین
و پلی‌آمیدهای ترموپلاستیک از واکنش تراکم بین دی‌آمین‌های آروماتیک و دی‌انیدرید آروماتیک تشکیل می‌شوند. پلی‌آمیدهای ترموست پیشرفته‌ترین زمینهٔ پلیمری ترموست با ویژگی‌های خواص فیزیکی و مکانیکی در دمای بالا هستند و به صورت رزین، پیش‌آغشته، شکل‌های استوک، ورق‌ها/غشاهای نازک، ورقه‌ها و قطعات ماشین‌کاری‌شده دردسترس هستند. همراه با خواص دمای بالا، این نوع پلیمر ترموست باید در دماهای بسیار بالا و فشار نسبی برای تولید ویژگی‌های بهینه پردازش شود. برای مواد پیش آغشته، دمای ۶۰۰ درجه فارنهایت (۳۱۶ درجه سانتی‌گراد) تا
دمای ۶۰۰ درجه فارنهایت (۳۱۶ درجه سانتی‌گراد) تا ۶۵۰ درجه فارنهایت (۳۴۳ درجه سانتی‌گراد) و فشار 200 psi (۱۳۷۹ کیلوپاسکال) مورد نیاز است. کل پروفیل‌های پخت ذاتاً طولانی هستند، زیرا تعدادی دمای متوسط وجود دارد که مدت آن به اندازه و ضخامت قطعه بستگی دارد. برش پلی‌آمیدها ۴۵۰ درجه فارنهایت (۲۳۲ درجه سانتی‌گراد) است که بالاترین میزان ترموست‌ها، با قابلیت نوردهی کوتاه‌مدت ۹۰۰ درجه فارنهایت (۴۸۲ درجه سانتی‌گراد) است. دمای عملیاتی معمولی از برودتی تا ۵۰۰ درجه فارنهایت (۲۶۰ درجه سانتی‌گراد) متغیر است. کامپوزیت‌های
(۲۶۰ درجه سانتی‌گراد) متغیر است. کامپوزیت‌های پلی‌آمیدی دارای خواص زیر هستند: غشای پلی‌آمید دارای ترکیبی منحصربه‌فرد از خواص است که آن را برای کاربردهای مختلف در بسیاری از صنایع مختلف ایده‌آل می‌کند، به ویژه به این دلیل که خواص فیزیکی، الکتریکی و مکانیکی عالی در محدوده‌دمایی وسیعی حفظ می‌شوند. رزین پلی‌آمید با کارایی بالا در مواد الکتریکی، مقاوم در برابر سایش و به‌عنوان مواد ساختاری هنگامی‌که با تقویت‌کننده‌ها برای کاربردهای هواپیما-هوافضا ترکیب می‌شود، استفاده می‌شود، که جایگزین فلزات سنگین‌تر و گران‌تر
می‌شود، که جایگزین فلزات سنگین‌تر و گران‌تر می‌شود. پردازش در دمای بالا باعث ایجاد برخی‌مشکلات فنی و همچنین هزینه‌های بالاتر در مقایسه با سایر پلیمرها می‌شود. سری هیسول PMR نمونه‌ای از این نوع پلیمر است. رزین‌های پلی‌اورتان (PUR). پیش‌پلیمرهای پلی‌اورتان ترموست با پیوندهای کاربامات (-NH-CO-O-) خطی و الاستومری هستند. اگر از ترکیب دی‌ایزوسیانات‌ها (OCN-R1-NCO) با دیول‌های با زنجیره بلند (HO-R2-OH) تشکیل شوند، یا اگر از ترکیب پلی‌ایزوسیانات‌ها و پلی‌ال‌ها تشکیل شوند، به صورت شبکه‌ای و سفت خواهند بود. آنها
شوند، به صورت شبکه‌ای و سفت خواهند بود. آنها می‌توانند جامد باشند یا در صورت فوم‌شدن ساختار سلولی بازداشته باشند و به دلیل چسبندگی بالا و مقاومت در برابر خستگی به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند. هسته‌های ساختاری فوم پلی‌اورتان همراه با ورقه‌های کامپوزیت تقویت شده با شیشه یا گرافیت برای ساخت سازه‌های ساندویچی سبک، مستحکم استفاده می‌شوند. همه اشکال مواد، از جمله فوم‌های انعطاف‌پذیر و سفت، قالب‌های فوم، قالب‌گیری‌های الاستومری جامد و اکسترودات، هنگامی که با پرکننده‌های تقویت‌کننده مختلف ترکیب می‌شوند،
با پرکننده‌های تقویت‌کننده مختلف ترکیب می‌شوند، کاربردهای تجاری در کامپوزیت‌های زمینه پلیمری ترموست پیدا کرده‌اند. آنها با پلی‌اوره‌ها که پلیمرهای الاستومری ترموست با پیوندهای کاربامید (-NH-CO-NH-) هستند که از ترکیب مونومرهای دی‌ایزوسیانات یا پیش‌پلیمرها (OCN-R-NCO) با ترکیبی از پلی‌اتر یا رزین‌های پلی‌استر با زنجیره بلند آمین (H2N-RL-NH2) و گشترش دهنده‌های دی آمین با زنجیره کوتاه (H2N-RS-NH2) ساخته شده‌اند، متفاوت هستند. پلی‌اوره‌ها با خشک‌شدن تقریباً آنی، استحکام مکانیکی بالا و مقاومت در برابر خوردگی
استحکام مکانیکی بالا و مقاومت در برابر خوردگی مشخص می‌شوند، بنابراین به‌طور گسترده برای اسپری با نسبت مخلوط حجمی ۱: ۱، پوشش و پوشش محافظ ضدآب مقاوم در برابر سایش استفاده می‌شود. رزین‌های سیلیکونی. رزین‌های سیلیکونی تا حدی ذاتاً آلی هستند و ساختار پلیمری ستون آن از اتم‌های سیلیسیم و اکسیژن متناوب ساخته‌شده‌است تا ویژگی‌های شناخته‌شده ستون کربن به کربن پلیمرهای آلی. رزین‌های سیلیکونی علاوه برداشتن حداقل یک اتم اکسیژن متصل به هر اتم سیلیکون، پیوند مستقیمی با کربن دارند و به همین دلیل به نام پلی‌ارگانوسیلوکسان
دارند و به همین دلیل به نام پلی‌ارگانوسیلوکسان نیز شناخته می‌شوند. آنها دارای فرمول عمومی R2SiO(n) و شکل فیزیکی (مایع، ژل، الاستومر یا جامد) هستند و کاربرد آنها با وزن مولکولی، ساختار (خطی، منشعب، در قفس) و ماهیت گروه‌های جایگزین (R = آلکیل، آریل، H, OH، آلکوکسی) متفاوت است. رزین‌های سیلیکونی جایگزین‌شده با آریل در دمای بین ~۳۰۰ درجه فارنهایت (~۱۵۰ درجه سانتی‌گراد) و ~۴۰۰ درجه فارنهایت (~۲۰۰ درجه سانتی‌گراد) پلیمریزه‌شده (مکانیسم درمان تراکم) نسبت به رزین‌های سیلیکونی جایگزین آلکیل پایداری حرارتی بیشتری
سیلیکونی جایگزین آلکیل پایداری حرارتی بیشتری دارند. حرارت دادن بالای ~۶۰۰ درجه فارنهایت (~۳۰۰ درجه سانتی‌گراد) تمام پلیمرهای سیلیکونی را به سرامیک تبدیل می‌کند زیرا همهٔ اجزای آلی به صورت پیرولیتیک تجزیه می‌شوند و پلیمرهای سیلیکات کریستالی با فرمول کلی (n)SiO2 باقی می‌مانند. علاوه بر کاربردها به عنوان پیش‌سازهای کامپوزیت زمینه سرامیکی، رزین‌های سیلیکونی به شکل پلیمرهای پلی‌سیلوکسان ساخته‌شده از رزین‌های سیلیکونی با قابلیت آویز آکریلات، وینیل‌اتر یا اپوکسی به عنوان UV، پرتو الکترونی و کامپوزیت‌های زمینه
به عنوان UV، پرتو الکترونی و کامپوزیت‌های زمینه پلیمری ترموست کاربرد پیدا می‌کنند، جایی که با مقاومت خود به اکسیداسیون، حرارت و تخریب اشعه ماوراء بنفش مشخص می‌شوند. انواع دیگر کاربردها در حوزه کلی کامپوزیت‌ها برای سیلیکون‌ها شامل درزگیرها، مواد پوشش‌دهنده و به عنوان یک کیسه قابل استفاده مجدد برای پخت قطعات کامپوزیت در کیسه خلاء است. رزین‌های وینیل استر. رزین‌های وینیل‌استر که با واکنش‌های افزودن بین یک رزین اپوکسی با مشتقات اسیداکریلیک ساخته می‌شوند، هنگامی که در یک مونومر عملکردی وینیل مانند استایرن،
که در یک مونومر عملکردی وینیل مانند استایرن، پلیمریزه رقیق/حل می‌شوند. ترموست‌های حاصل به دلیل چسبندگی بالا، مقاومت در برابر حرارت و مقاومت در برابر خوردگی قابل توجه هستند. آنها از پلی‌استرها قوی‌تر و نسبت به اپوکسی‌ها در برابر ضربه مقاوم‌تر هستند. رزین‌های وینیل‌استر برای لایه‌گذاری مرطوب، SMC و BMC در ساخت و تعمیر اجزای مقاوم در برابر خوردگی و حرارت از خطوط لوله، کشتی‌ها و ساختمان‌ها گرفته تا کاربردهای حمل‌ونقل، دریایی، نظامی و هوافضا استفاده می‌شوند. متفرقه. آمینورزین‌ها دسته دیگری از پیش پلیمرهای
متفرقه. آمینورزین‌ها دسته دیگری از پیش پلیمرهای ترموست هستند که از همپلیمریزاسیون آمین‌ها یا آمیدها با یک آلدهید تشکیل می‌شوند. رزین‌های اوره فرمالدئید و ملامین‌فرمالدئید، اگرچه به‌طور گسترده در کاربردهای کامپوزیت ساختاری با کارایی بالا مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، مشخصاً به عنوان زمینه پلیمری در قالب‌گیری و ترکیبات اکستروژن که در آن برخی از پرکننده‌ها و تقویت‌کننده‌ها استفاده می‌شود، استفاده می‌شود. رزین‌های اوره‌فرمالدئید به‌طور گسترده‌ای به عنوان چسب زمینه در محصولات ساختمانی مانند نئوپان، تخته‌ویفر و
در محصولات ساختمانی مانند نئوپان، تخته‌ویفر و تخته‌سه‌لایی استفاده می‌شوند که ساختارهای کامپوزیت ذرات و لایه‌ای واقعی هستند. رزین‌های ملامین‌فرمالدئید برای لمینیت‌پلاستیک استفاده می‌شوند. پیش‌پلیمرهای رزین فوران ساخته شده از فورفوریل الکل، یا با اصلاح فورفورال با فنل، فرمالدئید (متانال)، اوره یا سایر اکستنشن‌کننده‌ها، شبیه رزین‌های آمینو و فنلی هستند که شامل چند تراکم و آزاد شدن آب و همچنین گرما می‌شود. در حالی که آنها به‌طور کلی تحت تأثیر گرما، کاتالیزورها و فشار تشکیل می‌شوند، رزین‌های فوران می‌توانند به
و فشار تشکیل می‌شوند، رزین‌های فوران می‌توانند به عنوان سیستم‌های سخت‌شده با اسید بدون پخت دو جزئی نیز فرموله شوند که با مقاومت بالا در برابر گرما، اسیدها و قلیایی‌ها مشخص می‌شوند. رزین‌های فوران برای ساخت کامپوزیت‌های پایدار-بیوکامپوزیت‌های ساخته‌شده از یک زمینه مشتق‌شده زیستی (در این مورد رزین فوران) یا تقویت‌کننده‌های بیوفیبر یا هردو مورد توجه فزاینده‌ای هستند.
سعدالدوله صفی‌الدین مردخای بن هبةالله مُحاسِب ابهری پزشک و وزیر یهودی در ایران ایلخانی قرن سیزدهم میلادی بود. او در بوروکراسی سلسلهٔ ایلخانان شهرت یافت و بین سال‌های ۱۲۸۹–۱۲۹۱ تا زمان ترورش توسط مخالفان به سمت وزیر اعظمی ایران منصوب شد. او به دلیل شایستگی و کاردانی، امور کشور را سامان بخشید. مرگ او آغاز شورش‌های یهودی‌ستیزانه در شهرهای سراسر ایران از سوی جمعیت مسلمان بود که نسبت به انتصاب یهودیان به مناصب ارشد در دولت ایلخانان بدبین بودند. او که اصالتاً اهل شهر ابهر در غرب ایران بود، از سال ۱۲۸۹ تا ۱۲۹۱ در
شهر ابهر در غرب ایران بود، از سال ۱۲۸۹ تا ۱۲۹۱ در دوران حکومت ارغون خان ایلخان مغول، مقام وزیر اعظمی ایران را بر عهده داشت. به گفته ابوالفرج، سعد پدر زن بخشدار بغداد بود. سعد در وزارت خزانه‌داری منصبی داشت و در آنجا چنان خود را متمایز کرد که فرماندار مغول حسادت کرد و او را به عنوان پزشک منصوب کرد. در آنجا سعد با اردو کیا، سردار قدرتمندی دوست شد و از طریق نفوذ او برای جمع‌آوری مالیات‌های معوقه به بغداد فرستاده شد. او در جمع‌آوری پول به قدری موفق بود که ارغون خان او را به عنوان دستیار در بخش مالیهٔ بغداد
خان او را به عنوان دستیار در بخش مالیهٔ بغداد منصوب کرد و اردو کیا به عنوان فرماندار نظامی یا امیر آن استان منصوب گردید. سعد دشمنان زیادی داشت. مقامات مغول از او متنفر بودند زیرا دیگر نمی‌توانستند درآمدهای حکومتی را به مصرف خود اختصاص دهند. و مسلمانان این که یک یهودی را بر آنها حکمرانی کند را خفت‌بار می‌دانستند. سعد نیز با محبوبان ارغون خان دشمنی کرده بود و خود گرفتار غرور بود. گزارش‌های نادرستی در مورد او پخش شد و هیچ فرصتی برای بدگویی از او به ارغون از دست نرفته بود، هرچند بی‌تأثیر می‌نمود. می‌گفتند سعد
نرفته بود، هرچند بی‌تأثیر می‌نمود. می‌گفتند سعد در صدد معرفی دین جدیدی بود که در رأس آن ایلخان قرار داشت. سرانجام ارغون خان مریض شد و دشمنان سعد از این فرصت استفاده کردند و از شر سعد یهودی خلاص شدند. در اواخر عمر، سعدالدوله قصد داشت کاربری کعبه را تغییر دهد اما بیماری ارغون خان و شورش مخالفان مانع او شد. و در سال ۱۲۹۱ میلادی او را کشتند و تمام اموال او مصادره شد و خانوادهٔ او و به‌طور کلی تمام یهودیان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. در مورد جایگاه وی در دستگاه ارغون خان چنین گفته‌اند: منابع.
وی در دستگاه ارغون خان چنین گفته‌اند: منابع. http://www.jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid=38&amp;letter=S&amp;search=Sa%27ad%20al-Daulah Jacobs, Joseph and Mary W. Montgomery. "Sa'd al-Daulah". Jewish Encyclopedia. Funk and Wagnalls, 1901–1906, which gives the following bibliography: Abu al-Faraj, Chronicon Syriacum, pp. 610, 624-625, Leipzig, 1789; Hammer-Purgstall, Gesch. der Ilchane, i.377 et seq. , Darmstadt, 1842; Howorth, History of the Mongols, iii.331 et seq. , London, 1888; Grätz, Gesch.
iii.331 et seq. , London, 1888; Grätz, Gesch. vii.173, 183-186; Weill, Gesch. der Chalifen, iv.146 et seq. دائرة المعارف بزرگ اسلامی - جلد چهارم - صفحهٔ ۴۴۶. Amitai, Reuven (2010). "Saʿd al-Dawla". In Norman A. Stillman (ed.). Encyclopedia of Jews in the Islamic World. Brill Online. شیخ جعفر سبحانی. وهابیت، مبانی فکری و کارنامه -. دائرة المعارف بزرگ اسلامی - جلد چهارم - صفحهٔ ۱۱۹۲. دائرة المعارف بزرگ اسلامی - جلد چهارم - صفحهٔ ۱۱۹۲.
میکروسکوپ نیروی اتمی بدون تماس ( nc-AFM )، که همچنین میکروسکوپ نیروی دینامیکی ( DFM ) نیز شناخته می‌شود، یک حالت میکروسکوپ نیروی اتمی است که خود نوعی میکروسکوپ کاوشگر روبشی است. در این میکروسکوپ یک کاوشگر تیز نزدیک (در مرتبه آنگستروم ) به سطح مورد مطالعه منتقل می شود. در مرحله بعد، کاوشگر در سراسر سطح به صورت شطرنجی اسکن می شود، سپس تصویر از برهمکنش نیرو همگام با اسکن ساخته می شود. کاوشگر به یک تشدید کننده، معمولاً یک پایه سیلیکونی یا یک تشدید کننده کریستال کوارتز متصل است. در طول اندازه‌گیری‌ها، حسگر به
کوارتز متصل است. در طول اندازه‌گیری‌ها، حسگر به گونه‌ای هدایت می‌شود تا نوسان کند. فعل و انفعالات نیرو یا با اندازه گیری تغییر در دامنه نوسان در یک فرکانس ثابت درست خارج از رزونانس (مدولاسیون دامنه) یا با اندازه گیری تغییر در فرکانس تشدید به طور مستقیم با استفاده از یک مدار بازخورد (معمولاً یک حلقه قفل فاز ) اندازه گیری می شود تا همیشه حرکت کند. سنسور در رزونانس (مدولاسیون فرکانس). حالت های عملکرد. دو حالت عمده عملکرد nc-AFM، مدولاسیون فرکانس (FM) و مدولاسیون دامنه (AM)، در زیر توضیح داده شده اند. نوسان
دامنه (AM)، در زیر توضیح داده شده اند. نوسان فرکانس. میکروسکوپ نیروی اتمی مدولاسیون فرکانس، که توسط آلبرشت، گروتر، هورن و روگار در سال 1991 معرفی شد، یک نوع از nc-AFM است که در آن تغییر فرکانس تشدید حسگر مستقیماً با تحریک حسگر بر روی تشدید ردیابی می‌شود. برای حفظ تحریک در تشدید، الکترونیک ها باید یک اختلاف فاز 90 درجه بین تحریک و پاسخ سنسور حفظ کنند. این عمل یا با راندن سنسور با تغییر فاز سیگنال انحراف به میزان 90 درجه انجام می شود، یا با استفاده از یک حلقه فاز قفل شده پیشرفته که می تواند به یک فاز خاص قفل
فاز قفل شده پیشرفته که می تواند به یک فاز خاص قفل شود. سپس میکروسکوپ می تواند از تغییر فرکانس تشدید ( fformula_1 ) به عنوان کانال مرجع SPM، یا در حالت بازخورد ، یا می توان آن را به طور مستقیم در حالت ارتفاع ثابت ثبت نمود. معمولاً هنگام ضبط تصاویر مدوله شده با فرکانس، از یک حلقه بازخورد اضافی برای ثابت نگه داشتن دامنه تشدید با تنظیم کردن دامنه درایو استفاده می شود. با ضبط کردن دامنه درایو در طول اسکن (معمولاً به عنوان کانال میرایی اشاره می شود زیرا نیاز به دامنه درایو بالاتر مربوط به میرایی بیشتر در سیستم
دامنه درایو بالاتر مربوط به میرایی بیشتر در سیستم است) یک تصویر تکمیلی ثبت می شود که فقط نیروهای میرایی را نشان می دهد. این اجازه می دهد تا نیروهای نامیرا و میرایی در آزمایش از هم تفکیک شوند. مدولاسیون دامنه. مدولاسیون دامنه یکی از انواع اصلی عملیات بود که توسط Binnig و Quate در مقاله AFM اصلی خود در سال 1986 معرفی شد، در این حالت حسگر فقط از رزونانس برانگیخته می‌شود. با برانگیختن سنسور درست بالای فرکانس تشدید آن، تشخیص نیروهایی را که فرکانس تشدید را تغییر می دهند با استفاده نظارت بر دامنه نوسان امکان پذیر
دهند با استفاده نظارت بر دامنه نوسان امکان پذیر می شود. نیروی جاذبه روی کاوشگر باعث کاهش فرکانس تشدید حسگرها می شود، بنابراین فرکانس حرکتی از تشدید دورتر است و دامنه کاهش می یابد، برعکس این اتفاق برای نیروی دافعه صادق است. سپس الکترونیک های کنترل میکروسکوپ می توانند از دامنه به عنوان کانال مرجع SPM استفاده کنند، یا در حالت بازخورد ، یا می تواند به طور مستقیم در حالت ارتفاع ثابت ثبت شود. اگر نیروهای غیر محافظه‌کار (میرایی) در طول آزمایش تغییر کنند، مدولاسیون دامنه ممکن است از کار بیفتد، زیرا این امر دامنه
دامنه ممکن است از کار بیفتد، زیرا این امر دامنه بیشترین رزونانس خود را تغییر می‌دهد، که به عنوان تغییر در فرکانس تشدید تعبیر می‌شود. یک مشکل احتمالی دیگر مدولاسیون دامنه این است که تغییر ناگهانی به نیرویی که دافعه بیشتری دارد (کمتر جذاب است) می تواند رزونانس را از فرکانس درایو عبور دهد و باعث شود تا مجددا کاهش یابد. در حالت ارتفاع ثابت، این فقط به یک مصنوع تصویر منجر می‌شود، اما در حالت بازخورد، بازخورد را به عنوان یک نیروی جذب کننده تر می‌خواند که باعث بازخورد مثبت می‌شود تا زمانی که بازخورد اشباع شود.
مثبت می‌شود تا زمانی که بازخورد اشباع شود. مزیت مدولاسیون دامنه این است که تنها یک حلقه بازخورد (حلقه بازخورد توپوگرافی) در مقایسه با سه حلقه در مدولاسیون فرکانس (حلقه فاز/فرکانس، حلقه دامنه، و حلقه توپوگرافی) وجود دارد که عملیات و پیاده سازی را بسیار آسان تر می کند. با این حال، مدولاسیون دامنه به ندرت در خلاء استفاده می شود به دلیل اینکه Q سنسور معمولاً آنقدر زیاد است که سنسور قبل از اینکه دامنه به مقدار جدید خود برسد چندین بار نوسان می کند و در نتیجه عملکرد را کند می کند. حسگرها. میکروپایه سیلیکونی.
عملکرد را کند می کند. حسگرها. میکروپایه سیلیکونی. میکروپایه های سیلیکونی برای هر دو AFM تماسی و nc-AFM استفاده می شود. ریزپایه های سیلیکونی از حکاکی کوچک (~100×10×1 میکرومتر) مستطیل، مثلث یا وی شکل از نیترید سیلیکون تولید می شوند. اوایل آنها بدون نوک یکپارچه تولید می‌شدند و نوک‌های فلزی باید روی آن تبخیر می‌شد، با گذشت زمان روشی برای ادغام نوک‌ها در فرآیند ساخت پایه پیدا شد. پایه های nc-AFM دارای سفتی بالاتر، (~ 40N/m) و فرکانس تشدید، ~200 کیلوهرتز هستند، نسبت به کنسول های AFM (با سفتی ~ 0.2 N/m و فرکانس
نسبت به کنسول های AFM (با سفتی ~ 0.2 N/m و فرکانس های تشدید ~ 15کیلوهرتز). دلیل سفتی بیشتر این است که در اثر نیروهای واندروالس از برخورد کاوشگر با سطح جلوگیری شود. سرهای میکروپایه های سیلیکونی را می توان برای مقاصد خاصی پوشش داد، مانند پوشش های فرومغناطیسی برای استفاده به عنوان میکروسکوپ نیروی مغناطیسی . با آلایش سیلیکون، حسگر را می توان رسانا کرد تا امکان میکروسکوپ تونل زنی میکروسکوپی همزمان (STM) و عملیات nc-AFM را فراهم کند. حسگر qPlus. سنسور q Plus در بسیاری از nc-AFM های خلاء فوق العاده بالا مورد
در بسیاری از nc-AFM های خلاء فوق العاده بالا مورد استفاده قرار می گیرد. این سنسور در اصل از یک چنگال کوارتز از یک ساعت مچی ساخته شده بود. برخلاف حسگر چنگال تنظیم کوارتز که از دو بند جفت شده تشکیل شده است که در جهت مخالف یکدیگر نوسان می کنند، سنسور q Plus تنها یک مین دارد که نوسان می کند. چنگال تنظیم به یک پایه چسبانده می شود به طوری که یکی از بند های چنگال تنظیم بی حرکت می شود، یک سیم تنگستن ، حکاکی شده تا یک راس تیز داشته باشد، سپس به شاخک آزاد چسبانده می شود. این حسگر در سال 1996 توسط فیزیکدان فرانتس جی.
این حسگر در سال 1996 توسط فیزیکدان فرانتس جی. گیسیبل اختراع شد. سیگنال انحراف AFM توسط اثر پیزوالکتریک تولید می شود و می تواند از دو الکترود روی چنگال تنظیم خوانده شود. به دلیل اینکه سیم نوک تنگستن رسانا است، سنسور می تواند برای عملیات ترکیبی STM/nc-AFM استفاده شود. نوک می تواند به صورت الکتریکی به یکی از الکترودهای چنگال تنظیم یا به یک سیم طلایی نازک (حدود 30 میکرومتر) متصل شود. مزیت سیم جداگانه این است که می تواند تداخل بین جریان تونل و کانال های انحراف را کاهش دهد، با این حال سیم رزونانس خاص خود را دارد
کاهش دهد، با این حال سیم رزونانس خاص خود را دارد که می تواند بر ویژگی های تشدید سنسور اثر بکند. نسخه‌های جدید حسگر qPlus با یک یا چند الکترود خدمات یکپارچه همانطور که در مرجع پیشنهاد شده و در پیاده‌سازی شده‌اند، این مشکل را حل می‌کنند. واکنش برگمن اخیرا توسط گروه IBM در زوریخ با استفاده از سنسور qPlus این چنینی با الکترود STM یکپارچه تصویربرداری شده است. این سنسور سفتی بسیار بالاتری نسبت به میکروپایه های سیلیکونی دارد، (~ 1800 نیوتن بر متر) (قرار دادن نوک در پایین تر از تیغه می تواند منجر به سفتی بالاتر ~
پایین تر از تیغه می تواند منجر به سفتی بالاتر ~ 2600 نیوتن بر متر شود). این سفتی بالاتر به نیروهای بالاتر قبل از ضربه محکم اجازه می دهد تا با ناپایداری ها تماس پیدا کنند. فرکانس تشدید حسگر q Plus معمولاً کمتر از یک میکروپایه های سیلیکونی است، ~25کیلوهرتز (چنگال های تنظیم ساعت دارای فرکانس تشدید 32768 هرتز هستند قبل از جاگذاری نوک). عوامل متعددی (به ویژه نویز آشکارساز و فرکانس ویژه) بر سرعت کار اثر می گذارد. حسگرهای q Plus با سیم‌های نوک بلند که به طول حسگر نزدیک می‌شوند، حرکت راس را نشان می‌دهند که دیگر
نزدیک می‌شوند، حرکت راس را نشان می‌دهند که دیگر عمود بر سطح نیست، بنابراین نیروها را در جهت متفاوتی که انتظار می‌رود کاوش می‌کنند. حسگرهای دیگر. قبل از توسعه میکروپایه سیلیکونی، از ورق طلا یا سیم های تنگستن به عنوان حسگر AFM استفاده می شد. طیف وسیعی از طرح های تشدید کننده کریستال کوارتز استفاده شده است، معروف ترین آنها حسگر qPlus است که در بالا توضیح داده شد. توسعه جدیدی که در حال جلب توجه است، حسگر Kolibri، با استفاده از یک تشدید کننده کوارتز کششی طولی، با فرکانس تشدید بسیار بالا (~1) است. مگاهرتز) امکان
فرکانس تشدید بسیار بالا (~1) است. مگاهرتز) امکان عملکرد بسیار سریع را فراهم می کند. اندازه گیری نیرو. طیف سنجی نیرو. طیف سنجی نیرو یک روش برای اندازه گیری نیروهای بین نوک و نمونه است. در این روش حلقه بازخورد توپوگرافی غیرفعال شده و نوک آن به سمت سطح شیبدار رفته و سپس به عقب بر می گردد. در طول شیب، دامنه یا تغییر فرکانس (بسته به حالت عملیات) ثبت می شود تا قدرت اندرکنش در فواصل مختلف نشان داده شود. طیف‌سنجی نیرو در ابتدا در حالت مدولاسیون دامنه انجام می‌شد، اما اکنون بیشتر در مدولاسیون فرکانس استفاده می‌شود.
اکنون بیشتر در مدولاسیون فرکانس استفاده می‌شود. نیرو به طور مستقیم در طول اندازه گیری طیف سنجی اندازه گیری نمی شود، در عوض تغییر فرکانس اندازه گیری می شود که سپس باید به نیرو تبدیل شود. تغییر فرکانس را می توان با رابطه زیر محاسبه کرد : formula_2 در این رابطه، formula_3 نوسان نوک از موقعیت تعادل آن است، formula_4، سفتی حسگرها و formula_5، فرکانس تشدید است و formula_6 دامنه نوسان است. براکت های زاویه نشان دهنده میانگین یک چرخه نوسان هستند. با این حال، تبدیل یک تغییر فرکانس اندازه گیری به یک نیرو، که در طول
یک تغییر فرکانس اندازه گیری به یک نیرو، که در طول یک آزمایش واقعی ضروری است، بسیار پیچیده تر است. دو روش معمولا برای این تبدیل استفاده می شود، روش سادر جارویس و روش ماتریس گیسیبل. برای اندازه گیری نیروهای شیمیایی، اثر نیروهای واندروالس با برد بالا باید از داده های تغییر فرکانس کم شود. در اصل این کار با استفاده از یک قانون توان در دامنه طیف دور (زمانی که نوک آن از سطح دور است) و برون یابی آن در اندرکنش کوتاه برد (نوک نزدیک به سطح) انجام می شد. با این وجود، این اتصال نسبت به جایی که برش بین نیروهای بلند برد