payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و شاید تنها قانون وجود همهٔ انسان‌ها» نامیده بود. یادداشت‌های کتاب ۵ حاوی قطعاتی در مورد مفتش است که بسیار تحریک‌آمیزتر از مواردی است که در نهایت استفاده شد. برای مثال، یکی از بی‌پرده‌ترین چالش‌ها اتهام مفتش به مسیح است: «فقط یک کلمه به تو می‌گویم که از جهنم آمده‌ای و بدعت‌گذار هستی»، اما هیچ یک از این تصویرسازی‌ها در رمان باقی نماند. این یادداشت‌ها حاوی اعلانِ بسیار صریح‌تری هستند که «این مسیح است که گناهکار و ظالم است، و این مفتش اعظم است که مهربان و بیگناه است. این مسیح است که از مردم می‌خواهد برای او
است. این مسیح است که از مردم می‌خواهد برای او رنج بکشند، در حالی که مفتش اعظم به خاطر مردم رنج می‌برد.» نظریه سیاسی. دههٔ ۱۸۷۰ و دههٔ۱۸۸۰، فضای سیاسی روسیه آمیخته با تروریسم بود. داستایفسکی حامی وفادار یکه‌سالاری بود. رادیکالیسم جوانی در داستایفسکی به دیدگاه‌های واپس‌گرایانه تبدیل شد. زیگموند فروید پس از بیان نظر خود می‌نویسد یک محافظه‌کار جانب مفتش اعظم را خواهد گرفت و در مورد داستایفسکی داوری متفاوتی خواهد کرد. ساندوز معتقد است معنای افسانه «مفتش اعظم» را می‌توان حداقلی در نظر گرفت. از این زاویه، استفاده
می‌توان حداقلی در نظر گرفت. از این زاویه، استفاده از زور و اجبار، گرچه مناسب سپهر سیاسی است اما در جایگاه وسیلهٔ دستیابی به هزاره، برای داستایفسکی غیرقابل تصور بود. او در ادامه رویکردی هستی‌شناختی را نیز اضافه می‌کند. ساندوز در نتیجه‌گیری دوم خود، به نظریه سیاسی داستایفسکی می‌پردازد. درون‌مایه‌های اصلی. رنج. در آثار داستایوفسکی سوابق فراوانی برای تمرکز موضوعیِ او بر مسئله تئودیسه (که توسط ایوان مطرح شده است) وجود داشت — مسئله وجود شر و رنج در جهانی که احتمالاً توسط خدای عشق ایجاد شده است. این موضوع یادآور
توسط خدای عشق ایجاد شده است. این موضوع یادآور سفر ایوب است. اگرچه در یادداشت‌های این فصل‌ها هیچ اشاره صریحی به ایوب نشده است، اما نام او سه بار در بخش‌های دیگر آمده است و زوسیما در سخنان خود، داستان ایوب را با تأکید بر نتیجه‌گیری تسلی‌آمیز آن روایت می‌کند. داستایوفسکی در سال ۱۸۷۵ به همسرش نوشته بود که «در حال خواندن ایوب هستم و این مرا در حالت خلسه دردناکی قرار می‌دهد؛ خواندن را رها می‌کنم و تقریبا در حال گریه در اتاق قدم می‌زنم... این کتاب، آنای عزیز، عجیب است، یکی از اولین کتاب‌هایی بود که در زندگی من را
است، یکی از اولین کتاب‌هایی بود که در زندگی من را تحت تاثیر قرار داد. هنوز عملاً یک نوزاد بودم.» سپس این خاطره به زوسیما نسبت داده می‌شود، او به یاد می‌آورد که در سن هشت سالگی کتاب ایوب را با صدای بلند در کلیسا شنیده است، «و من مانند آن زمان احساس می‌کنم، جذبه، شگفتی و شادمانی... از آن زمان تاکنون... هرگز نتوانستم آن داستان مقدس را بدون اشک بخوانم». این بخش از داستان از غم خود داستایفسکی به خاطر از دست دادن پسرش، آلیوشا، تغذیه می‌شود و نیز از احساساتی که در طول زندگی‌اش در درون او موج می‌زدند، نشات
که در طول زندگی‌اش در درون او موج می‌زدند، نشات می‌گیرد. داستایفسکی درباره دلیل شدید محکوم کردن خدا توضیح می‌دهد که کتاب پنج «در رمان من نقطه اوج است» و «نکته کتاب کفرگویی و رد کردن کفرگویی است» و ادامه می‌دهد «کفرگویی به همان صورتی که خودم آن را درک و تجربه کردم، شدیدترین صورت آن. همان صورتی که هم اکنون در روسیه وجود دارد، به خصوص در طبقه بالا و عمدتا در میان جوانان که در واقع دیگر رد کردن علمی و فلسفی وجود خدا نیست. سوسیالیست‌های عملگرا امروز خود را اصلا درگیر با آن نمی‌کنند (کاری که اکثر مردم در سده
درگیر با آن نمی‌کنند (کاری که اکثر مردم در سده گذشته و نیمه اول همین قرن انجام می‌دادند). بلکه این خلقت خدا و جهان خدا و معنای آن است که با قدرت تمام رد می‌شود. این تنها موضوعی است که تمدن معاصر مزخرف می‌داندش.» داستایفسکی در مورد شخصیت ایوان معتقد است که بسیار با یک خلقت هنری فاصله دارد و «واقعی» است سپس پافشاری می‌کند «به این موضوع می‌بالم که حتی در چنین موضوع انتزاعی‌ای [رد کردن جهان خدا] به واقع‌گرایی خیانت نکرده‌ام. رد کردن این موضوع (نه به شکلی مستقیم)، در سخنان بزرگی در حال مرگ ظاهر خواهد شد. بسیاری
در سخنان بزرگی در حال مرگ ظاهر خواهد شد. بسیاری از منتقدان مرا سرزنش کرده‌اند که در رمان‌هایم به موضوعات اشتباه، غیر واقعی و از این دست پرداخته‌ام. من، برعکس، چیزی واقعی‌تر از این موضوعات را نمی‌شناسم.» تکنیک او همیشه این بود که عقایدی را که در حال نبرد با آنان است «غیرمستقیم» رد کند و با داراماتیزه کردن پیامدهای آنان بر سرنوشت شخصیت‌هایش، آن را نشان دهد. «در این رمان "من نیستم که سخن می‌گویم" بلکه شخصیتی در رمانم است که این کار را می‌کند: ایوان کارامازوف. این زبان او، سبک او و ترحم اوست و نه من. او به طرز
زبان او، سبک او و ترحم اوست و نه من. او به طرز غم‌انگیزی زودرنج و در اکثر مواقع خاموش است. او در مورد چیزی صحبت نمی‌کند و صحبت او که نشان از همدردی با برادرش (الکسی) دارد، اتفاقی است. علاوه بر این، او مرد بسیار جوانی است. چگونه ممکن است او که برای مدتی طولانی خاموش بوده است اکنون در اینجا بدون کف بر دهان سخن گوید. او بیشترین فشار را بر قلبش وارد کرده تا سخن نگوید. اما من دقیقا می‌خواستم شخصیت او برجسته شود و خواننده با این رفتار ناگهانی متوجه شوری خاص در او شود.» داستایفسکی در پاسخ به انتقاد سردبیر (در
او شود.» داستایفسکی در پاسخ به انتقاد سردبیر (در مورد آلوده شدن صورت کودکی با مدفوع توسط والدینش)، در مورد حیاتی بودن این بخش از داستان برای نشان دادن پیچیدگیِ شخصیت ایوان با پافشاری توضیح بیشتری می‌دهد «اگر یک فرد بیست و سه ساله متوجه آن می‌شود به معنای آن است که در قلبش حضور دارد. به این معنا است که آن را در ذهنش مرور کرده است. او طرفدار کودکان است و مهم نیست که بعدا کاملا بدون احساس نشان داده می‌شود، هنوز در او شور و والاترین عشق به کودکان وجود دارد». خصلت ریشه‌دار شخصیت ایوان در نگاه خواننده به او اثر
ریشه‌دار شخصیت ایوان در نگاه خواننده به او اثر می‌گذارد «همین ایوان بعدا به شکلی غیرمستقیم مرتکب جنایت می‌شود... این کار به نام ایده‌ای انجام می‌شود که او توان کنار آمدن با آن را ندارد؛ او خود را رها می‌کند زیرا در زمانی گذشته، رنج کودکان، در قلب او حضور داشته و این امرِ به ظاهر بی‌اهمیت را نادیده نگرفته است». اراده آزاد. در مفتش اعظم (همچون سایر روایت‌های داستایفسکی) خالص وجود ندارد. عشقِ وحشی او به مسیح آمیخته با نفرت زهرآگین او است: عداوت اخلاقی او با شیطان، آمیخته با پرستش نهانی شیطان است. امروزه،
شیطان، آمیخته با پرستش نهانی شیطان است. امروزه، انسان سه نیاز اصلی خود بدین‌گونه رفع می‌کند: معجزه را با علم و فناوری؛ راز را با دارو و آزمایش بیولوژی. در مورد اقتدار، در روسیه تزار نابود شد تا با لنین جایگزین شود. اما همهٔ مسیحیت در رد کردن این سه وسوسه نیست. عصارهٔ مسیحیت، عشق به انسان است. همهٔ حاکمان بزرگ و خردمند، از فرعون‌ها و داریوش تا پاپ‌ها و تا همین امروز، به ضعف‌های بشر، رسمیت داده‌اند. معجزه و راز در کنار هم قرار دارند و پس از آنان، اقتدار می‌آید. لزومی وجود نداشت ایوان تا بدین حد تراژیک و
لزومی وجود نداشت ایوان تا بدین حد تراژیک و شیطانی تصویر شود. او کشفی دربارهٔ انسان‌ها کرده‌است. در واقع، کشفی دوباره است از حقیقتی که همگان تا انتهای سدهٔ هجدهم می‌دانستند. ایوان، بازگوکنندهٔ حقیقتی قدیمی است. حقیقتی که اکثر انسان‌ها را عاجز از تشخیص خوب از بد می‌داند؛ به خصوص در جاهای حیاتی. مسیح مفتش را می‌بوسد (ممنون، حق با تو بود ای مرد پیر خردمند). آلیوشا ایوان را می‌بوسد (ممنون، برادر، حق با تو بود، باری از دوشم برداشتی). رنه ولک این برداشت از بوسه را صحیح نمی‌داند و معتقد است مسیح استدلال مفتش اعظم
صحیح نمی‌داند و معتقد است مسیح استدلال مفتش اعظم را نمی‌پذیرد: او به تنها صورتی پاسخ می‌دهد که مذهب می‌تواند به خداناباوری پاسخ دهد؛ با سکوت و بخشش. مفتش با بوسهٔ آرام تکذیب می‌شود. بلافاصله پس از آن، آلیوشا ایوان را می‌بوسد (همانند بوسهٔ مسیح به مفتش اعظم)، خداناباوری او را می‌بخشد و «طغیان» او را با شفقت پاسخ می‌دهد. ایوان این موضوع را درک می‌کند و می‌گوید: «این، سرقت ادبی است. از شعر من آن را ربودی». هویت مفتش اعظم. ایوان (مانند سایر قهرمان‌های داستایفسکی) تصویری ایده‌آل از مسیح در ذهن خود ساخته است اما
تصویری ایده‌آل از مسیح در ذهن خود ساخته است اما هیچ بخشی از هویت خود را با آفریننده‌ای عاشق نمی‌بیند. همین موضوع در مورد خَلقِ «شعری» خود ایوان برقرار است. ایوان خداناباور توصیف می‌شود. در اعترافش به آلیوشا، می‌گوید که خدا را می‌پذیرد؛ تنها این جهانِ اوست که نمی‌پذیرد. اگر این، ایوان «واقعی» باشد، به نظر درست نیست خداناباور یا ندانم‌گرا خطاب شود. به نظر می‌رسد که او مومنی است که علیه خالق خود طغیان کرده است. عنوان فصل («طغیان») وزن بیشتری به این نتیجه‌گیری می‌دهد. بی‌شک این حالت، صریحترین و صادق‌ترین حالت
می‌دهد. بی‌شک این حالت، صریحترین و صادق‌ترین حالت ایوان است. بر این نکته باید پافشاری کرد که واقعیت ایوان هرچه باشد اما مفتش اعظم یک خداناباور است. این موضوع، به شکلی اساسی درک مفتش از مسیح و مسیحیت را تحت تاثیر قرار می‌دهد. ظاهر شدن مسیح به او، همان ابهامی را دارد که ظاهر شدن شیطان به ایوان. ایوان روشن می‌کند (همانگونه که روایتگر در مورد شیطانِ ایوان این کار را انجام می‌دهد) که همهٔ اینها ممکن است توهم باشد. با قضاوت از لحن مفتش اعظم، او مسیح را همسان با خود می‌داند، اگر نه فروتر. نکتهٔ قابل‌توجه این است
می‌داند، اگر نه فروتر. نکتهٔ قابل‌توجه این است که خدا اصلا در این تصویر ظاهر نمی‌شود، به خصوص در جایگاه خدایی با محبت. در واقع، مفهوم خدای رحمت (حامی کلیسا و اعضایش) کاملا غایب است. زیرا مسیحیت هرگز ادعا نکرده که انسان‌ها در حالت ضعفِ خود آنقدر قوی هستند که بارِ آزادی را "به تنهایی" بر دوش کشند. مسیحیت کاملا برعکس این موضوع را می‌گوید: هیچ‌کس نمی‌تواند، حتی مفتش اعظم‌ها. همانگونه که ایوان می‌گوید، آنچه که اهمیت دارد، اعتراف مفتش اعظم است، تفکراتی که برای یک عمر در او انباشته شده است و تصویرسازیِ او از
یک عمر در او انباشته شده است و تصویرسازیِ او از مسیح.
ساختمان هنگ مرزی مربوط به پهلوی اول است و در شهرستان تایباد، شهر تایباد - چهارراه مخابرات - انتهای بلوار شریعتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه رحمت‌آباد مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرستان تربت جام، روستای رحمت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه ابدال‌آباد مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرستان تربت جام، روستای ابدال‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گوتلی لادو () فیلم هندی درام هندی-زبان است که در سال ۲۰۲۳ به نمایش درآمد، کارگردانی این فیلم را عشرت آر خان بر عهده داشت و تهیه‌کننده آن پرادیپ رانگوانی بود. بازیگران اصلی سانجی میشرا، سوبرات دوتا و کالیانی مولای هستند. این فیلم که توزیع کننده آن شرکت پانوراما استودیوز بود در روز ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳ اکران شد.
حمام ابدال‌آباد مربوط به اواسط دوره پهلوی است و در شهرستان تربت جام، روستای ابدال‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آئراریوم نامی بود که در روم باستان به خزانه‌داری و مالیه اطلاق می‌شد. ریشه‌شناسی. کلمهٔ aerarium مشتق‌از aes (به‌معنای «پول») و پسوند arium- (به‌معنای «مکانِ») است. تاریخچه. نخستین اشاره به نظام خزانه‌داری روم باستان را تیتوس لیویوس در کتابش "از پیدایش روم" کرده‌است که می‌گویدسرویوس تولیوس (ششمین پادشاه روم از ۵۷۸ تا ۵۳۴ ق. م) چنین مقرر داشت که برای خرید اسب جهت ۱۸ کِنتوریای سواره‌نظام مقدار ۱۰ هزار آس (سکهٔ مسی رایج روم) برای هر کنتوریا کنار بگذارند و بیوگانی به نگهداری اسبان گماشته شوند که هر یک باید
به نگهداری اسبان گماشته شوند که هر یک باید سالانه ۲ هزار آس بپردازد. خزانه‌داری خَلق روم. آئراریومِ اصلی را خزانه‌داری خَلق روم (لاتین: Aerarium Populi Romani) یا خزانه‌داری ساتورن (Aerarium Saturni) می‌نامیدند که در پایین معبد ساتورن، واقع در پای تپه کاپیتول و غرب فروم رم، جای داشت. گفتنی است که، برطبق اساطیر رومی، در عصر طلایی یونان ساتورن حاکم بود و شهرت این ایزد به ثروتش بود و، برای همین، معبدش میزبان خزانه‌داری روم شد. دولت روم در این ساختمان، افزون‌بر اموال بیت‌المال، اسناد و مدارک مالی و غیرمالی ــ
اموال بیت‌المال، اسناد و مدارک مالی و غیرمالی ــ از جمله قوانین رومی و فرامین سنا ــ را نیز ذخیره و نگهداری می‌کرد. قوانین تا وقتی که درین ساختمان ثبت نمی‌شدند جنبهٔ حقوقی و قانونی به‌خود نمی‌گرفتند. این ساختمان نمادهای آکوئیلا، نشان لژیون‌های رومی، را بر خود داشت. در دوران جمهوری روم، کلانترهایی به‌نام کوایستور بر این ساختمان نظارت داشتند اما کنترلش با سنا بود. چنان‌که رفت، اسناد و مدارک، مُهرهای دولتی و ترازوهای رسمی برای توزین فلزات نیز در همین ساختمان نگهداری می‌شدند اما بعدها اسناد را به ساختمان دیگری
می‌شدند اما بعدها اسناد را به ساختمان دیگری در همسایگی غربی آئراریوم به‌نام تابولاریوم منتقل کردند.
دوستی ۲ () فیلم هندی کمدی-درام عاشقانه ردهٔ سنی بلوغ هندی-زبان است که در سال ۲۰۲۳ اکران شد، کارگردانی فیلم بر عهده رادیکا رائو و وینی ساپرو بود. این فیلم توسط بوشان کومار، کریشان کومار و آیوش ماهشواری تحت نشان شرکت تی-سریز و هم چنین شرکت رائو و ساپرو فیلمز پروداکشن ساخته شد. در این فیلم که دنباله مستقلی از فیلم دوستی (۲۰۱۴) است، دیویا خوسلا کومار، یاش داسگوپتا، پیرل وی پوری، میزان جعفری، آناسوارا راجان نقش‌های اصلی را بازی کردند. فیلم "دوستی ۲" بازساخته ای از فیلم روزهای بنگلور محصول سال ۲۰۱۴ است که
ای از فیلم روزهای بنگلور محصول سال ۲۰۱۴ است که کارگردان آن آنجالی منون بود.
اریک مونترس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در طول دوران فعالیت حرفه‌ای به عنوان بازیکن بسکتبال در باشگاه‌های تورنتو رپترز، دالاس ماوریکس، فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز، بوستون سلتیکس، و دیترویت پیستونز بازی کرد.مونترس در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شد. مرگ. خانواده مونترس در اواخر مارس ۲۰۲۳در بیانیه‌ای گفتند که مونترس اخیراً به سرطان مبتلا شده است و در مرکز جامع سرطان در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل تحت درمان قرار گرفته است. او در ۱۷دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۵۲ سالگی
گرفته است. او در ۱۷دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۵۲ سالگی درگذشت.
استیو هالیول (; – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بیشتر به خاطر نقش زک دینگل در سریال آبکی مزرعه امردیل شناخته می‌شد، او بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۲۰۲۳ میلادی فعالیت داشت. مرگ. هالیول در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۷۷ سالگی درگذشت. بیانیه‌ای از خانواده او تأیید کرد که او «در صلح و آرامش با عزیزانش در اطرافش درگذشته است». چند تن از همبازی‌های او در امردیل به او ادای احترام کردند، از جمله خواهرزاده شخصیت او، لیزا رایلی، که از او به خاطر «سال‌ها خنده» تشکر کرد و خاطرنشان کرد که «بازیگران او را می‌پرستند، دوست دارند و به او
که «بازیگران او را می‌پرستند، دوست دارند و به او احترام می‌گذارند».
خطای دید ابینگ هاوس (انگلیسی: Ebbinghaus illusion) نوعی خطای حسی بصری در ادراک اندازه نسبی بزرگی یا کوچکی یک شکل در تناسب با زمینه آن است. این پدیده اولین بار توسط یک روان‌شناس آلمانی به نام هرمان ابینگ هاوس، به صورت رسمی توصیف شد؛ و به همین دلیل، نام وی بر آن باقی ماند. با این حال از آن جایی که در کشورهای انگلیسی زبان، این خطای دید، نخست توسط ادوارد بردفورد تیچنر در یک کتاب درسی، چاپ سال ۱۹۰۱م، معرفی شد، به نام "خطای دید تیچنر" نیز شناخته می‌شود. رایج‌ترین نسخه از این خطای دید، یا فریب درک، از دو دایره
نسخه از این خطای دید، یا فریب درک، از دو دایره برابر و در معرض دید تشکیل شده، به گونه ای که یکی از آنها توسط دایره‌های کوچک و دیگری توسط دایره‌های بزرگ، مانند گلبرگ‌های یک گل احاطه شده‌است. در دید ناظر، دایره مرکزی در بین دایره‌های بزرگ، کوچکتر؛ و دایره مرکزی در بین دایره‌های کوچک، بزرگتر جلوه می‌کند. مطالعات بعدی نشان داد که علاوه بر اندازه دایره‌های پیرامون، دو عامل دیگر نیز در ایجاد این خطا نقش دارند. این دو، یکی فاصله دایره‌های پیرامون از دایره مرکزی؛ و دیگری کامل بودن حلقه ای است که دایره‌های پیرامون
دیگری کامل بودن حلقه ای است که دایره‌های پیرامون در گرد دایره مرکزی تشکیل می‌دهند. از این منظر این پدیده، شباهت زیای به خطای دید دلبوف دارد و تابع همان ضوابط است. به این معنی که صرف نظر از اندازه دایره‌های پیرامون، هر چه فاصله دایره‌های پیرامون از دایره مرکزی کمتر باشد، دایره مرکزی بزرگتر می‌نماید؛ و برعکس دور بودن دایره های پیرامون، باعث کوچک نمایی دایره مرکزی می‌شود. با این حال اندازه دایره‌های پیرامون، در عمل میزان نزدیکی به دایره مرکزی را محدود می‌کند، به این معنی که برای رسم دایره‌های بزرگتر در گرد
به این معنی که برای رسم دایره‌های بزرگتر در گرد دایره مرکزی نیاز به یک حداقل نسبی فاصله است.
والنتین سیموننکو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل اوکراین است. وی از ۲ اکتبر ۱۹۹۲ تا ۱۳ اکتبر ۱۹۹۲ نخست‌وزیر موقت اوکراین بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
بحران قیمت جهانی مواد غذایی به دورهای برمیگردد که هزینهٔ خرید مواد غذایی در سراسر جهان به شکل معناداری افزایش یافت و این موضوع تأثیر بسیار مخرّبی بر قدرتِ خرید مردم و دسترسی آنها به محصولات غذایی برجای گذاشت. از ویژگی بارز این بحران اغلب میتوان به افزایش شدید قیمت جهانی محصولات غذایی اِستراتژیکی چون گندم، برنج، ذرّت و دیگر محصولات کشاورزی مثل شِکر و روغن اشاره کرد. عِلَل بروز چنین بحرانی پیچیده بوده و ابعاد گوناگونی داشت. در مجموع، این بحران مشتمل بر عواملی چون خشکسالی و دیگر پدیده‌های اقلیمی و آب‌وهوایی،
چون خشکسالی و دیگر پدیده‌های اقلیمی و آب‌وهوایی، افزایش تقاضا برای سوخت‌های زیستی، سیاست‌های تجاری و پیامدهای منفعت‌طلبانه ناشی از اِحتکار و سَفتهبازی مالی است. بحران قیمت جهانی مواد غذایی میتواند همراه با بروز پیامدها و عواقبی جدی مخصوصاً برای مردم کشورهایی با سرانهٔ درآمد پایین باشد که بخش بزرگی از همین درآمد خود را هم صَرفِ خرید محصولات غذایی میکنند. بر پایهٔ گزارش صندوق بینالمللی پول و در صورت افزایش مجدّد قیمت‌ها، شاهد بروز تفاوت‌ها و اختلافات چشمگیری احتمالاً در میان کشورهای مختلف خواهیم بود. با توجه
در میان کشورهای مختلف خواهیم بود. با توجه به فاکتورهای مختلف و درگیر بودن بازارهای نوظهور و اقتصادهای در حال رشد با چنین معظل بزرگی، این احتمال وجود دارد که تأثیر مخرّبِ آن بر مصرف‌کنندگان چنین جوامعی بیشتر حس شود. در سال (۲۰۰۷) و ۳ماههٔ اوّل و دوّم سال (۲۰۰۸)، قیمت جهانی محصولات غذایی افزایش چشمگیری یافت ]۲.[ این افزایش قیمت موجب بروز بحران جهانی و بی­ثباتی سیاسی، اقتصادی و ناآرامی­‌های اجتماعی در کشورهای فقیر و توسعه­یافته شد. باوجود تمرکز مرکزِ توجۀ بیشتر رسانه­‌ها بر اعتراضات شکل‌­گرفته در مواجهه با
رسانه­‌ها بر اعتراضات شکل‌­گرفته در مواجهه با چنین افزایش قیمتی، بحران عدم امنیت غذایی از سال­‌ها پیش و به شکل مستمر در حال شکلگیری بود.]۳، ۴[. علل هدفمند افزایش قیمت جهانی مواد غذایی همچنان موضوع مورد بحث و مناقشه است. پس از اوج­گیری این بحران در ۳ماهۀ دوم سال (۲۰۰۸)، قیمت‌­ها در اواخر دهۀ (۲۰۰۰) به‌طور چشمگیری کاهش پیدا کرد. ولی، مجدداً در اواخر سال­‌های (۲۰۰۹) و (۲۰۱۰) افزایش یافته و اوجِ افزایش جدید قیمت‌­ها در خِلال سال­‌های (۲۰۱۱) و (۲۰۱۲) (به مبحث بحران قیمت جهانی مواد غذایی در سال (۲۰۱۰) و (۲۰۱۱)
قیمت جهانی مواد غذایی در سال (۲۰۱۰) و (۲۰۱۱) رجوع کنید) حتی تاحدوی بیشتر از سال (۲۰۰۸) بود]۲، ۵[. قیمت‌­ها در طی سالیان آتی کاهش یافت. به‌طوری‌که، به کمترین میزان خود بر پایۀ کاهش تورم شاخص قیمت مواد غذایی سازمان خواربار و کشاورزی مِللِ متحد (فائو) و رسیدن آن به نزدیکترین سطح در پیش از شروع این بحران در ماه مارس سال (۲۰۱۶) رسید. در اواخر سال (۲۰۰۶)، علل اولیهٔ افزایش قیمت محصولات غذایی شامل بروز خشکسالی در کشورهای تولیدکنندهٔ غلات و افزایش قیمت نفت بود [۷]. افزایش قیمت نفت سبب افزایش هزینه‌های مرتبط با
افزایش قیمت نفت سبب افزایش هزینه‌های مرتبط با کودهای شیمیایی و بهره‌وری خاک، انتقال محصولات غذایی و تولید صنعتی محصولات کشاورزی شد. از دلایل اصلی چنین بحرانی هم می‌توان به افزایش مصرف سوخت‌های زیستی در کشورهای توسعه‌یافته (به مبحث محصولات غذایی در برابر سوخت مراجعه کنید) و افزایش تقاضای قشر متوسط از جمعیت رو به رشد کشورهای آسیایی جهت مصرف الگوی متنوع‌تری از محصولات غذایی اشاره نمود ]۹، ۱۰ [. سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) همچنین از نقش سودجویانۀ صندوق­‌های سرمایه‌­گذاری ابراز نگرانی کرد که این
صندوق­‌های سرمایه‌­گذاری ابراز نگرانی کرد که این موضوع هم موجب تغییرات عمده و چشمگیری در قیمت‌­ها می­شود]۱۱[. این عوامل همراه با کاهش ذخایر جهانی محصولات غذایی موجب تسریع در افزایش قیمت جهانی مواد غذایی شدند. افزایش شدید قیمت و علل احتمالی. رشد جهانی جمعیت. شُماری از تحلیلگران بر این باورند که بحران غذایی ناشی از رشد بی‌سابقهٔ جمعیت جهان است [۱۵، ۱۶]. ولی، دیگران اشاره می‌کنند که از دههٔ (۱۹۸۰)، نرخ رشد جمعیت جهان به شکل معناداری کاهش یافته است [۱۷، ۱۸]. این درحالیست که در طی این مدت، دسترسی مردم به غلات
درحالیست که در طی این مدت، دسترسی مردم به غلات در حال افزایش است. میزان تولید محصولات غذایی به منظور جلوگیری از افزایش قیمت باید از نرخ رشد جمعیت (تقریباً با رشد سالیانهٔ ۲/۱ درصد) پیشی بگیرد.
تاریخ استفاده از ترکیبات شیمیایی سَمّی به عنوان نوعی اَبزار دفاعی به هزاران سال پیش باز می­گردد. نخستین کاربرد گستردۀ سلاح­های شیمیایی در طی جنگ جهانی اوّل گزارش شد [1، 2]. این سلاح­ها عمدتاً به منظور تضعیف روحیه، مجروح­ و کُشتن مدافعان مستقر در سنگرها مورداستفاده قرار می­گرفت. این نوع سلاح­ها با ماهیّتی ساکن (به شکل ایستایی) و با فَراریّت کم همراه با پوشش گستردۀ گازی شکل بر روی چنین سنگرهایی از قابلیت کارکردی بسیار مؤثری برخوردار بودند. انواع سِلاح‌های شیمیایی مورداستفاده شامل ترکیبات شیمیایی
شیمیایی مورداستفاده شامل ترکیبات شیمیایی غیرفعال­کننده­ای مثل گاز اَشک­آور و موارد کُشنده­تری چون فُسژِن، کُلُر و گاز خَردَل بود. جنگ شیمیایی به عنوان رُکنی اساسی در جنگ جهانی اوّل و نخستین جنگ تمام‌­عیار در قرن بیستم به شمار می­رفت. توان نابودکنندگی گازهای شیمیایی محدود بود. بطوریکه، از مجموع ۳/۱ میلیون تلفات ناشی از حمله با گازهای شیمیایی، در حدود ۹۰۰۰۰ نفر کشته شدند. سلاح­های گازی با اغلب سلاح­های مورداستفاده در آن دوره تفاوت داشته و اِمکان بکارگیری اقدامات متقابلی چون استفاده از ماسک­های گاز در برابر
متقابلی چون استفاده از ماسک­های گاز در برابر حملات شیمیایی وجود داشت. در بحبوحۀ جنگ و با افزایش استفاده از سلاح­های شیمیایی، اثربخشی آن­ها هم در مجموع کاهش یافت. گسترش استفاده از این دسته عوامل در حملات شیمیایی و پیشرفت­های حاصل در ساختار ترکیباتی با قدرتِ انفجاری بالا سبب شد که برخی از جنگ جهانی اول به عنوان «جنگ شیمیدان­ها» یاد کنند. این دوره همزمان با ظهور سلاح­های کشتار جمعی هم بود. استفاده از گاز سمی توسط همۀ طرف­های اصلی درگیر در طی جنگ جهانی اول، مِصداق جنایت جنگی بود. زیرا، استفاده از آن ناقض
مِصداق جنایت جنگی بود. زیرا، استفاده از آن ناقض اعلامیۀ (۱۸۹۹) لاهه در مورد گازهای خفه­‌کننده (گازهای غیرسمی یا با سمیت کم) و کنوانسیون (۱۹۰۷) لاهه در مورد جنگ زمینی است که استفاده از «سلاح­های سمی یا مسموم­‌کننده» را ممنوع اعلام کرد ]5، 6[. وحشت گسترده و اِنزجار عمومی در برابر استفاده از سلاح­های گازی و پیامدهای ناشی از آن منجر به استفادۀ کمتر طرف­های درگیر از سلاح­های شیمیایی در طی جنگ جهانی دوم شد. تاریخچۀ گاز سمی در جنگ جهانی اول. سال (۱۹۱۴): گاز اشک‌­آور. از شایع­ترین ترکیبات شیمیایی مورداستفاده در
از شایع­ترین ترکیبات شیمیایی مورداستفاده در جنگ جهانی اول می­توان به محرک­های اشک­‌آور و نه صرفاً ترکیبات سَمّی کشنده یا ناتوان‌­کننده اشاره کرد. نخستین بار، ارتش فرانسه در طی جنگ جهانی اول از گاز اشک‌­­آور استفاده کرد. این نیرو در ماه اوت سال (۱۹۱۴) اقدام به بکارگیری نارنجک­های ۲۶ میلی­متری پُرشده از اتیل­برمواَستات نمود. مقادیر اندک گاز آزادشده در حدود ۱۹ سانتی­مترمکعب (۲/۱ اینچ در هر مترمکعب) حتی توسط آلمانی­­ها هم شناسایی نشد. ذخایر این گاز به سرعت مصرف شد و تا ماه نوامبر، سفارش جدیدی توسط ارتش فرانسه
شد و تا ماه نوامبر، سفارش جدیدی توسط ارتش فرانسه ثبت شد. از آنجایی که بُرُم در میان نیروهای متفقین کمیاب بود، مادۀ فعال نارنجک­ها به کلرواَستون تغییر یافت. در اُکتبر (۱۹۱۴)، سربازان آلمانی با خمپاره­‌هایی مَملو از نوعی ترکیب شیمیایی تحریک­‌کننده (گاز اشک‌­آور) مواضع بریتانیا را در منطقۀ نيوف­شابيل هدف قرار دادند. هرچند که غلظت این ترکیب مورداستفاده به حدی کم بود که ارتش بریتانیا هم به سختی متوجۀ آن شد ]8[. هیچ­یک از طرف­های درگیر جنگ استفاده از گاز اشک­آور را در تضاد با معاهدۀ (۱۸۹۹) لاهه ندانستند. این
را در تضاد با معاهدۀ (۱۸۹۹) لاهه ندانستند. این معاهده به طور خاص استفاده از خمپاره‌­های حاوی گاز خفه‌­کننده یا سمی را ممنوع کرده بود. سال (۱۹۱۵): کاربرد وسیع و گازهای کشنده. اولین کاربرد گسترده از گاز به عنوان نوعی سلاح در تاریخ ۳۱ ژانویۀ سال (۱۹۱۵) رُخ داد. در طی نبرد بولیموف، آلمانی­ها اِقدام به شلیک ۱۸۰۰۰ خمپارۀ حاوی گاز اشک­‌آور زایلیل­بروماید به سمت مواضع روسیه در رودخانه راوكا در غرب ورشو کردند. مادۀ شیمیایی به جای آن که تبخیر شود، منجمد شد و نتوانست اثر مطلوبی از خود برجای بگذارد.
یوخیم زویاهیلسکی (؛ – ) سیاست‌مدار اهل اوکراین بود. وی از ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۳ تا ۱۶ ژوئن ۱۹۹۴ نخست‌وزیر موقت اوکراین بود. یوخیم زویاهیلسکی در ۶ نوامبر ۲۰۲۱ بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان انقلاب اکتبر، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، نشان پرچم سرخ کار، و قهرمان کار سوسیالیست شده‌است.
تغییرات اقلیمی در نیوزلند شامل تغییرات تاریخی، جاری و آتی مرتبط با آبوهوای نیوزلند و سهم و واکنش این کشور نسبت به تغییرات اقلیمی جهانی است ]۲، ۳ [. تابستان­ها طولانی­تر و گرم­تر شده و شماری از یخچال­های طبیعی به‌طور کامل ذوب و برخی دیگر کوچک شده­اند. در سال (۲۰۲۱)، وزارت محیط­زیست تخمین زد که سهم انتشار گازهای گُلخانه ای در نیوزلند معادل با ۱۷/۰ درصد از کل نرخ ناخالص انتشار گازهای گلخانه­‌ای در سطح جهان است. هرچند که سهم انتشار گازهای گلخانه­‌ای در نیوزلند زیاد است و این کشور در میان کشورهای عضو پروتُکل
زیاد است و این کشور در میان کشورهای عضو پروتُکل آب­وهوایی کیوتو (Annex I)، ششمین رتبه را از لحاظ بیشترین سهم از انتشار گازهای گلخانه­‌ای به خود اختصاص داده است. همچنین از نظر سهم انتشار ناخالص مطلق، نیوزلند در جایگاه ۲۴اُم در میان کشورهایی با بیشترین میزان انتشار گازهای گلخانه­‌ای قرار دارد. تقریباً نیمی از گازهای گلخانهای منتشرشده در نیوزلند مربوط به بخش کشاورزی و عمدتاً شامل متان ناشی از نوشخوار گاوها و گوسفندان است ]۶[. در بازۀ زمانی سال­های (۱۹۹۰) تا (۲۰۱۹)، نرخ انتشار ناخالص گازهای گلخانه­‌ای در
تا (۲۰۱۹)، نرخ انتشار ناخالص گازهای گلخانه­‌ای در نیوزلند (بدون محاسبۀ گازهای گلخانه­‌ای انتشاریافته در اَراضی و جنگل­ها) به میزان ۲۶ درصد افزایش یافت. از سال (۱۹۹۰)، میزان انتشار خالص گازهای گلخانه­‌ای در این کشور با در نظرگرفتن جذب دی­اکسیدکربن توسط پوشش جنگلی (تَرسیب) و به واسطۀ حذف کربن حاصل از کاربری اَراضی و پوشش جنگلی ۳۴ درصد افزایش یافته است. دولت و جامعهٔ مدنی نیوزلند واکنشهای مختلفی به تغییرات اقلیمی این کشور نشان میدهند. این دسته پاسخها شامل مشارکت در معاهدات بینالمللی و شرکت در گفتگوهای اجتماعی