payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساینس یا علم یک اقدامِ سیستماتیک برای به دست آوردن دانش از طریق توضیحات و پیش بینی‌های قابل آزمایش است. سایِنس ممکن است به‌یکی از موارد زیر اشاره کند: جستارهای وابسته. علم (ابهام‌زدایی)
ولاد گویان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مولداوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زیمبرو کیشیناو اشاره کرد.
دوریان بیلیکباشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر، و باشگاه فوتبال الباسانی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده‌است.
آلبان بوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال لیتکس لووچ، و باشگاه فوتبال تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده‌است.
مهدی بوشاتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده‌است.
کارل یا فیلیپ کارل اسپِرِنگِل (زاده ۲۹ مارس ۱۷۸۷ – ۱۹ آوریل ۱۸۵۹) گیاه‌شناس آلمانی اهل شیلرسلاژ (اکنون بخشی از بورگدورف، هانوفر ) بود. اسپِرِنگِل زیر نظر آلبِرِکت تائر (۱۸۲۸-۱۷۵۲) در سل کار می‌کرد. او سپس از ۱۸۰۸ تا ۱۸۰۴ با هاینریش آینهوف (۱۸۰۸-۱۷۷۸) در موگلین در زمینه مطالعات کشاورزی کار کرد. او بین سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۱۰ به سراسر جهان سفر کرد و ایده‌های کشاورزی در آسیا، آمریکا و بین‌النهرین را بررسی کرد. بین سالهای ۱۸۲۸ و ۱۸۲۱ او در گوتینگن در رشته علوم طبیعی تحصیل کرد و سرانجام در آنجا استاد شد. در اوایل
تحصیل کرد و سرانجام در آنجا استاد شد. در اوایل دهه ۱۸۳۰ او به Regenwalde (رسکو) نقل مکان کرد، جایی که او سمت رئیس انجمن اقتصادی "Pomorskie Towarzystwo Ekonomiczne" (جامعه اقتصادی پومرانیا) را پذیرفت که تا پایان عمر آن را حفظ کرد. با برآورده شدن نیازهای مالی خود، سرانجام توانست به رویای خود جامه عمل بپوشاند و "Regenwalde Akademie der Landwirtschaft" (آکادمی کشاورزی در رسکو ) را تأسیس کند، که در آنجا تدریس کرد، تحصیل کرد و تا زمان مرگش در سال ۱۸۵۹ زندگی کرد. Sprengel تحت تأثیر (یکی از دانشجویان در
کرد. Sprengel تحت تأثیر (یکی از دانشجویان در "Regenwalde Akademie der Landwirtschaft" ) تئوری‌های فلیسین سایفنِفسکی ، اولین کسی بود که "نظریه حداقل" را در شیمی کشاورزی فرموله کرد، به این معنی که رشد گیاه توسط ماده غذایی ضروری در کمترین غلظت محدود می‌شود. این قاعده که اغلب به اشتباه به عنوان قانون حداقل لیبیگ به جاستوس فون لیبیگ نسبت داده می‌شود، در عوض بعدها به عنوان یک مفهوم علمی توسط لیبیگ رایج شد.
یک مدل جانوری (مخفف مدل بیماری جانوری)، جانوری زنده و غیرانسانی است که اغلب به‌طور ژنتیکی دست‌کاری‌شده و در پژوهش‌ها و بررسی‌های مربوط به بیماری‌های انسانی به‌کار می‌رود؛ با این هدف که فرایند بیماری بهتر درک شود، بی‌آنکه انسان در معرض خطر قرار گیرد. اگرچه فعالیت زیستی در یک مدل جانوری لزوماً به معنای تأثیر مشابه در انسان نیست، بسیاری از داروها، درمان‌ها و راه‌حل‌های درمانی برای بیماری‌های انسانی، تا حدی با بهره‌گیری از مدل‌های جانوری توسعه یافته‌اند. مدل‌های جانوری که نمایندهٔ گروه‌های خاصی از جانوران در
جانوری که نمایندهٔ گروه‌های خاصی از جانوران در مطالعات زیست‌شناسی رشد هستند، گاه به عنوان ارگانیسم مدل نیز شناخته می‌شوند. سه نوع اصلی از مدل‌های جانوری وجود دارد: هم‌ریشه, هم‌نما، و پیش‌بینی‌کننده. تبارزایی و شباهت ژنتیکی. اگرچه مطالعهٔ علمی جانوران چند قرن پیش از چارلز داروین آغاز شده بود، اما اصلی‌ترین توجیه برای استفاده از جانوران در پژوهش‌های زیست‌پزشکی، بر پایهٔ اصل تکاملی است که بیان می‌دارد همهٔ جانداران، به‌سبب نیاکان مشترک، در درجاتی از خویشاوندی و شباهت ژنتیکی با یکدیگر سهیم‌اند. از این‌رو،
و شباهت ژنتیکی با یکدیگر سهیم‌اند. از این‌رو، مطالعهٔ گونه‌هایی که خویشاوندی تبار زای نزدیکی با انسان دارند، می‌تواند اطلاعات سودمندی دربارهٔ سازوکارها و بیماری‌های بدن انسان در اختیار پزشکی قرار دهد. درختان تبارزایی گوناگونی برای مهره‌داران با استفاده از روش‌های پروتئوم‌شناسی تطبیقی، ژنتیک، ژنومیک، و نیز داده‌های زمین‌شیمیایی و سنگواره‌ای ساخته شده‌اند. بر پایهٔ این برآوردها، انسان و شامپانزه حدود ۶ میلیون سال پیش (میلیون سال پیش از اکنون) نیاک مشترک داشته‌اند. شامپانزه‌ها که نزدیک‌ترین خویشاوند
داشته‌اند. شامپانزه‌ها که نزدیک‌ترین خویشاوند انسان‌اند، توان بالقوهٔ بالایی در شناخت سازوکارهای بیماری و ژن‌های دخیل در ویژگی‌هایی مانند "هوش انسانی" دارند. با این حال، شامپانزه‌ها به‌ندرت در پژوهش‌های زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرند و در برابر روش‌های آزمایشگاهی تهاجمی به‌طور قانونی محافظت می‌شوند. رایج‌ترین مدل جانوری، جوندگان‌اند. درختان تبارزایی برآورد می‌کنند که انسان و جوندگان حدود ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون سال پیش از نیاک مشترک جدا شده‌اند. با وجود این جدایی دیرینه، شباهت‌های ژنتیکی میان انسان و جوندگان
دیرینه، شباهت‌های ژنتیکی میان انسان و جوندگان بیش از تفاوت‌های آن‌هاست. این شباهت گسترده، ناشی از ثبات نسبی بخش‌های بزرگی از ژنوم است؛ عاملی که استفاده از مهره‌داران را در پژوهش‌های زیستی بسیار پربازده ساخته است. در سال‌های اخیر، داده‌های ژنومی به روش‌های مقایسه‌ای افزوده شده‌اند تا نزدیکی ژنتیکی میان گونه‌ها با دقت بیشتری سنجیده شود. انسان‌ها حدود ۹۹٪ از ژنوم خود را با شامپانزه‌ها مشترک دارند (۹۸٫۷٪ با بونوبوها) و بیش از ۹۰٪ آن را با موش‌ها به اشتراک می‌گذارند. با وجود این شباهت گسترده در ژنوم، تفاوت‌های
با وجود این شباهت گسترده در ژنوم، تفاوت‌های انسان و موش تنها در حدود شش‌هزار ژن از میان حدود سی‌هزار ژن قابل تشخیص‌اند. دانشمندان توانسته‌اند از این شباهت‌ها برای ساخت مدل‌های آزمایشی و پیش‌بینی‌گر بیماری‌های انسانی بهره‌برداری کنند.
تحریم خرید کنشی اجتماعی از سوی بدنه جامعه معترضان در خیزش ۱۴۰۱ ایران بود که در طی آن مشتریان شرکت‌های وابسته به حکومت یا شرکت‌هایی که در مدت اعتراض برای سرکوب معترضان به حکومت یاری می‌رسانند را تحریم کرده و از خرید خدمات و کالاهای این شرکت‌ها خودداری می‌کردند. بستنی میهن. اواسط مهرماه در شبکه‌های اجتماعی گزارش‌هایی منتشر شد که نشان می‌داد کامیون‌های باری شرکت میهن با نیروهای امنیتی برای جابجایی آنها به داخل دانشگاه‌ها یا کلانتری‌ها همکاری کرده‌اند. این امر سبب شد تا کاربران شبکه‌های اجتماعی و کنشگران
امر سبب شد تا کاربران شبکه‌های اجتماعی و کنشگران رسانه‌ای به‌طور وسیع از مردم بخواهند تا خرید محصولات میهن را تحریم کنند. به دنبال تحریم «شرکت میهن» توسط مردم شماری از کارگران و راننده‌های این شرکت در ویدیویی تبلیغاتی انتقال نیروی‌های سرکوبگر با مینی‌کامیون‌های یخچال‌دار این شرکت را تکذیب کردند و از مردم خواسته‌اند به تحریم این شرکت پایان دهند، زیرا ادامه این تحریم موجب از دست رفتن معیشت آنها می‌شود. دیجی‌کالا. تحریم خرید دیگر شرکت دیجی‌کالا را نشانه رفت و در فضای مجازی حملاتی به ساختار حاکمیتی آن مجموعه
در فضای مجازی حملاتی به ساختار حاکمیتی آن مجموعه صورت گرفت و تعداد زیادی توییت با نسبت دادن این شرکت به نهادهای حاکمیتی خواستار تحریم آن شدند. پیرو این موضوع دیجی کالا ساختار سهام‌داری و حاکمیت شرکتی خود را منتشر کرد. همچنین حمید محمدی مدیرعامل دیجی‌کالا نیز در یک توییت گفت:
دانشگاه ایالتی متروپولیتن یک دانشگاه دولتی در سینت پال-مینیاپولیس است. این دانشگاه این یکی از اعضای سیستم کالج‌ها و دانشگاه‌های ایالتی مینه سوتا است. در طول دهه ۱۹۸۰، ثبت نام از حدود ۱۰۰۰ دانش آموز به بیش از ۲۵۰۰ دانش آموز افزایش یافت. این دانشگاه برنامه‌های خود را به ۳۰ برنامه لیسانس گسترش داد زیرا دولت بودجه برای مؤسسه را افزایش داد.
سائو (به چینی: 曹)؛ یک ایالت خراج‌گزار دودمان ژو در چین باستان بود. این ایالت حدود قرن یازدهم پیش از میلاد توسط سائو شو ژندو (曹叔振鐸؛ متوفی ۱۰۵۳ پ. م)، که پسر پادشاه ون ژو و برادر کوچکتر پادشاه وو ژو بود؛ تأسیس شد. مرکز ایالت سائو، تائوکیو (陶丘)، در حدود منطقه امروزی شهرستان دینگتائو، استان شاندونگ بود. این ناحیه در منطقه هموار دشت شمال چین واقع شده بود که در حدود ۵۰ مایلی شرق نقطه‌ای که در آن مسیر فعلی رودخانه زرد از شرق به شمال شرقی تغییر می کند. در شمال غربی آن، وی، در شمال شرقی لو و در جنوب شرقی سونگ قرار
آن، وی، در شمال شرقی لو و در جنوب شرقی سونگ قرار داشت. تاریخچه. در نتیجه ضعف نسبی سائو، نسل‌های بعدی سوابق کمی در مورد وقایع مربوط به تاریخ ایالت نوشتند. تنها رویداد مهم ثبت شده در سوابق مورخ بزرگ، در طول دودمان ژو باختری در سال ۸۲۶ پ. م، امیر یو سائو توسط برادر کوچکترش امیر دای سائو کشته شد. در آغاز دودمان ژو خاوری، ایالت سائو دچار تحولات داخلی شد. در سال ۷۶۰ پ. م، حاکم مو سائو برادر بزرگترش امیر فی سائو را کشت و خود را به عنوان یازدهمین فرمانروا منصوب کرد. او اولین فرمانروای ایالت سائو بود که عنوان
کرد. او اولین فرمانروای ایالت سائو بود که عنوان "حاکم" (公) را دریافت کرد. در طول دوره بهار و پاییز، ایالت سائو در مبارزه برای فرادستی بین ایالات جین و چو درگیر شد. در سال ۶۳۷ پ. م، چونگ‌ار، پسر حاکم شیان جین، هنگام عبور از ایالت سائو با مشکلاتی مواجه شد و حاکم گونگ سائو با او رفتاری گستاخانه داشت. اسالت سائو در حدود سال ۶۳۰ پ. م، دست‌نشانده یا متحد چو بود. وقتی چو به سونگ حمله کرد، جین یک حمله انحرافی به سائو انجام داد. پس از اینکه جین در نبرد چنگپو در سال ۶۳۲ پ. م، چو را شکست داد، جین ایالت سائو را در هم
۶۳۲ پ. م، چو را شکست داد، جین ایالت سائو را در هم شکست، ایالت سونگ را نجات داد و حاکم گونگ سائو را به اسارت گرفت. پس از شکست ایالت چو، سائو از دستورهای همسایه نزدیک خود، ایالت جین پیروی کرد. بعدها، ایالات سائو و سونگ نسبت دشمن یکدیگر شدند. حاکم جینگ سونگ در سال ۵۱۵ پ. م، حاکم دائو سائو را اسیر کرد و او را تا زمان مرگ در اسارت نگه داشت. پس از آن، بی‌نظمی در سائو رخ داد و جانشینان حاکم دائو، حاکم شنگ سائو و حاکم یین سائو یکی پس از دیگری کشته شدند. در نهایت حاکم فی سائو به حکومت رسید و با حمله به ایالت سونگ
فی سائو به حکومت رسید و با حمله به ایالت سونگ به ایالت جین خیانت کرد. در نتیجه، حاکم جینگ سونگ به سائو حمله کرد. هیچ نیرویی از ایالت جین برای نجات نیامد در نتیجه ایالت سائو در سال ۴۸۷ پ. م و پس از اسارت حاکم فی سائو از بین رفت. میراث. بعدها نوادگان مردم سائو نام ایالت سابق خود را برگزیدند. این یکی از ریشه های نام خانوادگی چینی سائو است.
وارلاک (به انگلیسی: Warlock) یک فیلم فراطبیعی ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۸۹ به کارگردانی استیو مینر و نویسندگی دیوید تویی است. جولیان سندز در نقش شخصیت اصلی بازی می‌کند، پسر شیطان که از اواخر دهه ۱۶۰۰ تا دوران مدرن با مأموریت ویران کردن جهان سفر می‌کند. لوری سینگر و ریچارد ئی. گرانت در نقش یک زن قرن بیستم و یک شکارچی جادوگر قرن هفدهمی که تلاش می‌کند او را متوقف کند، همبازی هستند. دنباله این فیلم با نام در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. و قسمت سوم در سال ۱۹۹۹ با عنوان منتشر شد. این فیلم در سال ۱۹۸۹ به صورت بین‌المللی
منتشر شد. این فیلم در سال ۱۹۸۹ به صورت بین‌المللی نمایش داده شد، اما تا ۱۱ ژانویه ۱۹۹۱ اکران آمریکایی را دریافت نکرد. نقدهای متفاوتی دریافت کرد و با بودجه ۱۵ میلیون دلاری ۹ میلیون دلار فروش کرد. این فیلم دو دنباله دارد، اگرچه هر دو به عنوان فیلم‌های مستقل و بدون ارتباط با فیلم اصلی عمل می‌کنند. داستان. بوستون سال ۱۶۹۱، ساحری محکوم به مرگ شده اما به‌طور معجره آسایی نجات یافته و به آینده می‌رود و توسط یک شکارچی تعقیب می‌شود. او در جستجوی یک قسمت یک انجیل شیطانی است و…
آخرین فرار یک فیلم ویدئویی در ژانر اکشن، جنایی و دلهره‌آور بریتانیایی-آلمانی محصول سال ۲۰۰۱ به کارگردانی و نویسندگی آنتونی هیکاکس با بازی آرماند آسانته، یورگن پراخنو و اورنلا موتی است. داستان. فرانک بنر ("آرماند آسانته") قبلاً در کمک به جاسوسان شوروی برای فرار ایمن به غرب تخصص داشت. همسر بنر برای کمک به چنین فراری به ضرب گلوله کشته می‌شود. اکنون، با پایان یافتن جنگ سرد، از بنر خواسته می‌شود تا با خیال راحت فردی را اسکورت کند. مردی که هم سازمان سیا و هم مافیای روسیه به دنبال مرگ او هستند.
یک برنامهٔ رایانه‌ای در صورتی قابل حمل است که برای اجرای آن بر روی سکو یا پلتفرم‌های مختلف، تلاش بسیار کمی لازم باشد. پیش‌نیاز مورد نیاز برای قابل حمل بودن، انتزاع تعمیم‌یافته بین منطق برنامه و رابط‌های سیستم است. هنگامی که نرم‌افزار با عملکرد یکسان برای چندین پلتفرم رایانش تولید می‌شود، قابل حمل بودن، مسئلهٔ کلیدی برای کاهش هزینهٔ توسعه است. منظور از قابلیت حمل نرم‌افزار امکان استفاده از یک نرم‌افزار در محیط‌های مختلف است. برای نرم‌افزارهایی که برای دو یا چند پلتفرم مختلف در دسترس هستند یا می‌توانند برای
چند پلتفرم مختلف در دسترس هستند یا می‌توانند برای آن‌ها دوباره کامپایل شوند، اعمال می‌شود. استراتژی‌های قابل حمل. قابلیت حمل نرم‌افزار ممکن است شامل موارد زیر باشد:
متیو پی. کانپا (؛ زادهٔ) ایران‌شناس، و باستان‌شناس است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
گورجارا-پراتیهارا () سلسله‌ای بودند که از اواسط قرن هشتم تا قرن یازدهم میلادی بر بخش بزرگی از هند فرمانروایی می‌کردند. آنها ابتدا در اوجائین و سپس در قنوج حکومت می‌کردند. این سلسله نقش مهمی در جلوگیری از پیشروی اعراب به سمت شرق رود سند داشت. ناگابهاتا اول، سپاه عرب را در نبردهای خلافت در هند شکست داد. در زمان ناگابهاتا دوم، گورجارا-پراتیهاراها به قدرتمندترین دودمان در شمال هند تبدیل شدند. پس از او پسرش رامابهادرا و سپس نوه‌اش میهیرا بهوجا به حکومت رسیدند. در زمان بهوجا و جانشین او ماهندراپالا اول، این سلسله
زمان بهوجا و جانشین او ماهندراپالا اول، این سلسله به اوج شکوفایی و قدرت خود رسید و قلمرو آن از مرز سند در غرب تا بنگال در شرق و از هیمالیا در شمال تا مناطقی فراتر از نرمدا در جنوب گسترش یافت. این گسترش، منجر به درگیری با امپراتوری‌های راشترکوته و پالا برای کنترل شبه‌قاره هند شد. در این دوره، پراتیهارا امپراتوری عنوان «مهاراجه دیراجه آریاورته» (شاه بزرگ شاهان سرزمین‌های آریایی) را به خود اختصاص داد. گورجارا-پراتیهاراها به خاطر مجسمه‌ها، آثار حکاکی‌شده و معابد سبک غرفه باز خود شناخته شده‌اند. بزرگ‌ترین توسعه
سبک غرفه باز خود شناخته شده‌اند. بزرگ‌ترین توسعه سبک معبد سازی آنها در خاجوراهو بود که اکنون میراث جهانی است. قدرت این دودمان به دلیل درگیری‌های داخلی و حمله بزرگ حاکم راشترکوته، ایندرا سوم، که در حدود سال ۹۱۶ قنوج را غارت کرد، تضعیف شد. این سلسله هرگز نفوذ سابق خود را به دست نیاورد و فئودال‌های آن به تدریج قدرتمندتر شده و اعلام استقلال کردند. در پایان قرن دهم، این سلسله کنترل کمی بیش از منطقه دوآب گنگ را در دست داشت. آخرین پادشاه مهم آنها، راجیاپالا، در سال ۱۰۱۸ توسط محمود غزنوی از قنوج رانده شد. =
در سال ۱۰۱۸ توسط محمود غزنوی از قنوج رانده شد. = ریشه‌شناسی و خاستگاه = خاستگاه سلسله گورجارا-پراتیهارا و معنای واژه «گورجارا» در نام آن، همچنان محل بحث مورخان است. حاکمان این سلسله خود را «پراتیهارا» می‌نامیدند و هرگز از عنوان گورجارا استفاده نمی‌کردند. آنها ادعا می‌کردند که از نسل قهرمان افسانه‌ای لاکشمانا هستند که به عنوان نگهبان برای برادرش راما خدمت می‌کرده است. با این حال، کتیبه‌های متعدد سلسله‌های همسایه، پراتیهاراها را به عنوان «گورجارا» توصیف می‌کنند. [۱۳] تنها مدرکی که اصطلاح «گورجارا-پراتیهارا»
[۱۳] تنها مدرکی که اصطلاح «گورجارا-پراتیهارا» را به کار می‌برد، کتیبه‌ای از یک حاکم محلی به نام Mathanadeva است که خود را «گورجارا-پراتیهارا» می‌نامد. یک نظریه این است که گورجارا نام سرزمینی بوده که در ابتدا توسط پراتیهاراها اداره می‌شده است (به گورجارادسا مراجعه کنید) و به تدریج این نام به مردم این سرزمین اطلاق شده است. نظریه دیگر این است که مردم گوجر نام قبیله‌ای بوده که این سلسله به آن تعلق داشته و پراتیهارا یکی از خاندان‌های این قبیله بوده است. [۱۴] در میان کسانی که معتقدند اصطلاح گورجارا در اصل یک نام
کسانی که معتقدند اصطلاح گورجارا در اصل یک نام قبیله‌ای بوده، اختلاف نظر وجود دارد که آیا آنها هندی بومی یا خارجی بوده‌اند. طرفداران نظریه خاستگاه خارجی به ظهور ناگهانی گورجارا-پراتیهاراها به عنوان یک قدرت سیاسی در شمال هند در حدود قرن ششم میلادی اشاره می‌کنند که اندکی پس از حمله هون‌ها به آن منطقه رخ داد. به گفته آنها، گورجارا-پراتیهاراها احتمالاً از ترکیب هون‌های سفید و عناصر بومی هندی تشکیل شده‌اند و می‌توان آنها را یک دولت هونی در نظر گرفت، اگرچه ریشه‌های دقیق آنها مشخص نیست. منتقدان نظریه منشأ خارجی
دقیق آنها مشخص نیست. منتقدان نظریه منشأ خارجی معتقدند که هیچ مدرک قطعی برای این ادعا وجود ندارد و آنها به خوبی با فرهنگ هند سازگار شده بودند. علاوه بر این، اگر آنها از طریق شمال غربی به هند حمله کرده بودند، انتخاب منطقه نیمه‌خشک راجستان امروزی به جای جلگه حاصلخیز سند و گنگ، غیرقابل توضیح است. طبق افسانه آگنی‌ونشا که در دست‌نوشته‌های بعدی پریت‌ویراج راسو آمده است، سلسله‌های پراتیهارا، پارامارا، چوهان و چالوکیا از یک گودال آتش قربانی در کوه ابو سرچشمه گرفته‌اند. برخی مورخان دوران استعمار این اسطوره را به
برخی مورخان دوران استعمار این اسطوره را به عنوان نشانه‌ای از خاستگاه خارجی این سلسله‌ها تفسیر کرده‌اند. بر اساس این نظریه، بیگانگان پس از انجام یک مراسم آتش در نظام کاست هندو پذیرفته شدند. با این حال، این افسانه در اولین نسخه‌های موجود از پریت‌ویراج راسو یافت نمی‌شود و بر اساس یک افسانه پارامارا است. در واقع، سخن‌سرا‌های راجپوت قرن شانزدهم برای تقویت وحدت راجپوت در برابر گورکانی‌ها، ادعای‌تبار قهرمانانه قبایل را مطرح کرده‌اند. = تاریخ = مرکز اصلی قدرت پراتیهارا محل بحث و اختلاف نظر است. برخی مورخان بر این
محل بحث و اختلاف نظر است. برخی مورخان بر این باورند که واتساراجا در اوجائین حکومت می‌کرد، در حالی که برخی دیگر معتقدند پایتخت اصلی در منطقه بهینمال جالور بوده است. این اختلاف نظرها به دلیل تفاسیر متفاوت از متون تاریخی و شواهد موجود است. حاکمان اولیه. ناگابهاتا اول (۷۶۰–۷۳۹) احتمالاً در ابتدا تحت فرمان چاوداهای بهینمال بود. او پس از سقوط پادشاهی چاودا در جریان مقاومت در برابر حمله اعراب که سند را تحت کنترل داشتند، به قدرت رسید. ناگابهاتا اول قلمرو خود را به سمت شرق و جنوب گسترش داد و مناطقی از جمله مالوا را
شرق و جنوب گسترش داد و مناطقی از جمله مالوا را تا گوالیور و بندر بهاروچ در گجرات فتح کرد. او پایتخت خود را در اوجائین در مالوا تأسیس کرد و جلوی پیشروی اعراب را که در سند مستقر شده بودند، گرفت. در این نبرد (۷۳۸ میلادی)، ناگابهاتا رهبری اتحاد پراتیهاراها را برای شکست اعراب مسلمان بر عهده داشت. کتیبه‌ای از میهیرا بهوجا، ناگابهاتا را به عنوان ناجی مردم مظلوم در برابر ظلم و ستم حاکم قدرتمند ملیکجه توصیف می‌کند. پس از ناگابهاتا اول، دو جانشین ضعیف به نام‌های دواراج و کاکوکا به حکومت رسیدند و پس از آنها،
دواراج و کاکوکا به حکومت رسیدند و پس از آنها، واتساراجا (۸۰۵–۷۷۵) به قدرت رسید. مقاومت در برابر خلافت. در کتیبه گالیور آمده است که ناگابهاتا، امپراتور گورجارا-پراتیهارا، ارتش بزرگ پادشاه ملچها را شکست داد. این ارتش بزرگ شامل سواره نظام، پیاده‌نظام، توپخانه و شتر بود. تمیم، فرماندار جدید، نیرویی متشکل از سواره نظام سوری از دمشق، نیروهای محلی عرب، هندوهای گرویده به اسلام و مزدوران خارجی مانند ترک‌ها را در اختیار داشت. تعداد کل ارتش مهاجم بین ۱۰ تا ۱۵ هزار سواره نظام، ۵۰۰۰ پیاده‌نظام و ۲۰۰۰ شتر تخمین زده
سواره نظام، ۵۰۰۰ پیاده‌نظام و ۲۰۰۰ شتر تخمین زده می‌شود. سلیمان، وقایع‌نگار عرب، ارتش پراتیهاراها را در سال ۸۵۱ میلادی اینگونه توصیف می‌کند: «حاکم گورجارا نیروهای زیادی دارد و هیچ شاهزاده هندی دیگری سواره‌نظام به این خوبی ندارد. او با اعراب دوست نیست، اما اذعان می‌کند که پادشاه اعراب بزرگ‌ترین فرمانروایان است. در میان شاهزادگان هند، دشمن بزرگتری از او برای اسلام وجود ندارد. او ثروت زیادی دارد و شتران و اسب‌هایش بی‌شمارند.» فتح قنوج و گسترش بیشتر قلمرو. واتساراجا پس از تسلط بر بخش بزرگی از راجستان، قصد داشت
پس از تسلط بر بخش بزرگی از راجستان، قصد داشت بر تمام سرزمین‌های بین دو دریا حکومت کند. او در متون تاریخی به عنوان «ارباب بخش غربی» توصیف شده است. واتساراجا به لشکرکشی علیه پالاها تحت فرمان دارماپالا در بنگال پرداخت. این درگیری‌ها بین پالاها و پراتیهاراها ادامه داشت و در نهایت منجر به شکست دارماپالا و تصرف دو چتر سلطنتی او شد. واتساراجا با پیروزی‌های پی در پی، قلمرو خود را به بخش بزرگی از شمال هند، از بیابان تار در غرب تا مرزهای بنگال در شرق، گسترش داد. پس از مرگ هارشا بدون وارث، کلان‌شهر قنوج دچار خلاء
از مرگ هارشا بدون وارث، کلان‌شهر قنوج دچار خلاء قدرت شد و امپراتوری او فروپاشید. حدود یک قرن بعد، یاشووارمان قدرت را در دست گرفت، اما موقعیت او به اتحاد با لالیتادیتا موکتاپیدا وابسته بود. با تضعیف یاشووارمان توسط موکتاپیدا، مبارزه‌ای سه جانبه برای کنترل شهر بین پراتیهاراها، پالاها و راشتراکوتاها آغاز شد. واتساراجا با موفقیت بر دارماپالا، حاکم پالا، و دانتیدورگا، پادشاه راشترکوته، پیروز شد و کنترل قنوج را به دست گرفت. حدود سال ۷۸۶، درووا، حاکم راشتراکوتا (۷۹۳–۷۸۰)، از رود نرمدا به سمت مالوا عبور کرد و از
از رود نرمدا به سمت مالوا عبور کرد و از آنجا تلاش کرد تا قنوج را تصرف کند. واتساراجا در حدود سال ۸۰۰ توسط درووا داراوارشا از سلسله راشتراکوتا شکست خورد. پس از واتساراجا، ناگابهاتای دوم (۸۳۳–۸۰۵) به سلطنت رسید که در ابتدا توسط گوویندا سوم (۸۱۴–۷۹۳) حاکم راشتراکوتا شکست خورد، اما بعداً مالوا را از راشتراکوتاها پس گرفت، قنوج و جلگه سند و گنگ را تا بیهار از پالاها فتح کرد و بار دیگر مانع پیشروی مسلمانان در غرب شد. او معبد بزرگ شیوا را در سومنات در گجرات بازسازی کرد که در حمله اعراب از ایالت سند ویران شده بود.
کرد که در حمله اعراب از ایالت سند ویران شده بود. قنوج به مرکز حکومت گورجارا-پراتیهارا تبدیل شد که در اوج قدرت خود، حدوداً بین سال‌های ۸۳۶ تا ۹۱۰، بیشتر شمال هند را تحت پوشش قرار داد. میهیرا بهوجا ابتدا با سرکوب فئودال‌های شورشی در راجستان، قلمرو خود را تثبیت کرد و سپس توجه خود را به دشمنان قدیمی، پالاها و راشتراکوتاها، معطوف کرد. پالاهای بنگال، به رهبری پادشاه دواپالا (۸۵۰–۸۱۰)، به این شهرت داشتند که: «نسل اوتکالاها را ریشه‌کن کردند، غرور هون‌ها را فرو شکستند و غرور دراویداها و پراتیهاراها را پراکنده
شکستند و غرور دراویداها و پراتیهاراها را پراکنده کردند.» - کتیبه ستون بدال میهیرا بهوجا. زمانی که میهیرا بهوجا کار خود را آغاز کرد، شکست‌ها و ناکامی‌هایی که پدرش رامابهادرا متحمل شده بود، اعتبار خاندان سلطنتی پراتیهارا را به میزان قابل توجهی کاهش داده بود. او به امپراتوری پالا بنگال حمله کرد اما توسط دواپالا شکست خورد. سپس او یک کارزار را برای فتح سرزمین‌های جنوب امپراتوری خود آغاز کرد و موفق شد، ملوا، دکن و گجرات فتح شدند. در گجرات، او وارد جنگ جانشینی تاج و تخت گجرات بین درووا دوم از سلسله گجرات
تاج و تخت گجرات بین درووا دوم از سلسله گجرات راشتراکوتا و برادر کوچکترش شد. بهوجا در حالی که از برادر کوچکتر درووا حمایت می‌کرد، یک حمله سواره نظام به گجرات علیه درووا انجام داد. اگرچه این حمله توسط درووا دوم دفع شد، بهوجا اول توانست بر بخش‌هایی از گجرات و مالوا تسلط یابد. مجسمه شیوا و پارواتی، قرن ۹–۱۰ میلادی، دوران پراتیهارا هارشا، رئیس گوهیلاس از چاتسو، فئودال بهوجا، چنین توصیف شده است: «شکست حاکمان شمالی با کمک نیروی فیل‌های قدرتمند» و «ارائه وفادارانه به بهوجا نژاد ویژه اسب‌های «شریوامشا» که
به بهوجا نژاد ویژه اسب‌های «شریوامشا» که می‌توانستند به راحتی از دریاهای شنی عبور کنند.» او به تدریج با فتح مناطقی در راجستان، گجرات و مادیا پرادش امپراتوری را بازسازی کرد. بهوجا علاوه بر یک فاتح، یک دیپلمات بزرگ نیز بود. [۳۷] پادشاهی‌هایی که فتح شدند و سلطنت او را به رسمیت شناختند عبارتند از تراوانی، والا، مادا، آریا، گجراترا، لتا پاروارتا و چاندلاهای بوندلخند. کتیبه دولت‌پوره-دائوسا بهوجا (۸۴۳ میلادی) حکومت او را در منطقه دائوسا تأیید می‌کند. کتیبه دیگری می‌گوید: «سرزمین‌های بهوجا تا شرق رودخانه ستلج
می‌گوید: «سرزمین‌های بهوجا تا شرق رودخانه ستلج امتداد داشت». Rajatarangini کالهانا بیان می‌کند که سرزمین‌های بهوجا تا شمال کشمیر امتداد داشته است و بهوجا با شکست دادن سلسله حاکم «تاکیکا» بر منطقه پنجاب پیروز شده است. بهوجا پس از مرگ دواپالا، پادشاه پالا نارایاناپالا را شکست داد و مرزهای خود را به سمت شرق به مناطق تحت کنترل پالا در نزدیکی گورکپور گسترش داد. حدود العالم، یک متن جغرافیایی فارسی قرن دهم، بیان می‌کند که اکثر پادشاهان هند برتری «رای قنوج» قدرتمند را به رسمیت می‌شناسند (قنوج پایتخت پراتیهاراهای
را به رسمیت می‌شناسند (قنوج پایتخت پراتیهاراهای امپراتوری بود) که ارتش قدرتمند آن دارای ۱۵۰۰۰۰ سواره نظام قوی و ۸۰۰ فیل جنگی بود. پسرش ماهندراپال اول (۹۱۰–۸۹۰)، بیشتر به سمت شرق در امپراتوری ماگدها، بنگال و آسام گسترش یافت. زوال. قلمرو بسیار کاهش یافته گورجارا-پراتیهارا در سال ۱۰۰۰، و حکومت‌های همسایه آسیای جنوبی، در آستانه حمله غزنویان به شبه قاره. بهوجا دوم (۹۱۲–۹۱۰) توسط ماخیپالا اول (۹۴۴–۹۱۲) سرنگون شد. چندین فئودال امپراتوری از ضعف موقت گورجارا-پراتیهاراها برای اعلام استقلال خود استفاده کردند، به ویژه
برای اعلام استقلال خود استفاده کردند، به ویژه پاراماراهای مالوا، چاندلاهای بوندلخند، کالاتچوری‌های ماهاکوشال، توماراهای هاریانا و چاهاماناهای شکامبهاری. ایندرا سوم، امپراتور هند جنوبی (۹۲۸–۹۱۴) از سلسله راشتراکوتا، در سال ۹۱۶ به‌طور خلاصه قنوج را تصرف کرد و اگرچه پراتیهاراها این شهر را پس گرفتند، اما موقعیت آنها در قرن دهم به تضعیف ادامه داد، تا حدی در نتیجه از دست دادن همزمان مبارزه با حملات مردم ترک از غرب، حملات سلسله راشتراکوتا از جنوب و پیشروی‌های پالا در شرق. گورجارا-پراتیهاراها کنترل راجستان را به
در شرق. گورجارا-پراتیهاراها کنترل راجستان را به فئودال‌های خود از دست دادند و چاندلاها قلعه استراتژیک گوالیور را در مرکز هند در حدود سال ۹۵۰ تصرف کردند. در پایان قرن دهم، قلمرو گورجارا-پراتیهارا به ایالت کوچکی در مرکز قنوج کاهش یافت. محمود غزنوی در سال ۱۰۱۸ قنوج را تصرف کرد و راجاپالا، حاکم پراتیهارا، گریخت. او متعاقباً توسط ویدیادارا، حاکم چاندلا، دستگیر و کشته شد. سپس حاکم چاندلا، تریلوچانپالا، پسر راجاپالا را به عنوان جانشین بر تخت سلطنت نشاند. جاساپالا، آخرین حاکم گورجارا-پراتیهارا قنوج، در سال ۱۰۳۶
آخرین حاکم گورجارا-پراتیهارا قنوج، در سال ۱۰۳۶ درگذشت. سلسله امپراتوری پراتیهارا پس از حمله غزنویان به چندین ایالت کوچک تقسیم شد. این شاخه‌ها برای قلمرو با یکدیگر می‌جنگیدند و یکی از شاخه‌ها تا قرن چهاردهم بر ماندور حکومت می‌کرد. این شاخه پراتیهارا با رائو چاندا از قبیله راتور روابط زناشویی داشت و ماندور را به عنوان جهیزیه به چاندا داد. این به‌طور خاص برای تشکیل یک اتحاد علیه ترک‌های امپراتوری تغلق انجام شد.
شوردریا یا یاوانسو رودخانه‌ای است که از قلمرو ناحیه‌های تابع جمهوری تاجیکستان و استان ختلان تاجیکستان می‌گذرد. در سمت راست آن (به فارسی تاجیکی: ساحل راست) رودخانهٔ وخش است. در بالادست (به فارسی تاجیکی: بالاآب) رودخانه را یاوانسو و در پایین‌دست (به فارسی تاجیکی: پایان‌آب)، رودخانه را شوردریا می‌نامند. این رودخانه در بخش غربی کشور، و در ۷۰ کیلومتری جنوب دوشنبه، پایتخت کشور واقع شده است. طول آن ۱۰۲ کیلومتر و مساحت مخزن (آب‌انبار) آن ۱۱۹۰ کیلومتر مربع است. تعداد شاخه‌های فرعی با طول کمتر از ۱۰ کیلومتر واقع در