payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اینترنت دارند مورد سوء استفاده قرار گیرند. این مکان‌ها، که معمولاً به عنوان «آشیانه‌های سکس سایبری» نامیده می‌شوند، می‌تواند در خانه‌ها، هتل‌ها، ادارات، کافی‌نت‌ها و سایر مشاغل باشد که شناسایی آنها را برای مجریان قانون بسیار دشوار یا غیرممکن می‌کند. تعداد قربانیان قاچاق سکس سایبری مشخص نیست. برخی از قربانیان به‌طور همزمان در فاحشه خانه یا مکان دیگری مجبور به تن‌فروشی می‌شوند. نجات‌هایی که شامل «بهره‌کشی جنسی تجاری از کودکان» توسط والدین است، اغلب مستلزم جدایی خردسالان از خانواده و ایجاد زندگی جدید برای
جدایی خردسالان از خانواده و ایجاد زندگی جدید برای آنها در یک پناهگاه امن است. برخی از قربانیان به‌طور فیزیکی جابه‌جا و اسیر نمی‌شوند، بلکه قربانی اخاذی آنلاین هستند. آنها تهدید می‌شوند، با به‌کارگیری وب‌کم اخاذی جنسی می‌شوند، یا مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند تا از خود در حال انجام اعمال جنسی به صورت آنلاین فیلمبرداری کنند. قربانیان مجبور به نفوذ به خود شده‌اند، چیزی که «تجاوز جنسی از راه دور» نامیده می‌شود. برخی دیگر نیز فریب می‌خورند، از جمله توسط شرکای عاشقانهٔ جعلی که در واقع توزیع کنندگان فیلم‌های
عاشقانهٔ جعلی که در واقع توزیع کنندگان فیلم‌های تجاوز جنسی یا پورنوگرافی کودکان هستند، تا از خودارضاییِ خود فیلم بگیرند. این ویدیوها به صورت زنده برای خریداران پخش می‌شوند یا برای فروش در آینده ضبط می‌شوند. کسانی که از طبقه پایین‌تر، تبعیض نژادی، اقلیت یا سایر آسیب‌های اجتماعی هستند در معرض خطر بیشتری برای قربانی شدن قرار دارند. قاچاق سکس سایبری، قاچاق جنسی سایبری یا انتشار بدون رضایت محتوای جنسی شامل زنان و دختران، که اغلب با تهدید همراه است، به عنوان «خشونت جنسی دیجیتال» یا «خشونت مبتنی بر جنسیت آنلاین»
جنسی دیجیتال» یا «خشونت مبتنی بر جنسیت آنلاین» نامیده می‌شود. قربانیان، علی‌رغم اجبار، همچنان در برخی از حوزه‌های قانونی، جرم انگاری شده و مورد پیگرد قرار می‌گیرند. عاملان. قاچاقچیان قربانیان را به مکان‌هایی مجهز به وب‌کم و نرم‌افزارهای پخش زنده منتقل می‌کنند. آن‌ها به متجاوزان کمک می‌کنند و سپس مرتکب جنایات جنسی می‌شوند و فیلم‌برداری می‌کنند تا فیلم‌های پورنوگرافی تجاوز جنسی یا پورنوگرافی کودکان به صورت رایانش بی‌درنگ تولید کنند که ممکن است ضبط شده یا نشده باشد. مخاطبان آنلاین یا مصرف‌کنندگان، که اغلب از
باشد. مخاطبان آنلاین یا مصرف‌کنندگان، که اغلب از کشور دیگری هستند، ممکن است دستوراتی به قربانیان یا متجاوزان صادر کنند و هزینه‌ای بابت خدمات پرداخت کنند. متجاوزان مرد و زن، که پشت یک مانع مجازی و اغلب به صورت ناشناس فعالیت می‌کنند، از کشورهای مختلف جهان و از هر طبقه اجتماعی و اقتصادی آمده‌اند. برخی از قاچاقچیان و متجاوزان؛ اعضای خانواده، دوستان و آشنایان قربانیان بوده‌اند. قاچاقچیان ممکن است بخشیِ از یا با کمک سازمان‌های جنایتکار بین‌الملل، باندهایِ محلی یا حلقه‌هایِ جرمیِ کوچک باشند یا فقط یک نفر باشند.
حلقه‌هایِ جرمیِ کوچک باشند یا فقط یک نفر باشند. آنها به‌طور مخفیانه فعالیت می‌کنند و گاهی ساختارهای هماهنگ شده‌ای ندارند که می‌توانند توسط مقامات ریشه کن شوند. اکثر خریداران یا مصرف‌کنندگان مردان هستند. ماهیت رمزگذاری شده فناوری مدرن باعث می‌شود که پیدا کردن متجاوزان دشوار باشد. برخی از آنها به دنبال رضایت جنسی هستند. قاچاقچیان برای به دست آوردن خریداران، کودکان را در اینترنت تبلیغ می‌کنند. منابع حاصل از قاچاق جنسی سایبری قابل شستشو است. شکارچیان جنسی از خارج از کشور به دنبال خدمات پخش زنده یا سفارشی هستند
از کشور به دنبال خدمات پخش زنده یا سفارشی هستند که از کودکان بهره‌کشی جنسی می‌کنند. آنها برای جلب اعتماد قاچاقچیان محلی، اغلب والدین یا همسایگان قربانیان را قبل از وقوع آزار جنسی، تهدید می‌کنند. پلتفرم‌های اینترنتی. قاچاق جنسی سایبری، جزئی از جرم‌های مبتنی بر اینترنت است. مجرمان از شبکه‌های رسانه‌های اجتماعی، ویدیو کنفرانس، صفحات دوست‌یابی آنلاین، اتاق‌های گفتگوی آنلاین، اپ موبایل، سایت‌ها و دامنه‌های دارک وب و سایر صفحات و دامنه‌ها استفاده می‌کنند. آنها همچنین از تلگرام و سایر برنامه‌های خدمات پیام‌رسانی
از تلگرام و سایر برنامه‌های خدمات پیام‌رسانی فوری مبتنی بر خدمات ابری و صوتی مبتنی بر IP و همچنین پلتفرم‌های همتابه‌همتا (P2P)، شبکه خصوصی مجازی (VPN) و پروتکل‌ها و نرم‌افزارهای تور و برنامه‌های دیگر استفاده می‌کنند تا فعالیت‌های خود را به صورت ناشناس انجام دهند. مصرف‌کنندگان با استفاده از وسترن یونیون، پی پل و سایر سامانه‌های پرداخت تجارت الکترونیک به قاچاقچیان؛ که گاهی اعضای خانواده قربانی هستند، پرداخت کرده‌اند. دارک وب. قاچاق جنسی سایبری، معمولاً در برخی از وب‌سایت‌های دارک وب رخ می‌دهد که در آن به
برخی از وب‌سایت‌های دارک وب رخ می‌دهد که در آن به کاربران پوشش فنی پیچیده‌ای در برابر شناسایی ارائه می‌شود. رسانه‌های اجتماعی. مجرمان از فیس‌بوک و سایر فناوری‌های رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. آنها از طریق آگهی‌های شغلی جعلی قربانیان را جذب می‌کنند. این کار را با ایجاد آژانس‌های کاریابی جعلی انجام می‌دهند تا قربانیان با مجرم ملاقات کنند. این آگهی‌هایِ کاریابیِ جعلی می‌تواند مواردی مانند شغل‌های مدلینگ باشد. رسانه‌های اجتماعی به متجاوزان کمک می‌کند تا به‌طور همزمان با چندین نفر ارتباط برقرار کنند. آنها
همزمان با چندین نفر ارتباط برقرار کنند. آنها به‌طور مداوم درخواست‌های دوستی ارسال می‌کنند تا شانس خود را برای جذب قربانی افزایش دهند. رسانه‌های اجتماعی به متجاوزان این امکان را می‌دهد تا هویت خود را پنهان کنند. در رسانه‌های اجتماعی می‌توانید هرکسی که می‌خواهید باشید؛ بنابراین، مجرمان از حساب‌های جعلی برای جلب توجه قربانیان استفاده می‌کنند بیشتر متجاوزان به عنوان یک شخص جذاب که زندگی شاد و مجللی دارد، عمل می‌کنند. این برای جذب کاربران آسیب‌پذیری است که به آن تجملات علاقه‌مند هستند، استفاده می‌شود. افرادی که
تجملات علاقه‌مند هستند، استفاده می‌شود. افرادی که به شدت خواهان یک زندگی لوکس هستند، آسان‌ترین هدف هستند. آنها درگیر این تقلب هستند که آنها نیز می‌توانند مانند آن حساب‌های جعلی زندگی کنند. علاوه بر این، افراد جوان تر بیشتر قربانی «قاچاق جنسی سایبری» در رسانه‌های اجتماعی می‌شوند. درواقع آنها آگاهی کمتری دارند و هنوز در حال یادگیری استفاده از رسانه‌های اجتماعی هستند. علاوه بر این، نوجوانان در رسانه‌های اجتماعی آسیب پذیرتر هستند زیرا در حال کاوش هستند. نوجوانان می‌توانند از رسانه‌های اجتماعی برای کشف تمایلات
می‌توانند از رسانه‌های اجتماعی برای کشف تمایلات جنسی خود استفاده کنند. این باعث می‌شود که آنها برای متجاوزان قابل دسترس تر شوند. بدون راهنمایی، نوجوانان در معرض خطر افتادن به دام‌ها و ترفندهای استفاده شده برای جذب آنها به «قاچاق جنسی سایبری» هستند. علاوه بر این، احتمال کمتری دارد که تشخیص دهند چه زمانی امنیت آنها در خطر است. مجرمان با قربانیان خود در رسانه‌های اجتماعی رابطه عاشقانه جعلی برقرار می‌کنند تا از آنها سوء استفاده کنند. مجرمان قربانیان را متقاعد می‌کنند که عمل جنسی انجام دهند. آنها می‌توانند این
که عمل جنسی انجام دهند. آنها می‌توانند این عمل‌های جنسی را از طریق ابزارهایی مانند وب‌کم انجام دهند. در رسانه‌های اجتماعی ارسال عکس یا فیلم رایج تر است. قربانیان عکس‌ها یا ویدیوهای صریح را ارسال می‌کنند زیرا به «دوست» خود در رسانه‌های اجتماعی اعتماد دارند. قربانیان این کار را از روی «عشق» یا ساده لوحی انجام می‌دهند. برخی دیگر به دلیل ترس این عمل‌ها را انجام می‌دهند، زیرا می‌ترسند با اطلاعاتی که قبلاً در زمان دوستی با مجرم به اشتراک گذاشته‌اند، تهدید شوند. با این حال، وقتی یک بار عمل جنسی را انجام می‌دهند،
این حال، وقتی یک بار عمل جنسی را انجام می‌دهند، تبدیل به یک چرخه بی پایان می‌شود. درواقع پس از اینکه قربانیان این اعمال جنسی را انجام می‌دهند، مجرمان از آن به عنوان اهرم فشار استفاده می‌کنند؛ آنها را تهدید می‌کنند که اعمال جنسی بیشتری انجام دهند یا آنچه را که قبلاً از آنها دارند با خانواده و دوستانش در میان می‌گذارند. آنها از سایت‌های آنلاین مانند اینستاگرام برای تبلیغ خدمات جنسی استفاده می‌کنند. تلفن تصویری. قاچاق جنسی سایبری در اسکایپ و سایر برنامه‌های ویدئو کنفرانس رخ می‌دهد. پدوفیل‌ها با استفاده از
ویدئو کنفرانس رخ می‌دهد. پدوفیل‌ها با استفاده از خدمات پخش زنده این برنامه‌ها سوء استفاده جنسی از کودکان را هدایت می‌کنند. فعالیت‌ها بر اساس منطقه. استرالیا و اقیانوسیه. پلیس فدرال استرالیا (AFP) جنایات قاچاق سایبری را در داخل و منطقه آسیا و اقیانوسیه بررسی می‌کند. در سال ۲۰۱۶، افسران سرویس پلیس کوئینزلند از گروه ضربت آرگوس یک حکم جستجو فدرال را در محل اقامت یک مرد استرالیایی ۵۸ ساله اجرا کردند. مرد استرالیایی به تعداد زیادی از اتهامات مجرمانه اعتراف کرد، از جمله اغوا کردن کودک برای رابطه جنسی و رابطه جنسی
جمله اغوا کردن کودک برای رابطه جنسی و رابطه جنسی با کودک زیر ۱۶ سال خارج از استرالیا. این مرد با استفاده از اسکایپ، سوءاستفاده جنسی «از راه دور» را انجام داد و از دو کودک جوان در فیلیپین بهره‌برداری کرد و در عین حال پرداخت‌هایی به مادر آنها انجام داد. این سوءاستفاده از زمانی آغاز شد که کودکان تنها ۲ و ۷ سال داشتند و این تا حدود پنج سال ادامه یافت. در ماه مه ۲۰۱۹، طبق گفته پلیس فدرال استرالیا (AFP)، موارد زیادی مربوط به استرالیایی‌هایی که به اتهام پرداخت و سوءاستفاده جنسی از کودکان متهم شده بودند نیز کشف
سوءاستفاده جنسی از کودکان متهم شده بودند نیز کشف شد. در نوامبر ۲۰۱۹، استرالیا، هنگامی که AUSTRAC علیه بانک وستپک در رابطه با بیش از ۲۳ میلیون مورد مشکوک به نقض "قانون مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم 2006" (Cth) اقدام قانونی کرد، از طریق پخش زنده سوء استفاده جنسی از کودکان مطلع شد. از سال ۲۰۱۷، سازمان عدالت بین‌المللی (IJM) استرالیا در حال کار بر روی اصلاحات قانونی برای تقویت واکنش استرالیا به OSEC، که معمولاً به عنوان «قاچاق جنسی آنلاین کودکان» شناخته می‌شود، بوده‌است. در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰، هر دو مجلس
می‌شود، بوده‌است. در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰، هر دو مجلس پارلمان استرالیا لایحه اصلاحی جرم‌شناسی (جرایم جنسی علیه کودکان و تدابیر حفاظت اجتماعی) ۲۰۱۹ را تصویب کردند که در تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰ موافقت سلطنتی را دریافت کرد جیکوب سارکودی، مدیر عامل IJM استرالیا، خاطرنشان کرد که این قانون جدید رشد سهم استرالیایی‌ها را در تقاضای «قاچاق جنسی آنلاین کودکان» به رسمیت می‌شناسد. بر اساس گزارش جهانی OSEC در سال ۲۰۲۰، استرالیایی‌ها سومین خریدار بزرگ قاچاق جنسی سایبری کودکان فیلیپینی هستند. بر اساس پیشنهاد ارائه شده توسط IJM، قانون
هستند. بر اساس پیشنهاد ارائه شده توسط IJM، قانون جدید تصریح می‌کند که افرادی که به پخش زنده «قاچاق جنسی سایبری کودکان» مشغول می‌شوند، همان مجازات‌هایی را دریافت خواهند کرد که کسانی که «سوء استفاده جنسی از کودکان» را هدایت می‌کنند. آسیای شرقی. قاچاق جنسی سایبری، در مورد «کیس اتاق N» بین سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۲۰ در کره جنوبی رخ داد. در مارس ۲۰۲۰، خبرگزاری‌های کره جنوبی جزئیاتی در مورد «کیس اتاق N» گزارش کردند: در برنامه‌های رمزنگاری مانند تلگرام و دیسکورد، "حداقل ۷۴ زن و ۱۶ نفر از کودکان عملیات "نمایش جنسی" را برای
زن و ۱۶ نفر از کودکان عملیات "نمایش جنسی" را برای مخاطبان جهانی آنلاین که برای آن پول رمزارز می‌پرداختند، اجرا کردند". قربانیان توسط بینندگان تحت فشار قرار گرفته و شکنجه می‌شدند و از آنها به عنوان برده یاد می‌شد. دادگاه منطقه مرکزی سئول مغز متفکر یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های «قاچاق جنسی سایبری» این کشور، چو جو بین؛ را به ۴۰ سال زندان محکوم کرد. حداقل ۱۰۰۰۰ نفر از اتاق‌های گفتگو استفاده می‌کردند که برخی از آنها تا ۱۲۰۰ دلار (۱۰۰۰ پوند) برای دسترسی به این ویدیوها پرداخت می‌کردند. سندیکای جنایی چو ویدئوهایی را
پرداخت می‌کردند. سندیکای جنایی چو ویدئوهایی را که از طریق باج‌گیری به دست آورده بود در چت روم‌های مخفی در اپلیکیشن تلگرام به فروش می‌رساند. این مورد به توسعه و دسترسی گسترده دوربین‌های جاسوسی (معمولاً به عنوان «مولکا» شناخته می‌شوند) در کره جنوبی مرتبط است. زنان و دختران کره شمالی در «آشیانه‌های سکس سایبری» در چین مورد تجاوز جنسی واژینال و مقعدی، دستمالی و خودارضایی اجباری قرار گرفته‌اند. در تجارت زنان کره شمالی، قاچاق سکس سایبری عنصری کوچک، اما به سرعت در حال رشد است. دختران ۹ ساله در «نمایش‌های جنسی» که
حال رشد است. دختران ۹ ساله در «نمایش‌های جنسی» که به‌طور مستقیم و به شکل آنلاین برای مخاطبان پولی پخش می‌شود، مورد آزار و سوء استفاده جنسی قرار می‌گیرند که بسیاری از مخاطبان آنها مردان کره‌ای (کره‌جنوبی) هستند. بر اساس طرح آینده کره ۲۰۱۹، تخمین زده می‌شود ۶۰ درصد از پناهندگان زن کره شمالی در چین برای صنعت سکس قاچاق می‌شوند، از این تعداد، حدود ۱۵ درصد به «آشیانه‌های سکس سایبری» فروخته می‌شوند تا توسط مخاطبان آنلاین جهانی مورد بهره‌برداری قرار گیرند. سرکوب چینی‌هایِ غیرقانونی در کره شمالی در ژوئیه ۲۰۱۷ و
چینی‌هایِ غیرقانونی در کره شمالی در ژوئیه ۲۰۱۷ و صنعت در حال توسعه سکس سایبری به گسترش سریع «آشیانه‌های سکس سایبری» دامن زده‌است. قاچاق جنسی سایبری، به عنوان یک معامله بسیار سودآور در نظر گرفته می‌شود. بر اساس تحقیقات اولیه، تجربیات مددکاران و شهادت بازماندگان، ویدیوهای پخش زنده از سکس سایبری با حضور دختران کره شمالی در سنین ۹ تا ۱۴ سال می‌تواند به قیمت ۶۰ تا ۱۱۰ دلار باشد، در حالی که ویدیوهای حاوی دختران و زنان کره شمالی در سنین ۱۷ تا ۲۴ سال می‌تواند تا ۹۰ دلار هزینه داشته باشد. اعتقاد بر این است که
تا ۹۰ دلار هزینه داشته باشد. اعتقاد بر این است که مجرمان با استفاده از مواد مخدر و خشونت (جسمی و جنسی) قربانیان را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در تحقیقی که از فوریه تا سپتامبر ۲۰۱۸ انجام شد، مشخص شد که وب‌سایت‌های کره جنوبی به ترویج سایبرسکس و پورنوگرافی کره شمالی می‌پرداختند، حتی درقالب تبلیغات «پاپ آپ». تقاضای بالای قربانیان سکس سایبری کره شمالی عمدتاً ناشی از مشارکت زیاد مردان کره جنوبی در جستجوی پورنوگرافی به زبان کره ای است. در کره جنوبی، در مقایسه با مجازات‌هایی که برای تولید و توزیع تصاویر سوء استفاده
که برای تولید و توزیع تصاویر سوء استفاده جنسی از کودکان اعمال می‌شود، مجازات کسانی که تصاویر پورنوگرافی کودکان را دارند بسیار کمتر از استانداردهای بین‌المللی است. اروپا. آژانس اتحادیه اروپا در حوزه همکاری قانونی (یوروپل) به بررسی و گسترش آگاهی دربارهٔ «سوء استفاده جنسی در پخش زنده» می‌پردازد. مرکز جرایم سایبری اروپا (EC3) یوروپل به ویژه برای مبارزه با جرایم سایبری مجهز شده‌است. آژانس جرم‌شناسی ملی انگلستان (NCA) جرایم مرتبط با «قاچاق جنسی سایبری» در داخل و خارج از کشور را بررسی می‌کند. اروپا دومین منبع
و خارج از کشور را بررسی می‌کند. اروپا دومین منبع بزرگ گزارش‌های سایبری مرتبط با «فریب آنلاین» به گزارش سایبرتیپ‌لاین است. بر اساس ارزیابی تهدید جهانی ۲۰۱۸ که در تاریخ ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲ بایگانی شده‌است، بسیاری از مشتریان سوء استفاده آنلاین از کودکان (OSEC) به همراه کسانی که قاچاقچیان و قربانیان OSEC هستند در اروپا متمرکز هستند. در سال ۲۰۱۹، اروپا ۱۴ درصد از کل سوء استفاده جنسی در سراسر جهان را به خود اختصاص داده‌است. کودکان معمولاً به منظور استثمار جنسی به اتحادیه اروپا قاچاق می‌شوند و بیشتر آنها کودکان دختر
اروپا قاچاق می‌شوند و بیشتر آنها کودکان دختر خارجی از نیجریه هستند. در اروپا، زنان و کودکانی که در صنعت سکس بهره‌برداری می‌شوند، به‌طور فزاینده‌ای در اینترنت تبلیغ می‌شوند و کودکان به عنوان بزرگسالان معرفی می‌شوند. آزادی بزرگ اینترنت و هزینه‌های پایین میزبانی وب هلند را به یکی از کشورهای دارای بازار عمده برای سوء استفاده جنسی آنلاین تبدیل کرده‌است. در گزارش سالانه ۲۰۱۸، بنیاد دیده‌بان اینترنت (IWF) اعلام کرده‌است که حدود ۷۹ درصد (۸۲۸۰۳ از ۱۰۵۰۴۷) آدرس‌های اینترنتی مربوط به مواد سوء استفاده جنسی از کودکان
اینترنتی مربوط به مواد سوء استفاده جنسی از کودکان در اروپا قرار دارند و اکثریت آن‌ها در هلند مستقر هستند. این مواد از کشورهای مختلف در جهان تولید می‌شود، اما همه آنها بر روی سرورهای کامپیوتری در هلند میزبانی می‌شوند. IWF گزارش داده‌است که بیش از ۱۰۵۰۴۷ آدرس اینترنتی به تصاویر غیرقانونی سوء استفاده جنسی از کودکان مرتبط بوده‌است که هلند میزبان ۴۷ درصد از محتوا است. آمریکای شمالی. دفتر تحقیقات فدرال (FBI) و تحقیقات امنیت داخلی (HSI)، بازوی تحقیقاتی وزارت امنیت داخلی ایالات متحده، عملیات مبارزه با «قاچاق جنسی
داخلی ایالات متحده، عملیات مبارزه با «قاچاق جنسی سایبری» را انجام می‌دهند. اداره نظارت و مبارزه با قاچاق انسان (J/TIP) وزارت امور خارجه ایالات متحده با آژانس‌ها و سازمان‌های خارج از کشور برای نجات قربانیان قاچاق شده در رابطه با سکس سایبری همکاری می‌کند. جنوب شرقی آسیا. صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) فیلیپین را به عنوان مرکز جهانی «قاچاق جنسی سایبری» معرفی کرد. دفتر جرایم سایبری در وزارت دادگستری فیلیپین صدها هزار نکته از فیلم‌ها و تصاویر کودکان فیلیپینی را که مورد استثمار جنسی قرار گرفته‌اند در
را که مورد استثمار جنسی قرار گرفته‌اند در اینترنت دریافت می‌کند. پلیس ملی فیلیپین، همراه با مرکز حمایت از زنان و کودکان (WCPC)، مرکز جرایم اینترنتی علیه کودکان فیلیپین (PICACC), شورای بین سازمانی فیلیپین علیه قاچاق (IACAT، وزارت دادگستری (فیلیپین)، و وزارت رفاه اجتماعی و توسعه با «قاچاق جنسی سایبری» در کشور مبارزه می‌کنند رانچو نی کریستو (Rancho ni Cristo) در سیبو پناهگاهی است که به‌طور انحصاری به بازپروری کودکان در جریان پخش زنده سوءاستفاده جنسی قرار دارند، اختصاص داده شده‌است. به کودکان در این پناهگاه
اختصاص داده شده‌است. به کودکان در این پناهگاه غذا، مراقبت‌های پزشکی، مشاوره، راهنمایی و آموزش مهارت‌های زندگی ارائه می‌شود. کارگروه جرایم اینترنتی علیه کودکان پلیس سلطنتی تایلند (TICAC) با «قاچاق جنسی سایبری» در این کشور مبارزه می‌کند. مبارزه با جرم. مقاماتی که در پزشکی قانونی آنلاین، رمزنگاری و سایر زمینه‌ها مهارت دارند، از تجزیه و تحلیل داده‌ها و به اشتراک گذاری اطلاعات برای مبارزه با قاچاق جنسی سایبری استفاده می‌کنند. یادگیری عمیق، الگوریتم‌ها و سیستم تشخیص چهره نیز برای مبارزه با جرایم سایبری امیدوار
چهره نیز برای مبارزه با جرایم سایبری امیدوار کننده هستند. دکمه‌های علامت‌گذاری یا وحشت در برخی نرم‌افزارهای ویدئو کنفرانس خاص، کاربران را قادر می‌سازد تا افراد مشکوک یا اعمال آزار جنسی را در جریان مستقیم گزارش دهند. برخی اوقات تحقیقات به دلیل قوانین حریم خصوصی که مانع نظارت و دستگیری مجرمان می‌شوند، مختل می‌شوند. سازمان پلیس جنایی بین‌المللی (ICPO-INTERPOL) شواهدی را از پخش زنده آزار جنسی و سایر جرایم جنسی جمع‌آوری می‌کند. گروه کاری جهانی مجازی (VGT) متشکل از سازمان‌های مجری قانون در سراسر جهان است که با
از سازمان‌های مجری قانون در سراسر جهان است که با جرایم سایبری مبارزه می‌کنند. صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) به پلیس برای شناسایی و رسیدگی به جرایم سایبری کمک مالی می‌کند. شرکت‌های فناوری چند ملیتی مانند گوگل، مایکروسافت و فیس‌بوک با یکدیگر همکاری می‌کنند، ابزارهای دیجیتالی را توسعه می‌دهند و به مجریان قانون در مبارزه با آن کمک می‌کنند. ائتلافی از شرکت‌های فناوری بزرگ از جمله فیس‌بوک، مایکروسافت، گوگل و توییتر به رهبری ثورن، سازمانی که از فناوری برای مبارزه با اکتشافات جنسی کودکان در سطح جهان
برای مبارزه با اکتشافات جنسی کودکان در سطح جهان استفاده می‌کند، ابزارهای بسیار پیشرفته تر را برای مجریان قانون در سراسر جهان توسعه می‌دهند تا در هر سطحی با این مسئله مبارزه کنند. آموزش. وزارت آموزش و پرورش مالزی آگاهی از «قاچاق جنسی سایبری» را در برنامه‌های درسی مدارس متوسطه معرفی کرد. تحقیقات نشان می‌دهد که شکارچیان زیر ۱۸ سال از اجبار و تهدید برای پنهان کردن سوء استفاده جنسی، استفاده می‌کنند، اما شکارچیان بالغ از آزار روانی استفاده می‌کنند. شکارچیان بالغ از آزار روانی استفاده می‌کنند تا کودک را به این
از آزار روانی استفاده می‌کنند تا کودک را به این باور برسانند که در واقع به رابطه جنسی با آنها رضایت داده‌اند یا کودک مسئول آنچه برایشان اتفاق افتاده، است. آموزش خطرات چت آنلاین به کودکان برای کاهش خطر تبدیل شدن به «قربانی جنسی سایبری» بسیار مهم است. با چت آنلاین، یک شکارچی ممکن است با تعقیب صفحه کودک یا انتظار دیدن آنچه که یک کودک ارسال می‌کند، اطلاعاتی دربارهٔ سرگرمی‌ها و اقلام مورد علاقه کودک به‌دست آورد. پس از اینکه یک شکارچی این اطلاعات شخصی را به دست می‌آورد، به صحبت کردن با این کودک می‌پردازد و به
می‌آورد، به صحبت کردن با این کودک می‌پردازد و به تظاهر به علاقه‌مندی به همان سرگرمی‌ها به عنوان یک کودک دیگر، پس از به دست آوردن اعتماد، آنها را به خود جذب می‌کند. این موضوع خطری را به همراه دارد زیرا که کودک واقعاً هرگز نمی‌داند که چه کسی در طرف دیگر صفحه است و ممکن است به قربانی یک شکارچی تبدیل شود. ارتباط با سایر جرایم جنسی. قاچاق جنسی سایبری، دارای ویژگی‌های مشابه یا همپوشانی با سایر جرایم جنسی است. با این حال، به گفته وکیل جاشوا تی. کاربک، این «یک تحول منحصر به فرد در تاریخ خشونت جنسی» است و «از چندین
منحصر به فرد در تاریخ خشونت جنسی» است و «از چندین جنبه با مفاهیم سنتی پورنوگرافی آنلاین کودکان و قاچاق انسان متمایز است». ویژگی اصلی این است که قربانیان قاچاق می‌شوند یا منتقل می‌شوند و سپس در نمایش‌های جنسی زنده با به‌کارگیری وب‌کم، مورد سوءاستفاده یا تجاوز قرار می‌گیرند. دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد، جرایم سایبری مربوط به قربانیان قاچاق در نمایش‌های جنسی با وب‌کم را به عنوان یک مشکل نوظهور شناسایی کرد. نمایش‌های پخش زنده غیرقانونی در «آشیانه‌های سکس سایبری» که اتاق‌هایی مجهز به وب‌کم
سکس سایبری» که اتاق‌هایی مجهز به وب‌کم هستند، انجام می‌شود. این جنایت سایبری گاهی به‌طور غیررسمی «تجاوز جنسی با وب‌کم» نامیده می‌شود. سازمان‌های غیردولتی. سازمان مأموریت عدالت بین‌المللی یکی از برترین سازمان‌های غیرانتفاعی جهان است که فعالیت‌های مبارزه با قاچاق جنسی سایبری را انجام می‌دهد. انجمن پایان دادن به تن‌فروشی کودکان، فیلم‌های پورنوگرافی کودکان و قاچاق کودکان به منظور مقاصد جنسی (ECPAT)و مرکز توسعه یکپارچه صلح و سلامتی خلق یک سازمان غیرانتفاعی در فیلیپین، از عملیات قانونی علیه قاچاق جنسی سایبری
فیلیپین، از عملیات قانونی علیه قاچاق جنسی سایبری حمایت می‌کنند. مرکز ملی کودکان مفقود و مورد سوء استفاده قرار گرفته در ایالات متحده به مقامات در موارد قاچاق جنسی سایبری کمک می‌کند. این مرکز گزارش‌های CyberTipline را به سازمان‌های مجری قانون ارائه می‌دهد. تِرِه دِس هومِس، یک سازمان غیرانتفاعی بین‌المللی است که با پخش زنده آزار جنسی کودکان مبارزه می‌کند. دِ کُریا فیوچر اِنِشِتِو، یک سازمان مستقر در لندن است که شواهد و نقض حقوق بشر، از جمله قاچاق جنسی سایبری زنان و دختران کره شمالی در چین را منتشر می‌کند.
گام‌های زمین، گام سیاره‌ای زمین، یا فاز زمینی () شکل آن بخش قابل مشاهده از زمین است که به دلیل تابش نور خورشید بر آن از دیدگاه ماه (یا از هر دیدگاه فرازمینی دیگر) است. "فازهای زمین" به تدریج و به صورت چرخه‌ای در طول یک ماه قمری سینودی (حدود ۲۹٫۵۳ روزه) تغییر می‌کنند، زیرا موقعیت‌های مداری ماه به دور زمین و موقعیت زمین به دور خورشید در طول این چرخه پیوسته تغییر می‌کند. بررسی اجمالی. فاز زمین در طول فصل‌ها به دلیل انحراف محوری زمین تغییر زاویه می‌دهد که در اینجا از دیدگاه مدار زمین ثابت مشاهده شده‌است. حضور
از دیدگاه مدار زمین ثابت مشاهده شده‌است. حضور زمین از برجسته‌ترین ویژگی‌های آسمان ماه است. قطر زاویه‌ای زمین (۱٫۹ درجه) چهار برابر قطر ماه است آنگونه که از زمین دیده می‌شود، هرچند به دلیل خارج از مرکز بودن مدار ماه، اندازه ظاهری زمین در آسمان ماه حدود ۵٪ در هر طرف تغییر می‌کند (قطر آن از ۱٫۸ درجه تا ۲٫۰ درجه است). درست مانند ماه برای ناظران زمینی، زمین نیز از خود فازهایی را در آنجا نشان می‌دهد. با این حال، مراحل مخالف هم هستند. هنگامی که ناظر زمینی ماه کامل را می‌بیند، ناظر از ماه یک «زمین نو» را می‌بیند
را می‌بیند، ناظر از ماه یک «زمین نو» را می‌بیند ولی بالعکس. سپیدایی زمین سه برابر ماه است (تا حدی به دلیل پوشش ابر سفید آن)، و همراه با وسیع‌تر بودن پهنه تابش، زمین کامل از ماه بیش از ۵۰ برابر درخشان‌تر از ماه کامل در اوج خود برای ناظر زمینی، درخشنده‌تر است. این نور که از زمین بر نیمهٔ نزدیک ماه، بر آن بخش که نور خورشید بر آن نمی‌تابد، منعکس می‌شود، به اندازه‌ای روشن است که می‌تواند از زمین، حتی با چشم غیرمسلح، قابل رویت باشد - پدیده‌ای که به عنوان زمین‌تاب شناخته می‌شود. در نتیجهٔ چرخش هماهنگ ماه، یک طرف
شناخته می‌شود. در نتیجهٔ چرخش هماهنگ ماه، یک طرف ماه «سمت نزدیک» آن همیشه به سمت زمین می‌چرخد و سمت دیگر، «سمت دور» بخش عمدهٔ آن از زمین قابل مشاهده نیست. بنا بر این در ماه، زمین را تنها می‌توان از سمت نزدیک آن دید و همیشه از سمت دور ماه، زمین نامرئی خواهد ماند. از سطح نزدیک ماه- زمین در حال چرخش دیده می‌شود. این چرخش دوره‌ای تقریباً یک روز زمینی دارد که به دلیل حرکت مداری ماه اندکی متفاوت است. اگر چرخش ماه کاملاً با زمین همزمان بود، زمین در آسمان ماه هیچ حرکت قابل توجهی نداشت. با این حال، به دلیل رخ‌گردی
قابل توجهی نداشت. با این حال، به دلیل رخ‌گردی ماه، زمین از دیدگاه ناظر یک حرکت لرزشی آهسته و پیچیده انجام می‌دهد. آنگونه که از ماه دیده می‌شود، یک بار در ماه، زمین یک شکل بیضی تقریبی به قطر ۱۸ درجه را ترسیم می‌کند. شکل و جهت دقیق این بیضی به موقعیت مکانی فرد ناظر در ماه بستگی دارد. در نتیجه، در نزدیکی مرز دو طرف نزدیک و دور ماه، زمین گاهی در زیر افق و گاهی بالای آن قرار دارد. باید توجه داشت: اگرچه عکس‌های واقعی از زمین مشاهده شده در ماه دد دست است، بسیاری از ناسا، برخی از عکس‌های به اشتراک گذاشته شده در
از ناسا، برخی از عکس‌های به اشتراک گذاشته شده در رسانه‌های اجتماعی، که ادعا می‌شود مشاهدهٔ زمین از ماه هستند، ممکن است واقعی نباشند.
کولاتیو لوسترالیس () در امپراتوری روم مالیاتی بر «تجار به معنای وسیع» بود. این مالیات توسط کنستانتین بزرگ ایجاد شد، اگرچه برخی نشانه‌ها وجود دارد که چنین مالیاتی در زمان سلطنت کالیگولا وجود داشته‌است (به سوئتونیوس در باب زندگی قیصرها مراجعه کنید). هم برای امپراتوری غربی و هم برای شرق اعمال می‌شد. در ابتدا از طلا و نقره جمع‌آوری شد، اما فقط در اواخر قرن چهارم به صورت طلا جمع‌آوری شد. مانند بسیاری از مالیات‌های رومی، این مالیات نه سالانه، بلکه (در اصل) هر چهار سال یکبار جمع‌آوری می‌شد. این قانون برای همه
چهار سال یکبار جمع‌آوری می‌شد. این قانون برای همه بازرگانان، وام دهندگان، صنعتگران و سایرین که برای کار خود هزینه دریافت می‌کردند، از جمله روسپی‌ها، اعمال می‌شد. تنها معافیت‌های اولیه پزشکان، معلمان و کشاورزانی بودند که محصولات خود را می‌فروختند. این مالیات توسط آناستاسیوس یکم در سراسر امپراتوری روم شرقی در سال ۴۹۸ به عنوان بخشی از اصلاحات مالی و پولی او لغو شد.
لیبرتاد () یک فیلم درام اسپانیایی به نویسندگی و کارگردانی کلارا روگت است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. روایتی از دوران بلوغ دو دختر که تضاد طبقاتی را از دیدگاه طبقه ممتاز به تصویر می‌کشد، این فیلم داستان دوستی بین نورا (دختری ثروتمند از طبقهٔ ممتاز) و لیبرتاد (دختر روسانا، خدمتکار خانگی کلمبیایی) را دنبال می‌کند؛ در حالی که نورا تعطیلات را در خانه تابستانی مادربزرگش آنخلا در کوستا برابا می‌گذراند.
ایستگاه کتابخانه ملی قطر ایستگاهی در خط سبز متروی دوحه در منطقه الشقب است. این ایستگاه به شهرداری الریان، به‌ویژه الشقب و سایر مناطق مرتبط با شهر آموزش و بنیاد قطر خدمات‌رسانی می‌کند. این ایستگاه در خیابان اللقطه، در کنار کتابخانه ملی قطر واقع شده‌است. ایستگاه کتابخانه ملی قطر در حال حاضر فاقد مترولینک است. امکانات موجود در محل شامل سرویس بهداشتی و نمازخانه است. تاریخچه. این ایستگاه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ به‌همراه سایر ایستگاه‌های خط سبز (که با نام "خط آموزش" نیز شناخته می‌شود) به روی عموم باز شد.