payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از زندگی مذهبی همکاری کند، نوعی که برای زنان مسن‌تر و افراد با بنیه ضعیف‌تر در دسترس باشد، و بر فضایل درونی پنهان مانند فروتنی، اطاعت، فقر، بخشش متعادل و صبر تأکید کند، و بر اساس نمونهٔ مریم مقدس در سفر رحمت به عمه‌اش الیزابت باشد. این فرقه برای خوش‌آمدگویی به کسانی که نمی‌توانستند ریاضت‌های لازم در سایر فرقه‌ها را به‌جا آورند، تأسیس شد. به‌جای زمزمهٔ دفتر نیایش در نیمه‌شب، خواهران ساعت هشت و نیم شب به تلاوت دفتر کوچک مریم مقدس می‌پرداختند. نه پرهیز دائمی وجود داشت و نه روزه‌داری طولانی‌مدت. فرقه عیادت از
داشت و نه روزه‌داری طولانی‌مدت. فرقه عیادت از مریم مقدس توسط پل پنجم در سال ۱۶۱۸ به‌طور قانونی تأسیس شد که به آن تمام امتیازات سایر فرقه‌ها را اعطا کرد. یک مهر و موم پاپی از اوربان هشتم آن را در سال ۱۶۲۶ به‌طور رسمی تأیید کرد. کشش. کشش خاص به فرقه عیادت، نظم درونی است که عمدتاً از طریق تمرین دو فضیلت ابراز می‌شود: فروتنی و ملایمت. شعار این فرقه «زنده باد عیسی» است. نخستین صومعه در لیون در سال ۱۶۱۵ تأسیس شد که به دنبال آن مولن (۱۶۱۶)، گرنوبل (۱۶۱۸)، بورژ (۱۶۱۸) و معبد مارِه در پاریس (۱۶۱۹) تأسیس شدند.
(۱۶۱۸) و معبد مارِه در پاریس (۱۶۱۹) تأسیس شدند. هنگامی که فرانسوا دو سال در سال ۱۶۲۲ درگذشت، ۱۳ صومعه تأسیس شده بود؛ در زمان مرگ ژین فرانسوا دو شانتال در ۱۶۴۱، تعداد آن‌ها به ۸۶ صومعه رسید. این فرقه از فرانسه به سراسر اروپا و آمریکای شمالی گسترش یافت. تا سال ۲۰۲۱، حدود ۱۵۰ صومعه خودمختار عیادت در سراسر جهان وجود دارد. پرتغال. فرقه عیادت از مریم مقدس از سال ۱۷۸۴ در پرتغال حضور داشته و امروزه سه صومعه را در آنجا نگهداری می‌کند: در براگا، در ویلا داس آوس و در باتالیا. خواهران عیادتی در پرتغال، همانند مارگارت
باتالیا. خواهران عیادتی در پرتغال، همانند مارگارت مری آلاکوک در گذشته، اقدام به تولید و توزیع تندیسک‌های قلب مقدس عیسی (شبیه نوار شانه‌ای) می‌کنند. انگلستان. در جریان انقلاب فرانسه در ۱۷۸۹، زمانی که همهٔ خانه‌های مذهبی سرکوب شدند، بسیاری از خواهران فرانسوی به سایر کشورهای کاتولیک پناه بردند. خواهران در روان، شمال فرانسه، به صومعه‌های پرتغالی گریختند و تنها با مرگ روبسپیر در ۱۷۹۴ از گیوتین نجات یافتند. در ۱۸۰۳، شش خواهر لیسبون را با یک کشتی باری انگلیسی ترک کردند و در حالی که در دریا بودند، توسط دزدان
ترک کردند و در حالی که در دریا بودند، توسط دزدان دریایی فرانسه مورد حمله قرار گرفتند. به دلیل ملیتشان (آنها فرانسوی بودند نه انگلیسی) از آن‌ها صرف‌نظر شد و با خیال راحت به بندر ویگو در اسپانیا بازگردانده شدند. پس از اقامتی کوتاه در اسپانیا، سه نفر از خواهران تلاش دوم خود را برای عبور از پورتو انجام دادند و بدون درگیری بیشتر با دزدان دریایی در ۲۹ ژانویه ۱۸۰۴ وارد فالماوث شدند. آنها بعداً به اکتون سفر کردند و در ۱۹ مارس ۱۸۰۴ اولین صومعه عیادت را در خاک انگلیس تأسیس کردند. آنها متعاقباً به والدرون نقل مکان
تأسیس کردند. آنها متعاقباً به والدرون نقل مکان کردند. آلمان. در سال ۱۸۳۵، فرقه عیادت از مریم مقدس دیترامس‌تسل، صومعهٔ بویربرگ (آلمانی: Kloster Beuerberg) در اویراسبورگ، آلمان را به دست آورد. بین سال‌های ۱۸۴۶ و ۱۹۳۸، آن‌ها در صومعهٔ بویربرگ یک مدرسهٔ دخترانه و خانه‌ای برای مادران شیرده اداره می‌کردند و بعد از آن، خانه‌ای برای بهبودی سالمندان. این صومعه همچنان متعلق به فرقهٔ عیادت از مریم مقدس است. کلمبیا. نُه خواهر عیادت از مادرید اسپانیا در سال ۱۸۹۲ به کلمبیا آمدند و اولین صومعه را در سانتا فه، بوگوتا
کلمبیا آمدند و اولین صومعه را در سانتا فه، بوگوتا تأسیس کردند. ایرلند. خواهران عیادتی در سال ۱۹۵۵ به ایرلند آمدند و صومعه‌ای را در استامولن، شهرستان میث تأسیس کردند. هنگامی که مادر مری ترزا اودوایر، رئیس صومعهٔ عیادت رزلند انگلستان، متوجه شد که برادران سنت جان خدای در حال ترک سیلورستریم هستند، از اسقف مِث برای اجازهٔ ورود فرقهٔ عیادت به حوزهٔ اسقفی او درخواست کرد. مشکلات تأمین نیرو با قرض گرفتن سه خواهر از آمریکا حل شد. صومعه‌های عیادت سنت پل مینه سوتا، بروکلین نیویورک و آتلانتا جورجیا هر کدام یک خواهر را
نیویورک و آتلانتا جورجیا هر کدام یک خواهر را قرض دادند. کره جنوبی. در سال ۲۰۰۵، شش خواهر عیادتی از مانیزالِس کلمبیا به کره جنوبی آمدند. صومعهٔ عیادت در جونگ‌اوک-اِوپ، یونچئون، در استان گیونگ‌گی، کره جنوبی تأسیس شد. لهستان. خواهران عیادت (به لهستانی: "Zakon Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny" یا "siostry wizytki") اولین بار توسط ملکهٔ هم‌نشین لهستان، ماری لوییز، که به‌طور گسترده به‌عنوان حامی و پشتیبان کلیسای کاتولیک شناخته می‌شد، به مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی دعوت شدند. با ورود ۱۲ راهبه به ورشو، آرزوی
دعوت شدند. با ورود ۱۲ راهبه به ورشو، آرزوی او محقق شد. تعداد خواهران ویزیتاسیون ورشو به سرعت افزایش یافت و این صومعه تا قبل از ۱۷۰۰ دو صومعهٔ دیگر را در کراکوف و ویلنیوس تأمین مالی کرد. پس از تجزیه لهستان، این فرقه بارها توسط ارتش‌های خارجی مورد سرقت قرار گرفت و تحت تحریم‌های اعمال‌شده توسط قدرت‌های اشغال‌گر رنج برد. در حال حاضر چهار صومعهٔ عیادت در لهستان وجود دارد. ورشو. اولین صومعه در کراکوفسکیه پشدمیشچیه، نزدیک به یک اقامتگاه سلطنتی ساخته شد. راهبه‌ها در همان سال ۱۶۵۴ رسماً در آنجا محصور شدند، اما به
در همان سال ۱۶۵۴ رسماً در آنجا محصور شدند، اما به زودی پس از آن، به دلیل تهدیدهای سیل مجبور شدند دو بار صومعه را ترک کنند - این چند قرن بعد دوباره اتفاق افتاد، زمانی که خواهران برای اسکان سربازان ناپلئونی بیرون رانده شدند. از زمان تأسیس، «ویزیتکی» (Wizytki)، یعنی عیادتی‌ها به زبان لهستانی، مدارس و خوابگاه‌هایی را برای دختران اداره می‌کردند و از فقیران شهری مراقبت می‌کردند. بعد از شکست قیام ژانویه (۱۸۶۴)، به عنوان یکی از تلاش‌های بسیار تزار برای از بین بردن هرگونه نفوذ ملی لهستان در آموزش، به خواهران آموزش
هرگونه نفوذ ملی لهستان در آموزش، به خواهران آموزش ممنوع شد - به همراه خوابگاه، پذیرش افراد جدید نیز بسته شد، به این معنی که هیچ خواهر جدیدی نمی‌توانست پذیرفته شود. «ویزیتکی» فقط در سال ۱۹۰۵ آموزش افراد جدید را از سر گرفت. قدیمی‌ترین صومعه‌های عیادت همچنین در قیام ورشو شرکت داشتند، زمانی که خواهران داوطلبانه صومعه خود را به روی مهمانان باز کردند و از مردم غیرنظامی آسیب‌پذیر محافظت کردند. به عنوان سرپرستان یکی از برجسته‌ترین بناهای تاریخی در ورشو، خواهران نیز در حفاظت از آثار هنری مشارکت داشتند. تحت جمهوری
در حفاظت از آثار هنری مشارکت داشتند. تحت جمهوری خلق لهستان، همین صومعه فضایی برای ارتباط و تبادل با روحانیون در کشورهایی مانند جمهوری خلق مجارستان یا چکسلواکی بود. کراکوف. صومعه در کراکوف شکل‌گیری خود را مدیون معجزه‌ای می‌داند که توسط فرانسیس دِ سال انجام شد، هنگامی که به دعای اسقف و بنیانگذار یان مالاچوفسکی پاسخ داد، زمانی که او در رود یخ‌زده ویستولا در حال غرق شدن بود. پنج خواهر از صومعه ورشو همان زمستان به کراکوف نقل مکان کردند. یاسلو. صومعه مذکور در ویلنیوس با دستور نیکلای یکم در سال ۱۸۴۱ منحل شد و
ویلنیوس با دستور نیکلای یکم در سال ۱۸۴۱ منحل شد و خواهران به زور به فرانسه تبعید شدند. در سال ۱۹۰۱، خواهران عیادت از ورسای به لهستان آمدند، جایی که خانه جدیدی را در یک صومعه تازه ساخته شده در یاسوو پیدا کردند که در سال ۱۹۰۳ رسماً آنها را پذیرفت. خواهران عیادت یاسوو مانند صومعه‌های خواهر خود، یک پانسیون برای زنان و دختران را اداره می‌کردند، اگرچه ظرفیت آن به عنوان مدرسه به‌طور رسمی شناخته نمی‌شد. فعالیت آموزشی آنها با شروع جنگ جهانی اول متوقف شد. در طول جنگ جهانی دوم، خواهران دوباره آواره شدند و صومعه ابتدا
دوم، خواهران دوباره آواره شدند و صومعه ابتدا به یک بیمارستان جنگی تبدیل شد و سپس منفجر شد. خواهران عیادت در دهه ۱۹۵۰ به خرابه‌ها بازگشتند و روند کند بازسازی آغاز شد. در سال ۱۹۶۶، کلیسا به عنوان بخشی از جشن‌های گسترده‌تر هزارمین سالگرد مسیحی‌شدن لهستان دوباره تقدیس شد. ریبنیک. در سال ۱۹۴۲، خواهران عیادت از ویلنیوس بار دیگر اخراج شدند. به آنها ممنوعیت پوشیدن لباس مخصوص راهبه داده شد و مجبور شدند برای بقیه جنگ جهانی دوم در میان مردم عادی زندگی کنند. در سال ۱۹۴۶، اسقف استانیسواف آدامسکی آنها را به شمیانوویتسه
اسقف استانیسواف آدامسکی آنها را به شمیانوویتسه شلانسکیه دعوت کرد. در سال ۲۰۰۰، صومعه در شمیانوویتسه تعطیل شد و خواهران به ریبنیک نقل مکان کردند. خواهران عیادت در ریبنیک عمدتاً مسن هستند. در ایالات متحده. در ایالات متحده آمریکا ۱۰ صومعه در دو فدراسیون وجود دارد. صومعه‌های فدراسیون اول زندگی کاملاً درون‌گرایانه را سپری می‌کنند، با رعایت محصوربودگی پاپی، با نذرهای رسمی، و عادت سنتی فرقه را حفظ کرده‌اند. از ده صومعه عیادت در ایالات متحده، شش صومعه به فدراسیون اول تعلق دارد. فدراسیون دوم. خواهران فدراسیون دوم
اول تعلق دارد. فدراسیون دوم. خواهران فدراسیون دوم کارهای رسولانه را به زندگی تأملی خود اضافه می‌کنند. در سال ۱۹۸۹، رهبری فدراسیون دوم فرقه عیادت در ایالات متحده آمریکا، یک جامعه صومعه‌ای شهری را در مینیاپولیس تأسیس کردند. آن‌ها به عنوان بخشی از خدمات خود به خانواده‌ها، جلسات آموزشی مانند آشپزی و تغذیه، امور مالی و بودجه‌بندی، آمادگی برای دانشگاه و غیره را برای نوجوانان محله ارائه می‌دهند. آکادمی عیادت مونت دو شانتال در سال ۱۸۴۸ با نام «آکادمی دخترانه ویلینگ» در مرکز شهر ویلینگ، ویرجینیای غربی تأسیس شد و در
در مرکز شهر ویلینگ، ویرجینیای غربی تأسیس شد و در سال ۱۸۶۵ نام فعلی خود را به خود گرفت. در حالی که همه مقاطع تحصیلی پنجم تا دوازدهم دخترانه بود، مدارس مونتسوری و ابتدایی مونت دو شانتال مختلط بود. این مدرسه در ۳۱ مه ۲۰۰۸ تعطیل شد و راهبه‌ها به «عیادت جرج‌تاون» در واشینگتن دی.سی. نقل مکان کردند. این ساختمان در سال ۱۹۷۸ در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی قرار گرفت، اما در ۷ نوامبر ۲۰۱۱ تخریب شد. عیادتی‌های برجسته. یکی از قدیسان برجسته این فرقه، **مارگِرِت ماری آلِکوک** است که گفته می‌شود مکاشفات قلب مقدس را دریافت
است که گفته می‌شود مکاشفات قلب مقدس را دریافت کرد که منجر به **نذر اولین جمعه** و ساعت‌های مقدس شد. شخصیت برجسته دیگری از فرقه عیادتی **ماری مارتا شامبون** بود که به دلیل گزارش مجموعه‌ای از مکاشفات از عیسی و معرفی **نذر پنج زخم مقدس** (یا "تسبیح پنج زخم مقدس") در اوایل قرن بیستم شناخته شده‌است. در ۱۰ مه ۱۹۹۸، هفت راهبه عیادتی از اولین صومعه مادرید، اسپانیا، که در جریان انقلاب اسپانیا در سال ۱۹۳۶ شهید شدند، توسط **پاپ ژان پل دوم** در رم تطهیر شدند.. این راهبه‌ها عضو خانه مادرید فرقه عیادت بودند. در اوایل
عضو خانه مادرید فرقه عیادت بودند. در اوایل سال ۱۹۳۶، در جریان جنگ داخلی اسپانیا، با تشدید آزار و اذیت مذهبی، بیشتر جامعه به اورونوز نقل مکان کردند و گروهی از شش راهبه را به سرپرستی خواهر ماریا گابریلا دِ هینوخوسا باقی گذاشتند. تا جولای در آپارتمان خود محصور شدند، زمانی که همسایه‌ای آن‌ها را به مقامات گزارش داد و در نوامبر ۱۹۳۶ آپارتمانشان بازرسی شد. با این حال، آنها از پناه گرفتن در کنسولگری‌ها خودداری کردند. عصر همان روز، گشتی از فدراسیون آنارشیست ایبریایی وارد آپارتمان شد و به همه خواهران دستور داد که
وارد آپارتمان شد و به همه خواهران دستور داد که آنجا را ترک کنند. آنها با ون به منطقه‌ای متروکه منتقل شدند و به ضرب گلوله کشته شدند. ماریا سسیلیا که هنگام شلیک به خواهر کناری اش فرار کرده بود، کمی بعد تسلیم شد و پنج روز بعد در کنار دیوار گورستان در والِکاس در حومه مادرید به گلوله بسته شد. در سال ۲۰۱۰، به پاسداشت سال جهانی جشن فرقه عیادت، پاپ بندیکت شانزدهم برای کسانی که از صومعه‌ای متعلق به عیادتی‌ها بازدید می‌کردند و در آنجا دعا می‌خواندند، آمرزش کامل (فرصت بخشایش گناهان) در نظر گرفت.
توپ برای کوردوبا () یک فیلم وسترن آمریکایی است که در سال ۱۹۷۰ به نمایش درآمد، این فیلم که در اسپانیا فیلمبرداری گردیده‌است بخش زیادی از آن به رخدادی در مکزیک در سال ۱۹۱۲ مربوط است. کارگردانی فیلم را پل وندکوس برعهده داشت، بازیگران اصلی آن جرج پپارد، پیت دوئل، جووانا رالی و رف ولونه بوده و موسیقی متن ساخته المر برنستاین است.
سکه یادبود پیروزی شاپور یکم بر روم یا سکه یادبود باج‌گزاردن فیلیپ عرب به شاپور یکم، یک دینار ساسانی با قطر ۲۸ میلی‌متر و وزن ۱۴٫۸۵ گرم (برابر دو دینار) و منسوب به شاپور یکم است. این سکه امروزه در مجموعه‌ای خصوصی نگهداری می‌شود. ، سکه‌شناس برجسته اتریشی، در سال ۲۰۰۴ پس از مشاهده عکسی از این سکه آن را جعلی دانست، ولی مدتی بعد با بررسی سکه از نزدیک از نظر پیشین خود عقب‌نشینی کرد و بدین‌ترتیب احتمال اصالت سکه مذکور تقویت شد. بااین‌حال هنوز اصالتش حتمی نیست. شمایل‌نگاری و کتیبه‌شناسی این سکه ویژه به‌وضوح نشان
و کتیبه‌شناسی این سکه ویژه به‌وضوح نشان می‌دهند که نوعی مدال و سکه یادبود محسوب می‌شود. تاریخ احتمالی برای ضربش را میان سال‌های ۲۴۴ تا ۲۶۰ میلادی تخمین زده‌اند. مشخصات. روی سکه مذکور مانند سایر سکه‌های ساسانی، نقش نیم‌تنه شاهنشاه قرار گرفته که این عبارت به زبان فارسی میانه و خط پهلوی کتیبه‌ای دورش درج شده‌است: اگرچه عنوان شاهنشاه ایران و انیران بر سنگ‌نوشته سه زبانه شاپور یکم بر کعبه زرتشت ثبت‌شده، بااین‌حال پیشینه کاربرد این عنوان در سکه‌ها به‌زمان فرزند و جانشین شاپور، هرمز یکم بازمی‌گردد. اگر این سکه
و جانشین شاپور، هرمز یکم بازمی‌گردد. اگر این سکه واقعاً دارای اصالت باشد، قدیمی‌ترین مورد شناخته‌شده از کاربرد اصطلاح انیران بر سکه‌های ساسانی است. نقش پشت سکه صحنه تسلیم‌شدن امپراتور رومیان در مقابل شاپور یکم که سواره است را نشان می‌دهد. چنین نقشی در میان سکه‌های ساسانی استثنا است و مورد مشابه‌ای ندارد. مطابق کتیبه دور این نقش، امپراتور تسلیم‌شده باید فیلیپ عرب باشد: بدین‌ترتیب تاریخ ضرب این سکه باید مربوط به پس از نبرد مشیک و مربوط به هنگامی باشد که با کشته‌شدن گوردیان سوم، جانشین او فیلیپ عرب، طبق متن
گوردیان سوم، جانشین او فیلیپ عرب، طبق متن سنگ‌نوشته کعبه زرتشت پذیرفت که ۵۰۰٫۰۰۰ دینار باج به ساسانیان بپردازد. نکته جالب‌توجه دربارهٔ نقش پشت سکه، حالت دست شاپور یکم است که انگشت سبابه را به سمت بالا گرفته‌است. این حالت انگشت در ایران ساسانی زمانی رخ می‌داد که فردی از رده پایین‌تر مقابل یک شخص والامقام‌تر قرار می‌گرفت. در مورد شاهنشاهان، این حالت تنها در هنگام مواجه آن‌ها با اهورامزدا صورت می‌گرفت (برای نمونه سنگ‌نگاره اهورامزدا و اردشیر بابکان). نقش اهورامزدا و ایزدان دیگر در این بخش سکه وجود ندارد. شاید
و ایزدان دیگر در این بخش سکه وجود ندارد. شاید این حالت شاپور یک قدردانی ساده از اهورامزدا، بدون حضور پیکر او باشد. احتمال دیگر آن است که این نوع از ژست‌گرفتن می‌تواند نشان‌دهنده تأثیر فرهنگ ایرانی شرقی نواحی مانند تخارستان باشد که در آنجا این ژست نه نشانه کُرنِش، بلکه نماد صلح‌خواهی و علاقه به ثبات است. بدین‌ترتیب شاپور با نشان‌دادن این علامت به فیلیپ، درخواست او برای قبول صلح را می‌پذیرد. نقش شاه سوارکار بر برخی از سکه‌های برنزی هم‌دوره شاپور یکم که ضرب شهر مرو هستند، وجود دارد، ولی نقش روی سکه‌ها به
شهر مرو هستند، وجود دارد، ولی نقش روی سکه‌ها به شاهان محلی دست‌نشانده تعلق دارد. در زمان شاپور یکم، شاهان مرو مجاز به ضرب سکه برنزی با نقش خود و عنوان «شاه مرو» بودند.
نورم کرازبی (زاده -درگذشته ) بازیگر آمریکایی بود. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم باشگاه کوگر، هشت شب دیوانه‌وار و بزرگ‌شده‌ها ۲ اشاره کرد.
نامه باست نامه ای بود به تاریخ ۸ فوریه ۱۹۱۸ که دولت بریتانیا به حسین بن علی، شریف مکه، در پی درخواست حسین برای توضیح در مورد قرارداد سایکس-پیکو خطاب به او نوشت. این پیام توسط سرهنگ باست، مأمور موقت بریتانیا در جده، که پیام را از طریق تلگرام از وزارت خارجه لندن دریافت کرده بود، ارسال شد. در این نامه انتشار قرارداد سایکس-پیکو به عنوان تلاشی از سوی امپراتوری عثمانی برای ایجاد بی‌اعتمادی بین اعراب و بریتانیا در جریان شورش اعراب رد شد. این یک پیام رسمی برای حمایت از تلگرافی بود که چند روز قبل از آن توسط رجینالد
از تلگرافی بود که چند روز قبل از آن توسط رجینالد وینگیت، کمیسر عالی مصر برای حسین ارسال شده بود. در مقدمه نامه باست اشاره شد که وینگیت ارسال نامه را هدایت کرده‌است. نامه. نامه به زبان عربی نوشته شد. ترجمه ای انگلیسی در سال ۱۹۳۸ در کتاب "بیداری عربی" منتشر شد که به موجب آن نویسنده آن، جورج آنتونیوس، خاطرنشان کرد که متن نامه اصلی «اغلب در مطبوعات عربی به صورت فکس از یک نسخه فتوکپی ارائه شده توسط شاه حسین منتشر شده‌است».انگیزه‌های وفاداری که اعلیحضرت را بر آن داشته تا نامه‌هایی را که فرمانده کل ترکیه در سوریه
تا نامه‌هایی را که فرمانده کل ترکیه در سوریه خطاب به اعلیحضرت امیرفیصل و جعفر پاشا خطاب کرده‌است، به کمیساریای عالی بفرستد، موجب رضایت بیشتر دولت اعلیحضرت شده‌است. گام‌هایی که جناب‌عالی در این رابطه برداشته اند، نشانه دوستی و صمیمیت محکم و متقابلی است که همواره مشوق روابط دولت حجاز و دولت اعلیحضرت بوده‌است. واضحاً هدف ترکیه ایجاد شک و شبهه بین نیروهای متفقین و آن دسته از اعراب است که تحت رهبری و هدایت اعلیحضرت نجیبانه برای بازیابی آزادی باستانی خود تلاش می‌کنند. سیاست ترکیه ایجاد اختلاف از طریق اغوا کردن
سیاست ترکیه ایجاد اختلاف از طریق اغوا کردن اعراب به این باور است که قدرت‌های متفقین نقشه‌هایی در مورد کشورهای عربی دارند و به متفقین نشان می‌دهد که اعراب ممکن است از آرزوهای خود دست بکشند. اما چنین دسیسه‌هایی نمی‌توانند در ایجاد اختلاف در میان کسانی که ذهنشان با هدفی مشترک به سوی یک هدف مشترک هدایت می‌شود، موفق شوند. دولت اعلیحضرت و متحدان آنها در هر هدفی که هدف آن آزادی ملت‌های تحت ستم است، استوار ایستاده‌اند و مصمم هستند که در کنار ملت‌های عرب در مبارزه آنها برای ایجاد جهان عرب که در آن قانون جایگزین بی
برای ایجاد جهان عرب که در آن قانون جایگزین بی عدالتی عثمانی شود، بایستند. که بر رقابت‌هایی که به‌طور مصنوعی توسط سیاست مقامات ترکیه تحریک می‌شود، غلبه خواهد کرد. دولت اعلیحضرت بار دیگر بر عهد سابق خود در رابطه با آزادی خلق‌های عرب تأکید می‌کند. دولت اعلیحضرت تاکنون سیاست خود را تضمین این آزادی قرار داده‌است، و این همان سیاستی است که آنها مصمم هستند با محافظت از اعراب که قبلاً از همه خطرات و خطرات رهایی یافته‌اند و با کمک به کسانی که هنوز در زیر یوغ هستند، دنبال کنند. ظالمان برای به دست آوردن آزادی خود
کوادیو آنانی (؛ زادهٔ ) جودوکار غنایی‌تبار اهل ایتالیا است.
چیزهای زندگی () یک درام عاشقانه است که در سال ۱۹۷۰ به نمایش درآمد، کارگردانی فیلم را کلود سوته بر عهده داشت و فیلم بر اساس رمان "تقاطع" ("Intersection") اثر پل گیمار که در سال ۱۹۶۷ منتشر گردیده بود، ساخته شد. ماجرای فیلم حول محور تصادف رانندگی توسط پی‌یر (با نقش‌آفرینی میشل پیکولی) که فردی معمار است و اتفاقات قبل و بعد از تصادف به وقوع می‌پیوندد. چیزهای زندگی، برندۀ جایزه لوئی دِلوک شده‌ است.
ایرنه بالدساری (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل ایتالیا است.
مانوئل کاپای (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایتالیا است.
آنتونینو باریلا (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
النا برتوکی (؛ زادهٔ ) شیرجه‌رو زن اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
سوفیا چکارلو (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل ایتالیا است.
اوتاویا چستونارو (؛ زادهٔ ) ورزشکار زن پرش طول و پرش سه‌گام اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کیارا چینی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز زن اهل ایتالیا است.
یمانبرهان کریپا (؛ زادهٔ ) دونده دو استقامت اتیوپی‌تبار اهل ایتالیا است.
آرنولد کارسکنس (زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۵۴‌‌‌‌‌ در شهر بیمستر) یک روزنامه‌نگار، نویسنده و خبرنگار پیشین جنگی است. در حال حاضر وی مدیر رسانهٔ «ناگفته‌های هلند» است.‌ تحصیلات. وی تحصیلات خود را در رشتهٔ روزنامه‌نگاری در مدرسهٔ روزنامه‌نگاری اوترخت به پایان رسانده است. آثار. یکی از آثار وی که برای ایرانیان و کردها مهم است، کتاب «بدون ذره‌ای تاسف» (به هلندی:‌ Geen cent spijt) در مورد فرانس فان آنرات است.
داویده دی ورولی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
گابریله چیمینی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
باشگاه فوتبال آرنتیرو یک باشگاه فوتبال اسپانیایی است که در سال ۱۹۵۸ در شهر ا کاربایینیو گالیسیا تأسیس شد. این باشگاه در پریمرا فدراسیون بازی‌ می‌کند و بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ۴٬۵۰۰ نفره اسپینیدو میزبانی می‌کند. بین سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۵، این باشگاه به نام اُ کاربایینیو شناخته می‌شد.
کریستال کاستلز یک گروهٔ موسیقی الکترونیک می‌باشد که در سال ۲۰۰۶ و در تورنتو، انتاریو توسط تهیه‌کننده موسیقی-ترانه‌پرداز ایثن کث و خواننده-ترانه‌پرداز آلیس گلس که بعدها ادیث فرانسیس جایش را پر کرد، شکل گرفت.
خواجه ابوبکر حصیری عبدالله ابن یوسف سیستانی از فقهاء شافعی و ندیم سلطان محمود غزنوی بود که در تاریخ بیهقی حکایاتی از او آمده‌است. او پدر ابراهیم حصیری است. پس از مرگ سلطان محمود ابوبکر حصیری از مسعود غزنوی جانب‌داری می‌کرد. او پس از زندانی شدن امیرمحمد (پسر و ولیعهد سلطان محمود) در دژ کوهتیز، با تنی چند از درباریان این خبر را به مسعود رساند. در تگین‌آباد به نام مسعود خطبه خواندند و سلطان مسعود در همان سال، به پاس خدمت ابوبکر حصیری، به وی خلعت بخشید. شاعر دوران غزنوی فرخی سیستانی شعری در مدح او گفته‌است:
کریم چشک سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان معاون عملیات نیروی زمینی ارتش فعالیت می‌کند. وی از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶ جانشین فرمانده لشکر ۵۸ تکاور بود، از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ فرماندهی تیپ ۴۰ پیاده سراب را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱ به‌عنوان معاون بازرسی نیروی زمینی ارتش فعالیت می‌کرد و از ۱۴۰۱ معاون عملیات فرمانده نیروی زمینی ارتش است. چشک در سال ۱۳۹۸ درجه سرتیپ‌دومی و در سال ۱۴۰۲ درجه سرتیپی دریافت کرد.
سیستان در اساطیر ایران و آئین زرتشت، اهمیت بسزایی دارد. در کتاب اوستا، درفقرات ۶۶–۶۹ یشتها، از خاندان کیانی مکرر یاد شده و سیستان و پیرامون دریاچهٔ هامون میهن اصلی خاندان کیانی معین شده‌است. درفقره ۶۶ زامیاد یشت چنین می‌خوانیم: «فر کیانی، از آن کسی است که شهریاری وی از آنجای که رو هیرمند دریاچه کیانسی (هامون) را پدیدمی‌آورد، برخاسته است. در این فقره صریحاً پادشاهی کیانی اراده شده و سیستان و پیرامون دریاچه هیرمند میهن اصلی خاندان کیانی معین شده‌است. بنابراین تردیدی نیست که کیانیان از جمله کهن‌ترین ساکنان
تردیدی نیست که کیانیان از جمله کهن‌ترین ساکنان آریایی هستند که در نخستین مرحلهٔ مهاجرت آریایی‌ها از شمال به جنوب در حوزهٔ دلتای رود هیرمند (سیستان) ساکن شده‌اند و در اینجا شالودهٔ پادشاهی و زندگی شهرنشینی را بنیاد گذاشته‌اند و از اینجا روزگاری سراسر ایران بزرگ را اداره می‌کرده‌اند و بخش زیادی "شاهنامه"، وقف شرح شأن و شوکت پادشاهی خاندان کیانی (از کی‌قباد تا کی‌گشتاسپ پذیرنده و پشتیبان دین زرتشت) شده‌است. ملک محمود کیانی. ملک محمود کیانی زمانی‌که شهرهای نیشاپور و بر پیرامون آن چیرهٔ شد، خود را پادشاه مستقل
و بر پیرامون آن چیرهٔ شد، خود را پادشاه مستقل خراسان و سیستان نامید و مشهد را پای تخت خویش قرار داد. ارتش منظمی مرکب از سواره‌نظام و پیاده‌نظام با توپخانه قوی تشکیل داد. ملک محمود پس از سرکوبی مخالفان در مشهد تاج‌گذاری نمود. و «جیغه بر سر و سکه پادشاهی به سیم و زر زد و چون خود را منسوب به کیانیان می‌دانست، کلاه کیانی برای خود ترتیب داد.» و تاجی برسم کیانیان ۳۰ سدهٔ پیش از خود بر سر گذاشت.
شفقت علی خان (متولد: ۱۷ ژوئن ۱۹۷۲) یک خواننده کلاسیک پاکستانی است. او برای اولین بار در سن هفت سالگی در جشنواره موسیقی لاهور در سال ۱۹۷۹ ظاهر شد.
لیلیا کابرال برتولی فیگوئرادو (زاده ۱۳ ژوئیه ۱۹۵۷) یک هنرپیشه اهل برزیل است. او پیش از این دو بار نامزد جایزه بین‌المللی امی برای بهترین بازیگر زن شده‌است.
اینگرا د سوزا لیبراتو (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۶) یک هنرپیشه اهل برزیل است. او در سالوادور، باهیا به دنیا آمد. اولین حضور خود را در سینما در سن ۷ سالگی با بازی در نقش یک پری دریایی در فیلم کوتاه Ementário (1973) به کارگردانی پدرش چیکو لیبراتو و فیلمنامه مادرش آلبا لیبراتو انجام داد.
آنا مارگاریدا د کاروالیو (زاده ۱۹۶۹ در لیسبون) نویسنده و روزنامه‌نگار پرتغالی است. تنها نویسنده پرتغالی که برای هر یک از سه اثر داستانی ادبی متوالی خود، جایزه بزرگ انجمن نویسندگان پرتغال (APE/DGLB) را دریافت کرد.
صوفیا دی موراس والورده (متولد: ۳۰ اوت ۲۰۰۵)، که به عنوان حرفه ای به عنوان صوفیا والورده شناخته می‌شود، یک بازیگر برزیلی است. فیلم‌شناسی. تلویزیون. سینما
معین محمودزاده (۲۳ بهمن ۱۳۶۵ – ۷ اسفند ۱۴۰۲) بازیگر ایرانی بود. او بازیگری را از سینما، با فیلم "بوفالو" (۱۳۹۳) به کارگردانی کاوه سجادی حسینی شروع کرد. او در مجموعه‌های زیر هم‌کف، راز بقا، سرگیجه، نیوکمپ، گیسو و میدان سرخ نقش‌آفرینی کرده بود. درگذشت. معین محمودزاده، شامگاه دوشنبه ۷ اسفند ۱۴۰۲، به علت سکتهٔ قلبی در خواب و در سن ۳۷ سالگی در تهران درگذشت. پیکر وی در ۹ اسفند ۱۴۰۲ دفن شد. آخرین کار او سریال "نیوکمپ" بود و به تازگی در یک فیلم کوتاه هم، نقش‌آفرینی کرده بود.
تجارت انتشار کربن (به انگلیسی: Carbon emission trading) که همچنین به بازار کربن یا طرح تجارت انتشار (ETS: emission trading scheme) یا درپوش و تجارت (Cap-and-trade)، نوعی طرح تجاری در مورد میزان انتشار دی‌اکسید کربن (CO2) و سایر گازهای گلخانه ای (GHG: Greenhouse gases) است. این طرح نوعی قیمت گذاری برای کربن است و هدف آن محدود کردن تغییرات آب و هوایی، با ایجاد بازاری با هدف محدود کردم مجوز برای انتشار آلاینده‌ها است. این طرح می‌تواند رقابت پذیری سوخت‌های فسیلی را کاهش دهد و سرمایه‌گذاری در منابع انرژی کم
را کاهش دهد و سرمایه‌گذاری در منابع انرژی کم کربن، مانند انرژی باد و خورشیدی فتوولتائیک را تسریع کند. سوخت‌های فسیلی محرک اصلی تغییرات آب و هوایی هستند. آنها ۸۹٪ از کل انتشار CO2 و ۶۸٪ از کل انتشار گازهای گلخانه ای را تشکیل می‌دهند. تجارت انتشار گازهای گلخانه ای با تعیین یک محدودیت کمّی جامع، برای انتشار گازهای تولید شده توسط همه انتشار دهنده‌ها، کار می‌کند. در نتیجه، قیمت به‌طور خودکار با این هدف گذاری تنظیم می‌شود. به این ترتیب، این طرح در مقایسه با مالیات ثابت بر کربن دارای مزیت است. در تجارت انتشار،
ثابت بر کربن دارای مزیت است. در تجارت انتشار، سامانه آلاینده‌ای که سهم بیشتری از حد مجاز خود برای انتشار گازهای گلخانه‌ای دارد، باید حق انتشار بیشتر را خریداری کند و نهادی که انتشار آلایندگی کمتری دارد، حق انتشار کربن خود را به سایر نهادها می‌فروشد. در نتیجه در فضایی رقابتی، مقرون به صرفه‌ترین روش‌های کاهش کربن مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند. تجارت انتشار کربن و مالیات بر کربن روشی متداول برای کشورها در تلاش برای عمل به تعهدات خود تحت توافقنامه پاریس است. طرح‌های تجارت انتشار کربن در چین، اتحادیه اروپا و
طرح‌های تجارت انتشار کربن در چین، اتحادیه اروپا و سایر کشورها در حال اجرا هستند. با این حال، آن‌ها هیچ هماهنگی با بودجه کربنی که برای حفظ گرمایش جهانی در زیر آستانه بحرانی ۱٫۵ درجه سانتیگراد یا کمتر از ۲ درجه سانتیگراد لازم است، ندارند. طرح‌های موجود فقط محدوده بسیار محدودی از انتشار را پوشش می‌دهند. سیستم تجارت انتشار (آلایندگی) اتحادیه اروپا موسوم به EU-ETS، بر صنعت و نیروگاه‌های بزرگ تولید برق تمرکز دارد و طرح‌های تکمیلی برای صنایع حمل و نقل و مصرف‌کنندگان بخش خصوصی را به خود کشورهای عضو واگذار
بخش خصوصی را به خود کشورهای عضو واگذار کرده‌است. اگرچه واحدهای سنجش انتشار گازهای آلاینده بر حسب تن معادل دی‌اکسید کربن شمارش می‌شوند، اما سایر گازهای گلخانه‌ای قوی مانند متان (CH4) یا اکسید نیتروژن (N2O) در صنعت کشاورزی، معمولاً هنوز بخشی از این طرح‌ها نیستند. جدای از آن، مازاد عرضه منجر به کاهش قیمت‌ها می‌شود که در نتیجه تقریباً هیچ تأثیری بر میزان احتراق سوخت فسیلی ندارد. در سپتامبر ۲۰۲۱، کمک هزینه تجارت انتشار (ETAs) محدوده قیمتی گسترده‌ای را پوشش داد که از ۷ یورو به ازای هر تن CO2 در بازار کربن ملی