payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرار داشتند. در اواسط دهه ۱۹۸۰، جامعه بین‌المللی به محض درک ابعاد بحران، سخاوتمندانه به فاجعه اتیوپی واکنش نشان داد. همچنین فائو چندین سال قبل از وقوع قحطی نسبت به مشکلات امنیت غذایی هشدار داده بود. کمک‌های دوجانبه، چند جانبه و خصوصی از مواد غذایی و سایر لوازم امدادی تا اواخر سال ۱۹۸۴ به کشور سرازیر شد. در سال ۱۹۸۷ خشکسالی دیگری ۵ میلیون نفر را در اریتره و تیگرای در معرض تهدید قرار داد. با این حال، این بار جامعه بین‌المللی آمادگی بیشتری برای رساندن غذا به مناطق آسیب‌دیده برای جلوگیری از گرسنگی و جابجایی
مناطق آسیب‌دیده برای جلوگیری از گرسنگی و جابجایی گسترده جمعیت داشت. بر اساس مطالعات کتابخانه کنگره آمریکا، بسیاری از حامیان رژیم اتیوپی با سیاست خودداری از ارسال مواد غذایی به مناطق شورشی مخالفت کردند. اثرات ترکیبی قحطی و جنگ داخلی تا آن زمان اقتصاد کشور را در وضعیت فروپاشی قرار داده بود. همچنین بر اساس گزارش‌ها و تحقیقات دیده‌بان حقوق بشر، استراتژی ضد شورش جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی برای مقابله با مخالفان و شورشیان باعث شد که قحطی یک سال زودتر از آنچه اتفاق می‌افتاد رخ دهد و مردم مجبور به مهاجرت به
اتفاق می‌افتاد رخ دهد و مردم مجبور به مهاجرت به پناهگاه‌های امدادی و کمپ‌های پناهندگان شوند. جنگ اقتصادی علیه دهقانان باعث شد که قحطی به سایر مناطق کشور سرایت کند. اگر قحطی فقط در سال ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ رخ می‌داد و فقط مناطق مرکزی تیگرای و شمال ولو را تحت تأثیر قرار می‌داد، باعث می‌شد تنها یک چهارم از این تعداد به اردوگاه‌ها مهاجرت کنند، تعداد کشته‌شدگان به ۱۷۵٬۰۰۰ نفر می‌رسید؛ بنابراین بین ۲۲۵٬۰۰۰ تا ۳۱۷٬۰۰۰ مرگ—به‌جای بیش از نیمی از مرگ ناشی از قحطی—را می‌توان ناشی از نقض حقوق بشر توسط دولت اتیوپی دانست. معاون
از نقض حقوق بشر توسط دولت اتیوپی دانست. معاون رئیس‌جمهور تسفای گبر کیدان به‌طور موقت جانشین رئیس‌جمهور شد. با این حال، با نزدیک شدن شورشیان به آدیس آبابا، پایتخت کشور از هر طرف، جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی تنها یک هفته دیگر دوام می‌آورد. ایالات متحده سپس راه را برای تصرف پایتخت توسط شورشیان در ۲۸ مه باز کرد و در نتیجه این اقدامات لازمه سقوط رژیم کمونیستی اتیوپی را فراهم ساخت.
خوسه خایکل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
رونالد مارین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
خوان کایاسو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
میگل دیویس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
روجر گومس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
کلاودیو خارا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلیانسا و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
روی مایرس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا، باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال پاچوکا، باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، و باشگاه ورزشی کارتاگینیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
میگل سگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
ارمیدیو بارانتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس و باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
ماوریسیو مونترو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
اکتور مارچنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
جئووانی خارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده‌است.
پسیلوتوم ، سرده‌ای از گیاهان آوندی سرخس‌مانند است. این یکی از دو جنس در خانواده برهنه‌ساقیان است که معمولاً به‌عنوان سرخس گردگیر شناخته می‌شود و دیگری "تمیسیپتریس" () است. زمانی تصور می‌شد که گیاهان در این دو جنس از اولین گیاهان آوندی بازمانده هستند، اما تبارزایی‌های جدیدتر آنها را به‌عنوان سرخس‌های پایه و به‌عنوان گروه خواهر مارزبانیان قرار می‌دهند. آنها فاقد ریشه واقعی هستند و برگ‌ها بسیار کاهش یافته‌اند، [1] ساقه‌ها اندام‌های حاوی بافت فتوسنتزی و رسانا هستند. تنها دو گونه در پسیلوتوم و یک هیبرید بین این
تنها دو گونه در پسیلوتوم و یک هیبرید بین این دو وجود دارد. تفاوت آنها با ساقه‌های "تمسیپتریس" در داشتن ساقه با شاخه‌های زیاد و خوشه‌هاگدان با سه لوب به جای دو لوب است. شرح و چرخه زندگی. سرخس گردگیر در جنس پسیلوتوم فاقد ریشه واقعی هستند اما توسط ریزوم‌های خزنده لنگر انداخته‌اند. ساقه‌ها دارای انشعابات زیادی با شاخه‌های جفتی هستند که شبیه برگ‌های کوچک هستند اما بافت آوندی ندارند. در بالای این ترکیبات، خوشه‌هاگدانی وجود دارد که از همجوشی سه هاگدان تشکیل شده و هاگ را تولید می‌کند. هنگامی که بالغ می‌شود،
شده و هاگ را تولید می‌کند. هنگامی که بالغ می‌شود، خوشه‌هاگدان هاگ‌های زرد تا سفید را آزاد می‌کنند که به گامتوفیت کمتر از ۲ میلی‌متر تبدیل می‌شود. گامتوفیت به‌عنوان ساپروفیت در زیر زمین زندگی می‌کند، گاهی در یک انجمن همزیستی قارچ‌ریشه. هنگامی که گامتوفیت بالغ می‌شود، یکپارچه است و سلول‌های تخمک و اسپرم را تولید می‌کند. سلول‌های اسپرم با استفاده از چندین تاژک شنا می‌کنند و هنگامی که به یک سلول تخمک می‌رسند، با آن متحد می‌شوند تا هاگ‌رست جوان را تشکیل دهند. یک هاگ‌رست بالغ ممکن است تا ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر یا
هاگ‌رست بالغ ممکن است تا ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر یا بیشتر رشد کند، اما برگ ظاهری ندارد. این ساقه دارای یک هسته اولیه با دیواره ضخیم در مرکز خود است که توسط یک درون‌پوست احاطه شده است که جریان آب و مواد مغذی را تنظیم می‌کند. سطح ساقه با روزنه‌هایی پوشیده شده است که امکان تبادل گاز با محیط اطراف را فراهم می‌کند. گامتوفیت پسیلوتوم از این جهت غیرمعمول است که به‌صورت دوگانه منشعب می‌شود، در زیر زمین زندگی می‌کند و دارای بافت عروقی است. به‌نظر می‌رسد تغذیه گامتوفیت گیاه‌انگل قارچ است که توسط قارچ‌های گیاه‌درون‌رست
گیاه‌انگل قارچ است که توسط قارچ‌های گیاه‌درون‌رست کمک می‌شود. آرایه‌شناسی و نام‌گذاری. جنس پسیلوتوم اولین بار به‌طور رسمی در سال ۱۸۰۱ توسط اولاف سوارتز توصیف شد و شرح آن در "مجله گیاه‌شناسی" ("شرادر") ("Journal für die Botanik (Schrader)") منتشر شد. نام این تیره از واژه یونانی باستان پسیلوس (psilos) به معنای «برهنه»، «صاف» یا «طاس» است که اشاره به فقدان اندام‌های معمول گیاه و فقدان ظاهری برگ دارد. گونه و توزیع. دو گونه وجود دارد، "پسیلوتوم نودوم" () و "پسیلوتوم کومپلاناتوم" () و همچنین یک هیبرید بین آنها
کومپلاناتوم" () و همچنین یک هیبرید بین آنها شناخته شده است، "پسیلوتوم × اینترمدیوم" ( Psilotum × intermedium W. H. Wagner). پراکنش پسیلوتوم مدارگان و جنب‌مدارگان است، در دنیای جدید، آسیا و اقیانوس آرام، با چند جمعیت جدا شده در جنوب غربی اروپا. بالاترین عرض‌های جغرافیایی شناخته شده در کارولینای جنوبی، استان کادیز در اسپانیا، و جنوب ژاپن برای "پسیلوتوم نودوم" است. در ایالات متحده، "پسیلوتوم نودوم" از فلوریدا تا تگزاس و "پسیلوتوم کومپلاناتوم" در هاوایی یافت می‌شود. رابطه با سرخس. پسیلوتوم ظاهراً شبیه برخی از
رابطه با سرخس. پسیلوتوم ظاهراً شبیه برخی از گیاهان آوندی اولیه منقرض شده مانند "راینوفیت" () و "تریمروفیت" (trimerophyte) جنس () است. ویژگی‌های غیرمعمول پسیلوتوم که نشان‌دهنده میل ترکیبی با گیاهان آوندی اولیه است شامل هاگ‌رست منشعب دوتایی، ساقه‌های هوایی برخاسته از ریزوم‌های افقی، استوانه آوندی ساده، هاگدان جورهاگ و انتهایی و کمبود ریشه است. متأسفانه، هیچ فسیلی از پسیلوفیت‌ها وجود ندارد. مطالعه دقیق ریخت‌شناسی و کالبدشناسی نشان می‌دهد که سرخس‌های گردگیر ارتباط نزدیکی با راینوفیت‌ها ندارند و ویژگی‌های
ارتباط نزدیکی با راینوفیت‌ها ندارند و ویژگی‌های اجدادی موجود در پسیلوفیت‌های زنده نشان‌دهنده کاهش نسبت به یک گیاه سرخس معمولی‌تر است. تفاوت‌های قابل توجه بین پسیلوتوم‌ها و راینوفیت‌ها و تریمروفیت‌ها این است که رشد رشته آوندی پسیلوتوم‌ها برون‌چوبی است، در حالی که در راینوفیت‌ها و تریمروفیت‌ها مرکزچوبی است. هاگدان‌های پسیلوتوم، خوشه‌هاگدان سه‌حفره‌ای هستند که از همجوشی سه هاگدان مجاور به‌وجود می‌آیند و اینها به‌صورت جانبی روی محورها منتقل می‌شوند. در راینوفیت‌ها و تریمروفیت‌ها هاگدان‌های منفرد و در یک موقعیت
و تریمروفیت‌ها هاگدان‌های منفرد و در یک موقعیت انتهایی روی شاخه‌ها بودند. شواهد مولکولی قویاً تأیید می‌کند که پسیلوتوم یک سرخس است (به معنای وسیع که شامل دم‌اسب می‌شود) و اینکه پسیلوفیت‌ها خواهر سرخس‌های مارزبان هستند.
شریک مشکوک (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی جی چانگ ووک و نام جی هیون در کنار چوی ته جون و کوان نارا است. این مجموعه از ۱۰ مه تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۷، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس پخش شد. تولید. عنوان‌های کاری اولیهٔ این مجموعه، "مواظب این زن باش" و "عشق مشکوک" بود. اولین جلسه فیلم‌نامه خوانی در ۴ آوریل ۲۰۱۷ در مرکز تولیدی ایلسان اس‌بی‌اس در تانهیون، کره جنوبی انجام شد. بازیگران نقش اصلی، جی چانگ ووک و نام جی هیون قبلاً در "بک دونگ سو دلاور" سال ۲۰۱۱ همبازی بودند.
به آرامی ذوبم کن (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی جی چانگ ووک، وون جین آه و یون سه آه است. این مجموعه توسط استودیو دراگون تولید شده و نویسندگی آن بر عهدهٔ بک می کیونگ از کمپانی استوری فونیکس است. "به آرامی ذوبم کن" از ۲۸ سپتامبر تا ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد. تولید. وون جین آه و یون سه آه پیش از این مجموعه در "درخشش باران" (۲۰۱۷) همبازی بوده‌اند. نخستین جلسه فیلمنامه خوانی در ژوئن ۲۰۱۹ انجام شد.
ماریو پیندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بلومینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
کارلوس بورخا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
گوستاوو کینتروس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بولیوی-آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استرونگست، باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
میگل ریمبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
مارکو ساندی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بولیوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال وایادولید و باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
خوان مانوئل پنیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دی‌سی یونایتد، باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال سانتا فه، باشگاه فوتبال ویارئال، باشگاه فوتبال بلومینگ، و باشگاه فوتبال رئال وایادولید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
مودستو سوروکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بلومینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
داریو روخاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد.
خایمه مورنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دی‌سی یونایتد، باشگاه فوتبال سانتا فه، باشگاه فوتبال ومبلی، باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال بلومینگ، و باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
آلوارو پنیا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بولیوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استرونگست، باشگاه فوتبال بولیوار، و باشگاه فوتبال بلومینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
خوسه میلتون ملگار (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال استرونگست، باشگاه فوتبال بلومینگ، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
اسکار سانچس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایندپندینته، باشگاه فوتبال استرونگست، و باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
موتورسواران فیلمی آمریکایی در ژانر درام به نویسندگی و کارگردانی جف نیکولز است. این فیلم داستانی تخیلی با الهام از کتابی مصور به همین نام از سال ۱۹۶۸ اثر دنی لیون را روایت می‌کند و گروهی از بازیگران شامل جودی کومر، آستین باتلر، تام هاردی، مایکل شنون، مایک فیست و نورمن ریدس در آن نقش آفرینی می‌کنند. "موتورسواران" نخستین بار در پنجاهمین جشنواره فیلم تلیوراید در ۳۱ اوت ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. در ابتدا قرار بود این فیلم در ۱ دسامبر ۲۰۲۳ توسط استودیوهای قرن بیستم در ایالات متحده اکران شود، اما به دلیل اعتصاب
در ایالات متحده اکران شود، اما به دلیل اعتصاب اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا اکران به تعویق افتاد. در نهایت، فوکس فیچرز این فیلم را از تهیه‌کننده ریجنسی انترتینمنت خریداری و آن را برای تاریخ اکران کنونی یعنی ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی کرد. طرح داستان. داستان فیلم در دهه ۱۹۶۰ اتفاق می‌افتد و ظهور یک کلوب موتورسواران خیالی در غرب میانه را دنبال می‌کند. این کلوب که از طریق زندگی اعضای آن به تصویر کشیده می‌شود، در طول یک دهه از محل تجمع افراد محلی به یک باند شیطانی تبدیل می‌شود که شیوه زندگی منحصر به فرد گروه اصلی را
می‌شود که شیوه زندگی منحصر به فرد گروه اصلی را تهدید می‌کند. تولید. در اکتبر ۲۰۱۸، جف نیکولز اعلام کرد که به مدت پنج سال به ساخت «یک فیلم موتورسواری» که در دهه ۱۹۶۰ اتفاق می‌افتد فکر می‌کرده است، اگرچه در آن مرحله فیلمنامه‌ای نداشت، و این ایده را سر صحنه فیلمبرداری به مایکل شنون گفت که ظاهراً به او گفت: «تو مدت زیادی است که دربارهٔ آن ایده لعنتی صحبت می‌کنی [...] و هرگز آن را نخواهی ساخت». نیکولز فیلمنامه را بر اساس ایده اصلی داستان خود نوشت و در بهار ۲۰۲۲ شروع به تشکیل پروژه کرد. نیو ریجنسی تولید آن را در
به تشکیل پروژه کرد. نیو ریجنسی تولید آن را در مه ۲۰۲۲ آغاز کرد. در اوت ۲۰۲۲ اعلام شد که نیکولز نیز کارگردانی این فیلم را بر عهده خواهد داشت و جودی کومر، آستین باتلر و تام هاردی به جمع بازیگران آن پیوستند. مایکل شانون، بوید هالبروک و دیمون هریمن اواخر ماه به بازیگران اضافه شدند. در سپتامبر، توبی والاس، اموری کوئن، بو نپ، کارل گلاسمن و هپی اندرسن به گروه بازیگران پیوستند. نورمن ریدس و مایک فیست ماه بعد به بازیگران اضافه شدند. تصویربرداری اصلی در سینسیناتی، اوهایو در اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد و در دسامبر همان سال به
در اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد و در دسامبر همان سال به پایان رسید. انتشار. "موتورسواران" به عنوان نخستین فیلم افتتاحیه پنجاهمین جشنواره فیلم تلیوراید در ۳۱ اوت ۲۰۲۳ نمایش داده شد. در ابتدا قرار بود این فیلم در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۲۳ توسط استودیوهای قرن بیستم اکران شود، اما به دلیل اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا، از برنامه اکران خارج و بازیگران از تبلیغ فیلم منع شدند. به دنبال آن، در ۲۰ نوامبر همان سال، گزارش شد که نیو ریجنسی در حال خرید فیلم به استودیوها و پخش‌کننده‌های رقیب برای اکران بود و تنها دو روز بعد، فوکس فیچرز حقوق
برای اکران بود و تنها دو روز بعد، فوکس فیچرز حقوق توزیع جهانی فیلم را به دست آورد، و کمپانی مادر یونیورسال پیکچرز آن در سطح بین‌المللی توزیع می‌کرد. در ۸ دسامبر، اعلام شد که فوکس این فیلم را برای اکران در سینماها در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴ در ایالات متحده برنامه‌ریزی کرده است.
ولادیمیر سوریا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بولیوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
اروین سانچس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بولیوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوآویشتا، باشگاه فوتبال بنفیکا بی، باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه ورزشی بنفیکا، و باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
رامیرو کاستیو (; – ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال استرونگست، باشگاه فوتبال اتلتیکو پلاتینزه، باشگاه فوتبال روساریو سنترال، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، و باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
مارسلو توریکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استرونگست اشاره کرد.
ویلیام رامایو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بولیوی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
عباس اعتماد فینی (۹ تیر ۱۳۱۵ – ۱۸ بهمن ۱۴۰۱) یک باستان‌شناس تجربی اهل ایران بود. او به واسطه حضور پدرش در گروه باستان‌شناسی فرانسه به سرپرستی رومن گیرشمن و همسرش تانیا گریشمن در سال ۱۳۲۷ به آن‌ها پیوست و در حفاری‌های شوش، چغازنبیل خوزستان و سیلک حضور داشته و تجربیات گرانبهایی در این زمینه کسب و به همین واسطه از بزرگ‌ترین مرمت‌گران اشیای باستانی کشور به‌شمار می‌رفت. زندگی. عباس اعتماد فینی در در روز نهم تیرماه سال ۱۳۱۵ در فین کاشان متولد شد. به‌واسطه پدرش، احمد اعتماد فینی از سال ۱۳۲۸ یعنی زمانی که ۱۳ سال
احمد اعتماد فینی از سال ۱۳۲۸ یعنی زمانی که ۱۳ سال داشت، به باستان‌شناسان فرانسوی به سرپرستی رومن گریشمن در شوش پیوست. او سال ۱۳۵۴ به دلیل اینکه همسرش از بودن در شوش خسته شده بود از شوش به کاشان بازگشت و به صورت موقت از کار باستان‌شناسی دور شد. اعتماد در آن زمان با «الیزابت کارتر» در شوش همکاری می‌کرد. وی در مجموع بیست و هشت سال با این تیم فرانسوی همکاری داشت، هجده سال با گریشمن و ده سال با ژان پرو. همکاری وی با گریشمن شامل شوش، ایوان کرخه، چغازنبیل، مسجد سلیمان، آپادانا، جزیره خارک و بیشاپور بوده‌است.
سلیمان، آپادانا، جزیره خارک و بیشاپور بوده‌است. همکاری اعتماد فینی با ژان پرو شامل کاوش در شوش بود. وی پس از یک وقفه نسبتاً طولانی در سال ۱۳۸۰ به دعوت صادق ملک شهمیرزادی در طرح بازنگری سیلک حاضر شد و به مدت ۵ سال به کاوش در تپه‌های سیلک پرداخت. عباس اعتماد فینی مرمت آثار باستانی را نزد تانیا گریشمن همسر رومن گریشمن آموخت. نکوداشت. به پاس قدردانی از زحمات بی شائبه عباس اعتماد فینی در عرصه فعالیت‌های باستان‌شناسی و حضور فعالانه در کنار باستان‌شناسانی بزرگ چون پروفسور رومن گیرشمن، ژان پرو و صادق ملک شهمیرزادی
پروفسور رومن گیرشمن، ژان پرو و صادق ملک شهمیرزادی به مدت بیش از نیم قرن، مراسم نکوداشتی در تاریخ ۹ آبان ماه ۱۳۹۸ در محوطه باستانی سیلک برگزار گردید.
ارنستو پلگرینی (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۴۰ در میلان – درگذشته ۲۵ مهٔ ۳۰۲۵ در میلان) یک تاجر در صنعت پذیرایی اهل ایتالیا بود. او همچنین به عنوان مالک سابق باشگاه فوتبال اینتر میلان بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۵ فعالیت می کرد. زندگی و شغل. پلگرینی که پسر یک کشاورز بود، در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی به عنوان حسابدار در شرکت تولید دوچرخه بیانکی (Bianchi) مشغول به کار شد و ماهیانه ۵۰۰۰۰ لیره ایتالیا درآمد داشت. در سال ۱۹۶۴، او ترفیع درجه یافت و به عنوان حسابدار ارشد منصوب شد، اما در عوض، او درخواست کار بیشتری در شرکت کرد و در
در عوض، او درخواست کار بیشتری در شرکت کرد و در نتیجه مدیریت یک سالن غذاخوری را بر عهده گرفت. او در اینجا پیشرفت خود را در صنعت آماده‌سازی مواد غذایی و پذیرایی یا همان کِیتِرینگ آغاز کرد و در سال ۱۹۶۵، پس از درک این موضوع که معجزه اقتصادی ایتالیا به لطف درآمد قابل تصرف بیشتر جمعیت ایتالیا و عادات غذایی جدید، گسترش صنعت غذای ایتالیا را تسهیل می‌کند، سازمان غذاخوری‌های پلگرینی (به ایتالیایی: "Organiszazione Mense Pellegrini") را تأسیس کرد. در سال ۱۹۷۵، شرکت او به «شرکت سهامی پلگرینی» (PellegriniS.p.A) تغییر
به «شرکت سهامی پلگرینی» (PellegriniS.p.A) تغییر وضعیت داد که با گذشت زمان گسترش یافت و خدماتی مانند بلیط غذا، خدمات شرکتی، بهداشتی و پذیرایی مدارس، خدمات بهداشتی و نظافت صنعتی و خدمات رفاهی در ایتالیا را دربر گرفت. در سال ۲۰۱۹، «شرکت سهامی پلگرینی»، ۶۰۰ میلیون یورو سود کرد و حدود ۶۵۰۰ نفر را استخدام کرد. ریاست باشگاه فوتبال اینترمیلان. در سال ۱۹۷۹، پلگرینی نامه ای به ایوانوئه فرایتزولی، رئیس وقت اینتر نوشت و از او خواست تا به باشگاه اجازه کمک مالی بدهد و در نتیجه به عنوان عضوی از هیئت مدیره اینتر پذیرفته
نتیجه به عنوان عضوی از هیئت مدیره اینتر پذیرفته شود. پلگرینی اینتر را در سال ۱۹۸۴ از ایوانوئه فرایتزولی خرید و تبدیل به هفدهمین رئیس باشگاه اینترمیلان شد. تحت مالکیت او، اینتر بازیکنانی مانند کارل-هاینتس رومنیگه، لوتار ماتئوس، یورگن کلینزمن و آندریاس برمه را خریداری کرد و موفق به کسب یک اسکودتو (۸۹–۱۹۸۸)، دو جام یوفا (۹۱–۱۹۹۰ و ۹۴–۱۹۹۳) و یک سوپر جام فوتبال ایتالیا (۱۹۸۹) شد. در سال ۲۰۲۰، او به تالار مشاهیر باشگاه فوتبال اینتر میلان راه یافت.
آندژی زائورسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "قمار فوتبال"، "پنج"، "ازدواج مصلحتی"، "شب ژنرال‌ها"، "قماری بالاتر از زندگی" و "حوزه استحفاظی ۱۳" اشاره کرد.
اتور استرائوس یک مدیر ورزشی ایتالیایی و رئیس سابق باشگاه فوتبال اینتر میلان بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۰ بود. زندگی‌نامه. او دومین رئیس باشگاه فوتبال اینتر میلان بود. استرائوس، با توجه به خواست اکثریت اعضای سوئیسی باشگاه در آستانه اولین بازی اینتر در مسابقات قهرمانی فوتبال ایتالیا، جای جووانی پارامیتیوتی را گرفت. این تغییر در رأس باشگاه، در اکتبر ۱۹۰۸ و پس از دربی با آ.ث. میلان در «جام کیاسو» (Coppa Chiasso) که در شهر کیاسو برگزار شد صورت گرفت. استرائوس تا سال ۱۹۱۰ در سمت خود باقی ماند تا اینکه ریاست باشگاه را
در سمت خود باقی ماند تا اینکه ریاست باشگاه را به کارلو ده مدیچی واگذار کرد. پیوند به بیرون. فهرست رؤسای باشگاه فوتبال اینتر میلان
یاما ولاسمال (نروژی: Yama Wolasmal) زادهٔ سال ۱۹۸۲م، در افغانستان، یک خبرنگار و مجری برنامه نروژی است. در پاییز سال ۲۰۲۰م، وی در سمت گزارشگر خبری ان‌ارکو از خاورمیانه در بیروت مستقر شد. پیشینه. یاما ولاسمال در کابل متولد شده‌است. پدر و مادر وی هنگامی که یاما تنها ۳ ماه داشت به پاکستان گریختند. این خانواده در سال ۱۹۸۶م، طبق سهمیه تعیین شده توسط سازمان ملل متحد به عنوان پناهنده به نروژ منتقل شد. یاما همراه با ۱۰ برادر و خواهر خود در ضلع شرقی اسلو کودکی خود را سپری کرده‌است.یاما ولاسمال، فعالیت حرفه ای خود را
سپری کرده‌است.یاما ولاسمال، فعالیت حرفه ای خود را به عنوان جانشین موقت در روزنامه داگبلاده آغاز کرد. سپس به استخدام یک شبکه تجارتی تلویزیون (TV 2) درآمد. یاما که عمدتاً در بخش خبرهای خارجی این شبکه فعال بود، در سال ۲۰۱۰م، بعد از دریافت مرخصی، به زادگاهش سفر کرد و مدتی در کابل اقامت کرد. در این دوره او مدتی با شبکه تلویزیون مرکزی چین به زبان انگلیسی همکاری داشت. در سال ۲۰۱۱م، یاما ولاسمال به نروژ بازگشت و به عنوان مجری خبری در شبکه تجاری (TV 2) مشغول کار شد. در سال ۲۰۱۷م، یاما به استخدام شبکه ان‌ارکو درآمد
در سال ۲۰۱۷م، یاما به استخدام شبکه ان‌ارکو درآمد و به عنوان مجری و مدیر برنامه مشغول کار شد. در پاییز سال ۲۰۲۰م، یاما ولاسمال در سمت گزارشگر خبری ان‌ارکو از خاورمیانه در بیروت مستقر شد. در سال ۲۰۱۶م، انجمن سراسری زبان نروژی به دلیل کاربرد بسیار مؤثر و مفید زبان نروژی در برنامه‌های تلویزیونی جایزه سالانه خود را به یاما ولاسمال، تخصیص داد. این در حالی بود که وی هنوز به استخدام شبکه دولتی ان‌ارکو در نیامده بود و در یک شبکه تجاری خصوصی مشغول کار بود. دیدگاه ها. در آوریل 2024 ولاسمال مصاحبه ای با David Mencer
در آوریل 2024 ولاسمال مصاحبه ای با David Mencer سخنگوی اسراییلی داشت. ولاسمال در مقابل سخنگوی اسرائیلی که مدعی شده بود ارتش اسرائیل «انسانی‌ترین» ارتش تاریخ است، دفاع جانانه‌ای از مردم فلسطین داشت. یاما ولاسمال، در واکنش به این ادعای سخنگوی اسرائیلی گفت: به مردم می‌گویید به مناطق امن بروند اما نیروهایتان آن منطقه را بمباران می‌کنند؛ شما حتی به سمت افرادی که با پرچم سفید بودند تیراندازی کردید.
سی‌صد نام کنسرت نمایشی است به کارگردانی امیر جدیدی و کاری از سهراب پورناظری در سال ۱۴۰۱ شمسی در مجموعه تالار سعدآباد بر روی صحنه رفت. از بازیگران چهرهٔ این اثر می‌توان از جواد عزتی، طناز طباطبایی، مهران غفوریان و امیر جدیدی نام برد. همچنین خوانندگی این اثر بر عهده رضا بهرام بود. خلاصه داستان. سی‌صد بر اساس نوشته‌ای از ری بردبری طراحی و تدوین شده است و به موضوع کتاب سوزی و نسل‌کشی مغول‌ها در نیشابور می‌پردازد. اجرا در ایالات متحده آمریکا. بهروز وثوقی، هنرپیشه معروف و قدیمی سینمای ایران که در اجرای کنسرت
معروف و قدیمی سینمای ایران که در اجرای کنسرت نمایش سی‌صد در سن‌خوزه آمریکا حضور داشت، بعد از پایان کنسرت به روی صحنه دعوت شد و مورد تشویق بی‌امان حاضران در سالن قرار گرفت. حواشی. گروه بازیگری این نمایش بیشتر از بازیگران چهره تشکیل می‌شد که سرمایه ساخت و قیمت بلیط (از ۵۰۰ هزار تومان تا ۷۰۰ هزار تومان به بالا) را شدیداً تحت تأثیر قرار داد. به همین دلیل با نقد و واکنش تند فعالان حوزه تئاتر و هنر مواجه شد. بسیاری هزینه نمایش را بیش از توان طبقه متوسط جامعه، یعنی مخاطبان اصلی آن، ارزیابی کردند و نمایشهای این
مخاطبان اصلی آن، ارزیابی کردند و نمایشهای این چنینی را مختص استفاده مخاطبان طبقه ثروتمند جامعه دانستند. نقدها. - حسین امیرعبداللهیان (دیپلمات ایرانی) - آزاده اتحاد (نویسنده، مترجم و منتقد هنری)