payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شامل عفونت، ضربه (تروما) و داروها هستند. در موارد ارثی، مدارکی وجود دارد که نشان می‌دهد جوانهٔ دندان پس از بسته‌شدن فضای بافت پیرامونی آغاز به رشد کرده‌است که خود می‌تواند عامل مهمی باشد. همچنین برخی اختلالات ژنتیکی مانند نشانگان داون، دیسپلازی اکتودرمی، دیسپلازی ترقوه‌ای-جمجمه‌ای، و شکاف لب و کام نیز ممکن است نقش داشته باشند. ام‌اس‌ایکس۱. MSX1 (باکس همئو سگمنت عضله ۱) در تراکم مز‌نشیِ خارج‌جنینی در جوانهٔ دندان نقش دارد. از میان ژن‌های همئو باکس، MSX1 و MSX2 برای میانجی‌گری تعامل‌های مستقیم میان بافت
و MSX2 برای میانجی‌گری تعامل‌های مستقیم میان بافت روپوستی و مزودرمیِ بیرونی در حین رشد دندان اهمیت دارند، زیرا در نواحیِ در حال تراکم مز‌نشیِ جوانهٔ دندان بیان می‌شوند. جهش‌های MSX1 به‌عنوان عاملی در از دست‌رفتن دندان‌های آسیای کوچک دوم، دندان‌های آسیای سوم و درصد اندکی از دندان‌های آسیای نخست شناسایی شده‌اند. با این حال، این ژن احتمال کمتری دارد که باعث بی‌دندانی در ناحیه پیشین شود. پکس۹. جهش‌های ناهمسان در ژن PAX9 (جعبه جفتی ۹) می‌توانند شکل‌گیری دندان را متوقف کنند، زیرا این ژن نقش رونویسی را در مز‌نشی
متوقف کنند، زیرا این ژن نقش رونویسی را در مز‌نشی دندان در مرحلهٔ جوانه دارد. یک مطالعه نشان داده که چندشکلی تک‌نوکلئوتیدی در PAX9 به‌طور قوی با فقدان دندان‌های پیشین کناری بالا مرتبط است. اکسین۲. ژن AXIN2 (پروتئین مهارکنندهٔ محور ۲) تنظیم‌کنندهٔ منفی مسیر پیام‌رسانی Wnt است که در تعیین سرنوشت سلولی، رشد، تمایز و مرگ برنامه‌ریزی‌شدهٔ سلولی نقش دارد. گونهٔ چندشکلی این ژن ممکن است با کم‌دندانی در دندان‌های پیشین پایین یا شکل شدیدتر بی‌دندانی مانند الیگودنتی (بی‌دندانی شش دندان یا بیشتر) مرتبط باشد. ای‌دی‌اِی.
شش دندان یا بیشتر) مرتبط باشد. ای‌دی‌اِی. EDA دستور ساخت پروتئینی به نام اکتودیسپلازین A را فراهم می‌کند. این ژن رمز یک پروتئین تراگذری است که بخشی از خانوادهٔ لیگاندهای TNF (فاکتور نکروز تومور) به‌شمار می‌رود. نقص در ژن EDA باعث دیسپلازی اکتودرمی می‌شود که با نام دیسپلازی اکتودرمی کم‌تعریق وابسته به کروموزوم ایکس نیز شناخته می‌شود. ویژگی‌های شایع دندانی در این اختلال، نبود چندین دندان و دندان‌های بسیار کوچک (میکرودنتی) است. ژن‌های PAX9 و TGFA در تنظیم میان MSX1 و PAX9 دخالت دارند و می‌توانند باعث
میان MSX1 و PAX9 دخالت دارند و می‌توانند باعث کم‌دندانی در دندان‌های آسیای بزرگ شوند. کم‌دندانی غیرنشانگانی. کم‌دندانی ممکن است به‌صورت موارد ایزوله نیز دیده شود. انواع خانوادگی یا تک‌گیر این وضعیت بیشتر از انواع سندرومی گزارش شده‌اند. در موارد ایزوله، الگوهای وراثتی غالب بر کروموزوم‌های پیکری (اتوزومی غالب)، مغلوب، یا وابسته به کروموزوم X می‌توانند بر شدت بروز و تنوع صفات در این بیماری تأثیر بگذارند. جهش در ژن‌های MSX، PAX9 و TGFA به‌عنوان علت بی‌دندانی مادرزادی در برخی نژادها شناخته شده‌اند. پژوهش. در
مادرزادی در برخی نژادها شناخته شده‌اند. پژوهش. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، چندین مطالعه تحت حمایت کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده انجام شد تا پیوندی میان ژنتیک و کم‌دندانی شناسایی شود. تأثیرات. مطالعات و گزارش‌های پژوهشی بسیاری دربارهٔ شیوع، علت‌شناسی، و درمان کم‌دندانی و همچنین تأثیر آن بر اسکلت و ساختار دندانی انجام شده‌اند. شماری از مطالعات، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان (OHRQoL) را در افراد دچار کم‌دندانی بررسی کرده‌اند و شواهدی ارائه داده‌اند که نشان می‌دهد این وضعیت می‌تواند بر کیفیت زندگی تأثیر
می‌دهد این وضعیت می‌تواند بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد. روانی-اجتماعی. در جامعهٔ امروزی، دندان‌پزشکی زیبایی برجسته‌تر و رایج‌تر شده‌است. روابط میان‌فردی و ویژگی‌های تلقی‌شده مانند هوش، خوش‌برخوردی، طبقهٔ اجتماعی و محبوبیت ممکن است تحت تأثیر ظاهر چهره و دندان‌ها قرار بگیرند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که شدت شکایت‌های بیماران از وضعیت دندانی خود با شدت کم‌دندانی و تعداد دندان‌های دائمیِ از دست‌رفته مرتبط است. بررسی‌های فراتحلیلی و مرورهای نظری نشان داده‌اند که کودکان جذاب‌تر از سوی دیگران باهوش‌تر تلقی
که کودکان جذاب‌تر از سوی دیگران باهوش‌تر تلقی می‌شوند، رفتارهای اجتماعی مثبت بیشتری نشان می‌دهند و به‌طور کلی برخورد بهتری از سوی دیگران دریافت می‌کنند. بنابراین، فاصله گرفتن از زیبایی ایدئال دندانی‌چهره‌ای، به‌ویژه در کودکان، ممکن است به کاهش اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس و حتی تمسخر هم‌سالان منجر شود. از این‌رو، می‌توان این نظریه را پذیرفت که فاصله‌ گرفتن از ظاهر «نرمال» یا «ایده‌آل» دندانی‌چهره‌ای می‌تواند برای سلامت روانی و اجتماعی فرد زیان‌بار باشد و موجب بروز آسیب روانی-اجتماعی در وی شود. عملکردی. افراد
بروز آسیب روانی-اجتماعی در وی شود. عملکردی. افراد مبتلا به کم‌دندانی معمولاً دارای بَست (بایت) عمیق‌تر و فضاهای خالی بیشتری در دهان هستند. عمیق‌تر شدن بیشتر بست نیز ممکن است در افرادی با دندان‌های پشتی غایب دیده شود. افزون بر این، کم‌دندانی می‌تواند به تداخل‌های عملکردی در سمت بدون کارکرد (non-working interferences)، خطوط لثه‌ای نامنظم و رویش بیش‌ازحد دندان‌های روبه‌رو منجر شود. یافته‌ها نشان داده‌اند که افراد دچار کم‌دندانی در انجام حرکات عملکردی مانند جویدن دچار دشواری بیشتری می‌شوند، زیرا سطح تماس
جویدن دچار دشواری بیشتری می‌شوند، زیرا سطح تماس دندانی (سفرهٔ جونده) آن‌ها کوچک‌تر است. یک مطالعهٔ مقطعی اخیر نشان داد که بیماران مبتلا به کم‌دندانی در جویدن غذا، به‌ویژه در صورتی‌که دندان شیری جای دندان دائمی افتاده باشد، دچار دشواری بیشتری هستند. هرچند شواهد موجود برای پشتیبانی از این ادعا هنوز محدود است، اما به‌نظر می‌رسد که کم‌دندانی می‌تواند محدودیت‌هایی عملکردی ایجاد کند که درنهایت بر سلامت عمومی و کیفیت زندگی فرد اثر بگذارد. واقعیت آن است که کم‌دندانی می‌تواند توانایی جویدن را در فرد محدود کند. این
می‌تواند توانایی جویدن را در فرد محدود کند. این وضعیت ممکن است با شکاف در لب بالا (شکاف دهانی) همراه باشد. کم‌دندانی ممکن است بر گفتار، زیبایی ظاهری و عملکرد ماهیچه‌های دهان نیز اثر منفی بگذارد. بنابراین، هرچند این وضعیت قابل درمان و مدیریت توسط دندان‌پزشکان و ارتودنتیست‌ها است، اما می‌تواند آثار منفی بر کیفیت زندگی فرد داشته باشد. برای مدیریت این وضعیت، بیمار معمولاً نیاز به درمان ارتودنسی طولانی‌مدت دارد. مالی. بیماران مبتلا به کم‌دندانی نیازمند طرح درمانی دقیقی هستند، زیرا این وضعیت پیچیده است و دستیابی
دقیقی هستند، زیرا این وضعیت پیچیده است و دستیابی به بهترین نتیجه درمانی مستلزم رویکرد چندتخصصی است که معمولاً هزینه‌های مالی برای بیمار یا خانوادهٔ او به‌دنبال دارد. به همین دلیل، تیمی از متخصصان رشته‌های مختلف دندان‌پزشکی در مراقبت از این بیماران دخیل می‌شوند. مدیریت. کم‌دندانی حالتی است که می‌تواند به‌صورت‌های گوناگون و با شدت‌های متفاوت بروز کند و همین امر موجب شده گزینه‌های درمانی متنوعی برای آن وجود داشته باشد. افرادی که با این وضعیت مواجه‌اند باید بتوانند گزینه‌ای را که برایشان مناسب‌تر است انتخاب
گزینه‌ای را که برایشان مناسب‌تر است انتخاب کنند. تشخیص زودهنگام کم‌دندانی برای موفقیت درمان بسیار حیاتی است. درمان این وضعیت معمولاً با مشارکت متخصصانی از رشته‌های جراحی دهان و فک و صورت، دندان‌پزشکی ترمیمی، دندان‌پزشکی کودکان، ارتودنسی و پروتز دندانی انجام می‌شود. پیش از طراحی طرح درمان، باید موارد زیر ارزیابی شود: به‌طور سنتی، درمان کم‌دندانی شامل جایگزینی دندان‌های غایب بوده است. این جایگزینی‌ها از انحراف یا حرکت دندان‌های مجاور جلوگیری کرده و مانع رویش بیش‌ازحد دندان‌های روبه‌رو می‌شوند، که در غیر این
بیش‌ازحد دندان‌های روبه‌رو می‌شوند، که در غیر این صورت می‌تواند باعث ایجاد اختلال در تماس دندانی (برهم‌آیی)، اختلال مفصل گیجگاهی-فکی و افزایش خطر بروز بیماری‌های لثه، سایش دندانی و شکستگی دندان گردد. با این حال، مطالعاتی نشان داده‌اند که می‌توان به اکلوژن پایدار حتی با یک قوس دندانی کوتاه‌شده متشکل از ۱۰ جفت دندان در تماس رسید. این یافته‌ها از این دیدگاه پشتیبانی می‌کنند که اکلوژن سالم و پایدار می‌تواند حتی با وجود دندان‌های از دست‌رفته وجود داشته باشد، به‌شرطی که تعداد مناسبی از دندان‌ها در تماس باقی
به‌شرطی که تعداد مناسبی از دندان‌ها در تماس باقی مانده باشند. البته این روش برای افرادی با بیماری لثه، رفتارهای نابه‌هنجار مانند دندان‌سایی یا دندان‌فشاری یا مال‌اکلوژن مناسب نیست. همچنین باید توجه داشت که فضاهای بین دندانی در قوس دندانی، به‌ویژه در بیماران جوان، باید تحت نظر قرار گیرند، زیرا دندان‌ها در این دوره بیشتر تمایل به جابه‌جایی، انحراف یا رویش بیش‌ازحد دارند. برای این منظور، می‌توان از قالب‌های مطالعاتی و عکس‌های بالینی برای ثبت وضعیت اولیه بهره برد. اگر جابه‌جایی دندانی اتفاق بیفتد، بسته به شدت
اگر جابه‌جایی دندانی اتفاق بیفتد، بسته به شدت و ماهیت آن ممکن است روش مدیریتی متفاوتی نیاز باشد. در ادامه، روش‌های مختلف مدیریت کم‌دندانی توضیح داده می‌شود: پذیرش فضای خالی. در مواردی که فضای ناشی از دندان غایب نگرانی زیبایی‌شناختی ایجاد نمی‌کند، این روش قابل‌پذیرش است. برای نمونه، اگر فضای خالی پشت دندان نیش باشد، ممکن است در هنگام لبخند دیده نشود و لزومی برای جایگزینی آن نباشد. مدیریت دندان‌های شیری باقی‌مانده. در موارد کم‌دندانی دندان‌های آسیای کوچک دائمی، دندان‌های آسیای شیری ممکن است فراتر از زمان
دندان‌های آسیای شیری ممکن است فراتر از زمان طبیعی باقی بمانند. بنابراین، در صورت سالم بودن این دندان‌های شیری و نبود دندان جانشین دائمی، نگه‌داشتن آن‌ها می‌تواند راهکاری عملی برای مدیریت کم‌دندانی باشد. این دندان‌ها نقش نگه‌دارندهٔ فضا را نیز ایفا کرده، از تحلیل استخوان آلوئولار جلوگیری می‌کنند و جایگزینی پروتزی را به تعویق می‌اندازند. مطالعات گذشته نیز نشان داده‌اند که دندان‌های آسیای شیری می‌توانند تا بزرگسالی باقی بمانند و پیش‌آگهی خوبی داشته باشند. با این حال، باقی‌ماندن این دندان‌ها ممکن است منجر به
این حال، باقی‌ماندن این دندان‌ها ممکن است منجر به پدیدهٔ «فرو‌بَست» شود، یعنی سطح جوندهٔ دندان پایین‌تر از سطح دندان‌های مجاور قرار گیرد. با وجود این، دندان‌های شیری به‌ویژه دندان‌های آسیای شیری، بیشتر در معرض سایش سطح جونده، رویش بیش‌ازحد دندان‌های روبه‌رو و کاهش فضای بین‌فکی قرار دارند. بستن فضای خالی به‌روش ارتودنسی. بستن فضای دندانی با ارتودنسی روشی برای بستن فضاهای موجود در دهان، ناشی از دندان‌های غایب، با بهره‌گیری از درمان‌های ارتودنسی است. سن مطلوب برای آغاز درمان ارتودنسی قطعی، اوایل نوجوانی است؛
برای آغاز درمان ارتودنسی قطعی، اوایل نوجوانی است؛ با این حال، باید عواملی چون سن بیمار، شدت کم‌دندانی، انتظارات بیمار و میزان همکاری او در طول درمان مد نظر قرار گیرد. این روش می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای مدیریت کم‌دندانی در مواردی باشد که دندان پیشین کناری بالا (دندان لترال ماگزیلا) غایب است. در این حالت، می‌توان با بازآرایی و جابه‌جایی دندان نیش مجاور به سمت میانی (مزیال)، فضای خالی را بست. این روش به‌ویژه در مواردی که رابطهٔ آسیای کلاس I با شلوغی شدید دندان‌های پیشین فک پایین همراه است، و کشیدن دندان
دندان‌های پیشین فک پایین همراه است، و کشیدن دندان آسیای کوچک پایین منجر به نتایج پیش‌بینی‌پذیر می‌شود، یا در موارد کلاس II بدون شلوغی و پیش آمدگی دندان‌های جلویی پایین، توصیه می‌شود. در جابه‌جایی دندان نیش به جایگاه دندان پیشین کناری، ابعاد دندان نیش، موقعیت ریشه و جایگاه لثه‌ای آن با دندان پیشین کناری تفاوت دارد. بنابراین، برای شبیه‌سازی ظاهر دندان پیشین، آماده‌سازی‌هایی بر روی دندان نیش لازم است. این آماده‌سازی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد: به‌جای کامپوزیت، می‌توان از ونیر (روکش زیبایی) نیز استفاده
می‌توان از ونیر (روکش زیبایی) نیز استفاده کرد، اما ونیر هزینه‌برتر و زمان‌برتر است. چندین مطالعه مزایای بستن فضا با ارتودنسی بدون استفاده از جایگزین‌های پروتزی را نشان داده‌اند. مهم‌ترین مزیت ذکرشده، پایان یافتن زودهنگام درمان در سنین نوجوانی و ماندگاری طولانی‌مدت نتایج آن است. در افرادی با خط لبخند بالا، جابه‌جایی مزیال دندان نیش موجب حفظ معماری طبیعی بافت نرم شده و ظاهر زیبایی را حفظ می‌کند. این روش همچنین خطرات و هزینه‌های مربوط به درمان پروتزی را حذف می‌کند و تصور وجود نداشتن دندان غایب را القا می‌کند.
و تصور وجود نداشتن دندان غایب را القا می‌کند. برخی عوامل که در تصمیم‌گیری برای انجام بستن فضای ارتودنسی باید در نظر گرفته شوند عبارت‌اند از: نیمرخ صورت، اندازه و ابعاد دندان نیش، رنگ دندان‌ها و نمای لثه‌ای (خط و ارتفاع لثه). درنتیجهٔ حرکت مزیال دندان نیش، معمولاً برهم‌آیی (اکلوژن) عملکرد گروهی برقرار می‌شود. برای حفظ پایداری فضای بسته‌شده، اغلب از پشت‌بند زبانی چسبانده‌شده مستقیم استفاده می‌شود. باز کردن فضای ارتودنسی پیش از درمان پروتزی. نیاز به باز کردن فضای دندانی با ارتودنسی پیش از آغاز درمان پروتزی به
دندانی با ارتودنسی پیش از آغاز درمان پروتزی به میزان فضای بی‌دندان در مقایسه با دندان‌های مجاور، وضعیت اکلوژن و ملاحظات زیبایی‌شناختی بستگی دارد. برای تعیین مقدار فضای موردنیاز، سه روش رایج در منابع علمی پیشنهاد شده‌اند: «نسبت طلایی»، «آنالیز بولتون» و مقایسهٔ فضای بی‌دندان با اندازهٔ دندان قرینه (در صورت وجود). باز کردن فضا و درمان پروتزی در مواردی توصیه می‌شود که رابطهٔ آسیای کلاس I وجود داشته باشد و بدهمایی (مال‌اکلوژن) از نوع کلاس III (با نیمرخ صورت مقعر) دیده نشود. با این حال، تغییرات ظاهری ناشی از
دیده نشود. با این حال، تغییرات ظاهری ناشی از درمان ارتودنسی (مانند ایجاد دیاستما برای جای‌گذاری پروتز) در نوجوانان—even اگر موقت باشد—می‌تواند تأثیر منفی بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان داشته باشد. دندان مصنوعی پارسیل متحرک. دندان مصنوعی پارسیل متحرک یکی از روش‌های موقت و مؤثر برای تأمین نیازهای عملکردی و زیبایی بیماران جوانی است که درمان‌های قطعی ثابت برایشان مناسب نیست. این دندان‌های مصنوعی به‌عنوان نگه‌دارندهٔ فضا عمل کرده، از جابه‌جایی دندان‌های مجاور یا روبه‌رو جلوگیری می‌کنند و درنتیجه، ارتفاع
یا روبه‌رو جلوگیری می‌کنند و درنتیجه، ارتفاع عمودی صورت را حفظ می‌نمایند. همچنین به‌راحتی قابل تنظیم و افزودن در صورت رویش دندان‌های جدید هستند. با این‌حال، پیروی بیماران جوان از استفادهٔ منظم این پروتزها ممکن است دشوار باشد، زیرا این وسایل حجیم هستند. برخی بیماران نیز استفاده از دندان مصنوعی را از نظر عملکردی یا اجتماعی غیرقابل‌قبول می‌دانند و از پذیرش آن خودداری می‌کنند. افزون‌بر این، استفادهٔ بلندمدت از پروتزهای متحرک ممکن است به دندان‌های باقی‌مانده آسیب برساند. پل و روکش ثابت سنتی. گزینه‌های ترمیمی
برساند. پل و روکش ثابت سنتی. گزینه‌های ترمیمی ثابت معمولاً به گزینه‌های متحرک ترجیح داده می‌شوند. پیوند دندان خودی. پیوند دندان خودی (Autotransplantation) شامل برداشت یک دندان از یک حفره و کاشت آن در حفره‌ای دیگر در همان فرد است. در صورتی‌که این فرایند با موفقیت انجام شود، می‌تواند حجم استخوان آلوئول را در محل جدید پایدار نگاه دارد، زیرا رباط اطراف دندان (رباط پریودنتال) همچنان فعال باقی می‌ماند و تحریک لازم برای حفظ استخوان فراهم می‌شود. جایگزینی دندان با پشتیبانی ایمپلنت. استفاده از ایمپلنت دندانی
با پشتیبانی ایمپلنت. استفاده از ایمپلنت دندانی به‌عنوان روشی قابل پیش‌بینی و مطمئن برای درمان کم‌دندانی شناخته شده و از نظر زیبایی‌شناسی نیز نتایج بسیار خوبی دارد. با این‌حال، قرار دادن ایمپلنت باید تا زمان تکمیل رشد فک به تعویق افتد. یکی از محدودیت‌های کاشت ایمپلنت، نیاز به حجم کافی از استخوان در محل است، که در صورت نبود آن، جای‌گذاری مناسب ایمپلنت دشوار می‌شود. برای حل این مشکل می‌توان از پیوند استخوان استفاده کرد. همه‌گیرشناسی. کم‌دندانی در دندان‌های شیری کمتر شایع است و شیوع آن از ۰٫۵٪ در جمعیت ایسلندی
کمتر شایع است و شیوع آن از ۰٫۵٪ در جمعیت ایسلندی تا ۲٫۴٪ در جمعیت ژاپنی گزارش شده‌است. در دندان‌های شیری، دندان‌های پیشین کناری در فک بالا و پایین بیشترین احتمال غیبت را دارند. درصورتی‌که یک دندان شیری غایب باشد، خطر از دست رفتن دندان جایگزین دائمی نیز افزایش می‌یابد. در دندان‌های دائمی، بیشترین دندان غایب دندان آسیای سوم (دندان عقل) است، و یک مطالعه شیوع آن را میان ۲۰ تا ۲۲٪ گزارش کرده‌است. اگر دندان‌های آسیای سوم را کنار بگذاریم، میزان شیوع غیبت دندان‌ها در مطالعات مختلف متغیر است. در مطالعات مربوط به
در مطالعات مختلف متغیر است. در مطالعات مربوط به جمعیت‌های قفقازی، معمولاً دندان آسیای کوچک دوم در فک پایین و دندان پیشین کناری در فک بالا بیشترین غیبت را دارند. چندین مطالعه در بریتانیا نیز نشان داده‌اند که دندان آسیای کوچک دوم فک پایین بیشترین میزان غیبت را دارد. در برخی جمعیت‌های آسیایی، بیشترین دندان غایب، دندان پیشین فک پایین گزارش شده‌است. برخی مطالعات، شیوع بالاتری از کم‌دندانی در میان زنان را گزارش کرده‌اند. گسترده‌ترین مطالعات در میان جمعیت قفقازی انجام شده‌اند و شیوع را میان ۴ تا ۶ درصد گزارش
انجام شده‌اند و شیوع را میان ۴ تا ۶ درصد گزارش کرده‌اند. در یکی از مطالعات متاآنالیز، شیوع بی‌دندانی دائمی در ۳۳ مطالعه با بیش از ۱۲۷٬۰۰۰ نمونه بررسی شد و نتایج نشان داد که شیوع کم‌دندانی در دندان‌های دائمی بین قاره‌ها، گروه‌های نژادی و جنسیت‌ها متفاوت است. در جمعیت سفیدپوست اروپایی، شیوع کم‌دندانی در مردان ۴٫۶٪ و در زنان ۶٫۳٪ گزارش شده‌است؛ در حالی که در نمونهٔ آفریقایی-آمریکایی، این میزان ۳٫۲٪ در مردان و ۴٫۶٪ در زنان بوده‌است. بر پایه همین مطالعه، بیشترین دندان‌های غایب در دندان‌های دائمی و فراوانی آن‌ها
دندان‌های غایب در دندان‌های دائمی و فراوانی آن‌ها به‌شرح زیر بوده‌است:
گرگ پلیستوسن که به آن گرگ پلیستوسن پسین نیز گفته می‌شود، دودمان منقرض‌شده یا بوم‌ریخت گرگ خاکستری ("Canis Lupus") است. این یک بیش‌گوشت‌خوار پلیستوسن پسین 129 Ka-۱۲۹ کا در اوایل هولوسن 11 Ka بود. در حالی که از نظر اندازه با یک گرگ خاکستری بزرگ مدرن قابل مقایسه است، اما دارای کام کوتاه‌تر و پهن‌تر با دندان‌های بزرگ جمجمه نسبت به اندازه کلی جمجمه‌اش بود که به آن اجازه می‌داد تا غول جانوران پلیستوسن را شکار کند. چنین سازگاری نمونه‌ای از انعطاف‌پذیری فنوتیپی است. زمانی در سراسر شمال هولارکتیک پراکنده شد. شواهد
زمانی در سراسر شمال هولارکتیک پراکنده شد. شواهد تبارزایی نشان می‌دهد که گرگ ژاپنی ("C. l. Hodophilax") که در آغاز سدهٔ بیستم منقرض شد، علیرغم اینکه بسیار کوچک‌تر از گرگ پیشاتاریخ بود، از دودمان گرگ پلیستوسن بود، بنابراین بقای خود را به چندین هزار سال پس از نژاد پیشین خود گسترش داد. برآورد می‌شود که انقراض آن در حدود ۷۵۰۰ سال پیش رخ داده‌است. بر پایهٔ شواهد ریخت‌شناسی و ژنتیک، پراکندگی گرگ پلیستوسن در سراسر شمال همه‌شمالگان بوده‌است.
در زیر فهرستی از ورزشگاه‌های چند منظوره در عربستان سعودی است که عمدتاً برای فوتبال استفاده می شود. حداقل ظرفیت ۵۰۰۰ نفر می باشد.
کایوت پلیستوسن ، که همچنین به عنوان کایوت عصر یخبندان شناخته می‌شود، زیرگونه منقرض‌شده‌ای از کایوت است که در دوران پلیستوسن پسین در غرب آمریکای شمالی زندگی می‌کرد. بیشتر بقایای این زیرگونه در جنوب کالیفرنیا یافت شد، اگرچه حداقل یکی از آنها در آیداهو کشف شد. این بخشی از یک رستهٔ گوشت‌خواران آمریکای شمالی بود که شامل جانوران سگ‌سان دیگری مانند روباه، گرگ خاکستری و گرگ‌های وحشت بود. برخی از مطالعات نشان می‌دهد که «کایوت» پلیستوسن در واقع یک کایوت نبود، بلکه یک جمعیت غربی منقرض‌شده از گرگ قرمز ("C. rufus") بود.
سگ وحشی اروپایی یکی از زیرگونه‌های دیرینه سگ وحشی آسیایی بود که در طول دوره پلیستوسن میانه و پسین در بسیاری از اروپای غربی و مرکزی یافت می‌شد. مانند جمعیت‌های آسیایی مدرن، شکلی پیش‌رونده‌تر از دیگر اعضای پیشاتاریخ از سردهٔ "Cuon" بود و دندان آسیای بزرگ پایینی خود را به یک برش برجسته‌دار تبدیل کرد. به جز اندازه بزرگترش که به اندازه گرگ خاکستری نزدیک بود، عملاً از همتای مدرن خود قابل تشخیص نبود.
گرگ غارزی یک زیرگونه منقرض‌شده از گرگ است که در عصر یخبندان در پلیستوسن پسین می‌زیسته‌است. این زیرگونه در اروپای غربی امروزی ساکن بوده‌است. گرگ دون ("C. l. brevis") از اروپای شرقی به عنوان مترادف طبقه‌بندی در نظر گرفته می‌شود، که نشان می‌دهد زمانی این زیرگونه در سراسر اروپا زندگی می‌کرده‌است. بوم‌شناسی گرگ‌های اوایل تا اواسط پلیستوسن پسین در استپ ماموت و جنگل‌های شمالی مشخص نیست و همچنین مشخص نیست که آیا آنها از غارها به عنوان لانه استفاده می‌کردند یا خیر.
جمهوری عربی لیبی جمهوری اعلام شده توسط معمر قذافی هنگام سرنگونی پادشاهی لیبی در آنچه کودتای معمر قذافی شناخته می‌شود بود. این جمهوری یک رژیم دیکتاتوری بود که بعداً با اتحادیه جمهوری‌های عربی ادغام شد. تاریخ. تلاش برای کودتا پس از کودتای سپتامبر، نیروهای آمریکایی بر اساس توافق با رژیم سابق، خروج برنامه‌ریزی شده از پایگاه هوایی ویلوس را آغاز کردند. آخرین نیروی آمریکایی در ۱۱ ژوئن ۱۹۷۰ ترک شد و آن روز یک تعطیلات ملی برای لیبیایی‌ها در نظر گرفته شد. با فروپاشی روابط قذافی با ایالات متحده آمریکا، روابط نزدیک او
قذافی با ایالات متحده آمریکا، روابط نزدیک او با اتحاد جماهیر شوروی و چندین کشور دیگر شرقی افزایش یافت. جایی که دولت را در جهان عرب بی‌طرف نگه داشت و با کمونیسم در جهان مخالف بود. ارتش لیبی توسط اتحاد جماهیر شوروی مسلح شد. پس از اعلام جمهوری عربی لیبی، قذافی و همکارانش توافق کردند که تصمیمات انفرادی نگیرند و در تصمیمات خود با هم متحد شوند. با وجود این توافق، او به عنوان رئیس شورای فرماندهی انقلاب مانند یک دیکتاتور عمل کرد. گسترش کنترل قذافی از همان ابتدا اعضای شورای انقلاب گفتند که «"رژیم منهدم شده"» را
اعضای شورای انقلاب گفتند که «"رژیم منهدم شده"» را محاکمه خواهند کرد. بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۲، بیش از ۲۰۰ مقام دولتی سابق، از جمله هفت نخست‌وزیر، چند وزیر دیگر ، پادشاه ادریس و اعضای خانواده سلطنتی در دادگاه خلق لیبی به اتهامات مرتبط با فساد محاکمه شدند. بسیاری از کسانی که شاه ادریس و پیروانش را دوست داشتند در خارج از کشور بودند و غیابی محاکمه شدند. اگرچه بسیاری از مقامات تحت تعقیب قرار گرفتند، اما تبرئه شدند و برخی دیگر به ۱۵ سال زندان و جریمه‌های هنگفت محکوم شدند. پنج نفر که غیابی محاکمه شده بودند به
محکوم شدند. پنج نفر که غیابی محاکمه شده بودند به اعدام با چوبه دار محکوم شدند، از جمله پادشاه ادریس. در حالی که ملکه فاطمه و ولیعهد حسن الرضا به ترتیب به سه سال زندان محکوم شدند. اولین تغییر کابینه در دسامبر اتفاق افتاد، زمانی که احمد سعید حواز، وزیر دفاع، و موسی احمد، وزیر کشور، به اتهام برنامه‌ریزی برای کودتا دستگیر شدند. در کابینه جدید، قذافی سمت خود را به عنوان رئیس شورای فرماندهی انقلاب حفظ کرد و نخست‌وزیر و فرمانده عالی نیروهای مسلح شد. در حالی که سرگرد عبدالسلام جلود مرد دوم جمهوری پس از قذافی شد،
عبدالسلام جلود مرد دوم جمهوری پس از قذافی شد، معاون نخست‌وزیر و وزیر کشور شد و سروان ابوبکر یونس وزیر دفاع شد. شورای انقلاب. دومین تلاش برای کودتا در ژوئیه ۱۹۷۰ رخ داد، زمانی که عبدالله عبید السنوسی و احمد السنوسی، پسرعموهای پادشاه ادریس، به سازماندهی کودتا متهم شدند. پس از خنثی شدن توطئه کودتا، افسران آزاد برای اولین بار از زمان اعلام جمهوری، اکثریت را در میان وزرای جدید تشکیل دادند. در سال ۱۹۷۱، جنبش افسران آزاد نام خود را به اتحادیه عرب سوسیالیست تغییر داد و به تنها حزب قانونی در کشور تبدیل شد. هدف این
و به تنها حزب قانونی در کشور تبدیل شد. هدف این حزب افزایش «درجه آگاهی سیاسی» بود. اتحادیه‌های کارگری با حزب ادغام شدند و اعتصابات ممنوع شد. از سال ۱۹۷۲ رسماً مطبوعات را زیر نظر داشت و عامل انقلاب شد. در حالی که ایتالیایی‌ها و بقیه جامعه یهودی لیبی اخراج شدند و اموال آنها در اکتبر ۱۹۷۰ مصادره شد. در سال ۱۹۷۲، لیبی با مصر و سوریه به اتحاد جماهیر عربی پیوست، اما اتحادیه مورد نظر موفقیت مورد نظر را نداشت و عملاً پس از سال ۱۹۷۳ خاموش بود. قذافی همچنان در مبارزه با نیروهای شیطانی، صهیونیسم و امپریالیسم غوطه ور
با نیروهای شیطانی، صهیونیسم و امپریالیسم غوطه ور شد و سیاست خود را به سمت بیرون چرخاند. در نتیجه، وظایف اداری معمولی به عبدالسلام جلود داده شد که در سال ۱۹۷۲ نخست‌وزیر شد و متعاقباً تمام وظایف داخلی قذافی را بر عهده گرفت. با وجود این، قذافی همچنان فرمانده کل نیروهای مسلح لیبی باقی ماند. اتحاد با اتحاد جماهیر شوروی در آن دوره، شورای فرماندهی انقلاب و قذافی خانواده سنوسی و نقش آنها در استقلال لیبی را دست کم گرفتند. شورا و قذافی همچنین به اختلافات قبیله‌ای و منطقه‌ای حمله کردند و آنها را مانعی بر سر راه
و منطقه‌ای حمله کردند و آنها را مانعی بر سر راه پیشرفت جامعه و اتحاد اعراب توصیف کردند. سیاست نفتی پایگاه اقتصادی لیبی به نفت وابسته است. با این حال، تولید نفت لیبی در مقایسه با کشورهای عربی ناچیز بود. اما از آن به عنوان ابزاری برای توسعه اجتماعی و به عنوان سلاحی علیه اسرائیل استفاده کرد. با این حال، پس از افزایش تولید نفت پس از کودتای ۱۹۶۹، دولت کنترل صنعت نفت را به دست گرفت و از درآمدهای کلان آن بهره‌مند شد. در دسامبر، دولت لیبی صنعت نفت را ملی کرد و در سال ۱۹۷۳ ملی شدن کامل را اعلام کرد. تبدیل به یک
سال ۱۹۷۳ ملی شدن کامل را اعلام کرد. تبدیل به یک جماهیری (۱۹۷۷–۱۹۸۳). در سال ۱۹۷۳، فراخوان ایدئولوژیک قذافی برای یک انقلاب فرهنگی و مردمی «به منظور بازسازی جامعه لیبی» شروع به اجرا کرد. این انقلاب که قذافی خواستار آن شد، برای رهایی از ناکارآمدی بوروکراتیک، فقدان منافع عمومی و مشکلات هماهنگی سیاسی ملی طراحی شد. قذافی در تلاش برای القای انقلاب در قلب شهروندان، خواستار ورود به سیاست، به چالش کشیدن اقتدار سنتی شد و «کمیته مردمی» را تأسیس کرد. این کمیته‌ها در سراسر لیبی گسترش یافتند و شروع به اداره مناطق در این
لیبی گسترش یافتند و شروع به اداره مناطق در این کشور کردند.
رستم شکوری (زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۶۱، در دوشنبه) - تاریخ‌نگار و ایران‌شناس اهل تاجیکستان است که به‌عنوان استاد تاریخ دوران میانه و پژوهشگر مطالعات کشورهای حاشیهٔ دریای سیاه و امپراتوری بیزانس در دانشگاه دولتی مسکو مشغول به پژوهش است. او در سازمان علمی بین‌المللی «جامعهٔ مطالعات مرکزی-یوراسیایی» نیز عضویت دارد. خانواده. رستم شکوری زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۶۱ در دوشنبه در تاجیکستان است. او کوچک‌ترین پسر محمدجان شکوری بخارایی زبان‌شناس و نقاد ادبی، و کلودیا واسیلیونا لوکانینا، معلم ریاضی در مدرسه بود. پدربزرگ پدری او،
معلم ریاضی در مدرسه بود. پدربزرگ پدری او، شریف‌جان مخدومی صدری زیا (۱۸۶۷–۱۹۳۲)، به عنوان یکی از مشهورترین فرهنگیان امارت بخارا شناخته می‌شد، و وظایف قاضی را انجام می‌داد. او پس از انقلاب فوریه به مدت کوتاهی داور اعلی در امارت بخارا بود و تا سال ۱۹۲۴ مسئولیت‌های مختلفی را در جمهوری خلق شوروی بخارا بر عهده داشت. او در زندان ان‌کاوه وفات یافت. تحصیلات. رستم به‌دلیل آنکه پدرش تاجیکستانی و مادرش روس بود، دوزبانه بزرگ شد و تا سن ۱۶ سالگی در تاجیکستان زندگی کرد و سپس به‌همراه خانواده به مسکو مهاجرت کردند. او پس
سپس به‌همراه خانواده به مسکو مهاجرت کردند. او پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، وارد دانشکدهٔ تاریخ دانشگاه دولتی مسکو شد و در سال ۱۹۸۴ فارغ‌التحصیل گردید. او در پژوهش، به روابط میان مسمانان و مسیحیان علاقه داشت و به همین دلیل به تاریخ تعامل مسلمانان و مسیحیان در دورهٔ بیزانس پرداخت. رستم از سال ۱۹۸۴ در دورهٔ دکتری دانشکدهٔ تاریخ تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۰ از پایان‌نامهٔ دکتری‌اش با موضوع «امپراتوری ترابزون و شرق (۱۲۰۴–۱۴۶۱)» دفاع کرد. او از سال ۱۹۹۱ در دانشکدهٔ تاریخ دوران میانه و در آزمایشگاه مطالعات کشورهای
تاریخ دوران میانه و در آزمایشگاه مطالعات کشورهای حاشیهٔ دریای سیاه و بیزانس در دانشگاه مسکو فعالیت می‌کند.
دوشاخ‌ها یا کرگدن‌های دوشاخ (به یونانی: dio به معنای «دو» و keratos به معنای «شاخ») سرده‌ای از کرگدن‌ها است که شامل کرگدن سیاه موجود "(Diceros bicornis)" و چندین گونه منقرض‌شده‌است.