payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرج الماس (؛ زادهٔ ۱۹۶۱) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
عادل احمد مال‌الله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی قطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
ولید بخیت معیوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
فهد راشد الکواری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
احمد خلیل الخالدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
جمعه سالم جوهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوکره اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
ولید ابراهیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
حازم شحاته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الدحیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال قطر و قطر بازی کرده‌است.
خالد حبیب الوهیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوکره اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
راشد شامی سوید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
سوارکاران به معنای واقعی کلمه «اسب» یا «سواران»، اگرچه گاهی به عنوان «شوالیه» در انگلیسی نیز نامیده می‌شود) دومین طبقه از طبقات مبتنی بر مالکیت روم باستان را تشکیل می‌دهد که در رتبه‌ای پایین‌تر از طبقه سناتوری قرار دارد. یکی از اعضای طبقه سوارکاران به‌عنوان «اسب‌سوار» شناخته می‌شد.
ترکیبات آزادکننده کلر که به عنوان ترکیبات پایه کلر نیز شناخته می‌شوند، اصطلاحی است برای توصیف برخی از مواد حاوی کلر که به عنوان ضدعفونی‌کننده و سفیدکننده استفاده می‌شوند. این ترکیبات شامل مواد شیمیایی زیر هستند: سدیم هیپوکلریت (عامل فعال در سفید کننده)، کلرامین، هالازون، و سدیم دی‌کلروایزوسیانورات. این ترکیبات به طور گسترده‌ای برای ضد عفونی آب، تجهیزات پزشکی، سطوح و همچنین مواد سفید کننده پارچه استفاده می‌شوند. وجود مواد آلی می‌تواند اثر آنها را به عنوان ضدعفونی کننده، کم کند. این مواد به صورت محلول مایع یا
کننده، کم کند. این مواد به صورت محلول مایع یا پودری هستند که قبل از استفاده با آب مخلوط می‌شوند. عوارض جانبی در صورت تماس ممکن است شامل تحریک پوست و سوختگی شیمیایی چشم باشد. همچنین ممکن است باعث خوردگی شوند و بنابراین ممکن است نیاز به شستشو داشته باشند. ترکیبات اختصاصی این خانواده عبارتند از هیپوکلریت سدیم، مونوکلرامین، هالازون، کلر دی‌اکسید و سدیم دی‌کلروایزوسیانورات. این ترکیبات در برابر طیف گسترده‌ای از میکروارگانیسم‌ها از جمله اسپورهای باکتریایی موثر هستند. ترکیبات آزاد کننده کلر برای اولین بار در حدود
ادلکتی () در طول پادشاهی روم، جمهوری روم و بعدها، adlecti یا allecti کسانی بودند که برای پر کردن یک جای خالی در هر دفتر یا دانشکده انتخاب می‌شدند، به ویژه کسانی که برای پر کردن تعداد مناسب سنای روم انتخاب می‌شدند. آنها عموماً از طبقه سوارکاران بودند. در امپراتوری روم متأخر، ادلکتیو adlectio حقی بود که امپراتورها از آن برخوردار بودند که به موجب آن می‌توانستند موقعیت یا رتبه یکی از رعایای خود را به‌طور معمول با انتصاب آنها به مجلس سنا ارتقاء دهند.
جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۲ در تویوتا و یوکوهاما، ژاپن، از ۶ دسامبر تا ۱۶ دسامبر ۲۰۱۲ برگزار شد. الاهلی. سرمربی: حسام البدری اوکلند سیتی. سرمربی: رامون تریبولیتکس چلسی. سرمربی: رافائل بنیتز مونتری. سرمربی: ویکتور مانوئل ووچتیک کورینتیانس. سرمربی: تیته سانفریس هیروشیما. سرمربی: هاجیمه موری‌یاسو اولسان هیوندای. سرمربی: کیم هو-کون
دهستان محمودآباد، یکی از دهستان‌های بخش سیوان شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای محمودآباد است. این دهستان شامل روستاها، مزرعه ها و مكان های زير است: 1 – محمود آباد 2 – مله گل زرد 3 – طولاب 4 – گاوز 5 – كله كبود 6 – شان كبود 7 – سربيشه 8 – چهارراه 9 – چنگينه قجر 10 – چشمه داوی 11 – چاويز 12 – چپه سورگه. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان محمودآباد برابر با ۲٬۷۶۰ نفر بوده است.
باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا سنگاپور یک باشگاه فوتبال سنگاپوری است که در لیگ برتر سنگاپور بازی می‌کند. این باشگاه یک تیم اقماری آلبیرکس نیگاتا ژاپن است. تاریخچه. آلبیرکس نیگاتا سنگاپور، یک تیم اقماری از باشگاه ژاپنی آلبیرکس نیگاتا، در سال ۲۰۰۴ به لیگ برتر سنگاپور پیوست. در آن سال بود که اتحادیه فوتبال سنگاپور تصمیم گرفت تیم‌های خارجی را در لیگ دعوت کند تا مشکلات حضور ضعیف را حل کند. برای اولین سال حضور باشگاه در لیگ، در قسمت میانی جدول رده‌بندی قرار گرفت. در سال ۲۰۰۸، دایسوکه کوریناگا رئیس باشگاه شد که
در سال ۲۰۰۸، دایسوکه کوریناگا رئیس باشگاه شد که اصلاحاتی را در باشگاه به منظور بهبود جایگاهش در لیگ انجام داد. از جمله این موارد، کسب حمایت مالی از شرکت‌های ژاپنی با حضور در سنگاپور بود، با این که باشگاه تا ۵۰ حامی داشت و با راه‌اندازی یک مدرسه رقص و یک آکادمی، تعامل هواداران را بهبود بخشید. پس از آن باشگاه عملکرد لیگ خود را بهبود بخشید و در فصل ۲۰۰۸ به مقام هفتم، در فصل ۲۰۱۲ رتبه سوم و در فصل ۲۰۱۶ به عنوان قهرمان رسید. این باشگاه در فصل ۲۰۱۸ خود در هیچ مسابقه‌ای شکست نخورد. افتخارات. از مهم‌ترین افتخارات
شکست نخورد. افتخارات. از مهم‌ترین افتخارات این باشگاه می‌توان به ۴ قهرمانی در هر دو فصل ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ اشاره کرد. این باشگاه در این سال‌ها توانست قهرمان لیگ برتر سنگاپور، جام حذفی سنگاپور، جام لیگ سنگاپور و جام خیریه سنگاپور شود.
باشگاه فوتبال فرانسیسکین یک باشگاه فوتبال در لی فرانکویس، مارتینیک است که در لیگ ملی مارتینیک بازی می‌کند. در رقابت‌های قاره‌ای. فرانسیسکین دو بار در جام باشگاه‌های کارائیب شرکت کرده است که هر دو بار در مرحله اول حذف شد. این تیم ۵ بار در جام قهرمانان کونکاکاف نیز حضور داشته اما هرگز نتوانسته از مرحله مقدماتی منطقه‌ای خود صعود کند. فرانسیسکین همچنین در سال ۲۰۱۸ قهرمان جام شیلد باشگاه‌های کارائیب شده است. فرانسیسکن برای چند سال (به تازگی در سال ۲۱–۲۰۲۰) در جام حذفی فرانسه نیز شرکت کرده است.
شفقت رومی () داستانی تمثیلی و حکایتی پندآمیز است که در آن دختری به نام «پرو» به پدرش «سیمون» که زندانی و محکوم به مرگ از طریق محرومیت غذایی و گرسنگی است، مخفیانه از پستان‌هایش شیر می‌دهد. خاستگاه این حکایت روم باستان است و بیشتر در هنر بازتاب داشته‌است، به ویژه در دوره باروک؛ و گاهی از آن با عنوان «"سیمون و پرو"» است. تاریخچه. این داستان در «"نُه دفتر از کردار و گفته‌های به‌یادماندنی رومیان باستان"» به قلم والریوس ماکسیموس مورخ رومی ثبت شده‌است و به عنوان نمونه‌ای از یک نمونۀ برجسته از اعمال پیتاس (تقوای
نمونه‌ای از یک نمونۀ برجسته از اعمال پیتاس (تقوای فرزندی) و غیرت و احترام رومی ارائه شده‌است. یک تابلوی نقاشی در معبد پیتاس این صحنه را به تصویر کشیده‌است. علاوه بر این، نقاشی‌های دیواری و مجسمه‌های سفالی قرن اول که در پمپئی حفاری شده‌اند، نشان می‌دهند که بازنمایی‌های بصری «"سیمون و پرو"» رایج بوده‌اند، با این حال دشوار است که بگوییم این‌ها پس از انتشار حکایت ماکسیموس کشیده داشته‌اند یا پیش از وجود داشته و الهام‌بخش داستان او بوده‌اند. در میان رومی‌ها، این موضوع در شیردهی یونو به هرکول بالغ - افسانه‌ای در
موضوع در شیردهی یونو به هرکول بالغ - افسانه‌ای در تمدن اتروسک - بازتاب اسطوره‌ای داشت. حکایت ماکسیموس از پرو و سیمون، چالش اِکفراسیس زیر را مطرح می‌کند: حکایت سیمون با روایت تقریباً یکسانی با داستان مورخ رومی والریوس ماکسیموس همراه است که بعداً توسط پلینی بزرگ (۲۳–۷۹ پس از میلاد) بازگو شد و در آن یک زن زندانی پلبی که توسط دخترش شیردهی می‌شد. با اعلام این موضوع به مراجع ذی‌ربط، حکم قضایی مادر ساقط می‌شود. با آنکه نگهبان زندان در آغاز تردید می‌کند و می‌اندیشد که آیا آنچه که او می‌بیند خلاف طبیعت است (یک عمل
که آیا آنچه که او می‌بیند خلاف طبیعت است (یک عمل لزبین‌گرایی)، اما کمی بعد نتیجه می‌گیرد که در واقع این نمونه‌ای از اولین قانون طبیعت است، یعنی عشق به والدین خود داشتن. موضوعی در هنر. تجسم اولیه در آلمان و ایتالیا. این بن‌مایه در هر دو نوع «مادر-دختری» و «پدر-دختری» روایت شده‌است، اگرچه نسخه متقابل جنسیتی (پدر-دختری) در نهایت محبوبیت بیشتری داشت. اولین تصویرهای مدرن از «"سیمون و پرو"» به‌طور مستقل از یکدیگر در حدود سال ۱۵۲۵ در جنوب آلمان و شمال ایتالیا در طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله مدال‌های برنزی،
طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله مدال‌های برنزی، نقاشی‌های دیواری، حکاکی‌ها، طراحی‌ها، نقاشی‌های رنگ روغن، سرامیک، تزئینات چوبی منبت کاری شده و مجسمه‌ها پدیدار شدند. در آلمان، برادران بارتل بیهام (۱۵۴۰–۱۵۰۲) و زیبالد بیهام (۱۵۵۰–۱۵۰۰) شش پرداخت تصویری مختلف از «"سیمون و پرو"» را بین خود خلق کردند. اولین تصویرسازی بارتل از این موضوع در سال ۱۵۲۵ با یک دوره کوتاه زندان همراه است که او، برادرش زیبالد و دوست مشترکشان گیورگ پنتس در اوایل همان سال به اتهام ارتداد سپری کردند. برادر بارتل، زیبالد، این اثر را به
سپری کردند. برادر بارتل، زیبالد، این اثر را به صورت معکوس در سال ۱۵۴۴ دوباره منتشر کرد، این بار با دو کتیبه که بیننده را از هویت پدر («سیمون») و معنای این عمل آگاه می‌کرد: «حیات من وابسته به پستان دخترم است.» خودِ زیبالد در جوانی خود دو بار بین سال‌های ۱۵۲۶ و ۱۵۳۰ و بار دیگر در سال ۱۵۴۰ این بن‌مایه را بازنگاری کرد. چاپ ۱۵۴۰ تقریباً ده برابر بزرگتر از سایر آثار هنری برادران ببهام (حدود ۴۰ در ۲۵ سانتی‌متر) و آشکارا، پورنوگرافیک است. بازوهای گره‌خورده سایمون پشت سر و شانه‌ها و پایین‌تنه اش با پارچه‌ای
پشت سر و شانه‌ها و پایین‌تنه اش با پارچه‌ای ژاکت‌مانند پوشانده شده‌است، با این حال قفسه سینه عضلانی و نوک سینه‌های او کاملاً نمایان است. پرو بین زانوهای سیمون ایستاده، کاملاً برهنه، موهایش بازشده و ناحیه شرمگاهی و شکمش تراشیده شده‌است. او پستان چپ خود را با میان انگشتان یک دست فشرده و در دهان سیمون گذاشته‌است. کتیبه‌ای که به شکل کنده‌کاری در دیوار نوشته شده‌است، چنین می‌گوید: «عشق به والدین تا به کجا که نمی‌رسد، این دختر چه چیز را تدبیر نمی‌کند؟» بعدها در قرن شانزدهم، هنرمندان آلمانی کشیدن تابلوهای زنگ
قرن شانزدهم، هنرمندان آلمانی کشیدن تابلوهای زنگ روغن از این روایت را آغاز کردند و بیشتر قالب نیمه‌قدی کلاسیک را انتخاب می‌کردند، در نتیجه شباهت‌های رسمی بین «پرو» و قهرمانان باستانی را مجسم می‌کردند و پرو را در قالب «زن قوی»، شبیه به لوکرتیا، دیدو، کلئوپاترا، جودیت، سالومه و دلیله گنجانیدند. نمونه‌هایی از این آثار عبارتند از نسخه سال ۱۵۳۸ گیورگ پنتس، تصویری اثر «اِرهارت شوتزر» در همان سال، نسخهٔ سال ۱۵۴۶ گیورگ پنتس (محل نگهداری در استکهلم) ا، و یک اثر دیگر از فردی موسوم به «مرشد» که در آن سر شیردال کشیده
از فردی موسوم به «مرشد» که در آن سر شیردال کشیده شد و متعلق به سال ۱۵۴۶ است. نقاشی‌های رنگ روغن ایتالیایی از این بن‌مایه در اوایل سال ۱۵۲۳ وجود داشتند، زمانی که یک دفتر ثبت اسناد رسمی یک بوم بزرگ نقاشی در یک قاب طلاکاری‌شده را شرح داده که در اختیار فردی تازه‌درگذشته به نام «پیترو لونا» بوده و در آن زنی در حال شیردهی به پیرمردی از پستان خود است. تابلوی نقاشی مشابهی متعلق به خاندان «بندتی دی فرانچیشی» توسط یک دفتر اسناد رسمی در سال ۱۵۳۸ توصیف شده‌است. همچنین تابلوی نقاشی دیگری توسط یک سردفتر در املاک
همچنین تابلوی نقاشی دیگری توسط یک سردفتر در املاک مینیاتوریست ایتالیایی «گاسپارو سِجیتسی» ثبت شده که در آن به‌درستی به دختری که به پدرش شیر می‌دهد اشاره شده‌است. متأسفانه هیچ‌یک از این نقاشی‌ها امروزه باقی نیستند. تأثیرپذیری‌های کاراواجو و روبنس. در سال ۱۶۰۶/۱۶۰۷، کاراواجو، هنرمند دوران باروک، این صحنه را در نقاشی‌های محراب خود، هفت عمل رحمت، به سفارش انجمن اخوت پیو مونته دلا میزریکوردیا در ناپل به تصویر کشید. با توجه به نوع انتخاب شمایل‌نگاری، کاراواجو ممکن است این اثر را از سلف خود پرینو دل واگا الهام
است این اثر را از سلف خود پرینو دل واگا الهام گرفته شده باشد و احتمالاً نقاشی دیواری او از شفقت رومی را در طول اقامتش در شهر جنوا در سال ۱۶۰۵ دیده‌است. پس از نقاشی‌های محراب کاراواجو، شور و شوق زیادی برای به تصویر کشیدن «"سیمون و پرو"» در سال‌های ۱۲–۱۶۱۰ آغاز شد و در ایتالیا، فرانسه، بخش‌های جنوبی هلند و اوترخت گسترش یافت و حتی در میان نقاشان اسپانیایی مانند یوسپه دِ ریبرا و بعداً بارتولومه استبان موریلو مورد توجه قرار گرفت. با توجه به این واقعیت که هیچ گونه تابلوی نقاشی از سال ۱۶۱۰ موجود نیست، محراب
گونه تابلوی نقاشی از سال ۱۶۱۰ موجود نیست، محراب کاراواجو باید الهام بخش مُدی زودگذر باشد که دو قرن دیگر ادامه داشت. با این حال، این موضوع که مورد علاقه بسیاری از هنرمندان تأثیرپذیر از آثار کاراواجو بود، از نظر تاریخی نادیده گرفته شده‌است. هنرمندان اهل اوترخت خرارد فن هونهورست و آبراهام بلومرت هر دو، نسخه‌ای از داستان را نقاشی کردند، همان‌طور که بارتولومئو مانفردی نیز چنین کرد. علاوه بر این، نه نمونه از شفقت رومی ظاهراً توسط رقیب و دشمن مشهور و رک‌گوی کاراواجو، گیدو رنی (۱۵۷۵–۱۶۲۵) و کارگاه او تولید شد.
گیدو رنی (۱۵۷۵–۱۶۲۵) و کارگاه او تولید شد. پیتر پل روبنس و پیروانش حداقل سه نسخه از این روایت را نقاشی کرده‌اند. پیروان هنری روبن بیشتر تمایل داشتند نسخه ۱۶۳۰ او را کپی کنند (که اکنون در آمستردام نگهداری می‌شود) اما کم‌کم شروع به کشیدن یک کودک خوابیده در زیر پای «"پرو"» کردند، که در افسانه اصلی به آن اشاره نشده‌است. این عنصر در قرن هفدهم به منظور انجام شد تا از این عمل به عنوان «زنا با محارم» تعبیر و یاد نشود - اگرچه وجود فرزند در هر صورت معنایی ضمنی دارد، چه آنکه وقتی در پستان‌هایش شیر دارد بدان معناست که
آنکه وقتی در پستان‌هایش شیر دارد بدان معناست که دارای فرزند است. در عین حال، گنجاندن نوزاد سطح جدیدی از معنا و تفسیر را به داستان اضافه کرد، زیرا این سه شخصیت نشان دهنده سه نسل مختلف هستند و بنابراین می‌توان آن را به عنوان تمثیلی و نمادی از سه دورهٔ زندگی انسان نیز تعبیر کرد. نمونه‌های بسیاری از نقاشی‌ها، نسخ چاپی و مجسمه‌های شفقت رومی شامل یک نوزاد یا کودک پیش‌دبستانی (شاید مشابه با پسری که در تابلوی «"جمع‌آوری گزانگبین"» نیکولا پوسن آمده‌است) است که توسط هنرمندانی مانند نیکولو تورنیولی، چکو براوو، آرتوس
هنرمندانی مانند نیکولو تورنیولی، چکو براوو، آرتوس کوئلینوس بزرگ، لویی بولونیه، ژان کورنیو، یوهان کارل لوت، کارلو چینیانی، آدریان فان در ورف، گرگوریو لاتزارینی، فرانچسکو میلیوری و یوهان پیتر وبر خلق شد. نسخه‌ای از روایت شفقت رومی توسط آرتمیزیا جنتیلسکی نیز قابل توجه است که یک هنرمند و نقاش زن ایتالیایی بود. ساختمان فرعی کوچکی در کنار برج ناقوس خنت متعلق به سال ۱۷۴۱، شامل مجسمه شفقت رومی است که در بالای در ورودی قرار دارد و از آن به عنوان «ممه‌لوکر» یاد می‌شود که در زبان هلندی به معنی «مکندهٔ پستان» است.
که در زبان هلندی به معنی «مکندهٔ پستان» است. نسخهٔ مادر-دختر. در طول این دورهٔ پربار از تعامل و خلاقیت در تصویرسازی «"سیمون و پرو"»، نیکولا پوسن (۱۵۹۴–۱۶۶۵) به دلیل بازنمایی‌اش از زوج مادر و دختر شیرده در تابلوی «جمع‌آوری گزانگبین» (۱۶۳۹) قابل توجه است. انتخاب موضوع پوسن نشان‌دهنده آگاهی او از مثال دیگری است که ماکسیموس از تقوای فرزندی روایت کرده‌است و همچنین تصویرسازی‌های فرانسوی پیشین از این موضوع. این احتمال وجود دارد که پوسین با اثری از اتین دولون (۱۵۱۸/۱۹–۱۵۸۸) و/یا شاید «تاریخ روم» چاپ شده در لیون در
و/یا شاید «تاریخ روم» چاپ شده در لیون در سال ۱۵۴۸ آشنا بوده‌است که در آن مادری به دخترش التماس می‌کند که به او اجازه خوردن شیر از پستان‌هایش را بدهد؛ درخواستی که دختر از آن به تندی انتقاد می‌کند و مادرش را به چالش می‌کشد تا در رنجش وقار بیشتری از خود نشان دهد، تا اینکه در نهایت تسلیم می‌شود و به مادرش اجازه شیر خوردن می‌دهد. همچون تصویرسازی‌های بعدی «"سیمون و پرو"»، که در آنها فرزند «"پرو"» به اثر اضافه شد تا هرگونه شائبهٔ زنا با محارم یا هرزگی و بی‌عفتی برطرف شود، نیکولا پوسن نیز نوزاد پسر آن زن را نیز
برطرف شود، نیکولا پوسن نیز نوزاد پسر آن زن را نیز نقاشی کرده تا با مادربزرگش برای خوردن شیر مادر رقابت می‌کند. با انجام این کار و اضافه کردن فردی دیگر که حضورش درک صحیح از واقعه را به‌عنوان یکی از جلوه‌های تقوای فرزندی تثبیت می‌کند، پوسین از برداشت بالقوه این رویداد به عنوان عملی میان دو همجنس‌گرا پیشگیری می‌کند و ذهن بیننده را به گفتگوی بین نگهبانان که ماکسیموس روایت کرده؛ معطوف می‌کند. علیرغم این واقعیت که پوسین خود را نقطه مقابل کاراواجو قرار داد، او نیز مانند رقیب خود، داستان تمثیلی ماکسیموس را در قالب
مانند رقیب خود، داستان تمثیلی ماکسیموس را در قالب یک نقاشی مذهبی پیچیده به تصویرکشید. در حالی که انتخاب گزینهٔ به‌تصویر کشیدن صحنه مادر و دختر در مقابل صحنه «"سیمون و پرو"» (پدر و دختر) در دورانی که پوسین نقاشی می‌کرد، عملی منحصر به فرد بود، نسخه همجنس آن از محبوبیت بیشتری نسبت به صحنه پدر و دختر در قرون وسطی و تا اوایل دوران مدرن برخوردار بود. اثر قرون وسطایی «ژیرار دو روسیون»، توسط شخصی ناشناس، داستان مادری زندانی را روایت می‌کند که توسط دخترش شیردهی می‌شود، اما آن داستان را شاخ و برگ می‌دهد، نامی برای
اما آن داستان را شاخ و برگ می‌دهد، نامی برای دختر - برت استخوانی - و نسب شریفی برای خانواده نوآفرینی می‌کند. در قرن چهاردهم و پانزدهم، جووانی بوکاچو (۷۵–۱۳۱۳) و کریستین دو پیزان (۱۴۳۰–۱۳۶۴) هر دو از داستان دختر رومی به عنوان داستان روابط خویشاوندی متقابل استفاده کردند. در قرن شانزدهم، هانس زاکس یک اثر شهوانی از این داستان خلق کرد. آثار اندکی که نسخه مادر و دختری را به تصویر می‌کشند، بین قرن هفدهم و اواخر قرن هجدهم خلق شد. شعری از زیبیلا شوارتس (۱۶۳۸–۱۶۱۲) در مورد روابط برابری‌طلبانه در میان زنان از این
در مورد روابط برابری‌طلبانه در میان زنان از این حکایت بهره گرفته‌است. چند سال پس از نقاشی پوسین از «"جمع‌آوری گزانگبین"»، گوئرچینو پرتره‌ای صمیمی و مهرورزانه از مادر و دختر (قبل از ۱۶۶۱) خلق کرد. این آخرین تصویرسازی شناخته‌شده از صحنه قبل از بازآفرینی کوتاه آن در اواخر قرن هجدهم است که در آن سه نقاشی از ژان-شارل نیکز پران (۱۷۹۱، گمشده)، آنجلیکا کافمان (۱۷۹۴، گمشده)، و اِتین-بارتلمی گارنیه (۱۸۰۱، گمشده) با به تصویر کشیدن این صحنه خلق شدند. شاید بتوان این رونق مجدد کوتاه‌مدت را با مضمون برابری سیاسی انقلاب
مجدد کوتاه‌مدت را با مضمون برابری سیاسی انقلاب فرانسه توضیح داد که در پیوند دوسویه در روابط خویشاوندی طنین‌انداز گردید که در نسخه مادر-دختر نشان داده شده‌است؛ معکوس شدن روابط پدرسالارانه‌ای که «"سیمون و پرو"» مظهر و نماد آن بود، در دوران باستان معنادار بود، اما اکنون (دوران انقلاب فرانسه) غیرقابل قبول شده بود. اثربخشی فرهنگی در دوران معاصر. در سدهٔ بیستم میلادی، روایتی تخیلی از شفقت رومی در خوشه‌های خشم جان استاین‌بک (۱۹۳۹) روایت شد. در پایان رمان، «رزاشارن» به مردی بیمار و گرسنه در گوشه انبار از
«رزاشارن» به مردی بیمار و گرسنه در گوشه انبار از پستان‌هایش شیر می‌دهد. نقاشی ۱۹۶۹ بالاد پارتیزانی اثر مای دانتسیگ نیز بازتابی از شفقت رومی است. فیلم سورئالیستی "ای مرد خوش‌شانس!" (۱۹۷۳) همچنین شامل صحنه‌ای از شفقت رومی است که در آن قهرمان داستان در حال مرگ از گرسنگی است و همسر یک معاون کشیش، به جای اینکه به او اجازه دهد غذای جمع‌آوری شده برای یک مراسم خیریه را به یغما بردن برد، به او از پستانش شیر می‌دهد.
باشگاه فوتبال با یک باشگاه فوتبال فیجیایی مستقر در با است که در لیگ برتر فیجی، بهترین لیگ فوتبال حرفه‌ای فیجی، رقابت می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۳۵ تأسیس شد. زمین اصلی باشگاه، پارک گویند است. تاریخچه. باشگاه فوتبال با در سال ۱۹۳۵ به عنوان یک باشگاه فوتبال خیابانی توسط مردم فیجی تشکیل شد. این به دلیل تلاش‌های شرکت تصفیه شکر استعماری بود که صاحب یک کارخانه بزرگ قند بود. در سال ۱۹۷۷، با تبدیل به یک باشگاه حرفه‌ای شد و به اتحادیه فوتبال فیجی وابسته شد. در سال ۱۹۷۷، با در لیگ ملی فیجی ۱۹۷۷ که بالاترین سطح فوتبال
با در لیگ ملی فیجی ۱۹۷۷ که بالاترین سطح فوتبال فیجی بود، شرکت کرد. با برنده اولین لیگ ملی فیجی بود. در سال ۱۹۷۹، با دومین قهرمانی خود در لیگ ملی فیجی را به دست آورد و از آن زمان تاکنون ۲۱ عنوان قهرمانی لیگ را کسب کرده است که آخرین آنها در فصل ۲۰۱۸/۱۹ بوده است. آمار در لیگ قهرمانان اقیانوسیه. با ۸ بار در لیگ قهرمانان اقیانوسیه شرکت کرد و بهترین نتایج خود را در سال ۲۰۰۷ بدست آورد که در آن، به مسابقه فینال رسید. با در فینال مقابل ویتاکر یونایتد ایستاد و با اینکه بازی رفت را ۲–۱ برد، در بازی برگشت ۱–۰ باخت و
بازی رفت را ۲–۱ برد، در بازی برگشت ۱–۰ باخت و به دلیل قانون گل زده در خانه حریف، نایب قهرمان شد.
جنیفر ماتر سائول (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۶۸) یک فیلسوف آمریکایی است که در زمینه فلسفه زبان و فلسفه فمینیسم فعالیت می‌کند. سائول استاد فلسفه در دانشگاه شفیلد است و همچنین در دانشگاه واترلو نیر تدریس می‌کند. زندگی‌نامه. سائول دارای مدرک لیسانس از دانشگاه روچستر و مدرک کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه پرینستون است، وی در آنجا زیر نظر اسکات سومز تحصیل کرد. سائول در یک همکاری با هلن بیبی، استاد فلسفه دانشگاه منچستر، گزارشی را برای انجمن فلسفی بریتانیا و انجمن زنان در فلسفه انگلستان با عنوان «زنان در فلسفه در بریتانیا:
انگلستان با عنوان «زنان در فلسفه در بریتانیا: یک گزارش» نوشت.سائول مکرراً در بسیاری از نشریات غیر آکادمیک نظراتی دربارهٔ زنان در فلسفه می‌نویسد. سائول یکی از بنیانگذاران و یکی از وبلاگ نویسان مجله اینترنتی فیلسوفان فمینیست است، انجمنی که بر تعصبات جنسیتی تمرکز دارد. کمپین کنفرانس جنسیت انجمن با هدف برجسته کردن عدم مشارکت و نمایندگی فیلسوفان زن در رویدادهای جهانی اجرا می‌شود. حوزه‌های تحقیقاتی. تحقیقات اولیه سائول در فلسفه تحلیلی زبان و فلسفه فمینیستی است. او در کتاب خود در سال ۲۰۱۲ از انتشارات دانشگاه
او در کتاب خود در سال ۲۰۱۲ از انتشارات دانشگاه آکسفورد، "دروغ، گمراه کردن و آنچه گفته می‌شود: کاوشی در فلسفه زبان و اخلاق"، استدلال می‌کند که تمایز بین دروغ‌گویی و گمراه‌کردن از لحاظ نظری مهم است و موضوعات مختلفی را در فلسفه زبان روشن می‌کند. محتوای معنایی، دلالت و ادعا، از آنجایی که از نظر اخلاقی نیز معنادار است، راه‌هایی را نشان می‌دهد که ارتباطات و گفتار برای تحلیل اخلاقی مناسب هستند. سائول استدلال می‌کند که به‌طور کلی اینطور نیست که لزوماً دروغ از نظر اخلاقی بدتر از گمراه کردن باشد. لوول اندرسون، در
اخلاقی بدتر از گمراه کردن باشد. لوول اندرسون، در بررسی خود از این کتاب، می‌گوید: «کتاب او افزوده‌ای عالی به ادبیات رو به رشدی است که می‌توان آن را فلسفه کاربردی زبان در نظر گرفت». این کار منجر به این شد که سائول مشاور اداره مقررات آماری بریتانیا در توسعه کار خود در مورد گمراه‌کنندگی استفاده از آمار باشد، جایی که هرگونه باور نادرست مشروط به شواهد موجود است. در فلسفه زبان، جنیفر سائول به دلیل کارش در مورد جایگزینی اصطلاحات ارجاعی در جملات ساده نیز شناخته شده‌است. اگرچه عموماً پذیرفته شده‌است که جایگزینی
شده‌است. اگرچه عموماً پذیرفته شده‌است که جایگزینی کلمات در زمینه‌های نگرش گزاره‌ای ناموفق است، سائول استدلال می‌کند که جانشینی کلمات می‌تواند در جملاتی که هیچ فعل دارای بار روان‌شناختی ندارند نیز شکست بخورد. این سؤالاتی را در مورد معنایی نام‌ها نگرش ایجاد می‌کند. در سال ۲۰۰۷، سائول "جملات ساده، جایگزینی و شهودی" را منتشر کرد (انتشارات دانشگاه آکسفورد) که در آن دیدگاه‌های خود را در مورد این موضوعات با توجه به مفاهیم روش شناختی آنها توسعه داد. جنیفر دوک یونگ دربارهٔ این کتاب می‌گوید: «سائول با نشان دادن
دربارهٔ این کتاب می‌گوید: «سائول با نشان دادن ناکافی بودن محاسبات موجود، مطالعه شکست در جایگزینی جملات ساده را پیش می‌برد، اما شاید مهم‌تر از آن، این کتاب پرسش‌های مهمی را در مورد نقش مشکل‌ساز شهودهای معنایی که اغلب بدون سؤال استفاده می‌شوند، مورد توجه قرار می‌دهد. در حوزه ای مانند فلسفه زبان که در آن شهودها اغلب نوع اولیه داده‌هایی که ما در دسترس داریم، این مطالعه متمرکز نقش و ماهیت آنها مهم و از لخاظ آکادمیک قابل استقبال است. در فلسفه فمینیستی، سائول به خاطر کتابش با عنوان "فمینیسم: مسائل و استدلال‌ها"،
کتابش با عنوان "فمینیسم: مسائل و استدلال‌ها"، از انتشارات دانشگاه آکسفورد (۲۰۰۳) شناخته می‌شود، این کتاب متنی است مقدماتی که انواع دیدگاه‌های فمینیستی را بررسی می‌کند و کاربرد آنها را در بحث‌هایی مانند پورنوگرافی، سقط جنین، و حجاب بررسی می‌کند. لوئیز آنتونی می‌گوید: «مقدمهٔ قابل دسترس و جذاب سائول با مسائل فلسفی در فمینیسم، دانشجویان از همه گرایش‌های سیاسی را به چالش می‌کشد. ساول با الگوبرداری از روش فلسفی خوب، خوانندگان خود را به برخی از مهم‌ترین و جالب‌ترین مجادلات مطالعات جنسیتی معاصر می‌کشاند." او
مجادلات مطالعات جنسیتی معاصر می‌کشاند." او همچنین کارهای مهمی در زمینه پورنوگرافی، شیء سازی و تاریخچه ویبراتور انجام داده‌است. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، سائول مدیر پروژه تحقیقاتی بین‌المللی تعصب ضمنی و فلسفه با بودجه لورهولم بود. این پروژه نزدیک به ۱۰۰ محقق در فلسفه و روان‌شناسی را گرد هم آورد تا پیامدهای تحقیق در مورد سوگیری ضمنی و موضوعات مرتبط برای معرفت‌شناسی، فلسفه ذهن و فلسفه اخلاقی/سیاسی را بررسی کنند. جوایز. در دسامبر ۲۰۱۱، جایزه زن برجسته فیلسوف در واشینگتن دی سی توسط انجمن زنان در فلسفه به سائول اعطا
دی سی توسط انجمن زنان در فلسفه به سائول اعطا شد. سائول در پاسخ به دریافت این جایزه گفت: «از این موضوع بسیار مفتخرم و کاملاً مبهوت هستم. به خصوص فوق‌العاده است که با انجام کاربردهای عملی فلسفه به عنوان عامل ایجاد تغییر در زندگی مردم شناخته شوید. برای من، این بالاترین افتخاری است که ممکن است وجود داشته باشد.»
نوئل مک آفی استاد فلسفه آمریکایی در دانشکده‌ی مطالعات زنان، جنسیت، و مطالعات جنسی و جنسیتی و مطالعات روانکاوی دانشگاه اموری است که از سال ۲۰۱۰ در آنجا تدریس می‌کند. مک آفی همچنین قبلاً در چندین دانشگاه دیگر از جمله به عنوان استادیار مدعو آلن برنسون در فلسفه و مطالعات زنان در دانشگاه براندیس به تدریس مشغول بود. او به‌طور گسترده در خصوص نظریه‌های دموکراتیک، رسانه‌های جدید، و نظریه‌های روانکاوی حوزه عمومی کار کرده‌است. مک آفی در حال حاضر رئیس مشترک شبکه فلسفه عمومی، ویراستار "کترینگ ریویو" است، و چند سال هم
عمومی، ویراستار "کترینگ ریویو" است، و چند سال هم درگیر مسائل سیاسی در واشینگتن دی سی، هم قبل و هم در طول دوران تحصیلی خود بوده‌است. تحصیلات و شغل. مک آفی مدرک کارشناسی تاریخ خود را از دانشگاه تگزاس در آستین در سال ۱۹۸۶ و مدرک کارشناسی ارشد در سیاست عمومی را از دانشگاه دوک در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد مک آفی پس از دریافت مدارک اولیه آکادمیک، قبل از ورود به فلسفه آکادمیک، سازمان دهنده و مدافع سیاست در منطقه واشینگتن دی سی بود. او از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ برای دیده‌بان کنگره عمومی شهروندی کار کرد، از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹
کنگره عمومی شهروندی کار کرد، از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ رئیس شورای محلی اتحادیه ملی نویسندگان و معاون رئیس اتحادیه ملی نویسندگان در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ بود. مک آفی در حالی که به عنوان یک فعال منافع عمومی در واشینگتن دی سی کار می‌کرد، درمورد این موضوع که که اگر مردم واقعاً به خودگردانی دموکراتیک علاقه نداشته باشند و توانایی آن را نداشته باشند، این کار بیهوده خواهد بود، نگرانی‌های جدی داشت. برای رفع این نگرانی‌ها، او به دانشگاه بازگشت و در رشته‌ی فلسفه تحصیل کرد. او در سال ۱۹۹۰ مدرک کارشناسی ارشد فلسفه را از