payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنجلو میلووی (؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۴۱) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
جورجه میلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال اوترخت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
گوران میلیانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیرسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ایویتسا میلیکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
گوران میلویویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال ویارئال، باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال آمریکا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسوییان میلوشویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل [یوگسلاوی]] بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
سیما میلوانوف (؛ ۱۰ آوریل ۱۹۲۳ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میلوش میلوتینوویچ (؛ ۵ فوریه ۱۹۳۳ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. از او به عنوان اولین آقای گل لیگ قهرمانان اروپا یاد میشود
سقراط مویسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن و باشگاه فوتبال واردار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ازونکو مونسیدر (؛ ۸ ژانویه ۱۹۲۰ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال کنکوردیا، و باشگاه فوتبال پادوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کرواسی و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
خرس کوکائینی فیلم کمدی ترسناک آمریکایی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی الیزابت بنکس براساس فیلمنامه‌ای به قلم جیمی واردن است. این فیلم کاملاً از داستان واقعی «خرس کوکائینی» الهام گرفته شده‌است، یک خرس سیاه آمریکایی که میلیون‌ها دلار کوکائین گمشده را در سال ۱۹۸۵ بلعید. در این فیلم گروه بازیگران شامل کری راسل، اوشی جکسون جونیور، آلدن ارنرایک، ایسایا ویتلک جونیور، مارگو مارتیندال، ری لیوتا در کنار دیگران ایفای نقش می‌کنند. این فیلم یکی از آخرین آثاری بود که لیوتا پیش از مرگ، بازی در آن را به پایان رسانده بود، این
از مرگ، بازی در آن را به پایان رسانده بود، این بازیگر در ۲۶ مه ۲۰۲۲ درگذشت و فیلم به یاد او تقدیم شد. "خرس کوکائینی" در ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد و در سراسر جهان بیش از ۸۷ میلیون دلار فروش داشت. داستان. این فیلم دربارهٔ یک خرس سیاه آمریکایی است که بر اثر اشتباه یک قاچاقچی مواد مخدر با نام اندرو تورنتون مقدار زیادی کوکائین (به ارزش ۱۴ میلیون دلار) را می‌بلعد و منجر به مرگ وی می‌شود. لاشه این خرس در نهایت تاکسیدرمی شده و در
می‌شود. لاشه این خرس در نهایت تاکسیدرمی شده و در تفرجگاه ایالات کنتاکی در معرض نمایش قرار گرفته است. تولید. تصویربرداری اصلی در ۲۰ اوت ۲۰۲۱ در ویکلو، ایرلند آغاز شد. در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۱، بنکس اعلام کرد که فیلمبرداری به پایان رسیده‌است.
اشکان منصوری (۱۶ آبان ۱۳۵۹ – ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰) بازیگر و خبرنگار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. اشکان منصوری ۱۶ آبان ۱۳۵۹ در جهرم بدنیا آمد او دانش‌آموخته رشته بازیگری بود و همچنین سال‌ها فعالیت رسانه‌ای سینمایی در کارنامه داشت و از خبرنگاران فعال سینمای ایران بود. فعالیت هنری. منصوری در سال ۱۳۹۵ با سریال عنکبوت موفق شد وارد تلویزیون شده و اولین تجربه تلویزیونی خود را کسب کند این سریال توسط شهرام شاه‌حسینی کارگردانی شده بود در این سریال با بازیگران شناخته شده همچون شبنم قلی‌خانی و آشا محرابی و سام درخشانی همبازی
شبنم قلی‌خانی و آشا محرابی و سام درخشانی همبازی شد که بدون شک باعث افزایش تجربه او در بازیگری گردید. در سال ۱۳۹۶ موفق شد با فیلم سینمایی هزارپا تجربه بازی در سینما را بدست آورد و در کنار چهره‌های شناخته‌شده سینمای ایران از جمله رضا عطاران و جواد عزتی و سارا بهرامی ایفای نقش بپردازد. او همچنین در سریال دلدادگان ساخته منوچهر هادی تجربه بازی در تلویزیون را دارد سریالی که از شبکه سوم سیما بر روی آنتن رفت و در آن بازیگران معروفی همچون حمید گودرزی و لیندا کیانی و شاهرخ استخری بازی می‌کردند. منصوری در چندین فیلم
شاهرخ استخری بازی می‌کردند. منصوری در چندین فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی از جمله هزارپا، جشن دلتنگی، تگزاس ۲ و دینامیت و همچنین سریال‌های دلدادگان و رقص روی شیشه ایفای نقش کرده بود. بیماری و درگذشت. روز ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ رسانه‌ها دلیل فوت این خبرنگار را عارضه کلیوی عنوان کردند و رسانه‌های دیگر از همین عنوان برای درج اخبار درگذشت وی استفاده کردند اما دلیل فوت او روز بعد و در گواهی فوت ابتلا به کرونا درج شده بود و در زمان انتقال پیکر او به شهرستان جهرم که زادگاه وی بود عنوان کرونا بر پیکر او نگاشته شد. اما
وی بود عنوان کرونا بر پیکر او نگاشته شد. اما روایت ایمان منصوری، برادر وی در گفت‌وگو با خبرنگار رسانه تسنیم چیز دیگری است، وی دربارهٔ دلایل درگذشت برادرش گفت: تیروئید او پرکار شده بود و در نهایت بعد از چک‌آپهای متعدد مشخص شد او در کلیه‌اش غده‌ای دارد که در حال رشد است اما به گفته دکتر معالجش جای نگرانی نبود و این امکان بود که با یک عمل جراحی غده را از بدن خارج کرد. وقتی روز پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ خبر درگذشت وی، در رسانه‌ها منتشر شد، دلیل فوت عارضه کلیوی عنوان شده بود، اما در نهایت دلیل فوت در گواهی پزشکی،
شده بود، اما در نهایت دلیل فوت در گواهی پزشکی، کرونا درج شد. به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم اشکان منصوری پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ و در بیمارستان میلاد تهران درگذشت. وی افزود: قرار شد بعد از پایان تعطیلات نوروز ۱۴۰۰ عمل خارج کردن غده از بدن او اتفاق بیفتد، بنابراین با پایان تعطیلات او در بیمارستان میلاد بستری شد تا مقدمات جراحی فراهم شود اما به‌دلیل تب بالایی که داشت دکتر بیهوشی اجازه عمل صادر نمی‌کرد و چند احتمال برای بالا بودن تب داده می‌شد، یکی اینکه عفونت کلیه باعث تب شده و دیگر ابتلا به کرونا
عفونت کلیه باعث تب شده و دیگر ابتلا به کرونا بود که سه بار از او تست کرونا گرفتند و پاسخ این تست‌ها منفی بود. همین موضوع باعث شد تا وی ۱۴ روز در بیمارستان بستری بماند و در همان بخش به بیماری کرونا مبتلا شد. برادرش گفت: اول باید به ما توضیح دهند که چرا نباید بخش‌های دیگر بیمارستان نسبت به انتشار ویروس ایمن باشند اما در نهایت او با وجود ابتلا به کرونا در وضعیت خوبی به سر می‌برد و در بخش، بدون استفاده از دستگاه اکسیژن خوب نفس می‌کشید و سطح اکسیژنش ۹۲ بود. در همان هفته آخر دکتر نسخه‌ای را برای وی تجویز کرد و
همان هفته آخر دکتر نسخه‌ای را برای وی تجویز کرد و از برادرش خواست تا آن را تهیه کند. او این نسخه را تهیه کرد و در اختیار بیمارستان قرار داد. وی ادامه داد: از همان روز ورم پای او بیشتر و بیشتر شد، وقتی دلایل این موضوع را پیگیری کردند یکی از دکترها احتمال داد تزریق اشتباهی صورت گرفته باشد و دکتر دیگر دلایل تورم پا را افت آلبومین خون عنوان کرد. در نهایت اشکان منصوری براثر کرونا و عارضه کلیوی عصر پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ در بیمارستان میلاد تهران در سن ۴۰ سالگی درگذشت. پیکر وی روز ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ در آرامستان
درگذشت. پیکر وی روز ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ در آرامستان شیراز واقع در نزدیکی زادگاهش جهرم به خاک سپرده شد. همچنین علیرضا تابش در پیام تسلیتی این متن را نوشت و گفت: رنج تحمل فقدان در این روزها سخت‌تر از همیشه و باور از دست دادن بنده خوب خدا، جوانی صادق، پرتلاش و خوشنام، تلخ‌تر و تکان‌دهنده‌تر است. درگذشت وی به واسطه ابتلا به بیماری کلیوی، خانواده و همکاران و دوستدارانش را متأثر ساخت. جوانی که احترام، مردم داری، تخصص، تلاش، انصاف، اعتدال، مهربانی و صداقت از او خاطراتی را بر جای گذاشت که مرورشان، قلب هر آن که او را
را بر جای گذاشت که مرورشان، قلب هر آن که او را می‌شناخت، می‌لرزاند و بغض‌ها را عمیق‌تر از همیشه می‌ترکاند. در کشاکش همین نامرادی‌ها باید در برابر تقدیر حضرت حق تسلیم بود و به سرچشمه امید و توکل کرد و پذیرفت آنچه سهمگین و تلخ است. این مصیبت را به جامعه رسانه‌ای و هنری کشور و به دوستداران آن عزیز و به خصوص بستگان داغدار این جوان عزیز تسلیت عرض می‌کنم و از پروردگار قادر متعال، برای بازماندگان محترم صبر و برای آن فقید سعید علو درجات و رحمت واسعه الهی آرزومندم.
در آشپزی ایالات متحده، پیتزای یونانی سبکی از پوسته و آماده‌سازی پیتزا است که در آن پیتزا به جای اینکه طبق سفارش کشیده شود و در کف اجاق پیتزا پخته شود، سفت شده و در یک تابه فلزی پخته می‌شود. بر خلاف تابه‌های عمیقی که در پیتزاهای سیسیلی، شیکاگو یا دیترویت استفاده می‌شود، از تابه کم عمق استفاده می‌شود. پوسته آن معمولاً اسفنجی و سبک است، مانند فوکاچیا، اما نه به ضخامت آن. پوسته نیز به دلیل پوشش روغنی که در حین آماده‌سازی روی تابه اعمال می‌شود، نسبتاً روغنی است. در ایالات متحده، پیتزا به سبک یونانی در نیوانگلند
در ایالات متحده، پیتزا به سبک یونانی در نیوانگلند و بخش‌هایی از شرق ایالت نیویورک رایج است. تاریخچه. پیتزای یونانی توسط کوستاس کیتساتیس، با نام مستعار کنستانتینوس کومبوزیس، با نام مستعار «چارلی» یونانی اهل آلبانی، در رستوران پیتزا هاوس خود که در خیابان ترومن ۸۶ در نیو لندن، کانکتیکات واقع شده بود، در سال ۱۹۵۵ اختراع شد. سیستم او شامل آماده‌سازی یک روز کامل از پوسته‌ها در تابه‌های ۱۰ اینچی در صبح بود، به‌جای اینکه خمیر را به‌صورت سفارشی پرتاب کند و بکشد. در کانکتیکات، در دهه ۱۹۸۰، ۴۰ درصد از پیتزا فروشی‌ها
کانکتیکات، در دهه ۱۹۸۰، ۴۰ درصد از پیتزا فروشی‌ها توسط یونانی‌ها اداره می‌شد.
استیک فلفل () یک غذای چینی آمریکایی سرخ شده است که متشکل از استیک گوشت گاو تکه‌تکه شده (اغلب از پهلو، تبلت یا گرد) که با فلفل دلمه ای خلال شده، شاخه‌های بامبو و چاشنی‌های دیگر مانند سس سویا و زنجبیل پخته شده و معمولاً با نشاسته ذرت غلیظ می‌شود. پیاز خلال شده و جوانه لوبیا نیز از افزودنی‌های مکرر به دستور غذا هستند. شواهد دال بر وجود این ظرف در ایالات متحده حداقل به سال ۱۹۴۸ برمی گردد. این غذا از غذاهای فوجیایی سرچشمه می‌گیرد، جایی که به عنوان کینگجیائو روسی (青椒炒肉絲) شناخته می‌شد. در غذای اصلی، گوشت استفاده
(青椒炒肉絲) شناخته می‌شد. در غذای اصلی، گوشت استفاده شده از گوشت خوک بود و چاشنی آن نسبت به استیک فلفل نسبتاً سبک بود. اقتباس‌های مشابه چینی "qīngjiāoròusī" (;) شامل "gochu-japchae" ( ; "فلفل "ژاپنی" ") در غذاهای چینی کره ای و "چینجائوروسو" (青椒肉絲) در غذاهای چینی ژاپنی یافت می‌شود.
ماریپی یک نوع چاقو است که از چوب حکاکی شده با دندان‌های کار گذاشته کوسه در آن قرار دارد. این چاقو بر اساس سنت‌های مردم بومی ماوری مدر نیوزیلند ساخته می‌شود. این وسیله برش گوشت استفاده می‌شد و به‌طور کلی به عنوان سلاح استفاده نمی‌شده‌است.
پتار نادووزا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ایلیا نایدوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال واردار، باشگاه فوتبال سیون، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال رئال وایادولید اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و مقدونیه شمالی بازی کرده‌است.
دوشان نیکولیچ (؛ ۲۳ ژانویه ۱۹۵۳ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
بران اوبلاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
استوان اوستوییچ (؛ زادهٔ – ۱۵ مهٔ ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده بود می‌توان به آ.اس موناکو، باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده بود.
ایلیا پانتلیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، و باشگاه فوتبال المپیک مارسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
بلاگویه پاونوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوترخت و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویلیام لیندسی براندون (William Lindsay Brandon) (زادهٔ حدود ۱۸۰۱–۱۸۰۲ در شهرستان آدامز، میسیسیپی؛ درگذشتهٔ ۸ اکتبر۱۸۹۰، در شهرستان ویلکینسون، میسیسیپی)، پزشک، قانون‌گذار، مزرعه‌دار و افسر نظامی بوده که در جریان جنگ داخلی آمریکا به عنوان ژنرال درخدمت به ارتش ایالات مؤتلفه مشهور بود. براندون تقریباً در سال ۱۸۰۱–۱۸۰۲ زاده شده‌است، اگر چه تاریخ دقیق تولدش نامعلوم می‌باشد. براندون از سال ۱۸۶۱ الی ۱۸۶۴ به ارتش ایالات مؤتلفه خدمت کرد. او در نبردهای بزرگی، مثل نبرد مالورن هیل جنگید، بعد از آنکه یک گلوله از مچ پا او
هیل جنگید، بعد از آنکه یک گلوله از مچ پا او عبور کرد به شدت زخم برداشت. او همچنین در محاصره یورک تاون در سال ۱۸۶۲، نبرد ویلیامزبورگ و کمپین‌های چاتانوگا و ناکسویل شرکت کرد. براندون در ژوئن ۱۸۶۴ به درجه سرتیپی ارتقا یافت. از ژوئیه ۱۸۶۴ تا پایان جنگ، او در سمت‌هایی به عنوان فرمانده سپاه ذخیره میسیسیپی و رئیس اداره کنفدراسیون خدمت اجباری، خدمت نمود. او پس از جنگ، به مزرعه شهرستان ویلکینسون بازگشت، جاییکه با وجود آسیب جسمی و سن تا زمان مرگش در ۸ اکتبر۱۸۹۰ در آنجا کار کرد. پس از مرگ، او در مزرعه خود به خاک
آنجا کار کرد. پس از مرگ، او در مزرعه خود به خاک سپرده شد. اوایل زندگی و تحصیلات. ویلیام لیندسی از جرارد براندون ایرلندی، سرباز سابقه‌دار انقلاب آمریکا، در سال ۱۸۰۱ یا ۱۸۰۲ در شهرستان آدامز، میسیسیپی متولد شد. تاریخ تولد دقیق براندون را نمی‌توان تعیین کرد زیرا سوابق خانوادگی او در آتش‌سوزی سال ۱۸۳۱ از بین رفت. او در سال ۱۸۲۴ در شهرستان ویلکینسون، میسیسیپی در نزدیکی پینکنی ویل ساکن شد. سال بعد، براندون با هان دیویس ازدواج کرد. از این وصلت دو فرزند داشت، با این حال، دیویس و فرزندانش به زودی می‌میرند. براندون
حال، دیویس و فرزندانش به زودی می‌میرند. براندون در کالج واشینگتن در ویرجینیا (اکنون بنام دانشگاه واشینگتن و لی) تحصیل کرد و در کالج نیوجرسی (اکنون بنام دانشگاه پرینستون) در رشته پزشکی تحصیل کرد. در دوران پیش از جنگ، او یک کشاورز بود، به اسب‌ها و شکار خیلی علاقه‌مند بود. در سال ۱۸۲۶، براندون در مجلس قانون‌گذاری ایالت میسیسیپی خدمت کرد و در همین زمان برادر وی جرالد براندون فرماندار میسیسیپی بود. در سال ۱۸۲۸، براندون کلتر کلوب را که یک باشگاه آقایان با افراد دارای مالکیت ناچز در میسیسیپی و وست فلیسیانا پریش
دارای مالکیت ناچز در میسیسیپی و وست فلیسیانا پریش در لوئیزیانا را داشت، تأسیس کرد. در سال ۱۸۳۳، براندون با آن الیزا رتلیف ازدواج کرد و صاحب سه پسر به نام‌های ویلیام، لین ویلیام و رابرت شد که همه آنها بعداً در ارتش ایالات کنفدراسیون خدمت کردند. پسر چهارم، یوجین، در سن دو سالگی فوت نمود. براندون برای خدمت در جنگ مکزیک و آمریکا نام‌نویسی کرد و به یک ژنرال در شبه‌نظامیان محلی تبدیل شد. براندون به دلیل تخصص پزشکی خود اغلب توسط متخصصان این حوزه مورد مشورت قرار می‌گرفت. هنگامی که همسر براندون در سال ۱۸۴۰ درگذشت،
هنگامی که همسر براندون در سال ۱۸۴۰ درگذشت، او به مراقبت از مزرعه خود و همچنین مزرعه آرکول ادامه داد. براندون تا سال ۱۸۶۰، دارای مقدار قابل توجهی دارایی، از جمله ۱۴۰۰۰ دلار املاک، ۶۴۰۰۰ دلار دارایی شخصی، ۶۳ برده و ۱۶ اقامتگاه برده بود. حرفه نظامی. براندون علی‌رغم سن ۵۹ یا ۶۰ ساله‌اش در آن زمان، در سال ۱۸۶۱ به عنوان سرهنگ دوم، هنگ بیست و یکم پیاده‌نظام میسیسیپی در ارتش ایالات مؤتلف خدمت کرد و به ویرجینیا رفت. در ژوئیه ۱۸۶۱، براندون دچار سرماخوردگی شد و او را وادار کرد تا از خدمت فعال تا پایان اوت مرخصی
را وادار کرد تا از خدمت فعال تا پایان اوت مرخصی بگیرد. ولی وقت ملاقات با سرهنگ دریافت نکرد. براندون و هنگش در ارتش کنفدراسیون پوتوماک در ویرجینیا فرستاده شدند. در طول تابستان و پاییز ۱۸۶۱، واحد براندون در بخش شمال شرقی ایالت در حال انجام وظیفه بود. در طول محاصره یورک تاون، هنگ او به همراه سایر واحدهای ارتش کنفدراسیون در سراسر ویرجینیای شرقی بین کولپپر، فردریکزبورگ و نورفولک پخش شد و خط وارویک را تشکیل داد. یک روز پس از نبرد در یورک تاون، هنگ براندون دوباره شاهد نبرد ویلیامزبورگ بود. در ۱ ژوئیه ۱۸۶۲، در طول
نبرد ویلیامزبورگ بود. در ۱ ژوئیه ۱۸۶۲، در طول نبرد مالورن هیل، مفصل مچ پا براندون توسط گلوله مورد اصابت قرار گرفت. هنگام افتادن، دستش به گلوله غلتان برخورد کرد که منفجر نشد. براندون غافل از زخم‌هایش، دوباره سعی کرد که بلند شود اما یک بار دیگر به زمین افتاد و در زمین ماند تا اینکه همسنگرانش توانستند او را بلند کنند و به عقب ببرند. از آنجاییکه هیچ خونریزی قابل مشاهدهٔ وجود نداشت، براندون فکر کرد که جراحاتش جدی نیست اما سوار بر اسب به بیمارستان منتقل شد. پای براندون پس از قراردادن یک شریان بند در محل، قطع شد.
پس از قراردادن یک شریان بند در محل، قطع شد. سپس شریان‌های براندون به روشی بسیار دردناک دوخته شدند، زیرا کلروفرم کافی برای تولید بیهوشی کامل وجود نداشت. پزشکان برای جایگزینی پای قطع شده او یک پای مصنوعی چوبی به او دادند. به دلیل سن براندون، پزشکان او فکر می‌کردند، شانس زنده ماندن او اندک است. پس از آمدن به ریچموند، توسط دوستان و خدمت کارش به او رسیدگی شد. جفرسون دیویس، رئیس‌جمهور کنفدراسیون، حتی به براندون پذیرایی در عمارت خود در شهر را پیشنهاد داد. براندون دوباره به خدمت بازگشت و هنگ خود را در نبرد
دوباره به خدمت بازگشت و هنگ خود را در نبرد گتیسبورگ فرماندهی کرد. ژنرال ویلیام بارکسدیل در این نبرد کشته شد؛ سرهنگ هامفریس به جای او سرتیپ شد و براندون نیز به نوبه خود به سرهنگ ارتقا یافت. او به چیکاماوگا رفت تا از نبرد نظارت کند. در سپتامبر ۱۸۶۳، پس از نبرد چیکاماوگا، براندون از شغلش استعفا داد. از سال ۱۸۶۲، به دلیل پای مصنوعی، سن و عود بیماری، برای خدمت سربازی مناسب نبود. اواخر زندگی. در ژوئن ۱۸۶۴، براندون به درجه سرتیپی ارتقا یافت و به میسیسیپی فرستاده شد، جاییکه در ۲۳ ژوئیه، فرماندهی سپاه ذخیره
شد، جاییکه در ۲۳ ژوئیه، فرماندهی سپاه ذخیره میسیسیپی به او واگذار شد. او بعداً در ۸ اکتبر۱۸۶۴ به عنوان مسئول اداره خدمت اجباری کنفدراسیون منصوب شد و در آنجا برای استخدام مردان برای ارتش کنفدراسیون کار کرد. پس از جنگ، براندون به مزرعه خود در آرکول در شهرستان ویلکینسون بازگشت، جاییکه علی‌رغم سن و ناتوانی جسمی‌اش تا زمان مرگش در ۸ اکتبر ۱۸۹۰ کار کرد. براندون در مزرعه خود به خاک سپرده شد. پسر براندون، لین ویلیام براندون سرانجام از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد. لین در خدمت به ارتش ایالات کنفدراسیون به درجه
شد. لین در خدمت به ارتش ایالات کنفدراسیون به درجه سروان رسید. او در چندین نبرد مهم از جمله چیکاماوگا و مالورن هیل شرکت کرد که در آن‌ها هم او و هم پدرش مجروح شدند. ویلیام آر. براندون که یک پزشک بود در نبرد گتیزبورگ مجروح شد. و رابرت ال براندون برای ادامه تحصیل به دانشگاه ییل رفت.
فکرت مویکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین-یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناک بردا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
هوسرف موسمیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سارایوو، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال فنلو، و باشگاه فوتبال توئنته اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است.
وحیدین موسمیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
جمال موستداناگیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دراگان موتیباریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ و باشگاه فوتبال واردار اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دراژن موژینیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال نوریچ سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ولیمیر نائوموویچ (؛ – ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال رییکا، و باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
پتار نیکزیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میلوراد نیکولیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
اسلاوولیوب نیکولیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل یوگسلاوی است که در پست هافبک بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال کان، و باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ماریان نوواک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
مارتین نووسلاتس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال المپیاکوس، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، و باشگاه فوتبال سیبالیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میلووان اوبرادوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
میلوش پایویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
جورجه پاولیچ (؛ – ۹ مهٔ ۲۰۱۵) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دویسبورگ، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال شوارتز-وایس اسن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
ایوان پاولیتسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
جون جای هونگ (زاده ۱۹۷۷) کارگردان و فیلمساز اهل کره جنوبی است. آشنایی با کیم کی دوک. جون جای هونگ بعد انتشار فیلم خانه خالی شیفته این فیلم شد و بعد از آشنایی با کیم کی دوک اعلام کرد که زندگی او تغیر پیدا کرده‌است. او سپس دستیار این کارگردان مطرح سینمای کره جنوبی شد.
صاحِب یک عنوان از زبان عربی است که در معنای «هم‌نشین» یا «همراه و همدم» یا «پهلو نشین» در شبه‌قاره هند و سایر کشورهای اطراف به‌کار می‌رود، هرچند معنی لغوی آن در زبان مبدأ (عربی)، «مالک» است. از نظر تاریخی، برای خلیفه اول از خلفای راشدین یعنی ابوبکر، در قرآن استفاده شده‌است. این عنوان هنوز توسط مسلمانان سنی بر این خلیفه اطلاق می‌شود. به‌عنوان یک وام‌واژه، «"صاحب"» به چندین زبان از جمله فارسی، کردی، ترکی، قزاقی، ازبکی، ترکمنی، تاجیکی، تاتاری کریمه، اردو، هندی، پنجابی، پشتو، بنگالی، گجراتی، مراتی، روهینگیا و
پنجابی، پشتو، بنگالی، گجراتی، مراتی، روهینگیا و سومالیایی رسیده‌است. در دوران قرون وسطی، از «"صاحب"» به‌عنوان یک شیوه خطاب رسمی استفاده می‌شد، یا به‌صورت یک عنوان رسمی یا یک عنوان افتخاری. اکنون، در آسیای جنوبی و مرکزی، تقریباً به‌طور انحصاری برای احترام به فردی بالاتر یا پایین‌تر در طبقه اجتماعی استفاده می‌شود. برای مثال، در جنوب آسیا، رانندگان معمولاً به عنوان "صاحب" خطاب می‌شوند یعنی «هم‌نشین» یا «همراه و همدم» یا «پهلو نشین». استفاده از «"صاحب"» به‌عنوان یک لقب افتخاری تا حد زیادی با "سِر" جایگزین
یک لقب افتخاری تا حد زیادی با "سِر" جایگزین شده‌است. جیم دیویس این اصطلاح را در یک کمیک استریپ در سال ۱۹۸۳ استفاده کرده‌است.
فرایند سولفوریک اسید مرطوب یکی از فرایندهای اصلی گوگردزدایی گاز در بازار امروزه است. از زمانی که شرکت کاتالیست دانمارکی هالدور تاپسو این تکنولوژی را در اواخر دهه ۱۹۸۰ معرفی و ثبت اختراع کرد، به عنوان یک فرایند کارآمد برای بازیابی گوگرد از گازهای فرایندی مختلف به فرم سولفوریک اسید تجاری همزمان با تولید بخار فشار بالا شناخته شده‌است. این فرایند در تمامی صنایعی که بازیابی گوگرد یک موصوع مهم است به کار می‌رود این فرایند برای فرآوری جریان‌های حاوی گوگرد مناسب است، از جمله: ۱. گاز H2S حاصل از واحد تصفیه گاز با