payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افزایش می‌یابد، کنترل سرعت در این فرآیند اهمیت زیادی دارد. لغزش رو به جلو یک پارامتر مهم است که اغلب در مدل‌های کنترل سرعت نورد برای کارخانه‌های نورد گرم پشت سر هم استفاده می‌شود. &lt;br&gt; در یک نورد گرم، اندازه گیری آنلاین سرعت نوار بسیار دشوار است. بنابراین، برای راه اندازی نورد، یک مدل لغزش رو به جلو برای محاسبه سرعت نوار از سرعت محیطی غلطک در هر پایه آسیاب استفاده می‌شود. به دلیل پیچیدگی آن، اکثر تحقیقات از روش‌های نیمه تجربی در تعیین مقادیر لغزش رو به جلو استفاده کرده اند.&lt;br&gt; در یک نورد نوار
جلو استفاده کرده اند.&lt;br&gt; در یک نورد نوار گرم پشت سر هم، اندازه گیری لغزش رو به جلو به دلیل دمای بالا و محیط سخت اطراف نورد دشوار است. از این رو، لغزش رو به جلو در نورد گرم اغلب از یک مدل تئوری به دست می‌آید. تحلیل ارتعاشات در نورد پشت سرهم. پیش‌بینی دقیق شروع ارتعاشات در طراحی و راه اندازی فرآیند نورد دشوار است. هم فقدان مدل‌های فرآیند نورد دقیق و هم روش‌های تحلیلی برای بررسی پایداری دستگاه نورد، طراحان و کاربران را مجبور کرده است که بر تجربه و آزمون و خطا تکیه کنند که زمان‌بر و هزینه بر
و آزمون و خطا تکیه کنند که زمان‌بر و هزینه بر است.&lt;br&gt; با کاربردهای مدرن که نیاز به دقت بیشتر و نرخ تولید بالاتر دارند، تحلیل ارتعاش نورد اهمیت پیدا میکند. بسیاری از تحقیقات، که بیشتر آنها تجربی هستند، برای درک علل ارتعاش و چگونگی سرکوب بهتر آن انجام شده است. با این حال، تلاش‌های کمی برای تجزیه و تحلیل پایداری سیستم نورد انجام شده است، و موفقیت بسیار کمی در پیش‌بینی شروع ارتعاش بدون استفاده از آزمایش‌های تجربی حاصل شده است. مدل‌های ریاضی برای فرآیند نورد با درجات مختلفی از ساده‌سازی یا محدودیت توسعه
با درجات مختلفی از ساده‌سازی یا محدودیت توسعه پیدا کرده اند. مدل‌های معمولی تخمین‌های نسبتاً دقیقی از نیروی غلطک ارائه می‌دهند، اما معمولاً برای تحلیل دینامیکی مناسب نیستند.&lt;br&gt; Tamiya ، Furui و Iida با مطالعه رابطه بین حرکات غلطک و تغییرات نیروی کششی نوار به توسعه ارتعاش غلتکی پرداختند. Tlusty ، Critchley و Paton رفتار دینامیکی ارتعاش را با تغییر طول تماس در حین ارتعاش و تغییر نیروی غلطک ناشی از آن توضیح دادند و معیاری را برای ناپایداری سیستم تعیین کردند. Yun، Wilson و Ehmann با در نظر گرفتن بیش از
Yun، Wilson و Ehmann با در نظر گرفتن بیش از یک درجه آزادی در ارتعاشات غلطک یک مدل ارتعاشی جدید معرفی کردند. Chefneux، Fischbach و Gouzou شبیه‌سازی‌ را بر روی یک مدل نورد پشت سر هم انجام دادند تا تأثیرات بین پایه‌های متوالی را بررسی کنند. Hu با استفاده از یک مدل فرآیند غلتشی پیشرفته، تحلیل ارتعاشات غلتشی را گسترش داد و برای مکانیسم‌های مختلف ارتعاش مدل‌های ارتعاشی را برای چند پایه نورد گسترش داد.
آنژلیکا یرواندی هاروتیونیان (؛ زادهٔ درگذشته ) خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ ژوئن ۱۹۲۶ در گروزنی به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۰۰۴ در ۷۸ سن سالگی در ایروان درگذشت.
آرتسرونی مارتیروسی هاروتیونیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر تئاتر و سینما اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در (طبق برخی منابع ۱۹۱۰) در وان به دنیا آمد . وی داماد ماردیروس ساریان بود. آراکسی ساریان-هاروتیونیان نیز فرزند وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۸ فوریهٔ ۱۹۹۴ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
نار میکائیلی هوهانیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ آوریل ۱۹۱۳ در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۱ از کنسرواتوار دولتی وانو ساراجیشویلی تفلیس فارغ‌التحصیل گشت. وی پسر نار-دوس بود. هوهانیسیان در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۶۹)، نشان جنگ میهنی و نشان لنین شد. وی در ۲۵ دسامبر ۱۹۹۵ در سن ۸۲ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک
درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
آرشاویر ملیکستی قازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر تئاتر و نمایش‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ سپتامبر ۱۹۱۴ در آغاونادزور به دنیا آمد . از سال ۱۹۴۸ عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. در جنگ بزرگ میهنی شرکت نمود. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۵) شد. وی در ۷ نوامبر ۱۹۹۵ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
ایشخان آساطوری قاریبیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر سینما اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۷ دسامبر ۱۹۲۴ در باکو به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۳ فوریهٔ ۲۰۰۴ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
هراچیا قاپلانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر تئاتر، کارگردان تئاتر و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. از تاریخ ۱۹۷۹ تا تاریخ ۱۹۸۴ سمت نمایندگی دوره دهم شورای عالی اتحاد شوروی را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ نوامبر ۱۹۲۳ در گارگار به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، نشان جنگ میهنی، نشان دوستی خلق، جایزه دولتی ارمنستان شوروی، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی، هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی و جایزه دولتی اتحاد شوروی شد. وی
جماهیر شوروی و جایزه دولتی اتحاد شوروی شد. وی در ۱۷ اوت ۱۹۸۸ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد.
آزات قاریبیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد و رقصنده باله اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۳ در ایروان به دنیا آمد . وی در تالار اپرای ایروان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۰) و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۶) شد. وی در ۱۴ مهٔ ۱۹۸۸ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
واویک (آنوشاوان) تیگرانی وارطانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر و کارگردان تئاتر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در قبه به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برادر بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و نشان لنین شد. وی در ۷ نوامبر ۱۹۶۷ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت.
ویلی واهانی سارگسیان (؛ زادهٔ ) آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ دسامبر ۱۹۳۰ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد.
ادوارد هاکوبی هامبارتسومیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ اکتبر ۱۹۰۹ در روستای به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۰) شد. وی در ۱ مهٔ ۱۹۷۸ در سن ۶۸ سالگی در ایروان درگذشت.
ورود غیرقانونی یک فیلم دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی جاناتان کاپلان با بازی کرت راسل، مادلین استو و ری لیوتا است. داستان این فیلم شامل زوجی می‌شود که با یک پلیس تنها دوست می‌شوند، فقط برای اینکه او به همسرش علاقه‌مند شود که منجر به عواقب وحشتناکی می‌شود. ری لیوتا در سال ۱۹۹۳ برای بازی در نقش پلیس روان‌پریش نامزد جایزه سینمایی ام‌تی‌وی بهترین نقش منفی شد. این فیلم در بالیوود به عنوان فریب در سال ۱۹۹۶ بازسازی شد. بازخوردها. این فیلم نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد، زیرا بر اساس
نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد، زیرا بر اساس ۳۴ نقد، امتیاز ۷۴٪ را در راتن تومیتوز دارد. تولید. فیلمبرداری اصلی در ۲۵ اکتبر ۱۹۹۱ آغاز شد. فیلمبرداری در لس آنجلس، کالیفرنیا و اطراف آن انجام شد. خانه ای که در این فیلم برای اقامتگاه کار استفاده شده‌است در خیابان ویلکاکس ۵۴۶ واقع شده‌است. تولید در ۵ فوریه ۱۹۹۲ به پایان رسید. باکس آفیس. این فیلم در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۲ در ایالات متحده اکران شد و در ۱۵۱۱ سالن در رتبه دوم اکران شد که به‌طور متوسط ۶۶۶۲ دلار در هر سینما بود. با فروش ۱۰٫۰۶۷٫۶۰۹ دلار در آخر هفته
هر سینما بود. با فروش ۱۰٫۰۶۷٫۶۰۹ دلار در آخر هفته افتتاحیه، در بازار داخلی به ۵۷٫۱۳۸٫۷۱۹ دلار رسید. این یک موفقیت در گیشه بود و بودجه ۲۳ میلیون دلاری خود را بازگرداند.
ویراب همایاکی هاروتیونیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در آیگاوان به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و نشان ستاره سرخ شد. وی در ۲ ژانویهٔ ۱۹۹۸ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
سورن یغیازاری هوهانیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ارمنستان بود. او در طول دوران فعالیت خود در عرصهٔ سینما و تئاتر ارمنستان نقش‌های متعددی ایفا کرد. یکی از آثار شناخته‌شدهٔ او فیلم «Life Triumphs» است که در آن به ایفای نقش پرداخت. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ مهٔ ۱۹۱۴ در آشتاراک به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۶ در سن ۷۲ سالگی در کیروواکان درگذشت
ست میساکی هوسپیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر تئاتر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۰۷ در Չիգդամլու به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۸) شد. وی در ۱۶ آوریل ۱۹۹۰ در سن ۸۲ سالگی در آزاتاوان درگذشت
جناح‌بندی سیاسی در نظام جمهوری اسلامی ایران تاریخی به قدمت عمر آن دارد. این جناح‌بندی‌ها از چپ و راست مذهبی در ابتدای دهه ۱۳۶۰ پس از حذف گروه‌های رقیب آغاز می‌شود؛ و در دهه ۱۳۷۰ به تقابل اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان می‌رسد. این تقابل حدود دو دهه طول کشید تا در نهایت، جناح اصلاح‌طلب به‌عنوان فتنه‌گر در جریانات اعتراضات ۱۳۸۸ حذف شد. در دهه ۱۳۹۰، تقابل میان دو جناح اصول‌گرایان و اعتدالیون، تحت حمایت بخشی از اصلاح‌طلبان، بود که در نهایت، جناح اعتدالیون پس از پایان دولت حسن روحانی از هم گسیخت و به حاشیه رفت. از
دولت حسن روحانی از هم گسیخت و به حاشیه رفت. از آغاز دهه ۱۴۰۰، خود اصول‌گرایان به‌تدریج از یکدیگر فاصله گرفته‌اند و به چند جناح متقابل تبدیل شده‌اند. بارقه‌های این امر را در تقابل میان عدالت‌گرایان و اصول‌گرایان کارگزار بر سر چگونگی توزیع منابع و تقابل میان اصول‌گرایان سنتی و دنباله‌های سپاه پاسداران در مجلس شورای اسلامی می‌توان مشاهده کرد. به دلیل مجموعه عوامل و موانعی که ریشه در ساختار قدرت از یک سو، و ماهیت بازیگران سیاسی در جمهوری اسلامی از سوی دیگر دارد، عرصه سیاست در ایران از شفافیت لازم برای
دارد، عرصه سیاست در ایران از شفافیت لازم برای صورت‌بندی جریان‌های عمده و بازشناسی آنها از یکدیگر برخوردار نیست. جناح‌بندی‌های آغازین. از زمان پیدایش جمهوری اسلامی، ایران شاهد تشکیل چند جناح سیاسی بوده است. استاد علوم سیاسی دانشگاه ترینیتی معتقد است که بسیاری از این جناح‌ها محصول مواضع برخی افراد بانفوذ در رابطه با یک یا چند موضوع اجتماعی، اقتصادی و سیاسی روز بود. مازیار بهروز استاد تاریخ دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو معتقد است که «جناح‌بندی» یکی از واقعیت‌های موجودیتِ سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران از بدو
موجودیتِ سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران از بدو تولد آن بوده است. در ابتدا، دولت موقت به رهبری مهدی بازرگان از بهمن ۱۳۵۷ در مقابل شورای انقلاب اسلامی — که حزب جمهوری اسلامی و شخصیت‌هایی مانند سید محمد بهشتی بر آن مسلط بودند — قرار داشت. پس از کنار رفتن دولت موقت به علت گروگان‌گیری در سفارت آمریکا در آبان ۱۳۵۸، جناح‌بندی سیاسی به صورت تقابل دفتر رئیس‌جمهور به رهبری سید ابوالحسن بنی‌صدر در مقابل حزب جمهوری اسلامی — که روحانیت و اشخاص موسوم به مکتبی‌های معتقد بر آن تسلط داشتند — تا خرداد ۱۳۶۰ ادامه پیدا کرد.
بر آن تسلط داشتند — تا خرداد ۱۳۶۰ ادامه پیدا کرد. در این دوره، نهادهای حاکمیتیِ تعریف‌شده در قانون اساسی، شکل مشخص‌تری پیدا کردند. این دوره با بحران خرداد ۱۳۶۰ ناشی از عزل بنی‌صدر و برقراری تسلط کامل حزب جمهوری اسلامی پایان یافت. با کنار رفتن جناح موسوم به لیبرال‌ها (بنی‌صدر، بازرگان و سایران) از صحنهٔ سیاسی، اختلافات در صفوف مکتبی‌ها ظاهر شد. به تدریج، دو جناح جدید شکل گرفت که در زمینه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و مذهبی به شدت با هم اختلاف داشتند. این موضوعات شامل راهبردهای کلان اقتصادی، تفسیر
این موضوعات شامل راهبردهای کلان اقتصادی، تفسیر قوانین دینی، سیاست خارجی، نحوهٔ اجرای قوانین اسلامی و وظایف دولت اسلامی بود. برپایهٔ اختلافات اقتصادی، می‌توان جناح طرفدار نقش دولت را «جناح اصلاح‌طلبِ دولت‌گرا» و جناح طرفدار بخش خصوصی را «جناح محافظه‌کار» لقب داد. اصلاح‌طلبان اکثریت مجلس و هیئت دولت، و نیز روزنامهٔ "جمهوری اسلامی" را در اختیار داشتند. در مقابل، محافظه‌کاران از تسلط بر شورای نگهبان بهره برده و ضمن برخورداری از اقلیت در مجلس، روزنامهٔ "رسالت" را در اختیار داشتند. درگیری بین "جمهوری اسلامی" و
را در اختیار داشتند. درگیری بین "جمهوری اسلامی" و "رسالت"، تفسیر این دو جناح از احکام دینی را نشان داد. بدین ترتیب، طرفداران «قوانین دینی مترقی» (فقه پویا) و «قوانین سنتی دینی» (فقه سنتی) ظهور کرده‌اند. به غیر از فلج کردن حزب جمهوری اسلامی، اختلافات بین دو جناح در برخی موارد به خشونت نیز تبدیل شد. حذف گروه سید مهدی هاشمی در پی ماجرای مک‌فارلین یکی از این موارد بود. در حیطهٔ قانونی نیز اختلافات مجلس و شورای نگهبان بارزترین مصداق وجود این دو جناح بود. شخصیت‌هایی مانند احمد آذری قمی، رئیس‌جمهور سید علی
مانند احمد آذری قمی، رئیس‌جمهور سید علی خامنه‌ای و سخنگوی شورای نگهبان محمد امامی کاشانی از حامیان جناح محافظه‌کار بودند. پایگاه اجتماعی جناح محافظه‌کار اساساً سرمایه‌داران سنتی بازار و روحانیون عالی‌رتبه‌ای بود که به تفسیر محدود از ولایت فقیه اعتقادی ندارند. بین سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۶، اشخاصی مانند رئیس مجلس اکبر هاشمی رفسنجانی و وزیر امور خارجه علی‌اکبر ولایتی در ائتلاف با چهره‌های تندرو مانند نخست‌وزیر میرحسین موسوی، دادستان کل کشور سید محمد موسوی خوئینی‌ها، نمایندهٔ مجلس هادی غفاری، و وزیر کشور سید
نمایندهٔ مجلس هادی غفاری، و وزیر کشور سید علی‌اکبر محتشمی‌پور، جناح دولت‌گرا–اصلاح‌طلب را تشکیل می‌دادند. معرفی جناح‌های اصلی. جناح راست. در سال‌های آغازین انقلاب به فعالان سیاسی و احزاب و گروه‌هایی گفته می‌شد که به اقتصاد آزاد تمایل داشتند و توسط بازاریان حمایت می‌شدند یا خود ریشه در بازار داشتند. راست‌گرایان در ایران اگرچه در سال‌های نخست پیروزی انقلاب منتقد اقتصاد دولتی بودند و با کاهش نفوذ بازار هم مخالف بودند اما موافقتی هم با نظام سرمایه‌داری نداشتند. جامعه روحانیت مبارز تهران که گروهی سیاسی متشکل از
جامعه روحانیت مبارز تهران که گروهی سیاسی متشکل از روحانیون و برخی از شاگردان خمینی است و یک سال پیش از پیروزی انقلاب اسلامی شکل گرفت، یکی از مهم‌ترین گروه‌های راستگرا است. چند سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی با موافقت خمینی، جمعی از اعضای این تشکل که دیدگاهی چپ‌گرایانه داشتند و از مدافعان اقتصاد دولتی محسوب می‌شدند، از جامعه روحانیت مبارز جدا و مجمع روحانیون مبارز را تأسیس کردند. سید محمد خاتمی، مهدی کروبی، سید محمد موسوی خوئینی‌ها از جمله این افراد بودند. به تبع شرایط انقلابی و برخلاف تعریف کلاسیک از مفهوم
تبع شرایط انقلابی و برخلاف تعریف کلاسیک از مفهوم سیاسی راست‌گرایان در سال‌های اول پیروزی انقلاب در ایران تمایلی به غرب نداشتند اما پس از پیروزی دوم خرداد و تغییر دیدگاه چپ‌گرایان که شعار افزایش آزادی و اصلاحات سر می‌دادند، راست‌ها به یکی از مخالفان اصلاح‌طلبی تبدیل شدند. از دوران اصلاحات صفت راست در ادبیات سیاسی ایران به معنای جبهه مخالف با اصلاحات درآمد. جناح چپ. دسته‌بندی چپ و راست در ایران چندان منطبق با تعریف رایج جهانی آن نیست و به خصوص پس از انقلاب ۱۳۵۷ و سپس فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تعاریف آن
۱۳۵۷ و سپس فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تعاریف آن دگرگون شد. این دسته بیشتر در دو دهه اول انقلاب ۵۷ کاربرد داشت. مهم‌ترین حزب چپ در ایران، حزب توده بود که از دیدگاه آمریکاستیزانه سید روح‌الله خمینی در جریان انقلاب ۵۷ حمایت می‌کرد اما نظام جمهوری اسلامی ایران جهان‌بینی حزب توده را که مبتنی بر آرای مارکسیستی بود، به شدت رد می‌کرد. از آنجا که گروه‌های چپ دیدگاهی ضد آمریکایی داشتند، از حرکت‌هایی همچون تسخیر سفارت آمریکا در تهران حمایت و حتی در آن مشارکت می‌کردند. حزب توده در سال ۱۳۶۲ به ظن طراحی کودتای نوژه
حزب توده در سال ۱۳۶۲ به ظن طراحی کودتای نوژه سرکوب و فعالیت آن در ایران عملاً پایان یافت. موضع چپ‌گرایانه‌ای که این حزب در مخالفت جدی با ایالات متحده مطرح می‌کرد بر دیدگاه بسیاری از گروه‌های سیاسی تأثیرات جدی گذاشت. همچنین در سال‌های اول انقلاب ۵۷ گروه‌هایی که به اقتصاد دولتی تمایل داشتند، در ردیف چپ‌گرایان تعریف می‌شدند. در دهه دوم پس از انقلاب ۵۷، بسیاری از شخصیت‌ها و سیاستمدارانی که تا آن هنگام به دلیل اعتقاد به اقتصاد دولتی، چپ‌گرا خوانده می‌شدند، به اقتصاد آزاد و سرمایه‌داری تمایل پیدا کردند و در شمار
آزاد و سرمایه‌داری تمایل پیدا کردند و در شمار منتقدان اقتصاد دولتی درآمدند. در دهه سوم انقلاب، عمدهٔ گروه‌های چپ‌گرا که از نامزدی خاتمی در انتخابات حمایت می‌کردند، شعار اصلاح‌طلبی و افزایش آزادی‌های اجتماعی و فرهنگی سر دادند. چپگرایان که تا پیش از آن از تسخیر سفارت آمریکا در تهران حمایت می‌کردند و حتی مخالف گفت‌وگو با آمریکا بر سر مسائل بین‌المللی بودند، در این دوره مواضع خود را به حمایت از ضروری بودن برقراری روابط سیاسی با آمریکا تغییر دادند. در این دوره معنی گروه‌های سیاسی چپ از مدافعان اقتصاد دولتی به
معنی گروه‌های سیاسی چپ از مدافعان اقتصاد دولتی به منتقد درون حکومتی تغییر یافت و آرام آرام گفتمان چپ‌گرایانه، جای خود را به اصلاح‌طلبی داد. جناح اصلاح‌طلبان. پس از انتخاب محمد خاتمی در انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶ که با شعار اصلاح‌طلبانه وارد میدان شد، عملاً جریان موسوم به اصلاح‌طلب در ایران شکل گرفت که با پیوستن برخی از گروه‌ها و چهره‌های سیاسی و سپس ظهور احزاب و گروه‌های مدنی قدرت این جریان را در طول هشت سال ریاست جمهوری خاتمی بالا برد. اصلاح‌طلبان سپس در جریان انتخابات مجلس ششم صورتی متشکل‌تر به خود گرفتند و
انتخابات مجلس ششم صورتی متشکل‌تر به خود گرفتند و توانستند اکثریت کرسی‌های مجلس را از آن خود کنند. این پیروزی در اولین انتخابات شوراهای شهر و روستا و سپس پیروزی مجدد محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری تکرار شد. آغاز افول قدرت اصلاح‌طلبان در ایران مربوط به شکست در دومین انتخابات شوراهای شهر و روستا بود که محمود احمدی‌نژاد را به شهرداری تهران رساند. شکست اصلاح طلبان در جریان انتخابات مجلس هفتم نیز تکرار شد و با واگذاری قدرت در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، عملاً کرسی‌های قدرت از دست اصلاح‌طلبان خارج شد.
عملاً کرسی‌های قدرت از دست اصلاح‌طلبان خارج شد. اصلاح طلبان پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، در ضعیف‌ترین موقعیت خود در ساختار قدرت قرار گرفتند. چهره‌های شاخص آنان زندانی شدند، احزاب و تشکل‌های اصلی و مؤثرشان منحل اعلام شد و رهبرانشان یا در حصر خانگی قرار گرفتند یا ممنوع‌التصویر شدند، اغلب رسانه‌های خود را از دست دادند و نهادهای قدرت تقریباً به‌طور کامل از آنها پاکسازی شد. جناح اصول‌گرایان. سال‌های پایانی دهه سوم عمر جمهوری اسلامی را می‌توان سال‌های ظهور جریان جدیدی به نام اصول‌گرایی دانست. جریان
ظهور جریان جدیدی به نام اصول‌گرایی دانست. جریان اصول‌گرایی با پیروزی در انتخابات دوره دوم شوراهای شهر و روستا تولد یافت و با پیروزی در انتخابات مجلس هفتم و سپس دستیابی به کرسی ریاست جمهوری توسط محمود احمدی‌نژاد تثبیت شد و قدرت را در عرصه سیاسی ایران را به دست گرفت. اصول‌گرایانی که با انسجام توانستند کرسی‌های شورای شهر، پارلمان و کرسی ریاست جمهوری را از چنگ رقیبانشان به درآورند به چندین جناح تبدیل شدند که مهمترین آنها دولت‌مردان کابینه محمود احمدی‌نژاد بودند. از جمله این افراد می‌توان به محمدباقر قالیباف
از جمله این افراد می‌توان به محمدباقر قالیباف شهردار تهران، جمعی از نمایندگان منتقد سیاست‌های دولت در مجلس هفتم و هشتم و اعضای سابق کابینه محمود احمدی‌نژاد همچون علی لاریجانی دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی و رئیس قبلی مجلس شورای اسلامی اشاره کرد. هریک از این گروه‌ها تعریف خاص خود را از اصول‌گرایی داشتند اما در مجموع اصول‌گرایان، جریان رقیب اصلاحات محسوب می‌شوند که آرمانشان بازگشت به شعارهای سال‌های اول انقلاب با تأکید بر شعائر اسلامی است. اصول‌گرایان از زمان ورود به رقابت‌های انتخاباتی نه همانند
از زمان ورود به رقابت‌های انتخاباتی نه همانند اصلاح‌طلبان وعده‌های دمکراتیک داده‌اند و نه شباهتی به محافظه‌کارانی داشته‌اند که حفظ وضع موجود را خواستارند. اصول‌گرایان با تأکید بر اسلامیت نظام جمهوری اسلامی، شعار بازگشت به وعده‌های انقلاب اسلامی و کمک به وضع معیشتی مستضعفان سر می‌دهند.
آرام هاروتیونی میرانگیولیان (؛ زادهٔ - درگذشته }) آهنگساز، رهبر ارکستر، نوازنده تار و کارشناس آموزشی و پرورشی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۸ ژوئن ۱۹۰۲ در چننب به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (1959)، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی، نشان برجسته افتخار و مدال دفاع از قفقاز شد. وی در ۱۷ نوامبر ۱۹۶۷ در سن ۶۵ سالگی در ایروان درگذشت
گورگن لئونی میرزویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نوازنده کمانچه و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ اکتبر ۱۹۱۱ در تفلیس به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) و نشان برجسته افتخار شد. وی در ۲۱ آوریل ۱۹۷۵ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت.
منیر ابوفاضل (۱۹۱۲–۱۹۸۷)، شخصیت سیاسی لبنانی و نایب رئیس سابق پارلمان لبنان است. او در سال ۱۹۱۲ در شهر عین انوب در ناحیه عالیه در یک خانواده مسیحی ارتدوکس به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۹ لیسانس علوم سیاسی گرفت و سپس به فلسطین رفت و به پلیس حیفا پیوست و در سال ۱۹۳۷ به بازرس پلیس و در سال ۱۹۳۸ در تحقیقات جنایی فعالیت داشت. او به یک مؤسسه حقوق در اورشلیم پیوست و از آن فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۵۷ به عنوان نماینده پارلمان لبنان انتخاب شد و پس از آن سمت وزیر کشور و سپس معاون پارلمان را بر عهده گرفت و تا زمان مرگ در این
پارلمان را بر عهده گرفت و تا زمان مرگ در این سمت مشغول به فعالیت بود.
شوغیک هونانی مکرتچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۱۱ در روستای Ընձակ به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۴)، نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شد. وی در ۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۰ در سن ۸۸ سالگی در ایروان درگذشت.
آناهید آقابکی مکرتومیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر سینما و تئاتر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ آوریل ۱۹۰۴ در تفلیس به دنیا آمد . از سال ۱۹۳۳ به عنوان بازیگر در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۹ مهٔ ۱۹۷۰ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت.
شاهن (شاهن یغیازاری سارگسیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) گوسان، شاعر و تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی شاهن یغیازاری سارگسیان در ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۹ در کراسار به دنیا آمد . وی عضو اتحادیه نویسندگان شوروی (۱۹۷۰) بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) و دریافت‌کنندگان نشان برجسته افتخار شد. وی در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۰ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت و آرامستان زیتون به خاک سپرده شد.
واهان اونیکی میراکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ آوریل ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۶) شد. وی در ۷ مهٔ ۲۰۱۴ در سن ۷۸ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
فریب یک فیلم دلهره‌آور روان‌شناختی هندی به کارگردانی ویکرام بات است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. در این فیلم بازیگران تازه‌وارد فراز خان و سومان رانگاناتان به همراه میلیند گوناجی حضور دارند. این فیلم در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۶ منتشر شد. این فیلم بازسازی فیلم آمریکایی "ورود غیرقانونی (فیلم ۱۹۹۲)" است. این فیلم با توجه به بودجه‌اش در گیشه موفق بود. موسیقی جاتین-لالیت نیز به یکی از نکات برجسته فیلم تبدیل شد.
در بوم‌شناسی، اثر لبهٔ زیستگاه ، به تغییرهایی گفته می‌شود که در ساختار جمعیت یا جامعه است که در مرز دو یا چند زیستگاه رخ می‌دهد. نواحی با گسستگی زیستگاه کوچک اثر لبه مشخصی را نشان می‌دهند که ممکن است در سراسر محدوده گسترش یابد. با افزایش اثر لبه، زیستگاه مرزی امکان تنوع زیستی بیشتری را فراهم می‌کند. شهرنشینی باعث می‌شود که انسان به‌طور پیاپی زمین را تکه‌تکه کند و در نتیجه اثر لبه را افزایش دهد. ثابت شده است که این تغییر در اکولوژی منظر پیامدهایی دارد. گونه‌های عمومی، به‌ویژه گونه‌های مهاجم، از این تغییر
عمومی، به‌ویژه گونه‌های مهاجم، از این تغییر چشم‌انداز سود می‌برند، در حالی که گونه‌هایی که به یک آشیان بوم‌شناختی خاص از جنگل داخلی نیاز دارند، رنج می‌برند. به عنوان مثال، تنوع آلفای پرندگان حساس به لبه در جنگل‌های بارانی لاکاندونا، مکزیک، با افزایش اثر لبه در حال کاهش است.
ابو ریحون بیرونی (به ازبکی: Abu Rayhon Beruniy) یک فیلم دو قسمتی، در سبک درام، بیوگرافی و تاریخی محصول سال ۱۹۷۴ اتحاد جماهیر شوروی است. موضوع فیلم. از سال ۹۷۳ تا ۱۰۳۰، این فیلم دربارهٔ زندگی ابوریحان بیرونی، دانشمند مشهور ایرانی است که در قرون وسطی، در میان جنگ‌های داخلی و ظلم اربابان فئودال می‌زیسته‌است.
فراز خان (انگلیسی: Faraaz Khan) (زاده ۲۷ مه ۱۹۷۰ – درگذشته ۴ نوامبر ۲۰۲۰) یک هنرپیشه اهل هند بود. او در برخی از فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی بالیوود در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ دیده شد. از فیلم‌های شاخص او می‌توان به فریب (۱۹۹۶) و مهندی (۱۹۹۸) اشاره کرد. وی همچنین در سریال‌های تلویزیونی نیز حضور داشته‌است. او پسر بازیگر یوسف خان بود. فراز خان برای اولین نقش اصلی در ۱۹۸۹ برای فیلم موزیکال-عاشقانه من عاشق شدم قرارداد امضا کرد، اما قبل از شروع فیلمبرداری به شدت بیمار شد و به همین دلیل سلمان خان جایگزین
به شدت بیمار شد و به همین دلیل سلمان خان جایگزین او شد. او اولین بازی خود را در فیلم فریب به کارگردانی ویکرام بات در سال ۱۹۹۶ انجام داد. او در مجموع در ۷ فیلم بدون موفقیت ظاهر شد و آخرین حضور سینمایی خود را در سال ۲۰۰۵ انجام داد. از اوایل دهه ۲۰۰۰، او به تلویزیون روی آورد و در سریال‌هایی ظاهر شد. آخرین بازی او در سریالی هندی در سال ۲۰۰۸ بود. از سال ۲۰۰۸، او در صنعت سینما و تلویزیون غیرفعال بود. او پس از یک سال عفونت قفسه سینه در ۴ نوامبر ۲۰۲۰ بر اثر اختلال عصبی در سن ۵۰ سالگی درگذشت.
سرعت و پیشروی به دو سرعت مجزا (سرعت برش و نرخ پیشروی) در طرزکار ماشین ابزار اشاره می‌کند. آن‌ها اغلب، به‌خاطر اثر ترکیبی‌شان روی فرایند برش، به‌عنوان یک جفت درنظرگرفته می‌شوند؛ با این حال، هر یک را نیز می‌توان در جای خود بررسی و آنالیز کرد. سرعت برش (که به آن سرعت سطح یا به‌سادگی سرعت نیز می‌گویند)، اختلاف سرعت (سرعت نسبی) بین ابزار برش و سطح قطعه‌کار است که روی آن کار می‌کند. این سرعت در واحدهای «کل مسافت سطح قطعه‌کار در واحد زمان» بیان می‌شود، که معمولاً فوت سطح در دقیقه (sfm) یا متر در دقیقه (m/min)