payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس از یک حرفه نظامی ۲۹ساله بجای او منصوب شدند. جنگ از روز بعد شروع شد. سرهنگ دوم کارن کویاتکوفسکی افسر میز سیاسی/نظامی در دفتر وزارت دفاع برای آسیای جنوب شرقی نزدیک (NESA) در ماه‌های قبل از جنگ بود. در دسامبر۲۰۰۳، او شروع به نوشتن یک ستون ناشناس کرد که تأثیر مختل کننده دفتر برنامه‌های ویژه را بر تحلیل‌هایی که منجر به تصمیم به جنگ شد، توصیف کرد. در ۱۶ ژوئن۲۰۰۴ بیست و هفت دیپلمات وفرمانده نظامی ارشد سابق ایالات متحده به نام دیپلمات‌ها و فرماندهان نظامی برای تغییر بیانیه ای علیه جنگ صادر کردند این گروه شامل:
بیانیه ای علیه جنگ صادر کردند این گروه شامل: ریچارد کلارک، مشاور ارشد سابق مبارزه با تروریسم در شورای امنیت ملی، هم در بخش دوم دولت کلینتون و هم در اوایل دولت جورج دبلیو بوش، در کتاب خود در سال۲۰۰۴ "علیه همه دشمنان" و در دوران او جنگ عراق را در همین راستا مورد انتقاد قرار داد. شهادت او در برابر کمیسیون ۱۱ سپتامبر. علاوه بر انحراف بودجه از مبارزه با القاعده، کلارک استدلال کرد که حمله به عراق در واقع تلاش‌های اسامه بن لادن و سایر رادیکال‌های اسلامی را تقویت می‌کند، که مدت‌ها پیش‌بینی کرده بودند که ایالات
می‌کند، که مدت‌ها پیش‌بینی کرده بودند که ایالات متحده قصد دارد به خاورمیانه نفت‌خیز حمله کند. کشور. استدلال‌های مشابهی در مصاحبه می 2004 و مقاله ای در اوت ۲۰۰۵ توسط سپهبد ویلیام اودوم، مدیر سابق آژانس امنیت ملی ارائه شد. در آوریل ۲۰۰۶، شش ژنرال بازنشسته برجسته به‌طور علنی از مدیریت دونالد رامسفلد وزیر دفاع در جنگ انتقاد کردند و خواهان استعفای او شدند. این گروه شامل دو ژنرال بود که فرماندهی نیروها در عراق را بر عهده داشتند: سرگرد. ژنرال چارلز اچ. سوانک، جونیور (بازنشسته) و سرگرد. ژنرال جان باتیست. یکی از
(بازنشسته) و سرگرد. ژنرال جان باتیست. یکی از ژنرال‌ها، ستوان. ژنرال گرگ نیوبولد که در ماه‌های منتهی به حمله به عنوان افسر ارشد عملیات پنتاگون خدمت می‌کرد، همچنین در آن ماه مقاله‌ای با عنوان «چرا عراق یک اشتباه بود» در مجله تایم منتشر کرد. در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۷، دو ژنرال بازنشسته ارتش ایالات متحده، سپهبد. رابرت گارد و بریگ ژنرال جان جانز، به سناتور سابق پیوست. گری هارت با انتشار بیانیه ای خواستار خروج از عراق شد. رابرت گارد عضو ارشد نظامی در مرکز کنترل تسلیحات و عدم اشاعه است، جان جانز در هیئت مدیره شورای
و عدم اشاعه است، جان جانز در هیئت مدیره شورای جهانی زیست پذیر است و گری هارت رئیس شورا است. در اکتبر۲۰۰۷، ژنرال سپهبد ریکاردو سانچز، فرمانده سابق نیروهای ائتلاف در عراق، افزایش سال۲۰۰۷ را یک «استراتژی معیوب» خواند و پیشنهاد کرد که اگر رهبری سیاسی در ایالات متحده به دلیل اقدامات خود محاکمه می‌شدند. پرسنل نظامی مخالفت سربازان. چندین نفر از کشتی (مانند پابلو پاردس، و ستوان اول ارن واتادا) یا انجام مأموریت‌ها (مثلاً ۳۴۳ کوارترمستر) امتناع کرده‌اند. بلافاصله پس از شروع جنگ، ۶۷درصد از سربازان آمریکایی مورد بررسی
شروع جنگ، ۶۷درصد از سربازان آمریکایی مورد بررسی در عراق به روزنامه ستارز آند سترایبس گفتند که تهاجم ارزشمند بود، اگرچه نیمی از آنها روحیه واحدهای خود را «ضعیف» توصیف کردند. یک نظرسنجی زوگبی در مارس ۲۰۰۶ نشان داد که ۷۲ درصد از سربازان آمریکایی در عراق گفتند که جنگ باید ظرف یک سال پایان یابد و یک چهارم گفتند که همه نیروها باید فوراً خارج شوند. سربازان کهنه عراقی در برابر جنگ (IVAW) در سال۲۰۰۴ برای کمک به شبکه سربازان ضد جنگ و همبستگی یکدیگر تشکیل شد. سربازان کهنه عراقی در برابر جنگ یک رویداد سرباز زمستانی را
عراقی در برابر جنگ یک رویداد سرباز زمستانی را از ۱۳مارس تا ۱ مارس۲۰۰۸ برگزار کرد که در آن کهنه سربازان آمریکایی از تجربیات خود در طول جنگ عراق صحبت کردند. شبکه رادیویی پاسیفیکا به‌طور زنده برنامه را پخش کرد، و پخش صوتی و تصویری رویداد نیز در دسترس است. جان بونیفاز به نمایندگی از ۱۲عضو کنگره و خانواده‌های مختلف نظامی به منظور تلاش برای توقف جنگ عراق شکایت کرد. با استفاده از نمونه قهوه مقاومت در طول جنگ ویتنام برخی از جانبازان جنگ عراق قهوه‌خانه‌های ضد جنگ را در نزدیکی پایگاه‌های نظامی تأسیس کرده‌اند تا به
در نزدیکی پایگاه‌های نظامی تأسیس کرده‌اند تا به عنوان منابعی برای سربازان مخالف جنگ عراق عمل کنند. دو نمونه عبارتند از زیر کافه هود نزدیک فورت هود و قهوه قوی نزدیک پایگاه مشترک لوییس-مک کورد. مخالفان کنگره. نظر کنگره ایالات متحده منتهی به جنگ عراق عموماً طرفدار راه حل دیپلماتیک بود، در حالی که از مداخله نظامی در صورت شکست دیپلماسی حمایت می‌کرد. قطعنامه ۱۱ اکتبر۲۰۰۲ که به پرزیدنت بوش اجازه استفاده از زور در عراق را می‌داد با ۷۷رای موافق در مقابل ۲۳رای موافق در سنا و ۲۹۶رای موافق در مقابل ۱۳۳رای مخالف مجلس
در سنا و ۲۹۶رای موافق در مقابل ۱۳۳رای مخالف مجلس نمایندگان به تصویب رسید. از مخالفان اصلی این قطعنامه، سناتورها راس فینگولد و ادوارد کندی بودند. با پیشرفت جنگ و تبدیل شدن شورش به جنگ داخلی در عراق، حمایت کنگره از کمپین عراق کم شد. در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۵، زمانی که نماینده جان مورتا، کهنه سرباز جنگ ویتنام که به مجوز جنگ رای داد و به‌طور گسترده به عنوان حامی سرسخت ارتش شناخته می‌شود، قطعنامه ای را ارائه کرد که در آن خواستار استقرار مجدد نیروهای آمریکایی در عراق شد. اولین تاریخ عملی" برای ایستادن به عنوان یک نیروی
اولین تاریخ عملی" برای ایستادن به عنوان یک نیروی واکنش سریع در پایگاه‌های ایالات متحده در کشورهای همسایه مانند کویت. از زمان معرفی قطعنامه مورتا، بسیاری از اعضای کنگره، به خصوص در حزب دموکرات، در کنار استراتژی خروج مرحله ای نیروهای ائتلاف. در جلسه کنگره۲۰۰۷, منتقدان جنگ به دنبال کراوات تخصیص جنگ اضافی به یک جدول زمانی خاص برای خروج. در ۲۳ مارس۲۰۰۷ مجلس نمایندگان لایحه هزینه‌های عراق را تصویب کرد که نیاز به خروج نیروها از مارس۲۰۰۸ دارد و بیشتر نیروهای ایالات متحده تا ۳۱ اوت۲۰۰۸ از عراق خارج می‌شوند. منتقدان
متحده تا ۳۱ اوت۲۰۰۸ از عراق خارج می‌شوند. منتقدان کنگره از جنگ همچنین با طرح پرزیدنت بوش برای اعزام ۲۰۰۰۰سرباز آمریکایی به عراق مخالفت کرده‌اند. در ۱۰ ژانویه۲۰۰۷، سناتور دیک دوربین پاسخ دموکرات‌ها را به این طرح داد و گفت: «ما به عراقی‌ها خیلی داده‌ایم… اکنون در سال چهارم این جنگ، زمان آن فرا رسیده‌است که عراقی‌ها بایستند و از ملت خود دفاع کنند.» مخالفت نامزدهای ریاست جمهوری. جنگ عراق موضوع تعیین‌کننده مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا درسال۲۰۰۴ بود. همه نامزدهای جمهوری‌خواه و اکثر نامزدهای دموکرات
همه نامزدهای جمهوری‌خواه و اکثر نامزدهای دموکرات ازجنگ حمایت کردند، اگرچه اکثر دموکرات‌ها نیز از پیگرد قانونی جنگ انتقاد کردند. جان کری نامزد دموکراتیک برای رئیس جمهور در سال۲۰۰۴, رای به اجازه حمله، و در طول مبارزات انتخاباتی خود گفت که او با رای خود ایستاده بود. وی همچنین در جریان مبارزات انتخاباتی استدلال کرد که «روشی که او (پرزیدنت بوش) بجنگ رفت اشتباه بود.» در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری۲۰۰۸ایالات متحده، نمایندگان نامزدها ران پل و دنیس کوچینیچ، سناتورها باراک اوباما، کریس داد و مایک گراول برخی از
باراک اوباما، کریس داد و مایک گراول برخی از منتقدان صریح‌ترین جنگ عراق بودند. ران پل گفت که «جنگ در عراق با اطلاعات غلط به ما فروخته شد. این منطقه در حال حاضر خطرناک تر از زمانی است که ما وارد شده‌ایم. ما رژیمی را نابود کردیم که از دشمنان مستقیم و جهادی‌هایمان متنفر بود و هزاران نیروی جدید برایشان ایجاد کردیم. این جنگ بیش از ۳۰۰۰جان امریکایی و هزاران زخمی وصدها میلیارد دلار هزینه داشته‌است.»باراک اوباما (که بپیروزی درانتخابات ادامه داد) در زمان رای‌گیری قطعنامه جنگ عراق سناتور نبود اما بارها و بارها مخالفت
جنگ عراق سناتور نبود اما بارها و بارها مخالفت خود را با این قطعنامه هم قبل و هم در دوران سناتوری خود ابراز کرده بود و در یک تظاهرات ضد جنگ در شیکاگو در ۲ اکتبر۲۰۰۲ گفت: "من مخالف همه جنگ‌ها نیستم. من مخالف جنگهای احمقانه هستم." او همچنین از "طول کشیدن نامشخص" صحبت کرد. هزینه نامشخص[و] عواقب نامشخص " که حتی یک جنگ موفق به همراه خواهد داشت. کریس داد به نفع قطعنامه جنگ عراق که در رای داد، اما کریس داد از سال۲۰۰۲ تبدیل به یک مخالف جنگ شد. کریس داد گفته‌است که جنگ عراق «به دلایل اشتباه» انجام شده‌است و هر دو را
عراق «به دلایل اشتباه» انجام شده‌است و هر دو را از بین می‌برد امنیت ملت و رهبری اخلاقی خود را. مخالفت وکلای متخصص در حقوق بین‌الملل. بنجامین فرنز، بازپرس جنایات جنگی نازی‌ها، در مصاحبه ای در ۲۵ اوت۲۰۰۶ پیشنهاد کرده‌است که نه تنها صدام حسین باید در دادگاه کیفری بین‌المللی محاکمه شود، بلکه جورج دبلیو بوش نیز باید در دادگاه کیفری بین‌المللی محاکمه شود، زیرا جنگ عراق توسط ارتش آمریکا آغاز شده‌است. آمریکا بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد بنجامین فرنز مقدمه کتاب مایکل هاس، تحلیلگر سیاسی را نوشت، که در مورد
کتاب مایکل هاس، تحلیلگر سیاسی را نوشت، که در مورد اتهامات احتمالی دولت بوش به اتهام جنایات جنگی با عنوان "جرج دبلیو بوش، جنایتکار جنگی؟ مسئولیت دولت بوش برای ۲۶۹جنایت جنگی" صحبت کرد. مخالفت در کشورهای اروپایی. در حوالی حمله به عراق در سال۲۰۰۳ و پس از آن اشغال عراق، داده‌های نظرسنجی نشان داد که مخالفت با اقدام نظامی علیه عراق در اروپا گسترده بود. احساسات «ضد بوش» و ضد جنگ در بسیاری از کشورهای اروپای غربی منعکس شد، عموماً با مردمی که نسبت به موضع ایالات متحده کمتر دلسوز بودند، حتی زمانی که دولت در یک کشور
کمتر دلسوز بودند، حتی زمانی که دولت در یک کشور خاص (مثلاً انگلستان یا ایتالیا) خود را با ایالات متحده متحد کرد. موقعیت نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که جمعیت مخالف جنگ هستند، مخالفت‌هایی که در اسپانیا و ایتالیا تا ۹۰درصد و همچنین در اروپای شرقی گسترده‌است. برخی معتقد بودند که دلیل نگاه منفی اتحادیه اروپا به جنگ، منافع اقتصادی اروپا در منطقه است. با این حال، رای‌دهندگان فرانسه و آلمان به شدت با جنگ مخالف بودند و برای دولت‌های آنها دشوار بود که این دیدگاه‌ها را منعکس نکنند. پس از اولین قطعنامه سازمان ملل متحد،
منعکس نکنند. پس از اولین قطعنامه سازمان ملل متحد، ایالات متحده و بریتانیا برای تصویب قطعنامه دوم که اجازه تهاجم را صادر می‌کرد، فشار آوردند. دولت‌های فرانسه و آلمان، از جمله، موضع گرفتند که فرایند بازرسی سازمان ملل باید تکمیل شود. دومینیک دو ویلپن، وزیر امور خارجه وقت فرانسه، به دلیل سخنرانی خود علیه جنگ عراق در سازمان ملل در ۱۴ فوریه۲۰۰۳ مورد تشویق شدید قرار گرفت. هیچ‌یک از این کشورها به عراق نیرو اعزام نکرده‌اند. با این حال، علی‌رغم افکار عمومی در کشورهای خود، دولت‌های ایتالیا و اسپانیا از جنگ از نظر
خود، دولت‌های ایتالیا و اسپانیا از جنگ از نظر سیاسی و نظامی حمایت کردند، اگرچه اسپانیا پس از انتخاب یک دولت سوسیالیست در سال ۲۰۰۴ این کار را متوقف کرد. در بریتانیا، هم حزب حاکم کارگر و هم حزب اپوزیسیون رسمی محافظه کار طرفدار تهاجم بودند. لیبرال دموکرات‌ها بر قطعنامه سازمان ملل اصرار داشتند. در نتیجه با جنگ مخالفت کردند. در خارج از پارلمان، احساسات ضد جنگ گسترده‌تر بود: تظاهرات ۱۵ فوریه۲۰۰۳ در لندن بین۷۵۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰۰هوادار از اقشار مختلف جامعه را به خود جلب کرد. سیاستمداران برجسته و افراد دیگری که
خود جلب کرد. سیاستمداران برجسته و افراد دیگری که دیدگاه‌های ضد جنگ ابراز می‌کردند عبارتند از: کن کلارک، نماینده حزب محافظه‌کار، چارلز کندی، منزیس کمبل، تونی بن، جورج گالووی، رهبر آینده حزب کارگر، جرمی کوربین، کریس مارتین، دیمون آلبارن، خانم دینامیت، و بیانکا جگر. دو سیاستمدار برجسته حزب کارگر در مخالفت با جنگ از سمت خود استعفا دادند. رابین کوک، رهبر مجلس عوام، دو روز قبل از آغاز تهاجم در ۱۷ مارس از کابینه استعفا داد. وی در بیانیه ای دلایل استعفای خود را بیان کرد:منافع ما نه بااقدام یکجانبه بلکه باتوافق
بیان کرد:منافع ما نه بااقدام یکجانبه بلکه باتوافق چندجانبه و نظم جهانی که براساس قوانین اداره می‌شود ببهترین وجه محافظت می‌شود. با این حال، امشب مهمترین شراکت بین‌المللی برای ما ضعیف شده‌است: اتحادیه اروپا تقسیم شده‌است. شورای امنیت در بن‌بست است اینها تلفات سنگین جنگی است که هنوز گلوله ای درآن شلیک نشده‌است.»و «واقعیت این است که از بریتانیا خواسته می‌شود بدون توافق در هیچ‌یک از نهادهای بین‌المللی که ما پیشرو آن هستیم، جنگی را آغاز کند. شریک نه ناتو، نه اتحادیه اروپا و اکنون، نه شورای امنیت.»کلر شورت، وزیر
اروپا و اکنون، نه شورای امنیت.»کلر شورت، وزیر امور خارجه توسعه بین‌المللی، از قطعنامه دولت در مجلس عوام حمایت کرد و به مدت دوماه در کابینه ماند، اما در نهایت در ۱۲می استعفا داد. الیزابت ویلمشرست، معاون مشاور حقوقی وزارت امور خارجه بریتانیا در ۲۰ مارس۲۰۰۳، سه روز پس از توصیه نهایی لرد گلداسمیت به دولت بریتانیا که نظر حقوقی خود را (در اولین یادداشت محرمانه لرد گلداسمیت ۱۰روز پیش از آن) مبنی بر اینکه تهاجم انجام شده بود، معکوس کرد، استعفا داد. بدون قطعنامه دوم شورای امنیت سازمان ملل متحد به قطعنامه۶۷۸ شورای
شورای امنیت سازمان ملل متحد به قطعنامه۶۷۸ شورای امنیت غیرقانونی است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که جمعیت تقریباً همه کشورها با جنگ بدون دستور سازمان ملل مخالف هستند و دیدگاه ایالات متحده به عنوان خطری برای صلح جهانی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته‌است. کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل متحد، جنگ را غیرقانونی توصیف کرد و در مصاحبه‌ای در سپتامبر۲۰۰۴ گفت که این جنگ با شورای امنیت مطابقت ندارد. نلسون ماندلا، رئیس‌جمهور سابق آفریقای جنوبی، نگرش ایالات متحده را پنج ماه قبل از تهاجم به عنوان «تهدیدی برای صلح جهانی» خواند.
از تهاجم به عنوان «تهدیدی برای صلح جهانی» خواند. وی گفت که آنها پیام می‌دهند که «اگر از وتو در شورای امنیت می‌ترسید، می‌توانید بیرون بروید و اقدام کنید و حاکمیت کشورهای دیگر را زیر پا بگذارید». پیامی که «باید با شدیدترین عبارات محکوم شود.» مخالفان مذهبی. در ۱۳ سپتامبر۲۰۰۲، اسقف‌های کاتولیک ایالات متحده نامه‌ای را به پرزیدنت بوش امضا کردند که در آن اعلام شد هرگونه استفاده پیشگیرانه و یکجانبه از نیروی نظامی برای سرنگونی دولت عراق در آن زمان قابل توجیه نیست. آنها با ارزیابی اینکه آیا حمله بعراق معیارهای یک
آنها با ارزیابی اینکه آیا حمله بعراق معیارهای یک جنگ عادلانه را که توسط الهیات کاتولیک تعریف شده‌است یا خیر، به این موضع رسیدند. کشیش جسی جکسون، رهبر حقوق مدنی ایالات متحده، تهاجم برنامه‌ریزی شده را محکوم کرد و در فوریه۲۰۰۳ گفت که برای توقف جنگ دیر نشده‌است و مردم «باید تا زمانی که اعلامیه صلح و آشتی صورت گیرد راهپیمایی کنند.» واتیکان نیز علیه جنگ در عراق صحبت کرد. اسقف اعظم رناتو رافائله مارتینو، فرستاده سابق سازمان ملل و بخشدار فعلی شورای عدالت و صلح، بخبرنگاران گفت که جنگ علیه عراق یک جنگ پیشگیرانه است
گفت که جنگ علیه عراق یک جنگ پیشگیرانه است و یک «جنگ تجاوزکارانه» است و بنابراین یک جنگ عادلانه نیست. اسقف اعظم ژان لوئی تاوران، وزیر امور خارجه، ابراز نگرانی کرد که جنگ در عراق احساسات ضد مسیحی را در جهان اسلام شعله‌ور کند. در ۸ فوریه۲۰۰۳، پاپ ژان پل دوم گفت: «ما هرگز نباید از خود استعفا دهیم، تقریباً انگار جنگ اجتناب ناپذیر است.» او دوباره در ۲۲ مارس۲۰۰۳، اندکی پس از شروع تهاجم، سخن گفت و گفت که خشونت و اسلحه «هرگز نمی‌تواند مشکلات انسان را حل کند.» هر دو اسقف اعظم کانتربری، جورج کری، و جانشین او، روآن
اسقف اعظم کانتربری، جورج کری، و جانشین او، روآن ویلیامز، علیه جنگ با عراق صحبت کردند. کمیته اجرایی شورای جهانی کلیساها، سازمانی به نمایندگی از کلیساها با اعضای مجموع بین ۳۵۰میلیون تا ۴۵۰میلیون مسیحی از بیش از ۱۰۰کشور، بیانیه ای در مخالفت با جنگ با عراق صادر کرد و بیان کرد که «جنگ علیه عراق غیراخلاقی، نابخردانه و ناقض اصول منشور ملل متحد خواهد بود.» جیم والیس از "مجله مهاجران" استدلال کرده‌است که در میان مسیحیان انجیلی و کاتولیک‌ها، «اکثر ارگان‌های کلیسا در سراسر جهان» با جنگ مخالف بودند. رائلیان همچنین به
سراسر جهان» با جنگ مخالف بودند. رائلیان همچنین به جنگ اعتراض کردند و تظاهراتی را ترتیب دادند که در آن تابلوهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود «جنگ نیست»... موجودات فرازمینی نیز صلح می‌خواهند!» تظاهرات علیه جنگ عراق. مخالفت مردمی در سراسر جهان با جنگ عراق از سال۲۰۰۲ به هزاران تظاهرات علیه حمله به عراق منجر شده‌است. آنها در بسیاری از شهرهای جهان برگزار می‌شدند و اغلب هماهنگ می‌شدند تا به‌طور همزمان در سراسر جهان برگزار شوند. پس از تظاهرات همزمان، در ۱۵ فوریه۲۰۰۳، که بیشترین مشارکت مردمی بود، پاتریک
۱۵ فوریه۲۰۰۳، که بیشترین مشارکت مردمی بود، پاتریک تایلر نویسنده "نیویورک تایمز" ادعا کرد که آنها نشان دادند که دو ابرقدرت روی کره زمین وجود دارد: ایالات متحده و افکار عمومی جهان. با نزدیک‌تر شدن جنگ، گروه‌های دیگر شمع‌افروزی کردند و دانش‌آموزان مدرسه را ترک کردند. تظاهرات ۱۵ فوریه۲۰۰۳ در سراسر جهان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان به خود جلب کرد. به‌طور کلی تخمین زده می‌شود که بیش از ۳میلیون نفر در رم، بین یک تا دو میلیون نفر در لندن، بیش از ۶۰۰۰۰۰نفر در مادرید، ۳۰۰۰۰۰نفر در برلین، و همچنین در دمشق، پاریس،
۳۰۰۰۰۰نفر در برلین، و همچنین در دمشق، پاریس، نیویورک، اسلو، استکهلم، بروکسل، ژوهانسبورگ، مونترال بیش از ۶۰۰شهر در کل، در سراسر جهان. این تظاهرات در سال۲۰۰۴ در "رکوردهای جهانی گینس" بعنوان بزرگترین جنبش اعتراضی توده ای در تاریخ ثبت شد. حمایت از مقاومت و شورش عراق. در کشورهای توسعه‌یافته، در میان مخالفان حمله آمریکا و متعاقباً اشغال عراق، بحث‌هایی در مورد چگونگی ارتباط با نیروهای داخل عراق وجود داشته‌است. این احتمال وجود دارد که عراق برای تلاش‌های آمریکا درجنگ بدینار پرداخته باشد. قبل از تهاجم، در حالی که
بدینار پرداخته باشد. قبل از تهاجم، در حالی که متهم کردن مخالفان به حمایت عینی، اگر نگوییم عمدی، از صدام معمول بود، هیچ‌یک از سازمان‌های بزرگ ضدجنگ هیچ حمایتی از او، هرچند محدود، اعلام نکردند. پس از تهاجم و سرنگونی رژیم صدام، برخی از مخالفان رژیم صدام، اکنون از ادامه اشغالگری ایالات متحده حمایت می‌کنند و استدلال می‌کنند که مداخله ایالات متحده این کشور را موظف به ایجاد ثبات در کشور کرده‌است. با این حال، کسانی که مخالف حضور ایالات متحده بودند، باید رویکرد خود را در قبال شورش مسلحانه در حال توسعه و مخالفت
خود را در قبال شورش مسلحانه در حال توسعه و مخالفت مسالمت آمیز با اشغالگری که توسط گروه‌هایی مانند حزب کمونیست کارگری عراق (WCPI) انجام می‌شود، تعیین می‌کردند. شدیدترین شکاف در مورد حمایت از شورش بوده‌است. از میان سازمان‌های اصلی ضد جنگ غربی، متحد برای صلح و عدالت هرگز از شورش حمایت نکرده‌است، اما برای توقف جنگ و پایان دادن به نژادپرستی و ائتلاف توقف جنگ موضعی دوسوگراتر در مورد این موضوع دارند. از گروه‌های کوچکتری که در این ائتلاف‌ها شرکت می‌کنند، هیچ‌کدام از بمب‌گذاری‌های انتحاری غیرنظامیان عراقی حمایت
از بمب‌گذاری‌های انتحاری غیرنظامیان عراقی حمایت نمی‌کنند، اما برخی از آنها از خشونت علیه سربازان ائتلاف حمایت می‌کنند. در کنفرانسی در سال۲۰۰۴ در ژاپن، اریک رودر، از سازمان بین‌المللی سوسیالیست مستقر در ایالات متحده، پرونده ای را برای حمایت از چریک‌ها ارائه کرد. رودر با استناد به ماهیت غیرمتمرکز و داخلی شورش،این واقعیت که اکثریت واضح حملات علیه نیروهای آمریکایی و بریتانیایی انجام می‌شود،و همچنین ادعا کرد که عراق از شورش‌های خشونت‌آمیز حمایت گسترده‌ای دارد، استدلال می‌کند که آرمان و روش‌های شورشیان در کل
استدلال می‌کند که آرمان و روش‌های شورشیان در کل عادلانه و مستحق حمایت است. او مدعی است که حق تعیین سرنوشت عراق مانع از آن می‌شود که مخالفان غربی اشغال شرایطی را برای حمایت از مقاومت عراق قرار دهند و استدلال می‌کند که «اگر مقاومت عراق آمریکا را از عراق بیرون کند، این یک شکست بزرگ برای بوش خواهد بود.» این یک پیروزی بزرگ برای طرف ما خواهد بود و انتخاب یک هدف جدید در خاورمیانه یا جاهای دیگر ایالات متحده را برای تلاش برای تحمیل اراده خود بسیار دشوارتر می‌کند.» ساتو کازویوشی، رئیس جنبش ژاپن برای سوسیالیسم
ساتو کازویوشی، رئیس جنبش ژاپن برای سوسیالیسم دموکراتیک، خلاف این را استدلال می‌کند. او در گزارشی از بحث در کنفرانس سال۲۰۰۴ می‌نویسد: «ما نمی‌توانیم از آنها حمایت کنیم یا همبستگی خود را به آنها تعمیم دهیم، به این دلیل که استراتژی آنها بسیاری از شهروندان عراقی مهمتر از همه، زنان را حذف می‌کند و به غیرنظامیان آسیب زیادی وارد می‌کند. جامعه آینده عراق را تحت یک دیکتاتوری اسلامی قرار خواهد داد.» او به نوبه خود از محمود کتابچی از حزب کمونیست کارگری عراق استناد می‌کند که گروه‌های چریکی عراقی را به خاطر ارتباطات
که گروه‌های چریکی عراقی را به خاطر ارتباطات بعثی و اسلام گرایان مورد انتقاد قرار می‌دهد و بدیدگاه رودر بعنوان یک "ناسیونالیسم چپ" حمله می‌کند که اختلافات در داخل عراق را نادیده می‌گیرد. کتابچی در مقابله با این پاسخ که بهترین راه برای اطمینان از تسلط نیروهای مترقی و نه ارتجاعی بر عراق پس از اشغال، این است که مترقیان در مبارزه با اشغال پیشتاز باشند، کتابچی استدلال می‌کند که به دلیل شرایط کنونی عراق این امکان وجود ندارد. با این حال، او مدعی است: «ما مجبور نیستیم بین نیروهای مرتجع آمریکا و عراق یکی را انتخاب
بین نیروهای مرتجع آمریکا و عراق یکی را انتخاب کنیم. مخالفت با ایالات متحده بخودی خود یک موضع مترقی نیست. آنچه مهم است نوع آینده ای است که این اپوزیسیون نمایندگی می‌کند و اهدافی که دنبال می‌کند." آلترناتیو سوم توسط چیزی که کازویوشی "مقاومت مدنی" می‌نامد نشان داده می‌شود. محکومیت رسمی. ۵۵کشور و اتحادیه زیر به‌طور رسمی به پیگرد قانونی این جنگ اعتراض کرده‌اند. آنها اصولاً با جنگ عراق مخالف هستند و دربرخی موارد به این موضوع اشاره می‌کنند که آن را غیرقانونی می‌دانند و درمواردی دیگر بدستور سازمان ملل نیاز دارد.
نزدیک یک فیلم درام بلژیکی به زبان فرانسوی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی لوکاس دونت بر پایهٔ فیلمنامه‌ای از دونت و آنجلو تیجسن است که پس از نخستین فیلم بلند آنها "دختر"، دوباره با هم همکار شده‌اند. در این فیلم، ادن دامبرین، گوستاو د وائله، امیلی دوکن و لیا دروکر ایفای نقش می‌کنند. این فیلم برای نخستین بار در هفتاد و پنجمین دورهٔ جشنواره فیلم کن در ۲۶ مهٔ ۲۰۲۲ نمایش داده شد، جایی که جایزهٔ بزرگ این جشنواره را دریافت کرد علاوه بر آن پس از نمایش در جشنواره فیلم سیدنی در ژوئن ۲۰۲۲ جایزهٔ فیلم سیدنی را دریافت کرد.
در ژوئن ۲۰۲۲ جایزهٔ فیلم سیدنی را دریافت کرد. "نزدیک" توسط لومیر در بنلوکس، توسط دیافانا دستریبیوشن در فرانسه و توسط ای۲۴ در ایالات متحده منتشر شد. همچنین این فیلم در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار به عنوان نماینده‌ی بلژیک نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شد. داستان. لئو و رمی سیزده ساله تعطیلات تابستانی طولانی را در صمیمیت معصومانه می‌گذرانند، اما در سال تحصیلی، دوستی نزدیک آنها دچار مشکل می‌شود زیرا رابطه آن‌ها توسط همکلاسی‌هایشان قضاوت می‌شود. لئو در واکنش به این نظرات که گاهی توهین آمیز هم
لئو در واکنش به این نظرات که گاهی توهین آمیز هم هستند، سعی می‌کند از رمی فاصله بگیرد. تولید. در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸، اعلام شد که لوکاس دونت در حال ساخت یک فیلم بلند بعدی برای اولین کارگردانی پس از فیلم "دختر" برنده جایزه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۸ است. آنجلو تیجسنز، یکی از نویسندگان و دِرِک ایمپنس، تهیه‌کننده، برای فیلم بدون عنوان آن زمان، دوباره با دونت همکاری کردند، و دونت اظهار داشت که «این متفاوت اما به سبک "دختر" خواهد بود» و اینکه در مرکز این فیلم «یک شخصیت عجیب و غریب» قرار دارد. ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۰ هیچ پیشرفت دیگری
و غریب» قرار دارد. ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۰ هیچ پیشرفت دیگری در این پروژه گزارش نشد، تا زمانی که اعلام شد که دونت برای دو نقش اصلی مرد در این فیلم که قرار بود توسط بازیگران آماتور ایفا شود، یک فراخوان باز بازیگری ترتیب داده است. علاوه بر این، قرار بود فیلمبرداری از تابستان بعد شروع شود. در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰، اعلام شد که عنوان فیلم «"نزدیک"» نام خواهد داشت و عامل فروش بین‌المللی مَچ فکتوری به پروژه پیوسته است. مایکل دونت، برادر دونت نیز برای تهیه‌کنندگی این فیلم حضور داشت. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، این فیلم در فهرست سالانه
داشت. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، این فیلم در فهرست سالانه یورایمجز برای تأمین مالی تولید مشترک قرار گرفت و صندوق با ۳۰۰٫۰۰۰ یورو از فیلم حمایت کرد. تصویربرداری اصلی فیلم در ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ آغاز شد. همزمان با شروع تولید، همچنین اعلام شد که امیلی دوکن و لیا دروکر برای نقش‌های اصلی انتخاب شدند. دونت در مورد این فیلم گفت: در نوشتن این فیلم، دونت از کتاب «"اسرار عمیق"» اثر روان‌شناس نیوب وی الهام گرفت که مطالعه او در مورد صمیمیت در میان پسران نوجوان را مستند می‌کند. دونت نام این فیلم را برگرفته از «دوستی نزدیک» نامگذاری
نام این فیلم را برگرفته از «دوستی نزدیک» نامگذاری کرد، اصطلاحی که در کتاب تکرار می‌شود. انتشار. "نزدیک" اولین نمایش جهانی خود را در ۲۶ مه ۲۰۲۲ در رقابت برای نخل طلای هفتاد و پنجمین دورهٔ جشنواره فیلم کن انجام داد، جایی که بعداً جایزه بزرگ جشنواره کن را دریافت کرد. همچنین در مسابقه رسمی جشنواره فیلم سیدنی ۲۰۲۲ شرکت کرد و در آنجا جایزه فیلم سیدنی را نیز از آن خود کرد. این فیلم توسط لومیر در بنلوکس، توسط دیافانا دستریبیوشن در فرانسه و توسط ای۲۴ در ایالات متحده منتشر خواهد شد. بازخورد. در نظرسنجی ایندی‌وایر از
منتشر خواهد شد. بازخورد. در نظرسنجی ایندی‌وایر از ۷۵ منتقد در جشنواره کن، "نزدیک" به عنوان بهترین فیلم جشنواره انتخاب شد. دونت جایزه بزرگ را با "ستاره‌ها هنگام ظهر" از کلر دنی به اشتراک گذاشت. این فیلم در ژوئن ۲۰۲۲ در جشنواره فیلم سیدنی نمایش داده شد؛ هیئت داوران به سرپرستی دیوید ونهام این فیلم را «با تسلط بر خویشتن‌داری، مدیریت ظریف داستان، مشاهدات زیرکانه و توجه دقیق به جزئیات» ستایش کرده و جایزهٔ فیلم سیدنی را به آن اعطا کرد.
مورفی گایر (؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس، بازیگر و نویسنده] اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تالار شهر"، "۲۴"، "شغال"، "وکیل مدافع شیطان"، "ابتدایی"، "قانون و نظم"، "او از من متنفر است"، "مظنون"، "راندرز"، "تالاب‌ها" و "مصلح" اشاره کرد.
هربرت براونل جونیور (.Herbert Brownell Jr) (۲۰ فوریه ۱۹۰۴–۱ مه ۱۹۹۶)، حقوقدان و سیاستمدار جمهوری‌خواه آمریکا بود. از سال ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۵۷، در دولت رئیس‌جمهور دوایت دی. آیزنهاور، به عنوان دادستان کل ایالات متحده خدمت کرد. اوایل زندگی. براونل، یکی از هفت فرزند هربرت و می میلر براونل، در شهرستان نماها در ایالت نبراسکا در نزدیکی شهرک پرو متولد شد. هربرت براونل، پدر براونل، در بخش آموزش و علوم فیزیک در مدرسهٔ ملی ایالتی پرو استاد و نویسنده بود. براونل پس از فراغت از انجمن فی بتا کاپا از دانشگاه نبراسکا در ماه
از انجمن فی بتا کاپا از دانشگاه نبراسکا در ماه نوامبر سال ۱۹۲۴ و در سال اخیر دانشگاه که عضو انجمن بی‌گناهان بود، شامل دانشکدهٔ حقوق ییل شد و مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۲۷ از این دانشکده بدست آورد. براونل در زمان تحصیل در دانشگاه نبراسکا، به عضویت انجمن برادری دلتا آپسیلون درآمد. ساموئل براونل، برادر براونل، از سال ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۵۶، به عنوان عالی‌رتبه آموزش ایالات متحده خدمت کرد. حرفهٔ حقوقی. براونل در کانون وکلای نیویورک پذیرفته شد و در نیویورک سیتی به وکالت پرداخت. در ماه فوریه سال ۱۹۲۹، به شرکت حقوقی
پرداخت. در ماه فوریه سال ۱۹۲۹، به شرکت حقوقی لارد دی و لارد در نیویورک پیوست و به استثنای دوران خدمت دولتی تا زمان بازنشستگیش در سال ۱۹۸۹ در این شرکت حقوقی کار کرد. براونل در ۱۶ ماه ژوئن سال ۱۹۳۴ با دوریس مک‌کارتر ازدواج کرد. آن‌ها دارای چهار فرزند (جان براونل، آن براونل، توماس مک‌کارتر براونل و جیمز برکر براونل) بودند و تا مرگ مک‌کارتر در ۱۲ ماه ژوئن سال ۱۹۷۹، با هم زندگی کردند. براون در سال ۱۹۸۷ با خانم دومش، ماریون تیلر، ازدواج کرد اما این زوج از هم جدا شدند و در ماه دسامبر سال ۱۹۸۹ طلاق گرفتند. ارسطو