payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فقط دوچرخه‌سوارانی که دوچرخه‌های ۲۶ اینچی دارند از ترمزهای رینگ هیدرولیک در هر دو چرخ استفاده می‌کنند، در حالی که برای مسابقات ۲۰ اینچی این تقسیم بین ترمزهای رینگ و دیسک یکنواخت‌تر است. چرخ‌ها. رینگ‌های دوچرخهٔ تریال به‌طور قابل توجهی پهن‌تر از آن‌هایی هستند که برای دوچرخه‌های کراس کانتری، دانهیل و BMX استفاده می‌شوند. رینگ‌های پهن‌تر به این معنی است که هر لاستیکی که روی رینگ نصب می‌شود، حجم بیشتری از هوا را در خود نگه می‌دارد. تغییر در حجم لاستیک در یک رینگ پهن وقتی روی یک گوشه تیز فرود می‌آید بیشتر از یک
پهن وقتی روی یک گوشه تیز فرود می‌آید بیشتر از یک رینگ باریک است، که منجر به بهبود مقاومت در برابر پنچری می‌شود که برای تریال سوارها بسیار مهم است، زیرا فرود بر روی لبه‌های تیز بسیار رایج است. طوقهٔ پهن‌تر همچنین باعث می‌شود که لاستیک هنگام قرار گرفتن در معرض بارهای جانبی از طوقه خارج نشود، که این اتفاق نیز در سواری تریال بسیار رایج است. نقطه ضعف داشتن رینگ‌های بسیار پهن این است که رینگ‌های دوچرخه تریال در مقایسه با رینگ‌های باریک سنگین تر هستند و این موضوع برای دوچرخهٔ تریال اصلاً خوب نیست. برای کاهش وزن،
برای دوچرخهٔ تریال اصلاً خوب نیست. برای کاهش وزن، رینگ‌ها تقریباً همیشه سوراخ‌های بزرگی را بین هر برآمدگی پره‌ای می‌بینید که این سوراخ‌ها برای کاهش وزن هستند. برای جلوگیری از برآمدگی تیوپ از سوراخ‌ها در هنگام باد کردن لاستیک، از یک نوار لبه پلاستیکی سنگین برای پوشاندن سوراخ‌ها استفاده می‌شود. برای افزایش مقاومت لاستیک‌ها در برابر سوراخ شدن با نیشگون گرفتن (به اصطلاح گاز گرفتن تیوپ)، بیشتر دوچرخه‌های تریال با لاستیک‌هایی با دیواره ضخیم‌تر، به خصوص روی چرخ عقب، نصب می‌شوند. این لاستیک‌ها نیز به همین دلیل
عقب، نصب می‌شوند. این لاستیک‌ها نیز به همین دلیل توسط دانهیل سواران استفاده می‌شود. دنده. تقریباً تمام دوچرخه‌های تریال در حال حاضر دارای یک دنده هستند. اکثر دوچرخه‌های کوهستان چندین دنده دارند، اما اکثر چرخ دنده‌های دوچرخه‌های کوهستان به منظور ارائه قدرت و شتاب سریع مورد نیاز برای حرکت در مسیرهای دانهیل یا کراس کانتری از دنده‌های بیشتر سرعتی استفاده می‌شود تا قدرتی، این در حالی هست که در دوچرخه سواری تریال فقط از دندهٔ قدرتی استفاده می‌شود. طبق استانداردهای رقابتی فعلی، دو کلاس دوچرخه تریال به رسمیت
رقابتی فعلی، دو کلاس دوچرخه تریال به رسمیت شناخته شده‌است. کلاس‌ها به عنوان ۲۰ اینچ و ۲۶ اینچ شناخته می‌شوند. اولین دوچرخه تریال توسط کمپانی اسپانیایی‌تبار Montesa که یک شرکت تولید کنندهٔ موتور تریال بود تولید شد. طراحی مسیر. مقررات UCI تصریح می‌کند که یک مسیر شامل حداقل ۱۴ بخش در هر دوره است. حداکثر دو بخش را می‌توان به‌طور کامل از عناصر مصنوعی تشکیل داد. هر دو طرف کورس با نوار پلاستیکی مشخص می‌شود و باید یک کشش واضح به اندازه ۳ متر قبل از خط پایان وجود داشته باشد تا از پریدن دوچرخه سواران از روی خط و
داشته باشد تا از پریدن دوچرخه سواران از روی خط و عبور تصادفی از روی مانع جلوگیری شود. دوچرخه تریال‌های خیابانی. دوچرخه تریال‌های خیابانی یک نوع غیر رقابتی است که از عناصر موجود در محیط شهری استفاده می‌کند. دوچرخه تریال خیابانی مهارت‌های مشابهی را در بر می‌گیرد: کنترل بسیار دقیق دوچرخه، از طریق پرش و تعادل بر روی موانع بسیار باریک.
پسااسلام گرایی یک نوواژه در علوم سیاسی است که تعریف و کاربرد آن به بحث‌های فکری منجر شده‌است. آصف بیات و اولیویه روآ از معماران اصلی این ایده هستند. بیات این واژه را برای اشاره به «گرایش» به سوی سکولاریزاسیون مجدد اسلام پس از «فرسودگی» اسلام سیاسی به کار برده‌است. توسط اولیویه کاره برای اشاره به دوران پیشامدرن تاریخ اسلام که در آن قلمروهای سیاسی-نظامی و مذهبی از هم جدا شدند، توسط اولیویه روآ به رسمیت شناختن اینکه اسلامگرایان پس از تلاش‌های مکرر نتوانسته‌اند «طرحی مشخص و قابل اجرا برای جامعه» ایجاد کنند.
«طرحی مشخص و قابل اجرا برای جامعه» ایجاد کنند. اصطلاحات و تعریف. این اصطلاح توسط جامعه‌شناس سیاسی ایرانی آصف بیات، دانشیار وقت جامعه‌شناسی در دانشگاه آمریکایی قاهره در مقاله‌ای که در سال ۱۹۹۶ که در مجله "نقد خاورمیانه" منتشر شد، ابداع گردید. بیات این اصطلاح را چنین توضیح می‌دهد: «وضعیتی که پس از مرحله‌ای از آزمایش، جذابیت، انرژی، نمادها و منابع مشروعیت اسلام‌گرایی، حتی در میان حامیان سرسخت آن، از بین می‌رود. به این ترتیب، پس از اسلام‌گرایی ضداسلامی نیست، بلکه نشان دهنده گرایش به سکولار کردن دین است.» در
بلکه نشان دهنده گرایش به سکولار کردن دین است.» در اصل فقط مربوط به ایران بود، جایی که «پسااسلام گرایی در ایده آمیختگی بین اسلام (به عنوان یک ایمان شخصی) و آزادی و انتخاب فردی بیان می‌شود؛ و پسااسلام‌گرایی با ارزش‌های دموکراسی و جنبه‌های مدرنیته همراه است». در این زمینه، پیشوند "پس-" مفهومی تاریخی ندارد، بلکه به انحراف انتقادی از گفتمان اسلام گرایانه اشاره دارد. بیات بعداً در سال ۲۰۰۷ اشاره کرد که پسااسلام گرایی هم «شرط» و هم «پروژه» است. اولیویه کاره، سیاستمدار فرانسوی، این واژه را در سال ۱۹۹۱ از منظری
فرانسوی، این واژه را در سال ۱۹۹۱ از منظری متفاوت برای توصیف دوره بین قرن ۱۰ و ۱۹ به کار برده بود، زمانی که گفت، اسلام شیعه و سنی «هم از نظر نظری و هم در عمل مناسبات سیاسی-نظامی را از قلمرو مذهبی جدا می‌کنند». «اسلام‌گرایی پست مدرن» و «اسلام‌گرایی عصر جدید» اصطلاحات دیگری هستند که به‌صورت جایگزین استفاده می‌شوند. اولیویه روآ در "کتاب «اسلام جهانی شده: جست‌وجو برای امت جدید"» در سال ۲۰۰۴ استدلال کرد که اسلام‌گرایان در سرتاسر جهان نتوانسته‌اند ایدئولوژی خود را به طرحی ملموس و قابل دوام برای جامعه ترجمه کنند،
به طرحی ملموس و قابل دوام برای جامعه ترجمه کنند، و «گفتمان مسلمانان» را به ورود به «یک طرح جدید» سوق داد به مرحله «پسااسلام‌گرایی». موارد. در ایران، اصلاح‌طلبان و گروه موسوم به "ملی‌مذهبی" (که از نظر ایدئولوژیک به نهضت آزادی نزدیک هستند) به‌عنوان پسااسلام‌گرا معرفی می‌شوند. ظهور احزاب میانه‌رو، حزب «الوسط» در مصر، و همچنین حزب عدالت و توسعه در مراکش، شبیه به ظهور پسااسلام گرایی بود، با این حال محققان واجد شرایط بودن آنها را رد کردند. همچنین توصیف مشابهی برای حزب اسلامی مالزی اعمال می‌شود. گزارش مؤسسه لوی
حزب اسلامی مالزی اعمال می‌شود. گزارش مؤسسه لوی برای سیاست بین‌الملل در سال ۲۰۰۸ نشان می‌دهد که حزب عدالت شکوفا اندونزی و حزب عدالت و توسعه ترکیه پسااسلام‌گرا هستند. به گفته احمد تی کورو و آلفرد استپان (۲۰۱۲)، بسیاری از تحلیلگران حزب عدلات و توسعه ترکیه را نمونه ای از پسااسلام‌گرایی، مشابه احزاب دموکرات مسیحی، اما اسلامی می‌دانند. با این حال، برخی از محققان مانند بسام طیبی در این مورد مناقشه دارند. احسان یلماز استدلال می‌کند که ایدئولوژی حزب پس از سال ۲۰۱۱ با ایدئولوژی بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۱۱ متفاوت است.
با ایدئولوژی بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۱۱ متفاوت است. این ایده برای توصیف «تکامل ایدئولوژیک» در النهضه تونس نیز استفاده شده‌است.
کلچات، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۶ نفر (۳۳ خانوار) بوده‌است.
بازار حسین، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
سوراپ، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
جلال‌آباد، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
گورناگ بالا یا هلک صفر، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۷ نفر (۲۴ خانوار) بوده‌است.
ناگان، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۵ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
گیتوک، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۶ نفر (۲۵ خانوار) بوده‌است.
راست‌آباد، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
جنگ صدساله (۱۳۶۹–۱۳۸۹) که به جنگ شارلی نیز مشهور است، مرحله دوم جنگ صدساله بین پادشاهی‌های فرانسه و انگلستان بود که پس از دوره نخست جنگ صدساله (جنگ ادواردی) انجام شد. این نام از نام شارل پنجم، پادشاه فرانسه گرفته شد که نه سال پس از پیمان برتینی (معاهده ۱۳۶۰) جنگ را از سر گرفت. پادشاهی فرانسه بر این مرحله از جنگ تسلط داشت. ادوارد، شاهزاده سیاه، پسر ارشد و وارث ادوارد سوم، پادشاه انگلستان، مبلغ هنگفتی را برای بازگرداندن پدرو یکم، پادشاه کاستیا به تاج و تخت کاستیا خرج کرد. با این حال، پادشاه کاستیا قادر به
کاستیا خرج کرد. با این حال، پادشاه کاستیا قادر به بازپرداخت طلب او نبود، بنابراین شاهزاده سیاه مالیات را در قلمروی خود آکیتن افزایش داد. شکایات مردم مورد توجه قرار نگرفت، بنابراین آنها به شارل پنجم، پادشاه فرانسه مراجعه کردند. شاهزاده سیاه در مه ۱۳۶۹ احضاریه‌ای از پادشاه فرانسه دریافت کرد که خواستار حضور وی در دربار پاریس شد. شاهزاده از انجام دستور شارل امتناع کرد و شارل با اعلام جنگ پاسخ داد. او بلافاصله تصمیم گرفت تا تلفات ارضی تحمیل شده در بریتانی را جبران کند و تا حد زیادی در طول زندگی خود موفق بود.
کند و تا حد زیادی در طول زندگی خود موفق بود. جانشین او، شارل ششم، در سال ۱۳۸۹ با پسر شاهزاده سیاه، ریچارد دوم، صلح کرد. این آتش‌بس بارها تمدید شد تا اینکه جنگ در سال ۱۴۱۵ از سر گرفته شد. پیش زمینه. در پیمان برتینی، ادوارد سوم از ادعای خود برای تاج و تخت فرانسه در ازای بازگرداندن دوک‌نشین آکیتن به وی، صرف نظر کرد. بین نه سال صلح رسمی بین دو پادشاهی، انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها در بریتانی و کاستیا با هم درگیر بودند. در جنگ جانشینی بریتانی، انگلیسی‌ها از وارث مذکر، خاندان مونتفورت (یکی از شاخه‌های فرعی خاندان
خاندان مونتفورت (یکی از شاخه‌های فرعی خاندان درو، که خود یکی از شاخه‌های فرعی سلسله کاپتی بودند) حمایت کردند، در حالی که فرانسوی‌ها از وارث ژنرال، خاندان بلوا حمایت کردند. از آنجایی که بریتانی جانشینی زنان را مجاز می‌دانست، فرانسوی‌ها طرف بلوآ را وارث قانونی می‌دانستند. جنگ در سال ۱۳۴۱ آغاز شد، اما انگلیسی‌ها حتی پس از پیمان برتینی به حمایت از مونفورت‌ها ادامه دادند. جان مونتفور، مدعی مورد حمایت انگلیسی‌ها، شارل بلوآ، مدعی فرانسوی را در نبرد اورا در سال ۱۳۶۴ شکست داد و کشت. با این حال، در آن زمان، ادوارد
شکست داد و کشت. با این حال، در آن زمان، ادوارد سوم دیگر ادعایی بر تاج و تخت فرانسه نداشت، بنابراین جان مجبور شد برای حفظ صلح در دوک‌نشین خود، فرمانروایی پادشاه فرانسه را بپذیرد؛ بنابراین، انگلیسی‌ها هیچ سودی از پیروزی خود نداشتند. در واقع، فرانسوی‌ها در شخص فرمانده بریتانی برتراند دو گوسکلین، که با ترک بریتانی، به خدمت شارل درآمد و به یکی از موفق‌ترین ژنرال‌های او تبدیل شد، از مزایای ژنرالی زیرک برخوردار شدند. با صلح در فرانسه، مزدوران و سربازانی که اخیراً در جنگ به کار گرفته شده بودند، بیکار شدند و به
در جنگ به کار گرفته شده بودند، بیکار شدند و به غارت روی آوردند. شارل پنجم همچنین با پدرو یکم، پادشاه کاستیا، که با دخترعمه پدرش، بلانش بوربون، ازدواج کرد و او را مسموم کرد، به دشمنی پرخواست. شارل پنجم به دو گوسکلین دستور داد تا این گروه‌ها را به کاستیا هدایت کند تا پدرو ظالم را خلع کند. بدین ترتیب جنگ داخلی کاستیل آغاز شد. دو گوسکلین در هدف خود موفق شد. هنری تراستامارا بر تخت سلطنت کاستیا قرار گرفت. پدرو که با مخالفت فرانسوی‌ها روبرو شد، از ادوارد، شاهزاده سیاه درخواست کمک کرد و وعده پاداش داد. شاهزاده
سیاه درخواست کمک کرد و وعده پاداش داد. شاهزاده سیاه موفق شد پدرو را پس از نبرد ناجرا به پادشاهی بازگرداند. اما پدرو از پرداخت هزینه خودداری کرد که باعث ناراحتی متحدان انگلیسی و ناواری‌اش شد. بدون آنها، پدرو یک بار دیگر عزل شد و جان خود را از دست داد. باز هم انگلیسی‌ها از مداخله خود چیزی به دست نیاوردند، جز دشمنی پادشاه جدید کاستیا که با فرانسه متحد شد. جامعه بازرگانان انگلیسی که در سویل تأسیس شده بود به دستور انریکه قتل‌عام شدند. بین سال‌های ۱۳۷۲ و ۱۳۸۰، کورس‌های کاستیایی با مصونیت نسبی به سواحل جنوبی
کورس‌های کاستیایی با مصونیت نسبی به سواحل جنوبی انگلستان یورش برده و جریان جنگ صدساله را به‌طور قطعی به نفع فرانسه تغییر دادند. مداخله شاهزاده سیاه در جنگ داخلی کاستیا و شکست پدرو در پاداش دادن به خدماتش، خزانه شاهزاده را تهی کرد. او تصمیم گرفت زیان‌های خود را با افزایش مالیات در آکیتن جبران کند. گاسکونی‌ها که به چنین مالیات‌هایی عادت نداشتند، شکایت کردند. آنها بدون توجه به ادوارد، شاهزاده سیاه و دوک آکیتن، به پادشاه فرانسه به عنوان ارباب فئودال خود روی آوردند. اما با پیمان برتینی، پادشاه فرانسه حاکمیت خود
اما با پیمان برتینی، پادشاه فرانسه حاکمیت خود را بر آکیتن از دست داد. پس از تأمل در این موضوع، ادعا شد که انصراف ادوارد سوم از تاج و تخت فرانسه ناقص بوده‌است. در نتیجه، پادشاه فرانسه حاکمیت خود را بر آکیتن حفظ کرد. شارل پنجم، شاهزاده سیاه را احضار کرد تا به شکایات دست‌نشاندگانش پاسخ دهد اما ادوارد نپذیرفت. مرحله شارلی جنگ صدساله آغاز شد. بازیابی سرزمین‌های از دست رفته توسط فرانسه. وقتی شارل پنجم جنگ را از سر گرفت، تعادل به نفع او تغییر کرد. فرانسه بزرگترین و قدرتمندترین دولت اروپای غربی باقی ماند و انگلیس
و قدرتمندترین دولت اروپای غربی باقی ماند و انگلیس تواناترین رهبران نظامی خود را از دست داده بود. ادوارد سوم خیلی پیر بود، شاهزاده سیاه یک معلول، در حالی که در دسامبر ۱۳۷۰، جان چاندوس، سنشال بسیار باتجربه پوآتو، در یک درگیری در نزدیکی Lussac-les-Châteaux کشته شد. به توصیه برتراند دو گوسکلین، که در نوامبر ۱۳۷۰ به عنوان پاسبان فرانسه منصوب شد، فرانسوی‌ها یک استراتژی فرسایشی اتخاذ کردند. انگلیسی‌ها به جای اینکه به دنبال نبرد باشند، با رویکردی افزایشی فرسوده شدند که به موجب آن مناطق واگذار شده در بریتنی، از
شدند که به موجب آن مناطق واگذار شده در بریتنی، از جمله پواتیه در سال ۱۳۷۲، تکه‌تکه بازپس گرفته شدند. در اوت ۱۳۷۲، انگلیسی‌ها در لاروشل متحمل یک شکست دریایی فاجعه‌بار شدند، زمانی که یک کاروان تدارکاتی حامل نیروهای کمکی برای آکیتن به همراه ۲۰۰۰۰ پوند برای پرداخت حقوق سربازان، توسط ناوگان کاستیلیان رهگیری و غرق شد. این امر سواحل انگلیس را در معرض حملات فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها قرار داد، گاسکونی را منزوی کرد و مخالفت عمومی را با جنگ افزایش داد. علاوه بر این، ژان سوم دگرالی، کاپیتال دو بوخ، یک گاسکونی که برای
سوم دگرالی، کاپیتال دو بوخ، یک گاسکونی که برای انگلیسی‌ها می‌جنگید و جای خالی چاندوس را پر کرده بود، در نبردهای اطراف لاروشل اسیر شد. شارل علیرغم درخواست‌های شوالیه‌های خود، از باج دادن به کاپیتال، با این استدلال که آزاد کردن او بسیار خطرناک است امتناع کرد و او را در زندان نگه داشت، جایی که در سال ۱۳۷۶ درگذشت. انگلیسی‌ها با یک سری عکس‌العمل‌های سریع نظامی مخرب به قلمرو فرانسه به نام chevauchées (سیاستی شبیه زمین سوخته) پاسخ دادند، به این امید که دو گوسکلین را به نبرد بیاورند. مهمترین آنها توسط جان گونت در
را به نبرد بیاورند. مهمترین آنها توسط جان گونت در سال ۱۳۷۳ رهبری شد. طاعون که بین دو دوره مرگ سیاه در سال‌های ۱۳۶۹ و و ۱۳۷۵ شیوع پیدا کرد، تأثیر اقتصادی ویرانگری داشت و تأمین مالی این لشکرکشی را دشوار می‌کرد. به گفته وقایع نگار ژان فروآسار، سیاست زمین سوخته (Chevauchée) برای سه سال برنامه‌ریزی شده بود. طرح انگلیسی که به دلیل توانایی خود در این نوع جنگ شناخته می‌شود، شامل راهپیمایی از کاله، از طریق شامپاین و بورگوندی به آکیتن بود، یک سفر بیش از هزار مایل، که پنج ماه به طول انجامید. آنها امیدوار بودند که با
پنج ماه به طول انجامید. آنها امیدوار بودند که با سوزاندن عمارت‌ها، آسیاب‌ها و دهکده‌ها، پایگاه مالیاتی فرانسه را از بین ببرند و ناتوانی شارل را در محافظت از رعایایش نشان دهند، و با سرعت حرکت کردند و حمله سریعی انجام داده و قبل از اینکه دشمن بتواند پاسخ دهد، عقب‌نشینی می‌کردند. در گی این حملات، شارل دستورات سختی را برای اجتناب از نبردهای بزرگ صادر کرد و به کشاورزان دستور داد به شهرهای مستحکم پناه ببرند. هنگامی که آنها وارد بورگونی شدند، ستون‌های انگلیسی توسط یکی از موثرترین زیردستان دو گوسکلین، اولیویه دو
یکی از موثرترین زیردستان دو گوسکلین، اولیویه دو کلیسون، ردیابی شدند که بیش از ۶۰۰ نفر را کشت و بسیاری دیگر را به اسارت گرفت. بیشتر چمدان‌ها و وسایل حمل‌ونقل آن‌ها با عبور از لوآر و آلیه در ماه اکتبر گم شد و باعث کمبود منابع شد. زمانی که انگلیسی‌ها در شب کریسمس ۱۳۷۳ به بوردو رسیدند، بسیاری از آنان به دلیل بیماری و گرسنگی از بین رفته بودند و بسیاری از شوالیه‌ها پیاده بودند. شکست باعث خشم و نارضایتی شدید انگلستان در برابر جان گونت شد، که یک بازیگر قدرتمند سیاسی باقی ماند، اما عدم محبوبیت او به این معنی بود که
باقی ماند، اما عدم محبوبیت او به این معنی بود که تلاش‌های او برای توافق صلح با فرانسه ناموفق بود. تا سال ۱۳۷۴، در واقع پیمان برتینی لغو شد و انگلستان به غیر از بندر کاله، قلمروی بیشتری نسبت به قبل از پیروزی خود در کرسی در سال ۱۳۴۶ در اختیار نداشت.
سالومه، اثر شماره ۵۴، اپرایی در یک پرده اثر ریشارد اشتراوس است. این اثر از نمایشنامهٔ "سالومه" نوشتهٔ اسکار وایلد در ۱۸۹۱ الهام گرفته شده و لیبرتوی آن را از زبان فرانسه به آلمانی برگردانده است. اپرا اولین بار در ۹ دسامبر ۱۹۰۵ در تالار اپرای درسدن به اجرا درآمد و تا سال‌ها موضوع بحث و جنجال‌های پرتنش بود. خلاصه. زمان و مکان: تراس بزرگ کاخ هیرودیس آنتیپاس در زمان سلطنتش. صحنهٔ اول. در کنار سربازان دیگر، نارابوت از تراس کاخ هیرودیس به سالن ضیافت سالومه خیره شده؛ او عاشق سالومه است و او را می‌پرستد. پیشخدمتی به
او عاشق سالومه است و او را می‌پرستد. پیشخدمتی به نارابوت هشدار می‌دهد که اینطور به شاهزاده خانم نگاه نکند، چراکه ممکن است اتفاق وحشتناکی رخ دهد. یوحنای معمدان را به دلیل محکوم کردن ازدواج هیرودیس با همسر برادر مرده‌اش، هیرودیاس در آب‌انبار اسیر کرده‌اند و او پیوسته از آنجا پیشگویی می‌کند. صحنهٔ دوم. سالومه از سالن مهمانی به تراس می‌گریزد؛ که ناگهان درمی‌یابد یوحنا به مادرش، هرودیاس ناسزا می‌گوید و کنجکاویش برانگیخته می‌شود. نگهبانان به دستورهای تحقیرآمیز او مبنی بر ملاقات یوحنا وقعی نمی‌گذارند، بنابراین او
مبنی بر ملاقات یوحنا وقعی نمی‌گذارند، بنابراین او با عشوه‌گری نارابوت را وامی‌دارد تا یوحنا را به نزد او بیاورد. نارابوت با وجود دستور از هیرودیس به او لبخند می‌زند و تسلیم می‌شود. صحنهٔ سوم. یوحنا از آب‌انبار بیرون می‌آید و پیشگویی‌های خود را در مورد هیرودیس و هیرودیاس از سر می‌دهد تا وقتی که به مادر سالومه اشاره می‌کند اما هیچ‌کس جز سالومه متوجه نمی‌شود. با دیدن یوحنا، سالومه را اشتیاق شدیدی نسبت به او پر می‌کند؛ پوست روشن او را می‌ستاید و می‌خواهد که لمسش کند، اما وی او را رد می‌کند. سپس موهای مشکی او
کند، اما وی او را رد می‌کند. سپس موهای مشکی او را تمجید می‌کند و دوباره خواهان لمس آن است، اما بار دیگر رد می‌شود. او سپس از لب‌های یوحنا درخواست بوسه می‌کند و نارابوت که طاقت شنیدن این حرف را ندارد خود را می‌کشد. در راه بازگشت به حبس، یوحنا موعظه‌کنان نجات را از طریق مسیح وعده می‌دهد. صحنهٔ چهارم. هیرودیس و پس از او همسرش وارد دربار می‌شوند. پای هیرودیس در خون نارابوت می‌لغزد و دچار وهم شده و صدای ضربهٔ باد را می‌شنود. او با وجود مخالفت‌های هیرودیاس با شهوت به سالومه خیره شده که او را رد می‌کند. یوحنا
شهوت به سالومه خیره شده که او را رد می‌کند. یوحنا هرودیاس را از چاه آزار می‌دهد و او را به جهت ازدواج با محارم گناهکار می‌خواند. او از هیرودیس می‌خواهد که او را ساکت کند. هیرودیس امتناع می‌کند و هرودیاس او را به خاطر ترسش دست می‌اندازد. پنج یهودی در مورد ذات خدا گفتگو می‌کنند. دو ناصری از معجزات مسیح می‌گویند. آنها به اشاره‌ای میگنند که هیرودیس آن را ترسناک می‌یابد. هیرودیس از سالومه می‌خواهد که با او غذا بخورد و با او بنوشد؛ که با بی حوصلگی، دو بار امتناع می‌کند و می‌گوید که نه گرسنه است و نه تشنه. سپس
می‌کند و می‌گوید که نه گرسنه است و نه تشنه. سپس التماس می‌کند که برای او برقصد؛ سالومه با وجود مخالفت مادرش قبول می‌کند. هیرودیس به او قول می‌دهد که به هر آرزوی قلبی او پاداش دهد حتی اگر نیمی از پادشاهی او باشد. سالومه پرس و جو می‌کند و هیرودیس قسم می‌خورد که به قولش احترام بگذارد. سالومه برای «رقص هفت نقاب» آماده می‌شود. در ارکستراسیون رقص بسیار شرقی اجرا می‌شود و سالومه به آرامی هفت حجاب خود را برمی‌دارد، تا اینکه برهنه پیش پای هیرودیس دراز می‌کشد. سالومه سر پیامبر را در یک سینی نقره‌ای طلب می‌کند. مادرش
سر پیامبر را در یک سینی نقره‌ای طلب می‌کند. مادرش از خوشحالی قهقهه می‌زند. هیرودیس سعی می‌کند با پیشنهاد جواهر، طاووس و نقاب مقدسِ معبد او را منصرف کند. سالومه در خواست خود برای سر یوحنا ثابت قدم می‌ماند و هیرودیس را مجبور می‌کند که خواستهٔ او را بپذیرد. پس از یک مونولوگ از روی استیصال، جلادی سر بریده را از چاه بیرون آورده و تحویل می‌دهد. سالومه عشق خود را به سر بریده ابراز می‌کند؛ آن را نوازش می‌کند و لب‌های مردهٔ پیامبر را می‌بوسد. هیرودیس وحشت‌زده به سربازان خود دستور می‌دهد: «آن زن را بکشید!». سربازان
خود دستور می‌دهد: «آن زن را بکشید!». سربازان به جلو می‌تازند و سالومه را زیر سپر خود له می‌کنند. موسیقی. موسیقی اپرای "سالومه" شامل سیستمی از نغمهٔ معرف یا ملودی‌های کوتاه با معانی نمادین است و در ادامهٔ سنت واگنر نوشته شده که لیبرتو را با بیت و جمله‌های کلاسیک جایگزین کرد. ریشارد اشتراوس با اپرای سالومه به آرزوی واگنر برای رسیدن به صدای زیبا از یک سو و رمانتیسم از سوی دیگر به‌طور بنیادین جامهٔ عمل پوشانده‌است. شخصیت‌های اجرا، به گفته خود اشتراوس «همه افراد منحرفی هستند و به نظر من، منحرف‌ترین آنها یوحنا
منحرفی هستند و به نظر من، منحرف‌ترین آنها یوحنا است» یا استثنائاً به‌طور نومید کننده‌ای ساده‌لوح همچون نارابوت. در این اجرای ۹۵ دقیقه‌ای سه نفر می‌میرند؛ نارابوت با خودکشی، یوحنا و سالومه با اعدام. موسیقی نیز به همین ترتیب وحشی می‌شود. میزان ناهماهنگی، حجم ارکستر، و صدای ناهنجار موسیقایی محض همانند اپرای "سالومه" قبلاً وجود نداشته‌است. "سالومه" نمونه اولیه اپرای مدرن و دروازهٔ موسیقی جدید است.
آرتور ستاری آبازیان (؛ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نائیری اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. آبازیان نخستین و تنها بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۹۲ در ایروان در مقابل مولداوی انجام داده‌است.
هاکوب آروتیان (؛ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به شیراک گیومری اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. آروتیان نخستین بازی ملی خود را در چهارچوب مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ – گروه ۲ در تاریخ در کپنهاگ در مقابل دانمارک انجام داده‌است.
آرتور آواگیان (؛ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لرناین آرتساخ، باشگاه فوتبال گاندزاسار کاپان، باشگاه فوتبال کیلیکیا، باشگاه فوتبال آرارات ایروان، باشگاه فوتبال اسپارتاک سمی، باشگاه فوتبال آلاشکرت، باشگاه فوتبال بانانتس، باشگاه فوتبال لوری و باشگاه فوتبال نوراوانک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. آواگیان نخستین و تنها بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۱۳ در
را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۱۳ در تیرانا در مقابل آلبانی انجام داده‌است.
کارن بارسقیان (؛ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرارات ایروان، باشگاه فوتبال کوتایک، باشگاه فوتبال اسپارتاک ایروان، باشگاه فوتبال آرارات تهران، باشگاه فوتبال بانانتس، باشگاه فوتبال هومنتمن بیروت، باشگاه فوتبال کیلیکیا، باشگاه فوتبالو باشگاه فوتبال گاندزاسار کاپان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. بارسقیان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۸ در
که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۸ در آبوویان در مقابل استونی انجام داده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41594234&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-12T10:29:31Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41594602&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ریموندا حوا طویل () ریموندا حوا طویل (Raymonda Hawa Tawil) در سال 1940 در عکا در فلسطین در خانواده‌ای برجسته از
سال 1940 در عکا در فلسطین در خانواده‌ای برجسته از مسیحیان فلسطینی به دنیا آمد، او یک نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار فلسطینی است و مادر سها عرفات (همسر یاسر عرفات) می‌باشد. زندگی. ریموندا طویل شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار فلسطینی متولد ۱۹۴۰ است در عکا در خانواده ای برجسته از مسیحیان فلسطینی. او بخشی از دوران کودکی خود را در کنار خواهران کاتولیک فرانسوی گذراند. زندگی عمومی او با یک نمایش روشنفکرانه در نابلس در شمال کرانه باختری آغاز شد. در سال ۱۹۷۸، ریموندا حوا طویل یک خبرگزاری فلسطینی را در اورشلیم افتتاح کرد
طویل یک خبرگزاری فلسطینی را در اورشلیم افتتاح کرد که مجله فلسطینی «بازگشت» را منتشر می‌کرد. به دلیل فعالیت‌های سیاسی اش به عنوان روزنامه‌نگار، با تصمیم نظامی اسرائیل، او به مدت شش ماه در حصر خانگی قرار گرفت. وی همچنین به دلیل فعالیت‌های به اصطلاح خرابکارانه در جریان درگیری با شهرک نشینان تازه‌وارد و تندروهای صهیونیست هوشیار به مدت چهل و پنج روز در زندان بود که در طی آن مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت. این تجربیات باعث شد تا با همکاری روزنامه‌نگار اسرائیلی پرتز کیدرون، دربارهٔ فلسطین بنویسد. او یک مسیحی بود
کیدرون، دربارهٔ فلسطین بنویسد. او یک مسیحی بود که از کلیساهای فرقه‌های مختلف بازدید می‌کرد. سیاست. او که به سختی از یک حمله هدفمند که عاملان آن هرگز پیدا نشدند فرار کرد، به فرانسه گریخت. پس از آن که یاسر عرفات، رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین در تونس، با سُها، دختر ریموندا طویل ازدواج کرد، در سال ۱۹۹۴، او به غزه بازگشت و در تأسیس تشکیلات خودگردان فلسطین شرکت کرد، در حالی که با دوستان فرانسوی و اسرائیلی خود بسیار نزدیک بود. در سال ۲۰۰۰، در آغاز انتفاضه دوم، او در رام‌الله، نه چندان دور از مقاطعه، مقر تشکیلات