payamvha/North_RAG huggingface dataset:
علاوه بر این، این کشور همچنین پتانسیل تولید ۱٫۴ گیگاوات نیروی بادی را دارد زیرا در یک منطقه کم فشار که توسط مناطق پرفشار احاطه شده‌است و در کریدور اصلی هوای بادها در تابستان و زمستان قرار دارد. تولید. شرکت تولید، انتقال، توزیع و مدیریت نیروی برق ایران ("توانیر") تخمین می‌زند که ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر ایران می‌تواند ۱۰ درصد انرژی مورد نیاز کشور را ظرف ۵ سال تأمین کند. پروژه‌ها. مزرعه بادی ۴۸ مگاواتی در جنوب غربی ایران، و نیروگاه خورشیدی ۱۲۵۰ مگاواتی که قرار است در نقاط مختلف ایران (شامل ۵۰۰ مگاوات در
قرار است در نقاط مختلف ایران (شامل ۵۰۰ مگاوات در نزدیکی تهران) ساخته شود. پارک خورشیدی استان خوزستان توسط کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های ایرانی، هندی و کره جنوبی و نیروگاه خورشیدی ۵۰ مگاواتی در جزیره قشم توسط یک شرکت ایتالیایی ساخته می‌شود. همچنین یک شرکت دانمارکی از ساخت تأسیسات توربین‌های بادی در ایران خبر داده و یک شرکت اسپانیایی قراردادی ۱۸ ماهه برای تأمین خدمات فنی با سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر ایران (SUNA) منعقد کرده‌است. سرپرست وزارت نیرو اخیراً اعلام کرده‌است که ایران در حال برنامه‌ریزی برای مناقصه
کرده‌است که ایران در حال برنامه‌ریزی برای مناقصه ۱۰۰۰ مگاوات بادی و ۳۰۰۰ مگاوات پروژه خورشیدی است. این روند اواخر امسال آغاز خواهد شد و در چند مرحله انجام خواهد شد چارچوب نظارتی تجدیدپذیر. توسعه دهندگان زیرساخت و تأمین کنندگان تجهیزات به عنوان مثال، سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر ایران (SUNA) سیاست تعرفه خوراک جدید خود را بر اساس معادل آلمانی الگوبرداری کرد و خرید برق توسط دولت را به مدت ۲۰ سال تضمین کرد و کاهش ۱۵ درصدی مالیات را برای شرکت‌هایی که از اجزای داخلی استفاده کنید اجرا کرده‌است. وزارت انرژی که در
استفاده کنید اجرا کرده‌است. وزارت انرژی که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد، نهاد اصلی مسئول تنظیم و اجرای سیاست‌های خدمات برق، انرژی‌های تجدیدپذیر، آب و فاضلاب در ایران است. وزارت انرژی توانیر را برای مدیریت و نظارت بر فعالیت‌های دولت در راه اندازی و توسعه صنعت برق تأسیس کرد که شامل شرکت‌های مختلف برق منطقه ای و همچنین SUNA می‌شود. SUNA که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد، در اصل تنها مسئول ارزیابی پتانسیل بخش انرژی‌های تجدیدپذیر ایران و تلاش برای جذب سرمایه گذاران بخش خصوصی با تضمین خرید هر گونه انرژی تجدیدپذیر تولید شده بود.
تضمین خرید هر گونه انرژی تجدیدپذیر تولید شده بود. اما امروزه مسئولیت‌های SUNA افزایش یافته‌است و شامل عمل به عنوان مرجع نظارتی برای توسعه سیاست‌ها، صدور مجوز برای پروژه‌های تجدیدپذیر و انعقاد قراردادهای خرید برق («PPA») با توسعه‌دهندگان می‌شود. دولت در سال‌های اخیر سیاست‌ها و مکانیسم‌های قانونی را برای حمایت از بخش انرژی‌های تجدیدپذیر و تشویق توسعه دهندگان خصوصی به سرمایه‌گذاری معرفی کرده‌است. پتانسیل انرژی‌های تجدیدپذیر. در اوایل سال ۲۰۱۴، شرکت‌های آلمانی، کره جنوبی، دانمارکی و هندی شروع به بررسی دقیق
کره جنوبی، دانمارکی و هندی شروع به بررسی دقیق انرژی‌های تجدیدپذیر کشور کردند. برق آبی. انرژی برق آبی به عنوان یک جایگزین تجدیدپذیر در ایران در دهه ۱۹۵۰ ظهور کرد. ایران، برخلاف اکثر کشورهای خاورمیانه، خانه شبکه وسیعی از رودخانه‌ها است که به کشور اجازه داد تا زیرساخت‌های برق آبی خود را تا اوایل دهه ۲۰۰۰ به سرعت گسترش دهد. با این حال، خشکسالی‌های گسترده اخیر، ظرفیت برق آبی ایران را تا حد زیادی کاهش داده‌است. زمانی که ۱۴ درصد از بار پایه انرژی ایران را تأمین می‌کرد، منابع برق آبی به کمتر از ۵ درصد کاهش
می‌کرد، منابع برق آبی به کمتر از ۵ درصد کاهش یافته‌است، زیرا سطح رودخانه‌ها همچنان پایین می‌آید. در نتیجه، معاون شرکت توانیر اخیراً اعلام کرد که تقریباً تمام ۵۰ نیروگاه برق آبی ایران یا تولید را متوقف کرده‌اند یا ظرفیت خود را کاهش داده‌اند.ایران پتانسیل تولید انرژی حاصل از منابع برق آبی بین ۲۳۰۰۰ تا ۴۲۰۰۰ مگاوات را دارد. بادی. در حال حاضر با ۶۵۰۰ مگاوات ظرفیت نصب شده بالقوه، پتانسیل انرژی بادی ایران می‌تواند با پتانسیل بادی کشورهای بزرگ در حال توسعه بادی مانند فرانسه و بریتانیا رقابت کند. جای تعجب نیست که
فرانسه و بریتانیا رقابت کند. جای تعجب نیست که دولت ایران برق بادی را نسبت به دیگر کشورها در اولویت قرار داده‌است. منابع با توجه به توپوگرافی کشور و قابلیت‌های موجود ساخت و تولید. شمال غرب و شمال شرق ایران به دلیل موقعیت استراتژیک خود در امتداد چندین کریدور اصلی باد، از جمله جریان‌های اقیانوس اطلس، مدیترانه و اقیانوس هند، بادهای شدیدی را در طول سال تجربه می‌کنند. ایران موقعیت خوبی برای افزایش سریع بخش انرژی بادی خود دارد. این کشور در حال حاضر دارای ۱۵ مزرعه بادی است، و اکثریت قریب به اتفاق اجزای مورد
مزرعه بادی است، و اکثریت قریب به اتفاق اجزای مورد استفاده برای توسعه این مزارع به صورت محلی تولید شده‌است. مطابق برآورد وزارت نیرو، ایران دارای پتانسیل فراوان تولید برق از منابع تجدیدپذیر است که ۴۹ هزار مگاوات مقدار مربوط به انرژی بادی است. خورشیدی. بر پایه آمار وزارت نیرو ، پتانسیل ایران برای تولید برق برای انرژی خورشیدی در صورت فراهم شدن امکانات دست‌کم ۷۰ هزار مگاوات خواهد بود .برنامه ششم توسعه ایران همچنین نصب ۵۰۰ مگاوات ظرفیت جدید خورشیدی را تا سال ۲۰۱۸ پیش‌بینی کرده‌است. آب و هوای ایران متنوع است و
پیش‌بینی کرده‌است. آب و هوای ایران متنوع است و بسیاری از مناطق آن خشک هستند. از آنجایی که مناطق جنوبی، شمال غربی و جنوب شرقی حدود ۳۰۰ روز در سال خورشید دریافت می‌کنند، به‌طور منحصر به فردی برای انرژی خورشیدی مناسب هستند. طبق گزارش‌ها، مجموعه ای از قراردادها با یک شرکت آلمانی ناشناس برای افزودن حدود ۵۵۰ مگاوات انرژی خورشیدی به شبکه برق در اوت ۲۰۱۴ امضا شد و در حال حاضر در حال توسعه است. در حالی که سیاست‌های ایران برای انرژی بادی در کوتاه‌مدت تهاجمی‌تر است، برنامه‌هایی برای ظرفیت خورشیدی در بلندمدت
است، برنامه‌هایی برای ظرفیت خورشیدی در بلندمدت بلندپروازانه است. برای مثال، توسعه‌دهنده انرژی ایرانی Sunir و یک شرکت اسپانیایی به نام Bester اخیراً برنامه‌هایی را برای گسترش چشمگیر پتانسیل خورشیدی ایران تا سال ۲۰۲۰ فاش کردند. مشارکت شدید شرکای خارجی در پروژه‌های خورشیدی عملی و همچنین اقتصادی است. عدم دسترسی به فناوری‌های کلیدی خورشیدی مانند اینورترها برای کنترل ولتاژ و نیمه هادی‌های مناسب پیشرفته، چالش‌های لجستیکی را برای شرکت‌های داخلی ایرانی ایجاد کرده‌است. با لغو تحریم‌ها، شرکت‌های ایرانی دسترسی بیشتری
با لغو تحریم‌ها، شرکت‌های ایرانی دسترسی بیشتری به طیف وسیع‌تری از فناوری‌های خورشیدی پیچیده‌تر و تأمین مالی برای خرید و توسعه آن‌ها دارند. مزایای فوری نصب سریع آنها خواهد بود و در دراز مدت، این کشور احتمالاً از به دست آوردن توانایی تولید مقدار قابل توجهی از زیرساخت‌های خورشیدی خود در داخل کشور سود خواهد برد. زمین گرمایی کارشناس انرژی زمین گرمایی مرتضی قمشه ای با بیان این که میناب، لار، کازرون، بیابانک و محلات از دیگر نقاط دارای پتانسیل انرژی زمین گرمایی در کشور هستند، اضافه کرد: قرار گرفتن ایران در کمربند
کشور هستند، اضافه کرد: قرار گرفتن ایران در کمربند زمین لرزه، این امکان را در اختیار ما قرار داده است. قمشه ای با اشاره به این که هم اکنون 20 کشور جهان نیروگاه های نصب شده زمین گرمایی دارند، ظرفیت تولید برق این نیروگاه ها را 10 هزار مگاوات عنوان کرد و خاطر نشان کرد: این ظرفیت به صورت انرژی الکتریکی استحصال می شود. چالش‌ها. بخش انرژی‌های تجدیدپذیر در ایران برای دستیابی به پتانسیل با چالش‌های مهمی مواجه است. تأمین مالی. تأمین مالی پروژه‌های تجدیدپذیر در ایران یک چالش مهم است. در داخل کشور، بانک‌های داخلی
یک چالش مهم است. در داخل کشور، بانک‌های داخلی ایرانی آمادگی ارائه فاینانس پروژه را ندارند و فقط وام‌هایی با نرخ بهره بسیار بالا (حدود ۲۰ درصد) ارائه می‌کنند. علاوه بر این، با توجه به کاهش قیمت جهانی نفت، دولت ایران تنها آمادگی تأمین مالی فوری‌ترین پروژه‌ها را از طریق صندوق توسعه ملی دارد. در سطح بین‌المللی، بخش مالی جهانی به دلیل تحریم‌های آمریکا که همچنان پابرجاست، هنوز برای تأمین مالی پروژه‌ها در ایران مردد است. با این حال، پتانسیل بانک‌های بین‌المللی کوچکتر و آژانس‌های اعتبار صادراتی برای تأمین مالی
کوچکتر و آژانس‌های اعتبار صادراتی برای تأمین مالی پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر در ایران وجود دارد. قابلیت‌های محلی. توسعه دهندگان محلی در مقایسه با سایر حوزه‌ها که در آن انرژی‌های تجدیدپذیر توسعه یافته تر است، فاقد تجربه و دانش هستند. علاوه بر این، در کشوری که بیشتر انرژی توسط سوخت‌های فسیلی تولید می‌شود، کمبود دانش در مورد مزایای انرژی‌های تجدیدپذیر، به‌ویژه در مناطق روستایی وجود دارد. چارچوب نظارتی. مقررات فعلی موجود هنوز به‌طور کامل آزمایش نشده‌است. هنوز پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر کافی در ایران وجود
هنوز پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر کافی در ایران وجود نداشته‌است تا درک کاملی از نحوه اعمال مقررات به دست آورده شود. همچنین خطر مواجهه با تاخیرهای اداری و تشریفات اداری وجود دارد که ایران را در رتبه ۱۱۸ (از بین ۱۸۹ کشور) در گزارش بانک جهانی «سهولت انجام تجارت» در سال ۲۰۱۶ قرار داده‌است. تملک زمین. برای پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر، مکان یک ملاحظه کلیدی است. با این حال، تملک زمین‌های دولتی یا خصوصی در ایران می‌تواند برای توسعه دهندگان کاری زمان بر و پرهزینه باشد. به‌طور کلی، استاندارد بازار این است که زمین توسط
به‌طور کلی، استاندارد بازار این است که زمین توسط دولت ارائه شود.
مارتینا کاریلو (؛ ۱۷۵۰ – بعد از ۱۷۷۸) یک فعال سیاه‌پوست اکوادوری بود که از حقوق سیاه‌پوستان دفاع می‌کرد و علیه برده‌داری می‌جنگید. او همراه با شش برده دیگر آفریقایی‌تبار، در سال ۱۷۷۸ به کیتو رفت تا کیس خود را به رئیس دادگاه سلطنتی ارائه دهد که قول کمک به آنها را داد. با این حال آنها با مجازات شلاق روبرو شدند و کاریلو ۳۰۰ ضربه خورد. امروز از او به عنوان یک قهرمان ملی تجلیل می‌شود. زندگی‌نامه. او در حدود سال ۱۷۵۰ در دره رودخانه چوتا در شمال اکوادور به دنیا آمد و وقتی بزرگ شد به عنوان برده در مزرعه‌ای به نام
و وقتی بزرگ شد به عنوان برده در مزرعه‌ای به نام لاکنسپسیون به کار پرداخت. در پایان ژانویه سال ۱۷۷۸، او به همراه شش برده سیاه‌پوست دیگر از لاکنسپسیون (پدرو لوکومی، آندرس لوکومی، آمبروزیا پادیلا، آنتونیو چالا، ایگناسیا کویتینو و ایرنه لواردو)، به کیتو رفت تا تعدادی از شکایات ناشی از بدرفتاری با آنها در زمان مدیر فرانچسکو اورکو اچه را به خوزه دیگوخا، رئیس دادگاه سلطنتی منصوب شده توسط اسپانیایی‌ها، عرضه کند. این موارد شامل کمبود غذا و پوشاک و نیاز به روزهای تعطیل پس از کار در مزارع بود. دیگوجا قول داد که
تعطیل پس از کار در مزارع بود. دیگوجا قول داد که بهبودهایی وجود داشته باشد و آنها را با یک درخواست کتبی به آئورکو ایچیا بازگرداند که هیچ مجازاتی بر آنها نباید اعمال شود. ایچیا این درخواست را نادیده گرفت و همه آنها را مجازات کرد. کاریلو ۳۰۰ ضربه شلاق خورد. روز بعد کاریلو که قفسه سینه‌اش در اثر ضربات شلاق بریده شده بود و نفرات دیگر نیز به شدت مجروح بودند، هیچ‌کدام نتوانستند به مدت حداقل دو هفته به سر کار بازگردند. در ماه آوریل، آندرس فرناندز سالوادور شروع به تحقیق در مورد این پرونده کرد و از شاهدان در لا
به تحقیق در مورد این پرونده کرد و از شاهدان در لا کنسپسیون بازجویی کرد. در ۱۲ آوریل، آئورکو ایچیا دستگیر شد و در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰ پزو جریمه شد، که ۱۰۰ پزوی آن بین قربانیان تقسیم شد.
باشگاه فوتبال واترفورد (به ایرلندی: Cumann Peile Phort Láirge) سابقاً باشگاه فوتبال واترفورد یونایتد یک باشگاه فوتبال ایرلندی مستقر در واترفورد است که در لیگ دسته اول ایرلند بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۳۰ تأسیس گردید و برای لیگ برتر فوتبال ایرلند انتخاب شد. این باشگاه در ابتدا در استادیوم گری‌هاند معروف به کیلکوهن پارک بود بازی می‌کرد، اما اکنون فعالیت‌های آن، به مرکز ورزشی منطقه‌ای واترفورد منتقل شده‌است. در سال ۲۰۱۸ باشگاه و بازیکنانش کاملاً حرفه‌ای شدند. ورزشگاه. واترفورد بازی‌های خانگی خود را در
شدند. ورزشگاه. واترفورد بازی‌های خانگی خود را در مرکز ورزشی منطقه‌ای واترفورد انجام می‌دهد که بیشتر به آن RSC می‌گویند. آنها از سال ۱۹۹۳ در RSC بازی کرده‌اند. این ورزشگاه دارای دو جایگاه و ظرفیت ۵۱۵۴ نفر با ۲۹۷۸ صندلی است. رکورد حضور تماشاگر در RSC مربوط به بازی نیمه نهایی جام حذفی فوتبال ایرلند در سال ۱۹۹۷ در برابر شلبورن است که واترفورد با نتیجه ۲–۱ در مقابل بیش از ۸۵۰۰ نفر شکست خورد، این بازی در زمانی بود که تماشاگران اجازه ایستادن در محل پیست تارتان دور زمین را داشتند. RSC همچنین میزبان فینال لیگ‌کاپ
زمین را داشتند. RSC همچنین میزبان فینال لیگ‌کاپ ایرلند در سال ۲۰۰۹ بود که در آن بوهمیان ۳–۱ واترفورد را شکست داد.
مریم کاظم‌زاده (۱۳۳۵–۳ خرداد ۱۴۰۱) عکاس و خبرنگار ایرانی بود. از او به عنوان اولین خبرنگار و عکاس زن جنگ ایران و عراق یاد می‌شود. درگذشت. مریم کاظم‌زاده ۳ خرداد ۱۴۰۱ در ۶۵ سالگی درگذشت. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی در پیام‌های جداگانه‌ای درگذشت او را تسلیت گفتند.
امپراتور گوانگ‌شو (به چینی:广州) (زادهٔ ۱۴ اوت ۱۸۷۱–درگذشت ۱۴ نوامبر ۱۹۰۸)، با نام زایتیان، دهمین امپراتور سلسله چینگ بود که بر چین حکومت می‌کرد. امپراتوری او از سال ۱۸۷۵ تا ۱۹۰۸ به طول انجامید که در سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۸ بدون تأثیر و دخالت امپراتریس بیوه تزی شی، حکومت کرد. گوانگ‌شو اصلاحات صد روزه را آغاز کرد؛ اما پس از کودتای ملکه در سال ۱۸۹۸ میلادی و ناتوانی امپراتوری در اجرای اصلاحات، او از پادشاهی خَلع شد و تا زمان مرگ در حبس خانگی بود. نام دوران پادشاهی او «گوانگ‌شو» به‌معنای «جانشینی باشکوه» است؛
او «گوانگ‌شو» به‌معنای «جانشینی باشکوه» است؛ امپراتور گوانگ‌شو در سال ۱۹۰۸ میلادی درگذشت. در آن زمان به‌طور گسترده، تردیدهایی مبنی بر این‌که او مسموم شده یا به قتل رسیده است، وجود داشت. بررسی‌های پزشکی قانونی بر بقایای او در سال ۲۰۰۸ میلادی تأیید کرد که علت مرگ وی، مسمومیت با آرسنیک بوده است؛ میزان آرسنیک در بقایای او ۲۰۰۰ برابر بیشتر از حد معمول بود. برگزینی به‌عنوان امپراتور. زایتیان، دومین پسر یی‌شوان (شاهزاده چون) و همسر اصلی او یِهنارا وانژن، خواهر کوچک‌تر امپراتریس بیوه تزی شی بود. در ۱۲ ژانویهٔ
کوچک‌تر امپراتریس بیوه تزی شی بود. در ۱۲ ژانویهٔ ۱۸۷۵، پسرعموی زایتیان، امپراتور تونگ‌ژی، بدون داشتن پسری برای جانشینی خود درگذشت. پس از درگذشت تونگ‌ژی، امپراتریس بیوه سیان پیشنهاد کرد یکی از پسران شاهزاده گونگ به‌عنوان امپراتور بعدی انتخاب شود، اما این پیشنهاد، توسط نایب‌السلطنه‌اش، امپراتریس بیوه تزی شی، رد شد. در عوض، سیکسی زایتیان (برادرزاده‌اش) را نامزد پادشاهی کرد و طایفهٔ امپراتوری در نهایت با انتخاب او موافقت کردند. زایتیان به جای پسرعموی خود، امپراتور تونگ‌ژی، وارث و جانشین عموی فقید خود، امپراتور
تونگ‌ژی، وارث و جانشین عموی فقید خود، امپراتور شیان‌فنگ شد. او در چهارسالگی به پادشاهی رسید و عنوان «گوانگ‌شو» را به‌عنوان نام سلطنتی خود برگزید؛ بنابراین او به «امپراتور گوانگ‌شو» معروف است. او توسط امپراتریس‌های بیوه سیان و تزی شی به فرزندخواندگی پذیرفته شد. در سال ۱۸۷۶، امپراتور گوانگ‌شو توسط ونگ تونگه آموزش داده شد. در سال ۱۸۸۱، زمانی که امپراتور گوانگ‌شو ۹ ساله بود، امپراتریس بیوه سیان به‌ طور غیرمنتظره‌ای درگذشت و امپراتریس بیوه تزی شی، تنها نایب‌السلطنهٔ زایتیان شد. در دست گرفتن قدرت. در سال ۱۸۸۷،
زایتیان شد. در دست گرفتن قدرت. در سال ۱۸۸۷، امپراتور گوانگ‌شو به سنی رسیده ‌بود، که بتواند به تنهایی حکومت کند. وی تحت نظارت سیکسی، حکومت خود را آغاز کرد. در فوریهٔ ۱۸۸۹ و پس از ازدواج امپراتور گوانگ‌شو، امپراتریس بیوه تزی شی از مقام خود، بازنشسته شد. سال‌های قدرت. حتی پس از شروع حکومت رسمی امپراتور گوانگ‌شو، امپراتریس بیوه تزی شی با وجودِ اقامت چندین ماه از سال در کاخ تابستانی، همچنان بر تصمیمات و اقدامات او تأثیرگذار بود. بنا بر گزارش‌ها، ونگ تونگه مشاهده کرده است که در حالی‌که امپراتور به امور روزمرهٔ
کرده است که در حالی‌که امپراتور به امور روزمرهٔ دولتی رسیدگی می‌کرد، در موارد دشوارتر، امپراتور و شورای بزرگ از سیکسی مشاوره می‌گرفتند. در واقع، امپراتور اغلب به کاخ تابستانی سفر می‌کرد تا به عمه‌اش ادای احترام کند و در مورد امور دولتی با او صحبت کند. امپراتور گوانگ‌شو، در سال ۱۸۹۲ سعی کرد، اقداماتی سخت‌گیرانه را برای کاهش مخارج حکومتی انجام دهد که این اقدامات، یکی از معدود موفقیت‌های اداری او بود. این موضوع اما فقط یک پیروزی جزئی بود، زیرا او مجبور بود هزینه‌های بالاتری را برای راضی نگه داشتن سیکسی و
هزینه‌های بالاتری را برای راضی نگه داشتن سیکسی و برآورده کردن توقعات او تصویب و هزینه کند. سال ۱۸۹۴ شاهد وقوع نخستین جنگ چین و ژاپن بود. در طول جنگ، حتی با وجود این‌که امپراتور گوانگ‌شو اسمی حاکم مستقل امپراتوری چینگ بود، اما در عمل، مقامات حکومتی اغلب او را نادیده می‌گرفتند و تابع دستورهای سیکسی بودند. پس از شکست امپراتوری چینگ و موافقت اجباری با مفاد پیمان شیمونوسکی، امپراتور گوانگ‌شو طبق گزارش‌ها تمایل خود را برای کناره‌گیری از پادشاهی ابراز کرد. امپراتور و دولت چین در اواخر سال ۱۸۹۷ با تحقیر بیشتری
و دولت چین در اواخر سال ۱۸۹۷ با تحقیر بیشتری مواجه شدند و امپراتوری آلمان به بهانهٔ قتل دو کشیش در استان شاندونگ، خلیج جیاوژو را اشغال کرد. پس از جنگ و دادن امتیازات مختلف، امپراتور گوانگ‌شو به این باور رسید که با آموختن و اجرای روش‌ها و سیاست‌های کشورهای پادشاهی مشروطه مانند ژاپن، امپراتوری چینگ از نظر سیاسی و اقتصادی قدرتمندتر خواهد شد. او در ژوئن ۱۸۹۸، اصلاحات صدروزه را با هدف انجام مجموعه‌ای از تغییرات سیاسی، قانونی و اجتماعی گسترده آغاز کرد. برای مدت کوتاهی، پس از بازنشستگی فرضی سیکسی، امپراتور
مدت کوتاهی، پس از بازنشستگی فرضی سیکسی، امپراتور گوانگ‌شو فرمان‌هایی را برای چندین مورد اصلاحات و نوسازی گسترده با کمک مقامات ترقی‌خواه مانند کانگ یووی و لیانگ کیچائو صادر کرد. تغییرات مورد نظر او در موارد مختلفی از قبیل اصلاح روش‌ها، زیرساخت‌ها و صنایع متغیر بود. امپراتور گوانگ‌شو با صدور احکامی، اجازهٔ تأسیس یک دانشگاه مدرن در پکن، ساخت راه‌آهن لوهان و سیستم بودجه‌ای مشابه دولت‌های غربی را صادر کرد. هدف اولیهٔ او، تبدیل چین به یک امپراتوری دارای یک قانون اساسی مدرن اما در چارچوبی سنتی، مانند اصلاحات میجی
مدرن اما در چارچوبی سنتی، مانند اصلاحات میجی در ژاپن بود. با این‌وجود، اصلاحات موردنظر او برای چینی که هنوز تحت نفوذ قابل‌توجه نئوکنفوسیونیسم و سایر عناصر فرهنگ سنتی چینی بود، بسیار ناگهانی بود. گوانگ‌شو در این رابطه، با سیکسی که قدرت واقعی را در دست داشت نیز در تضاد قرار گرفت. بسیاری از مقامات دربار که توسط امپراتور گوانگ‌شو بی‌فایده در نظر گرفته‌شده و برکنار شده بودند، از سیکسی درخواست کمک کردند. اگرچه سیکسی هیچ‌کاری برای متوقف کردن اصلاحات صدروزه انجام نداد، او تنها راه برای حفظ پایگاه قدرت خود را انجام
او تنها راه برای حفظ پایگاه قدرت خود را انجام یک کودتای نظامی می‌دانست. امپراتور گوانگ‌شو از چنین نقشه‌ای آگاه شد بنابراین از کانگ یووی و متحدان اصلاح‌طلب خود خواست تا برای نجات او برنامه‌ریزی کنند. آن‌ها تصمیم گرفتند از کمک یوآن شیکای که دارای ارتشی مدرن، شامل ۶٬۰۰۰ سرباز بود استفاده کنند. سیکسی اما با ارتش بزرگ و قدرتمند رونگلو در تیانجین متحد شد. رونگلو، همچنین متحدی به‌نام ژنرال دونگ فوشیانگ داشت، که فرماندهی ۱۰٬۰۰۰ شجاع کانسو از جمله ژنرال‌هایی مانند ما فوکسیانگ و ما فولو را بر عهده داشت، که در منطقهٔ
فوکسیانگ و ما فولو را بر عهده داشت، که در منطقهٔ شهری پکن مستقر بودند. آن‌ها با سلاح گرم و توپخانهٔ پیشرفته‌تر، در طول کودتا در کنار جناح محافظه‌کار و متحدان سیکسی قرار گرفتند. یک روز پیش از کودتا، یوان شیکای همه چیز را برای رونگلو تعریف کرد و نقشه‌های امپراتور گوانگ‌شو را فاش کرد. این موضوع، اعتماد سیکسی را به یوآن شیکای جلب کرد. لی چیا شنگ (雷家聖)، یک استاد تاریخ تایوانی، دیدگاه دیگری را پیشنهاد می‌کند: «امپراتور گوانگ‌شو ممکن است توسط اصلاح‌طلبان به رهبری کانگ یووی به دام کشیده‌شده‌باشد، که به‌نظر لی توسط
یووی به دام کشیده‌شده‌باشد، که به‌نظر لی توسط یک مبلغ بریتانیایی فریب خورده است». انزوا و حصر خانگی. وظایف امپراتور گوانگ‌شو پس از سال ۱۸۹۸ بسیار محدود شد و او عملاً از قدرت به‌عنوان امپراتور برکنار شد (با وجود حفظ عنوان)، اما همچنان برخی از موقعیت‌های خود را حفظ کرد. امپراتور از امور مملکتی مطلع می‌شد و آن‌ها را همراه با سیکسی می‌خواند، و همچنین در دیدارها و جلسات مختلف، حاضر می‌شد اما قدرت و تصمیم‌گیری‌ها، به‌کلی در اختیار سیکسی بود. در سال ۱۸۹۸، اندکی پس از فروپاشی طرح اصلاحات صدروزه، وضعیت سلامتی
پس از فروپاشی طرح اصلاحات صدروزه، وضعیت سلامتی امپراتور گوانگ‌شو رو به زوال گذاشت و سیکسی را بر آن داشت تا پوجون، پسرعموی امپراتور، شاهزاده دوان محافظه‌کار را به‌عنوان وارث فرضی تاج و تخت، معرفی کند. پوجون و پدرش پس از شورش مشتزن‌ها از سمت خود برکنار شدند. او توسط یک پزشک در نمایندگی فرانسه معاینه شد و تشخیص داده‌شد که نفریت مزمن دارد. او همچنین در آن زمان ناتوان بود. در پی شورش مشتزن‌ها، امپراتور گوانگ‌شو، همراه با سیکسی، ملکه لونگیو و برخی دیگر از مقامات دربار، در ۱۴ اوت ۱۹۰۰ از پکن گریختند، زیرا نیروهای
در ۱۴ اوت ۱۹۰۰ از پکن گریختند، زیرا نیروهای اتحاد هشت ملت به پایتخت وارد شده بودند. با بازگشت گوانگ‌شو به پایتخت در ژانویهٔ ۱۹۰۲، پس از خروج قدرت‌های خارجی، امپراتور گوانگ‌شو چند سالِ بعد را در انزوا در کاخ خود با ساعت‌های مچی و دیگر ساعت‌هایی که در دوران کودکی برای او جذابیت داشتند مشغول بود. گوانگ‌شو همچنین به‌طور گسترده‌ای مطالعه و زمانی را صرف یادگیری زبان انگلیسی می‌کرد. مرگ: ترور. امپراتور گوانگ‌شو در ۱۴ نوامبر ۱۹۰۸، تنها یک روز پیش از مرگ سیکسی، در سن ۳۷ سالگی درگذشت. برای مدت طولانی چندین نظریه در
۳۷ سالگی درگذشت. برای مدت طولانی چندین نظریه در مورد مرگ امپراتور وجود داشت، که هیچ‌یک از آن‌ها به‌طور کامل توسط مورخان پذیرفته نشد. بیشتر آن‌ها تمایل داشتند که بر این باور باشند که سیکسی که خود بسیار بیمار بود، امپراتور گوانگ‌شو را مسموم کرد زیرا می‌ترسید که او پس از مرگش سیاست‌هایش را تغییر داده و اصلاحات مورد نظر خود را ادامه دهد. نظریهٔ دیگر این است که امپراتور گوانگ‌شو توسط یوآن شیکای مسموم شده است. شیکای احتمالاً تصور داشت که اگر پس از مرگ قریب‌الوقوع سیکسی، امپراتور دوباره به قدرت برسد، ممکن است وی
سیکسی، امپراتور دوباره به قدرت برسد، ممکن است وی را به جرم خیانت اعدام کند. هیچ منبع موثقی برای اثبات این‌که چه کسی امپراتور گوانگ‌شو را به قتل رسانده وجود نداشت. سوابق پزشکی که توسط پزشک امپراتور گوانگ‌شو نگه‌داری می‌شد، نشان داد که امپراتور، پیش از مرگ خود، از درد شکمی شدیدی رنج می‌برد و صورتش آبی‌رنگ شده بود و این‌ها از علائم معمول مسمومیت با آرسنیک است. برای از بین بردن شایعات مداوم مبنی بر مسموم شدن امپراتور، دربار امپراتوری چینگ، تعدادی اسناد و مدارک پزشکی را ارائه کرد که نشان می‌داد امپراتور
مدارک پزشکی را ارائه کرد که نشان می‌داد امپراتور گوانگ‌شو به‌دلایل طبیعی درگذشته اما این اقدام نیز سوءظن‌ها را برطرف نکرد. در ۴ نوامبر ۲۰۰۸، آزمایش‌های پزشکی قانونی نشان داد که سطح آرسنیک در بقایای امپراتور، ۲٬۰۰۰ برابر بیشتر از میزان عادی است. با انتخاب سیکسی به‌عنوان وارث، برادرزاده‌اش پویی، که نام سلطنتی «ژوانتونگ» را به خود اختصاص داد، جانشین گوانگ‌شو شد. در ژانویهٔ ۱۹۱۲، همسر امپراتور گوانگ‌شو، که به عنوان امپراتریس بیوه لونگیو نام گرفته‌بود، مُهر امپراتوری خود را کنار گذاشت و به دو هزار سال حکومت
خود را کنار گذاشت و به دو هزار سال حکومت امپراتوری در چین پایان داد. لونگیو در سال ۱۹۱۳ بدون فرزند درگذشت. پس از انقلاب شین‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲، جمهوری چین بودجهٔ ساخت مقبرهٔ امپراتور گوانگ‌شو در مقبره‌های غربی چینگ را تأمین کرد. این مقبره در طول جنگ داخلی چین مورد سرقت قرار گرفت اما کاخ زیرزمینی (محل دفن) اکنون به‌روی عموم باز است. ارزیابی. در سال ۱۹۱۲، سون یات سن، امپراتور گوانگ‌شو را به‌دلیل انجام اصلاحات آموزشی که به چین اجازه داد تا بیشتر در مورد فرهنگ غربی بیاموزد، تمجید کرد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین در
بیاموزد، تمجید کرد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹، مورخ فن ونلان (范文瀾) امپراتور گوانگ‌شو را «نجیب‌زادهٔ منچو که می‌توانست ایده‌های غربی را بپذیرد» نامید. برخی از مورخان معتقدند که امپراتور گوانگ‌شو نخستین رهبر چینی بود که اصلاحات مدرن و نظام سرمایه‌داری را اجرا کرد. گوانگ‌شو، تنها امپراتور دودمان چینگ بود که در طول دورهٔ پادشاهی خود در حبس خانگی قرار گرفت.
طراحی حسی هدف آن ایجاد یک تشخیص کلی از ادراکات حسی یک محصول، و تعریف ابزار مناسب برای طراحی یا بازطراحی آن بر اساس آن است. این شامل مشاهده موقعیت‌های متنوع و متفاوتی است که در آن یک محصول یا شیء معین استفاده می‌شود تا نظر کلی کاربران دربارۀ محصول، جنبه‌های مثبت و منفی آن از نظر لمس، ظاهر، صدا و غیره اندازه‌گیری شود. هدف ارزیابی حسی، کمی کردن و توصیف، به شیوه‌ای سیستماتیک، تمام ادراکات انسان در مواجهه با یک محصول یا شیء است. برخلاف تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی سنتی، تجزیه و تحلیل حسی یک محصول یا توسط گروهی از
سنتی، تجزیه و تحلیل حسی یک محصول یا توسط گروهی از آزمایش‌کنندگان آموزش‌دیده انجام می‌شود یا توسط تجهیزات آزمایشی تخصصی که برای تقلید از درک انسان طراحی شده‌اند. نتیجه به محققان اجازه می‌دهد فهرستی از مشخصات را تهیه کنند و یک نیاز دقیق و کمی را تعیین کنند. این موارد با معیارهای مختلفی برای مواد و اشیاء اعمال می‌شود: استفاده در حمل‌ و‌ نقل. در حوزه حمل و نقل، تجزیه و تحلیل حسی گاهی اوقات به پیشرفت‌های جزئی در طراحی داخلی خودرو، سیستم اطلاعاتی یا محیط ایستگاه تبدیل می‌شود تا برخی از لبه‌های خشن‌تر تجربه سفر
تبدیل می‌شود تا برخی از لبه‌های خشن‌تر تجربه سفر را هموار کند. برای مثال می‌توان از تجهیزات تخصصی تصفیه هوا برای طراحی بوی مطبوع‌تری در کوپۀ قطار استفاده کرد. استفاده در صنایع غذایی و آشامیدنی. طراحی حسی نقش مهمی در صنعت مدرن غذا و نوشیدنی ایفا می‌کند. صنعت غذا و نوشیدنی سعی در حفظ تجربیات حسی خاص دارد. علاوه بر بو و طعم، رنگ (مثلاً میوه‌های رسیده) و بافت غذا (مثلاً چیپس سیب‌زمینی) نیز مهم است. حتی محیط زیست نیز از این جهت مهم است که «رنگ بر اشتها و در اصل طعم غذا تأثیر می‌گذارد». غذا یک تجربۀ چند حسی است
طعم غذا تأثیر می‌گذارد». غذا یک تجربۀ چند حسی است که در آن هر پنج حواس (بینایی، لامسه، شنوایی، بویایی و چشایی) در کنار هم قرار می‌گیرند تا حافظه‌ای قوی ایجاد کنند. در بازاریابی مواد غذایی، هدف بازاریابان این است که محصولات خود را به گونه‌ای طراحی کنند که آن غذاها و نوشیدنی‌ها حواس بیشتری را در مشتریان تحریک کنند. در رستوران‌ها جنبه‌های حسی زیادی مانند طراحی داخلی (دید)، بافت صندلی‌ها و میزها (لمس)، موسیقی پس‌زمینه و سطح نویز (صدا)، باز بودن آشپزخانه و صحنۀ آشپزی (بو و دید) و… البته خود غذا (طعم)، همه با هم
(بو و دید) و… البته خود غذا (طعم)، همه با هم جمع می‌شوند پیش از اینکه مشتری تصمیم بگیرد که آیا این تجربه را دوست دارد و می‌خواهد دوباره از آن دیدار کند. در حالی که تجربیات چند حسی در گذشته تنها تحت چند مقوله قرار می‌گرفتند، در دوران مدرن، این طیف برای اذعان به اهمیت طراحی حسی گسترش یافته‌ است. قبلاً غذا صرفاً به عنوان یک تجربه برای طعم در نظر گرفته می‌شد. اکنون، همان‌ طور که ویژگی چند حسی غذا شناخته شده‌ است، بازاریابان محصولات غذایی و رستوران‌ها بیشتر بر ارائه خدماتی تمرکز می‌کنند که فراتر از حس چشایی
ارائه خدماتی تمرکز می‌کنند که فراتر از حس چشایی است. در تحقیقات اخیر، نقش حس دهلیزی، سیستمی که به احساس تعادل و فضا کمک می‌کند، در رابطه با غذا برجسته شده‌ است. تحقیقات نشان می‌دهد که اغلب به عنوان «حس ششم» شناخته می‌شود، حواس دهلیزی که از طریق وضعیت بدن افراد در هنگام غذا خوردن به نمایش گذاشته می‌شود، می‌تواند درک آن‌ها را از غذا شکل دهد. به‌ طور کلی، مردم تمایل دارند غذا را در حالت نشسته در مقایسه با حالت ایستاده، به عنوان غذایی با طعم بهتر ارزیابی کنند. پژوهش‌ها به این نتیجه رسیدند که درک غذا و سیستم