payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محاصره دیگری از Peritheorion شکست خورد. او کمپین موفقیت‌آمیزی را دنبال کرد که کوموتینی و دیگر قلعه‌ها را در منطقه رودوپ گرفت. طی چند سال بعد، شهرها و قلعه‌های تراکیه یکی یکی به اردوگاه کانتاکوزنوس رسیدند، اما با هزینه‌های گزاف، زیرا سربازان عمدتاً ترک او مکرراً حومه شهر را غارت کردند. تغییر جزر و مد جنگ در اردوگاه مقابل بی تأثیر نبود. در اواخر سال ۱۳۴۴، چندین شخصیت برجسته به کانتاکوزنوس جدا شدند، از جمله جان واتاتزس، ژنرال و خویشاوند با پدرسالار و آپوکائوکوس، پدرسالار اورشلیم لازاروس، و مهم‌تر از همه،
پدرسالار اورشلیم لازاروس، و مهم‌تر از همه، مانوئل آپوکائوکوس، پسر "مگا دوکس" و فرماندار آدریانوپل. در همان زمان، اتحاد نایب السلطنه با دوشان به تنهایی برای حاکم صرب سود می‌برد، زیرا او اختیار داشت تا تمام مقدونیه و اپیروس را غارت و تصرف کند. تا پایان سال ۱۳۴۵، تنها تسالونیکی که در اختیار زیلوت‌ها بود، سرس و مناطق اطراف آن که به سلطنت وفادار بودند، همراه با برویا، که هنوز تحت فرمان مانوئل کانتاکوزنوس بود، خارج از کنترل صرب‌ها باقی ماندند. این تحولات حکومت را با مشکلات قابل توجهی مواجه کرد. علیرغم مدیریت
را با مشکلات قابل توجهی مواجه کرد. علیرغم مدیریت ماهرانه Apokaukos در امور مالی ایالت، ویرانی ناشی از جنگ‌های طولانی خزانه را خالی کرده بود. در اوت ۱۳۴۳، امپراتور آنا مجبور شد جواهرات تاج را برای ۳۰۰۰۰ دوکات به ونیز گرو بگذارد. علاوه بر این، ویرانی ترک‌ها در تراکیه به کمبود مواد غذایی در قسطنطنیه منجر شد. به امید کمک غرب، آنا به پاپ متوسل شد و قول داد که خود، جان پنجم، آپوکائوکوس و حتی پاتریارک را در برابر اقتدار او تسلیم کند و شروع به آزار و اذیت طرفداران کانتاکوزن و پالمیست‌های ضدغربی کرد. در سال ۱۳۴۴،
کانتاکوزن و پالمیست‌های ضدغربی کرد. در سال ۱۳۴۴، نایب السلطنه اتحاد بیشتری با بلغارستان منعقد کرد که مستلزم تسلیم فیلیپوپولیس (پلودیو) و ۹ شهر دیگر در شمال تراکیه در امتداد رودخانه اوروس بود. با این وجود، ایوان الکساندر پس از اشغال آنها از اقدام مستقیم علیه نیروهای کانتاکوزنوس که در جنوب و شرق تراکیه فعالیت می‌کردند، خودداری کرد. در همان زمان، مومچیل، یک راهزن سابق که کانتاکوزنوس کنترل منطقه مروپ در کوه‌های رودوپ را به او سپرده بود، به نایب السلطنه تبدیل شد. در اوایل سال ۱۳۴۴، کانتاکوزنوس از امور و بخش
شد. در اوایل سال ۱۳۴۴، کانتاکوزنوس از امور و بخش اعظم ارتشش که برای دفع حمله لاتین به بندر اصلی او، اسمیرنا، به خانه رفته بودند، محروم شد. در راه خود، نیروهای ترک مورد حمله صرب‌ها به رهبری گریگوری پرلیوب قرار گرفتند، اما در نبرد استفانیانا پیروز شدند. با این وجود، کانتاکوزنوس توانست از حملات مشترک دوشان و آپوکاوکوس جلوگیری کند تا اینکه امور در بهار آینده در راس یک ارتش ۲۰۰۰۰ نفری به کمک او بازگشت. مردان. کانتاکوزنوس و اومور به بلغارستان حمله کردند و سپس به مومچیل روی آوردند. دومی از خلاء قدرت در رودوپ،
به مومچیل روی آوردند. دومی از خلاء قدرت در رودوپ، سرزمینی مؤثر بین صرب‌ها، بلغارها و بیزانسی‌ها، استفاده کرده بود تا خود را به‌عنوان یک شاهزاده شبه مستقل معرفی کند که توسط نیروی قابل توجهی از حدود ۵۰۰۰ نفر پشتیبانی می‌شد. در ۷ ژوئیه ۱۳۴۵، دو ارتش در Periteorion با هم درگیر شدند. لشکر ممچیل درهم شکست و خودش در میدان افتاد. اندکی پس از آن، دوشان به سرس رسید و شهر را محاصره کرد. با رد درخواست‌های کانتاکوزنوس برای عقب‌نشینی، درگیری اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسید تا اینکه قتل الکسیوس آپوکائوکوس در قسطنطنیه باعث
تا اینکه قتل الکسیوس آپوکائوکوس در قسطنطنیه باعث شد کانتاکوزنوس توجه خود را به آنجا معطوف کند. سالهای آخر جنگ: ۱۳۴۵–۱۳۴۷. در اوایل سال ۱۳۴۵، کانتاکوزنوس رهیبان فرانسیسکن را برای ارائه پیشنهاد مصالحه به نایب السلطنه فرستاد، اما این پیشنهاد رد شد. با وجود این نشان دادن اعتماد، موقعیت نایب السلطنه ناامن باقی ماند. فرارهای زمستان گذشته کنترل آنها بر پایتخت را تضعیف کرده بود و در پاسخ آپوکائوکوس مجموعه ای از ممنوعیت‌ها را به راه انداخت. وی همچنین دستور ساخت یک زندان جدید برای اسکان زندانیان سیاسی را صادر کرد.
زندان جدید برای اسکان زندانیان سیاسی را صادر کرد. در ۱۱ ژوئن ۱۳۴۵، آپوکائوکوس در حالی که بدون همراهی محافظ خود مشغول بازرسی از زندان بود توسط زندانیان لینچ شد. وقتی کانتاکوزنوس این خبر را شنید، با تشویق هوادارانش به سمت قسطنطنیه لشکر کشید که انتظار داشتند مرگ آپوکائوکوس منجر به فروپاشی سلطنت شود. کانتاکوزنوس بیشتر بدبین بود و در واقع پدرسالار و امپراتور آنا به سرعت اوضاع را تحت کنترل درآوردند. در همان زمان، Kantakouzenos متحمل یک سری معکوس شد. اینها زمانی آغاز شد که جان آپوکائوکوس، فرماندار اسمی تسالونیکی،
شد که جان آپوکائوکوس، فرماندار اسمی تسالونیکی، آشکارا وفاداری خود را با کانتاکوزنوس و برنامه‌هایش برای تسلیم شهر را اعلام کرد. او بلافاصله توسط زیلوت‌ها که دوباره قیام کردند و آپوکائوکوس و دیگر هواداران کانتاکوزنیست در شهر را کشتند، ناکام ماند. سپس جان واتاتز، که سال قبل به کانتاکوزنوس پناهنده شده بود، یک بار دیگر سمت خود را تغییر داد. او سعی کرد برخی از متحدان ترک کانتاکوزنوس و چند شهر تراکیا را با خود ببرد، اما بلافاصله پس از آن به قتل رسید. سرانجام، کانتاکوزنوس حمایت حیاتی‌ترین متحد خود، اومور آیدین را
حمایت حیاتی‌ترین متحد خود، اومور آیدین را از دست داد، او با ارتش خود برای مقابله با صلیبیون در اسمیرنا را ترک کرد. کانتاکوزنوس با اتحاد خود با امیر ساروهان و مهم‌تر از آن اورهان از امیرنشین عثمانی در بیتینیا جایگزین او شد. در شهریور ۱۳۴۵ پس از محاصره طولانی، سرس به دست دوشان افتاد. فرمانروای صرب که در حال حاضر حدود نیمی از قلمرو بیزانسی قبل از ۱۳۴۱ را کنترل می‌کرد، با این موفقیت ترغیب شد تا ادعای خود را بر تاج و تخت بیزانس ارائه دهد. در نتیجه، در روز یکشنبه عید پاک، ۱۶ آوریل ۱۳۴۶، او تاج «امپراتور صرب‌ها و
عید پاک، ۱۶ آوریل ۱۳۴۶، او تاج «امپراتور صرب‌ها و روم‌ها» را در اسکوپیه برگزید و بدین وسیله امپراتوری صربستان را تأسیس کرد. این پیشرفت باعث شد کانتاکوزنوس، که تنها در سال ۱۳۴۱ به عنوان امپراتور شناخته شده بود، در مراسمی که در ۲۱ مه در آدریانوپل به ریاست پدرسالار اورشلیم، لازاروس، برگزار شد، رسماً تاجگذاری کرد. لازاروس سپس مجمع اسقف‌ها را برای تکفیر پدرسالار قسطنطنیه، جان کالکاس، تشکیل داد. اندکی بعد، روابط کانتاکوزنوس با متحد جدیدش اورهان از طریق ازدواج دخترش تئودورا کانتاکوزنه با امیر عثمانی در مراسمی
دخترش تئودورا کانتاکوزنه با امیر عثمانی در مراسمی مفصل در سلیمبریا تثبیت شد. برای سلطنت، وضعیت ناامید کننده شده بود. درخواست‌های امپراتور آنا برای کمک از قدرت‌های خارجی ناموفق بود، زیرا هم اورهان و هم بیلیک کاراسی درخواست‌های او را برای کمک رد کردند. تنها بالیک، حاکم دوبروجا، یک نیروی زبده متشکل از ۱۰۰۰ نفر را به فرماندهی برادرانش تئودور و دوبروتیتسا فرستاد، اما آنها توسط یک ارتش کانتاکوزنیست به رهبری جورج فاکراسس پیشتاز شکست خوردند "." امارت ساروهان در تابستان ۱۳۴۶ نیروی قابل توجهی متشکل از ۶۰۰۰ نفر را
۱۳۴۶ نیروی قابل توجهی متشکل از ۶۰۰۰ نفر را پیشنهاد کرد، اما آنها به جای جنگ، تراکیا را غارت کردند و سپس برای پیوستن به ارتش کانتاکوزنوس فرار کردند. درآمد نایب السلطنه باقی ماند، جنواها یک بار دیگر دارایی‌های امپراتوری خیوس و فوکیا را تصرف کردند و در ۱۹ مه ۱۳۴۶، بخشی از کلیسای جامع ایاصوفیه فروریخت، که در چشم ساکنان پایتخت یک فال وحشتناک بود. تا تابستان ۱۳۴۶، کانتاکوزنوس در آستانه پیروزی ایستاد. او تراکیه را تحت کنترل پسرش متی ترک کرد و به سلیمبریا، نزدیک قسطنطنیه رفت. او به پایتخت حمله نکرد، اما نزدیک به
رفت. او به پایتخت حمله نکرد، اما نزدیک به یک سال منتظر ماند تا شهر تسلیم شود. او در خاطراتش توضیح می‌دهد که نمی‌خواست ترک‌هایش را به شهر برگرداند، اگرچه معاصرانی مانند گرگوراس او را به بلاتکلیفی و طولانی‌کردن بی‌مورد جنگ متهم کردند. با گذشت ماه‌ها و افزایش محرومیت‌ها در قسطنطنیه، جناح طرفدار کانتاکوزنوس در پایتخت رشد کرد، زیرا امپراتور حتی حاضر به مذاکره نشد. دو بار مأمور برای ترور کانتاکوزنوس فرستاده شد، اما موفق نشدند. امپراتور در نهایت با پاتریارک جان کالکاس درگیر شد که در ۲ فوریه ۱۳۴۷ در یک مجمع عمومی
درگیر شد که در ۲ فوریه ۱۳۴۷ در یک مجمع عمومی معزول شد. در همان شب، طرفداران کانتاکوزنوس دروازه طلایی را که استفاده نشده بود باز کردند و کانتاکوزنوس با ۱۰۰۰ مرد وارد شهر شد. صبح روز بعد که با مقاومت مواجه نشدند، سربازان او کاخ بلاکرنه، اقامتگاه امپراتوری را محاصره کردند، اما امپراتور برای چند روز از تسلیم شدن خودداری کرد، همچنان که از سرنوشتی که در انتظار او بود می‌ترسید. افراد کانتاکوزنوس بی تاب شدند و به بخشی از مجموعه کاخ هجوم بردند و جان پنجم مادرش را متقاعد کرد که توافقی را بپذیرد. حل و فصل صلح و سلطنت
کرد که توافقی را بپذیرد. حل و فصل صلح و سلطنت Kantakouzenos. در ۸ فوریه ۱۳۴۷، جنگ به‌طور رسمی با توافقنامه ای به پایان رسید که کانتاکوزنوس به مدت ده سال به عنوان امپراتور ارشد به پایان رسید و پس از آن او و جان پنجم به عنوان یکسان سلطنت می‌کردند. کانتاکوزنوس همچنین قول داد که هر کسی را که علیه او جنگیده‌است عفو کند. برای امضای این پیمان، جان پنجم با هلنا دختر کانتاکوزنوس ازدواج کرد و در ماه مه، کانتاکوزنوس بار دیگر در کلیسای مریم مقدس بلاکرنا تاجگذاری کرد. در پایان، همان‌طور که دونالد نیکول اظهار داشت،
در پایان، همان‌طور که دونالد نیکول اظهار داشت، درگیری طولانی مدت بی‌معنی بود، با شرایطی که «می‌توانست پنج سال قبل توافق شود و امپراتوری را از تلخی، نفرت و ویرانی بسیار نجات دهد.» علیرغم اعتدال و رأفتی که کانتاکوزنوس در این سکونتگاه نشان داد، مقبولیت جهانی پیدا نکرد. حامیان Palaiologoi هنوز به او بی‌اعتماد بودند، در حالی که پارتیزان‌های خود ترجیح می‌دادند که Palaiologoi را مستقیماً خلع کرده و Kantakouzenoi را به عنوان سلسله حاکم برپا کنند. پسر ارشد کانتاکوزنوس، متیو، نیز از اینکه به نفع جان پنجم به او
متیو، نیز از اینکه به نفع جان پنجم به او واگذار شد، ناراضی بود و مجبور شد با ایجاد یک گروه نیمه خودمختار که بخش اعظم غرب تراکیه را پوشش می‌داد، آرام شود، که به عنوان یک راهپیمایی علیه صربستان دوشان دوچندان شد. از قلمروهای بیزانسی باقیمانده، تنها زیلوت‌ها در تسالونیکا، که اکنون یک منطقه منزوی محاصره شده توسط صرب‌ها هستند، حاضر به تصدیق ترتیبات جدید نشدند، در عوض، وجود مستقلی "بالفعل" داشتند تا اینکه کانتاکوزنوس آنها را در سال ۱۳۵۰ فتح کرد. پس از سال ۱۳۴۷، جان ششم کانتاکوزنوس تلاش کرد تا امپراتوری را احیا
جان ششم کانتاکوزنوس تلاش کرد تا امپراتوری را احیا کند، اما با موفقیت محدودی روبرو شد. دوشان و ژنرالش Preljub با کمک کاهش جمعیت ناشی از مرگ سیاه، دژهای مقدونی Kantakouzenos و همچنین Epirus و Thessaly را در ۱۳۴۷–۱۳۴۸ تصرف کردند و بدین وسیله فتح خود را بر سرزمین‌های بیزانس باقی مانده در سرزمین اصلی یونان تکمیل کردند. تلاش برای قطع وابستگی بیزانس برای غذا و تجارت دریایی به بازرگانان جنوای گالاتا منجر به جنگ بیزانس و جنوا شد که در سال ۱۳۵۲ با صلح سازش پایان یافت. در سال ۱۳۵۰، کانتاکوزنوس از مشغله دوشان در جنگ
در سال ۱۳۵۰، کانتاکوزنوس از مشغله دوشان در جنگ علیه بوسنی استفاده کرد تا تسالونیکیا و همچنین برویا، وودنا و دیگر شهرهای مقدونی را از دست صرب‌ها پس بگیرد، اما امپراتور صربستان به سرعت دستاوردهای بیزانس را معکوس کرد و تنها تسالونیکی را در دست بیزانس باقی گذاشت. . رو به وخامت پیوسته روابط بین متیو کانتاکوزنوس، که اکنون بر تراکیه شرقی حکومت می‌کرد، و جان پنجم پالیولوژیوس، که قلمرو پیشین متی در غرب تراکیه را تصرف کرده بود، منجر به درگیری داخلی دیگری شد. جنگ علنی در سال ۱۳۵۲ آغاز شد، زمانی که جان پنجم با حمایت
در سال ۱۳۵۲ آغاز شد، زمانی که جان پنجم با حمایت نیروهای ونیزی و ترک به متیو کانتاکوزنوس حمله کرد. جان کانتاکوزنوس با ۱۰۰۰۰ سرباز عثمانی به کمک پسرش آمد که شهرهای تراکیا را بازپس گرفتند و در این فرایند آزادانه آنها را غارت کردند. در اکتبر ۱۳۵۲، در دموتیکا، نیروهای عثمانی با ۴۰۰۰ صرب که توسط استفان دوشان به جان پنجم ارائه شده بود، برخورد کردند و آنها را شکست دادند. این اولین پیروزی عثمانی‌ها در اروپا و یک نشانه شوم بود. دو سال بعد، تصرف گالیپولی توسط عثمانی‌ها، آغاز فتح بالکان توسط عثمانی‌ها بود که یک قرن
آغاز فتح بالکان توسط عثمانی‌ها بود که یک قرن بعد در سقوط قسطنطنیه به اوج خود رسید. در همین حال، جان پنجم به جزیره تندوس گریخت و از آنجا تلاش ناموفقی برای تصرف قسطنطنیه در مارس ۱۳۵۳ انجام داد. جان ششم کانتاکوزنوس با تاجگذاری متی به عنوان امپراتور مشترک پاسخ داد، اما جان پنجم پالیولوژیس، با جلب حمایت جنواها و با تکیه بر کاهش محبوبیت کانتاکوزنوس، موفق شد در نوامبر ۱۳۵۴ وارد پایتخت شود. جان ششم از سلطنت کناره‌گیری کرد و به یک صومعه بازنشسته شد. متیو تا سال ۱۳۵۷ در تراکیه ایستادگی کرد، زمانی که او نیز از سلطنت
در تراکیه ایستادگی کرد، زمانی که او نیز از سلطنت کناره‌گیری کرد و جان پنجم پالیولوگوس را به عنوان تنها ارباب یک ایالت ناقص باقی گذاشت. عواقب. جنگ داخلی نقطه عطفی مهم در تاریخ امپراتوری بیزانس بود. به قول آنجلیکی لایو، بیزانسی، «بعد از پایان جنگ داخلی دوم، بیزانس فقط به نام یک امپراتوری بود»، در حالی که به گفته اوا دو وریس-وان در ولدن، نشان دهنده "نقطه گسست بین «انحطاط» و «سقوط» امپراتوری بیزانس». تفرقه بیزانسی‌ها و اتکا به نیروهای خارجی، به ویژه صرب‌ها و ترک‌ها، توسعه طلبی دومی‌ها را تشویق می‌کرد. استفان
توسعه طلبی دومی‌ها را تشویق می‌کرد. استفان دوشان به ویژه در بهره‌برداری از جنگ داخلی برای گسترش دولت خود به هزینه بیزانس ماهر بود. جدای از تلفات بزرگ سرزمینی، درگیری طولانی مدت منابع دولت بیزانس را تمام کرد، زیرا «آنارشی در شهرها و ویرانی در حومه شهرها» به ارمغان آورد (آلیس-مری تالبوت). تراکیا، بزرگ‌ترین قلمرو همجوار باقی مانده در امپراتوری، دچار چنان ویرانی شد که همراه با قسطنطنیه، به غلات وارداتی از بلغارستان و کریمه وابسته شد. تجارت متوقف شده بود، و خزانه داری، به قول گرگوراس، «هیچ چیز جز اتم‌های
و خزانه داری، به قول گرگوراس، «هیچ چیز جز اتم‌های اپیکور» را در برنداشت. کانتاکوزنوس ثروت شخصی خود را تمام کرده بود و امپراتور آن امپراتوری را به شدت مدیون ونیزی‌ها گذاشته بود. جنگ همچنین منجر به فروپاشی اداره مرکزی امپراتوری در استان‌ها شد و باعث شد که کنترل حومه تراکیا به یک سیستم ارباب نشینی تبدیل شود که توسط بزرگان محلی اداره می‌شود. علیرغم ثروت قابل توجهی که داشتند، بزرگان از طریق معافیت یا فرار آشکار، موفق شدند از پرداخت مالیات به دولت امپراتوری اجتناب کنند. علاوه بر این، ورود مرگ سیاه در سال ۱۳۴۷ و
کنند. علاوه بر این، ورود مرگ سیاه در سال ۱۳۴۷ و شیوع مکرر آن باعث کاهش بیشتر مالیات و پایگاه استخدام امپراتوری شد و توانایی آن را برای معکوس کردن دستاوردهای سرزمینی صربستان محدود کرد. همراه با تجدید جنگ داخلی در سال ۱۳۵۲، این عوامل هر شانسی را برای بهبودی حتی اندک مشابه آنچه در دوره آندرونیکوس سوم تجربه شد، از بین برد. پس از آن، بیزانس تحت تهدید تهدیدآمیز همسایگان قوی تر، ناتوان از پیگیری یک سیاست خارجی مستقل، ناتوان از کمبود منابع و درگیری‌های داخلی باقی ماند. با این وجود، از طریق ترکیبی از شرایط بیرونی
ماند. با این وجود، از طریق ترکیبی از شرایط بیرونی اتفاقی و دیپلماسی ماهرانه، قرن دیگر زنده ماند تا سرانجام در سال ۱۴۵۳ توسط عثمانی‌ها فتح شد. تنها منطقه بیزانسی در موریا پر رونق بود که به دلیل انزوای نسبی از ویرانی‌های جنگ داخلی در امان ماند. انتصاب مانوئل "کانتاکوزنوس" به‌عنوان مستبد آن در سال ۱۳۴۹، منادی ایجاد استبداد نیمه مستقل موریا بود که آخرین شکوفایی اقتصادی و فرهنگی جهان بیزانس را قبل از سقوط به دست عثمانی‌ها در سال ۱۴۶۰ تجربه کرد.
زیست‌کاوی ، تکنیک استخراج فلزات از سنگ معدن و دیگر مواد جامد است که معمولاً با استفاده از پروکاریوت‌ها، قارچ‌ها یا گیاهان (استخراج گیاهی نیز به عنوان زیست‌کاوی گیاهی شناخته می‌شود). این جانداران ترکیب‌های آلی مختلفی ترشح می‌کنند که فلزات را از محیط چنگالش می‌کنند و آن را به سلول بازمی‌گردانند، جایی که معمولاً برای هماهنگ‌کردن الکترون‌ها استفاده می‌شوند. در اواسط دهه ۱۹۰۰ کشف شد که جانداران از فلزات در سلول استفاده می‌کنند. برخی از میکروب‌ها می‌توانند از فلزات پایدار مانند آهن، مس، روی و طلا و همچنین اتم‌های
پایدار مانند آهن، مس، روی و طلا و همچنین اتم‌های ناپایدار مانند اورانیوم و توریم استفاده کنند. شرکت‌ها اکنون می‌توانند شیمی‌استات‌های بزرگی از میکروب‌ها را پرورش دهند که فلزات را از محیط‌های خود شستشو می‌دهند، سپس این مخزن‌های کشت می‌توانند به بسیاری از ترکیبات فلزی قابل فروش تبدیل شوند. زیست‌کاوی یک تکنیک سازگار با محیط زیست در مقایسه با استخراج معمولی است. استخراج از معادن آلاینده‌های زیادی را آزاد می‌کند، در حالی که تنها مواد شیمیایی آزادشده از زیست‌کاوی متابولیت‌ها یا گازهایی است که باکتری‌ها ترشح
متابولیت‌ها یا گازهایی است که باکتری‌ها ترشح می‌کنند. از همین مفهوم می‌توان برای مدل‌های زیست‌پالایی استفاده کرد. باکتری‌ها را می‌توان در محیط‌های آلوده به فلزات، روغن‌ها یا دیگر ترکیبات سمی تلقیح کرد. باکتری‌ها می‌توانند با جذب این ترکیبات سمی، محیط را تمیز کنند تا در سلول انرژی ایجاد کنند. میکروب‌ها می‌توانند به چیزهایی در سطح شیمیایی دست پیدا کنند که هرگز توسط انسان انجام نمی‌شود. باکتری‌ها می‌توانند فلزات را استخراج کنند، نشت نفت را تمیز کنند، طلا را خالص کنند و از عناصر رادیواکتیو برای انرژی استفاده
کنند و از عناصر رادیواکتیو برای انرژی استفاده کنند.
نظریه ماه‌گرایی ، فرضیه‌ای است مبنی بر اینکه ماهیان و دیگر جانوران بر اساس موقعیت ماه در مقایسه با بدن خود حرکت می‌کنند. این نظریه در سال ۱۹۲۶ توسط جان آلدن نایت مطرح شد، اما گفته شد که مدت‌ها پیش از انتشار آن توسط شکارچیان و ماهیگیران مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ژنتیک‌باستان‌شناسی ، مطالعه دی‌ان‌ای باستانی با استفاده از روش‌های مختلف ژنتیکی مولکولی و منابع دی‌ان‌ای است. این شکل از تجزیه و تحلیل ژنتیکی را می‌توان برای نمونه‌های انسانی، جانوری و گیاهی اعمال کرد. دی‌ان‌ای باستانی را می‌توان از نمونه‌های فسیل‌شده مختلف از جمله استخوان، پوسته تخم مرغ و بافت‌های مصنوعی نگهداری‌شده در نمونه‌های انسانی و جانوری استخراج کرد. در گیاهان، دی‌ان‌ای باستانی را می‌توان از دانه‌ها و بافت‌ها استخراج کرد. باستان‌شناسی شواهد ژنتیکی از مهاجرت گروه‌های جمعیتی باستانی، رویدادهای
از مهاجرت گروه‌های جمعیتی باستانی، رویدادهای اهلی‌سازی، و تکامل گیاهان و جانوران را در اختیار ما قرار می‌دهد. دی‌ان‌ای باستانی که با دی‌ان‌ای جمعیت‌های ژنتیکی نسبی مدرن ارجاع داده می‌شود، به پژوهشگران اجازه می‌دهد تا مطالعات مقایسه‌ای را انجام دهند که تجزیه‌وتحلیل کامل‌تری را در زمانی که دی‌ان‌ای باستانی به خطر می‌افتد، انجام دهند.
محدودیت‌های جغرافیایی برای پراکندگی یک گونه توسط عوامل زنده یا غیرزنده تعیین می‌شود. جمعیت‌های اصلی، آنهایی هستند که در مرکز دامنه پراکنش یافت می‌شوند و جمعیت‌های پیرامونی (که جمعیت‌های پیرامونی (peripheral population) نیز نامیده می‌شوند)، در مرز دامنهٔ پراکنش یافت می‌شوند. به این نوع پراکندگی، پراکندگی پیرامونی گویند. پراکندگی پیرامونی می‌تواند پیامدهای حفاظتی داشته باشد.
هنگامی که گونه‌زایی توسط انتخاب طبیعی واگرا (یا به شدت با آن همبستگی ندارد)، می‌توان گفت که نابوم‌شناختی (Nonecological) است، تا آن را از تعریف معمول گونه‌زایی بوم‌شناختی متمایز کنیم: «در نظر گرفتن بوم‌شناختی سودمند است. گونه‌زایی به عنوان شکل خاص خود از شکل‌گیری گونه‌ها است زیرا بر سازوکار صریح گونه‌زایی تمرکز دارد: یعنی انتخاب طبیعی واگرا. راه‌های متعددی غیر از انتخاب طبیعی واگرا وجود دارد که در آن جمعیت‌ها ممکن است از نظر ژنتیکی متمایز شوند و از نظر تولیدمثلی جدا شوند.» این احتمال وجود دارد که بسیاری از
جدا شوند.» این احتمال وجود دارد که بسیاری از نمونه‌های گونه‌زایی نابوم‌شناختی ناهمجا باشند، به‌ویژه زمانی که جانداران مورد بحث پراکنده‌کننده ضعیفی هستند (به عنوان مثال، حلزون‌های خاکی، سمندر)، با این حال، گونه‌زایی نابوم‌شناختی هم‌زمان ممکن است، به‌ویژه زمانی که با یک «لحظه» همراه باشد (حداقل) در زمان تکامل) از دست دادن سازگاری تولیدمثل، مانند زمانی که پلی‌پلوئیدیشدن اتفاق می‌افتد. سازوکارهای بالقوه دیگر برای گونه‌زایی نابوم‌شناختی شامل گونه‌زایی جهش‌محور و تغییرها در کایرالیته در شکم‌پایان است. گونه‌زایی
تغییرها در کایرالیته در شکم‌پایان است. گونه‌زایی نابوم‌شناختی ممکن است با تمایز ریخت‌شناختی قوی همراه نباشد، بنابراین ممکن است تافته گونه را به وجود بیاورند، با این حال گونه‌هایی وجود دارند که تمایز آنها برای انسان دشوار است که از نظر استفاده از منابع خود به شدت متمایز می‌شوند، و بنابراین احتمالاً در نتیجه بوم‌شناختی هستند. گونه‌زایی (مانند جابجایی میزبان در انگل‌ها یا حشرات گیاه‌خوار). هنگامی که شناخت گونه/انتخاب جنسی نقش مهمی در حفظ مرزهای گونه ایفا می‌کند، گونه‌های تولیدشده توسط گونه‌زایی نابوم‌شناختی
گونه‌های تولیدشده توسط گونه‌زایی نابوم‌شناختی ممکن است برای انسان‌ها ساده باشد تا آنها را متمایز کنند، همان‌طور که در برخی از سنجاقک‌سانان وجود دارد.
بیورت یک ترکیب شیمیایی است با فرمول &lt;chem&gt;HN(CONH2)2&lt;/chem&gt;. به شکل جامد سفید و قابل انحلال در آب داغ است. نام بیورت برای دسته‌ای از مواد آلی (اورگانیک) با فرمول کلی &lt;chem&gt;R^1R^2N-C(=O)-N(R^3)-C(C=O)-NR^4R^5 &lt;/chem&gt; نیز گفته می‌شود. بر این اساس، فرمول شیمیایی دی‌متیل‌بیورت که ماده شناخته شده‌ای است &lt;chem&gt;H(CH3)N-C(=O)-N(H)-C(=O)-N(CH3)H &lt;/chem&gt; خواهد بود. همچنین بیورت با نام کاربامیل‌اوره نیز شناخته می‌شود. این ماده از تراکم دو مولکول اوره بدست می‌آید و از آنجا که برای
دو مولکول اوره بدست می‌آید و از آنجا که برای گیاهان یک ماده سمی محسوب می‌شود، در کودهای اوره باید درصد آن پایین نگه داشته شود. طرز تهیه و ساختار. برای تهیه بیورت، اوره را به مدت حدود ۶ ساعت در دمای ۱۵۰ درجه سانتیگراد حرارت می‌دهند تا کمی کدر شود. سپس در آب کریستاله می‌کنند. پس از آن، می‌توان آن را به‌طور مکرر از محلول هیدروکسید سدیم ۲٪ و آب مجدداً کریستاله کرد تا در نهایت سوزن‌های کریستالی بدون پایه مونوهیدرات که فاقد اسید سیانوریک هستند به دست آورد. در هنگام گرم کردن، مقدار زیادی آمونیاک خارج می‌شود:
هنگام گرم کردن، مقدار زیادی آمونیاک خارج می‌شود: &lt;chem&gt;2CO(NH2)2-&gt; HN(CONH2)2 + NH3&lt;/chem&gt; تحت شرایط مشابه، تجزیه اوره در اثر حرارت تیورت (triuret) با فرمول &lt;chem&gt;O=C(-N(H)-C(=O)-NH2)2&lt;/chem&gt; را ایجاد می‌کند. به‌طور کلی، بیورت‌های آلی (آنهایی که به جای یک یا چند اتم H دارای گروه‌های آلکیل یا آریل هستند) با تریمریزاسیون ایزوسیانات‌ها تهیه می‌شوند. به عنوان مثال، تریمر ۱٬۶-هگزامتیلن دی ایزوسیانات ماده‌ایست که به عنوان HDI-biuret شناخته می‌شود. در شکل بدون آب، مولکول به دلیل پیوند
می‌شود. در شکل بدون آب، مولکول به دلیل پیوند هیدروژنی درون مولکولی در حالت جامد مسطح و نامتقارن است. طول پیوند C-N مقدار ۱٫۳۲۷ و ۱٫۳۳۴ Å کوتاهتر از فواصل C-N داخلی ۱٫۳۷۹ و ۱٫۳۹۱ Å است. طول پیوند C=O 1.247 و ۱٫۲۳۷ Å است. محصول به صورت مونوهیدرات از آب متبلور می‌شود. کاربردها. بیورت به عنوان منبع نیتروژن غیر پروتئینی در خوراک نشخوارکنندگان کاربرد دارد، در روده این جانوران میکرواورگانیزمهایی هستند که بیورت را به پروتئین تبدیل می‌کنند. اگرچه به دلیل قیمت بالاتر و قابلیت هضم کمتر، نسبت به اوره محبوبیت کمتری
و قابلیت هضم کمتر، نسبت به اوره محبوبیت کمتری دارد، اما همین ویژگی دوم (کند هضم بودن) خطر مسمومیت آمونیاکی را کاهش می‌دهد. آزمون بیورت. آزمون بیورت یک آزمایش شیمیایی برای تشخیص پروتئین‌ها و پلی‌پپتیدهاست. اساس آن استفاده از محلول آبی رنگ «معرف بیورت» است که در تماس با پروتئین‌ها یا مواد دارای پیوند پپتیدی، به رنگ بنفش تغییر رنگ می‌دهد. نه آزمون مخصوص بیورت است و نه معرف دارای بیورت، نامگذاری آنها به دلیل آن است که هم بیورت و هم پروتئین به آزمون پاسخ یکسانی می‌دهند. تاریخچه. مطالعات و تهیه بیوره برای اولین
می‌دهند. تاریخچه. مطالعات و تهیه بیوره برای اولین بار توسط گوستاو هینریش ویدمان (۱۸۲۶–۱۸۹۹) به عنوان پایان‌نامه دکترا که در سال ۱۸۴۷ ارائه داد، انجام شد. کشفیات وی در چندین مقاله گزارش شده‌است. ترکیبات مرتبط. سیانوریک اسید Cyanuric acid آلوفانیک اسید Allophanic acid کربوکسیلیک اسید مشتق شده از بیورت.
کوکوت آسانا ( ; IAST: "Kukkuṭāsana")، وضعیت جوجه است و یکی از وضعیت‌های پیشرفتهٔ هاتا یوگا. ریشه‌شناسی و ریشه‌ها. این نام از واژه‌های سانسکریت "kukkuṭā" به معنی " کوکر " و "asana" (आसन) به معنای حالت نشسته گرفته شده‌است. آسانا در متون هاتا یوگای قرون وسطایی از جمله قرن هفتم "Ahirbudhnya Saṃhitā"، قرن 13th "Vasishtha Samhita" , قرن 15th "Haṭha Yoga Pradīpikā" ۱٫۲۳، قرن هفدهم "Gherahṃthaṇthahthah", و قرن 17th "Gheraṇthahthahthah", 23-13، توصیف شده‌است. . ۱۶۰۲. شرح. در حالت Padmasana، نیلوفر آبی نشسته دست‌ها
شرح. در حالت Padmasana، نیلوفر آبی نشسته دست‌ها از بین ران‌ها و ساق پاها فرورفته تا محکم روی زمین قرار گیرند و بدن بالا می‌رود.
چارلز جیمز دیوید فاکس (؛ ۲۴ مارس ۱۹۴۱ – ۱۳ نوامبر ۲۰۲۱) که بیشتر با نام دیوید فاکس شناخته می‌شود، بازیگر اهل کانادا بود. وی بیشتر به دلیل بازی در نقش «کلایو پتی‌بون» در سریال "قصه‌های جزیره" و کاپیتان هادوک در "ماجراهای تن‌تن" شناخته می‌شود.
سامانهٔ هشدار نهایی برخورد سیارک به زمین () یا (ATLAS-MLO) که رصدخانهٔ زمینی اتلس و سامانهٔ هشدار نهایی نیز خوانده می‌شود یک سیستم بررسی نجومی رباتیک و هشدار اولیه است که برای شناسایی اجرام کوچکتر نزدیک به زمین، ظرف چند هفته تا چند روز پیش از برخورد آنها با زمین بهینه‌سازی شده‌است. این سیستم را ناسا تأمین مالی کرده و توسط انستیتوی اخترشناسی دانشگاه هاوایی توسعه یافته و راه‌اندازی شده‌است و هم‌اکنون دارای چهار تلسکوپ ۰٫۵ متری است که دو تلسکوپ در فاصله ۱۶۰ کیلومتری جزایر هاوایی در رصدخانه هالیکالا (ATLAS-HKO،
جزایر هاوایی در رصدخانه هالیکالا (ATLAS-HKO، کد رصدخانه T05) قرار دارند. رصدخانه‌های لوا (ATLAS-MLO، کد رصدخانه T08)، یکی در رصدخانه ساترلند (رصدخانه کد M22) در آفریقای جنوبی، و یکی در رصدخانه ال ساس در شیلی (رصدخانه کد W68). "اتلس" رصدخانه‌های خود را در سال ۲۰۱۵ با یک تلسکوپ در هالیکالا آغاز کرد و نسخه دو تلسکوپ آن در سال ۲۰۱۷ عملیاتی شد. این پروژه سپس بودجه ناسا را برای دو تلسکوپ اضافی در نیمکره جنوبی دریافت کرد که در اوایل سال ۲۰۲۲ عملیاتی شد.هر تلسکوپ یک چهارم کل آسمان قابل مشاهده را چهار بار در هر شب
چهارم کل آسمان قابل مشاهده را چهار بار در هر شب صاف بررسی می‌کند، و دو تلسکوپ جنوبی پوشش چهار لایهٔ آسمان قابل مشاهدهٔ "اتلس" را در آسمان دور جنوبی از هر دو شب صاف را شب به شب بهبود می‌بخشد و همچنین نقطه کور قبلی آن بخش را پر می‌کند.
یخچال طبیعی تسانری (به لاتین: Tsaneri Glacier) یک یخچال طبیعی در گرجستان است که در سوانتی واقع شده‌است. وسعت. در قرن نوزدهم، یخچال تسانری دومین یخچال بزرگ گرجستان بعد از یخچال طبیعی تویبری بود. بر طبق نقشه‌های توپوگرافی ۱۸۸۷، سطح این یخچال طبیعی دراتصال با یخچال نجبا حدود ۴۸/۹ کیلومتر مربع بوده است.
آکارنا دانوراسانا ( ; IAST: "Ākarṇa Dhanurāsana")، که به آن حالت کماندار نیز می‌گویند، وضعیت کمان و تیر، یا تیراندازی یک آسانا در هاتا یوگا است. این وضعیت شبیه یک کماندار که در حال رها کردن یک تیر است. ریشه‌شناسی و ریشه‌ها. نام آن از سانسکریت कर्ण "Karṇa" است، «گوش» با پیشوند "Ā"، «به سمت» یا «نزدیک». धनुर "Dhanura" به معنی «کمان» و आसन "asana" به معنای «حالت» یا «نشستن» است. این وضعیت تحت عنوان "Dhanurāsana" (دهانور آسانا) در قرن 19 "Sritattvanidhi" مطرح بوده‌است. شرح. Akarna Dhanurasana انگشتان شست پا را
شرح. Akarna Dhanurasana انگشتان شست پا را با دست‌ها گرفته. تا گوش بالا کشیده مانند گرفتن یک کمان.