payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ورجس پس از بازگشت به زندگی معمول، فعالیت حقوقی خود را از سر گرفت. او پرونده‌های حقوقی مختلفی را انجام داد، از کودکان مسلمانی که می خواستند در مدرسه روسری داشته باشند، تا بیماران HIV/AIDS مبتلا شده از طریق انتقال خون آلوده، تا فاحشه‌هایی که از دلالان خود برای پرداخت‌های عقب مانده شکایت کرده‌اند، و بالاخره تا دفاع از دیکتاتورهای مشهور و جنایتکاران جنگی. زندگی شخصی. ژاک ورجس دو بار ازدواج کرد. او از همسر اولش با کارین صاحب یک پسر شد. او با موکلش جمیله بوحیرد ازدواج کرد و دو فرزند از او داشت. به گفته
بوحیرد ازدواج کرد و دو فرزند از او داشت. به گفته اکونومیست، «تاریخ اولین عشق او بود، و او هنوز هم گاهی رؤیای رمزگشایی اتروسکی یا خط ا آشکار کردن اسرار تمدن‌های مرموز را در سر می‌پروراند». دفاع. پس از بازگشت ورجس به زندگی عادی، او فعالیت حقوقی خود را از سر گرفت و از جرج ابراهیم عبدالله، محکوم به تروریسم، و جنایتکار جنگی نازی، کلاوس باربی، دفاع کرد. ورجس علاوه بر دفاع از این استدلال که اقدامات فرانسه در جنگ الجزایر هیچ تفاوتی با باربی ندارد، زمان زیادی را صرف کرد تا ثابت کند ژان مولن قهرمان مقاومت توسط
صرف کرد تا ثابت کند ژان مولن قهرمان مقاومت توسط کمونیست‌ها، گلیست‌ها یا هر دو مورد خیانت قرار گرفته‌است. او اینچنین استدلال می‌کرد که باربی نسبت به کسانی که به مولن خیانت کرده بودند کمتر مقصر بود. پس از حمله نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا به عراق در مارس ۲۰۰۳ و سرنگونی صدام حسین، بسیاری از رهبران سابق رژیم بعث دستگیر شدند. در ماه مه ۲۰۰۸، طارق عزیز تیمی را تشکیل داد که شامل ورجس و همچنین یک فرانسوی-لبنانی و چهار وکیل ایتالیایی بود. در اواخر سال ۲۰۰۳، ورجس همچنین پیشنهاد داد در صورت درخواست حسین، از او دفاع
پیشنهاد داد در صورت درخواست حسین، از او دفاع کند. با این حال، خانواده حسین ترجیح دادند از ورجس استفاده نکنند. درگذشت. ژاک ورجس در ۱۵ اوت ۲۰۱۳ در اثر یک حمله قلبی در پاریس در سن ۸۸ سالگی درگذشت. در تشییع جنازه او رولان دوما و دیودونه امبالا حضور داشتند. ورجس در گورستان مونپارناس دفن شده‌است.
گئورگی آمیراگوف (؛ زاده - درگذشته ) بازیگر، سینما اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ دسامبر ۱۹۵۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان شد. وی در ۳ ژوئن ۲۰۱۸ در سن ۶۰ سالگی در ارمنستان درگذشت.
استپان خاچاطوری آندرانیکیان ( زاده - درگذشته ) یک کارگردان فیلم، نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ اوت ۱۹۲۷ در مایکوپ به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان و مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ‌التحصیل شد. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نقاش مردمی جمهوری ارمنستان، مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و نقاش شایسته ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۷ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
روبن سارگسی آنقالادیان (؛ زادهٔ یا ) شاعر، مترجم، محقق تاریخ هنر، نویسنده ادبیات کودک و فیلسوف اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ ژوئن یا ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۷ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و اتحادیه نویسندگان شوروی بوده‌است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شده‌است.
نیکوغایوس باگراتی نیکوغوسیان (؛ زاده – درگذشته ) مجسمه‌ساز و آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲ دسامبر ۱۹۱۸ در نالبندیان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان دوستی، نشان دوستی خلق، نشان مسروپ ماشتوتس مقدس، نشان افتخار جمهوری ارمنستان و جایزه دولتی اتحاد شوروی شد. وی در ۱۰ اوت ۲۰۱۸ در سن ۹۹ سالگی در مسکو درگذشت.
یوشیاکی یاتسو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
بیو می‌ترسد یک فیلم کمدی ترسناک سوررئالیستی آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی آری آستر است. در این فیلم واکین فینیکس، ناتان لین، پتی لوپن، ایمی رایان، کیلی راجرز، پارکر پوزی، استیون مک‌کینلی هندرسون، هیلی اسکوایرز، مایکل گاندولفینی، زوئی لیستر-جونز و ریچارد کیند به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم توسط ای۲۴ در سومین همکاری این شرکت با استر، پس از "موروثی" (۲۰۱۸) و "میدسامر" (۲۰۱۹) تولید شده‌است. "بیو می‌ترسد" توسط ای۲۴ تولید و توزیع شد و در اول آوریل ۲۰۲۳ در سینما آلامو درفت‌هاوس اکران
در اول آوریل ۲۰۲۳ در سینما آلامو درفت‌هاوس اکران شد. اکران محدود آن در ایالات متحده در ۱۴ آوریل ۲۰۲۳ آغاز شد، که هفتهٔ بعد به اکران گسترده منتقل شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. طرح داستان. این فیلم به‌عنوان یک «فیلم ترسناک سوررئالیستی در طول چند دهه، در زمان جایگزین کنونی» توصیف شده‌است که در آن واکین فینیکس در نقش بیو بازی می‌کند، «مردی به شدت مضطرب اما خوش‌نظر که رابطهٔ بدی با مادر خود دارد و هرگز پدرش را نشناخته‌است [...] مادرش می‌میرد، او به خانه سفر می‌کند و در راه خود
مادرش می‌میرد، او به خانه سفر می‌کند و در راه خود تهدیداتی ماوراءطبیعی را تجربه می‌کند». تولید. در ۱ ژوئن ۲۰۲۰، آری آستر گفت فیلم بعدی او یک «کمدی کابوسی» چهار ساعته خواهد بود. ای۲۴ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۱ فیلم "بلوار ناامیدی" را به عنوان سومین همکاری خود با استر، پس از "موروثی" (۲۰۱۸) و "میدسامر" (۲۰۱۹)، با حضور واکین فینیکس در نقش اصلی اعلام کرد. گروه بازیگران این فیلم در ماه‌های ژوئن و ژوئیه اعلام شد. هندرسون، استر و فینیکس را چنین توصیف کرد: «روش کار آن‌ها با هم مثل دوستانی بود که واقعاً قدیمی بودند. به نظر
هم مثل دوستانی بود که واقعاً قدیمی بودند. به نظر می‌رسید می‌توانند در عرض چند ثانیه ناراحت شوند و دوباره آن را جبران کنند. اما روند کار همیشه به خاطر آن بهتر بود». قرار بود تصویربرداری اصلی در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۱ آغاز شود و در اکتبر به پایان برسد. فیلم در سن-برونو-دو-مونتارویل، حومه خارج از جزیره مونترآل در استان کبک، با فیلمبردار پاول پوگورزلسکی و طراح تولید فیونا کروبی فیلم‌برداری شد. عنوان فیلم در دسامبر ۲۰۲۲ اعلام شد و از عنوان کاری "بلوار ناامیدی" () تغییر کرد. انتشار. این فیلم پس از تأخیر در برنامه ۲۰۲۲
کرد. انتشار. این فیلم پس از تأخیر در برنامه ۲۰۲۲ اولیهٔ خود، در ۲۱ آوریل ۲۰۲۳ اکران شد. بازخورد. نیک آلن در نقدی برای "راجرابرت.کام" به این فیلم امتیاز ۳٫۵ از ۴ ستاره داد و آن را «شگفت‌آور، گاهی طاقت‌فرسا [و] همیشه فریبنده» نامید و نوشت که این «خنده دارترین فیلم استر» است. او بازی فینیکس را «دلربا» دانست و تحسین کرد و نتیجه گرفت که «بلندپروازی نکتهٔ آن است.» منولا دارگیس از "نیویورک تایمز" نوشت که این فیلم «داستانی بزرگ، بسیار سرگرم‌کننده و خودمهم از ترس و نفرت است»، اما با انتقاد از مدت زمان فیلم نوشت:
و نفرت است»، اما با انتقاد از مدت زمان فیلم نوشت: «این یک سفر است، [که] در میانهٔ راه، به یک کوشش سخت و طاقت‌فرسا تبدیل می‌شود». داستان فیلم بر بستر جریان سیال ذهن استوار شده است. تخیل، درواقع مثل امواج دریا گاهی خروشان گاهی آرام و گاهی اعجاب‌آور داستان را پیش می‌برد و این امواج همان ذهن نامتلاطم Beau است که تماشاگر بر پرده سینما می‌بیند.
کَری جی. کولات (به ؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر بازنشسته و مربی کشتی آمریکایی است. او در دستهٔ ۶۳ کیلوگرم کشتی آزاد یک مدال نقره (۱۹۹۷) و یک برنز (۱۹۹۸) را از مسابقات قهرمانی کشتی جهان کسب کرده و قهرمان سه دورهٔ پیاپی جام جهانی کشتی است. او همچنین در قارهٔ آمریکا برندهٔ مدال طلای بازی‌های پان امریکن (۱۹۹۹) و قهرمان مسابقات قهرمانی پان امریکن (۲۰۰۰) است. او در کشتی دانشگاهی نیز فعالیت داشت و از سوی کالج لاک‌هاون پنسیلوانیا قهرمان دو دورهٔ مسابقات ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ شد. کولات مربی کشتی دانشگاه
سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ شد. کولات مربی کشتی دانشگاه ویسکانسین و سرمربی کشتی آکادمی نیروی دریایی آمریکا است.
در جبهه غرب خبری نیست فیلم حماسی ضد جنگ آلمانی محصول ۲۰۲۲ است، که بر اساس رمانی به همین نام اثر اریش ماریا رمارک از سال ۱۹۲۹ ساخته شده است. کارگردانی این فیلم به عهده ادوارد برگر بوده و در آن بازیگرانی همچون دانیل برول، آلبرشت شوخ، سباستین هولک، فلیکس کامرر، آرون هیلمر، ادین حسنوویچ و دیوید اشتریسو ایفای نقش کرده‌اند. داستان فیلم در طول جنگ جهانی اول اتفاق می‌افتد و زندگی یک سرباز جوان آلمانی ایدئالیست به نام «پائول بویمر» را روایت می‌کند؛ بویمر پس از ثبت نام در ارتش آلمان با دوستانش، خود را در معرض
ثبت نام در ارتش آلمان با دوستانش، خود را در معرض واقعیت‌های جنگ می‌بیند و امیدهای اولیه او برای تبدیل‌شدن به یک قهرمان، در تلاش برای زنده‌ماندن از جنگ از بین می‌رود. این فیلم یک خط داستانی موازی را اضافه کرده است که در کتاب یافت نمی‌شود، که به دنبال مذاکرات آتش‌بس ۱۱ نوامبر برای پایان‌دادن به روند جنگ است. "در جبهه غرب خبری نیست" نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمد و در ۲۸ اکتبر در نتفلیکس پخش شد. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد، و لحن و وفاداری آن
از سوی منتقدان دریافت کرد، و لحن و وفاداری آن به پیام ضدجنگ منبع اصلی به صورت گسترده مورد تحسین منتقدان و تماشاگران قرار گرفت. این فیلم ۱۴ نامزدی پیشرو را در هفتاد و ششمین جوایز فیلم آکادمی بریتانیا (برنده ۷ مورد، از جمله بهترین فیلم) و ۹ نامزدی در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار را دریافت کرد که برنده ۴ مورد از جمله بهترین فیلم بین‌المللی، بهترین فیلم‌برداری، بهترین موسیقی فیلم و بهترین طراحی صحنه شد، که آنرا به چهارمین فیلم غیر انگلیسی‌زبان، پس از "فانی و الکساندر" (۱۹۸۲)، "ببر خیزان، اژدهای پنهان" (۲۰۰۰)
(۱۹۸۲)، "ببر خیزان، اژدهای پنهان" (۲۰۰۰) و "انگل" (۲۰۱۹) تبدیل می‌کند که به این موفقیت دست یافته است. داستان. در سال ۱۹۱۷ میلادی، سه سال پس از آغاز جنگ جهانی اول، «پائول بویمر» نوجوانی ۱۷ ساله است که در کنار دوستانش «آلبرت کروپ»، «فرانس مولر» و «لودویگ بهم» در ارتش امپراتوری آلمان ثبت نام می‌کنند. آنها به سخنرانی میهن‌پرستانهٔ یکی از مسئولان آکادمی نظامی گوش می‌دهند و ناآگاهانه یونیفورم سربازانی که در نبرد قبلی کشته شده‌اند را دریافت می‌کنند. پائول پس از استقرار آن‌ها در شمال فرانسه در نزدیکی لا مالمایسون،
آن‌ها در شمال فرانسه در نزدیکی لا مالمایسون، با «استانیسلاوس «کت» کاتچینسکی»، یک سرباز مسن‌تر، آشنا می‌شوند. دیدگاه رمانتیک آن‌ها از جنگ، با واقعیت‌های سنگر در خط مقدم جبهه غربی درهم می‌شکند و لودویگ در همان شب اول توسط آتش توپخانه کشته می‌شود. در ۷ نوامبر ۱۹۱۸، ماتیاس ارتسبرگر، مقام آلمانی، که از تلفات فزاینده خسته شده است، با فرماندهی عالی آلمان ملاقات می‌کند تا آنها را متقاعد کند که مذاکرات ترک مخاصمه را با نیروهای متفقین آغاز کنند. در همین حال، پائول و کت یک غاز را از مزرعه‌ای فرانسوی می‌دزدند تا با
و کت یک غاز را از مزرعه‌ای فرانسوی می‌دزدند تا با آلبرت، فرانس و کهنه‌کاری دیگر به نام «تیادن استکفلیت»، که با آن‌ها در استان شامپانی پشت جبهه نزدیک شده‌اند، شریک شوند. کت که بی سواد است، از پائول درخواست می‌کند تا نامه‌ای از همسرش را برای او بخواند و نگران است که نتواند خود را دوباره در جامعهٔ زمان صلح ادغام کند. فرانس شب را با یک زن فرانسوی می‌گذراند و روسری او را به یادگار می‌گیرد. در ۹ نوامبر، ارتسبرگر و هیئت آلمانی سوار قطاری می‌شوند که به مقصد جنگل کامپین می‌رود تا در مورد آتش‌بس مذاکره کنند. پائول و
می‌رود تا در مورد آتش‌بس مذاکره کنند. پائول و دوستانش به مأموریتی می‌روند تا ۶۰ سرباز گمشده را پیدا کنند که برای تقویت یگان خود فرستاده شده بودند و متوجه می‌شوند که پس از برداشتن نقاب‌هایشان خیلی زود توسط گاز کشته شده‌اند. «ژنرال فردریش» که مخالف مذاکرات آتش‌بس است، پیش از رسیدن نیروهای کمکی فرانسوی دستور حمله می‌دهد. در آن شب، هیئت ارتسبرگر به جنگل کامپین می‌رسد و یگان پائول به جبهه نبرد اعزام می‌شوند تا برای حمله به خطوط فرانسوی آماده شوند. در ۱۰ نوامبر، فرمانده عالی متفقین فردیناند فوش به آلمان‌ها ۷۲
فرمانده عالی متفقین فردیناند فوش به آلمان‌ها ۷۲ ساعت فرصت می‌دهد تا شرایط غیرقابل مذاکره متفقین را بپذیرند. در همین حال، حملهٔ آلمان پس از نبرد تن‌به‌تن، خط مقدم فرانسه را در اختیار می‌گیرد، اما با یک ضدحمله تسلیحاتی ترکیبی، که در آن فرانسوی‌ها از تانک‌های سِنت شاموند برای غلبه بر دفاع آلمان استفاده می‌کنند، شکست می‌خورد. فرانس از گروه جدا می‌شود و آلبرت در تلاش برای تسلیم‌شدن می‌میرد. پائول که در دهانه‌ای در منطقهٔ بی‌طرف با یک سرباز فرانسوی به دام افتاده است، او را با چاقو می‌زند و مرگ او را به آرامی
است، او را با چاقو می‌زند و مرگ او را به آرامی تماشا می‌کند، اما سپس به‌شدت پشیمان می‌شود و از بدن مرده‌اش طلب بخشش می‌کند. ارتسبرگر از کناره‌گیری قیصر ویلهلم دوم مطلع می‌شود و از فیلد مارشال پاول فن هیندنبورگ دستور می‌گیرد تا شرایط متفقین را بپذیرد. پائول به واحد خود برمی‌گردد و مردان را در حال جشن‌گرفتن پایان قریب‌الوقوع جنگ می‌بیند. او دوستش تیادن را زخمی را پیدا می‌کند که روسری فرانس را به او می‌دهد. پائول و کت برای او غذا می‌آورند، اما تیادن که از فلج‌شدن مضطرب شده است، به طرز مرگباری به گلوی خود ضربه
مضطرب شده است، به طرز مرگباری به گلوی خود ضربه می‌زند و خودکشی می‌کند. در ۱۱ نوامبر، هیئت ارتسبرگر آتش‌بسی را امضا می‌کند که قرار است در ساعت ۱۱:۰۰ صبح اجرا شود. پس از اطلاع از آتش‌بس، پائول و کت برای آخرین‌بار از مزرعه سرقت می‌کنند، اما کت توسط پسر کشاورز مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و کشته می‌شود. فریدریش که می‌خواهد جنگ را با پیروزی آلمان به پایان برساند، دستور می‌دهد حمله را در ساعت ۱۰:۴۵ صبح آغاز کنند. پائول تا آنجا که می‌تواند سربازان فرانسوی را می‌کشد، اما فقط چند ثانیه پیش از آتش‌بس ساعت ۱۱ با
اما فقط چند ثانیه پیش از آتش‌بس ساعت ۱۱ با سرنیزه به روی سینه او کوبیده می‌شود و کشته می‌شود. مدت کوتاهی بعد، یک سرباز تازه‌وارد آلمانی که پائول در جنگ او را نجات داده بود، جسد گل‌آلود پائول را پیدا می‌کند و روسری یادگاری فرانس را برمی‌دارد. تولید. این فیلم در فوریه ۲۰۲۰ با کارگردانی ادوارد برگر و دانیل برول به عنوان بازیگر اصلی معرفی شد. تصویربرداری اصلی در مارس ۲۰۲۱ در پراگ، جمهوری چک آغاز شد و ۵۵ روز به طول انجامید. هزینه ساخت این فیلم ۲۰ میلیون دلار بوده است. انتشار. "در جبهه غرب خبری نیست" نخستین بار
است. انتشار. "در جبهه غرب خبری نیست" نخستین بار در چهل و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. در نخستین اکران فیلم، سازندگان فیلم گفتند که «آغاز فیلم‌برداری زمانی بود که اتحادیه اروپا در خطر فروپاشی قرار داشت، آمریکا شاهد احیای پوپولیسم دست‌راستی بود و بریتانیا سفر برگزیت خود را آغاز کرده بود» و این «چیزی است که به موقع باید گفت [...] باید به ذهن ما بازگردانده شود که ملی‌گرایی یا میهن‌پرستی یا تقسیم کشورها واقعاً منجر به پیشرفت نمی‌شود». پس از یک نامزدی انحصاری در تئاتر
پیشرفت نمی‌شود». پس از یک نامزدی انحصاری در تئاتر پاریس در نیویورک در ۷ اکتبر، این فیلم از ۱۴ اکتبر به سینماهای منتخب گسترش یافت، و سپس در ۲۸ اکتبر در نتفلیکس پخش شد. یک مستند در مورد ساخت فیلم با عنوان «"Making All Quiet on the Western Front"» در ۲۰ فوریه ۲۰۲۳ در نتفلیکس در سطح جهانی منتشر شد. انتشار نسخه «کلکسیونی» بلوری برای ۲۸ مارس ۲۰۲۳ در ایالات متحده و ۲۴ آوریل ۲۰۲۳ در بریتانیا برنامه‌ریزی شده است. بازخورد. روبین کوتینهو از "نتفلیکس جانکی" نوشت: «فیلمنامه آن این پتانسیل را دارد که شما را کاملاً به هم
آن این پتانسیل را دارد که شما را کاملاً به هم بزند، اما ضربات خود را از آن نمی‌کشد [...] فیلم به موضوعاتی همچون تنهایی، کاتالیزور استیصال و ترس از غیرنظامیان در طی نبرد و هرج‌ومرج می‌پردازد.» بن کنیگزبرگ، که برای "نیویورک تایمز" می‌نویسد، فیلم را نسبت به نسخه ۱۹۳۰ آن «تاثیرگذارتر»، دانست و از موسیقی متن تند آن استقبال کرد. او همچنین از افزودن طرح داستانی موازی برای ردیابی آتش‌بس تحسین کرد، حتی با اینکه از روایت اول‌شخص رمان متفاوت است؛ او سرنوشت دستکاری‌شدهٔ شخصیت‌ها را از نظر روایی قدرتمند دانست. جمل بوئی
شخصیت‌ها را از نظر روایی قدرتمند دانست. جمل بوئی از "نیویورک تایمز" گفت نسخه ۲۰۲۲ اصالت رمان را از دست داده است؛ رمانی که نه تنها ضد جنگ است، بلکه بیگانگی و تلفات وحشتناک را حتی برای کسانی که به خانه می‌آیند به تصویر می‌کشد؛ او افزود: «رمارک آنقدر که نسبت به پوچی بشری به جنگ علاقه دارد، به خود جنگ و ژئوپلیتیک علاقه‌ای ندارد»؛ او توضیح می‌دهد که در سکانسی از فیلم ۱۹۳۰ که از نسخهٔ ۲۰۲۲ حذف شده است، پائول در مرخصی به خانه می‌آید و نمی‌تواند با معلمان سابق و دیگر بزرگسالان ارتباط برقرار کند. پائول می‌گوید: «تو
بزرگسالان ارتباط برقرار کند. پائول می‌گوید: «تو هنوز فکر می‌کنی که مردن برای کشورت زیبا و شیرین است، نه؟ اولین بمباران به ما بهتر آموخت». به گفته بوئی، «شامل‌کردن این داستان فرعی سیاسی و کنار گذاشتن بازگشت پائول به خانه، این نسخه ۲۰۲۲ را از بررسی روانشناختی تجربهٔ سربازان و محکومیت جنگ، به داستانی بسیار ساده‌تر از سربازانِ با فضیلت و رهبرانِ بدبین تبدیل کرده است، که به مردان خود خیانت کرده‌اند». مارک کرمد می‌نویسد، اگرچه این فیلم در سرویس نتفلیکس قرار دارد، اما دلیل بسیار خوبی برای دیدن آن در سینما وجود
اما دلیل بسیار خوبی برای دیدن آن در سینما وجود دارد زیرا «از نظر بصری بسیار، بسیار چشمگیر و طاقت‌فرسا است [...] البته بسیار دلخراش است و باید هم همین‌طور باشد.» بتانی وایات، مورخ فرهنگی، این فیلم را «بهترین فیلم جنگ جهانی اول تا به امروز» نامید و نوشت که «به روح رمان رمارک وفادار است». او «تطابق با قدرت نتیجه‌گیری از فیلم سال ۱۹۳۰» را دشوار می‌داند، [...] اما بیان دارد که «اقتباس سال ۲۰۲۲ در ساختن مرثیه خاص خود برای مردانی که به خانه بازنگشتند، موفق بوده است». بسیاری از منتقدان آلمانی سکانس‌های اکشن را
است». بسیاری از منتقدان آلمانی سکانس‌های اکشن را تحسین کردند، اما انحرافات قابل‌توجه فیلم نسبت به کتاب را ایراد گرفتند، که خواندن آن در بسیاری از مدارس آلمان ضروری است. هوبرت وتزل که در "زوددویچه تسایتونگ" می‌نویسد، از تغییرات فیلم در کتاب انتقاد کرد و گفت: «باید از خود بپرسید که آیا کارگردان حتی رمان رمارک را خوانده است یا خیر». این فیلم همچنین نقدهای منفی را از "فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ" دریافت کرد. مورخ زونکه نایتزل صحنه‌های نبرد را دقیق‌تر از اقتباس‌های قبلی دانست و از آن‌ها ستایش کرد، اما فیلم را
قبلی دانست و از آن‌ها ستایش کرد، اما فیلم را به خاطر به تصویر کشیدن سربازانی که برای جلوگیری از فرار از سربازی تیراندازی می‌شوند، با وجود اینکه تنها چهل و هشت سرباز در طول جنگ جهانی اول چنین اعدام شده‌اند، مورد انتقاد قرار داد.
تلفن آقای هَریگان یک فیلم ترسناک آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی جان لی هنکاک بر اساس رمانی به همین نام اثر استیون کینگ از مجموعه "" است. بازیگرانی چون دونالد ساترلند، جیدن مارتل و کربی هوول باپتست در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در ۵ اکتبر ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. طرح داستان. یک پسر جوان به نام کریگ، با یک میلیاردرِ سالخورده به نام جان هریگان دوست می‌شود. سپس کریگ یک تلفن همراه را به او می‌دهد. با این حال، هنگامی که آقای هریگان می‌میرد، کریگ متوجه می‌شود که می‌تواند با او از قبر ارتباط
کریگ متوجه می‌شود که می‌تواند با او از قبر ارتباط برقرار کند. تولید. "ددلاین هالیوود" در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۰ گزارش داد که نتفلیکس حقوق فیلم «"تلفن آقای هریگان"» را به دست آورده‌است که توسط بلوم‌هاوس پروداکشنز و رایان مورفی ساخته می‌شود و جان لی هنکاک نویسندگی و کارگردانی آنرا را بر عهده دارد. در ۱ اکتبر ۲۰۲۱، گزارش شد که دونالد ساترلند و جیدن مارتل به عنوان بازیگران انتخاب شدند. بعداً در ماه اکتبر گزارش شد که کربی هوول باپتست و جو تیپت برای این فیلم انتخاب شده‌اند. در ۸ اکتبر ۲۰۲۱ گزارش شد که تصویربرداری اصلی در
در ۸ اکتبر ۲۰۲۱ گزارش شد که تصویربرداری اصلی در کنتیکت در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۱ آغاز شده و در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ به پایان رسیده‌است. انتشار. این فیلم در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس اکران شد.
فِراری یک فیلم ورزشی زندگی‌نامه‌ای آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی مایکل مان و نویسندگی تروی کندی مارتین است. این فیلم دربارهٔ انزو فراری، بنیان‌گذار ایتالیایی تولیدکنندهٔ خودروی فراری، است و بر پایهٔ کتاب زندگی‌نامهٔ "انزو فراری – مرد و ماشین" چاپ سال ۱۹۹۱ از روزنامه‌نگار خودرو براک یتس ساخته شده‌است. بازیگران آن را آدام درایور، پنه‌لوپه کروز، شیلین وودلی، سارا گدون، گابریل لئون، جک اوکانل و پاتریک دمپسی تشکیل می‌دهند. "فِراری" برای رقابت به‌منظور کسب شیر طلایی در هشتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز
طلایی در هشتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز انتخاب شد و ۳۱ اوت ۲۰۲۳ در این جشنواره به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۳ توسط نئون در ایالات متحده اکران شد. "فِراری" نقدهای عموماً مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و از سوی هیئت ملی بازبینی، یکی از ۱۰ فیلم برتر ۲۰۲۳ نام گرفت. موضوع. این فیلم زندگی انزو فراری در سال ۱۹۵۷ را دنبال می‌کند، که با مشکلات خانوادگی برخورد می‌کند و در عین حال برای مسابقهٔ میلی میگلیا ۱۹۵۷ آماده می‌شود. داستان. در تابستان ۱۹۵۷، انزو فراری، کارآفرین ایتالیایی، تیم مسابقه‌ای
انزو فراری، کارآفرین ایتالیایی، تیم مسابقه‌ای فراری خود را برای مسابقهٔ میله میلیا آماده می‌کند؛ رقابتی جاده‌ای و طاقت‌فرسا به مسافت ۱٬۰۰۰ مایل. در حالی‌که انتزو با بحران‌های خانوادگی و حرفه‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کند، او و همسر دورشده‌اش، لورا، در غم از دست دادن تنها فرزندشان دینو هستند که یک سال پیش درگذشت. در حالی‌که انتزو هنوز خیانت‌هایش را از لورا پنهان نگه داشته، معشوقه‌اش، لینا لاردی، از او می‌خواهد که هم‌زمان با نزدیک شدن آیین تأییدیه در کلیسای کاتولیک، نام خانوادگی «فراری» را به پسر نامشروعشان،
نام خانوادگی «فراری» را به پسر نامشروعشان، پیه‌رو فراری، بدهد. در همین زمان، کارخانهٔ تولیدی فراری از نظر مالی در شرایط بسیار بدی قرار دارد، به‌ویژه پس از توسعهٔ پیشروانهٔ خودروی تیم در فرمول یک. شرکت باید سریعاً با یکی از رقیبانش به توافق برسد تا از ورشکستگی نجات یابد. اما نیمی از سهام شرکت در مالکیت لورا است و انتزو برای نهایی کردن قرارداد، به مالکیت کامل نیاز دارد. لورا در ازای اعطای وکالت‌نامه سهامش، خواهان چکی به مبلغ ۵۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا می‌شود، که در صورت نقد شدن، شرکت را ورشکسته خواهد کرد. لورا پس
صورت نقد شدن، شرکت را ورشکسته خواهد کرد. لورا پس از آن‌که پی می‌برد لینا و پیه‌رو در حومهٔ مودنا زندگی می‌کنند، به رابطهٔ پنهانی انتزو یقین پیدا می‌کند. انتزو قبول می‌کند که چک را بنویسد و به لورا اعتماد می‌کند که آن را بلافاصله نقد نکند. با آغاز مسابقهٔ میله میلیا در برشا، انتزو به رانندگانش توصیه می‌کند از رقیبان پیشی بگیرند. هنگام توقف در رم، آلفونسو ده پورتاگو، تازه‌وارد تیم، برای حفظ جایگاهش از تعویض لاستیک‌ها خودداری می‌کند. در گیدیاتسولو، لاستیک فرسودهٔ جلوی چپ خودرواش با یکی از موانع جاده‌ای موسوم
جلوی چپ خودرواش با یکی از موانع جاده‌ای موسوم به چشم گربه‌ای آسیب می‌بیند و می‌ترکد. ترکیدن لاستیک موجب واژگونی و پرتاب شدن خودرو می‌شود و در این حادثه دهشتناک، ده پورتاگو، کمک‌راننده‌اش و نه تماشاگر—از جمله چند کودک—جان خود را از دست می‌دهند. در نهایت، پیِرو تارووفی، رانندهٔ کهنه‌کار فراری، مسیر رفت‌وبرگشت به برشا را کامل می‌کند و برندهٔ مسابقه می‌شود. رسانه‌ها انتزو را عامل مرگبار بودن تصادف ده پورتاگو می‌دانند. لورا چک را نقد می‌کند و شرکت را در آستانهٔ ورشکستگی قرار می‌دهد، اما پول نقد حاصل را در
ورشکستگی قرار می‌دهد، اما پول نقد حاصل را در اختیار انتزو می‌گذارد تا با آن به خبرنگاران رشوه بدهد و اعتبار از‌دست‌رفته‌اش را بازگرداند. او همچنین وکالت‌نامهٔ امضاشده‌اش را به انتزو می‌دهد تا امکان نجات شرکت فراهم شود، اما شرط می‌گذارد که انتزو تا زمان مرگ او، نام «فراری» را به پیه‌رو ندهد. انتزو می‌پذیرد و سپس پیه‌رو را نزد آرامگاه برادر ناتنی‌اش می‌برد. تولید. مایکل مان برای نخستین بار در سال ۲۰۰۰ شروع به کاوش در ساخت این فیلم کرد و در مورد پروژه با سیدنی پولاک بحث کرد. کریستین بیل در اوت ۲۰۱۵ برای بازی
پولاک بحث کرد. کریستین بیل در اوت ۲۰۱۵ برای بازی در نقش فراری وارد مذاکره شد. قرار بود فیلم‌برداری در تابستان ۲۰۱۶ در ایتالیا آغاز شود. بیل در ژانویه ۲۰۱۶ به دلیل نگرانی از برآوردن وزن مورد نیاز برای نقش قبل از شروع تولید، از فیلم خارج شد. این پروژه تا آوریل ۲۰۱۷ متوقف شد، زمانی که هیو جکمن برای به تصویر کشیدن فراری و نومی راپاس در نقش همسرش وارد مذاکره شدند. این پروژه دوباره تا ژوئن ۲۰۲۰ خاموش شد. مان و جکمن هنوز به هم وابسته بودند و راپیس دیگر درگیر آن نبود. فیلم‌برداری قرار بود در آوریل ۲۰۲۱ آغاز شود.
فیلم‌برداری قرار بود در آوریل ۲۰۲۱ آغاز شود. جکمن در فوریه ۲۰۲۲ فیلم را ترک کرد و آدام درایور اکنون در نقش فراری بازی می‌کند. پنه لوپه کروز و شیلین وودلی نیز به بازیگران این فیلم پیوستند. در ماه ژوئیه، گابریل لئون، سارا گدون، جک اوکانل و پاتریک دمپسی به بازیگران اضافه شدند. پیش‌تولید در آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد و فیلم‌برداری در ابتدا در ژوئیه در مودنا آغاز شد. تصویربرداری اصلی در ۱۷ اوت ۲۰۲۲ در ایتالیا آغاز شد. انتشار. "فِراری" در بخش رقابتی شیر طلایی هشتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز انتخاب شد که در ۳۱ اوت
بین‌المللی فیلم ونیز انتخاب شد که در ۳۱ اوت ۲۰۲۳ در آن‌جا به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۳ توسط نئون در ایالات متحده اکران شد.
ماریا دنبسکا (؛ زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۹۱) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "این دختران من"، "اهریمن"، "کورشده از نور"، "صد سال خاندان وینیخ"، "رنگ‌های خوشبختی"، "پدر متیو" و "ع چون عشق" اشاره نمود.
ماریا سوبوچینسکا (؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۹۴) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رفتارشناس"، "سکسیفای"، "صد سال خاندان وینیخ"، "عروسی" و "ولین" اشاره نمود.
کاتاژینا کویاتکوفسکا (؛ زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۷۴) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "همه چیز درست خواهد شد"، "خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی"، "قواعد بازی"، "لالایی"، "قانون حقیقی"، "کلبه جنگلی"، "صد سال خاندان وینیخ"، "۱۹۸۳"، "بلفر"، "پدر متیو"، "دوچرخه پدرم"، "هتل ۵۲"، "پرستار کودک"، "در خیابان سپولنی"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی"، "طایفه" و "انگشتری با نشان عقاب تاج‌دار" اشاره نمود.
باربارا ویپیخ (؛ زادهٔ ۱۱ ژانویه ۱۹۹۲) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کنترل"، "نشانه‌ها"، "کروک - زمزمه‌های شبانگاهی"، "رؤیاهای آمریکایی"، "پدر متیو"، "صد سال خاندان وینیخ"، "لجن‌زار"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی" و "پس‌تصویر" اشاره نمود.
فیلم‌پولسکی () یک پایگاه داده‌ها از فیلم‌های لهستانی است که زیر نظر «کتابخانه و مرکز اطلاعات فیلم» در مدرسه ملی فیلم ووچ ویراستاری و اداره می‌شود. تاریخچه و محتوا. این پایگاه داده‌ها در سال ۱۹۹۰ راه‌اندازی شد و در آغاز تنها در مدرسه ملی فیلم ووچ قابل دسترس بود، اما از سال ۱۹۹۸ بر روی اینترنت قرار گرفت و برای عموم قابل دسترس شد و شامل اطلاعات زیر است: تعداد موارد ثبت‌شده در این پایگاه تاکنون به شرح زیر است:
دومینیکا کاخلیک (؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۹۲) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دوستان"، "مجرد"، "در خوشی و سختی"، "پدر متیو"، "کلبه جنگلی" و "ع چون عشق" اشاره نمود.