payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جس دندی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "قماربازان"، "سرایدار جدید"، "خمیر و دینامیت"، "مبدل‌پوش"، "حرفه تازه او"، "با صورت بر کف بار"، "شاگرد ستاره"، "مرد مال‌دوست"، "قتل هوراس"، "باز هم چاقالو"، "به‌دنبال لیزی استری" و "سرگرمی مورد علاقه‌اش" اشاره کرد.
ریکا آلن (؛ – ) بازیگر اهل کانادا بود. وی مابین سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۴۱ در بیش از ۵۰ فیلم نقش‌آفرینی کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دختر خدایان"، "زن مطلقه" و "باز هم چاقالو" اشاره نمود.
پانتسربوکسه ۳۹ (تفنگ ضدزره ۳۹) گونه‌ای تفنگ ضدتانک بود که پیش از جنگ جهانی دوم در آلمان طراحی شد. گرانات‌بوکسه ۳۹ گونه نارنجک‌انداز این سلاح بود. ویژگی‌ها. پانتسربوکسه ۳۹ سلاحی مشابه یک تفنگ بود که دوپایه تا شو، قنداق و دسته پیستولی داشت. سلاح به صورت انفرادی استفاده و با دست یا روی شانه حمل می‌شد. این سلاح به صورت تک‌تیر گلوله ضدزره شلیک می‌کرد. پانتسربوکسه ۳۹ نیمه‌خودکار نبود در نتیجه لگدی سنگین و بارگذاری مجدد آهسته‌ای داشت. این لگد شدید لوله را به سمت عقب می‌راند و دریچه پشت تفنگ را به صورت عمودی باز
عقب می‌راند و دریچه پشت تفنگ را به صورت عمودی باز می‌کرد. تیرانداز یک گلوله درون لوله می‌گذاشت و دریچه را می‌بست. مهمات در محفظه ده‌تایی در در یک طرف تفنگ در نزدیکی دسته قرار می‌گرفت. گلوله شلیک‌شده می‌توانست از فاصله ۱۰۰ متری با زاویه ۶۰ درجه در زره ۳۰ میلی‌متری نفوذ کند
مینی دِوِرو (؛ حوالی ۱۸۶۹–۱۹۲۳) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قهقه‌های مینی و چاقالو" اشاره نمود.
گورستان خرم () در روستای در شهرستان مارامورش، واقع در ترانسیلوانی، رومانی به این دلیل شهرت دارد که سنگ قبرهایی رنگارنگ با نقاشی‌های عامیانه به شیوه‌ای بدیع و شاعرانه، صاحبان گور را با صحنه‌هایی از زندگیشان توصیف می‌کند. این گورستان شاد تبدیل به یک موزهٔ فضای باز و جاذبه توریستی ملی شده و یکی از عجایب هفتگانه رومانی است. بنیان‌گذار. یوآن پِتراش، هنرمند محلی در ۱۹۳۵، اولین سنگ قبر گورستان را حکاکی کرد و تا دهه ۱۹۶۰، بیش از ۸۰۰ صلیب روی گور از چوب بلوط ساخته شد. روی سنگ قبر او نوشته شده‌است:
ایزابل کریستینا تئودورو فیلاردیس (زاده ۳ اوت ۱۹۷۳ در ریودوژانیرو، برزیل) بازیگر و مدل برزیلی است. فیلاردیس کار خود را به عنوان یک مدل در ۱۱ سالگی آغاز کرد و در ۱۵ سالگی یک مدل حرفه ای شد. دو سال بعد، به اصرار آژانس تبلیغاتی خود، فورد مدلز، در سریال "Renascer" که توسط شبکه رده گلوبو پخش می‌شد به عنوان بازیگر حضور پیدا کرد. او به عنوان یکی از سه عضو در گروه دخترانه Sublimes شرکت کرد که در دهه ۱۹۹۰ موفقیتی گذرا داشت. در نوامبر ۱۹۹۶، او برهنه برای مجله پلی بوی عکس گرفت. فیلاردیس در حال حاضر مجرد است، اما قبلاً
گرفت. فیلاردیس در حال حاضر مجرد است، اما قبلاً با مهندس خولیو سزار سانتوس ازدواج کرده و مادر آنالوز است. فیلاردیس پسر دومش جمال انوار را باردار بود و دو ماه پس از تولد کودک متوجه شد که او ناقل سندرم وست است، نوعی صرع که رشد ذهن را تغییر می‌دهد. در سال ۲۰۰۳، او سازمان غیردولتی Donate Your Junk را تأسیس کرد که بر حوزه اجتماعی و محیطی متمرکز بود. در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۳، این بازیگر سومین پسر خود را به نام کالل به دنیا آورد.
باقلاخوران به ترکی استانبولی Bakla Horani، و به ارمنی Բակլա խորան یک شادپیمایی تاریخی در استانبول است. همچنین قسمتی از شادی عروسی در مازندران است. پیشینه. در میان مسیحیان رسم است که اسفندماه، کشیش‌ها به بازارها و خیابان‌ها می‌روند و خبر نزدیکی ایام روزه بزرگ می‌دهند و می‌گویند تمام مشروبات، لبنیات و گوشت‌ها خود را یا مصرف کنند یا امحاء کنند. در این میان، برخی از سوء مصرف مشروبات و گوشت‌ها حالات غیرعادی می‌گیرند. روزه داران باید بجای گوشت‌ها، در روزه بزرگ حبوباتی چون باقلا بخورند. مسیحیان استامبول و به ویژه
چون باقلا بخورند. مسیحیان استامبول و به ویژه یونانی‌ها این مراسم را تا پیش از ۱۹۴۳ اجرا می‌کردند؛ که در این سال به دستور کمال آتاترک ممنوع شد. اما دوباره از سال ۲۰۱۰ به صورت محلی برگزار می‌شود.
سپیدار آمریکایی یک درخت برگ‌ریز است که در مناطق سردتر آمریکای شمالی بومی است و یکی از چندین گونه‌ای است که با نام رایج سپیدار (aspen) اشاره می‌شود. معمولاً به آن سپیدار لرزان، سپیدار آمریکایی، سپیدار کوهستانی یا طلایی، صنوبر سفید و همچنین با نام‌های دیگران می‌گویند. درختان با ستون‌های بلند تا ۲۵ متر با پوست‌های صاف و سفید و خراش‌های سیاه‌رنگ دارند. برگ‌های سبز درخشان، در زیر، به رنگ زرد، به ندرت قرمز (در پاییز) می‌شوند. این گونه اغلب از طریق ریشه‌های خود برای تشکیل باغ‌های گروهی بزرگ که از یک سیستم ریشه
برای تشکیل باغ‌های گروهی بزرگ که از یک سیستم ریشه مشترک به وجود می‌آیند، گسترش می‌یابد. این ریشه‌ها زمین‌ساقه نیستند، زیرا رشد جدید از جوانه‌های تصادفی در سیستم ریشه اصلی (ورت) رشد می‌کند.
پارمنیدس (به انگلیسی: Parmenides؛ به ) یکی از گفتگوهای افلاطون است. این گفتگو به‌عنوان یکی از چالش‌برانگیزترین و معمایی‌ترین گفتگوهای افلاطون است. ظاهراً "پارمنیدس" روایتی از ملاقات دو فیلسوف بزرگ مکتب الئایی، پارمنیدس و زنون الئایی، و سقراط جوان است. مناسبت این جلسه، خواندن رساله‌ای توسط زنون در دفاع از مونیسم پارمنیدسی در برابر آن دسته از طرف‌داران کثرت‌گرایی بود که ادعا می‌کردند فرض پارمنیدس باعث ایجاد پوچی‌ها و تناقضات غیرقابل تحمل می‌شود. گفتگو در خلال دیداری بین پارمنیدس و زنون الئایی در شهر زادگاه
دیداری بین پارمنیدس و زنون الئایی در شهر زادگاه سقراط در آتن انجام می‌شود. این مکالمه از نظر زمانی قدیمی‌ترین گفتگو است زیرا سقراط تنها نوزده سال دارد. اکثر محققان موافقند که این گفتگو یک مکالمه تاریخی نیست و به احتمال زیاد ساخته ذهن افلاطون است.
آندریا ویکتوریا آگیلرا پاردس (؛ زاده ۲۷ آوریل ۲۰۰۱) مدل و ملکه زیبایی اهل اکوادور است. او عنوان دوشیزه سوپرنشنال ۲۰۲۳ را به دست آورد. قبلاً برنده دوشیزه گرند اکوادور ۲۰۲۱ و نماینده اکوادور در مسابقه دوشیزه گرند اینترنشنال ۲۰۲۱ بود که در آنجا نایب قهرمان اول شد.
قومول یا هامی شهری واحه‌ای و منطقهٔ شهری تابع «شهر در سطح ولایت قومول» در شرق ناحیه خودگردان سین‌کیانگ (ترکستان شرقی)، در کشور چین است. برای تمیز قائل شدن بین شهر قومول و واحد تقسیمات اداری مافوق موسوم به «شهر در سطح ولایت» قومول، نام رسمی منطقهٔ شهری تورفان، منطقه ایویرغول (به اویغوری: ئىۋىرغول رايونى) و یا منطقه ییژو (به چینی: 伊州区، به پین‌یین: Yīzhōu Qū) است. منطقهٔ شهری قومول (منطقه ایویرغول) ۵۶۹٬۳۸۸ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. منطقه ایویرغول متشکل از ۵ ناحیه، ۷ شهرک، ۱۰ قصبه و ۲ قصبهٔ قومیتی برای
از ۵ ناحیه، ۷ شهرک، ۱۰ قصبه و ۲ قصبهٔ قومیتی برای مردم قزاقاست. این ۵ ناحیه، مناطق شهری اصلی قومول را در بر می گیرند، و مجموعا مساحتی معادل ۱۰۳٫۶ کیلومتر مربع، و جمعیتی معادل ۲۴۶٬۳۷۳ نفر (۲۰۱۱) را در بر می گیرند.
روابط خارجی اسرائیل به روابط دیپلماتیک و تجاری بین اسرائیل و سایر کشورهای جهان گفته می‌شود. اسرائیل تا دسامبر ۲۰۲۰ با ۱۶۵ کشور از ۱۹۳ کشور عضو دیگر سازمان ملل روابط دیپلماتیک دارد. اسرائیل عضو سازمان ملل متحد و تعدادی از سازمان‌های بین‌المللی دیگر است. اسرائیل پس از امضای معاهدات صلح به ترتیب در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۹۴، روابط دیپلماتیک کامل با دو همسایه عرب خود، مصر و اردن، حفظ می‌کند. در سال ۲۰۲۰، اسرائیل با چهار کشور اتحادیه عرب شامل بحرین، امارات متحده عربی، سودان و مراکش موافقت‌نامه‌هایی با عنوان پیمان
سودان و مراکش موافقت‌نامه‌هایی با عنوان پیمان ابراهیم برای برقراری روابط دیپلماتیک امضا کرد. از سال ۲۰۲۱، اسرائیل روابط دیپلماتیک رسمی با ۱۶۸ کشور دیگر داشته است، درحالیکه ۲۸ کشور عضو سازمان ملل یا هرگز روابط دیپلماتیک با اسرائیل نداشته یا مانند ایران، روابط خود را قطع کرده‌اند. عضویت در سازمان‌های بین‌المللی. نخستین سازمان بین‌المللی که دولت اسرائیل به آن ملحق گردید، شورای بین‌المللی غلات بود، که به عنوان قسمتی از برنامه اصل چهار در روزهای نخستین سال ۱۹۴۹ پایه‌گذاری شد. بعد از آن اسرائیل از تاریخ ۱۱ مه
پایه‌گذاری شد. بعد از آن اسرائیل از تاریخ ۱۱ مه ۱۹۴۹ به عضویت سازمان ملل متحد درآمد.
دنباله‌دار اِنکه در سال ۱۷۸۶ توسط پیر مچین کشف شد. دنباله‌داری با کوتاه‌ترین دورهٔ مداری شناخته‌شده، برابر با ۳٬۳ سال. این دنباله‌دار به‌افتخار ریاضی‌دان و اخترشناس آلمانی، یوهان فرانتس اِنکه (۱۷۹۱–۱۸۶۵)، نام‌گذاری شده‌است که در ۱۸۱۹، مدار آن را با توجه به دیدارهای پیشین محاسبه کرد. نخستین‌بار اخترشناس فرانسوی، پیِر مِشَن، در ۱۷۸۶ این دنباله‌دار را دیده بود. اِنکه سرمنشأ بارش‌های شهابی ثوری است و شاید تکه‌ای از آن در ۱۹۰۸، در رویداد تونگوسکا، به زمین اصابت کرده باشد. در ۱۹۱۳، آنکه نخستین دنباله‌داری بود که
باشد. در ۱۹۱۳، آنکه نخستین دنباله‌داری بود که اخترشناسان رصدخانهٔ ماونت ویلسون آن را در کالیفرنیای آمریکا با عکس‌برداری در نزدیکی اوج خورشیدی، دورترین فاصلهٔ مداری آن از خورشید، در سراسر مسیر مدارش رصد کردند. این دنباله دار در ۲۲ مهر ۱۴۰۲ با قدر ۸ در شرایط رصدی مناسبی قرار گرفته بود.
ماه‌گرفتگی جزئی در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۳ (معادل ۶ آبان سال ۱۴۰۲) خواهدبود که در بخش‌هایی از آمریکای شرقی، اروپا، آفریقا، آسیا و استرالیا می‌توان به مشاهده آن پرداخت. این ماه گرفتگی با قدر ۱۲/۴ درصد است و تمام مراحل قابل مشاهده در ایران قابل مشاهده خواهد بود. ساعات گرفت به افق ایران:
شهرستان گوریفسکی (به لاتین: Guryevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان کمروو واقع شده است.
دربارهٔ طبیعت (به انگلیسی: On Nature؛ به یونانی باستان: Περὶ φυσεός) نام رساله‌ای فلسفی در ۳۷ کتاب است، مشتمل بر سخنرانی‌های اپیکور، که می‌توان اثر اصلی او دانست؛ اما بخش زیادی از آن از بین رفته‌است. برخی از گزیده‌هایی که از طومارهای پاپیروسی سوخته در خانه «پاپیروس هرکولانیوم» یافت شده‌اند، باقی مانده‌است. بیش‌تر پاپیروس‌های باقی‌مانده در کتابخانه ملی ناپل نگهداری می‌شود. بخش‌های مهم کتاب دوم در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. از آن‌جایی که بیشتر ۳۷ کتاب «دربارهٔ طبیعت» گم شده‌است، آنچه باقی مانده‌است،
«دربارهٔ طبیعت» گم شده‌است، آنچه باقی مانده‌است، آموزه‌های اصلی و نامه‌های اپیکور به هرودوت، منوکئوس و فیتوکلس در مورد اپیکوریسم هستند. همین‌طور، شعر لوکرتیوس با نام «"در طبیعت اشیا»" احتمالاً در ادامه کار اپیکور است.
یکی و دیگری و فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی کلود لولوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون روبر حسین، نیکول گارسیا، جرالدین چاپلین، دانیل اولبریخسکی، فنی اردان، ژاک ویلره، ریشار بورینژه، جیمز کان، ژان-کلود بوتیه، ماشا مریل، اولین بویکس، فرانسیس هوستر، ریمون پلیگران، مارته ویلالونگا، پل پربوآ، ژان-کلود بریالی، اوا دارلان، ژان-پیر کاستالدی، الکساندرا استوارت، فرانسیس له، بری پریموس، والری کوئنسن، بریجیت روآن، کریستف بورسِیِه و شارون استون ایفای نقش کرده‌اند.
جاسمین باسین بازیگر و مدل هندی است که در تلویزیون هندی در کنار فیلم‌های پنجابی به فعالیت مشغول است. او در سال ۲۰۱۱، با حضور در فیلم تامیل با نام آسمان حرفه بازیگری خود را شروع کرد. باسین اولین بازی خود در فیلم پنجابی را در برابر جیپی گروال در فیلم کمدی درام ماه عسل (۲۰۲۲) انجام داد. فیلم‌شناسی. فیلم
ترکیه از سال ۱۹۸۹ به‌طور منظم فیلم‌هایی را برای جایزه اسکار بهترین فیلم بلند بین‌المللی کاندید کرده‌است. قبل از آن، آنها همچنین یک فیلم واحد ("تابستان خشک") را در دهه ۱۹۶۰ پس از دریافت خرس طلایی در جشنواره فیلم برلین ارسال کردند. اسکار سالانه توسط آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک ایالات متحده به یک فیلم بلند تولید شده در خارج از ایالات متحده اهدا می‌شود که عمدتاً به زبان غیر انگلیسی تهیه شده‌است. این بخش تا زمان جوایز اسکار در سال ۱۹۵۶ وجود نداشت، که در آن یک جایزه رقابتی اسکار، که به عنوان جایزه بهترین
یک جایزه رقابتی اسکار، که به عنوان جایزه بهترین فیلم زبان خارجی شناخته می‌شود، برای فیلم‌های غیرانگلیسی زبان ایجاد شد و از آن زمان به بعد سالانه اعطا می‌شود. طی سال‌ها، بیست و هشت فیلم توسط ترکیه برای بررسی در بخش بهترین فیلم خارجی کاندید شده‌است. اگرچه فیلم ارسالی آنها در سال ۲۰۰۸ سه میمون در فهرست نهایی نه فیلم قرار گرفت، هیچ فیلم ترکی تاکنون نامزد اسکار نشده‌است. علاوه بر این، از کشور سوئیس نیز دو فیلم به زبان ترکی را به مسابقه ارسال کرده‌است، از جمله "یول" در سال ۱۹۸۲که محصولی کاملاً ترکی توسط یک
"یول" در سال ۱۹۸۲که محصولی کاملاً ترکی توسط یک کارگردان ترک بود که به دلیل ملاحظات سیاسی مجبور شد پس از تولید به سوئیس منتقل شود و فیلم "سفر امید"، فیلمی دربارهٔ پناهندگان ترک توسط یک کارگردان سوئیسی در همکاری با شرکت‌های فیلم اروپایی ساخته شده‌است. "سفر امید" در سال ۱۹۹۰ ارسال شد و در سال ۱۹۹۱برنده اسکار به نمایندگی از سوئیس شد. در طول سال‌ها، چندین کشور اروپایی دیگر فیلم‌هایی را انتخاب کرده‌اند که بخشی از آن در ترکیه اتفاق می‌افتد و بخش‌های بزرگی به زبان ترکی شامل اتریش ("برای یک لحظه، آزادی")، فرانسه
ترکی شامل اتریش ("برای یک لحظه، آزادی")، فرانسه ("موستانگ")، آلمان ("لبه بهشت") و یونان ("یک لمس)" بود. "از ادویه").
اریک «ای. دی.» دونالد هیرش جونیور (زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۲۸) معلم، منتقد ادبی، و نظریه‌پرداز آموزش‌و‌پرورش آمریکایی است. او استاد بازنشستهٔ آموزش و علوم انسانی در دانشگاه ویرجینیاست. هیرش بیشتر بابت کتاب "سواد فرهنگی" (۱۹۸۷) شناخته می‌شود که پرفروش‌ترین کتاب ملی و کاتالیزوری برای جنبش اصلاحات آموزشی مبتنی بر استاندارد در ایالات متحده بود. "سواد فرهنگی" فهرستی است شامل تقریباً ۵۰۰۰ نام، عبارت، تاریخ و مفهوم که هر آمریکایی‌ای باید بداند تا «سواد فرهنگی» داشته باشد. استدلال‌های هیرش در دفاع از سواد فرهنگی، و محتوای
استدلال‌های هیرش در دفاع از سواد فرهنگی، و محتوای فهرست در اواخر دههٔ ۸۰ و اوایل دههٔ ۹۰ بحث‌‌های گسترده‌ای برانگیخت.
سواد فرهنگی اصطلاحی است که ای. دی. هیرش، معلم، منتقد ادبی، و نظریه‌پرداز آموزش‌و‌پرورش آمریکایی، ابداع کرده است و ناظر به توانایی درک راحت یک فرهنگ و مشارکت آسان در آن است. سواد فرهنگی در مقابل سواد معمول و مقبول (توانایی خواندن و نوشتن) قرار می‌گیرد. خوانندهٔ باسواد، اغلب، تنها الفبای یک زبان و دستور آن، و نیز مجموعه‌ای بسنده از واژگان را می‌داند، ولی خواننده‌ای که سواد فرهنگی دارد نشانه‌ها و نمادهای یک فرهنگِ معیّن را می‌شناسد، از جمله زبان آن را، گویش‌های منفرد آن‌ها را، قصه‌های آن را، مشغولیت‌های آن را،
منفرد آن‌ها را، قصه‌های آن را، مشغولیت‌های آن را، مثل‌ها و اصطلاحات آن را، و رفتارهای زبانی آن را. او می‌تواند، به‌راحتی، با دیگرانی از همان فرهنگْ سخن بگوید و آن‌ها را درک کند.
ایمره ماکووتس (؛ زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۳۵، بوداپست – ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱، بوداپست) معمار، برندهٔ جایزه‌های کشوت و میکلوش ایبل و خالق چندین معماری ارگانیک در مجارستان است. او بنیان‌گذار و رئیس افتخاری فرهنگستان هنر مجارستان بود. زندگی و حرفه. استاد معماری ارگانیک مجارستان، در ده سال اول زندگی خود زمان زیادی را در روستای زادگاه پدرش، نادی‌کاپورناک در زالا گذراند که تأثیر زیادی نه تنها در زندگی شخصی، بلکه در آینده شغلی او نیز داشت. ماکووتس امتحانات تکمیلی را در دبیرستان شاندور پتوفی در بوداپست گذراند و مابین ۱۹۵۴ تا
شاندور پتوفی در بوداپست گذراند و مابین ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹ در دانشگاه فناوری و اقتصاد تحصیلات دانشگاهی را به پایان رساند. بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۷، او برای شرکت‌های دولتی مختلفی کار کرد؛ اما در این بین با همکارانش برای سازمان‌دهی انجمن‌های فرهنگی و ساخت خانه‌های روستایی رو به نابودی حومه شهرها سفر می‌کرد. آنها در شاروش‌پاتاک، شروع به ساخت واحدهای مسکونی مقرون به صرفه‌تر از کردند، اما در آن زمان، نظر مثبتی به وی نبود، بنابراین او از پروژه بیرون رفت و تا ۱۹۸۱ به عنوان معمار اصلی پارک جنگلی کار کرد. در این دوره، در
معمار اصلی پارک جنگلی کار کرد. در این دوره، در سال ۱۹۷۹، مهمان‌خانه‌ای از اولین ساختمان‌ها را طراحی کرد که برای او شهرت بین‌المللی به همراه آورد. پس از تأسیس یک دفتر معماری مستقل در ۱۹۸۱ که اکنون نیز دایر است، بسیاری از ساختمان‌های عمومی از قبیل کلیساها و مراکز اجتماعی را در شهرهای روستایی طراحی کرد و به خالق سبک معماری ارگانیک مشهور شد. دههٔ ۱۹۸۰، در دانشگاه فنی بوداپست، کالج هنرهای کاربردی، و تدریس می‌کرد. او کلیسای شهر پاکش، اولین اثر قابل توجه به زعم خود را با سقف باریک و سوزنی، ورودی طاقدار و سبک
خود را با سقف باریک و سوزنی، ورودی طاقدار و سبک منحصر به خودش طراحی و شهرت ملی پیدا کرد. به‌طور مشابه، کلیسای لوتری در شهر شیوفوک، یک جاذبه توریستی و دارای مشخصه سبک او است. شهرت او با مجتمع دانشگاه کاتولیک پیتر پازمانی، استفانِئوم در پیلش‌چابا، که فضای قرون وسطایی را تداعی می‌کند، افزایش یافت. در میان آثار اخیرش، خانهٔ پیاز در ماکو و استخر شنای آلادار بیتشکِیی در شهر اِگِر دارای سبک مشخص او هستند. ماکووتس طراحی غرفهٔ مجارستان در نمایشگاه جهانی ۱۹۹۲ در شهر سویل را نیز بر عهده داشت. تا به امروز بیش از صد
سویل را نیز بر عهده داشت. تا به امروز بیش از صد ساختمان با کارکردهای متفاوت در کارنامه او است، ساختمان‌هایی که با استفاده از مواد اولیه سنتی به‌ویژه چوب نه به‌عنوان عنصر تزئینی بلکه در خود سازه ساخته شده‌اند. وی معتقد بود، ساختمان باید طوری به نظر برسد که گویی پایین آن از زمین رشد کرده و بالای آن از آسمان فرود آمده است. هدف معماری این است که ساختمان با محیط یکی شود و به‌طور ارگانیک با منظره سازگار شود. ماکووتس از بنیانگذاران اتحادیه کاروی کوش و آکادمی هنر مجارستان بود که بعدها رئیس آن شد و در فرهنگستان
مجارستان بود که بعدها رئیس آن شد و در فرهنگستان بین‌المللی معماری نیز عضویت داشت.
ابوالفضل مهدی پور روشن(۲۸ مرداد ۱۳۸۳ – ۳۰ شهریور ۱۴۰۱) شهروند ایرانی ساکن بابل و یکی از کشته‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران بود. او در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ به دست مأموران حکومتی جمهوری اسلامی بر اثر شلیک مستقیم گلوله به پشت سر به قتل رسید. زندگی‌نامه. ابوالفضل مهدی پور مرداد ۱۳۸۳ در شهرستان بابل به دنیا آمد. او نیز در پیشه سنگ کاری فعالیت داشته، و به همراه پدر و مادر خود در شهر بابل روستایی بنام روشن‌آباد زندگی می‌کرد. شعار. این انقلاب آرزوها رو در ما جوانها کشتند، » با آرزوهایم دفن می‌شوم تا بذر آرزو برای خواهران و
با آرزوهایم دفن می‌شوم تا بذر آرزو برای خواهران و برادرانم جوانه بزند.» کشته‌شدن. وقتی شنیدم روز ۳۰ام شهریور قرار است، که در قائم‌شهر تظاهرات بشه تصمیم گرفتم بروم و اعتراض کنم. آن روز ساعت ۴ که از سرکارم (سنگ کاری) برگشتم، لباس‌هام رو عوض کردم و راه افتادم. مادرم می‌گفت که این مأمورای رژیم بی‌رحمن ولی به مادرم گفتم در راهی قدم گذاشته‌ام که نباید برایم ناراحت باشی. بهش گفتم که شاد باش به مادرم گفتم که برای همه پدر و مادرها، برای همه خواهر و برادرها، برای همهٔ فرزندان میهنم که مثل خودم از سن ۱۵ سالگی کارگر
فرزندان میهنم که مثل خودم از سن ۱۵ سالگی کارگر هستند؛ می‌روم. به دلیل اینکه نمی‌توانستم غم و غصه هموطنانم رو ببینم و ساکت باشم رفتم. قائم‌شهر قیامتی بود. همه جا شعار مرگ بر دیکتاتور می‌گفتند، جمعیت تو خیابان‌ها موج می‌زد. مزدورای خامنه‌ای که به وحشت افتاده بودن روی ما آتش باز نمودند. آن‌ها بی‌رحمانه با گلوله‌های جنگی به سمت ما شلیک می‌کردند. در لحظه‌ای پشت سرم سوخت و در جا افتادم. گلوله درست به پشت سرم اصابت کرده بود. آرام آرام، همهمه جمعیت کم شد و دیگر چیزی نمی‌شنیدم. لحظاتی حس کردم کنار دریا هستم و همان
نمی‌شنیدم. لحظاتی حس کردم کنار دریا هستم و همان صحنه‌هایی که خودم فیلم گرفته بودم رو می‌دیدم. صحنه‌ای از خورشید رو که در دوردست‌ها غروب می‌کرد که خودم چند وقت پیش فیلم گرفته بودم. یادم آمد چهره مادرم رو دیدم، مادری که همه آرزوهایی که برایم داشت، برایش آرزو باقی ماندند. و بعد خودم به نور سرخ خورشیدِ درحال غروب پیوستم. خاکسپاری. پیکر وی در پایین روشن‌آباد، به خاک سپرده شد. مأموران امنیتی از تحویل جنازه خودداری می‌کردند و پس از اخذ تعهدنامه مبنی بر عدم برگزاری مراسم از پدر ابوالفضل، به دلیل ضرب شلیک مستقیم
مراسم از پدر ابوالفضل، به دلیل ضرب شلیک مستقیم گلوله به پشت سر پیکر او را به خانواده‌اش تحویل دادند.
باغ‌وحش شیراز (یا باغ‌وحش سیروس قهرمانی) در ۱۸ کیلومتری جاده شیراز-مرودشت، رو به روی پالایشگاه شیراز قرار دارد، و با مساحتی تقریبا ۲۰ هکتار، حدود ۴۴۰ حیوان از ۶۳ گونه مختلف در آن نگهداری می‌‌شوند، که حدود ۴۸ گونه‌ آن از سراسر جهان به اینجا آورده شده‌‌اند و ۱۵ گونه‌ هم ایرانی هستند. از حیوانات موجود در این مکان می‌توان به شیر آسیایی، میمون رزوس، بابون، گراز، راکون، کفتارراه راه ، گوزن زرد، روباه، خرس قهوه‌ ای و گوزن قرمز اروپایی، تشی،گربه وحشی،اسب خزر، شترمرغ، گرگ سفید، گرگ زرد اروپایی، پرندگان شکاری و انواع
گرگ سفید، گرگ زرد اروپایی، پرندگان شکاری و انواع مارها اشاره کرد. تاریخچه. باغ وحش شیراز یکی از قدیمی‌ترین باغ وحش‌های ایران است، که در سال ۱۳۲۷ تاسیس شده. اگرچه باغ وحش به طور رسمی در سال ۱۳۲۷ با چند قلاده شیر و دو راس فیل کار خودش را آغاز کرد، اما رفته رفته حیوانات دیگری نیز مانند چند میمون و یک خرس به این مجموعه اضافه شدند. در حدود ۱۰۰ قلاده شیر در این محل متولد شده‌اند که همگی از نسل همان توله شیر آسیایی هستند که سیروس از هند هدیه گرفته بود. بعضی از این شیرها به سایر باغ‌وحش‌های کشور مانند باغ وحش وکیل
شیرها به سایر باغ‌وحش‌های کشور مانند باغ وحش وکیل آباد مشهد فرستاده شده‌اند و بعضی دیگر نیز همچنان در محل تولد خود زندگی می‌کنند. شیری به نام داریوش. در میان همه‌ی این شیرها یک شیر نر به نام داریوش وجود داشت که برای چند روز نامش در میان مردم و مطبوعات دهان به دهان می‌چرخید. به گفته‌ی صاحبان باغ‌وحش، داریوش در سال ۱۳۷۱ در باغ وحش شیراز به دنیا آمد و در شهریور ماه سال ۱۳۹۷ در همانجا تسلیم چنگال مرگ شد. بر طبق گفته‌ی فوق می‌توان داریوش را پیرترین شیر دنیا تا به امروز نامید و در زمان مرگش، مسؤلان باغ وحش
تا به امروز نامید و در زمان مرگش، مسؤلان باغ وحش آمادگی خود را برای انجام هر گونه آزمایش جهت صحت ادعای فوق اعلام کردند. داریوش در جوانی در کنار پهلوان سیروس قهرمانی به اجرای سیرک مشغول بود اما در اواخر عمر در باغ وحش شیراز روزگار را سپری کرد تا دوران بازنشستگی را در قفس شیرهای باغ‌وحش و به دور از سیرک بگذراند. شرایط باغ‌وحش. درباره شرایط نگهداری حیوانات این باغ‌وحش انتقاداتی مطرح شده، از جمله عدم تأمین تغذیه حیوانات و سوءتغذیه شدید آن‌ها، آلودگی محیط قفس‌ها، نگهداری حیوانات خانگی مثل سگ و گربه در قفس و عدم
نگهداری حیوانات خانگی مثل سگ و گربه در قفس و عدم اختصاص فضای کافی به حیوانات، به زغم به بلااستفاده ماندن بخش وسیعی از زمین این مکان. نبود پارکینگ، عدم حضور راهنما، نبود علائم اطلاع‌رسانی در محیط و نگهداری حیوانات زیر آفتاب به دلیل کمبود سایه‌بان از دیگر نقاط ضعف این باغ وحش است. سیروس قهرمانی. سیروس قهرمانی در بین سال های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۰ به دلیل کارهای انجام کارهای عجیبی مانند کشیدن ماشین با دندان شهرت پیدا کرده بود، اما دلیل اصلی شهرت او که آوازه اش در سراسر ایران هم پیچیده بود کشتی گرفتن با شیرهایی بود که
ایران هم پیچیده بود کشتی گرفتن با شیرهایی بود که آموزش ندیده بودند، به همین واسطه برای برگزاری معرکه های مختلف به کشورهای حوزه خلیج فارس سفر کرد. او در سفری که به هندوستان داشت، دو عدد فیل از همسر گاندی هدیه گرفت و سپس ایده ساخت باغ‌وحش در ذهنش شکل گرفت و کار خود را با چند قلاده شیر و دو راس فیل شروع کرد. مزار قهرمانی، بنابر وصیت خودش در محوطه باغ‌وحش شیراز قرار دارد. منابع. https://happypet.pet/shiraz-zoo/
عباس مشهدی‌زاده مجسمه‌ساز و نقاش ایرانی در سال ۱۳۱۷ به دنیا آمد. در سال ۱۳۴۷ مدرک کارشناسی خود را در رشته معماری از دانشکده هنرهای تزئینی دریافت کرد و در سال ۱۳۸۱ موفق به اخذ نشان درجه یک هنر (معادل دکتری) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد. زندگی‌نامه. عباس مشهدی‌زاده در سال ۱۳۱۷ در روستایی در کناره جنوبی رود ارس در جلفای ایران به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۲ به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد. در دبیرستان تمدن تهران رشته ریاضی خواند. او در فاصله سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۳۸ در مدرسه عالی نقشه‌برداری به آموختن
۱۳۳۶ تا ۱۳۳۸ در مدرسه عالی نقشه‌برداری به آموختن نقشه‌نگاری و نقشه‌برداری هوایی (فتوگرامتری) پرداخت و در سال ۱۳۳۴ وارد هنرستان هنرهای زیبا شد و در سال ۱۳۴۱ رشته مجسمه‌سازی را در هنرستان هنرهای زیبای تهران با رتبه شاگرد اولی به پایان رساند. مشهدی‌زاده در سال ۱۳۴۷ مدرک کارشناسی خود را در رشته معماری از دانشکده هنرهای تزیینی دریافت کرد. آثار او در بینال‌های تهران به نمایش درآمده است.او تنها هنرمند مجسمه‌ساز ایرانی است که با داوری استاد علی‌اکبر صنعتی به این افتخار نائل آمد. همچنین از کوشندگان احیای هنر
این افتخار نائل آمد. همچنین از کوشندگان احیای هنر مجسمه‌سازی با ساختن مجسمه‌های مشاهیری مانند سعدی، رازی و محتشم کاشانی برای پارک ملت است که در سال ۱۳۶۸ در پارک ملت نصب شد. او در این حرکت فرهنگی، همراه کامران کاتوزیان، چنگیز شهوق، محمدعلی مددی، حسین قره‌گزلو و حمید شانس بود.مشهدی‌زاده علاوه بر مجسمه‌سازی، در نقاشی هم سرآمد بوده و در مکتب سقاخانه قلم زده؛ او در این شیوه با منصور قندریز و فرامرز پیلارام هم نمایشگاه گروهی نقاشی برپا کرده‌است. این هنرمند پیش‌کسوت، مطالعه عمیقی روی هنر دو قرن اخیر ایران داشته
مطالعه عمیقی روی هنر دو قرن اخیر ایران داشته که حاصل آن را در کتاب سه جلدی «تاریخ هنر ایران» به رشته تحریر درآورده است.او عضو شورای فنی و استاد آموزش کارگاهی و دروس نظری هنر در هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران از ۱۳۸۳ است و مجسمه‌هایش را همواره با چوب، گچ، آهن و رزین می‌سازد. وی از نویسندگان اساس‌نامه انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران برای گشایش انجمن در سال ۱۳۶۸ بود.مشهدی زاده از سال ۱۳۴۶ در دانشگاه‌های مختلف ایران مشغول به تدریس بوده‌است و در سال ۱۳۸۱ موفق به اخذ نشان درجه یک هنر (معادل دکتری) از وزارت
به اخذ نشان درجه یک هنر (معادل دکتری) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.
سید معین تقوی (زاده ۲۵ فروردین ۱۳۶۹ در شهر نور) معروف به معین تقوی، از اعضای ووشو مردان ایران در بخش ساندا است. تقوی در کارنامه خود سابقه قهرمانی در مسابقات داخلی، قهرمانی آسیا و قهرمانی جهان را دارد. او در جام جهانی ووشو هم موفق به کسب مدال طلا شد و عنوان قهرمانی را از آن خود کرد اما به دلیل مثبت اعلام شدن تست دوپینگ او، مدال به‌دست آمده برای تقوی از بین رفت. مثبت شدن تست دوپینگ. تقوی که به عنوان تیم ملی ووشو ایران در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۸ چین شرکت کرده بود، توانست در دیدار نهایی وزن منهای ۸۵ کیلوگرم با
توانست در دیدار نهایی وزن منهای ۸۵ کیلوگرم با برتری مقابل وادزیم لوریخ از بلاروس به مدال طلا دست پیدا کند. بعد از کسب این عنوان قهرمانی، تست دوپینگ از معین تقوی گرفته شد و بعد از بررسی‌های انجام شده، پاسخ این تست مثبت اعلام شد تا هم مدال طلای او در مسابقات جام جهانی پس گرفته شود و هم اینکه او ۴ سال از حضور در میادین محروم شود. حمیدرضا قلی‌پور و مریم هاشمی از دیگر ووشوکارانی بودند که پاسخ تست آن‌ها هم مثبت اعلام شد.
دیگو لوپز بریجو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اروگوئه است که در پست مدافع بازی می‌کرد. او در حال حاضر مدیر باشگاه ورزشی بارسلونا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
رقابت غذا در برابر تغذیه ، رقابت بر سر منابع، مانند سرزمین، بین کشت محصولات کشاورزی برای مصرف انسانی و کشت محصولات برای دام است. در یک سیستم کشاورزی چرخشی، غذای پسماند (که دیگر توسط انسان قابل خوردن نیست) را می‌توان در اختیار دام قرار داد که به نوبه خود انسان را تغذیه می‌کند.
آنجلیکی کیورتساکی (؛ متولد ۱۸ اوت ۱۹۵۴) معروف به آنجلا دیمیتریو (، )، خواننده یونانی است. او همچنین در کشورهای عربی در سراسر خاورمیانه شهرت دارد. او با عمرو دیاب خواننده مصری آهنگی به نام «آنا بهبک اکتار» ساخته‌است. او اغلب به دلیل تحصیلات پایین و شیوه بیان کلامی کمیک مورد انتقاد قرار می‌گیرد. در ۱۴ مارس ۲۰۱۰، تلویزیون آلفا، دیمیتریو را نهمین هنرمند زن برتر در دوره آواشناسی یونان (از سال ۱۹۶۰) رتبه‌بندی کرد.