payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آدریان کاپرالیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسلواکی، زیر ۲۱ سال اسلواکی و اسلواکی بازی کرده‌است.
آرتور گایدوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ و ۱۹ سال اسلواکی بازی کرده‌است.
پیتر پوکورنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیفرینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۹ و ۲۱ سال اسلواکی بازی کرده‌است.
تپه ۳۰۳ یا جانبازان ظفار فیلمی رنگی به کارگردانی امان منطقی و محصول سال ۱۳۵۶ است. این فیلم بزرگ‌ترین فیلم جنگی – تاریخی ایران بود که به سفارش محمدرضا شاه پهلوی و با پشتیبانی نیروی زمینی و هوایی ارتش (تیپ زرهی شیراز) و تجهیزات فراوان جنگی از قبیل هواپیما، تانک و هلی‌کوپتر در سال ۱۳۵۵ آغاز به کار کرد. همچنین این فیلم از کمکهای مالی (وام) ارایه شده توسط وزرات فرهنگ و هنر نیز برخوردار بوده است. بر اساس گزارش روزنامه اطلاعات بودجه فیلم ۳ میلیون تومان بوده است. جنگ ظفار جنگی است که در سال ۱۳۵۲ با اعزام نیروهای
جنگ ظفار جنگی است که در سال ۱۳۵۲ با اعزام نیروهای ارتش ایران به شهر ظفار در کشور عمان آغاز و تا سال ۱۳۵۷ نیروهای ارتش ایران در این کشور به عنوان ژاندارم خاورمیانه حضور داشتند. پیش تولید فیلم از سال ۱۳۵۴ آغاز شد، در ابتدا قرار بود بهروز وثوقی و ایرج قادری نیز در این فیلم پر هزینه و پر از ستاره حضور داشته باشند که بعدها سعید راد و پرویز فنی زاده جایگزین این دو شدند. لوکیشن فیلم‌برداری فیلم در اطراف شیراز و روستای کوار انتخاب شد، روستای کوار در جنوب شیراز قرار داشت و از نظر جغرافیایی تا حدودی شبیه به منطقه
داشت و از نظر جغرافیایی تا حدودی شبیه به منطقه ظفار در عمان بود، فیلمنامه این فیلم درخصوص روایتی متفاوت از جنگ ظفار بود. ناصر ملک مطیعی، چندین بار در این فیلم دچار ضرب‌دیدگی و جراحت شد و عوامل فیلم هم چندین بار دچار گرمازدگی شدند. فیلمبرداری این فیلم در شهریور ۱۳۵۵ به پایان رسید ولی این فیلم هیچوقت تکمیل نشد. پس از انقلاب این فیلم با تغییر موضوع و دوبله با عنوان جانبازان ظفار ارائه شد که موفق به دریافت پروانه نمایش نشد. می‌گویند تمامی تصاویر تدوین نشده در فیلمخانه ملی موجود است ولی نسخه نهایی از آن تابحال
ملی موجود است ولی نسخه نهایی از آن تابحال دیده نشده. گفته می‌شود فیلم در سال ۱۳۵۸ دوباره دوبله شد و با حذف قستمتهایی از آن و نام جدید جانبازان ظفار باز هم مجوز نمایش پیدا نکرد. داستان. داستان فیلم شباهت‌هایی به فیلم دوازه مرد خبیث ساخته رابرت آلدریچ دارد. فیلم روایت مجرمانی است که طی یک عملیات قهرمانانه باعث پیروزی ارتش ایران در جنگ ظفار می‌شوند و به خاطر این عملیات، جرمشان بخشوده می‌شود.
"مقالات مرتبط: گسترش روم در آیبریا" جنگ‌های سلتیبری به سلسله نبردهایی گفته می‌شود که در پی سه شورش بزرگ سلتیبری‌ها در برابر سلطه گری رومیان در هیسپانیا به راه افتاد. از جمله قبایل درگیر جنگ، پلندون‌ها، آرواکی‌ها، لوسون‌ها، تیتی‌ها و بلی‌ها بودند که اتحاد ضعبف و از سر ناچاری بین این قبایل وجود داشت. پس از اتمام جنگ پونیک دوم، کارتاژی‌ها کنترل سرزمین‌های اسپانیایی خود را به روم واگذار کردند. سلتیبری‌ها با این استان جدید رومی مرز مشترک داشتند. رفته رفته آنها شروع به مقابله و رویارویی با ارتش رومی کردند که در
به مقابله و رویارویی با ارتش رومی کردند که در مناطق اطراف سلتیبریا فعالیت می‌کرد و این منجر به جنگ اول سلتیبری شد. پیروزی رومیان در این جنگ و قراردادهای صلحی که توسط گرائکوس پرائتور رومی با چندین قبایل ایجاد شد، منجر به ۲۴ سال صلح موقت شد. در سال ۱۵۴ قبل از میلاد، مجلس سنای روم با ساخت یک مدار دیواری توسط قبیله بلی در شهر سگدا مخالفت کرد که در نهایت منجر به اعلام جنگ شد. بدین ترتیب، جنگ دوم سلتیبری (۱۵۴–۱۵۲ قبل از میلاد) آغاز شد. که حداقل سه قبیله سلتیبری در جنگ شرکت داشتند: تیتی، بلی (شهرهای سگدا و
در جنگ شرکت داشتند: تیتی، بلی (شهرهای سگدا و نرتوبریگا) و آرواکی (شهرهای نومانتیا، آکسینوم و اوسیلیس). پس از چند پیروزی اولیه سلتیبری‌ها، کنسول مارکوس کلودیوس مارسلوس شکست‌هایی را بر متحدان وارد کرد و در نهایت با سلتیبری‌ها صلح کرد. کنسول بعدی، لوسیوس لیسینیوس لوکولوس، به واکائی، قبیله ای که در دره مرکزی دورو زندگی می‌کردند و با روم در جنگ نبودند، حمله کرد. او این کار را بدون مجوز مجلس سنا انجام داد، به این بهانه که واکائی‌ها با کارپتانی‌ها بدرفتاری کرده‌اند. جنگ دوم سلتیبری با جنگ لوسیتانی (۱۵۴–۱۵۰ قبل از
جنگ دوم سلتیبری با جنگ لوسیتانی (۱۵۴–۱۵۰ قبل از میلاد) همپوشانی داشت. سومین شورش بزرگ پس از جنگ‌های سلتیبری، جنگ نومانتین (۱۴۳–۱۳۳ قبل از میلاد) بود که گاهی به عنوان جنگ سوم سلتیبری در نظر گرفته می‌شود. پس زمینه. رومی‌ها سرزمین‌های کارتاژی در جنوب هیسپانیا زمانی که آنها را در نبرد ایلیپا در سال ۲۰۶ قبل از میلاد در جریان جنگ دوم پونیک (۲۱۸–۲۰۱ قبل از میلاد) شکست دادند، تصرف کردند. پس از جنگ، آنها دو استان رومی را تأسیس کردند: هیسپانیا سیتریور (اسپانیا نزدیکتر) در امتداد بیشتر سواحل شرقی، منطقه ای تقریباً
در امتداد بیشتر سواحل شرقی، منطقه ای تقریباً مطابق با جوامع خودمختار مدرن آراگون، کاتالونیا و والنسیا، و استان هیسپانیا اولتریور (اسپانیا بیشتر) در جنوب. تقریباً با اندلس مدرن مطابقت دارد. طغیان‌های متعددی توسط بسیاری از قبایل هیسپانیا، از جمله قبایل در داخل و خارج از قلمرو روم، در بیشتر سال‌ها به مدت ۹۸ سال، تا پایان جنگ اول سلتیبری در سال ۱۷۹ قبل از میلاد وجود داشت. سلتیبری‌ها یا ائتلاف‌های اسپانیایی که بخشی از آنها توسط سلتیبری‌ها تشکیل شده بود، به زودی با قدرت نوظهوری به نام روم درگیر شدند. در سال ۱۹۷
با قدرت نوظهوری به نام روم درگیر شدند. در سال ۱۹۷ قبل از میلاد، ۲۰۰۰۰ سلتیبری به ارتش رومی در نزدیکی ایلیتورگیس حمله کردند و در سال ۱۹۵ قبل از میلاد ۱۰۰۰۰ سلتیبری به توردولی‌ها علیه روم پیوستند. یک ارتش کنسولی توسط کاتوی بزرگ به سلتیبریا فرستاده شد، و علیرغم اینکه نتوانستند ساگونتیا را تصرف کنند، سلتیبری‌ها را بر آن داشت تا در سال ۱۹۵ قبل از میلاد، جنگ را متوقف کنند. بلافاصله پس از بازگشت کاتو به شهر رم، در سال ۱۹۳ قبل از میلاد، ائتلافی از سلتیبری‌ها، واچی و وتون‌ها توسط مارکو فولویو نوبیلیور در نزدیکی
و وتون‌ها توسط مارکو فولویو نوبیلیور در نزدیکی تولتوم (تولدو امروزی) شکست خوردند. در همان منطقه، در ۱۸۵ قبل از میلاد، یک ائتلاف اسپانیایی جدید (احتمالاً از سلتیبری‌ها، وتون‌ها و کارپتانی‌ها)، دو ارتش پرائتوری را شکست دادند، اما در درگیری دیگری در نزدیکی رودخانه تاگوس شکست خوردند. منابع. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی
قلعه سوخته مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان باخرز، ۱ کیلومتری جنوب روستای گزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه مردان‌آباد ۱ مربوط به دوره تاریخی است و در شهرستان باخرز، ۱/۶ کیلومتری جنوب شرق روستای مردان‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه مردان‌آباد ۲ مربوط به دوره تاریخی، سده ۶ قمری است و در شهرستان باخرز، ۲ کیلومتری جنوب شرقی روستای مردان‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه ده‌نو مربوط به سده‌های اولیه اسلامی است و در شهرستان باخرز، ۵۰۰ متری شمال شرق روستای ده‌نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه توران مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان باخرز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بافت تاریخی روستای مزار مربوط به دوره تاریخی است و در شهرستان بجستان، روستای مزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۵۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه مرندیز مربوط به اواخر دوره صفوی - اوایل دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، روستای مرندیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه مرندیز مربوط به اواخر سده ۱۲ و ۱۳ ق است و در شهرستان بجستان، روستای مزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
رائول روسیسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل رومانی است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال رومانی، زیر ۲۱ سال رومانی و رومانی بازی کرده‌است.
ولودیمیر شچربیتسکی (؛ – ) سیاست‌مدار اهل جمهوری خلق اوکراین بود. وی دو مرتبه از ۲۸ فوریه ۱۹۶۱ تا ۲۶ ژوئن ۱۹۶۳ و از ۲۳ اکتبر ۱۹۶۵ تا ۲۵ مه ۱۹۷۲ نخست‌وزیر جمهوری اوکراین شوروی بود. او همچنین از ۲۵ مه ۱۹۷۲ تا ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۹ دبیرکل حزب کمونیست اوکراین بود. ولودیمیر شچربیتسکی در ۱۶ فوریه ۱۹۹۰، یک روز پیش از ۷۲ سالگی‌اش درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، قهرمان کار سوسیالیست، جایزه لنین، مدال دفاع از قفقاز، نشان لنین، و مدال
جایزه لنین، مدال دفاع از قفقاز، نشان لنین، و مدال شجاعت کار شده‌است.
حوض‌انبار سنگی سه فرسخ مربوط به پهلوی اول است و در شهرستان بجستان، بخش یونسی، روستای سه فرسخ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
فرانکو روسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در لیگ حرفه‌ای دسته اول فوتبال بلغارستان برای لودوگورتس رازگراد در پست مدافع میانی بازی می‌کند.
گروه فلسفهٔ دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی سابق) از گروه‌های آموزشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی است که در سال ۱۳۴۷ به‌دست شرف‌الدین خراسانی بنیاد نهاده شد. این گروه به‌طور کلی در حوزهٔ «فلسفهٔ محض» و ذیل سه گرایش «فلسفهٔ یونان و قرون وسطا»، «فلسفهٔ جدید و معاصر» و «فلسفهٔ اسلامی» فعالیت می‌کند. تاریخچه. از تأسیس تا انقلاب فرهنگی. شرف‌الدین خراسانی پس از اخذ مدرک دکترای فلسفهٔ خود از دانشگاه کمبریج، حوالی سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و در دانشگاه ملی (شهید بهشتی لاحق) به تدریس پرداخت. دو سال
ملی (شهید بهشتی لاحق) به تدریس پرداخت. دو سال بعد گروه فلسفه را در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه ملی بنیان گذاشت و از سال ۱۳۴۶ تا بهمن ۱۳۵۹ مدیر این گروه بود و استادانی را در آن گروه گردآورد که سال‌ها بعد خود از نام‌آوران شدند. او پس از انقلاب فرهنگی و بازگشایی دانشگاه‌ها در ۱۳۶۲ نخست از تدریس منع شد، پس از او ریاست گروه به محمدعلی شیخ واگذار شد. نهایتاً در سال ۱۳۶۵، حکم شورای دانشگاه مبنی بر بازنشتگی پیش از موعد، به زندگی دانشگاهی او پایان داد. او در فاصلهٔ کوتاهی با سمت مشاور عالی علمی به مرکز دایرةالمعارف
با سمت مشاور عالی علمی به مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی دعوت شد. تألیف کتب. در این گروه تا کنون تألیف کتبی در زمینهٔ تاریخ فلسفهٔ یونان و معاصر توسط شرف‌الدین خراسانی، در زمینهٔ فلسفهٔ آلمان و ایدئالیسم آلمانی توسط ابوالقاسم ذاکرزاده، در حوزهٔ پدیدارشناسی و فلسفهٔ پست‌مدرن توسط عبدالکریم رشیدیان، و "تاریخ فلسفهٔ قرون وسطا" توسط محمد ایلخانی انجام گرفته است.
ایوان حسینیه حاج خداداد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
لی مین وو (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل کره جنوبی است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
منزل اصغری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار فخرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، روستای فخرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مرگ سزار یک درام اثر ولتر، نویسندهٔ فرانسوی عصر روشنگری، است که در ۱۷۳۱ میلادی در سه پرده نگارش شد و نخست در ۱۷۳۵ به طبع رسید. این اثر پیرامون قتل ژولیوس سزار، دیکتاتور و سردار نامدار جمهوری روم، در نیمه مارس ۴۴ قبل از میلاد است و شخصیت‌های اصلی آن سزار و بروتوس هستند و ولتر آن را از روی نمایشنامهٔ "ژولیوس سزار" اثر ویلیام شکسپیر الهام گرفته بود. مؤلف چاپ نخست کتابش را، که در ۱۷۳۵ در آمستردام منتشر شده بود، رد کرد؛ حال‌آنکه سال بعد اثرش در لندن با تأیید و ویرایش وی چاپ شد. پردهٔ اول. سال ۴۴ ق.م. است و جنگ
وی چاپ شد. پردهٔ اول. سال ۴۴ ق.م. است و جنگ داخلی سزار به‌پایان رسیده و قیصر (سزار) فاتح به‌عنوان دیکتاتور نصب شده‌است و بر آنست بر شاهنشاهی اشکانی حمله ببرد اما مضطرب و مشوش است. پس چون معاون وی، مارکوس آنتونیوس، سبب اضطرابش را می‌پرسد، پاسخش می‌دهد که او پدر مارکوس یونیوس بروتوسی است که خوارش می‌دارد. در حقیقت، سرویلیا، مادر بروتوس و معشوقهٔ قیصر، پیش از مرگش نوشته‌ای از خود برجای گذاشته بود که نشان می‌داد سزار پدر بروتوس است، حقیقتی که بروتوس را از آن خبر نبود. وقتی سزار با بروتوس و کاسیوس و دیگر
آن خبر نبود. وقتی سزار با بروتوس و کاسیوس و دیگر جمهوری‌خواهان سرسخت و مخالفان سیاسی‌اش روبرو می‌شود، انتقادات تیز بروتوس را گوش می‌دهد و تأمل می‌کند که باید ترحم را پیشه سازد یا خشونت را. او بیشتر متمایل به عفو و بخشش است، لیکن آنتونیوس وامی‌داردش که شفقت نشان ندهد. پردهٔ دوم. برای بروتوس نامه‌های بسیاری سرازیر می‌شود که او را برمی‌انگیزد بر سزار بشورد و جد دورش لوکیوس یونیوس بروتوس را سرمشق قرار دهد، و او را بابت عدم‌قاطعیتش می‌نکوهد. پس چون بروتوس بدین نامه‌ها برانگیخته و سرشار از حس غرور به جد دورش شد،
برانگیخته و سرشار از حس غرور به جد دورش شد، دلیر گشت و دلیری خویش را به یاران خود نیز القا کرد و جملگی نقشهٔ قتل سزار را کشیدند. کمی بعد، بروتوس با سزار مقابل می‌شود و باز نفرتش از مستبدان را بدو گوشزد می‌کند. اینبار، دیکتاتور دست‌نوشتهٔ مادرش، سرویلیا، را بدو می‌نمایانَد و حقیقت را بر وی فاش می‌کند. پردهٔ سوم. این افشاگری نقشه‌های بروتوس را برهم زد. او از سویی قیصر را عزیز می‌داشت و از آن‌سو نمی‌توانست نسبت‌به سرنوشت جمهوری بی‌تفاوت بماند، جمهوریی که قیصر آزادی‌اش را مورد تهدید قرار داده بود؛ وی امید داشت
را مورد تهدید قرار داده بود؛ وی امید داشت راهی بیابد که هم قیصر هم جمهوری را محفوظ بدارد. او با توطئه‌چینان دیدار کرد و ایشان را از حقیقتی که سزار بر وی افشا کرده بود خبر کرد. در نهایت، براثر معاشرت با آن توطئه‌گران و با رجوع‌به ضمیر خویش، تصمیم گرفت به‌هر قیمت نقشهٔ قتل را عملی کند. بدین‌سان، در ۱۵ مارس ۴۴ ق.م. سزار در کوریا پومپیئا (ساختمان سنا) کشته شد؛ کاسیوس با دشنه‌ای آغشته به خون قیصر در انظار عموم ظاهر شد و شهروندان را از مرگ او خبر داد و از ایشان درخواست که قاتلان سزار را آزادی‌بخشان جمهوری بدانند
که قاتلان سزار را آزادی‌بخشان جمهوری بدانند و حمایت کنند؛ لیکن مارکوس آنتونیوس با نطقی در دفاع از سزار و بیان ترحم و بخشش او توده‌ها را به دوستی سزار برانگیخت. نگارش درام. ولتر ابتدا آن قسمتِ "نمایشنامه‌ی" شکسپیر را که نطق مارکوس آنتونیوس در برابر جنازهٔ سزار را روایت می‌کند به فرانسوی ترجمه کرد؛ لیکن قسمت‌هایی از آن را بربرگونه و زمخت و ناخوشایند یافت و بر آن شد خودش نمایش‌نامهٔ نویی بنویسد که هرچند با آنِ شکسپیر متفاوت است، روح و حال‌وهوای انگلیسی‌اش را در خود محفوظ دارد.
آب‌انبار مرندیز مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، ۳ کیلومتری شمال روستای مرندیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
منزل بلغاری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38469223&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-12-21T15:18:33Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;میراث خراسان&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;38469910&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; مقبره قطب‌الدین یونسی مربوط به اسلامی ـ سده ۱۰ ق است و در شهرستان بجستان، شهر یونسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت
ثبت ۱۴۳۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار حاج میرزا مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - خیابان ۱۲ فروردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شین هه سونگ (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه‌پرداز اهل کره جنوبی است.
آب‌انبار نو بجستان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - خیابان ۱۲ فروردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار حاج قربان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - حاشیه خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
منزل سپاهی مربوط به پهلوی اول است و در شهرستان بجستان، شهر شهر بجستان - خیابان ۱۲ فروردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد سرگود مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - حاشیه خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام عبدالله غول مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان - خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مقبره آصف برخیا مربوط به پهلوی اول است و در شهرستان بجستان، روستای مزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام جزین مربوط به سده‌های متاخر اسلامی است و در شهرستان بجستان، روستای جزین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ایوان کازانتس (؛ – ) سیاستمدار اهل اوکراین بود. وی از ۲۸ ژوئن ۱۹۶۳ تا ۲۲ اکتبر ۱۹۶۵ نخست‌وزیر جمهوری اوکراین شوروی بود. ایوان کازانتس در ۱۵ فوریه ۲۰۱۳، در سن ۹۴ سالگی در مسکو درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، مدال کارگر ممتاز، نشان انقلاب اکتبر، و مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) شده‌است.
پارک چونگ جه (؛ زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۸۰) که به‌طور حرفه‌ای با نام جون‌جین (Jun Jin) شناخته می‌شود، خواننده، بازیگر و انترتینر اهل کره جنوبی است و به عنوان یکی از اعضای گروه شش نفره شینهوا شناخته می‌شود. او به عنوان رقصنده و رپر در گروه شینهوا در سال ۱۹۹۸ فعالیتش را آغاز کرد و در سال ۲۰۰۲ شروع به خوانندگی پارت‌های کوچک کرد. او در سال ۲۰۰۶ با انتشار آلبوم Love Doesn't Come فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد.
پل حصار سرخ مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان میان‌جلگه، روستای حصار سرخ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پل حسین‌آباد جنگل مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان میان‌جلگه، روستای حسین‌آباد جنگل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه چشمه آخور جنگل مربوط به سده ۴ تا ۸ ق است و در شهرستان میان‌جلگه، روستای حسین‌آباد جنگل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شهرکهنه جنگل مربوط به دوره سلجوقی ـ ایلخانی است و در شهرستان میان‌جلگه، دهستان بلهرات، ۲۰۰ م روستای شهرکهنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
اولکساندر لیاشکو (؛ – ) سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی از ۹ ژوئن ۱۹۷۲ تا ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۷ نخست‌وزیر جمهوری اوکراین شوروی بود. اولکساندر لیاشکو در ۹ اکتبر ۲۰۰۲، در سن ۸۶ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، قهرمان کار سوسیالیست، و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
حوض‌انبار مشهد ریزه یا آب‌انبار قلعه کهنه ریزه مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان تایباد، شهر مشهد ریزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
نجواگران فیل () یک فیلم مستند کوتاه هندی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی کارتیکی گونسالوس است. این مستند در مورد پیوندی است که بین یک زن و شوهر و بچه فیل یتیمی که برای تیمار به آنها سپرده شده، شکل می‌گیرد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار شد. نجواگران فیل نخستین تولید سینمای هند است که در این بخش، جایزه اسکار را به دست آورده است. در برخی رسانه‌ها و پلتفرم‌های ایرانی، نام نجواگران فیل‌ها برای این مستند برگزیده شده است. موضوع. این مستند روایتگر داستان یک زوج بومی
است. موضوع. این مستند روایتگر داستان یک زوج بومی به نام‌های بومن و بلی است که یک بچه فیل هندی یتیم به نام راگو برای مراقبت به آنها سپرده می‌شود. آنها زحمت زیادی برای زنده نگهداشتن و رشد این بچه فیل آسیب دیده متحمل می‌شوند. در روند این مراقبت، پیوندی قوی بین زن و شوهر و فیل شکل می‌گیرد. پس از آنکه فیل دیگری به آنها سپرده می‌شود، زمان رها کردن راگو فرا می‌رسد. این مستند که در پارک ملی مودومالای در مرز ایالت‌های کرناتکه و تامیل نادو هند می‌گذرد، زیبایی‌های طبیعی این منطقه و همچنین زندگی مردم بومی در هماهنگی
این منطقه و همچنین زندگی مردم بومی در هماهنگی با طبیعت را به خوبی نمایش می‌دهد. این فیلم افزون بر روایت داستانی دلچسب از پیوند و همزیستی میان جانوران و انسان، فرهنگ هند و سنت حفظ محیط زیست را نیز به نمایش می‌گذارد. جایزه‌ها و نامزدی‌ها. فیلم نجواگران فیل در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۲، برنده جایزه جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه شد. این مستند نامزد دریافت جایزه موسیقی هالیوود در بخش موسیقی متن؛ فیلم مستند کوتاه و همچنین نامزد دریافت جایزه بهترین مستند کوتاه در جوایز انجمن بین‌المللی مستند بود.
قلعه کهنه شرشری مربوط به دوره اسلامی است و در شهرستان تایباد، روستای جنوب‌غربی روستای جوزقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مزار خواجه شهاب الدین احمد مربوط به سده ۸ ق است و در شهرستان تایباد، ۳۰۰ متری شمال‌غرب روستای جوزقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد قدیمی محسن‌آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان تایباد، ضلع غربی روستای محسن‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
لئو یک پویانمایی رایانه‌ای کمدی - خانوادگی و موزیکال محصول ۲۰۲۳ آمریکا است که توسط نتفلیکس تولید و توزیع شده‌است. این فیلم توسط رابرت ماریانتی، رابرت اسمایگل و دیوید واختنهایم (در اولین کارگردانی بلند سینمایی ماریانتی و واختنهایم) کارگردانی و توسط اسمیاگل، آدام سندلر و پل سادو نوشته شده‌است. سندلر و میریل سوریا تهیه‌کنندگی اجرایی آن را برعهده داشته‌اند. خلاصه داستان. این فیلم داستان یک مارمولک ۷۴ ساله به‌نام لئو را روایت می‌کند که سال‌ها با یک لاک پشت در آکواریوم یک کلاس درس دبستانی در فلوریدا زندگی می‌کند
یک کلاس درس دبستانی در فلوریدا زندگی می‌کند و گرفتار شده است. لئو زمانی‌که متوجه می‌شود تنها یک سال دیگر عمر می‌کند، تصمیم به فرار می‌گیرد تا زندگی خارج از آکواریوم و مدرسه را تجربه کند اما معلم جایگزینی به کلاسش می آید و قانونی می گذارد که هر هفته باید یکی از بچه ها این مارمولک را به خانه ببرد و ماجرا از همین جا جذاب می شود. این اثر جدیدترین انیمیشن نتفلیکس است که در آن آدام سندلر نقش یک مارمولک پیر را بر عهده داشته است.
تپه فیض‌آباد مربوط به دوره اسلامی است و در شهرستان تایباد، ۷ کیلومتری شمال‌غرب شهر تایباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه و بقایای قلعه سرباز مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان تایباد، ابتدای روستای محسن‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آرامگاه ابوالفتح و برادرش مربوط به سده ۷ ق - معاصر است و در شهرستان تایباد، شهر تایباد - ابتدای ورودی شهر - مزار شهدای گمنام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام قدیمی آبقه مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان تایباد، روستای آبقه - روبروی زیارتگاه آبقه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه کرات مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان تایباد، ۱۰۰ متری غرب روستای کرات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقایای رباط سنگی کرات مربوط به سده ۹ - ۱۰ ق است و در شهرستان تایباد، ۲ کیلومتری جنوب‌غرب روستای کرات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
«مفتش اعظم» یک داستان در داستان است که در "برادران کارامازوف"، رمان فیودور داستایفسکی، از زبان یکی از شخصیت‌ها به نام ایوان کارامازوف، نقل شده‌است. این قسمت از رمان بیانگرِ طغیان ایوان کارامازوف علیه دنیایی است که خدا ایجاد کرده‌. در دوره‌ای که داستایفسکی این بخش را می‌نوشت، نامه‌هایی را برای سردبیرش ارسال می‌کرد که تصویری از اهداف ایدئولوژیک و هنری او ارائه می‌دهند. چاپ رمان همزمان با ناآرامی و ترور (از جمله ترور ناموفق رئیس پلیس مخفی و تزار) در روسیه بود؛ داستایفسکی و تورگنیف نماد دو رویکرد به مناظرهٔ
داستایفسکی و تورگنیف نماد دو رویکرد به مناظرهٔ بزرگی بودند که در میان قشر تحصیل‌کرده و در واکنش به این فضا در جریان بود. به همین علت، دو بخش از رمان، اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد؛ یکی بخش «شورش» ایوان و دیگری، افسانه مفتش اعظم. داستایفسکی را (در کنار نیچه) می‌توان نقطه اوج سنت رمانتیکی در نظر گرفت که به خدا معترضند و جانب انسانیت رنج‌دیده را می‌گیرند. "برادران کارامازوف" بیانی کلاسیک از موضوعی است که از زمان "یادداشت‌های زیرزمینی" ذهن داستایفسکی را به خود مشغول کرده بود؛ ناسازگاری عقل و ایمان مسیحی. این تضاد در
بود؛ ناسازگاری عقل و ایمان مسیحی. این تضاد در کتاب‌های ۵ و ۶ در جایگاه مرکز ایدئولوژیک رمان قرار می‌گیرد. داستایفسکی کل کتاب را پاسخی به مفتش اعظم دانسته‌است. در مفتش اعظم، تفسیر متفاوتی از روایت سه وسوسهٔ مسیح توسط شیطان می‌شود. مفتش اعظم خداناباور است و اعترافات او و تصویری که از مسیح ارائه ‌می‌دهد، نقشی محوری دارد. مفتش، بازگوکنندهٔ نظر نهایی داستایفسکی دربارهٔ مسیح است. این قضاوت بر مبنای دیدگاهی عمیق به طبیعت انسان شکل گرفته‌است: هیچ الهامی، انسان را فراتر از حدودش نمی‌برد. انسان هیچگاه نمی‌تواند
را فراتر از حدودش نمی‌برد. انسان هیچگاه نمی‌تواند «آزاد» باشد زیرا از زندگی سه انتظار بزرگ دارد و تنها در صورت برآوردن آنان قادر به بقا است. این سه نیاز (معجزه، راز و اقتدار) مانع از «آزادی» انسان است. رنه ولک معتقد است مسیح استدلال مفتش اعظم را نمی‌پذیرد: او به تنها صورتی پاسخ می‌دهد که مذهب می‌تواند به خداناباوری پاسخ دهد؛ با سکوت و بخشش. مفتش با بوسهٔ آرام تکذیب می‌شود. بلافاصله پس از آن، آلیوشا ایوان را می‌بوسد، خداناباوری او را می‌بخشد و «طغیان» او را با شفقت پاسخ می‌دهد. ایوان این موضوع را درک می‌کند