payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرماندار». برایانت گفت: مادرش عامل تصمیم‌گیری وی برای ورود به سیاست بود. برایانت پس از فراغت از دبیرستان اوکلا، از سال ۱۹۳۱ تا سال ۱۹۳۲ در دانشگاه اموری در شهر آتلانتا ایالت جورجیا تحصیل کرد. برایانت با انجمن برادری آلفا تا امگا (ATO) قول و پیمان کرد. سپس از شبکه اجتماعی ATO برای کمپین سیاسی خود استفاده کرد و به عنوان فرماندار، برادران ATO را در ستاد خود آورد. وی تحصیلات کارشناسی خود را با کسب مدرک کارشناسی بازرگانی در سال ۱۹۳۵ در دانشگاه فلوریدا واقع گینس‌ویل، به اتمام رسانید. در این دانشگاه عضو انجمن
به اتمام رسانید. در این دانشگاه عضو انجمن دانشجویی فلوریدا بلو کی، انجمن برادری آلفا تا امگا و انجمن برادری بازرگانی آلفا کاپا پسی بود. برایانت به تحصیل خود در دانشگاه هاروارد در کمبریج ایالت ماساچوست ادامه داد و در سال ۱۹۳۸ مدرک کارشناس حقوق را از این دانشگاه بدست آورد. برایانت در سال ۱۹۳۹ پس از این‌که قادر به دریافت سمت حقوقی با حقوق رضایت‌بخش نشد، به عنوان بازرس در ادارهٔ بازرس ایالت فلوریدا در تالاهاسی مشغول به کار شد. در همین شهر تالاهاسی با جولیا برنیت، خانم آینده خود ملاقات کرد. جولیا که در ۲۶ آوریل
خانم آینده خود ملاقات کرد. جولیا که در ۲۶ آوریل سال ۱۹۱۸ در شهر مدیسون ایالت فلوریدا متولد شده بود، دختر دانیل فلیکس برنت جونیور و ایونیس لاوت برنت بود. جولیا در کالج ایالتی فلوریدا برای زنان واقع تالاهاسی پذیرفته شد و از این کالج فارغ شد. جولیا در زمان تدریس در تالاهاسی با فاریس برایانت آشنایی حاصل کرد. برایانت در نخستین ملاقات شان با همدیگر به وی پیشنهاد ازدواج داد و جولیا سه رزو بعد پیشنهاد برایانت را قبول کرد. آن‌ها در ۱۸ ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰ در شهر مدیسون ازدواج کردند و در شهر اوکلا خانه ساختند. جولیا
ازدواج کردند و در شهر اوکلا خانه ساختند. جولیا و فاریس سه فرزند داشتند که تمام شان دختر و عبارت بودند از: جولیا، سیسیلیا و آدیر. جولیا نقش کلیدی در همکاری به فاریس در کمپین‌های سیاسیش و به‌عنوان بانوی نخست فلوریدا در جریان فرمانداری داشت. این دو پنجاه و شش سال الی مرگ جولیا در سال ۱۹۹۶ با هم زندگی کردند. هنگامی که ایالات متحده برای جنگ احتمالی در سال ۱۹۴۱ آمادگی می‌گرفت، برایانت به گارد جدید التشکیل ایالتی فلوریدا پیوست. برایانت بلافاصله پس از ورود ایالات متحده در جنگ دوم جهانی، داوطلب پیوستن به نیروهای
متحده در جنگ دوم جهانی، داوطلب پیوستن به نیروهای دریایی ایالات متحده شد. در ماه مه سال ۱۹۴۲ به نمایندگی از شهرستان ماریون برندهٔ انتخابات مجلس نمایندگان فلوریدا شد. اما با این وجود، وی به هدف خدمت در نیروهای دریایی، کرسی خود را ترک کرد. برایانت در سال ۱۹۴۳ به‌عنوان پرچم‌دار منصوب شد و به عنوان افسر توپ‌خانهٔ سنگین در تانکرهای نفت و کشتی‌های لیبرتی دراقیانوس اتلانتیک شمالی و آب‌های مدیترانه خدمت کرد. در سال ۱۹۴۴ در کشتی ناوشکن که مسئول اسکورت کاروان بود، انتقال شد. سپس در جنگ اقیانوس آرام علیه ژاپنی‌ها خدمت
شد. سپس در جنگ اقیانوس آرام علیه ژاپنی‌ها خدمت کرد. در سال ۱۹۴۵ در درجهٔ ستوانی به خدمت خود در نیروهای دریایی پایان داد. مجلس نمایندگان فلوریدا. برایانت پس از برگشت از جنگ در سال ۱۹۴۵، تصمیم گرفت که کرسی خود در مجلس نمایندگان آمریکا را که پس از پیوستن به نیروهای دریایی ترک کرده بود، دوباره بدست آورد. در سال ۱۹۴۶ برندهٔ انتخابات شد و در سال ۱۹۴۷ (مجلس مقننه جلسات دوساله داشت) در نخستین اجلاس مجلس مقننه فلوریدا خدمت کرد. برایانت در پنج اجلاس دیگر در مجلس نمایندگان فلوریدا خدمت کرد و آخرین اجلاس وی در سال
فلوریدا خدمت کرد و آخرین اجلاس وی در سال ۱۹۵۷ بود. برایانت تصویب قوانینی را که منجر به توسعهٔ سیستم کالج دوساله ایالت، ایجاد سیستم بزرگ‌راه فلوریدا، متمرکز سازی خریداری به مرکز و ایجاد برنامهٔ بنیاد حداقل که فراهم‌سازی آموزش مناسب و اساسی را برای کودکان حتی توسط فقیرترین مناطق مدرسه تضمین می‌کرد، تهیه، در تهیه آن مشارکت و از آن‌ها حمایت کرد. او همچنین تلاش‌ها برای تشکیل شورای قانون‌گذاری فلوریدا را رهبری می‌کرد، این شورا یک نهاد تحقیقاتی بود که به‌منظور گزارش‌دهی در مورد محاسن و معایب قانون‌گذاری احتمالی
در مورد محاسن و معایب قانون‌گذاری احتمالی در زمان تعطیلات مجلس، طرح شده بود. برایانت در موضوعات مالی محافظه‌کار بود و از اقتصاد دولتی حمایت می‌کرد. برایانت که تحت تأثیر عقیده متدیسم قرار داشت، همچنین در بسیاری از مسائل اجتماعی محافظه‌کار بود و از وضع قوانین محدود کنندهٔ قماربازی در ایالت حمایت کرد. برتری وی در قانون‌گذاری سبب شد که در سال ۱۹۵۳ رئیس مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب شود. برایانت خاطرات شیرینی از دورهٔ خدمت خود در مجلس نمایندگان فلوریدا داشت: «در آن ده سال در دنیای سیاست بیش از هر زمانی دیگر
«در آن ده سال در دنیای سیاست بیش از هر زمانی دیگر سرگرم شدم». کمپین‌های انتخاباتی فرمانداری. ۱۹۵۶. برایانت پس از این‌که به‌عنوان رئیس مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب شد، تصمیم گرفت که در انتخابات فرمانداری سال ۱۹۵۶ فلوریدا کاندید شود. لیروی کالینز فرماندار فعلی، فولر وارن فرماندار پیشین و بازرگان ثروتمند و سرهنگ پیشین گارد ملی، رقبای برایانت در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات بودند. برایانت امیدوار بود که بر اساس تجربه قانون‌گذاری، طرفداری از هزینه‌های دولتی مسئولانه و کنترل شده و حمایتش از بازنگری قانون اساسی
و کنترل شده و حمایتش از بازنگری قانون اساسی فلوریدا، برنده انتخابات شود. فرماندار کالینز نیز با همان برنامه وارد رقابت‌های انتخاباتی شد و هردو به سکتور بازرگانی رو به رشد فلوریدا روی آوردند. اما مسئلهٔ ادغام نژادی همه مسائل دیگر را در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات تحت‌الشعاع خود قرار داده بود. فرماندار کالینز به این باور بود که فلوریدا باید از قوانین فدرال متابعت نماید و تصمیم سال ۱۹۵۴ دادگاه عالی در پروندهٔ بروان علیه هیئت آموزشی که تفکیک‌زدایی در مدارس دولتی را ذاتاً نابرابر اعلام کرد و تصمیم متعاقب آن
را ذاتاً نابرابر اعلام کرد و تصمیم متعاقب آن (بروان دوم) که ایالت‌ها را مکلف به اقدام برای اجرای تفکیک‌زدایی در مدارس دولتی ساخت را بپذیرد. کالینز و برایانت اصرار داشتند که ادغام باید از مجراهای قانونی صورت گیرد نه ازطریق تمرد و خشونت. برایانت گفت: باید با «خونسردی، فکر باز و نگرانی شدید بابت رفاه تمامی شهروندان فلوریدا اعم از سفیدپوست و سیاه‌پوست»، به مسئله ادغام پرداخته شود. سامتر لوری، به‌عنوان مدافع سرسخت تبعیض نژادی وارد رقابت‌های انتخاباتی شد و نسبت به هرنوع سازش با ادغام نژادی ناشی از تصمیم دادگاه
به هرنوع سازش با ادغام نژادی ناشی از تصمیم دادگاه در پروندهٔ بروان، مخالفت ورزید. سامتر بر مسئلهٔ ادغام به‌عنوان دسیسهٔ مورد حمایت کمونیست‌ها برای از بین بردن نژاد سفید در آمریکا تاخت.
کالوین بروس اندرسون (Calvin Bruce Anderson) (زاده ۲ می ۱۹۴۸ – درگذشت ۴ اوت ۱۹۹۵)، افسر نظامی و سیاستمدار آمریکایی بود که به عنوان یکی از اعضای مجلس سنای ایالت واشینگتن در ۱۹۹۵ به عنوان نماینده منطقه ۴۳، خدمت می‌کرد. او یکی از اعضای حزب دموکرات بود و قبل از آن از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۵ به عنوان عضو مجلس نمایندگان واشینگتن خدمت کرد و اولین عضو آشکار همجنس‌گرای مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن بود. اندرسون در سیاتل، واشینگتن متولد شد و در دبیرستان فاستر درس خواند. وی در سنین جوانی وارد سیاست شد و برای کمپین شورای شهر پدرش
جوانی وارد سیاست شد و برای کمپین شورای شهر پدرش و کمپین سنای وارن مگنوسون کار می‌کرد. پس از پایان مدرسه، به ارتش ایالات متحده پیوست و به عنوان گزارشگر دیوان، برای لشکر ۲۳ پیاده‌نظام مشغول به کار شد. همجنس‌گرایی او در زمان سربازی برای والدینش آشکار شد. او برای چندین مقام شهر سیاتل کار کرد و سمت‌هایی در میان دموکرات‌های جوان و حزب دموکرات ایالت واشینگتن داشت. در ۱۹۸۷، او برای پر کردن صندلی خالی نمایندهٔ مجلس ایالتی، جنیس نیمی، انتخاب شد و در زمان حضور خود و همچنین در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، با حملات ضد
در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، با حملات ضد همجنس‌گرایی از سوی یکی از اعضای قانونگذار ایالتی، مواجه شد. اندرسون تا زمان وفاتش بر اثر ایدز در ۱۹۹۵، مدت کوتاهی در سنای ایالت، جاییکه دستیار اکثریت ویپ بود، خدمت کرد. هزاران نفر در مراسم یادبود او شرکت کردند و بعدها پارکی در سیاتل به نام او نامگذاری شد. اوایل زندگی و تحصیلات. کالوین بروس اندرسون در ۲ می ۱۹۴۸ در خانوادهٔ رابرت و آلیس اندرسون در سیاتل، واشینگتن، به دنیا آمد. او در دوران راهنمایی برای فعالیت در کمپین وارن مگنوسون برای کسب یک جایگاه در سنای ایالات
وارن مگنوسون برای کسب یک جایگاه در سنای ایالات متحده داوطلب شد. او برای کمپین موفقیت‌آمیز پدرش برای یک جایگاه در شورای شهر توکویلا، واشینگتن که با چهار رأی به دست آمد نیز فعالیت کرد. اندرسون در ۱۹۶۶ از مدرسه فاستر فارغ‌التحصیل شد. حرفه. ارتش. اندرسون در ارتش ایالات متحده به عنوان گزارشگر دادگاه برای لشکر ۲۳ پیاده‌نظام خدمت می‌کرد. در زمان خدمتش در ارتش، او دو ستاره برنزی را برای کار به عنوان گزارشگر اصلی دادگاه در جریان پژوهش‌های قتل‌عام مای‌لای دریافت کرد. در زمان محاکمه ارنست مدینه، او به عنوان گزارشگر
در زمان محاکمه ارنست مدینه، او به عنوان گزارشگر ارشد دادگاه خدمت کرد. او تا ۱۹۷۳ در ارتش خدمت کرد. در دوران سربازی و قبل از فوت پدرش در ۱۹۷۱، به عنوان همجنس‌گرا برای والدینش شناخته شد. مادرش می‌گفت «این برای من آزاردهنده نیست؛ من حتی به آن فکر هم نمی‌کنم. من نمی‌توانم بفهمم که چرا مردم نمی‌توانند زندگی کنند و اجازه دهند دیگران نیز زندگی خودشان را بکنند». اندرسون اظهار داشت که او یک بار در همجنسگرایی گرفتار شده بود، اما از طرف فرمانده فقط یک توبیخ کوتاه به او داده شد و گفت: «اکنون، برای من مهم نیست مردم در
داده شد و گفت: «اکنون، برای من مهم نیست مردم در زمان خود چه می‌کنند، اما ارتش چنین احساسی ندارد، بنابراین در آینده، بیشتر احتیاط کنید». سیاست. اندرسون پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه، برای ژانت ویلیامز، رئیس حزب دموکرات شهرستان کینگ شروع به فعالیت کرد. او در ۱۹۶۸، به عنوان منشی دموکرات‌های جوان شهرستان کینگ جنوبی منصوب شد. اندرسون از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۳ برای جورج بنسون، یکی از اعضای شورای شهر سیاتل، به عنوان دستیار اداری کار کرد. او در ۱۹۸۳ منشی انتصابات شهردار، چارلز رویر شد و تا ۱۹۸۷ برای او کار کرد. او یکی از
رویر شد و تا ۱۹۸۷ برای او کار کرد. او یکی از اعضای کمیته مرکزی حزب دموکرات ایالت واشینگتن و دبیر کمیته در طول دههٔ ۱۹۸۰ بود. مجلس قانونگذاری واشینگتن. انتخابات. جیم مک درموت، سنای ایالت واشینگتن را در ۱۹۸۷ ترک کرد تا در سرویس خارجی ایالات متحده مشغول به کار شود. جای خالی مک درموت در مجلس سنای ایالت توسط جنیس نیمی، پر شد. اندرسون بیشترین رأی یعنی، پنجاه و یک رأی از صد و شانزده رأی، در جلسه نمایندگان حوزه را به دست آورد تا جایگاه خالی ناحیه ۴۳ که با استعفای جنیس نیمی از مجلس نمایندگان واشینگتن برای پیوستن به
نیمی از مجلس نمایندگان واشینگتن برای پیوستن به سنای ایالت ایجاد شده بود، را پر کند. او یکی از سه نامزد لیست ارائه شده در کنار هاروی ماگی که جایگزین پت تیبودو شد و جین پترسون بود. او برای پرکردن جای خالی انتخاب شد و به‌طور رسمی اولین عضو همجنس‌گرای مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن شد. در زمان انتخابات ۱۹۸۸، اندرسون با چالش اصلی دبرا ویلسون موبلی که منشی شورای شهر سیاتل بود، مواجه شد. او در یک کمپین تبلیغاتی از موبلی پرسید: من می‌توانم صادقانه به چشمان فرزندانمان نگاه کنم و بپرسم «کدام کاندیدا الگوی خوبی برای
نگاه کنم و بپرسم «کدام کاندیدا الگوی خوبی برای پیروی است؟ ضد همجنس‌گرایی یا همجنس‌گرا بودن». او در انتخابات مقدماتی موبلی را شکست داد و بر لی کارتر نامزد جمهوری‌خواه نیز در انتخابات عمومی غلبه کرد. در انتخابات ۱۹۸۸، اد موری که بعدها در مجلس ایالتی و همچنین به عنوان شهردار سیاتل خدمت می‌کرد، مدیر کمپین اندرسون بود. اندرسون در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ۱۹۹۰ موبلی و گری ای جیکوبز را شکست داد و نامزد جمهوری‌خواه، جیمز آلونزو را نیز در انتخابات عمومی شکست داد. او در انتخابات ۱۹۹۲ نامزد جمهوری‌خواه، مایک
داد. او در انتخابات ۱۹۹۲ نامزد جمهوری‌خواه، مایک مینن را شکست داد. اندرسون پس از اینکه، نیمی در ۱۹۹۴ بازهم در انتخابات شرکت نکرد، برای کسب یک جایگاه در سنای ایالت نامزد دموکرات‌ها شد و نامزد جمهوری‌خواه، مینن را در انتخابات عمومی شکست داد. دورهٔ تصدی. پس از اینکه تاد برای کسب جایگاه در مجلس سنای ایالت موفق نشد، اندرسون به عنوان رئیس کمیته دولت ایالتی، جایگزین مایک تاد شد. اندرسون به عنوان نایب رئیس اکولوژی و پارک‌ها، کمیته‌های قانون و عدالت در سنای ایالت منصوب شد. او همچنین به عنوان دستیار اکثریت ویپ خدمت
شد. او همچنین به عنوان دستیار اکثریت ویپ خدمت کرد. سناتور، ای ال راسموسن که از مخالفان حقوق همجنس‌گرایان بود، ادعا می‌کرد که اندرسون به خاطر تهدید به مرگ علیه او مقصر بوده‌است، زیرا او دربارهٔ همجنس‌گرا بودن خود «با غرور حرف می‌زند». اندرسون به عنوان سخنران اصلی در رژهٔ افتخار سوم مارس همجنس‌گرایان، لزبین‌ها، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتی‌ها در ۱۹۹۴ شرکت کرد. وفات و میراث. اندرسون اغلب به دلیل ابتلا به لنفوم غیر هوچکین در مجلس سنای ایالت غایب بود. چون حزب دموکرات، تنها با اندرسون دارای یک جایگاه اکثریت در سنای
تنها با اندرسون دارای یک جایگاه اکثریت در سنای ایالت بود، آن‌ها به یک تساوی در سنای ایالت تبدیل شده بودند که چندین بار به حزب جمهوری‌خواه اجازه داد تا با قوانین پارلمانی، قدرت را در دست بگیرد. شیمی درمانی، لنفوم غیر هوچکین را در آوریل ۱۹۹۵ نابود کرد. او به عنوان مارشال بزرگ بیست و یکمین رژه همجنس‌گرایان در سیاتل شرکت کرد، اما لخته شدن خون در پاها و ریه‌های او، مانع از حضور او در رژهٔ ماه ژوئن شد. اندرسون در ۴ اوت ۱۹۹۵ بر اثر ایدز در خانهٔ خود در سیاتل فوت کرد. جسد او توسط شریک جنسیش، اریک ایشینو کشف شد که
جسد او توسط شریک جنسیش، اریک ایشینو کشف شد که بعدها پرونده بزرگی از تهدیدهای مرگ علیه اندرسون را نیز کشف کرد. حدود ۲۰۰۰ نفر در مراسم یادبود اندرسون در کلیسای جامع سنت جیمز شرکت کردند. تیبودو برای پر کردن جای خالی ایجاد شده در اثر مرگ اندرسون، منصوب شد و باقی‌مانده دورهٔ او را که تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۸ ادامه داشت، پر کرد. در ۱۹ آوریل ۲۰۰۳، سیاتل، پارک کال اندرسون را به نام اندرسون نامگذاری کرد و این پارک در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵ افتتاح شد. مواضع سیاسی. مجازات اعدام. اندرسون قانونی را به مجلس ایالتی پیشنهاد کرد که
اندرسون قانونی را به مجلس ایالتی پیشنهاد کرد که اعدام افراد کم‌توان ذهنی را که به عنوان افرادی با بهره هوشی مساوی یا کمتر از هفتاد تعریف می‌شوند، ممنوع می‌کرد. در ۱۹۹۵، مجلس سنای ایالت با چهل و پنج رأی موافق و سه رأی مخالف، برخلاف رای اندرسون، قانونی را تصویب کرد که روش اصلی اعدام در واشینگتن را به جای حلق‌آویز کردن، به تزریق مرگبار تبدیل می‌کرد. اوتانازی. اندرسون قانونی را پیشنهاد داد که اجازه تجویز داروهای کشنده توسط پزشکان را برای بیمارانی که به بیماری لاعلاج مبتلا هستند، به درخواست خود بیمار می‌داد. پس
مبتلا هستند، به درخواست خود بیمار می‌داد. پس از فوت اندرسون، این قانون توسط سناتور، کوین کویگلی بازگردانده شد. انتخابات‌ها. اندرسون از قوانینی در مجلس ایالتی حمایت کرد که به‌طور خودکار، هر وقت شخصی برای دریافت گواهینامه رانندگی یا تمدید آن درخواست می‌داد، برای رأی دادن نیز ثبت نام می‌شد. اندرسون در ۱۹۹۱ از قوانینی حمایت کرد که بر اساس آن، واشینگتن از ۱۹۹۲ از اولویت اولیه برای ریاست جمهوری استفاده می‌کرد. در ۱۹۹۱، او به شکایتی پیوست که از ستره دادگاه عالی واشینگتن خواسته بود تا با انجام یک پیشنهاد رأی‌گیری
خواسته بود تا با انجام یک پیشنهاد رأی‌گیری در آن محدودیت‌های دوره برای فرماندار، اعضای کنگره ایالات متحده و اعضای مجلس قانونگذاری ایالتی را غیرقانونی اعلام کند. حقوق همجنس‌گرایان. در طول حضور اندرسون در مجلس قانونگذاری ایالتی، او هجده بار قانون حقوق همجنس‌گرایان را تا زمان مرگش در ۱۹۹۵ معرفی کرد. او در مجلس ایالتی از قوانینی حمایت کرد که به همجنس‌گرایان اجازه می‌داد شکایت‌هایی را دربارهٔ تبعیض‌های مسکن، استخدام یا بیمه، به کمیسیون حقوق بشر واشینگتن ارائه کنند.
برهمن ساگونا ("), ذات با صفات، ذات مقید، آفریدگار به محض اینکه هستی پدید می‌آید یعنی ذات نامتناهی برهمن به نخستین صفت خود که هستی است موصوف می‌گردد، آن گاه تمام صفات و کیفیات جهان که اساس پدیده‌های عالم است از این مبدأ اولیه که به منزلهٔ «بطن» جملهٔ صور آفرینش است صادر می‌گردد و این مقام تعین اول یا صفت نخستین را در حکمت الهی هندو برهمن ساگونا (Saguna) یا برهمن مزین به تمام صفات و کیفیات می‌نامند. ایشوارا. در مکتب یوگا برهمن ساگونا، ایشوارا (Īśvara) خداوند و مقام توحید نامیده می‌شود، شانکارا. شانکارا وقتی
و مقام توحید نامیده می‌شود، شانکارا. شانکارا وقتی برهمن را به صیغهٔ مذکر که کلیهٔ صفات و کیفیات را دارا است (Saguna) تعریف می‌کند. برهمن به نیروی «مایا» از بعد تنزیهی وصف بی صفتی در می‌آید و به کلیهٔ صفات موصوف می‌گردد و فاعل و منفعل جلوه می کند.
باسم حسن محمد (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل قطر است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
احمد مددی (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل قطر است.
جان راینهارت بلو (John Rinehart Blue) (۱۳ اکتبر ۱۹۰۵–۲۷ مه ۱۹۶۵)، افسر نظامی، آموزگار، تاجر و سیاستمدار آمریکایی در ایالت ویرجینیای غربی ایالات متحده بود. بلو عضو دموکرات مجلس نمایندگان ویرجینیای غربی بود و از سال ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۵۹، نمایندهٔ شهرستان همپشر در مجلس نمایندگان بود. بلو، نوهٔ ستوان جان مونرو بلو، یکی از اعضای سواره نظام یازدهم ویرجینیا در جریان جنگ داخلی آمریکا، در سال ۱۹۰۵ در شهر رامنی ایالت ویرجینیای غربی متولد شد. بلو در سال ۱۹۲۸ از کالج پرسبیترین فارغ شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در مدرسه
فارغ شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در مدرسه عالی دانشگاه ویرجینیای غربی به اتمام رساند. بلو در ارتش ایالات متحده نام‌نویسی کرد و از سال ۱۹۴۲ تا سال ۱۹۴۶ خدمت کرد و پس از خدمت نظامی به عنوان ستوان یکم در هنگ سی صدو نود و هشتم پیاده‌نظام نیروهای هوابرد، لشکر نیروهای هوابرد صدم ارتش ذخیره ایالات متحده، خدمت کرد. بلو از سال ۱۹۴۸ الی مرگش، در یک فروشگاه لوازم متفرقه و ارزان یا خرازی بنجامین فرانکلین در رامنی اداره می‌کرد. وی همچنین به عنوان مدیر مدارس ناشنوایان و نابینایان ویرجینیای غربی مدرسهٔ عالی برای
و نابینایان ویرجینیای غربی مدرسهٔ عالی برای نابینایان، خدمت کرد. در ماه اوت سال ۱۹۵۳، ویلیام سی. مارلند، فرماندار ویرجینیای غربی، بلو را در کرسی خالی ویلیام ال. تامپسون در مجلس نمایندگان ویرجینیای غربی منصوب کرد و بلو در ماه دسامبر بعدی سوگند یاد کرد. در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶ مجدداً در کرسی خود انتخاب شد؛ با این وجود در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در برابر ویلیام باسیل سلوناکر شکست خورد. بلو تلاش ورزید تا دوباره کرسی خود را بدست آورد، اما در انتخابات مقدماتی در برابر سلوناکر باخت. بلو به کار خود در فروشگاه
در برابر سلوناکر باخت. بلو به کار خود در فروشگاه بن فرانکلین ادامه داد و تا مرگش در سال ۱۹۶۵، در سازمان اجتماعی رامنی به فعالیت خود ادامه داد. اوایل زندگی و آموزش. جان راینهارت بلو در ۱۳ اکتبر سال ۱۹۰۵ در خانوادهٔ جان دوید بلو و خانمش مری بونکر راینهارت بلو، در شهر رامنی ایالت ویرجینیای غربی متولد شد. جان دوید بلو، پدر بلو یک بازرگان محلی بود که مدت ۲۵ سال به‌عنوان مدیر بورس کشاورزان رامنی خدمت کرد و پسر ستوان جان مونرو بلو یکی از اعضای برجستهٔ سواره نظام یازدهم ویرجینیا ارتش ایالات مؤتلفه در جریان جنگ
یازدهم ویرجینیا ارتش ایالات مؤتلفه در جریان جنگ داخلی آمریکا بود. مری بونکر راینهارت بلو، مادر بلو خانم خانه و عضو سازمان‌های محلی بود، از جمله انجمن زنان رامنی. پس از آن بلو وارد کالج پرسبیترین درشهر کلینتون ایالت کارولینای شمالی شد که در این کالج عضو انجمن شمشیر بود و به عنوان سرجونه در سپاه آموزشی افسران احتیاط مدرسه خدمت کرد. بلو در سال ۱۹۲۸ با کسب مدرک کارشناسی از کالج پرسبیترین فارغ شد. بعدها تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه ویرجینیای غربی در شهر مرگنتاون ایالت ویرجینیای غربی تکمیل کرد. اوایل حرفه.
ایالت ویرجینیای غربی تکمیل کرد. اوایل حرفه. بلو در سال ۱۹۳۳ عضو مدرسهٔ عالی ناشنوایان مدارس ناشنوایان و نابینایان ویرجینیای غربی (WVSDB) شد. بعداً مدیر مدرسهٔ عالی ناشنوایان شد و تا ۳۰ ژوئن سال ۱۹۵۲ در این سمت خدمت کرد. بلو همزمان با خدمت در WVSDB، عضو کمیتهٔ سربازان پیش‌آهنگ شماره ۶۶ بود. بلو در سال ۱۹۶۰، برای سمت ریاست WVSDB در خواست داد اما درخواست وی رد شد. بلو در جریان جنگ دوم جهانی در ۲۰ نوامبر سال ۱۹۴۲، در ۳۷ سالگی به عنوان سرباز وظیفه در ارتش ایالات متحده در شهر کلارکسبرگ ویرجینیای جنوبی نام‌نویسی
متحده در شهر کلارکسبرگ ویرجینیای جنوبی نام‌نویسی کرد. پس از نام‌نویسی، وارد ارتش ایالات متحده در شهر کلوبوس ایالت اوهایو شد. در ماه مه سال ۱۹۴۶ در درجهٔ ستوان یکم خدمت در وظیفه فعال ارتش را ترک کرد. بلو بعدها به عنوان ستوان یکم در گروهان G، هنگ سی صدو نود و هشتم پیاده‌نظام نیروهای هوابرد و لشکر نیروهای هوابرد صدم ارتش ذخیره ایالات متحده، خدمت کرد. بلو در ماه اکتبر سال ۱۹۴۸ فروشگاه جی. دبلیو. جکسون را خریداری کرد، این فروشگاه یک فروشگاه لوازم متفرقه و ارزان یا خرازی بن فرانکلین بود که در ساختمان آبی پدرش،
یا خرازی بن فرانکلین بود که در ساختمان آبی پدرش، جان دوید بلو در خیابان اصلی واقع رامنی واقع بود. ساختمان آبی بعداً به‌خاطر ساخت رستوران پایونیر، از بین برده شد. بلو بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ فروشگاه بن فرانکلین را در یک ساختمان سه طبقه‌ای در خیابان اصلی که قبلاً سالن تئاتر رامنی بود، جابجا کرد. پس از مرگ بلو، فروشگاه بن فرانکلین، تحت مالکیت و ادارهٔ همسرش مادلین درآمد تا این‌که فعالیتش متوقف شد و در سال ۱۹۹۱ بسته شد. حرفهٔ سیاسی. پس از استعفای ویلیام ال. تامپسون از مجلس نمایندگان ویرجینیای غربی در ۲۸ ماه
از مجلس نمایندگان ویرجینیای غربی در ۲۸ ماه اوت سال ۱۹۵۳، ویلیام سی. مارلند، فرماندار ویرجینیای غربی، در ۲۳ سپتامبر سال ۱۹۵۳ بلو به نمایندگی از شهرستان همپشر در کرسی خالی تامپسون منصوب کرد که الی پایان همان دوره در ۳۰ نوامبر سال ۱۹۵۴ در این مجلس خدمت کرد. بلو در ۸ دسامبر سال ۱۹۵۳، به‌عنوان نمایندهٔ مجلس سوگند یاد کرد. بلو در ماه مه سال ۱۹۵۴ برای انتخاب مجدد در کرسی خود در مجلس در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات ثبت نام کرد. در ماه اوت سال ۱۹۵۴، رای‌دهندگان حزب دموکرات شهرستان همپشر وی را به نامزدی انتخاب مجدد
دموکرات شهرستان همپشر وی را به نامزدی انتخاب مجدد بر کرسی نمایندگی خود نامزد کردند و ۷۲۹ رای در مقایسه با ۵۳۶ رای جیمز دبلیو. شارت و ۵۱۷ رای هارولد ال. واکر، رقبای دموکرات خود از منطقهٔ رامنی، بدست آورد. متعاقباً بلو در ۲ نوامبر سال ۱۹۵۴ برای کسب کرسی خود در مجلس وارد رقابت در انتخابات عمومی شد و با کسب ۱۸۵۹ رای در مقایسه با ۱۳۵۵ رای رقیبش ارل ای. لوی اهل آگوستا کاندید جمهوری‌خواه، برنده شد. به‌عنوان بخشی از یک سروی مجلس قانون‌گذاری ویرجینیای غربی از نهادهای ایالت، بلو در سال ۱۹۵۵ در ترکیب یک هیئت برای
ایالت، بلو در سال ۱۹۵۵ در ترکیب یک هیئت برای بررسی کالج ایالتی پوتوماک، شرکت ورزید. بلو برای انتخاب مجدد در کرسی خود، در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در سال ۱۹۵۶، کاندید شد. در انتخابات مقدماتی ماه مه سال ۱۹۵۶ برنده شد و در ماه نوامبر سال ۱۹۵۶ با کسب ۲٬۸۰۴ رای در برابر ۱٬۷۳۸ رای، بر بن. اف سلان اهل اسلینزویل رقیب جمهوری‌خواه خود غلبه کرد و مجدداً در کرسی خود انتخاب شد. در ماه ژوئیه سال ۱۹۵۷، در کمیتهٔ بانکلی مجلس نمایندگان معرفی شد. بلو در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در سال ۱۹۵۸ برای درج نامش در برگهٔ
حزب دموکرات در سال ۱۹۵۸ برای درج نامش در برگهٔ رای‌دهی ثبت نام کرد، اما بعداً در انتخابات مقدماتی در برابر ویلیام باسل سلوناکر اهل دیلونز ران شکست خورد و سلوناکر اهل دیلونز برندهٔ کرسی بلو در انتخابات عمومی سال ۱۹۵۸ شد. بلو در انتخابات سال ۱۹۶۲ تلاش ورزید تا کرسی خود در مجلس نمایندگان را دوباره بدست آورد، ولی با کسب ۵۷۹ رای در بدل ۱۴۳۰، در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در مقابل سلوناکر نمایندهٔ آن زمان، شکست خورد. در ماه فوریه سال ۱۹۶۰، برای کاندیداتوری سمت کلانتری شهرستان همپشر در انتخابات مقدماتی حزب
سمت کلانتری شهرستان همپشر در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات ثبت نام کرد. فرماندار والی بارون، در ۲۴ اوت سال ۱۹۶۲ بلو را در کمیتهٔ آموزش حفاظت خاک منصوب کرد. کمیتهٔ مذکور به هدف توضیح «فهم، دانش و شناخت اهمیت» منابع طبیعی ایالت، ایجاد شده بود.
مهندسی بوم‌شناختی از بوم‌شناسی و مهندسی برای پیش‌بینی، طراحی، ساخت یا بازسازی و مدیریت اکوسیستم‌هایی استفاده می‌کند که اجتماع انسانی با محیط طبیعی آن به سود هر دو را در هم ادغام می‌کند. برگن و همکاران مهندسی بوم‌شناختی را این‌گونه تعریف می‌کنند: ۱) استفاده از دانش و نظریه بوم‌شناختی. ۲) کاربرد برای انواع اکوسیستم‌ها. ۳) سازگاری روش‌های طراحی مهندسی؛ و ۴) ارائه یک نظام ارزشی راهنما. دستورالعمل‌ها، اصول طراحی و کلاس‌های کاربردی. طراحی مهندسی اکولوژیکی، اکولوژی سیستم‌ها را با فرایند طراحی ترکیب می‌کند. طراحی
سیستم‌ها را با فرایند طراحی ترکیب می‌کند. طراحی مهندسی معمولاً شامل فرمول‌بندی موضوع برای رسیدن به هدف، تجزیه و تحلیل مسئله با درنظرگرفتن محدودیت‌ها، جستجوی راه‌حل‌های جایگزین، تصمیم‌گیری در میان گزینه‌ها و مشخص کردن یک راه‌حل کامل می‌باشد. یک چارچوب طراحی زمانی توسط ماتلوک و همکاران ارائه شده‌است، که بیان می‌کند راه حل‌های طراحی در کادر محیط زیست در نظر گرفته می‌شوند. در انتخاب بین گزینه‌های جایگزین، طراح باید اقتصاد زیست‌محیطی را نیز در ارزیابی طراحی خود بگنجاند. بدین معنا که یک سیستم به سوی حفاظت
خود بگنجاند. بدین معنا که یک سیستم به سوی حفاظت بیولوژیکی و برای حفظ جامعه و طبیعت فراهم شود.
مصطفی هیبه (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل قطر است.
بهره‌برداری منابع طبیعی ، استفاده از منابع طبیعی برای رشد اقتصادی است که گاهی با معنای منفی همراه با دگرگونی محیط زیست همراه است. در قرن نوزدهم در مقیاس صنعتی شروع به ظهور کرد زیرا استخراج و فرآوری مواد خام (مانند معدن، نیروی بخار و ماشین‌آلات) بسیار بیشتر از نواحی پیش از صنعتی شدن توسعه یافت. در طول قرن بیستم، مصرف انرژی به سرعت افزایش یافت. امروزه حدود ۸۰ درصد از انرژی مصرفی جهان از طریق استخراج سوخت‌های فسیلی که متشکل از نفت، زغال سنگ و گاز طبیعی است، تأمین می‌شود.
عبدالله الکربی (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اماراتی‌تبار اهل قطر است.
جهان فرهنگی (که همچنین جهان انسان‌شناختی یا جهان بشری نیز نامیده می‌شود) عنصر، الگو، ویژگی یا نهادی است که در همه فرهنگ‌های شناخته‌شده انسانی در سراسر جهان مشترک است. در مجموع، همه مجموعه کلیات فرهنگی به عنوان شرایط انسانی شناخته می‌شود. روانشناسان فرگشتی معتقدند که رفتارها یا صفاتی که به‌طور جهانی در همه فرهنگ‌ها رخ می‌دهد، نامزدهای خوبی برای سازگاری‌های تکاملی هستند. برخی از نظریه‌پردازان انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی که دیدگاه نسبی‌گرایانه فرهنگی دارند، ممکن است وجود کلیات فرهنگی را انکار کنند: میزان
ممکن است وجود کلیات فرهنگی را انکار کنند: میزان «فرهنگی» بودن این کلی‌ها به معنای محدود، یا در واقع رفتار ارثی زیست‌شناختی، موضوع «سرشت در برابر پرورش» است. دانشمندان برجسته در این زمینه عبارتند از: امیل دورکیم، جورج مرداک، کلود لوی استراوس و دونالد براون.
بادگرده‌افشان یا گرده‌افشان بادی یا گرده‌افشانی با باد (Wind pollination) نوعی گرده‌افشانی است که در آن گرده توسط باد پراکنده می‌شود. تقریباً همه بازدانگان، مانند بسیاری از گیاهان از راسته گندم‌سانان، از جمله گندمیان، جگنیان، و سازوئیان گرده‌افشان بادی هستند. سایر گیاهان گرده‌افشان بادی رایج عبارتند از: بلوط، پسته،پیکن، شاه‌بلوط، توسکا و اعضای خانواده گردوییان (خانواده هیکوری یا گردو). تقریباً ۱۲ درصد از گیاهان در سراسر جهان از گرده‌افشانی با باد بهره می‌برند، از جمله غلات مانند برنج و ذرت و سایر گیاهان
از جمله غلات مانند برنج و ذرت و سایر گیاهان کشاورزی برجسته مانند گندم، چاودار، جو و جو دوسر. علاوه بر این، بسیاری از کاج‌ها، کاج نوئل و نرادها با باد گرده‌افشانی می‌شوند و مردم برای بقای خود به این درختان سخت تکیه می‌کنند.