payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتخاذ نشد. تاریخ‌نگار ست شوارت می‌نویسد که این نامگذاری با هدف "جشن گرفتن حذف یهودیت از استان" بوده است. دیوید جیکوبسون معتقد است که انتخاب هادریان برای سوریه فلسطین یک تصمیم اداری منطقی بود که محدوده سرزمینی استان را فراتر از یهودا در نظر می‌گرفت. او همچنین اشاره می‌کند که این نام پیشینه تاریخی داشت و به‌طور تاریخی به منطقه وسیع‌تری از اسرائیل بزرگ مرتبط بود. لویی فلدم می‌نویسد که هدف از این تغییر نام "حذف ویژگی یهودی سرزمین و اعمال نام نزدیک‌ترین قبیله به کل منطقه" بوده است و می‌افزاید که اصطلاح فلسطین
کل منطقه" بوده است و می‌افزاید که اصطلاح فلسطین قبلاً به‌طور عمده به منطقه ساحلی مرتبط با فلیسطی‌ها اشاره داشت و نویسندگان رومی اولیه معمولاً آن را از یهودا متمایز می‌کردند.[a] تاریخ‌نگار ورنر اکه احتمال تغییر نام را به دلیل تغییرات جمعیتی پس از کاهش جمعیت یهودیان رد می‌کند—و به نمونه مشابهی در تاریخ پانونیا اشاره می‌کند که منجر به تغییر نام نشد—و به‌جای آن استدلال می‌کند که این تغییر نام به طور خاص به‌عنوان یک مجازات علیه یهودیان اعمال شده است. پس از تخریب اورشلیم، یهودیان تقریباً به مدت دو هزاره دیگر به
اورشلیم، یهودیان تقریباً به مدت دو هزاره دیگر به عنوان یک موجودیت سیاسی شبیه به یک دولت-ملت وجود نداشتند. با این حال، آنها هویت ملی خود را از طریق حافظه جمعی، دین و متون مقدس حفظ کردند و به عنوان یک ملت باقی ماندند، نه تنها به عنوان یک گروه قومی، که در نهایت منجر به ظهور صهیونیسم و تأسیس اسرائیل مدرن شد. مراسم یهودی به مناسبت این رویدادها تخریب معبد دوم تأثیر عمیق و ماندگاری بر سنت یهودی گذاشت و آداب و رسوم‌هایی را شکل داد که یادبود آن را گرامی می‌دارند. این مراسم به طور رسمی در تیشا بآو (نهمین روز از ماه
مراسم به طور رسمی در تیشا بآو (نهمین روز از ماه آو در تقویم یهودی) برگزار می‌شود، که یک روز بزرگ روزه‌داری یهودی است و همچنین تخریب معبد سلیمان و دیگر رویدادهای فاجعه‌بار در تاریخ یهود، از جمله اخراج یهودی‌ها از اسپانیا را یادآوری می‌کند. دیوار غربی، مهم‌ترین بقایای باقی‌مانده از معبد دوم، مدت‌هاست که نقطه مرکزی برای نماز و عزاداری یهودیان بوده و هم‌زمان نماد تخریب سرزمین یهودی و امید به بازسازی آن است. این دیوار گاهی به "دیوار ندبه" (Wailing Wall) اشاره شده است به دلیل ناله‌هایی که در تاریخ در آنجا انجام
است به دلیل ناله‌هایی که در تاریخ در آنجا انجام می‌شده است. در نمازهای روزانه یهودیان، اورشلیم چندین بار در روز ذکر می‌شود، همچنین در برکات پس از غذا نیز ذکر می‌شود. در مراسم ازدواج یهودی، عروس‌داماد شیشه‌ای را زیر پا می‌شکند تا تخریب معبد را به یاد آورد. هم عروس‌دامادها و هم در انتهای مراسم ازدواج یهودی، یهودیان عبارت زیر را می‌خوانند: "اگر تو را فراموش کنم، ای اورشلیم، دست راست من فراموشی خود را فراموش کند. اگر تو را به یاد نیاورم، زبان من به سقف دهانم چسبیده باشد؛ اگر اورشلیم را از بالاترین لذت خود برتر
باشد؛ اگر اورشلیم را از بالاترین لذت خود برتر ندانم." دیگر رسوم عزاداری شامل ترک بخشی از خانه بدون رنگ‌آمیزی یا خودداری از پوشیدن جواهرات کامل در مراسم شاد است. برای نسل‌ها و حتی امروزه، یهودیان در پایان مراسم پسح عبارت "سال آینده در اورشلیم" را قرائت می‌کنند. توسفتا در قرن دوم گزارش می‌دهد که ربی اشمائل روز تخریب معبد را با پیامدهای شورش بارکوخبا مقایسه کرده و آن را زمانی دانسته است که رومی‌ها "تورات را از میان ما ریشه‌کن می‌کردند." یک سنت تَناییتی منسوب به ربی اکیبا بن یوسف روز تیشا بآو را به عنوان تاریخ
ربی اکیبا بن یوسف روز تیشا بآو را به عنوان تاریخ تخریب هر دو معبد به یاد می‌آورد؛ میشنا بعداً این مراسم را گسترش داده و رویدادهای شورش بارکوخبا را نیز در بر گرفت: "بتر تسخیر شد و شهر شیار زده شد"، که اشاره به سقوط آخرین دژ و تبدیل اورشلیم به آلیا کاپیتولینا توسط رومی‌ها دارد. یک عبارت دیگر در میشنا سه شورش یهودی را به عنوان هرکدام که منجر به اعمال مراسم عزاداری جدید در زمینه ازدواج‌ها می‌شود، ارائه می‌دهد: به علت "جنگ وسپاسیان"، "آنها تاج‌های عروس‌دامادها و طبل‌ها را ممنوع کردند"؛ پس از "جنگ کوییتوس"
و طبل‌ها را ممنوع کردند"؛ پس از "جنگ کوییتوس" (اگرچه در نسخه دیگری تیتوس)، "آنها تاج‌های عروس‌ها را ممنوع کردند"، در حالی که "در جنگ آخر"، آنها "ممنوع کردند که عروس‌ها در داخل شهر سوار بر تخت شوند." تأثیر بر دین یهود تخریب معبد نقطه عطفی در تاریخ یهود بود که هم‌زمان به تغییر در عبادات دینی و ساختار اجتماعی یهودیان منجر شد. معبد در مرکز زندگی دینی و ملی یهودیان قرار داشت، و به عنوان مرکز عبادت قربانی که قرن‌ها بخش مهمی از[یهودیت بود، و به عنوان نماد اصلی حاکمیت یهودی. از دست دادن آن خلأیی ایجاد کرد که
حاکمیت یهودی. از دست دادن آن خلأیی ایجاد کرد که نیازمند بازسازی زندگی یهودی بود. این دوره همچنین پایان بخشیدن به فرقه‌گرایی یهودی بود: صدوقیان که اقتدار و منزلت آنها به معبد وابسته بود، به عنوان یک گروه مستقل ناپدید شدند، همانطور که اسن‌ها که به تزکیه‌گری شناخته می‌شدند، ناپدید شدند. [ب] با این حال، فریسیان، که معمولاً مخالف شورش اول بودند، به عنوان نیروی مذهبی غالب ظهور کردند.[۱۸۸] تأکید آنها بر نماز، تفسیر متون مقدس و قانون دینی برای بقای یهودیت حیاتی بود. تحت جانشینان آنها، ربانی‌ها، یهودیت بازسازی شد و
تحت جانشینان آنها، ربانی‌ها، یهودیت بازسازی شد و توانست بدون نهاد مرکزی خود رشد کند. این تحول بر روی عناصری متمرکز شد که می‌توانست در هر مکان عملی شود: نماز به عنوان جایگزینی برای قربانی، مطالعه تورات و انجام کارهای نیکو. کنیسه، که قبلاً به عنوان یک نهاد در دوران معبد دوم وجود داشت، برجسته‌تر شد و تبدیل به محل اصلی عبادت یهودیان و زندگی اجتماعی آنها شد. این تغییرات الگوهای عبادت دینی را ایجاد کرد که زندگی یهودی را برای هزاره‌ها پشتیبانی و شکل داد، حتی در حالی که یهودیان با تبعید و پراکندگی بیشتر از سرزمین
که یهودیان با تبعید و پراکندگی بیشتر از سرزمین اسرائیل روبرو بودند. طبق سنت ربانی، یک لحظه کلیدی در این تحول در دوران محاصره اورشلیم اتفاق افتاد، زمانی که ربی یحیی بن زکای خود را در تابوتی از شهر قاچاق کرد. پس از دیدار با وسپاسیان و پیشگویی سلطنت او بر تخت امپراتوری، ربی یحیی بن زکای اجازه تأسیس یک حوزه علمیه در یبنه را کسب کرد. این نهاد تبدیل به یک مرکز پیشرو فعالیت‌های ربانی شد، جایی که تصریحات مهمی برای بازسازی زندگی یهودی و عبادت‌ها بدون معبد معرفی شد. پس از شورش بارکوخبا، مراکز عمده‌ای از آموزش یهودی
پس از شورش بارکوخبا، مراکز عمده‌ای از آموزش یهودی در جلیل و بابِل ظهور کردند، جایی که دانشمندان متون بنیادی یهودیت ربانی را تدوین کردند: میشنا اوایل قرن سوم و بعداً اورشلیم تلمود و تلمود بابلی، که به منابع اصلی قانون یهودی و هدایت دینی تبدیل شدند.
هر تیم در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۹ باید یک تیم ۲۳ نفره (که سه نفر از آنها باید دروازه‌بان باشند) را معرفی می‌کرد. فیفا در ۵ دسامبر ۲۰۱۹ فهرست بازیکنان را اعلام کرد. الهلال. در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۹، نواف عابد جایگزین سلمان الفرج مصدوم شد. سرمربی: رزوان لوچسکو السد. سرمربی: ژاوی اسپرانس تونس. سرمربی: معین الشعبانی فلامینگو. سرمربی: ژرژه ژسوس هیانگن اسپورت. سرمربی: فلیکس تاگاوا لیورپول. لیورپول در ابتدا دیان لوورن و ری‌یان برستر را در تیم خود نام برد، اما پس از آن نامی از آنها در فهرستی که به قطر سفر کردند، قرار
نامی از آنها در فهرستی که به قطر سفر کردند، قرار نگرفتند. آنها متعاقباً کی-جانا هوئور و سپ فان دن برگ را به تیم خود اضافه کردند، که هردو در کنار هاروی الیوت پس از یک‌چهارم نهایی جام اتحادیه در ۱۷ دسامبر به بیرون رفتند. سرمربی: یورگن کلوپ مونتری. در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۹، ویلیام مجیا جایگزین وینسنت یانسن مصدوم شد. سرمربی: آنتونیو محمد
مشعل‌های نرون () یک نقاشی ۱۸۷۶ توسط هنرمند لهستانی هنریک شمیراتسکی است. شرح. این تصویر گروهی از شهدای مسیحیت اولیهشهید در مسیحیت را به تصویر می‌کشد که قرار است به عنوان عاملان ادعایی آتش‌سوزی بزرگ روم در دوران سلطنت امپراتور نرون، زنده زنده سوزانده شوند. در سال ۶۴ م. مردم از بسیاری از حوزه‌های اجتماعی مختلف، از جمله خود امپراتور، برای تماشای آتش‌سوزی که در مقابل خانه طلا (Domus Aurea) رخ می‌دهد، حضور دارند. این موتیف بر اساس توصیفات سوئتونیوس و تاسیتوس (تاریخ‌نگار) است. نکته قابل توجه این است که تابلوهایی
است. نکته قابل توجه این است که تابلوهایی که به پای محکومان نصب شده‌است، جنایات ادعایی آنها را فهرست کرده و الکسامنوس گرافیتو را نشان می‌دهد.
سرشماری کوئیرینیوس() عموماً اعتقاد بر این است که اشاره به سرشماری یهودیه (استان روم) است که توسط کوئیرینیوس، فرماندار سوریه (استان روم)، پس از تحمیل حکومت مستقیم رومیان در سال ۶ پس از میلاد انجام شده‌است. انجیل لوقا از آن برای تاریخ‌گذاری ولادت عیسی استفاده می‌کند که انجیل متی آن را در زمان هرود بزرگ (که بین ۵ تا ۱پیش از میلاد مرد) در نظر گرفته‌است. به نظر می‌رسد لوقا سرشماری کوئیرینیوس را با مرگ هرود ادغام کرده‌است، و اکثر محققان منتقد به اشتباه و اشتباه لوقا اذعان دارند. هرود بزرگ ()، پادشاه و والی دولت
اذعان دارند. هرود بزرگ ()، پادشاه و والی دولت وابسته از سوی امپراتوری روم بود که قلمرو او شامل یهودیه بود. پس از مرگ او، پادشاهی او به سه بخش تقسیم شد، که هر بخش توسط یکی از پسرانش اداره می‌شد. در سال ۶ پیش از میلادی، امپراتور آگوستوس، پسر هرود بزرگ به نام هرود آرکلائوس را که بر بزرگ‌ترین بخش حکومت می‌کرد، خلع کرد و قلمرو او را به یهودیه (استان روم) تبدیل کرد. کوئیرینیوس، لگاتوس (فرماندار) استان سوریه (استان روم) از سال ۶ پیش از میلادی، برای انجام یک سرشماری از استان جدید یهودیه برای اهداف مالیاتی مأمور
از استان جدید یهودیه برای اهداف مالیاتی مأمور شد. این یک مالیات بر دارایی بود و مستلزم این بود که ارزش اموال غیرمنقول همراه با هویت مالکان ثبت شود. تحت رهبری یهودای جلیلی. سرشماری شورش یهودیان افراطی (به نام زیلوت‌ها) به رهبری یهودای جلیلی را برانگیخت. (شهر جلیل خود قلمروی جداگانه تحت حکومت هیرودیس آنتیپاس بود) به نظر می‌رسد که یهودیان این سرشماری را قابل اعتراض دانسته‌است، زیرا در تضاد با دستور کتاب مقدس است. (قرائت سنتی یهودیان از ) و به این دلیل که منجر به مالیات پرداختی با سکه‌ها با تصویر بت‌ها می‌شد
به مالیات پرداختی با سکه‌ها با تصویر بت‌ها می‌شد که اشاره به تصویری از امپراتور روم دارد. انجیل لوقا. برخلاف انجیل متی که تولد عیسی را در زمان هیرودیس می‌داند، انجیل لوقا () تولد مسیح را با سرشماری مرتبط می‌کند: خطای ظاهری لوقا باعث شده‌است که اکثر محققان کتاب مقدس تصدیق کنند که این انجیل نادرست است. به نظر می‌رسد لوقا سرشماری را برای انتقال یوسف و مریم از ناصره، «شهر خودشان» (لوقا ۲:۳۹)، به بیت‌لحم، جایی که قرار بود تولد رخ دهد، ادغام کرده‌است. محققان خاطرنشان می‌کنند که هیچ سرشماری واحدی از کل امپراتوری
می‌کنند که هیچ سرشماری واحدی از کل امپراتوری روم در زمان آگوستوس (حکومت ۲۷ (پیش از میلاد) – ۱۴ میلادی) وجود نداشت و رومیان به‌طور مستقیم از پادشاهی وابسته مالیات نمی‌گرفتند. علاوه بر این، هیچ سرشماری رومی ایجاب نمی‌کرد که مردم از خانه‌های خود به خانه‌های اجداد خود سفر کنند. بنابر این سرشماری یهودیه بر یوسف و خانواده‌اش که در جلیل تحت فرمانروایی دیگری زندگی می‌کردند، تأثیری نمی‌گذاشت. شورش یهودای جلیلی نشان می‌دهد که مالیات مستقیم روم از یهودیه در آن زمان موضوعی جدید بود. دفاعیات دینی. دفاعیه‌نویس مسیحی
موضوعی جدید بود. دفاعیات دینی. دفاعیه‌نویس مسیحی جاستین شهید (حدود ۱۰۰ - حدود ۱۶۵) بدون مدرک ادعا می‌کند که تولد عیسی در این سرشماری ثبت شده‌است. برخی از علمای دین تلاش کرده‌اند خطای لوقا را جبران کنند. Géza Vermes بیان می‌کند که با فرض اینکه لوقا به سرشماری کوئیرینیوس اشاره می‌کند، این هدف «با واقعیت تاریخی در تعارض است». از سوی دیگر، این نظریه را مطرح می‌کند که سرشماری قبلی غیر مرتبط با مالیات انجام شده‌است. براون اشاره می‌کند که این امر مستلزم این است که کتاب مقدس به این معنا تفسیر شود که سرشماری «قبل
کتاب مقدس به این معنا تفسیر شود که سرشماری «قبل از» تصدی کوئیرینیوس انجام شده‌است. جیمز ای. نولت استدلال می‌کند که سرشماری انجیل لوقا سرشماری سال ۶ میلادی نبود، بلکه سرشماری «پتر پاتریه» در ۲ قبل از میلاد بود و اظهار داشت که کوئیرینیوس دو دوره به عنوان فرماندار سوریه خدمت کرد و دو سرشماری در یهودیه انجام داد. رالف مارتین نواک می‌گوید که شغل کوئیرینیوس و نام‌ها و تاریخ فرمانداران به خوبی مستند شده‌است و زمانی پیش از ۶ سال بعد از میلاد وجود ندارد که او می‌توانست یک دوره قبلی به عنوان فرماندار سوریه خدمت کند.
آوریل رز پنگیلی ("pen-GILL-ee"؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۸۸)، همچنین به نام آوریل رز شناخته می‌شود، بازیگر و مدل استرالیایی است. خانه محل اقامت پنگیلی در سیدنی و استودیو مجموعه تلویزیونی همسایگان در ملبورن قرار دارد و او بین این دو شهر دررفت و آمد است. او رابطه عاشقانه ای با جک آزبورن، جیمز جنینگز و الکس لاسکا داشته است. آوریل رز پنگیلی دختر کرک پنگیلی عضو این اکسس و طراح کارن هاچینسون است. او در مدرسه Wenona (یک مدرسه دخترانه در ساحل شمالی سیدنی) تحصیل کرد و مدلینگ را در ۱۲ سالگی آغاز کرد او از نام هنری آوریل رز
را در ۱۲ سالگی آغاز کرد او از نام هنری آوریل رز برای جدایی از پدرش استفاده کرده است. پنگیلی در سن ۱۶ سالگی با مدل‌های چادویک سیدنی و سپس پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان با ویلهلمینا مدلز نیویورک قرارداد امضا کرد و به همراه مگان گیل سفیر جوانان مجموعه تابستانی دیوید جونز در سال ۲۰۰۶ شد.
حلزون رامشورن یا حلزون شاخ قوچ که به دو صورت مختلف استفاده می‌شود. در تجارت آکواریوم یا تانک از آن برای توصیف انواع حلزون‌های آب شیرین استفاده می‌شود که پوسته آن‌ها به صورت پلانی‌اسپیرال است، به این معنی که پوسته یک کلاف صاف است. چنین پوسته‌هایی شبیه یک سیم پیچ طناب یا (همان‌طور که از نامش پیداست) یک شاخ قوچ است. در یک زمینه کلی‌تر تاریخ طبیعی، اصطلاح «حلزون‌های رامشورن» به‌طور دقیق‌تر به معنای آن دسته از نرم تنان شکم‌پایان شش‌داران آبزی در خانواده Planorbidae است که دارای پوسته‌های پیچ‌دار صفحه‌ای هستند.
است که دارای پوسته‌های پیچ‌دار صفحه‌ای هستند. حلزون‌های رامشورن برای تجارت آکواریوم یا تانکی پرورش داده شده‌اند و رنگ‌های مختلفی دارند. دو گونه که بیشتر در آکواریوم یا تانک‌ها یافت می‌شوند "Planorbella duryi" و "Planorbarius corneus" هستند که هر دو در خانواده "Planorbidae" هستند. یک گونه (Columbia ramshorn, Marisa cornuarietis) از یک خانواده کاملاً متفاوت، "حلزون سیب" است. حلزون‌های رامشورن گاهی می‌توانند در آکواریوم یا تانک آزاردهنده باشند، زیرا برخی از آنها بسیار زیاد تولید مثل می‌کنند. ویژگی‌ها. بیشتر
بسیار زیاد تولید مثل می‌کنند. ویژگی‌ها. بیشتر این گونه از خانواده پلنوربیدیا هستند و گونه "پلنوربیدیا کروناس" را شامل می‌شود. دو رنگ مختلف پوست وجود دارد: سیاه و قرمز. دومی فاقد رنگدانه تیره پوست ملانین است و در نتیجه دارای پوستی مایل به قرمز روشن است که رنگ خون آنهاست. خون آنها حاوی هموگلوبین قرمز است، برخلاف خون سایر حلزون‌ها که حاوی هموسیانین مایل به سبز است. حلزون‌های رامشور هوا تنفس می‌کنند. اگرچه اکثر آنها بسیار کوچک هستند، اما برخی از آنها ممکن است به دو و نیم سانتی‌متر (یک اینچ) برسند. پوسته‌ها از
دو و نیم سانتی‌متر (یک اینچ) برسند. پوسته‌ها از شفاف تا سایه‌های مختلف قهوه‌ای تا رنگ‌های تیره و تقریباً سیاه متغیر هستند. به نظر می‌رسد که رنگ تیره از مواد خوراکی که بیشتر در آکواریوم یا تانک خانگی موجود نیستند نشات می‌گیرد، اگرچه بسیاری از انواع حوضچه‌ها به این رنگ تیره هستند. دو رنگ پوست در این گونه رایج است: سیاه و قرمز. رنگ قرمز رنگ خون آن‌ها (حاوی هموگلوبین) است، بر خلاف حلزون‌های دیگر با خون سبز (به دلیل هموسیانین). عدم وجود ملانین رنگ قرمز را نشان می‌دهد. گونه‌های کمیاب به صورت انتخابی در صورتی کم
گونه‌های کمیاب به صورت انتخابی در صورتی کم رنگ و آبی پرورش داده شده‌اند. این صفات مغلوب هستند و در صورت آمیخته شدن نسل به احتمال زیاد از نوع وحشی (قهوه ای) خواهد بود. حلزون‌های این خانواده به صورت مارپیچی به شکل مارپیچی هستند که سوراخ بازش به سمت راست متمایل به پایین است. چین‌های بزرگ پوست ممکن است از سمت چپ بازتر بیرون بزند. مانند همه حلزون‌های آبی که هوا تنفس می‌کنند، این حیوان فاقد اپرکولوم است و فقط یک جفت شاخک یا بازوچه با لکه‌های چشمی در پایه شاخک‌ها دارد. طول عمر حلزون رامشورن در حدود یک سال است.
دارد. طول عمر حلزون رامشورن در حدود یک سال است. پرورش. حلزون‌های رامشورن نرماده هستند. دو موجود زنده از هر جنس توانایی تولیدمثل و تولید نسل را دارند (نیاز به جفت ندارند). این گونه به صورت دایره‌ای تخم می‌گذارند که رنگ آن قهوه‌ای روشن است. گلبول‌ها شامل حدود یک دوجین تخم هستند، اگرچه ممکن است متفاوت باشد. گلبول‌ها شفاف هستند، بنابراین می‌توان به صورت دیداری رشد حلزون‌های جدید را مشاهده کرد. حلزون‌های تازه متولدشده به رنگ سفید شفاف هستند. تعامل با محیط. حلزون‌های رامشورن بیشتر فقط ظریف‌ترین انواع گیاهان و
رامشورن بیشتر فقط ظریف‌ترین انواع گیاهان و جلبک‌ها را می‌خورند، خوراک‌های نخورده ماهی‌ها و ماهی‌های مرده را ترجیح می‌دهند. برخی از گونه‌ها از خوردن برگ‌های گیاهان ساقه مانند کابوبا و آناچاریس لذت می‌برند. برخی از گونه‌های آکواریوم حلزون‌های رامشورن را می‌خورند که عبارتند از : بادکنک‌ماهیان، لوچ (مانند دلقک لوچ یا هر عضو دیگری از جنس Botia)، خرچنگ، و بیشتر گورامی‌ها — اگرچه بسیاری از ماهی‌های دیگر نیز گوشت حلزون مصرف می‌کنند. حلزون‌های سیب و حلزون‌های قاتل نیز حلزون‌های رامشورن را شکار می‌کنند. هم
قاتل نیز حلزون‌های رامشورن را شکار می‌کنند. هم اکواریوم‌های خوب ماهی برای حلزون‌ها شامل دانیوها، گوپی‌ها، میناهای کوهستانی ابر سفید، تتراهای نئون و گربه ماهی هستند، اما گروه هم آکواریوم آنها، محدود به آنها نیست. همه اینها ماهی‌های غیر تهاجمی هستند که به راحتی با حلزون‌ها زندگی می‌کنند. حلزون‌های رامشورن قرمز که در حوضچه پرورش می‌یابند، قادر به حمل انگل‌های مختلف هستند که می‌توانند به ماهی یا انسان منتقل شوند. اکثر این فلوک‌ها نیاز به میزبان‌های میانی دارند، به طوری که قرار دادن حلزون‌ها در یک آکواریوم یا
به طوری که قرار دادن حلزون‌ها در یک آکواریوم یا تانک بدون ماهی به مدت یک ماه یا بیشتر، هر گونه انگل را از بین می‌برد. اگر جمعیت به اندازه قابل کنترلی نگهداری شود، حلزون‌های رامشورن می‌توانند پاک کننده‌های خوبی برای مخازن باشند. آنها بیشتر جلبک‌ها و گیاهان مرده یا در حال مرگ را می‌خورند، بنابراین می‌توانند مفید باشند. با این حال، اگر آنها بیش از حد پربار زاد و ولد کنند، می‌توانند آزاردهنده باشند. در آب و هوای گرم (مانند آنهایی که در سرزمین اصلی استرالیا یا جنوب ایالات متحده قرار دارند) آنها حوضچه‌ها، به
جنوب ایالات متحده قرار دارند) آنها حوضچه‌ها، به ویژه حوضچه‌های بیرون را ترجیح می‌دهند. جلبک‌ها، برگ‌های مرده‌ای که در ته فرومی‌روند، گل‌ماهی و حیوانات مرده می‌توانند مشکل ساز باشند، زیرا آب را کثیف می‌کنند. حلزون‌های رامشورن همه این چیزها را می‌خورند. نقش آفت آکواریوم یا تانکی. اکثر حلزون‌های رامشورن از آفات جزئی آکواریوم یا تانک محسوب می‌شوند. آنها ممکن است در یک مخزن به عنوان بسته‌های تخمی که در گیاهان تازه به دست آمده پنهان شده‌اند وارد شوند. اگرچه رنگ قرمز آنها ممکن است آنها را تا حدودی به سوژه‌های
قرمز آنها ممکن است آنها را تا حدودی به سوژه‌های آکواریوم یا تانکی جالب تبدیل کند، توانایی نرماده آنها برای تولید مثل از هر دو نمونه می‌تواند آنها را مشکل ساز کند. ریشه‌کنی مطلق دشوار است، اما بیشتر می‌توان تعداد آنها را تا حد متوسط نگه داشت. روش‌های متداول برای کاهش جمعیت عبارتند از: درمان گیاهان برای جلوگیری از ورود، روش‌های مختلف کنترل دستی، معرفی حیوانات حلزون‌خوار ذکر شده در بالا، و مسموم کردن حلزون‌ها. خیساندن گیاهان در مواد شیمیایی مختلف ممکن است حلزون‌ها و تخم‌های آنها را از بین ببرد. حمام ۱۰ دقیقه
و تخم‌های آنها را از بین ببرد. حمام ۱۰ دقیقه ای در محلولی از ۲۰ قسمت آب به ۱ قسمت سفید کننده (بلیچ یا وای تکس) کلر برای گیاهان مقاوم تر پیشنهاد شده است و به دنبال آن خیساندن در آب حاوی ماده دکلره کننده پیشنهاد شده است. یک درمان ملایم تر نیاز به ۵ تا ۱۰ قاشق خوراکخوری زاج و ۱ گالن آب برای ۲ تا ۳ روز دارد. یک جایگزین مطمئن تر ممکن است قرار دادن گیاهان در یک مخزن قرنطینه و افزودن سم حلزون به آن تانک به جای تانک اصلی باشد. روش‌های دستی شامل طعمه‌گذاری حلزون‌ها با کاهو (ابتدا زیر آب داغ بگذارید و بگذارید یک شب
با کاهو (ابتدا زیر آب داغ بگذارید و بگذارید یک شب بماند)، برش‌های خیار یا گلوله‌های خوراک. اینها را می‌توان در فضای باز رها کرد و با حلزون‌هایشان خارج کرد، یا در ظرفی مانند یک قوطی فیلم که با سنگریزه سنگین شده و حاوی سوراخ‌هایی در آن است، نگهداری کرد. له کردن حلزون‌ها با دست به شکل ظاهری می‌تواند به‌طور مؤثر جمعیت آنها را محدود کند. اکثر پوسته‌های رامشورن به اندازه کافی شکننده هستند که این کار به راحتی انجام می‌شود. معرفی حیوانات برای کنترل جمعیت حلزون می‌تواند نیاز به تفکر داشته باشد. سایر ماهی‌های
می‌تواند نیاز به تفکر داشته باشد. سایر ماهی‌های آکواریوم یا تانکی ممکن است سازگار نباشند، و برخی از حلزون‌های بالغ بزرگتر ممکن است بزرگتر از آن باشند که توسط گونه‌های حلزون خوار کوچکتر خورده شوند. گاهی اوقات ممکن است نیاز باشد چند حلزون را به صورت دستی له کنید تا ماهی متوجه شود که حلزون می‌تواند خورده شود. گونه‌های حلزون خوار نیز بیشتر بین انواع مختلف حلزون‌ها تبعیض قائل نمی‌شوند، اگرچه این بیشتر چندان نگران کننده نیست. سم یا آفت کش حلزون بیشتر به عنوان آخرین راه در نظر گرفته می‌شود، زیرا بیشتر آنها بر
آخرین راه در نظر گرفته می‌شود، زیرا بیشتر آنها بر پایه مس هستند و به‌طور بالقوه برای گیاهان و ماهی‌ها سمی هستند و به ویژه برای سایر بی مهرگان خطرناک هستند. حتی مواد شیمیایی جدید امن‌تر که به سایر ساکنان آکواریوم یا تانک آسیبی نمی‌رسانند، اگر اجازه داده شود تعداد زیادی از حلزون‌های مرده تجزیه شوند، ممکن است باعث آسیب شوند. به همین دلیل بهتر است تا حد امکان قبل از توسل به سموم جمعیت حلزون‌ها را با روش‌های دیگر کاهش داده و پس از آن تعویض آب مکرر انجام شود. برخی نیز افزودن محافظ آمونیوم به مخزن آکواریوم را
برخی نیز افزودن محافظ آمونیوم به مخزن آکواریوم را توصیه می‌کنند. تراشه‌های زئولیت و محصولات مایع مختلف مانند amquel ممکن است در این زمینه کمک کنند. حلزون‌های «رامشورن غول پیکر». گونه "ماریسا کاموریتس" کاملاً بی ارتباط با این حلزون‌های رامشورن است که اغلب در فروشگاه‌های حیوانات خانگی تحت نام «رامشورن کلمبیایی» یا حلزون «رامشورن غول پیکر» به فروش می‌رسد. این گونه در واقع نوعی حلزون سیب است، البته یکی از آنها با پوسته ای به شکل صاف. آنها با داشتن یک اپرکولوم که توسط آن می‌توانند خود را در پوسته خود ببندند، دو
توسط آن می‌توانند خود را در پوسته خود ببندند، دو جفت شاخک، جنس‌های جداگانه و یک سیفون در سمت چپ متمایز می‌شوند. پوسته آن زرد رنگ است و نوارهای قهوه ای در طول پوسته قرار دارد. این حلزون‌های سیب توده‌های ژلاتینی تخم روی قسمت‌های غوطه ور گیاهان می‌گذارند. اندازه آنها می‌تواند تا چهار سانتی‌متر رشد کند. آنها بیشتر به آفت تبدیل نمی‌شوند، اگرچه می‌توانند مقادیر زیادی از مواد گیاهی را مصرف کنند. آنها در مقایسه با سایر حلزون‌های رامشورن بسیار بزرگ هستند.
دودمان بیست و چهارم مصر معمولاً به عنوان چهارمین دودمان از دوره میانی سوم مصر باستان طبقه‌بندی می‌شود. تاریخ. دودمانی کوتاه‌مدت از فراعنه مصر که پایتختشان در سائیس در غرب دلتای نیل بود. تفناخت یکم. تفناخت یکم اتحادی از پادشاهان دلتا تشکیل داد که با حمایت آنها تلاش کرد مصر علیا را فتح کند. لشکرکشی او توجه پادشاه نوبی، بعنخی را به خود جلب کرد، که فتح مصر سفلی و اطاعت نمودن تفناخت سائیس و همتایانش از خودش را در کتیبه‌ای معروف ثبت کرد. تفناخت را همیشه در استلای پیروزی بعنخی و در دو استلای سال سلطنت ۳۶ و ۳۸
پیروزی بعنخی و در دو استلای سال سلطنت ۳۶ و ۳۸ ششونک پنجم «رئیس بزرگ غرب» می‌خوانند. مشخص نیست که آیا او تا به حال عنوان رسمی سلطنتی را به خود اختصاص داده‌است یا خیر. با این حال اکنون استدلال کرده‌است که فلان شپسرسه تفناخت سائیس در واقع دشمن معروف بعنخی نبوده‌است. پردو یک استلای اهدایی اخیراً کشف شده را منتشر کرد که از یک مجموعه خصوصی آمده بود. این سند به سال دوم از نخو یکم سائیس مربوط می‌شود و از نظر سبک، کتیبه و متن با استلای اهدایی شپسرسه مشابه است. با این حال، استدلال‌های پردو توسط اکثر مصرشناسان در حال
حال، استدلال‌های پردو توسط اکثر مصرشناسان در حال حاضر پذیرفته نمی‌شود، آنها معتقدند که ستون سال هشتم شپسرسه تفناخت آتن به احتمال زیاد تفناخت یکم بوده‌است. پادشاه بعدی تفناخت دوم، اگر وجود داشت، از سلف نزدیک نخو یکم می‌بود. هم تفناخت دوم و هم نخو یکم به عنوان پادشاهان محلی سائیس در دوران نوبی در زمان تاهارقا حکومت می‌کردند. باکن رع نف. جانشین تفناخت یکم، باکن رع نف قطعاً تاج و تخت سایس را بر عهده گرفت و نام سلطنتی واکارع را به خود گرفت. اقتدار او در بسیاری از دلتاها از جمله ممفیس که در چندین سراپیوم سال
از دلتاها از جمله ممفیس که در چندین سراپیوم سال پنجم و ششم استلاهای سلطنت او پیدا شده‌است، به رسمیت شناخته شد. این سلسله زمانی به پایان رسید که شبیتقو، دومین پادشاه دودمان بیست و پنجم به سائیس حمله کرد، باکن رع نف را دستگیر و او را زنده زنده سوزاند.
ملانیا لبه قرمز (Melanoides tuberculata), همچنین به عنوان حلزون‌های زنده مالایی یا حلزون ترومپت مالایی یا مالزیایی (بیشتر به اختصار MTS) توسط نگهدارنده‌های ماهیان شناخته می‌شود، گونه ای از حلزون‌های آب شیرین با operculum، بکرزایی است. نرم تنان شکم‌پایان آبزی از خانواده تیاریدا. نوع عمومی این گونه‌ها لکه‌های قرمز رنگ بر روی پوسته قهوه ای مایل به سبز دارند. نام گونه گاهی اوقات "Melanoides tuberculatus" نوشته می‌شود، اما این نادرست است زیرا "Melanoides" Olivier، ۱۸۰۴ به وضوح در نظر گرفته شده بود که زنانه باشد،
۱۸۰۴ به وضوح در نظر گرفته شده بود که زنانه باشد، زیرا در توضیحات اصلی با عنوان خاص زنانه "fasciolata" ترکیب شده بود. این گونه بومی شمال آفریقا و جنوب آسیا است، اما به‌طور تصادفی در بسیاری از مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری دیگر در سراسر جهان معرفی شده‌است. همچنین به‌طور تصادفی به آکواریوم‌های گرم شده در مناطق سردتر جهان معرفی شده‌است. توضیحات پوسته. این گونه دارای پوسته ای دراز و مخروطی است که معمولاً قهوه ای روشن است که با لکه‌های زنگ زده مشخص می‌شود. یک اپرکولوم وجود دارد. در برخی مکان‌ها، مانند اسرائیل،
وجود دارد. در برخی مکان‌ها، مانند اسرائیل، پوسته‌ها سیاه یا قهوه‌ای تیره رنگ می‌شوند، احتمالاً برای کمک به پنهان کردن حلزون در پس‌زمینه سنگ‌های بازالتی دریاچه طبریه وجود دارد. متوسط طول پوسته حدود است یا، اما نمونه‌های استثنایی ممکن است تا طولانی. پوسته‌های این گونه دارای ۱۰–۱۵ حلقه است. توزیع. حلزون ترومپت بومی شمال آفریقا و جنوب آسیا است. توضیح: مکان‌ها و منطقه‌های ماقبل تاریخ شامل گوبرو در نیجر در سال‌های ۶۲۰۰ تا ۵۲۰۰ قبل از میلاد است. توزیع غیر بومی. حلزون ترومپت را می‌توان در زیستگاه‌های سرپوشیده با
ترومپت را می‌توان در زیستگاه‌های سرپوشیده با حرارت مصنوعی مانند آکواریوم در گلخانه‌ها و بیوتوپ‌های مشابه نیز یافت که برخی از این مانند موارد زیر است: توزیع غیر بومی در ایالات متحده. این گونه در خارج از محدوده طبیعی خود تا حد زیادی با فعالیت آکواریومی‌ها تثبیت شده‌است. این حلزون‌ها در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسط تجارت آکواریوم به ایالات متحده وارد شدند. جمعیت‌های تثبیت شده از فلوریدا تا تگزاس وجود دارد و این گونه ممکن است همچنان در حال گسترش دامنه خود در غرب و شمال شرق باشد. برخی از این جمعیت‌های گونه معرفی‌شده