payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خزش را کاهش دهد. همچنین اضافه کردن محلول‌های جامد که در حرکت اتم‌ها اختلال ایجاد کرده و باعث می‌شود انتشار به خوبی رخ ندهد هم کمک کننده خواهد بود. کاهش اندازه دانه:خزش نابارو - هرینگ در مواد با اندازه دانه بزرگتر بیشتر رخ می‌دهد و کاهش اندازه دانه فاصله انتشار را کاهش خواهد داد و نرخ خزش را کمی متوقف خواهد ساخت. تفاوت‌ها و شباهت‌های خزش کوبل با خزش نابارو - هلینگ. خزش کوبل به‌طور نزدیکی با کریپ نابارو _ هرینگ مرتبط است و همچنین تحت کنترل انتشار ماده است. برخلاف خزش نابارو هرینگ، انتقال جرم از طریق انتشار
خزش نابارو هرینگ، انتقال جرم از طریق انتشار در سطح بلورهای تکی یا مرزهای دانه در چند بلوری اتفاق می‌افتد. خزش کوبل و نابارو - هرینگ مکانیزم‌های نزدیک به هم هستند. آنها هر دو فرایندهای انتشار هستند، در هر دو مکانیزم نرخ کرنش با تنش اعمال شده متناسب است و وابستگی دمایی به شکل تابعی از اکسپونشیال وجود دارد. این دو مکانیزم که توسط گرادیان غلظت خالص از جای خالی هدایت می‌شوند، در دمای بالا محیط کم‌تنش رخ می‌دهد و مشتقات آنها مشابه است. تفاوت اساسی در آنجا است که برای خزش کوبل، حمل ونقل جرم در امتداد مرز دانه‌ها
برای خزش کوبل، حمل ونقل جرم در امتداد مرز دانه‌ها اتفاق می‌افتد، در حالی که برای خزش نابارو - هرینگ انتشار از طریق بلور رخ می‌دهد، به همین علت خزش نابارو - هرینگ وابستگی به ضخامت دانه ندارد و وابستگی ضعیف تری نسبت به اندازه دانه دارد و حساسیت خاصی در مقابل آن انجام نمی‌دهد. در ابتدا اشاره شد که در خزش نابارو - هرینگ نرخ کرنش با معکوس مربع قطر دانه متناسب است و برخلاف خزش کوبل که وابسته به معکوس مکعب قطر دانه است. وقتی که می‌خواهیم نرخ خالص خزش نفوذی را در نظر بگیریم به علت آن که این دو در یک فرایند موازی
نظر بگیریم به علت آن که این دو در یک فرایند موازی کار می‌کنند، مجموع هر دو نرخ نفوذی مهم است. در مقایسهٔ انرژی فعال سازی، انرژی فعال سازی این دو مکانیزم متفاوت است و با استفاده از این ویژگی می‌توان با توجه به شرایط در تشخیص اینکه کدام مکانیزم غالب است از آن استفاده کرد. یک مورد استفاده ار این نکته می‌توان به این اشاره نمود که انرژی فعال سازی برای صعود نابجایی مانند انرژی فعال سازی نابارو - هرینگ است پس با مقایسه وابستگی دما به تنش‌های بالا و پایین، می‌توان تعیین کرد که آیا خزش کوبل غالب است یا خزش نابارو -
کرد که آیا خزش کوبل غالب است یا خزش نابارو - هرینگ. دانشمندان و پژوهشگران معمولاً با استفاده از این قبیل مثال‌ها برای تعیین اینکه کدام مکانیزم در یک ماده غالب است که اغلب به شکل تغییر دادن اندازه دانه و اندازه‌گیری تأثیر آن روی نرخ کرنش، استفاده می‌کنند.
حالت منفرد یا حالت یگانه () در مکانیک کوانتومی، معمولاً به سیستمی گفته می‌شود که در آن همهٔ الکترون‌ها جفت می‌شوند. اصطلاح «تک» در اصل به معنای مجموعه پیوندی از ذراتی بوده که تکانه زاویه‌ای خالص آنها صفر است، یعنی عدد کوانتومی اسپین کلی آنها formula_1 است در نتیجه، تنها یک خط طیفی از حالت منفرد وجود دارد. در مقابل، حالت دوتایی شامل یک الکترون جفت نشده‌است و تقسیم خطوط طیفی را به یک دوتایی نشان می‌دهد. و حالت سه‌گانه دارای دو الکترون جفت نشده‌است و تقسیم سه برابری خطوط طیفی را نشان می‌دهد تاریخچه. منفردها و
خطوط طیفی را نشان می‌دهد تاریخچه. منفردها و مفاهیم اسپین مربوط به دوتایی‌ها و سه‌گانه‌ها اغلب در فیزیک اتمی و فیزیک هسته‌ای اتفاق می‌افتد، جایی که فرد اغلب نیاز به تعیین کل اسپین مجموعه ای از ذرات دارد. از آنجایی که تنها ذره بنیادی مشاهده شده با اسپین صفر، بوزون هیگز بسیار غیرقابل دسترس است، منفردها در فیزیک روزمره لزوماً از مجموعه‌هایی از ذراتی تشکیل شده‌اند که اسپین‌های تک تک آنها غیر صفر هستند، به عنوان مثال: یا ۱. منشأ اصطلاح «تک» این است که سیستم‌های کوانتومی محدود با تکانه زاویه‌ای خالص صفر، فوتون‌ها
محدود با تکانه زاویه‌ای خالص صفر، فوتون‌ها را در یک خط طیفی منتشر می‌کنند، برخلاف خطوط دوتایی (حالت دوگانه) یا خطوط سه‌گانه (حالت سه‌گانه). تعداد خطوط طیفی n در این اصطلاح به سبک تک رابطه ساده ای با عدد کوانتومی اسپین دارد:
مأمور یاغی () یک فیلم زندگی‌نامه‌ای درام معمایی است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. گزیدهٔ بازیگران. اسامی برخی از بازیگران فیلم به شرح زیر است:
شازاد لطیف (؛ زادهٔ ) با نام اصلی اقبال امین بازیگر اهل بریتانیا است که تباری پاکستانی-اسکاتلندی دارد. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "داستان عامه‌پسند"، "آینه سیاه"، "مأموران مخفی"، "دومین هتل فوق‌العاده شگفت‌انگیز ماریگولد"، "مردی که بی‌نهایت را می‌دانست"، "مسافر همیشگی"، "چه ربطی به عشق دارد؟"، "مأمور یاغی" و "زاغی" اشاره کرد.
رهایی خوب () اولین آلبوم استودیویی خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی، گریسی آبرامز است. این آلبوم در ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ از طریق اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. پس از انتشار دو آلبوم چندآهنگه تحسین‌شده، آبرامز ضبط آلبوم «رهایی خوب» را در استودیو لانگ پاند آرون دسنر در دره هادسون، نیویورک، طی ۲۵ روز غیر متوالی آغاز کرد. این آلبوم توسط آبرامز و دسنر نوشته شده و دسنر به تنهایی آن را تهیه کرده است. ماتیاس تلز، تولید اضافی دو قطعه را بر عهده داشت و موسیقی‌دان برایان اینو در نوشتن و تولید قطعه پایانی همکاری کرد. نسخه دیلاکس این
و تولید قطعه پایانی همکاری کرد. نسخه دیلاکس این آلبوم با چهار قطعه بونس در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. «رهایی خوب» عمدتاً یک آلبوم پاپ با وکال‌های زمزمه‌وار است که از پالت صوتی ملودراماتیک و الکترونیک الهام گرفته است. این آلبوم با تمرکز بر مضامینی مانند گناه، شکست عاطفی، هویت فردی، مسئولیت‌پذیری شخصی و بلوغ، دربارهٔ دوستی‌ها، خانواده و جدایی آبرامز از بلیک اسلتکین نوشته شده است. این آلبوم با سه تک‌آهنگ و تور «رهایی خوب» تبلیغ شد. تور این آلبوم در آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا برگزار گردید. منتقدان به‌طور کلی
اروپا و استرالیا برگزار گردید. منتقدان به‌طور کلی نقدهای مثبتی به آلبوم دادند؛ آنها به ترانه‌سرایی اعتراف‌کننده آبرامز اشاره کردند، اما نسبت به تولید دسنر واکنش‌های متفاوتی داشتند. این آلبوم در جدول بیلبورد ۲۰۰ در جایگاه متوسطی قرار گرفت و توسط چندین نشریه در فهرست‌های پایان سال خود به عنوان یکی از بهترین آلبوم‌های ۲۰۲۳ معرفی شد. پس‌زمینه. گریسی آبرامز از هشت سالگی به نوشتن خاطرات و نواختن پیانو علاقه‌مند بود. اگرچه فکر نمی‌کرد که هرگز به اجرای موسیقی به صورت حرفه‌ای فکر کند،او اولین آلبوم چندآهنگه خود با
حرفه‌ای فکر کند،او اولین آلبوم چندآهنگه خود با عنوان «مینور» را در سال ۲۰۲۰ منتشر کرد، و پس از آن «این همان طوری است که احساس می‌شود» را در سال ۲۰۲۱ عرضه کرد. این آلبوم‌های چندآهنگه باعث جلب توجه موسیقی‌دان‌های سرشناسی مانند بیلی آیلیش، لرد، اولیویا رودریگو، و فیبی بریجرز شدند. آلبوم «مینور» الهام‌بخش تک‌آهنگ شماره یک بیلبورد هات ۱۰۰ رودریگو با عنوان «گواهی‌نامه رانندگی» در سال ۲۰۲۱ بود. این آلبوم‌های چندآهنگه همچنین مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند. در طول سال ۲۰۲۲، آبرامز به «تور ترش» رودریگو پیوست و تور
سال ۲۰۲۲، آبرامز به «تور ترش» رودریگو پیوست و تور «این همانطوری است که احساس می‌شود» را به عنوان هنرمند اصلی برگزار کرد. او بعداً توجه تیلور سوئیفت را جلب کرد که از او دعوت کرد تا به عنوان هنرمند آغازین برای تور «دوره‌ها» اجرا کند. به گفته "ان‌ام‌ای"، آلبوم «این همان طوری است که احساس می‌شود» ویژگی‌های یک آلبوم اولیه را داشت، اما آبرامز آن را یک «کار منسجم» نمی‌دانست و از نظر درونی بیش از حد «آشفته» بود که به فکر ساخت یک آلبوم اولیه بیفتد. آبرامز عنوان «رهایی خوب» را انتخاب کرد زیرا با وجود اینکه به نظر
خوب» را انتخاب کرد زیرا با وجود اینکه به نظر خشن می‌رسد، او جنبه طنزآمیز آن را دوست داشت: «اینکه بتوانی به راحتی برخی چیزها را دور بیندازی و به فصل بعدی زندگی‌ات قدم بگذاری، بدون توجه به اینکه آن فصل چگونه خواهد بود.» او همچنین احساس می‌کرد که در طول ساخت این آلبوم تغییراتی در زندگی شخصی‌اش رخ داده است، بنابراین به «نسخه‌هایی از خودش که دیگر آنها را نمی‌شناخت» گفت «خداحافظ». نوشتن و ضبط. در نوشتن آلبوم «رهایی خوب»، آبرامز تمرین کرد تا در روابط آینده‌اش مسئولیت‌پذیرتر و شریک بهتری باشد. او از همکار سابق
و شریک بهتری باشد. او از همکار سابق خود، آرون دسنر از گروه د نشنال، که قبلاً روی آلبوم «این همان طوری است که احساس می‌شود» کار کرده بود، به عنوان تهیه‌کننده و نویسنده مشترک آلبوم دعوت کرد.این آلبوم در استودیوی لانگ پاند دسنر در دره هادسون، نیویورک ضبط شد.او اغلب روزانه ۱۲ ساعت کار می‌کرد و در حالی که در لانگ پاند با دسنر و خانواده‌اش اقامت داشت، روزانه تا دو آهنگ می‌نوشت. او اخیراً از تهیه‌کننده‌ای به نام بلیک اسلتکین جدا شده بود و در مراحل اولیه نوشتن آلبوم، هنگام نوشتن دربارهٔ این جدایی احساس ناامنی
آلبوم، هنگام نوشتن دربارهٔ این جدایی احساس ناامنی می‌کرد. دسنر آبرامز را متقاعد کرد که به نوشتن و ضبط آهنگ‌ها ادامه دهد و به او گفت که «فضایی برای صداقت بی‌رحم در نوشتن آهنگ‌ها داشتن، موضوع اصلی است». این دو اغلب «گفت‌وگوهای طولانی و صادقانه‌ای دربارهٔ عشق، زندگی و همه چیزهای بین آن‌ها» داشتند. آبرامز از ۱۲ سالگی طرفدار گروه د نشنال بود. او در سال ۲۰۱۹ از طریق وکیلی که هردو داشتند، با دسنر آشنا شد، زیرا وکیل احساس می‌کرد که آبرامز و دسنر با هم سازگار خواهند بود. توسعه اولیه آلبوم «رهایی خوب» زمانی آغاز شد
بود. توسعه اولیه آلبوم «رهایی خوب» زمانی آغاز شد که دسنر در سال ۲۰۲۱ از او دعوت کرد تا در استودیوی لانگ پاند ترانه‌ای ضبط کند و در نتیجه ده آهنگ ساخته شد. در طول دو سال، آبرامز برای کار با دسنر، هر بار به مدت پنج تا ده روز به لانگ پاند می‌رفت. هر دو آنها در بهار ۲۰۲۲ به «هسته اصلی» آلبوم «رهایی خوب» رسیدند. آبرامز گفت که هنگام کار با دسنر، اصلاً احساس نمی‌کرد که در هیچ جنبه‌ای محدود شده باشد. او احساس خوش‌شانسی می‌کرد که بدون حضور اسلتکین و یکی دیگر از همکاران سابقش، رشد کرده و در نوشتن «رهایی خوب» با دسنر
سابقش، رشد کرده و در نوشتن «رهایی خوب» با دسنر احساس امنیت می‌کرد تا «صدای خود را کشف کند». آبرامز احساس می‌کرد که ضبط در استودیوی دسنر حس آشنایی داشت، از حواس‌پرتی‌ها دور بود و در مقایسه با ضبط در لس‌آنجلس، الهام‌بخش‌تر و راحت‌تر بود. او همچنین گفت که دسنر این توانایی را دارد که به افراد احساس امنیت بدهد تا «خام‌ترین بخش‌های وجود خود را کشف کنند».این آلبوم در حدود ۲۵ روز ضبط شد. آبرامز متن آهنگ «آمیلی» را مدتها قبل از ضبط آن در یک یادداشت روزانه نوشته بود. این آهنگ در یک ضبط انجام شد، در حالی که دسنر
بود. این آهنگ در یک ضبط انجام شد، در حالی که دسنر گیتار می‌نواخت و او متن آهنگ را می‌خواند. او احساس می‌کرد که حس طبیعی و اعتماد بین خودش و دسنر در حین ضبط، در این آهنگ نمایان شده است. او آهنگ‌های «می‌دانم جواب نمی‌دهد»، «بهترین» و «مسیر اشتباه» را به عنوان سخت‌ترین آهنگ‌ها برای نوشتن نام برد. تمام آهنگ‌ها به سرعت نوشته شدند، وی در این باره گفت: «سهولتی که بسیاری از کلمات با آن بیرون آمدند، بخش دردناک ماجرا بود». آبرامز همچنین نگران بود که آهنگ‌های آلبوم توسط مردم چگونه درک خواهند شد، زیرا نمی‌خواست کسی
توسط مردم چگونه درک خواهند شد، زیرا نمی‌خواست کسی فکر کند که آهنگی دربارهٔ او نوشته شده است، در حالی که اینطور نبود. تهیه‌کننده‌ای به نام ماتیاس تلز، تولید اضافی روی آهنگ‌های «می‌دانم جواب نمی‌دهد» و «حالا کجا برویم؟» را بر عهده داشت و موزیسین بریان انو نیز در تهیه آهنگ پایانی آلبوم به نام «همین الان» همکاری کرد. آبرامز مشارکت‌های خود در آلبوم را در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ به پایان رساند. ترکیب‌بندی. بررسی کلی. نسخه استاندارد آلبوم «رهایی خوب» شامل ۱۲ قطعه است؛ در حالی که نسخه دیلاکس چهار قطعه اضافی دارد. این آلبوم
که نسخه دیلاکس چهار قطعه اضافی دارد. این آلبوم عمدتاً دارای صدایی پاپ است با تأثیراتی از ایندی راک. ایزابلا میلر از "کلش مگزین" گفت که این آلبوم عناصری از «فولک آلترناتیو ترکیب‌شده با الکترونیک‌های بازیگوش» دارد. جین بوآ از "پیچفورک" این آلبوم را در دسته‌بندی «پاپ زمزمه‌ای» قرار داد، در حالی که میلر آن را «پاپ دختران غمگین» نامید. میلر همچنین نوشت که «یک تغییر آشکار در جهت صدای آبرامز بوجود آمده»، وی این تغییر را به دنبال انتخاب دسنر به عنوان تهیه‌کننده «یک انتخاب عمدی از سوی آبرامز» نسبت داد. کوردلیا لام
انتخاب عمدی از سوی آبرامز» نسبت داد. کوردلیا لام از "د فورتی فایو" معتقد بود که این آلبوم از یک پالت صوتی خلق‌وخویی و الکترونیک الهام گرفته است. هانا مایلریا از ان‌ام‌ای اشاره کرد که این آلبوم شباهت‌هایی به موسیقی فیبی بریجرز و آلبوم «فولکلور» تیلور سوئیفت دارد. «رهایی خوب» دربارهٔ جدایی آبرامز از اسلتکین، دوستی‌ها و خانواده نوشته شده است. این آلبوم با صدای زمزمه‌وار منحصر به فرد آبرامز، به موضوعاتی مانند احساس گناه، شکست عاطفی، هویت شخصی، مسئولیت‌پذیری فردی، و بلوغ می‌پردازد. مارتین یانگ از "دورک" نوشت که
و بلوغ می‌پردازد. مارتین یانگ از "دورک" نوشت که قطعات آلبوم «به آرامی آغاز می‌شوند و سپس به ابعادی حماسی اما آرام گسترش می‌یابند». سالونی گاجار از "د ای‌وی کلاب" این آلبوم را «نرم و آرام، اما در عین حال تسکین‌دهنده و دل‌شکن» توصیف کرد. "دورک" نوشت که این آلبوم را به عنوان: «یک سفر از میان طیفی از احساسات» در نظر گرفته است، او اضافه کرد «هر آهنگ از یک زمزمه به اوجی می‌رسد که ساده‌ترین اما ماندگارترین احساسات را در بر می‌گیرد». مایا گئورگی از "رولینگ استون" ملودی‌های آلبوم را «ملایم» و «ساده» توصیف کرد و گفت
آلبوم را «ملایم» و «ساده» توصیف کرد و گفت که ترانه‌ها «غم‌انگیز هستند اما همچنان تأثیرگذارند». منتقدان به‌طور جهانی ترانه‌سرایی آبرامز را اعتراف‌کننده توصیف کردند.
ربه‌کا کتینگز (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) بازیگر اهل بریتانیا است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی هنرهای نمایشی وبر داگلاس است و از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "منتقد"، "ایست‌اندرز"، "سیاهی‌لشکر"، "پزشک‌ها"، "شهر هالبی"، "خانواده من"، "معاون رئیس‌جمهور"، "باز هم این دختر شروع کرد"، "" و "کازینو رویال" اشاره نمود.
نیکش پاتل (؛ زادهٔ ۱۹۸۵) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او هندی‌تبار است و والدینش هردو داروساز هستند. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دکتر هو"، "آدمکشان میدسامر"، "منتقد"، "لندن سقوط کرده‌است" و "آرتمیس فاول" اشاره کرد.
دانشگاه خصوصی کلاسیک دانشگاهی در اوکراین است. این دانشگاه در سال ۱۹۹۲ به عنوان مؤسسه بین‌المللی مدیریت دولتی و شهرداری تأسیس شد. در سال ۱۹۹۶ به مؤسسه مدیریت عمومی و شهری زاپوریژژیا تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۰ طبق دستور وزارت آموزش و پرورش اوکراین، این مؤسسه وضعیت دانشگاه علوم انسانی را تحت عنوان "دانشگاه علوم انسانی "ZIPMA" به دست آورد.
منتقد () یک درام تاریخی دلهره‌آور بریتانیایی است که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
از سال ۲۰۱۹، برق آبی دومین منبع انرژی تجدیدپذیر بزرگ در ایالات متحده، از هر دو دیدگاه ظرفیت تولید و ظرفیت اسمی و پس از نیروی باد است. در سال ۲۰۲۱، برق آبی ۳۱٫۵ درصد از کل برق تجدیدپذیر و ۶٫۳ درصد از کل برق ایالات متحده را تولید کرد. بر اساس گزارش انجمن بین‌المللی انرژی آبی، ایالات متحده در سال ۲۰۲۱، سومین تولیدکننده بزرگ برق آبی در جهان پس از برزیل و چین است. مجموع ظرفیت نصب شده در سال ۲۰۲۰ برابر ۱۰۲٫۸ گیگاوات بود. ظرفیت نصب شده در سال ۲۰۱۵ برابر ۸۰ گیگاوات بود. مقدار نیروی برق آبی تولید شده به شدت تحت
بود. مقدار نیروی برق آبی تولید شده به شدت تحت تأثیر تغییرات بارندگی و رواناب سطحی است. نیروگاه‌های برق آبی حداقل در ۳۴ ایالت آمریکا وجود دارد. بیشترین تراکم تولید برق آبی در ایالات متحده، در حوضه رودخانه کلمبیا است که در سال ۲۰۱۲ منبع ۴۴ درصد از برق آبی این کشور بود. پروژه‌های برق آبی مانند سد هوور، سد گرند کولی و اداره دره تنسی به پروژه‌های بزرگ ساختمانی تبدیل شده‌اند. با این حال، نکته قابل توجه این است که ایالت کالیفرنیا انرژی تولید شده از تأسیسات بزرگ برق آبی (تأسیساتی با ظرفیت بیش از ۳۰ مگاوات) را به
آبی (تأسیساتی با ظرفیت بیش از ۳۰ مگاوات) را به دلیل نگرانی در مورد اثرات زیست‌محیطی پروژه‌های بزرگ برق آبی، مطابق تعریف خود از «تجدیدپذیر» منظور نمی‌کند. به این ترتیب، برق تولیدی از تأسیسات بزرگ برق آبی، جزو استانداردهای سبد تجدیدپذیر ایالت کالیفرنیا به حساب نمی‌آید، حتی اگر سایر ایالت‌ها تشخیص دهند که آب یک منبع تجدیدپذیر در چرخه هیدرولوژیکی است. تقریباً حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از تولید انرژی کالیفرنیا از تولید برق آبی بزرگ است که واجد شرایط نیروگاه‌های تجدیدپذیر نیست. تأثیر قابل توجه سدها بر بخش برق، مصرف آب،
نیست. تأثیر قابل توجه سدها بر بخش برق، مصرف آب، جریان رودخانه و نگرانی‌های زیست‌محیطی، مستلزم سیاست‌های خاص برای انرژی آبی است. تاریخ. اولین تولید برق آبی در ایالات متحده برای روشنایی مورد استفاده قرار گرفت و از سیستم جریان مستقیم (DC) برای تأمین جریان الکتریکی استفاده شد. با این حال، به دلیل محدودیت ده مایلی این سیستم، گسترش چندانی نداشت. بعدها که راه حل مشکلات انتقال برق به دست آمد، بزرگ‌ترین انگیزه برای پیشرفت‌های جدید برق آبی ایجاد شد. اولین نیروگاه جریان مستقیم (DC) در گرند راپیدز، در میشیگان بود،
جریان مستقیم (DC) در گرند راپیدز، در میشیگان بود، جایی که توربین آبی در کارخانه ولورین با استفاده از یک تسمه مکانیکی برای روشن کردن شانزده چراغ خیابان به یک دینام متصل شد. این اتفاق در سال ۱۸۸۰ رخ داد، همان سالی که توماس ادیسون لامپ رشته‌ای رشته‌ای بادوام را تولید کرد که یک پیشرفت در ایمنی و راحتی نسبت به شمع‌ها، چراغ‌های روغن نهنگ و چراغ نفتی داخل ساختمان‌ها بود. در سال ۱۸۸۱، ضمن استفاده از سیستم جریان مستقیم (DC) برای روشنایی در آبشار نیاگارا، شرکت جاکوب اف. شول‌کوپف بخشی از خروجی آب از آسیاب‌های آرد
اف. شول‌کوپف بخشی از خروجی آب از آسیاب‌های آرد چرخ‌آبی خود منحرف کرد تا یکی از ژنراتورهای بهبودیافته چارلز براش را راه اندازی کند تا روشنایی شبانه برای گردشگران این منطقه را فراهم کند. پیش از آن این جاذبه گردشگری با سوزاندن شعله‌های کلسیمی روشن می‌شد، اما نورهای قوسی، جایگزین بهتر و ارزان تری بودند. در سال ۱۸۸۲، اولین نیروگاه برق آبی تجاری مرکزی تجاری جهان، برق یک کارخانه کاغذ در اپلتون، ویسکانسین را تأمین کرد. تنها چند ماه بعد، اولین شرکت برق متعلق به سرمایه‌گذار، شرکت ادیسون ایلومینتینگ، اولین نیروگاه
شرکت ادیسون ایلومینتینگ، اولین نیروگاه برق با سوخت فسیلی را در شهر نیویورک تکمیل کرد تا با نیروگاه برق آبی نزدیک به یک منطقه با تقاضای بالا، رقابت کند. تا سال ۱۸۸۶، بین ۴۰ تا ۵۰ ایستگاه برق آبی در ایالات متحده و کانادا مشغول به کار بودند و تا سال ۱۸۸۸ حدود ۲۰۰ شرکت برق حداقل بخشی از تولید خود را به نیروی آبی متکی بودند. با درک این موضوع که پتانسیل عظیم برق آبی آبشار، از تقاضای برق محلی فراتر بود، یک شرکت بزرگ تولید برق در محل اصلی توسعه تأسیس شد تا چشم‌انداز انتقال نیرو به فواصل دورتر تحقق یابد. شرکت
انتقال نیرو به فواصل دورتر تحقق یابد. شرکت وستینگهاوس الکتریک برنده این رقابت شد و برنامه‌های خود را حول یک سیستم جریان متناوب (AC) توسعه داد. این نیروگاه در سال ۱۸۹۵ تکمیل شد و در سال ۱۸۹۶، انتقال برق به فاصله ۲۰ مایلی به سمت بوفالو، نیویورک آغاز شد. این رویداد همچنین باعث غلبه سیستم جریان متناوب (AC) بر روش‌های جریان مستقیم (DC) توماس ادیسون شد. هنوز هم چندین نیروگاه برق آبی دائمی در هر دو طرف مرز آمریکایی و کانادایی آبشار نیاگارا وجود دارد که از جمله نیروگاه رابرت موزس نیاگارا، سومین نیروگاه بزرگ در
نیروگاه رابرت موزس نیاگارا، سومین نیروگاه بزرگ در ایالات متحده می‌باشد. در اوایل قرن بیستم، نیاز به توسعه روستایی اغلب با در دسترس بودن نیروی برق همراه بود و منجر به احداث پروژه‌های مقیاس بزرگی مانند اداره دره تنسی شد که طی آن سدهای متعددی را ایجاد کرد و گاهی به‌طور بحث‌انگیزی، مناطق وسیعی زیر آب رفت. در دهه ۱۹۳۰، نیاز به برق در جنوب غربی، منجر به ساخت بزرگ‌ترین سازه بتنی جهان در آن زمان، یعنی سد هوور شد. سد Grand Couleeگرند کولی هم یک پروژه برق آبی و آبیاری در دهه ۱۹۳۰ بود که به دلایل صنعتی و نظامی در طول
در دهه ۱۹۳۰ بود که به دلایل صنعتی و نظامی در طول جنگ جهانی دوم گسترش یافت و همچنین سدهای دیگری مانند سد فونتانا ساخته شد. ساخت سد در دهه ۱۹۶۰ به اوج خود رسید اما سدهای کمی در دهه ۱۹۷۰ ساخته شد. آگاهی روزافزون از مسائل زیست‌محیطی سدها باعث حذف برخی از سدهای قدیمی و کوچکتر و گذرگاه‌های ماهی شد. سد عظیم رامپارت در سال ۱۹۶۷ به دلیل نگرانی‌های زیست‌محیطی و اقتصادی لغو شد. به جای احداث سدهای جدید، بازتوانی به نیروگاه‌های قدیمی باعث افزایش ظرفیت چندین تأسیسات شد. به عنوان مثال، سد هوور ژنراتورهای خود را بین
شد. به عنوان مثال، سد هوور ژنراتورهای خود را بین سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۳ جایگزین کرد. نیاز به تغییر جریان آب پایین دست شدها به دلایل اکولوژیکی (مانند از بین بردن گونه‌های مهاجم، رسوب‌گذاری و غیره)، منجر به کاهش تولید فصلی در برخی سدها شده‌است که میزان دسترسی به آب برای تولید برق را تغییر می‌دهد. خشکسالی و افزایش استفاده کشاورزی از آب نیز می‌تواند منجر به محدودیت تولید شود. طبق گزارش وزارت انرژی ایالات متحده، بیش از ۱۲۰۰۰ مگاوات ظرفیت بالقوه برق آبی در ۸۰۰۰۰ سد بدون برق ایالات متحده وجود دارد. در حال حاضر سدهای
برق ایالات متحده وجود دارد. در حال حاضر سدهای بدون نیروگاه، ظرفیت تولید ۴۵ تراوات ساعت در سال را دارند که معادل ۱۶ درصد از تولید برق آبی در سال ۲۰۰۸ است. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۲، سدهای برق آبی ساخته شده قبل از سال ۱۹۵۰ به دلیل ارزانتر بودن برق مناطق، باعث رشد اقتصادی محلی کوتاه مدت شد. پس از سال ۱۹۵۰، تأثیر سدهای برق آبی بر مناطق، به احتمال زیاد به دلیل نوآوری‌هایی مانند خطوط انتقال پر توان که انرژی تولید شده توسط سدها را به فواصل دورتری گسیل می‌کرد، کمتر شد. نیروگاه‌های تلمبه ذخیره ای. یکی دیگر از
کمتر شد. نیروگاه‌های تلمبه ذخیره ای. یکی دیگر از کاربردهای برق آبی، نیروگاه‌های تلمبه ذخیره ای است که باعث افزایش توان خالص در شبکه نمی‌شود، اما بین ساعات اوج تقاضا موازنه ایجاد می‌کند. در این نیروگاه‌ها آب از یک منبع در ارتفاع پایین‌تر به منبع در ارتفاع بالاتر پمپ می‌شود و تنها زمانی از مسیر ژنراتورهای آبی آزاد می‌شود که تقاضای برق زیاد باشد. در سال ۲۰۰۹، ایالات متحده دارای ۲۱٫۵ گیگاوات ظرفیت تولید تلمبه ذخیره ای بود که ۲٫۵ درصد از ظرفیت تولید بار پایه را تشکیل می‌داد. این میزان در سال ۲۰۱۹ به ۲۲۸۷۸
را تشکیل می‌داد. این میزان در سال ۲۰۱۹ به ۲۲۸۷۸ مگاوات و در سال ۲۰۲۰ به ۲۲۸۹۴ مگاوات افزایش یافت. نیروگاه تلمبه ذخیره ای بث کانتی، بزرگ‌ترین تأسیسات این چنینی در جهان است. ایستگاه‌های دیگر از این نوع عبارتند از نیروگاه‌های تلمبه ذخیره ای کوه‌های راکون، بیر سوامپ و لودینگتون در دریاچه میشیگان که قبل تر بزرگ‌ترین در جهان بود. قدرت جزر و مد. هیچ نیروگاه جزر و مدی قابل توجهی در ایالات متحده وجود ندارد. پروژه ای توسط شهرستان اسنوهومیش در واشینگتن پیشنهاد و اجرا شد، اما زمانی که برای کسب بودجه کافی با مشکل مواجه
اما زمانی که برای کسب بودجه کافی با مشکل مواجه شد، پایان یافت. بزرگ‌ترین نیروگاه‌های برق آبی. این لیستی از ده نیروگاه برق آبی بزرگ در ایالات متحده بر اساس ظرفیت نصب شده‌است. آمار. تولید برق-آبی در ایالات متحده آمریکا تولید انرژی برق-آبی ایالات متحده (گیگاوات ساعت)
شهرهای باستانی اوپانو مجموعه‌ای باستانی در جنگل‌های بارانی آمازون هستند. آنها در دره رودخانه اوپانو در شرق اکوادور قرار دارند. سایت‌ها شامل چندین شهر می‌باشند. اعتقاد بر این است که آنها در اوایل ۵۰۰ سال قبل از میلاد آباد بوده‌اند. شهرهای باستانی اوپانو پیش از هر جامعه پیچیده آمازونی شناخته شده دیگری به مدت بیش از یک هزاره وجود داشته‌اند. تاریخچه کاوش. اولین شواهد از سکونتگاه‌های پیشامدرن در منطقه دره اوپانو در دهه ۱۹۷۰ یافت شد. استفان روستین، باستان‌شناس مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، حفاری‌ها را در این
مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، حفاری‌ها را در این منطقه در طول دهه ۱۹۹۰ آغاز کرد. اکتشاف سایت‌ها پس از اینکه دولت اکوادور بودجه بررسی لیدار از دره اوپانو را در سال ۲۰۱۵ تأمین کرد، تسریع شد و کشف شهرک‌های بسیار بیشتری نسبت به آنچه قبلاً کشف شده بود را تسهیل نمود. تیم روستین یافته‌های خود را از نظرسنجی لیدار در مجله ساینس در ژانویه ۲۰۲۴ منتشر کرد. توصیف سایت. سایت‌های شناخته شده در ۳۰۰ کیلومتر مربع (۱۲۰ مایل مربع) در دره رودخانه اوپانو گسترش یافته‌اند. تیم روستین از کشف پانزده سکونتگاه خبر داد که پنج مورد از
از کشف پانزده سکونتگاه خبر داد که پنج مورد از آنها به عنوان «سکونتگاه‌های بزرگ» توصیف شدند؛ آنها به ویژه حفاری دو شهرک معروف به "کیلاموپه" و "Sangay" را در اولویت قرار دادند. منطقه اصلی "کیلاموپه" منطقه ای را پوشش می‌دهد که از نظر اندازه با فلات جیزه یا خیابان اصلی در تئوتیئواکان قابل مقایسه است. الگوی ساخت و ساز معمولی در سایت‌ها حول سکوهای مستطیلی که با حفاری و صاف کردن نوک تپه‌ها ساخته شده بودند، متمرکز بود. حدود ۶۰۰۰ عدد از این سکوها کشف شد که سازه‌هایی در گروه‌های سه تا شش نفری بر روی آن‌ها ساخته
در گروه‌های سه تا شش نفری بر روی آن‌ها ساخته شدند. اعتقاد بر این است که این سازه‌ها عمدتاً مسکونی هستند، اگرچه برخی تصور می‌شود اهداف تشریفاتی داشته باشند. در سکوها آتشدان‌ها و گودال‌ها و همچنین کوزه‌ها، سنگ‌هایی برای آسیاب گیاهان و دانه‌های سوخته یافت شده‌است. اندازه آنها حدود ۲۰ متر (۶۶ فوت) در ۱۰ متر (۳۳ فوت) و ارتفاع آنها ۲–۳ متر (۶٫۶–۹٫۸ فوت) است. یکی از مجتمع‌های کیلاموپه دارای سکویی به ابعاد ۱۴۰ متر (۴۶۰ فوت) در ۴۰ متر (۱۳۰ فوت) است. سیستمی از جاده‌ها که تا ۲۵ کیلومتر (۱۶ مایل) امتداد داشتند، مناطق
که تا ۲۵ کیلومتر (۱۶ مایل) امتداد داشتند، مناطق مسکونی دره را به هم متصل می‌کردند. خندق‌ها و موانع جاده‌ای در اطراف برخی از سکونتگاه‌ها مشاهده شده‌است که نشان می‌دهد ممکن است آنها نیاز به دفاع در برابر تهدیدات داشته باشند. شهرهای باستانی دره اوپانو توسط زمین‌های کشاورزی احاطه شده‌اند، از جمله مزارع و تراس‌های دامنه تپه، که محصولاتی مانند ذرت، مانیوک و سیب‌زمینی شیرین را پرورش می‌دهند. این زمین‌های کشاورزی به شبکه ای از خندق‌ها و کانال‌های زهکشی محدود می‌شوند. "راستین" حدس می‌زند که آتشفشان سنگای در نزدیکی
"راستین" حدس می‌زند که آتشفشان سنگای در نزدیکی این منطقه خاک غنی برای کشت فراهم کرده‌است. مکان‌های دره اوپانو برای اولین بار در حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد سکونت داشتند و گمان می‌رود بین سال‌های ۳۰۰ بعد از میلاد و ۶۰۰ پس از میلاد متروک شده‌اند. "راستین" این نظریه را مطرح می‌کند که متروک شدن مکان‌ها ممکن است به فوران‌های آتشفشان سنگای مرتبط باشد. جمعیت منطقه مورد بحث است. آنتوان دوریسون، یکی از نویسندگان مقاله علمی، تخمین می‌زند که جمعیت این منطقه باستانی در حدود ۱۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر به اوج خود رسیده‌است، در
حدود ۱۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر به اوج خود رسیده‌است، در حالی که دیگران فرض می‌کنند که این منطقه ممکن است خانه بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر بوده باشد. باستان شناسان ساکنان این مکان‌ها را به عنوان اعضای فرهنگ کیلاموپه و اوپانو نام گذاری کرده‌اند. جامعه و شیوه‌های فرهنگی این گروه‌ها هنوز به خوبی درک نشده‌است. فرهنگ مادی که در این مکان‌ها یافت شده‌است شامل سفال‌های نقاشی شده و همچنین کوزه‌های حاوی بقایای چیچا، یک نوشیدنی الکلی مبتنی بر ذرت است که در آمریکای جنوبی پیش از دوره کلمبیا رایج بود.
نهشته بازماندی () نهشته‌شدن موادی است که از عمل فیزیکی به دست می‌آید. فرایندهای بادی، فرایندهای رودخانه‌ای و جزر و مد می‌تواند بخش ریزتری از نهشته‌های رسوبی را حذف کرده و مواد درشت تر را پشت سر به‌جا بگذارند. نهشته‌های بازماندی در فرایندهایی مانند تشکیل جزیره مرکزی در نهرها و رودخانه‌ها یافت می‌شوند (جزیره رودخانه‌ای را ببینید). یک نظریه در تشکیل سنگفرش بیابانی این است که این زمین‌چهر بادی، یک نهشته بازماندی بادی است. سواحل زره‌پوش و خلیجک‌ها می‌توانند تا حدی توسط نهشته‌های بازماندی صدف‌ها یا سنگفرش‌هایی