payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌شمار می‌آید. پس از چاپ شدن اولین دیوان اوصیت شاعریش تمام شبه قاره را فرا گرفت و شاعران بزرگ و دانشمندان معروف مانند الطاف حسین حالی، اکبر اله آبادی، حسرت موهانی، شاد عظیم آبادی، شبلی نعمانی، محشر لکهنوی و اقبال لاهوری از شعرهای وی تحسین و تجلیل کردند و به صلاحیت و قریحهٔ سرشار وی اعتراف کردند.رضا علی وحشت در هر دو زبان فارسی و اردو شعر می‌گفت و نخستین دیوان وی که به سال ۱۹۱۰ چاپ شده، دارای اشعار فارسی هم می‌باشد. مجموعهٔ دیگر از اشعار وحشت به سال ۱۹۵۰ از مکتبهٔ جدید لاهور تحت عنوان ’’ترانهٔ وحشت‘‘
از مکتبهٔ جدید لاهور تحت عنوان ’’ترانهٔ وحشت‘‘ انتشار یافته و اولین دیوان او ضمیمهٔ این مجموعه می‌باشد و کم و بیش چهار هزار بیت دارد. در بخش فارسی این کتاب حمد خدا، نعت رسول، غزل، قطعه، قصیده، رباعی، مخمس، مسدس و نیز دیگر اصناف سخن دیده می‌شود و از مطالعهٔ اشعار فارسی وی معلوم می‌شود که شعر فارسی وی تحت نفوذ کلام حافظ، قاآنی شیرازی، غالب دهلوی و شبلی نعمانی می‌باشد. وی غزلهای آنها را استقبال یا تضمین کرده است.وحشت بیشتر غزل می‌سراید و اساس شعر او بر صداقت و حقیقت است و از مبالغه اجتناب می‌کند. قصایدی که او
حقیقت است و از مبالغه اجتناب می‌کند. قصایدی که او در وصف پیغمبر سروده است رنگ تغزل دارد و از ارادت و عقیدت بی‌نهایت شاعر حکایت می‌کند. علاوه بر آثار منظوم وحشت آثار منثور هم به صورت مقاله‌های انتقادی ازوی به جا مانده است. وی به سبک اقبال هم اشعاری سروده است ولی پس از مطالعهٔ اشعارش معلوم می‌شود که اگر بعد از حافظ وی کسی را اتباع می‌کند، آن شبلی نعمانی است. اشعارش مثل اشعار شبلی نعمانی صاف، شسته، برجسته و روان است و در غزل هم همان آمیزش متانت و مزاح است که خاصهٔ کلام شبلی نعمانی می‌باشد. درگذشت. رحل اقامت
خاصهٔ کلام شبلی نعمانی می‌باشد. درگذشت. رحل اقامت در داکا و در روز ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۵۶ میلادی، از دارفانی به عالم باقت شتافت.
جدول موسیقی بزرگسالان معاصر () هر هفته توسط مجلهٔ "بیلبورد" منتشر می‌شود و محبوب‌ترین ترانه‌ها را در ایستگاه‌های رادیویی معاصر بزرگسالان در ایالات متحده فهرست می‌کند. این جدول بر اساس داده‌های پخش ثبت‌شده در "بیلبورد" توسط ایستگاه‌هایی که از اعضای پنل رادیویی بزرگسالان معاصر هستند، گردآوری می‌شود. این جدول نخستین بار در ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ در مجلهٔ "بیلبورد" ارائه شد. در طول سال‌های فعالیت، نام این جدول دستخوش تغییراتی شده‌است و با نام‌هایی نظیر گوش دادن آسان () ، تک‌آهنگ‌های میان‌جاده‌ای () ، تک‌آهنگ‌های
() ، تک‌آهنگ‌های میان‌جاده‌ای () ، تک‌آهنگ‌های پاپ-استاندارد () ، آهنگ‌های داغ بزرگسالان معاصر () و بزرگسالان معاصر منتشر شده‌است. سوابق و دستاوردها. ۱۰ ترانه برتر بزرگسالان معاصر (۱۹۶۱–۲۰۱۱). منبع: ۱۰ هنرمند برتر بزرگسالان معاصر (۱۹۶۱–۲۰۱۱). منبع: ترانه‌های دارای بیشترین هفته‌ها در رتبه اول. تا زمان انتشار جدول منتشر شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۲، مدت حضور این ترانه‌ها در رتبهٔ نخست این جدول برابر با ۲۰ هفته یا بیشتر بوده‌است.
سازه‌های ساخته‌شده جانوران که اغلب معماری جانوران نامیده می‌شوند، در طبیعت فراوان هستند. نمونه‌هایی از ساختارهای جانوری شامل تپه‌های موریانه، زنبورها و کندوها، مجتمع‌های لانه جوندگان، سدهای سمورها ، آشیانه‌های پیچیده پرندگان و تارهای عنکبوت هستند. اغلب، این سازه‌ها دارای ویژگی‌های پیچیده‌ای مانند تنظیم دما، تله‌ها، طعمه، تهویه، اتاقک‌های ویژه و بسیاری از ویژگی‌های دیگر هستند. آنها ممکن است توسط افراد یا جوامع پیچیده‌ای از جانوران اجتماعی با شکل‌های مختلف ایجاد شوند که نقش‌های تخصصی را ایفا می‌کنند. این
ایجاد شوند که نقش‌های تخصصی را ایفا می‌کنند. این ساختارها ممکن است ناشی از رفتار پیچیده ساختمانی جانوران باشد، مانند لانه‌های شبانه شامپانزه‌ها، از پاسخ‌های عصبی داخلی، که در تولید آواز پرندگان به‌طور برجسته‌ای مشخص می‌شوند، یا بر اثر ترشح هورمون مانند خوک ایجاد می‌شوند. خروس‌های اهلی، یا به‌عنوان ویژگی‌های پدیدآمده از واکنش‌ها و فعل و انفعالات غریزی ساده، همان‌طور که توسط موریانه‌ها، یا ترکیبی از آنها نشان داده می‌شود. فرایند ساخت چنین ساختارهایی ممکن است شامل یادگیری و ارتباطات، و در برخی موارد، حتی
است شامل یادگیری و ارتباطات، و در برخی موارد، حتی زیبایی‌شناسی باشد. کاربرد ابزار ممکن است در ساخت سازه‌ها توسط جانوران نیز دخیل باشد. رفتار ساختن در بسیاری از پستانداران غیرانسانی، پرندگان، حشرات و عنکبوتیان رایج است. همچنین در چندیم گونه از ماهیان، خزندگان، دوزیستان، نرم‌تنان، آبدزدک دریایی، سخت‌پوستان، کرم‌های حلقوی و برخی بندپایان دیگر دیده می‌شود. این تقریباً در تمام شاخه‌های جانوری دیگر وجود ندارد. کارکرد. جانوران اساساً به سه دلیل سازه ایجاد می‌کنند:
زُنبیل یا رُتبیل که با نام‌ها ژنبیل یا زنبیل‌های زابلستان نیز نوشته شده‌است، یک حکومت با اصالت هپتالی که آخرین خاندان فرمانروایی زابلستان (در محدودهٔ افغانستان کنونی) پیش از ورود اسلام به قلمرو زابلستان بود. آنها در جنوب کوه‌های هندوکش فرمانروایی می‌کردند. پادشاهی رتبیل‌ها از حدود سال ۶۸۰ میلادی تا زمان سرنگونی به دست صفاریان در سال ۸۷۰ میلادی ادامه داشت. این پادشاهی توسط رتبیل تأسیس شد. او برادر بزرگ کابلشاه (برهاتگین بود که بر پادشاهی هفتالی به پایتختی کابل حکومت می‌کرد. قلمرو آنها از شهر زرنج کنونی در
حکومت می‌کرد. قلمرو آنها از شهر زرنج کنونی در جنوب غربی افغانستان تا کابلستان در شمال شرقی گسترده بود. زمین‌داور و غزنی پایتخت آنها بود. حدود مرزی جنوب قلمرو آنها گاهی به شهرهای رخواد (رخج) و بست (در نزدیک قندهار) می‌رسید. لقب زنبیل را می‌توان در ریشه واژه زبان فارسی میانه Zūn-dātbar، «زون دادگر» جستجو کرد. نام جغرافیایی زمین‌داور نیز منعکس کننده این موضوع است که این واژه از فارسی میانه «Zamin-i dātbar» (سرزمین دادگر) گرفته شده‌است. پیش زمینه. یبغوهای تخارستان، کابلشاهان و رتبیل‌شاهات به مدت قرن مانع
تخارستان، کابلشاهان و رتبیل‌شاهات به مدت قرن مانع پیشروی حملات مسلمانان به سمت شرق بودند. حملات اولیه اعراب به زابلستان. بین ساله‌ای ۶۴۳-۶۴۴ میلادی، مردم عرب مسلمان برای اولین بار به سیستان یورش بردند و ترک‌ها را از جنوب غربی افغانستان مورد حمله قرار دادند. در سال ۶۵۳ میلادی، سپاهی متشکل از ۶۰۰۰ عرب به رهبری سردار عبدالرحمن بن سمره از خلافت راشدین، به معبد ژون‌ها در زمین‌داور رسیدند. بر اساس منابع سمره دستی از بت معبد ژون‌ها را شکست و یاقوت‌های چشمانش را بیرون آورد تا مرزبان سیستان را که عامل رتبیل‌شاه بود
آورد تا مرزبان سیستان را که عامل رتبیل‌شاه بود به اسلام متقاعد کند. سمره گفت: “با این کار به شما نشان می‌دهم که این بت نه ضرری برای شما دارد و نه خیری.” سقوط هون‌های نزاک و تاسیس کابلشاهان. در سال ۶۶۵ میلادی، اعراب تحت فرمان عبدالرحمن بن سمره که والی سیستان شده‌بود به کابل حمله بردند و آن را برای اولین باز تصرف کردند. آن زمان کابل جزو قلمرو هون‌های نزاک بود و این حمله به شدت آنها را تضعیف کرد. برهاتگین که یکی ای والیان هون‌های نزاک بود به زودی توانست در یک ضد حمله اعراب را عقب براند و مناطق کابلستان،
یک ضد حمله اعراب را عقب براند و مناطق کابلستان، زابلستان، اراخوزیا و کندهار را باز پس بگیرد. او پادشاهی جدید در سال ۶۶۵ میلادی این منطقه تاسیس کرد که امروز از آن به نام پادشاهی کابلشاهان یا ترک‌شاهیان یاد می‌شود. گفته می‌شود رتبیل‌شاه نیز در این جنگ حضور داشت زیرا اولین ذکر او در منابع عربی به سال ۶۶۶ میلادی برمی گردد. رتبیل ممکن است برادر یا برادرزاده برهاتگ بوده باشد که پس از شکست دادن پادشاهی کاپیسا، رتبیل را والی زابلستان تعیین کرد. برهاتگین کابل‌شاه و رتبیل زابل‌شاه پس از هزل عبدالرحمن بن سمره از
و رتبیل زابل‌شاه پس از هزل عبدالرحمن بن سمره از ولایت سیستان، اقدام به جمله علیه اعراب کردند. ربیع بن زیاد الحارثی که در سال ۶۷۱ میلادی والی سیستان شد به رتبیل در بُست حمله کرد و او را به رخج عقب نشاند. جانشین ربیع، عبیدالله بن ابی‌بکره، که در سال ۶۷۳ میلادی والی سیستان شد جنگ را ادامه داد و موفق شد معاهده‌ی صلح با رتبیل و برهاتگین ببندد. در این معاهده آمده است که والی سیستان در عزای خراج حکومت زابل‌شاه و کابل‌شاه را به رسمیت می‌شناسد. شکل‌گیری. وقتی موسس کابلشاهان، برهاتگین درگذشت، پادشاهی او به دو قسمت
کابلشاهان، برهاتگین درگذشت، پادشاهی او به دو قسمت گردید.جانشین او تگین شاه از سال ۶۸۰ میلادی بر از کابلستان و زابلستان حکومت کرد. لقب او «خراسان تگین شاه» (به معنای «تگین، پادشاه شرق») بود و در منابع چینی به وسان تکین شاه (Wusan teqin sa) معروف است. این لقب بزرگ او احتمالاً به مقاومت او در مقابل خلافت امویان اشاره دارد. در سالهای ۶۸۳ میلادی، رتبیل از برادرش کابل‌شاه جدا شد و سلسله رتبیل‌شاهان را تأسیس کرد. او با سلم بن زیاد والی سیستان موقتا بیعت کرد و فرمانروایی زابلستان را به‌دست گرفت. در منابع از به
زابلستان را به‌دست گرفت. در منابع از به نام‌های رتبیل، زنبیل، زیبیل یا جبل (از ترکی: Iltäbär «فرمانده») نیز یاد شده ‌است. رابطه بین رتبیل و کابل‌شاه گاهی دوستانه و در مواقعی خصمانه بود، اما در برابر تهاجمات اعراب همیشه یکی می‌شدند. رتبیل به نام خودش سکه ضرب می‌زد که شبیه سکه‌های اولیه ساسانی بود و شرح. "اعلیحضرت پروردگار بزرگ" به زبان باختری و خط‌های پهلوی و براهمی در سکه هایش دیده می‌شود که نشانه از قدرت و مشروعیت حکومت چند فرهنگی او دارد: به گفته آنتونی مک نیکول، «رتبیل ها تا اواخر قرن نهم میلادی نزدیک
مک نیکول، «رتبیل ها تا اواخر قرن نهم میلادی نزدیک به ۲۵۰ سال در منطقه قندهار حکومت کردند». پایتخت اصلی آنها زمین‌داور در ولایت هلمند کنونی افغانستان قرار داشت. معبد ژون در حدود سه مایلی جنوب موسی قلعه هلمند قرار داشت که شاید تا امروز نیز ردیابی آن وجود داشته باشد. برخی بر این باورند که معبد سوناگیر که سیاح مشهور چینی شوان‌زانگ در سال ۶۴۰ میلادی به آن اشاره کرده است، همان معبد ژون رتبیل شاهان باشد. گسترش کشور و سرزمین. در سال ۶۹۸ میلادی، عبیدالله بن ابی‌بکره، والی سیستان و فرمانده نظامی خلافت اموی، «ارتش
والی سیستان و فرمانده نظامی خلافت اموی، «ارتش نابودی» را علیه رتبیل رهبری کرد. عبیدالله بن ابی‌بکره سالار مسلمانان بصره و شریح بن هانی هارثی سالار مردم کوفه بود. آنها در زابلستان پیشروی کردند و از گاو و گوسفند و اموال هر چه توانستند به تاراج بردند تا ۱۸ فرسنگی پایتخت رتبیل رسیدند. اما عبیدالله بن ابی‌بکره از رتبیل شکست خورد و مجبور شد ۷۰۰ هزار درهم به رتبیل تقدیم کند و سه تن از پسرانش را گروگان بدهد و سوگند یاد کند که دیگر به قلمرو رتبیل‌ها حمله نکند. در سال ۷۰۰ میلادی، حجاج بن یوسف، ابن الاشعث را با ۲۰
سال ۷۰۰ میلادی، حجاج بن یوسف، ابن الاشعث را با ۲۰ هزار سرباز از مردم کوفه و ۲۰ هزار سرباز از مردم بصره به عنوان فرمانده لشکر عظیم عراق، موسوم به «ارتش طاووس»، منصوب کرد تا حکومت پر دردسر زابلستان را تحت سلطه خود درآورد. وقتی خبر به رتبیل رسید به ابن الاشعث نامه نوشت تا صلح کنند اما او نپذیرفت و به جنگ اقدام کرد. رتبیل عقب نشینی می‌کرد و ابن الاشعث به پیشروی ادامه می‌داد و هر جا می‌رسید به تاراج می‌برد تا که غنایم فراوان به‌دست آورد. او پیشروی را متوقف کرد و گرفتن پایتخت رتبیل را به سال دیگر گذاشت و خود به
گرفتن پایتخت رتبیل را به سال دیگر گذاشت و خود به سیستان بازگشت. او تمام این گزارش ها را در نامه‌ی به حجاج نوشت اما حجاج برآشفت و این باعث شورش ابن اشعث و لشکریان شد. نامه‌ی حجاج به ابن الاشعث: نامه‌ی حجاج ابن‌ الاشعث و لشکریان را بر آشفت و آنها با رتبیل صلح کردند که اگر برنده حجاج را شکست دهند حاکمیت رتبیل را به رسمیت شتاسد و اگر شکست خورند رتبیل به آنها پناه دهند. پس از بستن قرارداد با رتبیل، ارتش دوباره به عراق باز گشت. در راه، این شورش به یک شورش تمام عیار ضد حجاج و خلافت اموی تبدیل شد. اعراب مرتباً
عیار ضد حجاج و خلافت اموی تبدیل شد. اعراب مرتباً ادعای سلطه اسمی بر رتبیل می کردند و در سال ۷۱۱ قتیبه بن مسلم موفق شد آنها را مجبور به پرداخت خراج کند. در سال‌ ۷۲۵ میلادی، یزید بن الغریف، والی سیستان دوباره به زابل‌شاه حمله کرد اما موفق به شکست آنها نشد. اعراب تا سال ۷۶۹ میلادی قادر به دریافت خراج از رتبیل نبودند و نمی‌ توانستند آنها را مطبع خود کنند. این نشانه از قدرت رتبیل شاه دارد که ارتش اعراب را که قدرت های بزرگ مثل شاهانشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس را شکست دادند، اما موفق به گرفتن زابلستان و
را شکست دادند، اما موفق به گرفتن زابلستان و کابلستان نشدند. کیش و باورها. در مورد دین این جامعه چندان تحقیق نشده است. اما بنابر منابع تاریخی عقیده بر این است که بیشتر مردمان تحت فرمانروایی رتبیل‌شاه خورشید پرست و پیروان معلد ژون بودند. عده‌یی هندو و عده‌یی نیز زرتشتی نیز در زابلستان سکنه داشتند. بر اساس تفسیر منابع چینی در سال ۱۹۱۵، گفته می شود که رتبیل‌شاهان خورشید پرست بودند و آدیتیا سوریا و خدای خورشید را می پرستیدند. همچنان آمده است که رتبیل‌شاه تاجی با سر ماهی طلایی بر سر می‌گذاشت و با اخشیدهای سغد
با سر ماهی طلایی بر سر می‌گذاشت و با اخشیدهای سغد ارتباط داشت. معبد رتبیل‌شاهان که به نام زون یاد می‌شود، با اسکلت‌های ماهی بزرگی تزیین شده بود که این نشان دهنده پرستش خدای ماهی است. با این حال، به گفته شوشین کوویاما باستان‌شناس ژاپنی، دوگانگی آشکاری بین پرستندگان خدای خورشید و پیروان ژون وجود داشت. بر اساس همین مغیرت‌های مذهبی، درگیری بین پیروان سوریا و ژون رخ می‌دهد که منجر به مهاجرت پیروان ژون از کاپیسا به سمت جنوب و سرزمین‌های زابلستان می‌شود. به گفته آندره وینک، خدای ژون اساساً هندو بوده است، هرچند
آندره وینک، خدای ژون اساساً هندو بوده است، هرچند تاثیر آیین‌های مذهبی و سلطنتی پیش از بودایی در تبت و کیش زرتشتی در آن نیز مشاهده می‌شو.
چاپ پارچه یا چاپ منسوجات () فرایند اعمال رنگ بر روی پارچه به‌شکل الگوها یا طرح‌های مشخص است. در پارچه‌هایی که به درستی چاپ شده باشند، رنگ با الیاف پارچه پیوند می‌خورد تا در برابر شستشو و اصطکاک مقاوم شود. چاپ منسوجات با رنگرزی مرتبط است؛ اما در رنگرزی مناسب، کل پارچه به‌طور یکنواخت با یک رنگ پوشانده می‌شود، در حالی که در چاپ پارچه یک یا چند رنگ فقط در قسمت‌های خاصی و در الگوهای مشخص و واضح به آن اعمال می‌شود. در چاپ می‌توان از بلوک‌های چوبی، شابلون‌ها، صفحات حکاکی شده، غلتک‌ها یا توری‌های سیلک و دیگر روش‌ها
حکاکی شده، غلتک‌ها یا توری‌های سیلک و دیگر روش‌ها برای قرار دادن رنگ‌ها روی پارچه استفاده کرد. رنگ‌هایی که در چاپ استفاده می‌شوند حاوی رنگ‌‌دانه‌هایی هستند که غلیظ شده‌اند تا از پخش شدن رنگ به‌وسیله کشش مویرگی جلوگیری کنند و نقش از محدودهٔ یک الگو یا طرح فراتر نرود . روش‌ها. تکنیک‌های چاپ پارچه سنتی را می‌توان به‌طور کلی به چهار سبک طبقه‌بندی کرد: تکنیک‌های مقاومت و تخلیه به‌ویژه در قرن نوزدهم مد بودند، مانند تکنیک‌های ترکیبی که در آن‌ها از مقاومت نیلی برای ایجاد پس‌زمینه‌های آبی قبل از چاپ بلوک سایر
برای ایجاد پس‌زمینه‌های آبی قبل از چاپ بلوک سایر رنگ‌ها استفاده می‌شد. چاپ صنعتی مدرن عمدتاً از تکنیک‌های چاپ مستقیم استفاده می‌کند. فرایند چاپ شامل چندین مرحله برای تهیه پارچه و خمیر چاپ و ثابت ماندن دائمی اثر روی پارچه است: روش‌های چاپ. هشت روش متمایز در حال حاضر برای تحت تأثیر قرار دادن الگوهای رنگی روی پارچه استفاده می‌شود:
جدول موسیقی ترانه‌های آراندبی بزرگسالان ()، که قبلاً ایرپلی آراندبی بزرگسالان () نامیده می‌شد، یک جدول موسیقی است که هر هفته توسط مجلهٔ "بیلبورد" منتشر می‌شود. این جدول موسیقی پخش ترانه‌هایی را رهگیری و اندازه‌گیری می‌کند که در ایستگاه‌های رادیویی بزرگسالان معاصر شهری که فهرست پخش آن‌ها عمدتاً متشکل از ترانه‌های آراندبی معاصر و آراندبی سنتی است، پخش می‌شوند. نیلسن اودیو گاهی اوقات از این قالب تحت عنوان رادیوی بزرگسالان معاصر شهری یاد می‌کند. "بیلبورد" این جدول را در سپتامبر ۱۹۹۳ ایجاد کرد و نخستین ترانهٔ آن
را در سپتامبر ۱۹۹۳ ایجاد کرد و نخستین ترانهٔ آن «یک ترانه عاشقانه غم‌انگیز دیگر» اثر تونی برکستون بود. معیارهای جدول. در این جدول سی جایگاه وجود دارد و صرفاً بر اساس پخش رادیویی تهیه می‌شود. ۶۵ ایستگاه رادیویی ای‌سی شهری به‌صورت ۲۴ ساعته و هفت روز هفته به‌صورت الکترونیکی پایش می‌شوند. رتبه‌بندی ترانه‌ها بر اساس تعداد پخش‌های انجام‌شدهٔ هر ترانه در آن هفته انجام می‌شود. ترانه‌هایی که بیشترین رشد را تجربه می‌کنند یک «گلوله» دریافت می‌کنند، اگرچه ترانه‌هایی وجود دارند که اگر تشخیص‌های از دست رفتهٔ آن‌ها از
وجود دارند که اگر تشخیص‌های از دست رفتهٔ آن‌ها از درصد مدت توقف فعالیت ایستگاه نظارت‌شده بیشتر نشود، نیز گلوله دریافت می‌کنند. جوایز «ایرپاور» به ترانه‌هایی تعلق می‌گیرد که برای نخستین بار در ۲۰ ترانهٔ برتر، هم در جدول پخش و هم جدول تماشاگران قرار می‌گیرند، در حالی که جایزهٔ «برترین دریافت‌کننده» به ترانه‌هایی با بیشترین افزایش در شمار شناسایی‌ها داده می‌شود. به ترانه‌ای با شش بار تکرار یا بیشتر در هفتهٔ اول یک «پخش افزوده» تعلق می‌گیرد. اگر دو ترانه در بیشترین تعداد تکرار در یک هفتهٔ یکسان با یکدیگر برابر
تعداد تکرار در یک هفتهٔ یکسان با یکدیگر برابر باشند، ترانه‌ای که بیشترین افزایش را نسبت به هفتهٔ پیشین داشته‌است، رتبهٔ بالاتری خواهد داشت، اما اگر هر دو ترانه بدون توجه به شناسایی، میزان تکرار یکسانی را نشان دهند، ترانه‌ای که در ایستگاه‌های بیشتری پخش می‌شود رتبهٔ بالاتری خواهد داشت. ترانه‌هایی که پایین‌تر از ۱۵ ترانهٔ برتر قرار می‌گیرند و بیش از ۲۰ هفته در جدول بوده‌اند، از جدول حذف می‌شوند.
هاینز ویندل (متولد ۱۹۶۸در روتز) متخصص مغز و اعصاب آلمانی و استاد دانشگاه مونستر است. او برای کارهایش در زمینه التهاب سیستم عصبی و بیماری ام اس شناخته شده‌است. زندگی‌نامه. ویندل از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۶در دانشگاه ارلانگن-نورنبرگ آلمان، دانشگاه دوک کارولینای شمالی و دانشگاه بیل سوئیس در رشته روان‌شناسی و پزشکی تحصیل کرد. او در سال ۱۹۹۶ مدرک دکترای خود را گرفت. در سال‌های بعد، او محقق شورای تحقیقات آلمان (بنیاد پژوهش آلمان) در مؤسسه نوروبیولوژی ماکس پلانک (مارتینسرید) بود، به عنوان همکار بالینی و پژوهشی در دپارتمان
بود، به عنوان همکار بالینی و پژوهشی در دپارتمان نورولوژی توبینگن کار کرد، گواهینامه هیئت مدیره را دریافت کرد (۲۰۰۴) و توانبخشی خود را به پایان رساند (۲۰۰۴). در سال ۲۰۰۵ به عنوان پروفسور نورولوژی و سرپرست گروه تحقیقاتی بالینی ام اس و نوروایمونولوژی در وورتزبورگ منصوب شد و به عنوان نایب رئیس دپارتمان نورولوژی فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۰ در دانشگاه مونستر استخدام شد و در آنجا به عنوان مدیر بخش نورولوژی-بیماری‌های التهابی سیستم عصبی و نورونکولوژی مشغول به کار شد. از ۱ می ۲۰۱۳ او مدیر بخش نورولوژی در مونستر است.
از ۱ می ۲۰۱۳ او مدیر بخش نورولوژی در مونستر است. فعالیت علمی. کار بالینی و علمی ویندل بر بیماری‌های التهابی سیستم عصبی متمرکز است. با در نظر گرفتن مولتیپل اسکلروزیس به عنوان یک بیماری نمونه، او در درجه اول جنبه‌های تنظیم ایمنی و تعامل بین سیستم ایمنی و سیستم عصبی را بررسی می‌کند. علاوه بر این، ویندل پروژه‌های تحقیقاتی در مورد ردگیری سلول‌های ایمنی انجام داد و نشانگرهای زیستی را برای پیش آگهی و درمان مولتیپل اسکلروزیس بررسی می‌کند. با ایجاد پروژه‌های تحقیقاتی ترجمه، کار او به روشن شدن بیشتر این سؤال کمک
ترجمه، کار او به روشن شدن بیشتر این سؤال کمک می‌کند که چگونه درمان‌های ایمنی در بیماری‌های عصبی کار می‌کنند و چگونه مکانیسم‌های جدید عمل می‌توانند ایجاد شوند. ویندل در پروژه‌های پژوهشی خود رویکردی ترجمه‌ای را با برقراری ارتباط نزدیک بین کار آزمایشگاهی و مراقبت از بیمار دنبال می‌کند. با این هدف، او همچنین یک بانک زیستی در بخش نورولوژی مونستر تأسیس کرد. ویندل در توسعه آنتی‌بادی مونوکلونال داکلیزوماب که در سال ۲۰۱۶ تأیید شد و مکانیسم اثر کاملاً جدیدی را در درمان ام اس و اوفاتوموماب نشان می‌دهد، شرکت داشت.
درمان ام اس و اوفاتوموماب نشان می‌دهد، شرکت داشت. هاینز ویندل به ایجاد شبکه مولتیپل اسکلروز KKNMS (Krankheitsbezogenes Kompetenznetzwerk Multiple Sklerose) کمک کرد. او یکی از سخنرانان مرکز تحقیقات مشترک فرامنطقه ای ۱۲۸("مولتیپل اسکلروزیس") از DFG است و به عنوان عضوی از کمیته راهبری خوشه تعالی «سلول‌ها در جنبش» (CiM), با تأمین بودجه توسط دولت فدرال آلمان کار می‌کند. در سال ۲۰۱۹، ویندل یکی از مبتکران اصلی درخواست موفقیت‌آمیز برای دریافت بودجه از سوی دولت آلمان برای ساخت «موسسه بدن و مغز» بود و از آن زمان
برای ساخت «موسسه بدن و مغز» بود و از آن زمان تاکنون به عنوان سخنران این پروژه فعالیت می‌کند. عضویت‌های علمی. ویندل در انجمن‌های آکادمیک زیر عضو است: انجمن آلمانی ایمونولوژی (DGfI)، انجمن آلمانی مولتیپل اسکلروزیس (DMSG)، انجمن آلمانی بیماری‌های عضلانی (DGM)، انجمن عصب‌شناسی آلمان (DGN)، آکادمی نورولوژی آمریکا (AAN))، انجمن بین‌المللی نوروایمونولوژی (ISNI), هیئت تحریریه کتابخانه عمومی علوم (PLoS) ONE. تأمین مالی شخص ثالث. ویندل از اتحادیه اروپا، وزارت آموزش و تحقیقات فدرال (BMBF) برای آلمان و
وزارت آموزش و تحقیقات فدرال (BMBF) برای آلمان و نوردراین-وستفالن، انجمن تحقیقات آلمان (DFG)، برنامه تحقیقات پزشکی نوآورانه (IMF) دانشکده پزشکی مونستر، مرکز بین رشته‌ای بودجه دریافت می‌کند. برای تحقیقات بالینی (IZKF) مونستر، بنیاد دیگر کرونر فرسنیوس و بنیاد کودکان RE. انتشارات. ویندل بیش از ۵۰۰ اثر علمی و نقد، کتاب، فصل کتاب و تک نگاری (تا نوامبر ۲۰۲۰) منتشر کرده‌است. انتشارات برگزیده:
برنامه‌ریزی سیستم‌های اقتصادی یکی از گرایش‌های رشته اقتصاد در مقطع کارشناسی ارشد یا فوق لیسانس است که بیشتر به صورت عملی با حل مشکلات سازمان‌ها در مقیاس کلان در سطح کشور و بنگاه‌های صنعتی و تولیدی سر و کار دارد بطوریکه ریاضیات و مدل‌سازی ریاضی در این گرایش نسبت به دیگر گرایش‌های اقتصاد با اهمیت‌تر و گسترده‌تر است. اصلی‌ترین تخصص این گرایش، تحلیل و ارائه برنامه‌ریزی و مدل‌سازی برای پیشرفت و توسعه اقتصادی است. تسلط بر روی اقتصاد کلان و خرد و سیستم‌های دینامیکی و ریاضیات، بسیار در این حوزه تأثیرگذار است. هدف
و ریاضیات، بسیار در این حوزه تأثیرگذار است. هدف از این گرایش تربیت متخصصانی در حوزه تئوری، مدلسازی، طراحی، ارزیابی و کاربرد روشهای برنامه‌ریزی و اقتصادی است که بتوانند مسائل و مشکلات پیچیده اقتصادی را در بخش کلان و سازمان‌های بزرگ و بنگاه‌های صنعتی تحلیل کرده و راهکارها و سیاست‌های مؤثر و متناسب را ارائه نمایند. این گرایش مسائل و پروژه‌های اقتصادی را با رویکرد سیستمی و تفکر سیستمی با استفاده از نظریات سیستم‌ها و مدل‌سازی سیستم‌های دینامیکی مورد ارزیابی، امکان‌سنجی سیستمی، تحلیل و بررسی قرار می‌دهد و
امکان‌سنجی سیستمی، تحلیل و بررسی قرار می‌دهد و راهکارهایی ارائه می‌کند.
حلقه‌زایی آزید-آلکین هیوسگن یک حلقه‌زایی دو قطبی ۱ و ۳ بین یک آزید و یک آلکین ترمینال یا داخلی برای ایجاد ۳٬۲٬۱-تری‌آزول است. رالف هیوسگن اولین شیمیدانی بود که این واکنش آلی را توصیف کرد. در واکنش بالا آزید ۲ به‌طور منظم با آلکین ۱ واکنش نشان می‌دهد تا محصول تری‌آزول را به شکل مخلوطی از محصول افزایشی ۴،۱ (3a) و ۵،۱ (3b) در ۹۸ درجه سانتی‌گراد در ۱۸ ساعت ایجاد کند.
سوزن‌دوزی () نوعی از صنایع دستی در دوزندگی تزئینی و هنر پارچه است. تاریخچه. هشت هزار سال پیش مردم بلوچ که در مکران میزیستند و در غار کمربند در نزدیکی شهر بهشهر و در کنارهٔ جنوبی دریای خزر می‌زیستند به کشت غله و پرورش بز و گوسفند روزگار می‌گذراندند. آنان پشم گوسفندان را می‌چیدند و ظاهراً پارچه می‌بافتند و کار دوختن را نیز با سوزن‌های شاخک‌داری که به جا نهاده‌اند انجام می‌دادند. در هما واقع در ترکیهٔ امروزی فن بافندگی رواج پیدا کرد و در حفاری‌هایی که در آن منطقه انجام شد نحوهٔ تکامل آن کاملاً روشن شده است. در
انجام شد نحوهٔ تکامل آن کاملاً روشن شده است. در آن حفاری‌ها تکه‌هایی از چند دست‌بافت پیدا شد که به صورت سنگواره‌های زغال شده بر جای مانده بود و نمونه‌هایی مختلفی که به احتمال زیاد از کتان بافته شده بود اما بیشتر شبیه به پارچه‌های پشمی بود و نیز قطعات زری‌دوزی‌شده همانند قالب‌هایی که امروزه هم در این نواحی بافته شده است. کمی بعد باز هم مدارکی دال بر فن بافندگی در ایران امروزی در تپه سیلک نزدیک کاشان به دست آمده است که مربوط به دو یا سه قرن پیش از آن است. غیر از این، مدارک بسیاری از جمله دوک‌های نخ‌ریسی یا
از این، مدارک بسیاری از جمله دوک‌های نخ‌ریسی یا لنگرهای ریسندگی بی‌شمار در حفاری‌های سراسر ایران به دست آمد که مؤید رواج بافندگی و سوزن‌دوزی در ایران در طول زمان‌های مختلف است. سوزن‌دوزی‌های سنتی ایران یکی از روش‌های دیرینهٔ تزیین جامه و بسیاری از منسوجات است که به‌نوعی در زندگی بشر کاربرد داشته و دارد. دست‌دوخت‌ها به‌جز جنبهٔ تزیینی و شناسنامه‌ای که دربرگیرندهٔ اقلیم و جامعهٔ پدیدآورنده‌اش است در بعضی از اوقات به دلیل عقاید مذهبی روی البسه جلوه‌گری می‌کرد. پیش از اسلام به جز جنبهٔ تزیینی، جنبهٔ طلسم‌گونهٔ
پیش از اسلام به جز جنبهٔ تزیینی، جنبهٔ طلسم‌گونهٔ آن نیز مطرح بوده است. پس از ظهور اسلام در ایران رودوزی‌های سنتی ایران به حیات تأثیرپذیر خود همچنان ادامه می‌دهند و اگرچه تحولی شگرف در نقش‌های ایرانی پدید می‌آید اما خصوصیات ایرانی خویش را از دست نمی‌دهند. اعتقادات مذهبی هنرمندان در بعضی نقاط و پرهیز از شبیه‌سازی و همانند پردازی سبک جدید از نقش‌مایه‌های باستانی را به ارمغان می‌آورد و این نگرش در مناطق مختلف به گونه‌ای کاملاً متفاوت از یکدیگر جلوه‌گری می‌کند. دوختن کلمات قرآنی به خط کوفی برای حفاظت از شر
دوختن کلمات قرآنی به خط کوفی برای حفاظت از شر شیطان و حوادث بد، یکی از تأثیرات آشکار در این هنر دیرینه است. ایلخانیان و تیموریان برخلاف دورهٔ قبل که همگی از شیوه‌های عمدهٔ ساسانی پیروی می‌کردند در صنعت نساجی دگرگونی کاملی پدیدآوردند و ابریشم‌دوزی، زری‌دوزی، پولک‌دوزی، ملیله‌دوزی، گلابتون‌دوزی و… بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت. با ورود فرهنگ و هنر چینی به‌وسیلهٔ مغول، نقش‌هایی از گیاهان و گل‌های متأثر از هنر چینی در آثار این دوره تبلور می‌یابد. اگرچه از آن دوره اثری باقی نمانده است اما «فیلیس اگرمان» از
دوره اثری باقی نمانده است اما «فیلیس اگرمان» از روی مینیاتورهای آن دوره سوزن‌دوزی‌ها و گلدوزی‌های آن زمان به‌خوبی توصیف کرده است. در این زمان هنرمندان از طرح‌های محرابی، لچک ترنجی، هندسی برای تزیین پرده‌ها، لباس‌ها، چادرها و… استفاده می‌کردند. در عصر صفویه همچون بسیاری از هنرها، انواع رودوزی‌ها نیز به اوج خود رسید و پیشرفت زیادی کرد تا حدی که باعث قطع نفوذ هنر چینی شد. از نقوش رایج این دوره می‌توان انواع بته‌جقه (قهر و آشتی، گل بادامی، مادر و بچه، بته ترمه، سه‌قلو، سه‌سر، درخت زندگی دوقلو، بته‌جقه شاخ
سه‌قلو، سه‌سر، درخت زندگی دوقلو، بته‌جقه شاخ گوزنی، انواع گل‌های اسلیمی و ختایی، شاه عباسی پیچکی، گل اناری، برگی و…) را نام برد. در عصر شاه عباس از تمام هنرمندان از جمله هنرمندانی که به امر رودوزی‌های سنتی مشغولند برای راه‌اندازی هنرهای سنتی و قدیمی به اصفهان دعوت می‌شود و صاحبان این مشاغل دارای اعتبار و شهرت اجتماعی بودند و حتی در آن زمان محله‌ای به نام مطرکاران یعنی قلابدوزها معروف بوده است. سوزن دوزی بلوچی. سوزن دوزی بلوچی یا بلوچی دوزی انواع خاصی از سوزن دوزی است که توسط زنان بلوچ انجام می‌شود این
سوزن دوزی است که توسط زنان بلوچ انجام می‌شود این طرح‌های سوزن‌دوزی بیشتر از رویاهای زنان بلوچ الهام می‌گیرد تا از طبیعتی که در آن زندگی می‌کنند. بسیاری از طرح‌های زیبای سوزن دوزی بلوچستان از ایرندگان وقاسم آباد بمپور برروی لباس‌های فرح دیبا در دروه پهلوی دوم توسط زنان این منطقه انجام می‌شده است و درهمان زمان هنر سوزن دوزی بلوچی مهر اصالت از سازمان یونسکو را دریافت کرد. اسلام کاظمیه در کتاب «جای پای اسکندر» چاپ ۱۳۵۰ که حاصل سفر او به سیستان و بلوچستان است، دربارهٔ سوزن‌دوزی بلوچ چنین نوشته است: گل‌دوزی زن