payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را برای ارائهٔ اطلاعات درمورد این سرقت پیشنهاد دادند و کرایم‌استاپرز از این جایزه به‌عنوان بزرگ‌ترین پاداشی یاد کرد که تا آن زمان اعلام شده بود. سکیوریتاس ۲۵ میلیون پوند را به‌عنوان بازپرداخت اولیه به بانک انگلستان پرداخت کرد. پلیس کنت گفت مجرمان سازمان‌یافته این دزدی را در نهایتِ دقت برنامه‌ریزی کرده‌اند و بیست تا پنجاه میلیون پوند به سرقت رفته‌است. تا شامگاه ۲۳ فوریه، یک مرد ۲۹ ساله و یک زن ۳۱ ساله به ظن توطئه برای ارتکاب سرقت در خانه‌هایی مجزا در لندن جنوبی بازداشت شدند. همچنین یک زن ۴۱ ساله، در یکی از
بازداشت شدند. همچنین یک زن ۴۱ ساله، در یکی از شعبه‌های صندوق مسکن پورتمن در بروملی به ظن مداخله در اموال مسروقه دستگیر شد. این زن بی‌گناه بود و به "گاردین" گفت که قصد دارد از پلیس به‌دلیل «ناراحت‌کننده‌ترین تجربهٔ زندگی‌اش» شکایت کند. زمانی که خبر سرقت در روزنامه‌ها انتشار یافت، به هیسناج گفته شد مرخصی دارد و او و دوست‌دخترش به تماشای اجرای گروه لولرز در تئاتر اسمبلی هال، واقع در رویال تانبریج ولز رفتند. در همان روز، پلیس توانست برخی از وسایل نقلیهٔ درگیر در سرقت را کشف کند. یک ون سابق پارسل‌فورس در
در سرقت را کشف کند. یک ون سابق پارسل‌فورس در میخانهٔ هوک اند هچت در هاکینگ، در نزدیکی میدستون رها شده بود. همچنین، تبهکاران خودروهای ولوو و واکسول وکترا را در نزدیکی قلعهٔ لیدز رها کرده بودند و پلیس نیسان آلمرای دیکسون را در میخانهٔ کاک هورس در دتلینگ پیدا کرد. روز بعد، جمعه ۲۴ فوریه، قفس‌های فلزی رهاشده و سایر لوازم صحنهٔ جرم در فرینینگهام فارم، در نزدیکی دتلینگ، در زمینی که یکی از دوستان صاحب الدردن فارم اجاره کرده بود، پیدا شد. پلیس گزارشی دریافت کرد که یک ون فورد ترانسیت، متعلق به دوست بوچپاپا و راشا
یک ون فورد ترانسیت، متعلق به دوست بوچپاپا و راشا در پارکینگ هتل بین‌المللی اشفورد قرار دارد. پلیس طی بازرسی از این ون، یک کلاه صورت‌پوش، یک جلیقهٔ ضدگلوله و مسلسل اشکورپیون را پیدا کرد. دو کیسه نیز در این ون وجود داشت که حاوی بیش از ۱٫۳ میلیون پوند از اسکناس‌های سرقتی بود. شنبه ۲۵ فوریهٔ ۲۰۰۶، افسران پلیس مسلح به خانه‌های بوچپاپا و راشا یورش بردند و با همسر بوچپاپا در خانه‌شان در خیابان هادلو در تن‌بریج روبه‌رو شدند. آن‌ها از خانهٔ راشا واقع در ساوت‌بورو فیلم‌های نظارتی از خانهٔ دیکسون، سلاح‌ها و برخی از
نظارتی از خانهٔ دیکسون، سلاح‌ها و برخی از نقشه‌های انبار را پیدا کردند. پلیس طی بازرسی از انباری در باغچهٔ خانه، کلاه‌های صورت‌پوش، لباس‌های پست سلطنتی و یک اسکنر رادیویی را که روی فرکانس سرویس‌های اضطراری تنظیم شده بود، کشف کرد. در ۲۶ فوریهٔ ۲۰۰۶، پلیس کنت بعد از شلیک به لاستیک خودروی ب‌ام‌و، استوارت رویل و یک مرد دیگر را در تانکرتون دستگیر کرد. یک روز بعد، پلیس بوچپاپا و راشا را در دتفورد، پس از شلیک به لاستیک خودرویشان دستگیر کرد. سه شنبه ۲۸ فوریه، کامیون سفید ۷٫۵ تنی که رویل آن را به نام خودش اجاره و
سفید ۷٫۵ تنی که رویل آن را به نام خودش اجاره و محمولهٔ سرقتی را حمل کرده بود، در یک مرکز کرایه پیدا شد. پلیس در همان روز به بررسی الدردن فارم پرداخت و در مجموع بیش از ۱۳۰ هزار پوند را در آنجا کشف کرد. چهار روز پس از سرقت، موری و آلن از بریتانیا فرار کردند. آن‌ها پس از آمستردام به مراکش سفر کردند تا مبالغ بسیاری را برای خرید خانه، جواهر و مواد مخدر خرج کنند. در بریتانیا، افسران پلیس در ۲ مارس به واحدی در ناحیهٔ صنعتی گریوز در ولینگ یورش بردند. طی این یورش ۹ میلیون پوند در کانتینر و ۵۰ هزار پوند در محفظهٔ
۹ میلیون پوند در کانتینر و ۵۰ هزار پوند در محفظهٔ زباله کشف شد. در واقع، راجر کوتس این محوطه را اجاره کرده بود و قایقش را در آنجا نگهداری می‌کرد. در همان روز، مالک مزرعه، رویل و شخص سومی در شورای حل اختلاف حاضر شدند. مالک مزرعه به توطئه برای ارتکاب سرقت، مداخله در اموال مسروقه و سه مورد آدم‌ربایی، رویل به توطئه برای ارتکاب سرقت و نفر سوم نیز به مداخله در اموال مسروقه متهم شدند و تا روز دادگاه در حبس ماندند. بوچپاپا و راشا در ۳ مارس، در دادگاه حضور یافتند و هر دو با اتهام مشابه توطئه برای ارتکاب دزدی مواجه
هر دو با اتهام مشابه توطئه برای ارتکاب دزدی مواجه شدند. آن‌ها تا زمان برگزاری جلسهٔ رسیدگی مقدماتی که قرار بود ۱۳ مارس برگزار شود، در حبس ماندند. تا ۳ مارس، مجموع شمار بازداشتی‌ها به چهارده نفر افزایش یافت. دو روز بعد، پلیس اندوخته‌ای به ارزش ۸٬۶۰۱٬۹۹۰ پوند را در یک گاراژ قفل‌شده در ساوت‌بورو، حوالی خانهٔ راشا کشف کرد. مردی این گاراژ را اجاره کرده بود و خودش آن را به یکی از نزدیکان راشا سپرد تا هر هفته ده پوند بابت اجاره‌بها پرداخت کند اما اجاره‌اش دو هفته عقب افتاده بود. در ماه ژوئن، ایان بورم، مدیر یک
عقب افتاده بود. در ماه ژوئن، ایان بورم، مدیر یک شرکت، هنگام رانندگی در حوالی آزادراه ام۲۵ دستگیر شد. پلیس در مرسدس-بنز وی تقریباً یک میلیون پوند پیدا کرد که ۳۸۰٬۰۰۰ پوند آن از اسکناس‌های ۵۰ پوندی سرقتی بود. بورم درمورد منشأ این پول‌ها شفاف‌سازی نکرد و سرانجام، به سه سال و نه ماه زندان محکوم شد. پلیس معتقد بود که بورم در حال انجام کلاهبرداری چرخ‌فلک است تا از این طریق پول‌شویی کند. همچنین در ماه ژوئن، آلن و موری دو نفر از چهار مردی بودند که پس از تحقیقات سه‌ماهه، در رباط، پایتخت مراکش دستگیر شدند. اتهام
سه‌ماهه، در رباط، پایتخت مراکش دستگیر شدند. اتهام آن‌ها حمل مواد مخدر، حبس کاذب و حمله به پلیس بود. در انگلستان، مرد دیگری به‌عنوان بخشی از تحقیقات پلیس دستگیر اما بدون تفهیم اتهام آزاد شد. او سپس در دسامبر ۲۰۰۶ به قبرس شمالی فرار کرد. تا پایان سال ۲۰۰۶، پلیس کنت ۲۱ میلیون پوند از محمولهٔ سرقتی را برگرداند و از وزارت کشور بریتانیا حداقل ۶ میلیون پوند برای تأمین هزینهٔ تحقیقات پرونده و هزینه‌های آتی برای آماده‌سازی محاکمه درخواست کرد. تا سال ۲۰۰۷، ۳۶ نفر در ارتباط با این سرقت بازداشت شدند. دادگاه‌ها.
در ارتباط با این سرقت بازداشت شدند. دادگاه‌ها. محاکمهٔ هشت نفر، از جمله یتمیر بوچپاپا، راجر کوتس، امیر هیسناج، استوارت رویل و لی راشا در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۷، در اولد بیلی آغاز شد. این پنج مرد همگی به توطئه برای سرقت، توطئه برای آدم‌ربایی و توطئه برای داشتن سلاح گرم متهم شدند. نقش کالین دیکسون، مدیر انبار در این سرقت بررسی شد. وکیل‌های مدافع بر مشارکت احتمالی دیکسون در این رویداد تأکید کردند که ممکن است سرقت کار خودی‌ها بوده باشد. دیکسون در این حادثه چندین قانون را نقض کرده بود. او دو کلید مجزا برای خزانه داشت، در
نقض کرده بود. او دو کلید مجزا برای خزانه داشت، در حالی که قرار بود تنها یک کلید داشته باشد. همچنین او عکس‌هایی از انبار و کارکنان آن را در رایانه‌اش ذخیره کرده بود و بازدید مهندسان دوربین‌های مداربسته را به تعویق انداخت. در نهایت، پس از خروج سارقان و با توجه به راه بی‌بازگشت آن‌ها به داخل انبار، سی دقیقه دیگر سپری شد تا زنگ خطر به صدا دربیاید. سپس معلوم شد که در واقع عامل نفوذی امیر هیسناج بوده‌است. بوچپاپا طی تماسی در ساعت ۰۲:۳۸، به او اطلاع داد که اعضای باند از انبار خارج شده‌اند. در طول محاکمه، زنی که
باند از انبار خارج شده‌اند. در طول محاکمه، زنی که برای این باند دماغ‌های مصنوعی ساخته بود، تصمیم گرفت تا برای رفع اتهامش، بر علیه متهمان شهادت دهد. در ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۰۸، هیئت منصفه احکام مجرمیت بوچپاپا، کوتس، هیسناج، رویل و راشا را صادر کرد. بوچپاپا، کوتس، رویل و راشا به حبس ابد با حکم حداقل ۱۵ سال محکوم شدند. فردای آن روز، امیر هیسناج با حکم حداقل ۱۰ سال حبس به ۲۰ سال زندان محکوم شد. قاضی همچنین توصیه کرد که هر دو مرد آلبانیایی پس از گذراندن دورهٔ محکومیت خود، از کشور اخراج شوند. صاحب مزرعه و یک مرد دیگر،
از کشور اخراج شوند. صاحب مزرعه و یک مرد دیگر، هر دو تبرئه شدند. به آن مرد مبلغ ۶٬۰۰۰ پوند از اسکناس‌های سرقتی پرداخت شده بود تا در کنار یکی از ون‌های مورد استفاده در دزدی علائمی ایجاد کند اما مشارکتی در طراحی این سرقت نداشت. در آغاز دومین دادگاه که به ریاست مجدد دیوید پنری دیوی در اکتبر ۲۰۰۸ برگزار شد، دادستان‌ها اتهام‌ها علیه دوست‌دخترهای بوچپاپا، رویل و راشا را لغو کردند. پل آلن که از مراکش مسترد شده بود و یک مرد دیگر به توطئه برای سرقت، توطئه برای آدم‌ربایی و توطئه برای داشتن سلاح گرم متهم شدند. حکم
و توطئه برای داشتن سلاح گرم متهم شدند. حکم دادگاه نخست مبنی بر حفظ محرمانگی لی موری لغو و او به‌عنوان رهبر این باند معرفی شد. در ژانویهٔ ۲۰۰۹، هیئت منصفه نتوانست درمورد گناهکاری یا بی‌گناهی آلن به توافق برسد و مرد دیگری را بی‌گناه دانست. در سپتامبر، برای آلن محاکمهٔ مجدد صادر شد و او تا آن زمان در بازداشت بود. در دادگاه بعدی، آلن به سه اتهام توطئه که قبلاً رد کرده بود، اعتراف و اقرار کرد که در این دزدی درگیر بوده‌است اما کار با سلاح گرم را رد کرد و همچنین مدعی شد جزو هفت مردی نبوده‌است که وارد انبار شده
مدعی شد جزو هفت مردی نبوده‌است که وارد انبار شده بودند. او به هجده سال حبس محکوم شد و شش سال از این حکم را گذراند. ۱٬۰۶۳ روزی که آلن در بازداشت سپری کرده بود، از این مجازات حذف شد. در ژوئن ۲۰۰۹ تأیید شد که موری تابعیت مراکش را دارد و بنابراین استرداد وی به بریتانیا به نتیجه نرسید. او در زندان سلا ماند و یک سال بعد به‌خاطر این سرقت محاکمه شد. او ابتدا به ۱۰ سال زندان محکوم شده بود اما پس از درخواست تجدیدنظر، مدت محکومیت وی به ۲۵ سال افزایش یافت. میک جاج، رئیس بخش کارآگاهی پلیس کنت گفت: «خوش‌حالم که اکنون،
بخش کارآگاهی پلیس کنت گفت: «خوش‌حالم که اکنون، موری به‌خاطر نقشش در سرقت تن‌بریج قرار است محکومیت قابل‌توجهی را سپری کند.» سایر اعضای باند مدعی شدند که موری رهبر آن‌ها در این سرقت بوده‌است. پلیس معتقد بود که موری هنگام گروگان‌گیری دیکسون، لباس مبدل به تن داشت و نام مستعارش «کرنومتر» بود. با توجه به محتوای دوربین‌های مداربسته، «کرنومتر» سارقان را هدایت می‌کند و به آن‌ها دستور می‌دهد تا هر چه سریع‌تر در انبار حرکت کنند. رخدادهای بعدی. سکیوریتاس رسیدگی به امور پول‌های نقد را متوقف کرد و انبار تن‌بریج را به
پول‌های نقد را متوقف کرد و انبار تن‌بریج را به والتکس، شرکتی که بارکلیز و اچ‌اس‌بی‌سی آن را اداره می‌کردند، فروخت. هاوارد سونس، نویسنده و روزنامه‌نگار در سال ۲۰۰۹ کتابی با نام "سرقت: داستان واقعی بزرگ‌ترین سرقت نقدی جهان" را دربارهٔ این دزدی منتشر کرد. تا یک دهه پس از وقوع این سرقت، هنوز ۳۲ میلیون پوند دزدیده‌شده پیدا نشده بود. از نظر یک کارآگاه سابق، پول نقد به‌سرعت جذب شبکه‌های جرائم سازمان‌یافته می‌شود. مالکان زمین‌های مجاور انبار، آزار و اذیت از سوی مجرمان را گزارش می‌کردند که معتقد بودند بخشی از
مجرمان را گزارش می‌کردند که معتقد بودند بخشی از پول‌های گمشده در زمین‌های آن‌ها پنهان شده‌است. چندین نفر که از سوی پلیس مظنون شناخته می‌شدند، توانستند از دستگیری بگریزند. پلیس معتقد بود که آن‌ها با درآمد حاصل از این جرم در هند غربی و شمال قبرس زندگی می‌کنند. در فوریهٔ ۲۰۱۳، جسد مالکوم کانستبل که در اثر زخم گلوله کشته شده بود، در کنتربری پیدا شد. برادر کانستبل معتقد بود که مالکوم در این سرقت نقش داشت اما پلیس کنت این ارتباط را مردود دانست. در سال ۲۰۱۹، پاول آلن درخانه‌اش بر اثر تیراندازی مجروح و در شرایط
آلن درخانه‌اش بر اثر تیراندازی مجروح و در شرایط وخیمی به بیمارستان منتقل شد. او زنده ماند و تا فوریهٔ ۲۰۲۱، هشت مرد در ارتباط با این حمله دستگیر شدند. وزارت دادگستری بریتانیا در سال ۲۰۱۶، درخواست تجدیدنظر یتمیر بوچپاپا مبنی بر گذراندن ادامهٔ دوران محکومیت در آلبانی را رد کرد. یک سال بعد در بررسی قضایی، این تصمیم غیرمنطقی تشخیص داده شد. بوچپاپا در سال ۲۰۲۰ از زندان دولتی بلمارش آزاد و به آلبانی بازگردانده شد. او در سال ۲۰۲۲ در زادگاهش، تروپویه برای دومین بار ازدواج کرد. سرقت‌های مشابه. پیشتر در اواخر دههٔ
ازدواج کرد. سرقت‌های مشابه. پیشتر در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، سایر انبارهای سکیوریتاس در لیورپول و منچستر مورد هدف قرار گرفته و سارقان بیش از ۲ میلیون پوند را از آن‌ها دزدیده بودند. پیش از سرقت انبار تن‌بریج، تصور می‌شد که بزرگ‌ترین سرقت نقدی در تاریخ بریتانیا مربوط به سرقت از نوردرن بنک در بلفاست باشد که در سال ۲۰۰۴ رخ داد و طی آن ۲۶٫۵ میلیون پوند دزدیده شد. سرقت تن‌بریج در سال ۲۰۰۶ این رکورد را جابه‌جا کرد. بزرگ‌ترین سرقت نقدی در تاریخ جهانی در مارس ۲۰۰۳ اتفاق افتاد. در آن سال و کمی بعد از تهاجم ایالات متحده به
در آن سال و کمی بعد از تهاجم ایالات متحده به عراق، ۱ میلیارد دلار از بانک مرکزی عراق به سرقت رفت.
توکسین وبا (که همچنین به عنوان کُلُراژن یا به اختصار با CTX , Ctx یا CT نیز شناخته می‌شود) پروتئین کمپلکس مولتی‌مری آب5 ( ) است که توسط باکتری "ویبیرو کلرا" ترشح می‌شود. CTX مسئول ویژگی اسهال حاد و آبکی مشخصه عفونت وبا است. این توکسین عضوی از خانواده انتروتوکسین‌های حساس به حرارت است. تاریخچه. توکسین وبا در سال ۱۹۵۹ میلادی و توسط ریزاندامگان دانی هندی به نام سامبا ناث دِ کشف شد. توکسینها را می توان در واقع یکی از دسته های اصلی سموم سرشناس دانست که باعث بیماری ها و مسمومیت های بسیار شدید و حاد و مزمن می
ها و مسمومیت های بسیار شدید و حاد و مزمن می شوند. از جمله انواعی از توکسینها در سموم مارها هستند. ساختار. ساختار این توکسین را می‌توانید در تصویر مشاهده کنید. منشأ. ژن کد کننده سم وبا با انتقال افقی ژن به "V. cholerae" وارد می‌شود. سویه‌های خطرناک "V." cholerae ویروسی به نام CTXφ باکتریوفاژ را نگه می‌دارند. کاربردها. از آنجایی که به نظر می‌رسد زیرواحد B نسبتاً غیر سمی است، محققان چندین کاربرد برای آن در زیست‌شناسی سلولی و مولکولی یافته‌اند. به‌طور معمول به عنوان یک ردیاب هیستوکمیکال استفاده می‌شود.
اِلن تِسْلِف (۵ اکتبر ۱۸۶۹–۱۲ ژانویه ۱۹۵۴) نقاش فنلاندی در سبک اکسپرسیونیسم بود، وی از برجسته‌ترین هنرمندان مدرنیست این کشور شناخته می‌شود. پیشینه. تسلف در هلسینکی متولد شد، و پدرش یک نقاش آماتور بود. در سال ۱۸۸۷ به مدت دو سال در مدرسه طراحی انجمن هنر فنلاند (دانشکده هنرهای زیبا، هلسینکی) نزد گونار برنتسون تحصیل کرد. در سال ۱۸۹۱، تسلف به پاریس نقل مکان و در آکادمی کولاروسی ثبت نام کرد. دوران حرفه‌ای. تسلف تمام عمر خود را در فنلاند، فرانسه و ایتالیا گذراند. او در بسیاری از نمایشگاه‌های بزرگ در قرن بیستم شرکت
در بسیاری از نمایشگاه‌های بزرگ در قرن بیستم شرکت کرد، به‌ویژه در سال ۱۹۴۹ نقاشی‌های او در نمایشگاه بزرگ هنر نوردیک در کپنهاگ به نمایش درآمد و مورد تحسین رسانه‌ها قرار گرفت. او هرگز ازدواج نکرد. تسلف در آغاز کار خود بر روی نقاشی‌های نمادین به سبکی شبیه به اوژن کریر کار می‌کرد، اگرچه او اصرار داشت که بیشتر تحت تأثیر ادوارد مانه بوده‌است. بعدها، او به سمت اکسپرسیونیسم و مدرنیسم، به ویژه مناظر، رفت.او هرگز ازدواج نکرد.
آکادمی کولاروسی (۱۸۷۰–۱۹۳۰) یک مدرسه هنری در پاریس بود که در سال ۱۸۷۰ توسط فیلیپو کولاروسی مدل و مجسمه‌ساز ایتالیایی تأسیس شد. در ابتدا این مدرسه در ایل دو لا سیته واقع شده بود و در سال ۱۸۷۹ به خیابانی در منطقه ۶ پاریس منتقل شد. در نهایت این مدرسه در دهه ۱۹۳۰ تعطیل شد. پیشینه. آکادمی در قرن نوزدهم به عنوان جایگزینی برای مدرسه هنرهای زیبای پاریس که توسط دولت تأیید شده بود، تأسیس شد که از نظر بسیاری از هنرمندان جوان آینده دار در آن زمان، بیش از حد محافظه کار شده بود. مدرسه کولاروسی همراه با معادل خود آکادمی
شده بود. مدرسه کولاروسی همراه با معادل خود آکادمی ژولیان و برخلاف مدرسه رسمی مدرسه هنرهای زیبای پاریس، دانش‌آموزان دختر را می‌پذیرفت و به آنها اجازه می‌داد از مدل مردانه برهنه نقاشی بکشند.
احمد کوفتارو یا احمد کفتارو (دسامبر ۱۹۱۵–۱ سپتامبر ۲۰۰۴) مفتی اعظم سوریه، بالاترین نماینده رسمی مسلمان سنی اداره فتوا در وزارت اوقاف در سوریه بود. کافتارو مسلمان سنی مذهب نقشبندیه بود. زندگی‌نامه. خانواده کوفتارو کرد بودند و اصالتاً اهل روستای کارما در ناحیه اومرلی در استان ماردین کردستان ترکیه بودند. در سال ۱۸۷۸، خانواده کوفتارو به دمشق نقل مکان کردند و در نزدیکی مسجد ابوالنور در محله کردنشین ساکن شدند. پدر کوفتارو، امین کوفتارو، تحصیلات سنتی را فرا گرفت و در مسجد سعید پاشا مشغول به کار شد. همسر اولش ناجیه
مسجد سعید پاشا مشغول به کار شد. همسر اولش ناجیه سنجابی بود و از او صاحب چهار پسر و دو دختر به نام‌های موسی، توفیق، احمد، ابراهیم، زینب و فاطمه بود. وی از همسر دومش اساف بدر صاحب سه فرزند به نام‌های ربیع، عبدالقادر و ربیعه شد. آموزش کلاسیک در دمشق. به اصرار پدر، کوفتارو در ابتدا آموزش کلاسیک قرآن، تفسیر، حدیث و فقه اسلامی، یعنی مذاهب شافعی را نزد دانشمندان مسلمان در دمشق دریافت کرد. شغل در اداره افتاء. در سال ۱۹۴۸، کوفتارو قبل از نقل مکان به دمشق در سال ۱۹۵۰ به عنوان معلم مسجد در قنیطره کار کرد. دو سال بعد،
به عنوان معلم مسجد در قنیطره کار کرد. دو سال بعد، مفتی مذهب شافعی در دمشق و عضو شورای عالی افتا تحت سرهنگ ادیب الشیشکلی شد. غریزه سیاسی کوفتارو او را با حزب بعث سوریه در سال ۱۹۵۵ همسو کرد. گزارش شده‌است که او از نامزد حزب بعث در انتخابات ۱۹۵۵ برای یک کرسی آزاد در پارلمان حمایت کرد. حمایت از گفتگوی بین ادیان. احمد کفتارو طرفدار گفتگوی بین ادیان بود. او به عنوان نماینده اسلام دولتی سوریه از بسیاری از کشورها دیدن کرد، از جمله دیدار با پاپ در رم در سال ۱۹۸۵. او پیام امان را امضا کرد، بیانیه‌ای که در آن جهان
او پیام امان را امضا کرد، بیانیه‌ای که در آن جهان اسلام را به تسامح و وحدت فرا می‌خواند که در ۹ نوامبر ۲۰۰۴ (۲۷ رمضان ۱۴۲۵ هجری قمری) توسط ملک عبدالله دوم بن الحسین پادشاه اردن صادر شد.
هیلکا ترتو هیلدا تُویْوُلا (زاده ۲۰ ژوئن ۱۹۰۹ در آکائا - درگذشته ۲۰۰۲) یک هنرمند زن فنلاندی بود که بسیاری از آثار مهم سبک ویترای را به ویژه برای کلیساها خلق کرد. پیشینه. مادر و برادر بزرگتر وی در تورکو هنر خوانده بودند. تویولا از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ در آکادمی هنر تورکو تحصیل کرد و با درجه عالی فارغ‌التحصیل شد. تویولا همچنین با نقاشان شیشه، جووانی تولر در فلورانس (۱۹۳۸) و پیر گاودن در پاریس (۱۹۵۱) آموزش دید. آکادمی هنر تورکو. تویولا در دو دوره از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ و سپس از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ در آکادمی هنر تورکو استاد
و سپس از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ در آکادمی هنر تورکو استاد طراحی بود و بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ رئیس این آکادمی بود. تویولا با اوتسو کارپاککا نقاش فنلاندی ازدواج کرد که حدود ۶۰ سال در کنار یکدیگر به عنوان هنرمند کار کردند و در ایجاد چندین نقاشی دیواری بزرگ و قطعات شیشه‌ای رنگی همکاری داشتند. در سال ۱۹۷۰ به تویولا نشان شیر فنلاند اعطا شد.
فرار از پرداخت بلیت عارضه‌ای است که حمل و نقل عمومی در بیشتر کلان‌شهرهای دنیا درگیر آن هستند. چون حتی با استفاده از به‌روزترین و کارآمدترین روش‌ها نمی‌توان نرخ فرار از پرداخت بلیت را به صفر رساند. اگر سیستم‌های مدیریت شهری نتوانند برای برخورد با این پدیده و کاهش نرخ آن، راه حل‌ها و راهکارهای مؤثر پیدا کنند گسترش این پدیده می‌تواند هزینه‌های سربار اقتصادی به بار بیاورد. از سویی، سیاست‌هایی که تا امروز برای کاهش نرخ فرار از پرداخت بلیت، در کلان‌شهرهای مهم دنیا به کار گرفته شده، عموماً متمرکز بر دو روش بهبود
به کار گرفته شده، عموماً متمرکز بر دو روش بهبود کنترل‌ها و افزایش جریمه بوده‌است که این سیاست‌ها تاکنون نتوانسته در مقابل پدیدهٔ «فرار از پرداخت بلیت» نقش بازدارندگی اساسی داشته باشد. از سوی دیگر، سیاستهای غیر قیمتی و به خصوص انواع تلنگرها تاکنون کمتر در این زمینه استفاده شده‌است. مسئله اصلی، بررسی علل و ریشه‌های بروز این پدیده و سپس مشخصات و ویژگی‌های آن است: چرا پدیده فرار از پرداخت بلیت اساساً وجود دارد؟ چه عواملی در شکل‌گیری و ازدیاد نرخِ این پدیده موثرند و تا چه میزان می‌توان کلیشهها و الگوهای رایج در
و تا چه میزان می‌توان کلیشهها و الگوهای رایج در مورد این پدیده، از قبیل اینکه فرار از پرداخت بیشتر در میان جوانان و سنین پایین رواج دارد، را درست انگاشت. در نگاهی دقیق‌تر، هدف این مقاله، تبیین مولفه‌های اقتصاد رفتاری جامعهٔ هدف یا افرادی‌ست که فرار از پرداخت بلیت را مرتکب می‌شوند. پیشینه. گاردو و همکاران او در مقاله‌ای در سال ۲۰۱۶ نشان دادند برخی ویژگی‌ها مانند ازدحام اتوبوسها، نبودن نظارت در داخل اتوبوس و وجود درب‌های ورود و خروج متعدد منجر به فرار از پرداخت بلیت می‌شود. محققانِ گروه پژوهشی حمل و نقل
پرداخت بلیت می‌شود. محققانِ گروه پژوهشی حمل و نقل عمومی در استرالیا (۲۰۱۵) پدیدهٔ «فرار از پرداخت بلیت» را در بسترِ «رفتار مشتریان در شهر ملبورن» به عنوان پدیده‌ای برآمده از بدرفتاری مشتریان بررسی کرده‌است. نتایج آن نشان می‌دهد که کلیشه‌های رایج از جمله فقیر بودن، رنگین‌پوست بودن یا بیکار بودن، علت پدیده فرار از پرداخت بلیت را توضیح نمی‌دهد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد، ۶۸ درصد فرارکنندگان، این رفتار برایشان عادت شده و همیشه از پرداخت بلیت فرار می‌کنند و ۱۴٫۵ درصد از آنها، فقط یک بار اقدام به این کار کرده‌اند.
از آنها، فقط یک بار اقدام به این کار کرده‌اند. در پژوهشی از و همکاران او (۲۰۱۷) در شیلی نشان داد که افزایش کرایه باعث افزایش درصد فرار می‌شود در حالی که افزایش بیکاری، منجر به کاهش فرار می‌شود. گزارشی در واکس در ارتباط با پدیده فرار از پرداخت بلیت و هزینه‌های مترتب بر آن، برای شهرداری نیویورک ارائه داده‌است. این پژوهش با هدف کشف علل فرار از پرداخت مسافران روی چند ایستگاه اصلی مترو در شهر نیویورک انجام شده‌است. روش کار با نصب دوربین در گیتهای ورودی و خروجی مترو بوده و نتیجه گرفته‌است که سیستم جریمه
خروجی مترو بوده و نتیجه گرفته‌است که سیستم جریمه نتوانسته‌است نرخ فرار از پرداخت را کاهش دهد.
بادی توری یا بادی استاکینگ پوشاکی یک تکه و تنگ است که نیم تنه، پاها و گاهی بازوهای شخص را می‌پوشاند. بادی تور معمولاً گونه‌ای پوشاک زیر شمرده‌است که معمولاً از پارچه‌ای شفاف همانند پارچه‌ای که برای جوراب‌های ساق بلند یا جوراب شلواری استفاده می‌شود، یا از تور، توری دیزاین شده یا مواد مات یا انواعی از این مواد ساخته می‌شود. مشخص نیست نخستین بادی تور چه زمانی ساخته شد یا چه زمانی برای اولین بار پوشیده شد.
آشپزی روسی مجموعه ای از غذاهای مختلف و پخت و پزهای سنتی مردم روس و نیز فهرستی از محصولات آشپزی محبوب در روسیه است که اکثر نام‌های آنها از دوران شوروی سابق، در تمام محافل اجتماعی شناخته شده هستند. پیشینه. پیشینه آشپزی روسی به چهار گروه تقسیم شده بود: آشپزی کهن روسی (قرن نهم تا شانزدهم)، آشپزی کهن مسکو (قرن هفدهم)، آشپزی که در دوران حکمرانی پتر و کاترین دوم (قرن هجدهم) وجود داشت، و در نهایت آشپزی پترزبورگ، که از اواخر قرن هجدهم تا دههٔ ۱۸۶۰ شکل گرفته بود. در دوران روسیه قدیم، گروه‌های اصلی غذایی از جمله نان،
روسیه قدیم، گروه‌های اصلی غذایی از جمله نان، مقدار زیادی از دانه‌ها و تعداد زیادی از غذاهای حاوی نشاسته، بودند. زنها، پای‌ها را که درونشان پر از مواد غذایی مختلف، همچون قارچ و توت بود، می‌پختند. در دور همی‌ها همیشه یک قرص نان و نمک حاضر بود. کاشا از قبیل گندم سیاه، جو دوسر و همانند آنها، نشان دهنده رفاه خانواده بود. تعداد زیادی از روسها از عسل وتوت استفاده نموده و از آنها نان زنجبیلی درست می‌کردند، که تا به امروز دسری محبوب بین روس‌ها بوده‌است.
تقاطع خندان یا دوراهی خندان یا گذرگاه خندان (انگلیسی: Cheshire Crossing) یک کمیک فانتزی است که در ابتدا توسط اندی ویر از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ تصویرسازی شده بود و بعداً توسط سارا اندرسون برای تاپاس از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ تصویرسازی شد. نسخه آخر به عنوان یک رمان گرافیکی توسط تن اسپید پرس منتشر شد که اثری از خانه تصادفی است. داستان که در اوایل دهه ۱۹۰۰ اتفاق می‌افتد، شخصیت‌هایی از ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب، جادوگر شهر اُز و پیتر پن را می‌گیرد و آلیس لیدل، دوروتی گیل و وندی دارلینگ را پس از متحد شدن آن‌ها در
گیل و وندی دارلینگ را پس از متحد شدن آن‌ها در «گذرگاه خندان» دنبال می‌کند. توسط دکتر ارنست رادرفورد مرموز و دوشیزه مری پاپینز (در برخی نسخه‌ها به دوشیزه پول تغییر نام داده شد) برای مطالعه توانایی‌های آن‌ها برای سفر بین دنیاها قبل از رویارویی با نیروهای ترکیبی جادوگر شرور غرب و کاپیتان هوک است. این رمان گرافیکی در یک درام صوتی اقتباس شده‌است و همچنین برای اقتباس سینمایی نیز انتخاب شده‌است. طرح. بررسی اجمالی. وندی دارلینگ، دوروتی گیل و آلیس لیدل همگی نوجوانانی هستند که پس از سفرهای مربوطه خود به دنیاهای
هستند که پس از سفرهای مربوطه خود به دنیاهای دیگر، مبتلا به «روان‌پریشی تجزیه‌ای» تشخیص داده شده‌اند. این سه نفر به بخش‌ها و آسایشگاه‌های مختلف متعهد شده‌اند، از جمله دوروتی که تحت درمان با شوک الکتریکی شده. تا سال ۱۹۱۰، شخصیت‌ها نوجوان هستند و دیگر مانند آثار اصلی شیرین یا ساده لوح نیستند. این سه نفر همگی توسط والدینشان به گذرگاه خندان، یک مدرسه شبانه‌روزی انگلیسی و مرکز تحقیقاتی فرستاده می‌شوند که در آن تنها بیماران هستند. دکتر رادرفورد، که این مؤسسه را رهبری می‌کند، واقعاً معتقد است که دختران می‌توانند
می‌کند، واقعاً معتقد است که دختران می‌توانند بین دنیا سفر کنند و می‌خواهد با قدرت‌هایشان به آن‌ها کمک کند و یک پرستار بچه برای مراقبت از آن‌ها منصوب کرده‌است که یک چتر حمل می‌کند و قدرت‌های خاصِ خودش را دارد. آلیس برای سفر به اُز از دمپایی‌های دوروتی استفاده می‌کند. وندی در حالی که سعی می‌کند جلوی او را بگیرد با او می‌رود. ماجراجویی‌های آن‌ها بین زمین، سرزمین هرگز، سرزمین عجایب و اُز ادامه می‌یابد و با جادوگر شرور غرب و کاپیتان هوک که هر دو برای شرارت و عشق متحد می‌شوند، سر و کار دارند. بسیاری از شخصیت‌های
متحد می‌شوند، سر و کار دارند. بسیاری از شخصیت‌های دیگر از آثار اصلی ظاهر می‌شوند، از جمله گربهٔ خندان، ملکهٔ قلب‌ها، کلاه‌دار دیوانه، تینکربل، میمون‌های پرنده، و پیتر پن، که در طول داستان پیر می‌شود و به آلیس علاقه دارد. خلاصهٔ فصلی. تغییرات کوچکی بین نسخه‌های مختلف داستان وجود دارد. از همه مهم‌تر، نام دایه از مری پاپینز به خانم گوندولین پول تغییر یافت. خلاصه طرح زیر، نسخه اصلی را با هر گونه تغییری که با پاورقی مشخص شده‌است، توصیف می‌کند. فصل ۱. در سال ۱۹۰۴، والدین آلیس پس از ناپدید شدن شش روزه‌اش، او را
والدین آلیس پس از ناپدید شدن شش روزه‌اش، او را بیهوش در محل املاک خود کشف کردند. بعد از اینکه او را به دکتر می‌برند، با خود فکر می‌کنند که او در آن زمان کجا بود و چه اتفاقی برای او افتاده‌است، در حالی که آلیس بی‌صدا روی تختش می‌نشیند. شش سال بعد، آلیس توسط مری پاپینز به آسایشگاه روانی «گذرگاه خندان» آورده می‌شود، در آنجا با وندی دارلینگ ملاقات می‌کند و به او گفته می‌شود که منتظر دختر سوم باشد. آلیس متوجه می‌شود که پنجره‌ها قفل هستند در حالی که وندی تمرین پرتاب چاقو می‌کند. هر دو به اختصار در مورد تشخیص خود
چاقو می‌کند. هر دو به اختصار در مورد تشخیص خود از «روان پریشی تجزیه‌ای» (که در کمیک به معنای «دیوانه به واسطه ایجاد دنیایی خیالی» توصیف می‌شود)، صحبت از «سرزمین هرگز» و «سرزمین عجایب» و تاریخچه آن‌ها در نهادهای مشابه صحبت می‌کنند و هر دو دیگری را به عنوان دیوانه پس از ورود دختر سوم، دوروتی گیل آمریکایی، پاپینز آن‌ها را نزد دکتر ارنست رادرفورد می‌آورد، که نشان می‌دهد گذرگاه خندان یک مرکز تحقیقاتی است و می‌داند که هر سه دختر عاقل هستند و قادر به سفر به دنیاهای دیگر هستند. او به آن‌ها اطلاع می‌دهد که
دنیاهای دیگر هستند. او به آن‌ها اطلاع می‌دهد که آزمایش‌ها روز بعد آغاز می‌شود، تا اینکه آلیس ناراحت می‌شود و ابراز می‌کند نمی‌خواهد یک موش آزمایشگاهی باشد. سپس توسط پاپینز که رادرفورد می‌گوید پرستار و معلم آن‌ها خواهد بود، آن‌ها را به اتاق خواب مشترک می‌فرستد. در آن شب، دوروتی از آلیس و وندی در مورد سرزمین عجایب و سرزمین هرگز می‌پرسد و نشان می‌دهد که او ابتدا در یک گردباد به اُز سفر کرده‌است، اما اکنون می‌تواند هر زمان که بخواهد با استفاده از یک جفت دمپایی یاقوتی برود و فریاد بزند «هیچ جایی مثل اُز وجود