payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خیزش ۱۴۰۱ بود که «تحت فشارهای امنیتی» در ۳۰ فروردین ۱۴۰۳ اقدام به خودکشی کرد و درگذشت. یاوری در دی ۱۴۰۱ به اتهام آتش زدن خانهٔ یک نیروی بسیجی بازداشت، و پس از ۷۰ روز با وثیقه از زندان مرکزی بوکان آزاد شده بود.
دانشگاه والدن یک دانشگاه خصوصی آنلاین و انتفاعی است که دفتر مرکزی آن در مینیاپولیس، مینه سوتا قرار دارد. این دانشگاه مدارک لیسانس علوم، کارشناسی ارشد علوم، کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، کارشناسی ارشد بهداشت عمومی، دکترای آموزش، دکترای مدیریت بازرگانی، و دکترای فلسفه ارائه می‌دهد. این دانشگاه متعلق به شرکت خدمات آموزشی آمریکایی ادتالم است که دانشگاه را در اوت ۲۰۲۱ خریداری کرد. پرزیدنت کلینتون سخنران اصلی آغاز به کار دانشگاه والدن در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۱ بود. جاناتان کاپلان از سال ۲۰۰۷
در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۱ بود. جاناتان کاپلان از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان مدیرعامل فعالیت می‌کرد. آقای کاپلان پیش از این سه سال به عنوان مشاور سیاست اقتصادی پرزیدنت کلینتون خدمت کرده بود.
هیولای هالیوود یک فیلم کمدی ترسناک محصول سال ۱۹۸۷ به کارگردانی و نویسندگی رولاند امریش با بازی جیسون لایولی، جیل ویتلو، تیم مک‌دانیل و پال گلیسون است. این فیلم محصول مشترک آلمان غربی و ایالات متحده بود و در ۲۵ ژوئن ۱۹۸۷ در آلمان اکران سینمایی شد. در نهایت در ۷ فوریه ۱۹۹۰ به صورت ویدئو کاست در ایالات متحده منتشر شد. داستان. دو پسر عموی فرد و وارن با هم در هالیوود زندگی می‌کنند. فرد، کارگردان مشتاق فیلم‌های ترسناک با مهارت‌های توسعه یافته در SFX و انیمیشن سازی، ناامیدانه تلاش می‌کند اولین فیلم خود را در خانه
ناامیدانه تلاش می‌کند اولین فیلم خود را در خانه آنها فیلمبرداری کند، اما وارن، که نقش قهرمان مرد اصلی را بازی می‌کند، به معاشقه با لوری، بازیگر اصلی ادامه می‌دهد. وقتی او دیگر نمی‌تواند تحمل کند، پروژه تمام شده‌است و صورت حساب‌ها در حال انباشته شدن هستند. وارن به‌طور ناگهانی برای خواندن وصیت نامه پدربزرگش فراخوانده می‌شود. پسرها در نهایت یک ساعت قدیمی دارند که روح لوئیس، پیشخدمت بد شکل پدربزرگ وارن در آن ساکن است. روح خیرخواه که در شب به فرد ظاهر شد و همچنین به فلاش بک از روز مرگ او و پدربزرگ وارن کارل را
به فلاش بک از روز مرگ او و پدربزرگ وارن کارل را نشان داد که کارل خود را مسموم کرد و با تمام پول خود در زیرزمین مهر و موم کرد تا از دستیابی خانواده‌اش جلوگیری کند. و متأسفانه ساقی با افتادن از پله‌ها می‌میرد. این رؤیا باعث الهام گرفتن فرد در ساخت فیلمنامه جدیدی می‌شود که برای آن نسخه ای متحرک از ساقی می‌سازد که روحش ساکن است.
روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ ایران به روزنامه‌نگاران رسانه‌های اینترنتی و مطبوعاتی که در پی خیزش ۱۴۰۱ ایران بازداشت شدند اشاره دارد. اکبر منتجبی ، رئیس هیات مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران خبر داده بود که «تقریبا 100 روزنامه‌نگار در سراسر کشور بازداشت شدند و همچنان هم برخی از دوستان ما در بازداشت به سر می‌برند.» همچنین بر اساس اعلام کمیته پیگیری وضعیت روزنامه‌نگاران بازداشتی، هنوز وضعیت ۱۱ روزنامه‌نگار مشخص نیست. نیلوفر حامدی، الهه محمدی، نازیلا معروفیان، کامیار فکور، احمدی حلبی‌ساز
نازیلا معروفیان، کامیار فکور، احمدی حلبی‌ساز و مارال دادآفرین در زندان هستند و مابقی در انتظار دادگاه و صدور حکم. همچنین کمیته در طول بیش از ۱۰ ماه گذشته از بازداشت یا احضار بیش از ۹۰ خبرنگار، گزارشگر و عکاس خبری) در ایران بازداشت شده‌اند. برخی از آن‌ها به‌طور موقت و با قرار وثیقه آزاد شده‌اند. منتجبی همچنین خبرداده بود:«در آخرین جلسه‌ای که انجمن صنفی روزنامه‌نگاران درباره الهه محمدی و نیلوفر حامدی با یکی از بزرگان داشت، دوباره خواستار رفع و رجوع این مسئله شدیم، کما‌اینکه مدتی قبل نیز انجمن صنفی نامه‌ای به
کما‌اینکه مدتی قبل نیز انجمن صنفی نامه‌ای به رهبری نوشت و تقاضا کردیم که این دو خبرنگار را نیز مشمول عفوی کنند که به‌واسطه آن 80،‌ 90 هزار نفر آزاد شدند».
عرشیا امام قلی‌زاده علمداری (درگذشتهٔ ۷ آذر ۱۴۰۱) پسر نوجوان ۱۶ سالهٔ ایرانی ساکن جلفا بود که به‌دلیل عمامه‌پرانی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران بازداشت شد. او دو روز بعد از آزادی خودکشی کرد. خودکشی. وی به‌دلیل عمامه‌پرانی در هادیشهر، آذربایجان شرقی بازداشت شد. او ۱۰ روز در بازداشت بود و تنها دو روز بعد از آزادی خودکشی کرد و جان باخت. تهدید مأموران امنیتی. منبع نزدیک به خانواده عرشیا روز دوشنبه هفتم آذر، گفت: «پس از خودکشی عرشیا، مأموران جمهوری اسلامی به خانه او هجوم آوردند و تهدید کردند که اگر صدایتان دربیاید
هجوم آوردند و تهدید کردند که اگر صدایتان دربیاید اتفاق بدی برای شما خواهد افتاد.» جستارهای وابسته. خودکشی بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران
موضع رسمی اسرائیل در مورد جنگ داخلی سوریه، بی‌طرفی کامل بوده است. با این حال، اسرائیل، برای جلوگیری از نفوذ روزافزون و استقرار نیروهای نظام جمهوری اسلامی ایران و نیروهای نیابتی آن در سراسر سوریه، به صورت سیاسی و نظامی، درگیر این جنگ شده است. فعالیت نظامی اسرائیل که رسماً "عملیات شطرنج" نامیده می‌شود، اساساً محدود به حملات موشکی و هوایی بوده که تأسیسات ایران و نیروهای نیابتی آن، به ویژه حزب‌الله را در سوریه هدف قرار می‌دهد. این حملات قبل از سال ۲۰۱۷، به‌طور رسمی، تأیید نشده بود. اسرائیل، همچنین حملات هوایی
رسمی، تأیید نشده بود. اسرائیل، همچنین حملات هوایی را جهت مختل کردن ارسال سلاح به حزب‌الله انجام داده است. تا اوت سال ۲۰۲۲، یک مؤسسه غیرانتفاعی بریتانیایی به نام ایروارز تخمین زد که از سال ۲۰۱۳، ۱۷ تا ۴۵ غیرنظامی در اثر حملات هوایی اسرائیل در سوریه کشته و ۴۲ تا ۱۰۱ غیرنظامی دیگر زخمی شدند.
مداخله عربستان سعودی در جنگ داخلی سوریه شامل عرضهٔ گسترده جنگ‌افزار و مهمات به گروه‌های مختلف شورشی سوری در طول جنگ داخلی سوریه است. از تابستان ۲۰۱۳، عربستان سعودی، تأمین‌کنندهٔ اصلی مالی و تسلیحاتی شورشیان بوده‌است.عربستان سعودی از گروه‌های شورشی اسلام‌گرا از جمله جیش‌الفتح حمایت کرده‌است. در آگوست ۲۰۱۷، اپوزیسیون سوریه از طریق وزیر امور خارجه عربستان سعودی مطلع شد که آل‌سعود حمایت از آنان را قطع کرده‌است. پس از آن، عربستان سعودی موضع آشتی‌جویانه‌تری در قبال دولت سوریه اتخاذ کرد.
ولادیمیر زامانسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و تئاتر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و روسیه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سولاریس"، "آزادی و "استاکر" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان الکساندر نوسکی، و مدال تسخیر کونیگسبرگ شده‌است.
فرج قره اوغلو قارایف (؛ زادهٔ ) آهنگساز، مربی موسیقی و استاد اهل کشور جمهوری آذربایجان است. او فرزند آهنگساز برجسته آذربایجانی قارا قارایف و یکی از آهنگسازان برجسته دورهٔ پس از شوروی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند خلق آذربایجان شده‌است.
رضا طهماسب (; – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل امپراتوری روسیه (آذربایجان شوروی) بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار شده‌است.
زبدیکنه ( ; ; ; ) یک حکومت کردوئنه در جنوب شرقی آناتولی، در ترکیه امروزی بود. این ایالت در غرب آکه ، جنوب غربی آنجواچی و شمال آدیابنه قرار داشت. بزابده و فینیکا (به یونانی Pinaka، Finik، Φοινίκη) در زبدیکنه قرار داشتند. در سال ۳۶۳ زبدیکنه و شهرها و قلعه‌های آن به شاهنشاهی ساسانی واگذار شد. شاهزاده‌نشین تا اواسط قرن پنجم افول کرد. قدیس بابایی بزرگ در سال ۵۵۱ در روستای بث آیناتا در این منطقه به دنیا آمد.
ماکلون‌ها () (Machelônes, Machelonoi; ) یک قبیله کولخیسی بودند که در جنوب فاسیس (رودخانه ریونی امروزی، گرجستان غربی) قرار داشتند. در منابع کلاسیک چندین اشاره به آنها وجود دارد. این گروه ممکن است همان گروه قومی باشند که پلینیوس (NH 6.4.11) آنها را بین رودخانه اوفیس (ترکیه امروزی) و Prytanis قرار داده‌است. لوسیان نویسنده قرن اول پس از میلاد نیز دربارهٔ ماچلیایی‌ها و فرمانروای آنها اظهار نظر می‌کند، اما به نظر می‌رسد این روایت کاملاً تخیلی باشد. بطلمیوس، در اوایل قرن دوم پس از میلاد، از شهر Mechlessos در مرز
قرن دوم پس از میلاد، از شهر Mechlessos در مرز کولخیس نام می‌برد، اما هیچ چیز اساسی اضافه نمی‌کند. نویسنده معاصر او، آرین، سانوی، دریل، ماکلونوی، هنیوچی، زدریتای و لازوی را در جهت غرب به شرق فهرست می‌کند ("Perip". 1 1.1-2). دیو کاسیوس (۱۹/۶۸) که در اوایل قرن سوم دربارهٔ رویدادی صد سال قبل از آن (۱۱۷ پس از میلاد) می‌نویسد، نقل می‌کند که ماکلونوی و هنیوچوی همسایه توسط یک «پادشاه»، آنکیالوس، که تسلیم امپراتور روم تراژان بود، اداره می‌شدند. در "Periplus Ponti Evcines" ناشناس (احتمالاً پس از قرن چهارم) اشاره
Evcines" ناشناس (احتمالاً پس از قرن چهارم) اشاره ویژه‌ای وجود دارد که هر دو Machelones و Heniochoi زمانی Ekcheireis نامیده می‌شدند. کشوری به نام ماکلونیا، دولت متکی به شاهنشاهی ایرانی ساسانی، در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت (کعبه زرتشت)، کتیبه سه زبانه اواسط قرن سوم پس از میلاد در مورد فعالیت‌های شاپور اول، مسائل سیاسی، نظامی و مذهبی قرار دارد. در این مورد، مترادف با کلخیس به نظر می‌رسد. ماکلون‌ها از نظر قومی با ماکرون‌های همسایه (قبیله‌ای که تصور می‌شود اجداد مینگلیان‌های امروزی، گروهی زیرقومی از
اجداد مینگلیان‌های امروزی، گروهی زیرقومی از مردم گرجستان هستند)، از حداقل قرن پنجم قبل از میلاد، نسبت قومی داشتند.
جام بین قاره‌ای ۱۹۶۰ اولین فصل از جام بین قاره‌ای و همچنین اولین مسابقه بین قهرمان فوتبال اروپا و آمریکای جنوبی بود. این ایده از گفتگوهای پیر دلونی، دبیر یوفا و خوزه رامون د فریتاس، دبیر کونمبول زاده شد. دو بازی بین رئال مادرید اسپانیا (برنده جام باشگاه‌های اروپا ۶۰–۱۹۵۹) و باشگاه اروگوئه‌ای پنیارول (برنده جام لیبرتادورس ۱۹۶۰) برگزار شد. بازی اول با تساوی ۰-۰ در ورزشگاه سنتناریو، مونته‌ویدئو به پایان رسید و سپس به لطف بازی‌های شگفت انگیز آلفردو دی استفانو و فرانس پوشکاش، در بازی برگشت در سانتیاگو برنابئو،
فرانس پوشکاش، در بازی برگشت در سانتیاگو برنابئو، رئال مادرید ۵–۱ پیروز شد.
اَدهَم‌جان آچیلُف (زادهٔ ) کشتی‌گیر سابق ازبکستانی در دستهٔ وزنی ۵۴ و ۵۵ کیلوگرم کشتی آزاد است. او برندهٔ یک مدال نقرهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۹) و دو مدال طلا (۱۹۹۶، ۲۰۰۴) و دو برنز (۱۹۹۹، ۲۰۰۰) از مسابقات قهرمانی کشتی آسیا است. آچیلف ملی‌پوش ازبکستان در دو دورهٔ بازی‌های المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و ۲۰۰۰ سیدنی بود که به مقام‌های هفتم و هشتم رسید.
خط ۳ متروی اصفهان یک خط قطار درون‌شهری است که از ایستگاه میدان بزرگ آزادی (دروازه شیراز) آغاز می‌شود و با عبور از بلوار دانشگاه اصفهان و بلوار ارتش و بلوار کشاورز به پایانه جنوب غرب اصفهان واقع در کنار کوه سفید حد فاصل پل شهرابریشم و باغ ارم می رسد و سپس به سمت شهر های ابریشم،فلاورجان، فولادشهر و زرین‌شهر امتداد می‌یابد. طول این مسیر حدود ۹ کیلومتر و شامل ۸ ایستگاه می‌باشد. ادامه این خط از میدان آزادی تا میدان لاله است که از مصلی اصفهان و تخت فولاد می‌گذرد اما هنوز برنامه‌ریزی نشده‌است. این خط با خط ۱ متروی
هنوز برنامه‌ریزی نشده‌است. این خط با خط ۱ متروی اصفهان و خط ۱ اتوبوس تندرو اصفهان BRT تلاقی دارد. ایستگاه‌ها. ایستگاه آزادی. ایستگاه آزادی شانزدهمین ایستگاه مترو اصفهان در مسیر اتصال شمال به جنوب خط یک است. این ایستگاه با معماری زیبا و مفهومی خود با استفاده از مفاهیم معماری ایرانی در محل دروازه شیراز (آزادی) اصفهان ساخته شده‌است. ایستگاه آزادی، یک ایستگاه تقاطعی است که در محل تلاقی خطوط یک و سه متروی اصفهان در محل سابق باغ تاریخی هزار جریب و میدان آزادی فعلی قرار می‌گیرد. در طرح معماری به تبع فضاهای شهری
قرار می‌گیرد. در طرح معماری به تبع فضاهای شهری تاریخی، راسته حرکتی از چهارسمت میدان به صورت ارگانیک به چهار چهارسوی روباز می‌رسد که مفصل حرکتی به سوی بلیط‌فروشی است. سالن بلیط‌فروشی که با محور خط ۳ به دو نیم‌کره شمالی و جنوبی تقسیم شده، محل اصلی تلاقی حرکت‌هاست. از پیاده‌هایی که از چهارسمت آمده‌اند و به پایین حرکت می‌کنند تا به مقصدشان در چهار سمت شرق و غرب و شمال و جنوب ایستگاه بروند. کل ایستگاه یک مفهوم فضای شهری‌ست که باید محل باکیفیتی برای شهروندان باشد. چهار ورودی در هر سمت میدان با چهار حیاط مربع شکل
چهار ورودی در هر سمت میدان با چهار حیاط مربع شکل ۱۰x۱۰ در هرسمت در مسیر دسترسی، به نشانه چهاربخش باغ تاریخی، آسمان را به داخل ایستگاه آورده و با تغییر رنگ کاشی کتیبه، چهار فصل را در چهار سمت میدان نمایش می‌دهد تا به شناخت حس مکان هریک کمک کند. در طراحی ایستگاه توجه به مفهوم معماری ایرانی و سیر حرکتی از فضای باز بیرون به فضاهای نیمه بازی و فضاهای مکث مدنظر قرار گرفته و با استفاده از ۴ فضای روباز در مسیر حرکت در محل ارتباط به بلیط فروشی، همچون چارسوهای بازار جهت حرکت مسافران تعریف شده‌است. اصفهان - زرین شهر.
حرکت مسافران تعریف شده‌است. اصفهان - زرین شهر. این خط به طول ۵۷ کیلومتر از ایستگاه آزادی دروازه شیراز اصفهان آغاز و با عبورکردن از ایستگاه متروی شهر ابریشم، فلاورجان، فولادشهر، زرین شهر، شهر و کارخانه ذوب آهن اصفهان به شهروندان این مناطق نیز سرویس دهی می‌کند.
میشائیل کونزل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، و باشگاه فوتبال فرست وینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
آنتون ففر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
وولفگانگ فیرزینگر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
هیمو فیفنبرگر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه ورزشی وردر برمن، و باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
فرانتس وولفارت (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
دیمار کوباوئر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق وی مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وولفسبورگ، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، و باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
آندرئاس هراف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ، و باشگاه فوتبال فرست وینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
اسپانیا ناپلئونی بخشی از اسپانیا که در طول جنگ شبه جزیره (۱۸۰۸–۱۸۱۸) وفادار به ژوزف یکم بود، پس از اینکه کشور تا حدی توسط نیروهای فرانسوی اشغال شد. در این دوره، این کشور به عنوان دولت متکی امپراتوری اول فرانسه در نظر گرفته شد. بخشی از اسپانیا که به مقاومت در برابر اشغال فرانسه ادامه داد، به فرناندو هفتم وفادار ماند و با بریتانیا و پرتغال متحد شد تا ارتش ناپلئون را از اسپانیا بیرون کند. این جنگ شامل بسیاری شکست و پیروزی بود، تا اینکه از سال ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳، پیروزی‌های متفقین در سالامانکا و ویتوریا به معنای شکست
متفقین در سالامانکا و ویتوریا به معنای شکست رژیم بناپارتیست و اخراج سربازان ناپلئون بود. معاهده والنسای فرناندو هفتم را به عنوان پادشاه قانونی اسپانیا به رسمیت شناخت. زمینه: از اتحاد با فرانسه تا جنگ شبه‌جزیره. کناره‌گیری فرناندوی هفتم و کارلوس چهارم. اسپانیا از زمان عهدنامه دوم سن ایلدفونسو در سال ۱۷۹۶ با فرانسه علیه بریتانیا متحد شده بود. پس از شکست ناوگان ترکیبی اسپانیا و فرانسه توسط بریتانیا در نبرد ترافالگار در سال ۱۸۰۵، شکاف‌هایی در اتحاد ظاهر شد و اسپانیا پس از شروع جنگ چهارم ائتلاف، آماده حمله از
پس از شروع جنگ چهارم ائتلاف، آماده حمله از جنوب به فرانسه شد. در سال ۱۸۰۶، اسپانیا برای تهاجم در صورت پیروزی پروس آماده شد، اما شکست پروس از ارتش ناپلئون در نبرد ینا–اورشتدت باعث شد اسپانیا عقب‌نشینی کند. با این حال، اسپانیا همچنان از از دست دادن ناوگان خود در ترافالگار و این واقعیت که مجبور شد به محاصره قاره‌ای بپیوندد ناراحت بود. با این وجود، دو متحد با تقسیم پرتغال، شریک و متحد تجاری دیرینه بریتانیا که از پیوستن به محاصره قاره‌ای امتناع کرد، موافقت کردند. ناپلئون کاملاً از وضعیت فاجعه بار اقتصاد و اداره
ناپلئون کاملاً از وضعیت فاجعه بار اقتصاد و اداره اسپانیا و شکنندگی سیاسی آن آگاه بود. او به این باور رسید که اسپانیا در شرایط کنونی به عنوان متحد ارزش چندانی ندارد. او اصرار داشت که نیروهای فرانسوی را در اسپانیا مستقر کند تا برای تهاجم فرانسه به پرتغال آماده شود، اما پس از انجام این کار، بدون هیچ نشانه‌ای از پیشروی به سمت پرتغال، به انتقال نیروهای فرانسوی اضافی به اسپانیا ادامه داد. حضور نیروهای فرانسوی در خاک اسپانیا برای اسپانیا به شدت نامطلوب بود، و در نتیجه حامیان فرناندو، وارث ظاهری تاج و تخت، در
در نتیجه حامیان فرناندو، وارث ظاهری تاج و تخت، در آرانخوئز غوغا کردند. کارلوس چهارم در مارس ۱۸۰۸ از سلطنت کناره‌گیری کرد و نخست‌وزیر او، مانوئل دو گودوی نیز برکنار شد. فرناندو به عنوان پادشاه قانونی اعلام شد و به مادرید بازگشت و انتظار داشت وظایف خود را به عنوان پادشاه انجام دهد. ناپلئون بناپارت فرناندو را به بایون فرانسه احضار کرد و فردیناند رفت و کاملاً انتظار داشت که بناپارت موقعیت او را به عنوان پادشاه تأیید کند. ناپلئون کارلوس چهارم را نیز احضار کرده بود که جداگانه وارد شد. ناپلئون به فرناندو فشار
بود که جداگانه وارد شد. ناپلئون به فرناندو فشار آورد تا به نفع پدرش که تحت فشار از سلطنت کناره‌گیری کرده بود، کناره‌گیری کند. سپس کارلوس چهارم به نفع ناپلئون از سلطنت کناره‌گیری کرد، زیرا نمی‌خواست پسر مطرودش وارث تاج و تخت باشد. ناپلئون برادرش ژوزف را بر تخت سلطنت نشاند. استعفای رسمی برای حفظ مشروعیت پادشاه جدید انجام شد. انتصاب ژوزف بناپارت. کارلوس چهارم امیدوار بود که ناپلئون که در این زمان یکصد هزار سرباز در اسپانیا مستقر کرده بود، به او کمک کند تا تاج و تخت را دوباره به دست آورد. با این حال، ناپلئون
و تخت را دوباره به دست آورد. با این حال، ناپلئون از کمک به کارلوس خودداری کرد و همچنین از به رسمیت شناختن پسرش فرناندو هفتم به عنوان پادشاه جدید خودداری کرد. در عوض، او موفق شد هم کارلوس و هم فرناندو را تحت فشار قرار دهد تا تاج را به برادرش ژوزف بناپارت واگذار کنند. فرمانده نیروهای فرانسوی در اسپانیا، مارشال یواخیم مورا، فرناندو را مجبور کرد تا مانوئل گودوی، نخست‌وزیر سابق اسپانیا را که نقش او در دعوت از نیروهای فرانسوی به اسپانیا منجر به شورش آرانخوئز شده بود، تا آزاد کند. شکست دولت باقیمانده اسپانیا در
بود، تا آزاد کند. شکست دولت باقیمانده اسپانیا در ایستادگی در برابر مورا باعث خشم مردم شد. در ۲ مه ۱۸۰۸، پسر کوچکتر کارلوس چهارم، اینفانت فرانسیسکو، اسپانیا را به مقصد فرانسه ترک کرد که منجر به شورش گسترده دوس د مایو در خیابان‌های مادرید شد. شورای کاستیل، ارگان اصلی دولت مرکزی اسپانیا به رهبری کارلوس چهارم، اکنون در کنترل ناپلئون بود. با این حال، به دلیل خشم عمومی از حکومت فرانسه، به سرعت قدرت خود را در خارج از مراکز جمعیتی که مستقیماً تحت اشغال فرانسه بودند، از دست داد. برای مخالفت با این اشغال، نهادهای
از دست داد. برای مخالفت با این اشغال، نهادهای حاکم منطقه‌ای سابق، مانند پارلمان آراگون و هیئت رئیسه شاهزاده آستوریاس، دوباره در بخش‌هایی از اسپانیا ظاهر شدند. در جاهای دیگر، "حکومت‌ها" (شوراها) برای پر کردن خلاء قدرت و رهبری مبارزه علیه نیروهای امپراتوری فرانسه ایجاد شدند. نظامیان استانی شروع به هماهنگ‌کردن اقدامات خود کردند. حکومت‌های منطقه‌ای برای نظارت بر حکومت‌های استانی تشکیل شدند. سرانجام، در ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۸، یک یونتای عالی واحد در آرانخوئز تأسیس شد تا به عنوان دولت مقاومت فعال برای کل اسپانیا خدمت
تا به عنوان دولت مقاومت فعال برای کل اسپانیا خدمت کند. اشغال توسط فرانسه. مورا طرحی برای فتح ترتیب داد و دو ارتش بزرگ را برای حمله به جبهه‌های مقاومت طرفدار فرناندو فرستاد. یک ارتش مسیر بین مادرید و ویتوریا را ایمن کرد و ساراگوسا، خیرونا و والنسیا را محاصره کرد. دیگری که به جنوب آندلس فرستاده شد، قرطبه را غارت کرد. به جای اینکه طبق برنامه به کادیز برود، به ژنرال دوپون دستور داده شد که به مادرید برگردد، اما در ۲۲ ژوئیه ۱۸۰۸ توسط ژنرال کاستانوس در بایلن شکست خورد. این پیروزی باعث تشویق مقاومت علیه فرانسوی‌ها
این پیروزی باعث تشویق مقاومت علیه فرانسوی‌ها در چندین کشور دیگر در اروپا شد. پس از نبرد، پادشاه ژوزف مادرید را ترک کرد و به ویتوریا پناه برد. در پاییز ۱۸۰۸، ناپلئون خود وارد اسپانیا و در ۲ دسامبر وارد مادرید شد و ژوزف یکم را به پایتخت بازگرداند. در همین حین، ارتش بریتانیا از پرتغال وارد اسپانیا شد، اما مجبور شد به گالیسیا عقب‌نشینی کند. در اوایل سال ۱۸۱۰، حمله ناپلئون به مجاورت لیسبون رسید، اما نتوانست به خطوط مستحکم تورس ودراس نفوذ کند. سلطنت ژوزف یکم. دولت ژوزفی مبنای قانونی خود را در اساسنامه بایون
دولت ژوزفی مبنای قانونی خود را در اساسنامه بایون داشت. هنگامی که فرناندو هفتم در می ۱۸۰۸ بایون را ترک کرد، از همه نهادها خواست که با مقامات فرانسوی همکاری کنند. در ۱۵ ژوئن ۱۸۰۸، ژوزف، برادر بزرگ ناپلئون، پادشاه شد. شورای کاستیل در بایون تشکیل شد، اگرچه تنها ۶۵ نفر از مجموع ۱۵۰ عضو در آن شرکت کردند. مجمع انتقال تاج را به ژوزف بناپارت تصویب کرد و با تغییرات اندکی جدا از متن قانون اساسی که توسط ناپلئون پیش‌نویس شده بود، تصویب شد. اکثر کسانی که گرد هم آمده بودند هیچ تناقضی بین میهن‌پرستی و همکاری با پادشاه
هیچ تناقضی بین میهن‌پرستی و همکاری با پادشاه جدید درک نمی‌کردند. علاوه بر این، این اولین بار نبود که یک سلسله خارجی تاج و تخت اسپانیا را به دست می‌گرفت: در آغاز قرن هجدهم، پس از مرگ آخرین عضو خاندان هابسبورگ اسپانیا، کارلوس دوم، بدون فرزند، دودمان بوربون از فرانسه به اسپانیا آمدند. ناپلئون و ژوزف هر دو سطح مخالفتی را که این انتصاب ایجاد می‌کرد دست کم گرفتند. با انتصاب ژوزف پادشاه ناپل در سال ۱۸۰۶ و سایر حاکمان خانواده در هلند در سال ۱۸۰۶ و وستفالن در سال ۱۸۰۷، ایجاد یک فاجعه سیاسی و بعداً نظامی باعث تعجب
ایجاد یک فاجعه سیاسی و بعداً نظامی باعث تعجب شد. ژوزف بناپارت اساسنامه بایون را در ۷ ژوئیه ۱۸۰۸ اعلام کرد. به عنوان یک متن قانون اساسی، این منشور سلطنتی است، زیرا نتیجه یک اقدام حاکمیتی ملت نیست که در پارلمان جمع‌آوری شده‌است، بلکه یک فرمان سلطنتی است. متن آغشته به روحیه اصلاح طلبی، مطابق با آرمان‌های بناپارت بود، اما با فرهنگ اسپانیایی سازگار شد تا حمایت نخبگان رژیم قدیم را جلب کند. این کشور مذهب کاتولیک را به عنوان دین رسمی به رسمیت شناخت و اعمال ادیان دیگر را ممنوع کرد. این بیانیه صریح دربارهٔ تفکیک قوا
را ممنوع کرد. این بیانیه صریح دربارهٔ تفکیک قوا نداشت، اما استقلال قوه قضائیه را تأیید کرد. قدرت اجرایی در اختیار پادشاه و وزرای او بود. دادگاه‌ها، به شیوه رژیم قدیم، از املاک روحانیت، اشراف و مردم تشکیل می‌شد. به جز در مورد بودجه، توانایی آن در وضع قوانین تحت تأثیر قدرت پادشاه بود. در واقع، پادشاه تنها مجبور شد هر سه سال یکبار پارلمان را فراخواند. هیچ اشاره صریحی به برابری حقوقی شهروندان نداشت، اگرچه به‌طور ضمنی در برابری در مالیات، لغو امتیازات و حقوق برابر بین شهروندان اسپانیایی و آمریکایی بود. قانون
بین شهروندان اسپانیایی و آمریکایی بود. قانون اساسی همچنین آزادی صنعت و تجارت، لغو امتیازات تجاری و حذف آداب و رسوم داخلی را به رسمیت شناخته‌است. قانون اساسی کرتس خنرالس را تأسیس کرد، یک هیئت مشورتی مرکب از سنا که توسط مردان خانواده سلطنتی و ۲۴ عضو منصوب شده توسط پادشاه از اشراف و روحانیون، و یک مجلس قانونگذاری با نمایندگانی از املاک، اشراف و روحانیون تشکیل شد. قانون اساسی یک رژیم استبدادی را ایجاد کرد که شامل برخی از پروژه‌های روشنگرانه، مانند لغو شکنجه، اما حفظ تفتیش عقاید بود. قیام اسپانیایی منجر به نبرد
حفظ تفتیش عقاید بود. قیام اسپانیایی منجر به نبرد بایلن در ۱۶–۱۹ ژوئیه ۱۸۰۸ شد که منجر به شکست فرانسه شد و ژوزف با فرماندهی عالی فرانسوی از مادرید فرار و بخش زیادی از اسپانیا را رها کرد. ژوزف بناپارت در طول اقامت خود در ویتوریا گام‌های مهمی برای سازماندهی نهادهای دولتی از جمله ایجاد شورای مشورتی دولتی برداشته بود. پادشاه حکومتی را منصوب کرد که رهبران آن گروهی از روشنفکران تشکیل دادند که برنامه اصلاحات را اتخاذ کردند. دادگاه تفتیش عقاید، و همچنین شورای کاستیل که به سیاست ضد فرانسوی متهم شده بود، لغو شد. او
که به سیاست ضد فرانسوی متهم شده بود، لغو شد. او حکم پایان دادن به حقوق فئودالی، کاهش جوامع مذهبی و لغو عوارض گمرکی داخلی را صادر کرد. در این دوره اقداماتی برای آزادسازی تجارت و کشاورزی و ایجاد بورس اوراق بهادار در مادرید انجام شد. شورای ایالتی تقسیم زمین به ۳۸ استان را برعهده گرفت. با گسترش شورش مردمی علیه ژوزف بناپارت، بسیاری از کسانی که در ابتدا با خاندان بناپارت همکاری کرده بودند، صفوف خود را ترک کردند. اما تعداد زیادی اسپانیایی، معروف به "afrancesados"، باقی ماندند که دولت او را پرورش دادند و وجودشان
باقی ماندند که دولت او را پرورش دادند و وجودشان به جنگ استقلال اسپانیا ویژگی جنگ داخلی می‌بخشد. "آفرانسادوها" خود را وارثان مطلق گرایی روشنگرانه می‌دیدند و ورود بناپارت را فرصتی برای مدرن کردن کشور می‌دانستند. بسیاری در زمان سلطنت کارلوس چهارم به عنوان مثال، فرانسوا کاباروس، رئیس سابق امور مالی و ماریانو لوئیس دو اورکیخو، وزیر امور خارجه از نوامبر ۱۸۰۸ تا آوریل ۱۸۱۱، بخشی از دولت بودند، اما نویسندگانی مانند نمایشنامه نویس لئاندرو فرناندز د موراتین، دانشمندانی مانند خوان آنتونیو یورنته، ریاضیدان آلبرتو لیست
مانند خوان آنتونیو یورنته، ریاضیدان آلبرتو لیست و موسیقیدانانی مانند فرناندو سور نیز وجود داشتند. در طول جنگ، ژوزف بناپارت تلاش کرد تا به عنوان پادشاه اسپانیا از قدرت کامل استفاده کند و در مقابل طرح‌های برادرش ناپلئون، استقلال خود را حفظ کند. در این راستا، بسیاری "از آفرانسادوها" معتقد بودند که تنها راه حفظ استقلال ملی، همکاری با سلسله جدید است، زیرا هر چه مقاومت در برابر فرانسوی‌ها بیشتر شود، تبعیت اسپانیا از ارتش امپراتوری فرانسه و الزامات جنگی آن بیشتر خواهد بود. در واقع، قضیه برعکس بود: اگرچه در قلمرو
بود. در واقع، قضیه برعکس بود: اگرچه در قلمرو تحت کنترل شاه ژوزف یکم، اداره و نهادهای عقلانی مدرن جایگزین رژیم قدیمی شدند، وضعیت دائمی جنگ قدرت مارشال‌های فرانسوی را تقویت کرد و به سختی به مقامات مدنی اجازه داد تا عمل کنند. شکست‌های نظامی متحمل شده توسط ارتش فرانسه، ژوزف را مجبور به ترک مادرید در سه نوبت کرد، اولین بار در ژوئیه ۱۸۰۸، پس از نبرد بایلن، تا زمانی که در نوامبر توسط فرانسوی‌ها بازپس گرفته شد. بار دوم از ۱۲ اوت تا ۲ نوامبر ۱۸۱۲ بود در حالی که ارتش متحد انگلیس و پرتغال، پایتخت او را اشغال کردند.
متحد انگلیس و پرتغال، پایتخت او را اشغال کردند. پادشاه در ماه مه ۱۸۱۳ مادرید را برای آخرین بار ترک کرد و بعداً اسپانیا را در ژوئن ۱۸۱۳ به دنبال نبرد ویتوریا ترک کرد و به مرحله شکست خورده مطلق گرایی روشنگرانه پایان داد. اکثر حامیان ژوزف (حدود ۱۰۰۰۰ و ۱۲۰۰۰) همراه با سربازان در حال عقب‌نشینی فرانسوی پس از جنگ به فرانسه و به تبعید گریختند و اموال آنها مصادره شد. ژوزف استعفا داد. پس از کناره‌گیری. ژوزف قبل از سفر به ایالات متحده (جایی که جواهراتی را که از اسپانیا گرفته بود فروخت) در فرانسه گذراند. او از سال