payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهرستان دُوۤت یا دووت (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. دُوت ۲٬۱۴۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان دُوت متشکل از ۴ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان اُویِنچ (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. اُویِنچ ۷٬۴۷۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان اُویِنچ متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان جِرِگ، زِرِگ، یا جِرگه (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. جِرِگ ۲٬۵۲۴ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان جِرِگ متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
حامد حمدان البلوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
شهرستان چِچِگ یا تسِتسِگ (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. چِچِگ ۳٬۴۹۱ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان چِچِگ متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
جمال نبی البلوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
شهرستان میانغاد (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. میانغاد ۳٬۲۵۸ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان میانغاد متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان موست (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. موست ۳٬۱۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان موست متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
مهیب البلوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده‌است.
احمد البوصافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
حسنی البوسعیدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
شهرستان مانخان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. مانخان ۴٬۳۳۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان مانخان متشکل از ۶ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان خوفد، خووْد، یا خوبد (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. در استان خوفد، شهرِ خوفد وجود دارد که مرکزِ این استان می‌باشد. اما این شهر، از «شهرستان خوفد» مجزاء می‌باشد. شهر خوفد، تابعِ شهرستانیست با نام «شهرستان جارغالانت». «شهرستانِ خوفد» در برگیرندهٔ اراضیِ حومه‌ای و غیرشهری در شمال‌غرب شهر خوفد می‌باشد. اکثریت ساکنین شهرستان خوفد را مردم مسلمانِ قزاق تشکیل می‌دهند، ۹۶٪ از جمعیت شهرستان. این شهرستان، تنها شهرستانِ استان خوفد می‌باشد که اکثریت قزاق
تنها شهرستانِ استان خوفد می‌باشد که اکثریت قزاق دارد. در سال ۱۹۹۱ میلادی، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل کشور مستقل قزاقستان، حدود ۱/۳ از جمعیت این شهرستان کوچ کرده و به مقصد قزاقستان مهاجرت کردند. اما در دو دههٔ پس از آن، این روند برعکس شده و جمعیت قزاقِ این شهرستان مجددا رشد کرده است. تقسیمات اداری. شهرستان خوفد متشکل از ۵ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
شهرستان مونخ‌خایرخان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) در مغولستان است که در استان خوفد واقع شده‌است. مونخ‌خایرخان ۲٬۵۵۴ کیلومتر مربع مساحت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان مونخ‌خایرخان متشکل از ۴ قصبه (باغ) می‌باشد، شامل:
فهمی دوربین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مرباط و باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده‌است.
دریاچه بوون چاغان (به لاتین: Böön Tsagaan Lake) یک دریاچه در مغولستان است که در استان بایان‌خونگور واقع شده‌است.
راشد جمعه الفارسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
سعود الفارسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده‌است.
عبدالله فواز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده‌است.
یعقوب سالم الفارسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
محمد الغافری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
عبدالرحمان الغسانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
عکاس حیات‌وحش سال () یک رقابت بین‌المللی عکاسی حیات وحش سالانه است که توسط موزه تاریخ طبیعی در شهر لندن، انگلیس برگزار می‌شود. هر سال نمایشگاهی از مجموعه عکس‌هایی که در این رقابت برنده شده‌اند یا از آنها تقدیر شد ه است، در موزه تشکیل می‌شود که بعد این عکس‌ها در معرض دید عموم در سراسر دنیا قرار خواهد گرفت. از این رویداد به عنوان یکی از معتبرترین رقایت‌های عکاسی در دنیا، نام برده شده‌است. از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ به عنوان عکاس حیات وحش بی‌جی سال شناخته می‌شد و به مدت کوتاهی عکاس حیات وحش شل سال، عکاس حیات وحش کداک
کوتاهی عکاس حیات وحش شل سال، عکاس حیات وحش کداک سال و عکاس حیات وحش پرودنشال سال مطرح بود. اولین دوره رقابت در سال ۱۹۶۴، در سه بخش و با حضور حدود ۶۰۰ عکس، برگزار گردید. در سال ۲۰۰۸، ۳۲٬۰۰۰ عکس از ۳٬۱۰۰ عکاس متعلق به ۸۲ کشور به این مسابقه ارسال شد.
محمد الغسانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صحم، باشگاه السویق، و باشگاه فوتبال النهده عمان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
حمید الغیلانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صور و باشگاه فوتبال النهده عمان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
حارب الحبسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صور، باشگاه ورزشی فنجاء، و باشگاه فوتبال صحم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
جمعه الحبسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان، و عمان بازی کرده‌است.
محمد سعید الحبسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
حسین الحضری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرائد، باشگاه فوتبال ظفار، و باشگاه فوتبال عجمان امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده‌است.
عبدالله الحمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
حمدی هوبیس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النصر کویت و باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
بدر نصیب بامسیله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده‌است.
دانشگاه جینان (UJN ; Chinese ; به زبان محاوره ای 济大، پینیین: Jǐdà) واقع در شهر جینان، استان شاندونگ، چین، یک دانشگاه کلیدی و جامع استانی است. این دانشگاه با ثبت نام دانشجویان از سراسر جهان، مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری ارائه می‌دهد. در سال ۱۹۴۸، مؤسسه مصالح ساختمانی شاندونگ (ساختمان کنونی سلف دانشگاه جینان) در شهر زیبو، استان شاندونگ تأسیس شد. در سال ۱۹۸۳ تصویب شد که مؤسسه مصالح ساختمانی شاندونگ به شهر جینان، مرکز استان شاندونگ منتقل شود. در سال ۲۰۰۱، پس از ادغام با سه کالج دیگر، مؤسسه مصالح
۲۰۰۱، پس از ادغام با سه کالج دیگر، مؤسسه مصالح ساختمانی شاندونگ رسماً به دانشگاه جینان تغییر نام داد.
سه داستان و ده شعر () مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه و اشعار از ارنست همینگوی است که در سال ۱۹۲۳ در ۳۰۰ نسخه توسط "Contact Publishing" در پاریس منتشر شد. این سه داستان عبارتند از: ده شعر عبارتند از:
خود ترس (به ) یک مجموعه تلویزیونی آنتولوژی ترسناک و تعلیق آمریکایی است. این سریال نخستین بار در شبکه ان بی سی در ۵ ژوئن ٢٠٠٨ پخش شد، اما پس از اواخر ژوئیه ٢٠٠٨ از پخش شبکه خارج شد، و پنج قسمت باقی مانده توسط آن هرگز پخش نشد. در ١٣ مارس ٢٠٠٩، مدیران شبکه اعلام کردند تولید و پخش سریال، لغو شده است و دیگر به این شبکه باز نخواهد گشت. تولید. عنوان این سریال از جمله معروف فرانکلین دی. روزولت برداشت شده است، "تنها چیزی که باید از آن بترسیم خود ترس است." کارگردان سریال گاریس به گواه بسیاری از کارشناسان حوزه فیلم و
گاریس به گواه بسیاری از کارشناسان حوزه فیلم و سریال در آمریکا از استادان درام ترسناک است و به گفته خود او از چندین عنصر خلاقانه یکسان برای الهام گرفتن استفاده می کند. بیشتر نمایش های گاریس توسط اندرو دین، آدام گلدورم و بن براوینگ تولید شده‌اند. گاریس از کارگردانانی مثل استوارت گوردون ، برد اندرسون ، جان لندیس ، ارنست دیکرسون و راب اشنایدر برای ساخت برخی قسمت ها استفاده کرد . این سریال در شهر ادمونتون ، آلبرتا، کانادا فیلمبرداری شد و برخی فیلمبرداری های اضافی نیز در شهر سنت آلبرت و شهر دوون ، آلبرتا انجام
نیز در شهر سنت آلبرت و شهر دوون ، آلبرتا انجام شد. ستارگان مهمان سریال شامل اریک رابرتز ، آنا کندریک ، براندون راث ، برایانا اویگان ، جسی پلمونز ، الیزابت ماس ​​و کوری مونتیث بودند. آهنگی که در تیتراژ ابتدایی سریال قرار داشت با عنوان " دروغ دروغ دروغ " توسط سرژ تانکیان خواننده و شاعر سرشناس آمریکایی خوانده شد. توزیع. سریال خود ترس پنجشنبه شب ها ساعت ١٠ از شبکه ان بی سی پخش می شد. در طول مدت بازی‌های المپیک تابستانی ٢٠٠٨، با وعده بازگشت این سریال به تلویزیون توسط مدیران شبکه، پس از پایان این رویداد ورزشی
توسط مدیران شبکه، پس از پایان این رویداد ورزشی هیچ قسمت دیگری تولید و پخش نشد. در حالی که شبکه ان بی سی پس از پایان بازی های المپیک در مورد سرنوشت سریال اظهار نظر نکرد، پس از آن زمان پخش آن با پخش مجدد دیگر برنامه های این شبکه پر شد. در بریتانیا، پخش سریال در ۴ مه ٢٠١٢ آغاز شد. در استرالیا، نیز نمایش آن در اوت ٢٠١٢ در کانال اف‌ایکس ، در پلتفرم فاکستل ، شروع شد. قسمت ها. ایثار. چهار تبهکار در داخل قلعه ای پوشیده از برف پناه می گیرند و با سه خواهر با رازی پنهان روبرو می شوند که در پناه یک هیولا هستند. جفری
روبرو می شوند که در پناه یک هیولا هستند. جفری پیرس ، جسی پلمونز وریچل ماینر بازیگران اصلی این قسمت هستند. ترس زده. در طول یک بازی، یک محقق خصوصی ( اریک رابرتز ) با شیاطین گذشته خود روبرو می‌شود. مرد خانواده. پس از یک تصادف رانندگی، یک پدر مهربان ( کالین فرگوسن ) و یک قاتل سریالی بدنام ( کلیفتن کالینز جونیور ) روح بدن‌هایشان با هم عوض می شود. در بیماری و در سلامت. یک عروس ( مگی لاوسون ) یک یادداشت شوم دریافت می کند که ادعا می کند دامادش ( جیمز رودی ) در واقع یک قاتل زنجیره ای است. مارشال بل و ویلیام بی
واقع یک قاتل زنجیره ای است. مارشال بل و ویلیام بی دیویس نیز در این قسمت ایفای نقش کرده اند. خورنده. یک پلیس تازه کار ( الیزابت ماس ) به همراه دو افسر دیگر وظیفه نگهبانی از یک قاتل سریالی آدمخوار به نام "خورنده" ( استیون آر. هارت ) را بر عهده می گیرد، اما مشخص می شود که "خورنده" چیزی فراتر از یک قاتل زنجیره ای است. راسل هرنزبی ، استیون لی و پابلو شرایبر نیز در این قسمت به ایفای نقش پرداخته اند. روز سال نو. یک زن جوان ( برایانا اویگان ) در دنیایی پسا آخرالزمانی که توسط زامبی ها تسخیر شده است، بیدار می شود.
که توسط زامبی ها تسخیر شده است، بیدار می شود. جامعه. یک زوج جوان به یک جامعه دردار نقل مکان می کنند و متوجه می شوند که جامعه راز تاریکی را پنهان می کند. با بازی براندون راث ، شیری اپلبی، جان بیلینگزلی. پوست و استخوان. یک دامدار گمشده ( داگ جونز ) به جمع خانواده اش باز می گردد، اما آنها متوجه می شوند که او دیگر مردی نیست که می شناختند. همچنین جان پایپر فرگوسن ، مولی هاگان و گوردون توتوسین در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. چیزی با نیش. یک دامپزشک ( وندل پیرس ) پس از گاز گرفتن توسط گرگینه ای که به کلینیک
) پس از گاز گرفتن توسط گرگینه ای که به کلینیک او آورده شد، شروع به تبدیل شدن به یک گرگینه می کند. بدتر از همه، گرگینه دیگری در حال کشتار مردم است و دامپزشک مظنون اصلی شیوع بیماری نام می گیرد. فرصت شانس. چنس میلر ( اتان امبری ) مرد بدبختی است که شانسش روز به روز بدتر می شود وقتی که خودش را در حال سر و کار داشتن با قاتل شیطانی اش می بیند... جعبه روح. امیلی دآنجلو یک دختر مدرسه ای مرده است که از آن سوی قبر با همکلاسی هایش صحبت می کند. او فاش می کند که به قتل رسیده است و از دوستانش کمک می خواهد تا انتقام او را
است و از دوستانش کمک می خواهد تا انتقام او را بگیرند. با بازی جوزی دیویس و آنا کندریک. پژواک. مردی ( آرون استنفورد ) متوجه می شود که در زندگی اش در دنیا او یک قاتل بوده است. دایره. یک نویسنده ( جاناتان شیچ ) در یک شهر کوچک می ماند تا مانع از کار نویسندگی اش نشود، اما داستان های هولناکی در حال اتفاق برای او و همسرش است. پیوند به بیرون. Fear Itself Directors, Writers and Stars Announced
گیاگان هند () به خاطر گسترهٔ وسیع اقلیمی، توپولوژی و زیستگاه، یکی از غنی‌ترین کشورها در دنیا می‌باشد. برآورد می‌شود که بیش از ۱۸٬۰۰۰ گونه گیاهان گلدار در هند وجود دارد که حدود ۶ تا ۷ درصد از کل گونه‌های گیاهی در دنیا را تشکیل می‌دهد. هند، محل زیست بیش از ۵۰٬۰۰۰ گونه از گیاهان، از جمله گونه‌های بومی است. از زمان‌های بسیار دور، استفاده از گیاهان به عنوان دارو، یک بخش جدایی ناپذیر از زندگی مردم در هند بوده‌است. بیش از ۳٬۰۰۰ گونه گیاه هندی، با توجه به در اختیار داشتن هشت منطقهٔ اصلی گیاگانی: هیمالیای غربی،
داشتن هشت منطقهٔ اصلی گیاگانی: هیمالیای غربی، هیمالیای شرقی، آسام، دشت سند، دشت گنگ، دکن، مالابار و جزایر آندامان به‌طور رسمی به ثبت رسیده‌است.
ام‌گه ۰۸ مسلسل استاندارد نیروی زمینی امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول بود که با الگوگیری از مسلسل ماکسیم طراحی و تولید شد. این مسلسل که انواع گوناگونی از آن ساخته شد در جنگ جهانی دوم هم در بسیاری از لشکرهای پیاده‌نظام آلمانی استفاده می‌شد اما اواخر جنگ به استفاده در نیروهای درجه دوم تقلیل یافت. این مسلسل که توسعه‌ای از مسلسل ام‌گه ۰۱ بود در سال ۱۹۰۸ توسط ارتش آلمان پذیرفته شد و به همین دلیل ام‌گه ۰۸ نام گرفت. نواخت این مسلسل به صورت میانگین ۵۰۰ گلوله در دقیقه بود که می‌شد آن را تا ۶۰۰ گلوله هم افزایش داد.
بود که می‌شد آن را تا ۶۰۰ گلوله هم افزایش داد. این مسلسل از نوار خشاب ۲۵۰ تایی ۷٫۹۲×۵۷ میلی‌متری استفاده می‌کرد. ام‌گه ۰۸ با آب خنک می‌شد و سیستم خنک‌کاری آن نیاز به ۳٫۷ لیتر آب داشت. با نصب یک دوربین ضمیمه جداگانه و ماشین محاسبه برد می‌شد از این مسلسل برای آتش پشتیبانی هم استفاده نمود. همچنین دوربین‌های تلسکوپی برای این مسلسل طراحی و در دوران جنگ به صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفتند. این اسلحه هم مانند مسلسل ماکسیم از نیرو پس‌زنی لوله برای مسلح کردن استفاده می‌کرد و هنگامی که ماشه فشرده می‌شد تا هنگام
می‌کرد و هنگامی که ماشه فشرده می‌شد تا هنگام رها کردن ماشه یا اتمام گلوله‌ها به شلیک ادامه می‌داد. برد عملیاتی این مسلسل ۲۰۰۰ متر و بیشینه برد آن ۳۷۰۰ متر بود. تا پیش از آغاز جنگ جهانی اول این مسلسل در شرکت سهامی عام با مسئولیت محدود سلاح و مهمات آلمان واقع در برلین و زرادخانه شپانداو تولید می‌شد. هنگام آغاز جنگ در سال ۱۹۱۴ از این مسلسل ۴۴۱۱ عدد موجود بود و در طول جنگ ساخت آن در کارخانه‌های متعدد و میزان بالا انجام شد. به طوری که تولید آن از ۲۰۰ عدد در ماه در سال ۱۹۱۴ به ۳۰۰۰ تا در ماه در سال ۱۹۱۶ و ۱۴۴۰۰
در سال ۱۹۱۴ به ۳۰۰۰ تا در ماه در سال ۱۹۱۶ و ۱۴۴۰۰ تا در ماه در سال ۱۹۱۷ افزایش یافت. تاریخچه. طراحی و تولید. کمیسیون اسلحه آلمان در سال ۱۸۸۹ مسلسل ماکسیم را در زورندورف آزمایش کرد. در سال ۱۸۹۲ شرکت لودویگ لوئو یک قراداد هفت ساله جهت ساخت مسلسل در برلین را با هیرام ماکسیم منعقد نمود. نخستین سفارش توسط نیروی دریایی امپراتوری آلمان در سال ۱۸۹۴ انجام شد. نیروی دریایی قصد داشت با نصب مسلسل روی عرشه کشتی‌ها از این سلاح جدید برای پشتیبانی از عملیات‌های آبی‌خاکی بهره ببرد. در سال ۱۸۹۶ لوئو یک شرکت فرعی با نام شرکت
ببرد. در سال ۱۸۹۶ لوئو یک شرکت فرعی با نام شرکت سهامی عام با مسئولیت محدود سلاح و مهمات آلمان را برای سروسامان دادن به تولید مسلسل ماکسیم تأسیس نمود. قراردادی دیگری با ماکسیم در سال ۱۸۹۸ منعقد شد و سفارش‌هایی از اتریش-مجارستان، آرژانتین، سوئیس و روسیه دریافت شد. نیروی زمینی امپراتوری آلمان ابتدا در نظر داشت تا از مسلسل در نقش توپخانه استفاده نماید و واحدهای پیاده‌نظام سبک یاگر تمرین با این سلاح را از سال ۱۸۹۸ آغاز نمودند. سپاه گارد امپراتوری آلمان، سپاه دوم امپراتوری آلمان و سپاه شانزدهم امپراتوری آلمان
امپراتوری آلمان و سپاه شانزدهم امپراتوری آلمان تمرین‌های بیشتری را با مسلسل در سال ۱۸۹۹ انجام دادند که بر اساس آن توصیه شد یک واحد مسلح با شش مسلسل که روی کالسکه حمل می‌شود برای همراهی با سواره‌نظام در نظر گرفته شوند. نیروی زمینی مقدار محدودی از نسخه‌های جدیدی از مسلسل‌های تولید شده توسط شرکت مسئولیت محدود به نام ام‌گه ۹۹ و ام‌گه ۰۱ را خریداری نمود. ام‌گه ۹۹ از پایه‌های سورتمه‌ای استفاده می‌نمود که بعداً در ام‌گه ۰۸ هم از همین پایه‌ها استفاده شد و ام‌گه ۰۱ از چرخ‌های درشکه‌ای استفاده می‌کرد که اجازه می‌داد
چرخ‌های درشکه‌ای استفاده می‌کرد که اجازه می‌داد مسلسل را حرکت داد. ام‌گه ۰۱ به شیلی و بلغارستان هم صادر شد. تا سال ۱۹۰۳ ارتش آلمان ۱۱ واحد مسلسل‌چی داشت که با لشکرهای سواره‌نظام خدمت می‌نمودند. ام‌گه ۰۱ به دلیل تحرک محدود و ناتوانی در همگام شدن با سواره‌نظام مورد انتقاد بود. شرکت سهامی عام با مسئولیت محدود سلاح و مهمات آلمان و زرادخانه شپانداو طراحی اسلحه را توسعه دادند. آن‌ها وزن مسلسل را با ۷٫۷ کیلوگرم کاهش داده، یک محافظ جلوی تفنگ قابل جدا شدن و محلی برای دوربین ارائه کردند و چرخ‌ها را حذف نمودند. نتیجه
دوربین ارائه کردند و چرخ‌ها را حذف نمودند. نتیجه این طراحی جدید مسلسل ام‌گه ۰۸ بود که تولید آن از سال ۱۹۰۸ در شپانداو آغاز شد. ارتش آلمان تأثیر مسلسل‌های ماکسیم که بسیاری از آن‌ها صادراتی آلمان بود را در جنگ روسیه و ژاپن مشاهده نمود. با آشکار شدن اهمیت مسلسل ارتش آلمان تقاضای بودجه اضافه برای افزایش موجودی مسلسل را به رایشتاگ امپراتوری آلمان عرضه کرد. انتقادهای نمایندگان سوسیالیست مجلس باعث شد که پیشنهاد ارتش در سال ۱۹۰۷ از شش مسلسل برای هر هنگ به شش مسلسل برای هر تیپ کاهش پیدا کند اما نهایتاً در سال ۱۹۱۲
برای هر تیپ کاهش پیدا کند اما نهایتاً در سال ۱۹۱۲ با شش مسلسل برای هر هنگ موافقت شد. در آغاز جنگ جهانی اول ارتش آلمان ۴۴۱۱ ام‌گه ۰۸ به همراه ۳۹۸ ام‌گه ۰۱، ۱۸ ام‌گه ۹۹ و ۲ ام‌گه ۰۹ داشت. ام‌گه ۰۸/۱۵. ام‌گه ۰۸/۱۵ «تلاشی نسبتاً ناموفق» برای ساخت یک مسلسل سبک‌تر و با قابلیت تحرک بیشتر براساس ام‌گه ۰۸ بود. پیش نمونه این مسلسل در سال ۱۹۱۵ آزمایش شد و نام ام‌گه ۰۸/۱۵ را به خود گرفت. عنصر اصلی در طراحی ام‌گه ۰۸/۱۵ مسئله تحرک بود مانند آنچه که در مسلسل فرانسوی شوشا وجود داشت. براساس این تفکر یک مسلسل می‌تواند به
وجود داشت. براساس این تفکر یک مسلسل می‌تواند به راحتی توسط نیروهای هجومی به کار برده شود و در عین حال هم بتواند نقش آتش پشتیبانی را به عهده بگیرد. بر همین اساس این مسلسل باید از دو سرباز آموزش‌دیده، یک مسلسل‌چی و یک نفر جهت حمل مهمات بهره می‌برد. در نقش هجومی مسلسل به صورت آتش در حال حرکت به کار برده می‌شد و در نقش دفاعی با استفاده از دوپایه در سنگر مستقر می‌شد. این سلاح که قرار بود آتش هجومی پیاده‌نظام را بیشتر کند نهایتاً مسلسلی بزرگ با سیستم خنک‌کننده آبی باقی مانده که استفاده از آن بسیار مشکل بود و
آبی باقی مانده که استفاده از آن بسیار مشکل بود و هیچگاه نتوانست به رقبای خود مانند شوشا و تفنگ لوئیس باشد. آتش دقیق در این مسلسل تنها در شلیک‌های کوتاه به دست می‌آمد و نوار مهمات پارچه‌ای آن مشکلاتی بسیاری داشتند. ام‌گه ۰۸/۱۵ نخستین بار در آوریل ۱۹۱۷ میلادی طی نبرد دوم ان مورد استفاده قرار گرفت. ورود این مسلسل به تمام واحدهای خطوط مقدم در ۱۹۱۷ و طی تهاجم بهاره و تابستانه آلمانی‌ها در ۱۹۱۸ ادامه یافت. مسلسل‌های کمتر شناخته شده آلمانی هم در جنگ جهانی اول معرفی شدند که نشان‌دهنده درک بهتری از مفهوم آتش
معرفی شدند که نشان‌دهنده درک بهتری از مفهوم آتش تاکتیکی بودند. مانند مسلسل بیرگمان ام‌گه ۱۵ان‌آ که با هوا خنک می‌شد و ۱۳ کیلو وزن داشت که امکان حمل آن را راحت‌تر می‌کرد." این مسلسل از دوپایه بهره می‌برد و نوار مهمات آن فلزی بود که در یک خشاب دایره‌ای قرار داشت. علی‌رغم کارایی و کیفیت بهتر این مسلسل زیر سایه ام‌گه ۰۸/۱۵ قرار گرفت و ضمن تولید کمتر در جبهه‌های ثانویه مانند جبهه ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت. همچنین مسلسل بیرگمان توسط سپاه آسیا در کارزار سینا و فلسطین مورد استفاده قرار گرفت. از آنجایی که
و فلسطین مورد استفاده قرار گرفت. از آنجایی که بیرگمان با هوا خنک می‌شد لوله آن پس از شلیک ۲۵۰ گلوله مداوم بیش از حد داغ می‌شد. همچنین مسلسل‌های سبک دیگری هم مانند دریسه ام‌گه ۱۰ و ام‌گه ۱۵ وجود داشتند که از سیستم خنک شونده با آب استفاده می‌کردند ولی نمونه‌های از آن‌ها که با هوا خنک می‌شد هم به صورت محدود تولید شد. علی‌رغم وجود این طراحی‌های گوناگون، ام‌گه ۰۸/۱۵ مسلسل اصلی آلمان در جنگ جهانی اول باقی ماند و در سال ۱۹۱۸ برای هر گروهان شش اسلحه (برای هر هنگ ۷۲ اسلحه) تخصیص یافت. در آن زمان مسلسل‌های سبک ام‌گه
اسلحه) تخصیص یافت. در آن زمان مسلسل‌های سبک ام‌گه ۰۸/۱۵ چهار برابر مسلسل‌های سنگین ام‌گه ۰۸ در هر هنگ پیاده‌نظام وجود داشتند. ۱۳۰۰۰۰ مسلسل ام‌گه ۰۸/۱۵ توسط اسلحه‌های سازی‌های دولتی ساخته شد اما وزن بالای آن همچنان یک مشکل بود و طی اقدامی بیهوده برای حل این مشکل نسخه‌ای به نام ام‌گه ۰۸/۱۸ در اواخر جنگ تولید شد که با هوا خنک می‌شد اما فقط یک کیلوگرم از نسخه اصلی سبک‌تر بود. لوله ام‌گه ۰۸/۱۸ سنگین بود و نمی‌شد به راحتی آن را تعویض کرد و به همین دلیل هنگام داغ شدن لوله به سختی می‌شد آن را جایگزین کرد. این
داغ شدن لوله به سختی می‌شد آن را جایگزین کرد. این مسلسل در ماه‌های آخر جنگ به تعداد محدود وارد خدمت شد اما به مانند نمونه‌های پیشین نشان داد که طرح ماکسیم گزینه خوبی برای طراحی یک مسلسل سبک نیست. ضرب‌المثل. واژه ۰۸/۱۵ حتی در آلمانی محاوره‌ای امروز هم به عنوان یک اصطلاح عامیانه جهت اشاره به چیزی کاملاً معمولی که فاقد اصالت یا تخصص است به کار می‌رود. نسخه چینی. چینی‌ها در سال ۱۹۳۵ میلادی بر اساس نسخه تجاری ام‌گه ۰۹ شروع به تولید مسلسل سنگین تایپ ۲۴ کردند که ویژگی‌های خاصی نیز داشت. این مسلسل سنگین ابتدا در
ویژگی‌های خاصی نیز داشت. این مسلسل سنگین ابتدا در ارتش انقلابی ملی وارد خدمت شد و به سرعت در میان تمام واحدهای ملی‌گرا، کمونیست و جنگ‌سالاران چین تبدیل به مسلسل سنگین معیار شد. این مسلسل عمدتاً در زرادخانه هانیانگ تولید می‌شد و پس از پایان جنگ داخلی چین به آرامی با مسلسل‌های برونینگ، پی‌ام ام۱۹۱۰ و گرینوف جایگزین شد. با این حال تا زمان جنگ ویتنام هم در واحدهایی از ارتش چین از این مسلسل استفاده می‌شد. درگیری‌ها. از نمونه‌های گوناگون مسلسل ام‌گه ۰۸ در این درگیری‌ها استفاده شده‌است.
گیاگان مالزی () مجموعهٔ وسیعی از گونه‌های گیاهی را تشکیل داده‌است، که تخمین زده می‌شود شامل بیش از ۱۵٬۵۰۰ گیاهان آوندی باشند. مالزی بر خود می‌بالد که ۸٬۰۱۹ گونه گیاه دانه دار: ۱۹ گونه بازدانگان و ۸٬۰۰۰ گونه گیاهان گل‌دار را در سرزمین خود دارد. مالزی از لحاظ گونه‌های گیاهان آوندی در دنیا، حائز رتبه چهاردهم است. گیاگان مالزی به‌طور تقریبی، ۱۵٬۰۰۰ گونه گیاهان آوندی را دربرگرفته است. شبه‌جزیره مالزی تعدادی حدود ۸٬۲۰۰ گونه گیاهان آوندی را دارد درحالی‌که ناحیه‌هایی همچون صباح و ساراواک تعدادی حدود ۱۲٬۰۰۰ گونه را
همچون صباح و ساراواک تعدادی حدود ۱۲٬۰۰۰ گونه را در خود جای داده‌اند. بیشتر گیاگان را می‌توان در جنگل های بارانی متراکم مالزی یافت. خاستگاه. مالزی در بخش جنوبی ابرقاره گوندوانا بود که حدود ۱۸۰ میلیون سال قبل، شکسته شده و از آن جدا شد. ارزیابی گردیده‌است که یک پیوند دو شاخه عمده بین گیاگان مالزی و استرالیا، در اواخر دورهٔ ترشیاری و کواترنری اتفاق افتاده باشد.
قمری‌بلدرچین‌های نوگرمسیری ، یک سرده از پرندگان خانواده کبوتران است و اعضای آن قمری‌بلدرچین نامیده می‌شوند و همه در قلمرو نوگرمسیری زندگی می‌کنند. گونه‌های این سرده عمدتاً از جنوب مکزیک در سراسر آمریکای مرکزی هستند. قمری‌بلدرچین‌ها پرندگان زمینی هستند که در جنگل‌های انبوه زندگی، لانه‌سازی و تغذیه می‌کنند. آنها به دلیل رنگ بنفش تا قهوه‌ای با نشانه‌های روشن و تیره در چهره خود قابل توجه هستند. این سرده در سال 2013 با قمری‌بلدرچین پیشانی‌نخودی به عنوان گونه نماد معرفی شد. این سرده شامل هشت گونه است.
کبوترهای صورتی یا قمری‌های صورتی ، یک سرده از پرندگان خانواده کبوتران است. اغلب با قمری‌های معمولی در سردهٔ "قمری‌های" یا کبوترهای نمادین ("کلومبا") گنجانده می‌شود. توسط کسانی که آن را پذیرفتند، معمولاً آن را به عنوان آرایه تک‌نماد تلقی می‌کردند که تنها دارای گونه کبوتر صورتی ("N. mayeri") در موریس بود. تجزیه و تحلیل اخیر شاخه‌بندی از mtDNA سیتوکروم ب، سیتوکروم اکسیداز سی زیرواحد I و NADH دهیدروژناز ۲، و همچنین داده‌های توالی اینترون ۷ β-فیبرینوژن هسته‌ای، همراه با ریخت‌شناسی و رفتار متمایز، نشان می‌دهد که
با ریخت‌شناسی و رفتار متمایز، نشان می‌دهد که سردهٔ معتبر است اما تک‌نماد نیست. سردهٔ "Nesoenas" در واقع باید به دودمان ظاهراً تک‌تبار Columbidae از منطقه ماداگاسکار - جزایر ماسکارین اشاره کند. اگرچه بیشتر به هر دو سردهٔ "استرپتوپلیا" و "کلومبا" مرتبط است، اما نمی‌توان آن را به صراحت یکی از شاخه‌های پایه هر یک از این دو در نظر گرفت. گونه‌ها. این سرده دارای سه گونه است که یکی از آنها اکنون منقرض شده‌است: یکی دیگر از گونه‌های منقرض‌شده ممکن است وابسته به این سرده باشد:
قمری‌های پَرناز سرده‌ای از پرندگان خانواده کبوتران است. اینها کبوترهای تغذیه زمینی هستند که در قاره آمریکا زندگی می‌کنند. سردهٔ "Leptotila" توسط طبیعت‌شناس انگلیسی ویلیام جان سوینسون در سال ۱۸۳۷ با کبوتر کارائیبی "Leptotila jamaicensis" به عنوان گونه نماد معرفی شد. نام سرده ترکیبی از واژهٔ "لپتوس" یونان باستان به معنای «لطیف» یا «ناز» با به معنی «پر» است. این سرده دارای ۱۱ گونه است.
قمری‌های خاکی ، سرده‌ای از کبوترهای کوچک دم‌دراز از خانواده کبوتران است. آنها بومی جنوب شرق آسیا و استرالیا هستند و اغلب در مناطق باز و بوته‌زارها یافت می‌شوند. آنها عمدتاً از دانه‌هایی تغذیه می‌کنند که با جستجو روی زمین پیدا می‌کنند. آنها معمولاً دو تخم را در یک لانه ساده از شاخه‌ها و علف می‌گذارند. پرهای آنها عمدتاً قهوه‌ای مایل به خاکستری با الگوی لکه‌ها یا نوارها است. قمری گورخری و قمری الماسی معمولاً در اسارت نگهداری می‌شوند. این سرده در سال ۱۸۳۷ توسط طبیعت‌شناس انگلیسی ویلیام جان سوینسون با قمری