payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مارینا سرگئیونا ویازوفسکا (؛ زادهٔ ) ریاضی‌دان اهل اوکراین است. جایزه فیلدز. مارینا ویازوفسکا ریاضیدان ۳۷ ساله اوکراینی دومین زنی بعد از مریم میرزاخانی شد که برنده جایزه فیلدز شده‌است. او برای کار در زمینه یک معمای قدیمی چند صد ساله موسوم «به هم‌پوشانی گوی‌ها» برنده این جایزه شده‌است. هم‌پوشانی گوی‌ها یعنی یافتن حداکثر تعداد کره‌هایی که می‌توان در یک فضای محدود و مشخص جا داد. ریاضی‌دان‌ها معمولاً برای حل این مسئله به هندسه سه‌بعدی و قرار دادن گوی‌ها در هرم روی می‌آورند. این جایزه هر چهار سال یکبار اهدا
روی می‌آورند. این جایزه هر چهار سال یکبار اهدا می‌شود و قرار بود مراسم آن در سنت‌پترزبورگ انجام شود که به دلیل حمله روسیه به اوکراین به هلسینکی پایتخت فنلاند منتقل شد. زندگی شخصی. ویازوفسکا در کیف به دنیا آمد. او بزرگترین خواهر بین سه خواهر است. پدر او شیمیدانی بود که در شرکت هوافضای آنتونوف کار می‌کرد و مادر او یک مهندس بود. او در مدرسه مخصوص دانش آموزان باهوش در علم و تکنولوژی ( در کیف تحصیلات دبیرستان خود را گذراند. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه تحقیقاتی کلی و نشان فیلدز شده‌است.
برایان اوجدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است که در حال حاضر در پست هافبک برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، از باشگاه‌های حاضر در لیگ برتر فوتبال انگلیس به میدان می‌رود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان، امید و بزرگسالان پاراگوئه بازی کرده‌است. دوران باشگاهی. اوجدا کار خود را با باشگاه الیمپیا پاراگوئه آغاز کرد. او در پایان فصل ۲۰۱۸ به فوتبال بزرگسالان ارتقا یافت و در اولین بازی حرفه‌ای خود در ۲ دسامبر
یافت و در اولین بازی حرفه‌ای خود در ۲ دسامبر در پیروزی ۳–۲ مقابل سول دی آمریکا ظاهر شد. او در نیمه دوم تعویض شد. او همچنین در آن سال در سه بازی کوپا پاراگوئه شرکت کرد. در مارس ۲۰۱۹، اوجدا قرارداد خود را تمدید کرد. پس از بازی نکردن در طول فصل ۲۰۱۹، اوجدا به باشگاه دفنسا ی جاستیسیا از باشگاه‌های حاضر در لیگ برتر فوتبال آرژانتین قرض داده شد. در ۳۱ اوت ۲۰۲۱، اوجدا با قراردادی چهارساله، به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست در چمپیونشیپ ملحق شد. او اولین بازی خود را در تساوی بدون گل مقابل باشگاه فوتبال لوتون تاون در
تساوی بدون گل مقابل باشگاه فوتبال لوتون تاون در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۱ انجام داد. دوران ملی. اوجدا سابقه بازی برای تیم‌های ملی پایه پاراگوئه را دارد. او ۸ بار در مسابقات کوپا آمریکا زیر ۱۷ سال در سال ۲۰۱۷ به میزبانی شیلی بازی کرد. وی هم‌چنین در سال ۲۰۱۹، در مسابقات زیر ۲۰ سال قهرمانی ملت‌های آمریکای جنوبی با پیراهن پارگوئه به میدان رفت. او اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان پاراگوئه در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱ در مقدماتی جام جهانی مقابل اکوادور انجام داد که در نهایت با باخت ۰–۲ خارج از خانه همراه شد. او در دقیقه ۶۵ جانشین
۰–۲ خارج از خانه همراه شد. او در دقیقه ۶۵ جانشین هوگو مارتینز شد.
باشگاه الیمپیا () یک باشگاه ورزشی پاراگوئه است که در شهر آسونسیون واقع شده‌است. این باشگاه انجام ورزش‌های مختلف را ترویج می‌کند که بیشترین اهمیت را به ورزش‌های فوتبال، راگبی و بسکتبال داده‌است که اولی بالاترین اولویت و موفق‌ترین است. آنها در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۲ توسط گروهی از جوانان پاراگوئه ای تأسیس شدند و نام آن از ایده بنیانگذار اصلی آن، ویلیام پاتس، هلندی مقیم پاراگوئه، که پدر فوتبال پاراگوئه به حساب می‌آید، زیرا این ورزش را در این کشور آمریکای جنوبی معرفی کرده‌است نشات می‌گیرد. در سطح بین‌المللی، این باشگاه
نشات می‌گیرد. در سطح بین‌المللی، این باشگاه به عنوان Olimpia Asunción شناخته می‌شود تا خود را از باشگاه‌های فوتبال آمریکای لاتین به همین نام متمایز کند. تاریخچه. در ۲۳ نوامبر ۱۹۰۱، قبل از تشکیل باشگاه المپیا، ویلیام پاتس اولین مسابقه ای را بین دو تیم از شاگردانش ترتیب داد که سپس جوانان را مشتاق ساختن یک تیم ورزشی در پاراگوئه کرد. المپیا در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۲ تأسیس شد و قدیمی‌ترین تیم فوتبال پاراگوئه بود. این باشگاه توسط ویلیام پاتس هلندی، همراه با یاران پاراگوئه‌ای‌اش، سیلا گودوی، فرناندو اس. پاسکوال، خوزه ای.
سیلا گودوی، فرناندو اس. پاسکوال، خوزه ای. تورس، گوستاوو ام. کرواتو، هکتور کاباناس، خوان رودی، آنتونیو پدرازا، لوئیس مارکوس، خوان مارا و خنارو گوتیرز یگروس تأسیس شد. اساس‌نامه تأسیس باشگاه در خانه خانواده رودی، واقع در خیابان‌های آزارا و ایندیپندنسیا ناسیونال در مرکز شهر آسونسیون، پاراگوئه نوشته شد. آن شب سه نام برای باشگاه پیشنهاد شد: پاراگوئه، اسپارتا و الیمپیا. تصمیم نهایی به ویلیام پاتس رسید که «باشگاه الیمپیا» را به عنوان نام رسمی تیم، به افتخار شهر یونانی الیمپیا، جایی که بازی‌های المپیک در آنجا متولد
الیمپیا، جایی که بازی‌های المپیک در آنجا متولد شد، انتخاب کرد. ورزش‌ها. المپیا همچنین برای آموزش ورزشکارانی که به جز فوتبال در سایر ورزش‌ها مانند بوکس، شنا، تنیس و هندبال به رقابت می‌پردازند، به خوبی شناخته شده‌است. المپیا همچنین تیم فوتسال موفقی دارد که در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتسال پاراگوئه بازی می‌کند. فوتبال. اصلی‌ترین رشته ورزشی این باشگاه فوتبال است و الیمپیا یکی از قدیمی‌ترین و موفق‌ترین باشگاه‌های تاریخ پاراگوئه به حساب می‌رود. بسکتبال. درست مانند فوتبال، المپیا موفق‌ترین تیم بسکتبال پاراگوئه
فوتبال، المپیا موفق‌ترین تیم بسکتبال پاراگوئه است. از سال ۱۹۳۷، ۲۹ قهرمانی ملی را به دست آورده‌است، که دوازده عنوان متوالی از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۷ به عنوان شگفت انگیزترین شاهکار در رزومه آنها حساب می‌شود. راگبی. در ۲۹ آوریل ۲۰۱۹، مارکو ترواتو، رئیس باشگاه، در توییتر پست کرد که المپیا یک بخش اتحادیه راگبی را برای رقابت در سوپرلیگا جدید آمریکانا د راگبی برای فصل افتتاحیه آن در سال ۲۰۲۰ راه اندازی خواهد کرد.این تیم که الیمپیا لاینز نام دارد، تنها نماینده پاراگوئه در این رقابت‌ها خواهد بود.
وِقاحَت یا قِباحَت به هر گفته یا عملی گفته می‌شود که به شدت به اخلاق رایج آن زمان توهین کند. این واژه برای نشان‌دادن انزجار و خشم شدید اخلاقی به کار می‌رود. به عنوان یک اصطلاح حقوقی، این کلمه معمولاً برای تعریف افرادی که درگیر فعالیت‌های بی‌شرمی جنسی و دفعی هستند، و همچنین به گفته‌های مرتبط با سخنان ناسزا اشاره می‌کند. واژهٔ انگلیسی آن از واژهٔ لاتین «'»، (بیمار، منزجرکننده، گستاخی) با ریشه‌شناسی نامشخص مشتق شده‌است. مترادف‌های فارسی آن همچنین می‌توانند بی‌شرمی، بی‌حیایی، هرزگی یا مستهجن باشند. ایالات
بی‌شرمی، بی‌حیایی، هرزگی یا مستهجن باشند. ایالات متحده. در ایالات متحده، مسائل مربوط به وقاحت باعث ایجاد محدودیت در آزادی بیان و مطبوعات می‌شود، که در غیر این صورت توسط اولین متمم قانون اساسی ایالات متحده محافظت می‌شود. قانون وقاحت فدرال در ایالات متحده غیرعادی است زیرا استاندارد ملی یکسانی وجود ندارد. پاتر استوارت، قاضی سابق دیوان عالی ایالات متحده آمریکا، در تلاش برای طبقه‌بندی مواردی که دقیقاً «آنچه وقاحت را نشان می‌دهد» چنین نوشت: «من امروز تلاش نمی‌کنم تا تعریفی را برای انواع مطالبی که از نظر من
تا تعریفی را برای انواع مطالبی که از نظر من پذیرفته‌شده هستند، ارائه کنم [...] اما اگر چنین چیزی را ببینم، می‌دانم» در ایالات متحده، حکم دادگاه عالی در سال ۱۹۷۳ در مورد "میلر در برابر کالیفرنیا" یک آزمایش سه‌لایه برای تعیین اینکه چه چیزی وقیح—و در نتیجه محافظت‌نشده‌است، انجام داد؛ در مقابل آن همچنین موضوعاتی که صرفاً به عشق شهوانی اشاره می‌کنند مطرح شد که به صورت قانونی توسط متمم اول قانون اساسی ایالات متحده محافظت می‌شود. وارن برگر، رئیس قاضی دادگاه با ارائه نظر دادگاه نوشت: رهنمودهای اساسی باید چنین
ارائه نظر دادگاه نوشت: رهنمودهای اساسی باید چنین باشند: (الف) آیا یک فرد رایج که معیارهای جامعهٔ معاصر را می‌داند و به کار می‌گیرد، این اثر را به‌طور کلی، برای علاقهٔ اولیه جذاب می‌داند یا خیر، (ب) اینکه آیا اثر به شیوه‌ای آشکارا توهین‌آمیز، رفتار جنسی‌ای که به‌طور خاص توسط قانون قابل اجرا تعریف شده‌است را به تصویر می‌کشد یا توصیف می‌کند؛ و (پ) اینکه آیا اثر، در مجموع، فاقد ارزش جدی ادبی، هنری، سیاسی یا علمی است. نقد. قانون وقاحت در موارد زیر مورد انتقاد قرار گرفته‌است: با وجود این انتقادات، قوانین وقاحت
گرفته‌است: با وجود این انتقادات، قوانین وقاحت دربارهٔ میلر اجرا شدند. برخی از ایالت‌ها قوانینی را تصویب کرده‌اند که سانسور را در مدارس، دانشگاه‌ها و کتابخانه‌ها الزامی می‌کنند، حتی اگر کمک‌های دولتی دریافت نکنند که نیازمند سانسور در این مؤسسات باشد. این‌ها شامل آریزونا، کنتاکی، میشیگان، مینه‌سوتا، کارولینای جنوبی و تنسی است. در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲، بیست ایالت دیگر در حال بررسی چنین قانونی بودند. پورنوگرافی کودکان. هرزه‌نگاری کودک به تصاویر یا فیلم‌ها (همچنین به عنوان تصاویر کودک‌آزاری شناخته می‌شود) اشاره
به عنوان تصاویر کودک‌آزاری شناخته می‌شود) اشاره دارد. به این ترتیب، هرزه‌نگاری بصری کودک، سابقه سوءاستفاده جنسی از کودکان است. سوءاستفاده از کودک در طول اعمال جنسی که در تولید پورنوگرافی کودکان ثبت می‌شود، رخ می‌دهد، و چندین استاد روانشناسی بیان می‌کنند که خاطرات این سوءاستفاده‌ها تا زمانی که سوابق بصری وجود داشته باشد و به آنها دسترسی شود و «به‌طور هرزه یا فاسد» مورد سوءاستفاده قرار گیرد، حفظ می‌شود. برخی کشورها همچنین نوشته‌هایی را در این مورد ممنوع می‌کنند—که فعالیت‌های جنسی صریح مربوط به کودک را به قلم
فعالیت‌های جنسی صریح مربوط به کودک را به قلم می‌کشند. در "نیویورک در برابر فربر"، دادگاه عالی ایالات متحده حکم داد که برای غیرقانونی‌شدن هرزه‌نگاری کودکان لازم نیست که از نظر قانونی وقیح باشد. دادگاه حکم داد که برخلاف انواع تصاویر در نظر گرفته شده در "میلر"، تصاویری که آسیب اساسی به کودکان را به تصویر می‌کشند، نیازی به توسل به «منافع محتاطانه افراد عادی» ندارند. به‌طور کلی، به منظور ممنوع شدن. یکی دیگر از تفاوت‌های قانون اساسی ایالات متحده در مورد وقاحت و قوانین مربوط به هرزه‌نگاری کودکان این است که دیوان
مربوط به هرزه‌نگاری کودکان این است که دیوان عالی در "استنلی در برابر جورجیا"، که در اختیار داشتن مواد وقیح نمی‌تواند جرم‌انگاری شود، در حالی که در "آزبورن در برابر اوهایو"، دادگاه عالی حکم داد که داشتن پورنوگرافی کودکان می‌تواند جرم‌انگاری شود. دلیل آن این بود که انگیزهٔ جرم‌انگاری داشتن پورنوگرافی کودکان «تخریب بازاری برای استفاده استثمارگرانه از کودکان» به جای جلوگیری از مسموم‌کردن ذهن بینندگان آن بود. سه قاضی مخالف در آن پرونده استدلال کردند: «در حالی که استثمار جنسی از کودکان بدون شک یک مشکل جدی است،
استثمار جنسی از کودکان بدون شک یک مشکل جدی است، اوهایو از سلاح‌های دیگری برای مبارزه با آن استفاده می‌کند.» سانسور در فیلم. معمولاً فیلم‌های سانسورشده با درجه‌بندی «X؛ ایکس» نشان داده می‌شود که برخی از فیلم‌ها تحت آن دسته‌بندی می‌شوند. برجسته‌ترین فیلم‌هایی که درجهٔ «X» دریافت کردند، «"دیپ ثروت"» (۱۹۷۲) و "اهریمن درون دوشیزه جونز" (۱۹۷۳) بودند. این فیلم‌ها رابطهٔ جنسی آشکار، غیر شبیه‌سازی‌شده و نفوذی را نشان می‌دهند که به عنوان بخشی از یک طرح معقول با ارزش‌های تولیدی قابل احترام ارائه شده‌است. برخی از
تولیدی قابل احترام ارائه شده‌است. برخی از مقامات ایالتی برای محافظت از «معیارهای جامعهٔ محلی» دستورهای علیه چنین فیلم‌هایی صادر کردند. نمایش "دیپ ثروت" در نیویورک در اواسط فیلم توقیف شد و غرفه‌داران فیلم به ترویج وقاحت مجرم شناخته شدند. در سال ۱۹۶۳، فیلم "موجودات شعله‌ور" منتشر شد که اکران سینمایی آن توسط پلیس قطع شده و بازیگران آن دستگیر و متهم شدند. طبق مستند "این فیلم هنوز رتبه‌بندی نشده"، فیلم‌هایی که شامل رابطهٔ جنسی همجنس‌گرایان (حتی اگر به‌طور ضمنی) یا لذت زنانه می‌شوند، نسبت به همتایان مرد
ضمنی) یا لذت زنانه می‌شوند، نسبت به همتایان مرد دگرجنس‌گرای خود به شدت سانسور شده‌اند. انجمن تصاویر متحرک آمریکا (MPAA) برای فیلم‌هایی که به صورت تجاری در ایالات متحده به نمایش گذاشته شده و برای عموم توزیع می‌شوند، رتبه‌بندی می‌کند. رتبه‌بندی‌ها از طریق ادارهٔ طبقه‌بندی و رتبه‌بندی (CARA) صادر می‌شود. هدف سیستم رتبه‌بندی ارائه اطلاعاتی در مورد محتوای فیلم‌های سینمایی است تا والدین بتوانند تشخیص دهند که آیا یک فیلم برای تماشای فرزندانشان مناسب است یا خیر. انگلستان. قوانین فحاشی در انگلستان و ولز در حال حاضر
قوانین فحاشی در انگلستان و ولز در حال حاضر توسط قوانین انتشار قباحت اداره می‌شود، اما قانون قباحت قدمت بسیار بیشتری به کامن لا انگلیس دارد. رمان "مردلاس زن" از استنلی کافمن توسط پنگوئن بوکس در سال ۱۹۵۷ منتشر شد و به دلیل قباحت تحت پیگرد قانونی ناموفق قرار گرفت. قانون انتشارات مستهجن بسیار مبهم است و وقاحت را با ارجاع به مطالبی که احتمالاً «هرزه و فاسد» هستند، تعریف می‌کند. قانون ۱۹۵۹ در زمانی تصویب شد که اکثر کشورهای غربی در آستانهٔ ورود به مرحله جدیدی از هنجار جنسی بودند. محاکمه پنگوئن بوکس به دلیل انتشار
جنسی بودند. محاکمه پنگوئن بوکس به دلیل انتشار کتاب "عاشق لیدی چترلی" در سال ۱۹۶۰ همچنین ناموفق بود و محکومیت در دادگاه سال ۱۹۷۱ مجله "اوز" در دادگاه تجدید نظر لغو شد. تلاشی برای محاکمهٔ دانشگاه مرکزی انگلستان در سال ۱۹۹۷ به دلیل قرار گداشتن نسخه‌ای از کتاب رابرت مپل‌تورپ در دانشگاه، پس از تمسخر فرهنگستان و رسانه‌های خبری کنار گذاشته شد. قانون اصلی وقاحت در انگلستان و ولز، برای آثار هنری تا دههٔ ۱۹۶۰، همان قانون اوباشی ۱۸۳۸ بود؛ این قانون با موفقیت در پیگرد قانونی علیه دی.اچ. لارنس برای نمایشگاهی از
پیگرد قانونی علیه دی.اچ. لارنس برای نمایشگاهی از نقاشی‌هایش در گالری وارن، لندن، در سال 1929 و در سال ۱۹۶۶ علیه هنرمند بریتانیایی استاس پاراسکو برای نمایشگاهی از نقاشی‌هایش که در آن سال در شهر لیدز در شمال انگلیس، مورد استفاده قرار گرفت. بخش‌هایی از این قانون مدت کوتاهی پس از محاکمهٔ پاراسکوس لغو شد و از آن زمان به ندرت در رابطه با هنرهای تجسمی استفاده شده‌است. جرایم جنسی نگرانی خاصی ایجاد کرده‌است. هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا در سال ۱۹۷۶ اعلام کرد که در آن سال، ۵۸ فیلم را مشاهده کرده‌است که «تجاوز
در آن سال، ۵۸ فیلم را مشاهده کرده‌است که «تجاوز آشکار» را به تصویر می‌کشند و صحنه‌هایی را که این امر را تجلیل می‌کنند، «وقیح و ناپسند» اعلام کرد. برخلاف پرسش‌های «بی‌شرمی» که در مورد صراحت جنسی اعمال شده‌است، فیلم‌هایی که متهم به وقاحت هستند به عنوان «مایل به فسق و فساد» تلقی شده و قابل پیگرد قانونی هستند. بریتانیا در سال ۲۰۰۸ مردی را به دلیل نوشتن یک داستان جنسی تخیلی ("آر در برابر واکر") تحت تعقیب قرار داد. دادستانی سلطنتی در سال ۲۰۰۹ این پرونده را رد کرد. در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ اکثر کشورهای غربی
کرد. در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ اکثر کشورهای غربی پورنوگرافی هاردکور را قانونی کردند. در دهه ۱۹۸۰ بریتانیا تقریباً تنها کشور لیبرال دموکرات بود که فروش پورنوگرافی هاردکور در آن هنوز کاملاً غیرقانونی بود، اگرچه مالکیت آن مجرمانه نبود (به جز پورنوگرافی کودکان). نوار ویدئویی خانگی بازار پر رونقی بود و قاچاق مواد هاردکور از اروپا یا ایالات متحده برای افراد نسبتاً ساده بود، جایی که می‌توان آن را به صورت قانونی خریداری کرد. این منجر به بازار سیاه قابل توجهی از نوارهای ویدیویی بی کیفیت شد. در طول دهه ۱۹۹۰، ظهور
ویدیویی بی کیفیت شد. در طول دهه ۱۹۹۰، ظهور اینترنت، دسترسی شهروندان بریتانیایی به مطالب هاردکور را آسان‌تر از همیشه کرد. سرانجام، در سال ۲۰۰۰، پس از رد یک پرونده توسط هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا، پورنوگرافی هاردکور به‌طور مؤثر قانونی شد، مشروط به شرایط خاص و محدودیت‌های صدور مجوز. فروش مطالب وقیح از طریق پست همچنان جرم است. پس از سال ۱۹۸۴، فروشندگان نوار ویدئویی بیشتر تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. چهار فیلمی که در اصل از دریافت گواهینامه رد شدند—"جن‌گیر"، "سگ‌های پوشالی"، "مرده شریر"، و "کشتار با
"سگ‌های پوشالی"، "مرده شریر"، و "کشتار با اره‌برقی در تگزاس"—در اواخر دهه ۱۹۹۰ گواهینامه دریافت کردند و متعاقباً در تلویزیون اصلی به نمایش درآمدند. نیوزلند. در نیوزیلند، نمایش فیلم "دیپ ثروت" (۱۹۷۲) تنها در سال ۱۹۸۶ پاک شد. اما این فیلم اکران نشده‌است زیرا تنها سینمایی که اقدام به برگزاری اکران کرده بود توسط شورای شهر که مالک ساختمان بود منع شد. چین. در سال ۲۰۱۶، وزارت فرهنگ چین ۲۳ شرکت را به دلیل میزبانی محتوای مستهجن به صورت آنلاین سانسور کرد. این حذف شامل بیش از ۲۰۰۰۰ فید زنده از ۲۶ وب‌سایت مختلف بود که
بیش از ۲۰۰۰۰ فید زنده از ۲۶ وب‌سایت مختلف بود که محتوای متنوعی شامل پورنوگرافی و خشونت را میزبانی می‌کردند. کره جنوبی. در سال ۲۰۱۷، دادگاه عالی کره جنوبی حکم داد که تصویری از اندام تناسلی مرد بدون لباس، اگر در زمینه فرهنگی، هنری، پزشکی یا آموزشی ارائه نشود، ناپسند است. ایران. قوانین فعلی ایران در برابر پورنوگرافی اکنون شامل احکام اعدام برای افرادی است که به دلیل تولید چنین مواردی محکوم شده‌اند. کشورهای دیگر. کشورهای مختلف در مورد انواع موادی که به عنوان نهادهای قانونی به شهروندان خود اجازهٔ دسترسی و انتشار
قانونی به شهروندان خود اجازهٔ دسترسی و انتشار در میان جمعیت محلی خود را می‌دهند، موضع‌گیری‌های متفاوتی دارند. مجموعه محتوای مجاز این کشورها به‌طور گسترده‌ای متفاوت است و برخی از آنها مجازات شدید تا اعدام را برای اعضایی که محدودیت‌های خود را نقض می‌کنند، در نظر گرفته‌اند. در هند قانون وقاحت هنوز همان قانونی است که توسط دولت بریتانیا وضع شده بود. اتهامات وقاحت تا به امروز در برابر نویسندگان و شاعران مختلف مطرح شده‌است. این قانون هنوز اصلاح نشده‌است؛ محاکمه‌های معروف مربوط به هنگریالیست‌های است که در دهه ۱۹۶۰
معروف مربوط به هنگریالیست‌های است که در دهه ۱۹۶۰ دستگیر و تحت تعقیب قرار گرفتند.
مردم‌سالاری شدن ، دِموکراتیزاسیون یا دموکراتیک شدن، دموکراتیزه شدن، گذار به دموکراسی، یا گذار به یک نظام سیاسی دموکراتیک (مردم‌سالار) است و شامل تغییرات سیاسی بنیادی می‌شود که در جهتی دموکراتیک حرکت می‌کنند. ممکن است گذار از یک رژیم اقتدارگرا به یک دموکراسی کامل، گذار از یک نظام سیاسی استبدادی به نیمه دموکراسی یا گذار از یک نظام سیاسی نیمه استبدادی به یک نظام سیاسی دموکراتیک باشد. نتیجه دموکراتیک شدن ممکن است تثبیت شود (برای نمونه در انگلستان) یا دموکراتیک شدن ممکن است با معکوسیت‌های مکرر مواجه شود (مانند
شدن ممکن است با معکوسیت‌های مکرر مواجه شود (مانند شیلی). الگوهای مختلف دموکراسی‌سازی اغلب برای توضیح سایر پدیده‌های سیاسی، مانند این استفاده می‌شود که آیا یک کشور به سمت جنگ می‌رود یا اینکه آیا اقتصاد آن رشد می‌کند. اینکه آیا و تا چه حد دموکراتیک‌شدن رخ می‌دهد به عوامل مختلفی از جمله توسعه اقتصادی، میراث تاریخی، جامعه مدنی و فرایندهای بین‌المللی نسبت داده شده‌است. برخی گزارش‌ها از دموکراسی‌سازی تأکید می‌کنند که چگونه نخبگان دموکراتیزه‌سازی را پیش بردند، در حالی که گزارش‌های دیگر بر فرایندهای مردمی از پایین
که گزارش‌های دیگر بر فرایندهای مردمی از پایین به بالا تأکید می‌کنند. روند مخالف دموکراتیک ‌شدن به نام عقب‌نشینی دموکراتیک یا اقتدارگرا ساختن شناخته می‌شود. علل و دلایل. بحث‌های چشمگیری در مورد عوامل مؤثر بر دموکراسی (مثلاً ترویج یا تحدید آن) وجود دارد. عوامل اقتصادی، فرهنگی و تاریخی به عنوان عوامل اثرگذار بر این فرایند ذکر شده‌است. توسعه اقتصادی و مدرن‌سازی. پژوهشگرانی مانند سیمور مارتین لیپست، کارلز بوکس، سوزان استوکس، دیتریش روشمایر، اولین استیفنز و جان استفنز استدلال می‌کنند توسعه اقتصادی احتمال
و جان استفنز استدلال می‌کنند توسعه اقتصادی احتمال دموکراسی‌سازی را افزایش می‌دهد. در ابتدا این استدلال توسط لیپست در سال ۱۹۵۹ میلادی استدلال شد، سپس به عنوان نظریه مدرنیزاسیون (modernization theory) شناخته شد. به گفته دانیل تریزمن، «رابطه قوی و ثابتی بین درآمد بالاتر و هم دموکراتیزه شدن و هم بقای دموکراتیک در میان مدت (۱۰ تا ۲۰ سال) وجود دارد ولی نه لزوماً در بازه‌های زمانی کوتاه‌تر.» رابرت دال استدلال می‌کرد اقتصادهای بازار آزاد شرایط مطلوبی را برای نهادهای دموکراتیک فراهم می‌کنند. تولید ناخالص داخلی /
دموکراتیک فراهم می‌کنند. تولید ناخالص داخلی / سرانه بالاتر با دموکراسی همبستگی دارد و برخی ادعا می‌کنند ثروتمندترین دموکراسی‌ها هرگز در معرض اقتدارگرایی قرار نگرفته‌اند. ظهور آدولف هیتلر و حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان در وایمار آلمان را می‌توان به‌عنوان یک مثال مخالف و آشکار این استدلال در نظر گرفت. اگرچه در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی، آلمان یک اقتصاد پیشرفته بود ولی در آن زمان، این کشور نیز تقریباً بعد از آن در وضعیت بحران اقتصادی به سر می‌برد این بحران‌های اقتصادی در نهایت با جنگ جهانی اول (در دهه
اقتصادی در نهایت با جنگ جهانی اول (در دهه ۱۹۱۰ میلادی)، و با تأثیرات رکود بزرگ بدتر شد. همچنین این مشاهدات کلی وجود دارد که نظامی دموکرات تا قبل از انقلاب صنعتی بسیار نادر بوده‌است؛ بنابراین تحقیقات تجربی بسیاری را به این باور رساند که توسعه اقتصادی شانس گذار به دموکراسی را افزایش می‌دهد (نظریه مدرنیزاسیون یا )، یا به تحکیم دموکراسی‌های تازه تأسیس کمک می‌کند. یک مطالعه نشان می‌دهد توسعه اقتصادی باعث دموکراسی‌سازی می‌شود ولی فقط در میان‌مدت (۱۰ تا ۲۰ سال). این بدین دلیل است که توسعه ممکن است رهبر سیاسی فعلی
بدین دلیل است که توسعه ممکن است رهبر سیاسی فعلی را تثبیت کند ولی در هنگام خروج وی از قدرت، تحویل دولت به پسر یا دستیار مورد اعتماد وی دشوارتر می‌شود. با این حال، بحث در مورد اینکه آیا دموکراسی پیامد ثروت است، علت آن، یا هر دو فرایند به هم مرتبط نیستند، به دور از قطعیت است. مطالعه دیگری نشان می‌دهد که توسعه اقتصادی به ثبات سیاسی یک کشور برای ترویج دموکراسی بستگی دارد. کلارک، رابرت و گلدر در فرمول‌بندی مجدد مدل آلبرت هیرشمن از "خروج، صدا و وفاداری (Albert Hirschman's model of Exit, Voice and Loyalty)" توضیح
model of Exit, Voice and Loyalty)" توضیح می‌دهند که چگونه افزایش ثروت در یک کشور به "خودی خود" بر روند دموکراتیزاسیون تأثیر نمی‌گذارد، بلکه تغییرات در ساختارهای اجتماعی-اقتصادی است. که با افزایش ثروت همراه می‌شوند. آنها توضیح می‌دهند که چگونه این تغییرات ساختاری به عنوان یکی از دلایل اصلی دموکراتیک شدن چندین کشور اروپایی خوانده شده‌است. زمانی که مدرن‌سازی و انقلاب صنعتی بخش کشاورزی را کارآمدتر کرد و ساختارهای اجتماعی-اقتصادی آنها را تغییر داد، سرمایه‌گذاری‌های بزرگتری از زمان و منابع برای بخش‌های تولیدی و
بزرگتری از زمان و منابع برای بخش‌های تولیدی و خدماتی استفاده شد. برای مثال، در انگلستان، اعضای نجیب‌زاده شروع به سرمایه‌گذاری بیشتر بر روی فعالیت‌های تجاری کردند که به آنها امکان داد از نظر اقتصادی برای دولت اهمیت بیشتری پیدا کنند. این نوع جدید از فعالیت‌های تولیدی با قدرت اقتصادی جدیدی همراه شد، زیرا شمارش دارایی‌ها برای دولت دشوارتر شد و بنابراین مالیات آن نیز دشوارتر شد. به همین دلیل، اقتدارگرایی دیگر امکان‌پذیر نبود و دولت مجبور بود با نخبگان اقتصادی جدید برای استخراج درآمد مذاکره کند. یک معامله پایدار
برای استخراج درآمد مذاکره کند. یک معامله پایدار باید انجام می‌شد زیرا دولت بیشتر به شهروندان خود و وفاداری آنان وابسته شد و با این اتفاق، شهروندان اکنون اهرم‌هایی داشتند که باید در فرایند تصمیم‌گیری برای کشور مورد توجه قرار گیرند. آدام پرژورسکی و فرناندو لیمونگی استدلال می‌کنند که در حالی که توسعه اقتصادی باعث می‌شود دموکراسی‌ها کمتر به اقتدارگرایی تبدیل شوند، شواهد کافی برای نتیجه‌گیری اینکه توسعه باعث دموکراسی شدن (تبدیل یک دولت استبدادی به دموکراسی) می‌شود، وجود ندارد. اوا بلین استدلال می‌کند تحت شرایط
وجود ندارد. اوا بلین استدلال می‌کند تحت شرایط خاص، بورژوازی و کارگران به احتمال زیاد طرفدار دموکراسی‌سازی هستند، اما در شرایطی دیگر طرفدار آن نیستند. توسعه اقتصادی می‌تواند حمایت عمومی از رژیم‌های استبدادی را در کوتاه مدت تا میان مدت افزایش دهد. اندرو ناتان استدلال می‌کند چین یک مورد مشکل ساز برای این تز است که توسعه اقتصادی باعث دموکراتیک شدن می‌شود. مایکل میلر دریافت که توسعه اقتصادی احتمال «دموکراتیزه شدن در رژیم‌هایی که شکننده و ناپایدار هستند را افزایش می‌دهد، اما این توسعه اقتصادی احتمال شروع این
می‌دهد، اما این توسعه اقتصادی احتمال شروع این شکنندگی را کمتر می‌کند.» تحقیقاتی وجود دارد که نشان می‌دهد شهرنشینی بیشتر، از طریق مسیرهای مختلف، به دموکراسی‌سازی کمک می‌کند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ میلادی نشان داد که موافقت نامه‌های تجاری ترجیحی (preferential trade agreements یا PTA) «دموکراتیک شدن یک کشور را تشویق می‌کند، به ویژه اگر شرکای PTA خود دموکراسی باشند.» آزادسازی در حکومت‌های استبدادی در کشورهایی که از مزیت نقطه شروع بهتری در رابطه با نهادهای سیاسی، تولید ناخالص داخلی و آموزش برخوردار بودند، به
تولید ناخالص داخلی و آموزش برخوردار بودند، به احتمال زیاد موفقیت آمیزتر است. این کشورهای امتیاز و مزیت دارتر (داشتن مزیت نقطه شروع بهتر) همچنین می‌توانستند اصلاحات کلیدی را با سرعت بیشتری انجام دهند و حتی در مناطقی که هیچ مزیت اولیه‌ای نداشتند، می‌توانستند این کار را انجام دهند. این نشانگر وجود اثر متیو در علوم سیاسی است: به کشورهایی که قبلاً داشته‌اند، بیشتر داده می‌شود. یک فراتحلیل توسط جراردو ال. مونک از تحقیق در مورد استدلال لیپست نشان می‌دهد که اکثر مطالعات این تز را که سطوح بالاتر توسعه اقتصادی منجر
این تز را که سطوح بالاتر توسعه اقتصادی منجر به دموکراسی بیشتر می‌شود را پشتیبانی نمی‌کنند. برابری و نهادهای فراگیر. «Acemoglu» و «رابینسون» استدلال کردند که رابطه بین برابری اجتماعی و گذار دموکراتیک پیچیده‌است: مردم انگیزه کمتری برای شورش در یک جامعه برابری طلب (مثلاً سنگاپور) دارند، بنابراین احتمال دموکراتیزه شدن کمتر است. در یک جامعه به شدت نابرابر (به عنوان مثال، آفریقای جنوبی تحت آپارتاید)، توزیع مجدد ثروت و قدرت در یک دموکراسی به قدری برای نخبگان مضر است که آنها هر کاری را برای جلوگیری از
نخبگان مضر است که آنها هر کاری را برای جلوگیری از دموکراسی‌سازی انجام می‌دهند. دموکراسی‌سازی به احتمال زیاد در جایی در میانه ظهور می‌کند، در کشورهایی که نخبگان آنها امتیازاتی را ارائه می‌دهند، زیرا (۱) تهدید یک انقلاب را معتبر می‌دانند و (۲) هزینه دادن امتیازات را خیلی زیاد نمی‌دانند. این انتظار مطابق با تحقیقات تجربی است که نشان می‌دهد دموکراسی در جوامع برابری طلب پایدارتر است. فرهنگ. برخی ادعا می‌کنند که فرهنگ‌های خاص صرفاً برای ارزش‌های دموکراتیک بیشتر از دیگران مساعدت می‌کنند. این دیدگاه احتمالاً قوم
از دیگران مساعدت می‌کنند. این دیدگاه احتمالاً قوم گرا است. به‌طور معمول، این فرهنگ غربی است که به عنوان «بهترین مناسب» برای دموکراسی ذکر می‌شود، در حالی که سایر فرهنگ‌ها حاوی ارزش‌هایی هستند که دموکراسی را دشوار یا نامطلوب می‌کنند. این استدلال گاهی اوقات توسط رژیم‌های غیر دموکراتیک برای توجیه شکست خود در اجرای اصلاحات دموکراتیک استفاده می‌شود. اما امروزه بسیاری از دموکراسی‌های غیر غربی وجود دارند. نمونه‌ها عبارتند از: هند، ژاپن، اندونزی، نامیبیا، بوتسوانا، تایوان و کره جنوبی. تحقیقات نشان می‌دهد که «رهبران
و کره جنوبی. تحقیقات نشان می‌دهد که «رهبران تحصیل کرده در غرب به‌طور قابل توجهی و اساسی چشم‌انداز دموکراتیک شدن یک کشور را بهبود می‌بخشند». استیون فیش (Steven Fish) و رابرت بارو اسلام را به نتایج غیردموکراتیک مرتبط می‌دانند. با این حال، مایکل راس (Michael Ross) استدلال می‌کند که فقدان دموکراسی در برخی از بخش‌های جهان اسلام بیشتر به تأثیرات نامطلوب نفرین منابع مرتبط است تا اسلام. لیزا بلیدز (Lisa Blaydes) و اریک چانی (Eric Chaney)، تفاوت دموکراتیک بین غرب و خاورمیانه را به اتکای حاکمان مسلمان به مملوک