payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشتیرانی مدیترانه، رونق بسیاری بخشید. کشورهایی که مایل بودند از کشتی‌های خود در برابر دزدان دریایی بربر محافظت کنند، ناچار شدند به پاشا خراج بپردازند. احمد پیش از مرگش در سال ۱۷۴۵، کنترل طرابلس را تا فزان و برقه گسترش داد. با این حال، جانشینان احمد حکمرانی سست‌تری را از خود نشان دادند و پادشاهی به زودی توسط درگیری‌های داخلی فروپاشید. دودمان قرامانلی یک قرن بعد که عثمانی‌ها دوباره زمام امور منطقه را به دست گرفتند، پایان گرفت.
سازمان توسعه تجارت ایران یک سازمان دولتی زیرمجموعهٔ وزارت صنعت، معدن و تجارت است که به دنبال تسهیل، توسعه و تقویت تجارت خارجی ایران (به‌محوریت صادرات غیرنفتی) و دستیابی به سهم بیشتر بازارهای هدف به‌صورت یکپارچه و اثربخش می‌باشد. پیشینه. در سال ۱۳۴۵، با تصویب مجلس، «مرکز توسعه صادرات ایران» تأسیس شد و اساسنامهٔ آن سال بعد به تصویب هیئت وزیران رسید. اساسنامهٔ مرکز سال ۱۳۴۸ اصلاح شد و هیئت‌عامل جایگزین هیئت‌مدیره و رئیس‌کل جایگزین مدیرعامل شد. این مرکز با ابلاغ مصوبهٔ شورای‌عالی اداری در سال ۱۳۸۲، با معاونت
مصوبهٔ شورای‌عالی اداری در سال ۱۳۸۲، با معاونت بازرگانی خارجی وزارت بازرگانی وقت و «مرکز تهیه و توزیع کالا» ادغام شد و «سازمان توسعه تجارت ایران» به‌صورت مؤسسه دولتی وابسته به وزارت بازرگانی تشکیل شد. سپس اساسنامهٔ سازمان در سال ۱۳۸۳ به تصویب هیئت وزیران رسید. در پی ادغام وزارت بازرگانی با صنایع و معادن در سال ۱۳۹۰ و تشکیل وزارت صنعت، معدن و تجارت، این سازمان زیرمجموعهٔ وزارتخانهٔ جدید قرار گرفت. ارکان سازمان. مطابق اساسنامه، سازمان شامل دو رکن شورای سیاست‌گذاری و رئیس‌کل می‌باشد. رئیس‌کل سازمان، معاون
و رئیس‌کل می‌باشد. رئیس‌کل سازمان، معاون وزیر صمت محسوب و با حکم او منصوب می‌شود. مراکز تجاری. در حال حاضر این سازمان ۴۵ مرکز تجاری فعال در نقاط مختلف جهان به منظور معرفی و حمایت از کسب و کارهای ایرانی دارد.
پیتر مک‌ویلیام (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۱ اکتبر ۱۹۵۱) بازیکن فوتبال اسکاتلندی بود که در پست هافبک چپ برای اینورنس ثیسل، نیوکاسل یونایتد و اسکاتلند بازی کرد. او در طول ۹ سال حضورش در نیوکاسل یونایتد تمام جام‌ های داخلی را به دست آورد. او در دو نوبت هدایت تاتنهام هاتسپر و همچنین میدلزبرو را بر عهده گرفت. مک‌ویلیام طولانی‌ ترین دوران مربیگری را در تاتنهام داشت (اما هر دو دوره مربیگری او به دلیل جنگ‌ های جهانی قطع شد، بنابراین سال‌های کمتری در فوتبال عادی بازی کرد) و اسپرز را به قهرمانی در جام حذفی سال
بازی کرد) و اسپرز را به قهرمانی در جام حذفی سال ۱۹۲۱ رساند و اولین کسی شد که هم به عنوان یک بازیکن و هم به عنوان یک مربی، قهرمان این رقابت‌ها می‌شد. زندگی شخصی. مک‌ویلیام در ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۹ در خیابان آرگیل، اینورنس به دنیا آمد. او چهارمین فرزند از شش فرزند پیتر مک‌ویلیام (۱۸۸؟–۱۸۵۱) و جین نیش (۱۸۸۵–۱۸۵۲) بود. پدرش یک باربر خواربارفروشی بود و خانواده‌اش از فورگ در ابردین‌شیر به اینورنس نقل مکان کرده بودند و همسایه هم‌تیمی آینده باشگاه و کشور، اندی مک‌کامبی شدند. در سال ۱۹۰۵، زمانی که بازیکن نیوکاسل یونایتد
در سال ۱۹۰۵، زمانی که بازیکن نیوکاسل یونایتد بود، با فلورانس ووف (۱۹۷۰–۱۸۸۵)، که زنی اهل ردکار شهر یورک‌شر بود، ازدواج کرد. آنها مدت کوتاهی پس از آن به این محل نقل مکان کردند و صاحب چهار فرزند به نام‌های پیتر نیش، الیزابت جین، فلورانس مارگارت، دیوید جان شدند. مک‌ویلیام در ۱ اکتبر ۱۹۵۱ در ردکار درگذشت و در گورستان کرکلیثام در همان نزدیکی به خاک سپرده شد. دوران فوتبال. مک‌ویلیام دوران بازی خود را در اینورنس ثیسل آغاز کرد و به مدت دو سال با آنها ماند و پس از آن، دوران بسیار موفقی را در نیوکاسل یونایتد، بین
آن، دوران بسیار موفقی را در نیوکاسل یونایتد، بین سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۱۱ داشت. او ۲۴۱ بازی انجام داد و ۱۲ گل را به عنوان یک هافبک چپ به ثمر رساند. او افتخارات متعددی را با نیوکاسل به دست آورد، و بخشی از تیم قهرمان لیگ فوتبال در فصل‌های ۰۵–۱۹۰۴، ۰۶–۱۹۰۵ و ۰۹–۱۹۰۸ بود و همراه با نیوکاسل، فینال‌های جام حذفی را در سال‌های ۱۹۰۵، ۱۹۰۶ و ۱۹۰۸ تجربه کرد و نهایتاً در سال ۱۹۱۰ این جام را بالای سر برد. او همچنین ۸ بازی برای اسکاتلند ثبت کرد. دنیای فوتبال او را با نام «پیتر کبیر» می‌شناخت و محبوبیت زیادی در بین هواداران
کبیر» می‌شناخت و محبوبیت زیادی در بین هواداران جوردی داشت. تیم ملی. او ۸ بازی ملی برای اسکاتلند در کارنامه دارد و بازوبند کاپیتانی تیم ملی را نیز به بازو بست. با این حال، پس از یک آسیب جدی زانو که در مسابقه قهرمانی بین‌المللی خانگی مقابل ولز در ۷ مارس ۱۹۱۱ متحمل شد، دوران بازی او به پایان رسید. دوران مربیگری. او دو دوره مدیریت تاتنهام هاتسپر را بر عهده داشت که در این فاصله، میدلزبرو را مربیگری کرد. در ۲۱ دسامبر ۱۹۱۲، برای اولین بار به عنوان سرمربی تاتنهام منصوب شد و در ۱ ژانویه ۱۹۱۳ کار خود را آغاز کرد.
منصوب شد و در ۱ ژانویه ۱۹۱۳ کار خود را آغاز کرد. اولین دوره حضورش در تاتنهام، شروعی ناموفق داشت و این باشگاه در پایان فصل ۱۹۱۴–۱۹۱۵، زمانی که فوتبال به دلیل جنگ جهانی اول به حالت تعلیق درآمد، در قعر جدول دسته یک لیگ فوتبال قرار گرفت. هنگامی که فوتبال پس از جنگ از سر گرفته شد، او تیم را به دسته اول بازگرداند و یکی از دوره‌های موفق باشگاه را ثبت کرد؛ پس از قهرمانی دسته دوم در سال ۱۹۲۰ و صعود به دسته اول، جام حذفی در سال ۱۹۲۱، جام خیریه را در شروع فصل بعد و نایب قهرمانی دسته اول را در سال ۱۹۲۲ برای باشگاه به
قهرمانی دسته اول را در سال ۱۹۲۲ برای باشگاه به ارمغان آورد. برای پنج فصل بعدی، اسپرز کارش را در میانه جدول به پایان رساند. در سال ۱۹۲۷ او اسپرز را با قصد مربیگری میدلزبورو با پیشنهاد دستمزد اغواکننده ۱۵۰۰ پوند در سال ترک کرد. اگرچه او در طول پنج فصل موفقیت‌هایی در باشگاه داشت، اما هرگز محبوب هواداران نشد. در سال ۱۹۳۴، او برای مدت کوتاهی به لندن بازگشت تا مربی جوانان آرسنال باشد و پیشنهاد آنها برای هدایت تیم اصلی را رد کرده‌بود. در سال ۱۹۳۸، مک‌ویلیام بار دیگر به نیمکت مربیگری تاتنهام بازگشت و شروع به
دیگر به نیمکت مربیگری تاتنهام بازگشت و شروع به بازسازی تیم کرد تا آنها را از دسته دوم خارج کند. او بسیاری از بازیکنان جوان‌تر از جمله بیل نیکلسون را از «تیم جوانان» در نورثفلیت به تیم اول آورد. با این حال، دوره دوم حضور او در تاتنهام بار دیگر با آغاز یک جنگ جهانی قطع شد. این جنگ عملاً به دوران مربیگری او پایان داد و در سال ۱۹۴۲ به شمال شرق بازگشت. با پایان جنگ، او اعلام کرد پیرتر از آن است که مربی فوتبال باشد و بازنشسته شد. میراث مک‌ویلیام. آرتور روو که از بازیکنان مک‌ویلیام بود، به کمک سبک بازی پاسکاری
بازیکنان مک‌ویلیام بود، به کمک سبک بازی پاسکاری سریع مک‌ویلیام، سبک «فشار و حمله» را توسعه داد که به «راه اسپرز» معروف شد و زیر نظر بیل نیکلسون به بهترینِ خود رسید. مک‌ویلیام، زمانی که در نیوکاسل بود، فوتبال مبتنی بر مالکیت را از رابرت اسمیت مک‌کول آموخت؛ سبکی از بازی که می‌توان ریشه‌های آن را در بازیکنان اسکاتلندی قرن نوزدهم پیدا کرد. ویک باکینگهام، بازیکن دیگری که زیر نظر مک‌ویلیام دوران حرفه‌ایش را در فوتبال آغاز کرد، تحت تأثیر ایده‌های بازی مالکانه و سبک پاس و پیشروی مک‌ویلیام قرار گرفت و آن را بیشتر
پاس و پیشروی مک‌ویلیام قرار گرفت و آن را بیشتر توسعه داد. بعدها باکینگهام آژاکس و بارسلونا را مربیگری کرد و به عنوان یکی از افراد مؤثر در توسعه سبک بازی معروف به توتال فوتبال شناخته شد.
ماری‌باویر () (که با نام تجاری Livtencity فروخته می‌شود) یک داروی ضد ویروسی است که برای درمان سیتومگالوویروس پس از پیوند (CMV) به کار می‌رود. شایع‌ترین عوارض جانبی شامل اختلال چشایی، حالت تهوع، اسهال، استفراغ و خستگی است. ماری‌باویر یک مهارکننده سیتومگالوویروس pUL97 کیناز است که با جلوگیری از فعالیت آنزیم سیتومگالوویروس انسانی pUL97 عمل می‌کند و در نتیجه از تکثیر ویروس جلوگیری می‌کند. ماری‌باویر در نوامبر ۲۰۲۱ میلادی برای استفاده پزشکی در ایالات متحده آمریکا تأیید شد. مصارف پزشکی. ماری‌باویر برای درمان
تأیید شد. مصارف پزشکی. ماری‌باویر برای درمان افراد دوازده سال به بالا و با وزن دست‌کم ۳۵ کیلوگرم (۷۷ پوند) با عفونت/بیماری سیتومگالوویروس پس از پیوند که به درمان ضد ویروسی موجود برای سیتومگالوویروس پاسخ نمی‌دهد (با یا بدون جهش‌های ژنتیکی که باعث مقاومت می‌شوند) توصیه می‌شود. عوارض جانبی. عوارض جانبی ماری‌باویر شامل اختلالات چشایی، تهوع و استفراغ است. موارد منع مصرف. ماری‌باویر ممکن است فعالیت ضد ویروسی گان‌سیکلوویر والگان‌سیکلوویر را کاهش دهد، بنابراین مصرف همزمان با این داروها توصیه نمی‌شود.
اسکوردالیا (به یونانی: σκορδαλιά، به انگلیسی: Skordalia، skordhalia یا skorthalia) که همچنین آلیادا/الیاتا (αλιάδα) نامیده می‌شود، نوعی پوره غلیظ سس‌مانند در آشپزی یونانی است که به‌طور سنتی از ترکیب سیر له شده با یک خمیرهٔ حجیم که در هاون کوبیده شده، تهیه می‌شود. این خمیره پوره‌ای از سیب‌زمینی (به‌ویژه در کیفالونیا) و گردو، بادام یا نان بیات آغشته به مایع است - و سپس روغن زیتون به آن می‌افزایند تا یک امولسیون صاف به دست آید و سپس مقداری سرکه به آن اضافه می‌شود. بررسی اجمالی. اسکوردالیا معادل امروزی
می‌شود. بررسی اجمالی. اسکوردالیا معادل امروزی "skorothalmi" باستانی است و ریشه این نام‌ها از کلمه یونانی «اسکوردو» به معنی سیر است. خمیرابه اسکوردالیا معمولاً با ماهی سرخ‌شده (به ویژه ماهی روغن نمک‌سود با تنگاب‌پزی)، سبزیجات سرخ شده (به‌ویژه بادنجان و کدو سبز)، ماهی آب‌پز، یا سبزیجات آب‌پز (به ویژه چغندر) سرو می‌شود. انواعی از اسکوردالیا ممکن است شامل تخم‌مرغ به عنوان امولسیفایر باشد که نتیجه‌ای شبیه به آئیولی پرووانسی و کاتالان و غیره دارد. در جزایر ایونی معمولاً به جای سرکه، ماهی روغن و لیموترش اضافه
معمولاً به جای سرکه، ماهی روغن و لیموترش اضافه می‌کنند و سپس اسکوردالیا را به عنوان غذای اصلی می‌خورند.
پلی کلینیک سنت اورسولا - مولپیگی (نام رسمی ایتالیایی: "Azienda ospedaliero-universitaria Policlinico Sant'Orsola Malpighi") یک بیمارستان دانشگاهی و دولتی است. این پلی کلینیک بزرگترین بیمارستان (از نظر تخت) در ایتالیا و اولین بیمارستان از چهار بیمارستان دولتی شهر بولونیا (۳ بیمارستان دیگر شامل: بیمارستان بزرگ، بیمارستان زیبا و انستیتو ارتوپد ریتزولی) است. پلی کلینیک تقریباً ۱۵۳۵ تخت و ۵۱۵۳ کارمند (۸۵۷ پزشک) دارد. سالانه ۶۹۰۰۰ پذیرش عادی، ۱۳۹۰۰۰ پذیرش اورژانسی، ۳۳۰۰۰ عمل جراحی و ۳ میلیون معاینه تخصصی دارد. در
۳۳۰۰۰ عمل جراحی و ۳ میلیون معاینه تخصصی دارد. در برخی از زمینه‌ها (هماتولوژی انکولوژیک، کبد، جراحی کودکان) دارای رده برتر بین‌المللی می‌باشد. این بیمارستان وابسته به دانشکده پزشکی و جراحی مرکز تحقیقاتی - دانشگاه بولونیا ۱۰۸۸ است. طبق مجله نیوزویک، این بیمارستان دارای مقام بیست و هفتم بیمارستانهای برتر در جهان برای قلب و عروق، بیست و هشتم برای غدد درون ریز و سی و هفتم برای بیماری گوارش است. پیوند. در ایتالیا، این پلی کلینیک بعد از بیمارستان سن جیووانی باتیستا در تورین، دومین مرکز بزرگ پیوند کبد (۴۸۷ در سال
در تورین، دومین مرکز بزرگ پیوند کبد (۴۸۷ در سال ۲۰۰۰–۲۰۰۵) و کلیه (۴۲۴) است. و همچنین دومین بیمارستان برای قلب (۲۱۲) بعد از پلی کلینیک سن متئو در پاویا است. پلی کلینیک همچنین پیوند روده و چند عضو را انجام می‌دهد. در سال ۲۰۰۸ برای اولین بار در اروپا پیوند چند عضوی قلب - کبد - کلیه در این بیمارستان انجام شد. در سال ۲۰۱۶، ۲۴۳ پیوند انجام شد در ده سال (۱۶–۲۰۰۶)، ۴۲۷ پیوند قلب با نرخ بقای بیش از ۹۰ درصد در یک سال و ۸۰٫۵ درصد در پنج سال انجام شد. هر دو نتیجه در سراسر کشور ایتالیا بالاترین بوده‌است. تاریخچه.
در سراسر کشور ایتالیا بالاترین بوده‌است. تاریخچه. "بیمارستان سنت اورسولا" در سال ۱۵۹۲ درست خارج از دیوارهای شهر (جاده کمربندی فعلی) تأسیس شد. در سال‌های ۱۸۶۰–۱۸۶۹، سرانجام، این مکان به خانه درمانگاه‌های دانشکده پزشکی تبدیل شد. این بیمارستان به نام سنت اورسولا (در حال حاضر قدیس حامی) نامیده شده‌است. در سال ۱۹۷۸ با "بیمارستان مجاور مالپیگی" که در سال ۷۰ ساخته شد ادغام شد. این بیمارستان به نام مارچلو مالپیگی از بولونیا، یکی از بزرگترین بافت‌شناس، آناتومیک و فیزیولوژیست‌های ایتالیایی نامیده شده‌است. ساختار.
فیزیولوژیست‌های ایتالیایی نامیده شده‌است. ساختار. این بیمارستان دارای سی و دو ساختمان به نام پادیلیونی (پاویون، غرفه) است که میزبان ۸۴ واحد (تخصصی و پشتیبانی) در ۹ بخش است. این به عنوان یک «باغ شهر» به طول ۱٬۸ سازماندهی شده‌است کیلومتر "پادیلیونی"‌ها از شرق به غرب (از دورترین تا نزدیک به مرکز شهر) شماره گذاری می‌شوند. منطقه مالپیگی منطقه سنت اورسولا
بخش اولیه اقتصاد شامل تمام صنعت‌های استخراجی و تولیدی مواد خام است. این بخش شامل صنایعی مانند مانند کشاورزی، چوب بری، شکار، ماهیگیری، جنگلداری و معدن‌کاری می‌شود. صنایع این بخش، بخش بزرگتری از تولید ناخالص داخلی کشورهای توسعه نیافته را نسبت به کشورهای توسعه یافته تشکیل می‌دهد. به‌طور مثال، در سال ۲۰۱۸، کشاورزی، جنگل‌داری و ماهیگیری حدود ۱۵٪ اقتصاد کشورهای آفریقا سیاه را تشکیل دادند در حالی که این مقدار برای آمریکای شمالی تنها ۱٪ بود. می‌توان گفت که رشد بخش اولیه اقتصاد در کشورهایی که به بیماری موسوم به
اولیه اقتصاد در کشورهایی که به بیماری موسوم به بیماری نفرین منابع مبتلا هستند بیشتر است؛ به این صورت که این کشورها نمی‌توانند از ثروت‌های طبیعی برای رشد اقتصادی کشورشان بهره ببرند. در کشورهای توسعه یافته، از تکنولوژی‌های پیشرفته در بخش اولیه اقتصاد استفاده می‌شود که این باعث مکانیزه شدن برخی صنایع می‌شود. مانند کشاورزی که در کشورهای توسعه یافته به‌صورت مکانیزه و در کشورهای فقیر تر به صورت دستی انجام می‌شود. معمولاً کشورهای توسعه یافته تر سرمایه بیشتری را در بخش‌های اولیه اقتصادی سرمایه‌گذاری می‌کنند: برای
بخش‌های اولیه اقتصادی سرمایه‌گذاری می‌کنند: برای مثال، در ایالات متحده آمریکا از ماشین‌های کمباین برای برداشت ذرت و از اسپری‌های صنعتی برای اسپری کردن حشره کش، علف کش و قارچ کش بر زوی بخشهای وسیعی از مزارع استفاده می‌شود. این پیشرفت‌های تکنولوژیک و سرمایه‌گذاری‌ها باعث می‌شود تا به نیروی کار کمتری برای بخش اولیه اقتصاد نیاز شود در نتیجه، در کشورهای توسعه یافته، بخش بیشتری از نیروی کار در بخش‌های ثانویه و خدماتی اقتصاد مشغول هستند. دیگر بخش‌های اقتصادی. طبق بخش بندی کلاسیک اقتصادی، علاوه بر بخش اول ۲ بخش
بخش بندی کلاسیک اقتصادی، علاوه بر بخش اول ۲ بخش دیگر نیز داریم: علاوه بر این سه بخش اصلی، در بعضی بخش بندی‌ها، بخش چهارم اقتصاد (شامل فعالیت‌های فکری ایی که اغلب با نوآوری‌های تکنولوژیک همراه است) و بخش پنجم اقتصاد (شامل مقام‌های ارشد تصمیم‌گیری مثل دولت یا رسانه) نیز برشمرده شده‌است. بخش‌های یاد شده بخش‌های بزرگی از اقتصاد را تشکیل می‌دهند. اما بخش بندی‌های دیگری نیز برای اقتصاد مطرح است؛ به‌طور مثال بخش تجاری (شامل شرکت‌ها)، بخش خصوصی (راه اندازی شده برای بهره شخصی و خارج از کنترل دولت)، بخش دولتی (بخشی
بهره شخصی و خارج از کنترل دولت)، بخش دولتی (بخشی از اقتصاد که بودجه آن از بخش عمومی تأمین می‌شود و خدمات دولتی را ارائه می‌دهد) و بخش اجتماعی (شامل نهادهای غیردولتی خدماتی) بخش‌های دیگری هستند که اقتصاد و به‌طور کلی جامعه را تشکیل می‌دهند. نظریه پردازان طرح ۳ بخشی اقتصاد. افراد مختلفی برای پیشرفت نظریه بخش‌های اقتصادی تلاش کردند. آلن جورج برنارد فیشر، اقتصاددان برجسته نیوزیلندی، توسعه اقتصادی را به‌صورت تسلط متوالی بخش‌های سه‌گانه اقتصادی بیان کرد. کالین کلارک، اقتصاددان بریتانیایی-استرالیایی، مدل اقتصادی
اقتصاددان بریتانیایی-استرالیایی، مدل اقتصادی کلارک را ارائه کرد که علاوه بر ۳ بخش اصلی اقتصادی، بخش چهارم اقتصاد را نیز معرفی نمود که در آن فعالیت‌های ذهنی مربوط به نوآوری‌های اقتصادی قرار داشتند. ژا فوراستیه، اقتصاددان فرانسوی، در رابطه با مدل سه بخشی اقتصادی، پراکندگی نیروی کار را بر حسب زمان تعریف نمود. به این صورت که برای هر بخش اول، دوم و سوم اقتصادی، جامعه سنتی، زمان انتقال و جامعه سوم را تعریف کرد و درصد آن‌ها را برای خر بخش معرفی نمود. ارزش افزوده در مدل سه بخشی اقتصاد. ارزش افزوده رابطه نزدیکی با
مدل سه بخشی اقتصاد. ارزش افزوده رابطه نزدیکی با توسعه حساب‌های ملی دارد که اولین بار توسط کالین کلارک به آن اشاره شد دارد. موضوع ارزش افزوده بحث اصلی گرداندن حساب‌های ملی می‌باشد. ارزش افزوده در بخش دوم اقتصادی برابر با اختلاف بین ارزش محصولات تولیدی و هزینه محصولات اولیه بدست آمده از بخش اول اقتصاد می‌باشد. به‌طور مشابه، ارزش افزوده بخش سوم اقتصاد برابر با اختلاف هزینه پرداخت شده توسط مشتری با پول پرداخت شده به تولیدکننده برای تولید کل می‌باشد.
فهرست پرجرم‌ترین سیاه‌چاله‌ها () فهرست منظمی از پرجرم‌ترین سیاه‌چاله‌های تاکنون کشف شده (و نامزدهای احتمالی) است که بر حسب یکای جرم خورشیدی (M☉)، (تقریباً کیلوگرم) اندازه‌گیری شده‌اند. پیش‌گفتار. یک سیاه‌چاله کلان‌جرم (SMBH) سیاه‌چاله‌ای بسیار بزرگ است که جرم آن در حد صدها هزار تا میلیاردها جرم خورشیدی (M☉) است و تقریباً در مرکز همهٔ کهکشانهای پرجرم وجود دارد. در برخی از کهکشان‌ها، حتی سیستم‌های دوتایی از سیاه‌چاله‌های کلان پرجرم وجود دارد، به سیستم OJ 287 مراجعه کنید. شواهد دینامیکی بدون ابهام برای SMBHها
کنید. شواهد دینامیکی بدون ابهام برای SMBHها فقط در تعداد انگشت شماری از کهکشان‌ها وجود دارد؛این کهکشان‌ها عبارتند از کهکشان راه شیری، کهکشان‌های گروه محلی M31 و M32، و چند کهکشان فراتر از گروه محلی، به عنوان مثال. ان‌جی‌سی ۴۳۹۵. در این کهکشان‌ها، سرعت میانگین مربع (یا ریشه میانگین مربع) ستارگان یا گاز به اندازه 1/r در نزدیکی مرکز افزایش می‌یابد که نشان‌دهندهٔ یک جرم نقطه مرکزی است. در تمام کهکشان‌های دیگر که تا به امروز مشاهده شده‌اند، سرعت‌های rms مسطح هستند یا حتی در حال سقوط به سمت مرکز هستند، و
هستند یا حتی در حال سقوط به سمت مرکز هستند، و نمی‌توان با قطعیت بیان کرد که سیاه‌چاله‌ای بسیار پرجرم وجود دارد. با این وجود، عموماً پذیرفته شده‌است که مرکز تقریباً هر کهکشانی حاوی یک سیاه‌چاله بسیار پرجرم است. دلیل این فرض، رابطه M–sigma است، یک رابطه تنگ (پراکندگی ضعیف) بین جرم سیاه‌چاله در حدود ۱۰ کهکشان با تشخیص مطمئن، و پراکندگی سرعت ستارگان در برآمدگی‌های آن کهکشان‌ها. ] این همبستگی، اگرچه بر اساس تعداد انگشت شماری کهکشان است، به بسیاری از اخترشناسان نشان می‌دهد که ارتباط قوی بین تشکیل سیاه‌چاله و خود
می‌دهد که ارتباط قوی بین تشکیل سیاه‌چاله و خود کهکشان وجود دارد. هرجند که smbhها در حال حاضر در همهٔ کهکشان‌های عظیم وجود دارند، سیاه‌چاله‌های تاریک بیشتر نادر هستند، و تنها تعداد کمی از آن‌ها تا به امروز کشف شده‌اند. دشواری زیادی در تعیین جرم یک smbh خاص وجود دارد، و بنابراین پروندهٔ آن‌ها در زمینهٔ بررسی‌ها هنوز باز باقی می‌مانند. smbhها با توده‌های دقیق تنها محدود به کهکشان‌ها در درون ابرخوشه کهکشانی و هسته کهکشانی فعال هستند. فهرست. با توجه به اینکه تعداد و مقدار اعداد به‌کار رفته بسیار بالا است، در
و مقدار اعداد به‌کار رفته بسیار بالا است، در اینجا اندازهٔ جرمی سیاهچاله‌های فهرست شده به صورت ارزش جرمی سیاه‌چاله و به شیوهٔ نماد علمی؛ (اعداد ضربدر توان ۱۰) نمایش داده می‌شوند. مقدارهای با عدم قطعیت در صورت امکان در پرانتز نوشته می‌شوند. توجه شود که ورودی‌های مختلف در این فهرست روش‌ها و سیستماتیک متفاوتی در به دست آوردن مقادیر جرم خود دارند و از این رو سطوح مختلف اعتماد به توده‌های خود را دارند. این روش‌ها در یادداشت‌های مربوط به آنها مشخص شده‌است.
دودمان هشتم مصر (سلسله هشتم) یک سلسله فراعنه ناشناخته و کوتاه مدت است که به سرعت در اوایل قرن بیست و دوم قبل از میلاد سلطنت کردند، احتمالاً مقر قدرت آنها در ممفیس است. دودمان هشتم در زمانی که از آن به عنوان پایان پادشاهی کهن یا آغاز اولین دوره میانی نام برده می‌شود، حاکمیت داشت. قدرت فراعنه رو به زوال بود، در حالی که قدرت حکام استانی، معروف به نومارک اهمیت فزاینده‌ای داشت، و دولت مصر تا آن زمان عملاً به یک سیستم فئودالی تبدیل شده بود. علیرغم روابط نزدیک بین پادشاهان ممفیسی و نومارک‌های قدرتمند، به ویژه در
پادشاهان ممفیسی و نومارک‌های قدرتمند، به ویژه در کوپتوس، سلسله هشتم سرانجام توسط نومارک‌های هراکلئوپولیس که دودمان نهم را تأسیس کردند، سرنگون شد. دودمان هشتم گاهی با دودمان هفتم ترکیب می‌شود، به دلیل فقدان شواهد باستان‌شناسی برای دومی که ممکن است ساختگی باشد. مصر شناسان تخمین می‌زنند که فراعنه سلسله هشتم تقریباً ۲۰ تا ۴۵ سال بر مصر حکومت کردند و تاریخ‌های مختلفی پیشنهاد شده‌است: ۲۱۹۰–۲۱۶۵ پیش از میلاد؛۲۱۸۱–۲۱۶۰ پیش از میلاد؛۲۱۹۱–۲۱۴۵ پیش از میلاد؛ ۲۱۵۰–۲۱۱۸ پیش از میلاد؛ منبع‌شناسی. تاریخی. منابع پادشاهی
پیش از میلاد؛ منبع‌شناسی. تاریخی. منابع پادشاهی نوین. دو منبع تاریخی مربوط به پادشاهی نوین پادشاهان متعلق به دودمان هشتم را فهرست می‌کنند. قدیمی‌ترین منبع تاریخی و اصلی‌ترین منبع تاریخی در دودمان هشتم، فهرست پادشاهان ابیدوس است که در زمان سلطنت ستی یکم نوشته شده‌است. پادشاهان ذکر شده در مدخل‌های ۴۰ تا ۵۶ فهرست پادشاهان ابیدوس بین پایان دودمان ششم دوره پادشاهی کهن و آغاز دودمان یازدهم از پادشاهی میانه قرار دارند. علاوه بر این، نام این پادشاهان با نام‌های شناخته شده از دودمان‌های نهم و دهم متفاوت است که
شناخته شده از دودمان‌های نهم و دهم متفاوت است که هیچ‌یک در فهرست ابیدوس قرار ندارند. در نتیجه، مدخل‌های ۴۰ تا ۵۶ فهرست به دودمان‌های هفتم و هشتم اختصاص داده می‌شود. منبع دیگر پادشاهی جدید در مورد سلسله هشتم، قانون تورین است که در زمان سلطنت رامسس دوم نوشته شده‌است. پاپیروس تورین از منبع قبلی کپی شده‌است که همان‌طور که مصرشناس کیم ریهولت نشان داده‌است، خود مملو از خلاء بوده و باید در وضعیت بدی قرار داشته باشد. علاوه بر این، پاپیروس تورین خود به شدت آسیب دیده‌است و نمی‌توان آن را بدون مشکل زیاد خواند. در
و نمی‌توان آن را بدون مشکل زیاد خواند. در مجموع سه نام روی قطعات پاپیروس وجود دارد که ممکن است به پادشاهان دودمان هشتم اختصاص داشته باشد. در مجموع سه نام روی قطعات پاپیروس وجود دارد که ممکن است به پادشاهان سلسله هشتم اختصاص داشته باشد. اینها نچرکارع هستند، یکی دیگر از نامهای سخت خوان و در نهایت، نام قاکارع ایبی، پنجاه و سومین پادشاه در فهرست پادشاهان ابیدوس. انگار جا برای دو نفریا سه نفر هست. پادشاهان بیشتری قبل از پایان سلسله همان‌طور که در لیست ثبت شده‌است. این نشان می‌دهد که بخش‌های مفقود شده قانون
این نشان می‌دهد که بخش‌های مفقود شده قانون تورین احتمالاً شامل پادشاهان در فهرست پنجاه و یکم تا پنجاه و پنجم فهرست پادشاهان ابیدوس است. از آنجا که پاپیروس تورین نه پادشاه اول فهرست ابیدوس را حذف کرده‌است، W.C. هیز منطقی می‌داند که مصریان سلسله‌های هفتم و هشتم را در این مرحله تقسیم کرده باشند. منبع بطلمیوسی. کشیش مصری مان‌تو تاریخ مصر را در طول قرن سوم پیش از میلاد به نام "Aegyptiaca" نوشت. آثار مان‌تو تا به امروز باقی نمانده‌است و تنها از طریق سه نویسنده بعدی که از آن نقل قول کرده‌اند برای ما شناخته
بعدی که از آن نقل قول کرده‌اند برای ما شناخته شده‌است. متأسفانه، کار با این سه منبع بسیار دشوار است. برای مثال، آنها اغلب با یکدیگر تناقض دارند، همان‌طور که در مورد دو مورخ باستان - سکستوس ژولیوس آفریکانوس و یوسیبوس قیصریه که از بخش «Aegyptiaca» در مورد دودمان‌های هفتم و هشتم نقل می‌کنند، صادق است و آفریکانوس ادعا می‌کند که سلسله هفتم شامل ۷۰ پادشاه بود که در مدت هفتاد روز در ممفیس حکومت کردند، و سلسله هشتم شامل ۲۷ پادشاه بود که به مدت ۱۴۷ سال سلطنت کردند. با این حال، یوسبیوس ثبت می‌کند که در طول دودمان
با این حال، یوسبیوس ثبت می‌کند که در طول دودمان هفتم، پنج پادشاه بیش از هفتاد و پنج روز حکومت کردند، و دودمان هشتم شامل پنج پادشاه است که به مدت ۱۰۰ سال حکومت کردند. هفتاد پادشاه در هفتاد روز معمولاً نسخه صحیح مان‌تو در مورد دودمان هفتم در نظر گرفته می‌شود، اما احتمالاً گزارشی واقعی از تاریخ نیست. بلکه به این معنا تفسیر می‌شود که فراعنه این دوره بسیار زودگذر بودند و استفاده از هفتاد ممکن است یک قیاس برای این واقعیت باشد که این دودمان هفتم ساخته مان‌تو بود. از آنجا که مان‌تو داده‌های تاریخی واقعی در مورد
از آنجا که مان‌تو داده‌های تاریخی واقعی در مورد این دوره ارائه نمی‌دهد و هیچ مدرک باستان‌شناسی برای دودمان هفتم به دست نیامده است، بسیاری از مصرشناسان استدلال کرده‌اند که این سلسله ساختگی است. در مورد دودمان هشتم، اکنون به‌طور گسترده توافق شده‌است که تخمین مان‌تو برای مدت زمان آن یک برآورد بسیار بزرگ از واقعیت است. شواهد معاصر. شواهد باستان‌شناسی اصلی برای پادشاهان سلسله هشتم، فرمان‌های سلطنتی کشف شده در کوپتوس است که برخی از آخرین فراعنه این سلسله را نام می‌برد. شواهد آزمایشی بیشتر برای پادشاهان اولیه این
شواهد آزمایشی بیشتر برای پادشاهان اولیه این سلسله از مقبره‌های سقاره، به ویژه هرم قاکارع ایبی در سقاره به دست می‌آید. فراتر از آن، کتیبه‌های سلطنتی در وادی حمامات و در مصر علیا و همچنین کتیبه‌های غیر سلطنتی از مصر علیا یافت شده‌است.
مسیر مدفوعی-دهانی، یا مسیر انتقال دهانی- مدفوعی مسیر خاص سرایت یک بیماری را توصیف می‌کند که در آن عوامل بیماری‌زا در ذرات مدفوع از یک فرد به دهان فرد دیگر منتقل می‌شوند. علل اصلی انتقال بیماری از طریق مدفوع و دهان عبارت‌اند از عدم رعایت پساب‌زدایی و اقدامات بهداشتی ضعیف. اگر خاک یا آب، آلوده شوند، انسان‌ها می‌توانند به بیماری‌های منتقله از آب یا بیماری‌های منتقله از خاک آلوده شوند. آلودگی غذا به مدفوع، یکی دیگر از راه‌های انتقال مدفوعی-دهانی است. شستن صحیح دست‌ها پس از تعویض پوشک کودک یا پس از دفع، می‌تواند
پس از تعویض پوشک کودک یا پس از دفع، می‌تواند از گسترش مسمومیت‌های غذایی جلوگیری کند. بیماری‌های ناشی از انتقال از طریق مدفوع شامل حصبه، وبا، فلج اطفال، هپاتیت و بسیاری از عفونت‌های دیگر است. بیماری‌ها. فهرست زیر، بیماری‌های اصلی که از مسیر مدفوعی- دهانی منتقل می‌شوند. این بیماری‌ها بر پایهٔ نوع پاتوژن درگیر در انتقال بیماری گروه‌بندی می‌شوند. بیماری‌های مرتبط. بیماری‌های منتقله از آب بیماری‌هایی هستند که توسط میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا ایجاد می‌شوند که بیشتر در آب شیرین آلوده منتقل می‌شوند که نوعی از
بیشتر در آب شیرین آلوده منتقل می‌شوند که نوعی از انتقال مدفوعی-دهانی است. بیماری‌های گرمسیری مغفول همچنین شامل بسیاری از بیماری‌هایی است که از طریق مدفوع-دهانی منتقل می‌شوند.
روابط دوجانبه بین ایالات متحده و کامبوج، که در طول جنگ سرد تیره بود، در دوران مدرن به‌طور قابل توجهی تقویت شده‌است. ایالات متحده از تلاش‌ها در کامبوج برای مبارزه با تروریسم، ایجاد نهادهای دموکراتیک، ترویج حقوق بشر، تقویت توسعه اقتصادی، از بین بردن فساد، دستیابی به کاملترین حساب ممکن برای آمریکایی‌های مفقود شده در دوران جنگ هندوچین، و محاکمه کسانی که بیشترین مسئولیت را در نقض قوانین حقوق بشری در دوره حکومت خمرهای سرخ دارند، حمایت می‌کند. بر اساس نظرسنجی گالوپ در سال ۲۰۱۱، ۶۸ درصد از مردم کامبوج عملکرد ایالات
در سال ۲۰۱۱، ۶۸ درصد از مردم کامبوج عملکرد ایالات متحده در دولت اوباما را تأیید کردند، با ۷ درصد مخالف، مطلوب‌ترین نظر برای هر کشور آسیا-اقیانوسیه مورد بررسی شد. در یک نظرسنجی گالوپ در سال ۲۰۱۲، ۶۲ درصد از مردم کامبوج رهبری ایالات متحده را تأیید کردند و ۸ درصد مخالفت کردند. سفر رئیس جمهور باراک اوباما به پنوم پن در سال ۲۰۱۲ به عنوان اولین سفر ریاست جمهوری ایالات متحده به کامبوج، تاریخ ساز شد. تاریخ. در طول جنگ ۱۹۷۰–۱۹۷۵، ایالات متحده ۱٫۱۸ میلیارد دلار کمک نظامی به نیروهای مسلح ملی خمر در مبارزه با خمرهای
نظامی به نیروهای مسلح ملی خمر در مبارزه با خمرهای سرخ و همچنین ۵۰۳ میلیون دلار کمک اقتصادی ارائه کرد. ایالات متحده ذات وحشیانه کامبوچیای دمکراتیک را بین سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۷۹ محکوم کرد. روابط پس از حادثه مایاگوئز که نیروی دریایی آزادیبخش کامبوچیا طی آن "اس اس" مایاگوئز را تصرف کرد، و تفنگداران دریایی ایالات متحده با یورش به جزیره کو تانگ پاسخ داد، بدتر شد. با این حال، این واقعیت که این رژیم در جنگ کامبوج و ویتنام توسط ویتنام، که ایالات متحده آن را یک قدرت متخاصم می‌دانست، سرنگون شد، منجر شد ایالات متحده تهاجم