payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که اگر پدری عمداً در تربیت فرزندان خود کوتاهی نماید، حق پدری از او سلب یا به اصطلاح امروزی، حق حضانت فرزندان از او گرفته خواهد شد. در قانون ارث بهائی، در صورت عدم وجود وصیت‌نامه، معلمان بخش کوچکی از اموال شخص متوفی را به ارث می‌برند، که این امر نشانه‌ای از اهمیّت بخشیدن به تحصیل علم و جایگاه ویژهٔ معلّم به عنوان عضو روحانی خانواده می‌باشد. در آثار بهائی آمده‌است که در صورت ناکافی بودن امکانات مالی خانواده، باید اولویت حقِّ تحصیل به فرزندان دختر داده شود، زیرا ایشان مادران آینده‌اند و اوّل مربّی طفل مادر
زیرا ایشان مادران آینده‌اند و اوّل مربّی طفل مادر است. بهاءاللّه توصیه کرده‌است که آموزش اصول دین باید در مدارس انجام شود ولی نباید به نحوی باشد که منجر به تعصبات و بنیادگرایی مذهبی شود به گفته او «دارالتعلیم باید در ابتدا اولاد را به شرط دین تعلیم دهند … ولکن به قدری که به تعصّب و حمیّهٔ جاهلیّه منجر و منتهی نگردد.» عبدالبهاء، پسر ارشد بهاءاللّه و جانشین او، نیز مطالب زیادی در مورد اهمّیت تعلیم و تربیت مرقوم داشته‌است. آرمان‌های نوگرای او همواره با طیف وسیعی از نکات پیشرو تربیتی در ارتباط می‌باشد که از
از نکات پیشرو تربیتی در ارتباط می‌باشد که از جمله می‌توان به آموزش اطفال بر اساس نیازهای فردی کودک، متعارف‌سازی معیارهای آموزشی و پرورشی، شروع آموزشِ رسمیِ دختران و پسران از همان ابتدای کودکی، اهمیّت یادگیریِ هنرها از جمله هنر نمایش و موسیقی، تأکید بر تربیت بدنی و ورزش علاوه بر آشناییِ با آموزه‌های دینی، آموختنِ زبان‌های جدید و کسب مهارت‌های مفید جهت خدمت به نوع انسان، اشاره کرد. علاوه بر این، آموزه‌های بهائی از شیوه‌های نوین آموزشی نظیر یادگیری گروهی از طریق مشورت، یادگیری تعاملی از طریق بازی برای کودکان
مشورت، یادگیری تعاملی از طریق بازی برای کودکان در مهد کودک‌ها، پرهیز از تنبیه بدنی، شخصیت‌سازی به‌عنوان مهم‌ترین هدف از تحصیل در مدارس، خدمت به نوع بشر و تأکید بر اصل جهان-شمول یادگیری به عنوان عاملِ برقراری صلح در عالم، حمایت می‌کند. نکتهٔ قابل توجّه آن که این اصول آموزشی همه به عنوان بخش‌های ضروری برنامهٔ درسی مدارس در اوایل قرن ۱۹ میلادی توصیه شده‌اند. مؤسسات آموزشی بهائی. ایران. بهائیان فعالیت‌های گسترده‌ای در ایجاد مدارس نوینِ دخترانه و پسرانه در ایران داشتند. آنان در اواخر قرن نوزدهم با تشویقها و
داشتند. آنان در اواخر قرن نوزدهم با تشویقها و راهنمایی‌های عبدالبهاء در بسیاری از نقاط ایران، از روستاهای کوچک گرفته تا شهرهای بزرگ مدارس نوینی برپا کردند که پذیرای همه افراد فارغ از دین و جنسیت بود. در این مدارس دانش آموزان با علوم و هنرهای مدرن آشنا می‌شدند. با رهنمودهای عبدالبهاء، بیش از ۳۰ مدرسهٔ بهائی به تدریج، و هر وقت که موقعیتی دست می‌داد، در سراسر ایران و در چند محل در هندوستان، مصر، ترکیه، فلسطین و روسیه تأسیس گردیدند. اوّلین مدارس بهائی که از طرف جامعهٔ بهائی حمایت، مدیریت و تأمین مالی می‌شدند،
جامعهٔ بهائی حمایت، مدیریت و تأمین مالی می‌شدند، در تهران و عشق آباد تأسیس شدند، و بعد از راه اندازی این مدارس، مدارسی هم در روسیه، ترکمنستان، و متعاقب آن مدرسه توکل در قزوین تأسیس گردیدند، و سپس مدارس تأیید و محبت (برای دختران) در همدان، وحدت بشر در کاشان، معرفت در آران (نزدیک کاشان)، مدرسهٔ ترقی در شهمیرزاد (نزدیک سمنان)، میثاقیه در نیریز، و مدارسی هم در آباده، قمرود (نزدیک کاشان)، نجف آباد، بهنمیر (نزدیک ساری)، مریم‌آباد و مهدی‌آباد، بارفروش، ساری، بشرویه (در خراسان)، اشتهارد (نزدیک کرج)، و مدارس دیگری
(در خراسان)، اشتهارد (نزدیک کرج)، و مدارس دیگری در خارج از ایران در تاشکند، مرو، اسکندرون (در ترکیه)، دایدانو (در برمه) تأسیس شدند. این مدارس بهائی نه تنها کودکان بهائی را به خود جلب کرده بودند بلکه طولی نکشید که در آموزش و تربیت آنقدر توانمند و معتبر گشتند که کودکان دیگر ادیان و طبقه‌های مختلف اجتماعی را هم به خود جذب نمودند. مدرسهٔ تربیت در تهران در سال ۱۲۷۶ شمسی تأسیس گردید و دو سال پس از تأسیس آن، حکومت آن را به رسمیت شناخت. مؤسّس مدرسهٔ تربیت، میرزا حسن ادیب بود. طولی نکشید که مدرسهٔ تربیت به خاطر
حسن ادیب بود. طولی نکشید که مدرسهٔ تربیت به خاطر زحمات مربیانش، برنامه‌های آموزشی با کیفیت و مدرن آن، و نظم و انضباط بالای آن، تبدیل به یکی از بهترین و مشهورترین مدارس ایران گشت. مدرسهٔ تربیت ابتدا در سال‌های اوّلیّهٔ تأسیس خود، توسط افراد بهائی حمایت مالی می‌شد، امّا همچنان که در سال‌های بعد توسعه یافت، محفل روحانی محلی تهران لجنه‌ای را برای مدیریت آن تشکیل داد. در میان مدیران اوّلیّهٔ این مدرسه، دکتر عطاالله بخشایش و دکتر محمد منجّم را می‌توان نام برد. بعد از آنها، عزیزالله مصباح و علی اکبر فروتن از
بعد از آنها، عزیزالله مصباح و علی اکبر فروتن از مدیران آن شدند. بر اساس گزارشی، این مدرسه در سال ۱۲۹۰ شمسی مجموعاً ۳۷۱ دانش‌آموز در ۸ سطوح درسی (در ۱۱ کلاس درس)، ۱۸ نفر کادر تدریس، و ۴ نفر پرسنل داشت. تا سال ۱۳۱۱ شمسی، این مدرسه ۶ سطوح درسی مقدماتی و ۴ سطوح درسی متوسطه ارائه می‌داده‌است، که از ۲۶ مربی آن، ۲۰ نفر بهائی، و از ۵۴۱ دانش آموز آن ۳۳۹ نفر بهائی، ۱۷۵ نفر مسلمان، ۲۱ نفر مسیحی، ۴ نفر یهودی و ۲ نفر زرتشتی بودند. تأسیس مدرسهٔ تربیت برای دختران در تهران در پی تأکید عبدالبهاء مبنی بر اهمیت آموزش دختران
در پی تأکید عبدالبهاء مبنی بر اهمیت آموزش دختران بود. این مدرسه توسط دکتر عطاالله بخشایش در سال ۱۲۹۰ شمسی، به کمک تعدادی از بهائیان آمریکایی با نام‌های، خانم لیلیان کُپس، دکتر سوزان مودی، دکتر جنی‌ویو کُی، و خانم ادلاید شارپ و با همکاری نزدیک همکاران بهائی ایرانی و غیر بهائی وی تأسیس گردید. این مدرسه با ۶ سطوح درسی آغاز به کار کرد و برای دختران تا سنّ ۲۰ سالگی دروس ویژه‌ای داشت. گنجایش این مدرسه در حدود سال ۱۲۹۸ شمسی به ۴۰۰ دانش‌آموز رسید. گنجایش این مدرسه در ده سال پس از آن توسعه یافته توان ارائهٔ ۱۱ سطوح
ده سال پس از آن توسعه یافته توان ارائهٔ ۱۱ سطوح درسی به ۷۱۹ دانش‌آموز را، که ۳۵۹ نفر از آن‌ها بهائی، ۳۵۲ نفر مسلمان و ۸ نفر یهودی بودند پیدا کرد. در ۱۳۱۳ شمسی دولت رضا شاه به دلیل اینکه یکی از مدارس بهائی در یکی از روزهای تعطیلی بهائی مدرسه را بسته بود، حکم تعطیلی دائم حدود ۶۰ مدرسهٔ بهائی را صادر کرد. دانشگاه علمی آزاد. از دیگر نمونه‌های تلاش‌های جامعه بهائی ایران برای امر آموزش تأسیس دانشگاه علمی آزاد است که در سال ۱۳۶۶ به منظور فراهم کردن امکان تحصیلات عالیه برای بهائیان محروم از تحصیل ایجاد شد. دانشگاه
برای بهائیان محروم از تحصیل ایجاد شد. دانشگاه علمی آزاد به عنوان یکی از معدود موسسات خودجوش شناخته می‌شود که در یک جامعهٔ بسته و محدود امکان تحصیلات دانشگاهی را برای محرومان از این حق فراهم می‌کند. همچنین از این دانشگاه به عنوان نمونه‌ای از استقامت سازنده و صلح‌آمیز علیه ظلم و ستم و مثالی از توان‌مندسازی از طریق آموزش یاد می‌شود. نتایج مطالعاتی که بر روی دانشگاه علمی آزاد صورت گرفته نشان می‌دهد که این دانشگاه یک «فضای اجتماعی» برای دانشجویان و استادان فراهم می‌آورد که بتوانند با همسالان و همکارانی که به
می‌آورد که بتوانند با همسالان و همکارانی که به مانند خود از آزار و اذیت و تبعیض مذهبی رنج می‌برند ارتباط برقرار کنند، از نظر آکادمیک و اجتماعی فعال باقی بمانند و اصولی همچون یادگیری، تاب آوری به پشتوانهٔ حمایت‌های بین‌المللی و فداکاری‌های جامعه، خدمت به جامعه، و مقاومت در برابر محرومیت‌های اجتماعی-سیاسی را جامهٔ عمل بپوشانند. سایر کشورها. افراد و مؤسسات بهائی در سراسر جهان، تعداد زیادی مدرسه، دانشگاه، ایستگاه رادیویی، مرکز آموزشی و سایر پروژه‌های اجتماعی-اقتصادی مردمی را برای استفادهٔ افراد مختلف با
مردمی را برای استفادهٔ افراد مختلف با پیشینه‌های گوناگون تأسیس کرده‌اند. طبق آمار سال ۲۰۰۷ بیش از ۱۷۰۰ پروژه بهائی در زمینه امور تربیتی وجود دارد که عمدتاً در کشورهای در حال توسعه صورت می‌گیرند. این برنامه‌ها در زمینهٔ آموزش خواندن و نوشتن، یادگیری حساب، حفظ محیط زیست و کشاورزی، پیشرفت امور زنان، مراقبت‌های بهداشتی، پیشگیری از اعتیاد و پرورش فرزندان مشغول به فعالیّت می‌باشند. تلاش آنها به‌طور مستمر در جهت توسعهٔ برنامه‌های درسی جدید با بررسی فرایندها و اهمیت به‌کارگیری ارزش‌های روحانی در مفاهیم و شیوه‌های
به‌کارگیری ارزش‌های روحانی در مفاهیم و شیوه‌های آموزشی است که از جملهٔ مؤلفه‌های خدماتی به جامعهٔ وسیع‌تر محسوب می‌شوند. نمونه‌های موفق این ابتکارات آموزشی در سراسر جهان، که همگی از آموزه‌های بهائی الهام گرفته‌اند، شامل موارد زیر می‌باشد: فعالیت‌های این مؤسسات همگی توسط بیت العدل اعظم، هیئت حاکمهٔ بین‌المللی بهائی، و از طریق دفتر توسعهٔ اجتماعی و اقتصادی آن مجمع هدایت می‌شوند. علاوه بر کلاس‌های مطالعه غیررسمی در مورد تعالیم بهائی، جامعه جهانی بهائی شبکه‌ای متشکل از ۳۰۰ مؤسسه آموزشی در سراسر جهان ترتیب
متشکل از ۳۰۰ مؤسسه آموزشی در سراسر جهان ترتیب داده‌است که برنامه‌های رسمی آموزش بهائی را ارائه می‌کنند و تاکنون صدها هزار بزرگسال و جوان را در سراسر جهان پوشش داده‌اند. بهائیان بیش از ۶۰ هزار کلاس تعلیم و تربیت کودکان و گروه‌های توان‌افزایی نوجوانان (۱۲–۱۵ ساله) برگزار می‌کنند که به روی همگان باز هستند، و تا کنون بیش از ۷۰ هزار پروژهٔ کوتاه‌مدت توسعهٔ اجتماعی و اقتصادی را به انجام رسانده‌اند و در حال حاضر ۱۵۰۰ پروژهٔ بلندمدت توسعه در جریان دارند. آن‌ها همچنین بیش از ۱۵۰ سازمان برای توسعه اجتماعی و اقتصادی
بیش از ۱۵۰ سازمان برای توسعه اجتماعی و اقتصادی در نقاط مختلف جهان تأسیس کرده‌اند. در مقیاسی وسیع تر، جامعهٔ جهانی بهائی، از سال ۱۹۴۸ از جایگاه خود به عنوان یک سازمان بین‌المللی غیردولتیِ عضو سازمان ملل متحد استفاده و از طریق موضعِ مشورتی خود در این سازمان، به حمایت گسترده از برنامه‌های آموزشی و اخلاقیِ عمومی در مجامع بین‌المللی نظیر صندوق کودکان (یونیسف) (UNICEF) و شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (ECOSOC) می‌پردازد. فعالیتهای جامعه سازی. جوامع بهائی از اواخر قرن بیستم شروع به تأسیس شبکه‌ای از
بهائی از اواخر قرن بیستم شروع به تأسیس شبکه‌ای از مؤسسات آموزشی در سراسر جهان نمودند. این موسسات بر تربیت منابع انسانی برای فرایند جامعه‌سازی متمرکز هستند، و کلاسهایی برای تعلیم و تربیت روحانی کودکان، و توان‌افزایی نوجوانان ارائه می‌دهند. گروه‌های توان‌افزایی نوجوانان پتانسیل روحانی و فکری این گروه سنی را به روش‌های سیستماتیک تقویت می‌کنند تا آنها را به عوامل سازنده تغییر در جوامع خود تبدیل نمایند. بهائیان در حال حاضر در سراسر جهان بیش از ۶۰ هزار کلاس تعلیم و تربیت کودکان و گروه‌های توان‌افزایی نوجوانان
و تربیت کودکان و گروه‌های توان‌افزایی نوجوانان (۱۲–۱۵ ساله) برگزار می‌کند که به روی همگان باز هستند.
جان شیهان (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بلندپرواز باش"، "پیتسبرگ"، "زن سال"، "غرور یانکی‌ها"، "احمق آمریکایی خوش‌تیپ"، "آدم‌کش‌ها"، "کالیفرنیا"، "ترانه مرد لاغر"، "ساعت بزرگ"، "مردم علیه اوهارا"، "پت و مایک"، "گذشته مری هلمز"، "خانم مارکر کوچک"، "خانم برادفورد سابق"، "زن بدنام"، "در گرداگرد شهر"، "هتل هالیوود"، "هفت گناهکار"، "زنی با موهای شرابی بلوند" و "جزیره ویک" اشاره نمود.
مدال شاهزاده یوجین ؛ ، مدالی است که توسط پادشاه سوئد برای «دستاورد هنری برجسته» اعطاء می‌شود. این مدال در سال ۱۹۴۵ میلادی توسط پادشاه وقت سوئد، گوستاو پنجم، در رابطه با هشتادمین سالگرد تولد برادرش شاهزاده یوجین که یک نقاش و مجموعه دار برجستهٔ هنر بود، تأسیس شد. این جایزه هر ساله در ۵ نوامبر، روز نامگذاری یوجین، و در کاخ سلطنتی استکهلم به برندگان اهداء می‌شود.
عبدالحمید محمود طهماز الحموی، با نام کامل عبدالحمید بن محمود بن عبدالقادر طهماز (۱۳۵۶ ق / ۱۹۳۷ م در حما – ۱۴۳۱ ق / ۲۰۱۰ م در ریاض)، فقیه و مفسر سوری. و یکی از پیشگامان تفسیر عینی در عصر جدید، نویسنده آثار مهم در ترجمه؛ او به تدریس، تفسیر و تصدیق ترجمه‌ها با نقد فقهی علاقه‌مند بود و کتاب «الحلال و الحرام» نوشته یوسف القرضاوی را نقد می‌کرد. زندگی‌نامه. عبدالحمید طهماز در سال ۱۹۳۷ در حماه متولد شد و تحصیلات مقدماتی و متوسطه خود را در آنجا گذراند و سپس به دمشق رفت و در دانشکده شریعت دانشگاه دمشق ثبت نام کرد و
رفت و در دانشکده شریعت دانشگاه دمشق ثبت نام کرد و به مدت ۷ سال نزد محمد الحمید بود تا از او اجازه (فقه) دریافت کند، وی تحت تأثیر محمد الحمید و رویکرد او قرار گرفت و حتی در سال ۱۹۷۱ در دمشق کتابی با عنوان «مرجع مجاهد شیخ محمد الحمید» نوشت. از استادان وی در دانشگاه دمشق می‌توان به: مصطفی السبعی، مصطفی الزرقا، محمد معروف الدوالیبی، مصطفی سعید آل خان، محمد المنتصر الکتانی، محمد فتحی الدارینی، محمد بن عبدالقادر و ابن محمد مبارک اشاره کرد. در سال ۱۹۶۲، در اقدامات سیاسی در سوریه فعال بود هنگامی که دانشجویان بین
سیاسی در سوریه فعال بود هنگامی که دانشجویان بین دو جریان سوسیالیست و اخوان المسلمین درگیر شدند و در جشن اخوان در یکی از مناسبت‌ها در مسجد حمیدیه اختلاف و دعوا بین آنها رخ داد. و سوسیالیست‌ها آنها را تهدید کردند. عزت اسلام و مسلمین در جریان حوادث مسجد سلطان در سال ۶۴ خطبه شدیدی علیه نظام ایراد کرد و در نتیجه دستگیر شد و سخت‌ترین شکنجه‌ها را متحمل شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه دمشق، علاوه بر واعظی و معلمی در مسجد سلطان همان شهر، به عنوان معلم معارف اسلامی در مدارس راهنمایی حماه مشغول به کار شد. در سال
در مدارس راهنمایی حماه مشغول به کار شد. در سال ۱۹۸۰ به ریاض سفر کرد و در آنجا به عنوان دستیار تدریس و تهیه برنامه درسی در مؤسسه آموزش زبان عربی به غیر بومی زبانان دانشکده زبان عربی دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود مشغول به کار شد. سپس به مدینه رفت و در مؤسسه علمی نجران مشغول به کار شد، در سال ۱۹۸۸ میلادی به مکه مکرمه رفت و در مؤسسه عالی تهذیب ائمه و خطبای مسلمین مشغول به تحصیل شد. لیگ جهانی تا زمان بازنشستگی او مدرک کارشناسی ارشد برای برخی از فارغ التحصیلان مؤسسه. عبدالحمید طهماز پس از بازنشستگی از مؤسسه،
مؤسسه. عبدالحمید طهماز پس از بازنشستگی از مؤسسه، خود را وقف تحقیق و نویسندگی کرد. وی در مکه مکرمه و سپس در ریاض اقامت گزید و در غروب روز جمعه ۱۵ صفر ۱۴۳۱ هجری قمری مصادف با صبح روز شنبه ۳۰ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی در آنجا درگذشت. اساتید. دکتر مصطفی السبعی، استاد محمد مبارک، عالم مصطفی الزرقا، دکتر محمد معروف الدوالیبی، شیخ محمد المنتصر الکتانی، دکتر. محمد فتحی الدرینی، دکتر مصطفی الخان و دیگران… همسالان. شیخ دکتر محمد هشام البرهانی، شیخ دکتر محمد عجاج الخطیب، دکتر محب الدین احمد ابوصالح، دکتر محمد فاروق بطال و
محب الدین احمد ابوصالح، دکتر محمد فاروق بطال و دیگران. آثار و کارکردهای. در MSFآنلاین کارکردهای خود را چنین می‌گوید: پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه شریعت، به عنوان معلم معارف اسلامی در دبیرستان‌های: ابی الفداء، خانم عایشه، و ابن رشد در شهر حماه مشغول به کار شدم. علاوه بر این که به مدت ۱۲ سال به عنوان واعظ و معلم در مسجد سلطان حماه جانشین شیخ محمد الحمید شدم. سپس در سال ۱۹۸۰ میلادی به ریاض سفر کردم و به مدت دو سال به عنوان دستیار آموزشی در مؤسسه آموزش زبان عربی به غیر بومی‌های دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود
به غیر بومی‌های دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود مشغول به کار شدم و در تهیه برنامه درسی دانشجویان شرکت کردم. سپس به مدینه رفتم و دو سال در مؤسسه علمی و سپس در مؤسسه علمی نجران دو سال تحصیل کردم و سپس در سال ۱۹۸۸ میلادی به مکه مکرمه رفتم و در مؤسسه عالی تحصیل کردم. آماده‌سازی ائمه و واعظان که وابسته به لیگ جهانی مسلمانان است. تا زمانی که بازنشسته شدم، در حین کار، پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد را برای برخی از دانشجویان فارغ‌التحصیل آن راهنمایی می‌کردم و پس از بازنشستگی از کار در مؤسسه، به تحقیق و تألیف مشغول
بازنشستگی از کار در مؤسسه، به تحقیق و تألیف مشغول شدم. در مکه و سپس در ریاض ماندم. فعالیت و مشارکت. اتحادیه جهانی مسلمانان مرا فرستاد تا یک دوره علمی برای برخی از دانشجویان در تایلند بگذرانم. و همچنین به ژنو سوئیس برای ایراد خطبه‌های جمعه، درس و سخنرانی در مرکز اسلامی، (۳ بار)، و یک بار به رومانی و لهستان برای آشتی بین مسلمانان آنجا، با هیئتی که اتحادیه برای آن تشکیل داده‌است. زمانی که در انجمن مشغول به کار بودم مقالاتی را منتشر کردم. من برای اولین بار در سال ۱۹۶۹ میلادی، نزد محسن الحمید، برادرزاده شیخ
سال ۱۹۶۹ میلادی، نزد محسن الحمید، برادرزاده شیخ محمد الحمید، به حج رفتم. من نتوانستم از محمد الحمید جدا شوم، بعد الحمدالله بعد از وفات محمد الحمید بسیار حج و عمره کردم. من فکر می‌کنم هرکس می‌خواهد حج را تکرار کند باید حج کامل و با رعایت اصول و شروط و سنت‌ها انجام دهد و در انجام این مناسک به امتیازات و اقوال ضعیف عمل نکند. اگر قادر به انجام آن نبود، شرع او را به اعاده حج واجب نمی‌کرد. کتاب‌شناسی. وی نویسنده چندین کتاب است از جمله:
لشکر ۹ بدر از لشکرهای پیاده نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که در سال ۱۳۶۱ در خلال جنگ ایران و عراق، تحت عنوان تیپ ۹ بدر تأسیس شد، نخستین فرمانده آن اسماعیل دقایقی بود و نیروهای آن از گروه احرار؛ متشکل از اسرای عراقی و گروه مجاهدین عراقی که از مخالفین دولت صدام حسین در عراق بودند، تشکیل می‌شد. لشکر ۹ بدر در طول جنگ در عملیات‌های عاشورا، قدس ۴، کربلای ۲، کربلای ۴ و کربلای ۵، خیبر، بدر و مرصاد به‌عنوان یگان عمل‌کننده شرکت داشت. لشکر ۹ بدر پس از جنگ، به سپاه بدر ارتقا یافت و هم‌اکنون این یگان
جنگ، به سپاه بدر ارتقا یافت و هم‌اکنون این یگان همچنان در قالب شاخه نظامی سازمان بدر به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
نیروگاه هسته‌ای تری مایل آیلند (). (که معمولاً با کوته‌نوشت TMI خوانده می‌شود) یک نیروگاه هسته‌ای بسته شده در جزیره تری مایل آیلند در شهر لندندری، شهرستان دافین، پنسیلوانیا در دریاچه فردریک، مخزنی در رودخانه Susquehanna در جنوب هریسبورگ، پنسیلوانیا است. دو واحد مجزا داشت، TMI-1 (متعلق به Constellation Energy) و TMI-2 (متعلق به TriArtisan ES Partners LLC). این نیروگاه محل مهم‌ترین حادثه در انرژی هسته‌ای تجاری ایالات متحده بود که در ۲۸ مارس ۱۹۷۹، TMI-2 دچار یک ذوب نسبی شد. بر اساس گزارش کمیسیون تنظیم مقررات
ذوب نسبی شد. بر اساس گزارش کمیسیون تنظیم مقررات هسته‌ای (NRC)، این حادثه منجر به مرگ یا جراحتی برای کارگران کارخانه یا در جوامع مجاور نشده‌است.[۷] مطالعات اپیدمیولوژی پیگیری، علیت بین تصادف و افزایش سرطان‌ها را پیدا نکردند.[۸][۹][۱۰][۱۱] یک مورد مرگ ناشی از کار در محل در حین از کار افتادن رخ داده‌است.[۱۲] هسته راکتور TMI-2 از آن زمان به بعد از سایت حذف شده‌است، اما سایت به‌طور کامل از رده خارج نشده‌است. در ژوئیه ۱۹۹۸، Amergen Energy (در حال حاضر Exelon Generation) با خرید TMI-1 از General Public Utilities
با خرید TMI-1 از General Public Utilities به مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار موافقت کرد.
بهشت‌های مصنوعی "(Les Paradis Artificiels)" کتابی از شاعر فرانسوی شارل بودلر است که برای اولین بار در سال 1860 منتشر شد. این کتاب در مورد زیستن تحت تأثیر تریاک و حشیش است. بودلر با توصیف اثرات مواد مخدر نقش آن‌ها را در رسیدن به یک جهان «آرمانی» از لحاظ نظری مورد بحث قرار می‌دهد. متن این کتاب از "اعترافات یک تریاک خوار انگلیسی و چشم‌اندازهای اعماق، از آثار" توماس دو کوئینسی تاثیر گرفته است. بودلر انگیزه‌ی فرد معتاد و تجربه روانگردان فرد مصرف‌کننده را تحلیل می‌کند. توصیفات او زمینه‌ساز آثار دیگری شد که بعدها
توصیفات او زمینه‌ساز آثار دیگری شد که بعدها در دهه‌ی ۱۹۶۰ میلادی در رابطه با ال اس دی به وجود آمدند.
لو کلی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بانو و آقا"، "اسب شیطان"، "میسیسیپی"، "روباه‌های کوچک" و "در گرداگرد شهر" اشاره نمود.
دارسی کوریگان (؛ – ) بازیگر و وکیل اهل ایرلند بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "راه بازگشت"، "آخرین اخطار"، "در گرداگرد شهر"، "قتل‌های خیابان مورگ"، "خبرچین"، "خیش و ستارگان"، "سرود کریسمس"، "بیوه سرمست"، "مردی که می‌خندد"، "شکوه صبح"، "مرد نامرئی"، "ما دوباره زندگی می‌کنیم"، "کلایو هند"، "اسرار ادوین درود"، "عروس فرانکنشتاین"، "لویدز لندن"، "در صحنه"، "فتح"، "ولز فارگو"، "پرورش بیبی"، "ماجراهای رابین هود"، "ماجرا"، "مردی با نقاب آهنین"، "تارزان و شیر زرین" و
"مردی با نقاب آهنین"، "تارزان و شیر زرین" و "فرمان بزرگ" اشاره کرد. سال‌های آخر و مرگ. کوریگان در سال ۱۹۴۰ از بازیگری کناره‌گیری کرد (به‌جز ایفای یک نقش جزئی در "ماجراجویی" در سال ۱۹۴۵) و در روز کریسمس در سال ۱۹۴۵ در لس آنجلس در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
مری هاوارد (؛ – ) بازیگر و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زیگفلد کبیر"، "در گرداگرد شهر"، "پرواز آزمایشی"، "ایب لینکلن در ایلینوی"، "ماری آنتوانت"، "عشق به سراغ اندی هاردی می‌رود" و "مرداب" اشاره کرد.
اُل اولسون (؛ – ) هنرمند وودویل و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "در گرداگرد شهر" و "استادهای آمریکایی" اشاره کرد.
شیک جانسون (؛ – ) هنرمند وودویل و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "در گرداگرد شهر" و "استادهای آمریکایی" اشاره کرد.
توده یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۸۸ به نویسندگی و کارگردانی چاک راسل که بازسازی فیلمی به همین نام توده محصول ۱۹۵۸ محسوب می‌شود، بازیگران اصلی این فیلم شاونی اسمیت، کوین دیلون، دوناوان لیچ، جفری دی‌مان، پل مک‌کرین، آرت لافلئور، رابرت اکسلراد، جو سنکا، دل کلوز و کندی کلارک می‌باشند. فیلم توده که در ابیویل، لوئیزیانا فیلمبرداری شد، در اوت ۱۹۸۸ توسط ترایستار پیکچرز اکران شد و در باکس آفیس شکست خورد و ۸٫۲ میلیون دلار در برابر بودجه ۱۰ میلیون دلاری خود فروخت. اگرچه این فیلم با واکنش‌های
دلاری خود فروخت. اگرچه این فیلم با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد، اما از آن زمان به بعد این فیلم طرفدارانی پیدا کرد. داستان. موجودی مرگبار از فضا در نزدیکی یک شهر کوچک سقوط می‌کند و شروع میکند به خوردن هر کسی که در مسیرش قرار دارد. وقتی دانشمندان سازمان مخفی دولتی سعی در مهار این موجود وحشتناک دارند، فاجعه به بار می‌آید … بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس ۲۷ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۶/۱۰، دارای ۶۳ درصد تأییدیه است. شبکه خانگی. این فیلم به صورت دی‌وی‌دی در ایالات متحده
خانگی. این فیلم به صورت دی‌وی‌دی در ایالات متحده توسط سرگرمی خانگی سونی پیکچرز در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ منتشر شد. سونی بار دیگر این فیلم را در سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان بخشی از "مجموعه ۴ فیلم ترسناک دیگر منتشر کرد.
ضیاالادبای شیرازی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره چهارم و دوره پنجم بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
"دوا (")، در لغت به معنای درخشنده، و یک اصطلاح برای موجودات آسمانی و خدایان است. موجودات آسمانی. موجودات آسمانی، موجوداتی هستند که در جهان‌های شاد زندگی می‌کنند. و به چشم انسانی دیدنی نیستند. هر جهان یا عالمی (loka) موجودات آسمانی خاص خود را دارد؛ مثلاً شش دسته از موجودات آسمانی در جهان کام (kama-loka)، چهار دسته در جهان مادی لطیف یا شکل (rupa-loka)، و چهار دسته در چهار مقام، در جهان نامادی یا بی‌شکل (arupa-loka) هستند. در دیگا نیکایا (Digha Nikaaya) آمده‌است: «مادامی که بدن وجود دارد، مردم قادر به دیدنش
«مادامی که بدن وجود دارد، مردم قادر به دیدنش هستند، اما پس از فروپاشی بدن در پایان عمر، مردم دیگر قادر به دیدنش نخواهند بود» بنا بر آنگوتارا نیکایا (Angutara Nikaya) بودا یک دوا (Deva) یا موجودی مافوق طبیعی (فرا انسانی) نیست.
توده یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۵۸ به کارگردانی اروین یورث و نویسندگی کی لیناکر و تئودور سیمونسون با بازی استیو مک‌کوئین (در اولین نقش اصلی فیلم بلندش)، آنتا کورساوت، ارل روو و اولین هولند است. این فیلم توسط کمپانی پارامونت پیکچرز توزیع شد. داستان. این فیلم در مورد یک بیگانه آمیبی گوشتخوار است که از فضای بیرونی در داخل یک شهاب‌سنگ به زمین برخورد می‌کند و در نزدیکی جوامع کوچک فنیکسویل، پنسیلوانیا فرود می‌آید. موجودات زنده را در بر می‌گیرد، بزرگتر، قرمزتر و تهاجمی تر می‌شوند و در نهایت
بزرگتر، قرمزتر و تهاجمی تر می‌شوند و در نهایت از یک ساختمان بزرگتر می‌شوند. بازسازی. یک بازسازی با همین نام توده توسط چاک راسل در سال ۱۹۸۸ ساخته شد. در اوت ۲۰۰۹، مشخص شد که راب زامبی، نوازنده تبدیل به کارگردان، در حال کار بر روی بازسازی دیگری بود، اما او بعداً پروژه را ترک کرد. او در ژانویه ۲۰۱۵ توسط سایمون وست به عنوان کارگردان جایگزین شد. اعلام شد که این فیلم توسط ریچارد ساپرستین و برایان ویتن تولید خواهد شد، و تهیه‌کننده فیلم اصلی، جک اچ. هریس، به عنوان تهیه‌کننده اجرایی. هریس در سال ۲۰۱۷ درگذشت و تا
تهیه‌کننده اجرایی. هریس در سال ۲۰۱۷ درگذشت و تا سال ۲۰۲۱ هیچ به روز رسانی نشده‌است.
نان کدو تنبل یا نان کدوحلوایی نوعی نان سریع مرطوب است که با کدو تنبل درست می‌شود. کدو تنبل را می‌توان قبل از استفاده پخته و نرم کرد یا به سادگی با نان پخت. استفاده از کنسرو کدو تنبل آن را به غذای ساده‌تری تبدیل می‌کند. مواد اضافی شامل فندق (مانند گردو) و کشمش است. نان کدو تنبل معمولاً در یک تابه مستطیلی پخته می‌شود و اغلب در اواخر پاییز زمانی که کدو تنبل تازه در دسترس است درست می‌شود. همچنین می‌توان آن را از کنسرو کدو تنبل تهیه کرد که در نتیجه طعم کدو قوی تر می‌شود.
پیتزا تابه‌ای پیتزای است که در تابه یا تابه ورقه‌ای پخته می‌شود. پای گوجه فرنگی ایتالیایی، پیتزا سیسیلی، پیتزا به سبک شیکاگو و پیتزا به سبک دیترویت را می‌توان از انواع پیتزای تابه ای در نظر گرفت. پیتزا تابه‌ای همچنین به سبک ضخیمی اشاره دارد که توسط پیتزا هات در دهه ۱۹۶۰ رایج شد. کف و کناره‌های پوسته در روغنی که برای پوشاندن تابه استفاده می‌شود سرخ و ترد می‌شود. تاریخچه. دن و فرانک کارنی یک پیتزا فروشی در ویچیتا، کانزاس افتتاح کردند که بعداً به پیتزا هات تبدیل شد. در ابتدا، برادران روی پیتزای نازکی که شامل
شد. در ابتدا، برادران روی پیتزای نازکی که شامل پنیر، پپرونی یا سوسیس بود، تمرکز کردند. پیتزا فروشی در سال ۱۹۵۹ به پیتزا هات تبدیل شد و پیتزای تابه‌ای ضخیم‌تری به آن اضافه کرد. دیگر شرکت‌های تولید پیتزا نیز بعداً پیتزای تابه‌ای را شامل شدند. در سال ۱۹۸۹،دومینوز پیتزا غذای عمیق یا پیتزای تابه‌ای خود را معرفی کرد. معرفی آن به دنبال تحقیقات بازار بود که نشان داد ۴۰٪ از مشتریان پیتزا پوسته‌های ضخیم را ترجیح می‌دهند. هزینه راه اندازی محصول جدید تقریباً ۲۵ میلیون دلار است که ۱۵ میلیون دلار آن صرف تابه‌های فلزی
دلار است که ۱۵ میلیون دلار آن صرف تابه‌های فلزی جدید با کف سوراخ شده شده است.
برحذر بودن! توده (همچنین با نام‌های توده ۲ و بازگشت توده نیز شناخته می‌شود) یک فیلم مستقل ترسناک و علمی تخیلی آمریکایی به کارگردانی لری هگمن است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این فیلم دنباله‌ای بر توده (فیلم ۱۹۵۸) محسوب می‌شود. شبکه خانگی. در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۶ این فیلم به صورت نسخه دی‌وی‌دی منتشر شد. دنباله. قرار بود ادامه این فیلم با عنوان توده لعنتی ساخته شود ولی این پروژه کنسل شد و هرگز قسمت سومی ساخته نشد.
کلان‌خشکسالی () نوعی خشکسالی طولانی‌مدت است که دو دهه یا بیشتر دوام دارد. در گذشته، کلان خشکسالی‌ها با شرایط پایدار چند ساله لانینا همراه بوده‌است که در این وضعیت، در مناطق حاره‌ای شرق اقیانوس آرام، دمای آب سردتر از حالت عادی است. اصطلاح کلان‌خشکسالی به‌طور کلی برای توصیف طول خشکسالی استفاده می‌شود، و نه شدت آن. در نوشته‌های علمی، این اصطلاح برای توصیف خشکسالی‌های دهه‌ای یا خشکسالی‌های چنددهه‌ای به‌کار می‌رود. به‌طور کلی، خشکسالی‌های چند ساله و کمتر از یک دهه مانند خشکسالی داست بول در دهه ۱۹۳۰، به عنوان