payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اسقف کارتاژ، منسوریوس، درگذشت. قرار بود دوازده اسقف منطقه جمع شوند و جانشینی را انتخاب کنند، اما در عوض، دوناتیست‌ها و کاتولیک‌ها، هر کدام یکی از خود را انتخاب کردند و هیچ‌کدام نامزد دیگری را نپذیرفتند. سخت گیران ماژورینوس را انتخاب کردند که دوناتوس جانشین او شد و نام جنبش را به آن داد. دوناتیست‌ها از کنستانتین درخواست کردند تا تصمیم بگیرد که اسقف واقعی کارتاژ چه کسی باشد. مسیحیان انتظار داشتند که کنستانتین داور همه اختلافات مذهبی باشد. این به سادگی بخشی از کار امپراتور بود. هارولد ای. دریک می‌گوید که «از
کار امپراتور بود. هارولد ای. دریک می‌گوید که «از زمان سلسله جویان، زمانی که دیوکلتیان امپراتوری را به‌عنوان امپراتوری صریحاً مبتنی بر حمایت الهی تأسیس کرد، فقدان اجماع در مورد مسائل مذهبی چیز کوچکی نبود». کنستانتین قبلاً شورایی در رم به رهبری پاپ میلتیادس تعیین کرده بوددر سال ۳۱۳ برای رسیدگی به موضوع دوناتیسم، و در سال ۳۱۴، او همچنین یک کمیسیون استیناف را منصوب کرد که در آرل تشکیل جلسه داد تا مشخص شود که چه کسی باید اسقف قانونی باشد. کمیسیون به نفع اسقف کاتولیک نتیجه گرفت. دوناتیست‌ها یافته‌های کمیسیون را
نتیجه گرفت. دوناتیست‌ها یافته‌های کمیسیون را رد کردند و از سازش خودداری کردند. بنابراین، تیلی می‌گوید: «وظیفه امپراتوری و مذهبی کنستانتین شد» تحمیل پذیرش. کنستانتین با سرکوب متوسط تا شدید پاسخ داد. اولین داستان‌های شهید دوناتیست مربوط به سال‌های ۳۱۷ تا ۳۲۱ است. حفظ صلح بین بهشت و زمین. تیلی نشان می‌دهد که این پاسخی بود از سوی دولت به نیاز به نظم عمومی و همچنین پاسخی خاص رومی از نیاز امپراتور به حفظ pax deorum («خیرخواهی خدایان») - صلح بین بهشت و زمین - بود. جوزف برایانت، جامعه‌شناس، مناقشه دوناتیست‌ها را
جوزف برایانت، جامعه‌شناس، مناقشه دوناتیست‌ها را نقطه اوج فرایند پویایی یک فرقه تبدیل به کلیسا می‌داند. برایانت ادعا می‌کند که مسیحیت در قرن اول از یک «فرقه مسیحی حاشیه ای، تحت آزار و اذیت و تحقیر عمومی» به کلیسایی کاملاً نهادینه شده که قادر به پذیرش کل امپراتوری روم بود، در قرن سوم تغییر کرد. او توضیح می‌دهد که «اصل حاکم بر الگوی فرقه‌ای انجمن در دستگاه نهادی نیست، بلکه در تقدس شخصی اعضای آن است».، از سوی دیگر، کلیسا سازمانی است که در آن قداست در نهاد یافت می‌شود تا فرد. برایانت برای تبدیل شدن به یک کلیسا
می‌شود تا فرد. برایانت برای تبدیل شدن به یک کلیسا می‌گوید: «مسیحیت باید بر بیگانگی خود از «جهان» غلبه می‌کرد و آزار و شکنجه را با موفقیت پشت سر می‌گذاشت، می‌پذیرفت که دیگر یک کلیسا پورا (فرقه‌ای از مقدسین و برگزیدگان) نبود، بلکه یک پیکره بود. «پرمیکسیدم» به معنی مختلط (permixtum،) یک کلیسای «کاتولیک» است که برای تغییر دین دسته‌جمعی طراحی شده و به‌طور نهادی دارای قدرت گسترده‌ای از فیض مقدس و رستگاری است». بدون آنچه پیتر براون «تبدیل مسیحیت» به فرهنگ و آرمان‌های دنیای روم می‌خواند، براون می‌گوید کنستانتین
دنیای روم می‌خواند، براون می‌گوید کنستانتین هرگز تغییر دین نمی‌داد، اما این «تحول شگرف» بقای جنبش مذهبی حاشیه‌ای را نیز تهدید می‌کرد. به‌طور طبیعی منجر به تقسیمات، انشعابات و انحراف شد. برایانت توضیح می‌دهد که «زمانی که افراد درون یک فرقه تشخیص می‌دهند که «روح» دیگر در بدن کلیسای اصلی ساکن نیست، «مقدسان و پاکان» معمولاً خود را مجبور می‌کنند – چه با اعتقاد یا اجبار – کنار بکشند و ضد کلیسای خود را تأسیس کنند. "بقیه جمع شده" برگزیدگان خدا" از آنجایی که کنستانتین بیش از یک تحقیق را در مورد مسائل دوناتیست‌ها
بیش از یک تحقیق را در مورد مسائل دوناتیست‌ها دستور داده بود، و از آنجا که همه آنها در حمایت از آرمان کاتولیک حکم داده بودند، با این حال دوناتیست‌ها از تسلیم شدن به قدرت امپراتوری یا کلیسایی خودداری کردند، این دلیل کافی برای اقدام بود. کنستانتین اولین امپراتور در عصر مسیحی شد که گروه‌های خاصی از مسیحیان را مورد آزار و اذیت قرار داد. براون می‌گوید مقامات رومی در «خروج» کلیسای مسیحی که آنها را تهدیدی برای امپراتوری می‌دانستند تردیدی از خود نشان نداده‌اند، و کنستانتین و جانشینان او به همین دلایل، همین کار را
و جانشینان او به همین دلایل، همین کار را کردند. آزار و اذیت کنستانتین علیه این مسیحیان موفقیت آمیزتر از دیوکلتیان نبود و در سال ۳۲۱، کنستانتین شکست خود را پذیرفت و قوانین علیه دوناتیست‌ها را لغو کرد. برای ۷۵ سال بعد، هر دو حزب، اغلب مستقیماً در کنار یکدیگر، با صف دو اسقف برای همان شهرها وجود داشتند. این در نهایت منجر به مرحله دوم آزار و شکنجه شد، اما دوناتیست‌ها تا زمانی که ارتش‌های عربی شمال آفریقا را در سال‌های پایانی قرن هفتم تسخیر کردند، زنده ماندند. آریانیسم و شورای نیقیه. اسقف جان کی تغییر دین
آریانیسم و شورای نیقیه. اسقف جان کی تغییر دین کنستانتین و شورای نیقیه را که کنستانتین آن را ایجاد کرد، به عنوان دو مورد از مهم‌ترین اتفاقاتی که در تاریخ کلیسای مسیحی رخ داده‌است توصیف می‌کند. در طول سلطنت خود، دخالت کنستانتین با کلیسا تحت تضادهای فراوان آن بود که ارتدکس را در مقابل دگرگرایی و بدعت‌گذاری تعریف می‌کرد. میشل آر. سالزمن نشان می‌دهد که بدعت در مسیحیت برای اکثر مسیحیان قرن چهارم و پنجم، از جمله کنستانتین، اولویت بالاتری نسبت به پیگن‌ها داشت. بدترین این بدعت‌ها، مناقشه ۵۶ ساله مناقشه آریان با بحث
این بدعت‌ها، مناقشه ۵۶ ساله مناقشه آریان با بحث فرمول‌های تثلیثی بود. دوناتیسم یک «شیسم» بود (تفاوت‌ها بر سر شیوه‌ها بود نه دکترین) که از نظر جغرافیایی محدود به شمال آفریقا بود. از سوی دیگر، آریانیسم که توسط آریوس (۲۵۰/۲۵۶ – ۳۳۶) بنیانگذاری شده بود، به عنوان یک بدعت واقعی تلقی می‌شد: آریوس معتقد بود که پدر، پسر و روح‌القدس برابر نیستند و عیسی با پدر برابر نیست و در نتیجه کاملاً خدا نیست. اکثر مناقشات کلیسا در قرن چهارم و پنجم بر ماهیت مسیح و رابطه دقیق او با خدا و انسان متمرکز بود. برخلاف دوناتیسم،
او با خدا و انسان متمرکز بود. برخلاف دوناتیسم، آریانیسم در بسیاری از امپراتوری، از جمله در میان قبایل ژرمنی، مانند ویزیگوت‌ها، که تازه در حال تغییر مذهب بودند، گسترش یافت. در حالی که به‌طور کلی پذیرفته شده‌است که آریانیسم در سال ۳۱۸ آغاز شد، ویلیام تلفر می‌نویسد که تاریخ‌گذاری آغاز آن بسیار مشکل‌ساز است. کای می‌گوید که در اسکندریه، بین اسقف‌های آریوس و آتاناسیوس اسکندریه آغاز شد و به سرعت در مصر و لیبی و سایر استان‌های روم گسترش یافت. اسقف‌ها در مناقشه آریان به «جنگ لفظی» پرداختند و مردم به احزاب تقسیم
به «جنگ لفظی» پرداختند و مردم به احزاب تقسیم شدند، در حالی که پیگن‌ها همهٔ آنها را به سخره گرفتند. ۵ در مرکز اختلافات آتاناسیوس بود که «قهرمان ارتدکس» در اسکندریه شد. کنستانتین زمانی قبل ازآخرین جنگ خود با لیسینیوس خبر درگیری را دریافت کرد و از آن به شدت مضطرب بود. پس از نامه‌نویسی بی‌ثمر و فرستادن اسقف‌های دیگر برای ترویج آشتی، کنستانتین از همه رهبران کلیسا خواست تا در سال ۳۲۵ در نیقیه در بیتینیا (در ترکیه کنونی) برای حل این مسئله گرد هم آیند. کنستانتین ریاست شورا را بر عهده داشت. کای به سوزومن اشاره
ریاست شورا را بر عهده داشت. کای به سوزومن اشاره می‌کند که می‌گوید کنستانتین با سخنرانی آغاز کرد که در آن اسقف‌ها را به عنوان دوستان و وزیران تشویق کرد تا درگیری را حل کنند و صلح را در آغوش بگیرند. سوزومن می‌گوید که اسقف‌ها بر این اساس در اتهامات متقابل به هم ریختند. کنستانتین میانجیگری می‌کرد، گاه به شدت تصحیح می‌کرد، متقاعد می‌کرد و ستایش می‌کرد و در نهایت آنها را به توافق رساند. نتیجه اعتقادنامه نیقیه بود که پنج اسقف از آن امتناع کردند. آنها برای مدتی تبعید شدند، سپس در نهایت بازگشتند. سپس آتاناسیوس در
شدند، سپس در نهایت بازگشتند. سپس آتاناسیوس در سال ۳۳۶ توسط آریایی‌ها از اسقف خود در اسکندریه برکنار شد، مجبور به تبعید شد و بسیاری از باقیمانده عمر خود را در چرخه ای از جابجایی اجباری گذراند، زیرا قدرت بین دو گروه به عقب و جلو رفت. پس از مرگ کنستانتین این بحث سیاسی شد. آتاناسیوس در سال ۳۷۳ درگذشت، اما آموزه‌های ارتدکس او تأثیر عمده‌ای در غرب و بر تئودوسیوس، که در سال ۳۸۱ فرمانروایی شد، داشت. اعتقادنامه نیقیه به عنوان عقیده رسمی کلیسا باقی ماند.
سقط جنین در ژاپن برای زنان با مشکلات اقتصادی یا حاملگی بر اثر تجاوز جنسی، تحت محدودیت ۲۲ هفته مجاز است. بشرطی که سلامت زن هرگز به خطر نیفتد. قانون مجازات ژاپن. فصل بیست و نهم قانون مجازات ژاپن، سقط جنین را در این کشور غیرقانونی می‌داند، اما استثنائات قانون به اندازه‌ای گسترده‌است که به‌طور فزاینده پذیرفته شده و اجرا می‌شود. استثنائات ممنوعیت سقط جنین توسط قانون حمایت از سلامت مادر تنظیم می‌شود که به پزشکان مجاز اجازه می‌دهد در صورتی که حاملگی در نتیجه تجاوز جنسی بوده باشد یا اگر ادامه بارداری سلامت مادر را
جنسی بوده باشد یا اگر ادامه بارداری سلامت مادر را به دلایل فیزیکی یا اقتصادی به خطر بیندازد، سقط جنین را بر روی یک زن انجام دهند. هر کس بدون رضایت زن اقدام به سقط جنین کند، از جمله پزشکان تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت. اگر زنی متأهل باشد، رضایت همسرش نیز برای تأیید سقط جنین به دلایل اجتماعی-اقتصادی لازم است، اگرچه در صورتی که او در ازدواج دچار مشکل باشد، از آزار و اذیت یا سایر مسائل خانگی رنج می‌برد، این قانون اعمال نمی‌شود. حامیان حقوق، علیرغم اینکه رضایت شریک زندگی برای زنان مجرد و زنانی که توسط شرکای
شریک زندگی برای زنان مجرد و زنانی که توسط شرکای بدسرپرست یا از طریق تجاوز جنسی باردار شده‌اند، ضروری نیست، بسیاری از پزشکان و موسسات پزشکی از ترس اینکه دچار مشکل قانونی شوند به دنبال امضای مردی هستند که گمان می‌رود زن را باردار کرده‌است. هیچ داروی سقط جنین در ژاپن تأیید نشده‌است. با این حال، پزشکان مورد تأیید می‌توانند طبق همان قانون حمایت از سلامت مادر، از داروی سقط جنین وارداتی استفاده کنند. هر شخص دیگری که با استفاده از داروهای تخصصی سقط جنین، جنین را سقط کند مجازات می‌شود. پیشینه. در سال ۱۸۴۲، شوگون در
کند مجازات می‌شود. پیشینه. در سال ۱۸۴۲، شوگون در ژاپن، سقط جنین القایی را در ادو ممنوع کرد، اما این قانون تا سال ۱۸۶۹ که سقط جنین در سراسر کشور ممنوع شد، بر بقیه مناطق ژاپن تأثیری نداشت. با این حال، مجرم به ندرت مجازات می‌شد، مگر اینکه جنین در نتیجه زنا باشد یا زن در نتیجه عمل سقط جنین مرده باشد. به گفته محقق تیانا نورگرن، سیاست سقط جنین در دولت میجی مشابه سیاست دوره ادو بود و با این باور که جمعیت زیاد نفوذ نظامی و سیاسی بیشتری در صحنه بین‌المللی خواهند داشت، تقویت می‌شد. در سال ۱۸۶۸ امپراتور، ماماها را از
تقویت می‌شد. در سال ۱۸۶۸ امپراتور، ماماها را از انجام سقط جنین منع کرد و در سال ۱۸۸۰ اولین قانون جزایی ژاپن سقط جنین را جرم اعلام کرد. مجازات سقط جنین در سال ۱۹۰۷ شدیدتر شد، زمانی که قانون جزا تجدید نظر کرد: زنان می‌توانستند تا یک سال به دلیل سقط جنین زندانی شوند. قانون سقط جنین در سال ۱۹۰۷ هنوز از نظر فنی امروزی قابل اجرا است، اما قوانین دیگر تأثیرات آن را لغو کرده‌است. پس از جنگ جهانی دوم، ژاپن در یک بحران جمعیتی قرار گرفت. در سال ۱۹۴۶، ۱۰ میلیون نفر در معرض خطر گرسنگی اعلام شدند و بین سال‌های ۱۹۴۵ تا
معرض خطر گرسنگی اعلام شدند و بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰، جمعیت ۱۱ میلیون نفر افزایش یافت. در سال ۱۹۴۸، در پی پرونده میوکی ایشیکاوا، ژاپن سقط جنین را در شرایط خاص قانونی کرد. قانون حمایت از اصلاح نژاد در سال ۱۹۴۸ ژاپن را به یکی از اولین کشورهایی تبدیل کرد که سقط جنین القایی را قانونی کرد. در سال ۱۹۴۹، یک تجدید نظر به تصویب رسید که سقط جنین را در صورت ناراحتی شدید جسمی یا اقتصادی برای مادر ارائه می‌کرد. شرط دیگری در سال ۱۹۵۲ اضافه شد که بر اساس آن مادر باید آستانه اقتصادی از شرایط بد زندگی را برای سقط جنین
آستانه اقتصادی از شرایط بد زندگی را برای سقط جنین داشته باشد. کل این قانون به عنوان قانون حمایت از سلامت مادران در سال ۱۹۹۶ بازنگری شد. آمار. به‌طور کلی، در سال ۲۰۱۹، تعداد کل سقط‌های گزارش شده به‌طور رسمی ۱۵۶٬۴۳۰ مورد بود که نشان دهنده کاهش ۵۶ درصدی نسبت به تعداد گزارش شده برای سال ۲۰۰۰ است. نرخ کلی سقط جنین از ۲۲٫۳ به ۱۵٫۳ سقط در هر ۱۰۰۰ زن ۱۵ تا ۳۹ ساله تغییر کرد. سقط جنین در سال ۱۹۸۰، ۵۹۸٬۰۸۴ و در ۱۹۶۰ برابر ۱٬۰۶۳٬۲۵۶ بود. در سال ۲۰۱۹، ۴۹ سقط جنین برای زنان ۱۳ ساله و کمتر و ۳۹۰۴ مورد دیگر برای زنان ۱۴
زنان ۱۳ ساله و کمتر و ۳۹۰۴ مورد دیگر برای زنان ۱۴ تا ۱۷ ساله گزارش شده‌است. حدود ۳۹۸۰۵ سقط جنین بر روی زنان ۲۰ تا ۲۴ ساله انجام شد. در سال ۲۰۲۰، طبق آمار وزارت بهداشت، ۱۴۵۳۴۰ سقط جنین صورت گرفت که ۷٫۳ درصد نسبت به سال قبل کاهش داشت. به گفته محققان، در بیش از ۹۹ درصد موارد، دلیل گزارش شده برای سقط جنین، حفظ سلامتی زن بوده‌است. این درصد طی سالهای ۱۹۷۵–۱۹۹۵ ثابت باقی ماند. همان محققان همچنین پیشنهاد می‌کنند که اگرچه ارقام رسمی ممکن است کمتر از نرخ واقعی سقط جنین به دلیل گزارش نادرست توسط پزشکان به منظور کاهش
به دلیل گزارش نادرست توسط پزشکان به منظور کاهش صورت‌حساب‌های مالیاتی و محافظت از هویت بیمار باشد، روندها ممکن است «به‌طور منطقی دقیق» باشند. مطالعات. یک مطالعه برای ارزیابی میزان بارداری ناخواسته در ژاپن، برای دوره‌ای که هنوز داروهای ضدبارداری خوراکی (OC) برای اهداف تنظیم خانواده قانونی نشده بود و زوج‌ها عمدتاً به کاندوم متکی بودند، انجام شد. داده‌های ارائه شده توسط بررسی ملی ژاپن در سال ۱۹۹۴ در مورد برنامه‌ریزی خانواده برای ایجاد سناریوهایی برای استفاده ملی پیشداروگیری از بارداری استفاده شد. داروها.
ملی پیشداروگیری از بارداری استفاده شد. داروها. قرص‌های ضدبارداری خوراکی در سال ۱۹۹۹ قانونی شدند. پیشگیری اضطراری از بارداری نیز در سال ۲۰۱۱ توسط وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن تأیید شد.
پراپفن که به آن موتور روتور باز یا فن کانال‌دار نشده نیز می‌گویند (برخلاف فن کانال‌دار)، نوعی موتور هواپیما است که از نظر مفهومی با توربوپراپ و توربوفن مرتبط است، اما از هر دو آن‌ها متمایز است. این طراحی برای ارائه سرعت و عملکرد یک موتور توربوفن با مصرف سوخت یک موتور توربوپراپ در نظر گرفته شده‌است. یک موتور پراپفن معمولاً با تعداد زیادی پره‌های کوتاه و بسیار پیچ خورده، شبیه به فن کانال‌دار در موتورهای توربوفن، طراحی می‌شود. به همین دلیل، به صورت‌های مختلف به عنوان یک «فن کانال‌دار نشده» (UDF) یا «توربوفن با
عنوان یک «فن کانال‌دار نشده» (UDF) یا «توربوفن با بای‌پس فوق‌العاده» (UHB) توصیف می‌شود. منابع. منابع عمومی
متئو رتگی (زاده ۲۹ آوریل ۱۹۹۹) یک بازیکن فوتبال یک بازیکن فوتبال دورگه ایتالیایی و آرژانتینی است که به عنوان مهاجم در باشگاه القادسیه عربستان در لیگ حرفه ای عربستان سعودی بازی می‌ کند. میکائلا رتگی خواهر بزرگتر اوست.
مارینا آناتولییونا پوروشنکو ( ; متولد ۱ فوریه ۱۹۶۲) یک متخصص قلب اوکراینی است که از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ بانوی اول اوکراین بود. او با پترو پوروشنکو رئیس‌جمهور سابق اوکراین ازدواج کرده‌است. پس از پایان دوره ریاست جمهوری همسرش در سال ۲۰۱۹، مارینا یک نامزد سیاسی محلی برای انتخابات در کیف بود. زندگی‌نامه. مارینا پوروشنکو با نام مارینا پرودنتسوا () در سال ۱۹۶۲ در کیف، شوروی اوکراین به دنیا آمد. پدرش آناتولی (متولد ۱۹۳۳) معاون وزیر بهداشت جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین بود. مادرش لیودمیلا در توپخانه کیف کار می‌کرد.
بود. مادرش لیودمیلا در توپخانه کیف کار می‌کرد. او در حین تحصیل در دانشگاه ملی پزشکی بوگومولتس، در یک دیسکو با پترو پوروشنکو آشنا شد. آنها در سال ۱۹۸۴ ازدواج کردند. او تا زمان تولد اولین پسرشان به عنوان متخصص قلب در بیمارستان ژوتنوا کار می‌کرد و پس از آن، وقت خود را به خانواده اش اختصاص داد. او در زندگی عمومی شرکت نمی‌کند و با همسرش در مورد مسائل سیاسی صحبت نمی‌کند. او در فعالیت‌های بنیاد خیریه پترو پوروشنکو شرکت می‌کند. او در سال ۲۰۰۷ از آکادمی ملی مدیریت دولتی فرهنگ و هنر در رشته هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل
فرهنگ و هنر در رشته هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد. در یک مصاحبه تلویزیونی در ژوئن ۲۰۱۴، مارینا گفت که قصد دارد در مسائل اجتماعی و فرهنگی که در حال حاضر اوکراین با آن مواجه است، مشارکت کند. در اواخر ژوئن ۲۰۱۴، او با ایرینا هراشچنکو، فرستاده "طرح صلح برای شرق اوکراین" و میانجی در مناقشه طرفدار روسیه در اوکراین در سال ۲۰۱۴ ملاقات کرد. آنها در مورد کمک‌های احتمالی به مردم در شرق اوکراین بحث کردند. او از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ به عنوان رئیس بنیاد فرهنگی اوکراین خدمت کرد. در انتخابات محلی کیف ۲۰۲۰، پوروشنکو در فهرست
کرد. در انتخابات محلی کیف ۲۰۲۰، پوروشنکو در فهرست انتخابات شورای شهر کیف حزب همبستگی اروپایی (حزب ملی) که توسط همسرش پترو پوروشنکو رهبری می‌شود، در رتبه اول قرار گرفت. در انتخاب شهردار کیف (در طول انتخابات محلی کیف ۲۰۲۰) همبستگی اروپا از شهردار فعلی ویتالی کلیچکو (که توسط حزب UDAR نامزد شده بود) حمایت کرد. همبستگی اروپایی در انتخابات محلی کیف ۲۰۲۰ ۳۱ کرسی شورای شهر کیف را به دست آورد. کلیچکو بار دیگر به عنوان شهردار کیف انتخاب شد. کمک‌های انسان دوستانه. مارینا پوروشنکو برای خانواده‌های دارای نوزاد در منطقه
پوروشنکو برای خانواده‌های دارای نوزاد در منطقه خارکف کمک‌های بشردوستانه ارسال کرد. او این موضوع را در صفحه فیسبوک خود اعلام کرد. مارینا پوروشنکو نوشت: «مانند هر روز در این سال بسیار طولانی، امروز هم همه ما به کمک به غیرنظامیان اوکراین، به ویژه در مناطق نزدیک به خصومت‌های فعال و در شهرک‌های غیر اشغالی ادامه می‌دهیم. امروز یک محموله بشردوستانه دیگر توسط تیم همبستگی اروپا و ایرینا فریز برای مادران و نوزادان در خارکف و منطقه خارکف تحویل داده خواهد شد. به هر حال، در این شرایط، بسیاری از زنان اوکراینی مجبورند به
در این شرایط، بسیاری از زنان اوکراینی مجبورند به تنهایی بچه به دنیا بیاورند، زیرا شوهران آنها از اوکراین در برابر دشمن دفاع می‌کنند. مارینا پوروشنکو می‌گوید: کیت‌های عالی برای نوزادان و مادران آنها از دوستان لهستانی ما و همچنین غذای کودک و آنتی‌بیوتیک‌های تزریقی از تیم ما وجود دارد.» وی تأکید کرد: «امسال واقعاً به تک تک ما نشان داد که دوست واقعی ما کیست؛ بنابراین از مدافعان اوکراین به خاطر شجاعت و قدرتشان تشکر می‌کنم، از همه شرکای بین‌المللی خود برای کمک و حمایتشان تشکر می‌کنم و از همه کسانی که با آنها این
تشکر می‌کنم و از همه کسانی که با آنها این سال سخت را پشت سر گذاشتیم تشکر می‌کنم.» خانواده. مارینا و پترو پوروشنکو چهار فرزند دارند: پسر اولشان اولکسی (متولد ۱۹۸۵)، دو دختر دوقلو به نام‌های یوهنیا و الکساندرا (متولد ۲۰۰۰) و پسر آخرشان میخایلو (متولد 2001). این خانواده در خانه شخصی خود در محله تاریخی Koncha-Zaspa زندگی می‌کنند. اولکسی نماینده پارلمان منطقه ای وینیتسیا بود. در نوامبر ۲۰۱۴ معاون خلق اوکراین شد. ویکتور یوشچنکو رئیس‌جمهور سابق اوکراین پدرخوانده فرزندان آنهاست.
ربکا ان «بکی» آلیسون (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۴۶) متخصص قلب و عروق آمریکایی و فعال تراجنسیتی است.او یک زن ترنس است. او به عنوان رئیس انجمن پزشکی همجنس گرایان و لزبین‌ها (GLMA) و به عنوان رئیس کمیته مشورتی انجمن پزشکی آمریکا در مورد مسائل لزبین‌ها، همجنس گرایان، دوجنس گرایان و تراجنسیتی‌ها خدمت کرد. زندگی. آلیسون در گرین‌وود، می‌سی‌سی‌پی از خانواده ارول وارد اتکینسون و میبل بلک‌ول اتکینسون به دنیا آمد. او در سال ۱۹۹۳ در حالی که در جکسون، می‌سی‌سی‌پی زندگی می‌کرد، تغییر وضعیت داد. حرفه. آلیسون در سال ۱۹۷۱ از مرکز
تغییر وضعیت داد. حرفه. آلیسون در سال ۱۹۷۱ از مرکز پزشکی دانشگاه می‌سی‌سی‌پی "فارغ" التحصیل شد. پس از انجام مراقبت‌های اولیه / داخلی، در سال ۱۹۸۵ برای تحصیل در رشته قلب و عروق به مدرسه بازگشت و از سال ۱۹۸۷ در آن رشته مشغول به کار شد. بعداً، او برای سمتی در CIGNA به فینیکس، آریزونا نقل مکان کرد و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲، زمانی که وارد مطب خصوصی شد، به عنوان رئیس قلب و عروق آنها خدمت کرد. "مجله فونیکس" آلیسون را در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ یکی از «پزشکان برتر» در فونیکس معرفی کرد فعالیت. در سال ۱۹۹۸، آلیسون
در فونیکس معرفی کرد فعالیت. در سال ۱۹۹۸، آلیسون drbecky.com را ایجاد کرد، یک سایت منبع با تمرکز بر نیازهای پزشکی، حقوقی و معنوی افراد تراجنسیتی. این وب‌سایت شامل مجموعه‌ای از قوانین اصلاح جنسیت در شناسنامه، بروشور جراحی زنانه‌سازی صورت توسط داگلاس اوسترهات، انتقاد از کتاب بحث‌برانگیز ۲۰۰۳ "مردی که ملکه می‌شود" نوشته جی. مایکل بیلی، و بخشی در معنویت. وب سایت آلیسون اغلب در دستورالعمل‌های مراقبت‌های بهداشتی LGBT ذکر شده‌است. او علاوه بر GLMA، رئیس کمیته مشورتی انجمن پزشکی آمریکا در مورد مسائل همجنس‌گرایان،
انجمن پزشکی آمریکا در مورد مسائل همجنس‌گرایان، لزبین‌ها، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتی‌ها است، و در تصویب قطعنامه 22 AMA، «رفع موانع مالی برای مراقبت از بیماران تراجنسیتی» کمک کرده‌است. آلیسون همچنین در Soulforce فعال است و هر ساله با شریک زندگی خود Margaux Schaffer جشن تراجنسیتی فونیکس را برگزار می‌کند.
بود، کرد، میان محققان اتفاق نظر وجود ندارد. کنستانتین در بیشتر دوران سلطنت خود به عنوان امپراتور یگانه بر امپراتوری روم حکومت کرد. برخی از محققان ادعا می‌کنند که هدف اصلی او جلب رضایت و تسلیم یکپارچه در برابر اقتدار خود از همه طبقات بوده‌است و به همین دلیل او مسیحیت را برای انجام تبلیغات سیاسی خود انتخاب کرد و معتقد بود که این دین مناسب‌ترین دین است که می‌تواند با فرقه امپراتوری روم (حق الهی پادشاهان) سازگار باشد. با این وجود، در زمان سلسله کنستانتین، مسیحیت در سراسر امپراتوری گسترش یافت و عصر کلیسای دولتی
در سراسر امپراتوری گسترش یافت و عصر کلیسای دولتی امپراتوری روم را آغاز کرد. اینکه آیا کنستانتین صادقانه به به مسیحیت گروید یا به چندخداپرستی وفادار ماند، موضوع بحث است. در میان مورخان تغییر دین رسمی او در سال ۳۱۲ تقریباً در بین مورخان به رسمیت شناخته شده‌است، علیرغم اینکه ادعا می‌شد او تنها در بستر مرگ توسط اسقف آریایی یوسبیوس نیکومدیا در سال ۳۳۷ غسل تعمید داده شد. دلایل واقعی پشت آن ناشناخته باقی مانده و همچنین مورد بحث است. دلایل گسترش مسیحیت در امپراتوری روم. تأثیرگذارترین فرد در گسترش مسیحیت، شاگرد
روم. تأثیرگذارترین فرد در گسترش مسیحیت، شاگرد پولس رسول بود. او از این جهت جذاب است که ترکیبی از چند ویژگی اصلی فرهنگی آن زمان را داشت. او یک یونانی بود که تابعیت رومی داشت. او که در اصل یهودی بود، به مسیحیت گروید؛ بنابراین او ترکیبی از چند حرکت فرهنگی آن زمان را داشت. پس از تغییر دین، او به‌طور گسترده در اطراف دریای مدیترانه سفر کرد، مردم را موعظه کرد و سعی کرد آنها را به مسیحیت درآورد. ابتدا به شهرهای یونان رفت و از کنیسه دیدن کرد و با یهودیان دیگر به امید تغییر دین گفت و گو کرد اما پس از مدتی روش خود را
تغییر دین گفت و گو کرد اما پس از مدتی روش خود را تغییر داد و دامنه خطاب‌های خود را گسترده‌تر کرد. او با کشتی‌های باربری غلات رومی به بخش غربی امپراتوری سفر کرد. در هر شهری که می‌رسید، به هر کسی که مایل به شنیدن بود موعظه می‌کرد. این دامنه وسیع‌تر از مخاطبان منجر به جهش عظیمی در تعداد مسیحیان شد. اولین پیروان عیسی پیام‌های او را به یهودیان و غیریهودیان در منطقه مدیترانه آموزش دادند. از آنجا، مسیحیت در سراسر امپراتوری روم گسترش یافت. این گسترش به دلایل زیادی اتفاق افتاد. شبکه ای از جاده‌ها سفرهای طولانی مدت
اتفاق افتاد. شبکه ای از جاده‌ها سفرهای طولانی مدت را نسبتاً ایمن و آسان کرده بود. مردمی که تحت حکومت روم زندگی می‌کردند به زبان لاتین یا یونانی صحبت می‌کردند. این امر باعث شد که مسیحیان بتوانند ایده‌های خود را به اشتراک بگذارند. یکی دیگر از دلایل گسترش مسیحیت جذابیت آن برای مردم بود. مسیحیان بر این باورند که افرادی که عیسی مسیح را می‌پذیرند با بخشش گناهان خود از عواقب خطای خود نجات خواهند یافت. پس از مرگ آنها به بهشت خواهند رفت و روزی مانند عیسی زنده خواهند شد. مسیحیت وعده زندگی بهتر پس از مرگ را داد. این
شد. مسیحیت وعده زندگی بهتر پس از مرگ را داد. این به مردم امید داد، کاری که دین رومی هرگز نمی‌توانست انجام دهد. مسیحیان تعلیم دادند که اگر مسیحی شوند گناهان مردم بخشیده می‌شود. بسیاری از یهودیان این پیام را نپذیرفتند، اما بسیاری از چندخداپرستان به ایده نجات مسیحی پاسخ دادند. جوامع مسیحی نیز به نیازهای اعضای خود رسیدگی می‌کردند.
یوسبیوس نیکومدیا (؛ – ) یک کشیش آریانیسم بود که کنستانتین بزرگ را در بستر مرگش در سال ۳۳۷ غسل تعمید داد. افسانه ای در قرن پنجم شکل گرفت که پاپ سیلوستر یکم کسی بود که کنستانتین را غسل تعمید داد، اما این موضوع توسط محققان به عنوان جعلی برای اصلاح حافظه تاریخی «غسل تعمید آریانی که امپراتور در پایان دوره زندگی خود دریافت کرد، و جایگزین کردن آن با یک غسل تعمید کاملاً ارتدوکس»، رد شده‌است. اوسبیوس نیکومدیا اسقف بریتوس (بیروت) کنونی در فنیقیه بود. او بعداً اسقف نیکومدیا شد. جایی که دربار امپراتور در آن قرار داشت.
شد. جایی که دربار امپراتور در آن قرار داشت. او سرانجام از سال ۳۳۸ تا زمان مرگش در قسطنطنیه زندگی کرد.
ژاپن یک جامعه بسیار توسعه یافته و مدرن است، با وجود این سطوح بالایی از نابرابری جنسیتی دارد. در سال ۲۰۱۵، این کشور دارای درآمد سرانه ۳۸۸۸۳ دلار آمریکا و در رتبه ۲۲ از ۱۸۸ کشوربود، و رتبه ۱۸ در شاخص توسعه انسانی را در اختیار داشت. اما رتبه ژاپن در شاخص نابرابری جنسیتی در گزارش سال ۲۰۱۹ در جایگاه ۱۹ قرار داشت که برای کشورهای توسعه یافته نسبتاً پایین است. نابرابری بین درآمد و نابرابری جنسیتی به دلیل تداوم نقش جنسیتی در جامعه ژاپن است. نابرابری مبتنی بر جنسیت در جنبه‌های مختلف زندگی اجتماعی در ژاپن، از خانواده
جنبه‌های مختلف زندگی اجتماعی در ژاپن، از خانواده گرفته تا نمایندگی سیاسی، ایفای نقش‌های ویژه در فرصت‌های شغلی، تحصیلی و درآمد، آشکار می‌شود و عمدتاً در نتیجه نقش‌های متفاوت جنسیتی در جامعه سنتی و مدرن ژاپن رخ می‌دهد. نابرابری نیز در طلاق و ازدواج زوج‌های همجنس به دلیل فقدان قوانین حمایتی طلاق و وجود قوانین محدودکننده ازدواج وجود دارد. تبعیض خارج از قانون نیز در جامعه امروزی ژاپن وجود دارد. ارزش‌های خانواده. پویایی خانواده ژاپن از نظر تاریخی با نقش دو نفره زن خانه‌دار یا مراقب و نقش درآمدزای مرد تعریف
زن خانه‌دار یا مراقب و نقش درآمدزای مرد تعریف شده‌است، که از لحاظ تاریخی تقسیم کار بین دو جنس رایج است. پس از پایان جنگ جهانی دوم، قانون اساسی ژاپن در ماده ۲۴، «بند برابری جنسیتی» را برای هدایت کشور به سمت برابری جنسیتی قرار داد. با این حال، هنجارهای عمیق خانوادگی و جنسیتی به مقاومت در میان شهروندان منجر شد و فرهنگ تا حد زیادی مانند سال ۲۰۰۹ باقی ماند در اواسط دهه ۱۹۷۰ زنان ژاپنی شروع به ایفای نقش پررنگتری در اقتصاد کردند. با این حال، مردان ژاپنی معمولاً برای ایفای نقش بزرگتر در خانه وارد عمل نمی‌شدند.
برای ایفای نقش بزرگتر در خانه وارد عمل نمی‌شدند. مطالعات نشان داده‌است که بین تعداد ساعات کار پدران در شغل خود و میزان خانه‌داری (از جمله نگهداری از کودک) که پدر انجام می‌دهد، همبستگی منفی وجود دارد. پس از کار روزانه، پدر به خانه می‌آمد و بیشتر وقت خود را صرف غذا خوردن یا در تعاملات غیر اجتماعی مانند تماشای تلویزیون با خانواده می‌کرد. این منجر به ایجاد اصطلاح «مردان شرکت» شد که مترادف با مردانی است که در طول یک رابطه طولانی مدت زندگی، خود را به شغل خود متعهد می‌کنند. اصطلاح دیگری که در ژاپن رایج شد، «جامعه
می‌کنند. اصطلاح دیگری که در ژاپن رایج شد، «جامعه بدون رابطه» بود، که توضیح می‌دهد چگونه ساعات کاری طولانی مردان زمان کمی برای پیوند با خانواده‌هایشان باقی می‌گذارد یا اصلاً وقت نمی‌گذارد. به مرور جامعه ژاپن به جامعه ای منزوی در خانواده تبدیل شد، زیرا پس از کار تنها زمان کافی برای مراقبت از خود وجود داشت، به استثنای بقیه اعضای خانواده. این به ویژه برای خانواده‌هایی که مایل به داشتن فرزند دوم هستند صادق است. به دلیل شرکت‌ها و قوانین تنظیم کار، مردان در هر سنی در شرکت‌های بزرگ مجبورند کار را بر بقیه عمر خود