payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یان دورانت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده‌است.
بیلی مک‌نیل (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده‌است.
کریس کلارک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل و باشگاه فوتبال آبردین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Scotland B بازی کرده‌است.
جیمی لانگفیلد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال آبردین، و باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Scotland B بازی کرده‌است.
آلن مک گرگور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، و باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند، Scotland B national football team، و اسکاتلند بازی کرده‌است.
اسکات رابرتسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال بلکپول، و باشگاه فوتبال هیبرنین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است.
برایان مک لاولین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، و باشگاه فوتبال ایر یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده‌است.
گری میسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده‌است.
جیم مک اینالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلایگو راورز، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست, باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است.
جیمی فولارتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، و باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده‌است.
مارکوس هابر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال خرونینگن، و باشگاه فوتبال استیونج اشاره کرد.
جک استابز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
کریستین پیرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال منزفیلد تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، و باربادوس بازی کرده‌است.
الیوت وایتهاوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال نانیتون تاون، باشگاه فوتبال آلفرتون تاون، و باشگاه فوتبال یورک سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم سی فوتبال ملی انگلیس بازی کرده‌است.
عثمان کاکای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز و باشگاه فوتبال لیوینگستون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سیرالئون بازی کرده‌است.
داریان مک کینون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال و باشگاه فوتبال ایر یونایتد اشاره کرد.
تایلر واکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برتون آلبیون و باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده‌است.
جیمی مک کارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت میرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اسکاتلند و زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده‌است.
سرگئی یاکوولف (؛ ۴ اوت ۱۹۲۵ – ) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جاده‌های آتشین" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
رضا بانگیز (زاده ۱۳۱۶ در تهران) نقاش، هنرمند چاپگر و مجسمه‌ساز نوگرای ایرانی است. زندگی‌نامه. رضا بانگیز هنرمند نقاش، چاپگر و مجسمه‌ساز متولد سال ۱۳۱۶ تهران است. او که ورودی دومین دوره هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران است، آموزش‌های اولیه را زیر نظر هانیبال الخاص و مارکو گریگوریان دیده و در حوزه چاپ با لینو متأثر از مارکو گریگوریان بوده‌است. بانگیز در هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران با هنرمندانی همچون مهدی حسینی، حسین زنده رودی، مسعود عربشاهی و فرامرز پیلارام همدوره بوده‌است. بانگیز دارای مدرک درجه ۱ هنری
همدوره بوده‌است. بانگیز دارای مدرک درجه ۱ هنری معادل دکترای هنر است. اخذ بورس مطالعات هنری انگلیس، بورس مطالعات هنری پاریس، بورس مطالعات هنری اروپا در کارنامه فعالیت بانگیز دیده می‌شوند. این هنرمند در جشنواره‌ها، دوسالانه‌ها و نمایشگاه‌های داخلی و خارجی بسیار شرکت داشته و جوایز و تقدیرنامه‌های بسیاری را نیز دریافت کرده‌است. رضا بانگیز سابقهٔ تدریسِ طراحی و نقاشی در دانشکده‌های هنر و معماری، آزاد اسلامی و الزهرا را دارد. آثار رضا بانگیز، چه در قالب نقاشی و چه مجسمه، همه بیانی روایی دارند و داستانی ساده را
چه مجسمه، همه بیانی روایی دارند و داستانی ساده را که از جهان پیرامون او نشأت گرفته بازگو می‌کنند. او راوی اساطیر و افسانه‌هاست و روایتی شخصی و منحصر به‌فرد از آنها ارایه می‌دهد. وی از شناخته شده ترین هنرمندان ایرانی است که بیشتر به کارهای سیاه و سفیدش شناخته می شودو سبکِ شخصیِ او، در هنرهای دیداری ایران شهرت قابل توجهی دارد. او در پس زمینه های سیاه و سفید کارهایش در فضایی که بیشتر به تصویرسازی شباهت دارد با خطوطی ساده آدم ها را تصویر می کند. بانگیز حتی در کارهایی که فضایی انتزاعی تر دارند نیز به همین سادگی
که فضایی انتزاعی تر دارند نیز به همین سادگی کار می کند، اشکال هندسی با همان رنگ های سیاه و سفید همیشگی نگاه بانگیز، فضای انتزاعی را نشان می دهد. موضوع اکثر آثار بانگیز از دل اجتماع و داستان های فولکلور گرفته شده و می شود در آثار او مردم کوچه و بازار و داستان های عاشقانه ای چون لیلی و مجنون را دید.
خبره‌ (سنتی فرانسوی، پیش از ۱۸۳۵ میلادی، املاء "connaisseur"، از "connoistre" فرانسوی-میانه، سپس "connaître" به معنی: "آشنایی با" یا "شناخت کسی/چیزی") فردی است که دانش زیادی دربارۀ هنرهای زیبا دارد؛ کسی که قدردان خوان، شراب‌های خوب و سایر محصولات لذیذ است؛ یا اینکه در مسائل سلیقه‌ای قاضی خبره‌ای است. در بسیاری از زمینه‌ها، این اصطلاح اکنون حالتی تظاهر‌آمیز دارد و ممکن است به معنایی کنایی به کار رود. با این حال، در تجارت هنر، خبره بودن متخصص به عنوان یک مهارت حیاتی برای شناسایی و انتساب آثار به هنرمندان
حیاتی برای شناسایی و انتساب آثار به هنرمندان منفرد بر اساس سبک و تکنیک، جایی که شواهد مستندی از منشاء وجود ندارد، باقی می‌ماند. وضعیت در تجارت شراب نیز مشابه است، به عنوان مثال در ارزیابی عوامل بالقوۀ کهنگی در شراب تازه از طریق مزه کردن شراب. خبره‌گی در هنر. «توانایی گفتن تقریباً به طور غریزی که چه کسی یک تصویر را نقاشی کرده‌ است … به عنوان خبره تعریف می‌شود». خبره‌ها آثار هنری را بر اساس تجربۀ خود از سبک و تکنیک هنرمندان ارزیابی می‌کنند. قضاوت از طریق شهود ضروری است، اما باید مبتنی بر درک کامل خود اثر
ضروری است، اما باید مبتنی بر درک کامل خود اثر باشد. بر اساس شواهد تجربی، اصلاح ادراک در مورد تکنیک و فرم، و یک روش منضبط تجزیه و تحلیل، مسئولیت خبره انتساب مؤلف، تأیید اعتبار و ارزیابی کیفیت است. این یافته‌ها برای ارزش‌گذاری آثار بسیار مهم هستند و می‌توانند در "فهرستی از آثار" یک هنرمند یا یک مکتب جمع‌آوری و سازماندهی شوند. اروین پانوفسکی در کتاب خود "«معنی در هنرهای تجسمی»" (۱۹۵۵)، تفاوت بین یک خبره و یک مورخ هنر را توضیح می‌دهد: «خبره را می‌توان به‌ عنوان یک مورخ هنر صریح و مورخ هنر را به‌ عنوان یک خبرۀ
یک مورخ هنر صریح و مورخ هنر را به‌ عنوان یک خبرۀ پر حرف تعریف کرد.» دلال آثار هنری انگلیسی و مورخ هنر، فیلیپ مولد، می‌گوید: «این در مورد توجه به چیزهایی است که ویژگی‌های خاص هنرمندان درگیر را دارد، در مقابل ویژگی‌های عمومی آن دوران». او به اهمیت شرایط و درک آنچه که هنرمند در اصل نقاشی کرده‌ است (بر خلاف آنچه که اکنون نقاشی به نظر می‌رسد) اشاره می‌کند. همکار او، بندور گروسونور، عقیده دارد که دانش با دیدن نقاشی‌ها آموخته می‌شود و نمی‌توان در کلاس درس آموزش داد. او معتقد است که در دنیایِ تاریخ هنر از مُد
داد. او معتقد است که در دنیایِ تاریخ هنر از مُد افتاده‌ است و در نتیجه فعالیت‌هایی مانند تولید "کاتالوگ رزونه" از سوی نهاد تاریخ هنر کم ارزش شده‌ است. سوتلانا آلپرز نظر مورخان هنر را تأیید می‌کند که شناسایی سبک فردی در آثار «اساساً به گروهی از متخصصان در این زمینه که به عنوان خبره شناخته می‌شوند، اختصاص داده شده‌ است». با این وجود، تحصیلات کریستیز مدرک کارشناسی ارشد در تاریخ هنر و بازار هنر ارائه می‌دهد که شامل یک سمینار دربارۀ خبره‌گی است. این «مهارت‌های حیاتی مورد نیاز برای نگاه کردن به هنر، نوشتن در
حیاتی مورد نیاز برای نگاه کردن به هنر، نوشتن در مورد هنر، تحقیق و ارزیابی آثار، از جمله لمس و مشاهدۀ اشیاء هنری و بازدید از استودیوهای هنرمندان، آزمایشگاه‌های حفاظت و موزه‌ها» را پوشش می‌دهد.
باشگاه ورزشی تروفنس (تلفظ پرتغالی: [ˈklub(ɨ) dɨʃpuɾˈtivu tɾoˈfẽs(ɨ)])، که معمولاً با نام تروفنس شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال پرتغالی مستقر در تروفا، پرتغال است. این تیم که در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد، در سگوندا لیگا بازی می‌کند و بازی‌های خانگی را در ورزشگاه اختصاصی‌اش با ظرفیت ۵۰۷۴ تماشاگر برگزار می‌کند. تاریخچه. در فصل ۰۶–۲۰۰۵، تروفنس در دسته دوم پرتغال (سطح سوم فوتبال پرتغال) بازی کرد و گروه خود را با شش امتیاز برد. سپس به مرحله پلی آف صعود کردند که با برنده سری B، لوسادا، روبرو شدند. تروفنس در یک بازی
سری B، لوسادا، روبرو شدند. تروفنس در یک بازی احساسی و پس از گل کردن بیستمین ضربه پنالتی توسط دروازه‌بانشان، ویتور، جواز صعود به لیگا پرتغال ۲ را کسب نمود. در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸، تروفنس اولین صعود خود را به لیگ برتر فوتبال پرتغال کسب کرد و با اختلاف کمی نسبت به ریو آوه قهرمان سگوندا لیگا شد (چهار تیم اول تنها با دو امتیاز از هم متمایز شدند). در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹، علی‌رغم برخی نتایج تاریخی و درخشش‌های مقطعی، از جمله پیروزی ۲ بر صفر مقابل بنفیکا و تساوی بدون گل مقابل پورتو، آن‌ها نتوانستند که سهمیه خود در لیگ برتر
پورتو، آن‌ها نتوانستند که سهمیه خود در لیگ برتر فوتبال پرتغال را حفظ کنند و دوباره راهی لیگا پرتغال ۲ شدند.
آنا ویکسل بوگ (؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۶۲ – ) یک یک فمینیست، وکیل، سیاستمدار و دیپلمات اهل نروژ و سوئد بود. او به تأسیس انجمن مناظره اسکولد در دبیرستان کمک کرد و به عنوان رئیس انجمن نروژی حقوق زنان (ژانویه ۱۸۸۸ تا ژوئن ۱۸۸۹) پس از بحث در مورد اخلاقیات که با استعفای راگنا نیلسن ایجاد شد، خدمت کرد. او در سال ۱۸۸۹ به سوئد نقل مکان کرد و یک وکیل و دیپلمات سوئدی و نخستین عضو زن در کمیسیون مأموریت دائمی جامعه ملل شد. زندگی. باگ در ایگشن نروژ به دنیا آمد. علاقهٔ ویژهٔ او به اصلاحات مشخص؛ بیشتر به دلایل اجتماعی و اقتصادی
به اصلاحات مشخص؛ بیشتر به دلایل اجتماعی و اقتصادی سرکوب زنان مشغول بود تا بحث‌های معنوی در مورد اخلاق و قوانین رفتاری. او در مقالاتی از نشریه NAWR Nylænde، بر استقلال اقتصادی زنان به عنوان یک ضرورت برای رهایی آنها تأکید کرد. به همین دلیل او به آموزش و سازماندهی زنان نیز مشغول بود. او یکی از معلمان «آموزش رایگان برای زنان» بود که توسط سایر فمینیست‌ها آغاز شده بود. او سخنرانی‌هایی در مورد آموزش حرفه‌ای زنان برگزار کرد و تأکید کرد که زنان باید به عنوان شاگرد در کاردستی مجاز باشند. در نایلنده، او با صمیمیت در
کاردستی مجاز باشند. در نایلنده، او با صمیمیت در مورد صندوق بازنشستگی برای خانه‌داران صحبت کرد. باگ فعالانه در ترویج حق رای زنان شرکت کرد و در سال ۱۸۸۸ به عنوان عضوی از Kvindestemmeretsforening (انجمن برای حق رای زنان) به نروژ سفر کرد تا این هدف را بیشتر ترویج کند.
در ۲ آوریل ۱۹۷۹، اسپورهای "باسیلوس آنتراسیس" (عامل بیماری سیاه‌زخم) به‌طور تصادفی از یک مرکز تحقیقات نظامی شوروی در شهر سوردلوفسک، (یکاترینبورگ کنونی) منتشر شدند. شیوع بیماری متعاقب آن، منجر به مرگ دست‌کم ۶۶ نفر شد. تعداد دقیق قربانیان اعلام نشد و نامعلوم است. مقامات اتحاد جماهیر شوروی سال‌ها علت شیوع بیماری را تکذیب کردند و مرگ و میر را ناشی از مصرف گوشت آلوده و تماس قصاب‌ها با بافت زیرپوستی گوشت‌های آلوده اعلام کردند. تمام پرونده‌های پزشکی قربانیان برای پنهان کردن نقض جدی کنوانسیون جنگ‌افزارهای میکروبی که
کردن نقض جدی کنوانسیون جنگ‌افزارهای میکروبی که از سال ۱۹۷۵ به اجرا درآمده بود، حذف شد. گاهی از این حادثه با عنوان «چرنوبیل بیولوژیکی» یاد می‌شود. زمینه‌ها. شهر بسته سوردلوفسک از زمان جنگ جهانی دوم، مجتمع اصلی نظامی-صنعتی شوروی بوده‌است و این حکومت در آن‌جا تانک، موشک‌های بالستیک، راکت و سایر جنگ‌افزارها را تولید می‌کرد. یک حادثهٔ هسته‌ای بزرگ در سال ۱۹۵۷ در این منطقه رخ داد که در آن، یک مرکز ضایعات هسته‌ای (معروف به فاجعهٔ کیشتیم) منفجر شد و منجر به انتشار گرد و غبار رادیواکتیو در هزار کیلومتر مربع شد.
گرد و غبار رادیواکتیو در هزار کیلومتر مربع شد. تأسیسات جنگ‌افزار میکروبی در سوردلوفسک پس از جنگ جهانی دوم با استفاده از اسنادی که در منچوری از برنامه جنگ میکروبی ژاپن به‌دست آمده بود ساخته شد. سویهٔ سیاه‌زخم تولید شده در "مجتمع نظامی ۱۹" در جنوب سوردلوفسک قدرتمندترین سویه در زرادخانهٔ شوروی، موسوم به "سیاه‌زخم ۸۳۶" بود. این سویه در نتیجهٔ یک حادثهٔ دیگر انتشار سیاه‌زخم که در سال ۱۹۵۳ در شهر کیروف رخ داد، یافت شده بود. در آن حادثه، نشت از تأسیسات باکتری‌شناسی، سیستم فاضلاب شهری را آلوده کرده بود. در سال
سیستم فاضلاب شهری را آلوده کرده بود. در سال ۱۹۵۶، ولادیمیر سیزوف، زیست‌شناس، سویهٔ سیاه‌زخم خطرناک‌تری را در جوندگان صیدشده در این منطقه یافته بود. این گونه، برای تسلیح کلاهک‌های موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای اس‌اس-۱۸، برنامه‌ریزی شده بود. حادثه. کشت سیاه‌زخم تولیدشده باید خشک می‌شد تا پودری ریز برای استفاده به‌صورت هواپخش تولید شود. فیلترهای بزرگ روی لوله‌های اگزوز تنها مانع بین پودر تولیدی و گرد و غبار سیاه‌زخم و محیط بیرون بودند. در روز جمعه، ۳۰ مارس ۱۹۷۹، یک تکنسین، فیلتری مسدودشده را در حالی‌که
۱۹۷۹، یک تکنسین، فیلتری مسدودشده را در حالی‌که دستگاه‌های خشک‌کن، موقتاً خاموش بودند، برداشت. او یک اخطار کتبی در این رابطه گذاشت، اما سرپرستش به‌طور مناسبی این را در دفترچهٔ ایمنی یادداشت نکرد. سرپرست شیفت بعدی هیچ چیز غیرعادی در دفترچهٔ ایمنی ندید و دستگاه‌های خشک‌کن را روشن کرد. پس از چند ساعت، شخصی متوجه شد که فیلتر در جای خود نیست و دوباره آن را نصب کرد. این حادثه به فرماندهی نظامی گزارش شد، اما مقامات محلی و شهری بلافاصله در جریان قرار نگرفتند. بوریس یلتسین، یکی از مقامات محلی حزب کمونیست شوروی در آن
یکی از مقامات محلی حزب کمونیست شوروی در آن زمان، به پنهان کردن این حادثه کمک کرد. همهٔ کارگران یک کارخانهٔ سرامیک در آن‌سوی خیابان، طی چند روز بعد بیمار شدند. تقریباً همهٔ آن‌ها در عرض یک هفته، جان باختند. تعداد کشته‌ها، دست‌کم ۶۶ نفر گزارش شده‌است، اما تعداد دقیق آن مشخص نیست، زیرا تمام سوابق بیمارستان و بسیاری از شواهد دیگر توسط کاگ‌ب از بین رفته‌است. در سال ۱۹۸۶، اجازهٔ سفر پروفسور متیو مسلسون از دانشگاه هاروارد توسط مقامات اتحاد جماهیر شوروی برای یک سفر چهارروزه به مسکو تأیید شد و او در آن‌جا با چندین
چهارروزه به مسکو تأیید شد و او در آن‌جا با چندین مقام ارشد بهداشت شوروی دربارهٔ شیوع این بیماری مصاحبه کرد. او بعداً گزارشی منتشر کرد که با ارزیابی شوروی منطبق بود که شیوع بیماری، ناشی از یک کارخانهٔ فرآوری گوشت آلوده بوده‌است و توضیح رسمی شوروی را کاملاً «قابل قبول و مطابق با علم پزشکی و تجربیات ثبت‌شدهٔ بشر در مورد سیاه‌زخم» دانست. پیتر گمبل، خبرنگار "وال‌استریت جورنال"، پس از اعتراف رئیس‌جمهور بوریس یلتسین رئیس حزب کمونیست سوردلوفسک در سال ۱۹۷۹، در مورد ماهیت و دلیل واقعی شیوع سیاه‌زخم، به سوردلوفسک سفر
و دلیل واقعی شیوع سیاه‌زخم، به سوردلوفسک سفر کرد و در آن‌جا با خانواده‌های آسیب‌دیده از شیوع این بیماری مصاحبه کرد و کارکنان بیمارستان و مقامات مختلف نیز، اظهارات یلتسین را تأیید کردند. بر اساس این گزارش‌ها، تیمی از بازرسان غربی به رهبری مسلسون در سال ۱۹۹۲ به منطقه دسترسی پیدا کردند. پیش از رسیدن آن‌ها فهرستی از ۶۸ قربانی حادثه توسط مقامات شوروی به آن‌ها ارائه شده بود. در بررسی‌های بازرسان، مشخص شد که همگی قربانیان در زمان رهاسازی آلودگی ذرات معلق مستقیماً در جهت باد بوده‌اند. دام‌های آن منطقه نیز تحت
در جهت باد بوده‌اند. دام‌های آن منطقه نیز تحت تأثیر قرار گرفتند. در ضمن، مشخص شد که این حادثه به‌دلیل عدم جایگزینی فیلتر روی اگزوز در تأسیسات رخ داده‌است و اگرچه مشکل به سرعت برطرف شد، اما برای جلوگیری از انتشار عامل بیماری خیلی دیر شده بود. اگر در آن هنگام، بادها در جهت شهر می‌وزیدند، می‌توانست منجر به سرایت عامل بیماری‌زا به صدها هزار نفر شود. تاکنون بازدید از آن تأسیسات نظامی همچنان برای بازرسان ناممکن است. ادعای اولیهٔ مسلسون برای سال‌ها این بود که شیوع بیماری، طبیعی بوده، اما اطلاعات کشف‌شده در
شیوع بیماری، طبیعی بوده، اما اطلاعات کشف‌شده در بررسی‌های بعدی، جایی برای تردید، باقی نگذاشت. پیامدها. یگور گایدار، نخست‌وزیر روسیه، در سال ۱۹۹۲ فرمان آغاز غیرنظامی‌سازی "مجموعهٔ ۱۹" را صادر کرد. با این‌حال، این مرکز به کار خود ادامه داد. از سال ۱۹۹۲ هیچ خبرنگاری اجازهٔ ورود به محل را نداشته‌است و حدود ۲۰۰ سرباز با سگ‌های روتوایلر در مجموعه، گشت می‌زنند. فعالیت‌های طبقه‌بندی‌شده به زیر زمین منتقل شدند و چندین آزمایشگاه جدید برای کار با پاتوژن‌های خطرناک، ساخته و تجهیز شدند. یکی از آزمودنی‌های کنونی آن‌ها،
و تجهیز شدند. یکی از آزمودنی‌های کنونی آن‌ها، سویهٔ اچ-۴ "باسیلوس آنتراسیس" است. ویرولانس و مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن با استفاده از مهندسی ژنتیک به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته‌است. در اوت ۲۰۱۶، نشریهٔ "ساینس" گزارش داد که دانشمند متخصص در سیاه‌زخم، پل کیم از دانشگاه آریزونای شمالی و همکارانش تلاش کرده‌اند تا "توالی بی ژنوم "آنتراسیس"" از دو نمونهٔ گرفته‌شده از قربانیان سیاه‌زخم در سوردلوفسک را تعیین کنند. این نمونه‌ها توسط پاتولوژیست‌های محلی روسیه که شیوع بیماری را در زمان وقوع آن بررسی کرده بودند، حفظ شده
را در زمان وقوع آن بررسی کرده بودند، حفظ شده بود و آن‌ها این مطالب را با پروفسور مسلسون در طول سفر تحقیقاتی او در سال ۱۹۹۲ در میان گذاشتند. نمونه‌ها در فرمالین تثبیت شده و در پارافین جاسازی شده بودند و در نتیجه دی‌ان‌ای نمونه‌ها، به‌شدت تخریب شده بود. با این وجود، محققان آمریکایی توانستند دی‌ان‌ای پاتوژن را جدا کرده و کل ژنوم آن را با هم مقایسه کنند و آن را با صدها سویهٔ دیگر سیاه‌زخم نیز مقایسه کنند. کیم و تیمش گزارش دادند که هیچ مدرک ژنتیکی دال بر تلاش ارتش شوروی برای رشد یک سویهٔ مقاوم به آنتی‌بیوتیک یا
شوروی برای رشد یک سویهٔ مقاوم به آنتی‌بیوتیک یا واکسن یا مهندسی ژنتیکی این سویه به‌هیچ‌وجه پیدا نکرده‌اند. مسلسون اظهار داشت که: «اگرچه این سویه، یک سویهٔ کاملاً معمولی بود، اما به این معنا نیست که سویهٔ بدی نبود. این سویه، از افرادی که توسط آن کشته شده‌اند استخراج شده.» جستارهای وابسته. جنگ بیولوژیک
در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، شبکه برق اوکراین هک شد، که منجر به قطع برق حدود ۲۳۰۰۰۰ مصرف‌کننده در اوکراین به مدت ۱ تا ۶ ساعت شد. این حمله در جریان مداخله نظامی روسیه در اوکراین (۲۰۱۴–اکنون) رخ داد و به یک گروه تهدید مداوم و پیشرفته روسی معروف به " " نسبت داده می‌شود. این اولین حمله سایبری موفق به شبکه برق است که به‌طور عمومی تأیید شده‌است. شرح واقعه. در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، هکرها از راه دور به سیستم‌های اطلاعاتی سه شرکت توزیع انرژی در اوکراین را دسترسی پیدا کردند و به‌طور موقت برق رسانی به مصرف‌کنندگان را مختل کردند.
موقت برق رسانی به مصرف‌کنندگان را مختل کردند. بیشترین آسیب را مصرف‌کنندگان نیروگاه پریکارپاتیاوبلنرهو متحمل ( که به به استان ایوانو-فرانکیفسک سرویس دهی می‌کرد: ۳۰ پست برق (۷ پست ۱۱۰ کیلوولت و ۲۳ پست ۳۵ کیلوولت) خاموش شدند و حدود ۲۳۰۰۰۰ نفر برای مدت ۱ تا ۶ ساعت بدون برق بودند. در همان زمان، مصرف‌کنندگان دو شرکت توزیع نیروی دیگر، یعنی چرنیوتسیوبلنرهو (؛ که به استان چرنیوتسی و کییووبلنرگو (؛ که به استان کیف خدمات رسانی می‌کردند) نیز تحت تأثیر یک حمله سایبری قرار گرفتند، اما در مقیاس کوچکتر. به گفته نمایندگان
گرفتند، اما در مقیاس کوچکتر. به گفته نمایندگان یکی از شرکت‌ها، حملات از رایانه‌هایی با آدرس‌های آی پی اختصاص داده شده به فدراسیون روسیه انجام شده‌است. آسیب‌پذیری. در سال ۲۰۱۹، مباحثی مطرح می‌شد از جمله این که اوکراین یک مورد خاص بود که شامل زیرساخت‌های فرسوده غیرمعمول، سطح بالایی از فساد، جنگ روسیه و اوکراین در حال انجام و احتمالات استثنایی برای نفوذ روسیه به دلیل پیوندهای تاریخی بین دو کشور است. شبکه برق اوکراین زمانی ساخته شد که بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود، با قطعات روسی ارتقا یافته بود و (تا سال
بود، با قطعات روسی ارتقا یافته بود و (تا سال ۲۰۲۲) هنوز تعمیر نشده‌است. مهاجمان روسی به اندازه اپراتورهای نیروگاه‌ها با این نرم‌افزاری فعال در نیروگاه آشنا بودند. علاوه بر این، زمان حمله در طول فصل تعطیلات بود و در نتیجه حضور فقط یک خدمه اصلی از بین اپراتورهای اوکراینی تضمین شده بود (همان‌طور که در فیلم‌های مستند مربوط به واقعه نشان داده شده‌است). روش. حمله سایبری پیچیده بود و شامل مراحل زیر بود: نهایتاً نیز برق اضطراری مرکز عملیات شرکت برق قطع شد. در مجموع حدود ۷۳ مگاوات ساعت برق مورد نیاز مشترکان تأمین
حدود ۷۳ مگاوات ساعت برق مورد نیاز مشترکان تأمین نشد (یا ۰٫۰۱۵٪ از مصرف برق روزانه در اوکراین). پیوند به بیرون. [[رده:اوکراین در ۲۰۱۵ (میلادی)]] [[رده:جنگ روسیه و اوکراین]] [[رده:حمله‌های سایبری به بخش انرژی]] [[رده:قطعی‌های انرژی الکتریکی]] [[رده:هک کردن در دهه ۲۰۱۰ (میلادی)]]
اندی گرینبرگ یک روزنامه‌نگار در حوزه فناوری است و با عنوان نویسنده ارشد در مجله "وایرد" فعالیت می‌کند. او قبلاً به عنوان نویسنده در مجله "فوربس" و به عنوان برای سایت Forbes.com کار می‌کرد. او کتاب‌های "" در ژانر افشاگری و همچنین "کرم شنی" را در رابطه با منتشر کرده‌است. مقالات. مقاله گرینبرگ در ژوئیه ۲۰۱۵ در مورد هک خودرو جیپ و کریس والاسک منجر به فراخوانی ۱٫۴ میلیون خودرو توسط کرایسلر شد. در روز انتشار مقاله، لایحه ای در سنای ایالات متحده ارائه شد که به دنبال استانداردهایی برای محافظت از خودروها در برابر
استانداردهایی برای محافظت از خودروها در برابر هک‌های دیجیتال است. کتاب گرینبرگ در سال 2012 '، به عنوان انتخاب سردبیران "نیویورک تایمز" انتخاب شد. در سال ۲۰۱۵ او در فیلم مستند ' که در رابطه با محاکمه راس اولبریخت بود حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۱۴، گرینبرگ به همراه "رایان مک" نامزد دریافت جایزه برای مقاله «مغز برادر بزرگ» در مجله فوربس شد. در همان سال، او به عنوان یکی از برندگان جایزه روزنامه نگاران امنیت سایبری برتر انتخاب شد. در سال ۲۰۱۳، مقاله داستانی او در Forbes.com با عنوان "با هکرهایی که یه جاسوسان
در Forbes.com با عنوان "با هکرهایی که یه جاسوسان ابزارهایی می‌دهند تا رایانه شخصی شما را کرک کنند آشنا شوید (و هزینه شش رقمی را به جیب زدند)" برنده جایزه "بهترین و تنها پست وبلاگ سال" از شبکه وبلاگ نویسان امنیتی شد. او جایزه 2019 را برای مقاله «رمزهایی که جهان را خراب کرد: داستان ناگفته NotPetya، ویرانگرترین حمله سایبری در تاریخ» دریافت کرد. او در کتاب "کرم شنی" در سال ۲۰۱۹ توضیح می‌دهد که چگونه کارآگاهان دیجیتالی بدافزار «تخریبگر المپیک» را کشف کردند و آن‌قدر آن را ردیابی کردند که می‌توانستند آن را به
آن‌قدر آن را ردیابی کردند که می‌توانستند آن را به آژانس اطلاعات نظامی روسیه، GRU نسبت دهند.
کارگروه مد و لباس کارگروه ساماندهی مد و لباس در ایران است که سال ۱۳۸۵ با تصویب قانون ساماندهی مد و لباس ایجاد و دو سال بعد اجرایی شد. این تشکل زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره می‌شود. رئیس کارگروه مد و لباس زهرا گلپایگانی، از دانش‌آموختگان دانشگاه باقرالعلوم است. از جدی‌ترین فعالیت‌های این کارگروه، برگزاری جشنواره مد فجر است.
جامعه آرایه‌ای ، مجموعه‌ای از گونه‌های مرتبط با آرایه‌شناسی در یک جامعه است. نمونه‌ای از «جامعه آرایه‌ای» می‌تواند «ماهی‌ها در یک حوضچه» باشد، زیرا ماهی‌ها با یکدیگر مرتبط هستند (یعنی ماهی‌ها، از نظر تبار فرگشتی، بیشتر از هر نوع جانداران دیگر حوضچه، به همدیگر مرتبط هستند) و نقش‌های مشابهی را در جامعه حوضچه ایفا کنند. همچنین، می‌توان آن را به عنوان گروهی از گونه‌ها تعریف کرد که به آرایه فوق‌گونه‌ای خاص وابستگی دارند و با هم در یک انجمن وجود دارند.
استرلینگ‌شر () یکی از شایرهای اسکاتلند است که مرکز آن شهر استیرلینگ است. این منطقه در شمال با پرتشر، در شرق با کلاکماننشر و لوتیان غربی و در جنوب شرقی و جنوب غربی با دانبارتونشایر هم‌مرز است.
گراهام مافِـت (؛ ۲۱ فوریه ۱۸۶۶ – ۱۲ دسامبر ۱۹۵۱) نمایشنامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل بریتانیا بود. از جمله آثار او می‌توان به نمایشنامهٔ «"بانتی پارتی‌بازی می‌کند"» اشاره کرد که در تئاتر برادوی به روی صحنه رفت و جیمز فینلایسون یکی از بازیگران آن بود.