payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ریف (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Riff&lt;/bdi&gt;) عبارتست از توالی آکورد یا ریفرین () در موسیقی (که در موسیقی کلاسیک به نام اوستیناتو نیز شناخته می‌شود). این یک الگو یا ملودی است که اغلب، توسط سازهای بخش ریتم یا تکنواز نواخته می‌شود و اساس یا همراهی موسیقی یک آهنگ را تشکیل می‌دهد. اگرچه ریف‌ها بیشتر در موسیقی راک، موسیقی هوی‌متال، لاتین، فانک و جاز یافت می‌شوند اما موسیقی کلاسیک نیز گاهی بر اساس یک ریف است. مانند بولرو اثر راول. ریف‌ها می‌توانند به سادگی ساکسیفون تنور که یک فیگور ریتمیک ساده را می‌نوازد باشند
تنور که یک فیگور ریتمیک ساده را می‌نوازد باشند یا به پیچیدگی تغییرات مبتنی بر ریف در تنظیم‌هایی که توسط ارکستر یک گروه جاز اجرا می‌شود. دیوید براکت (سال ۱۹۹۹) ریف‌ها را به عنوان «عبارات ملودیک کوتاه» تعریف می‌کند. در حالی که ریچارد میدلتون (سال ۱۹۹۹) آن‌ها را به عنوان «شکل‌های ریتمیک، ملودیک، یا هارمونیک کوتاه تکرار شونده برای تشکیل یک چارچوب ساختاری» تعریف می‌کند. ریکی روکسبی (Rikky Rooksby) بیان می‌کند: «ریف عبارتی کوتاه، تکراری و به یاد ماندنی‌است که اغلب روی گیتار با نت‌های بم اجرا می‌شود که بیشتر
اغلب روی گیتار با نت‌های بم اجرا می‌شود که بیشتر انرژی و هیجان یک آهنگ راک را متمرکز می‌کند». رادیو بی‌بی‌سی ۲، در جمع‌آوری لیست ۱۰۰ ریف برتر گیتار، ریف را به عنوان «قلاب اصلی یک آهنگ» تعریف کرد که اغلب آهنگ را آغاز می‌کند و «در سراسر آن تکرار می‌شود و صدای متمایزی به آهنگ می‌دهد». ریشه لغات. اصطلاح "ریف" در دهه ۱۹۲۰ وارد زبان عامیانه موسیقی شد و عمدتاً هنگام بحث در مورد اشکال موسیقی راک یا جاز استفاده می‌شود. «بیشتر نوازندگان راک "از ریف" تقریباً به عنوان مترادف "ایده موسیقی" استفاده می‌کنند» (Middleton
مترادف "ایده موسیقی" استفاده می‌کنند» (Middleton 1990, p. ۱۲۵). ریشه‌شناسی این اصطلاح به وضوح مشخص نیست. برخی منابع "ریف را" مخفف «فیگور ریتمیک» یا «ریفرین(refrain)» توضیح می‌دهند.
ایُور (انگلیسی: Eeyore) یک شخصیت خیالی در کتاب‌های وینی پو اثر ای. ای. میلن است. او به‌طور کلی به عنوان یک الاغ خاکستری و افسرده که دوست وینی پو است، شناخته می‌شود.
پارک آراکورایاما سنگن () یک پارک بلوکی واقع در ۳۳۵۳ فوجی‌یوشیدا، یاماناشی، استان یاماناشی، ژاپننصب شده در اکتبر ۱۹۵۹ است. واقع در دامنه کوه آراکورا (ژاپنی: Niikurayama)، مساحتی در حدود ۴٫۳ هکتار را در بر می‌گیرد. منظره. این پارک با منظره ای پانوراما از شهر فوجییوشیدا و کوه فوجی است و به خاطر عکس‌هایش از پاگودا پنج طبقه معروف است. در بین «۱۰۰ بازدید از کوه فوجی» که توسط وزارت محیط زیست (ژاپن) اعلام شده در رتبه دهم قرار گرفته‌است. از آنجایی که ساکورا ("سومی-یوشینو") کاشته شده در پارک به درختانی کهنسال تبدیل
کاشته شده در پارک به درختانی کهنسال تبدیل شده و بنیه درخت رو به کاهش است. از سال ۲۰۱۸، شهر فوجی یوشیدا که درختان را مدیریت می‌کند، کار احیای قدرت درخت گیلاس را توسط یک پزشک درخت که متعلق به انجمن گل ژاپن است، انجام می‌دهد. در سال ۲۰۱۹، علاوه بر درخواست کمک‌های مالی از طریق سرمایه‌گذاری جمعی، فوجی کیوکو ۱ میلیون ین به شهر فوجییوشیدا کمک کرد. از ۳ آوریل ۲۰۲۰ برای جلوگیری از گسترش کووید ۱۹ بسته شد، اما در ۱ ژوئن ۲۰۲۰، تمام امکانات پارک به جز رصدخانه باز شد.
رو (انگلیسی: Roo) یک شخصیت خیالی است که در سال ۱۹۲۶ توسط ای. ای. میلن خلق شد و برای اولین‌بار در کتاب "وینی پو" به‌نمایش درآمد. او یک کانگورو کوچک (معروف به جویی) و مادرش کانگا است. مانند بسیاری دیگر از شخصیت‌های پو، رو بر اساس یک حیوان عروسکی است که متعلق به پسر میلن، کریستوفر رابین میلن است. ولی رو در دهه ۱۹۳۰ در یک باغ سیب در جایی در ساسکس گم شد.
عبدالرحمان رمضان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
صادق الفیتوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چسترفیلد و باشگاه فوتبال سالفورد سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
گاه‌شماری طالقانی یا گاه‌شماری مهرانی نوعی از گاهشمار ساسانی است که در آن سال برابر ۳۶۵ روز و شامل دوازده ماه ۳۰ روزه بوده‌است و در منطقه بالاطالقان و روستا مهران رایج می‌باشد. طالقان. منطقه طالقان در استان البرز واقع شده‌است که به سه بخش بالاطالقان، میان طالقان و پایین طالقان تقسیم می‌شود. مردمان بالاطالقان به طبری طالقانی سخن می‌گویند. مردمان پایین طالقان و میان طالقان به مازندرانی با لهجه طالقانی سخن می‌گویند. تقویم طالقان. مردم طالقان از گونه ای از تقویم و گاهشماری که بازماندهٔ گاهشماری دوران پیش از
و گاهشماری که بازماندهٔ گاهشماری دوران پیش از اسلام و مانند تقویم طبری است استفاده می‌کنند. این تقویم برگرفته از گاهشماری یزدگری باستانی (عُرفی) در روزگار ساسانیان است که کم و بیس با تقویمی که امروزه فرسی نامیده می‌شود هماهنگی دارد. در این تقویم هر ماه سی روز است و هر سال دوازده ماه دارد. به این ترتیب، روزهای دوارده ماه برار با سیصد و شصت روز خواهد بود، ولی از آ «جا که شمار درست‌تر روزهای هر سال سیصد و شصت و پنج روز و چند ساعت است، پس هر سال پنج روز به دوازده ماه می‌افزایند و آن را پنج پیتک می‌خوانند. گرچه
ماه می‌افزایند و آن را پنج پیتک می‌خوانند. گرچه اهالی آبادی‌های بالاطاقان نظیر روستای مهران نوروز را در آغاز بهار جشن می‌گیرند، اما چون گاهشماری ایشان برپایه گاهشماری ساسانیان است، قَسَرما نخستین ماه از تقویم ایشان خواهد بود تا ترتیب نام ماه‌ها درست درآید. ماه‌های طالقانی این نام‌ها را دارند: قَسَرماه، کرچِ ما، خراما، تیرِ ما، مردالِ ما، شریرِما، میرِما، اونِ ما، سیاما، دیاما، وهمنه ما و نورج ما. روز دوم پنج پیتک وابسته به اونِ ما است و روز سوم، دیاما و روز چهارم، وهمنه ما و روز پنجم، نورج ما. آب و هوای هر
چهارم، وهمنه ما و روز پنجم، نورج ما. آب و هوای هر ماه از هوای آن روزپیش بینی می‌کنند. گاهی نیز هوای چهار فصل سال را از از روی چهار روز پایانی پنج پیتک پیش گویی می‌کنند. این تقویم با تقویم دیلمی که در نواحی کوهستانی شرق گیلان استفاده می‌شود متفاوت می‌باشد. نام ماه های طالقانی. طالقانیان درباره هر ماه خود باورهایی دارند: فصل‌ها در تقویم طالقانی. چنانچه مردمان مهران می‌گویند، شریرما، نخستین ماه زمستان طالقان و آغاز چله است؛ بنابراین، زمستان شامل شریرما، میرما و اون ما، بهار شامل سیاما، دیاما، وهمنِ ما،
میرما و اون ما، بهار شامل سیاما، دیاما، وهمنِ ما، تابستان شامل نورج ما، قسرما، کرچ ما، و پاییز شامل خراما، تیرما و مردال ما می‌شود. خصوصیات تقویم طالقانی. افزون بر ماه‌ها و پنجه ایی که یک سال را می‌سازند، بخش‌بندی‌های دیگری نیز در گاهشمار طالقانی وجود دارد:
در روز ۲۴ مارس ۲۰۲۳، آب و هوای سخت و طوفان گردباد شروع به تأثیر بر قسمت هایی از دره رودخانه می‌سی‌سی‌پی در ایالات متحده نمود. یک چاله با حرکت آرام به سمت شرق در سرتاسر ایالات متحده به حرکت درآمد و با محیط مرطوب و زودگذر خلیج مکزیک در واکنش بود که منجر به بارش شدید باران پهناور، و به همراه رعد و برق شدید و گردبادهای چشمگیری شد که طوفان ها به مدت ۴ روز به طول انجامید. یک گردباد خشن ای اف۴ در شهرهای رولینگ فورک ، میدنیقت و سیلور سیتی در سمت غرب می سی سی پی مسیری را گذراند و باعث خسارت فاجعه بار و کشتار بسیاری
را گذراند و باعث خسارت فاجعه بار و کشتار بسیاری شد. چندین گردباد اضطراری برای آن گردباد و دو گردباد بعدی ای اف ۳ از همان توفان چرخشی که به وینونا و ایمری ضربه زد، صادر گردید. بادهای ویران کننده، گردبادهای تعبیه شده و سیل ناگهانی نیز در سراسر ناحیه اتفاق افتاد، چون یک طوفان سازمان‌یافته در تنسی و آلاباما به سوی شرق به حرکت درآمد، از غبیل یک گردباد پایین ای اف ۲ که یک نفر را در هارتسل، آلاباما به قتل رساند. هوای شدیدتر و گردبادها روز بعد در می سی سی پی ، آلاباما و جورجیا و اوهایو اعلام شد. بعد از سکون در
و جورجیا و اوهایو اعلام شد. بعد از سکون در بیشتر روزهای ۲۵ مارس، سیستم طوفان متوقف گردید و شیوع بیماری در روز ۲۶ مارس تا ۲۷ مارس ادامه پیدا کرد.
محمد الجدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال و باشگاه فوتبال سانتا کلارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
مفتاح غزاله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
اسامه الحمادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
خالد حسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
فوزی العیساوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
چارلز عیسوی (۱۹۱۶ – ۸ دسامبر ۲۰۰۰) اقتصاددان و مورخ خاورمیانه در دانشگاه کلمبیا و دانشگاه پرینستون بود. راجر اوون، (استاد تاریخ خاورمیانه) معتقد است که عیسوی «پدر مطالعه تاریخ اقتصادی مدرن در خاورمیانه» است. زندگی. عیسوی در سال ۱۹۱۶ در قاهره از پدر و مادر مسیحی یونانی ارتدوکس متولد شد. او در کالج ویکتوریا در اسکندریه تحصیل کرد و فلسفه، سیاست و اقتصاد را در کالج مگدالن، آکسفورد خواند. او از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۳ تحت استخدام دولت مصر بود و از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۷ در دانشگاه آمریکایی بیروت تدریس کرد. او در سال ۱۹۵۱ به
آمریکایی بیروت تدریس کرد. او در سال ۱۹۵۱ به دانشگاه کلمبیا پیوست و استاد اقتصاد مؤسسه راگنار نورکس شد. او علاوه بر این مدیر مؤسسه خاورمیانه و خاور نزدیک در دانشگاه کلمبیا بود. از سال ۱۹۷۵ تا سال ۱۹۸۶ که بازنشسته شد، استاد بورسیه بیرد داج در مطالعات خاور نزدیک در دانشگاه پرینستون بود. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ وی استادیار اقتصاد در دانشگاه نیویورک بود. چارلز عیسوی در ۸ دسامبر ۲۰۰۰ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
هاندرِد اِکِر وود (انگلیسی: Hundred Acre Wood؛ همچنین با نام هاندرد-اِکر وود نیز شناخته می‌شود) بخشی از سرزمین خیالی است که وینی پو و دوستانش در آن زندگی می‌کنند. مجموعه داستان‌های کودکانه وینی پو که توسط نویسنده ای. ای. میلن به‌تصویر کشیده شده است. پسر جوانی به‌نام کریستوفر رابین که پو و همراهانش را در ماجراجویی‌های متعددشان همراهی می‌کند، مرتباً به آنجا می‌رود. در کتاب‌های ای. ای. میلن، اصطلاح «هاندرد اکر وود» در واقع برای بخش خاصی از جنگل بزرگ‌تر، که در مرکز خانۀ جغد قرار دارد، استفاده می‌شود (نقشه موجود
خانۀ جغد قرار دارد، استفاده می‌شود (نقشه موجود در کتاب و همچنین ارجاعات متعدد در متن به شخصیت‌هایی که «به» یا «بیرون» از هاندرد اکر وود که بین خانۀ جغد و سایر مکان‌های جنگل می‌روند). با این حال، در فیلم‌های پو و به‌طور کلی با اکثر طرفداران پو، «هاندرد اکر وود» برای کل دنیای وینی پو، جنگل و همه مکان‌هایی که در آن قرار دارد استفاده می‌شود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42338476&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-01T23:00:21Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42531730&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; نادر کاره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;39252675&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-09T23:15:23Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42672539&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ولید مهذب الختروشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
احمد کراوع (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
ربیع اللافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد.
ریاض اللافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
تجاوز جنسی در فرانسه و همچنین تجاوز زناشویی غیرقانونی است. در سالهای اخیر موارد تجاوز جنسی یا نزدیکی جنسی بدون رضایت طرف مقابل در فرانسه افزایش یافته‌است. مطالعات. تجاوز جنسی در برخی از کتاب‌های تاریخ فرانسه ثبت شده‌است. ژرژ ویگارلو تاریخچه تجاوز جنسی در فرانسه را در کتاب خود در سال ۲۰۰۱ ثبت کرده‌است. در این کتاب وقایع سده ۱۶ تا ۲۰ ثبت شده‌است. او بیان می‌کند که تجاوز جنسی در طول تاریخ به عنوان نوعی خشونت تلقی می‌شود، اما شامل مجازات نبوده‌است. آمار. در سال ۱۹۷۱، نرخ تجاوز جنسی اعلام شده ۲٫۰ در هر ۱۰۰۰۰۰
۱۹۷۱، نرخ تجاوز جنسی اعلام شده ۲٫۰ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر بود. در سال ۱۹۹۵، این امار ۱۲٫۵ بود و در سال ۲۰۰۹، حدود ۱۶٫۲ ثبت شده‌است. طبق گزارشی در سال ۲۰۱۲، سالانه حدود ۷۵۰۰۰ تجاوز اتفاق می‌افتد. در سال ۲۰۱۲، حدود ۱۲۹۳ مورد تجاوز جنسی در جمعیت ۶۶ میلیون نفری فرانسه گزارش شده‌است. این امار در سال ۲۰۱۳ ۱۱۸۸ تجاوز در سال گزارش شده‌است. در سال ۲۰۱۵، نرخ تجاوز جنسی در فرانسه ۲۰٫۱ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر بود. نرخ تجاوز جنسی در فرانسه از ۱۵٫۹ مورد به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت در سال ۲۰۰۶ به ۲۰٫۱ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در
در سال ۲۰۰۶ به ۲۰٫۱ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۵ با نرخ متوسط سالانه ۲٫۷۲ درصد افزایش یافته‌است. تجاوز گروهی. بر اساس گزارشی در سال ۲۰۱۴، حدود ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ مورد تجاوز جنسی، "تجاوزهای گروهی است. تجاوزهای گروهی به عنوان " یا "pass-arounds" نامیده می‌شود. یکی از اولین افرادی که توجه عمومی را به فرهنگ تجاوز گروهی جلب کرد سمیرا بلیل، فعال حقوق زنان و نویسنده اهل فرانسه بود که کتابی به نام "Dans l'enfer des tournantes" ("در جهنم تجاوز گروهی") منتشر کرد. تجاوز جنسی در جریان آزادی فرانسه. سربازان آمریکایی در
جنسی در جریان آزادی فرانسه. سربازان آمریکایی در طول و پس از آزادی فرانسه در جنگ جهانی دوم به زنان فرانسوی تجاوز جنسی می‌کردند. جی رابرت لیلی جامعه‌شناس از دانشگاه کنتاکی شمالی تخمین می‌زند که نظامیان آمریکایی در فاصله ژوئن ۱۹۴۴ تا پایان جنگ در می ۱۹۴۵ حدود ۴۵۰۰ تجاوز را در فرانسه مرتکب شده‌اند. در طی عملیات اورلرد با نام رمزی نبرد نرماندی یکی از نبردهای جنگ جهانی دوم در ژوئن و عملیات دراگون در جنوب در ماه اوت، بیش از دو میلیون نیروی خط مقدم و پشتیبانی متفقین غربی در سال ۱۹۴۴ وارد فرانسه شدند. در پی آن
غربی در سال ۱۹۴۴ وارد فرانسه شدند. در پی آن آزادسازی پاریس در ۲۵ اوت انجام شد. به جز نیروهای آلمانی مستقر در جنوب غربی (مثلاً در اطراف بوردو) یا در بنادر، اکثر نیروهای آلمانی تا پایان سال ۱۹۴۴ به وست‌وال عقب رانده شدند. پس از جنگ، بازگشت به وطن برای خلع سلاح نیروها زمان برد. حتی در سال ۱۹۴۶، ماه‌ها پس از جنگ، هنوز حدود ۱٫۵ میلیون سرباز در اروپا بودند. اسکان و مدیریت هزاران سربازی که در انتظار سوار شدن به کشتی برای خانه بودند، مشکلی بزرگ بود. مجله "لایف" گزارش داد که در میان سربازان آمریکایی این دیدگاه وجود
داد که در میان سربازان آمریکایی این دیدگاه وجود دارد که «"فرانسه را به عنوان فاحشه خانه بزرگی می‌بینند که ۴۰ میلیون فاحشه در آن زندگی می‌کنند که تمام وقت خود را صرف خوردن، نوشیدن، عشق ورزیدن و به‌طور کلی اوقات خوش سپری کنند."» در اواخر تابستان ۱۹۴۴، بلافاصله پس از تهاجم به نرماندی، زنان در نرماندی شروع به گزارش تجاوز جنسی توسط سربازان آمریکایی کردند و صدها مورد از ارتکاب تجاوز توسط سربازان گزارش شد. در سال ۱۹۴۵، پس از پایان جنگ در اروپا، لو آور شهری در شمال غربی کشور فرانسه مملو از سربازان آمریکایی بود که
غربی کشور فرانسه مملو از سربازان آمریکایی بود که در انتظار بازگشت به ایالات متحده بودند. یکی از شهروندان این شهر به شهردار نوشت که مردم شهر «هم در خیابان و هم در خانه‌هایشان مورد حمله قرار گرفتند، سرقت شدند، زیر گرفته شدند و این شرایط وحشتناک توسط راهزنان یونیفرم پوش تحمیل شده‌است.» چنین رفتاری در شربور-اکتویل نیز گزارش شده بود. یکی از ساکنان گزارش داده بود که «در جنگ با آلمانی‌ها، مردان باید خود را استتار می‌کردند اما با حضور آمریکایی‌ها، ما مجبور بودیم زنان را پنهان کنیم.» سربازان آمریکایی ۲۰۸ مورد تجاوز
را پنهان کنیم.» سربازان آمریکایی ۲۰۸ مورد تجاوز جنسی و حدود ۳۰ قتل را در بخش مانش که در شمال غربی فرانسه در ناحیه نرماندی قرار دارد، مرتکب شدند.
ایوان فرسندا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع راست برای باشگاه رئال وایادولید در لالیگا بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
قاچاق جنسی در ژاپن شامل قاچاق انسان به منظور بهره‌کشی جنسی و برده داری است که در این کشور رخ می‌دهد. ژاپن کشور مبدأ، مقصد و ترانزیت افراد مورد قاچاق جنسی است. شهروندان ژاپنی، عمدتاً زنان و دختران، در داخل ژاپن و به میزان کمتری در خارج از کشور مورد قاچاق جنسی قرار گرفته‌اند. قربانیان خارجی به داخل کشور قاچاق جنسی می‌شوند. خردسالان و افراد خانواده‌های فقیر به ویژه در برابر قاچاق جنسی آسیب‌پذیر هستند. قربانیان قاچاق جنسی فریب می‌خورند، تهدید می‌شوند، و مجبور به فحشا می‌شوند. گذرنامه و اسناد آنها اغلب مصادره
به فحشا می‌شوند. گذرنامه و اسناد آنها اغلب مصادره می‌شود. در قاچاق جنسی اسارت در ازای بدهی اغلب به کار گرفته می‌شود. آنها از آسیب‌های جسمی و روانی رنج می‌برند. تعدادی از آنها به بیماری‌های مقاربتی ناشی از تجاوز جنسی مبتلا می‌شوند و در شرایط عمومی بد زندگی می‌کنند. برخی از قربانیان نجات یافته با طرد شدن، افسردگی یا خودکشی مواجه می‌شوند. اخاذی آنلاین و ایجاد پورنوگرافی تجاوز جنسی اجباری از دیگر مشکلات هستند. قاچاقچیان، زن و مرد در ژاپن از طیف گسترده‌ای از پیشینه‌ها و هر طبقه اجتماعی هستند. قاچاقچیان اغلب عضو
و هر طبقه اجتماعی هستند. قاچاقچیان اغلب عضو یا توسط سندیکاهای جنایی، از جمله یاکوزا یا هستند. قاچاق جنسی با صنایع سرگرمی و گردشگری ژاپن مرتبط است، و زنان و دختران نیز به مشاغلی قاچاق می‌شوند که از نیروهای نظامی و پیمانکاران در ژاپن استفاده می‌کنند. قاچاقچیان از وب سایت‌های اینترنتی، ایمیل و برنامه‌ها برای فریب قربانیان استفاده کرده‌اند. اتباع ژاپنی در قاچاق سایبرسکس دست داشته‌اند. فقط اقلیت کوچکی از موارد به مقامات گزارش می‌شود و عوامل دیگر شناخت مقیاس قاچاق جنسی در ژاپن به دلیل ماهیت زیرزمینی جنایات قاچاق
جنسی در ژاپن به دلیل ماهیت زیرزمینی جنایات قاچاق جنسی دشوار است. دولت ژاپن به دلیل فقدان تلاش‌ها و قوانین ضد قاچاق جنسی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. برخی از مقامات ژاپنی متهم شده‌اند که نسبت به این موضوع بی‌تفاوت هستند. انواع. بهره‌کشی از کودکان. برخی از دختران، از جمله دخترهای فراری از خانه، در ژاپن اغوا یا مجبور به فحشا می‌شوند. ایجاد و فروش پورنوگرافی کودکان که پورنوگرافی یا هرزه‌نگاری کودکان، رابطه جنسی با کودکان نابالغ است، در ژاپن یک مشکل فراگیر است. برخی از دانش‌آموزان ژاپنی در توکیو و سایر شهرها
برخی از دانش‌آموزان ژاپنی در توکیو و سایر شهرها درگیر یا جذب («"دوست‌یابی جبرانی"») می‌شوند. برخی از مشاغل JK به عنوان دروازه ای برای استثمار جنسی در ژاپن عمل می‌کنند. برخی از مشاغل JK "گزینه‌های پنهان" را ارائه می‌دهند و دختران دبیرستانی را به دنبال کسب درآمد اضافی جذب می‌کنند. شواهد نشان می‌دهد که این فعالیت‌های دوست‌یابی مراحل آماده‌سازی برای انواع بالقوه فحشا و کودک آزاری هستند. منتقدان ادعا کرده‌اند که پلیس به اندازه کافی برای محافظت از زنانی که گرفتار این موضوع می‌شوند، اقدامی انجام نمی‌دهد. بر اساس
این موضوع می‌شوند، اقدامی انجام نمی‌دهد. بر اساس گزارش قاچاق انسان در سال ۲۰۱۸، حدود ۱۳۷ عملیات تجاری JK شناسایی شده ولی بسته نشده‌است. ۶۹ نفر به دلیل شرکت در فعالیت‌های مجرمانه پیرامون تجارت JK دستگیر شدند. از آکیهابارا که در منطقهٔ چیودا و تایتو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است به عنوان مرکز قاچاق جنسی کودکان یاد می‌شود. اقدامات. فانوس دریایی: مرکز قربانیان قاچاق انسان ()، سازمان غیرانتفاعی مستقر در توکیو است که برای نجات و کمک به قربانیان قاچاق جنسی در ژاپن فعالیت می‌کند و به آنها در مشاوره حقوقی،
در ژاپن فعالیت می‌کند و به آنها در مشاوره حقوقی، پناهگاه و مراقبت‌های پزشکی کمک می‌کند. این سازمان مطالبی را برای افزایش آگاهی در مورد قاچاق انسان از جمله مانگایی با عنوان "قلب آبی" ایجاد و توزیع کرده‌است. "کولابو" (Colabo) تلاش‌های ضد قاچاق جنسی را در این کشور انجام می‌دهد.
هیچ‌کجا، هیچ‌جا یا ناکجا آباد ، سرزمین دست‌نیافتنی و جزیره‌ای خیالی است که در آثار جی. ام. بری و آثاری که بر اساس آن‌ها ساخته شده‌اند، نمایش داده می‌شود. که یک مکان دوردست خیالی است که پیتر پن، تینکربل، کاپیتان هوک، پسران گمشده و برخی موجودات خیالی دیگر در آن زندگی می‌کنند. همه افرادی که به ناکجا آباد می‌آیند دیگر پیر نمی‌شوند و ساکنان انجا از بزرگ شدن دوری می‌کنند. بنابراین، این اصطلاح اغلب به‌عنوان استعاره‌ای برای کودکی ابدی و همچنین جاودانگی به‌کار می‌رود. این مفهوم برای نخستین‌بار در نمایشنامه تئاتر بری
این مفهوم برای نخستین‌بار در نمایشنامه تئاتر بری به‌نام "پیتر پن، یا پسری که بزرگ نمی‌شود"، در سال ۱۹۰۴ به روی صحنه رفت. در نخستین نسخه‌های نمایشنامه، این جزیره «سرزمین هرگز هرگز هرگزِ پیتر» نام داشت؛ نامی که احتمالاً از واژهٔ «هرگز هرگز» الهام گرفته شده بود، اصطلاحی رایج در آن زمان برای اشاره به مناطق دورافتاده و بکر در استرالیا به کار می‌رفت. اگرچه عنوان یکی از تصویرسازی‌های«اف. دی. بدفورد» نیز آن را «سرزمین هرگز هرگز» می‌نامد، اما رمان‌نویسی بری در سال ۱۹۱۱ با عنوان پیتر و وندی صرفاً از آن با نام
سال ۱۹۱۱ با عنوان پیتر و وندی صرفاً از آن با نام «سرزمین هیچ‌کجا» یاد می‌کند و به نسخه‌های گوناگون آن با عنوان «سرزمین‌های هیچ‌کجا» اشاره دارد. سرزمین «هیچ‌کجا» در آثار متعاقب آن که یا از آثار «بری» اقتباس کرده‌اند یا آن‌ها را گسترش داده‌اند، به‌طور برجسته‌ای مطرح شده‌اند. این سرزمین‌های هیچ‌کجا گاهی از نظر ماهیت با نسخه‌ی اصلی تفاوت دارند. خصوصیات. موقعیت. رمان می‌گوید که سرزمین‌های هیچ‌کجا آن‌قدر فشرده و جمع‌وجور هستند که ماجراجویی‌ها هیچ‌گاه فاصلهٔ زیادی از هم نداشته، و نقشهٔ سرزمین هیچ‌کجا شبیه نقشه
از هم نداشته، و نقشهٔ سرزمین هیچ‌کجا شبیه نقشه ذهن یک کودک خواهد بود، نقشه‌ای بدون هیچ مرزی. بر همین اساس، بری توضیح می‌دهد که سرزمین‌های هیچ‌کجا در ذهن کودکان یافت می‌شوند؛ اگرچه هرکدام «کم و بیش همیشه یک جزیره هستند» و شباهتی خانوادگی با هم دارند، اما از یک کودک تا کودک دیگر یکسان نیستند. برای مثال، سرزمین هیچ‌کجای جان دارلینگ «یک تالاب با فلامینگوهایی که بر فراز آن پرواز می‌کردند» بود، در حالی که سرزمین هیچ‌کجای برادر کوچکش مایکل «یک فلامینگو که تالاب‌ها بر فراز آن پرواز می‌کردند.» بوده است.
موزهٔ خوشنویسی ایران یکی از موزه‌های استان تهران است که ۲۸ مرداد ۱۳۹۶ افتتاح شده و در محل عمارت تاریخی فولادوند قرار دارد. شمار آثار در معرض نمایش عموم حدود ۲۰۰ اثر است که شامل قطعات خوشنویسی، نسخه‌های خطی، ادوات و ابزار خوشنویسی و دیگر اشیای مربوط به این هنر می‌شود. بازهٔ تاریخی آثار این موزه از سدهٔ سوم قمری تا اوایل دورهٔ پهلوی را دربرمی‌گیرد. از جملهٔ هنرمندان خوشنویس ایرانی که آثارشان در موزهٔ خوشنویسی ایران نگهداری می‌شود می‌توان به خواجه اختیار منشی، علیرضا عباسی، میرزا احمد نیریزی، میرزا غلامرضا
علیرضا عباسی، میرزا احمد نیریزی، میرزا غلامرضا اصفهانی، میرحسین خوشنویس‌باشی، شکرالله نامه‌نگار، محمدرضا کلهر و محمدحسین عمادالکتاب اشاره کرد. ساختمان موزه. موزهٔ خوشنویسی ایران در خیابان شریعتی، بن‌بست فولادوند واقع شده‌است. ساختمان موزه به مساحت ۶۰۰ مترمربع متعلق به غلامرضا فولادوند، نمایندهٔ شاهرود در ادوار پانزدهم و شانزدهم مجلس شورای ملی ایران بود و در همان سال‌های ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۰ ساخته شده‌است. ساختمان فولادوند به‌صورت کوشک در میان باغی مشجر قرار داشت و در آن از نمای آجری، در و پنجره و تابش بندهای چوبی،
آن از نمای آجری، در و پنجره و تابش بندهای چوبی، ستون‌های استوانه‌ای بدون تزئینات داخلی استفاده می‌شد. این عمارت تا مدت‌ها پس از انقلاب ۱۳۵۷ هم محل سکونت خانوادۀ فولادوند بود و پس از آن متروکه شد و گاه از ساختمان و محوّطۀ بیرونی آن برای ساخت فیلم های سینمایی و مجموعه های تلویزیونی استفاده می شد؛ سازمان زیباسازی شهر تهران در سال ۱۳۹۵ این عمارت را با هدف حفظ و حراست از بناهای قدیمی دارای هویت معماری خریداری کرد و آن‌را به موزهٔ خوشنویسی ایران اختصاص داد. پس از مراحل بازسازی ساختمان قدیمی، فضاهای جدید به
پس از مراحل بازسازی ساختمان قدیمی، فضاهای جدید به مجموعه اضافه و طراحی داخلی انجام شد. بناهای افزوده به این مجموعه با نمای تماماً شیشه‌ای از بخش قدیمی ساختمان جدا شده‌است. مجموعهٔ موزهٔ خوشنویسی ایران شامل چند تالار برای نمایش آثار در دو طبقه، بخش اداری، مخزن آثار، تالار نشست‌ها و کتابخانه است.
علی معتوق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
مروان مبروک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
مهند مدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
چرخه بعل اساطیری درباره خدای طوفان در اوگاریت که اواخر عصر برنز مکتوب شد. در آن زمان، اوگاریت جهان‌شهری چندزبانه بود که در آن هیتی‌ها، بابلی‌ها، هوری‌ها، مصری‌ها و میسنی‌ها در کنار کنعانی‌های بومی با هم زندگی می‌کردند. اوگاریت همپوشانی فرهنگی بزرگی با جامعه کنعانی داشته است. در راس پانتئون خدایان اوگاریتی اِل قرار داشت. در اساطیر قدیمی‌تر اوگاریتی، ال جایگاهی فعال در راس خدایان دارد اما در داستان‌های بعدی و به مرور بعل جایگزین او می‌شود. "چرخه بعل" احتمالا نشانگر این تحول است. سه الهه عشتروت، اشره و آنات
نشانگر این تحول است. سه الهه عشتروت، اشره و آنات نقشی مهم اما نه غالب دارند. بن‌مایه‌های کنعانی در کتاب مقدس نفوذ کرده‌اند، خدای اسرائیل ممکن است که یگانه باشد اما قواعدی که برای بیان درک او استفاده شده است، چنین نیستند. "چرخه بعل" احتمالا بر انوما الیش (شناخته‌شده‌ترین اسطوره آفرینش در بین‌النهرین باستان) اثر گذاشته و دارای روایت‌های شفاهی پیشین است. متن این اسطوره و سایر اساطیر مشابه، با ایجاد پس‌زمینه کنعانی، امکان بررسی ادبی کتاب مقدس را فراهم می‌کند. پیشینه. "چرخه بعل" در اواخر عصر برنز (۱۴۰۰ پیشا
پیشینه. "چرخه بعل" در اواخر عصر برنز (۱۴۰۰ پیشا دوران مشترک) در اوگاریت مکتوب شد. در ۱۲۰۰ تا ۱۱۰۰ پیشا دوران مشترک، این شهر ویران شد و در سال ۱۹۲۸ به شکلی اتفاقی بقایای آن پیدا شد. اوگاریت در ساحل شمالی سوریه کنار دریای مدیترانه قرار داشت و در هزاره دوم پیشا دوران مشترک، یکی از دولت‌شهرهای اصلی در کنعان بود. شباهت قبرها و سفالگری در شهر با میسنی‌ها، این ذهنیت را برای باستان‌شناسان ایجاد کرد که به آن تمدن تعلق دارد. اما با کشف متن‌ها، خواندن و ترجمه آنان روشن شد که به زبانی سامی نوشته شده‌اند. اوگاریت
روشن شد که به زبانی سامی نوشته شده‌اند. اوگاریت جهان‌شهری چندزبانه بود که در آن هیتی‌ها، بابلی‌ها، هوری‌ها، مصری‌ها و میسنی‌ها در کنار کنعانی‌های بومی با هم زندگی می‌کردند. اوگاریت-کنعان. واژه «کنعانی» نیازمند به توضیح است. کنعانی‌ها گروهی از مردمان سامی بودند که در طی هزاره سوم و دوم پیشا دوران مشترک در بخش‌هایی ساکن شدند که شامل سوریه، لبنان، اسرائیل، فلسطین و اردن امروزی است. آنها هیچگاه به شکل یک واحد سیاسی یگانه در نیامدند؛ یا این وجود دولت‌شهرهای نسبتا مستقل در اوگاریت، جبیل، صیدا، صور، شکیم و