payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سوبسترای تیروزین کیناز تنظیم‌شده با فاکتور رشد هپاتوسیت، آنزیمی است که در انسان توسط ژن "HGS" کدگذاری می‌شود. فعل و انفعالات. مشخص شده است که HGS با پروتئین های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
اصطلاح شکنج دای (گاهی شکنج نوری یا آژنگ فرآیندی) به مقیاس‌بندی افزاره‌های فلز-اکسید-نیم‌رسانا (MOS) اشاره دارد. عمل شکنج‌سازی یک دای برای ایجاد یک مدار تا حدودی یکسان با استفاده از یک فرایند ساخت پیشرفته‌تر است که معمولاً شامل پیشرفت گره‌های سخت‌نگاریک است. این امر هزینه‌های کلی یک شرکت تولید تراشه را کاهش می‌دهد، زیرا عدم وجود تغییرات عمده معماری در پردازنده، هزینه‌های تحقیق و توسعه را کاهش می‌دهد، درحالی که به همان سان اجازه می‌دهد پردازنده‌های بیشتری بر روی همان قطعه ویفر سیلیکونی ساخته‌شوند که درنتیجه
روی همان قطعه ویفر سیلیکونی ساخته‌شوند که درنتیجه منجر به هزینه کمتر برای هر محصول فروخته‌شده می‌شود. جزئیات. شکنج‌ها دای کلید بهبود قیمت/عملکرد در شرکت‌های نیم‌رسانا مانند سامسونگ، اینتل، تی‌اس‌ام‌سی و اس‌کی هاینیکس و سازندگان بی‌ساخت مانند ای‌ام‌دی (از جمله ای‌تی‌آی سابق)، انویدیا و مدیاتک هستند. در این مدل کسب‌وکار، هر ریزمعماری جدید (تاک) با یک شکنج دای (تیک) دنبال می‌شود تا عملکرد با همان ریزمعماری بهبود یابد. نیم-شکنج. در ساخت CPU، یک شکنج دای همیشه شامل یک پیشروی به گره سخت‌نگاریک است که توسط ITRS
شامل یک پیشروی به گره سخت‌نگاریک است که توسط ITRS تعریف شده‌است (لیست را ببینید). برای تولید GPU و SoC، شکنج دای اغلب شامل شکنج‌سازی دای در گره‌ای است که توسط ITRS تعریف نشده‌است، که گاهی به عنوان «نیم-گره» شناخته می‌شوند. این یک جایگزین موقت یا کاف‌ایست بین دو گره سخت‌نگاریک تعریف‌شده توسط ITRS (به این ترتیب «شکنج نیم-گره» نامیده می‌شود) قبل از شکنج دای بیشتر به گره‌های تعریف‌شده ITRS پایین‌تر است که به صرفه‌جویی در هزینه تحقیق‌ و توسعه بیشتر کمک می‌کند.
روبر کلرمون (۱۲۵۶ – ۷ فوریه ۱۳۱۷) "شاهزاده دو سانگ" فرانسوی بود که در سال ۱۲۶۸ به عنوان "کنت کلرمونت" ایجاد کرد. او پسر لوئی نهم، پادشاه فرانسه و مارگارت پرووانسی بود. = اوایل زندگی. روبر در سال ۱۲۵۶ به عنوان ششمین و کوچک‌ترین پسر لوئی نهم، پادشاه فرانسه (سن لوئی) و مارگارت پرووانسی به دنیا آمد. پدرخوانده رویر که توسط لوئی نهم انتخاب شد، هامبرت رومیان، استاد دومینیکن در زمان تولد بود. ازدواج و فرزندان. در سال ۱۲۷۲، روبر با بئاتریس بورگوندی، وارث ارباب‌نشین بوربون ازدواج کرد و دارای ۶ فرزند به شرح ذیل بود:
بوربون ازدواج کرد و دارای ۶ فرزند به شرح ذیل بود: مشکلات سلامتی. رابرت در طول اولین مبارزه اسب‌سواری با نیزه خود در سال ۱۲۷۹ دچار صدماتی از ناحیه سر شد که او را تا پایان عمر از کار انداخت. سوابق نوشته شده. از روبر در مقدمه "Coutumes de Beauvaisis" نوشته فیلیپ دوبومانوار نام برده شده است. مرگ. او در کلیسایی به نام کوون دو ژاکوبن در پاریس به خاک سپرده شد، این کلیسا اکنون ویران شده است. تصاویر در داستان. روبر یک شخصیت فرعی در "Les Rois maudits" ("پادشاهان نفرین" شده)، مجموعه‌ای از رمان‌های تاریخی فرانسوی توسط
شده)، مجموعه‌ای از رمان‌های تاریخی فرانسوی توسط موریس دروئون است. او توسط الکساندر رینو در اقتباس مینی سریال فرانسوی Les Rois maudits در سال ۱۹۷۲ و توسط ایوان سیمینی در اقتباس سال ۲۰۰۵ به تصویر کشیده شد.
هیدرولاز ۸ ترمینال کربوکسیل یوبیکوئیتین آنزیمی است که در انسان توسط ژن "USP8" کدگذاری می‌شود. فعل و انفعالات. مشخص شده‌است که USP8 با RNF41 و STAM2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
خنار نام قبیله ای نیمه کوچ نشین در مازندران است. خنار برگرفته از خنکدار به معنای چوپان است که شغل عمده اعضای قبیله ی خنار در گذشته بود، خنارها در مناطق عمدتاً جنوبی مازندران به ویژه سواد کوه زندگی می‌کنند. خنارها یکی از بزرگترین اقوام در شمال کشور، از بومیان مازندران و از ساکنان غیر آریایی بومی فلات ایران ما قبل مهاجرت آریاییان هستند، غالب خنارها سبزه پوست و گندمگون هستند، که به زندگی کوچ نشینی و دامداری مشغول بودند.
سنباده‌زن اوربیتال (Random orbital sander) یک ابزار برقی و بادی دستی است که در یک عمل مداری اوربیتال سنباده می‌زند؛ یعنی در دایره‌های همپوشانی نامنظم ثابت. این فناوری برای اولین بار در سال ۱۹۶۸ توسط روپس ایتالیا به صورت تجاری مورد استفاده قرار گرفت. سرعت و قدرت یک سنباده را با توانایی تولید روکشی ظریف‌تر از سنباده‌های استاندارد با سرعت پایین مداری ترکیب می‌کنند. سنباده‌زن اوربیتال یا دستگاه سنباده لرزان به‌طور کلی در سه نوع مختلف تولید می‌شوند: سنباده‌های برقی، بادی و کف سنباده مداری. سنباده‌های اوربیتال
برقی، بادی و کف سنباده مداری. سنباده‌های اوربیتال برقی و بادی هستند. الگوی ابزار سنباده‌زن اوربیتال با چرخاندن همزمان دیسک سنباده و حرکت آن به صورت بیضی‌های کوچک تولید می‌شود. این تضمین می‌کند که هیچ بخش واحدی از مواد ساینده دو بار در طول یک چرخش یکسان را طی نکند. به دلیل این عمل سنباده‌زن اوربیتال، ابزار آثار چرخشی به جا نمی‌گذارد و به جهت دانه‌های چوب حساس نیست. این باعث می‌شود که هنگام سنباده‌زدن دو تکه چوب که در زوایای قائمه محکم می‌شوند مفید باشد. امروزه از سنباده از اوربیتال مخصوصاً بادی استفاده های
از سنباده از اوربیتال مخصوصاً بادی استفاده های زیادی در زمینه دیتیلینگ خودرو و پولیش و رفع خط و خش های عمیق رنگ خودرو می شود در سایز های کوچک تر در زمینه رفع کدری چراغ خودرو نیز استفاده میگردد. و در زمینه هنری در کارهای رزین اپوکسی از دستگاه سنباده زن اوربیتال بادی استفاده میگردد. دلیل انتخاب سنباده زن بادی به برقی اکثریت افراد این است که در بادی ضد آب است به ندرت خراب می‌شود صدای کمتری دارد قدرت بیشتری دارد و عمر و کاریی بشتری دارد.
مرکز آموزش هوانیروز شهید وطن‌پور اصفهان(IRIAATC) به انگلیسی (Islamic Republic of Iran Army "Aviation Training Center"")" یک شهرک پادگانی در شهر اصفهان با محوریت آموزش کادر رسمی خلبان و مهندس پرواز بالگردهای هوانیروز می‌باشد. در مقاطع مختلفی از سال این مرکز بنا به درخواست ستاد کل نیروهای مسلح پذیرایی فراگیران خلبانی و مهندسی سایر نیروهای مسلح داخلی و خارجی نیز خواهد بود. تجهیزات آموزشی. این مرکز مجهز به وسایل آموزشی مدرن از قبیل شبیه‌سازهای پروازی روز و شب و انواع بالگردهای مورد استفاده هوانیروز جهت آموزش
و انواع بالگردهای مورد استفاده هوانیروز جهت آموزش فراگیران بوده و در این زمینه دارای ظرفیت قابل قبولی در سطح منطقه می‌باشد. انواع بالگردهای مورد استفاده. بالگردهای مورد استفاده این مرکز از نوع آگوستا بل ۲۰۵، آگوستا بل ۲۰۶، بل ۲۱۴، کبرا و شینوک می‌باشد که دانشجویان پس از گذراندن دوره‌های تخصصی و فشرده زبان و دوره زمینی مجوز پرواز آموزشی با بالگردهای مذکور را دارند.
پروژه انتقال آب از جنوب به شمال، که به عنوان پروژه انحراف آب از جنوب به شمال نیز شناخته می‌شود، یک ابر پروژه زیرساختی چند دهه‌ای در چین است. این پروژه در نهایت قصد دارد سالانه ۴۴٫۸ میلیارد متر مکعب آب شیرین را از رودخانه یانگ تسه در جنوب چین به مناطق شمالی آن که خشک‌تر و صنعتی‌تر است، از طریق سه سیستم کانال انتقال دهد: مائو تسه تونگ ایده یک پروژه مهندسی انبوه را به عنوان پاسخی به مشکلات آب چین در اوایل سال ۱۹۵۲ مورد بحث قرار داد. گزارش شده که او گفته: «آب زیادی در جنوب وجود دارد، اما در شمال نه. اگر ممکن
زیادی در جنوب وجود دارد، اما در شمال نه. اگر ممکن باشد، مقداری آب قرض بگیرید خیلی خوب خواهد بود.» ساخت و ساز در سال ۲۰۰۳ آغاز شد. تا سال ۲۰۱۴، بیش از ۷۹ میلیارد دلار برای آن هزینه شده بود که آن را به یکی از جاه طلبانه‌ترین و گران‌ترین پروژه‌های مهندسی در تاریخ بشر تبدیل کرد. تأمین مالی. در سال ۲۰۰۸، هزینه ساخت مسیرهای شرقی و مرکزی ۲۵۴٫۶ میلیارد یوان (۳۷٫۴۴ میلیارد دلار) برآورد شد. دولت تنها ۵۳٫۸۷ میلیارد یوان (۷٫۹ میلیارد دلار) از آن را تأمین کرد، یعنی کمتر از یک چهارم کل هزینه برآورد شده در آن زمان. این
از یک چهارم کل هزینه برآورد شده در آن زمان. این تأمین بودجه شامل ۲۶ میلیارد یوان از دولت مرکزی و حساب‌های ویژه، ۸ میلیارد یوان از دولت‌های محلی و تقریباً ۲۰ میلیارد یوان وام بود. تا سال ۲۰۰۸، حدود ۳۰ میلیارد یوان برای ساخت مسیرهای شرقی (۵٫۶۶ میلیارد یوان) و مسیرهای مرکزی (۲۴٫۸۲ میلیارد یوان) هزینه شده‌است. هزینه‌های پروژه‌ها به میزان قابل توجهی افزایش یافته‌است. مسیر شرق. پروژه مسیر شرقی (ERP) شامل ارتقای آبراه بزرگ چین است و برای منحرف کردن بخشی از جریان کل رودخانه یانگ تسه به شمال چین از آن استفاده خواهد
رودخانه یانگ تسه به شمال چین از آن استفاده خواهد شد. به گفته هیدرولوژیست‌های چینی، کل جریان یانگ تسه در نقطه تخلیه آن به دریای چین شرقی، به طور متوسط ۹۵۶ کیلومتر مکعب در سال است. جریان سالانه حتی در خشک‌ترین سال‌ها از حدود ۶۰۰ کیلومتر مکعب در سال پایین‌تر نمی‌آید. آب رودخانه یانگ تسه به کانال جیانگدو کشیده می‌شود، جایی که در دهه ۱۹۸۰ یک ایستگاه پمپاژ غول‌پیکر ۴۰۰ متر مکعب بر ثانیه (۱۲٫۶ میلیارد متر مکعب در سال در صورت کار مداوم) ساخته شد. سپس آب توسط ایستگاه‌هایی در امتداد کانال بزرگ و از طریق یک تونل در
در امتداد کانال بزرگ و از طریق یک تونل در زیر رودخانه زرد و پایین یک قنات به مخازن نزدیک تیانجین پمپاژ می‌شود. ساخت و ساز در مسیر شرقی به طور رسمی در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۲ آغاز شد و انتظار می‌رفت که آب تا سال ۲۰۱۳ به تیانجین برسد. با این حال، علاوه بر تأخیر در ساخت و ساز، آلودگی آب بر میزان زیست‌پذیری مسیر تأثیر گذاشته‌است. در ابتدا انتظار می‌رفت این مسیر برای استان‌های شاندونگ، جیانگ‌سو و هبی آب تأمین کند و عملیات آزمایشی در اواسط سال ۲۰۱۳ آغاز شود. ورود آب به شاندونگ در سال ۲۰۱۴ آغاز شد و پیش‌بینی می‌شود در سال
در سال ۲۰۱۴ آغاز شد و پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۱۸ یک میلیارد متر مکعب آب انتقال یابد. در اکتبر ۲۰۱۷ آب به تیانجین رسید. انتظار می‌رود که تیانجین ۱ میلیارد متر مکعب در سال آب دریافت کند. قرار نیست مسیر شرقی پکن را تأمین کند و قرار است پکن از مسیر مرکزی تأمین شود. طول خط تکمیل شده کمی بیش از ۱۱۵۲ کیلومتر خواهد بود و به ۲۳ ایستگاه پمپاژ با ظرفیت ۴۵۴ مگاوات مجهز است. یکی از عناصر مهم مسیر شرقی، گذرگاه تونلی در زیر رودخانه زرد، در مرز شهرستان‌های دونگپینگ و دانگی در استان شاندونگ خواهد بود. این گذرگاه شامل دو
در استان شاندونگ خواهد بود. این گذرگاه شامل دو تونل افقی به قطر ۹٫۳ متر است که در ۷۰ متری زیر بستر رودخانه زرد قرار دارد. با توجه به توپوگرافی دشت یانگ تسه و دشت شمال چین، برای بالا بردن آب از یانگ‌تسه به گذرگاه رودخانه زرد نیاز به ایستگاه‌های پمپاژ خواهد بود. کمی جلوتر در شمال، آب در یک مجرای آب به سمت پایین در جریان خواهد بود. مسیر مرکزی. مسیر مرکزی یا میانی از مخزن دانجیانگکو در رودخانه هان، شاخه‌ای از رودخانه یانگ تسه، به پکن می‌رود. این پروژه شامل افزایش ارتفاع سد دانجیانگکو با افزایش ارتفاع تاج سد از
ارتفاع سد دانجیانگکو با افزایش ارتفاع تاج سد از ۱۶۲ متر به ۱۷۶٫۶ متر از سطح دریا بود. این اضافه شدن به ارتفاع سد باعث شد تا سطح آب در مخزن از ۱۵۷ متر به ۱۷۰ متر از سطح دریا برسد، و این افزایش ارتفاع باعث شد که جریان به داخل کانال انحراف آب سرازیر شده و شروع به حرکت در کانال کند. مسیر میانی که در زبان عامیانه به عنوان کانال بزرگ نیز شناخته می‌شود، در دشت شمالی چین و در سراسر آن ساخته شده‌است. کانال به گونه‌ای ساخته شده‌است که گرانش زمین، آب را از مخزن دانجیانگکو تا پکن بدون نیاز به ایستگاه‌های پمپاژ
دانجیانگکو تا پکن بدون نیاز به ایستگاه‌های پمپاژ می‌راند. بزرگترین چالش مهندسی این مسیر، ساخت دو تونل در زیر رودخانه زرد برای عبور دادن جریان کانال بود. ساخت و ساز در مسیر مرکزی در سال ۲۰۰۴ آغاز شد. در سال ۲۰۰۸، امتداد شمالی مسیر مرکزی به طول ۳۰۷ کیلومتر با هزینه ۲ میلیارد دلار تکمیل شد. آب در آن بخش از کانال نه از رودخانه هان بلکه از مخازن در استان هبی در جنوب پکن می‌آید. کشاورزان و صنایع در هبی مجبور شدند مصرف آب را کاهش دهند تا آب به پکن منتقل شود. انتظار می‌رفت کل پروژه در حدود سال ۲۰۱۰ تکمیل شود.
می‌رفت کل پروژه در حدود سال ۲۰۱۰ تکمیل شود. تکمیل نهایی در سال ۲۰۱۴ بود تا امکان ساخت حفاظت‌های محیطی بیشتر در طول مسیر فراهم شود. یکی از مشکلات تأثیر این پروژه بر روی رودخانه هان، زیر سد دانجیانگکو بود که تقریباً یک سوم آب از آن منحرف می‌شود. یکی از راه حل‌های بلندمدت که در حال بررسی است، ساخت کانال دیگری برای هدایت آب از سد سه دره به مخزن دانجیانگکو است. در روز جمعه، ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴، بخش میانی پروژه آب جنوب به شمال چین، بزرگترین پروژه انتقال آب جهان تا به امروز، افتتاح شد. صنایع از استقرار در حوضه آبخیز
امروز، افتتاح شد. صنایع از استقرار در حوضه آبخیز مخزن، برای آشامیدنی بودن آب آن منع شده‌اند. نمای ۳۶۰ درجه جنجال‌های پروژه. این پروژه مستلزم اسکان مجدد حداقل ۳۳۰۰۰۰ نفر در چین مرکزی بود. منتقدان هشدار داده‌اند که انحراف آب باعث آسیب زیست‌محیطی خواهد شد و برخی از روستاییان گفتند که مقامات آنها را مجبور به امضای توافقنامه برای نقل مکان کرده‌اند. در تابستان ۲۰۱۳، شکایاتی از سوی پرورش دهندگان ماهی در دریاچه دانگ پینگ، در مسیر شرقی پروژه، در شاندونگ رسید و گزارش کردند که آب آلوده رودخانه یانگ تسه که وارد دریاچه
کردند که آب آلوده رودخانه یانگ تسه که وارد دریاچه می‌شود باعث مرگ ماهی‌های آنها شده‌است. دانشمندان نگران این هستند که این پروژه تلفات تبخیر آب را افزایش دهد. میزان دقیق تلفات تبخیر مشخص نیست، اما ممکن است در آینده با انتقال آب بیشتر و افزایش سرعت جریان، بهبود یابد.
ویلهلم واگنفلد ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یک طراح صنعتی مهم اهل آلمان و دانشجوی سابق مدرسهٔ هنر باوهاوس بود. او کارهای شیشه‌ای و فلزی را برای ینائر گلاس‌ورک شات اوند گن.، شیشه‌کاری لاوزیتستر متحد در وایسواسر، روزنتال، شرکت براون و وی‌ام‌اف طراحی کرد. برخی از طرح‌های او هنوز هم تا به امروز تولید می‌شود. زندگی‌نامه. واگنفلد از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ میلادی به عنوان یک طراح فنی صنعتی در کوخ و برگفلد، یک کارخانۀ ظروف نقرۀ برمن، کارآموزی کرد و از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹ میلادی در برمن کونست‌گوربه‌شوله (مدرسه هنرهای
میلادی در برمن کونست‌گوربه‌شوله (مدرسه هنرهای کاربردی) حضور یافت. او برای تبدیل شدن به یک نقره‌ساز در آکادمی طراحی هانائو از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ میلادی آموزش دید. از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ در باوهاوس در وایمار تحصیل کرد. او یک دورهٔ مقدماتی را با لاسلو موهولی-ناگی در سال سوم خود گذراند و بعداً در کارگاه فلزی باوهاوس آموزش دید. در این مدت او برخی از آثار معروف خود را طراحی کرد، مانند باوهاوس دبلیوای۲۴ 'چراغ واگنفلد' در سال ۱۹۲۴ میلادی. هنگامی که باوهاوس در وایمار در آوریل ۱۹۲۵ میلادی بسته شد، به منظور نقل مکان به دسائو،
۱۹۲۵ میلادی بسته شد، به منظور نقل مکان به دسائو، او برای تکمیل تحصیلات خود با آن همراه نشد، بلکه در وایمار ماند. پس از اتمام امتحانات کارآموزی خود در نقره‌سازی به عضویت ورک‌بوند آلمان درآمد. او در ۱ آوریل ۱۹۲۶ میلادی سمت دستیار کارگاه فلزی را در "اشتاتلیشن هوخ‌شوله فور هندورک اوند باوکونست وایمار" (آکادمی دولتی صنایع دستی و معماری) گرفت و در ۱ آوریل ۱۹۲۸ میلادی رئیس بخش شد. مدرسه در ۱ آوریل ۱۹۳۰ میلادی به دلیل فشار نازی‌ها تعطیل شد، اما واگنر و معلمان دیگر حقوق تمام طرح‌هایی را که در حین کار در مدرسه ایجاد
تمام طرح‌هایی را که در حین کار در مدرسه ایجاد کرده بودند، دریافت کردند. از آن زمان به صورت آزاد شروع به کار کرد و کمیسیونی را برای وزارت اقتصاد تورینگن به عهده گرفت. در سال ۱۹۳۱ میلادی در آکادمی دولتی هنر در برلین-شونبرگ تدریس کرد. از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۷ میلادی او مدیر هنری "فرآینیشته لاوزیتستر گلاس‌ورکه" (شیشه‌کاری لاوزیتستر متحد) در ویسواسر بود. آثار او در سال ۱۹۳۷ میلادی در نمایشگاه بین‌المللی هنر و تکنیک‌های مدرن (نمایشگاه بین‌المللی هنر و فن‌آوری در زندگی مدرن)، و همچنین در سال ۱۹۴۰ میلادی سه‌سالانۀ هفتم
مدرن)، و همچنین در سال ۱۹۴۰ میلادی سه‌سالانۀ هفتم میلان برندۀ جایزه شد. واگنفلد از پیوستن به حزب نازی امتناع ورزید و به عنوان تنبیه به عنوان یک «آفت سیاسی» برای خدمت در جبهه شرقی با سپاه پرواز فرستاده شد. او در سال ۱۹۴۵ میلادی اسیر شد و تا سپتامبر ۱۹۴۵ میلادی در اردوگاه اسرای جنگی روسی نگهداری شد و به ویسواسر بازگشت. اثر. واگنفلد معتقد بود که اشیاء روزمرهٔ خانه باید «به اندازهٔ کافی ارزان برای کارگر و به اندازهٔ کافی برای ثروتمندان خوب باشد». یکی از آثار کلاسیک او یک چراغ رومیزی است که با نام "چراغ
آثار کلاسیک او یک چراغ رومیزی است که با نام "چراغ واگنفلد"، ۱۹۲۴ میلادی شناخته می‌شود، که او به همراه کارل جی. جاکر آن را طراحی کرد. سرویس چای معروف او که در سال ۱۹۳۸ میلادی طراحی شده بود، هنوز در حال تولید است. میراث. خانهٔ ویلهلم واگنفلد، در فاصلهٔ یک پیاده‌ روی کوتاه از کونست‌هاله (گالری هنر) برمن، موزه‌ای است که به کارهای طراح باوهاوس متولد برمن اختصاص یافته‌ است. در ابتدا در سال ۱۸۲۸ میلادی به عنوان یک زندان نئوکلاسیک ساخته شد، که بعداً توسط گشتاپو برای بازجویی‌ها استفاده شد و تا دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، به
بازجویی‌ها استفاده شد و تا دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، به پناهجویان ناموفقی که در انتظار اخراج بودند، اقامتگاه‌های جمعی ارائه می‌داد. خانهٔ واگنفلد همچنین دارای مرکز طراحی است که از سمپوزیوم‌ها حمایت می‌کند و یک انجمن برای طراحان جوان فراهم می‌کند. یک مدرسهٔ طراحی در برمن به نام ویلهلم-واگنفلد-شوله وجود دارد. مالته واگنفلد، نوهٔ ویلهلم واگنفلد، مدرس ارشد و مدیر برنامهٔ طراحی صنعتی در دانشگاه آرام‌آی‌تی در ملبورن، استرالیا است.
"اوپامانا (")، قیاس در مقام تشبیه شیئی به شیء دیگر به کار می‌رود. می‌گویند: این قیاس آن است، یعنی شبیه آن است. قیاس و تشابه. قیاس و تشابه (Upamāṇa) یکی از مآخذ شناخت (pramanani) و علم شییء است (sadhya) که بر اثر تشابه آن با شیء دیگری که قبلاً دانسته شده بود حاصل می‌گردد. مثال. اگر مردی که قبلاً «گاوی» را دیده، به جنگل برود و یک گراز وحشی ببیند، شباهت این دو حیوان را ادراک می‌کند. شناخت حاصله از مقایسه بین گاو و گراز وحشی، که متعاقب شباهت صوری بین این دو جانور به وجود آمده، قیاس و تشابه (Upamāṇa) است و آن را
به وجود آمده، قیاس و تشابه (Upamāṇa) است و آن را مأخذ جداگانهٔ شناخت تشخیص می‌دهند. علت اینکه این مبحث را مأخذ جدید شناخت می‌دانند این است که به علت دیدن گراز وحشی، ما شباهت آن را با چیزی «گاو» می‌سنجیم که در هنگام ادراک گراز وحشی، وجود خارجی ندارد. این قیاس از سوی دیگر فقط به خاطر آوردن نیست، زیرا هنگامی که گاو مشاهده شد، گراز وحشی هنوز دیده نشده بود، و بالنتیجه شباهت آن دو نیز تا آن هنگام ادراک نگردیده بود تا به صورت «تأثر ذهنی» درحافظه مضبوط و منطبع بماند و حال به فعالیت بگراید. چون این تشابه دیده نشده
و حال به فعالیت بگراید. چون این تشابه دیده نشده پس آن در ذهن نقش نبسته‌است تا به مدد حافظه احیاء بگردد و باید تصور کرد که این مبحث تازه است و باز شناسائی نیست.
نصرت‌الله مسعودی (زادهٔ ۲۵ مرداد ۱۳۳۲) شاعر و بازیگر تئاتر و سینمای اهل خرم‌آباد، لرستان، و فارغ‌التحصیل رشتهٔ دکترای جامعه‌شناسی سیاسی است. زندگی‌نامه. او به مدت ۱۶ سال به عنوان رئیس انجمن نمایش خرم‌آباد فعالیت کرده است و کارگردانی بیش از سی نمایش و بازی در چندین فیلم سینمایی را در کارنامهٔ کاری خود دارد. او در قصه‌نویسی هم رتبه‌هایی را کسب کرده است که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به «قصهٔ مسافر مشکی پوش» اشاره کرد که برندهٔ جشنوارهٔ کانون‌های ایران شده است و فیلم‌نامهٔ "ردی بر برف،" فیلم‌نامهٔ مشترک او با
و فیلم‌نامهٔ "ردی بر برف،" فیلم‌نامهٔ مشترک او با جزایری، در جشنوارهٔ قصه‌نویسی روستاهای کل کشور رتبه دوم را به خود اختصاص داده است. تئاتر. نصرت مسعودی حدود 27 تاتر را در کارنامه ی هنری خود دارد ایشان استاد تاتر هستند و حق بسیاری بر گردن تاتر استان دارند . از مجموعه نمایش های ایشان می توان به : دیب – خوان هشتم – بچه ی تابستان – رستوران – صدای سیمره (برگزیده دوم نمایشهای روستایی کل کشور) – وقتی گیاه گریه می کند – یک پیراهن و یکگ ویولن-معدنچیان – آی بی کلاه و آی با کلاه - خواستگاری (اثر چخوف)- مضرات دخانیات
آی با کلاه - خواستگاری (اثر چخوف)- مضرات دخانیات (اثر چخوف) –آنجا که ماهی ها سنگ می شوند – خداحافظ اوربانوف و... که متاسفانه دقیقن نمی دانم در چند تاتر برگزیده ی کشوری بوده اند در زمینه ی تئاتر ۱- در پوست ِشیر : کارگردان ۲- معدنچیان : بازیگر، کارگردان ۳- خواستگاری :کارگردان ۴- آنجا که گیاه ها گریه می کنند : نويسنده و کارگردان ۵- صدای سیمره : نويسنده و کارگردان ۶ - بعد از باران : کارگردان ۷- مضرات دخانیات : کارگردان ۸- بعد از یک نمایش: کارگردانی مشترک با مجتبا شعبان ۹- مامور- کارگردان ۱۰-نیروا - کارگردان ۱۱
شعبان ۹- مامور- کارگردان ۱۰-نیروا - کارگردان ۱۱ - دیروز نه امروز : نويسنده و کارگردان ۱۲- آی با کلاه آی بی کلاه : بازیگر ۱۳- آنجا که ماهی ها سنگ می شوند : بازیگر ۱۴خدا حافظ : کارگردان ۱۵- پیچک سوخته : نوشته مشترک با صادق طوسی، و کارگردان ۱۶- خانه روشنی : کارگردان ۱۷- ضبط صوت : نوشته و کارگردان ۱۸- خوان هشتم : کارگردان ۱۹- بچه ی تابستان: کارگردان ۲۰ - دیب : کارگردان ۲۱- رستوران : کارگردان ۲۲ - کوله بار: بازیگر فیلم‌شناسی. نصرت بازی در 9 فیلم کوتاه و بلند سینمایی راهم در کارنامه ی خود دارد از جمله : تنهایی
راهم در کارنامه ی خود دارد از جمله : تنهایی درباد – آخرین تک سوار – یادهای ماندگار – یاد ایام – زیر آسمان نمک و ... در زمینه ی سینما و تلویزیون ۱- یاد ایام : کارگردان: حجت حافظی ۲-نی و نوا : کارگردان : حجت حافظی ۳-تنهایی باد: کارگردان : وحید موسائیان ۴-تکسوار: کارگردان : محمد سیف زاده ۵- دیار به یاد ماندنی کارگردان : محمد سیف زاده ۶- آن اسب: کارگردان : داریوش رفیعی داوری جشنواره. در مراسم پایانی سی و دومین جشنواره تئاتر فجر با حضور علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از ناهید مسلمی، انوشیروان ارجمند، نصرت
اسلامی از ناهید مسلمی، انوشیروان ارجمند، نصرت الله مسعودی و فردوس کاویانی با اهدای تندیس جشنواره تقدیر شد. داور سی و دومین جشنواره تئاتر لرستان
ماتیاس الیویرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که برای باشگاه ناپولی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه و اروگوئه بازی کرده‌است.
سیناتروک یکی از اعضای سلسله اشکانی ارمنستان بود که در پایان قرن یکم به عنوان پادشاه ارمنستان جانشین تیرداد یکم ارمنستان شد. او همچنین پادشاه اسروئن (۹۱–۱۰۹) پادشاهی تاریخی واقع در بین‌النهرین بود. اطلاعات اندکی از منابع ادبی یا سکه‌شناسی در مورد جانشین تیرداد در دسترس است. از طریق گردآوری منابع مختلف کلاسیک و ارمنی، سیناتروک در حدود آغاز قرن دوم فرض می‌شود. اطلاعات کمی یا هیچ اطلاعاتی از منابع ادبی یا سکه‌شناسی در مورد زندگی او در دسترس نیست. از طریق تطبیق منابع مختلف کلاسیک و ارمنی، فرض بر این است که
منابع مختلف کلاسیک و ارمنی، فرض بر این است که ساناتروک در حدود آغاز قرن دوم میلادی حکومت می‌کرده است. برخی از محققان اظهار داشتند که ساناتروک بین سال‌های ۷۵ تا ۱۱۰ جانشین تیریداتس شد، اما این فرضیه که هیچ مدرک صریحی برای آن وجود ندارد، توسط دیگران رد شده است. شایستگی‌های او توسط آریان در "کتاب پارتیکا" ستایش شده است ، جایی که او با برجسته‌ترین یونانیان و رومیان برابر دانسته شده است. سنت قدیس‌نگاری او را مسئول شهادت حواری سنت تادئوس و سنت بارتولومیو در ارمنستان، و همچنین شهادت دختر خودش، سنت ساندوخت باکره،
و همچنین شهادت دختر خودش، سنت ساندوخت باکره، می‌داند. در سال ۱۱۰، تاج و تخت ارمنستان در دست آکسیدارس، پسر پادشاه اشکانی آتروپاتن، پاکوروس دوم پارتی بود که در سال ۱۱۳ توسط تراژان سرنگون شد. تعدادی از منابع، ساناتروک را به عنوان یکی از رهبران شورش علیه اشغال تراژان تا سال ۱۱۷ معرفی کرده‌اند. موسی خورنی می‌نویسد که ساناتروک، در کودکی توسط خواهر پادشاه آبگار ادسا، آوده، از ادسا به ارمنستان از طریق کوه‌های کوردواتس برده شد، جایی که آنها ناگهان گرفتار کولاک شدند. آنها سه روز را صرف مبارزه با کولاک کردند و کودک
آنها سه روز را صرف مبارزه با کولاک کردند و کودک به لطف حیوانی با پوشش سفید که او را گرم نگه می‌داشت، زنده ماند. تصور می‌شود که این حیوان باید یک سگ سفید بوده باشد، بر اساس ریشه‌شناسی نام ساناتروک که کمی بعد به کودک داده شد (San - شکل مفعولی از ارمنی Շուն (shun: dog)) و truk (truk: خراج/هدیه که در نهایت از ارمنی tur: give گرفته شده است). ترجمه تحت‌اللفظی انگلیسی ساناتروک «هدیه سگ» است.
انیمه اکسپو که به صورت AX هم خلاصه می‌شود، یک مراسم گردهمایی انیمه آمریکایی است که در لس آنجلس، کالیفرنیا توسط انجمن غیرانتفاعی ترویج انیمیشن ژاپنی برگزار می‌شود. این گردهمایی هر سال در اولین آخر هفته ژوئیه برگزار می‌شود و به مدت چهار روز ادامه می‌یابد. انیمه اکسپو به‌طور منظم در مرکز گردهمایی لس آنجلس میزبانی می‌شود اما در شهرهای دیگر مانند آناهیم، سن خوزه، نیویورک و توکیو نیز برگزار شده‌است. در حال حاضر انیمه اکسپو بزرگترین گردهمایی انیمیشن در آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۷ است. در انیمه اکسپو رویدادها و
شمالی از سال ۲۰۱۷ است. در انیمه اکسپو رویدادها و فعالیت‌های زیادی در طول همایش مانند پنل‌های مهمان، بازی‌های رومیزی، مسابقات، بازی‌های آرکید، کنسرت و غیره برای شرکت‌کنندگان ارائه می‌شود. مانند سایر گردهمایی‌ها، انیمه اکسپو دارای یک سالن نمایشگاهی در مقیاس بزرگ است که شرکت کنندگان می‌توانند محصولات متنوعی را از طیف گسترده‌ای از غرفه داران خریداری کنند. همچنین دارای یک بازارچه هنرمندان است که شرکت کنندگان می‌توانند آثار هنری خلق شده توسط طرفداران و انواع دیگر صنایع دستی مانند کلاه گیس، سنجاق و مواد بازی را
صنایع دستی مانند کلاه گیس، سنجاق و مواد بازی را خریداری کنند.
گایوس ژولیوس الکساندر شاهزاده هرودیایی بود که در سده اول و سده دوم در امپراتوری روم زندگی می‌کرد. الکساندر اصالت یهودی، نبطی، ادومی، یونانی، ارمنی و ایرانی داشت. او پسر تیگران ششم ارمنستان، شاهزاده هرودیان که بعدا پادشاه شد، بود و همسرش "اوپگالی" نام داشت. در بهار سال ۵۸ پدرش توسط نرون امپراتور روم به عنوان پادشاه ارمنستان تاجگذاری کرد و تا سال ۶۳ حکومت کرد. اسکندر خواهری به نام جولیا داشت که با سناتور رومی آناتولی مارکوس پلانسیوس واروس ازدواج کرد.
اندل لیپما (; – ) فیزیک‌دان، شیمی‌دان، استاد دانشگاه، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
جولیا یک شاهدخت هرودیایی بود که در قرن یکم و احتمالاً در قرن دوم در امپراتوری روم زندگی می‌کرد. او اصالت یهودی، نبطی، ادومی، یونانی، ارمنی و ایرانی داشت. جولیا دختر شاهزاده هرودین و پادشاه بعدی، تیگران ششم ارمنستان و همسرش اوپگالی بود. در بهار سال ۵۸ پدرش توسط نرون امپراتور روم به عنوان پادشاه ارمنستان تاجگذاری کرد و تا سال ۶۳ در آنجا حکومت کرد. جولیا برادری به نام گایوس ژولیوس الکساندر داشت که زیر نظر پادشاه روم، پادشاهی کتیس، منطقه‌ای کوچک در کیلیکیه بود. او نوه پدری گلافیراشاهدخت کاپادوکیه و الکساندر
کانادایی‌های فرانسوی‌زبان بخشی از شهروندان کانادا هستند که به زبان فرانسوی سخن می‌گویند. در سال ۲۰۱۱، ۹٬۸۰۹٬۱۵۵ نفر یا ۳۰٫۱ درصد از جمعیت کانادا فرانسوی‌زبان بودند؛ از این تعداد، ۷٬۲۷۴٬۰۹۰ نفر یا ۲۲ درصد جمعیت اعلام کردند که زبان فرانسه، زبان مادریشان است. پراکَنِش. شش میلیون نفر کانادایی فرانسوی‌زبان در کِبِک زندگی می‌کنند و در آنجا بزرگترین گروه زبانی هستند، و یک میلیون نفر دیگر در سایر مناطق کانادا ساکن هستند. بیشترین بخش فرانسوی‌زبانان بیرون از کِبِک در انتاریو هستند، ولی آنها را در همهٔ استان‌ها و
در انتاریو هستند، ولی آنها را در همهٔ استان‌ها و قلمروهای کشور می‌توان یافت. برخلاف فرانسوی‌زبانان کِبِک که معمولاً "کِبِکی" نامیده می‌شوند، فرانسوی‌زبانان بیرون از کبک را "کانادایی‌های فرانسوی‌زبان" می‌نامند (برای نمونه: فرانکو-انتاریایی‌ها، فرانکو-مانیتوبایی‌ها و غیره)، به جز آکادی‌ها که بیشتر در استان‌های آتلانتیک زندگی می‌کنند. باید در نظر داشته باشیم که آکادی یک استان کانادا نیست، بلکه یک ناحیهٔ فرهنگی و تاریخی است. نووو-برونزویک (به انگلیسی: نیو-برانزویک) تنها استان رسماً دوزبانهٔ کانادا است؛ سه