payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به تصویب رسید و ۳۷ مقام مسئول زیر حکم را امضاء کردند. از جمله امضاء کنندگان این حکم، یکی قاضی و دیگری شهردار برگن و نیز چند تن از اعضای شناخته شده شورای شهر بودند.حکم صادره در فاصله زمانی کوتاهی به اجرا درآمد و در حالی که آنِّه پِدِرسْدوُتِر وحشتزده بی گناهی خود را فریاد می‌زد در روز شنبه ۷ آوریل سال ۱۵۹۰م، برابر با ۱۸ فروردین ۹۶۹ ه‍.خ در شعله‌های آتش سوخت. پی آمدهای اجرای حکم. در پی اجرای حکم و اعدام آنِّه پِدِرسْدوُتِر در شعله‌های آتش، اختلاف شدیدی بین بعضی از روحانیان و نیروهای غیر مذهبی شهر برگن
بین بعضی از روحانیان و نیروهای غیر مذهبی شهر برگن درگرفت. فرمانداری نروژ که در آن زمان از دانمارک فرمان می‌برد از کپنهاگ دستور گرفت که باید بلافاصله اختلاف شهروندان را با مسئولان اجرای حکم برطرف کند. در سال ۱۵۹۶م، از آنجایی که محکومیت آنِّه پِدِرسْدوُتِر باعث شرمساری دیگر اعضای خانواده و اقوام متهم شده بود، بار دیگر به منظور اعاده حیثیت از وابستگان وی پرونده قبلی گشوده شد. اما در سال ۱۵۹۸م، بالاترین مرجع قانونی موجود در آن زمان ضمن بررسی مجدد پرونده، حکم صادره را صحیح تشخیص داد و دلیل صدور حکم که انجام
صادره را صحیح تشخیص داد و دلیل صدور حکم که انجام فعالیت خسارت بار ادعا شده بود را موجه دانست. با تأیید این حکم توسط دادگاه عالی، در واقع دوره ای از تعقیب و آزار جادوگران در تاریخ نروژ آغاز شد. حدود۲۶۰ زن در قرن ۱۶ و ۱۷م، به عنوان جادوگر در نروژ بازجویی، محکوم و اعدام شدند که معروفترین آنها سرگذشت آنه پدرسدوتر است. افراد با کوچک‌ترین اتهام ارتباط با شیطان یا شرکت در مراسم شیطانی در معرض خطر اعدام قرار می‌گرفتند. ۳۰ سال پس از اعدام آنِّه پِدِرسْدوُتِر اولین محاکمه جمعی زنان جادوگر در یک دهکده ماهیگیری در شرق
جمعی زنان جادوگر در یک دهکده ماهیگیری در شرق فینمارک صورت گرفت. سرنوشت این زنان بعدها دست مایه خلق آثار ادبی وهنری بسیاری در نروژ و دیگر کشورها شده‌است. در پایان ژوئن سال ۲۰۰۲م، یک تخته سنگ طبیعی به عنوان یادبود آنِّه پِدِرسْدوُتِر و سرگذشت تلخ وی و دیگرانی که در شعله‌های آتش قربانی گشتند، رونمایی شد. در مراسم رونمایی این تخته سنگ که سنگ جادوگران نام گرفته، گفته شد:
ساختار مکانیکی یک هواگرد به عنوان بدنه هواگرد شناخته می‌شود. این ساختار معمولاً شامل بدنه، ارابه فرود، دم و بال‌ها در نظر گرفته می‌شود و شامل سامانه پیش‌رانش نمی‌شود. طراحی بدنه هواپیما رشته‌ای از مهندسی هوافضا است که آیرودینامیک، فناوری مواد و روش‌های ساخت را با تمرکز بر وزن، استحکام و کشش آیرودینامیکی و همچنین قابلیت اطمینان و هزینه ترکیب می‌کند.
یولیوس آلفرت رینگل (۱۶ نوامبر ۱۸۸۹–۱۱ فوریه ۱۹۶۷) نظامی بلندپایه اتریشی بود که پس از الحاق این کشور به آلمان فرماندهی یگان‌های مختلف را در ورماخت در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. سال‌های اولیه. یولیوس رینگل روز ۱۶ نوامبر سال ۱۸۸۹ در فولکرمارکت در امپراتوری اتریش-مجارستان زاده شد. ماه اوت سال ۱۹۰۹ به عنوان افسر دانشجو به نیروی زمینی اتریش-مجارستان پیوست و ماه نوامبر سال بعد به درجه ستوان دومی رسید. ماه اوت سال ۱۹۱۴، چند پیش از آغاز جنگ جهانی اول به درجه ستوان یکمی ترفیع گرفت. روز ۸ ژوئیه سال ۱۹۱۷ مجددا به
یکمی ترفیع گرفت. روز ۸ ژوئیه سال ۱۹۱۷ مجددا به درجه سروانی ترفیع یافت. با خدمت رزمی موفق در جنگ، پس از آن در نیروی زمینی اتریش قرار گرفت و مدارج ترقی را طی کرد. بدین شکل روز ۱۵ مه سال ۱۹۲۱ به درجه سرگردی و روز ۱۵ دسامبر سال ۱۹۳۲ به درجه سرهنگ دومی ترفیع گرفت. دو سال بعد به عنوان رئیس ستاد تیپ ۵ کوهستان منصوب شد. پس از الحاق اتریش به آلمان در سال ۱۹۳۸ درجه خود را حفظ کرد و رئیس ستاد لشکر سوم کوهستان در ورماخت شد. جنگ جهانی دوم. با آغاز جنگ جهانی دوم، رینگل ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ از نیروهای کوهستان به قوای
ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ از نیروهای کوهستان به قوای پیاده‌نظام منتقل و با ترفیع به درجه سرهنگی، رئیس ستاد لشکر ۲۶۸ام پیاده‌نظام شد. یک ماه بعد فرماندهی هنگ ۲۶۶ پیاده‌نظام را بر عهده گرفت. ماه آوریل سال ۱۹۴۰ مجددا به نیروهای کوهستان بازگشت و به لشکر پنجم کوهستان در زالتسبورگ ملحق شد. اواخر سال ۱۹۴۰ به درجه سرتیپی ترفیع یافت و به فرماندهی این لشکر برگزیده گردید. لشکر رینگل پس از گذراندن دوره آموزشی گسترده در کوه‌های آلپ به عنوان بخشی از ارتش دوم،‌ ماه مارس سال ۱۹۴۱ به بالکان فرستاده شد و نقش عمده‌ای در شکستن خط
به بالکان فرستاده شد و نقش عمده‌ای در شکستن خط دفاعی متاکستاس در یونان پس از چهار روز مبارزه شدید داشت. از نیروهای او همچنین در تهاجم به جزیره کرت استفاده شد. بسیاری از این نفرات در اثر حمله نیروی دریایی بریتانیا به کاروان کشتی‌های ماهیگیری که آن‌ها را به کرت می‌برد، جان خود را از دست دادند. به هر صورت لشکر رینگل توانست در کنار نیروهای هوابرد ماه مه سال ۱۹۴۱ بر جزیره مسلط شود و بریتانیایی‌ها را از آن بیرون کند. رینگل به جهت این موفقیت‌ها روز ۱۳ ژوئن سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین
مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. برای فرماندار نظامی کرت بود. پس از چند ماه حضور به عنوان نیروی اداره‌کننده در نروژ از ماه سپتامبر، رینگل به همراه نیروهایش ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ برای مقابله با ضد حمله زمستانه شوروی عازم جبهه شرقی شد. لشکر او به عنوان بخشی از ارتش هجدهم از گروه ارتش شمال، در جبهه لنینگراد بین دریاچه لادوگا و نووگورود به رزم پرداخت. نیروهای رینگل در به اسارت گرفتن ۳۳ هزار تن از نیروهای دشمن در محاصره ناحیه وولخوف مشارکت داشتند. در ادامه این لشکر در نقاط مختلف بحرانی در
داشتند. در ادامه این لشکر در نقاط مختلف بحرانی در منطقه لنینگراد و جبهه فنلاند به‌کارگرفته شد. لشکر او مجموعا بیست ماه در قسمت شمالی خط مقدم بود. روز ۱ دسامبر سال ۱۹۴۲ به درجه سرلشکری ترفیع گرفت. رینگل و لشکرش میانه سال ۱۹۴۳ به جبهه ایتالیا منتقل شد تا به عنوان بخشی از ارتش دهم از خط گوستاو دفاع کند. روز ۲۵ اکتبر سال ۱۹۴۳ برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده گشت. لشکر او اوایل سال ۱۹۴۴ برای مقابله با پیاده‌سازی متفقین در آنتزیو فرستاده شد. سپس عقب کشیده شد تا در خط گوتیک مستقر شود. رینگل ماه آوریل
شد تا در خط گوتیک مستقر شود. رینگل ماه آوریل سال ۱۹۴۴ به فرماندهی سپاه ۶۹ کوهستان برگزیده شد. مدتی مدت کوتاهی در ماه ژوئن فرمانده سپاه ۱۸ کوهستان بود و همین زمان به درجه سپهبدی (ژنرال نیروهای کوهستان) نائل آمد. رینگل اواخر سال ۱۹۴۴ خط مقدم را ترک کرد تا فرماندهی منطقه نظامی شماره ۱۷ در زالتسبورگ را در دست بگیرد. ماه فوریه سال ۱۹۴۵ با نزدیک نیروهای ارتش سرخ به اتریش، بر آرایشی از یگان‌های سرهم‌شده عنوان سپاه "رینگل" نهاده شد تا دفاع منطقه اشتایرمارک را سازمان دهد. در چندین نقطه توانست دست کم به صورت موقتی
دهد. در چندین نقطه توانست دست کم به صورت موقتی جلوی پیشروی دشمن را بگیرد. با وجود برتری عددی زیاد طرف مقابل، نیروهای او مواضع خود را تا آخرین روز جنگ حفظ کردند. پس از جنگ. رینگل پس از جنگ دوران بازنشستگی را گذراند. سال ۱۹۵۶ تجربیات از جنگ را در کتابی منتشر کرد. سپهبد یولیوس رینگل در نهایت روز ۱۰ فوریه سال ۱۹۶۷ در سن ۷۸ سالگی در بایرن درگذشت.
فریتس هالر (; – ۱۹۶۱) وزنه‌بردار اهل اتریش بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
داگ هپبورن (; – ) وزنه‌بردار اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
پنگوئن () مینی‌سریال تلویزیونی درام جنایی آمریکایی است که به‌دست لورن لفرانک برای سرویس استریمینگ اچ‌بی‌او ساخته شده است. این مینی‌سریال بر پایهٔ شخصیت به همین نامِ متعلق به دی‌سی کامیکس است و اسپین‌آفی بر فیلم ابرقهرمانی "بتمن" (۲۰۲۲) محسوب می‌شود و به قدرت رسیدن پنگوئن در دنیای تبهکاران گاتهام سیتی را بررسی می‌کند. این مجموعه به‌وسیلهٔ دی‌سی استودیوز با مشارکت استودیوهای تلویزیون برادران وارنر ساخته شده است و لورن لفرانک به‌عنوان شورانر در آن فعالیت می‌کند. کالین فارل که در فیلم "بتمن" حضور داشت، بار دیگر
کالین فارل که در فیلم "بتمن" حضور داشت، بار دیگر نقش اصلی پنگوئن را بازی می‌کند و کریستین میلیوتی، رنزی فلیز، دیدره اوکانل، کلنسی براون، کارمن اجوگو، مایکل زیگن، برتو کولون، جیمز مادیو، جاشوا بیتتون، دیوید اچ. هولمز، دنیل جی. واتس، بن کوک، جیمی لاسون، مایکل کلی و مارک استرانگ دیگر بازیگران این مجموعه هستند. مراحل ساخت تا سپتامبر ۲۰۲۱ در جریان بود و لفرانک به‌عنوان نویسنده ملحق شد و فارل به زودی تأیید کرد که نقشش را از سر می‌گیرد. اچ‌بی‌او مکس سفارش این مجموعه را بلافاصله پس از اکران فیلم "بتمن" در مارس
را بلافاصله پس از اکران فیلم "بتمن" در مارس ۲۰۲۲ سفارش داد و کریگ زوبل تا اکتبر آن سال برای کارگردانی سه قسمت نخست محلق شد. فیلم‌برداری در مارس ۲۰۲۳ در نیویورک آغار شد و در ژوئن همان سال به‌سبب اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ به حالت تعلیق درآمد. فیلم‌برداری در اواخر نوامبر از سر گرفته شد و در فوریهٔ ۲۰۲۴ به پایان رسید. این مجموعه در ژوئیهٔ ۲۰۲۴ از جانشین اچ‌بی‌او مکس یعنی مکس به اچ‌بی‌او منتقل شد. کریگ زوبل سه قسمت نخست را کارگردانی کرد. "پنگوئن" نخستین بار در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴ از طریق اچ‌بی‌او در
نخستین بار در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴ از طریق اچ‌بی‌او در ایالات متحده پخش شد و شامل هشت قسمت تا ۱۰ نوامبر بود. این مجموعه نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. مقدمهٔ داستان. داستان این مجموعه یک هفته پس از وقایع فیلم "بتمن" (۲۰۲۲) رخ می‌دهد و به قدرت رسیدن آزوالد «آز» کابلپات / پنگوئن در دنیای جنایتکاران گاتهام سیتی را به تصویر می‌کشد. تولید. تصویربرداری اصلی در ۱ مارس ۲۰۲۳ در نیویورک سیتی تحت عنوان کاری "باس" (Boss) آغاز شد. انتظار می‌رفت مراحل فیلم‌برداری تا اواسط سال ۲۰۲۳ ادامه یابد. انتشار. "پنگوئن" نخستین
سال ۲۰۲۳ ادامه یابد. انتشار. "پنگوئن" نخستین بار در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴ در مکس پخش شد و شامل هشت قسمت بود. این مجموعه در ابتدا برای نمایش در میانهٔ ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده بود اما به دلیل اعتصابات انجمن نویسندگان آمریکا و سگ-افترا به تعویق افتاد. بازخورد. این مجموعه در وبگاه گردآوری نقد راتن تومیتوز بر اساس نظر ۱۷۵ منتقد، امتیاز ۹۵٪ با میانگین نمرهٔ ۸٫۱۵/۱۰ را کسب کرده است. اجماع منتقدان این وبگاه می‌نویسد: «"پنگوئن" که گاتهام را از طریق ضربه‌های کمرشکن به‌جای نام‌آوای ترکاندن به تصویر می‌کشد، یک حماسه جنایی
نام‌آوای ترکاندن به تصویر می‌کشد، یک حماسه جنایی زمینه‌دار است که کالین فارل و کریستین میلیوتیِ صحنه‌دزد به آن ابهت داده‌اند.» این مجموعه در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۴۱ منتقد امتیاز ۷۲ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر واکنش‌های «عموماً مطلوب» است. آینده. مت ریوز در سپتامبر ۲۰۲۴ اعلام کرد که کالین فارل نقش پنگوئن را در "بتمن – بخش دو" (۲۰۲۷) مجدداً بازی خواهد کرد. فارل گفت که مدتی نمی‌دانست آیا در دنباله حضور خواهد داشت یا نه و هنوز فیلمنامه را ندیده بود و اظهار داشت: «به من
و هنوز فیلمنامه را ندیده بود و اظهار داشت: «به من گفته شده پنج یا شش صحنه دارم.» او همچنین گفت که قرارداد بازی در سه فیلم "بتمن" را امضا کرده است. پس از پایان مجموعه، فارل گفت که مایل است در فصل دوم "پنگوئن" بازی کند، در حالی که قبلاً گفته بود: «هرگز نمی‌خواهم دوباره آن لباس لعنتی و آن سر لعنتی را بپوشم.» او که بازیگر متد است، اظهار کرده در طول تولید سریال به خاطر داستان تلخ آن در یک وضعیت روانی تاریک بوده است. ریوز نیز اعلام کرده فصل دوم ممکن است ساخته شود. او تا دسامبر ۲۰۲۴ شروع به بحث و گفتگو دربارهٔ
او تا دسامبر ۲۰۲۴ شروع به بحث و گفتگو دربارهٔ ایده‌های فصل دوم با لفرانک کرده بود.
جستجوگر یاندکس، یک موتور جستجوی وب متعلق به شرکت یاندکس واقع در روسیه است که بزرگترین موتور جستجوی وب روسیه و هشتمین موتور جستجوی وب جهان محسوب می‌شود. دسترسی در ایران. موتور جستجو یاندکس از سال ۱۳۹۴ شمسی به مدت هفت سال در ایران فیلتر بود و سرانجام در تاریخ ۲ مرداد ۱۴۰۱ شمسی بعد از گذشت چهار روز از سفر ولادیمیر پوتین به ایران این موتور جستجو رفع فیلتر شد. قابل ذکر است که وبگاه رفع فیلتر شده تنها مربوط به دامنه Yandex.ru بوده و دامنه Yandex.com پیش‌تر نیز قابل دسترس بوده است.
رابرت هیگنز (; – ) وزنه‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
یاتسک گوتوفسکی (; – ) وزنه‌بردار اهل لهستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
جیلیان فرمانروای ایالت چو بود. طبق سوابق چینی باستانی مورخ بزرگ، لوژونگ، از نسل ششم امپراتور اسطوره ای زرد، شش پسر داشت که همگی با «بریدن بدن» (سزارین) به دنیا آمدند. ششمین پسر که جیلیان نام داشت، خاندان می را که بر ایالت چو حکومت می‌کرد (حدود ۱۰۳۰ تا ۲۲۳ قبل از میلاد) تأسیس کرد.
هوانگ مینهائو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
هوانگ شیه-هسو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل تایوان است بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
ایم یونگ-سو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کره شمالی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
یویچی ایتوکازو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
گنادی ایوانچنکو (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۷) وزنه‌بردار اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
دمیتری ایوانوف (؛ ۱۹۲۸ – ۱۹۹۳) وزنه‌بردار اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
خریستو خریستوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلغارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
وحیده ماگلایلیچ (۱۷ آوریل ۱۹۰۷ – ۱ آوریل ۱۹۴۳) یک پارتیزان یوگسلاوی بود که به دلیل نقشش در مبارزه علیه نیروهای محور در طول جنگ جهانی دوم به عنوان قهرمان خلق یوگسلاوی شناخته و دارای نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) شد. او تنها زن مسلمان بوسنیایی بود که این نشان عالی را دریافت کرد. ماگلایلیچ که در "قادی" بانیا لوکا به دنیا آمد، از تحصیلات عالی توسط پدرش محروم شد. او به اهداف مختلف اجتماعی و بشردوستانه از جمله حقوق زنان دست زد. پس از اینکه یوگسلاوی توسط نیروهای محور در آوریل ۱۹۴۱ مورد تهاجم قرار گرفت، بوسنی بخشی از
در آوریل ۱۹۴۱ مورد تهاجم قرار گرفت، بوسنی بخشی از دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده فاشیست شد. ماگلایلیچ در ماه مه وارد اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی شد و به جنبش‌های مقاومت در جنگ جهانی دوم پارتیزانی پیوست. موقعیت اجتماعی بالای او به او اجازه داد تا چندین ماه به‌طور نامحسوس به پارتیزان‌های محلی پناه داده و آن‌ها را تجهیز کند، اما در نهایت فعالیت‌های او توسط مقامات فاشیست کشف و وی به زندان فرستاده شد. پس از ماه‌ها شکنجه، ماگلایلیچ از زندان فرار کرد و مجدداً به پارتیزان‌ها پیوست. او تا زمان مرگش در نبرد
به پارتیزان‌ها پیوست. او تا زمان مرگش در نبرد با نیروهای آلمانی در مالا کروپسکا روجیشکا، در منطقه بوسانسکا کراینا از مشهورترین افراد بود. پس از جنگ، بقایای او از مالا کروپسکا روجیشکا نبش قبر شد و دوباره در گورستان پارتیزان در بانیا لوکا به خاک سپرده شد. تصویر او بر روی جلد اعلامیه‌های توزیع شده توسط سازمان آزادیبخش فلسطین به نمایش درآمده است که سعی دارد او را به عنوان نمونه ای برای زنان فلسطینی معرفی کند. خانواده، آموزش و فعالیت. وحیده ماگلایلیچ در ۱۷ آوریل ۱۹۰۷ در بانیا لوکا، بوسنی و هرزگوین، که در آن
۱۹۰۷ در بانیا لوکا، بوسنی و هرزگوین، که در آن زمان یک منطقه تحت اشغال اتریش-مجارستان و بعداً بخشی از پادشاهی یوگسلاوی بود، به دنیا آمد. او از یک خانواده برجسته مسلمان بوسنیایی، بزرگ‌ترین فرزند از ده فرزند "قادی" محمد ماگلایلیچ، رئیس دادگاه شریعت بانیا لوکا، و همسرش کاملیا بود. تعداد این خانواده هفت زن و پانزده مرد بود که پدربزرگ و مادربزرگ، عمه، عموها و عموهای ماگلایلیچ در یک خانه مشترک زندگی می‌کردند. وحیده در کودکی با جاروها بازی می‌کرد تا با عروسک‌ها و وانمود می‌کرد که آنها در واقع تفنگ و اسب هستند. او
می‌کرد که آنها در واقع تفنگ و اسب هستند. او همچنین پسران را به عنوان همبازی ترجیح می‌داد، اما به زودی مجبور شد مسئولیت هشت برادر و یک خواهر کوچکترش را بر عهده بگیرد. ماگلایلیچ از اوایل کودکی به کار دستی علاقه نشان داده بود و بنابراین والدینش تصمیم گرفتند او را در مدرسه حرفه‌ای زنان در زادگاهش در "مکتب" ثبت نام کنند. در آن زمان، تعداد کمی از دختران مسلمان بوسنیایی به مدرسه سکولار می‌رفتند. ماگلایلیچ آرزو داشت که تحصیلات خود را در زاگرب ادامه دهد و معلم شود، اما پدرش داشتن دخترانی که خارج از خانه تحصیل
شود، اما پدرش داشتن دخترانی که خارج از خانه تحصیل می‌کردند، نامناسب می‌دانست و اجازه نمی‌داد؛ بنابراین ماگلایلیچ تا آغاز جنگ جهانی دوم خانه را اداره کرد. ماگلایلیچ اگرچه تحصیلات خود را بیشتر ادامه نداد، اما از طریق برادرانش که در سارایوو و زاگرب تحصیل کردند با مارکسیسم و جنبش کارگری آشنا شد. او یکی از اولین زنان مسلمان بوسنیایی بود که در جنبش کارگری شرکت کرد و از این طریق بیشتر با جنبش حقوق زنان درگیر شد. او همچنین در سازمان بین‌المللی کمک‌های سرخ فعال بود و بعداً ریاست سازمان زنان بانیا لوکا را بر عهده
و بعداً ریاست سازمان زنان بانیا لوکا را بر عهده داشت. پدرش به او اجازه داد حجاب خود را کنار بگذارد، اما او با کوتاه کردن موهایش خشم خانواده و مردم شهر را برانگیخت. ماگلایلیچ پیشنهادهای ازدواج دریافت کرد اما به شرط اینکه فعالیت خود را کنار بگذارد و بنابراین هرگز ازدواج نکرد. جنگ جهانی دوم. جنبش مقاومت. جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد. یوگسلاوی یک سال و نیم بعد توسط نیروهای محور و دولت مستقل کرواسی مورد تهاجم قرار گرفت. در ۱۰ آوریل ۱۹۴۱ یک دولت دست نشانده فاشیست تأسیس شد و تمام بوسنی و هرزگوین، تقریباً
فاشیست تأسیس شد و تمام بوسنی و هرزگوین، تقریباً تمام کرواسی و بخش‌هایی از صربستان را دربر گرفت. ماگلایلیچ بلافاصله شروع به سازماندهی جنبش‌های مقاومت در جنگ جهانی دوم در برابر مقامات فاشیست کرد. در ماه مه ۱۹۴۱، علی‌رغم تردید پدرش در مورد مارکسیسم و مذهب، او وارد اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی شد. با این وجود، جنایات فاشیست علیه بوسنیایی‌ها او را بر آن داشت تا از بیش از پیش از جنبش مقاومت حمایت کند. اوستاشه که به وفاداری او به رژیم جدید مشکوک بود، پدر ماگلایلیچ را مجبور کرد که از سمت خود به عنوان قاضی منطقه
را مجبور کرد که از سمت خود به عنوان قاضی منطقه بانیا لوکا بازنشسته شود. ماگلایلیچ توانست از شهرت بالای پدرش به عنوان "قاضی" برای پناه دادن به کمونیست‌ها در خانه‌شان، سازماندهی انتقال آنها به مناطق آزاد شده و جمع‌آوری لوازم پزشکی، لباس، سلاح و مهمات استفاده کند. او با حفظ شبکه‌ای پیچیده از تماس‌ها، پست‌های بازرسی و اقامتگاه‌های مخفی، به یکی از قابل اعتمادترین حامیان پارتیزان در بانیا لوکا تبدیل شد. او با متقاعد کردن خانواده‌های صرب، مسلمان و یهودی بانیا لوکا برای اهدای اموال خود به جنبش مقاومت به جای تن
برای اهدای اموال خود به جنبش مقاومت به جای تن دادن به مصادره آن توسط اوستاشه، از مادرش خواست برای پارتیزان‌ها مواد غذایی آماده کند و تجهیزاتی مانند فرستنده‌های رادیویی برای آنها فراهم کند. موقعیت اجتماعی که او به عنوان عضو یکی از محترم‌ترین خانواده‌های شهر از آن برخوردار بود، دیگر مسلمانان بانیا لوکا را به شدت تشویق کرد تا به پارتیزان‌ها بپیوندند. اوستاشه در نهایت متوجه فعالیت‌های ماگلایلیچ شد، اما دستگیری او در ملاء عام به معنای خطر شورش قابل توجهی در میان جمعیت مسلمان بود. از او خواسته شد که در اکتبر
جمعیت مسلمان بود. از او خواسته شد که در اکتبر ۱۹۴۱ به شبه نظامیان اوستاشه گزارش دهد و فرصت دستگیری بی سر و صدای او فراهم شد. ماگلایلیچ در طول دو ماهی که در زندان سپری کرد، تحت شکنجه با هدف استخراج اطلاعات در مورد پارتیزان‌ها مورد بازجویی قرار گرفت. چون او سکوت کرد، مقامات تصمیم گرفتند او را به زاگرب بفرستند. در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۱، روز انتقال، ماگلایلیچ به همراه دوستش به نام دانیکا ماریچ موفق شد از زندان فرار کند. این دو زن قبل از نقل مکان به قلمرو تحت کنترل پارتیزان در کوه شمرنگتسا، چندین روز را در خانه پدر
در کوه شمرنگتسا، چندین روز را در خانه پدر وحیده پنهان شدند. در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۱ آنها به پارتیزان پیوستند. برادران او قبلاً به مبارزان چریکی پیوسته بودند. دو نفر به زندان افتادند، در حالی که پدرش در سال به اردوگاه کار اجباری فرستاده شد. سیاست و جنگ چریکی. اندکی پس از رسیدن به قلمرو آزاد شده، ماگلایلیچ وارد سیاست شد. او با مردم کوزارا، بیهاچ و تسازین، بیشتر با زنان کار می‌کرد. تأثیر او در میان زنان مسلمان تسازین برجسته‌ترین بود و حرفه سیاسی او با انتخاب او به کمیته مرکزی جبهه ضد فاشیست زنان بوسنی و هرزگوین در
مرکزی جبهه ضد فاشیست زنان بوسنی و هرزگوین در ۶ دسامبر ۱۹۴۲ به اوج رسید او تا ژانویه ۱۹۴۳ نماینده کمونیست‌ها در سانسکی موست و نوی گراد بود. ماگلایلیچ همراه با بقیه تیپ ۱۲ کراجینا در بعدازظهر ۳۱ مارس وارد مالا کروپسکا روجیشکا شد. او و دیگر پارتیزان‌هایش در اوایل صبح روز اول آوریل با شلیک گلوله از خواب بیدار شدند که توسط آلمان‌ها محاصره شده بودند. پارتیزان‌ها سعی کردند بیرون بیایند و به تپه‌ای نزدیک پناه ببرند. ماگلایلیچ نتوانست به دامنه تپه برسد و در تیراندازی متقابل از پشت مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
متقابل از پشت مورد اصابت گلوله قرار گرفت. پارتیزان‌های زنده مانده در همان روز بازگشتند تا اجساد ۲۸ رفیق کشته شده خود، از جمله وحیده را بیابند و در روستا دفن کنند. پس از جنگ، بقایای او دوباره در گورستان پارتیزان در بانیا لوکا دفن شد، جایی که تا به امروز در آنجا باقی مانده‌است. میراث. وحیده یکی از چهار خواهر و برادر ماگلایلیچ بود که به عنوان پارتیزان در جنگ جان باختند. سه نفر دیگر برادران او، جواد، منیب و نجیب بودند که توسط چتنیک‌ها کشته شدند. در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۱، ماگلایلیچ به عنوان قهرمان خلق یوگسلاوی شناخته
ماگلایلیچ به عنوان قهرمان خلق یوگسلاوی شناخته شد. او تنها زن مسلمان بوسنیایی است که این عنوان را دریافت کرده‌است. همین به رسمیت شناختن برادر همسر ماگلایلیچ که دو ماه پس از مرگ او در عملیاتی کشته شد، اعطا شد. تصویر ماگلایلیچ بر روی جلد اعلامیه‌های توزیع شده توسط سازمان آزادیبخش فلسطین استفاده شده‌است که او را به عنوان یک الگو برای زنان فلسطینی معرفی کرده‌است.
بلاکچین دات کام ( Blockchain.com ، قبلاً Blockchain.info) یک شرکت خدمات مالی رمزارز است. این شرکت کارش را به عنوان نخستین کاوشگر زنجیره‌بلوک بیت‌کوین در سال ۲۰۱۱ آغاز کرد؛ بدنبال آن کیف پول رمزارزی ساخت که بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰، ۲۸ درصد از تراکنش‌های بیت‌کوین را به خود اختصاص می‌داد. همچنین یک صرافی رمزارز را مدیریت کرده و به بازارهای نهادی کسب و کار وام‌دهی و داده‌ها، نمودارها و تجزیه و تحلیل‌ها ارائه می‌کند. امور شرکت‌های بزرگ. بلاکچین دات کام یک شرکت خصوصی است. این شرکت توسط مدیرعامل پیتر اسمیت، یکی
خصوصی است. این شرکت توسط مدیرعامل پیتر اسمیت، یکی از سه بنیانگذار آن، رهبری می‌شود. اعضای هیئت مدیره شرکت عبارتند از: اسمیت؛ بنیانگذار نیکلاس کری؛ آنتونی جنکینز؛ جیم مسینا، معاون سابق رئیس ستاد برای باراک اوباما، و جرمی لیو، شریک در شرکای سرمایه گذاری لایت اسپید. بین سال‌های ۲۰۱۲ تا فوریه ۲۰۲۱، این شرکت در مجموع ۱۹۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری خطرپذیر جذب کرد. در مارس ۲۰۲۱، ۳۰۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری اضافی را جذب کرد. سرمایه گذاران این شرکت عبارتند از شرکای دی‌اس‌تی گلوبال، لایت‌اسپید ونچور پارتنرز، وی‌وای
دی‌اس‌تی گلوبال، لایت‌اسپید ونچور پارتنرز، وی‌وای کپیتال، جی‌وی، بیلی گیفورد، کلاوس هوملز، صنایع الدریج، کایل باس، اکسس اینداستریز، سرمایه‌گذاری استراتژیک مور و مشاوران رویدا. تاریخ. Blockchain.info توسط بن ریوز در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. او وب سایتی راه اندازی کرد که می‌توانست برای ردیابی تراکنش‌های بیت‌کوین استفاده شود. این وب‌سایت یک بلاک کاوشگر بود، وب‌سایتی که به کاربران بیت‌کوین اجازه می‌داد در صورت داشتن کد درهم شناساننده برای تراکنش، جزئیات تراکنش‌های عمومی ارزهای دیجیتال را ببینند. در اوایل سال ۲۰۱۲،
ارزهای دیجیتال را ببینند. در اوایل سال ۲۰۱۲، ریوز و برایان آرمسترانگ، یکی از بنیانگذاران صرافی ارزهای دیجیتال کوین‌بیس، برای کلاس تابستانی وای کامبینیتر درخواست دادند. آنها یک پلتفرم پرداخت برای بیت‌کوین پیشنهاد کردند که در آن کاربران می‌توانستند یک کیف پول دیجیتالی نگه دارند، ارزهای دیگر را با بیت‌کوین با هزینه درصدی مبادله کنند و پرداخت‌ها را با بیت‌کوین انجام دهند. به دلیل نظرات متفاوت آنها قبل از حضور در Y Combinator راه خود را از هم جدا کردند. ریوز می‌خواست پلتفرمی ایجاد کند که در آن کاربران دسترسی به
پلتفرمی ایجاد کند که در آن کاربران دسترسی به اطلاعات بیت‌کوین خود را کنترل کنند، در حالی که آرمسترانگ احساس می‌کرد که پلتفرم باید حضانت کیف پول کاربران را حفظ کند. پس از جدایی از آرمسترانگ، ریوز به کار در Blockchain.info ادامه داد. از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴، پایگاه کاربران بلاک چین از ۱۰۰۰۰۰ کاربر کیف پول در اوایل سال ۲۰۱۳ به ۱٫۵ میلیون کاربر در آوریل ۲۰۱۴ افزایش یافت تا سال ۲۰۱۴، Blockchain.com محبوب‌ترین کیف پول بیت‌کوین بود و توسط نیکلاس کری به عنوان مدیر عامل رهبری می‌شد. دو شرکت ZeroBlock در سال ۲۰۱۳ و
عامل رهبری می‌شد. دو شرکت ZeroBlock در سال ۲۰۱۳ و RTBTC در اوایل سال ۲۰۱۴ را خریداری کرده بود که از طریق آنها خدمات تجزیه و تحلیل داده‌ها را اضافه کرد و این خدمات را زیر یک چتر گرد هم آورد. در دسامبر ۲۰۱۳، Blockchain.com ZeroBlock، اپلیکیشنی برای قیمت گذاری بیت‌کوین را خریداری کرد. سال بعد، پلتفرم تجزیه و تحلیل داده RTBTC را خریداری کرد. این فناوری RTBTC را با خدمات موجود خود ادغام کرد و یک پلتفرم را ایجاد کرد که کیف پول رمزنگاری، قیمت گذاری و تجزیه و تحلیل و کاوشگر ارزهای دیجیتال را ارائه می‌دهد. در فوریه
و کاوشگر ارزهای دیجیتال را ارائه می‌دهد. در فوریه ۲۰۱۴، Apple Inc. برنامه Blockchain.com را از فروشگاه App iOS حذف کرد که باعث اعتراض عمومی در جامعه بیت‌کوین، به ویژه در جامعه ردیت شد. در آن زمان، این تنها برنامه کیف پول بیت‌کوین بود که برای کاربران اپل در دسترس بود، زیرا اپل دیگر برنامه‌ها را حذف یا رد کرده بود. در جولای ۲۰۱۴، اپل برنامه Blockchain.com را مجدداً راه اندازی کرد. در سال ۲۰۱۴، پیتر اسمیت به عنوان مدیرعامل به تیم مؤسس پیوست. سه بنیانگذار، ریوز، کری و اسمیت در آپارتمان ریوز در یورک کار
ریوز، کری و اسمیت در آپارتمان ریوز در یورک کار می‌کردند و زمانی که سرمایه‌گذار بیت‌کوین راجر ور سرمایه اولیه را تأمین کرد، شرکت را به‌طور رسمی تأسیس کردند. تا اکتبر ۲۰۱۴، ۲٫۳ میلیون کیف پول مصرف‌کننده داشت و ۳۰٫۵ میلیون دلار در اولین دور جمع‌آوری سرمایه خارجی خود با سرمایه گذارانی از جمله Lightspeed Venture Partners و Mosaic Ventures جمع‌آوری کرد. این بزرگ‌ترین دور تأمین مالی در بخش ارزهای دیجیتال در آن زمان بود. مجمع جهانی اقتصاد این شرکت را به عنوان یکی از پیشگامان فناوری در سال ۲۰۱۶ معرفی کرد. در سال
از پیشگامان فناوری در سال ۲۰۱۶ معرفی کرد. در سال ۲۰۱۷، این شرکت دور دوم جمع‌آوری سرمایه را انجام داد. ۴۰ میلیون دلار سرمایه در ژوئن بسته شد و ارزش شرکت ۲۸۰ میلیون دلار بود. در سال ۲۰۱۸، بلاک چین شروع به فروش خدمات برای ارزهای دیجیتال سازمانی کرد. در جولای ۲۰۱۹، Blockchain.com صرافی ارزهای دیجیتال خود را راه اندازی کرد و آن را سریعتر از سایرین تبلیغ کرد. در سپتامبر ۲۰۲۰، این شرکت به ائتلاف برای عدالت برنامه پیوست که هدف آن مذاکره برای شرایط بهتر برای گنجاندن برنامه‌ها در فروشگاه‌های برنامه است. در اواسط سال