payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که ۷۴ درصد از نمونه‌های آب از نقاط توزیع دارای درجات مختلفی از آلودگی میکروبیولوژیکی بودند. به‌طور خاص، ۲۶ درصد از نمونه‌ها دارای سطح آلودگی متوسط، بین ۱۱ تا ۱۰۰ کلنی در ۱۰۰ میلی‌لیتر، و ۱۳ درصد دارای سطوح بالایی از آلودگی بودند که بیش از ۱۰۰ کلنی کلیفرم در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر بود. تلفات آب و مشکلات فاضلاب. در سال ۲۰۱۲، تلفات آب در شبکه حدود ۲۸ درصد در کرانه باختری و حتی نیمی از مقدار عرضه شده در غزه برآورد شد. در کرانه باختری، ساخت و نگهداری زیرساخت‌های آب و فاضلاب مشکل ساز است. مناطق فلسطینی در منطقه ج تحت
فاضلاب مشکل ساز است. مناطق فلسطینی در منطقه ج تحت کنترل اسرائیل محصور شده‌اند؛ بنابراین، همه پروژه‌ها منوط به تأیید کمیته مشترک آب و ارتش اسرائیل است. در غزه، زیرساخت‌ها در معرض تخریب دوره‌ای در مقیاس بزرگ توسط حملات اسرائیل است، مانند حمله به بیت حانون در سال ۲۰۰۴، یا عملیات سرب ۲۰۰۸/۲۰۰۹. آب‌های زیرزمینی غزه به شدت آلوده به نشت فاضلاب است. ضریب تلفات بالای آب به اتصالات غیرقانونی، سیستم‌های فرسوده لوله در شبکه‌ها و اختلال در کارکرد تأسیسات نسبت داده می‌شود. به خصوص در نوار غزه، تلفات زیادی به دلیل
می‌شود. به خصوص در نوار غزه، تلفات زیادی به دلیل اتصالات غیرقانونی ایجاد می‌شود. استفاده غیرقانونی از آب اغلب نتیجه کمبود آب و تأمین ناکافی است. علاوه بر این، شرایط تأسیسات آبرسانی از کمبودهای شدیدی رنج می‌برد که باعث نشت‌های بالا و نبض ضعیف آب در سیستم می‌شود، که هم به ضعف نهادی و هم به محدودیت‌های ناشی از اشغال در توسعه بخش‌های آب و فاضلاب، از جمله محاصره غزه نسبت داده می‌شود. اثرات جنگ غزه و محاصره غزه. پس از درگیری ۲۰۰۹–۲۰۰۸ اسرائیل و غزه، بانک جهانی خسارات شدیدی به زیرساخت‌های آب و فاضلاب در نوار غزه
شدیدی به زیرساخت‌های آب و فاضلاب در نوار غزه گزارش کرد. تقریباً تمام پمپ‌های فاضلاب و آب به دلیل کمبود برق و سوخت از کار افتاده بود. قطعات یدکی و سایر لوازم تعمیر و نگهداری نیاز فوری داشتند که دوباره جایگزین شوند. این وضعیت منجر به کمبود جدی آب و سرریز فاضلاب در مناطق شهری شد که سلامت عمومی را به خطر انداخت. محاصره نوار غزه توسط اسرائیل مانع از تأمین قطعات یدکی و در نتیجه تشدید مشکل می‌شود. از این رو چندین آژانس امدادرسان و مقام ارشد بشردوستانه سازمان ملل متحد در سرزمین‌های فلسطینی خواستار باز شدن فوری
متحد در سرزمین‌های فلسطینی خواستار باز شدن فوری گذرگاه‌ها شدند. بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، حدود ۶۰ درصد از جمعیت نوار غزه در سال ۲۰۰۹ به منابع پایدار آب دسترسی نداشتند. تصفیه فاضلاب. در سال ۲۰۰۸ حدود ۹۰ درصد از فلسطینیان در قلمروها به سرویس بهداشتی بهبود یافته دسترسی داشتند. حدود ۳۹ درصد از خانوارها از لوله‌های فاضلاب استفاده می‌کردند، در حالی که دسترسی به شبکه فاضلاب از ۳۹ درصد در سال ۱۹۹۹ به ۵۵ درصد در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت. در نوار غزه، از ۱۱۰۰۰۰ مترمکعب فاضلاب در روز که در نوار غزه تولید می‌شود،
فاضلاب در روز که در نوار غزه تولید می‌شود، ۶۸۰۰۰ مترمکعب، بر اساس مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۱، تصفیه شد. ۲۰ درصد از فاضلاب تصفیه‌شده مجدداً استفاده شد بانک جهانی در سال ۲۰۰۹ گزارش داد که سه تصفیه خانه فاضلاب موجود به‌طور ناپیوسته کار می‌کنند. زیرساخت‌های فاضلاب آسیب دیده اغلب به دلیل محاصره مداوم اسرائیل قابل تعمیر نیستند. این امر منجر به تأخیر در تعمیرات و کمبود برق و سوخت می‌شود که برای بهره‌برداری از تأسیسات تصفیه فاضلاب ضروری است. سازمان ملل تخمین می‌زند که از ژانویه ۲۰۰۸ روزانه ۵۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ متر مکعب
که از ژانویه ۲۰۰۸ روزانه ۵۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ متر مکعب فاضلاب تصفیه نشده و نیمه تصفیه شده به دریای مدیترانه ریخته می‌شود که محیط زیست منطقه را تهدید می‌کند. در کرانه باختری، تنها ۱۳۰۰۰ از ۸۵۰۰۰ متر مربع فاضلاب در پنج تصفیه خانه فاضلاب شهری در الخلیل، جنین، رام‌الله، طولکرم و البیره تصفیه شد. کارخانه البیره در سال ۲۰۰۰ با بودجه آژانس کمک رسانی آلمانی KfW ساخته شد. طبق گزارش بانک جهانی، چهار نیروگاه دیگر از نظر کارایی و کیفیت ضعیف عمل می‌کنند. مسئولیت تأمین آب و تصفیه فاضلاب. قوانین مربوطه. قانون بخش فعلی که پس از
فاضلاب. قوانین مربوطه. قانون بخش فعلی که پس از توافقنامه اسلو در سال ۱۹۹۵ شکل گرفت با آیین‌نامه‌ای مبنی بر تأسیس اداره آب فلسطین در سال ۱۹۹۶، منجر به یک استراتژی مدیریت منابع آب در سال ۱۹۹۸ و قانون آب در سال ۲۰۰۲ ایجاد شد. قانون آب در سال ۲۰۰۲ مسئولیت‌های سازمان آب فلسطین را روشن می‌کند و شورای ملی آب را با وظیفه تعیین سیاست‌های ملی آب ایجاد می‌کند. همچنین «شرکت‌های آب ملی» را تأسیس می‌کند. سیاست و مقررات. سیاست‌های کلی بخش آب توسط کابینه وزارتخانه‌های فلسطین و شورای ملی آب (NWC) تعیین می‌شود. شورا صلاحیت
و شورای ملی آب (NWC) تعیین می‌شود. شورا صلاحیت تعلیق یا انحلال خدمات هیئت مدیره شرکت‌های ارائه دهنده خدمات آب و فاضلاب منطقه ای را دارد. اعضای شورا شامل وزارتخانه‌های اصلی فلسطین می‌باشد. سازمان آب فلسطین (PWA) به عنوان مرجع تنظیم کننده، مسئول قانون گذاری، نظارت و توسعه منابع انسانی در این بخش عمل می‌کند. PWA همچنین مدیریت منابع آب را بر عهده دارد. این سازمان مأموریت دارد که بازرسی‌های منظم را انجام دهد و ثبت تمام داده‌ها و اطلاعات مربوط به آب را نگه دارد. این نهاد مسئولیت آبیاری را با وزارت زراعت (MoA) و
این نهاد مسئولیت آبیاری را با وزارت زراعت (MoA) و برای حفاظت از محیط زیست با سازمان کیفیت محیط زیست (EQA) به صورت مشترک بر عهده دارند. کمیته مشترک آب اسرائیل و فلسطین. به عنوان بخشی از موافقتنامه موقت ۱۹۹۵، کمیته مشترک آب بین اسرائیل و سرزمین‌های فلسطینی ایجاد شده است. انتظار می‌رفت این کمیته مقررات ماده ۴۰ موافقتنامه را که مربوط به آب و فاضلاب است را اجرا کند. این کمیته از تعداد مساوی شرکت کننده توسط دو طرف تشکیل شده است و همه تصمیمات نیاز به اجماع دارند، به این معنی که هر طرف حق وتو دارد. این کمیته مستقل
این معنی که هر طرف حق وتو دارد. این کمیته مستقل از اسرائیل و تشکیلات خودگردان نیست. در عوض، تصمیمات را می‌توان به یک سطح سیاسی بالاتر منتقل کرد. Jägerskog چندین تأخیر را در مورد اجرای طرح‌های پیشنهادی فلسطین در کمیته گزارش می‌دهد که تا حدی به دلیل کمبود بودجه فلسطین، روش‌های وقت گیر تأیید، دلایل هیدرولوژیکی و سیاسی است. ارائه خدمات. قانون شماره ۳ آب، زمینه قانونی تأسیس «شرکت آبفای ملی» را فراهم کرد. هدف سازمان آب فلسطین ایجاد چهار تأسیسات منطقه ای، یکی در غزه و سه تأسیسات در کرانه باختری (شمال، مرکز و
در غزه و سه تأسیسات در کرانه باختری (شمال، مرکز و جنوب) است. با این حال، در واقعیت از سال ۲۰۱۱، تنها خدمات منطقه ای برای غزه ایجاد شده است. "کرانه باختری" خدمات آب در کرانه باختری همچنان توسط شهرداری‌ها، دو شرکت چند شهری و شوراهای روستا ارائه می‌شود. بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین شرکت چند شهری در کرانه باختری، شرکت آب اورشلیم (JWU) در منطقه رام‌الله و البیره است. JWU که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد، زمانی که کرانه باختری هنوز بخشی از اردن بود، به این دو شهر و همچنین ۱۰ شهر کوچکتر، بیش از ۴۳ روستا و ۵ کمپ پناهندگان خدمات
کوچکتر، بیش از ۴۳ روستا و ۵ کمپ پناهندگان خدمات ارائه می‌دهد. دومین شرکت بسیار کوچکتر چند شهری، سازمان آب و فاضلاب (WSSA) است که به بیت لحم و شهرهای همسایه بیت جالا و بیت سحور خدمات می‌دهد. در شهرهای دیگر مانند تولکرم، قلقیلیا، نابلس، جنین، جریکو و الخلیل و همچنین در شهرهای کوچک، شهرداری‌ها خدمات آب و - در صورت وجود - فاضلاب را ارائه می‌دهند. هم شرکت‌ها و هم شهرداری‌ها به میزان متفاوتی به تأمین آب عمده توسط شرکت آب اسرائیلی مکوروت وابسته هستند، که حدود ۸۰ درصد از آب مصرفی JWU را تحویل می‌دهد. در مناطق
۸۰ درصد از آب مصرفی JWU را تحویل می‌دهد. در مناطق روستایی، آب توسط ادارات آب شورای روستا تأمین می‌شود. در منطقه شمال شرقی جنین، یک شورای خدمات مشترک (JSC) که توسط شش روستا تشکیل شده است، آب را تأمین می‌کند. "نوار غزه": در تمام ۲۵ شهرداری نوار غزه، تأمین آب بر عهده شرکت آب شهرداری‌های ساحلی (CMWU) است. با این حال، این شرکت هنوز در مرحله راه اندازی و انجام وظایف قانونی خود است. رویه در نظر گرفته شده این است که شهرداری‌ها از کمک فنی CMWU برخوردار می‌شوند و به تدریج کارکنان و دارایی‌های خود را به آن منتقل
به تدریج کارکنان و دارایی‌های خود را به آن منتقل می‌کنند. به گفته بانک جهانی، این مدل منجر به بهبودهایی مانند تعمیر سریعتر نشت و صرفه جویی در مقیاس شد. با این حال، این طرح تا اجرای کامل فاصله دارد. این مدل مشکلات جدی را تجربه کرد که عمدتاً ناشی از شرایط سیاسی ناپایدار در نوار غزه از سال ۲۰۰۸ بود، از جمله اختلافات بین شهرداری‌های تحت حکومت حماس و فتح، به طوری که برخی از شهرداری‌ها از انتقال دارایی‌ها و کارکنان خود به CMWU خودداری کردند. سازمان‌های مردم نهاد و دانشگاه‌ها. سازمان‌های مردم نهاد (NGO) در زمینه
و دانشگاه‌ها. سازمان‌های مردم نهاد (NGO) در زمینه تصفیه و استفاده مجدد آب و فاضلاب بسیار فعال هستند. یکی از شبکه‌های غیردولتی، شبکه سازمان‌های غیردولتی محیط زیست فلسطین (PENGON) است که پس از انتفاضه دوم در سال ۲۰۰۰ راه‌اندازی شد. این انجمن بیش از ۲۰ عضو از جمله سازمان‌های غیردولتی، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی دارد. مشارکت بخش خصوصی. دو قرارداد مدیریت برای غزه در سال ۱۹۹۶ و برای منطقه بیت لحم در سال ۱۹۹۹ منعقد شد. در سال ۲۰۰۲، بلافاصله پس از وقوع انتفاضه دوم، قرارداد بیت لحم فسخ شد و قرارداد غزه منقضی شد.
قرارداد بیت لحم فسخ شد و قرارداد غزه منقضی شد. در غزه، در سال ۱۹۹۶، یک قرارداد مدیریتی چهار ساله با سرمایه‌گذاری مشترک Lyonnaise des Eaux (سوئز اس.ای کنونی) و شرکت خطیب و علمی در سال ۱۹۹۶ منعقد شد. این قرارداد کاملاً با اعتبار ۲۵ میلیون دلاری بانک جهانی تأمین شد. طبق یک مقاله بانک جهانی در سال ۱۹۹۸، کیفیت آب از زمان فعال شدن قرارداد بهبود یافت. علاوه بر این، تلفات آب کاهش یافت و مصرف و درآمد آب افزایش یافت. با این حال، مسئولیت واقعی ارائه خدمات بر عهده شهرداری‌ها بود. زمانی که قرارداد در سال ۲۰۰۰ به پایان
بود. زمانی که قرارداد در سال ۲۰۰۰ به پایان رسید، دو بار به مدت یک سال تا سال ۲۰۰۲ تمدید شد. بانک جهانی گزارش می‌دهد که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲، ۱۶۰۰۰ اتصال غیرقانونی شناسایی شده و بیش از ۱۹۰۰ کیلومتر لوله برای نشت مشاهده شده است. همچنین ۲۲۰۰۰ اتصال تعویض، بیش از ۲۰ کیلومتر لوله تعمیر و بیش از ۳۰۰۰۰ کنتور آب تعویض شده است. مقدار آب بدون درآمد (NRW) به حدود ۳۰ درصد کاهش یافت. پس از پایان قرارداد، شرکت آب شهری ساحلی (CMWU) برای مدیریت آب و فاضلاب در نوار غزه تأسیس شده است. قرارداد مدیریت دیگری در سال ۱۹۹۹ منعقد
شده است. قرارداد مدیریت دیگری در سال ۱۹۹۹ منعقد شد که تأمین آب حدود ۶۰۰۰۰۰ نفر در استان‌های بیت لحم و الخلیل را با تمرکز بر روی اولی (بیت لحم) پوشش می‌داد. این قرارداد به شرکت ویوندی فرانسوی و شرکت لبنانی فلسطینی خطیب و علمی واگذار شد. این قرارداد مواردی از جمله بهبود زیرساخت‌ها و رویه‌های صورتحساب را شامل می‌شد. این قرارداد با اعتباری بالغ بر ۲۱ میلیون دلار تأمین مالی شد، در حالی که بانک سرمایه‌گذاری اروپا (EIB) ۳۵٫۷ میلیون دلار آمریکا ارائه کرد. عمدتاً به دلیل تداوم خصومت‌ها و لغو زودهنگام حمایت EIB،
به دلیل تداوم خصومت‌ها و لغو زودهنگام حمایت EIB، بانک جهانی کل نتیجه پروژه را رضایت‌بخش ارزیابی می‌کند. طبق گزارش بانک جهانی، آب بدون درآمد از حدود ۵۰ درصد به ۲۴ درصد در الخلیل و تنها ۱۰ درصد در بیت لحم در سال ۲۰۰۴ کاهش یافت. اتصالات غیرقانونی در الخلیل حذف شد و در بیت لحم بیش از نصف شد. بهره‌وری. حدود نیمی (۴۴ درصد) از آب تولیدی، آب بدون درآمد (NRW) است، آبی که به دلیل نشت یا سرقت آب صورت‌حساب نمی‌شود. این سهم از ۲۵ درصد در رام‌الله تا ۶۵ درصد در جریکو متفاوت است. در نوار غزه، NRW حدود ۴۵ درصد تخمین زده
است. در نوار غزه، NRW حدود ۴۵ درصد تخمین زده می‌شود که ۴۰ درصد آن به دلیل تلفات فیزیکی و ۵ درصد به دلیل اتصالات ثبت نشده و تلفات کنتور است. برای مقایسه، نشت آب در لوله‌های شهری اسرائیل حدود ۱۰ درصد مصرف آب است. جنبه‌های مالی. تعرفه‌ها و بازیابی هزینه‌ها. سیاست قیمت گذاری آب در دست تهیه است. در حال حاضر افزایش تعرفه‌های بلوکی در سرزمین‌های فلسطین اعمال می‌شود. تفاوت قیمت بر اساس هدف (مسکونی، تجاری، صنعتی) وجود ندارد. میانگین هزینه تأمین آب ۲۲ دلار در ماه (۲۵ دلار در کرانه باختری و ۱۱۰ دلار در غزه) است. کارن
دلار در کرانه باختری و ۱۱۰ دلار در غزه) است. کارن اساف در سال ۲۰۰۴ میانگین تعرفه ۱٫۲۰ دلار آمریکا در هر متر مکعب را گزارش کرد. در مناطقی که آب لوله‌کشی در دسترس نیست، آب از تانکرهای آب با قیمت پنج تا شش برابر بیشتر از آب لوله‌کشی خریداری می‌شود. هدف بلند مدت بازیابی هزینه‌های تولید آب یا حداقل هزینه‌های بهره‌برداری و نگهداری هنوز محقق نشده است. جدول زیر یک نمای کلی از توزیع خانوارها در سرزمین‌های فلسطینی بر اساس هزینه آب مصرفی ماهانه در سال ۲۰۰۳ ارائه می‌دهد. نرخ جمع‌آوری صورتحساب به‌طور متوسط در کرانه
نرخ جمع‌آوری صورتحساب به‌طور متوسط در کرانه باختری ۵۰ درصد و در غزه تنها ۲۰ درصد است. سرمایه‌گذاری و تأمین مالی. PWA گزارش‌های دوره ای شامل اطلاعات پروژه‌ها و کمک‌های اهداکنندگان را صادر می‌کند. در کرانه باختری، مجموع هزینه سرمایه‌گذاری پروژه‌های آب از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲ حدود ۵۰۰ میلیون دلار آمریکا بوده است که از این میزان ۱۵۰ میلیون در حال حاضر برای پروژه‌های تکمیل شده هزینه شده است. هزینه پروژه‌های در حال انجام ۳۰۰ میلیون دلار آمریکا بود و ۵۰ میلیون دلار باقیمانده به پروژه‌های آتی متعهد شد. از مجموع ۵۰۰
باقیمانده به پروژه‌های آتی متعهد شد. از مجموع ۵۰۰ میلیون دلار هزینه، ۲۰۰ میلیون در بخش تأمین آب و ۱۳۰ میلیون در بخش فاضلاب سرمایه‌گذاری شده است. منابع مالی باقیمانده در صرفه جویی در آب (۸۰ م)، ظرفیت سازی نهادی (۳۰ م)، آب طوفانی، منابع آب و سیستم‌های آبیاری هزینه شد. در عین حال، مجموع هزینه‌های سرمایه‌گذاری پروژه‌های آبی در نوار غزه حدود ۲۳۰ میلیون دلار آمریکا بود که بیشتر آن صرف پروژه‌های در حال انجام (۱۷۰ میلیون دلار) و ۶۰ میلیون مابقی هزینه‌های اجرایی شد. حدود ۹۰ درصد از این سرمایه‌گذاری‌ها از طریق
شد. حدود ۹۰ درصد از این سرمایه‌گذاری‌ها از طریق کمک‌های بلاعوض و ۱۰ درصد از طریق وام‌های بانک سرمایه‌گذاری اروپا (EIB) و بانک جهانی تأمین شده است. ۱۰۰ میلیون دلار در بخش آب و ۴۰ میلیون دلار در بخش فاضلاب سرمایه‌گذاری شده است. تخمین زده می‌شود که سرمایه‌گذاری آتی حدود ۱٫۱ میلیارد دلار برای کرانه باختری و ۰٫۸ میلیارد دلار برای دوره برنامه‌ریزی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۵ مورد نیاز است. همکاری خارجی. حدود ۱۵ آژانس کمک کننده دوجانبه و چندجانبه از بخش آب فلسطین حمایت می‌کنند. در سال ۲۰۰۶، PWA اذعان کرد که هماهنگی بین PWA و
در سال ۲۰۰۶، PWA اذعان کرد که هماهنگی بین PWA و شرکا «هنوز موفقیت‌آمیز نبود» و برخی از شرکا و سازمان‌های غیردولتی PWA را «دور می‌زنند».
الکساندر جوئل اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است که در پست مدافع کناری برای آلسوند بازی می‌کند. وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال دانمارک، زیر ۱۸ سال دانمارک، زیر ۱۹ سال دانمارک، زیر ۲۰ سال دانمارک، و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده است.
آکور آرنا () یا پاریس-برسی یک سالن ورزشی سرپوشیده در شهر پاریس، فرانسه است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شده برای ورزش‌های بوکس، تنیس، هندبال، بسکتبال، هاکی روی یخ، دو و میدانی و کنسرت‌های موسیقی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کریستین اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل دانمارک است که در حال حاضر مدیر باشگاه بولدکلوپن فریم است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال دانمارک و دانمارک بازی کرده است.
عزت‌الله حبیب زاده (زاده ۱۳۵۱، دیزج قربان) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه مرند و جلفا در استان آذربایجان شرقی است که با کسب ۴۰۰۲۳ رای به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. حبیب زاده دارای کارشناسی ارشد حقوق خصوصی و دانشجوی دکتری علوم سیاسی می‌باشد. وی مدیر مرکز سی تی اسکن، تصویر برداری و تشخیص طبی حکیمان مرند را می‌باشد و در زمینهٔ تولید تجهیزات پزشکی فعالیت دارد.
لیور راز (؛ زادهٔ ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱) بازیگر اسرائیلی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "مریم مجدلیه"، "عملیات نهایی"، "اتاق شلوغ"، و "گلادیاتور ۲" اشاره کرد. زندگی. راز در شهرک اسرائیلی معاله آدومیم در هفت کیلومتری اورشلیم به دنیا آمد و بزرگ شد. پدر و مادر او از عراق و الجزایر به اسرائیل مهاجرت کردند. پدرش در اسرائیل در شایتت ۱۳ و شاباک خدمت می‌کرد و بعداً یک نهالستان را دایر کرد. مادرش معلم است. زبان مادری او عبری است. راز با پدر و مادربزرگش در خانه و با برخی از
است. راز با پدر و مادربزرگش در خانه و با برخی از کارگران عرب (که همبازی‌های دوران کودکی او بودند) در نهالستان پدرش به زبان عربی بزرگ شد. راز با بازیگر اسرائیلی میتال بردا ازدواج کرده و دارای چهار فرزند است. آنها در رمت هشارون، اسرائیل اقامت دارند.
پونت دینا () یک پل قوسی روی رود سن، پاریس است. این پل که در سال ۱۸۱۴ ساخته شده دارای ۱۵۵ متر طول و ۳۵ متر عرض می‌باشد و برج ایفل را به مجموعه تروکادرو متصل می‌کند.
گرند پله افمر () یک سالن نمایشگاهی موقت در میدان شان دو مارس با طراحی ژان میشل ویلموت است. این سالن که ۱۰٬۰۰۰ مترمربع مساحت دارد در سال ۲۰۲۱ ساخته شده و قرار در سال ۲۰۲۴ جمع‌آوری شود. این مجموعه میزبان رویدادهای جودو و کشتی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ خواهد بود.
طول عمر و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی کمال است. در این فیلم بازیگرانی همچون موکش، جایارام، سرینیواسان، سایکومار، صدیق و کی.پی.ای.سی. لالیتا ایفای نقش کرده‌اند.
اذان فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی پرشانت چادها است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساچین جی جوشی، کندیس بوچر، دالیپ تاهیل، آریا بابار، علی خان، راوی کیشان، ساریتا چودری و امبر رز روا ایفای نقش کرده‌اند.
عبدولای کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال کوپر، و باشگاه فوتبال گرونوبل فوت ۳۸ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مالی و مالی بازی کرده است.
عبدولای کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است.
اورنا بانای (به )(زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۶۶) بازیگر، کمدین، سرگرم‌کننده و عضو سابق شورای شهر تل آویو یافو اسرائیلی است. زندگی‌نامه. بنایی در بئرشبا زاده شد و در شهر امر بزرگ شد. پدرش یک قاضی در بئرشبا بود و مادرش یکی از مدیران آموزش و پرورش در شهر بئرشبا بود. بسیاری از نزدیکان او بازیگران و خوانندگان موفق اسرائیلی بودند. نسل بعدی خانواده بنایی، از جمله اورنا و برادرانش، که میر و اویاتار نام داشتند نیز از این سنّت پیروی کردند. بنایی پس از سه سال تحصیل در رشته بازیگری در استودیوی "نیسان ناتیو" در تل آویو، شروع به
در استودیوی "نیسان ناتیو" در تل آویو، شروع به اجرای برنامه‌های استندآپ کمدی و سرگرمی کرد. بنایی به خاطر بازی در نقش "لیمور" در یکی از برنامه‌های تلویزیونی طنز در تلویزیون اسرائیل به همراه ارز تال، بسیار شناخته شد. از سال ۲۰۰۳، بنایی در یک برنامه تلویزیونی طنز محبوب به نام "Eretz Nehederet" شروع به اجرا کرد. علاوه بر این، بنایی در درام‌های تلویزیونی مانند "Merchav-Yarkon" و "Max VeMoris" بازی کرد. بنای همچنین در نمایشنامه‌های تئاتری مانند "مجردها" و "آخرین رقص برهنگی" نیز بازی کرد. او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ به
برهنگی" نیز بازی کرد. او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ به عنوان عضو شورای شهر تل آویو یافو از طرف حزب سبز نیز خدمت کرد. بنایی در سال ۲۰۰۵ در یک برنامه تلویزیونی نقش «عفرت» را بازی کرد که در آن برنامه به عنوان نویسنده نیز ایفای نقش کرده بود. این برنامه تلویزیونی بر اساس ماجرای واقعی بارداری خود بنایی و تولد پسرش بود. او دیدگاه خود را در مورد مناقشه اعراب و اسرائیل به عنوان یک چپگرا توصیف می‌کند. زندگی شخصی. بنایی خواهر خوانندگان اویاتار بنایی، میر بنایی و عفرت بنایی است. او در سال ۱۳۸۲ صاحب پسری به نام امیر شد. در
است. او در سال ۱۳۸۲ صاحب پسری به نام امیر شد. در سال ۲۰۰۸ او در مصاحبه‌ای با روزنامه "یدیعوت تل آویو" فاش کرد که پدر بچه‌اش روزنامه‌نگاری به نام "آهارون بارنیاً است. بنایی در سال ۲۰۰۸ در حالی که با شخصی به نام «کارین» رابطه داشت، دومین فرزندش به نام «میکا» را به دنیا آورد. در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۱ بنایی خود را به عنوان یک لزبین معرفی کرد. او در ژوئیه ۲۰۱۷ با بازیگر و فیلمنامه‌نویسی به نام «چن ساباگ» رابطه برقرار کرد و در ماه مه ۲۰۱۹ خبر وجود این رابطه در رسانه‌ها منتشر شد که باعث جدایی آنها از یکدیگر شد. پس از
منتشر شد که باعث جدایی آنها از یکدیگر شد. پس از آن، او حدود شش ماه با سرآشپزی به نام «شیرال» رابطه داشت. همچنین از سال ۲۰۲۱ بنایی با «آدی کوهن» رابطه داشته است. بنایی ساکن تل آویو است. فعالیت سیاسی. بنایی از نظر سیاسی فعال است و با مبارزات مستمری را برای حقوق حیوانات دارد. او با احزاب چپ سیاسی در اسرائیل در ارتباط است. قبل از انتخابات مقامات محلی در اسرائیل سال ۲۰۰۳، او به حزب سبز پیوست و از طرف این حزب به عنوان عضو شورای شهرداری تل آویو برای یک دوره خدمت کرد. بنایی در کنفرانس‌های مختلف در زمینه‌های سیاسی
بنایی در کنفرانس‌های مختلف در زمینه‌های سیاسی سخنرانی می‌کند. در انتخابات شورای شهر تل‌آویو در سال ۲۰۱۳، او در جایگاه نمادین هجدهم که آخرین جایگاه در فهرست بود، قرار گرفت. بنایی در مصاحبه‌ای در جریان نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه به درد و رنج هر دو طرف درگیری اشاره کرد. او گفت که شرمنده مردم اسرائیل است زیرا «بیشتر آنها بابت این جنگ عصبانی هستند» و گفت که نمی‌تواند بگوید «بگذارید اسرائیل پیروز شود» زیرا اعتقاد دارد که مردم غزه نیز حق زندگی دارند. این اظهارات بعدها مورد انتقاد قرار گرفت و بنایی توسط مجری تلوزیونی
مورد انتقاد قرار گرفت و بنایی توسط مجری تلوزیونی از برنامه زنده خارج شد. بنایی سپس اظهارات خود را پس گرفت، بیانیه‌ای صادر کرد و در آن نوشت که برخی از سخنان او اشتباه فهمیده شده، حماس را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرد و عملیات نظامی اسرائیل را صحیح و مناسب توجیه کرد. او در اعتراضات علیه نتانیاهو شرکت داشت و در جریان این اعتراضات، بنایی یک اسباب بازی جنسی را به همراه تصویر بنیامین نتانیاهو منتشر کرد و به خاطر این کار خود بسیار مورد انتقاد قرار گرفتند. در فوریه ۲۰۲۱، او به همراه گروهی از خوانندگان به
در فوریه ۲۰۲۱، او به همراه گروهی از خوانندگان به دادگاه عالی اسرائیل شکایت کردند و از دادستان کل خواستند که دربارهٔ رهبران کمپین «چپ‌های خیانتکار» تحقیق کنند.
اکنون عدالت برقرار خواهد شد فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی هاریش شاه است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، ریکا، روهینی هاتانگادی، فاروغ شیخ، پریم چوپرا، راضا مراد، هریش پتل، پاریکشیت سهنی، هیمانی شیوپوری و دپیکا امین ایفای نقش کرده‌اند.
نیوز ویکلی یک مجله امور جاری استرالیا است که توسط شورای ملی مدنی منتشر می‌شود و مقر اصلی آن در بالوین، ویکتوریا است. همچنین دفاتری در کوئینزلند، نیو ساوت ولز، استرالیای غربی و استرالیای جنوبی دارد تاریخچه و مشخصات. "نیوز ویکلی" توسط بی ای سانتاماریا تأسیس شد و اولین بار در سپتامبر ۱۹۴۳ با نام "آزادی" منتشر شد. بعداً نام خود را به "استرالیا نشنال نیوز ویکلی" تغییر داد، و نام فعلی خود را در سال‌های ۱۹۴۷–۱۹۴۶ انتخاب کرد. "نیوز ویکلی" به پنج اصل شورای ملی مدنی پایبند است: «خانواده طبیعی به عنوان واحد اساسی
پایبند است: «خانواده طبیعی به عنوان واحد اساسی جامعه»، تمرکززدایی، «یکپارچگی فرد»، میهن‌پرستی، و «فضیلت‌های یهودی-مسیحی». طبق فهرست کتابخانه کمپسی، "نیوز ویکلی" تحلیلی از روندهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، آموزشی و اقتصادی جاری در استرالیا با تمرکز بر اخلاق ارائه می‌کند. در سال ۱۹۵۵ تیراژ ۳۰۰۰۰ نسخه داشت. گروه‌های مرتبط عبارتند از مرکز تامس مور و انجمن خانواده استرالیا. مناقشه و درگیری با دیگر گروه‌های سیاسی در طول زمان غالب شد. جزئیات انتشار. ویراستار پیتر کلهر و ناشر شرکت انتشارات فریدام با مسئولیت محدود.
دریاچه برتری () یک دریاوار نسبتاً کوچک و نامنظم در عرض‌های جنوبی ماه است که در میان زمین‌های ناهموار جنوب دریای نمناکی قرار گرفته است. برجسته‌ترین عارضه در قطر این حوضه، دهانه کوچک کلاوزیوس است. مختصات ماه‌نگاری این عارضه است و در قطر ۱۸۴ کیلومتری قرار دارد. نام این دریاچه‌وار (دریاچه قمری) یک اصطلاح نسبتاً جدید در نام‌گذاری‌های ماه است که در سال ۱۹۷۶ توسط اتحادیه بین‌المللی نجوم به‌طور رسمی تأیید شد. اسمارت-۱، مدارگرد ماه، در دریاچه برتری سقوط کرد. این کاوشگر در ۳ سپتامبر ۲۰۰۶ به سطح ماه برخورد کرد و
کاوشگر در ۳ سپتامبر ۲۰۰۶ به سطح ماه برخورد کرد و ستاره‌شناسان برای تعیین خواص مواد پرتاب‌شده، آن را رصد کردند.
کاپیتان فراکاس () یک درام تاریخی صامت ایتالیایی محصول سال ۱۹۱۹ به کارگردانی ماریو کازرینی است. این نخستین اقتباس سینمایی از رمانی به همین نام نوشته‌شده در سال ۱۸۶۳ توسط تئوفیل گوتیه است.
گِردابه‌های قمری () حلقه‌های مرموزی روی سطح ماه هستند که شبیه خطوط یا مسیرهای خمیده به نظر می‌رسند. این گردابه‌ها روشن‌تر از محیط اطراف خود به نظر می‌رسند، مانند گرد و غبار تازه، حتی اگر احتمالاً خیلی قدیمی باشند. نام این عارضه‌های طبیعی از شکل گرداب‌مانند، خمیده و مارپیچی آنها گرفته شده است. این اشکال گرداب‌مانند اغلب در مناطقی با میدان مغناطیسی قوی‌تر ظاهر می‌شوند، هرچند ماه دیگر میدان مغناطیسی آن‌چنانی ندارد. دانشمندان دقیقاً مطمئن نیستند که این گردابه‌ها چگونه تشکیل شده‌اند، اما چند نظریه وجود دارد: شرح
چگونه تشکیل شده‌اند، اما چند نظریه وجود دارد: شرح علمی. گردابه‌های قمری ویژگی‌های مرموزی هستند که در سراسر سطح ماه یافت می‌شوند و با داشتن سپیدایی بالا، ظاهر بصری جوان (یعنی داشتن ویژگی‌های نوری یک سنگ‌پوشه نسبتاً جوان) و (اغلب) داشتن شکلی سینوسی مشخص می‌شوند. شکل منحنی آن‌ها اغلب توسط نواحی با سپیدایی پایین که بین گردابه‌های روشن پیچ می‌خورند، برجسته می‌شود. به نظر می‌رسد که روی سطح ماه قرار گرفته‌اند، روی دهانه‌ها و نهشته‌های پرتابی قرار می‌گیرند، اما هیچ عارضه قابل مشاهده‌ای را ایجاد نمی‌کنند. گردابه‌ها
عارضه قابل مشاهده‌ای را ایجاد نمی‌کنند. گردابه‌ها هم بر روی دریاوار و هم سرزمین‌های مرتفع ماه شناسایی شده‌اند - آنها به ترکیب سنگ‌شناسی خاصی وابسته نیستند. گردابه‌ها روی دریاوار با تضاد سپیدایی قوی و ریخت‌شناسی پیچیده و سینوسی مشخص می‌شوند، در حالی که در ارتفاعات، کمتر برجسته هستند و اشکال ساده‌تری مانند حلقه‌های منفرد یا نقاط روشن پراکنده از خود نشان می‌دهند. ارتباط با ناهنجاری‌های مغناطیسی. گردابه‌های قمری همزمان با مناطقی از میدان مغناطیسی ماه با قدرت نسبتاً بالا روی بدنه سیاره‌ای که فاقد بوده و ممکن
نسبتاً بالا روی بدنه سیاره‌ای که فاقد بوده و ممکن است هرگز یک دینام هسته‌ای فعال برای تولید میدان مغناطیسی خود نداشته است، هستند. هر مارپیچ یک ناهنجاری مغناطیسی مرتبط دارد، اما همه ناهنجاری‌های مغناطیسی گردابه‌های قابل شناسایی ندارند. نقشه‌برداری میدان مغناطیسی مداری توسط ماهواره‌های آپولو ۱۵ و آپولو ۱۶، پراسپکتور قمری، و کاگویا مناطقی با میدان مغناطیسی موضعی را نشان می‌دهد. از آنجایی که ماه در حال حاضر هیچ میدان مغناطیسی فعال جهانی ندارد، این ناهنجاری‌های منطقه‌ای، مناطقی از مغناطیس باقی‌مانده هستند.
منطقه‌ای، مناطقی از مغناطیس باقی‌مانده هستند. خاستگاه آنها همچنان بحث‌برانگیز باقی مانده است. نظریه‌های شکل‌گیری. سه نظریه یا مدل شناخته‌شده برای تشکیل گردابه‌ها وجود دارد. هر مدل باید به دو ویژگی تشکیل گردابه‌های قمری بپردازد، یعنی اینکه گردابه از نظر بصری نابالغ است، و اینکه با ناهنجاری مغناطیسی مرتبط است. مدل‌هایی برای ایجاد ناهنجاری‌های مغناطیسی مرتبط با گردابه‌های قمری به این نکته اشاره می‌کنند که برخی از ناهنجاری‌های مغناطیسی در نقطه پادپایی حوضه‌های برخوردی بزرگ و جدیدتر روی ماه قرار دارند. نظریه