payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تجدید نظر در مالیات بر دارایی فعالیت می‌نماید؛ این شرکت به مشتریانی که مصروف کسب و کار در این شهر هستند خدمت می‌کند و همچنین خدماتی را برای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده ارائه می‌نماید. مأموران فدرال در ۲۹ نوامبر سال ۲۰۱۸، دفتر برک در ساختمان شهرداری شیکاگو و دفتر وی در انجمن شهر را تصرف کردند، این مأموران کارمندان را بیرون کشیدند و دروازه‌ها و پنجره‌ها را با کاغذ پوشانیدند. برک در ۳ ژانویه سال ۲۰۱۹، بنا بر ادعا به‌خاطر استفاده از پست دولتی به‌منظور جلب کسب و کار برای شرکت حقوقی خود، به شروع به
جلب کسب و کار برای شرکت حقوقی خود، به شروع به اخاذی متهم شد. برک از ماه اوت سال ۲۰۱۹ به بعد در شرکت حقوقی شریک نیست. آن اِم. برک، خانم برک قاضی دادگاه عالی ایلینوی است. برک و خانمش والدین خوانده بودند و طرف یک دعوی طولانی مدت، خیلی شایع و نژادپرستانه حضانت بودند. اوایل زندگی. برک ساکن اصلی شیکاگو است. جوزف پی. برک، پدر برک، مأمور پلیس کلانتر شهرستان کوک بود که به عنوان ضابط دادگستری کار می‌کرد. جوزف برک، به عنوان عضو کمیتهٔ سیاسی حزب (یک پست محلی حزب دموکرات) از ناحیهٔ چهاردهم خدمت کرد و در ماه نوامبر سال
از ناحیهٔ چهاردهم خدمت کرد و در ماه نوامبر سال ۱۹۵۳، از ناحیهٔ چهاردهم عضو انجمن شهر انتخاب شد. ادوارد برک در یک مدرسهٔ ابتدائی دیداری در کلیسای کاتولیک پاریش در قسمت جنوبی شیکاگو درس خواند و در سال ۱۹۶۱ از مدرسهٔ علوم دینی مقدماتی کویگلی فارغ شد. در سال ۱۹۶۵ با کسب مدرک کارشناسی از دانشگاه دوپال فارغ شد و سپس سه سال به عنوان مأمور پلیس شیکاگو کار کرد و در اداره داستانی ایالتی گماشته شد. در این خلال در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه دوپال در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۸، برک مدرک دکتری حقوق را بدست آورد، در
در سال ۱۹۶۸، برک مدرک دکتری حقوق را بدست آورد، در کانون وکلای ایالت ایلینوی پذیرفته شد و با آن ماری، خانمش، ازدواج کرد. برک در هنگام تحصیل در مدرسهٔ حقوق، در زمان شدت جنگ ویتنام، به‌خاطر اجرای خدمت وظیفه عمومی یا اجباری، دروس اش به تعویق انداخته شد. پس از ازدواج و فوت پدرش، به‌عنوان یگانه حامی خانم، مادر و دو برادر خردسال اش، برای معافیت عسر و حرج (3-A، یعنی تعویق ثبت نام برای افراد تحت تکفل) در خواست ارائه کرد. در ماه ژوئن سال ۱۹۶۹، هیئت تجدید نظر سیستم سامانهٔ انتخابی ایلینوی، مجدداً وی را در کتگوری 1-A
انتخابی ایلینوی، مجدداً وی را در کتگوری 1-A (واجد شرایط سربازی بدون محدودیت)، طبقه‌بندی کرد. در همان زمان، به عنوان سرباز وظیفه در گروه سه صدو شصت و سوم امور مدنی واحد ارتش ذخیره ایالات متحده مستقر در شیکاگو پذیرفته شد. رقبای سیاسی وی ابراز نگرانی کردند که توجه ویژه به برک این زمینه را مهیا ساخت تا پیش از دیگران در واحد ذخیره وارد شود، اما در نتیجهٔ تحقیقات ارتش، هیچ نوع سندی مبنی بر دستکاری به نفع وی دریافت نشد. عضو کمیتهٔ حزب دموکرات. برک، در نخست به‌عنوان عضو کمیتهٔ حزب دموکرات و سپس عضو انجمن شهر از
عضو کمیتهٔ حزب دموکرات و سپس عضو انجمن شهر از ناحیهٔ چهاردهم، جانشین پدر خود در سیاست محلی شد. پس از فوت برک بزرگ در زمان تصدی در اثر سرطان در ۱۱ مه سال ۱۹۶۸، ادوارد برک از شغل مأموریت پلیس مرخصی گرفت تا بجای پدرش عضو کمیتهٔ حزب دموکرات ناحیهٔ چهاردهم شود. برک باوجودی‌که رئیس محله نبود، اما با آراء مخفی ۶۵ رئیس محله، و شکست رئیس محلهٔ کهنه‌کار صرف با ۳ و نیم رای، برندهٔ انتخابات در کرسی کمیتهٔ پدرش شد. در سن ۲۴ سالگی، برک جوان‌ترین شخص در تاریخ شیکاگو بود که عضو کمیتهٔ ناحیه شد، و الی ۱۷ مارس سال ۲۰۲۰، پس
عضو کمیتهٔ ناحیه شد، و الی ۱۷ مارس سال ۲۰۲۰، پس از شکست توسط آرون اورتیز، نماینده ایالت، این سمت را به‌عهده داشت.
اندی زکیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس و باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال پایه و بزرگسالان سوئیس بازی کرده‌است. زندگی شخصی. زکیری در لوزان، سوئیس از پدر و مادر آلبانیایی کوزوویی متولد شد. تیم ملی. پایه‌های سوئیس. زکیری از سال ۲۰۱۳ در سطح بین‌المللی جوانان به ترتیب در تیم‌های زیر ۱۵، زیر ۱۶، زیر ۱۷، زیر ۱۸، زیر ۱۹، زیر ۲۰ و زیر ۲۱ سال در سوئیس حضور دارد و با این تیم‌ها ۶۱ بازی انجام داد و
حضور دارد و با این تیم‌ها ۶۱ بازی انجام داد و ۲۹ گل به ثمر رساند. پیشنهاد کوزوو. در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، پدر زکیری تأیید کرد که زکیری پاسپورت کوزوو را دریافت کرده‌است و روند تکمیل مدارک لازم را آغاز خواهد کرد که به او اجازه می‌دهد بلافاصله پس از پایان مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا با تیم زیر ۲۱ سال سوئیس، برای کوزوو بازی کند.در ۲۶ اوت ۲۰۲۰، آگیم آدمی، رئیس فدراسیون فوتبال کوزوو، تأیید کرد که زکیری قرار بود در سپتامبر ۲۰۲۰ برای بازی‌های لیگ ملت‌های اروپا مقابل مولداوی و یونان به تیم ملی کوزوو فراخوانده شد، اما
و یونان به تیم ملی کوزوو فراخوانده شد، اما به دلیل مشکلات مستندات، نمی‌تواند بخشی از تیم باشد. دعوت به سوئیس. زکیری پس از این‌که در فهرست ۲۹ نفره اولیه سوئیس برای یورو ۲۰۲۰ در ۱۹ مه ۲۰۲۱ قرار گرفت و برای اولین بار به این تیم دعوت شد، حرفه ملی خود را در سوئیس ادامه داد. یورو ۲۰۲۰ به علت دنیاگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۱ برگزار شد. او اولین بازی ملی خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۱ انجام داد و در بازی دوستانه ۲–۱ مقابل تیم ملی فوتبال یونان در خانه به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
شهرک صنعتی، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۵ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است.
المر لی اندرسون (Elmer Lee Andersen) (۱۷ ژوئن ۱۹۰۹–۱۵ نوامبر ۲۰۰۴)، از تاجران، نوع‌دوستان و سیاستمداران آمریکایی بود که به واسطه شرکت صنایع شیمیایی اچ. بی. فولر توانست کسب‌وکار موفقی به راه بیندازد. البته اندرسون را بیشتر به عنوان سی‌امین فرماندار ایالت مینه‌سوتا می‌شناسند. او که از جمهوریخواهان بود از چهره‌های میانه‌رو و محترمی به‌شمار می‌رفت که تعداد قابل‌توجهی از قوانین مدنی و زیست‌محیطی را به تصویب رساند. سال‌های نخست زندگی و تحصیلات. اندرسون در شیکاگو متولد شد. مادرش، جنی اولیویا جانسون (۱۸۷۷–۱۹۲۵)
متولد شد. مادرش، جنی اولیویا جانسون (۱۸۷۷–۱۹۲۵) دختر ملوانی از اهالی لولِئو در سوئد بود که در جوانی به آمریکا آمده و سپس وارد کار چوب شده بود. پدر المر، آرنه کیلسبرگ اندرسون (۱۸۶۶–۱۹۲۶) از مهاجران اهل سولور در نروژ بود که در شیکاگو سکونت گزید و به عنوان راننده تراموا در خط هالست، بیرون از پارکینگ خودرویی بلوار آشلند، مشغول به کار شد. اندرسون در خاطراتش اینطور می‌نویسد: «قدیمی‌ترین خاطره‌ای که از پدرم دارم مربوط می‌شود به زمانی که با او سوار تراموا می‌شدم و وقتی به سر تقاطع می‌رسیدیم به من اجازه می‌داد تا
وقتی به سر تقاطع می‌رسیدیم به من اجازه می‌داد تا زنگ را به صدا دربیاورم.» البته هنگامی که او شش ساله بود، پدر و مادرش از هم جدا شدند. اندرسون هرگز به علت این جدایی پی نبرد و هیچ‌وقت هم از آنها در این مورد سؤالی نپرسید. المر به همراه مادر و خواهرش کارولین که در آن زمان نوزاد بود به ماسکگون ایالت میشیگان نقل مکان کرد. برادران بزرگترش، آرنولد و آروین کمی بعد در این شهر به آنها ملحق شدند. بعد از جدایی، فرزندان خانواده اندرسون گهگاهی با پدرشان در تماس بودند. المر در نه سالگی به نوع خفیفی از فلج کودکان مبتلا شد
در نه سالگی به نوع خفیفی از فلج کودکان مبتلا شد اما با ورزش موفق شد توان و قدرت بدنی خود را بازیابد. مادر اندرسون زندگی خود را وقف خدمت به کلیسا نمود و مراقب بود تا فرزندانش در فضای کلیسای لوتری پرورش یابند؛ درهمین راستا اندرسون نیز به عضویت کلیسای لوتری «منجی ما» در ماسکگون درآمد. زمستان ۱۹۲۵ بود که مادرش سرما خورد و این سرماخوردگی به ذات‌الریه تبدیل شد. او در تاریخ ۳ مارس ۱۹۲۵ در حالیکه اندرسون در کنارش حضور داشت، در منزل درگذشت. در عرض یک سال، پدرش نیز بر اثر سکته قلبی در خیابانی در شیکاگو از دنیا رفت.
اثر سکته قلبی در خیابانی در شیکاگو از دنیا رفت. اندرسون در سال ۱۹۲۶ درسش را در دبیرستان به اتمام رساند و سپس وارد اولین دوره کالج تازه تأسیس جونیور ماسکگون شد. دو سال بعد از آنجا فارغ‌التحصیل شد و نخستین دیپلم این کالج را از آن خود کرد. او در حین تحصیل، شغلی نیز در شرکت جی‌جی فیگن و شرکاء داشت که در زمینه املاک و مستغلات فعال بود. به‌علاوه، به عنوان گزارشگر پاره‌وقت نیز برای روزنامه محلی «کرونیکال» کار می‌کرد. در همان حال اقدام به انتشار روزنامه‌ای در کالج محل تحصیلش نمود. اندکی بعد، او و برادرانش کسب‌وکار
تحصیلش نمود. اندکی بعد، او و برادرانش کسب‌وکار خود را به راه انداختند که نامش شرکت املاک‌ومستغلات ماسکگون بود. البته این شرکت گاهی به نمایندگی از شرکت بیمه مرکوری، بیمه حوادث نیز می‌فروخت. «در آن سال‌ها خیلی زود به پختگی رسیدم. من در کار فروش خانه و مزارع بودم. بیمه می‌فروختم، ویراستاری روزنامه کالج را بر عهده داشتم و در همان حال گزارشگر نیمه‌وقت یک روزنامه محلی بودم. شروع به مطالعه و یادگیری دربارهٔ چیزهایی کردم که هیچ وقت فکر نمی‌کردم اصلاً وجود داشته باشند. واقعاً دوران فوق‌العاده‌ای بود.» اندرسون در
واقعاً دوران فوق‌العاده‌ای بود.» اندرسون در سال ۱۹۲۸ از کالج فارغ‌التحصیل شد. تمام روزهای سال بعد را به عنوان فروشنده برای شرکت شلدون، جایی خارج از مینیاپولیس، کار کرد. «آن یک سالی که در مینیاپولیس بودم باعث شد تا بفهمم چیزهای بیشتری می‌خواهم. دوست داشتم در دانشگاه مینه‌سوتا ثبت نام کنم. من معمولاً برای شروع هر کاری هدف خاصی دارم. حالا قصدم از ورود به دانشگاه مینه‌سوتا نیل به سه هدف بود: می‌خواستم مدرکی داشته باشم تا به واسطه آن امنیت شغلی پیدا کنم. در واقع دوست نداشتم کسی از من پیشی بگیرد صرفاً به این
دوست نداشتم کسی از من پیشی بگیرد صرفاً به این دلیل که او مدرک دارد و من ندارم. دلیل دیگر این بود که شاید از این طریق امکان آشنایی با زنی را پیدا می‌کردم که بتواند همسرم باشد. من همواره در آرزوی داشتن خانه و خانواده بودم. احساس تنهایی می‌کردم. فهمیده بودم که اگر همچنین بخواهم یک فروشنده دوره‌گرد باقی بمانم و مدام در جاده‌ها باشم، هرگز نمی‌توانم زنی را که دوست دارم، ملاقات کنم. هدف سوم من این بود که اوقات خوشی داشته باشم. خب، راستش من فروشنده خیلی خوبی بودم و از پولی که درمی‌آوردم هم مراقبت می‌کردم؛ بنابراین
از پولی که درمی‌آوردم هم مراقبت می‌کردم؛ بنابراین هدف من فقط تفریح، پیدا کردن دختر موردعلاقه‌ام و گرفتن مدرک بود. حالا اگر در این راه چیزی هم یادمی‌گرفتم، برایم در درجه دوم اهمیت قرار داشت!» او در سال ۱۹۳۱ دانشگاه مینه‌سوتا فارغ‌التحصیل شد. سیاست. اندرسون که از جمهوریخواهان مترقی محسوب می‌شد، طی سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۸ در خدمت مجلس قانونگذاری ایالت مینه‌سوتا بود. حمایت از او به دلایل مختلفی صورت می‌گرفت که از جمله آنها می‌توان به مواردی همچون تدوین برنامه‌هایی برای آموزش کودکان استثنائی، معرفی الکل به عنوان
برای آموزش کودکان استثنائی، معرفی الکل به عنوان ماده‌ای که به سلامت بدن آسیب می‌زند، برپایی کمسیون برنامه‌ریزی کلانشهرها در شهرهای دوقلوی این ایالت و اجرای قانون نظام استخدام عادلانه (مینه‌سوتا پنجمین ایالتی بود که این قانون را به تصویب رساند) اشاره کرد. اندرسون در سال ۱۹۶۰ در انتخابات فرمانداری با نامزد دموکرات‌ها، اُرویل فریمن وارد رقابت شد. او در سال ۱۹۹۹ گفت پس از اینکه از قول فریمن شنیده‌است که علی‌رغم مخالفت قاضی فدرال، او همچنین مایل است برای درهم‌شکستن اعتصاب در کارخانه بسته‌بندی گوشت آلبرت‌لیا،
اعتصاب در کارخانه بسته‌بندی گوشت آلبرت‌لیا، گارد ملی مینه‌سوتا را فرا بخواند، تصمیم گرفته‌است در انتخابات شرکت کند. اندرسون با بیش از بیست هزار رأی برنده این رقابت شد. در طول دوران فرمانداری وی، پرنده غواص شمالی به عنوان پرنده بومی این ایالت معرفی شد و در همین راستا چندین منطقه حفاظت‌شده نیز به وجود آمد. لایحه الحاقی وضع مالیات بر تاکونیت (نوعی سنگ آهن) و همچنین قانون عدم تبعیض در حوزه مسکن به تصویب رسید. او رقابت انتخاباتی دو سال بعد را با کمترین اختلاف در تاریخ انتخابات ایالات متحده واگذار کرد. این
در تاریخ انتخابات ایالات متحده واگذار کرد. این انتخابات در ۶ نوامبر ۱۹۶۲ برگزار شد ولی نتایج آن ۲۱ مارس ۱۹۶۳ اعلام گردید. اندرسون تا پایان عمر در حزب جمهوریخواه باقی ماند البته از موضع محافظه‌کارانه‌ای که حزب در پیش گرفته بود، ناراضی بود. بطوریکه در دهه ۱۹۶۰، دیدگاه‌های او در سوی اقلیت حزب قرار داشت. وی طی مصاحبه‌اش در سال ۲۰۰۳ با روزنامه پایونیرپرس در شهر سنت‌پاول گفت: «دوباره این را به مردم می‌گویم که من مایل هستم به عنوان یک جمهوریخواه لیبرال شناخته شوم، حتی اگر این حرف ناپسند به نظر بیاید.» اندرسون در
حتی اگر این حرف ناپسند به نظر بیاید.» اندرسون در سال ۲۰۰۴ از مقامی که در حزب داشت کناره‌گیری کرد تا از جان کری، نامزد دموکرات‌ها در مقابل جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور جمهوریخواه وقت، حمایت کند. او به قدری از دولت بوش مأیوس شده بود که در یادداشتی در روزنامه استارتریبون مینیاپولیس مدعی شد رئیس‌جمهور بوش و معاون او، دیک چنی، «اخبار کذب را بی‌درنگ و با تمام وجود اشاعه می‌دهند.» و همچنین چنی را مردی شرور خواند که تصمیم‌گیرنده اصلی در دولت است.
عمادالملک بصیری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده ایل قشقایی در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
ازرا تفت بنسون (Ezra Taft Benson) (۴ اوت ۱۸۹۹–۳۰ مه ۱۹۹۴)، کشاورز، مقام دولتی و رهبر مذهبی آمریکایی بود که در جریان هر دو دوره ریاست‌جمهوری دوایت آیزنهاور، به عنوان پانزدهمین وزیر زراعت ایالات متحده و از سال ۱۹۸۵ الی مرگش در سال ۱۹۹۴، به‌عنوان سیزدهمین رئیس کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (کلیسای LDS) خدمت کرد. اوایل زندگی. بنسون در یک مزرعه در ویتنی آیداهو بدنیا آمد و بزرگترین فرزند از یازده فرزند خانواده بود. وی پسر نوهٔ ازرا تفت بنسون که در سال ۱۸۴۶ توسط بریگم یانگ به‌عنوان عضو در نصاب دوازده حواری
توسط بریگم یانگ به‌عنوان عضو در نصاب دوازده حواری منصوب شد، بود. زمانی‌که بنسون ۱۲ ساله بود، پدرش به‌عنوان مبلغ مذهبی به ایالت‌های غرب میانه ایالات متحده فراخوانده شد و مادر حاملهٔ بنسون را همراه با هفت فرزند تنها گذاشت. بنسون بخش عمدهٔ ادارهٔ مزرعه را به‌عهده گرفت و به قول خواهرش «او مدت دوسال جایگاه پدر را داشت». بنسون حرفه آکادمیک خود را در کالج کشاورزی ایالت یوتا (USAC دانشگاه ایالتی مدرن یوتا) آغاز کرد و در این دانشگاه بود که برای نخستین بار با خانم آینده‌اش، فلورا اسمیت بنسون آشنا شد. بنسونیک ربع در
فلورا اسمیت بنسون آشنا شد. بنسونیک ربع در میان در USAC زندگی می‌کرد و در مزرعه خانوادگی کار می‌کرد. بنسون از سال ۱۹۲۱ تا سال ۱۹۲۳ در یک مأموریت به عنوان مبلغ مذهبی در کلیسای LDS در بریتانیا کار کرد. در هنگام خدمت به عنوان مبلغ مذهبی و به ویژه دوره خدمت در شهر شفیلد، بنسون به اهمیت کتاب مورموم برای پیام مورمونیسم و در گرویدن مردم بر این عقیده، پی برد. به دلیل ضدیت محلی و تهدیدات خشونت، رهبران کلیسای LDS، دیوید اٌ مک‌کی حواری را شخصاً برای نظارت از این مأموریت مذهبی فرستادند. مک‌کی تحت تأثیر بنسون قرار گرفت
مذهبی فرستادند. مک‌کی تحت تأثیر بنسون قرار گرفت و وی را به‌عنوان رئیس کنفرانس نیوکاسل تعیین کرد. بنسون پس از انجام مأموریت خود، در دانشگاه بریگم یانگ تحصیل کرد و کارشناسی خود را در سال ۱۹۲۶ در این دانشگاه به اتمام رسانید. بنسون در آن سال کمی بعدتر از برگشت از مأموریت در هاوایی، با فلورا اسمیت آموسن ازدواج کرد. آن‌ها جمعاً شش فرزند داشتند. بنسون در سال ۱۹۲۷ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ اقتصاد زراعتی از دانشگاه ایالتی آیووا بدست آورد. چند سال بعد کارهای مقدماتی را برای مدرک دکترا در دانشگاه کالیفرنیا
مقدماتی را برای مدرک دکترا در دانشگاه کالیفرنیا در بریکلی انجام داد اما هرگز آن را به اتمام نرسانید. بنسون درست پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد، به‌منظور پیشبرد مزرعهٔ خانوادگی در به ویتنی برگشت. بعدها نماینده ترویج کشاورزی شهرستان در شهرستان اونیدا ایالت آیداهو شد. سپس ناظر تمامی نمایندگان شهرستان شد و در سال ۱۹۳۰ به بویزی رفت. بنسون تناوب در کشت و زرع، بهبود غلات، کود شیمیایی، کنترل آفات و ایجاد شرکت‌های تعاونی کشاورزان را برای بازاریابی فراورده‌های کشاورزی، تشویق کرد. بنسون در زمان اقامت در بویزی، در دفتر
تشویق کرد. بنسون در زمان اقامت در بویزی، در دفتر توسعه مرکزی ایالتی که با خدمات توسعهٔ دانشگاه آیداهو در ارتباط بود، نیز کار کرد. وی همچنین یک شرکت تعاونی کشاورزان را تأسیس کرد. بنسون رئیس انجمن بهبود متقابل مردان جوان سهام بویزی بود و بعداً مشاور ریاست سهام شد. بنسون از سیاست‌های ملی کشاورزی که در دههٔ ۱۹۳۰ در زمان فرانکلین دلانو روزولت تطبیق شده بود، انتقاد کرد. به ویژه علیه یارانه‌های کشاورزی و تلاش اداره تنظیم کشاورزی برای افزایش قیمت‌ها از طریق پرداخت پول به کشاورزان به‌منظور از بین بردن محصولات و
پول به کشاورزان به‌منظور از بین بردن محصولات و کشتن احشام، اعتراض کرد. بنسون در سال ۱۹۳۹ رئیس سهام بویزی آیداهو شد. در اواخر همان سال به واشینگتن دی. سی رفت و دبیر اجرائی شورای ملی شرکت‌های تعاونی کشاورزی شد و بر حدود پنج هزار شرکت تعاونی کشاروزی که از دو میلیون کشاورز در سراسر کشور نمایندگی می‌کرد، منصوب شد. بنسون نخستین رئیس سهام یک کلیسای جدید در واشینگتن دی. سی شد. حواری. بنسون در سال ۱۹۴۳ به سالک لیک سیتی رفت تا در مورد پذیرش و عدم پذیرش شغل جدید از رهبران کلیسا مشورت بگیرد. رهبران کلیسا به‌طور
از رهبران کلیسا مشورت بگیرد. رهبران کلیسا به‌طور غیرمنتظره به وی گفتند که با آن‌ها بپیوندد. در ۷ ماه اکتبر سال ۱۹۴۳، بنسون و اسپنسز دبلیو. کیمبل (۱۸۹۵–۱۹۸۵)، هردو به عضویت نصاب دوازده حواری کلیسا منصوب شدند و دو سمت را که در اثر مرگ دو تن از حواریان آن کلیسا در تابستان آن سال خالی شده بود، پر کردند. از آنجائیکه کیمبل از لحاظ مراتب در اول تعیین شده بود، از این‌رو نسبت به بنسون در نصاب به وی ارشدیت قائل شدند. به‌مجرد فوت کیمبل در سال ۱۹۸۵، بنسون رئیس بعدی کلیسا شد. در سال ۱۹۴۶، نخستین هیئت رئیسه کلیسا، بنسون
شد. در سال ۱۹۴۶، نخستین هیئت رئیسه کلیسا، بنسون را به هدف نظارت بر تلاش‌های امدادی کلیسا پس از جنگ دوم جهانی به اروپا فرستاد. بنسون یازده ماه را در اروپا سپری کرد، ۶۱۰۰۰ مایل را طی کرد و بر دوهزار تن اموال تدارکاتی از جمله تدارکات به آلمان و لهستان نظارت کرد. بنسون با یادآوری این تجربه به خانمش نوشت: «بسیار خوشحالم که شما و کودکان از منظر ویرانی هولناک جنگ در امان بمانید. ترس دارم که نتوانم آن‌ها را از یاد ببرم». حواری گوردون بی. هینکلی، از تجربه بنسون در اروپا چنین یادآوری می‌نماید: «مطمئن هستم که ایجاد
اروپا چنین یادآوری می‌نماید: «مطمئن هستم که ایجاد احساسات قوی وی یعنی نفرت نسبت به کمونیسم و سوسیالیسم ناشی از میوه تلخ دیکتاتوری بود که وی چشیده بود.» در ۲۵ ماه آوریل سال ۱۹۵۰، بنسون نیابتاً با اوا آمندا بنسون، دختر عموی مجرد خود ازدواج کرد و خانمش به عنوان به وکیل وی ایستاد بود. آموزه‌های بنسون به‌عنوان حواری، دورهٔ مطالعاتی سال ۲۰۱۵ در انجمن امداد یکشنبه کلیسای LDS و کلاس‌های میلچیزیدوک پریستود بود. حرفهٔ سیاسی. در سال ۱۹۴۸، توماس اِی دیویی، نامزد جمهوری‌خواه انتخابات ریاست‌جمهوری قبل از انتخابات همان
انتخابات ریاست‌جمهوری قبل از انتخابات همان سال به بنسون از بنسون درخواست نمود تا وزیر کشاورزی ایالات متحده شود. اگرچه بنسون از رابرت ای تاف، پسر مامای خود در برابر آیزنهاور برای نامزدی حزب جمهوری‌خواه حمایت کرد و با آیزنهاور آشنایی نداشت، اما با این وجود پس از این‌که آیزنهاور به ریاست‌جمهوری برگزیده شد، بنسون را به‌عنوان وزیر کشاورزی منصوب کرد. بنسون با اجازه و تشویق دیوید اْ. مک‌کی، رئیس کلیسا این سمت را پذیرفت؛ از این‌رو بنسون همزمان هم در کابینه ایالات متحده و هم در نصاب دوازده حواری خدمت کرد. بنسون پس
و هم در نصاب دوازده حواری خدمت کرد. بنسون پس از ادوارت اورت در سال ۱۸۵۲، نخستین عضو روحانی بود که وزیر کابینه شد که سبب ایجاد یک اندازه بحث و جدل در عبور از مرز بین کلیسا و دولت شد. شورای کلیساهای آمریکا، با بنسون به دلیل عضویت در آنچه که یک «دین غیر مسیحی یا بت‌پرست… دشمن با ایمان مسیحی انجیلی کتاب مقدس» می‌پنداشتند، مخالف کرد. زمانی که بنسون مسئولیت وزارت کشاورزی را به‌عهده گرفت، این وزارت ۷۸۰۰۰ کارمند و ۲٫۱ میلیارد دلار بودجه سالانه داشت.
طاق تراژان یک طاق پیروزی رومی است که در شهر تیمگاد (ثموگادی باستانی) در نزدیکی باتنه، الجزایر واقع شده و بین اواخر قرن دوم و اوایل قرن سوم ساخته شده‌است. سه ایوان طاق در بخش غربی شهر، در ابتدای خیابان دکمنوس ماکزیموس (شرقی-غربی) و انتهای جاده‌ای که از لامبایزیس می‌آمده، قرار دارند. تاریخچه. کتیبه روی اتاقک بالایی تاق، پایه‌گذاری مستملکه از طرف تراژان را در سال ۱۰۰ ثبت کرده‌است. مواد تزئینی بنا با کناره‌های تاق‌های جانبی جدا شده از دیوار، با یک پایه منحنی شکل گرفته شده‌است که دو تاقچه جانبی برجسته و هم راستا
گرفته شده‌است که دو تاقچه جانبی برجسته و هم راستا را تشکیل می‌دهد. این تاقچه‌ها و تزیینات مجلل در عناصر معماری، همگی نیازمند بررسی و زمان‌سنجی دقیق تر هستند. این تاق همراه با کل محوطه باستانی تیمگاد، از سال ۱۹۸۲ به عنوان میراث جهانی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است. گزارش تاق. ارتفاع طاق به ۱۲ متر می‌رسد، با یک طاق مرکزی به ارتفاع ۶ متر که امکان عبور ابزارهای ترابری را می‌دهد که شیارهای عمیقی در زمین از زیر گذرگاه تاق به جا گذاشته‌اند. کمانه‌های جانبی تاق هر کدام ۳٫۷۵ متر بلندا داشته و مخصوص
جانبی تاق هر کدام ۳٫۷۵ متر بلندا داشته و مخصوص گذرگاه پیاده بوده‌است. در بالای طاق‌های جانبی در دو طرف، طاقچه‌های مستطیلی عمیقی وجود دارد که با ستون‌های کورنتی ساقه‌ای صاف از سنگ مرمر رنگی روی قفسه‌ها، کنار آن‌ها قرار گرفته‌اند. طاقچه‌ها برای نگهداری مجسمه‌ها طراحی شده بودند که اکنون گم شده‌اند. کل مجموعه هر طاق و طاقچه جانبی توسط دو ستون کورنتی قرمز قاب شده بود که از دیوارها جدا شده بود و توسط پایه‌ها پشتیبانی می‌شد. گلدسته ای که در بالای دیوار بالای قوس‌های جانبی قرار دارد از بالای ستون‌ها بیرون زده و یک
جانبی قرار دارد از بالای ستون‌ها بیرون زده و یک پدینت منحنی به نوبه خود روی آن قرار گرفته‌است. اتاق زیر شیروانی باید با گروهی از مجسمه‌های به یاد ماندنی پوشیده شده باشد. مجسمه‌های دیگری در زمان‌های پس از این به طاق اضافه شد. که شامل مجسمه ای از خدایان مریخ و یکی از کنکوردیا است که در زمان امپراتور Septimius Severus توسط Lucius Licinius Optatianus به مناسبت انتخاب او به عنوان شعله مادام العمر مستعمره ساخته شد.
فرنسیس پین بینگهام بولتون (Frances Payne Bingham Bolton) (۲۹ مارس ۱۸۸۵–۹ مارس ۱۹۷۷)، سیاستمدار جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو بود. او در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و نخستین زنی بود که از از ایالت اوهایو در کنگره انتخاب شد. بولتون در اواخر دههٔ ۱۹۳۰، در قبال سیاست خارجی موضع انزواگرایانه اتخاذ کرد و در سال ۱۹۴۰ با (پیش‌نویس) قانون خدمات انتخابی و در سال ۱۹۴۱ با قانون وام و اجاره مخالفت ورزید. در جریان جنگ خواستار تبعیض زدایی از واحدهای پرستاری نظامی شد که همگی سفیدپوست و زنان بودند. در سال ۱۹۴۷ لایحهٔ
که همگی سفیدپوست و زنان بودند. در سال ۱۹۴۷ لایحهٔ طولانی مدت را برای آموزش پرستاری تهیه کرد اما این لایحه به تصویب نرسید. زمانی‌که بعد از جنگ پیش‌نویس این لایحه دوباره وارد مجلس شد، بولتون سرسختانه از خدمت نظامی اجباری زنان حمایت کرد. بلتون با اشاره به نقش برجستهٔ زنان در جنگ گفت: ادامهٔ ایفای این نقش اصلی برای زنان اشد ضرورت است. بلتون نقش زنان را تهدید به ازدواج نمی‌دانست و استدلال می‌کرد که زنان در خدمت سربازی، شخصیت و مهارت‌های خود را توسعه می‌دهند و از این‌رو جایگاه آن‌ها در خانواده بلند می‌رود.
و از این‌رو جایگاه آن‌ها در خانواده بلند می‌رود. بولتون به‌عنوان یکی از اعضای کمیتهٔ روابط خارجی مجلس، سرسختانه از سازمان ملل بویژه صندوق کودکان ملل متحد (UNICEF) و استقلال مستعمرات آفریقایی حمایت کرد. اوایل زندگی. بولتون با نام فرنسیس پین بینگهام ۲۹ مارس سال ۱۸۸۵ در شهر کلیوند ایالت اوهایو متولد شد. بولتون دختر چارلز ویلیام بینگهام (۱۸۴۶–۱۹۲۹) و مری پری (نام تولد: پین) بینگهام (۱۸۵۴–۱۸۹۸) بود. خواهران و برادران وی عبارت بودند از اولیور پری بینگهام، ویلیام اچ. بینگهام، الیزابت بیردسلی (موسوم به بینگهام)
اچ. بینگهام، الیزابت بیردسلی (موسوم به بینگهام) بلاسم و هنری پین بینگهام. ناتان پی. پین (شهردار پیشین کلیوند)، اولیورد آزار پین (که در شرکت نفتی استاندارد اویل کار کرد) و فلورا پین خاله (خانم ویلیام کالینز ویتنی، وزیر نیروی دریایی ایالات متحده)، از جمله اعضای فامیل مادری بولتون بودند. هنری بی. پین، سناتور ثروتمند ایالات متحد، پدربزرگ مادری بولتون بود. فرنسیس در مدارس خصوصی در شهر کلیوند ایالت نیویورک و پاریس درس خواند. حرفه. بولتون که در بخش‌های بهداشت، آموزش پرستاری و سایر خدمت اجتماعی، آموزش و کارهای
آموزش پرستاری و سایر خدمت اجتماعی، آموزش و کارهای خیریه فعالیت می‌کرد، چند ماه پس از فوت همسرش چستر سی. بولتون در سال ۱۹۳۹، جانشین وی شد. بولتون پس از انتخابش در دوره باقی‌مانده شوهر مرحومش، از اخذ پول مستمری متعارف شامل باقی حقوقی که شوهر مرحومش در صورت ختم دوره خدمتش دریافت می‌کرد، خودداری کرد. او از حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و دوم نمایندگی می‌کرد که اکثراً از حومهٔ شرقی شهر کلیوند تشکیل شده بود. بولتون چهارده دوره دیگر نیز خدمت کرد که سه دورهٔ آن همراه با پسرش اولیور پی. بولتون بود. بولتون و الیور به‌عنوان
اولیور پی. بولتون بود. بولتون و الیور به‌عنوان مادر و پسری که با هم در مجلس خدمت می‌کردند، در برنامه تلویزیونی شغل من چیست؟ ظاهر شدند. طبق گزارش‌ها، زمانی که پسر بولتون علیه بولتون رای داد، بولتون نجواگونه در صحن مجلس گفت: «آن پسر خوانده من است». یک تحقیق محرمانه سال ۱۹۴۳ کمیتهٔ امور خارجی مجلس نمایندگان توسط آیزابا برلین به وزارت امور خارجه بریتانیا، بولتون را چنین توصیف کرد: بولتون که در کمیتهٔ امور خارجی مجلس خدمت می‌کرد، پس از سقوط پایگاه فرانسه در شهر دین بین فو در ماه مه سال ۱۹۵۴ با جان فاستر دالس،
دین بین فو در ماه مه سال ۱۹۵۴ با جان فاستر دالس، وزیر امور خارجه تماس گرفت و از وی خواست که پرستار ژنویو دوگالارد را به ایالات متحده بخواهد. پس از ورود دوگالارد در ماه ژوئیه، بولتون وی را «نماد ویژگی‌های قهرمانانه بودن زنان در جهان آزاد» توصیف کرد. دوگالارد پس از دریافت مدال نشان افتخاری آزادی رئیس‌جمهوری، در یک ضیافت شام سیصد نفره اعضای کنگره در شهر کلیوند زادگاه بولتون در یک سیاحت بیرون از کشور، مورد پذیرایی قرار گرفت. بولتون بر قانون حقوق مدنی سال ۱۹۵۷، ۱۹۶۰، ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ و قانون حق رای‌دهی سال ۱۹۶۵ رای
۱۹۶۰، ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ و قانون حق رای‌دهی سال ۱۹۶۵ رای مثبت داد. کمیتهٔ امور خارجی مجلس نمایندگان. در سال ۱۹۵۵ بولتون نخستین زن آمریکایی عضو کنگره بود که ریاست یک هیئت نمایندگی بین‌المللی را به‌عهده داشت و از منابع خود برای تأمین مالی آن استفاده کرد. خانم بولتون به‌عنوان عضو کمیتهٔ فرعی در امور آفریقا کمیتهٔ امور خارجی مجلس نمایندگان، این را مسئولیت خود می‌دانست که تا حد امکان از آفریقا بازدید نماید. بولتون که در ۱ سپتامبر به سنگال رسید، شش هفته بعدی را با هواپیما، قطار ریل، قایق و ماشین خودرو، سراسر قاره را
قطار ریل، قایق و ماشین خودرو، سراسر قاره را رفت و آمد کرد. ایست‌های مهم وی در کشورهای لیبریا، غنا (که از آن‌زمان تا حال به نام ساحل عاج مشهور است)، کنگوی بلژیک، رودزیای شمالی (زامبیای فعلی)، رودزیای جنوبی (زیمبابوه فعلی)، آفریقای جنوبی و اتیوپی بود. با ملی‌گرایان برجسته مانند قوام نکرومه، سیاست‌مداران قدرتمندی چون هایله سلاسی و زنان برجسته همچون ملکه مادر توتسی‌ها ملاقات کرد. بلتون در جریان سفر خود زمان زیادی در دیدار از مدارس و صحبت با جوانان و ملاقات با زنان از همه اقشار جامعه در بازارها یا درمان‌گاه‌ها،