payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صنایع تسلیحاتی کشور را برعهده داشت، از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران و معاون وزیر دفاع بود، از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳ ریاست سازمان صنایع هوافضا را برعهده داشت و از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان معاون آماد، امور صنعتی و تحقیقاتی وزارت دفاع فعالیت می‌کرد. او از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ مشاور وزیر دفاع بود، در فاصله سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ فرماندهی قرارگاه مهارت‌آموزی کارکنان وظیفه نیروهای مسلح را برعهده داشت، از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ قائم‌مقام وزیر دفاع بود و از ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان قائم‌مقام وزیر
بود و از ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان قائم‌مقام وزیر صنعت، معدن و تجارت فعالیت می‌کرد.
«خیابان واریک» ترانه ای از دافی خوانندهٔ اهل ولز و یکی از قطعه‌های اولین آلبوم استودیویی او با نام "راک‌فِری" است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. عنوان ترانه به ایستگاه متروی خیابان واریک لندن اشاره دارد. این آهنگ توسط جیمی هوگارت، اِگ وایت و دافی نوشته شده و تهیه‌کننده‌اش هوگارت بوده‌است. «خیابان واریک» در ماه می سال ۲۰۰۸ در قالب سومین تک‌آهنگ (دوم در آمریکای شمالی) آلبوم "راک‌فری" منتشر شد اما به دلیل فروش نسخهٔ دانلود دیجیتال، از ماه‌های مارس و آوریل وارد چارت‌های موسیقی شده بود. این قطعه در فهرست «۱۰۰ ترانهٔ
موسیقی شده بود. این قطعه در فهرست «۱۰۰ ترانهٔ برتر سال ۲۰۰۸» مجلهٔ رولینگ استون جایگاه چهل و یکم را به‌خود اختصاص داده‌است. موسیقی. «خیابان واریک» در گام سی بمل ماژور نوشته شده، تمپوی آن ۸۴ ضرب در دقیقه و محدودهٔ وکال آن G3 تا D5 است. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی «خیابان واریک» که اولین بار در در ۲۳ آوریل ۲۰۰۸ از کانال ۴ بریتانیا پخش شد را دانیل ولف کارگردانی کرده‌است. این ویدئو که تقریباً از یک برداشت تشکیل شده با ترک کردن ایستگاه متروی خیابان واریک توسط دافی آغاز می‌شود. او که در صندلی عقب یک تاکسی نشسته
آغاز می‌شود. او که در صندلی عقب یک تاکسی نشسته همان‌طور که آهنگ را می‌خواند اشک می‌ریزد. ویدئو با تصویر دافی که هنوز در ماشین است و اشک‌هایی که آرایشش را خراب کرده‌اند را پاک می‌کند تمام می‌شود. سکانس تاکسی قرار بود فقط یک صحنه از ویدیو باشد اما کارگردان با دیدن اشک‌های دافی به فیلمبرداری آن به عنوان تمام موزیک ویدیو ادامه داد. این ویدئو در سال ۲۰۰۸ نامزد دریافت جایزهٔ موسیقی ویدیوی ام‌تی‌وی در رشتهٔ «بهترین ویدیوی بریتانیا» بود اما در نهایت جایزه به «خفه شو و بذار برم» تینگ تینگز رسید. فهرست قطعه‌های
شو و بذار برم» تینگ تینگز رسید. فهرست قطعه‌های تک‌آهنگ. سی‌دی نسخهٔ بریتانیا صفحهٔ ۷ اینچی نسخهٔ بریتانیا نسخهٔ دانلود دیجیتال استرالیا نسخهٔ مَکسی آلمان نسخهٔ بی-ساید آی‌تیونز
چاچ اون مکسری ( زاده۶ نوامبر ۱۹۹۹ ، بوریرام) یک بازیکن والیبال سالنی اهل تایلند است. وی تا به امروز عضو تیم ملی والیبال زنان تایلند می باشد.
یانیک ژادو ( زاده ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۷) یک فعال محیط زیست و سیاستمدار اهل فرانسه است. وی در سال ۲۰۰۹ پس از پیروزی در انتخابات پارلمان اروپا توانست به‌عنوان یکی از نمایندگان حزب سبز فرانسه به پارلمان اروپا راه یابد. ژادو نامزد حزب سبز در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ فرانسه بود و سرانجام با کسب تنها ۴/۶ درصد از آرا در دور اول در جایگاه ششم قرار گرفت. پیش از سیاست. ژادو پیش از ورود به سیاست به‌عنوان یک فعال محیط زیست و فعال حقوق بشر فعالیت می‌کرد. وی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ مدیر گرین پیس در فرانسه بود و فعالیت‌های این
۲۰۰۸ مدیر گرین پیس در فرانسه بود و فعالیت‌های این سازمان در فرانسه تحت نظارت وی بود. فعالیت سیاسی. در سال ۲۰۰۹ ژادو اعلام کرد که گرین پیس را ترک می‌کند تا فهرست حزب سبز فرانسه را در انتخابات پارلمان اروپا در غرب فرانسه رهبری کند. لیست تحت رهبری وی برنده ۱۶/۶۵ درصد از آرا شد و او به نمایندگی پارلمان اروپا انتخاب شد. وی در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹ نیز مجدداً پیروزی در این منطقه را تکرار کرد. در سال ۲۰۱۶ ژادو در انتخابات درون حزبی حزب سبز فرانسه برای انتخاب نامزد این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۷ فرانسه شرکت
این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۷ فرانسه شرکت کرد و با موفقیت نامزد حزبش در انتخابات شد. ژادو در فوریه ۲۰۱۷ اعلام کرد که به نفع بنوا آمون، عضو حزب سوسیالیست که دارای عقاید اکوسوسیالیستی بود از انتخابات کنار می‌کشد. بنوا آمون سرانجام در دور اول انتخابات پنجم شد و نتوانست به دور دوم راه یابد. در سال ۲۰۲۱ ژادو مجدداً اعلام کرد که می‌خواهد نامزد حزبش در انتخابات ریاست‌جمهوری شود. رقیب او در انتخابات درون حزبی این‌بار ساندرین روسو، فعال اکوفمینیست و اکوسوسیالیست بود که مواضع چپ‌گرایانه‌اش به شدت با مواضع
بود که مواضع چپ‌گرایانه‌اش به شدت با مواضع لیبرال ژادو در تضاد بود. یانیک ژادو درنهایت توانست با نتیجه نزدیک ۵۱ به ۴۹ درصد روسو را شکست دهد و نامزد حزبش در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ فرانسه شود. وی در انتخابات با کسب ۴/۶ درصد از آرا در دور اول در جایگاه ششم قرار گرفت و نتوانست به دور دوم راه یابد.
یان پاوئو کروک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است و از سال ۱۹۶۹ در شهر ووچ مشغول فعالیت هنری است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شیطان در کلاس هفتم"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "کونوپیلکا"، "آبروی فرزند"، "کینگ‌سایز"، "خرده‌دهقانان"، "سرزمین موعود" و "تبر" اشاره کرد.
فرهاد آریان‌فر (زادهٔ ۱۳۴۶ خرم‌آباد) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس اداره آمادگی رزمی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کند، همچنین مدرس دانشگاه افسری امام علی است. آریانفر از ابتدای دهه ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ فرمانده تیپ ۲۲۳ تکاور پرندک بود، از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین فرمانده لشکر ۲۳ تکاور فعالیت می‌کرد، در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ فرماندهی قرارگاه منطقه‌ای غرب نزاجا را برعهده داشت، از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ معاون عملیات نیروی زمینی ارتش بود و از سال ۱۴۰۱ نیز رئیس اداره آمادگی رزمی ستاد
بود و از سال ۱۴۰۱ نیز رئیس اداره آمادگی رزمی ستاد کل نیروهای مسلح است. وی در سال ۱۳۹۹ درجه سرتیپی دریافت کرد.
ضد هنر (انگلیسی: Anti-art) اصطلاح کم‌کاربردی است که برای مجموعه‌ای از مفاهیم و نگرش‌هایی به کار می‌رود که تعاریف پیشین از هنر را رد می‌کنند و هنر را به‌طور کلی زیرِ پرسش می‌برند. تا حدودی متناقض، ضد هنر تمایل دارد این پرسش و رد آن را از دید هنری انجام دهد. این اصطلاح با جنبش دادا وابسته است و به‌طور کلی منسوب به مارسل دوشان پیش از جنگ جهانی اول در حدود سال ۱۹۱۴، زمانی که او آغاز به بهره بردن از اشیای بازیافت‌شده به عنوان هنر کرد، پذیرفته شده است. از آن برای توصیف اشکال انقلابی هنر به‌کار می‌رود. این اصطلاح
توصیف اشکال انقلابی هنر به‌کار می‌رود. این اصطلاح بعدها به‌دست هنرمندان مفهومی دهه ۱۹۶۰ برای توصیف آثار کسانی که ادعا می‌کردند به‌طور کلی از هنر، از ساخت آثار قابل فروش کناره‌گیری کرده‌اند، به‌کار برده شد. بیان ضد هنر ممکن است شکل سنتی داشته باشد یا نباشد یا معیارهای تعریف شدن به عنوان یک اثر هنری را سازگار با استانداردهای مرسوم داشته باشد. آثار ضد هنر ممکن است بیانگر رد صریح داشتن معیارهای تعریف‌شده مرسوم به عنوان ابزاری برای تعریف هنر چیست و چه چیزی نیست باشد. آثار ضد هنر ممکن است استانداردهای هنری مرسوم
آثار ضد هنر ممکن است استانداردهای هنری مرسوم را به‌طور کلی رد کنند، یا انتقاد را تنها بر جنبه‌های ویژه‌ای از هنر، مانند بازار هنر و هنر عالی متمرکز کنند. برخی از آثار ضد هنر ممکن است فردگرایی در هنر را رد کنند، در حالی که برخی ممکن است «جهان‌شمولی» را به عنوان یک عامل پذیرفته‌شده در هنر رد کنند. افزون بر این، برخی از اشکال ضد هنر، هنر را به‌طور کامل رد می‌کنند، یا این ایده را که هنر قلمرو یا تخصص جداگانه‌ای است رد می‌کند. آثار ضد هنری نیز ممکن است بر اساس در نظر گرفتن هنر به عنوان سرکوبگر بخشی از مردم، هنر
نظر گرفتن هنر به عنوان سرکوبگر بخشی از مردم، هنر را رد کنند. آثار هنریِ ضدهنر ممکن است با این گمانه که عموماً گمان می‌رود جدایی بین هنر و زندگی وجود دارد، اختلاف دیدگاه داشته باشند. آثار هنری ضد هنر ممکن است این پرسش را مطرح کنند که آیا «هنر» واقعاً وجود دارد یا خیر. «ضد هنر» به عنوان یک «نئولوژیزم متناقض» نامیده می‌شود، زیرا مخالفت آشکار آن با هنر در سازگاری با اصول قرن بیستم یا «هنر مدرن»، به‌ویژه جنبش‌های هنری که دارای خود هستند، دیده شده است. - آگاهانه به دنبال سرپیچی از سنت‌ها یا نهادها بود. با این
به دنبال سرپیچی از سنت‌ها یا نهادها بود. با این حال، ضد هنر خود یک جنبش هنری متمایز نیست. این معمولاً با زمانی که طول می‌کشد نشان داده می‌شود - طولانی‌تر از زمانی که معمولاً به‌دست جنبش‌های هنری در بر می‌گیرد. با این حال، به برخی از جنبش‌های هنری برچسب «ضد هنر» زده می‌شود. جنبش دادا را نخستین جنبش ضد هنر می‌دانند. گفته می‌شود که خود اصطلاح ضد هنر به‌دست دادائیست مارسل دوشان در سال ۱۹۱۴ پدید آمد، و حاضر-آماده‌های مارسل دوشان او، به عنوان نمونه‌های نخستین اشیای ضد هنر بیان شده است. تئودور دبلیو. آدورنو در
ضد هنر بیان شده است. تئودور دبلیو. آدورنو در "نظریه زیبایی‌شناسی" (۱۹۷۰) بیان کرد که «... حتی الغای هنر نیز به هنر ارج می‌گذارد زیرا ادعای حقیقت هنر را جدی می‌گیرد». ضد هنر به‌طور کلی در دنیای هنر به عنوان هنر پذیرفته شده است، اگرچه برخی، هنوز حاضر-آماده‌های مارسل دوشان را به عنوان هنر رد می‌کنند، برای نمونه گروه هنرمندان استاکیست که «ضد ضد هنر» هستند.
میکووای چیشلاک (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، کارگردان فیلم و هنرمند کاباره اهل لهستان است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی"، "گوش آقای رئیس"، "زیبا و بیکار"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "در خوشی و سختی"، "چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد" و "پدر متیو" اشاره نمود.
روابط خارجی بین جمهوری آرژانتین و جمهوری خاوری اروگوئه بیش از یک قرن است که وجود داشته‌است. هر دو کشور تا اوایل قرن نوزدهم بخشی از امپراتوری اسپانیا و پس از آن، استان‌های متحد ریو د لا پلاتا بودند. تاریخ. در ابتدا، هر دو ایالت مدرن آرژانتین و اروگوئه بخشی از نایب السلطنه امپراتوری اسپانیا در ریو د لا پلاتا بودند. بوئنوس آیرس در آن زمان پایتخت بود و باندا اورینتال استانی در این مستعمره بود. در این دوره، بوئنوس آیرس و مونته ویدئو با دو حمله بریتانیا به ریو د لا پلاتا مواجه شدند. در اولین مورد، بریتانیا با
د لا پلاتا مواجه شدند. در اولین مورد، بریتانیا با موفقیت به بوئنوس آیرس حمله کرد و بعداً از ارتشی که در مونته‌ویدئو به رهبری سانتیاگو دو لینیرس بود، شکست خورد. بریتانیا برای بار دوم به مونته‌ویدئو حمله کرد، اما نتوانست به بوئنوس آیرس حمله کند و بوئنوس آیرس برای پایان مخاصمه از بریتانیا خواست به اشغال مونته ویدئو پایان دهد. پادشاه اسپانیا فردیناند هفتم در جریان جنگ شبه جزیره اسیر شد و ژوزف بناپارت فرانسوی جایگزین او شد. او به عنوان یک پادشاه قانونی به رسمیت شناخته نشد و سلطنت اسپانیا بدون حاکم باقی ماند.
شناخته نشد و سلطنت اسپانیا بدون حاکم باقی ماند. این باعث واکنش‌های سیاسی در سراسر امپراتوری اسپانیا شد. لینیرس علیرغم اینکه اصالتاً فرانسوی بود، حکومت ژوزف را رد کرد و وفاداری خود به پادشاه اسیر را اعلام نمود، اما خاویر د الیو به او اعتماد نکرد و حکومتی مجزا در مونته ویدئو ایجاد کرد. مارتین د آلزاگا، متحد الیو در بوئنوس آیرس، با سازماندهی شورشی تلاش کرد تا لینیرس را به چالش بکشد ولی شکست خورد. زمانی که لینیرس عزل شده و نایب السلطنه جدید، بالتاسار هیدالگو د سیسنروس، جایگزین شد، الیو دست از استقلال‌طلبی خود
سیسنروس، جایگزین شد، الیو دست از استقلال‌طلبی خود برداشت. با این حال، با بدتر شدن وضعیت اسپانیا در جنگ شبه جزیره، در بوئنوس آیرس اهالی محلی انقلاب مه را رقم زدند و سیسنروس را خلع کردند و دولتی به نام خونتا ایجاد شد. این اتفاقات آغازگر جنگ استقلال آرژانتین شد. مونته ویدئو پس از این اتفاقات به عنوان پایتخت جدید نایب‌السلطنه اسپانیا اعلام شد و به پایگاه سلطنت‌طلبان ناراضی تبدیل گردید. با این حال، سایر اهالی سرزمین باندا اورینتال به پایتخت خود، مونته ویدئو، نپیوستند و به رهبری خوزه گرواسیو آرتیگاس، با سر دادن
و به رهبری خوزه گرواسیو آرتیگاس، با سر دادن شعار گریهٔ آسنسیو، شهر را تا زمان شکست محاصره کردند. اروگوئه پس از جنگ سیسپلاتین با وساطت بریتانیای کبیر استقلال خود را به دست آورد. در طول جنگ داخلی اروگوئه، آرژانتین از حزب ملی این کشور حمایت می‌کرد و این چنین، دو کشور در طول جنگ اتحاد سه‌گانه متحد بودند. از پایان قرن نوزدهم، هر دو کشور میراث اروپایی مشابهی دارند. آنها همچنین روابط بسیار نزدیک اقتصادی، فرهنگی و سیاسی با یکدیگر دارند. علاوه بر این، از حدود سال ۱۹۶۰، مهاجرت قابل توجهی از اروگوئه به آرژانتین وجود
مهاجرت قابل توجهی از اروگوئه به آرژانتین وجود داشته‌است و امروزه، حدود ۱۲۰۰۰۰ نفر در اروگوئه متولد شده و در آرژانتین زندگی می‌کنند. پیوندهای سیاسی. دو حزب سیاسی اصلی اروگوئه قبل از سال ۲۰۰۲، حزب کلرادو و حزب ملی، که هر دو احزاب سنتی نامیده می‌شوند، ریشه در احزاب منقرض شده آرژانتینی، اتحاد گرایان و فدرال‌ها دارند که به نوبه خود میراث خوزه آرتیگاس هستند. در طول قرن اول استقلال اروگوئه، رقابت میان دو حزب در کشور بسیار وسیع و غیرقابل مهار بود و نهایتاً جنگ داخلی در اروگوئه منجر به جنگ داخلی آرژانتین شد. اختلاف
در اروگوئه منجر به جنگ داخلی آرژانتین شد. اختلاف مرزی. مرزهای بین آرژانتین و اروگوئه برای اولین بار در کنوانسیون صلح ۱۸۲۷ ایجاد شد. نواقص باقی مانده از آن پیمان، در معاهده مرزی ۱۹۷۳ برطرف شد و مرز اروگوئه و آرژانتین در جایی در امتداد رودخانه اروگوئه تعیین شد. بر اساس دکترین زبالوس، که توسط صدراعظم آرژانتین ، استانیسلائو سورو زبالوس، بین سال‌های ۱۸۵۴ و ۱۹۲۳ تعیین شد، اروگوئه نباید بر ریور پلاته که فقط مربوط به آرژانتین است، دسترسی داشته باشد. در دوران ریاست جمهوری خوزه فیگوئروآ آلکورتا در آرژانتین، سه حادثه
خوزه فیگوئروآ آلکورتا در آرژانتین، سه حادثه بزرگ رخ داد: در معاهده ای که در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۸ تنظیم شد، تنها حد خشکی بین آرژانتین و اروگوئه در جزیره مارتین گارسیا ایجاد شد. رسوایی‌های دیپلماتیک. در دوران ریاست جمهوری خورخه باتل در اروگوئه، خیانت یک روزنامه‌نگار در سال ۲۰۰۲ یک حادثه دیپلماتیک قابل توجه را به همراه داشت، زمانی که تفسیری خارج از موضوع در تلویزیون اروگوئه پخش شد که در آن بتل توصیف می‌کرد که "آرژانتینی‌ها همه دزد هستند". این حادثه پس از یک هفته، که باتل علناً در تلویزیون آرژانتین عذرخواهی کرد، حل
باتل علناً در تلویزیون آرژانتین عذرخواهی کرد، حل شد. یکی دیگر از سوتی‌ها، از رئیس‌جمهور اروگوئه خوزه موخیکا بود که در جلسه ای پخش شد که در آن او گفت "ما با تُرک بیشتر جور بودیم، اما با این بانوی پیر معامله نمیشه کرد" و اشاره به حاکمان آرژانتینی کارلوس منم و کریستینا کرشنر داشت. کریستینا کرشنر در طی یک سخنرانی گفت که " خوزه گرواسیو آرتیگاس می‌خواست آرژانتینی باشد و ما به او اجازه ندادیم"، این جمله برای مدتی در اروگوئه تکرار شد. روابط تیره در دوران کرشنر. پس از اعلام ساخت یک آسیاب خمیر کاغذ در سمت اروگوئه‌ای
اعلام ساخت یک آسیاب خمیر کاغذ در سمت اروگوئه‌ای رودخانه اروگوئه توسط سازنده اسپانیایی ENCE در سال ۲۰۰۳، هر دو کشور اولین تنش‌های دیپلماتیک قابل توجه خود را از سال ۱۹۵۲ تجربه کردند؛ مشکل قبلی به زمانی برمی‌گشت که رئیس‌جمهور خوان پرون تلاش کرده بود بانکداری فراساحلی آرژانتین را در کشور همسایه محدود کند. پل‌های روی رودخانه اروگوئه بیش از یک سال بسته بود. اگرچه برنامه‌های آسیاب ENCE در سال ۲۰۰۵ لغو شد، ایجاد کارخانه دوم توسط Botnia فنلاند در سال ۲۰۰۵ اعلام شد و این کارخانه در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد مناقشه آسیاب
و این کارخانه در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد مناقشه آسیاب خمیر بین آرژانتین و اروگوئه همچنان موضوع بحث و مناقشه است، به ویژه پس از گزارش‌های مداوم در مورد افزایش آلودگی آب در منطقه که بعداً مشخص شد تخلیه فاضلاب از شهر Gualeguaychú باعث آن است. امروزه. آرژانتین یک سفارت در مونته ویدئو، ۴ کنسولگری (در کلونیا دل ساکرامنتو، فرای بنتوس، پایساندو و سالتو) دارد. اروگوئه دارای یک سفارت در بوئنوس آیرس و ۲ کنسولگری عمومی (در کوردوبا و روزاریو)، ۳ کنسولگری (در کولون، کنکوردیا و گوالگوایچو)، ۲ کنسولگری افتخاری (در مندوزا و
و گوالگوایچو)، ۲ کنسولگری افتخاری (در مندوزا و نوکوئن) است. هر دو کشور اعضای مؤسس مرکوسور بودند. هر دو کشور اعضای کامل گروه ۷۷، گروه ریو، انجمن ادغام آمریکای لاتین، انجمن آکادمی‌های زبان اسپانیایی، سازمان کشورهای آمریکایی، سازمان کشورهای ایبرو-آمریکایی، اتحادیه آمریکای جنوبی و گروه کارینز هستند. در سال ۲۰۰۹، اروگوئه سیاست خود مبنی بر امتناع از حق فرود هواپیماهای نظامی بریتانیا در پروازهایشان به جزایر فالکلند را اعلام کرد و در سال ۲۰۱۰ اجازه نداد کشتی‌های بریتانیایی فالکلند در بندر مونته ویدئو پهلو بگیرند.
فالکلند در بندر مونته ویدئو پهلو بگیرند. یکی از مهم‌ترین روابط تجاری بین اروگوئه و آرژانتین مربوط به گردشگری است. برای اروگوئه، گردشگران آرژانتین کلیدی است، زیرا ۵۶٪ از گردشگری خارجی را که هر سال دریافت می‌کنند و ۷۰٪ در ماه‌های تابستان را از این کشور دارد. در سال ۲۰۱۷، آرژانتین و اروگوئه یک یادداشت تفاهم برای اجرای پروژه «تقویت اتصال» (Fortalecimiento de la Conectividad) امضا کردند. این پروژه بر بهبود ارتباطات بین کشورها متمرکز است. هدف آن توسعه اتصال بیشتر با ایجاد پیوندهای فیبر نوری به نقاط اتصال
بیشتر با ایجاد پیوندهای فیبر نوری به نقاط اتصال بین‌المللی که ارائه‌دهندگان اینترنت بین‌المللی در آن قرار دارند و کابل‌های زیردریایی که به سواحل آرژانتین می‌رسند، است.
آپارتاید جنسیتی (همچنین آپارتاید جنسی یا آپارتاید جنس) تبعیض جنسیتی اقتصادی و اجتماعی علیه افراد به علت جنسیت یا جنس آنان است. این سیستمی است که با استفاده از شیوه‌های فیزیکی یا قانونی، برای تنزل افراد به جایگاه‌های پایین‌تر اجرا می‌شود. دانشور فمینیست، فیلیس چسلر، استاد روان‌شناسی و مطالعات زنان، این پدیده را این‌گونه شرح می‌دهد: «روش‌هایی که دختران و زنان را به وجودی فرعی و جداگانه محکوم می‌کند و پسران و مردان را به نگهبانان همیشگی عفت خویشاوندان زن خود تبدیل می‌کند». موارد آپارتاید جنسیتی نه تنها به
تبدیل می‌کند». موارد آپارتاید جنسیتی نه تنها به ناتوانی اجتماعی و اقتصادی افراد منجر می‌شود، بلکه می‌تواند به آسیب فیزیکی شدید نیز منجر شود.
جایزه دی.آی.سی.ای. برای دستاوردهای برجسته در طراحی بازی جایزه ای است که هر ساله توسط آکادمی علوم و هنرهای تعاملی در طی جوایز سالانه آکادمی دی.آی.سی.ای. اهدا می شود. این جایزه «به عنوانی اهدا می‌شود که عناصر تعاملی و غیرتعاملی را به بهترین نحو ترکیب می‌کند تا یک تجربه گیم‌پلی منسجم ایجاد کند. طراحی برجسته با طراحی سیستم متعادل، مکانیک منسجم که به جهت کلی زیبایی شناختی، چیدمان سطح، جریان چالش، عناصر پیشرفت، طراحی رابط، و مکانیک بازی های اجتماعی مربوط می شود، نمونه است. این جایزه طراح اصلی یا مدیر طراحی را در
است. این جایزه طراح اصلی یا مدیر طراحی را در معماری همه عناصر در یک طرح یکپارچه قدردانی می کند.» در ابتدا به عنوان دستاورد برجسته در طراحی تعاملی معرفی شد و در سومین جوایز سالانه دستاوردهای تعاملی تغییر نام داد. این جایزه در مراسم بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲ ارائه نشد.
کاژیمیش ویسوتا (؛ ؛ زادهٔ ۲ مارس ۱۹۵۴) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "باغ لوئیز"، "طایفه"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "خودِ زندگی"، "پزشکان"، "در خوشی و سختی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "کارآگاهان جنایی"، "خانه" و "مرشد و مارگاریتا" اشاره نمود.
فوندائیک ، مخفف عبارت «بنیاد کاربرد و آموزش علوم» در زیان اسپانیایی است، یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی است که بر آموزش و توسعه در مناطق روستایی کلمبیا و سایر کشورهای آمریکای لاتین تمرکز دارد. در سال ۱۹۷۴ در کلمبیا توسط گروهی از دانشمندان و متخصصان به رهبری فرزام ارباب، فیزیکدان مشهوری که در سال ۱۹۷۰ به عنوان استاد مدعو به دانشگاه واله آمده بود، ایجاد شد. در این مؤسسه دو برنامه اصلی وجود دارد: سیستم آموزشی خودآموز (SAT) که یک سیستم آموزشی سطح متوسطه که توسط بیش از ۲۵۰۰۰ دانش آموز در سراسر قاره آمریکا
توسط بیش از ۲۵۰۰۰ دانش آموز در سراسر قاره آمریکا استفاده می‌شود، و مرکز دانشگاهی برای رفاه روستایی (CUBR). هدف این برنامه درسی توسعه توانایی‌های دانش‌آموزان در پنج زمینه اصلی است: ریاضیات، علوم، زبان و ارتباطات، فناوری و خدمات به جامعه. تاریخچه. فوندایک در سال ۱۹۷۴ توسط گروهی از اساتید دانشگاه واله تأسیس شد. به گفته گوستاوو کورئا، مدیر FUNDAEC در سال ۲۰۰۲، این موسسه از نقل قولی از بهاءالله الهام گرفته ‌است - بهاءالله انسان را چون معدنی غنی از جواهرات گران‌قیمت توصیف می‌کند و می‌گوید که آموزش به تنهایی
توصیف می‌کند و می‌گوید که آموزش به تنهایی می‌تواند موجب آشکار شدن گنجینه‌های وجود انسان شود و بشر را قادر سازد از آن بهره‌مند شود:«انسان را به مثابه معدن که دارای احجار کریمه است مشاهده نما، به تربیت جواهر آن به عرصه شهود آید»آرمان‌های این موسسه عبارتند از: FUNDAEC به عنوان یک بنیاد توسعه خصوصی مستقر در کالی تأسیس شد و تعدادی پروژه توسعه را حول این هدف که جمعیت روستایی نه تنها از آموزش عالی بهره‌مند شوند، بلکه باید فعالانه در ایجاد و تولید دانش و فناوری مشارکت کنند. کیفیت زندگی و استاندارد زندگی آنها را
کنند. کیفیت زندگی و استاندارد زندگی آنها را بهبود بخشد. FUNDAEC به دنبال از بین بردن تصویر کشاورز فقیری بود که زندگی او باید توسط اعضای ممتاز جامعه برنامه‌ریزی و مدیریت شود؛ گسترش داده‌است پروژه‌ها. پروژه‌های FUNDAEC با "Centro Universitario de Bienestar Rural" (CUBR)، «مرکز دانشگاهی برای رفاه روستایی» در سال ۱۹۸۰ آغاز شد تا به عنوان پایه ای از تخصص برای توسعه و بررسی برنامه‌ها و پروژه‌ها باشد. در سال ۱۹۸۷، "System for Tutorial Learning" (SAT، مخفف اسپانیایی "Sistema de Aprendizaje Tutorial") تأسیس شد که
"Sistema de Aprendizaje Tutorial") تأسیس شد که تا سال ۱۹۹۶ در ۱۳ بخش از ۳۲ بخش کلمبیا استفاده شده‌است SAT، پس از اجرای گسترده، با قطع فرایند شهرنشینی، افزایش رفتار دموکراتیک و جنبه‌های برابری جنسیتی، فعالیت‌های فوق برنامه در جوامع، توقف حرکت مهاجرتی جمعیت، و ایجاد همکاری عمومی و خصوصی شناخته شده‌است. این سیستم به درخواست دولت تکرار شده و در سال ۱۹۹۶ توسط دولت هندوراس برای استفاده در آنجا مورد ارزیابی قرار گرفت. برنامه درسی به‌طور منحصر به فرد برای دانش آموزان روستایی، با استفاده از یک سری کتاب کار بسیار
روستایی، با استفاده از یک سری کتاب کار بسیار تعاملی، فرموله شده‌است، و معلمان آموزش دیده که خود از مناطق روستایی هستند، برنامه درسی را بر اساس یک برنامه منعطف برای رفع نیازهای دانش آموزان روستایی ارائه می‌کنند. هدف این برنامه درسی مهارت‌های مورد نیاز برای زندگی در روستا به جای علوم انتزاعی است، اما از ابتدا برای ساکنان روستایی توسعه یافته‌است. یکی از راه‌های تبدیل شدن به معلم خصوصی این برنامه، فارغ‌التحصیل شدن از سری کتاب‌های کار آن و شروع ارائه کلاس ثبت‌شده در دولت است. از آنجایی که تمرکز در جامعه باقی
در دولت است. از آنجایی که تمرکز در جامعه باقی می‌ماند، جامعه قوی تر می‌شود. FUNDAEC برنده "جایزه Change the World -- Best Practice" برای برنامه SAT خود از باشگاه بوداپست شده‌است و به گفته ارنست اولریش فون وایتزکر، به عنوان «بهترین پروژه آموزشی آن زمان» شناخته می‌شود. تا سال ۲۰۰۲ سیستم SAT در هندوراس، گواتمالا، اکوادور، ونزوئلا، پاناما، کاستاریکا، برزیل، کلمبیا مورد استفاده قرار گرفت و اولین مراحل اجرای این برنامه در زامبیا آغاز شد. به موازات پروژه SAT, FUNDAEC یک طرح مالی خرد را نیز آغاز کرد.
وستا سرخوش کرتیس (متولد تهران، ۱۳۳۰) موزه دار موزه بریتانیا در حوزه سکه‌های خاورمیانه است. او مدیر مشترک پروژه بین‌المللی سکه‌های پارتی (Sylloge Nummorum Parthicorum (SNP)) و سردبیر مشترک سری های SNP است. کرتیس در تهران به دنیا آمد. او فوق لیسانسش را در زمینه باستان‌شناسی خاورنزدیک و زبان‌های باستانی ایران از دانشگاه گوتینگن گرفت. دکترایش را در زمینه هنرهای پارتی از کالج دانشگاهی لندن دریافت کرد. در بین سال های 1983 تا 2003 میلادی او ویراستار مشترک بود. در بین سال های 1998 تا 2003 او منشی (Secretary) انجمن
سال های 1998 تا 2003 او منشی (Secretary) انجمن ایران‌شناسی بریتانیا (BIPS) بود. او بین سال‌های 2006 تا 2011 رئیس BIPS بود. او بین سال های 2005 تا 2010 منشی (secretary) انجمن سلطنتی سکه‌شناسی بود. کرتیس یکی از اعضای کمیته آکادمی بنیاد میراث ایران است. او مدیر افتخاری انجمن ایران‌شناسی بریتانیا است.. او با جان کرتیس، مدیر بنیاد میراث ایران و پروژه های ویژه خاومیانه در موزه بریتانیا ازدواج کرده است. وی در ایجاد مجموعه ایده ایران با بنیاد سودآور همکاری کرده است.
ادیتا خِربوش (؛ زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۸۱) بازیگر و مجری اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تنها عشق"، "عشق اول"، "رنگ‌های خوشبختی"، "کمیسر آلکس"، "در خوشی و سختی"، "پدر متیو"، "طایفه"، "خودِ زندگی"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "در خیابان سپولنی"، "کارآگاهان جنایی" و "خانه کشیش" اشاره نمود.
اِمیلیان کامینسکی (؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۵۲–۲۶ دسامبر ۲۰۲۲) بازیگر، صداپیشه و خواننده اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ماری کوری"، "طایفه"، "حدود پروردگار"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "سال‌های شیرین"، "ع چون عشق"، "شمش‌سازان" و "عملیات زرادخانه" اشاره نمود.
طایفه برازی یکی از طایفه های بزرگ و قدیمی ملت کورد است. برازی ها در تمام چهار بخش کوردستان پراکنده شده اند.با توجه به نوشته های تاریخی این طایفه همراه با طایفه های هم تبار خود از جمله ایل گلباغی و اردلان در زمان حمله سلجوقیان به آناتولی و شکست دولت مروانیان از کردستان ترکیه به کوردستان ایران مهاجرت کرده اند. محل سکونت آنها استان های شانلی اورفه و شرناق در کردستان ترکیه و در مناطق شمالی روژاوا که با دو استان ذکر شده هم مرز است می باشد و بخشی از آنها نیز در کردستان ایران در شهرستان های بیجار و دیواندره سقز و
ایران در شهرستان های بیجار و دیواندره سقز و سنندج ساکن هستند و به صورت پراکنده در اقلیم کردستان عراق نیز زندگی می کنند . زبان و گویش. طایفه ی برازی به زبان کوردی با گویش های سورانی در کوردستان ایران و کورمانجی در کردستان ترکیه سخن می‌گویند. افراد سرشناش. افراد سرشناسی مانند مراد کارایلان جزو کادر رهبری حزب کارگران کردستان و رهبر زندانی و مؤسس حزب کارگران کردستان عبدالله اوجلان از این طایفه هستند. افراد سرشناس دیگر. دین و مذهب. تقریبا تمام برازی ها مسلمان هستند. در کوردستان ایران اعضای این طایفه سنی شافعی
در کوردستان ایران اعضای این طایفه سنی شافعی هستند.و تقریبا در تمام چهار بخش دیگر کوردستان همین گونه است بجز بخشی از طایفه برازی در کردستان ترکیه مانند عشیرت اوجلان که علوی هستند. خاستگاه. خاستگاه احتمالی طایفه برازی جنوب شرقی ترکیه امروزی است و جمعیت بزرگی از این طایفه در استان های شرناخ و شانلی اورفه ساکن هستند. و به احتمال زیاد همین مناطق خاستگاه این طایفه است البته خود مردم این طایفه این مناطق را خاستگاه خود می دانند اما تاکنون تحقیق کاملی در مورد خاستگاه این مردم انجام نگرفته است .
سعید فرجیان‌زاده (زاده ۱۳۳۷ همدان) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان معاون هماهنگ‌کننده نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه پاسداران فعالیت می‌کند. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۹ و در ابتدای جنگ ایران و عراق در سپاه همدان آغاز کرد. او در مهرماه ۱۳۶۱ در منطقه قصر شیرین به اسارت نیروی زمینی عراق درآمد و تا سال ۱۳۶۹ در اسارت باقی ماند. فرجیان‌زاده از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۷ قائم‌مقام سازمان بسیج دانش‌آموزی و فرهنگیان بود، و از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ به‌عنوان رئیس سازمان بسیج مهندسین فعالیت می‌کرد. او در فاصله