payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد و در سال ۱۹۵۵ تکمیل شد و در سال ۱۹۶۲ وقف شد، موقعی که به جایگاه کلیسای جامع نیز، ارتقا یافت. این کلیسا به خاطر نمای بیرونی سفیدکاری شده و دو عدد مناره در پیشانی غربی شناخته شده است. این ساختمان هم چنین دارای شیشه‌های رنگی از پاریس است، که مناظری از انجیل را نشان می‌دهد.
سوزن‌دوزی ترکمنی یا سیاه دوزی هنری کاربردی تزئینی است که در لباس مردم از هر جنسیت و سنی در ایران و ترکمنستان استفاده می‌شود. سوزن‌دوزی در هر دو کشور با تهیه نخ‌های نازک ابریشمی آغاز می‌شود. این تکنیک منحصر به فرد به نخ درخشندگی می‌بخشد. دختران به‌طور سنتی سوزن‌دوزی را از مادر و مادربزرگ خود فرا می‌گیرند. در مناطق روستایی، الگوهای مورد استفاده هویت سرزمینی زنان سوزن‌دوز را آشکار می‌کند. که برای نماد عشق، دوستی، طبیعت و قدرت استفاده می‌شوند. سوزن‌دوزی در لباس عروسی، در لباس مراسم عزا و مراسم‌های فرهنگی و به
عروسی، در لباس مراسم عزا و مراسم‌های فرهنگی و به عنوان قسمت‌های تزئینی لباس‌های معمولی مانند روسری، مانتو، شلوار، شال و لوازم جانبی استفاده می‌شود. پیشینه. ترکمن‌ها از دیرباز به تهیه ابریشم که به عنوان ماده اصلی سوزن‌دوزی تلقی می‌شود پرداخته و دختران و زنان لباس‌های خود را با نخ‌های ابریشمی که با رنگ‌های طبیعی رنگرزی می‌شد، سوزن‌دوزی می‌کرده‌اند که از نغمه‌های زنان ترکمن و در ادبیات شفاهی آن به وضوح مشخص است. گلدوزی مصور ترکمن از زمان سکاها رایج بوده و در دیگر دوره ها به‌همراه سایر دوخت و دوزها از رواج
دیگر دوره ها به‌همراه سایر دوخت و دوزها از رواج کامل برخوردار بوده است دوره اوج این هنر را در دوران افشاریه و زندیه و به خصوص قاجاریه باید دانست و آثار باقیمانده از این دوران خود گواه این مدعاست. گستره جغرافیایی. در ایران این هنر عمدتاً در استان‌های خراسان شمالی و گلستان رواج دارد. اغلب اقوام ترکمن در شهرستان‌های بجنورد و راز و جرگلان سکونت دارند که هنر سوزن‌دوزی در میان زنان این اقوام رواج زیادی دارد. کاربردها. سوزن‌دوزی ترکمن که بدان سیاه‌دوزی نیز اطلاق می‌شود، در گذشته کاربرد فراوانی داشته‌است و در
می‌شود، در گذشته کاربرد فراوانی داشته‌است و در جامعه سنتی ترکمن برای تزیین لباس‌های مردان، زنان و کودکان و هم چنین پرده‌ها نیز استفاده می‌شد اما امروز عمدتاً در لباس زنان دیده می‌شود. ترکمن‌ها در مراسم مختلف از جمله آیین‌های دینی و مذهبی، مراسم سوگواری و عزا. در جشن و سرورها نوع پوشش مزین به سوزن‌دوزی استفاده می‌کند. این لباس‌ها بر اساس نوع مراسم دارای تزئینات متفاوتی است. لباسی که در مراسم‌های عروسی و جشن‌ها می‌پوشند به ویژه لباس عروس دارای سوزن‌دوزی بسیار بوده و از زیبایی خیره کننده‌ای برخوردار است. نوع
بوده و از زیبایی خیره کننده‌ای برخوردار است. نوع و مواد. نوع دوخت آن زنجیره فشرده و بسیار ریز است که در ترکمنی به آن سانجیم می‌گویند و بیشتر از نقوش هندسی و قرینه به صورت ذهنی بهره می‌گیرند. مواد اولیه مورد مصرف در سوزن‌دوزی ترکمن شامل نخ و پارچه است. ثبت جهانی. در آذر ۱۴۰۱ هنر سوزن‌دوزی ترکمنی به عنوان بیستمین عنصر میراث فرهنگی ناملموس در ایران ثبت جهانی شد.
آکادمی جهانی علوم (به انگلیسی: The World Academy of Sciences (TWAS)) یک است که برای کشورهای در حال توسعه تأسیس شده‌است. این آکادمی ۱۰۰۰ دانشمند را در حدود ۷۰ کشور متحد می‌کند و هدف اصلی آن ارتقای ظرفیت علمی و تعالی برای توسعه پایدار در کشورهای در حال توسعه است. قبلاً به عنوان آکادمی علوم جهان سوم شناخته می‌شد و دفتر مرکزی آن در محل در تریست ایتالیا بود. تاریخچه. TWAS در سال ۱۹۸۳ تحت رهبری برنده جایزه نوبل، عبدالسلام از پاکستان و گروهی از دانشمندان برجسته که مصمم به انجام اقدامی موثر در مورد وضعیت اسفبار
که مصمم به انجام اقدامی موثر در مورد وضعیت اسفبار تحقیقات علمی در کشورهای در حال توسعه بودند، تأسیس شد. اگرچه کشورهای در حال توسعه ۸۰ درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، اما تنها ۲۸ درصد از دانشمندان جهان از این کشورها هستند. این واقعیت نشان دهنده فقدان پتانسیل نوآورانه لازم برای حل مشکلات زندگی واقعی است که بر کشورهای فقیر تأثیر می‌گذارد. کمبود بودجه برای تحقیق، اغلب دانشمندان کشورهای در حال توسعه را مجبور به انزوای فکری می‌کند و مشاغل، مؤسسات و در نهایت کشورهایشان را به خطر می‌اندازد. دانشمندان در
کشورهایشان را به خطر می‌اندازد. دانشمندان در کشورهای در حال توسعه، معمولاً دستمزد کمی دریافت می‌کنند و برای کار خود احترام کمی قائل می‌شوند زیرا نقشی که تحقیقات علمی می‌تواند در تلاش‌های توسعه کشور ایفا کند دست کم گرفته می‌شود. این به نوبه خود منجر به فرار مغزها به نفع کشورهای پیشرفته می‌شود که کشورهای جهان سوم را بیشتر فقیر می‌کند. موسسات تحقیقاتی و دانشگاه‌ها در این کشورها با کمبود بودجه مواجه هستند و این موضوع، دانشمندان را مجبور می‌کند در شرایط سخت و اغلب با تجهیزات قدیمی کار کنند. بنابراین اعضای مؤسس
با تجهیزات قدیمی کار کنند. بنابراین اعضای مؤسس TWAS تصمیم گرفتند سازمانی را راه اندازی کنند که به موارد زیر کمک کند: شناسایی، حمایت و ارتقای کیفی تحقیقات علمی در کشورهای توسعه نیافته. فراهم کردن امکانات تحقیقاتی لازم برای پیشرفت کار دانشمندان آینده‌دار در این کشورها. تسهیل ارتباط بین دانشمندان و مؤسسات در کشورهای توسعه نیافته. تشویق همکاری بین افراد و مراکز بورسیه در کشورهای عضو و کشورهای توسعه یافته ترویج تحقیقات علمی در مورد مشکلات ریشه ای کشورهای در حال توسعه. از زمان آغاز به کار، هزینه‌های عملیاتی TWAS
از زمان آغاز به کار، هزینه‌های عملیاتی TWAS تا حد زیادی توسط کمک‌های سخاوتمندانه دولت ایتالیا پوشش داده شده‌است. از سال ۱۹۹۱ نیز، یونسکو، مسئولیت اداره امور مالی و کارکنان TWAS را بر اساس توافق‌نامه ای که توسط مدیر کل یونسکو و رئیس TWAS امضا شده‌است را بر عهده دارد. این آکادمی تا سال ۲۰۰۴ «آکادمی علوم جهان سوم» و قبل از سپتامبر 2012 «TWAS، آکادمی علوم برای کشورهای در حال توسعه» نام داشت، [۱] که به نام فعلی «آکادمی جهانی علوم برای پیشرفت» تغییر نام داد. [۲] جایزه تواس. جایزه TWAS جایزه سالانه ای است که در
جایزه تواس. جایزه TWAS جایزه سالانه ای است که در سال 1985 توسط TWAS برای "به تقدیر از" "برترین" "تحقیقات" "علمی" در جهان جنوب، تأسیس شد. منابع. ۱. Li, Jiao "TWAS changes name, but not its mission 2. "TWAS, صدای علم در جنوب". بایگانی شده از نسخه اصلی در ۸ فوریه ۲۰۱۸. بازیابی شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷.
کوئینتوس تیتوریوس سابینوس یک سردار (لگاتوس) اهل جمهوری روم بود که درطول فتح گالیا زیردست ژولیوس سزار خدمت می‌کرد و در ۵۴–۵۳ قبل از میلاد کشته شد. سزار نام او را در کتاب خویش، خاطراتی در باب جنگ گالی، آورده‌است. زندگی. در زمستان سال ۵۴–۵۳ ق.م. او و لوکیوس آئورونکولیئوس کوتا با یک لژیون (پیاده‌نظام رومی) و پنج کوهورس به اردوگاه آتوآتوکا (امروزه تنژران) فرستاده شدند که جزئی از قلمرو ابورون‌ها بود. کمی بعد، تحت رهبری آمبیوریکس و کاتوولکوس، ابورون‌ها بر استیلای رومیان شوریدند. پس چون شورشیان بکشتند آن سربازانِ
رومیان شوریدند. پس چون شورشیان بکشتند آن سربازانِ رومی را که ازبهرِ جمع‌آوری چوب بیرون رفته بودند، روبروی اردوگاه رومیان بایستادند تا درمحاصره‌اش بگیرند. لیکن به یک شبیخون رومیان پس‌رانده شدند. در اینجا، آمبیوریکس، به تدبیری هوشمندانه، توانست رومیان را راضی کند به ترک اردوگاهشان: چون رسولانِ رومی را گرد خویش آورد، کوشید نقش خود را در این شورش انکار کند و ایشان را گفت که آن روز، در کل گالیا، تدبیر یک شورش سراسری برضد رومیان را کرده بودند و قرار بوده نیروهای ژرمنی هم پشتیبانی‌اش بکنند. پس به رومیان پیشنهاد
ژرمنی هم پشتیبانی‌اش بکنند. پس به رومیان پیشنهاد کرد که اردوگاه خویش را ترک کنند؛ و ایشان را وعده کرد که یاری‌شان می‌کند بی‌دردسر از اردوگاه خود خارج شوند. فرستادگان رومی این پیام را به سردارانشان، سابینوس و کوتا، رساندند. در مجمع فرماندهی رومیان که بدان اردوگاه برگزار شد، در مورد خروج از آن بحث کردند. کوتا و بیشترِ تریبون‌ها و کِنتوریون‌ها توصیه کردند که بهتر است به همین اردوگاه به‌حال محاصره بمانند و بی‌اجازت قیصر (ژولیوس سزار) اقدامی نکنند؛ لیکن سابینوس بر این نظر بود که تنها راهِ به‌سلامت رستن همانا
بر این نظر بود که تنها راهِ به‌سلامت رستن همانا اعتماد کردن بر آمبیوریکس است و اردوگاه را ترک گفتن. درپایان، دیدگاه او رأی بیشتری آورد و بامدادان ارتش روم از اردوگاه بیرون شد و راهی شد. لیکن آنگاه که قوای روم هنوز درحال راهپیمایی بودند، نیروهای آمبیوریکس بر ایشان تاختن کردند و بکشتندشان. سابینوس، در آخرین کوشش خود برای رستن، مترجم خود را به‌پیش آمبیوریکس فرستاد و التماسش کرد و قسمش داد که سربازان خود را از کشتار رومیان بازدارَد. لیکن آمبیوریکس با تظاهر به آغازیدن مذاکراتْ سابینوس را در محاصره گرفته بکُشت.
مذاکراتْ سابینوس را در محاصره گرفته بکُشت. کوتا نیز که صورتش به یک تیر فلاخن زخمی شده بود، کمی بعد در نبرد جان داد و تنها شمار کمی از رومیان توانستند خود را به نیروهای تیتوس لابینوس برسانند. قیصر در کتاب خویش، "خاطراتی درباب جنگ گالی"، مسئولیت این فاجعه را متوجهٔ سابینوس می‌داند. او از این شکست چنان غمگین شد که ریش گذاشت و تا کین این کُشتگان را از ابورون‌ها نستاند، نتراشیدش.
یکمان (انگلیسی: ecumene؛ یونانی: οἰκουμένη، translit. oikouménē، lit) اصطلاحی که در یونانی باستان برای اشاره جهان شناخته شده، مسکون یا قابل سکونت استفاده می‌شد. در یونان باستان بخش‌هایی از جهان بود که جغرافی‌دانان یونانی می‌شناختند و به سه قاره (آفریقا، اروپا و آسیا) تقسیم می‌شد. در زمان امپراتوری روم، به کلیت تمدن و شامل امپراتوری سکولار و مذهبی اشاره می‌کرد. در کاربرد کنونی می‌تواند اشاره به مسیحیت به عنوان یک واحد یا به تمدن جهانی مدرن کند. این اصطلاح در نقشه‌کشی برای توصیف نوعی از نقشه جهان که در اواخر
نقشه‌کشی برای توصیف نوعی از نقشه جهان که در اواخر دوران باستان و قرون وسطی استفاده می‌شد بکار می‌رود. یونان. جغرافی دانان یونان و روم باستان اندازه تقریبی کره زمین را می‌دانستند، اما از بسیاری از قسمت‌های آن بی‌خبر بودند. اراتوستن سیرنی (۲۷۶–۱۹۶ قبل از میلاد) محیط زمین را با دقت قابل توجهی (در ۱۰٪ مقدار صحیح) استنتاج کرد. کراتس، نقشه‌بردار یونانی، حدود ۱۵۰ سال قبل از میلاد یک نقشه کروی زمین را اختراع کرد. کلودیوس بطلمیوس (۸۳–۱۶۱) سطح زمین را در جغرافیای خود محاسبه کرد و بخش مسکونی را ۱۸۰از درجه طول
خود محاسبه کرد و بخش مسکونی را ۱۸۰از درجه طول جغرافیایی (از جزایر فورچون در غرب تا سریکا (شمال چین) در شرق) تا حدود ۸۰ درجه عرض جغرافیایی (از Thule در شمال تا ضد Meroë در زیر استوا) توصیف کرد. . بنابراین در وسیع‌ترین گستره ممکن، یکمان باستان از شمال اروپا تا آفریقای استوایی و از اقیانوس اطلس تا غرب چین امتداد داشت. در طول قرون وسطی، این تصویر از جهان تا اسکاندیناوی گسترده شد، اقیانوس اطلس شمالی، آسیای شرقی و در نهایت آفریقای زیر استوایی را در خود جای داد. رم. این کلمه پس از تشکیل مجمع اسقفان از سراسر جهان
این کلمه پس از تشکیل مجمع اسقفان از سراسر جهان توسط کنستانتین در اولین شورای نیسیه در سال ۳۲۵ در مسیحیت پذیرفته شد. در آن زمان، این اصطلاح یونانی به‌طور خاص به جهان متمدن و سپس به امپراتوری روم اشاره داشت. این استفاده پس از اصلاحات دیوکلتیان ادامه یافت و امپراتوران بیزانس از آن برای اشاره به مدیریت امپراتوری خود استفاده کردند. قسطنطنیه «شهر جهانی» بود و پس از سال ۵۸۶، پاتریارک قسطنطنیه به عنوان «پتریارک جهانی قسطنطنیه» شناخته می‌شد. پاپ گرگوری اول با پذیرش این سبک توسط جان چهارم قسطنطنیه مخالفت کرد، زیرا
این سبک توسط جان چهارم قسطنطنیه مخالفت کرد، زیرا این روش حاکی از یک صلاحیت جهانی است که او معتقد بود برای هر کسی قانونی نیست. نامه پنجم او جان را مورد سرزنش قرار می‌دهد که علیرغم اینکه این عنوان به دستور امپراتور موریس اعطا شده بود، «تلاش کرد تا نام جدیدی را به دست آورد، که به موجب آن ممکن است قلب همه برادران آزرده شود». این نام همچنان توسط پلتریارکی ارتدوکس یونان به کار می‌رود، اگرچه با این مفهوم محدودتر بمعنی اسقف‌های پایتخت امپراتوری سابق هستند. دوره جدید. دین. در مسیحیت این مفهوم مشابه مفهوم امت در
جدید. دین. در مسیحیت این مفهوم مشابه مفهوم امت در اسلام بکار میرود. در قرن بیستم، این واژه برای اشاره به کلیسای مسیحی متحد که هدف نهایی جنبش یکمانی است به کار رفته‌است، یکمانی جنبشی برای اتحاد فرقه‌های مختلف مسیحیت است. کار جنبش یکمانی در قالب مذاکراتی که بین کمیته‌های فرقه‌های مختلف انجام می‌شود و همچنین از طریق گفتگوهای سازمان‌های بین فرقه‌ای مانند شورای جهانی کلیساها که به عنوان دامنه وب خود oikoumene.org ثبت شده انجام می‌شود. مسائل مربوطه شامل تعمید، عشای ربانی و خدمت است. فرهنگ. لوئیس مامفورد از
عشای ربانی و خدمت است. فرهنگ. لوئیس مامفورد از اصطلاح «یکمان» به معنای آکادمیک در اثر خود، "تکنیک و تمدن (۱۹۳۴)" استفاده کرد. ویلیام هاردی مک‌نیل در اثر خود "ظهور غرب (۱۹۶۳)" آن را رایج کرد و گفت یک جامعه جهانی واحد از طریق تسلط نهادهای سیاسی، علم، فناوری و اشکال اقتصادی اروپا(غرب) از اواخر قرن ۱۸ به بعد پدیدار شده‌است. می‌توان گفت که قبل از سفرهای اکتشافی بزرگ توسط کریستف کلمب، واسکو دوگاما و فردیناند ماژلان دو یکمان جداگانه وجود داشت - یکی جهان قدیم و دیگری جهان جدید و فاتحان اسپانیایی این دو را درهم
دیگری جهان جدید و فاتحان اسپانیایی این دو را درهم آمیختند و یکمان یکپارچه تشکیل شد. پیتر اسلوتردایک در ۲۰۰۵ در کتاب خود در درون دنیای سرمایه‌داری (Im Weltinnenraum des Kapitals، ۲۰۰۵) از اصطلاحات یکمان اولیه و یکمان ثانویه استفاده می‌کند. اسلوتردایک این اصطلاحات را مستقیماً از آثار اریک وگلین، به‌ویژه از جلد چهارم نظم و تاریخ ۱۹۷۴ -فصل "دوره یکمانی"، نقل می‌کند. نویسنده داستان‌های علمی تخیلی اورسولا لو گین Ursula Le Guin اصطلاح یکمان را در چرخه هاینیش خود استفاده می‌کند.
پرچم‌ها آهنگی از خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی جیسون درولو است. این آهنگ به عنوان سرود تبلیغاتی کوکاکولا برای جام جهانی ۲۰۱۸ در ۹ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد. در ۱۲ آوریل ۲۰۱۸، درولو این آهنگ را به صورت زنده در جایزه موسیقی اکو آلمان اجرا کرد. ورژن اسپانیایی با خواننده کلمبیایی مالوما در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸ منتشر شد. همچنین چندین ریمیکس با عنوان «Colours» منتشر شد. پیش‌زمینه. درولو برای تولید این آهنگ با کوکاکولا همکاری کرد. موزیک ویدیو. پیش نمایشی از موزیک ویدیو این آهنگ در کانال یوتیوب کوکاکولا در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸ منتشر
در کانال یوتیوب کوکاکولا در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸ منتشر شد. در ویدئو، جیسون درولو در حالی دیده می‌شود که نوشابه و توپی با نشان کوکاکولا در دست دارد و همچنین نماینده کمپین کوکاکولا است. موزیک ویدیو نسخه انفرادی این آهنگ در ۱۱ آوریل ۲۰۱۸ در حساب کاربری درولو در یوتیوب منتشر شد. دو روز بعد، موزیک ویدیو نسخه مالوما این تک آهنگ منتشر شد.
ارتش دوم لهستان () ارتش میدانی زیرمجموعه ارتش خلق لهستان بود، که در سال ۱۹۴۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. ارتش دوم یک واحد ارتش لهستان بود که در سال ۱۹۴۴ در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان بخشی از ارتش خلق لهستان تشکیل شد. این سازمان در ماه اوت تحت فرماندهی ژنرال‌های کارول سوویرسفسکی و استانیسلاو پوپلاوسکی آغاز به کار کرد و تشکیلات تحت فرماندهی ژنرال سویرچفسکی در ژانویه ۱۹۴۵ وارد خدمت فعال شد. ارتش دوم در نبرد باوتزن طی ۲۲ تا ۲۶ آوریل ۱۹۴۵ متحمل خسارات سنگینی شد. متعاقباً، ارتش دوم بخشی از آخرین حمله بزرگ
شد. متعاقباً، ارتش دوم بخشی از آخرین حمله بزرگ شوروی در جنگ جهانی دوم در اروپا، یعنی پیشروی به سمت پراگ، بود. در اوت ۱۹۴۵، بیشتر این تشکیلات برای ایجاد منطقه نظامی پوزنان مورد استفاده قرار گرفت.
کارول سوویرسفسکی (; – ) یا کارول شویرچفسکی فرمانده نظامی اهل لهستان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، مدال آزادسازی ورشو، نشان پرچم سرخ، و مدال تسخیر برلین شده‌است. سوویرسفسکی ژنرال ارتش سرخ لهستان و شوروی بود. او عضو حزب بلشویک بود و در طول جنگ داخلی روسیه در ارتش سرخ شوروی خدمت کرد و در جنگ‌ها علیه جمهوری‌های لهستان و اوکراین شرکت داشت. او همچنین در طول جنگ داخلی اسپانیا در کنار جمهوری‌خواهان شرکت داشت. در آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، او در حمله شوروی به لهستان شرکت کرد. در پایان جنگ، او به عنوان
به لهستان شرکت کرد. در پایان جنگ، او به عنوان یکی از رهبران دولت موقت وحدت ملی لهستان که تحت حمایت شوروی بود، منصوب شد. کمی بعد، سویرچفسکی در یک کمین در جاده‌ای روستایی که توسط شبه‌نظامیان انجام شد، به ضرب گلوله کشته شد. او برای چند دهه بعد به نمادی از تبلیغات کمونیستی تبدیل شد.
فلوریان سیویکی (; – ) فرمانده نظامی اهل لهستان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان چهلمین سالگرد خلق لهستان، نشان انقلاب اکتبر، و نشان لنین شده‌است. سیویسکی افسر نظامی، دیپلمات و سیاستمدار کمونیست لهستانی بود. او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۰ وزیر دفاع لهستان و ژنرال ارتش لهستان بود.
جین جو-دونگ (به هانگول: 진주동؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل کره شمالی است. او در دستهٔ ۵۴ کیلوگرم کشتی آزاد یک مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۷)، یک مدال طلای بازی‌های آسیایی (۱۹۹۸) و دو مدال طلای مسابقات قهرمانی کشتی آسیا (۱۹۹۷، ۲۰۰۰) را کسب کرده است.
فانتزی تجاوز جنسی (به‌عنوان تجاوز به عنف شناخته می‌شود)، یک فانتزی جنسی از تجاوز است که شامل تصور یا تظاهر به اجبار یا وادار کردن دیگری به فعالیت جنسی است. این بازیگری جنسی، شامل ایفای نقش‌های تجاوز جنسی اجباری می‌شود. پورنوگرافی تجاوز جنسی، ادبیات یا تصاویر مرتبط با تجاوز جنسی و گاهی سندرم استکهلم به‌عنوان وسیله‌ای برای برانگیختگی جنسی است. فانتزی. مطالعات نشان داده‌است فانتزی تجاوز یک فانتزی جنسی رایج در بین مردان و زنان است. فانتزی ممکن است فانتزیست را به عنوان کسی که به زور به رابطه جنسی وادار می‌شود یا
عنوان کسی که به زور به رابطه جنسی وادار می‌شود یا عامل تجاوز را شامل شود. مطالعه‌ای در سال ۱۹۸۵ توسط آرنت، فوهل و گود نشان داد که «تسلط یافتن یا مجبور به تسلیم شدن» دومین فانتزی رایج در نظرسنجی بوده‌است. مطالعه ای در سال ۱۹۸۸ توسط پلتیه و هرولد نشان داد که بیش از نیمی از پاسخ دهندگان زن در زندگی خود فانتزی رابطه جنسی اجباری را داشته‌اند. شایع‌ترین فرضیه، در مورد اینکه چرا زنان علاقه دارند خود را در وضعیت تجاوز تصور کنند، این است که فانتزی از احساس گناه ناشی از قضاوت جامعه خارج است - در حالت تجاوز، زن مجبور
از قضاوت جامعه خارج است - در حالت تجاوز، زن مجبور نیست مسئولیت تمایلات و رفتار جنسی خود را بپذیرد. مطالعه‌ای در سال ۱۹۷۸ توسط مورآلت (Moreault) و فولینستاد (Follingstad) با این فرضیه سازگار بود، و دریافت که زنان با سطوح بالایی از احساس گناه جنسی بیشتر احتمال دارد که موضوعات فانتزی را در مورد تحت سلطه بودن، تجاوز و درماندگی گزارش کنند. در مقابل، پلتیه و هرولد از معیارهای متفاوتی برای احساس گناه استفاده کردند و هیچ ارتباطی پیدا نکردند. تحقیقات دیگر نشان می‌دهد که زنانی که فانتزی‌های جنسی اجباری را گزارش
که زنانی که فانتزی‌های جنسی اجباری را گزارش می‌کنند نگرش مثبت تری نسبت به تمایلات جنسی دارند که با فرضیه احساس گناه در تناقض است. یک مطالعه جدیدتر در سال ۱۹۹۸ توسط استراسبرگ و لاکرد نشان داد که زنانی که در مورد زور خیال پردازی می‌کنند عموماً کمتر گناهکار و اروتوفیلیک تر هستند و در نتیجه فانتزی‌های مکرر و متنوع تری دارند. با این حال، گفته شده که فانتزی‌های اجباری رایج‌ترین نیستند. تجاوز جنسی مرد به زن ممکن است باعث تحریک جنسی شود یا از تصور صحنه ای که در آن زن ابتدا مخالفت می‌کند اما بعد دوست دارد و در
آن زن ابتدا مخالفت می‌کند اما بعد دوست دارد و در نهایت در رابطه جنسی شرکت می‌کند، یا صحنه ای که زن آن را دوست ندارد با فکر صدمه زدن به زن با برانگیختگی مرتبط است. شیوع در بین جنسیت‌ها. مطالعات متعدد نشان داده‌اند که تخیلات در مورد اجبار به داشتن رابطه جنسی معمولاً در همه جنسیت‌ها یافت می‌شود. ۴۵٫۸٪ از مردان در یک مطالعه در سال ۱۹۸۰ گزارش کردند که در طول رابطه جنسی دگرجنس گرا در مورد «صحنه ای که [آنها] تصور تجاوز جنسی توسط یک زن را داشتند» (۳٫۲٪ اغلب و ۴۲٫۶٪ گاهی)، ۴۴٫۷٪ از صحنه‌هایی که در آن زن اغوا شده
گاهی)، ۴۴٫۷٪ از صحنه‌هایی که در آن زن اغوا شده «تظاهر به مقاومت» و ۳۳ درصد تجاوز جنسی به زن دارد. مطالعه‌ای بر روی زنان دانشگاهی در سال ۱۹۹۸ نشان داد که بیش از نیمی از آنها درگیر تجاوز جنسی یا اجبار در رابطه جنسی بوده‌اند همچنین، مطالعه دیگری، به سادگی بیان کننده میل به اجبار در رابطه جنسی «علنی و نامحدود» گرایش‌های جنسی زنانه است. در یک مطالعه جدیدتر که روی بیش از ۴۰۰۰ آمریکایی انجام شد، ۶۱ درصد از پاسخ دهندگانی که خود را زن معرفی کردند، در مورد مجبور شدن به رابطه جنسی خیال پردازی کرده بودند. این در حالی
به رابطه جنسی خیال پردازی کرده بودند. این در حالی است که این آمار در مردان ۵۴ درصد بوده‌است. نقش بازی. یکی از شکل‌های نقش‌آفرینی جنسی، تجاوز به عنف است که به آن راویش یا نقش‌بازی جنسی اجباری نیز می‌گویند. در محافل بی‌دی‌اس‌ام (و گاهی خارج از این حلقه‌ها نیز)، برخی افراد صحنه‌های تجاوز جنسی را برای نقش‌آفرینی انتخاب می‌کنند – که ارتباط، رضایت و ایمنی از عناصر بسیار مهمی در این نوع روابط هستند. اگرچه رضایت یکی از مؤلفه‌های حیاتی هر بازی جنسی است، توهم عدم رضایت (یعنی تجاوز جنسی) برای حفظ این نوع فانتزی مهم
(یعنی تجاوز جنسی) برای حفظ این نوع فانتزی مهم است؛ بنابراین وجود یک کلمه ایمنی اقدام ایمنی رایج است، شایان ذکر است کلماتی که معمولاً فعالیت جنسی را متوقف می‌کنند (مثلاً "نه، بس کن، کمک، توقف") اغلب در این صحنه‌ها نادیده گرفته می‌شوند. ادامه نقش آفرینی جنسی پس از استفاده از کلمه ایمن به منزله تجاوز جنسی واقعی است، زیرا استفاده از کلمه ایمن نشان دهنده انصراف از رضایت فرد مفعول است.
پادشاهی اسپانیا () با مرگ کارلوس دوم، آخرین پادشاه هابسبورگ اسپانیا که در سال ۱۷۰۰ بدون فرزند درگذشت، وارد عصر جدیدی شد. جنگ جانشینی اسپانیا بین طرفداران شاهزاده بوربون و نوه لوئی چهاردهم، فیلیپ دوک آنژو، و مدعی اتریشی هابسبورگ، کارل، آرشیدوک اتریش (بعدها با نام "کارل ششم"، امپراتور مقدس روم شد) درگرفت. پس از پایان جنگ‌ها با معاهده اوترخت، حکومت فیلیپ با نام فلیپه پنجم در سال ۱۷۱۵ آغاز شد، اگرچه او مجبور شد از جایگاه خود در جانشینی تاج و تخت فرانسه چشم‌پوشی کند. اسپانیا وارد دوره اصلاحات و نوسازی و همچنین
کند. اسپانیا وارد دوره اصلاحات و نوسازی و همچنین ادامه زوال شد. ایده‌های عصر روشنگری در طول قرن هجدهم وارد اسپانیا و آمریکای اسپانیایی شد. تهاجم ناپلئون بناپارت به شبه جزیره ایبری در ۱۸۰۷–۱۸۰۸ ترتیبات سیاسی امپراتوری اسپانیا و امپراتوری پرتغال را به هم ریخت. قرن هجدهم در تاریخ‌نگاری اسپانیایی اغلب به عنوان اسپانیای بوربون نامیده می‌شود، اما بوربون‌های اسپانیا از سال ۱۸۱۴ تا ۱۸۶۸ (پس از بازگشت فرناندو هفتم)، از ۱۸۷۴ تا ۱۹۳۱ و از ۱۹۷۵ تا کنون به سلطنت ادامه دادند.
میرزا ختائی قلعه‌جوقی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم به عنوان نماینده بناب در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ایم چانگ کیون (؛ زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۹۶) که بیشتر با نام هنری آی ام () یا به تنهایی با نام چانگ‌کیون () شناخته می‌شود، رپر، خواننده و ترانه‌سرای اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان یکی از اعضای گروه پسرانهٔ مونستااکس فعالیت خود را آغاز کرد که از طریق برنامه واقع‌نمای شبکه ام‌نت به نام "نو. مرسی" زیر نظر استارشیپ انترتینمنت شکل گرفت. او فعالیت انفرادی خود را با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ "دوگانگی" آغاز کرد. اوایل زندگی. آی ام زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۹۶ در سوون، استان گیونگ‌گی، کره جنوبی است. زادگاه او گوانگجو در
گیونگ‌گی، کره جنوبی است. زادگاه او گوانگجو در کره جنوبی است. او سالهای ابتدایی زندگی خود را در خارج از کشور در بوستون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا گذراند و به زبان انگلیسی مسلط شد، جاییکه پدرش به عنوان یک دانشمند در دانشگاه هاروارد کار می‌کرد.
بهمن عطائی سیاستمدار ایرانی بود، که در دوره‌های بیست و یکم، بیست و دوم و بیست و سوم به‌عنوان نماینده ماهشهر از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی. بهمن عطائی در سال ١٣٠٠ زاده شد. پس از انجام تحصیلات مقدماتى و متوسطه به اروپا رفت و در رشته‏ معماری تحصیل کرد. پس از بازگشت به ایران در شركت ‌نفت استخدام شد. وی پس از مدتی استعفا داده شهردار خرمشهر شد. در انتخابات دوره‌های بیست ‏و یكم، بیست ‏و دوم و بیست ‏و سوم به عنوان نماینده مردم ماهشهر در مجلس حاضر شد. وقتى برادرش دریادار رمزى عطائى به فرماندهی
شد. وقتى برادرش دریادار رمزى عطائى به فرماندهی نیروى دریایى منصوب شد، پیمان‏كاری كلیه كارهاى ساختمانى نیروى دریایی در جنوب به وى واگذار کرد و او از این رهگذر صاحب ثروت زیادى شد. پس از عزل و دستگیری رمزى عطائى به اتهام فساد مالی در سال ۱۳۵۴، در دادگاه نظامی به جرم ارتشاء، سوء استفاده و تدلیس خلع درجه و روانه زندان شد.پس از این رویداد بهمن عطائى كه در آن روزها در اروپا زندگی می‌کرد دیگر به ایران بازنگشت. منابع.
لی جو هون (؛ زادهٔ ۶ اکتبر ۱۹۹۴) که بیشتر با نام هنری جوهانی () و جوهون (؛ ) شناخته می‌شود، رپر، خواننده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره‌ای مونستااکس است که در سال ۲۰۱۵، از طریق برنامه واقع‌نمای شبکه ام‌نت به نام "نو. مرسی" زیر نظر استارشیپ انترتینمنت شکل گرفت. فعالیت‌های دیگر. در فوریه ۲۰۲۲، جوهانی و همگروهی‌اش لی مین-هیوک و لیز از گروه آیو، از چهره‌های برند اولایو یانگ که در زمینهٔ لوازم آرایشی و مراقبت‌های پوستی فعالیت می‌کند، بودند.
زیتکالا-سا (به انگلیسی: Zitkala-Sa؛ لاکوتا: Zitkála-Šá، به معنی پرنده سرخ؛ – )، که همچنین با نام مبلغ مذهبی و متأهلی خود، گرترود سیمونز بونین (Gertrude Simmons Bonnin) نیز شناخته می‌شود، یک نویسنده، ویراستار، مترجم، نوازنده، معلم و فعال سیاسی یانکتون داکوتا در ایالات متحده آمریکا بود. او زنی بود که در دورانی که مردم بومی ایالات متحده نه از سوی دولت آمریکا، و نه شهروندان، به عنوان مردمان واقعی تلقی نمی‌شدند، مقاوم زندگی می‌کرد، زیتکالا-شا زندگی خود را وقف حفاظت و تجلیل از میراث بومی خود از طریق هنر و
وقف حفاظت و تجلیل از میراث بومی خود از طریق هنر و فعالیت‌های اجتماعی کرد. او چندین اثر نوشت که مبارزات خود با هویت فرهنگی، و کشش بین فرهنگ غالب که در آن تحصیل کرده بود، و فرهنگ داکوتا که در آن متولد و بزرگ شد را تشریح می‌کرد. کتاب‌های بعدی او جزو اولین آثاری بودند که داستان‌های سنتی بومیان آمریکا را در میان خوانندگان انگلیسی‌زبان سفیدپوست به‌طور گسترده رواج دادند. زیتکالا-سا یکی از بنیانگذاران شورای ملی سرخپوستان آمریکا در سال ۱۹۲۶ بود که برای لابی کردن برای حق شهروندی بومیان ایالات متحده و سایر حقوق مدنی
حق شهروندی بومیان ایالات متحده و سایر حقوق مدنی که مدتها از آن محروم بودند، تأسیس شد. زیتکالا-سا تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۸ به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. زیتکالا-سا، با همکاری موسیقیدان آمریکایی ویلیام اف، شعر و لیبرتو برای ترانه "اپرای رقص خورشید" (1913) ("The Sun Dance Opera") نوشت که نخستین اپرای بومیان آمریکا بود"." این اپرا به سبک موسیقی رمانتیک و بر اساس مضامین فرهنگی قبیله سو و یوت ساخته شد. زندگی. زیتکالا-سا در ۲۲ فوریه ۱۸۷۶، در منطقه حفاظت شده بومیان یانکتون در داکوتای جنوبی متولد شد. در هشت
بومیان یانکتون در داکوتای جنوبی متولد شد. در هشت سالگی، او سرزمین بومیان را ترک کرد تا به مؤسسه کار دستی وایت در ایندیانا برود، یک مدرسه شبانه‌روزی مبلغان، که در آنجا موهایش را برخلاف میلش کوتاه کردند، از صحبت کردن به زبان لاکوتا/لاکتیاپی خود منع شد و مجبور شد مناسک مذهبی را انجام دهد. این تجربه‌ای رایج برای هزاران کودک بومی در پی قانون صندوق تمدن در سال ۱۸۱۹ بود، که بودجه ای را برای مبلغان و گروه‌های مذهبی برای ایجاد سیستمی از مدارس شبانه‌روزی بومیان فراهم کرد و به زور کودکان بومی را جذب می‌کرد. در حالی