payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیل‌های دسامبر ۲۰۲۲ فیلیپین مجموعه‌ای از سیل‌های جاری شده است که استان‌های میسامی غربی و میسامی شرقی و قسمتی از جزایر ویسایا در فیلیپین را به شدّت تحت تأثیر قرار داد. سیل‌های جاری شده ناشی از بارش شدید بارانی است که در بخش‌های مرکزی و جنوب کشور باریده بود.
اقتصاد مشروطیت یا اقتصاد قانون اساسی (به انگلیسی:Constitutional economics) یک برنامه تحقیقاتی در اقتصاد و مشروطیت‌گرایی است که به عنوان تبیین انتخاب «مجموعه‌های جایگزین از قواعد حقوقی-نهادی-مشروطی-قانونی که انتخاب‌ها و فعالیت‌های کارگزاران اقتصادی و سیاسی را محدود می‌کند» توصیف شده‌است. اقتصاد قانون اساسی فراتر از تعریف «تحلیل اقتصادی قانون اساسی مشروطه» است و از توضیح انتخاب‌های عوامل اقتصادی و سیاسی در چارچوب آن قواعد، که موضوعی در اقتصاد جریان اصلی می‌باشد، متمایز است. در عوض، اقتصاد قانون اساسی تأثیرات
متمایز است. در عوض، اقتصاد قانون اساسی تأثیرات تصمیمات اقتصادی سیاسی را در نظر می‌گیرد و در مقابل محدود کردن تحلیل خود به روابط اقتصادی به عنوان تابعی از پویایی توزیع کالاها و خدمات قابل فروش قرار می‌گیرد. اقتصاد قانون اساسی با کار جیمز مک‌گیل بیوکنن بنیان‌گذاری شد. او استدلال می‌کرد که «اقتصاددان سیاسی که به دنبال ارائه توصیه‌های هنجاری است، ضرورتاً باید بر فرایند یا ساختاری تمرکز کند که در آن تصمیم‌های سیاسی مشاهده می‌شود. قوانین اساسی، یا ساختارها یا قوانین موجود، موضوع بررسی انتقادی هستند.» اقتصاد
قوانین موجود، موضوع بررسی انتقادی هستند.» اقتصاد قانون اساسی به عنوان یک رویکرد عملی برای به‌کارگیری ابزارهای اقتصاد در مسائل قانون اساسی شناخته شده‌است. به عنوان مثال، یکی از دغدغه‌های اصلی هر ملتی، تخصیص مناسب منابع اقتصادی و مالی ملی در دسترس است. راه حل حقوقی این مشکل در حوزه اقتصاد قانون اساسی نهفته‌است. نمونه دیگر بررسی «سازگاری تصمیمات مؤثر اقتصادی با چارچوب قانون اساسی موجود و محدودیت‌ها یا شرایط مساعد ایجاد شده توسط آن چارچوب» است.
جونکو فوروتا (古田 順子، فوروتا جونکو) دانش‌آموز دبیرستانی ژاپنی بود که ربوده شد، مورد تجاوز جنسی، شکنجه و سپس قتل قرار گرفت. با توجه به کشف جسد او در یک بشکه ۵۵ لیتری استوانه‌ای بزرگ که از بتن پر شده بود، پرونده او «قتل دختر دبیرستانی در یک بشکه بتنی» نامیده شد (女子高生コンクリート尸殺人事件). این آزار عمدتاً توسط چهار نوجوان مرد (هیروشی میانو، جو اوگورا، شینجی میناتو و یاسوشی واتانابه) در یک دوره ۴۰ روزه از ۲۵ نوامبر ۱۹۸۸ تا ۴ ژانویه ۱۹۸۹ انجام شد. این بزه به عنوان بدترین جنایت بزهکاری نوجوانان در ژاپن بعد از اشغال توصیف
جنایت بزهکاری نوجوانان در ژاپن بعد از اشغال توصیف شده‌است. احکام جنایتکاران از بازداشت نوجوانان تا ۲۰ سال زندان در کانون اصلاح و تربیت متغیر بود. زمینه. فوروتا در میساتو، استان سایتاما به دنیا آمد. او با پدر و مادر، برادر بزرگتر و برادر کوچکترش زندگی می‌کرد. او در نوجوانی به دبیرستان یاشیو می‌نامی رفت و از اکتبر ۱۹۸۸ به‌طور نیمه وقت در یک کارخانه قالب‌سازی پلاستیک در ساعات بعد از مدرسه کار کرد. او این کار را برای پس‌انداز کردن پول برای سفر فارغ‌التحصیلی که برنامه‌ریزی کرده بود انجام داد. فوروتا همچنین شغلی
کرده بود انجام داد. فوروتا همچنین شغلی را در یک خرده فروشی لوازم الکترونیکی پذیرفت، جایی که قصد داشت پس از فارغ‌التحصیلی در آنجا کار کند. در دبیرستان، فوروتا مورد علاقه همکلاسی‌هایش بود، با نمرات بالا و غیبت‌های بسیار نادر. او دختری محبوب و زیبارو بود و آرزو داشت خواننده و یک آیدل ژاپنی شود. شبی که او ربوده شد، وی مشتاقانه منتظر بود تا به خانه برود تا آخرین قسمت برنامه تلویزیونی "تنبو" را تماشا کند. مرتکبین چهار پسر نوجوان بودند: هیروشی میانو ۱۸ ساله، جو اوگورا ۱۷ ساله، شینجی میناتو ۱۶ ساله و یاسوشی
جو اوگورا ۱۷ ساله، شینجی میناتو ۱۶ ساله و یاسوشی واتانابه ۱۷ ساله که در اسناد دادگاه به ترتیب با عناوین «الف»، «ب»، «ج» و «د» نام برده می‌شدند. آنها در زمان جنایت از طبقه دوم خانه میناتو به عنوان پاتوق استفاده می‌کردند و به عنوان یاکوزا قبلاً به جنایاتی از جمله کیف قاپی، زورگیری و تجاوز جنسی دست زده بودند. میانو، رهبر جنایت، از دوران دبستان سابقه رفتارهای مشکل ساز مانند دزدی از مغازه و آسیب رساندن به اموال مدرسه داشته‌است. او در آوریل ۱۹۸۶، در یک دبیرستان خصوصی در توکیو ثبت نام، اما سال بعد آن را رها کرد.
در توکیو ثبت نام، اما سال بعد آن را رها کرد. پس از این، او به ارتکاب چندین جنایت ادامه داد که به مرور زمان تشدید شد. در زمان جنایت، او با دوست دخترش، خواهر بزرگتر یاسوشی واتانابه، زندگی می‌کرد و به عنوان یک کارگر کاشی کار می‌کرد تا برای ازدواج با او پول پس‌انداز کند. میانو که از دستمزد پایین این شغل ناراضی بود، با یک گانگستر درگیر شد و مکرراً مرتکب جنایات جنسی شد. این رفتار بزهکارانه در نتیجه باعث شد که دوست دخترش علاقه خود را به او از دست بدهد و به رابطه با او پایان دهد. میانو درمدرسه از فوروتا درخواست
با او پایان دهد. میانو درمدرسه از فوروتا درخواست رابطه کرد اما فوروتا قبول نکرد و باعث خشم میانو شد آدم‌ربایی و سوء استفاده. در ۲۵ نوامبر ۱۹۸۸، میانو و میناتو به قصد دزدی و تجاوز به زنان محلی در اطراف میساتو تردد می‌کردند. در ساعت ۸:۳۰ بعد از ظهر، آنها فوروتا را در حال دوچرخه سواری به سمت خانه پس از اتمام یک شیفت در محل کارش مشاهده کردند. به دستور میانو، میناتو، فوروتا را از روی دوچرخه اش هل داد و از صحنه گریخت. میانو به بهانه اینکه شاهد حمله تصادفی است، به فوروتا نزدیک شد و به او پیشنهاد کرد که با خیال
به فوروتا نزدیک شد و به او پیشنهاد کرد که با خیال راحت به خانه اش برود. پس از جلب اعتماد فوروتا، او در انبار به او تجاوز کرد و دوباره در هتلی در همان نزدیکی، او را تهدید به کشتن کرد. از هتل، میانو با میناتو و دیگر دوستانش، جو اوگورا و یاسوشی واتانابه تماس گرفت و دربارهٔ تجاوز به آنها گفت. گزارش شده‌است که اوگورا از میانو خواسته‌است که او را در اسارت نگه دارد تا به افراد زیادی اجازه تجاوز جنسی به او بدهد. این گروه سابقه تجاوز گروهی داشتند و اخیراً دختر دیگری را ربوده و مورد تجاوز جنسی قرار داده بودند که پس
را ربوده و مورد تجاوز جنسی قرار داده بودند که پس از آن آزاد شدند. حوالی ساعت ۳:۰۰ صبح، میانو، فوروتا را به پارکی نزدیک برد، جایی که میناتو، اوگورا و واتانابه منتظر بودند. آنها آدرس خانه او را از دفترچه ای در کوله پشتی اش یادگرفته بودند و به او گفته بودند که می‌دانند کجا زندگی می‌کند و اگر قصد فرار داشته باشد، یاکوزا خانواده او را خواهند کشت. چهار پسر، او را به خانه ای در منطقه ایاسه آداچی-کو، توکیو بردند و به او تجاوز گروهی کردند. خانه ای که متعلق به پدر و مادر میناتو بود، خیلی زود به پاتوق همیشگی آنها
و مادر میناتو بود، خیلی زود به پاتوق همیشگی آنها تبدیل شد. در ۲۷ نوامبر، والدین فوروتا در مورد ناپدید شدن او با پلیس تماس گرفتند. برای جلوگیری از تحقیقات بیشتر، ربایندگان او را مجبور کردند که سه بار با مادرش تماس بگیرد تا او را متقاعد کنند که فرار کرده‌است، اما در امان است و با برخی از دوستانش می‌ماند. آنها همچنین فوروتا را مجبور کردند که تحقیقات پلیس را متوقف کند. هنگامی که والدین میناتو حضور داشتند، فوروتا مجبور شد به عنوان دوست دختر او عمل کند. وقتی مشخص شد که والدین میناتو آنها را به پلیس گزارش
مشخص شد که والدین میناتو آنها را به پلیس گزارش نمی‌دهند، آنها این تظاهر را کنار گذاشتند. والدین میناتو بعداً ادعا کردند که مداخله نکردند زیرا می‌ترسیدند و می‌دانستند که پسرشان به‌طور فزاینده‌ای نسبت به آنها رفتار خشونت‌آمیز می‌کند. در شب ۲۸ نوامبر، میانو دو پسر دیگر، تتسو ناکومارا و کویچی ایهارا، E و F را به ترتیب به خانه میناتو دعوت کرد. آنها با یک تی شرت آستین بلند و یک دامن که میانو چند روز قبل از یک لباس فروشی دزدیده بود به اتاق طبقه بالا رفتند، جایی که جونکو نشسته بود. آنها داروی سرفه می‌نوشیدند،
که جونکو نشسته بود. آنها داروی سرفه می‌نوشیدند، وانمود می‌کردند که دارو است. فوروتا سعی کرد فرار کند و از ترس جیغ می‌زد. میانو پاهایش را گرفت و ایهارا بالشی روی صورتش گذاشت. پدر و مادر از خواب بیدار شدند و رفتند تا صدای جیغی که میناتو به آنها گفت که چیزی نیست را بررسی کنند. سپس گروه به تجاوز گروهی به وی پرداختند. در این مدت او در بهت بود و بدون پلک زدن به سقف خیره شده بود. این گروه فوروتا را به مدت ۴۰ روز در اقامتگاه میناتو اسیر نگه داشتند و در آنجا بارها او را مورد ضرب و شتم، تجاوز و شکنجه قرار دادند.
او را مورد ضرب و شتم، تجاوز و شکنجه قرار دادند. آنها همچنین مردان و پسران نوجوان دیگر را به خانه دعوت کردند و آنها را تشویق کردند که به نوبت به او تجاوز کنند. بر اساس اظهارات این گروه، این چهار نفر موهای ناحیه تناسلی او را تراشیدند، او را مجبور کردند در حالی که برهنه بود با موسیقی برقصد و در مقابل آنها خودارضایی کند و او را نیمه شب با لباس کمی در بالکن رها کردند. آنها اشیایی از جمله یک کبریت روشن، یک میله فلزی و یک بطری را وارد واژن و مقعد او کردند و به زور به او مقدار زیادی الکل، شیر و آب دادند. او همچنین
به او مقدار زیادی الکل، شیر و آب دادند. او همچنین مجبور شد چندین سیگار را به‌طور همزمان بکشد و تینر رنگ استنشاق کند. میانو بارها و بارها پاها و دست‌های فوروتا را با آتش فندک سوزاند. در پایان دسامبر، فوروتا پس از تغذیه با مقدار کمی غذا و در نهایت فقط شیر، به شدت دچار سوءتغذیه شد. او به دلیل جراحات شدید و سوختگی‌های عفونی قادر به رفتن به توالت طبقه پایین نبود و در حالت ضعف شدید در کف اتاق میناتو محبوس شد. ظاهر فوروتا به شدت از شکنجه‌های وحشیانه حملات تغییر کرده بود. صورتش آنقدر متورم شده بود که به سختی می‌شد
بود. صورتش آنقدر متورم شده بود که به سختی می‌شد چهره‌اش را تشخیص داد. بدن او نیز به شدت فلج شده بود و بوی گندیدگی می‌داد که باعث شد چهار پسر علاقه جنسی به او را از دست بدهند. در نتیجه، پسران یک زن ۱۹ ساله را ربودند و به تجاوز گروهی پرداختند که مانند فوروتا از محل کار به خانه می‌رفت. قتل و تحقیق. در ۴ ژانویه ۱۹۸۹، میانو پس از باخت در یک بازی ماژونگ در برابر شخص دیگری در شب قبل، تصمیم گرفت برای فروکش خشم خود، با ریختن مایع فندکی روی بدن و آتش زدن فوروتا اقدام کند. گویا فوروتا تلاش‌هایی برای خاموش کردن آتش
کند. گویا فوروتا تلاش‌هایی برای خاموش کردن آتش انجام داد، اما به تدریج واکنشی نشان نداد. آنها به مشت زدن او ادامه دادند، شمعی روشن کردند و موم داغ روی صورتش چکاندند، دو شمع کوتاه روی پلک‌هایش گذاشتند و او را مجبور کردند که ادرار خودش را بنوشد. پس از لگد زدن، او روی یک دستگاه استریو افتاد و به شدت دچار تشنج شد. از آنجایی که او خونریزی شدید داشت و چرک از سوختگی‌های عفونی اش بیرون می‌آمد، چهار پسر دست‌های خود را در کیسه‌های پلاستیکی پوشانده بودند. آنها به ضرب و شتم او ادامه دادند و چندین بار یک توپ ورزشی آهنی
شتم او ادامه دادند و چندین بار یک توپ ورزشی آهنی روی شکمش انداختند. بر اساس گزارش‌ها، این حمله دو ساعت به طول انجامید. فوروتا در نهایت تسلیم جراحاتش شد و درگذشت. کمتر از ۲۴ ساعت پس از مرگ او، برادر میناتو به او زنگ زد که به نظر می‌رسد فوروتا مرده‌است. گروه از ترس مجازات قتل، جسد او را در پتو پیچیدند و او را داخل کیف مسافرتی جاسازی کردند. سپس جسد او را در یک بشکه بزرگ گذاشتند و آن را با بتن مرطوب پر کردند. حوالی ساعت ۸:۰۰ بعد از ظهر، آنها آن را بار کردند و در نهایت بشکه را در یک کامیون سیمان در کوتو، توکیو
نهایت بشکه را در یک کامیون سیمان در کوتو، توکیو دور ریختند. در طول اسارت، فوروتا چندین بار به اسیرکنندگانش اشاره کرده بود که از اینکه نتوانسته قسمت پایانی "تونبو" را تماشا کند ناراحت است. میانو نوار ویدئویی اپیزود را پیدا کرد و در کیف مسافرتی گذاشت. همان‌طور که بعداً توضیح داد، به این دلیل نبود که به فوروتا ترحم کرد، بلکه به این دلیل بود که نمی‌خواست او به عنوان یک روح برگردد و او را تعقیب کند. در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۹، میانو و اوگورا به دلیل تجاوز گروهی به دختر ۱۹ ساله ای که در دسامبر ربوده شده بودند، دستگیر
۱۹ ساله ای که در دسامبر ربوده شده بودند، دستگیر شدند. در ۲۹ مارس، دو افسر پلیس برای بازجویی از آنها آمدند، زیرا لباس زیر زنانه در محل اختفای آنها پیدا شده بود. در طول بازجویی، میانو معتقد بود که یکی از افسران از مقصر بودن او در قتل فوروتا آگاه بوده‌است. میانو با فکر اینکه جو اوگورا به جنایات علیه فوروتا اعتراف کرده‌است، به پلیس گفت جسد فوروتا را کجا پیدا کند. پلیس در ابتدا از این اعتراف متحیر شد، زیرا آنها به قتل یک زن دیگر و پسر هفت ساله اش اشاره داشتند که ۹ روز قبل از ربوده شدن فوروتا رخ داده بود، پرونده
۹ روز قبل از ربوده شدن فوروتا رخ داده بود، پرونده ای که هنوز حل نشده باقی مانده‌است. پلیس روز بعد بشکه جسد فوروتا را پیدا کرد. او از طریق اثر انگشت شناسایی شد. در ۱ آوریل ۱۹۸۹، اوگورا به دلیل تجاوز جنسی جداگانه دستگیر شد و متعاقباً دستگیری واتانابه، میناتو و برادر میناتو را به دنبال داشت. چندین همدست دیگر که در آزار و تجاوز به فوروتا شرکت داشتند، به‌طور رسمی شناسایی شدند، از جمله تتسو ناکامورا و کویچی ایهارا، که پس از یافتن دی‌ان‌ای آنها روی و داخل بدن قربانی به تجاوز متهم شدند. پیگرد قانونی. هویت متهمان
به تجاوز متهم شدند. پیگرد قانونی. هویت متهمان به دلیل اینکه همگی در زمان ارتکاب جنایت نوجوان بودند، توسط دادگاه مخفی شد. روزنامه نگاران مجله "شوکان بونشون" هویت آنها را کشف و آنها را منتشر کردند به این دلیل که با توجه به شدت جنایت، متهم مستحق حفظ حق ناشناس ماندن آنها نیست. هر چهار متهم به جای قتل، به «ارتکاب جراحت بدنی منجر به مرگ» اعتراف کردند. در ژوئیه ۱۹۹۰، دادگاه بدوی هیروشی میانو، رهبر جنایت را به ۱۷ سال زندان محکوم کرد. او به حکم خود اعتراض کرد، اما قاضی دادگاه عالی توکیو، ریوجی یاناسه، او را به سه
قاضی دادگاه عالی توکیو، ریوجی یاناسه، او را به سه سال زندان دیگر محکوم کرد. حبس ۲۰ ساله دومین محکومیت طولانی مدت در ژاپن قبل از حبس ابد است. او در زمان قتل فوروتا ۱۸ سال داشت. پس از آزادی، میناتو نزد مادرش نقل مکان کرد. با این حال، در سال ۲۰۱۸، میناتو پس از ضرب و شتم یک مرد ۳۲ ساله با میله فلزی و بریدن گلوی او با چاقو، دوباره به اتهام اقدام به قتل دستگیر شد. یاسوشی واتانابه که در ابتدا به سه تا چهار سال زندان محکوم شده بود، حکم ارتقاء یافته‌ای از پنج تا هفت سال دریافت کرد. او در زمان قتل ۱۷ سال داشت. جو
سال دریافت کرد. او در زمان قتل ۱۷ سال داشت. جو اوگورا برای نقشی که در این جنایت داشت، هشت سال را در یک زندان نوجوانان گذراند تا اینکه در اوت ۱۹۹۹ آزاد شد. گفته می‌شود که او به نقش خود در ربودن، تجاوز و شکنجه فوروتا افتخار کرده‌است. در ژوئیه ۲۰۰۴، اوگورا به دلیل ربودن و شکنجه مردی به نام تاکاتوشی ایسونو، آشنایی که او فکر می‌کرد با دوست دخترش در ارتباط بوده، دستگیر شد. اوگورا، ایسونو را تعقیب کرد، او را مورد ضرب و شتم قرار داد سپس او را داخل کامیونش انداخت. اوگورا ایسونو را از آداچی-کو، توکیو به بار مادرش در
ایسونو را از آداچی-کو، توکیو به بار مادرش در میساتو، سایتاما برد، در طی آن مدت، اوگورا بارها این مرد را تهدید به کشتن کرد و به او گفت که قبلاً آدم کشته‌است و می‌داند چگونه از پس آن بربیاید. او به اتهام تعرض به ایسونو به هفت سال زندان محکوم شد و از آن زمان آزاد شده‌است. مادر اوگورا گویا قبر فوروتا را خراب کرد و گفت که دختر مرده زندگی پسرش را ویران کرده‌است. میناتو که در سال ۲۰۰۴ از آزادی مشروط او خودداری شد در سال ۲۰۰۹ از زندان آزاد شد. در ژانویه ۲۰۱۳، میانو دوباره به دلیل کلاهبرداری دستگیر شد. به دلیل
دوباره به دلیل کلاهبرداری دستگیر شد. به دلیل شواهد ناکافی، او در اواخر همان ماه بدون اتهام آزاد شد. نوبوهارو میناتو (اکنون شینجی میناتو)، که در ابتدا به چهار تا شش سال حبس محکوم شد، پس از تجدید نظر توسط قاضی ریوجی یاناسه مجدداً به پنج تا نه سال محکوم شد. او در زمان قتل ۱۶ سال داشت. والدین و برادر میناتو هیچ اتهامی نداشتند. والدین فوروتا از احکامی که قاتلان دخترشان دریافت کردند، ناامید شدند اگرچه برنده دعوی مدنی علیه والدین میناتو شدند که جنایات در خانه آنها انجام شد. بنا بر گزارش‌ها، مادر میانکو پس از فروش
انجام شد. بنا بر گزارش‌ها، مادر میانکو پس از فروش خانه طبق دستور دادگاه مدنی، ۵۰ میلیون ین (۴۲۵۰۰۰ دلار آمریکا) غرامت به والدین جونکو فوروتا پرداخت کرد. پس از دادگاه. مراسم تشییع جنازه جونکو فوروتا در ۲ آوریل ۱۹۸۹ برگزار شد. یکی از دوستانش در یادبودش گفت: خوش اومدی جون چان هیچوقت فکر نمی‌کردم دوباره اینجوری ببینمت حتماً خیلی زجر کشیدی… خیلی زجر کشیدی… خوشحالی که همه ما برای تو جشنواره ای در مدرسه برگزار کردیم. ما هرگز تو را فراموش نخواهیم کرد. شنیدم مدیر مدرسه به شما گواهی فارغ‌التحصیلی داده‌است؛ بنابراین
به شما گواهی فارغ‌التحصیلی داده‌است؛ بنابراین ما با هم فارغ‌التحصیل شدیم - همه ما. جون چان، دیگر نه دردی وجود دارد، نه رنجی. لطفاً آرام بخوابی… کارفرمای آینده فوروتا یونیفرمی را به والدینش ارائه کرد که قرار بود او بپوشد. یونیفورم را در تابوت او گذاشتند. هنگام فارغ‌التحصیلی، مدیر مدرسه فوروتا دیپلم دبیرستان را به او داد که به والدینش داده شد. مکان نزدیکی که جسد فوروتا در آن کشف شد از آن زمان توسعه یافته‌است و اکنون به پارک واکاسو تبدیل شده‌است. در آن زمان مردم ژاپن نگران اپیدمی جنایات خشونت‌آمیز تحت تأثیر
ژاپن نگران اپیدمی جنایات خشونت‌آمیز تحت تأثیر ایالات متحده بودند که آن را «بیماری آمریکایی» می‌نامیدند. حداقل سه کتاب در مورد جنایت نوشته شده‌است.
فیبی کینگزلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست دفاع راست بازی می‌کند. فیبی در کیپ کوست متولد شد و کار خود را در آکادمی رایت تو دریم آغاز کرد و در ژانویه ۲۰۱۶ با باشگاه فوتبال اودینزه قرارداد بست. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال غنا و زیر ۲۳ سال غنا بازی کرده‌است.
شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی (NERC) یک شرکت غیرانتفاعی است که در آتلانتا، جورجیا مستقر است و در ۲۸ مارس ۲۰۰۶ به عنوان جانشین شورای قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی (همچنین به عنوان NERC شناخته می‌شود) تشکیل شد. NERC اصلی در ۱ ژوئن ۱۹۶۸ توسط صنعت تأسیسات برق به منظور ارتقای قابلیت اطمینان و کفایت انتقال قدرت ای در سیستم‌های برق آمریکای شمالی شکل گرفت. مأموریت NERC بیان می‌کند که «اطمینان از قابلیت اطمینان سیستم برق آمریکای شمالی» است. NERC بر شش نهاد قابلیت اطمینان منطقه ای نظارت دارد و
بر شش نهاد قابلیت اطمینان منطقه ای نظارت دارد و همه سیستم‌های برق به هم پیوسته کانادا و ایالات متحده و همچنین بخشی از ایالت باخا کالیفرنیا در مکزیک را در بر می‌گیرد. مسئولیت‌های اصلی NERC شامل همکاری با همه ذینفعان برای توسعه استانداردهایی برای بهره‌برداری از سیستم قدرت، نظارت و اجرای انطباق با آن استانداردها، ارزیابی کفایت منابع، و ارائه منابع آموزشی و آموزشی به عنوان بخشی از یک برنامه اعتباربخشی است تا اطمینان حاصل شود که اپراتورهای سیستم قدرت واجد شرایط و مهارت خواهند بود. NERC همچنین علل اختلالات قابل
و مهارت خواهند بود. NERC همچنین علل اختلالات قابل توجه سیستم قدرت را بررسی و تجزیه و تحلیل می‌کند تا به جلوگیری از رویدادهای آینده کمک کند. استانداردهای NERC برای تولید منابع مستلزم آن است که ظرفیت تولید کافی فراهم شود تا مشتریان کمتر از هر ده سال یک بار قطع شوند. این استانداردها فقط برای برخی از نهادهای منطقه ای اجباری است. ریشه‌ها. در ابتدا به عنوان یک سازمان داوطلبانه در سال ۱۹۶۸ توسط صنعت برق تشکیل شد و با نام شورای ملی قابلیت اطمینان برق، در سال ۱۹۸۱ به دلیل مشارکت کانادا و گستره وسیع‌تر ردپای NERC،
به دلیل مشارکت کانادا و گستره وسیع‌تر ردپای NERC، نام آن به جای «National» به «آمریکای شمالی» تغییر یافت. . این نام در سال ۲۰۰۷ از "Council" به "Corporation" تغییر یافت. در سال ۲۰۰۰، NERC مرکز به اشتراک گذاری و تجزیه و تحلیل اطلاعات بخش برق را تأسیس کرد که به صنعت پاسخ‌ها و هشدارهای به موقع در مورد تهدیدات سایبری و امنیت فیزیکی را ارائه می‌دهد که پتانسیل تأثیرگذاری بر سیستم برق عمده را دارند. ES-ISAC که در سال ۲۰۱۵ نام خود را به مرکز تجزیه و تحلیل و به اشتراک گذاری اطلاعات برق تغییر داد، اطلاعات به موقع را
گذاری اطلاعات برق تغییر داد، اطلاعات به موقع را از طریق پورتال وب امن خود با صنعت به اشتراک می‌گذارد. در آگوست ۲۰۰۳، آمریکای شمالی بدترین خاموشی خود را تا به امروز تجربه کرد، یعنی ۵۰ سالگیمیلیون نفر در شمال شرقی و غرب میانه ایالات متحده و انتاریو، کانادا، قدرت خود را از دست دادند. برای بررسی علل خاموشی و ارائه توصیه‌هایی برای جلوگیری از خاموشی‌های آینده، یک کارگروه قطع برق سیستم برق ایالات متحده-کانادا تشکیل شد. قانون سیاست انرژی ۲۰۰۵ (ایالات متحده) خواستار ایجاد یک سازمان قابلیت اطمینان الکتریکی (ERO)
ایجاد یک سازمان قابلیت اطمینان الکتریکی (ERO) برای توسعه و اجرای انطباق با استانداردهای قابلیت اطمینان اجباری در ایالات متحده شد. این سازمان غیردولتی، «سازمان خود تنظیمی» با به رسمیت شناختن ماهیت به هم پیوسته و بین‌المللی شبکه برق حجیم ایجاد شد. در آوریل ۲۰۰۶، NERC برای تعیین ERO توسط FERC در ژوئیه ۲۰۰۶ اعطا شد. NERC همچنین اولین مجموعه استانداردهای قابلیت اطمینان اجباری را در FERC ثبت کرد، و همچنین اطلاعات مشابهی را با مقامات استانی کانادا در آلبرتا، بریتیش کلمبیا، مانیتوبا، نیوبرانزویک، نوا اسکوشیا،
کلمبیا، مانیتوبا، نیوبرانزویک، نوا اسکوشیا، انتاریو، کبک، ساسکاچوان و هیئت مدیره انرژی ملی کانادا ارسال کرد. دربارهٔ NERC. مرکز به اشتراک گذاری و تجزیه و تحلیل اطلاعات برق. NERC همچنین مرکز به اشتراک گذاری و تجزیه و تحلیل اطلاعات برق (E-ISAC) را اداره می‌کند. E-ISAC خدمات امنیتی را به صاحبان و اپراتورهای سیستم‌های قدرت عمده در سراسر آمریکای شمالی ارائه می‌دهد. خدمات E-ISAC شامل اطلاعات ویژه تهدید امنیت فیزیکی و سایبری، دانش امنیت سایبری مناسب و همکاری امنیت فیزیکی است. E-ISAC، که NERC به درخواست وزارت
فیزیکی است. E-ISAC، که NERC به درخواست وزارت انرژی ایالات متحده تأسیس کرد، با تیم آگاهی سیستم قدرت انبوه NERC در آتلانتا برای نظارت بر تهدیدهای سایبری و امنیت فیزیکی در زمان واقعی شبکه همکاری نزدیک دارد. E-ISAC، از طریق قابلیت‌هایی از جمله برنامه به اشتراک‌گذاری اطلاعات ریسک امنیت سایبری (CRISP)، با صاحبان دارایی‌های حیاتی و اپراتورها برای تجزیه و تحلیل داده‌های امنیت فیزیکی و سایبری بلادرنگ برای الگوهای حوادث با پتانسیل تأثیرگذاری بر سیستم برق انبوه کار می‌کند. NERC دارای یک «دیوار آتش» است که E-ISAC و
می‌کند. NERC دارای یک «دیوار آتش» است که E-ISAC و NERC را از انطباق و فعالیت‌های اجرایی جدا می‌کند. این جداسازی به جداسازی فیزیکی E-ISAC از بقیه NERC گسترش می‌یابد. مرجع NERC. به عنوان بخشی از پیامدهای خاموشی شمال شرقی در سال ۲۰۰۳، قانون سیاست انرژی در سال ۲۰۰۵ به کمیسیون تنظیم مقررات انرژی فدرال (FERC) اجازه داد تا یک سازمان ملی قابلیت اطمینان برق (ERO) را تعیین کند. در ۲۰ جولای ۲۰۰۶، FERC دستوری صادر کرد که NERC را به عنوان ERO برای ایالات متحده تأیید می‌کرد. در سپتامبر ۲۰۱۸، کمیسیون تنظیم مقررات انرژی
کوماربی که با نام‌های کوموروه، کوماروی و کومارما نیز شناخته می‌شود، خدای هوری بود. او جایگاهی ارشد در پانتئون هوریان داشت و به عنوان «پدر خدایان» توصیف شده است. او به عنوان پادشاه خدایانی پیر و عزل شده به تصویر کشیده شد، اگرچه این مساله به احتمال زیاد منعکس کننده از دست دادن واقعی موقعیت رئیس پانتئون در مذهب هوری نیست، بلکه فقط یک روایت اساطیری است. اغلب تصور می‌شود که او یک خدای کشاورزی بوده است، اگرچه این دیدگاه عموماً پذیرفته نشده و شواهد برای آن محدود است. او همچنین با رفاه در ارتباط بود. اعتقاد بر این
او همچنین با رفاه در ارتباط بود. اعتقاد بر این بود که او در جهان زیرین زندگی می‌کند. چندین خدای هوری به عنوان فرزندان کوماربی در نظر گرفته می‌شدند، از جمله تشوب، که او پس از گاز گرفتن اندام تناسلی آنو حامله شد. آنها دشمن یکدیگر تلقی می‌شدند. در اسطوره‌هایی که به درگیری بین آنها می‌پردازند، کوماربی دشمنان مختلفی را به قصد جایگزینی خدای آب‌وهوا، به‌وجود می‌آورد، که یکی از آنان غول سنگی اولیکومی بود. کوماربی همچنین ارتباط نزدیکی با خدایان دیگری داشت که در پانتئون‌های مربوطٔ خود در جایگاه «پدر خدایان» قرار
مربوطٔ خود در جایگاه «پدر خدایان» قرار داشتند. از همان اوایل قرن هجدهم پیش از دوران مشترک، او با داگان ، خدای اصلی پانتئون سوریه داخلی در عصر برنز پیوند خورد. هر دوی آنها با الهه شلاش و خدای بین‌النهرینی انلیل مرتبط بودند. از قرن شانزدهم پیش از دوران مشترک به بعد، و احتمالاً قبل از آن، کوماربی و انلیل به عنوان همتا در نظر گرفته می‌شدند، اگرچه لزوماً با یکدیگر ادغام نمی‌شدند و می‌توانستند به عنوان دو شخصیت متمایز در یک اسطوره ظاهر شوند. یک نسخه سه زبانه از فهرست خدای ویدنر در اوگاریت کوماربی و انلیل را
از فهرست خدای ویدنر در اوگاریت کوماربی و انلیل را معادل خدای محلی ال معرفی می‌کند. بازسازی آزمایشی نسخه دو زبانه از امار همچنین ممکن است نشان دهد که او میتواند با ایشتاران مرتبط باشد. پرستش کوماربی از مکان‌هایی واقع شده در تمام مناطق سکونت هوریان، از آناتولی تا کوه‌های زاگرس، گواهی شده است، اگرچه استدلال شده است که اهمیت او در حوزه آیین نسبتاً ناچیز بوده است. قدیمی‌ترین اشاره احتمالی به او در یک کتیبه سلطنتی از اورکش مربوط به دوره اکدی یا اور سوم رخ داده، اگرچه قرائت صحیح نام خدایی ذکرشده مورد بحث علمی
اگرچه قرائت صحیح نام خدایی ذکرشده مورد بحث علمی است. همچنین در متون ماری از اوایل هزاره دوم پیش از دوران مشترک، به او اشاره شده است. گواهی‌های بیشتر از اوگاریت، آلالاخ، و از پادشاهی شرقی آرافا، جایی که او در آزوحینو پرستش می‌شد، موجود است. علاوه بر این، او در پانتئون هیتی‌ها گنجانده شد، و به عنوان یکی از اعضای آن در متون به دست آمده از هاتوسا ظاهر می‌شود، که گمان می رود منعکس‌کننده سنتهای کیزوواتنا باشد. تصویری از او در میان خدایان از جایگاه مقدس یازیلیکایا شناسایی شده است. در هزاره اول پیش از دوران مشترک،
شناسایی شده است. در هزاره اول پیش از دوران مشترک، او همچنان در تائیت پرستش می‌شد و به عنوان یکی از خداییان آن در آیین‌های "تاکولتو" آشوری گواهی شده است. او همچنین در کتیبه‌های لووی از مکان‌هایی مانند کرچمیش و تل احمر گواهی شده است. اساطیر بسیاری در پیرامون او شکل گرفته است. بسیاری از آنها به اصطلاحا چرخه کوماربی تعلق دارند که روایتگر چالش او با تشوب بر سر پادشاهی خدایان است. متن‌هایی که معمولاً در مورد تعلقشان به این چرخه توافق شده، شامل "آهنگ کوماربی" (احتمالاً در ابتدا به عنوان "آهنگ ظهور" شناخته شد)،
در ابتدا به عنوان "آهنگ ظهور" شناخته شد)، "آهنگ لاما"، "آهنگ نقره‌"، "آهنگ هداممو" و "آهنگ اولیکومی" است. کوماربی در آنها به عنوان یک خدای مکار به تصویر کشیده شده است که رقیبان مختلفی را برای خلع یا نابود کردن تشوب ایجاد می‌کند. برنامه‌های او معمولاً در کوتاه‌مدت موفق هستند، اما در نهایت دشمنانی که او ایجاد می‌کند از قهرمانان شکست می‌خورند. متن‌های دیگری که گفته می‌شود بخشی از این چرخه هستند، عبارتند از: "آهنگ دریا"، "آهنگ نفت"، و دیگر روایت‌های پراکنده. کوماربی همچنین در اقتباسی از "آترا-هاسیس" ظاهر
کوماربی همچنین در اقتباسی از "آترا-هاسیس" ظاهر می‌شود، که در آن او نقشی را بازی می‌کند که در اصل به انلیل تعلق داشت. اسطوره‌های متمرکز بر او اغلب با روایت‌های دیگری که از سنت سایر فرهنگهای همسایه شناخته شده است، مانند تئوگونیای بین‌النهرینی "دوننو" یا چرخه بعل اوگاریتی مقایسه می‌شود. همچنین معمولاً فرض بر این است که آنها بر "تئوگونیا" تأثیر داشتند، به ویژه در جانشینی حاکمان الهی و شخصیت کرونوس. آثار دیگری که برای نشان دادن تأثیرات مشابه مورد بحث قرار می‌گیرند عبارتند از "تاریخ فنیقی" فیلون بیبلوس و