payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آلپسی یک دریاچه در ناحیه استالگوی بایرن، آلمان است که در حدود ۴ کیلومتری جنوب شرقی فوسن و در نزدیکی قلعه‌های نوی‌شوان‌شتاین و هوهن شوانگائو واقع شده‌است. این دریاچه کمتر از پنج کیلومتر خط ساحلی دارد و عمق آن به ۶۲ متر می‌رسد. شرح. آلپس با توجه به نزدیکی آن به قلعه‌ها و قوهای وحشی که در دریاچه زندگی می‌کنند، یک جاذبه گردشگری محبوب به حساب می‌آید. در این منطقه قایق‌هایی برای کرایه در دسترس هستند و طیف گسترده‌ای از مسیرهای پیاده‌روی در مجاورت آن وجود دارد.
راشل وندی بارتولومیو (زاده ۲۲ فوریه ۱۹۹۴)، که با نام هنری خود راشل لیکار شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای استرالیایی است که در آدلاید، استرالیای جنوبی متولد و بزرگ شده‌است. لیکار با ورم رنگیزه‌ای شبکیه متولد شد و (از سال ۲۰۱۲) از نظر قانونی نابینا بود و تنها ۱۰٪ عملکرد بینایی دارد. او در سنین پایین عشق خود را به موسیقی پیدا کرد و از آن زمان به خوانندگی و ساز مشغول بوده‌است. او در نه سالگی آموزش خوانندگی را آغاز کرد و بخش زیادی از دوران کودکی خود را با آواز خواندن به زبان ایتالیایی گذراند که نتیجه گذراندن
خواندن به زبان ایتالیایی گذراند که نتیجه گذراندن وقت با پدربزرگ و مادربزرگ ایتالیایی اش بود. زندگی شخصی. لیکار سال ۱۲ را در سال ۲۰۱۱ به پایان رساند و با موفقیت برای آسیب‌شناسی گفتار در دانشگاه فلیندرز درخواست داد. لیکار در ابتدا دوره را به تعویق انداخت تا روی حرفه خود در موسیقی تمرکز کند، اما تحصیلات خود را در سال ۲۰۱۴ آغاز کرد. در فوریه ۲۰۱۴، لیکار آموزش را با سگ راهنمای انجمن سلطنتی نابینایان خود، Ella به پایان رساند. راشل در سال ۲۰۲۲ با دوست پسر قدیمی خود ازدواج کرد او در اوت ۲۰۲۳ اعلام کرد که منتظر
خود ازدواج کرد او در اوت ۲۰۲۳ اعلام کرد که منتظر اولین فرزندش در دسامبر ۲۰۲۳ است.
میسی هانا پیترز (زاده ۲۸ مه ۲۰۰۰) یک خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است. او کار حرفه ای خود را به‌طور مستقل و با انتشار دو تک آهنگ آغاز کرد. در سال ۲۰۱۸ با آتلانتیک رکوردز قرارداد امضا کرد و دو آلبوم چندآهنگه و موسیقی متن سری دوم سریال کمدی بریتانیایی تلاش را منتشر کرد. در سال ۲۰۲۱، او آتلانتیک را ترک کرد و با لیبل اد شیران قرارداد امضا کرد. اندکی بعد، او اولین آلبوم استودیویی خود را با نام شما برای این ثبت نام کردید منتشر کرد. پیترز دومین آلبوم خود را با نام جادوگر خوب در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر کرد. زندگی‌نامه.
جادوگر خوب در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر کرد. زندگی‌نامه. میسی هانا پیترز در ۲۸ مه 2000 در استینین، شهر کوچکی در غرب ساسکس، انگلستان از یک معلم و کارگر ارتباطات متولد شد. او یک خواهر دوقلو به نام الن دارد که در کانال یوتیوب او نمایش داده شده‌است و الهام بخش تک آهنگ پیترز در سال ۲۰۲۱ «بروکلین» بود. پیترز در حدود هشت سالگی شروع به خواندن کرد و در گروه‌های کر اجرا کرد. او اولین آهنگ خود را در سن نه سالگی نوشت و در سن ۱۲ سالگی به‌طور منظم شروع به نوشتن آهنگ کرد
مقدمه. آبکاری الکترولیتی مس صنعتی عظیمی است که در سراسر جهان به شدت در حال افزایش است. آبکاری یک روش بسیار مؤثر در صنعت پوشش فلزات در نظر گرفته می‌شود. مس. مس(cu)که ۲۹ امین عنصر جدول تناوبی است، به خودی خود به دلیل عرضهٔ محدود و تقاضای زیاد آن فلزی بسیار گران است. دلیل اینکه تقاضا برای مس زیاد است این است که یک عنصرحیاتی است که برای همه چیز در لوله‌کشی، سیم کشی، الکترونیک گرفته تا کودهای صنعتی و آفت کش‌ها و… استفاده می‌شود. مس به دلیل خواص منحصر به فردش، فلزی معجزه آسا محسوب می‌شود. این فلز چکش خوار است،
معجزه آسا محسوب می‌شود. این فلز چکش خوار است، جریان الکتریسیته را هدایت می‌کند (پس از نقره دارای بالاترین رسانایی الکتریکی است)، در برابر خوردگی مقاومت می‌کند و بهترین ویژگی آن این است که به راحتی می‌تواند اشکال مختلفی را به خود بگیرد؛ بنابراین، صنعت آبکاری مس در حال پیشرفت و افزایش است. اساساً فرایند آبکاری مس، فرآیندی است که در آن یک لایه نازک مس روی سطح یک فلز یا غیرفلز آبکاری می‌شود یا قرار می‌گیرد. آبکاری مس. آبکاری مس از طریق استفاده از برق یا گذشتن جریان الکتریکی در محلولی به نام الکترولیت انجام
جریان الکتریکی در محلولی به نام الکترولیت انجام می‌شود. مفهوم آبکاری مسی ساده است: ویفری را که قرار است آبکاری شود در یک حمام الکترولیت فروکنید، جریان الکتریکی را اعمال کنید و در این حالت یون‌های مس، مهاجرت کرده و در مناطقی با یک لایه بذر فلزیِ از قبل موجود، رسوب می‌کنند. محلول آبکاری مس. در محلول آبکاری مس، ظرفی از آب به همراه میلهٔ مسی و آیتمی که نیاز به آبکاری مسی دارد قرار می‌گیرد. این آب حاوی یک محلول یونی است که به جریان الکتریسیته کمک می‌کند تا مستقیماً از میله مسی به قطعه آبکاری جریان یابد. با فرو
از میله مسی به قطعه آبکاری جریان یابد. با فرو بردن دو الکترود در الکترولیت و اتصال آن به مدار با برق یا باتری، میله مسی حل می‌شود و یون‌های (کاتیون) مس به صورت فیزیکی به وسیله ای که نیاز به آبکاری دارد منتقل می‌شوند (توسط الکترولیت). از این رو، یک فیلم یا پوشش فلزی نازک، جامد و فلزی بر روی سطح مورد نظر تشکیل می‌شود. به‌طور خلاصه، مفهوم محلول آبکاری مس به این صورت است که یک آیتم در یک حمام الکترولیت غوطه ور می‌شود (جایی که الکتریسیته به‌طور مستقیم اعمال می‌شود) تا یون‌های مس مهاجرت کرده و روی سطح فلزی که
تا یون‌های مس مهاجرت کرده و روی سطح فلزی که نیاز به آبکاری مسی دارد، رسوب کنند. نگاهی دقیق تر به نحوه عملکرد محلول آبکاری مس. انتخاب الکترولیت مناسب و الکترودهای مناسب اولین قدم برای آبکاری است؛ بنابراین، برای آبکاری مس، الکترولیت ساخته شده از محلول نمک مس ضروری است. مرحله بعدی این است که بررسی کنید که الکترود حتماً کاملاً تمیز باشد و این کار را می‌توان با فرو بردن الکترود در محلول قلیایی یا اسید قوی انجام داد تا کاملاً تمیز شوند. این مرحله مهم است زیرا اگر الکترود تمیز نباشد، اتم‌ها ی مس پیوند مناسبی روی
الکترود تمیز نباشد، اتم‌ها ی مس پیوند مناسبی روی آن ایجاد نمی‌کنند و ممکن است ساییده شوند. از این رو، هنگامی که الکترود تمیز است، اتم‌های مس می‌توانند که به‌طور مؤثر روی آیتم و فلز مورد نظر بچسبند و آبکاری مس را محکم و دست نخورده نگه دارند. هنگامی که الکترود تمیز شد، فرایند واقعی آبکاری آغاز می‌شود. برای این کار به سه چیز نیاز است. اول، به دو الکترود که از مواد رسانای مختلف هستند نیاز داریم. بعد از آن به الکترولیت یا محلول حاوی نمک مس و سوم باتری یا منبع برق. به عنوان مثال، اگر بخواهیم روی یک قطعه آهن
برق. به عنوان مثال، اگر بخواهیم روی یک قطعه آهن آبکاری مس کنیم، به یک الکترود مس و یک الکترود آهن تمیز و یک محلول نمک مس (مانند محلول سولفات مس) نیاز داریم. در این فرایند مس تبدیل به الکترود مثبت می‌شود (به آن آند نیز می‌گویند) و آهن، به الکترود منفی (به اصطلاح کاتد) تبدیل می‌شود. در مرحله نهایی، هنگامی که دو نوع الکترود در محلول فرومی‌روند، نوبت اتصال الکترولیت به برق است. بنابراین، به محض آماده شدن سیستم، جریان برق عبور می‌کند و محلول سولفات مس، به یون‌ها تقسیم می‌شود و کاتیون‌های مس جذب الکترود آهن
تقسیم می‌شود و کاتیون‌های مس جذب الکترود آهن می‌شوند که به آرامی یک لایه نازک از آبکاری مس روی آن رسوب می‌کند. آبکاری مس نیاز به زمان دارد و بیشتر به غلظت الکترولیت و قدرت الکتریسیته بستگی دارد. کاربردهای آبکاری الکترولیتی مس. مقدمه. آبکاری را می‌توان برای اهداف مختلف به کار برد. از آن می‌توان برای محافظت از فلز یا برای اهداف تزئینی استفاده کرد و به همین دلیل مهم است که فلزی که آبکاری می‌شود باید بادوام باشد و بعد از آبکاری از لحاظ ظاهری روشن به نظر برسد. از این رو، از آبکاری مس در خودروها، هواپیماها،
از این رو، از آبکاری مس در خودروها، هواپیماها، مخابرات و برخی کالاهای مصرفی روزانه استفاده می‌شود. به استثنای در صنعت آبکاری نواری پیوسته، مس پس از نیکل دومین فلز رایج برای آبکاری است. آبکاری مس چندین مزیت نسبت به سایر فرآیندهای آبکاری دارد، از جمله قیمت کم مس نسبت به سایر فلزها، رسانایی بالای مس و روکش روشن با انعطاف‌پذیری و چکش خواری بالا، و راندمان آبکاری بالا. این فرایند (آبکاری الکترولیتی مس) هم کاربردهای تزئینی و زینتی و هم مهندسی متنوعی دارد. کاربردهای زینتی. آبکاری مسی تزئینی از قدرت تسطیح بالای
زینتی. آبکاری مسی تزئینی از قدرت تسطیح بالای فرمولاسیون حمام مسی که رسوبات روشن ایجاد می‌کند استفاده می‌کند. همچنین توانایی فلز مس برای پوشاندن عیوب و نرمی و چکش خواری آن باعث کارآمد واقع شدن آن شدده است. در حالی که مس ممکن است به عنوان لایه سطحی تزئینی نهایی استفاده شود، معمولاً با فلزات دیگری که در برابر سایش یا کدر شدن مقاوم‌تر هستند (مانند کروم، نیکل یا طلا) آبکاری می‌شود. محصولاتی که از آبکاری مس برای کاربردهای زینتی استفاده می‌کنند شامل صنعت خودرو، مبلمان، دستگیره‌های در و کابینت، وسایل روشنایی، ظروف
دستگیره‌های در و کابینت، وسایل روشنایی، ظروف آشپزخانه، سایر کالاهای خانگی، و پوشاک هستند. همچنین از آبکاری مس برای ضرب پول (سکه) نیز استفاده می‌شود. کاربردهای مهندسی. آبکاری مس در در ساخت وسایل الکتریکی و الکترونیکی کاربرد بسیاری دارد و علت آن رسانایی الکتریکی بالای مس است. همان‌طور که قبل تر هم گفته شد مس بعد از نقره، دارای بالاترین رسانایی الکتریکی است. مس روی بردهای الکترونیکی آبکاری می‌شود تا فلز را به سوراخ‌های عبوری اضافه کند و مدار رسانای برد را بسازد. این کار یا از طریق یک فرایند تفریق (Subtractive
این کار یا از طریق یک فرایند تفریق (Subtractive processes) که در آن مس به عنوان یک لایه روکش می‌شود که متعاقباً با یک ماسک طرح دار حک می‌شود تا مدار مورد نظر را تشکیل دهد (آبکاری پانل) انجام می‌شود یا از طریق یک فرایند افزودنی یا نیمه افزودنی که در آن یک ماسک طرح دار در معرض دید قرار می‌گیرد. صنعت نیمه‌رسانا نیز از فرایند دمشق (the damascene process) برای قالب‌بندی مس به داخل گذرگاه‌ها و ترانشه‌های اتصالات متالیزاسیون استفاده می‌کند. مس همچنین برای صفحات سیم فولادی برای کاربردهای کابل کشی الکتریکی استفاده
فولادی برای کاربردهای کابل کشی الکتریکی استفاده می‌شود به عنوان یک فلز نرم (soft metal)، مس نیز چکش خوار است و بنابراین انعطاف ذاتی برای حفظ چسبندگی دارد (حتی اگر یک زیر لایهٔ در معرض خم شدن و دستکاری پس آبکاری باشد). هنگام آبکاری، مس یک پوشش صاف و یکنواخت را فراهم می‌کند که بنابراین یک پایه عالی برای فرآیندهای پوشش یا آبکاری اضافی جدید ایجاد می‌کند. مقاومت در برابر خوردگی نیز یکی دیگر از مزایای مس است. اگر چه مس به اندازه نیکل در برابر خوردگی مقاوم نیست؛ بنابراین در صورت نیاز به محافظت بیشتر در برابر
بنابراین در صورت نیاز به محافظت بیشتر در برابر خوردگی، معمولاً به عنوان لایه پایه برای نیکل استفاده می‌شود. معمولاً برای موادی که برای کار در محیط‌های دریایی و زیردریایی مورد نیاز هستند این عمل انجام می‌شود. در نهایت، مس دارای خواص ضد باکتریایی است و به همین دلیل در برخی از کاربردهای پزشکی استفاده می‌شود.
کریستین ژنی لوبریگاس تاندینگان (زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۹۲) خواننده و رپر فیلیپینی است. او پس از پیروزی در فصل اول "ایکس فاکتور فیلیپین" به شهرت رسید. لوبریگاس تاندینگان از کودکی شروع به آواز خواندن کرد، اما پس از اینکه از مشکل گلو رنج می‌برد، مجبور شد زمانی که در سال اول دبیرستان بود آن را ترک کند. او فارغ‌التحصیل دانشگاه جنوب شرقی فیلیپین در شهر داوائو است و با مدرک لیسانس در زیست‌شناسی فارغ‌التحصیل شده‌است.
کلی و نهلانهلا خومالو (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۸۴) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و رقصنده آفریقای جنوبی است. او در وسلوروس متولد شد و بعداً به نقوتو، کوازولو-ناتال نقل مکان کرد. نهمین آلبوم خومالو "به نام صدای آفریقا" (۲۰۲۰)، که شامل عناصر ریتم اند بلوز، گاسپل و پاپ آفریقایی بود. این آلبوم در آفریقای جنوبی گواهی طلا گرفت.
قلعه هوهن شوانگائو () یک قصر قرن نوزدهمی در جنوب آلمان است. این محل اقامتگاه دوران کودکی پادشاه لودویگ دوم باواریا بود و توسط پدرش، ماکسیمیلیان دوم پادشاه باواریا ساخته شد. این شهر در دهکده آلمانی هوهن شوانگائو در نزدیکی شهر فوسن، بخشی از شهرستان استالگوی در جنوب غربی بایرن، آلمان، بسیار نزدیک به مرز با اتریش واقع شده‌است. تاریخ. قلعه شوانگاو (که به معنای واقعی کلمه منطقه سوان ترجمه شده‌است) که برای اولین بار در اسناد تاریخی مربوط به قرن دوازدهم ذکر شد، بر روی صخره ای در محل قلعه کنونی قرن نوزدهمی
شد، بر روی صخره ای در محل قلعه کنونی قرن نوزدهمی نوی‌شوان‌شتاین قرار داشت. شوالیه‌ها که بعداً کنت‌های شوانگائو بودند، وزیران ولف بودند. هیلتبولت فون شوانگاو (۱۱۹۵–۱۲۵۴) یک خواننده مینه‌زانگ بود. مارگارتا فون شوانگاو همسر اوسوالد فون ولکنشتاین، خواننده مینه‌زانگ بود. قلعه امروزی هوهن شوانگائو ("شوانگائو بالا") برای اولین بار در سال ۱۳۹۷ ذکر شد، البته با نام شوانشتاین. تنها در قرن نوزدهم نام دو قلعه تغییر کرده‌است. این بنا بر روی تپه ای در بالای دریاچه آلپسی، زیر قلعه قدیمی تر ساخته شده‌است. بین سال‌های ۱۴۴۰
زیر قلعه قدیمی تر ساخته شده‌است. بین سال‌های ۱۴۴۰ و ۱۵۲۱، لردها مجبور بودند که با بی‌واسطه بودن امپراتوری خود را به دوک‌های ویتلسباخ بایرن بفروشند، اما همچنان قلعه را به عنوان بورگریوز اشغال کردند. در ۱۵۲۱ آنها دوباره مالک شدند اما مجبور شدند زمین خود را در ۱۵۳۵ بفروشند. خریدار، یوهان پاومگارتنر، تاجر ثروتمند آوکسبورگ، قلعه پایینی را توسط معمار ایتالیایی لوسیو دی اسپاتزی که قبلاً در هافبورگ، اینسبروک کار می‌کرد، بازسازی کرد. او دیوارهای بیرونی و برج‌ها را حفظ کرد، اما قسمت‌های داخلی را تا سال ۱۵۴۷ بر روی
حفظ کرد، اما قسمت‌های داخلی را تا سال ۱۵۴۷ بر روی پلانی که هنوز هم وجود دارد، بازسازی کرد. اما قلعه قدیمی شوانگاو همچنان به ویرانه سقوط کرد. پائومگارتنر پس از ارتقای درجه بارون، در سال ۱۵۴۹ درگذشت و پسرانش قلعه جدید خود را به ماکسیمیلیان یکم، هرتسوگ بایرن، انتخاب کننده باواریا فروختند. ویتلسباخ‌ها از قلعه برای شکار خرس یا به عنوان خلوتگاه شاهزادگان آگناتیک استفاده می‌کردند. در سال ۱۷۴۳ توسط نیروهای اتریشی غارت شد. در میانجیگری آلمانی، شهرستان شوانگائو رسماً بخشی از رای‌دهندگان بایرن در سال ۱۸۰۳ شد. پادشاه
بخشی از رای‌دهندگان بایرن در سال ۱۸۰۳ شد. پادشاه ماکسیمیلیان اول جوزف از بایرن، قلعه را در سال ۱۸۲۰ فروخت. فقط در سال ۱۸۳۲ نوه او ماکسیمیلیان دوم از بایرن، سپس ولیعهد بایرن، آن را پس گرفت. در آوریل ۱۸۲۹، او این مکان تاریخی را در طی یک تور پیاده‌روی کشف کرده بود و با اشتیاق نسبت به زیبایی‌های اطراف واکنش نشان داد. او در سال ۱۸۳۲ ساختمان ویران شده‌ای را - که در آن زمان هنوز به نام شوان‌شتاین شناخته می‌شد - به دست آورد، و از آرزوی پدرش مبنی بر نقل مکان به قلعه قدیمی (Hohes Schloss) در شهر نزدیک فوسن صرف نظر
قدیمی (Hohes Schloss) در شهر نزدیک فوسن صرف نظر کرد. در فوریه ۱۸۳۳، بازسازی قلعه آغاز شد، تا سال ۱۸۳۷ ادامه یافت و تا سال ۱۸۵۵ اضافه شد. معمار مسئول، دومنیکو کواگلیو، مسئول سبک نئوگوتیک طراحی بیرونی بود. او در سال ۱۸۳۷ درگذشت و این کار توسط جوزف دانیل اولمولر (متوفی ۱۸۳۹) و گئورگ فردریش زیبلند ادامه یافت. بیش از ۹۰ نقاشی دیواری (از هنرمندانی مانند لورنزو کواگلیو و مایکل نهر) تاریخ شوانگاو و همچنین رمان‌های عاشقانه قرون وسطایی آلمانی مانند پارزیفال و داستان لوهنگرین، شوالیه قو را نشان می‌دهند که ریشارد
لوهنگرین، شوالیه قو را نشان می‌دهند که ریشارد واگنر بعدها بر اساس آن بنا کرد. اپراهای لوهنگرین ۱۸۴۸ و پارسیفال ۱۸۸۲، با حمایت لودویگ دوم که با این داستان‌ها در هوهن شوانگائو بزرگ شده بود. هوهن شوانگائو اقامتگاه رسمی تابستانی و شکار ماکسیمیلیان، همسرش ماری پروس و دو پسرشان لودویگ (لودویگ دوم پادشاه بعدی باواریا) و اتو (پادشاه بعدی اتو اول باواریا) بود. شاهزادگان جوان سال‌های زیادی از نوجوانی خود را در اینجا سپری کردند. ملکه ماری که عاشق پیاده‌روی در کوهستان بود، باغی آلپ با گیاهانی که از سراسر کوهستان جمع
بود، باغی آلپ با گیاهانی که از سراسر کوهستان جمع شده بودند ایجاد کرد. پادشاه و ملکه در ساختمان اصلی و پسران در ضمیمه زندگی می‌کردند. پسر عموی ملکه، فریدریش ویلهلم چهارم پروس، قلعه استولزنفلز در رود راین را در همان زمان به سبک احیای گوتیک بازسازی کرد. پادشاه ماکسیمیلیان در سال ۱۸۶۴ درگذشت و پسرش لودویگ به سلطنت رسید و به اتاق پدرش در قلعه رفت. از آنجایی که لودویگ هرگز ازدواج نکرد، مادرش ماری می‌توانست در ماه‌های تابستان در طبقه او زندگی کند. پادشاه لودویگ از زندگی در هوهن شوانگائو لذت می‌برد، اما بیشتر در
زندگی در هوهن شوانگائو لذت می‌برد، اما بیشتر در غیاب مادر منفورش، به ویژه پس از سال ۱۸۶۹ که ساختن قلعه خودش، نوی‌شوان‌شتاین در محل قلعه قدیمی شوانگائو، بالاتر از قلعه والدینش آغاز شد. پس از مرگ لودویگ در سال ۱۸۸۶، ملکه ماری تنها ساکن قلعه بود تا اینکه در سال ۱۸۸۹ درگذشت. برادر شوهرش، شاهزاده جانشین لویتپولد از باواریا، در طبقه سوم ساختمان اصلی زندگی می‌کرد. او مسئول برق رسانی در سال ۱۹۰۵ و نصب یک آسانسور برقی بود. لویتپولد در سال ۱۹۱۲ درگذشت و در سال بعد کاخ به عنوان موزه افتتاح شد. در طول جنگ جهانی اول و
به عنوان موزه افتتاح شد. در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، قلعه هیچ آسیبی ندید. در سال ۱۹۲۳، پارلمان ایالت باواریا حق اقامت خانواده سلطنتی سابق را در قلعه به رسمیت شناخت. از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹، روپرشت، ولیعهد بایرن و خانواده اش از قلعه به عنوان اقامتگاه تابستانی خود استفاده کردند و همچنان اقامتگاه مورد علاقه جانشینان او، در حال حاضر نوه او فرانتس، دوک بایرن است. در ماه مه ۱۹۴۱، شاهزاده آدالبرت از بایرن از ارتش تحت رهبری پرینزنرلاس هیتلر پاک شد و به قلعه خانوادگی هوهن شوانگائو عقب‌نشینی کرد، جایی که تا
خانوادگی هوهن شوانگائو عقب‌نشینی کرد، جایی که تا پایان جنگ در آنجا زندگی کرد. سالانه بیش از ۳۰۰۰۰۰ بازدیدکننده از سراسر جهان از این کاخ بازدید می‌کنند. این قلعه در تمام طول سال (به جز کریسمس) باز است. ساعت کاری ۹ صبح تا ۶ بعد از ظهر است. (از آوریل تا سپتامبر) و از ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر. (از اکتبر تا مارس). تورهای راهنما به زبان‌های آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، روسی، چکی، اسلوونیایی و ژاپنی ارائه می‌شوند. تورهای خودراهنما در دسترس نیستند.
پریزبرگ (به انگلیسی: Perrysburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاتاراگوس، نیویورک واقع شده است. جمعیت در سرشماری سال ۲۰۲۰ ۱۵۱۵ نفر بوده است. این شهر به نام کمودور الیور هازارد پری نامگذاری شده است و در گوشه شمال غربی این شهرستان واقع شده است. این شهر شامل مکان مختص سرشماری نیز با نام پریزبرگ است، که قبلاً یک روستای ثبت‌شده بود.
اوم ته هوا (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. او کارگردانی فیلم "آرمان‌شهر بتنی" (۲۰۲۳) را بر عهده داشته‌است و این فیلم به عنوان نماینده کره جنوبی برای بهترین فیلم بین‌المللی در نود و ششمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد.
ارثیه مرگبار () یک فیلم جالوی ایتالیایی به کارگردانی ویتوریو سیندونی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.
ابوالساج پسر دیوداد (به عربی: أبو الساج دیوداد)، شاهزاده ای ایرانی و سغدی بود که از امیران و صاحب منصبان برجسته در خلافت عباسی بود. زندگی‌نامه. ابوالساج از خاندانی سغدی از اشروسنه بود. او به خدمت عباسیان درآمد و در آخرین لشکرکشی افشین حیدر بن کاووس علیه بابک خرمدین در سال ۸۳۷ میلادی میلادی، زیر نظر وی جنگید. او همچنین در سال ۸۳۹ با مازیار و یک سال بعد با منکجور الفرغانی، پسر عموی افشین جنگید. در طول چند دهه بعد در ولایات مختلف در خدمت خلفا بود. در سال ۸۶۵ میلادی در جریان جنگ داخلی آن سال در کنار خلیفه
میلادی در جریان جنگ داخلی آن سال در کنار خلیفه المستعین بالله قرار گرفت و مسئولیت دفاع از تیسفون را بر عهده گرفت. در سال ۸۷۵میلادی، ابوالساج از سوی خلیفه به فرمانداری اهواز منصوب شد و مأموریت یافت تا شورش علی بن محمد را که گروهی از غلامان زنگی را جمع کرده و به شورش تشویق کرده بود، سرکوب کند. ابوالساج بعداً به امیر صفاری یعقوب بن لیث پیوست که در جریان پیشروی او به سوی عراق علیه خلیفه، لشکر خود را به خوزستان هدایت کرده بود. او در جنگ دیرالعقل که با شکست صفاریان به پایان رسید، حضور داشت. در پی این شکست، نایب
به پایان رسید، حضور داشت. در پی این شکست، نایب خلیفه الموفق اموال وی را در عراق تصرف کرد. در سال ۸۷۹ میلادی یعقوب بر اثر بیماری قولنج درگذشت و برادر کوچکترش عمرو بن اللیث که با خلافت عباسی صلح کرد جانشین او شد. ابوالساج پس از صلح با خلیفه، فارس را به مقصد بغداد ترک کرد، اما قبل از رسیدن به بغداد در گندی شاپور درگذشت. دو پسر او، محمد و یوسف، هر دو مشاغل برجسته ای داشتند و به ترتیب اولین و سومین افشین ساجیان در آذرآبادگان شدند.
محمد علی‌اکبروف (; – ) سیاست‌مدار اهل جمهوری آذربایجان و از وزرای آموزش و پرورش این کشور بود.
محمد قربان‌اف (; – ) سیاست‌مدار اهل جمهوری آذربایجان و از وزرای آموزش و پرورش این کشور بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز، مدال کارگر ممتاز، نشان پرچم سرخ کار، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، و نشان برجسته افتخار شده‌است.
پادشاه خوک‌ها (؛ ) یک مجموعه اینترنتی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۲ با بازی کیم دونگ ووک، کیم سونگ کیو و چه جونگ آن است. این مجموعه از ۱۸ مارس ۲۰۲۲ در تیوینگ منتشر شد.
مدافع () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۷ با بازی جی سونگ، اوم کی جون، یوری، اوه چانگ سوک و اوم هیون کیونگ است. این مجموعه از ۲۳ ژانویه تا ۲۱ مارس ۲۰۱۷، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۱۸ قسمت پخش شد.
هفت بهار نارنج فیلمی ایرانی در ژانر درام عاشقانه به کارگردانی فرشاد گل‌سفیدی و نویسندگی احمد رفیع‌زاده محصول سال ۱۴۰۱ است. "علی نصیریان" (بازیگر نقش اصلی فیلم) برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد در چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شده‌است. داستان. قصه عشق اساطیری شمس و طلعت… فیلم هفت بهارنارنج عشقی پرشور میان طلعت و شمس را به تصویر می‌کشد و البته در این میان مشکلاتی نیز وجود دارد، از جمله ابتلای آقا شمس به فراموشی.
رومن ویلفردو کاستیانوس کال (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و دانشمند علوم سیاسی اهل گواتمالا است. او که یکی از بنیانگذاران حزب "سمیلا" است، از ژانویه ۲۰۲۰ عضو کنگره گواتمالا بوده است.
مرگ دوبار در می‌زند () که با نام تلهٔ بلوند برای قاتل هم شناخته می‌شود، یک فیلم معمایی ایتالیایی-آلمانی به کارگردانی هارالد فیلیپ است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.
چارقد نوعی پوشش برای سر بانوان است و استفاده از آن از دیرباز در میان زنان ایرانی مرسوم بوده و در فرهنگ های مختلف ایرانی، طرح و رنگ خاص خود را داشته‌است. چارقد به معنای روسری، خمار، مقنعه، معجر، نصیف و شال است. در اصطلاح، چارقد پارچه‌ای نازک و چهارگوش مختص پوشش سر بانوان تعریف شده‌است. نحوه پوشیدن آن هم به این شکل بوده‌است که پارچه‌ای مربع شکل و بزرگ از نخ یا ابریشم که آن را از قطر دولا کرده، با آن موی سر را پوشانده و در زیر چانه با سنجاق محکم می­‌کردند. تاریخچه. پیشینۀ استفاده از چارقد در میان ایرانیان، به
پیشینۀ استفاده از چارقد در میان ایرانیان، به دوران صفویه برمی‌گردد و کاربرد آن در دوران قاجار همراه با شلیته و شلوار بوده‌است. سرپوش اکثر زنان در دوره قاجار تا قبل از سفر ناصرالدین شاه به فرنگ، چارقد بوده‌است. زنان در آن دوره در خانه و خارج خانه از چارقد استفاده می‌کردند. پارچۀ چارقد در آن زمان از جمله وسایل جهیزیه بوده‌است. ازجمله چارقد‌ های رایج در اندرونی ناصرالدین شاه، چارقد قالبی بوده که سر چارقد را با نشاسته قالب می‌گرفتند و بهترین نوع آن آفتابگردانی خوانده می‌شده‌است. زنان رجال بزرگ در آن دوره بر
خوانده می‌شده‌است. زنان رجال بزرگ در آن دوره بر چارقد خود گل‌سینه های یاقوت و الماس نصب می‌کردند. در دوره ناصرالدین شاه، چارقد یکی از اصلی‌ترین پوشش زنان بود. یک پارچه نازک حریر که به شکل مربع بود را تا می‌زدند و تبدیل به یک مثلث می‌کردند و آن را طوری روی سر قرار می‌دادند که زاویه قائمه آن در پشت سر قرار می‌گرفت و و دو زاویه حاده در طرفین، سپس آن را در جلو به اندازه گردی صورت محکم می‌گرفتند و زیر چانه سنجاق می‌کردند. از جلو روی سینه و شانه‌ها تا کمر را می‌پوشاند و در پشت نیز تا کمر می­‌رسید. زنان آن را نه
و در پشت نیز تا کمر می­‌رسید. زنان آن را نه تنها در مهمانی بلکه در منزل هم سر می‌کردند. رنگ آن اغلب سفید و معمولا برودری‌دوزی شده بود. جنس آن از نخ یا ابریشم، شال یا تور و شال کشمیری بود. گاه توپی از پارچه برای دوختن چارقد از سوی خانواده عروس به عنوان خلعتی به خانواده داماد داده می‌شد. دختران تاتار آن را به همراه کلاه می­‌پوشیدند و یا زنان شمالی آن را به پشت سر گره می‌زدند. جنس و طرح چارقد. چارقد زنان در دوره قاجار از جنس چیت و حریر در رنگ‌های سفید، صورتی، ارغوانی و با طرح‌های ساده و یا گل‌دار بوده است.
ارغوانی و با طرح‌های ساده و یا گل‌دار بوده است. برخی از گزارش‌های تاریخی جنس چارقد در دوره قاجار را ابریشم یا نخ و در زمستان ترمه توصیف ‌کرده‌اند. زنان درباری برای تزئین چارقدهای خود از نصب الماس و یاقوت بر روی آن استفاده می‌کردند. در میان بیشتر اقوام ایرانی جنس و طرح چارقد نازک، طرح‌دار، شاد در رنگ‌های روشن و گل‌دار است. چارقد در بین اقوام ایرانی. استفاده چارقد از دیرباز در میان زنان ایرانی به‌عنوان پوشش سر مرسوم بوده‌است و در میان اقوام مختلف ایرانی، طرح و رنگ خاص خود را داشته‌است. در این میان قوم ترکمن
و رنگ خاص خود را داشته‌است. در این میان قوم ترکمن از چارقد به‌عنوان پوشش یکپارچه برای بدن زنان استفاده می‌کنند که به روسری ترکمن نیز معروف است. چارقد در قوم لر معروف به گُلوَنی است که روسری نازک و رنگی است. سربند محلی زنان در بین اقوام ترک چارقد یا یایلیق است که بیشتر اوقات وسط آن مشکی با حاشیۀ قرمز است. یایلیق‌ها چارقد‌های بزرگ برای زنان مسن هستند و چارقد کمی کوچک‌تر برای دختران جوان استفاده می‌شود. در استان کهگیلویه و بویراحمد نیز چارقد سرپوش محلی زنان است که شبیه روسری ترکمن‌ها است با این تفاوت که طول و
که شبیه روسری ترکمن‌ها است با این تفاوت که طول و عرض بیشتری دارد و برای پوشیدن تا می‌شود و سپس روی آن کلاه و تور از پشت بسته می‌شود. همچنین چارقد با زمینۀ روشن و نقش‌های برگرفته از طبیعت جزء پوشش مشترک محلی زنان کرمانج است. امروزه زنان روستایی و زرتشتی همچنان چارقد بزرگی را سر می‌کنند که گاه پشت آن تا پا می‌رسد. این چارقدها معمولا طرح های گل‌دار درشت دارد. در مناطق کردنشین استان همدان چون اسدآباد و تویسرکان، سربین یا سرکی نامیده می شود و از جنس متقال، اطلسی و ابریشم است. چارقد در این مناطق معمولاً به رنگ
و ابریشم است. چارقد در این مناطق معمولاً به رنگ مشکی با گل های قرمز است. در منطقه مازندران چارقد به رنگ روشن و گل‌دار از جنس وال، ململ، چیت یا ابریشم است. گاهی آرایه های نقره به نام سر چنگک نیز در محل شقیقه‌ها به آن اضافه می‌شود. زنان ترکمن از چارقدهای بزرگ ریشه‌دار به عرض یک و نیم متر استفاده می‌کنند. این ریشه‌ها را پورچیک می‌نامند.
نبرد لنکران () یک درگیری میان نیروهای بلشویک و ارتش سفید و نیروهای آذری برای تصرف شهر بود. این نبرد در ژوئیه ۱۹۱۹ میلادی در شهر لنکران رخ داد. زمینه‌ها. در روزهای ۴ و ۵ اوت ۱۹۱۸ میلادی در جریان کنگره ارتش سفید مغان، یک حکومت شورایی متشکل از پنج نفر اعلام شد. از این حکومت شورایی به عنوان "دیکتاتوری پنج" نیز یاد می‌شد. اگرچه کمیته اجرایی مرکزی جمهوری آذربایجان (AXC) و اردوی اسلام قفقاز قصد داشتند نیروهای خودمختار خود را در اینجا از بین ببرند، شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول و ورود انگلیسی‌ها به باکو،
در جنگ جهانی اول و ورود انگلیسی‌ها به باکو، اجرای این طرح را غیرممکن کرد. پس از ورود بریتانیا به باکو، افسران روسی با رهبری سوخوروکف تأسیس جمهوری و دولت لنکران را اعلام کردند. بلشویک‌ها از جمله قدرت‌های فعال در منطقه بودند. آنها بر این باور بودند که تحت کنترل بودن لنکران، پیشروی آنها به سوی باکو را آسان می‌کند. در نتیجه، بلشویک‌ها پس از تدارک، قیام را در ۲۵ آوریل آغاز کردند. آنها با پیروزی در کوشش‌های خود، توانستند اعضای فعال ارتش سفید را دستگیر کنند و در ۱۵ مه تأسیس جمهوری شوروی مغان را اعلام کنند. نبرد.