payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تنگه اسکاگراک در دریای بالتیک و دو کشتی دیگر در دریای شمال غرق شدند. این یازده کشتی در طول پنج بارافکنی جداگانه در منطقه اسکاندیناوی غرق شدند.
سم گروس (; – ۶ مه ۲۰۲۳) کارتونیست اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینکپات شده بود.
پرویز کاظمی (۱۲۸۲–۱۳۶۴) قاضی دادگستری، عضو انجمن شهر در زمان رضاشاه، وکیل حقوق بین‌الملل و دو دوره سناتور در دورهٔ پهلوی دوم بود. پیشینه. او در سال ۱۹۲۰ از دانشگاه هومبولت برلین دانش‌آموخته شد پس از آن دکترای حقوق بین‌الملل خود را از دانشگاه سوربن گرفت. پدرش میر سید احمد خان و پدر بزرگش میر سید کاظم تفرشی از والا مقام‌های دربار ناصرالدین شاه قاجار بود که در سمتِ وزیر دواب فعالیت می‌کرد. میر سید کاظم به‌خاطر ریش بلندش در دربار به میر سید کاظم خان ریش مشهور بود. ناصرالدین شاه که طبع هنری داشت پرتره‌ای از وزیر
ناصرالدین شاه که طبع هنری داشت پرتره‌ای از وزیر دواب محبوب خود کشیده‌است. کاظمی کودکی خود را در خانهٔ پدری خود که اکنون به عمارت کاظمی معروف است، گذارند. این بنا همانند خانه‌های سنتی ایرانی شامل بیرونی، اندرونی، آب‌انبار، مطبخ و اصطبل است. حیات بیرونی در جنوب و اندرونی در شمال واقع شده‌است و خانهٔ فعلی بخش کوچکی از مجموعه‌ای بوده‌است که اکنون جدا شده‌است. آنچه از قسمت اصلی این خانه بازمانده است قسمت شاه‌نشین است که یک طبقه زیر و یک طبقه روی دارد. او در سال ۱۹۳۰ با ایراندخت احتشامی (خانواده‌های کاظمی و
سال ۱۹۳۰ با ایراندخت احتشامی (خانواده‌های کاظمی و احتشامی هر دو از خانواده‌های مشهور هزار فامیل بودند) ازدواج کرد و سال‌هایی که در ایران ماند را در ملک شخصی خود که توسطِ هوشنگ سیحون ساخته شده بود، زندگی کرد. کاظمی که سال‌ها بود بین ایران و فرانسه زندگی می‌کرد، قبل از انقلاب ۵۷ و پس از بهبود از سکتهٔ قلبی به نیس در فرانسه رفت و در سال ۱۳۶۴ در همین شهر درگذشت.
دهستان گاودول جنوبی، یکی از دهستان‌های بخش آق‌منار شهرستان ملکان در استان آذربایجان شرقی ایران است. مرکز این دهستان، روستای دمیرچی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان گاودول جنوبی برابر با *** نفر بوده‌است.
بخش آق‌منار، یکی از بخش‌های شهرستان ملکان در استان آذربایجان شرقی ایران است.مرکز این بخش، روستای آق‌منار است جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش آق‌منار برابر با *** نفر بوده‌است.
بخش شیرین‌کند، یکی از بخش‌های شهرستان لیلان در استان آذربایجان شرقی ایران است. مرکز این بخش، روستای شیرین‌کند است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش شیرین‌کند برابر با ۸٬۵۰۷ نفر بوده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37668573&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-02-27T18:38:02Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;سپهراد آمیتیس&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;38944297&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; دهستان لیلان شرقی، یکی از دهستان‌های بخش شیرین‌کند شهرستان لیلان در استان آذربایجان شرقی ایران است. مرکز این دهستان، روستای جغالو است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و
جغالو است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان لیلان شرقی برابر با ۴٬۳۳۵ نفر بوده‌است.
دهستان لیلان غربی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان لیلان در استان آذربایجان شرقی ایران است. مرکز این دهستان، روستای قره‌خضر است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان لیلان غربی برابر با ۵٬۴۵۳ نفر بوده‌است.
بیشان‌اژدها یک سرده از دایناسورهای ددپای شترمرغی غول‌پیکر از کرتاسه پیشین در چین است. واژهٔ long در زبان چینی، به معنی اژدها است. ساختار بدنی "بیشان‌اژدها" نسبتاً ستبر بود. دست‌ها و پاها بلند بودند، اگرچه بدون دست‌ها، پاها و پنجه‌های شکل‌های دیگری داشتند.
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان لیلان در استان آذربایجان شرقی ایران است. مرکز این بخش، شهر لیلان است. تقسیمات کشوری. شهر: لیلان جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان لیلان برابر با ۱۶٬۸۷۴ نفر بوده‌است.
خوزه گراگرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست هافبک میانی برای اسپانیول بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
توبیاس گران (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتیال اهل سوئد است که در پست هافبک تهاجمی بازی می‌کرد. او در سال ۲۰۰۲ جام فوتبال نروژ را با وولرنگا و در سال ۲۰۰۴ جام آلسولکن را با مالمو بالای سر برد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، و سوئد بازی کرده‌است.
امیر گرانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است.
دومینیک گریف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است که در پست دروازه‌بان برای رئال مایورکا در لا لیگا و تیم ملی فوتبال اسلواکی بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسلواکی، زیر ۲۱ سال اسلواکی، و اسلواکی بازی کرده‌است.
دیوید چارلز آبل (؛ زادهٔ ۱۹۵۸) رهبر موسیقی و نوازنده چند ساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در زمینهٔ موسیقی ارکستر، اپرا، و تئاتر موزیکال فعال است. آبل یکی از آخرین موسیقیدانان تحت هدایت لئونارد برنستاین بود و در دهه ۱۹۸۰ با برنستاین در بسیاری از آثارش همکاری داشت. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از سال ۲۰۱۷، آبل ساکن لندن است.
گوستاف با نام اصلی استف کایرز (زاده ) خواننده بلژیکی است. او نماینده بلژیک در یوروویژن ۲۰۲۳ بود.
اندرو لامبرو (زاده ) خواننده استرالیایی-قبرسی است. او نماینده قبرس در یوروویژن ۲۰۲۳ بود.
هک شده () فیلم دلهره‌آور روان‌شناختی هندی، محصول سال ۲۰۲۰ است که کارگردان آن ویکرام بات بوده و فیلمنامه را گوویند بهانا نوشته‌است و توسط کریشنا بات و آمر تاکار و جاتین ستی تحت نشان لونرنجر پروداکشنز تهیه شده‌است. نقش‌های اصلی را هینا خان، روهان شاه و موهیت مالهوترا بازی کرده‌اند و سید ماکار نقش مکمل را بر عهده داشته‌است. تصویربرداری اصلی در ماه اوت ۲۰۱۹ آغاز شد. فیلم در روز ۷ فوریه ۲۰۲۰ در هند اکران شد.
بارتر ۶ () نخستین میکس‌تیپ تجاری از یانگ تاگ، رپر آمریکایی است. این میکس‌تیپ در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵ توسط ۳۰۰ انترتینمنت و آتلانتیک رکوردز منتشر شد. "بارتر۶" میزبان هنرمندان مهمان از جمله بردمن، تی.آی.، بوزی بداز، یانگ دولف، یاک گوتی، لیل دوک، موسی عصوم و ژاکیز است، در حالی که تولید آن عمدتاً توسط تولیدکنندگان داخلی لاندن آن د ترک و ویزی و برخی دیگر انجام شده‌است. "بارتر ۶" به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرده‌است و در جدول‌های موسیقی ایالات متحده نیز در رتبهٔ ۲۲ قرار گرفته‌است. مناقشه بر سر عنوان. این میکس‌تیپ در
گرفته‌است. مناقشه بر سر عنوان. این میکس‌تیپ در ابتدا "کارتر ۶" نام داشت که در ادامهٔ روال نام‌گذاری مجموعه آلبوم‌های موفق لیل وین با نام "دا کارتر" نام‌گذاری شده بود. این امر منجر به ایجاد مناقشه شد؛ زیرا انتشار آلبوم برنامه‌ریزی‌شدهٔ "دا کارتر ۵" از وین بارها در بحبوحهٔ اختلاف بین او و کش مانی رکورد به تعویق افتاده بود و طبق گزارش‌ها، کش مانی از انتشار آلبوم خودداری کرده بود. وین متعاقباً درگیر اقدامات قانونی علیه کش مانی شد و علناً از مالک این ناشر (و مربی تاگ) بردمن انتقاد کرد و همچنین به تصمیم تاگ برای
تاگ) بردمن انتقاد کرد و همچنین به تصمیم تاگ برای نام‌گذاری آلبوم به افتخار او، پاسخ منفی داد. با این وجود، تاگ مدعی شد که او سعی در بی‌احترامی نداشته و وین «بُت» او بوده‌است. به‌دنبال تهدید به اقدام قانونی، تاگ چند روز پیش از انتشار این میکس‌تیپ اعلام کرد که این عنوان این پروژه قرار است به "بارتر ۶" تغییر یابد و این عنوان مطابق با روش معمول بلاد گنگ در جایگزین کردن حرف «C» با «B» انتخاب شده‌است. او بعداً و با اعلام اولین اجرای خود برای تبلیغ این پروژه در هولیگروو، نیواورلئان، یکی از محله‌هایی که وین در آن
نیواورلئان، یکی از محله‌هایی که وین در آن بزرگ شده بود، این احساس بد را تشدید کرد. بازاریابی و فروش. "بارتر ۶" در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵ توسط ۳۰۰ انترتینمنت منتشر شد، و در رتبهٔ ۲۲ "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت و در هفتهٔ اول موفق به فروش ۱۷٬۰۰۰ نسخه شد. تک‌آهنگ اصلی این میکس‌تیپ با نام «چک»، در ۱ آوریل ۲۰۱۵ و همزمان با انتشار یک موزیک ویدئوی همراه، منتشر شد. بهترین جایگاه کسب‌شده توسط این ترانه در "بیلبورد" هات۱۰۰ ایالات متحده، رتبهٔ ۱۰۰ بود.
مامامرگ یا مامای مرگ (به انگلیسی: death midwife, death doula) کسی است که فرایندهایِ مربوط به مرگ و عزاداری‌های پس از آن را تسهیل می‌کند. مانند یک ماما در هنگامِ تسهیلِ فرایندِ زایمان. این نقش را با نام‌های «مامای پایان زندگی»، «راهنمای پایان زندگی»، «راهنمای تشییع‌جنازه خانگی» و «راهنمای مجلس ختم» هم می‌شناسند. این شخصیت اغلب نقشی مبتنی بر جامعه است و هدفش یاری به خانواده‌ها برای خو با مرگ از طریق شناخت آن به عنوان بخش طبیعی و مهم زندگی است. نقشِ مامامرگ می‌تواند مکمل و فراتر از آسایشگاه باشد. مامامرگان،
مکمل و فراتر از آسایشگاه باشد. مامامرگان، خدمات متنوعی مانندِ ایجاد برنامه‌های مرگ، حمایت معنوی و روانی و اجتماعی، پیش و بلافاصله پس از مرگ را به مشتریان خود ارائه می‌کنند. همچنین نقش آن‌ها می‌تواند شامل فعالیت‌های لجستیکیِ بیشتر مانند برنامه‌ریزی مراسم ترحیم و مراسم یادبود و راهنمایی عزاداران در حقوق و مسئولیت‌هایشان باشد. این رشته شاهد افزایش قابل توجهی در سازمان‌های آموزشی در راستای آگاه‌سازیِ بیمارستان‌ها و افراد است. این مسئله برای تمامی کشورها صادق نیست. در بسیاری از فرهنگ‌ها از همچین شخصی برای این
در بسیاری از فرهنگ‌ها از همچین شخصی برای این اهداف استفاده نمی‌شود. تاریخچه. ظهور مامامرگ‌ها یک جنبش نسبتاً تازه است. برای مامامرگ‌ها به تقلید از برنامه‌های آزمایشی در مراقبت‌های بالینی، گواهینامه خصوصی صادر می‌شود. یکی از نخستین جنبش‌ها در سال ۲۰۰۰ در بیرون از نیویورک آغاز شد. این رخداد توسط مرکزِ Shira Ruskay، مرکز هیئت یهودی خدمات خانواده و کودکان و مرکز پزشکی NYU تأمین مالی شد. این برنامه در پایان، «ماما برای همراهی و آرامش» نامگذاری شد. داوطلبان در هر دو جنبهٔ بالینی و معنوی، آموزش‌هایی مانند
در هر دو جنبهٔ بالینی و معنوی، آموزش‌هایی مانند پیچیدگی‌های مراقبت‌های بهداشتیِ پایان زندگی، مسائل جسمی مانند بی‌اختیاری و امید در مواجهه با مرگ و… را گذراندند. اجرای بالینی اصلی و بعدی مامامرگی، در کمیته اخلاق بالینی و خدمات حمایتی و مراقبت تسکینیِ بیلور رخ داد. اعضای این بخش، پرستاران مراقبت تسکینی، کشیشان و درمانگران بودند و کوشیدند تا براساس تجربهٔ پیشین در نیویورک، فعالیت خود را انجام دهند. انگیزهٔ پیدایش این پدیده. بسیاری از کسانی که مامامرگ می‌شوند «داوطلبانی هستند که به شدت مشتاقِ ایمن‌کردن و
«داوطلبانی هستند که به شدت مشتاقِ ایمن‌کردن و آرام‌کردنِ فضا هستند.» ایشان افرادی دلسوز هستند که می‌خواهند از بیماران در مراحل پایانی زندگیِ خود حمایت کنند. یکی دیگر از دلایل جذب مردم به این رشته این است که «مامامرگان خواهان تماس و مشارکت با فرد هستند تا مطمئن شوند که کسی به تنهایی با این (فرایند مرگ) روبرو نمی‌شود». کسانی که تبدیل به مامامرگ می‌شوند، می‌خواهند به عنوان یک شخص ثالثِ بی‌طرف به خانواده و بیمار، در کل فرایند یاری برسانند. بیشتر نقش‌های مامامرگی عمدتاً داوطلبانه است. جزئیات بیشتری پیرامون
عمدتاً داوطلبانه است. جزئیات بیشتری پیرامون چگونگی تأمین بودجه نقش آن‌ها در ادبیات علمی به خوبی تثبیت نشده‌است.
فاصله اولیه فریشه () فاصله اولیه فریشه (FID) معیاری است که برای ارزیابی کیفیت تصاویر ایجاد شده توسط یک مدل تولیدی، مانند یک شبکه متخاصم مولد (GAN) استفاده می‌شود. بر خلاف معیار قدیمی تر امتیاز اولیه (IS)، که فقط توزیع تصاویر تولید شده را ارزیابی می کند، FID توزیع تصاویر تولید شده را با توزیع مجموعه ای از تصاویر واقعی ("حقیقت زمین") مقایسه می کند. متریک FID در سال 2017 معرفی شد، و از سال 2020 معیار استاندارد برای ارزیابی کیفیت مدل‌های مولد است. این معیار برای اندازه‌گیری کیفیت بسیاری از مدل‌های اخیر از جمله
اندازه‌گیری کیفیت بسیاری از مدل‌های اخیر از جمله مدل وضوح بالا StyleGAN1 و شبکه های StyleGAN2 بوده است.
فیلی پاپس () یک ارکستر مستقر در فیلادلفیا، پنسیلوانیا است. گروه فیلی پاپس که توسط مجری و تهیه‌کننده، مو سپتی () تأسیس شد و به مدت ۳۵ سال توسط پیانیست برندهٔ جایزه گرمی، پیتر نیرو، رهبری می‌شد، نسخه‌های ارکستری از جاز، سوینگ، آهنگ‌های برادوی و بلوز را اجرا می‌کند. دیوید چارلز آبل در سال ۲۰۲۰ سمت رهبر ارکستر و مدیر موسیقی را بر عهده گرفت. فیلی پاپس پس از فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ فعالیت خود را متوقف خواهد کرد.
پیتر نرو (؛ زادهٔ ) پیانیست، موسیقی‌دان، و رهبر ارکستر موسیقی پاپ اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۳ فیلی پاپس را رهبری کرد و دو جایزه گرمی از جمله جایزه گرمی بهترین هنرمند جدید را به دست آورد. نرو با نوازندگان برجسته ای از جمله فرانک سیناترا، مل تورمی، اندی ویلیامز، ری چارلز، دیزی گیلیسپی، دیان شوور، راجر کلوی، و التون جان کار کرده‌است.
«یوسف مهرداد» و «سید صدرالله فاضلی زارع» دو شهروند اهل ایران بودند که به اتهام «سب النبی و اهانت به مقدسات اسلامی» در ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ در ایران اعدام شدند. سید صدرالله فاضلی زارع با اتهاماتی چون «قذف مادر پیامبر اسلام»، «سب‌النبی» و «ارتداد فطری» و یوسف مهرداد با اتهام «سب النبی و توهین به مقدسات» به اعدام محکوم شده بودند. محکومیت و اعدام. در پی تشکیل پرونده برای آن‌ها در دادگاه انقلاب اراک در سال ۹۹، یوسف مهرداد در اردبیل و صدرالله فاضلی زارع نیز به اتهام همکاری با او در یاسوج دستگیر شدند. حکم اعدام این دو
با او در یاسوج دستگیر شدند. حکم اعدام این دو نفر تیر ۱۴۰۰ در دیوان عالی کشور تأیید شده بود. واکنش‌ها. شماری از کارشناسان حقوق بشر در سازمان ملل متحد از جمله جاوید رحمان، گزارشگر ویژه این سازمان در امور حقوق بشر ایران در ۹ مه ۲۰۲۳، اعدام یوسف مهرداد و صدرالله فاضلی زارع را به شدت ناعادلانه خواندند. آن‌ها اجرای این احکام را فاقد وجاهت قانونی دانستند و اعلام کردند محاکمه این افراد فاقد ضمانت‌های دادرسی عادلانه و به دور از استانداردهای بین‌المللی دادرسی بوده است. آنها همچنین تصریح کردند: «اظهارنظر، انتقاد از
آنها همچنین تصریح کردند: «اظهارنظر، انتقاد از رهبران مذهبی، یا تفسیر آموزه‌های دینی و اصول اعتقادی بدون آنکه حامی نفرت‌انگیزی، تبعیض، خصومت یا خشونت باشد، هرگز شایسته جرم‌انگاری نیست چه رسد به آنکه منجر به اعدام‌های حکومتی شود.» رابرت مالی، نماینده ویژه ایالات متحده آمریکا در امور ایران در واکنش به صدور حکم اعدام نوشت: «از گزارش‌ها در خصوص این‌که یوسف مهرداد و صدرالله فاضلی زارع در معرض خطر قریب‌الوقوع اعدام قرار دارند، خشمگین شده‌ام. ایران باید آزار و اذیت و کشتار مردم را به دلیل استفاده از حق آزادی مذهب
و کشتار مردم را به دلیل استفاده از حق آزادی مذهب متوقف کند.» به دنبال اعدام این دو نفر، جمعی از روشنفکران دینی از جمله حسن یوسفی اشکوری، سروش دباغ، صدیقه وسمقی، عبدالعلی بازرگان و حسن فرشتیان، در بیانیه‌ای اعدام یوسف مهرداد و صدرالله فاضلی زارع را شدیداً محکوم و اعلام کردند که قانون «توهین به مقدسات» باید برچیده شود. در این بیانیه آمده: «اعدام به جرم اندیشه نه تنها خلاف عقل بلکه خلاف روح شریعت (و حتی ظاهر برخی نصوص شرعی) است. بوده‌اند و هستند فقیهانی که اجرای حدود در عصر غیبت را اساساً جایز نمی‌دانند.» علی
حدود در عصر غیبت را اساساً جایز نمی‌دانند.» علی مطهری، سیاستمدار دربارهٔ اثرات اجرای حکم اعدام برای این موضوع، مدعی شد: «حکمی که داده شده، آثارش مثبت است. احکامی که اسلام دارد هرکدام یک فلسفه‌ای دارد. شاید این کار را کرده‌اند که باب سب و توهین به پیغمبر اسلام باز نشود.» مطهری در پاسخ به این سؤال که آیا چنین حکمی تبعات منفی در میان مردم و جامعه بین‌الملل ندارد، گفت: «اگر جرم متهم را به درستی برای مردم تفهیم کنند، آثار منفی ندارد ولی اگر به دنبال یک اظهار نظر فرد را اعدام کنند، آثار منفی دارد.»
مؤسسه جنسیت‌شناسی (به آلمانی: Institut für Sexualwissenschaft) یک موسسه پژوهشی خصوصی اولیهٔ در راستای جنسیت‌شناسی در آلمان از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۳ بود. این موسسه یک بنیاد غیرانتفاعی بود که در تیرگارتنِ برلین واقع شده بود. این مؤسسه، نخستین بنیاد پژوهشیِ جنسیت‌شناسی در جهان بود. این موسسه توسط مگنس هیرشفلد اداره می‌شد که از سال ۱۸۹۷ «کمیته علمی- بشردوستانه» ای بر اساس زمینه‌های مترقی و منطقی برای حقوق و مدارا دگرباشان جنسی را اداره می‌کرد. کمیته، مجله‌ای در طولانی مدت منتشر کرد. هیرشفلد یک کتابخانه منحصربه‌فرد
مدت منتشر کرد. هیرشفلد یک کتابخانه منحصربه‌فرد در مؤسسه پیرامون جنسیت، عشق همجنس‌گرایان و اروتیسم فراهم آورد. این مؤسسه پیشگام پژوهش و درمان برای موضوعات مختلف در رابطه با جنسیت و تمایلات جنسی، از جمله موضوعات همجنس‌گرایی، تراجنسیتی و بین‌جنسی بود. افزون بر این، خدمات گوناگون دیگری را به عموم مردم ارائه کرد: این خدمات شامل درمان اعتیاد به الکل، معاینات زنان، مشاوره زناشویی و جنسی، درمان بیماری‌های مقاربتی و دسترسی به درمان‌های پیشگیری از بارداری بود. موارد بسیاری از این موضوعات را هم به متخصصان بهداشت و هم
از این موضوعات را هم به متخصصان بهداشت و هم به افراد غیرمتخصص آموزاند. کتاب‌سوزان نازی‌ها در برلین، شامل بایگانی این مؤسسه هم شد. پس از اینکه نازی‌ها کنترل آلمان را در دهه ۱۹۳۰ به دست گرفتند، مؤسسه و کتابخانه‌های آن به عنوان بخشی از برنامه سانسور دولت نازی توسط تیپ‌های جوانان که کتاب‌ها و اسناد آن را در خیابان سوزانده بودند، ویران شدند. انگیزه‌ها و هدف‌ها. این توسط مگنوس هیرشفلد و همکارانش آرتور کرونفلد، روان‌درمان‌گر مشهور و بعدها استاد دانشگاه Charité و فردریش ورتهایمِ متخصص پوست، بنیان نهاده شد. موسسه
فردریش ورتهایمِ متخصص پوست، بنیان نهاده شد. موسسه در ششم ژوئیه ۱۹۱۹ باز شد. این موسسه از آموزش جنسی، پیشگیری از بارداری، درمان بیماری‌های مقاربتی و آزادیِ زنان حمایت می‌کرد. شعارِ شخصی و کمیته‌ایِ هیرشفلد «رسیدن به عدالت با علم» بود. این شعار را بر سردرِ ساختمانِ موسسه هم نوشته بودند.
انتخابات ششمین دوره مجلس خبرگان رهبری، روز جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ همزمان با مرحلهٔ نخست انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی برای انتخاب ۸۸ عضو مجلس خبرگان رهبری برای یک دورهٔ هشت ساله برگزار شد. زمانبندی ثبت نام و روند اجرا. ستاد انتخابات کشور، زمان نام‌نویسی داوطلبان مجلس خبرگان رهبری را از یکشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۲ به مدت یک هفته اعلام کرد. طبق اعلام رسمی، ۴ بهمن اعلام نتیجه واجدین شرایط بوده و تا ۸ بهمن مهلت اعتراض به موارد ردصلاحیتها بوده‌است که ۲۰ بهمن نتایج آن نیز اعلام می‌شود. در ۲۱ بهمن نامزدها
نتایج آن نیز اعلام می‌شود. در ۲۱ بهمن نامزدها می‌توانند حوزه‌های انتخابیه خود را تغییر دهند. از ۲۵ بهمن تا ۹ اسفند زمان تبلیغات انتخاباتی است و جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ روز برگزاری انتخابات خواهد بود. سخنگوی ستاد انتخابات کشور تعداد واجدین شرایط رای دهی را ۶۱ میلیون و ۱۷۲ هزار و ۲۹۸ نفر اعلام کرد. ثبت‌نام‌کنندگان مشهور. تا آخرین مهلت تعداد ۵۱۰ متقاضی ثبت نام کرده‌اند. ۵۲ درصد (با سابقه داوطلبی) ۴۸ درصد (برای اولین‌بار) و ۶۵ نفر (از اعضای کنونی مجلس خبرگان) در این انتخابات ثبت نام کردند. از این تعداد کل، ۱۳ نفر
انتخابات ثبت نام کردند. از این تعداد کل، ۱۳ نفر از اهل سنّت و ۲ نفر خانم (شیعه) هستند. اسامی برخی ثبت نام کنندگان مشهور به ترتیب الفبای نام خانوادگی: آزمون. آزمون علمی داوطلبان ششمین دوره مجلس خبرگان رهبری از برگزاری آزمون ششمین دوره مجلس خبرگان رهبری در تاریخ ۳۰ آبان ماه ۱۴۰۲ در شهر قم برگزار شد. داوطلبانی که سابقه نمایندگی مجلس خبرگان رهبری را داشته یا در آزمونهای دوره‌های پیشین این مجلس، حائز نمره قبولی شده‌اند، نیاز به آزمون ندارند. داوطلبان هنگام نام‌نویسی، باید مدرک سطح چهار حوزه را ارائه دهند. نتایج
باید مدرک سطح چهار حوزه را ارائه دهند. نتایج آزمون ۴ بهمن اعلام می‌شود. از کل ۵۱۰ نفر ثبت نام کننده خبرگان؛ ۳۲۸ نفر نیاز به آزمون کتبی - شفاهی و ۶۴ نفر (قبول شدگان آزمون کتبی داوطلب ادوار گذشته) نیاز به آزمون شفاهی داشته؛ مابقی ۶۸ نفر (نمایندگان فعلی) ۵۰ نفر (قبول شدگان آزمون‌های ادوار گذشته یا نمایندگان ادوار) نیاز به شرکت در این آزمون را نداشتند. پراکنش کرسی‌ها. پراکنش ۸۸ کرسی مجلس خبرگان رهبری در استان‌های ایران:
پاتریک اکوال (زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۵) یک روزنامه‌نگار ورزشی اهل سوئدی است. او بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۶ در قسمت ورزشی شبکه ۴ سوئد فعال بود و بعدها از سال ۲۰۱۷ در کانال ۵ سوئد مشغول فعالیت است. زندگی‌نامه. اکوال در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۵ در لاندسکرونا متولد شد و بعدها پدر و مادرش از یکدیگر جدا شدند و او به همراه مادرش در همان مکان رشد پیدا کرد. بعدها اکوال گزارشگر بخش ورزشی شبکه تی وی ۴، سوئد می‌شود. و بعد از مدتی او رویدادهای دو و میدانی را پوشش می‌دهد، و همچنین کانال‌ها را برای اخبار ورزشی پیشین تحلیل می‌کند.
کانال‌ها را برای اخبار ورزشی پیشین تحلیل می‌کند. بعدها اکوال نمایش‌های ورزشی «کانال فوتبال اروپا» و «اکوال در برابر لوند» را عرضه می‌کند.
كتابخانهٔ مركزی دانشگاه صنعتی اصفهان در دانشگاه صنعتی اصفهان به‌تاریخ ۱۹۷۲ میلادی ايجاد و در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷) به ساختمان جديد منتقل شد. این کتابخانه یکی از بزرگ‌ترین، کتابخانهٔ دانشگاه‌های ایرانی است. یک سالن مطالعه دارد که شامل حدود ۳۰۰۰۰۰ کتاب و رسانه‌های دیگر است. همچنین داری یک مخزن کتاب لاتین نیز هست. کتابخانهٔ اجازه دسترسی به پایگاه های اطلاعاتی علمی را ارائه می‌دهد.
حزب کارگران لهستان یک حزب کمونیست در لهستان بود که بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۸ فعالیت داشت. این حزب به‌عنوان یک حزب کمونیست در لهستان تأسیس و در ۱۹۴۸ با حزب سوسیالیست لهستان ادغام گشت و حزب کارگران متحد لهستان را تشکیل داد. از پایان جنگ جهانی دوم حزب کارگران در لهستان حاکمیت داشت و نفوذ اتحاد جماهیر شوروی در این کشور رو به متوسط بود. در طول زمامداری حزب کارگران لهستان مراکز قانونی و مجاز اپوزیسیون تا حد بسیاری ضعیف و حذف شده‌بودند. این در دورانی بود که نظام کمونیستی—که با عنوان سوسیالیست نیز شناخته
که نظام کمونیستی—که با عنوان سوسیالیست نیز شناخته می‌شد—به‌تدریج در حال استقرار بود. گروهی از کمونیست‌های لهستانی در دسامبر ۱۹۴۱ از اتحاد جماهیر شوروی به لهستان اشغالی آمدند. به دستور ژوزف استالین، حزب کارگران لهستان در ژانویه ۱۹۴۲ یک حزب کمونیست جدید را تأسیس کرد. حزب کارگران لهستان یک سازمان نظامی پارتیزانی به‌نام گارد خلق را تأسیس نمود که بعدها به ارتش خلق تغییر نام داد. در نوامبر ۱۹۴۳، ووادیسواف گومولکا دبیر—رئیس اجرایی—کمیته مرکزی حزب کارگران لهستان شد. در ۱ ژانویه ۱۹۴۴ حزب کارگران لهستان، شورای ملی
در ۱ ژانویه ۱۹۴۴ حزب کارگران لهستان، شورای ملی دولتی را ایجاد کرد که به‌عنوان پارلمان زمان جنگ لهستان اعلام شد و ریاست بدنه آن بر عهده بولسواف بیروت گذاشته‌شد. در ژوئن ۱۹۴۴ اتحادیه میهن‌پرستان لهستانی، رقیب سازمان لهستانی–کمونیستی حزب کارگران لهستان که در اتحاد جماهیر شوروی فعالیت می‌کرد، شورای ملی دولتی را به‌عنوان «نماینده واقعی ملت لهستان» به‌رسمیت شناخت. حزب کارگران لهستان در ابتداء حزبی کوچک و با حمایت‌های حاشیه‌ای بود اما به‌دلیل اتحاد با اتحاد جماهیر شوروی ترفیع و پیروز شد. در ژوئیه ۱۹۴۴،
جماهیر شوروی ترفیع و پیروز شد. در ژوئیه ۱۹۴۴، کمونیست‌های لهستانی با همکاری نزدیک استالین و دیگر رهبران شوروی در لوبلین آزادشده یک شبه‌دولت اجرایی موقت لهستانی را تأسیس و آن را کمیته آزادی ملی لهستان نامیدند. در مانیفست کمیته آزادی ملی لهستان که در آن زمان منتشر شد، کمیته آزادی ملی لهستان اقتدار خود را در لهستان مطالبه کرد و تعهد بازسازی پس از جنگ و همچنین اصلاحات ارضی را داد. شورای ملی دولتی و کمیته آزادی ملی لهستان زمانی تأسیس شدند که دولت تبعیدی لهستان در لندن، دولت بین‌المللی و به رسمیت شناخته‌شده
در لندن، دولت بین‌المللی و به رسمیت شناخته‌شده لهستان بود. در پایان سال ۱۹۴۴، کمیته آزادی ملی لهستان با دولت موقت جمهوری لهستان که توسط اتحاد جماهیر شوروی به رسمیت شناخته شده‌بود، جایگزین شد و در آوریل ۱۹۴۵ یک معاهده دوستی، اتحاد و همکاری ۲۰ ساله با آن امضاء کرد. در نتیجه تصمیمات متفقین در کنفرانس یالتا، دولت موقت در ژوئن ۱۹۴۵ به‌طور رسمی به دولت موقت ائتلافی وحدت ملی تبدیل شد. دولت تبعیدی لهستان از مشارکت کنار گذاشته شد و حزب کارگران لهستان نهایتاً دولت جدید را کنترل می‌کرد که فوراً توسط ایالات متحده،
جدید را کنترل می‌کرد که فوراً توسط ایالات متحده، بریتانیا و سایر کشورها به رسمیت شناخته شد. طبق دستور متفقین، ایجاد یک دولت دائمی مشروط به برگزاری انتخابات سراسری بود. در این میان حزب کارگران لهستان درگیر برنامه‌ای عظیم برای بازسازی کشور و صنعت آن، مبارزه با اشکال و مظاهر مختلف مخالفت با حاکمیت خود و همچنین دستکاری در روند آماده‌سازی انتخابات برای تضمین تسلط پایدار حزب بود. در رفراندوم ۱۹۴۶ مردم لهستان و به‌دنبال آن انتخابات قانونگذاری در ۱۹۴۷ تقلب صورت گرفت و حزب کارگران لهستان «بلوک دموکراتیک» را پیروز
و حزب کارگران لهستان «بلوک دموکراتیک» را پیروز قاطع انتخابات اعلام کرد. تنها اپوزیسیون قانونی، حزب خلق لهستان به حاشیه رانده‌شد. با این حال پیروزی گومولکا کوتاه مدت بود. استالین تحت فشار جنگ سرد، دیگر تحمل کمونیسم ملی رهبر لهستان را نداشت و از اوت ۱۹۴۸ حزب کارگران لهستان توسط بیروت رهبری می‌شد. در دسامبر ۱۹۴۸، حزب کارگران لهستان و حزب سوسیالیست لهستان پاکسازی‌‎شده ادغام شدند و حزب کارگران متحد لهستان را تشکیل دادند. آنچه از رویه‌ها و تظاهرهای دموکراتیک و کثرت‌گرایانه باقی مانده‌بود کنار گذاشته شد و لهستان
باقی مانده‌بود کنار گذاشته شد و لهستان وارد دوره حکومت استالینیستی خود گشت. سقوط حزب کمونیست لهستان. حزب کمونیست لهستان—تا سال ۱۹۲۵ حزب کارگران کمونیست لهستان—یک سازمان چپ‌گرای افراطی بود. دیدگاه‌هایی که رهبران آن ماریا کوزوتسکا، آدولف وارسکی، ماکسیمیلیان هورویتز، ادوارد پروچنیاک به آن پایبند بودند و تبلیغ می‌کردند، منجر به روابط دشوار حزب با ژوزف استالین در سال‌های ۱۹۲۳–۱۹۲۴ شد. انترناسیونال کمونیست—کمینترن—حزب کمونیست لهستان را به‌دلیل حمایتش از کودتای مه ۱۹۲۶ یوزف پیلسودسکی—«خطای مه» حزب—محکوم کرد. از
۱۹۲۶ یوزف پیلسودسکی—«خطای مه» حزب—محکوم کرد. از سال ۱۹۳۳، کمینترن به‌طور فزاینده‌ای با حزب کمونیست لهستان با سوء ظن برخورد می‌کرد. ساختارهای حزب به‌دلیل نفوذ مأموران اطلاعات نظامی لهستان به خطر افتاده‌بود. برخی از رهبران حزب، که به دروغ متهم به چنین عواملی بودند در اتحاد جماهیر شوروی اعدام شدند. در سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۳۶، حزب کمونیست لهستان اقدام به تأسیس یک جبهه متحد کارگری و کشاورزی کرد و متعاقب با آن مورد آزار و اذیت بیشتر کمینترن قرار گرفت. همچنین کمینترن کمونیست‌های لهستانی را متهم به پناه‌دادن خودسرانه
کمونیست‌های لهستانی را متهم به پناه‌دادن خودسرانه به عناصر تروتسکیست در صفوف خود کرد. اوج محاکمه‌های تحت کنترل مسکو، با هدف ریشه‌کن کردن «انحرافات» مختلف که معمولاً به احکام اعدام ختم می‌شد، در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۳۸ بود و آخرین اعدام‌ها در سال ۱۹۴۰ اتفاق افتاد. اعضای حزب کمونیست لهستان تحت آزار و اذیت و اغلب زندانی‌شدن توسط رژیم ساناش لهستان قرار گرفتند که به احتمال زیاد جان تعدادی از رهبران کمونیست آینده لهستان از جمله ووادیسواف گومولکا، بولسواف بیروت، ادوارد اوکساپ، استفان جدریچوفسکی، الکساندر زاواتسکی را
اوکساپ، استفان جدریچوفسکی، الکساندر زاواتسکی را نجات داد. در خلال پاکسازی بزرگ، هفتاد نفر از اعضاء و اعضای نامزد کمیته مرکزی حزب گریختند یا به اتحاد جماهیر شوروی آورده شدند و در آنجا به همراه تعداد زیادی از فعالان تیرباران شدند. تقریباً تمام کمونیست‌های برجسته لهستانی کشته یا به اردوگاه‌های کار فرستاده شدند. حزب کمونیست لهستان در ۱۹۳۸ توسط کمینترن به‌رهبری ژوزف استالین انحلال یافت. شالوده حزب در جنگ جهانی دوم. در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۰، اندکی پس از کشتار کاتین، استالین، واندا واسیلوسکا، رهبر غیر رسمی کمونیست‌های