payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اکثر رودخانه های کشور، بسیار آلوده اند. در هنگام ساخت ناو، چند تن از کشاورزان از جمله حاج تقی توکلی، برای ساخت یک کانال بتنی برای انتقال آب نهر به آن طرف دره مرسه به سمت گلدشت، مهندسی را برای عقد قرارداد آورده بودند. آقاسیدباقر معصومی هم از دور نظاره گر آن ها بود. پس از مدتی ایشان حاج تقی را صدا میزنند و میگویند با این مهندس قرارداد نبندید. ایشان دلیل را جویا می شوند. میگویند مهندس شما برای پیدا کردن فندک همه جیب هایش را گشت، به نظر میرسد محاسباتش برای ساخت ناو خوب نباشد. همینطور هم شد و فرد دیگری را برای
ناو خوب نباشد. همینطور هم شد و فرد دیگری را برای ساخت آوردند. البته در تابستان ها با توجه به اینکه کف ناو جلبک بسته و لیز بود مورد توجه بچه های محل برای شنا و سر خوردن بود. کارخانه های برنجکوبی. در اشکلک 4 موتورخانه برنجکوبی فعال بود که در حال حاضر دو موتورخانه از بین رفته است. جور موتور، حیدری، آقاجانپور و جیر موتور که جور موتور و جیر موتور به صورت مشارکتی و دو موتورخانه دیگر مربوط به یک خانواده بود. اولین موتورخانه ای که جمع آوری شد، جیر موتور بود که در انتهای منزل مسکونی آقای کوه پیما قرار داشت. بعد از
منزل مسکونی آقای کوه پیما قرار داشت. بعد از آن موتورخانه آقاجانپور جمع آوری شد. در حال حاضر جور موتور به صورت مشارکتی و تقریبا به صورت سنتی با 24 سهم و موتورخانه حیدری در حال فعالیت هستند. شایان ذکر است که قبل از راه اندازی موتورخانه برای سفید کردن برنج، از نیروی آب (انرژی پاک) در اشکلک بهره گرفته می شد و با آب دانگه سفید کردن برنج انجام می شد. در اشکلک 5 آب دانگه وجود داشت که به شرح زیر به موقعیت مکانی آن ها اشاره می گردد: آب دانگه مشت یعقوب خلقی در جور محله بالاتر از پل اشکلک روخانه، میان آب دانگه متعلق
بالاتر از پل اشکلک روخانه، میان آب دانگه متعلق به کبل عیسی محمدپور که بعدها تبدیل به منبع چای شد که در ادامه به آن اشاره خواهد شد. آب دانگه حاج رمضان توکلی در محوطه مشتی رضا رضازاده، آب دانگه کبل مسلم که کمی بالاتر از خانه بهداشت اشکلک در نزدیکی مسجد قرار داشت و آب دانگه مشتی محمد شعبان نژاد در نوشر که بعد از بی بالان نهر قرار داشت. فناوری قدیمی چای. در این روستا یک دستگاه تحت عنوان منبع چای وجود داشت که همانند آسیاب آبی با کمک قدرت آب نهر، برگ های پلاسیده چای را مالش می داد. خروجی آن توسط کشاورزان به
چای را مالش می داد. خروجی آن توسط کشاورزان به منازلشان منتقل و در تشت قرار می گرفت تا خشک گردد. همچنین یک دستگاه کوچک فر برای خشک کردن چای موجود بود که با آتش زدن هیمه، برگ های چای را که قبلا در تشت های چوبی تحت عنوان لاک، با دستان کشاورزان، مالش داده شده بود، خشک می گردید. فرهنگی. مدارس اشکلک. توجه به تحصیل و گرایشی که از دوران ارباب رعیتی به دلیل عدم محدود نمودن ارباب محل، اشکلکی ها توجه ویژه ای به ادامه تحصیل فرزندانشان نشان می دادند. فرستادن فرزندان به رحیم آباد برای تحصیل که گاهی تحت تاثیر شرایط سیاسی
آباد برای تحصیل که گاهی تحت تاثیر شرایط سیاسی آن زمان هم قرار می گرفت و همچنین فرستادن به شهرهای بزرگتر باعث گردید تا با پیگیری ها ساخت اولین مدرسه اشکلک به مناسبت جشن های 2500 ساله به نام مدرسه اشکانیان در مرکز اشکلک رقم بخورد که بعد از انقلاب ساختمان آن بازسازی و در حال حاضر به صورت مدرسه استثنایی فعال است. دبیرستان پسرانه ای نیز در قبل از انقلاب در زمینی که در گذشته سل (آب بند) بود و برای آبیاری اراضی بالادست اشکلک مورد استفاده قرار می گرفت، ساخته شد و اکنون به صورت دبیرستان متوسطه اول و همچنین هنرستان
به صورت دبیرستان متوسطه اول و همچنین هنرستان فنی و حرفه ای در حال بهره برداری است. دو مدرسه دیگر نیز با اهدای زمین توسط دو خانواده ساخته شد که یکی از آن ها هنرستان دخترانه در مقوم محله به یاد زنده یاد سیدجوادهاشمی و دیگری مدرسه ابتدایی به یاد زنده یاد مهدی حمید پناه در جیر محله است که هم اکنون نیز در حال بهره برداری است. بازار اشکلک. بازار اشکلک هم در گذشته از امروز رونق بیشتری داشت. وجود یک شعبه بانک صادرات، دایر بودن خانه انصاف، و همچنین وجود بزازی، عطاری، قهوه خانه، خیاطی و نفت فروشی و برنج فروشی در آن
قهوه خانه، خیاطی و نفت فروشی و برنج فروشی در آن محیط گرمی را جمع شدن بزرگان محل می داد و نشان از رونق آن بازار داشت. ثقل دکان استاد قربان که ساخت داس و داره را انجام می داد و همچنین اسب ها را نعل می کرد، پای روستائیان دیگر را هم به بازار اشکلک باز می کرد، زیرا بسیاری از روستاهای اطراف دارای ثقل دکان یا نعل بندی نبودند. مسجد و قبرستان ها. اولین مسجد در اشکلک مسجدی قدیمی و تلاردار بود که تخریب شد و به جای آن در سال 1344 با همت آقایان اصغر صادقی، حاج حسین آقاجانپور و محمد امیری ساخته شد. ساکنین روستا هم به
و محمد امیری ساخته شد. ساکنین روستا هم به وسع خود در اینکار تا حدودی دخیل بودند. البته ساخت آن مسجد در انتهای کار با حمایت مالی آقای محمد امیری به اتمام رسید. این مسجد در سال 1400 با همفکری برخی از ساکنین روستا تخریب گردید و در حال ساخت است. قبرستان قدیمی اشکلک در محوطه مسجد، قرار دارد که با توجه به پر شدن آن در سال 1382 در نزدیکی مسجد قطعه زمینی خریداری و به قبرستان جدید تبدیل شد. در گذشته ها هم در جور محله قبرستان کوچکی وجود داشت که در کنار منزل آقای فرزادفر بود. البته سنگ قبری در آن موجود نبود و در حال
بود. البته سنگ قبری در آن موجود نبود و در حال حاضر اثری از زمینش نیست و به نظر می رسد تصرف شده باشد. ملاخانه. برای یادگیری قرآن و سواد قرآنی در گذشته ملاخانه در اشکلک دایر بود. اولین ملای اشکلک آقای ذوقی، اهل طالقان بود که در خانه مشت جواد تسلیمی ملاخانه را دایر و در همانجا سکونت داشت. سیاه اسماعیل هم از ملاهای دیگر اشکلک بود و آخرین ملا، سید احمد میر حسینی بود که در زیر ساختمان آسید باقر معصومی ملاخانه را دایر نموده بود. بازی های محلی. در این روستا بازی های متنوعی توسط بچه ها و گاهی بزرگان انجام می شد.
های متنوعی توسط بچه ها و گاهی بزرگان انجام می شد. برخی از این بازی ها خاص پسران و برخی دختران و برخی هم به صورت مشترک انجام می پذیرفت. چیک تیره بازی از جمله بازی های مردانه ای بود که رده های سنی متنوعی آن را بازی می کردند. دخوس دخوسه، ماشین بازی، هفت سنگه، کور کوره، بود که جنسیت در آن مطرح نبود و به صورت مشترک نیز بازی می شد. کش بازی، تخته بره و عروس بازی به صورت اختصاصی توسط دختران بازی می شد. قیش بازی، شیرسنگ بازی، آکوله ماره و جیج جز بازی های خاص پسران بود. در حال حاضر مانند تمامی شهرها و روستاهای کشور
در حال حاضر مانند تمامی شهرها و روستاهای کشور بازی های کامپیوتری بیشترین سهم را در بازی بچه ها دارد. در ضمن در گذشته های دور مرحوم علیجان شریف زاده در کشتی گیله مردی به عنوان پهلوان مطرح بود. فوتبال در دهه های بعد با تشکیل تیم پنجه طلایی که تیم پر قدرت محلی بود، توانست به محبوبیت زیادی بین جوانان اشکلک دست یابد. عرف ها. پا زدن. برای خوش یمنی، بلافاصله پس از سال تحویل یک فرد مورد تایید خانواده که خوش قدم بود به عنوان اولین نفر با در دست داشتن قرآن و یک ظرف آب با پای راست وارد خانه می شد و به تمامی اتاق های
با پای راست وارد خانه می شد و به تمامی اتاق های خانه سر می زد که به این عمل پا زدن می گفتند. پس از سال تحویل هم خانواده ها با عشق و علاقه و با روی باز به دید و بازدید هم می رفتند. بچه های محل هم به اکثر خانه ها برای گرفتن عیدی سر می زنند. عیدی مرسوم آن زمان تخم مرغ و شیرینی محلی بود. با دریافت تخم مرغ ها، بازار بازی جیج بسیار پر رونق می شد. از دیگر عرف های این منطقه می توان به آب سواری، نصفه کاری مزارع و ... اشاره نمود. لافندبازی. این ورزش آئینی کم‌نظیر در جشن های عروسی های اشکلک اجرا می شد. در این بازی
جشن های عروسی های اشکلک اجرا می شد. در این بازی لافند باز یا پهلوان شخصیت محوری و بازیگر اصلی بود. کار پهلوان اجرای انواع نمایش‌های آکروباتیک و هیجان‌آور روی بند است. لنگر هم وسیله‌ای چوبی‌است که باعث حفظ تعادل پهلوان روی بند یا لافند می‌شود. پهلوان دستیاری نیز داشت که در پایین طناب و روی زمین می‌ایستاد که به آن شیطانِ می‌گفتند که کارش شیطنت کردن، دلقک بازی و اجرای حرکات خنده‌آور بود. برخی از پهلوانان هنگام لافندبازی فرزندان واقعی(پسر و دختر) و حتی همسر خود را روی بند می‌بردند و به اجرای نمایش می‌پرداختند
را روی بند می‌بردند و به اجرای نمایش می‌پرداختند که آن ها نیز در غالب پرسوناژ و شخصیت پهلوان گنجانده می‌شدند. در لافندبازی، طناب به ۲ ستون فلزی یا چوبی محکم که به صورت ضرب دری قرار گرفته بود مهار می شد. طول طناب لافند بازی معمولا ۴۵ تا ۵۰ متر و ارتفاع آن از زمین ۵ تا ۶ متر بود. مدیریت محلی. کدخداها. اولین کدخدای اشکلک مشت یعقوب خلقی بود که پس از ایشان کبل اسماعیل عباسی کدخدا شد و سپس حسین نصیری به کدخدایی انتخاب گردید. انتخاب کدخدا بر عهده ارباب محل یعنی آسید باقر معصومی بود. آخرین کدخدای اشکلک، یوسف خلقی
باقر معصومی بود. آخرین کدخدای اشکلک، یوسف خلقی بود که انتصابش با امضای ساکنین و حکم دولتی از فرمانداری در قبل از انقلاب انجام پذیرفت. خانواده های قدیمی. منطقه ای در اشکلک وجود داشت که برخی رحیم آبادی در آن سکونت داشتند. خانواده های جوادی، سفلایی، رضایی، فنایی و ذبیحی از آن جمله اند. برخی از آن ها اراضی شان را فروختند و برخی هنوز هم در آن اراضی سکونت دارند، اما آن ها میت هایشان را در قبرستان اشکلک دفن نمی کنند. خلیلی هم دیگر خانی بود که در جیر محله سکونت داشت. از دیگر خانواده های رحیم آبادی آقای قریشی و میر
از دیگر خانواده های رحیم آبادی آقای قریشی و میر فندرسکی بودند که در جیر محله در کنار اراضی آقای خلیلی ساکن بودند. بجز اشکلکی های اصیل تعدادی خانواده نیز از اشکورات به اشکلک مهاجرت نمودند که این موضوع امروزه به صورت بسیار پررنگ تری وجود دارد. ب- مازودار مازودار تنومندی در نوشر وجود داشت که قطر آن به میزانی بود که چندین نفر باید دور آن حلقه می زدند. عظمت و تاج پوشش این درخت آن قدر بود که وقتی از ارتفاعات اشکورات به پایین نگاه و پلورود به صورت یک نخ دیده می شد، این درخت از آن جا قابل رویت بود. قدیمی ترهای
شد، این درخت از آن جا قابل رویت بود. قدیمی ترهای اشکلک این درخت را به همراه خاطرات گذراندن سیزده بدر حتما به یاد دارند. این درخت ظرفیت ثبت در میراث طبیعی ملی را داشت، اما متاسفانه بریده شد. پ- کردآقاجان بعد از شکست مجاهدین و کشته شدن میرزا کوچک خان، کردآقاجان چند سالی در نوشر سکونت داشت. این موضوع با توجه به سرقت هایی که به آنان نسبت داده می شد، مشکلات و ناراحتی هایی را برای ساکنین بوجود آورده بود و پیگیری این موضوع توسط کدخدای اشکلک منجر به ضرب و شتم جدی ایشان شد. ت- چل باغ با جابجایی مسیر اشکلک روخانه،
ایشان شد. ت- چل باغ با جابجایی مسیر اشکلک روخانه، منطقه تقریبا وسیعی درحاشیه آن که به صورت چاله بود، توسط حاج رمضان توکلی و حاج تقی توکلی به باغ چای تبدیل شد. قبل از تبدیل شدن به باغ چای درختان لیلکی به همراه گیاه خشخاش به صورت خودرو در آن رشد می کرد که در آن زمان، تریاک هم از آن برای مصارف دارویی گرفته می شد. این باغ وسیع به دلیل قرار گرفتن در گودی، مشهور به چل باغ می باشد که در حال حاضر تفکیک شده است.
موتور وی۱۶ یک موتور پیستونی شانزده سیلندر است که در آن دو بانک هشت سیلندر در یک وی‌شکل در اطراف یک میل‌لنگ مشترک قرار گرفته‌اند. موتورهای وی۱۶ کمتر از موتورهای با سیلندرهای کمتر مانند موتورهای وی۸ و وی۱۲ رایج هستند. هر بانک از یک موتور وی۱۶ را می‌توان به عنوان یک طراحی هشت سیلندر خطی در نظر گرفت، طرحی که ذاتاً می‌تواند متعادل باشد. بیشتر موتورهای وی۱۶ دارای زاویه انحرافی ۴۵ درجه هستند. نخستین استفاده از موتور وی۱۶ در هواپیمای آزمایشی آنتونت۷ در سال ۱۹۱۰ و به دنبال آن چندین اتومبیل در دهه ۱۹۳۰ بود. امروزه
به دنبال آن چندین اتومبیل در دهه ۱۹۳۰ بود. امروزه رایج‌ترین کاربردهای موتورهای وی۱۶، لوکوموتیوهای راه‌آهن، کشتی‌های دریایی و ژنراتورهای برق ثابت هستند. برنامه‌های کاربردی خودرو. خودروهای تولیدی. نخستین خودروی تولیدی که از موتور وی۱۶ استفاده کرد کادیلاک وی-۱۶ بود که در ژانویه ۱۹۳۰ معرفی شد. موتور کادیلاک وی۱۶ در ابتدا با حجم تولید شد، سوپاپ رو و زاویه وی ۴۵ درجه. برای سری ۹۰ ۱۹۳۸، موتور به حجم تغییر یافت. یک سوپاپ سر مسطح و یک زاویه وی ۱۳۵ درجه (این دومی برای دستیابی به ارتفاع کاسه کمتر). این ۴۳۱ مس نسخه
دستیابی به ارتفاع کاسه کمتر). این ۴۳۱ مس نسخه جدید به اندازه نسخه پیشین خود قدرت تولید می‌کرد در حالی که پیچیدگی بسیار کمتری داشت، میل‌لنگ سفت‌تری داشت که به دوام و صافی کمک می‌کرد و حتی فیلتر روغن خارجی داشت که در آن روزها برای هر خودرویی با هر قیمتی نادر بود. شرکت خودروسازی مارمون در واقع توسعه موتور وی۱۶ را در سال ۱۹۲۷ (پیشتر از کادیلاک) آغاز کرد. با این حال، برنامه توسعه آن بیشتر طول کشید و "Marmon Sixteen" در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. این موتور دارای زاویه وی ۴۵ درجه بود، از آسترهای سیلندر فولادی فشرده
وی ۴۵ درجه بود، از آسترهای سیلندر فولادی فشرده استفاده می‌کرد و بیشتر از آلومینیوم ساخته شده بود. تنها ۴۰۰ دستگاه مارمون سیکست بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ تولید شد. در سال ۱۹۹۱، سیزتا-مورودر وی۱۶تی آغاز به تولید کرد که دارای یک موتور ۱۶ سیلندر در یک پیکربندی منحصربه‌فرد بود. به‌جای طرح‌بندی وی۱۶ معمولی، موتور در واقع دو موتور وی۸ مجزا بود که به صورت عرضی نصب می‌شدند و چرخ دنده‌ای بین این دو وجود داشت که خروجی واحدی را از مرکز مجموعه موتور به گیربکس ارائه می‌کرد. تنها چند خودرو پیش از توقف فعالیت شرکت تولید
تنها چند خودرو پیش از توقف فعالیت شرکت تولید شد. نمونه اولیه خودروها. شرکت پیرلس موتور یک موتور وی۱۶ را در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسعه داد، با این حال فقط یک نمونه اولیه ساخته شد پیش از اینکه همه تولیدات خودرو متوقف شود و این شرکت کارخانه خود را به یک کارخانه آبجوسازی پس از پایان ممنوعیت در ایالات متحده تبدیل کرد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، BMW Goldfish V16 موتور بر پایه موتور وی۱۲ جدید ب‌ام‌و در آن زمان توسعه یافت. نمونه‌های اولیه روی یک شاسی بلند سری ۷ و سپس در اوایل دهه ۱۹۹۰ به یک بنتلی مولسان نصب شدند. تقریباً در
دهه ۱۹۹۰ به یک بنتلی مولسان نصب شدند. تقریباً در همان زمان، مرسدس بنز نسخه را توسعه داد موتور وی۱۶ برای لیموزین کلاس اس. میان سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۰، تقریباً ۳۵ نمونه اولیه ساخته شد. خودروی مفهومی کادیلاک سیستین ۲۰۰۳ با رونمایی شد. موتور وی۱۶ که بر اساس موتورهای جنرال موتورز ال‌اس وی۸ ساخته شده بود. سال بعد، خودروی مفهومی رولز رویس 100EX با موتور وی۱۶ رونمایی شد. خودرویی که در فیلم "جانی انگلیش دوباره متولد می‌شود" از این موتور وی۱۶ استفاده می‌کند. نمونه اولیه دول سیکستین ۲۰۱۷ از یک موتور ۱۶ سیلندر ۱۲٫۳ لیتری
دول سیکستین ۲۰۱۷ از یک موتور ۱۶ سیلندر ۱۲٫۳ لیتری چهار توربو استفاده می‌کرد. خودروهای مسابقه‌ای. نخستین مورد استفاده از وی۱۶ در مسابقات اتومبیل رانی "مازراتی تیپو وی۴" بود که در مسابقات گرندپری استفاده شد. تیپو وی ۴ در سال ۱۹۲۹ در مونزا معرفی شد و رکورد سرعت جهانی را به دست آورد. در یک رویداد در کرمونا، ایتالیا. در سال ۱۹۳۱ در ایندیاناپولیس ۵۰۰، یک موتور وی۱۶ سفارشی بر روی یک «سوپراسپرت» کورد که توسط شورتی کانتلون هدایت می‌شد، نصب شد. این خودرو رقابتی بود و از رتبه ۲۶ در شبکه به رتبه ۳ شارژ می‌شد، اما به
و از رتبه ۲۶ در شبکه به رتبه ۳ شارژ می‌شد، اما به دلیل غیرقابل اطمینان بودن کند شد و با تعویض هر ۱۶ شمع تشدید شد. سال بعد، برایان ساولپاگ این خودرو را در جایگاه سوم قرار داد. ماشین در دور ۵۵ دچار شکستگی خط روغن شد و مسابقه آنها به پایان رسید. مدت کوتاهی پس از مسابقه، وی۱۶ حذف شد و با یک موتور چهار سیلندر معمولی میلر جایگزین شد. خودروهای موتور وسط Auto Union "تایپ ای"، "تایپ بی" و "تایپ سی" گرند پریکس در سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۸ با موتورهای کار می‌کردند. با توجه به تغییر قوانین در سال ۱۹۳۸، اینها با یک موتور
به تغییر قوانین در سال ۱۹۳۸، اینها با یک موتور وی۱۲ برای ماشین مسابقه‌ای تایپ دی جایگزین شدند. قبل از این تغییر قانون، آلفا رومئو تیپو ۳۱۶ در گرندپری ۱۹۳۸ طرابلس با موتور ۶۰ درجه وی۱۶ شرکت کرد. تنها مورد استفاده شناخته شده از موتور وی۱۶ در دوران پس از جنگ جهانی دوم، موتور وی۱۶ موتورهای مسابقه بریتانیا (BRM) است که در مسابقات فرمول یک از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ استفاده شد. موتور بود طراحی سوپرشارژ، که با وجود توان خروجی بالا ناموفق بود. رسماً تولید کرد اما احتمالاً حدود تحویل داده شده‌است. رانندگی ماشین دشوار بود،
حدود تحویل داده شده‌است. رانندگی ماشین دشوار بود، زیرا باند قدرت در محدوده باریک و در دور بالا قرار داشت. کاربردهای دریایی / ریلی. پیکربندی وی۱۶ همچنین در چندین موتور دیزلی با جابه‌جایی بزرگ که به عنوان موتورهای دریایی یا در لوکوموتیوهای ریلی استفاده می‌شود، استفاده می‌شود. این امر به این دلیل است که سازندگان اغلب موتوری را حول یک جابه‌جایی ثابت در هر سیلندر طراحی می‌کنند، سپس سیلندرهای اضافی را تا رسیدن به توان خروجی مورد نیاز به طرح اضافه می‌کنند. برای مثال، محدوده موتورهای Electro-Motive Diesel 710 از
محدوده موتورهای Electro-Motive Diesel 710 از در هر سیلندر استفاده می‌کند و نسخه ۱۶ سیلندر (موسوم به EMD 16-710) بیش از تولید می‌کند. جی‌ای ترنسپورتیشن سیستمز موتورهای چهار زمانه "سری 7FD" (مورد استفاده در کاربردهای دریایی، لوکوموتیو و ثابت) را تولید می‌کند که دارای جابه‌جایی هستند. در هر سیلندر و می‌تواند بیش از تولید کند. جنرال الکتریک همچنین GEVO-16 را تولید می‌کند که بیش از تولید می‌کند. موتور دیزلی وی۱۶ دیگر وارتسیلا 46F است که بیش از دور در دقیقه تولید می‌کند. در بریتانیا از سال ۱۹۴۷ به بعد، موتورهای
می‌کند. در بریتانیا از سال ۱۹۴۷ به بعد، موتورهای دیزلی انگلیسی الکتریک زیرمجموعه شرکت انگلیسی الکتریک یک موتور وی۱۶ را برای استفاده ریلی و دریایی بر اساس سری کی ۱۰ اینچ در ۱۲ اینچ (۲۵۴ میلی‌متر در ۳۰۵ میلی‌متر) ساخت که به ویژه در بریتانیا استفاده می‌شد. لکوموتیوهای کلاس ۴۰ و ۵۰ راه‌آهن با توان خروجی در محدوده ۲۰۰۰–۳۰۰۰ اسب بخار (۱۴۹۲–۲۲۳۸ کیلووات) در سرعت‌های ۶۰۰ تا ۹۰۰ دور در دقیقه. این موتور نیز از یک سری مبتنی بر اندازه سیلندر ثابت ۹۴۲ متر مکعب گرفته شده‌است. (۱۵٫۴ لیتر) در هر سیلندر، که ظرفیت کلی وی۱۶
(۱۵٫۴ لیتر) در هر سیلندر، که ظرفیت کلی وی۱۶ را ۱۵۰۷۲ مکعب می‌کند. (۲۴۶ لیتر). یکی دیگر از سازندگان قابل توجهی که پیکربندی وی۱۶ را ارائه کرد، شرکت دیترویت دیزل بود، به ویژه در موتورهای دیزلی دو زمانه سری ۷۱، ۹۲ و ۱۴۹ آن‌ها، با توان خروجی از حدود ۶۵۰ تا بیش از ۲۴۰۰ اسب بخار (۴۸۵–۱۷۹۰ کیلووات) در سرعت‌های بیش از ۲۰۰۰ دور در دقیقه در محدوده‌های کوچکتر. یک بار دیگر این موتورها بر پایه قطعات معمولی بودند (تعداد عددی اندازه سیلندر در اینچ مکعب است) و برای کاربردهای دریایی، ژنراتور و کامیون‌های معدن خارج از جاده
دریایی، ژنراتور و کامیون‌های معدن خارج از جاده استفاده می‌شد. ماهیت ماژولار موتورها به این معنی است که پیکربندی وی۱۶ با کنار هم قرار دادن ۲ بلوک موتور وی۸ ساخته شده‌است و چرخه ۲ زمانه قدرت بسیار خوبی نسبت به وزن ارائه می‌دهد. 16V149 قادر است با خروجی موتورهای ۴ زمانه بسیار بزرگتر و کندتر برابری کند. فیربنکس مورس موتورهای دیزلی وی۱۶ زیر را تولید می‌کند، FM | ALCO 251F, FM | COLT-PIELSTICK PA6B STC, FM | COLT-PIELSTICK PC2.5 STC, FM | MAN 28/33D STC, FM | MAN 32/44CR, FM | MAN 48/60 CR و FM | MAN 175D.
| MAN 32/44CR, FM | MAN 48/60 CR و FM | MAN 175D. برنامه‌های کاربردی هواپیما. نسخه ۱۹۱۰ آنتوانت۷ از موتور وی۱۶ استفاده می‌کرد و در جام گوردون بنت در سال ۱۹۱۰ در ایالات متحده شرکت کرد. کشتی‌های هوایی هیندنبورگ دهه ۱۹۳۰ هر کدام از چهار موتور دیزلی دایملر-بنز دی‌بی ۶۰۲ وی۱۶ استفاده می‌کردند. در نیمه نخست سده بیستم، چندین هواپیمای نمونه اولیه از موتورهای وی۱۶ استفاده کردند، از جمله:
آلفارومئو تیپو ۳۱۶ ، ۳۱۶ یا ۱۶سی-۳۱۶ اتومبیل گرند پری در فصول جایزه بزرگ ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹، زمانی که توسط جوزپه فارینا و کلمنته بیوندتی هدایت می‌شد، مورد استفاده قرار گرفت. تیپو ۳۱۶ یکی از سه خودروی آلفارومئو بود که برای قوانین جدید در سال ۱۹۳۸ طراحی شد، که عمدتاً از نظر موتور متفاوت بودند، دو خودروی دیگر آلفارومئو تیپو ۳۰۸ مستقیم-۸ و آلفارومئو تیپو ۳۱۲ با موتور وی۱۲ بودند. این خودرو بر اساس آلفارومئو سی۱۲–۳۷ ساخته شده‌است. دارای ریشه‌های سوپرشارژ ۶۰ درجه (وی۱۶ حاصل از دو موتور ۱۵۸ نصب شده در یک میل لنگ معمولی)
از دو موتور ۱۵۸ نصب شده در یک میل لنگ معمولی) بود که حدود در ۷۵۰۰ دور در دقیقه. موتور قدرتمندتر از موتور تیپو ۳۰۸ یا ۳۱۲ بود، اما هنوز واقعاً در برابر آلمانی‌ها قابل رقابت نبود. این خودرو در اولین مسابقه مهم فصل برای گرندپری تریپولی، جایی که بیوندتی استعفا داد، به نمایش درآمد. در مسابقه اولیه برای جایزه بزرگ ایتالیا، فارینا که در رتبه دوم به ثمر رسید تنها اتومبیل روی سکو بود، بیوندتی چهارم شد. آخرین حضور این ماشین در مسابقه اولیه برای جایزه بزرگ سوئیس در فصل ۱۹۳۹ بود، جایی که فارینا پس از رهبری دورهای اول
۱۹۳۹ بود، جایی که فارینا پس از رهبری دورهای اول استعفا داد. پس از آن تلاش‌های تیم به خودروی ۱٫۵ لیتری آلفارومئو ۱۵۸ برای کلاس Voiturette اختصاص یافت و تیپو ۳۱۶ دیگر توسعه نیافته بود.
پیتر ارنست، گراف فون منسفلد (; ح. ۱۵۸۰۲۹ نوامبر ۱۶۲۶)، خلاصتاً ارنست فون منسفلد، یک فرمانده نظامی آلمانی بود. او با وجود این که یک کاتولیک بود، در سال‌های اولیه جنگ سی ساله برای پروتستان‌ها جنگید. او یکی از ژنرال‌های مزدور برجسته در جنگ بود. زندگی‌نامه. منسفلد پسر نامشروع کنت پیتر ارنست فون منسفلد (۱۵۱۷–۱۶۰۴) بود؛ پدر او یکی از اعضای خاندان منسفلد و وابسته به درگاه سلطنتی اسپانیا بود. او با مذهب کاتولیک در کاخ پدرش در لوکزامبورگ بزرگ شد. او اولین تجربیات نظامی خود را در طول جنگ طولانی در مجارستان به دست
نظامی خود را در طول جنگ طولانی در مجارستان به دست آورد، جایی که برادر ناتنی بزرگترش چارلز (۱۵۴۳–۱۵۹۵) نیز یک سرباز مشهور بود و فرماندهی رده بالایی در ارتش امپراتوری مقدس روم داشت. در حالی که برادرش مدت کوتاهی بعد در اثر یک بیماری همه گیر درگذشت، ارنست جوان چندین سال در جنگ ماند. او در جنگ جانشینی یولیخ زیر نظر آرشیدوک لئوپولد پنجم اتریش خدمت کرد تا این که مدعی شد شاهزاده به او ناسپاسی کرده و او تغییر جناح داده و از آن پس برای دشمنان خاندان هابسبورگ شمشیر زد. اگرچه او یک کاتولیک رومی باقی ماند، از حدود سال
اگرچه او یک کاتولیک رومی باقی ماند، از حدود سال ۱۶۱۰ میلادی آشکارا با شاهزادگان اتحادیه پروتستان هم‌پیمان و در اوایل جنگ سی ساله یکی از برجسته‌ترین قهرمانان آن‌ها بود. او توسط چارلز امانوئل، دوک ساووی، در راس حدود ۲۰۰۰ مرد برای کمک به شورشیان بوهمیایی هنگام شروع جنگ در سال ۱۶۱۸ عازم شد. او شهر پیلزن را فتح کرد، اما در تابستان ۱۶۱۹ در نبرد سابلات شکست خورد. پس از این، او خدمات خود را به امپراتور فردیناند دوم ارائه کرد و در حالی که پادشاه بوهمیا، فردریک پنجم، از پراگ رانده شد او عکس‌العملی نشان نداد. با این
از پراگ رانده شد او عکس‌العملی نشان نداد. با این حال، منسفلد به زودی توسط فردریک به فرماندهی ارتش خود در بوهم منصوب شد، و در سال ۱۶۲۱ او موقعیت خود را در پالاتین علیا بدست آورد و با موفقیت در برابر تلاش‌های کنت تیلی برای برکناری او مقاومت کرد. او از پالاتین علیا به پلاتین رِنیش رفت. در اینجا او فرانکنتال را آزاد کرده و آگنو را فتح نمود. سپس به همراه فرمانده خود، فردریک، تیلی را در ویزلوخ (۲۵ آوریل ۱۶۲۲) شکست داد و آلزاس و هسن را غارت کرد. با این حال، ویرانی‌های منسفلد به سرزمین‌های دشمنانش محدود نمی‌شد.
منسفلد به سرزمین‌های دشمنانش محدود نمی‌شد. آنها برای شهرهایی که مأمور دفاعشان بودند هم ویرانگر بودند. در نهایت، فردریک نیروهای منسفلد را از خدمت به او منع کرد. او سپس همراه با کریستین برانسویک به خدمت استان‌های متحد هلند درآمد و از طریق هلند اسپانیایی به جمهوری لشکر کشید. در اوت ۱۶۲۲، در فلوروس، ارتش او مجبور شد با اسپانیایی‌ها مانع او شدند، بجنگد. ارتش او در سپتامبر بهبود یافت و دوباره تجهیز شد و سپس با ارتش هلند برای آزادسازی شهر Bergen op Zoom که توسط اسپانیا محاصره شده بود، به راه افتاد. پس از آن، او
محاصره شده بود، به راه افتاد. پس از آن، او محل اقامت خود را در فریزیای شرقی تصرف کرده و قلعه‌ها را گرفت و سختی‌های زیادی را بر ساکنان تحمیل کرد. منسفلد یک مزدور و رهبر مزدوران بود و سفر می‌کرد تا افرادی را بیابد که پول بیشتری برای جنگیدن به او بپردازند و در راضی کردن چنین افرادی برای اخذ مال بیشتر چیره‌دست بود. در حدود سال ۱۶۲۴ او سه بار به لندن رفت، جایی که مردم از او به عنوان یک قهرمان استقبال کردند و حداقل یک بار به پاریس رفت. جیمز اول که پدرشوهر فردریک پنجم بود، مشتاق بود به که با پرداخت پول، پس گرفتن
پنجم بود، مشتاق بود به که با پرداخت پول، پس گرفتن قصرش را به کمک منسفیلد بدست آرد؛ اما تا ژانویه ۱۶۲۵ منسفلد و ارتش ضعیف‌شدهٔ او در محاصره بردا شکست خوردند و از دوور به سوی هلند رفتند. بعداً در همان سال، جنگ سی ساله که تحت رهبری کریستین چهارم دانمارک تجدید شد، دوباره وارد آلمان شد و منسفیلد مجدداً در آن شرکت کرد، اما در ۲۵ آوریل ۱۶۲۶ والنشتاین در پل دسائو شکست سختی بر او وارد کرد. اما منسفلد به سرعت ارتش دیگری را تشکیل داد و قصد داشت با آن به سرزمین‌های موروثی حاکمان اتریش حمله کند و والنشتاین به دنبال آن
حاکمان اتریش حمله کند و والنشتاین به دنبال آن بود که به سمت مجارستان پیش رود. منسفیلد امیدوار بود با کمک گابریل بتلن، شاهزاده اتریش، به هدف خود برسد. اما زمانی که بتلن سیاست خود را تغییر داد و با امپراتور صلح کرد، منسفلد مجبور شد نیروهای خود را منحل کند. او عازم ونیز شد، اما هنگامی که به راکوویکا در نزدیکی سارایوو در بوسنی رسید، بیمار شد و در ۲۹ نوامبر ۱۶۲۶ به دلایل طبیعی درگذشت. او در اسپلیت به خاک سپرده شد.
بئاتا کافکا (؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۶۷) بازیگر، صداپیشه، مدیر دوبلاژ، مدیر تولید و کارگردان نمایش اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "همه چیز درست خواهد شد"، "یک‌راست به دل"، "جنگ‌های پنهان"، "در خوشی و سختی"، "خودِ زندگی"، "پرستار کودک"، "رنگ‌های خوشبختی"، "عشق اول"، "قانون حقیقی"، "کمیسر آلکس"، "بلفر"، "پدر متیو" و "دهن‌به‌دهن" اشاره نمود.
سید قاسم قریشی سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان جانشین رئیس سازمان بسیج مستضعفین فعالیت می‌کند. وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد. او از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۱ فرماندهی منطقه مقاومت بسیج قم را برعهده داشت، از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۵ به‌عنوان معاون بازرسی نیروی مقاومت بسیج فعالیت می‌کرد و از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ مسئول سیاسی سپاه فجر فارس بود. قریشی در فاصله سالهای ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان معاون نظارت و تأیید صلاحیت نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد،
نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد، از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ فرماندهی هوافضای سپاه صاحب‌الزمان اصفهان را برعهده داشت، از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ معاون هماهنگ‌كننده نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه پاسداران بود و از اسفندماه ۱۳۹۹ جانشین سازمان بسیج است. او در سال ۱۳۹۹ درجه سرتیپی دریافت کرد.
جوزپه برتونه (به انگلیسی: Giuseppe Bertone) که «نوچیو» نیز نامیده می‌شود (۴ ژوئیه ۱۹۱۴، در تورین – ۲۶ فوریه ۱۹۹۷، در تورین) یک طراح و سازنده خودرو بود. او پس از جنگ جهانی دوم، کاروتزریا برتونه را از پدرش، جیووانی، تصاحب کرد، و تجارت کوچک را به یک ساختمان اتومبیل و طراحی نیروگاه توسعه داد. پس از مسابقات فیات، OSCA، مازراتی و فراری، برتونه به سمت ساخت و ساز رفت و با ساخت نخستین خودروی خود، سری ۲۰۰ ام‌جی، در نمایشگاه موتور تورین ۱۹۵۲ موافقت کرد. او در آن سال در نمایشگاه اتومبیل پاریس با یک کانسپت آبارث توجهات