payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تبتی «Tsepon WD Shakabpa» معتقد است که این سنت یک خطا تاریخی است و «آن تاریخچه‌هایی که ورود نیروهای چینی را گزارش می‌دهند صحیح نیست» و ادعا می‌کند که این رویداد نه در سالنامه چینی و نه در دست نوشته‌های دون‌هوانگ ذکر شده‌است. بین سال‌های ۶۷۰ تا ۶۹۲ رشته‌ای طولانی از درگیری‌ها با تبت بر سر مناطقی در حوضه تاریم وجود داشت و در سال ۷۶۳ میلادی تبتی‌ها حتی پایتخت چین، چانگان را به مدت پانزده روز در جریان شورش ان لوشان تسخیر کردند. در واقع، در خلال این شورش بود که تانگ پادگان‌های غربی خود را که در گانسو و چینگهای
تانگ پادگان‌های غربی خود را که در گانسو و چینگهای کنونی مستقر بودند، خارج کردند. خصومت بین تانگ و تبت ادامه یافت تا اینکه در سال ۸۲۱ میلادی پیمان صلح رسمی بین آنان امضا شد. مفاد این معاهده از جمله مرزهای ثابت بین دو کشور در کتیبه ای دو زبانه بر روی ستون سنگی بیرون معبد جوخانگ (به انگلیسی:) در لهاسا ثبت شده‌است. ورود اسلام. در قرن هشتم، اسلام شروع به نفوذ به منطقه کرد، عشایر بیابانی عربستان توانستند از نظر نظامی با عشایر استپ برابری کنند، و امپراتوری عرب اولیه کنترل بخش‌هایی از آسیای مرکزی را به دست آورد.
کنترل بخش‌هایی از آسیای مرکزی را به دست آورد. فتوحات اولیه در زمان قتیبه بن مسلم (۷۰۵–۷۱۵) به زودی با ترکیبی از قیام‌های بومی و تهاجم تورگش‌ها معکوس شد، اما فروپاشی خاقانات تورگش پس از سال ۷۳۸ راه را برای تحمیل مجدد اقتدار مسلمانان در زمان نصر بن سیار باز کرد. تهاجم اعراب همچنین باعث حذف نفوذ چین از غرب آسیای مرکزی شد. در نبرد طراز در سال ۷۵۱ م یک ارتش عرب قاطعانه نیروهای سلسله تانگ را شکست داد و تا چند قرن آینده تأثیرات فرهنگ خاورمیانه‌ای بر منطقه آسیای مرکزی تسلط یافت. با این حال، اسلامی‌سازی در مقیاس
مرکزی تسلط یافت. با این حال، اسلامی‌سازی در مقیاس وسیع تا قرن نهم آغاز نشد و به موازات تجزیه اقتدار سیاسی عباسیان و ظهور سلسله‌های محلی ایرانی و ترکی مانند سامانیان انجام شد. امپراتوری‌های استپی. با گذشت زمانو با معرفی فناوری‌های جدید، قدرت اسب سواران عشایری افزایش یافت. سکاها زین را توسعه دادند و در زمان الان‌ها استفاده از رکاب آغاز شد. اسب‌ها همچنان بزرگ‌تر و محکم‌تر می‌شدند، به طوری که دیگر نیازی به ارابه‌ها نبود، زیرا اسب‌ها می‌توانستند مردان را به راحتی حمل کنند. این امر تحرک عشایر را بسیار افزایش
حمل کنند. این امر تحرک عشایر را بسیار افزایش داد. همچنین دستان آنها را آزاد کرد و به آنها اجازه داد که از کمان خود در هنگام سوارکاری استفاده کنند. مردم استپ با استفاده از کمان‌های کوچک اما قدرتمند ترکیبی، به تدریج به قدرتمندترین نیروی نظامی جهان تبدیل شدند. از سنین جوانی، تقریباً کل جمعیت مرد در سوارکاری و تیراندازی با کمان آموزش دیده بودند که هر دو مهارت لازم برای بقا در استپ بودند. در بزرگسالی، این فعالیت‌ها ماهیت دوم بودند. این کمانداران سواره بیش از هر نیروی دیگری در آن زمان تحرک داشتند و به راحتی
هر نیروی دیگری در آن زمان تحرک داشتند و به راحتی می‌توانستند چهل مایل در روز را براحتی طی کنند. مردم استپ به سرعت بر آسیای مرکزی تسلط یافتند و ایالت‌های شهری و پادشاهی‌های پراکنده را مجبور کردند که به آنها خراج بپردازند یا با نابودی روبرو شوند. با این حال، توانایی رزمی مردم استپ به دلیل فقدان ساختار سیاسی در قبایل محدود بود. کنفدراسیون‌هایی از گروه‌های مختلف گاهی تحت فرمانروایی به نام خان تشکیل می‌شد. هنگامی که تعداد زیادی از عشایر به‌طور هماهنگ عمل می‌کردند، می‌توانستند ویرانگر باشند، مانند زمانی که
می‌توانستند ویرانگر باشند، مانند زمانی که هون‌ها به اروپای غربی رسیدند. با این حال، سنت حکم می‌کرد که هر سلطه‌ای که در چنین جنگ‌هایی فتح می‌شد باید بین همه پسران خان تقسیم شود، بنابراین این امپراتوری‌ها اغلب به همان سرعتی که شکل می‌گرفتند رو به زوال می‌رفتند. پس از بیرون راندن قدرت‌های خارجی، چندین امپراتوری بومی در آسیای مرکزی شکل گرفتند. هپتالیان‌ها قدرتمندترین این گروه‌های عشایری در قرن ششم و هفتم بودند و بیشتر منطقه را تحت کنترل داشتند. در قرون ۱۰ و ۱۱ این منطقه بین چندین دولت قدرتمند از جمله سلسله
۱۱ این منطقه بین چندین دولت قدرتمند از جمله سلسله سامانیان، ترکان سلجوقی و خوارزمشاهیان تقسیم شد. دیدنی‌ترین قدرتی که از آسیای مرکزی بیرون آمد، زمانی شکل گرفت که چنگیز خان قبایل مغولستان را متحد کرد. امپراتوری مغول با استفاده از تکنیک‌های نظامی برتر، تمام آسیای مرکزی و چین و همچنین بخش بزرگی از روسیه و خاورمیانه را دربر گرفت. پس از مرگ چنگیزخان در سال ۱۲۲۷ م، بیشتر آسیای مرکزی تحت تسلط خانات جغتای جانشین مغول بود. عمر این دولت کوتاه بود، زیرا در سال ۱۳۶۹ م تیمور، فرمانروای ترک مغول، بیشتر منطقه را فتح کرد.
فرمانروای ترک مغول، بیشتر منطقه را فتح کرد. حتی سخت‌تر از حفظ یک امپراتوری استپی، اداره سرزمین‌های فتح شده خارج از منطقه بود. در حالی که مردم استپی آسیای مرکزی تسخیر این مناطق را آسان می‌یافتند، حکومت را اماتقریباً غیرممکن می‌یافتند. ساختار سیاسی پراکنده کنفدراسیون‌های استپی با دولت‌های پیچیده مردم مستقر ناسازگار بود. علاوه بر این، ارتش عشایر بر تعداد زیادی اسب، معمولاً سه یا چهار اسب برای هر جنگجو، متکی بودند. حفظ این نیروها مستلزم گستره وسیعی از چراگاه بود که در خارج از استپ وجود نداشت؛ بنابراین هر زمان
که در خارج از استپ وجود نداشت؛ بنابراین هر زمان طولانی دور از وطن باعث می‌شود که ارتش استپی به تدریج از هم بپاشد. مردم استپ برای اداره مردم ساکن مجبور شدند به بوروکراسی محلی تکیه کنند، عاملی که منجر به جذب سریع عشایر در فرهنگ کسانی شد که آنها را تسخیر کرده بودند. محدودیت مهم دیگر این بود که ارتش‌ها در اکثر موارد قادر به نفوذ به مناطق جنگلی شمال نبودند؛ بنابراین، ایالت‌هایی مانند نووگورود و مسکووی شروع به رشد در قدرت کردند. در قرن چهاردهم بسیاری از آسیای مرکزی و بسیاری از نواحی فراتر از آن توسط تیمور
مرکزی و بسیاری از نواحی فراتر از آن توسط تیمور (۱۳۳۶–۱۴۰۵م) که در غرب به تامرلن (به انگلیسی:Tamerlane) معروف است، فتح شد. در زمان سلطنت تیمور بود که فرهنگ استپی عشایری آسیای مرکزی با فرهنگ ساکن ایران در هم آمیخت. یکی از پیامدهای آن زبان بصری کاملاً جدیدی بود که تیمور و حاکمان بعدی تیموری را تجلیل می‌کرد. از این زبان بصری برای بیان تعهد آنها به اسلام نیز استفاده می‌شد. حکومت بزرگ تیمور بلافاصله پس از مرگ او فروپاشید. سپس منطقه بین یک سری خانات کوچکتر از جمله خانات خیوه، خانات بخارا، خانات کوکند و خانات
جمله خانات خیوه، خانات بخارا، خانات کوکند و خانات کاشغر تقسیم شد. دوره مدرن اولیه (قرن ۱۶ تا ۱۹ م). سبک زندگی که از ۵۰۰ سال قبل از میلاد تا حد زیادی بدون تغییر وجود داشت، پس از ۱۵۰۰ میلادی شروع به ناپدید شدن کرد. تغییرات مهم در اقتصاد جهانی در قرن۱۴ و ۱۵ میلادی منعکس کننده تأثیر توسعه فناوری دریایی بود. توسعه راه‌های تجاری اقیانوسی توسط اروپایی‌ها آغاز شد. اروپاییان توسط دولت‌های مسلمانی که پایانه‌های غربی آنان را کنترل می‌کردند، از جاده ابریشم جدا شده بودند. تجارت از راه دور که آسیای شرقی و هند را به
بودند. تجارت از راه دور که آسیای شرقی و هند را به اروپای غربی متصل می‌کرد، به‌طور فزاینده ای از طریق دریاها و نه از طریق آسیای مرکزی شروع به حرکت کرد. با این حال، ظهور روسیه به عنوان یک قدرت جهانی، آسیای مرکزی را قادر ساخت تا نقش خود را به عنوان مجرای تجارت زمینی از انواع دیگر ادامه دهد، و اکنون هند با روسیه در محور شمال-جنوب پیوند داشت. پیشرفت مهم‌تر در فناوری، معرفی سلاح‌های مبتنی بر باروت بود. انقلاب باروتی به مردم ساکن اجازه داد تا برای اولین بار سوارکاران استپ را در نبردهای خارج از دفاعات و زمین باز
استپ را در نبردهای خارج از دفاعات و زمین باز شکست دهند. ساخت این سلاح‌ها به زیرساخت‌ها و اقتصاد جوامع بزرگ نیاز داشت و بنابراین تولید آن برای مردم عشایر غیرعملی بود. قلمرو عشایر شروع به کوچک شدن کرد زیرا در آغاز قرن پانزدهم، قدرت‌های مستقر به تدریج شروع به فتح آسیای مرکزی کردند. آخرین امپراتوری استپی که ظهور کرد، امپراتوری جونغارها بود که بیشتر ترکستان شرقی و مغولستان را فتح کردند. با این حال، در نشانه ای از تغییر در عصر تاریخی زمان، آنها ثابت کردند که نمی‌توانند با چینی‌ها برابری کنند و قاطعانه توسط
نمی‌توانند با چینی‌ها برابری کنند و قاطعانه توسط نیروهای سلسله چینگ شکست خوردند. در قرن هجدهم میلادی، امپراتوران چینگ، که خود در اصل ریشه در لبه شرق دور استپ داشت، در غرب و مغولستان لشکرکشی کرد و امپراتور چیان لونگ کنترل سین کیانگ را در سال ۱۷۵۸ میلادی به دست گرفت و بر تهدید مغول غلبه کرد و بخش اعظم مغولستان داخلی را به چین ضمیمه شد. یکی از سلسله‌های ترک-مغولی که در این دوره برجسته باقی ماند، امپراتوری گورکانی بود که بنیانگذار آن بابر تبار تیمور بود. در حالی که گورکانیان هرگز نتوانستند قلمروهای اصلی بابر
که گورکانیان هرگز نتوانستند قلمروهای اصلی بابر را در دره فرغانه، که به دست شیبانیان افتاد را فتح کنند، آنها نفوذ خود را در منطقه افغانستان را تا اواخر قرن هفدهم حفظ کردند (حتی زمانی که بر هند تسلط داشتند). پس از افول امپراتوری گورکانی در قرن ۱۸، امپراتوری درانی از افغانستان برای مدت کوتاهی بر منطقه شمال غربی هند مسلط شد و در قرن ۱۹، ظهور امپراتوری بریتانیا تأثیر فاتحان افغان را محدود کرد. قلمروهای چینی تا قلب آسیای مرکزی امتداد داشتند و شامل خانات خوقند می‌شدند که به پکن مالیات پرداخت می‌کرد. مغولستان و
که به پکن مالیات پرداخت می‌کرد. مغولستان و سین کیانگ به استان‌های امپراتوری چین تبدیل نشدند، اما مستقیماً توسط سلسله چینگ اداره می‌شدند. عدم وجود فرماندار استانی به این معنی بود که حاکمان محلی بیشتر اختیارات خود را حفظ می‌کردند و این موقعیت خاص نیز مانع از مهاجرت بقیه چین به منطقه می‌شد. ایرانیان نیز شروع به گسترش به شمال کردند، به ویژه تحت حکومت نادرشاه بزرگ، که سلطه ایران را به خوبی از آمودریا گذراند. اما پس از مرگ او، امپراتوری افشاری به سرعت فروپاشید. گسترش قدرت روسیه به آسیای مرکزی (قرن ۱۹ میلادی).
گسترش قدرت روسیه به آسیای مرکزی (قرن ۱۹ میلادی). روس‌ها در ابتدا با تبدیل استپ اوکراین به یک مرکز کشاورزی و متعاقباً در حاشیه استپ‌های قزاقستان گسترش یافتند و این گسترش با تأسیس قلعه اورنبورگ آغاز شد. تسخیر آرام روسیه بر قلب آسیای مرکزی در اوایل قرن نوزدهم آغاز شد، اگرچه پتر یکم در اوایل دهه ۱۷۲۰ م یک لشکرکشی ناموفق به رهبری شاهزاده بکوویچ-چرکسکی علیه خیوه فرستاده بود. در دهه ۱۸۰۰ م، مردم محلی نتوانستند در برابر پیشروی روسیه مقاومت کنند، اگرچه قزاق‌های دسته و قبیله بزرگ به رهبری کنساری کاسیموف از سال ۱۸۳۷
و قبیله بزرگ به رهبری کنساری کاسیموف از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۶ شورش کردند. تا دهه ۱۸۷۰ م، در اکثر موارد، دخالت روسیه بسیار کم بود و شیوه‌های بومی زندگی دست نخورده باقی ماند و ساختارهای دولتی محلی در جای خود باقی ماند. با فتح ترکستان پس از ۱۸۶۵ م و در نتیجه تأمین امنیت مرزها، روس‌ها به تدریج بخش‌های زیادی از استپ را مصادره کردند و این زمین‌ها را به کشاورزان روسی دادند که به تعداد زیاد شروع به ورود به این مناطق کردند. این روند در ابتدا محدود به حواشی شمالی استپ بود و تنها در دهه ۱۸۹۰ م بود که تعداد قابل توجهی از
و تنها در دهه ۱۸۹۰ م بود که تعداد قابل توجهی از روس‌ها شروع به اسکان در جنوب، به ویژه در هفت‌آب ("سمیرچیه)" کردند. دوران اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۱۹ تا ۱۹۹۱ م). آسیای مرکزی شوروی پس از فتح توسط نیروهای بلشویکی، انبوهی از سازماندهی مجدد اداری را تجربه کرد. در سال ۱۹۱۸ میلادی بلشویک‌ها جمهوری سوسیالیستی شوروی خودمختار ترکستان را تأسیس کردند و بخارا و خیوه نیز به یکی از جمهوری‌های شوروی تبدیل شدند. در سال ۱۹۱۹ میلادی کمیسیون مصالحه برای امور ترکستان (به انگلیسی:Conciliatory Commission for Turkestan Affair) به
Commission for Turkestan Affair) به منظور بهبود روابط بین مردم محلی و کمونیست‌ها تأسیس شد. سیاست‌های جدیدی با رعایت آداب و رسوم و مذهب محلی ارائه شد. در سال ۱۹۲۰ میلادی، جمهوری سوسیالیستی شوروی خودمختار قرقیزستان، که قزاقستان امروزین را پوشش می‌داد، تأسیس شد. این کشور در سال ۱۹۲۵ میلادی به جمهوری سوسیالیستی خودمختار شوروی قزاقستان تغییر نام داد. در سال ۱۹۲۴ میلادی، شوروی جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان و ترکمنستان را ایجاد کرد. در سال ۱۹۲۹ میلادی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان از ازبکستان جدا شد.
شوروی سوسیالیستی تاجیکستان از ازبکستان جدا شد. ابلاست خودمختار قرقیزستان در سال ۱۹۳۶ میلادی به یک جمهوری شوروی سوسیالیستی یا همان SSR تبدیل شد. از سال ۱۹۹۱ م تا کنون. از سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ م، مطبوعات آزاد و سیستم چند حزبی به دلیل اصلاحات پرسترویکا و فشار بر احزاب کمونیست محلی برای آزادسازی به وجود آمد و در شوروی در آسیای مرکزی توسعه یافت. آنچه سوات سوچک، محقق در زمینه آسیای مرکزی، آن را «بهار آسیای مرکزی» می‌نامد بسیار کوتاه مدت بود، زیرا بلافاصله پس از استقلال، مقامات سابق حزب کمونیست خود را به عنوان
استقلال، مقامات سابق حزب کمونیست خود را به عنوان قدرتمندان محلی دوباره معرفی کردند. ثبات سیاسی نسبت به نقاط دیگر جهان کمی دوام آورد هرچند تنش‌های سیاسی نیز در این دوره وجود داشت. در تاجیکستان و پس از فروپاشی شوروی جنگ داخلی تاجیکستان در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ م آغاز شد. قرقیزستان انقلاب گل لاله را تجربه کرد و ازبکستان کشتار اندیجان. بسیاری از جمعیت آسیای مرکزی شوروی نسبت به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بی‌تفاوت بودند، حتی جمعیت بزرگ روسیه در قزاقستان (تقریباً ۴۰٪ از کل) و تاشکند. کمک‌های کرملین برای اقتصادهای
از کل) و تاشکند. کمک‌های کرملین برای اقتصادهای آسیای مرکزی نیز مهم بوده‌است و هر یک از جمهوری‌ها از مسکو کمک‌های کلانی دریافت می‌کنند.
میرزا موسی خان مرآت از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های نهم ، دهم، یازدهم و دوازدهم بعنوان نماینده کرمانشاه در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
تاوابورول () (با نام تجاری Kerydin) یک داروی ضد قارچ موضعی برای درمان آنیکومیکوزیس، عفونت قارچی ناخن و بستر ناخن با میزان پاکسازی کامل ۶–۷٪ و میزان پاکسازی جزئی ۲۳–۲۴٪ در افراد است. که «مرز عفونت به کوتیکول در پایه ناخن بزرگ پا نمی‌رسد.» این دارو در ژوئیه ۲۰۱۴ توسط FDA ایالات متحده تأیید شد. این دارو یک آنزیم قارچی ضروری، لوسیل-tRNA سنتتاز را که برای سنتز پروتئین لازم است، مهار می‌کند. مهار سنتز پروتئین منجر به خاتمه رشد سلولی و سپس مرگ سلولی می‌شود و عفونت قارچی را از بین می‌برد. کاربرد پزشکی. این دارو در
قارچی را از بین می‌برد. کاربرد پزشکی. این دارو در درمان اونیکومیکوزیس به کار می‌رود. در کارآزمایی‌های بالینی، تاوابورول مؤثرتر از وسیله نقلیه (اتیل استات و پروپیلن گلیکول) به تنهایی در درمان اونیکومیکوزیس بود. در دو مطالعه، عفونت قارچی با استفاده از تاوابورول در ۶٫۵٪ موارد در مقابل ۰٫۵٪ با استفاده از وسیله نقلیه به تنهایی، و ۲۷٫۵٪ در مقابل ۱۴٫۶٪ با استفاده از وسیله نقلیه به تنهایی از بین رفت. عوارض جانبی. لایه برداری محل استفاده، اریتم (بثورات پوستی) و تحریک از عوارض جانبی احتمالی هستند و ممکن است در کمتر
از عوارض جانبی احتمالی هستند و ممکن است در کمتر از ۵ درصد افراد رخ دهند. فارماکولوژی. تاوابورول به عنوان یک مهارکننده سنتتاز لوسیل-tRNA قارچی عمل می‌کند. فارماکوکینتیک. وقتی تاوابورول با مخلوط ۱:۱ اتیل استات و پروپیلن گلیکول تهیه می‌شود، این توانایی را دارد که به‌طور کامل از طریق ناخن انسان نفوذ کند. ۵۲۴٫۷ mcg/cm۲ پس از دو هفته استفاده روزانه. تاوابورول در سطح ۳٫۵۴ نانوگرم در میلی‌لیتر پس از یک بار مصرف ۰٫۲ میلی‌لیتر از محلول ۵ درصد در خون قابل تشخیص است. نیمه عمر تاوابورول ۲۸٫۵ ساعت، بیشینه غلظت ۵٫۱۷
نیمه عمر تاوابورول ۲۸٫۵ ساعت، بیشینه غلظت ۵٫۱۷ نانوگرم در میلی‌لیتر پس از دو هفته استفاده روزانه، و ۸ روز طول می‌کشد تا به بیشینه غلظت برسد.
کارپروفن () یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) از کلاس اسید پروپیونیک است که پیش‌تر برای در انسان و حیوان استفاده می‌شد، اما اکنون فقط به‌عنوان یک درمان حمایتی برای شرایط مختلف تنها برای حیوانات در دسترس دامپزشکان است. کارپروفن با مهار COX-1 و COX-2 التهاب را کاهش می‌دهد. ویژگی آن برای COX-2 از گونه‌ای به گونه دیگر متفاوت است. کارپروفن که با نام‌های تجاری بسیاری در سراسر جهان عرضه می‌شود، درمان روزانه برای درد و التهاب ناشی از انواع گوناگون درد مفاصل و همچنین درد پس از عمل را ارائه می‌کند. کاربرد انسان.
درد پس از عمل را ارائه می‌کند. کاربرد انسان. کارپروفن تقریباً ده سال در انسان استفاده شد. مصرف آن از سال ۱۹۸۸ آغاز شد. کارپروفن برای همان شرایطی که در سگ‌ها وجود داشت، مانند درد مفاصل و التهاب استفاده شد. عوارض جانبی معمولاً خفیف بوده و معمولاً شامل حالت تهوع یا درد دستگاه گوارش و اسهال می‌شود. این دارو فقط با نسخه در دوزهای ۱۵۰ تا ۶۰۰ میلی‌گرم در دسترس بود. دوز بیش از ۲۵۰ میلی‌گرم تنها برای تسکین درد پس از ضربه شدید، مانند التهاب پس از جراحی بود. دوزهای ۱۵۰ میلی‌گرم معمولاً برای تسکین درد آرتریت استفاده
میلی‌گرم معمولاً برای تسکین درد آرتریت استفاده می‌شد، در حالی که دوزهای ۲۰۰ میلی‌گرم معمولاً در موارد آرتریت شدید یا درد التهابی شدید تجویز می‌شد. دارو به صورت خوراکی مصرف شد. فایزر به دلایل تجاری به‌طور داوطلبانه آن را برای استفاده انسانی از بازار حذف کرد. دامپزشکی. استفاده از سگ. کارپروفن یکی از یازده داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی مورد تأیید برای استفاده در سگ است. اینها داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی هستند که به تسکین التهاب، درد و تب کمک می‌کنند. کارپروفن را می‌توان به صورت قرص، قرص جویدنی یا تزریقی
را می‌توان به صورت قرص، قرص جویدنی یا تزریقی تجویز کرد. اغلب، کارپروفن به‌عنوان داروی طولانی‌مدت مدیریت درد یا پس از یک روش جراحی برای تسکین حاد درد و التهاب در طول فرایند بهبودی استفاده می‌شود. هنگام استفاده طولانی مدت، استئوآرتریت اغلب یک بیماری هدف است، زیرا در بیماران سگ شایع است و در نژاد، اندازه و سن متفاوت است. برای بیمارانی که نیاز به مدیریت درد حاد یا مزمن دارند، کارپروفن باعث بهبود انرژی، سطح فعالیت، راحتی و رفاه عمومی سگ می‌شود. عوارض نامطلوب. بیشتر سگ‌ها به استفاده از کارپروفن پاسخ خوبی
بیشتر سگ‌ها به استفاده از کارپروفن پاسخ خوبی می‌دهند، اما مانند همه NSAIDها، ممکن است در برخی از بیماران مشکلات گوارشی، کبدی و کلیوی ایجاد کند. در سال ۱۹۹۹ میلادی، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در ایالات متحده بیش از ۶۰۰۰ گزارش حکایتی از مرگ ناگهانی حیوانات پس از استفاده از کارپروفن با نام تجاری ریمادیل فایزر داشت. در نتیجه، FDA از فایزر درخواست کرد که در تبلیغات خود به مصرف‌کنندگان توصیه کند که مرگ یک عارضه جانبی احتمالی است. فایزر نپذیرفت و تبلیغات آنها را متوقف کرد. با این حال، آنها اکنون مرگ را به
را متوقف کرد. با این حال، آنها اکنون مرگ را به عنوان یک عارضه جانبی احتمالی در برچسب دارو درج می‌کنند. برنامه‌ها خواستار یک نامه دکتر برای توصیه به دامپزشکان و یک برگه ایمنی ضمیمه بسته‌های قرص هستند. هنگامی که بیمار برای مدیریت درد مزمن از NSAID استفاده می‌کند، عوارض جانبی باید تحت نظر باشد و به دامپزشک اعلام شود. اثرات نامطلوب عبارتند از:
رالف استاب (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم، نویسنده، کارگردان فیلم، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هتل کی‌استون" اشاره نمود.
میرزا محمدعلی محلوجی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ نهم بعنوان نماینده کاشان و نطنز در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
سورن اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است که در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال دانمارک, زیر ۱۹ سال دانمارک، زیر ۲۱ سال دانمارک، و دانمارک بازی کرده‌است.
فتح‌الله گودرزی نیا از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های دهم، یازدهم و دوازدهم بعنوان نماینده خرم‌آباد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
تاریخ معاصر (به انگلیسی:Contemporary history)، در تاریخ‌نگاری انگلیسی زبان، زیرمجموعه‌ای از تاریخ مدرن است. تاریخ معاصر دوره تاریخی خود را از حدود ۱۹۴۶ میلادی شروع می‌کند و به حال ختم می‌شود. تاریخ معاصر یا زیرمجموعه ای از دوره مدرن متاخر یا یکی از سه زیرمجموعه اصلی تاریخ مدرن در کنار دوره مدرن اولیه و اواخر دوره مدرن یا همان دوره مدرن متأخر است. در علوم اجتماعی، تاریخ معاصر با ظهور پست مدرنیته پیوسته و مرتبط است. تاریخ معاصر از نظر سیاسی تحت سلطه جنگ سرد (۱۹۹۱–۱۹۴۷) بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی
(۱۹۹۱–۱۹۴۷) بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بود. تأثیرات تاریخی جنگ سرد را در سراسر جهان می‌توان دید. این رویارویی که عمدتاً از طریق جنگ‌های نیابتی و از طریق مداخله در سیاست داخلی کشورهای کوچکتر انجام می‌شد، در نهایت با انقلاب‌های ۱۹۸۹ و انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی پایان یافت. پیامدهای پایان جنگ سرد، دموکراتیزه‌ شدن بسیاری از اروپا، آفریقا و آمریکای لاتین را ممکن ساخت. در خاورمیانه، دوره پس از سال ۱۹۴۵ میلادی تحت تسلط درگیری‌های مربوط به کشور جدید اسرائیل و ظهور سیاست‌های نفتی و
به کشور جدید اسرائیل و ظهور سیاست‌های نفتی و همچنین رشد اسلام‌گرایی در دهه ۱۹۸۰ میلادی بوده‌است. اولین سازمان‌های فراملی دولتی، مانند سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا، در دوره پس از ۱۹۴۵ میلادی ظهور کردند و امپراتوری‌های استعماری اروپایی در آفریقا و آسیا تا سال ۱۹۷۵ میلادی فروپاشیدند. در کشورهای غربی و در نیمه دوم سده بیستم میلادی، ظهور پادفرهنگ‌ها رشد و افزایش یافت و انقلاب جنسی روابط اجتماعی را در بین دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۸۰ میلادی تغییر داد. نمونه این تغییر را می‌توان در اعتراضات ۱۹۶۸ میلادی مشاهده کرد.
را می‌توان در اعتراضات ۱۹۶۸ میلادی مشاهده کرد. استانداردهای زندگی در سراسر جهان توسعه یافته به دلیل رونق اقتصادی پس از جنگ‌های جهانی به شدت افزایش یافت. ژاپن و آلمان غربی هر دو به عنوان اقتصادهای فوق‌العاده قوی ظاهر شدند. فرهنگ ایالات متحده، به ویژه فرهنگ مصرف‌گرایی، به‌طور گسترده در جهان گسترش یافت. در دهه ۱۹۶۰ میلادی، بسیاری از کشورهای غربی شروع به فرایند صنعتی‌زدایی کرده بودند و جهانی شدن منجر به پیدایش مراکز مالی یا صنعتی جدیدی در آسیا شد. ژاپن، چهار ببر آسیایی هنگ کنگ، سنگاپور، کره جنوبی و تایوان و
ببر آسیایی هنگ کنگ، سنگاپور، کره جنوبی و تایوان و بعدها چین پس از اصلاحات اقتصادی در عرصه اقتصاد جهانی به عنوان بازیگرانی نو ظهور شناخته می‌شوند. علم پس از سال ۱۹۴۵ میلادی پیشرفت‌های جدیدی کرد. پروازها و رقابت‌های فضایی، فناوری هسته‌ای، فناوری لیزر و نیمه‌رساناها در کنار زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیک، فیزیک ذرات و مدل استاندارد نظریه میدان کوانتومی همگی در این دوره تاریخی توسعه یافتند. در همین دوره بود که اولین رایانه‌ها و به دنبال آن اینترنت ظهور کرد و عصر اطلاعات آغاز شد.
لومیراکوکسیب () یک داروی ضد التهابی غیراستروئیدی مهارکننده انتخابی COX-2 است. ساختار آن با دیگر مهارکننده‌های COX-2، مانند سلکوکسیب، متفاوت است: لومیراکوکسیب آنالوگ دیکلوفناک است (یک کلر جایگزین فلوئور می‌شود، اسید فنیل استیک دارای گروه متیل دیگری در موقعیت متا است)، و آن را عضوی از اسید آریلالکانوئیک می‌کند. کلاس NSAIDs؛ نسبت به سایر مهارکننده‌های COX-2 به محل متفاوتی در آنزیم COX-2 متصل می‌شود. این دارو تنها کوکسیب اسیدی است و بالاترین گزینش COX-2 را در میان سایر NSAIDها دارد. به دلیل پتانسیل آن برای
میان سایر NSAIDها دارد. به دلیل پتانسیل آن برای ایجاد نارسایی کبد (گاهی نیاز به پیوند کبد). هرگز برای استفاده در ایالات متحده تأیید نشده‌است و در بسیاری از کشورهای دیگر هم کنار گذاشته شده‌است.
علی‌اکبر صدیق مرزبانیان از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ دهم بعنوان نماینده شاهرود در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
اتراویرین () (با نام تجاری Intelence، که پیش‌تر با نام TMC125 شناخته می‌شد) دارویی است که برای درمان HIV استفاده می‌شود. اتراویرین یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTI) است. برخلاف عوامل موجود در این کلاس، مقاومت در برابر سایر NNRTIها به نظر نمی‌رسد که مقاومتی در برابر اتراویرین ایجاد کند. موارد مصرف و مقدار مصرف. این دارو همراه با سایر داروهای ضد رتروویروس، برای درمان عفونت ویروس نقص ایمنی انسانی نوع ۱ (HIV-1) در بیماران بزرگسال تجربه شده در درمان ضدرتروویروسی، که شواهدی از تکثیر ویروس و
در درمان ضدرتروویروسی، که شواهدی از تکثیر ویروس و سویه‌های HIV-1 مقاوم به غیرمقاوم دارند، نشان داده شده است. - مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی (NNRTI) و سایر عوامل ضد رتروویروسی. دوز توصیه شده اتراویرین ۲۰۰ میلی‌گرم (۲ قرص ۱۰۰ میلی‌گرم یا ۱ قرص ۲۰۰ میلی‌گرم از تاریخ ۱۸/۳/۲۰۱۱) دو بار در روز پس از غذا مصرف می‌شود. نوع غذا تاثیری بر قرار گرفتن در معرض اتراویرین ندارد. موارد منع مصرف. هر قرص ۱۰۰ میلی‌گرم اتراویرین حاوی ۱۶۰ میلی‌گرم لاکتوز است. بیمارانی که مشکلات ارثی نادر عدم تحمل گالاکتوز، کمبود
که مشکلات ارثی نادر عدم تحمل گالاکتوز، کمبود لاکتاز لاپ یا سوءجذب گلوکز-گالاکتوز دارند، نباید از این دارو استفاده کنند. مکانیسم عمل. اتراویرین یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی نسل دوم است که برای مقابله با HIV با جهش‌هایی طراحی شده است که به دو NNRTI که معمولاً تجویز می‌شوند، یعنی جهش K103N برای افاویرنز و Y181C برای نویراپین، مقاومت می‌کنند. به نظر می‌رسد که این قدرت با انعطاف پذیری اتراویرین به عنوان یک مولکول مرتبط باشد. اتراویرین یک دی‌آریل پیریمیدین (DAPY)، نوعی مولکول آلی با مقداری
پیریمیدین (DAPY)، نوعی مولکول آلی با مقداری ایزومر ساختاری است که می‌تواند آنزیم ترانس کریپتاز معکوس را در ترکیب‌های چندگانه متصل کند و امکان تعامل قوی‌تر بین اتراویرین و آنزیم را حتی در حضور جهش‌ها فراهم کند. دیگر آنالوگ‌های دی‌آریل‌پیریمیدین در حال حاضر به‌عنوان عوامل ضد اچ‌آی‌وی، به‌ویژه ریلپی‌ویرین، استفاده می‌شوند. هشدارها و خطرات. در سال ۲۰۰۹، اطلاعات تجویزی برای اتراویرین به گونه‌ای اصلاح شد که شامل «گزارش‌های پس از بازاریابی از موارد سندرم استیونز-جانسون، نکرولیز سمی اپیدرمی و اریتم مولتی‌فرم، و
نکرولیز سمی اپیدرمی و اریتم مولتی‌فرم، و همچنین واکنش‌های حساسیت مفرط با بثورات، یافته‌های ساختاری، و گاهی اوقات نارسایی‌های عضوی، نارسایی‌های بدنی و اختلالات بدنی است. در صورت بروز علائم و نشانه‌های واکنش‌های شدید پوستی یا حساسیت مفرط باید بلافاصله درمان هوشی متوقف شود.
حسن توانا قزوینی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ دهم بعنوان نماینده کرمان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
نصرالله هدایت از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ دهم بعنوان نماینده خمین و محلات در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
ریلپی‌ویرین () (با نام‌های تجاری Edurant و Rekambys)، دارویی برای درمان HIV/AIDS است. این دارو یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی نسل دوم (NNRTI) با قدرت بالاتر، نیمه عمر طولانی‌تر و نمایه عوارض جانبی کاهش یافته در مقایسه با NNRTIهای قدیمی مانند افاویرنز است. کاربرد پزشکی. در ایالات متحده آمریکا، ریلپی‌ویرین برای بیمارانی که نیاز به درمان ندارند با بار ویروسی ۱۰۰۰۰۰ نسخه در میلی‌لیتر یا کمتر در آغاز درمان تأیید شده‌است. این دارو باید با سایر داروهای ضد HIV ترکیب شود. در اتحادیه اروپا،
سایر داروهای ضد HIV ترکیب شود. در اتحادیه اروپا، ریلپیویرین در ترکیب با کابوتگراویر برای درمان نگهدارنده بزرگسالانی که سطوح HIV غیرقابل شناسایی در خون دارند (بار ویروسی کمتر از ۵۰ کپی در میلی‌لیتر) با درمان فعلی ضد رتروویروسی آنها تأیید شده‌است، و زمانی که ویروس مقاومتی نسبت به آن ایجاد نکرده باشد. دسته خاصی از داروهای ضد HIV به نام مهارکننده‌های ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTIs) و مهارکننده‌های انتقال رشته اینتگراز (INIs). فرم‌های موجود. این دارو به صورت قرص (با نام تجاری Edurant) و به صورت