payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۲۰۲۲ تا مارس ۲۰۲۲ سردبیری را بر عهده گرفت در همان زمان، شادا اسلام، مفسر مستقر در بروکسل، به عنوان سردبیر مجله "ئی‌یوآبزرور" به این روزنامه پیوست. خوانندگان. این روزنامه مدعی استقلال مالی از نهادهای اتحادیه اروپا و تیراژ روزانه ۶۰۰۰۰ روزنامه است. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۸ از ۱۰۰ روزنامه‌نگار مستقر در بروکسل توسط APCO، یک سوم ادعا کردند که از این نشریه به عنوان منبع اخبار اتحادیه اروپا استفاده می‌کنند و در آن زمان، آن را به عنوان «دومین رسانه تأثیرگذار» گزارش‌دهنده در مورد امور اتحادیه اروپا پس از "فایننشال
در مورد امور اتحادیه اروپا پس از "فایننشال تایمز" معرفی کردند. همچنین، در یک نظرسنجی رسانه‌ای در سال ۲۰۱۶، که توسط کامرس و برسون-مارستلر در مورد اینکه «چه چیزی بر تأثیرگذاران تأثیر می‌گذارد» انجام شد، مشخص شد که "ئی‌یوآبزرور" منبع اخبار ترجیحی برای مقامات اتحادیه اروپا است. از آنجایی که "ئی‌یوآبزرور" یک رسانه آنلاین است، به استثنای نسخه‌های فصلنامه آن، فالوورهای رو به رشدی در رسانه‌های اجتماعی شامل توییتر، فیس‌بوک و لینکدین دارد که در سال ۲۰۱۹ به ۳۳۰۰۰۰ فالوور رسید.
سه حکیم مسلمان کتابی از سیّد حسین نصر دربارهٔ ابن سینا و سهروردی و ابن عربی است.
آشکارساز چرنکوف () (تلفظ: /tʃɛrɛnˈkɔv/؛ روسی: Черенко́в) یک آشکارساز ذرات است که از آستانه سرعت برای تولید نور، خروجی نور وابسته به سرعت یا جهت نور وابسته به سرعت تابش چرنکوف استفاده می‌کند. بنیاد علمی. ذره‌ای که از یک ماده با سرعتی بیشتر از آن که نور می‌تواند از ماده عبور کند، با عبور نور٬ نور ساطع می‌کند. این شبیه به تولید یک غرش صوتی است زمانی که یک هواپیما در پرواز سریع‌تر از امواج صوتی در هوا حرکت کند. جهتی که این نور ساطع می‌شود روی مخروطی با زاویه θc در جهت حرکت ذره است، با cos(θc) = (c = سرعت خلاء
در جهت حرکت ذره است، با cos(θc) = (c = سرعت خلاء نور، n = ضریب شکست محیط، و v سرعت ذره است). بنابراین زاویه مخروط θc اندازه‌گیری مستقیم سرعت ذره است. فرمول فرانک تام = sin2θc تعداد فوتون‌های تولید شده را نشان می‌دهد. انواع آشکارساز. در مورد ساده آشکارساز آستانه، انرژی آستانه وابسته به جرم اجازه می‌دهد تا بین یک ذره سبک‌تر (که تابش می‌کند) و یک ذره سنگین‌تر (که تابش نمی‌کند) با همان انرژی یا تکانه تمایز قائل شد. چندین مرحله آستانه را می‌توان برای گسترش محدوده انرژی تحت پوشش ترکیب کرد. آشکارسازهای آستانه
انرژی تحت پوشش ترکیب کرد. آشکارسازهای آستانه چرنکوف برای زمان‌بندی سریع و اندازه‌گیری زمان پرواز در آشکارسازهای ذرات استفاده شده‌است. طرح‌های دقیق تر از میزان نور تولید شده استفاده می‌کنند. ثبت نور از ذرات اولیه و ثانویه، برای یک کالریمتر چرنکوف، بازده نور کل متناسب با انرژی ذرات فرودی است. استفاده از جهت نور، آشکارسازهای دیفرانسیل چرنکوف هستند. آشکارسازهای RICH با ثبت مکان‌های تک فوتون چرنکوف در ناحیه حسگر حساس به موقعیت، زوایای چرنکوف را از روی الگوهای ثبت شده بازسازی می‌کنند. از آنجا که آشکارسازهای RICH
شده بازسازی می‌کنند. از آنجا که آشکارسازهای RICH اطلاعاتی را در مورد سرعت ذره ارائه می‌دهند، اگر تکانه ذره نیز شناخته شود (از خمش مغناطیسی)، ترکیب این دو قطعه اطلاعات سبب می‌شود که جرم ذره به‌دست آید تا بتوان نوع ذره را شناسایی کرد.
فریدون کار (۱۳۰۷–۱۳۸۲) شاعر و مترجم ایرانی بود. او در سال‌های ابتدایی دههٔ سی در کنار نادر نادرپور، نصرت رحمانی، فریدون مشیری، فروغ فرخزاد، و سیمین بهبهانی از شاعران مطرح ایران بود. او در سال ۱۳۸۲ در لندن درگذشت. او برادر مهرانگیز کار و از دوستان نزدیک فروغ فرخزاد و علی بهزادی بود.
کام‌بَک (Kammback) که با نام‌های دُمِ کام یا کی-تیل (K-tail) هم شناخته می‌شود - یک ویژگی طراحی خودرو است که در آن قسمت عقب خودرو قبل از اینکه به‌طور ناگهانی با یک سطح عمودی یا تقریباً عمودی قطع شود، به سمت پایین شیب پیدا می‌کند. طراحی کام‌بک مقاومت آیرودینامیکی را کاهش می‌دهد، در نتیجه بهره‌وری را بهبود داده و مصرف سوخت را کاهش می‌دهد. ضمن اینکه شکل کاربردی خودرو نیز حفظ می‌شود. کام‌بک به افتخار آیرودینامیک‌دان آلمانی، وونیبالد کام (Wunibald Kamm)، برای کار او در توسعه این طراحی در دهه ۱۹۳۰ نامگذاری
کار او در توسعه این طراحی در دهه ۱۹۳۰ نامگذاری شده‌است. برخی از خودروها طراحی کامبک را بر اساس اصول آیرودینامیک اتخاذ کرده‌اند، در حالیکه برخی دیگر از قسمت دنباله بریدهشده به عنوان یک ویژگی طراحی یا تبلیغاتی استفاده می‌کنند. خاستگاه. با افزایش سرعت خودروها در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، طراحان به مشاهده و به‌کارگیری اصول آیرودینامیک خودرو پرداختند. با افزایش مقاومت آیرودینامیک (یا نیروی پسار)، انرژی بیشتر و در نتیجه سوخت بیشتری برای به حرکت درآوردن وسیله نقلیه مورد نیاز است. در سال ۱۹۲۲، پل جرای خودرویی را بر
مورد نیاز است. در سال ۱۹۲۲، پل جرای خودرویی را بر اساس نیمرخ قطره‌اشکی (یعنی با دماغه‌ای گرد و انتهایی دراز و مخروطی) برای کمینه‌سازی مقاومت آیرودینامیکی که در سرعت‌های بالاتر ایجاد می‌شود، به ثبت اختراع رساند. [۴][۵] خودروهای استریملاینر (بهینه‌ساز) اواسط دهه ۱۹۳۰ - مانند اتومبیل‌هایی مثل تاترا تی۷۷، کرایسلر ایرفلو و لینکلن زفیر - مطابق با این اکتشافات طراحی شدند. با این حال، انتهای دراز برای اتومبیل فرمی کاربردی نبود، بنابراین طراحان خودرو به دنبال راه‌حل‌های دیگری بودند. در سال ۱۹۳۵، طراح هواپیمای
دیگری بودند. در سال ۱۹۳۵، طراح هواپیمای آلمانی، گئورگ هانس مدلونگ، گزینه‌های جایگزین برای کمینه‌سازی پسار، بدون نیاز به قسمت عقبی کشیده را به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۳۶، ایده مشابهی برای خودروها به کار گرفته شد، پس از آنکه بارون راینهارد کونیگ-فاشنفلد یک خط سقف صاف را با انتهای ناگهانی در یک سطح عمودی توسعه داد، که در دستیابی به مقدار کم مقاومت - مشابه یک بدنه استریملاینر - مؤثر بود. او بر روی یک طراحی آیرودینامیک برای اتوبوس کار کرد و کونیگ-فاشنفلد این ایده را به ثبت اختراع رساند. [۹] کونیگ-فاشنفلد به همراه
به ثبت اختراع رساند. [۹] کونیگ-فاشنفلد به همراه وونیبالد کام، در دانشگاه اشتوتگارت به بررسی اشکال مختلف خودرو پرداخت تا «مصالحه خوبی بین کاربرد روزمره (مثلاً طول وسیله نقلیه و ابعاد داخلی) و ضریب پسار مطلوب» ارائه دهد. کام، در طرح خود علاوه بر بهره‌وری آیرودینامیک بر پایداری خودرو هم تأکید داشت، و به لحاظ ریاضی و تجربی اثربخشی طراحی را به اثبات رساند. در سال ۱۹۳۸ کام یک نمونه اولیه با استفاده از فرم کامبک (Kammback) و براساس بی‌ام‌و ۳۲۸ ساخت. کامبک همراه با دیگر اصلاحات آیرودینامیک، به این نمونه اولیه ضریب
دیگر اصلاحات آیرودینامیک، به این نمونه اولیه ضریب پسار ۰٫۲۵ را ارائه کرد. اولین خودروهای تولید انبوه که از اصول کامبک استفاده کردند نش ایرفلایت (Nash Airflyte) 1949 تا۱۹۵۱ در ایالات متحده و بورگوارد هانسا ۲۴۰۰ در اروپا بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ بودند. نظریه آیرودینامیک. ایده‌آل‌ترین شکل برای کمینه‌سازی پسار، شکل «قطره‌اشک» است، شکلی صاف و شبیه به ماهی‌واره. اما به دلیل محدودیت‌های ابعادی این شکل برای وسایل نقلیه جاده‌ای کاربردی نیست. ولی محققان از جمله کام دریافتند که حذف ناگهانی بخش انتهایی [دم] فقط منجر
دریافتند که حذف ناگهانی بخش انتهایی [دم] فقط منجر به افزایش بسیار جزئی پسار می‌شود. دلیل این امر آن است که در قسمت عقب خودرو و پشت سطح عمودی، یک منطقه آشفته (منطقه دنباله یا wake region) شکل می‌گیرد. این منطقه دنباله همان اثر انتهای مخروطی و کشیده را ایجاد می‌کند، به این صورت که هوا در جریان آزاد وارد این ناحیه نمی‌شود (و از جدایش جریان لایه مرزی جلوگیری می‌کند). در نتیجه جریان هوای هموار حفظ می‌شود و در نهایت پسار به حداقل می‌رسد. کام‌بک راه حل نسبی ای برای مسئله برآر آیرودینامیکی ارائه داد، مشکلی که رفته
مسئله برآر آیرودینامیکی ارائه داد، مشکلی که رفته رفته با افزایش سرعت در مسابقات اتومبیل‌رانی در دهه ۱۹۵۰ جدی تر می‌شد. ایده طراحی با دم شیب‌دار برای کاهش پسار در خودروهایی مانند کانینگهام C-5R به حد افراط برده شد و منجر به ایجاد تأثیر ماهی‌واره شد که بخش عقب وسیله نقلیه را در سرعت‌های بالا به سمت بالا می‌کشد و خطر ناپایداری یا از دست دادن کنترل را ایجاد می‌کند. کامبک ضمن ایجاد ناحیه کم فشار در زیر دم، سطح مؤثر برای ایجاد نیروی بالابرنده را کاهش داد. استفاده. برخی مطالعات نشان دادند افزودن اسپویلر عقب به
برخی مطالعات نشان دادند افزودن اسپویلر عقب به طراحی کامبک مفید نبود، زیرا پسار کلی در زوایای مورد بررسی افزایش پیدا می‌کند. [۱] در سال ۱۹۵۹ طرح کامبک به عنوان روشی ضد-بالارفتن در خودروهای مسابقه‌ای با بدنه کامل مورد استفاده قرار گرفت، و ظرف چند سال در تقریباً تمام اتومبیل‌های اینچنینی به کار گرفته شد. در اوایل دهه ۲۰۰۰ این طراحی مجدداً ظهور پیدا کرد تا راهی برای کاهش مصرف سوخت در خودروهای برقی دوگانه (هیبریدی) ایجاد کند. چندین خودرو باوجود آنکه طرح آنها به فلسفه آیرودینامیکی کامبک واقعی پایبند نیست، به
به فلسفه آیرودینامیکی کامبک واقعی پایبند نیست، به عنوان کامبک به بازار عرضه شده‌اند. این مدل‌ها شامل شورلت وگا ۱۹۷۱–۱۹۷۷ (Chevrolet Vega) استیشن واگن Kammback , AMC Eagle 1981-1982 Kammback و خودروهای مفهومی «Type K» برپایه پونتیاک فایربرد هستند. برخی مدل‌ها که به عنوان «کوپه» به بازار عرضه می‌شوند - مانند خودروهای SUV بی‌ام‌و و مرسدس‌بنز مانند X6 یا کلاس-جی‌ال‌سی کوپه - «از نوعی شکل کامبک استفاده می‌کنند، اگرچه بخش انتهایی آنها برجستگی‌ها وقوس‌های بیشتری نسبت به یک کامبک اصیل دارد.» خودروهایی که از کامبک
به یک کامبک اصیل دارد.» خودروهایی که از کامبک بهره‌مند بوده‌اند شامل موارد زیر می‌شوند:
محاصره شیروایشی () در سال ۱۶۰۰، یکی از چندین نبرد فئودالی ژاپنی بود که منجر به نبرد سرنوشت‌ساز نبرد سکیگاهارا شد که به جنگ‌های داخلی دوره سنگوکو بیش از ۱۰۰ سال جنگ پایان داد و بلافاصله پس از آن تأسیس شوگون‌سالاری توکوگاوا تشکیل شد.
محاصره هاتایا () یکی از چندین نبرد در منطقه توهوکو ژاپن بود که به عنوان مقدمه ای برای لشکرکشی تعیین‌کننده نبرد سکیگاهارا عمل کرد که به دوره ۲۵۰ ساله جنگ معروف به دوره سنگوکو پایان داد.
محاصره کامینویاما () در سال ۱۶۰۰، در پایان دوره سنگوکو ژاپن اتفاق افتاد. این یکی از نبردهای متعددی بود که لشکرکشی سکیگاهارا را تشکیل می‌داد، که در نهایت توکوگاوا ایه‌یاسو آخرین مخالفت را با تسلط خود بر جزایر ژاپن از بین برد. این نبرد بخشی از لشکرکشی کیچو دوا نیز بود.
نبرد کویسه‌گاوا ()، نبردی سرنوشت‌ساز در طول لشکرکشی سکیگاهارا بود، این نبرد به ارتش غربی ایشیدا میتسوناری برتری اولیه را در نبرد سکیگاهارا داد، در حالی که ارتش شرقی توکوگاوا ایه‌یاسو آسیب سنگینی دید.
محاصره اودو ()، نبردی در طول سالهای پایانی دوره آزوچی–مومویاما (قرن هفدهم) ژاپن بود. کاتو کیوماسا قلعه اوتو را محاصره کرد. قلعه اوتو در آن زمان متعلق به رقیب قدیمی او، کونیشی یوکیناگا بود که به نیروهای غربی تحت حمایت موری تروموتو پیوسته بود.
لشکرکشی سکیگاهارا () مجموعه‌ای از نبردها در ژاپن بود که بین ارتش شرقی همسو با توکوگاوا ایه‌یاسو و ارتش غربی وفادار به ایشیدا میتسوناری انجام شد که در نبرد سرنوشت‌ساز نبرد سکیگاهارا به اوج خود رسید. این درگیری از یک کارزار تنبیهی به رهبری ایه‌یاسو علیه خاندان اوئه‌سوگی در شمال شرقی منطقه توهوکو آغاز شد و به میتسوناری فرصتی داد تا هنگامی که ایه‌یاسو راهی نبرد به طرف شمال ژاپن بود، او را به نام کانپاکو و سشو (تویوتومی هیده‌یوری) محکوم کند. پس زمینه. با مرگ تویوتومی هیده‌یوشی — جنگجوی بزرگی که ژاپن را پس از بیش
هیده‌یوشی — جنگجوی بزرگی که ژاپن را پس از بیش از یک قرن ناآرامی داخلی متحد کرد — در سال ۱۵۹۸، پسر ۵ ساله او تویوتومی هیده‌یوری رسماً جانشین او به عنوان کانپاکو و سشو یا نایب‌السلطنه امپراتوری شد. از آنجایی که هیده‌یوری تنها پنج سال داشت، ژاپن توسط گوتایرو (شورای پنج نفره از بزرگان) و گو-بوگیو (پنج مسئول امور عملی) که توسط هیده‌یوشی به عنوان نایب‌السلطنه برای پسرش هیده‌یوری گمارده شده بودند اداره می‌شد. توکوگاوا ایه‌یاسو، یکی از اعضای شورای پنج نفره بزرگان، محل کار خود را در محل سکونت قبلی هیده‌یوشی در قلعه
کار خود را در محل سکونت قبلی هیده‌یوشی در قلعه فوشیمی قرار داد و برخلاف محدودیت‌های شورا در انجام این کار، ازدواج سیاسی برای فرزندانش ترتیب داد و خشم سیاسی را برانگیخت. یکی از اعضای گو-بوگیو گمارده شده به مدیریت مدنی توسط هیده‌یوشی، تلاش کرد به مائدا توشی‌ایه، عضو شورا و نگهبان هیده‌یوری، در قلعه اوساکا نزدیک شود تا علیه ایه‌یاسو توطئه کند؛ اما، مداخله هوسوکاوا تادائوکی، یکی از دوستان ایه‌یاسو و از خاندان مائدا، پسر توشی‌ایه، مائدا توشیناگا را متقاعد کرد که پدرش را از مخالفت با ایه‌یاسو منصرف کند.
کرد که پدرش را از مخالفت با ایه‌یاسو منصرف کند. میتسوناری به تلاش برای ترور ایه‌یاسو متوسل شد، اما زمانی که طرح شکست خورد، چندین ژنرال ایه‌یاسو به‌طور مستقل تلاش کردند تا میتسوناری را از بین ببرند. ایه‌یاسو با این شرط موافقت کرد که میتسوناری در بهار ۱۵۹۹ در قلعه ساوایاما تبعید شود. اندکی پس از آن، مائدا توشی‌ایه در ماه آوریل درگذشت و پسرش مائدا توشیناگا به جای او انتخاب شد؛ اما خود ایه‌یاسو سرپرستی هیده‌یوری را بر عهده گرفت و قلعه اوساکا را در ۲۸ اکتبر اشغال کرد و اعضای گوتایرو (شورای پنج نفره از بزرگان) و
کرد و اعضای گوتایرو (شورای پنج نفره از بزرگان) و گو-بوگیو (پنج مسئول امور عملی) را بیشتر عصبانی کرد. بسیج. اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو، یکی دیگر از اعضای شورا، با نظامی‌سازی از ایه‌یاسو سرپیچی کرد و به ۸۰۰۰۰ مرد دستور داد تا قلعه‌ای در آیزو بسازند و استحکامات و شبکه‌های جاده‌ای آن را گسترش دهند. در ۷ مه ۱۶۰۰، ایه‌یاسو نامه‌ای به کاگه‌کاتسو ارسال کرد و خواستار توضیح آن شد. مشاور ارشد کاگه‌کاتسو، نائوئه کانه‌تسوگو با امتناع تمسخرآمیز به او پاسخ داد. مذاکرات بعدی شکست خورد و کاگه‌کاتسو حتی سعی کرد یکی از فرستادگان
خورد و کاگه‌کاتسو حتی سعی کرد یکی از فرستادگان ایه‌یاسو را به عنوان جاسوس کشته بکشد و پس از اینکه کاگه‌کاتسو حاضر نشد شخصاً در اوساکا برای پاسخگویی به ایه‌یاسو حاضر شود. ایه‌یاسو در ۱۲ ژوئیه یک شورای جنگی را برای برنامه‌ریزی یک اردوکشی تنبیهی احضار کرد. حمله به آیزو. در ۲۴ ژوئیه، ایه‌یاسو برای عملیات تنبیهی خود از قلعه اوساکا خارج شد و شب بعد در قلعه فوشیمی توقف کرد تا به نگهبان قلعه توری موتوتادا دستورهای خود را در برابر حمله احتمالی تحت حمایت ایشیدا میتسوناری قبل از ادامه به سمت آیزو ارائه دهد. ایه‌یاسو
قبل از ادامه به سمت آیزو ارائه دهد. ایه‌یاسو از حمله ناگهانی ماتسونوری نگران بود و حمله توسط میتسوناری و متحدانش را پیش‌بینی کرده بود بنابراین او با سرعتی آهسته برای نظارت بر حرکات رقبای خود به راه افتاد و در ۱۰ اوت به ادو رسید و در آنجا شروع به جمع‌آوری نیروها کرد. اربابان هم‌مرز با قلمرو خاندان اوئه‌سوگی، به سرعت به استان‌های خود بازگشتند تا از خود در برابر اوئسوگی کاگه‌کاتسو دفاع کنند. میتسوناری بلافاصله پس از خروج ایه‌یاسو شروع به احضار توطئه‌گران به قلعه ساوایاما کرد، حتی برخی از آنها متقاعد شدند که
ساوایاما کرد، حتی برخی از آنها متقاعد شدند که سفر خود را برای پیوستن به اردوکشی ایه‌یاسو رها کنند، مانند اوتانی یوشیتسوگو در ۱۷ اوت، شورای جنگی میتسوناری تصمیم گرفت ارتش غربی را به عنوان ائتلافی علیه ایه‌یاسو، با عضویت یکی از شورای گوتایرو، موری تروموتو به عنوان فرمانده اسمی آن تشکیل دهد. در ۲۲ اوت ۱۶۰۰، ائتلاف وارد قلعه اوساکا شد و ایجاد ارتش غربی را با ادعای سرپرستی هیده‌یوری اعلام کرد. در همان روز، میتسوناری یک سری اتهام‌های متشکل از ۱۳ ماده را علیه ایه‌یاسو به نمایندگی از پنج گو- بوگیو و سه عضو شورای
به نمایندگی از پنج گو- بوگیو و سه عضو شورای گوتایرو (پنج بزرگ نایب السلطنه) صادر کرد. مائدا توشیناگا رای ممتنع انتخاب کرد زیرا قبلاً از ایه‌یاسو حمایت کرده بود. این اعلامیه عملاً اعلان جنگ بین ارتش‌های غربی و شرقی را نشان می‌دهد. جبهه چوبو-کانسای. اولین حمله بزرگ ارتش غرب در منطقه پایتخت، محاصره قلعه فوشیمی بود که در ۲۷ اوت آغاز شد. توری موتوتادا تصمیم گرفت تا آخر از قلعه دفاع کند و علیرغم ناکامی‌ها، دفاع تا ۶ سپتامبر ادامه داشت، زمانی که موتوتادا سپپوکو را انجام داد. نیروهای باقی‌مانده او، عمدتاً تلاش‌های
انجام داد. نیروهای باقی‌مانده او، عمدتاً تلاش‌های میتسوناری برای حمایت از قلعه‌هایش را در امتداد جاده ناکاسندو به عقب انداختند. نه روز بعد، میتسوناری بدون منازعه وارد قلعه اوگاکی شد. ارتش غربی تلاش کرده بود وفاداری هوسوکاوا فوجیتاکا، پدر ژنرال ارتش شرقی هوسوکاوا تادائوکی را به طرف خود جلب کند. در ژوئیه ۱۶۰۰، ایشیدا میتسوناری با گروگان گرفتن همه کسانی که خانواده‌هایشان در قلعه اوساکا بودند، تلاش کرد تا اهرم فشاری بر کسانی که به سمت ایه‌یاسو متمایل بودند به دست آورد. در طی یکی از همین گروگان‌گیری‌ها همسر
دست آورد. در طی یکی از همین گروگان‌گیری‌ها همسر مسیحی هوسوکاوا تادائوکی به نام هوسوکاوا تاما برای جلوگیری از دستگیری، به خدمتکارش دستور داد که او را بکشد و محل زندگی آنها را آتش بزند. مرگ تاما در طی گروگانگیری به عنوان یک عمل هولناک از طرف ایشیدا میتسوناری در نظر گرفته شد و شوهر او، تادائوکی را به سمت ایه‌یاسو سوق داد همچنین پدر او فوجیتاکا را نیز با ایشیدا دشمن کرد. فوجیتاکا قلعه تانابه را در ولایت تانگو با ۵۰۰ مرد در حمایت از ایه‌یاسو تقویت کرد. در اواسط ماه اوت، حتی قبل از محکومیت رسمی ایه‌یاسو، ۱۵۰۰۰
ماه اوت، حتی قبل از محکومیت رسمی ایه‌یاسو، ۱۵۰۰۰ سرباز ایشیدا تحت رهبری اونوگی شیگه‌کاتسو محاصره تانابه را آغاز کرده بودند. با این حال، نفوذ و اعتبار فوجیتاکا به عنوان یک دانشمند-شاعر به حدی بود که نیروهای وفادار ایشیدا حمله ضعیفی به قلعه تانابه انجام دادند، محاصره تنها در ۱۹ اکتبر به دنبال دستور امپراتور ژاپن مبنی بر تسلیم شدن برای حفظ جان افراد و کتابخانه گرانبهایش پایان یافت. قلعه اوتسو در ساحل جنوب غربی دریاچه بیوا قرار داشت و کیوگوکو تاکاتسوگو فرمانده قلعه اوتسو بود. محاصره اوتسو در ۱۳ اکتبر توسط
قلعه اوتسو بود. محاصره اوتسو در ۱۳ اکتبر توسط نیروهای ۱۵۰۰۰ نفری غربی کوبایاکاوا هیده‌کانه، تاچیبانا مونه‌شیگه و تسوکوشی هیروکادو، همراه با محاصره دریایی توسط ماشیتا ناگاموری آغاز شد. مقاومت سرسختانه نیروهای ارتش شرقی تحت فرماندهی تاکاتسوگو تنها در ۲۱ اکتبر پس از بمباران قلعه توسط ارتش غربی از کوه ناگارا پایان یافت، در این مرحله محاصره‌کنندگان غربی، مانند سربازان اونوگی شیگه‌کاتسو در محاصره تانابه، برای پیوستن به نبرد سرنوشت‌ساز سکیگاهارا دیر کرده بودند. لشکرکشی توکایدو (جاده). در ۲۹ اوت، ایه‌یاسو یک
لشکرکشی توکایدو (جاده). در ۲۹ اوت، ایه‌یاسو یک پایگاه عملیاتی در اویاما، توچیگی ایجاد کرد، و تا ۱ سپتامبر ایه‌یاسو نقل مکان ۵۰۰۰۰ سربازی که در ادو در شمال جمع شده بودند به اویاما را شروع کرد و آماده حمله به کاگه‌کاتسو در آیزو شد، اما انتظار انجام این حمله را نداشت زیرا اعتقاد داشت داته، نیروهای موگامی و مائدا برای متوقف کردن پیشروی اوئه‌سوگی کافی هستند. با خبر سقوط قلعه فوشیمی، ایه‌یاسو به سرعت در ۱۰ سپتامبر به ادو بازگشت و از قبل برای بازگشت به سمت غرب برنامه‌ریزی کرده بود. او برای ایمن کردن چهارراهی
برنامه‌ریزی کرده بود. او برای ایمن کردن چهارراهی نزدیک قلعه گیفو که در آن زمان توسط ارتش غربی که در قلعه اوگاکی مستقر بودند، تهدید می‌شد، ایه‌یاسو فوکوشیما ماسانوری، کورودا ناگاماسا، هوندا تاداکاتسو، ای نائوماسا و هوسوکاوا تادائوکی را در امتداد جاده توکایدو به سمت جلو فرستاد. ۱۶۰۰۰ مرد و پس از آن ۱۵۰۰۰ مرد تحت فرمان ایکدا تروماسا، آسانو یوشیناگا و یامائوچی کاتسوتویو، برای استحکام بخشیدن به تصرف قلعه کیوسو توسط فوکوشیما ماسانوری و تصرف قلعه گیفو از اودا هیده‌نوبو. ۳۱۰۰۰ سرباز از این «سپاه توکایدو» به سرعت
۳۱۰۰۰ سرباز از این «سپاه توکایدو» به سرعت گیفو را در ۲۸ سپتامبر محاصره کردند و اودا هیده‌نوبو را مجبور به تسلیم کردند. در همین حال در اوساکا، ملازم خاندان موری، کیکاوا هیروایه از میتسوناری که موری تروموتو، فرمانده اسمی ارتش غربی را در قلعه محصور کرده بود، خشمگین شد و در پاسخ به این توهین، هیروایه مخفیانه با او ارتباط برقرار کرد. از طرف دیگر موری هیده‌موتو، پسرعموی تروموتو و معاون تروموتو، از تروموتو خواست قبل از هر گونه درگیری به ارتش شرقی فرار کند. در ۲۹ سپتامبر، سپاه توکایدو ارتفاعات آکاساکا را اشغال کرد
سپاه توکایدو ارتفاعات آکاساکا را اشغال کرد تا قلعه اوگاکی را تهدید کند، زیرا نابه‌شیما نائوشیگه دژ ارتش شرقی قلعه ماتسوکا را محاصره کرد که توسط یک پادگان ۱۷۰۰ نفری نگهداری می‌شد. ایشیدا میتسوناری در تاریخ ۱ اکتبر از قلعه اوگاکی به سمت قلعه ساوایاما رفت و در آنجا صرفنظر کردو موری تروموتو را که برای جمع‌آوری نیروها به قلمرو خود بازگشته بود، احضار کرد تا بازگردد؛ یکی از پیام‌آوران رهگیری شد، و اگر چه پیام‌رسان دوم موفق شد تروموتو را با ۳۰۰۰۰ سرباز خود ترغیب کند که بازگردند، اما آنها از رسیدن به درگیری‌های
کند که بازگردند، اما آنها از رسیدن به درگیری‌های اصلی تأخیر داشتند. ایه‌یاسو به سرعت به سمت منطقه پایتخت حرکت کرد و در ۱۲ اکتبر به شیمادا در ولایت سوروگا و روز بعد به ناکایزومی در ولایت توتومی رسید. در همان زمان موری هیده‌موتو و کیکاوا هیروایه وارد ولایت مینو شدند و کوه نانگو را مستحکم کردند. در طی این راهپیمایی، ایه‌یاسو یک خبر خوش دریافت کرد. نامه ای از فرمانده ارتش غربی کوبایاکاوا هیده‌آکی که به ارتش شرقی پیشنهاد جدایی از ارتش غربی می‌دهد. در ۱۷ اکتبر ایه‌یاسو به قلعه کیوسو رسید و قصد داشت اوگاکی را
ایه‌یاسو به قلعه کیوسو رسید و قصد داشت اوگاکی را به‌طور کامل دور بزند تا قلعه ساوایاما یا اوساکا را تهدید کند و ۲ روز بعد به قلعه گیفو رسید. ایه‌یاسو حوالی ظهر ۲۰ اکتبر به آکاساکا (امروزه اوگاکی، گیفو) رسید و با بدنه اصلی سپاه توکایدو ملاقات کرد و بر روی تپه در اوکایاما اردو زد. آکاشی تاکه‌نوری نیروی کوچکی را به نبرد کویسه‌گاوا در نزدیکی اوگاکی هدایت کرد، ارتش شرقی را قلع و قمع کرد و آنها را مجبور به عقب‌نشینی به سکیگاهارا کرد تا در آنجا دو سپاه دوباره جمع شوند. در ۲۱ اکتبر، ارتش غربی خود را در دره قرار
شوند. در ۲۱ اکتبر، ارتش غربی خود را در دره قرار داد و مقر میتسوناری در پای تپه ساسائو رو به ارتش شرقی بود، در حالی که موری هیدموتو تشکیلات جداگانه‌ای را در جناح چپ ارتش شرقی در پای کوه نانگو رهبری کرد. با آگاهی از مواضع یکدیگر در سپیده دم، مه غلیظ در ابتدا نقشه‌های جنگی را متوقف کرد و نبرد تا ساعت ۸ صبح که مه پاک شد آغاز نشد. سپس نبرد سکیگاهارا شاهد شکست قاطع ارتش غربی بود و گروه میتسوناری توسط کوبایاکاوا هیده‌آکی نابود شد. هیده‌آکی به ارتش شرقی پیوست و جناح راست تشکیلات را ضعیف کرد، در حالی که پس از
و جناح راست تشکیلات را ضعیف کرد، در حالی که پس از درگیری کوچکتر و خیانت کیکاوا هیروایه تشکیلات شرقی تحت فرمان موری هیده موتو را مجبور کرد به جای پیوستن به نبرد، عقب‌نشینی کنند. از ۲۱ تا ۳۰ اکتبر، قلعه اوگاکی متعاقباً توسط ارتش شرقی محاصره و تصرف شد، در حالی که در ۲۲ اکتبر کوبایاکاوا هیده‌آکی محاصره ساوایاما را آغاز کرد، ظاهراً به نشانه توبه و وفاداری به ایه‌یاسو؛ ایشیدا ماساتسوگو، برادر و فرمانده میتسوناری، فرمانده در قلعه ساوایاما. و در روز دوم محاصره خودکشی کرد. ایشیدا میتسوناری و آنکوکوجی اکی در حال
کرد. ایشیدا میتسوناری و آنکوکوجی اکی در حال فرار به شمال از سکیگاهارا اسیر شدند و متعاقباً در کیوتو در ۹ نوامبر اعدام شدند. سرنوشت آکاشی تاکه‌نوری (۱۵۶۶–۱۶۱۸) بعد از جنگ مشخص نیست. لشکرکشی ناکاسندو. در ۲۵ اوت، اوتانی یوشیتسوگو با خاندان سانادا در قلعه اوئدا تماس گرفت و سانادا ماسایوکی و پسرش سانادا یوکیمورا؛ به خدمت گرفت. پسر بزرگتر سانادا نوبویوکی قبلاً توسط ماسایوکی فرستاده شده بود تا به توکوگاوا بپیوندید، که قبلاً از طریق همسرش کوماتسوهیمه (دخترخوانده ایه‌یاسو) با او پیوندهای ازدواج داشت. پسر ایه‌یاسو
با او پیوندهای ازدواج داشت. پسر ایه‌یاسو توکوگاوا هیده‌تادا در امتداد جاده ناکاسندو با ۳۶۰۰۰ مرد به سمت ولایت مینو در حرکت بود، ایه‌یاسو به او دستور داد که قلعه اوئدا را تهدید کند و همچنان به رسیدن به سپاه توکایدو راه را ادامه دهد. او در ۷ اکتبر به کارویزاوا رسید و متعاقباً در ۱۱ به کومورو رسید. با این حال، در آنجا از دستورها و فرمان پدرش سرپیچی کرد و در عوض به سوی اوئدا لشکر کشید و دهکده سامه تانی را محاصره کرد. به این ترتیب محاصره اوئدا به‌طور جدی آغاز شد. توکوگاوا هیده‌تاداکه در سن ۲۱ سالگی در جنگ
شد. توکوگاوا هیده‌تاداکه در سن ۲۱ سالگی در جنگ بی‌تجربه بود، قلعه اوئدا و فرمانده آن سانادا ماسایوکی را تا ۱۶ اکتبر ناموفق محاصره کرد، در آن زمان متوجه تأخیر خود شد و محاصره را رها کرد تا به سمت غرب در امتداد ناکاسندو به حرکت ادامه دهد. با این حال، تنها توانست با نیروهای ناامید پدرش در اواخر روز ۲۱ اکتبر، یک روز پس از پایان نبرد سکیگاهارا بیپوندد. جبهه توهوکو. قیام اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو حتی قبل از اعلام ارتش غرب به‌طور جدی آغاز شده بود، اما داته ماسامونه و موگامی یوشی‌آکی حتی قبل از اعلان جنگ شروع به
و موگامی یوشی‌آکی حتی قبل از اعلان جنگ شروع به واکنش‌های به خصمانه کرده بودن. خاندان ساتاکه در قلمرو کوبوتا به دلیل انعقاد قرارداد محرمانه با اوئه‌سوگی و از آنجائیکه رئیس خاندان ساتاکه یوشینوبو گرایش دو طرفه به هر دو سپاه داشت، در درگیری اعلام بی‌طرفی کردند. مائدا توشیناگا نیز طرفداری اش را به توکوگاوا اعلام کرد، اما در ابتدا به دلیل درگیری داخلی با جناح طرفدار غرب در خاندان مائدا به رهبری برادرش مائدا توشی‌ناگا (۱۵۷۸) در ولایت نوتو از حمایت او از اردوکشی ایه‌یاسو جلوگیری شد. توشیناگا سرانجام در ۷ سپتامبر
جلوگیری شد. توشیناگا سرانجام در ۷ سپتامبر قلعه دایشوجی را محاصره کرد که باعث خودکشی فرمانده پادگان شد. لشکرکشی کیچو دوا. لشکرکشی شمالی در داخل و اطراف ولایت دوا، معروف به «لشکرکشی کیچو دوا» (慶長出羽合戦)، نقطه عطف کلیدی برای اردوکشی سکیگاهارا به‌طور گسترده و عمدتاً اقدامی از طرف خاندان اوئه‌سوگی بود که علیه نیروهای ترکیبی نیروهای موگامی یوشی‌آکی و داته ماسامونه در تلاشی ناموفق برای کشاندن نیروهای ایه‌یاسو از ادو به طرف شمال انجام می‌شد. قبل از اعلام جنگ و در جریان پاسخگویی به بسیج خاندان اوئه‌سوگی، از ۱۸ تا ۱۹
پاسخگویی به بسیج خاندان اوئه‌سوگی، از ۱۸ تا ۱۹ اوت داته ماسامونه قلعه شیروایشی در جنوب سندای را که متعلق به ارتش اوئه‌سوگی که همسو با ارتش غربی بود، در محاصره کوتاهی تصرف کرد. ۲۰۰۰۰ سرباز ماسامونه تحت فرماندهی کاتاکورا کاگتسونا، اونینیوا سوناموتو و یاشیرو کاگیوری در ۶ اکتبر به ماتسوکاوا که توسط ۶۰۰۰ مدافع تحت فرماندهی هونجو شیگناگا و سودا ناگایوشی دفاع می‌شد، حمله کردند، اما حمله دفع شدند. اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو، نائوئه کانه‌تسوگو را برای رهبری کمپین علیه داته ماسامونه و موگامی یوشی‌آکی انتخاب کرد. تهاجم به
ماسامونه و موگامی یوشی‌آکی انتخاب کرد. تهاجم به سه بخش از قلمرو موگامی در ۱۴ اکتبر با هدف تصرف قلعه یاماگاتا، مقر ۱۰۰۰۰ نفری موگامی یوشی‌آکی آغاز شد. کانه‌تسوگو در ۱۴ اکتبر از یونه‌زاوا واقع در استان یاماگاتا امروزی، با ۲۰۰۰۰ سرباز از لشکر اول به سمت غرب به سمت قلعه یاماگاتا پیشروی کرد. در مسیر، ارتش اوئه‌سوگی قلعه هاتایا را در ۱۸ اکتبر محاصره کرد، جایی که پادگان ۳۰۰ نفری به رهبری اگوچی گوهی در دفاع از آن تا آخرین نفر قبل از سقوط جنگیدند. به‌طور همزمان، لشکر دوم ۴۰۰۰ نفری تحت فرمان هونمورا چیکاموری و
لشکر دوم ۴۰۰۰ نفری تحت فرمان هونمورا چیکاموری و یوکوتا مونتوشی، قلعه کامینویاما را در جنوب یاماگاتا محاصره کرد که توسط ساتومی مینبو ملازم موگامی که با ایه‌یاسو همسو بود، از این قلعه نگهداری می‌شد. نیروهای اوئه‌سوگی قلعه را فتح کردند اما پس از آن به دلیل ضدحمله موگامی هومورا چیکاموری را در نبرد از دست دادند با شکست مواجه شدند و حرکت لشکر دوم به سمت یاماگاتا به تأخیر افتاد. لشکر سوم، متشکل از ۳۰۰۰ مرد به رهبری شیدا یوشیهیده و شیمو یوشیتادا، از شمال از طریق شونای به سمت یونگاوا پیشروی کرد. نائوئه کانه‌تسوگو