payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اما با گسترش ادبیات کودکان در اواخر قرن نوزدهم، آثار او از بین رفت. زندگی. مری مارتا بات در ۶ مه ۱۷۷۵ در استانفورد-آن-تم، ووسسترشر زاده شد. او دختر بزرگ و دومین فرزند مارتا بات و کشیش جورج بات، کشیش معمولی جورج سوم بود. در کودکی، قبل از شش سالگی، شروود قبل از اینکه بتواند بنویسد در ذهنش داستان می‌ساخت و از مادرش التماس می‌کرد که آنها را یادداشت کند. برادرش همراه همیشگی او بود. تحصیلات شروود و خواهرش لوسی لیتلتون برای دختران در اواخر قرن هجدهم بسیار گسترده بود. شروود لاتین و یونانی را آموخت و اجازه داشت
بود. شروود لاتین و یونانی را آموخت و اجازه داشت آزادانه در کتابخانه پدرش مطالعه کند. شروود در زندگی‌نامه خود بیان می‌کند که در سیزده سالگی، او به قد کامل رسیده بود، اما مادرش همچنان او را مانند یک کودک لباس می‌پوشاند، بنابراین او با یک کتاب و یک عروسک در جنگل پنهان شد. به‌رغم دوران کودکی‌اش، به نظر می‌رسد که او از حضور در مدرسه دخترانه مادام سنت کوئنتین در ریدینگ ابی، که توسط مهاجران فرانسوی اداره می‌شد و جین آستن نیز در آن حضور داشتند، لذت می‌برد. شروود برخی از سال‌های نوجوانی خود را در لیچفیلد گذراند. در
از سال‌های نوجوانی خود را در لیچفیلد گذراند. در آنجا از همراهی اراسموس داروین طبیعت‌گرا، اصلاح طلب آموزشی ریچارد لاول اجورث، دخترش ماریا اجورث و شاعر آنا سیوارد لذت برد. اگرچه او از نظر فکری توسط آنها تحت تأثیر قرار می‌گرفت، اما از عدم ایمان آنها ناراحت بود و بعداً ریچارد اجورث را «کافر» توصیف کرد. او همچنین شخصیت سوارد نویسنده زن را مورد انتقاد قرار داد و در زندگی‌نامه خود نوشت که هرگز از زنی که کلاه گیس می‌پوشد و چاپلوسی‌های مردان جمع را می‌کند الگوبرداری نمی‌کند. او مصمم بود که نویسنده شود و پدرش او را
نمی‌کند. او مصمم بود که نویسنده شود و پدرش او را تشویق کرد. هنگامی که او ۱۷ ساله بود، پدرش به او کمک کرد تا اولین داستان خود، "سنت‌ها" (۱۷۹۵) را منتشر کند. هنگامی که پدر شروود در سال ۱۷۹۵ درگذشت، خانواده او از زندگی اجتماعی فعال منزوی شدند، زیرا مادرش انزوا را ترجیح می‌داد و به بریج‌نورث، شراپ‌شر نقل مکان کرد و به «خانه ای تا حدودی نامنساب» در خیابان‌های شهر رفتند. شروود در بریج‌نورث شروع به نوشتن رمان‌های احساسی کرد. در سال ۱۸۰۲ "مارگاریتا را" به قیمت ۴۰ پوند به آقای هازارد از باث و "تاریخ سوزان گری"،
پوند به آقای هازارد از باث و "تاریخ سوزان گری"، رمانی شبیه "پاملا" را به قیمت ۱۰ پوند فروخت. او همچنین در یک مدرسه محلی تدریس کرد. آثار. از بیش از چهارصد اثر او، شناخته شده‌ترین آثار او عبارتند از "تاریخ هنری کوچک و حامل او" (۱۸۱۴) و دو مجموعه "تاریخ هنری میلنر" (۱۸۲۲–۱۸۳۷) و "تاریخ خانواده فیرچایلد" (۱۸۱۸–۱۸۴۷). حرفه. زندگی حرفه ای شروود شامل سه دوره بود.
گریس فرانسیس تورپ (۱۰ دسامبر ۱۹۲۱–۱ آوریل ۲۰۰۸) ، فعال محیط زیست آمریکایی و حقوق بومیان بود. او در سپاه نظامی زنان خدمت کرد و برای خدماتش به عنوان سرجوخه در کمپین لشکرکشی گینه نو، نشان ستاره برنزی دریافت کرد. او در دانشگاه تنسی در ناکسویل و دانشکده حقوق انطاکیه تحصیل کرد و به یک قاضی دادگاه منطقه‌ای قبیله‌ای تبدیل شد. در سال ۱۹۹۹، او به دلیل مخالفتش با ذخیره‌سازی زباله‌های سمی و رادیواکتیو در زمین‌های بومی، جایزه‌ی آینده‌ی بدون هسته‌ای را دریافت کرد. پدرش جیم تورپ بازیکن مشهور فوتبال آمریکایی و ورزشکار
جیم تورپ بازیکن مشهور فوتبال آمریکایی و ورزشکار المپیکی بود. مجموعه‌ی گریس تورپ توسط موزه‌ی ملی سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود. زندگی شخصی. تورپ در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۱در اوکلاهما بدنیا آمد. پدرش جیم تورپ و مادرش ایوا مارگارت میلر بودند. میراث قبیله ای او شامل پوتاواتومی، کیکاپو، ساک و فاکس، و اصل و نسب منومینی بود و او از نوادگان مستقیم شاهین سیاه (رهبر) بود. او در ییل، اوکلاهاما در خانه پدرش به دنیا آمد که اکنون به موزه تبدیل شده‌است و به عنوان " خانه جیم تورپ " شناخته می‌شود و گردشگران
عنوان " خانه جیم تورپ " شناخته می‌شود و گردشگران می‌توانند در تمام طول سال از آن بازدید کنند. گریس چهارمین و کوچک‌ترین فرزند بود. بزرگ‌ترین خواهرش گیل مارگارت در سال ۱۹۱۷، برادرش جیمز در سال ۱۹۱۸ و خواهرش شارلوت ماری در سال ۱۹۱۹ بدنیا آمده بودند. برادرش جیمز قبل از رسیدن به سنین نوجوانی بر اثر فلج اطفال درگذشت. در زمان تولد گریس، پدرش، جیم تورپ، قبلاً مدال‌آور المپیک بود. هنگامی که ایوا و جیم در سال ۱۹۲۳ از هم جدا شدند، جیم به کالیفرنیا نقل مکان کرد تا حرفه فیلم را دنبال کند، در حالی که ایوا شارلوت، گیل و
فیلم را دنبال کند، در حالی که ایوا شارلوت، گیل و گریس را به شیکاگو برد. گریس قبل از اتمام دبیرستان چندین سال با هر دو والدین زندگی کرد. جیم در طول زندگی خود دو بار دیگر ازدواج کرد و به گریس چهار برادر ناتنی داد که او با آنها تعامل کمی داشت. با این حال، گریس با پدرش صمیمی بود و در حین جابجایی او در سراسر کشور، مکرراً با او ملاقات می‌کرد. جنگ جهانی دوم. گریس می‌خواست در طول جنگ جهانی دوم به کشورش خدمت کند. اگرچه او محل خدمت خود را در مکان‌هایی مانند پاریس یا آتن تصور کرده بود، اما از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ به
یا آتن تصور کرده بود، اما از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ به عنوان سرجوخه در فیلیپین، ژاپن و گینه نو خدمت کرد پس از ترخیص افتخاری در سال ۱۹۴۵، او در ژاپن ماند. او کار خود را در ژاپن در ستاد ژنرال مک آرتور به عنوان رئیس بخش استخدام، وزارت غیرنظامیان ارتش، توکیو آغاز کرد. در ژوئن ۱۹۴۶، او با ستوان فرد دبلیو سیلی (۱۹۱۸–۲۰۰۸) ازدواج کرد. آنها با هم صاحب دو فرزند به نام‌های داگمار تورپ (۱۹۴۶) و پل تورپ (۱۹۴۸–۱۹۶۴) شدند که هر دو در ژاپن به دنیا آمدند. در سال ۱۹۵۰، این زوج طلاق گرفتند و تورپ و فرزندانش ژاپن را ترک کردند و به
گرفتند و تورپ و فرزندانش ژاپن را ترک کردند و به ایالات متحده بازگشتند تا در پرل، نیویورک، نزدیک خانه پدرش زندگی کنند. در سال ۱۹۶۷، گریس به آریزونا نقل مکان کرد و شروع به تمرکز بر فعالیت حقوقی نمود. حرفه نظامی. در سال ۱۹۴۳، تورپ در ارتش نام‌نویسی کرد و به سپاه نظامی زنان پیوست. پس از فارغ‌التحصیلی از مرکز آموزشی اوگلتورپ، جورجیا، تورپ به درجه سرجوخه ارتقا یافت. او تا زمانی که به کمپین گینه نو اعزام شد، به عنوان مسئول استخدام برای سپاه نظامی زنان در توسان و کمپ وایت در اورگان خدمت کرد. او متعاقباً در فیلیپین
وایت در اورگان خدمت کرد. او متعاقباً در فیلیپین و ژاپن مستقر شد. او بعداً برای خدماتش در نبرد گینه نو یک ستاره برنز دریافت کرد. کار در کنگره ایالات متحده. در اواسط دهه ۱۹۷۰ گریس تورپ در تعاملات خود با کنگره ایالات متحده از منافع بومیان نمایندگی می‌کرد. در سال ۱۹۷۴ او به عنوان دستیار قانونگذاری در کمیته فرعی سنا برای امور بومیان آمریکایی مشغول به کار شد. او سپس به عضویت هیئت بررسی سیاست سرخپوستان آمریکا درآمد و در زمینه ارتباطات و اطلاعات عمومی کار کرد. هیئت بررسی سیاست برای بهبود ایجاد و اجرای سیاست‌های
بررسی سیاست برای بهبود ایجاد و اجرای سیاست‌های کنگره در مورد گروه‌های بومی ایجاد شد و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ فعال بود. حرفه حقوقی. تورپ در سال ۱۹۸۰ مدرک لیسانس خود را در حقوق سرخپوستان آمریکایی در دانشگاه تنسی، ناکسویل، گرفت او همچنین به عنوان قاضی دادگاه منطقه ای پاره وقت برای پنج قبیله اوکلاهاما کار می‌کرد. گریس فرانسیس تورپ در ۱ آوریل ۲۰۰۸ بر اثر عوارض ناشی از حمله قلبی درگذشت. او به خاطر میراث نظامی، حقوقی و فعالانه اش به یاد می‌آید.
لوری آن پیستوا ( ; ۱۴ دسامبر ۱۹۷۹–۲۳ مارس ۲۰۰۳) گروهبان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود که در طول جنگ عراق کشته شد. او که یکی از اعضای سپاه کوارترمستر بود، در حمله عراق که در آن سربازان همکارش شوشانا جانسون و دوست پیستوا جسیکا لینچ مجروح شدند، جان باخت. او یکی از اعضای قبیله هوپی و اولین زن از سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا بود که در جنگ در حین خدمت در ارتش آمریکا جان خود را از دست داد و اولین زن در ارتش ایالات متحده بود که در جنگ عراق کشته شد. قله پیستوا در آریزونا به افتخار او نامگذاری شده‌است. سنین
در آریزونا به افتخار او نامگذاری شده‌است. سنین جوانی و تحصیل. پیستوا در توبا سیتی، آریزونا، در خانواده تری پیستوا و پریسیلا «پرسی» باکا به دنیا آمد. پدرش هوپی بومی آمریکایی و مادرش مکزیکی-آمریکایی است. این زوج اولین بار در سال ۱۹۶۴ ملاقات کردند و در نوامبر ازدواج کردند. خانواده پیستوا پیشینه نظامی طولانی داشتند. پدربزرگ پدری او در ارتش ایالات متحده در جبهه اروپایی جنگ جهانی دوم خدمت کرد، و پدرش تری پیستوا در سپتامبر ۱۹۶۵ به ارتش ایالات متحده فراخوانده شد و قبل از اینکه در ماه مارس ۱۹۶۷ به خانه بازگردد در
قبل از اینکه در ماه مارس ۱۹۶۷ به خانه بازگردد در جنگ ویتنام خدمت کرد. خانواده پیستوا در شهر توبا، شهری واقع در منطقه حفاظت شده سرخپوستان ناواهو در شهرستان کوکانینو ساکن بودند. در کودکی به او نام هوپی به معنای "دختر خرس سفید" داده شد. نام خانوادگی او از ریشه زبان هوپی به معنای «آب جمع شده در صحرا توسط باران سخت» گرفته شده‌است؛ بنابراین، "Piestewa" (Hopi: [piˈɛstɛwa]) به معنای «مردمی که در کنار آب زندگی می‌کنند» ترجمه می‌شود. کمین ناصریه عراق. پیستوا عضو یگان تعمیر و نگهداری ۵۰۷ ارتش ایالات متحده بود. گروه
تعمیر و نگهداری ۵۰۷ ارتش ایالات متحده بود. گروه او در یک کاروان در صحرا حرکت می‌کرد و قرار بود در روزهای آغازین جنگ، ناصریه در جنوب عراق را دور بزند. اما کاروان در طول مسیر گم شد و در ۲۳ مارس ۲۰۰۳ در ناصریه به کمین افتاد. هنگامی که پیستوا زیر «سیل آتش» قرار گرفت (به قول تحقیقات ارتش در مورد نبرد)، او با سرعت زیاد رانندگی کرد و از آتش دشمن فرار کرد تا اینکه یک آرپی‌جی به هاموی او برخورد کرد. پیستوا، جانسون و لینچ همگی با جراحات از تصادف جان سالم به در بردند، در حالی که سه سرباز دیگر در هاموی جان باختند.
در حالی که سه سرباز دیگر در هاموی جان باختند. آنها به همراه چهار نفر دیگر اسیر شدند و پیستوا به زودی بر اثر جراحات جان باخت. ویدئویی از برخی از اسیران جنگی آمریکایی، از جمله پیستوا (که اندکی قبل از مرگ او در بیمارستانی در عراق فیلمبرداری شد)، بعداً در سراسر جهان از تلویزیون الجزیره پخش شد. طبق کتاب جسیکا لینچ "- من هم یک سرباز هستم: داستان جسیکا لینچ" - پیستوا از ناحیه سر زخمی شد و انجام یک جراحی مغز و اعصاب ظریف در یک بیمارستان غیرنظامی عراق در شرایط زمان جنگ (به دلیل محدودیت‌هایی مانند برق متناوب)
زمان جنگ (به دلیل محدودیت‌هایی مانند برق متناوب) غیرممکن بود. میراث. پیستوا نشان قلب بنفش و مدال زندانی جنگ را دریافت کرد. ارتش ایالات متحده پس از مرگ او را از درجه سرجوخه به گروهبان ارتقا داد. لینچ بارها اعلام کرده که پیستوا قهرمان واقعی کمین بوده و نام دخترش داکوتا را به افتخار رفیق کشته شده اش گذاشته‌است. علاوه بر این، بسیاری از نهادها یاد او را با یادبودهایی گرامی داشته‌اند. هنگامی که دولت ایالتی آریزونا تصمیم می‌گرفت به دلیل ماهیت توهین آمیز نام قبلی، نام قله اسکوا را در کوه‌های فونیکس در نزدیکی
نام قله اسکوا را در کوه‌های فونیکس در نزدیکی فینیکس تغییر دهد، تصمیم گرفته شد که نام آن را به قله پیستوا برای احترام به بومی آریزونا تغییر دهد. این لایحه توسط هیئت نام‌های جغرافیایی ایالات متحده در ۱۰ آوریل ۲۰۰۸ تدوین شد. آزادراهی که از نزدیک این کوه می‌گذرد نیز به افتخار او نامگذاری شد. علاوه بر این، سناتور تام دشل و همچنین بومیان آمریکایی در سراسر ایالات متحده از او تجلیل کردند. از زمان مرگ او، برگزارکنندگان بازی‌های ایالتی گرند کانیون، سالانه بازی‌های ملی بومی آمریکای لوری پیستوا را برگزار کرده‌اند که
بومی آمریکای لوری پیستوا را برگزار کرده‌اند که شرکت‌کنندگانی را از سراسر کشور می‌آورد. پلاکی به نام او نیز در حوزه موشکی وایت سندز در نیومکزیکو و فورت بلیس تگزاس قرار دارد. او همچنین با لوح و مراسمی در یادبود کهنه سربازان کوه سولداد در لا هویا، کالیفرنیا به یادگار مانده‌است. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۱، پست لژیون آمریکایی شماره ۸۰ در رزرواسیون هوپی به پست شماره ۸۰ لری پیستوا تغییر نام داد در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱، به افتخار او، دفتر مرکزی مدیریت آموزش در فورت بنینگ، جورجیا، سالن پیستوا نامگذاری شد. مرگ او منجر به یک
سالن پیستوا نامگذاری شد. مرگ او منجر به یک گردهمایی مشترک نادر بین اعضای قبایل هوپی و ناواهو شد که رقابتی چند صد ساله داشته‌اند. در سال ۲۰۱۸، پیستوا در اولین مراسم معارفه که توسط تالار مشاهیر ملی بومیان آمریکا برگزار شد، یکی از پذیرفته شدگان شد. مستندهایی در مورد فداکاری‌های او برای کشور و ملت و مردم بومی اش در ادای احترام به او وجود دارد.
حسانی علوان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
کرار عامر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
ریوان امین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دالکورد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند و عراق بازی کرده‌است.
امیر العماری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-سوئد است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
لوی العانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
الکساندر اوراها (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-انگلستان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
محمد اسد () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
هشام عطا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
عباس عطیه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
طارق عزیز بریسم (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
توبی «وینما» ریدل (۱۸۴۸–۱۹۲۰) یک زن مودوک بود که به عنوان مترجم در مذاکرات بین قبیله سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا و ارتش ایالات متحده در طول جنگ مودوک (همچنین به نام جنگ گدازه‌ها) خدمت کرد. او به کمیسیون صلح در مورد حمله احتمالی مودوک هشدار داد، و او جان رئیس آلفرد بی. میچم را در هنگام حمله ۱۸۷۳ نجات داد. او و خانواده‌اش پس از جنگ با آلفرد بی. میچم به مسافرت پرداختند و در نمایشنامهٔ سخنرانی او «تراژدی تخت‌های گدازه» بازی کردند تا مردم آمریکا را در مورد جنگ آگاه کنند. میچم بعداً کتابی دربارهٔ وینما منتشر
آگاه کنند. میچم بعداً کتابی دربارهٔ وینما منتشر کرد که آن را به او تقدیم کرد. در سال ۱۸۹۱ توبی ریدل یکی از معدود زنان بومی آمریکا بود که به دلیل اقدامات قهرمانانه خود در جریان مذاکرات صلح در سال ۱۸۷۳، از کنگره ایالات متحده مستمری نظامی دریافت کرد. (نام کوچک او نیز در سوابق تاریخی به صورت «توبی» نوشته شده‌است). سنین جوانی و تحصیل. او به نام نانوکدووه به معنای «کودک عجیب» به دنیا آمد، زیرا او با موهای قرمز به دنیا آمد. به عنوان یک دختر، پس از نجات برخی از همبازی‌ها از گرفتار شدن در آبشار در قایق‌رانی، او را
از گرفتار شدن در آبشار در قایق‌رانی، او را وینما "،" (رئیس زن) نامیدند. به عنوان یک زن جوان، گفته می‌شود که او با گروه‌های مهاجم از مردان برای جمع‌آوری اسب‌ها از اردوگاه‌های دشمن همراه می‌شد. واینما پسر عموی کینتپواش (همچنین با نام کاپیتان جک) رهبر قبیله مودوک در زمان جنگ مودوک بود. ازدواج و خانواده. وینما با فرانک ریدل، یک شهرک نشین سفیدپوست که از کنتاکی به کالیفرنیا در طول طوفان طلای کالیفرنیا مهاجرت کرده بود، ازدواج کرد. آنها در نزدیکی خانواده او در منطقه رودخانه گمشده ساکن و صاحب پسری به نام "چارکا"
رودخانه گمشده ساکن و صاحب پسری به نام "چارکا" ("زیبا") شدند. آنها همچنین او را به افتخار ژنرال جفرسن سی. دیویس ریدل نامیدند. حرفهٔ مترجمی. وینما یکی از چندین فرد از قبیله مودک بود که انگلیسی یادگرفت و همسرش فرانک زبان به او آموخته بود. آنها هر دو به عنوان مترجم خدمت می‌کردند. آنها دوبار به عنوان مترجم در کمیسیون صلح در سال ۱۸۷۳ برای حل و فصل جنگ مودوک خدمت کردند. در طول مذاکرات ۱۸۷۳، گاهی اوقات وینما پیام‌هایی را بین ژنرال ادوارد کانبی و کینتپواش ارسال می‌کرد"." به عنوان یک زن، او را صلح طلب می‌دانستند.
به عنوان یک زن، او را صلح طلب می‌دانستند. وینما پس از ارسال پیامی به قلعه کاپیتان جک برای برنامه‌ریزی یک گفتگوی صلح، از نقشه‌ای برای ترور کانبی مطلع شد. او به کمیسیون صلح هشدار داد، اما آنها طبق برنامه به جلسه ادامه دادند. کانبی و توماس توسط مودوک کشته شدند و سایر کمیسران صلح و کارکنان مجروح شدند. توبی ریدل آنجا بود و آلفرد بی میچم را از کشته شدن نجات داد. پس از آن ارتش ایالات متحده، به فرماندهی ژنرال جفرسون سی دیویس، سرانجام کاپیتان جک و دیگر رهبران مودوک را دستگیر کردند. آنها در دادگاه نظامی ایالات متحده
دستگیر کردند. آنها در دادگاه نظامی ایالات متحده محاکمه و محکوم شدند و کاپیتان جک و سه نفر دیگر اعدام شدند. ۱۵۳ نفر از اعضای گروه به عنوان اسیر جنگی به اوکلاهاما کنونی منتقل شدند. برخی دیگر از اعضای مودوک، از جمله خانواده ریدل، به کلامات بازگشتند. میچم به دفاع از حقوق بومیان آمریکا ادامه داد. او یک سخنرانی-نمایشنامه «تراژدی بسترهای گدازه»، با بازی وینما، فرانک و پسرشان جف نوشت و برای دو سال آینده با آنها و نمایندگان کلامات در سراسر کشور تور برگزار کرد. میچم گفت که "وینما" در بین مخاطبان محبوب بود، زیرا او
گفت که "وینما" در بین مخاطبان محبوب بود، زیرا او برای صلح بین مردم تلاش کرده بود. او همچنین کتابی در مورد وی نوشت و در سال ۱۸۷۶ منتشر و آن را به او تقدیم کرد. وینما نقش قهرمانانه‌ای در تلاش برای نجات کمیسران صلح در طول مذاکرات ۱۸۷۳ از خود نشان داد، از این رو میچم از کنگره درخواست کرد تا به ریدل یک مستمری نظامی اعطا کند. در سال ۱۸۹۱ کنگره ایالات متحده برای توبی ریدل حقوق بازنشستگی نظامی به مبلغ ۲۵ دلار در ماه صادر کرد که تا زمان مرگش در سال ۱۹۲۰ دریافت می‌کرد جف سی ریدل، پسر توبی و فرانک، روایت خود را از
جف سی ریدل، پسر توبی و فرانک، روایت خود را از جنگ مودوک نوشت تا دیدگاه بومیان را ارائه دهد، که در سال ۱۹۱۴ منتشر کرد. توبی در نمایشگاه سده ۱۸۷۶ در فیلادلفیا ونمایشگاه بین‌المللی پاناما-پسیفیک در سانفرانسیسکو در سال ۱۹۱۵ شرکت کرد. بسیاری از نوادگان ریدل همچنان در منطقه کلامات زندگی می‌کنند. میراث و افتخارات. وینما ریدل یکی از معدود زنان بومی آمریکا بود که به دلیل قهرمانی‌اش توسط کنگره ایالات متحده به او اجازه بازنشستگی نظامی داد. چندین مکان دیدنی منطقه‌ای به افتخار او وینما نامگذاری شده‌اند، از جمله جنگل
به افتخار او وینما نامگذاری شده‌اند، از جمله جنگل ملی وینما.
ولید بحر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی، باشگاه فوتبال النفط، و باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
رحیم بکر () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
حسن بله (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
احمد باسل فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
علی حسین بطوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
ناصر طلاع (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
سلمان داوود () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
نوری ذیاب (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
میرخاس دوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
سعید یشوع (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
اکرم امانوئل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی و باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
قیس عیسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق بازی کرده‌است.
علی الدیوان (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
محمد فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
باسل فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
غازی فهد (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
عبدالکریم فرحان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
مجبل فرطوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
احمد فتحی حمادی (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
حامد فوزی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
شامل فلیح (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
حسن علی فنجان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
جغد پاحنایی جغدی با جثه متوسط است که در آرژانتین و شیلی یافت می‌شود. جغد پاحنایی شبگرد است و معمولاً از سوف شکار می‌کند. طعمه اولیه آن پستانداران کوچک درختی هستند. پرندگان، دوزیستان و حشرات نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند اما تنها درصد کمی از رژیم غذایی آن را تشکیل می‌دهند.
کبوتر سرگنده یک کبوتر بومی استرالیای شرقی است. جورج شاو طبیعت‌شناس انگلیسی در سال ۱۷۹۳ کبوتر سرگنده را با نام "Columba Antarctica" توصیف کرد حفاظت. این گونه در گذشته در جنگل‌های بارانی استرالیا به تعداد بسیار زیاد یافت می‌شد، اما به دلیل پاکسازی جنگل و تیراندازی جمعیت آن کاهش یافت. به دلیل نگرانی دربارهٔ کاهش شدید جمعیت، کبوترهای سرگنده اکنون یک گونه حفاظت‌شده در استرالیا هستند. با این حال، شیوع روزافزون یک منبع غذایی جدید در میوه درختان لورل کافور «علف هرز» اخیراً شاهد افزایش دوباره تعداد آنها بوده‌است. از
اخیراً شاهد افزایش دوباره تعداد آنها بوده‌است. از آنجایی که به نظر می‌رسد جمعیت‌ها در نوسان هستند اما بزرگ هستند، اکنون اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت این گونه را به عنوان کمترین نگرانی طبقه‌بندی کرده‌است.
مراد کردی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
آلای علی فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-سوئد است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
عمار کایم (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
کبوتر میوه‌خوار نوارزرد گونه‌ای از پرندگان خانواده کبوتران است و در مجمع الجزایر بیسمارک و جزایر سلیمان یافت می‌شود. کبوتر میوه‌خوار گیلوینک ("P. speciosus") در گذشته همنوع در نظر گرفته می‌شد، اما در سال ۲۰۲۱ توسط IOC به عنوان یک گونه متمایز تقسیم شد. زیستگاه طبیعی این نوع کبوتر، جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
کریم هادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
خالد هادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
شرار حیدر (به ؛ ۱۵ اوت ۱۹۷۱ – ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها، سابقهٔ بازی دارد، می‌توان به باشگاه ورزشی الکرخ اشاره کرد.وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.حیدر در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، بر اثر حملهٔ قلبی در سن ۵۲ سالگی درگذشت.
فالح عبد حاجم (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
جیلوان حمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-سوئد است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هوفنهایم، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، و باشگاه فوتبال مالمو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سوئد, زیر ۱۹ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، سوئد، و عراق بازی کرده‌است.
علی الحمادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
جغد خالدار شمالی یکی از سه زیرگونه جغد خالدار است. یک پرنده غربی آمریکای شمالی از خانواده جغدان راستین، سردهٔ "جغدهای بی‌گوش"، جغد قهوه‌ای تیره با اندازه متوسط بومی شمال غربی اقیانوس آرام است. یک گونه شاخص مهم، جغد خالدار شمالی به دلیل کاهش مداوم جمعیت ناشی از نابودی زیستگاه‌های ناشی از انسان و رقابت با گونه‌های مهاجم، که رقیب اصلی آن جغد نواری است، همچنان در معرض تهدید قرار دارد. جغد خالدار شمالی عمدتاً در جنگل‌های کهن‌رشد در بخش شمالی محدوده خود (منطقه جنوب غربی کانادا تا جنوب اورگن) و مناظر با ترکیبی از
غربی کانادا تا جنوب اورگن) و مناظر با ترکیبی از انواع جنگل‌های قدیمی و جوان‌تر در بخش جنوبی محدوده خود (منطقه کلامات و کالیفرنیا) زندگی می‌کند. محدوده این زیرگونه، سواحل اقیانوس آرام از جنوب بریتیش کلمبیا تا شهرستان مارین در شمال کالیفرنیا است.
قیس حمید () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
قیصر حمید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
حسن حمود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
ارا همبرسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
جمیل حنون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
روسلان حنون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق، و عراق بازی کرده‌است.
جغد نوارسیاه ، یک گونه جغد از خانواده جغدان راستین است. این پرنده نوگرمسیری سیاه و سفید متوسط، کاملاً شب‌زی و یک گونه ساکن است، بنابراین هرگز به خارج از بومی آمریکای جنوبی مهاجرت نمی‌کند. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری متنوعی از مناطق پست تا مناطق با ارتفاع متوسط است و در آرژانتین، بولیوی، برزیل، کلمبیا ، اکوادور ، گویان فرانسه، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت شده‌است . دو زیرگونه شناخته‌شده وجود دارد.
جغد نوارحنایی ، گونه‌ای از جغدهای خانواده جغدان راستین است و در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت جغد نوارحنایی را به عنوان کمترین نگرانی ارزیابی کرده‌است. با این حال، «[p]احتمالا تحت تاثیر نامطلوب برش‌های زیستگاه جنگلی آن قرار گرفته‌است.»
مورسنگ‌چشم بلندبوم گونه‌ای از پرندگان خانواده مورچه‌مرغان است و در شرق آند، بولیوی و جنوب شرقی پرو یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده هستند.