payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از جمله: ۱. گاز H2S حاصل از واحد تصفیه گاز با آمین ۲. گاز خروجی از فرایند کلاوس ۳. اسید مصرف شده در واحد آلکیلاسیون ۴. گاز خروجی از رکتیسول ۵. گاز حاصل از فرایند متالورژی ۶. تولید سولفوریک اسید ۷.خروجی بویلر و نیروگاه در حالتی که از نفت سنگین برج وکیوم استفاده میکنند فرایند. واکنش های اصلی در فرایند سولفوریک اسید مرطوب انرژی آزادشده از واکنش های اشاره شده بالا بیشتر به دلیل اکسیژن با پیوند دوگانه نسبتا ضعیفش می باشد. کاربرد های صنعتی. صنایعی که از فرایند سولفوریک اسید مرطوب استفاده می کنند: احیاء اسید مصرف
اسید مرطوب استفاده می کنند: احیاء اسید مصرف شده و تولید سولفوریک اسید. فرایند WSA می تواند برای تولید سولفوریک اسید از گوگردو یااسید مصرف شده در واحد های آلکیلاسیون استفاده شود.فرایند های کاتالیزگری مرطوب با بقیه فرایند های تماسی سولفوریک اسید مرطوب متفاوت است که در آن گاز ورودی وقتی در تماس با کاتالیست قرار می گیرد شامل رطوبت اضافی می شود.دی اکسید گوگرد در تماس با کاتالیست به گوگرد تری اکسید تبدیل می شود که این گاز با رطوبت موجود تشکیل اسید سولفوریک گازی می دهد.اسید سولفوریک گازی حاصل در مرحله بعد توسط
می دهد.اسید سولفوریک گازی حاصل در مرحله بعد توسط کندانسور به مایع تبدیل شده و با کنترل دما و نسبت آب به گاز گوگرد دی اکسید در ورودی اسید سولفوریک با غلظت های متفاوت می توان تولید کرد.
باتری حالت جامد یک فناوری باتری است که از الکترودهای جامد و الکترولیت جامد به جای الکترولیت‌های ژل مایع یا پلیمری موجود در باتری‌های یون‌لیتیوم یا لیتیوم پلیمر استفاده می‌کند. با این که الکترولیت‌های جامد برای اولین بار در قرن نوزدهم کشف شدند، چندین مشکل، مانند چگالی انرژی پایین، مانع از کاربرد گسترده آن شده‌ است. تحولات در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم باعث علاقه مجدد به فناوری باتری‌های حالت جامد، به ویژه در زمینه وسایل نقلیه الکتریکی، از دهه ۲۰۱۰ شد. باتری‌های حالت جامد می‌توانند برای بسیاری از
شد. باتری‌های حالت جامد می‌توانند برای بسیاری از مشکلات باتری‌های لیتیوم یون مایع، مانند اشتعال‌پذیری، ولتاژ محدود، تشکیل فاز بین‌فاز الکترولیت جامد ناپایدار، عملکرد ضعیف چرخه‌ای و قدرت، راه‌حل‌های بالقوه‌ای را ارائه دهند. مواد پیشنهادی برای استفاده به عنوان الکترولیت‌های جامد در باتری‌های حالت جامد شامل سرامیک‌ها (مانند اکسیدها، سولفیدها، فسفات‌ها) و پلیمرهای جامد هستند. باتری‌های حالت جامد در ضربان سازها، RFID و دستگاه‌های پوشیدنی کاربرد پیدا کرده‌اند. آنها به‌طور بالقوه ایمن‌تر و دارای چگالی ذخیره انرژی
به‌طور بالقوه ایمن‌تر و دارای چگالی ذخیره انرژی بیشتر هستند اما هزینه بسیار گران‌تری دارند. به هر حال برتری قابل قبول آن شامل چگالی انرژی و توان، دوام، سرعت شارژ بالا، هزینه‌های مواد، حساسیت و پایداری است.
میروسلاو پاولوویچ (؛ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۲ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
نیکولا پرلیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال یوگسلاویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و صربستان بازی کرده‌است.
امیل پرشکا (؛ ۲۰ ژوئن ۱۸۹۶ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دوشان پتکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوگسلاویا و باشگاه ورزشی مون‌پلیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میومیر پتروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال یوگسلاویا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جمهوری سوسیالیستی صربستان و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اوگنین پتروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
یوسیپ پیرمایر (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیم المپیک، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
اوگن پلاتسریانو (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
برانکو پلشه (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب، و باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
آنتون پوگاچنیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده‌است.
دنیلو پوپیوودا (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
برانیمیر پوروبیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
دنیل پرمرل (؛ ۲۳ ژانویه ۱۹۰۴ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
پتار راداکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی، و یوگسلاوی، بازی کرده‌است.
لازار رادوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
آلفونس پاژور (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
الکساندر پتاکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورتونا سیتارد، باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
گوردان پتریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و صربستان و مونته‌نگرو بازی کرده‌است.
دنیل پیریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
یان پودهرادسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و اسلواکی بازی کرده‌است.
فخرالدین پرلیاچا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
بوشکو پرودانوویچ (؛ – ۱۶ آوریل ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.پرودانوویچ در ۱۶ آوریل ۲۰۲۴، در سن ۸۰ سالگی، درگذشت.
ولادان راداچا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور، باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، و باشگاه فوتبال راد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
پردراگ رادووانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
بوژیدار پتروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال و فرد نظامی اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
آدولف پرتسل (؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۰۰ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
گده یا گدی روستایی در ساحل اقیانوس هند در کشور کنیا است که در شهرستان کیلیفی، جنوب مالیندی و شمال واتامو واقع شده‌است. خرابه‌های گدی در آنجا واقع شده‌است. اگرچه تصور می‌شود در منابع تاریخی ذکری از آن نشده باشد، اما خرابه‌های گسترده یک بندر سابق از قرن سیزدهم میلادی یا قبل از آن، از جمله دارای مقبره ای مربوط به سال 1399 میلادی در این شهر وجود دارد. این بندر متروک شد و تا دهه 1920 دوباره کشف نشد. ساختمان‌ها مرجانی، خاکی و گچی هستند که برخی از آن‌ها دارای نقوشی است. سازه‌های شهر خرابه شامل یک مسجد، کاخ،
نقوشی است. سازه‌های شهر خرابه شامل یک مسجد، کاخ، خانه‌ها و مقبره‌ها و همچنین یک قلعه است. این سبک به عنوان معماری سواحیلی طبقه‌بندی می‌شود. دهکده مدرن خانه موزه و باغ پروانه است. گده بخشی از ناحیه مالیندی بود (تا اینکه در سال ۲۰۱۰ تقسیمات استانی لغو شد) و دارای جمعیت شهری ۵۹۶ نفر در سال ۲۰۰۵ بود. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
اقتباس از شاهنامه در ادبیّات کودک و نوجوان به لحاظ محتوایی به دو شاخه تقسیم می‌شود که اقتباس کنندگان از شاهنامه در ادبیّات کودک و نوجوان موارد زیر را در نوشته‌های خود تجربه کرده‌اند. ۱- «اقتباس باز یا آزاد؛ ۲- اقتباس بسته یا وفادار» گروهی معتقدند که رابطهٔ بین متون کهن و ادبیّات امروزی یک‌سویه است و نباید ارزش متون کهن را با امروزی کردن آن از بین برد. «صاحب نظران، تئوری‌های متفاوتی نسبت به مقوله ادبیّات کودک دارند؛ گروهی آن را ابزار آموزش شمرده‌اند و ارائه جنبه‌های اخلاقی و تربیتی را در اولویت این تعریف
جنبه‌های اخلاقی و تربیتی را در اولویت این تعریف قرار داده‌اند» در اقتباس آزاد (باز) اقتباس‌کننده با استفاده از عناصر موجود در منبع، متن را آن‌گونه که اراده می‌کند، می‌پروراند. اقتباس آزاد در فرم ادبی و داستانی انواعی دارد که می‌توان به بازآفرینی، بازنگری، وام‌گیری عناوین و اصطلاحات اشاره کرد. همان‌طور که از این عنوان پیداست، نمی‌توان برای انواع اقتباس آزاد تعریفی محدود ارائه کرد و این امکان وجود دارد که در آینده انواع دیگری از آن توسط اقتباس‌کنندگان تجربه شود. «اقتباس بسته انواع مختلفی دارد: بازنویسی،
شود. «اقتباس بسته انواع مختلفی دارد: بازنویسی، گزیده‌نویسی، تلخیص و تصویرگری محض.» بازنویسی از متداول‌ترین روش‌هایی است که اقتباس‌کنندگان کتاب‌های کودک و نوجوان برای انتقال متن شاهنامه از آن استفاده کرده‌اند و می‌توان گفت که بازنویسان در ایران حدود نود و هفت درصد از کتاب‌های برگرفته از شاهنامه را به این شیوه نوشته‌اند. حدود سیصد و چند کتاب داستانی برگرفته از شاهنامه که در فاصلهٔ سال‌های ۱۲۸۵ تا ۱۳۸۵ برای کودک و نوجوان نوشته‌شده است در این مجموع، نویسندگان در نزدیک به سیصد کتاب از شیوهٔ بازنویسی استفاده
در نزدیک به سیصد کتاب از شیوهٔ بازنویسی استفاده کرده‌اند. این آمار ضرورت آکادمیک کردن علوم مربوط به ادبیات کودک و نوجوان را بیش‌تر نمایان می‌سازد. اصطلاح بازنویسی را نخستین‌بار محمود مشرف‌تهرانی در مجمع بین‌المللی ادبیّات کودک در ۲۵ اردیبهشت سال ۱۳۵۴ مطرح کرد. جمال میرصادقی بازنویسی را برابر با اقتباس معرّفی کرده است: «اقتباس یا بازنویسی، بازنگری اثری است به اندازهٔ دلخواه، به‌طوری که عمل داستانی شخصیّت‌ها - تا حدّی که ممکن باشد - و خصوصیّات زبانی و لحن اثر اصلی برجا بماند.» جعفر پایور تعریفی دقیق‌تر از
اصلی برجا بماند.» جعفر پایور تعریفی دقیق‌تر از بازنویسی مطرح کرده است: «بازنویسی یعنی به زبان امروزی درآوردن اثر کهن به‌طوری که کهنگی اثر گرفته شود و بر دو گونه است: بازنویسی ساده؛ یعنی اثر کهن را به زبان امروزی درآوردن و بازنویسی خلاّق؛ یعنی ساختار نو به اثر کهن دادن.» در اکثر کتاب‌های بازنویسی شده از شاهنامه، اقتباس‌کنندگان ترجیح داده‌اند در تبدیل متن شاهنامه و مناسب‌سازی آن برای گروه کودک و نوجوان، از موضوع متن اصلی خارج نشوند. در کیفیت اجرای این مراحل نیز اقتباس‌کنندگان از شاهنامه در ادبیات کودک و
نیز اقتباس‌کنندگان از شاهنامه در ادبیات کودک و نوجوان، بسیار سلیقه‌ای عمل کرده‌اند. بررسی متون اقتباس شده از شاهنامه به روش بازنویسی نشان می‌دهد که ساده کردن متن اصلی و حذف مطالب غیرضروری از متن اصلی یا پیش اثر باتوجه به اینکه متن برای کودکان و نوجوانان نوشته می‌شوداز پرکاربردترین روش‌های اجرایی در مناسب‌سازی شاهنامه، در بازنویسی برای گروه سنی کودک و نوجوان است. به این منظور پیشنهادهایی جهت بهبود وضعیّت ادبیّات کودک و نوجوان به‌خصوص در اقتباس از متون کهن و به ویژه شاهنامهٔ فردوسی ارائه شده است.
جورج بنکرافت (George Bancroft) (زادهٔ ۳ اکتبر ۱۸۰۰ – درگذشتهٔ ۱۷ ژانویه ۱۸۹۱)، دولتمرد، سیاستمدار حزب دموکرات و مورخ آمریکایی بود که در ترویج آموزش متوسطه هم در ایالت خود و هم در سطح ملی و بین‌المللی نقشی مهمی داشت. او در دوران تصدی خود به عنوان وزیر نیروی دریایی ایالات متحده، آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده را در آناپولیس تأسیس کرد. او دیپلمات ارشد آمریکایی در اروپا بود و مأموریت‌های دیپلماتیک در بریتانیا و آلمان را رهبری می‌کرد. از معروف‌ترین نوشته‌های او می‌توان به مجموعهٔ معتبر، «"تاریخ ایالات متحده،
می‌توان به مجموعهٔ معتبر، «"تاریخ ایالات متحده، از کشف قارهٔ آمریکا"» اشاره کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. بنکرافت در ۳ اکتبر ۱۸۰۰ در ووستر، ایالت ماساچوست چشم به جهان گشود. خانواده‌اش از سال ۱۶۳۲، ساکن خلیج ماساچوست بودند. پدر جورج، آرون بنکرافت، سربازی انقلابی، روحانی یکتاپرست و نویسندهٔ زندگی‌نامهٔ جورج واشینگتن بود. تحصیلات. بنکرافت در آکادمی فیلیپس اکستر تحصیل کرد. او در سیزده سالگی وارد کالج هاروارد و در سال ۱۸۱۷، فارغ‌التحصیل شد. پس از هاروارد، پدرش او را برای تحصیل به آلمان فرستاد و در آنجا در
او را برای تحصیل به آلمان فرستاد و در آنجا در دانشگاه‌های گوتینگن و برلین به تحصیل پرداخت. در دانشگاه گوتینگن، او مطالعات افلاطونی را نزد آرنولد هرمان لودویگ هیرن، تاریخ را نزد هیرن و گوتلیب یاکوب پلانک، زبان و تفسیر کتاب مقدس را نزد آلبرت آیکورن، علوم طبیعی را نزد یوهان فردریک بلومنبک، ادبیات آلمانی را نزد گئورگ فردریک بنکی، ادبیات فرانسوی و ایتالیایی را نزد آرتو و بانسن و ادبیات باستانی یونان و روم را نزد گئورگ لودولف دیسن آموخت. در سال ۱۸۲۰، او دکترای خود را از دانشگاه گوتینگن دریافت کرد. بنکرافت
خود را از دانشگاه گوتینگن دریافت کرد. بنکرافت تحصیلات خود را با سفری سیاحتی به دور اروپا به پایان رساند که در طول این سفر تقریباً در جستجوی تمام افراد شناخته شده در دنیای ادبیات، علوم و هنر اروپا از جمله یوهان ولفگانگ فون گوته، ویلهلم وون هومبولت، فردریک دانیل ارنست شلایرماکر، گئورگ ویلهلم فردریک هگل، لرد بایرون، بارتولد گئورگ نیبر، کریستین چارلز جوزیاس بانسن، فردریک کارل وون ساوینی، وارنهیگن وون انس، ویکتور کازین، بنجامین کنستانت و الساندرو مانزونی بود. اوایل حرفه. بنکرافت در سال ۱۸۲۲ به ایالات متحده
اوایل حرفه. بنکرافت در سال ۱۸۲۲ به ایالات متحده بازگشت. اگرچه او اندکی پس از بازگشت، بنا به درخواست پدرش چندین خطبه ایراد کرد، اما علاقه و وابستگی بیشتری به ادبیات داشت. اولین شغلش، آموزش زبان یونانی در هاروارد بود. بنکرافت از برنامهٔ درسی متعصبانهٔ هاروارد در دوران خودش و ماهیت ملانقطی برنامهٔ درسی ادیبات باستانی یونان و روم آزرده بود. افزون بر این، علاقهٔ شخصی او به مکتب رمانتیسم پرشور، او را هدف تمسخر جامعهٔ رسمی نیوانگلند و همدلی‌های سیاسی او برای دموکراسی جکسون، تقریباً او را در تقابل با تمام نخبگان
جکسون، تقریباً او را در تقابل با تمام نخبگان بوستون قرار داده بود. مدرسهٔ راند هیل. در سال ۱۸۲۳، او اولین اثر خود را منتشر کرد که کتابی کم حجم از شعر، ترجمه و آثار نوین بود که هیچ شهرتی برای او به ارمغان نی‌آورد. در نهایت، بنکرافت کمبریج را ترک و با جوزف کاگزول، مدرسهٔ راند هیل را در نورث همپتون، ایالت ماساچوست تأسیس کرد. زمانی که بنکرافت در راند هیل بود، اغلب با نشریه‌های نورث امریکن ریویو و امریکن کورتلی همکاری می‌کرد. او همچنین ترجمه‌ای از اثر آرنولد هرمان لودویگ هیرن دربارهٔ سیاست‌های یونان باستان
هرمان لودویگ هیرن دربارهٔ سیاست‌های یونان باستان انجام داد. در سال ۱۸۲۶، او خطابه‌ای منتشر کرد که از حق رأی همگانی و بنیان دولت بر مبنای قدرت و اختیار مردم حمایت می‌کرد. سیاست‌های ایالتی. در سال ۱۸۳۰، بدون اطلاع بنکرافت و با حمایت حزب کارگر، او از نورث همپتون به عضویت مجلس سنای ایالت ماساچوست انتخاب شد، اما از تصدی این کرسی خودداری کرد و سال بعد نیز با آنکه برای مجلس سنای ایالت انتخاب شده بود، از تصدی این کرسی نیز امتناع ورزید. مورخ. بنکرافت که در دانشگاه‌های برجستهٔ آلمان آموزش دیده بود، محققی ماهر و
برجستهٔ آلمان آموزش دیده بود، محققی ماهر و برجسته بود که در شاهکارش به نام تاریخ ایالات متحده، از کشف قارهٔ آمریکا، به این جامعهٔ جدید، به‌طور دقیق و کامل تا سال ۱۷۸۹ پرداخت. این کتاب در سال ۱۸۳۴ چاپ شد و او همواره، کتاب را در ویرایش‌های متعدد، بازنگری می‌کرد. این کتاب یکی از جامع‌ترین کتاب‌ها دربارهٔ پیشینهٔ آمریکای استعماری است. حرفه سیاسی و دیپلماتیک. در سال ۱۸۳۷، بنکرافت با قبول انتصاب به عنوان مأمور وصول مالیات گمرک بندر بوستون از سوی رئیس‌جمهور مارتین ون بورن، وارد فعالیت‌های سیاسی شد. اورستیز
مارتین ون بورن، وارد فعالیت‌های سیاسی شد. اورستیز براونسون و نویسنده ناتانیل هاثورن، دو مأمور دیگر در این اداره بودند. در سال ۱۸۴۴، بنکرافت نامزد حزب دموکرات برای فرمانداری ماساچوست بود، اما شکست خورد. او خواستار الحاق تگزاس برای گسترش «منطقهٔ آزاد» و مخالف برده‌داری بود. در سال ۱۸۴۵، به پاس قدردانی از حمایت بنکرافت در همایش پیشین دموکرات‌ها، او وزیر نیروی دریایی در کابینهٔ جیمز پولک شد و تا سال ۱۸۴۶ خدمت کرد. همچنین به مدت یک ماه، جانشین موقت وزیر جنگ بود. زندگی شخصی. خانواده. همسر اول او سارا دوایت، از
زندگی شخصی. خانواده. همسر اول او سارا دوایت، از خانواده‌ای ثروتمند در اسپرینگفیلد، ایالت ماساچوست بود. آنها در سال ۱۸۲۷ ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند. همسرش در سال ۱۸۳۷ درگذشت. سپس او با بیوه‌ای به نام الیزابت دیویس بلیس که دو فرزند داشت، ازدواج کرد. آنها صاحب یک دختر شدند. بنکرافت سال‌های آخر عمرش را در واشینگتن دی‌سی و تابستان‌ها را در رزکلیف، نیوپورت، ایالت رود آیلند، مکانی که بعدها عمارت روزکلیف در آنجا ساخته شد، می‌گذراند. سازمان‌ها. بنکرافت در سال ۱۸۳۸ به عضویت انجمن باستانی آمریکا درآمد و همچنین
۱۸۳۸ به عضویت انجمن باستانی آمریکا درآمد و همچنین از سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۸۰، دبیر ارتباطات داخلی این انجمن بود. در سال ۱۸۴۱، بنکرافت به عضویت انجمن فلسفی آمریکا درآمد. بنکرافت یکی از اعضای مؤسس انجمن جغرافیای آمریکا در نیویورک و اولین رئیس این انجمن به مدت تقریباً سه سال (۲۱ فوریه ۱۸۵۲–۷ دسامبر ۱۸۵۴) بود. بنکرافت در سال ۱۸۶۳ به عضویت آکادمی هنر و علوم آمریکا درآمد. وفات. بنکرافت در سال ۱۸۹۱ در واشینگتن دی‌سی درگذشت. او آخرین بازمانده از کابینهٔ پولک بود. یادبود و بناهای تاریخی. نیروی دریایی ایالات متحده به
و بناهای تاریخی. نیروی دریایی ایالات متحده به احترام او چندین کشتی را یواس‌اس بنکرافت نامید. همچنین ناوگان زیردریایی موشک بالستیک یواس‌اس جورج بنکرافت (SSBN-643)، کشتی پیمایش ساحلی یواس‌سی‌اس بنکرافت در اواسط قرن نوزدهم و ناوچهٔ توپدار یواس‌اس بنکرافت (۱۸۹۲) به احترام او نام‌گذاری شده‌اند. خوابگاه آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده به نام خوابگاه بنکرافت، به احترام او نام‌گذاری شده‌است. این خوابگاه بزرگترین خوابگاه تک نفری در جهان است. بنکرافت یکی از بیست و سه نام معروف بر روی اسکناس یک دلاری قابل تبدیل به
سه نام معروف بر روی اسکناس یک دلاری قابل تبدیل به نقره در سال ۱۸۹۶ است. نام بنکرافت در بالای یکی از چندین ستون مرمری در ساختمان توماس جفرسون در کتابخانهٔ کنگرهٔ ایالات متحده در واشینگتن دی‌سی وجود دارد.
خمینی ای امام یکی از سرودهای انقلابی ایران ساخته حمید شاهنگیان است. این سرود برای نخستین‌بار در روز ۱۲ بهمن ۵۷ و در لحظه ورود سید روح‌الله خمینی در حضور استقبال‌کنندگان در فرودگاه مهرآباد توسط یک گروه کر به صورت زنده خوانده شد. حمید سبزواری ترانه‌سرای این سرود است. سرود" خمینی ای امام" در فهرست آثار ناملموس ملی ایران به ثبت رسیده‌است؛ پخش این سرود انقلابی، در اوایل دهه ۶۰، برای حدود دو سال از رادیو و تلویزیون ایران ممنوع بود.
استیلز، یک گروه راک کانادایی از مونترال، کبک بود که در سال ۲۰۰۰ تشکیل شد و در سال ۲۰۱۱ منحل گردید. تاریخچه شکل‌گیری. ترکیب اصلی گروه شامل تیم فلچر خواننده و گیتاریست اصلی، گریگوری پاکت گیتاریست، اولیویه کوربیل نوازنده بیس و دیو هملین درامر بود. اعضای گروه از سن ۱۲ سالگی یکدیگر را می‌شناختند و قبل از تشکیل استیلز در گروه‌های مختلفی از جمله Chinatown , Amentum, و The Undercovers به فعالیت می‌پرداختند. ئی پی آنها با نام، "Rememberese ،" در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۳ منتشر شد. پس از آن اولین آلبوم آنها منتشر شد. که توسط گاس
پس از آن اولین آلبوم آنها منتشر شد. که توسط گاس ون گو تولید شدند. اولین آلبوم گروه با نام "Logic Will Break Your Heart" در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳ در آمریکای شمالی و در ۲۳ فوریه ۲۰۰۴ در بریتانیا منتشر شد که شامل تک آهنگ‌های "Lola Stars and Stripes", "Changes Are No Good" و "Still in Love Song" بود. گاس ون گو در تولید آن نیز مشارکت داشت. این آلبوم تحسین منتقدان را برانگیخت همچنین با گروه‌های اینترپل و اکو و بانیمن مقایسه شد و آل موزیک به «مناظر صوتی پست-پانک و آرت راک» آلبوم اشاره داشت. در طول فعالیت، گروه شاهد دچار
آلبوم اشاره داشت. در طول فعالیت، گروه شاهد دچار تغییرات بسیاری در ساختار خود بوده‌است. دومین آلبوم گروه با نام "Without Feathers"، در ۹ مه ۲۰۰۶ منتشر گردید. تغییری متمایز در سبک خود داشت. از احیای پست پانک تحت تأثیر دهه ۱۹۸۰ به یک سبکی شادتر و آمریکن محور، که Pitchfork آن را «شاد و صمیمانه» نامید. گروه اجرایی حمایتی با کینگز آو لئون در تور بهاری در بریتانیا در سال ۲۰۰۷ داشت آنها با Arts &amp;amp; Crafts سومین آلبوم خود را با نام "Oceans Will Rise" که در ۱۹ اوت ۲۰۰۸ منتشر کرد. منتقدان خاطرنشان کردند که این
اوت ۲۰۰۸ منتشر کرد. منتقدان خاطرنشان کردند که این آلبوم «صدای خوش دهه ۱۹۸۰ را که برای اولین بار مورد توجه آنها قرار گرفت، با تلاش‌های سخاوتمندانه سال دومشان تطبیق داد». در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۸، استیلز در شهر کبک به مناسبت ۴۰۰ سالگی شهر با حضور پل مک کارتنی به روی صحنه رفت. در ۷ فوریه ۲۰۰۹، آنها در میدان ناتان فیلیپس به عنوان بخشی از جشنواره WinterCity تورنتو اجرایی داشتند و دوباره در مارس ۲۰۰۹ در تور استرالیا و نیوزلند خود اجرایی مشترک با گروه کینگز آو لئون داشتند. در ۲۸ مارس ۲۰۰۹، گروه موفق به کسب دو جایزه جونو
در ۲۸ مارس ۲۰۰۹، گروه موفق به کسب دو جایزه جونو (جوایز موسیقی کانادا) را برای آلبوم خود "Oceans Will Rise" در بخش‌های بهترین گروه جدید و بهترین آلبوم آلترنتیو شد. در ۲۹ آوریل ۲۰۱۰، گروه اعلام کرد که پاکت دوباره به گروه ملحق می‌شود و هملین در حال بازگشت به پست درامز است.
یانکو رودین (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
یووان روژیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال یوگسلاویا، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
یوسیپ شولز (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میودراگ رادوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال دیگرفوش، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
واسیلیه رادوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه و باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
آنته رایکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
لیوبیشا رایکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
میلان رایلیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
بوشکو رالیچ (؛ ۲۵ نوامبر ۱۹۰۴ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
برانکو راشوویچ (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
مائورو راونیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال وایادولید و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
آنتون رودینسکی (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
رودلف روپتس (; یا – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش و یوگسلاوی بازی کرده‌است.