payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ازدواج ناگزیر یک فیلم اکشن کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی جیسون مور بر اساس فیلمنامه‌ای از مارک همر با بازی جنیفر لوپز و جاش دوهامل است. این فیلم در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۲ در سنگاپور و اندونزی منتشر شد و در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ توسط استودیو آمازون از طریق آمازون پرایم ویدئو انتشار یافت. طرح داستان. دارسی و تام خانواده‌های دوست‌داشتنی اما بسیار متفکر خود را برای جشن عروسی در مقصد نهایی می‌برند، درست زمانی که زوج سرد می‌شوند. اما ناگهان زندگی همه به خطر می‌افتد زمانی که کل حزب به گروگان گرفته می‌شود. این
زمانی که کل حزب به گروگان گرفته می‌شود. این زوج باید برای نجات عزیزانشان با هم همکاری کنند، اگر در نهایت همدیگر را نکشند. تولید. در ابتدا قرار بود فیلمبرداری در تابستان ۲۰۱۹ آغاز شود، اما بعداً به ۲۲ فوریه ۲۰۲۱ موکول شد و فیلمبرداری در بوستون و جمهوری دومینیکن انجام شد. جنیفر لوپز در اینستاگرام اعلام کرد که تصویربرداری اصلی به‌طور رسمی در ۲۲ آوریل ۲۰۲۱ به پایان رسیده‌است. انتشار. این فیلم در ابتدا قرار بود توسط لاینزگیت در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ اکران شود. در مارس ۲۰۲۲، استودیو آمازون حقوق این فیلم را به دست آورد و
استودیو آمازون حقوق این فیلم را به دست آورد و آن را به صورت دیجیتالی در آمازون پرایم ویدئو منتشر خواهد کرد. لاینزگیت حقوق بین‌المللی نمایش فیلم را به دلیل مقررات ایالات متحده در مورد سیاست‌های نمایشی حفظ کرد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۲ در سنگاپور (از طریق Encore Films) و اندونزی (از طریق Cinema 21) منتشر شد و در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ در سرویس استریم منتشر خواهد شد.
مسابقات قهرمانی بوکس آماتوری اروپا در روزهای ۲۳ تا ۳۰ مه ۲۰۲۲ در ایروان پایتخت ارمنستان برگزار شد. کشورهای شرکت‌کننده. ۲۱۹ بوکسور از ۳۹ کشور ثبت نام نموده‌اند که در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۲ به رقابت بپردازند.
مریم وَسم جبّور طوقان (متولد ۱۹۸۲ در اعبلین)، وکیل، خواننده و ترانه‌سرا و فعال سیاسی فلسطینی است که در تعدادی از ابتکارات صلح اعراب و اسرائیل شرکت کرده‌است. او آواز خواندن را از چهار سالگی آغاز کرد و به گروه کر مدرسه و سپس گروه کر کلیسا پیوست. مریم در سال ۲۰۰۳ با آهنگ ویژه خود به نام «مقحنا» به نویسندگی سمیح القاسم و آهنگسازی نبیه عوض در برنامه «عرضیون» شرکت کرد. مریم با هنرمندانی مانند جورج زمفیر، آلبا رامالو و دیگران در اجرای تئاترهای بین‌المللی مانند خانه اپرا در شهر تریسته ایتالیا همکاری کرد و در
خانه اپرا در شهر تریسته ایتالیا همکاری کرد و در جشنواره‌های عربی و بین‌المللی از جمله جشنواره جراش و جشنواره ریوموندی شرکت کرد.
رینوفیما وضعیتی است که باعث ایجاد بینی بزرگ و پیازی شکل، همراه با ارتشاح گرانولوماتوز می‌شود که معمولاً ناشی از ابتلا به بیماری روزاسه است که درمان نشده باشد. این عارضه در مردان مسن سفیدپوست شایع است. اصطلاح‌های محاوره‌ای که برای رینوفیما به کار می‌رود عبارتند از: دماغ ویسکی، شکوفهٔ جین، دماغ توروس و دماغ سیب‌زمینی. علائم و نشانه‌ها. رینوفیما به منافذ برجسته و ضخیم شدن فیبروز بینی، گاهی اوقات همراه با پاپول شناخته می‌شود. این بیماری به بیماری شایع پوستی روزاسه مرتبط است و از نظر بالینی می‌تواند به ۵ درجه با
مرتبط است و از نظر بالینی می‌تواند به ۵ درجه با شدت فزاینده طبقه‌بندی شود. عوارض. ضخیم شدن بافت بینی، ممکن است باعث انسداد راه هوایی و مانع از تنفس شود. رینوفیما چون بر ظاهر شخص تأثیر می‌گذارد و اجتماع آن را با اعتیاد به الکل مرتبط می‌دانند، باعث ایجاد ناراحتی روانی در فرد می‌شود. علل. رینوفیما در افراد خاصی که مستعد روزاسه و به مدت طولانی مبتلا به آن بوده‌اند بروز کرده و به شکل شدید آن پیشرفت می‌کند. اگرچه اغلب تصور می‌شود که رینوفیما با اعتیاد به الکل مرتبط است، اما رابطه مستقیم بین این بیماری و مصرف بیش
است، اما رابطه مستقیم بین این بیماری و مصرف بیش از حد الکل هنوز اثبات نشده‌است. الکل ممکن است باعث افزایش گُرگرفتگی در افراد مبتلا شود. پاتوفیزیولوژی. رینوفیما در برخی افراد پس از روزاسه مزمن که به روزاسه آکنه تبدیل شده، ایجاد می‌شود. روزاسه معمولاً در افراد بین ۲۰ تا ۳۰ساله شروع می‌شود. روزاسه با برافروختگی صورت (پیشا روزاسه) شروع می‌شود. پس از آن پوست بینی ضخیم شده و عروق آن پرخون می‌شود که منجر به اریتم پایدار (روزاسه عروقی) می‌شود. سپس پاپولها و پوسچولها ایجاد می‌شوند و شروع آکنه روزاسه (التهابی) را
ایجاد می‌شوند و شروع آکنه روزاسه (التهابی) را نشان می‌دهند. فقط گروهی از افرادی که آکنه روزاسه دارند، به رینوفیما مبتلا می‌شوند. عفونت مزمن نیز در آن شایع است زیرا مایع چربی غلیظ شده، باعث جذب باکتری‌ها می‌شود. رینوفیما با هیپرتروفی پوست بینی همراه با هیپرپلازی و فیبروز غدد سباسه (غدد چربی پوست) و بافت همبند تشخیص داده می‌شود. نوک و پره‌های بینی بیشتر دچار هیپرتروفی و قسمت پایینی بینی به صورت عمده درگیر می‌شود. اما استخوان بینی دچار بیماری نمی‌شود. مکانیسم پاتوفیزیولوژیک دقیق ایجاد روزاسه و رینوفیما هنوز
پاتوفیزیولوژیک دقیق ایجاد روزاسه و رینوفیما هنوز ناشناخته است، اما تصور می‌شود ترکیبی از اختلالات عصبی-عروقی و سیستم ایمنی در آنها دخیل است که باعث ایجاد التهاب، فیبروز و عروقی شدن بافت می‌شود. شیوع در مردان. با اینکه زنان بیشتر دچار آکنه روزاسه می‌شوند، اما به ندرت به رینوفیما مبتلا می‌شوند. تصور می‌شود که عوامل آندروژنیک، مردان را بیشتر مستعد ابتلا به رینوفیما می‌کند. تشخیص. رینوفیما از نظر بالینی بر مبنای نوع بروز (اریتم، تلانژکتازی و هیپرتروفی پوست بینی) تشخیص داده می‌شود. تشخیص توسط بافت‌شناسی تأیید
تشخیص داده می‌شود. تشخیص توسط بافت‌شناسی تأیید می‌شود. درمان. درمان آن شامل پاک کردن قسمت عمده بافت با یک ابزار تیز یا لیزر دی‌اکسید کربن و فرصت دادن به بهبود زخم است. گاهی اوقات، بافت به‌طور کامل برداشته می‌شود و در آن ناحیه پوست جدید پیوند زده می‌شود. همه‌گیرشناسی. رینوفیما در مردان اروپایی بالای ۵۰ سال شایع است. احتمال ابتلا به این بیماری در مردان ۵ تا ۳۰ برابر زنان است که احتمالاً به دلیل عوامل آندروژنی است. در ایالات متحده، افراد آسیایی‌تبار و آفریقایی‌تبار به ندرت دچار این بیماری می‌شوند. جامعه.
به ندرت دچار این بیماری می‌شوند. جامعه. نام‌های محاوره ای این عارضه عبارتند از: «دماغ ویسکی»، «شکوفه جین» و «دماغ سیب زمینی». اغلب تصور می‌شود که این بیماری نتیجهٔ اعتیاد به الکل است (علیرغم اینکه ارتباط الکل به ایجاد رینوفیما واقعاً مشخص نیست). این تصور منجر به انگ زدن به افراد مبتلا به این بیماری شده‌است. در فیلم، شخصیت‌های شرور را با رینوفیما به تصویر کشیده‌اند، به ویژه ملکهٔ بدجنس در کارتون سفید برفی و هفت کوتوله. از جمله افرادی که به این بیماری مبتلا بودند، جی پی مورگان بانکدار آمریکایی بود.
آلوِن فوئره (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و کارگردان فیلم اهل جمهوری ایرلند است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به نفرین شده، "اینجا باید همان‌جا باشد"، "مندی"، "مصمم به بقا"، "تب دریا"، ""، "حیوانات"، "منطقه ۴۱۴" و "مرد شمالی" اشاره کرد.
اسپنکی مک‌فارلند (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گروه موسیقی وارد می‌شود"، "چیرز"، "ژست‌های مخاطره‌آمیز"، "حریره و شیر"، "روز درخت‌کاری"، "ژنرال اسپنکی" و "بانویی پشت پنجره" اشاره کرد.
رد پای جانوران ، اثری است که توسط جانوری که روی آن راه می‌رود در خاک، برف یا گل یا روی سطح دیگری از زمین باقی می‌ماند. ردیابی جانوران توسط طبیعت‌گرایان برای شناسایی جانورانی که در یک منطقه زندگی می‌کنند و توسط شکارگران برای ردیابی طعمه خود به کار می‌رود. معمولاً از کتاب‌ها برای شناسایی رد پای جانوران استفاده می‌شود که ممکن است بر پایهٔ وزن جانور خاص و نوع لایه‌هایی که در آن ساخته شده‌اند متفاوت به نظر برسند. رد پاها در طول میلیون‌ها سال می‌توانند تبدیل به رد سنگواره‌ای شوند. به همین دلیل است که می‌توانیم رد
سنگواره‌ای شوند. به همین دلیل است که می‌توانیم رد پای دایناسورهای سنگواره‌ای را در برخی از انواع صخره‌ها ببینیم. این نوع سنگواره ردیابی سنگواره‌ای نامیده می‌شوند زیرا آنها به جای خود جانور، اثری از یک جانور باقی‌مانده هستند. در دیرینه‌شناسی، رد پاها اغلب به‌عنوان ماسه‌سنگ پُر می‌شوند و قالب طبیعی مسیر را تشکیل می‌دهند.
یک جنگل کهن‌رشد یا جنگل کهن‌رُست (Old-growth forest)- که به آن جنگل بکر یا دست‌نخورده (Intact forest)، جنگل آغازین (Primeval forest)، جنگل نخستین (Primary forest)، جنگل نخستین‌رشد (First-growth forest) یا جنگل سری دیررس (Late seral forest) نیز گفته می‌شود - جنگلی است که بدون مزاحمت قابل توجهی به سن بالایی رسیده‌است و در نتیجه ویژگی‌های بوم‌شناختی منحصر به‌فردی را نشان می‌دهد و ممکن است به عنوان جامعه اوج طبقه‌بندی شود. سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، جنگل‌های نخستین را به‌عنوان جنگل‌های بازآفرینی شده
نخستین را به‌عنوان جنگل‌های بازآفرینی شده طبیعی از گونه‌های درختی بومی تعریف می‌کند که در آن نشانه‌های آشکاری از فعالیت‌های انسانی وجود ندارد و فرآیندهای بوم‌شناختی به‌طور چشمگیری خراب نمی‌شوند. بیش از یک سوم (۳۴ درصد) جنگل‌های جهان را جنگل‌های اولیه تشکیل می‌دهند. ویژگی‌های کهن‌رشد دربر گبرندهٔ ساختارهای متنوع مرتبط با درخت است که زیستگاه حیات وحش متنوعی را فراهم می‌کند تا تنوع زیستی بوم‌سازگان جنگلی را افزایش دهد. جنگل‌های بکر، جنگل‌های کهنی هستند که هیچ‌گاه از حالت درختی خارج نشده‌اند. مفهوم ساختار
هیچ‌گاه از حالت درختی خارج نشده‌اند. مفهوم ساختار درختی متنوع شامل تاج‌پوشش‌های چند لایه و شکاف‌های تاج‌پوش، ارتفاع و قطر تنه درختان بسیار متفاوت است، و گونه‌های درختی متنوع و در طبقات و اندازه‌های مختلف بقایای چوبی دارد.
ساموئل بیچ اکستل (Samuel Beach Axtell) (متولد ۱۴ اکتبر ۱۸۱۹ – درگذشتهٔ ۶ اوت ۱۸۹۱)، حقوقدان و سیاستمدار آمریکایی بود. او به دلیل خدمت در سمت‌های قاضی ارشد محکمه عالی منطقه‌ای نیومکزیکو، فرماندار منطقه‌ای یوتا و نیومکزیکو و دو دوره نمایندگی کنگره از کالیفرنیا شناخته می‌شود. اوایل زندگی. اکستل در شهرستان فرانکلین، اوهایو، در فامیلی دهقان به‌دنیا آمد. یکی از اجدادش افسر ارتش انقلابی آمریکا و پدربزرگش سرهنگ یک هنگ نیوجرسی در طول جنگ ۱۸۱۲ بود. او در ۲۰ سپتامبر ۱۸۴۰ با آدالین اس. ویلیامز از شهرستان سامیت، اوهایو
با آدالین اس. ویلیامز از شهرستان سامیت، اوهایو عروسی کرد و در سال ۱۸۴۳ به مونت‌کلمنز، میشیگان نقل مکان کرد. اکستل فارغ‌التحصیل کالج وسترن رزرو در اوبرلین، اوهایو بود و در دهه ۱۸۳۰ برای کار در حرفه وکالت در اوهایو پذیرفته شد. زندگی در کالیفرنیا. در سال ۱۸۵۱، اکستل در آخرین روزهای تب طلا در کالیفرنیا، ناخواسته وارد این موضوع شد. او به کالیفرنیا نقل مکان کرد و به استخراج طلا در امتداد رودخانه آمریکایی پرداخت – اما موفقیت چندانی به‌دست نیاورد. پس از سازماندهی شهرستان‌های کالیفرنیا، او به سیاست علاقه‌مند شد و
شهرستان‌های کالیفرنیا، او به سیاست علاقه‌مند شد و به عنوان دادستان شهرستان آمادور انتخاب شد. اکستل برای سه دوره این سمت را در اختیار داشت. او در سال ۱۸۶۰ به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و به عنوان یک دموکرات در کنگره ایالات متحده انتخاب شد. اکستل در سال ۱۸۶۶ به نمایندگی از اولین ناحیه کنگره کالیفرنیا انتخاب شد و مجدداً در سال ۱۸۶۸ برای این سمت برگزیده شد. او تصمیم گرفت برای انتخابات مجدد نامزد نشود و حزب سیاسی خود را به جمهوری‌خواه تبدیل کرد. فرماندار اکستل. رئیس‌جمهور اولیس گرانت در سال ۱۸۷۴ اکستل را به
رئیس‌جمهور اولیس گرانت در سال ۱۸۷۴ اکستل را به عنوان فرماندار قلمروی یوتا انتخاب کرد. در ژوئن ۱۸۷۵، اکستل در بحبوحه انتقادات عناصر ضد مورمون‌ها در قلمرو، سِمَت خود را ترک کرد. گرانت متعاقباً او را به عنوان فرماندار قلمروی نیومکزیکو منصوب کرد و وی در ۳۰ ژوئیه ۱۸۷۵ کار خود را آغاز نمود. دولت اکستل بیشتر به‌خاطر واکنش نادرست به دو درگیری خشونت‌بار مرزی شناخته می‌شود: جنگ شهرستان کولفکس و جنگ شهرستان لینکلن. در اواخر سال ۱۸۷۵ در شهرستان کولفکس، پس از قتل سخنگوی خرده‌مالک «کشیش اف.جی. تولبی»، یک اختلاف طولانی
خرده‌مالک «کشیش اف.جی. تولبی»، یک اختلاف طولانی مدت بین «شرکت ماکسول لند گرانت» و شهرک‍نشینان محلی شدت یافت. بیش از ۲۰۰ نفر در خشونت‌های بعدی کشته شدند و در این میان شورشیان شهرک‌نشین در برابر گروه‌های طرفدار شرکت قرار گرفتند. فرماندار اکستل با شرکت «سانتافه رینگ» ارتباط نزدیکی داشت. در سال ۱۸۷۶، اکستل در واکنش به حکم‌های صادره از سوی هیئت منصفه محلی که به نفع شهرک‌نشینان بود، اختیارات قضایی شهرستان کولفکس را به حالت تعلیق درآورد. اکستل همچنین گروهی از سربازان ارتش ایالات متحده را برای دستگیری سَرکردهٔ
ارتش ایالات متحده را برای دستگیری سَرکردهٔ شهرک‌نشینان، کلی الیسون و سه نفر از متحدانش اعزام کرد. در شهرستان لینکلن، رقابت تجاری بین پارتیزان‌های «دِ هاوس» متعلق به جیمز دولان (با حمایت باند جسی ایوانز) و نهاد نظارتی شهرستان لینکلن که از تجارت‌های جان تونستال و الکساندر مک‌سوینِ رقیب حمایت می‌کردند، به چرخه قتل‌های انتقام‌جویانه تبدیل شد. فرماندار اکستل به نمایندگی از مجلس مداخله کرد و از اختیارات خود برای برکناری مقامات طرفدار نهاد نظارتی استفاده کرد و اختیارات قانونی را به کسانی که از دولان حمایت
و اختیارات قانونی را به کسانی که از دولان حمایت می‌کردند، منتقل نمود. ممکن است این تصمیم تحت تأثیر دادستان کل قلمروی نیومکزیکو، توماس کاترون که قرضه‌ای روی دارایی دولان گرفته بود، قرار گرفته باشد. اتهامات فساد و سوءرفتار باعث شد، وزیر وزیر کشور، کارل شورز (آر)، تحقیقاتی را در مورد فعالیت‌های اکستل به عنوان فرماندار آغاز کند. بعداً فرانک آنجل، مأمور تحقیق، دولت فرماندار اکستل را بیش از دولت هر فرماندار دیگری در تاریخ ایالات متحده، به «فساد، کلاه‌برداری، سوء مدیریت، توطئه و قتل» متهم کرد. در ۴ سپتامبر ۱۸۷۸،
مدیریت، توطئه و قتل» متهم کرد. در ۴ سپتامبر ۱۸۷۸، وزیر شورتز بر اساس تحقیقات آنجل، فرماندار را تعلیق کرد. در اواخر همان سال، رئیس‌جمهور رادرفورد بی. هایس (آر) ژنرال لو والاس را به جای اکستل منصوب کرد. قاضی‌القضات. با وجود فساد، هیچ اتهام کیفری علیه اکستل مطرح نشد. در واقع، او هنوز به عنوان یک چهره سیاسی برجسته در نیومکزیکو دیده می‌شد. پس از مدت کوتاهی استراحت، او در سال ۱۸۸۲ به عنوان قاضی‌القضات محکمه عالی منطقه‌ای نیومکزیکو منصوب شد. او در ماه مه ۱۸۸۵ پس از انتخاب گروور کلیولند (آر) به عنوان رئیس‌جمهور
از انتخاب گروور کلیولند (آر) به عنوان رئیس‌جمهور استعفا داد و قصد داشت اکستل را از سمت خود برکنار کند. اکستل در سال ۱۸۹۰ به عنوان رئیس کمیته جمهوری‌خواه منطقه‌ای نیومکزیکو انتخاب شد. وی در موریستاون، نیوجرسی درگذشت. میراث. او علی‌رغم ناکامی کامل در مقام فرمانداری، یک حقوق‌دان زبردست بود و این میراث سیاسی اوست. او در محکمه همیشه تلاش می‌کرد تا آنچه را که به‌عنوان «عدالت اساسی» برای همه طرفین دعوی مناسب می‌دید، اجرا کند. اکستل همچنین کوشش می‌کرد تا سوابق قضایی را که با هدف اصلی محاکمات در محکمه یا از دیدگاه
را که با هدف اصلی محاکمات در محکمه یا از دیدگاه او، با انصاف تداخل داشتند، کنار بگذارد. با این حال، دوران حضور او در محکمه همچنان با فساد همراه بود و بسیاری از اشخاص روش اقتدار او را دیکتاتوری می‌دانستند. او اغلب نظر اعضای هیئت منصفه را که با آنها موافق نبود، نادیده می‌گرفت. او بیشتر به خاطر دو پرونده در یادها مانده‌است: در یک محاکمه جنایی مشهور در لاس وگاس، نیومکزیکو، به اکستل اخطار داده شده بود که اگر جراات کند و این پرونده را بر عهده بگیرد، جانش را از دست خواهد داد. اکستل وارد محکمه شد و بلافاصله جلسه
خواهد داد. اکستل وارد محکمه شد و بلافاصله جلسه را آغاز کرد. او نیروی پلیس را مجبور کرد تا قبل از ادامه جلسه، تمام حاضران محکمه و تماشاگران را بازرسی کند. در نتیجه چهل و دو تپانچه روی میز جمع شد که تعدادی از آنها از وکلای پرونده گرفته شده بود. هر شخصی که اسلحه‌ای را به اتاق محکمه آورده بود، به دلیل اهانت به محکمه ده دلار جریمه می‌شد و هنگام دریافت جریمه هیچ‌گونه مقاومتی از خود نشان نمی‌داد. این رویداد به عنوان «پیروزی قانون بر بی قانونی» در غرب وحشی به شدت در روزنامه‌ها بازتاب داده شد. در پرونده دیگر، متهم
روزنامه‌ها بازتاب داده شد. در پرونده دیگر، متهم یک مرد جوان فقیر بود که با وجود اینکه مالکیت مزرعه‌اش در خطر بود، وکیل نداشت. قاضی اکستل که دید در صورت نداشتن وکیل حقوقی، پرونده علیه مرد پیش می‌رود، از جایگاه خود خارج شد و شروع به بازجویی از شاهد کرد و گفت: «برای سرقت مزرعه یک پسر فقیر در نیومکزیکو به سیزده مرد نیاز است».
جغد درختی قهوه‌ای در هند، بنگلادش، سریلانکا، اندونزی، تایوان و جنوب چین یافت می‌شود. جغد درختی قهوه‌ای یک زادآور ساکن در جنوب آسیا است. این گونه جزئی از خانواده جغدهای معروف به جغدان راستین است که بیشتر گونه‌های جغد را در خود جای داده‌است. این گونه وابسته به سردهٔ جغدهای بی‌گوش "Strix" است. از این گونه، ۱۴ زیرگونه وجود دارد.
ساموئل بیگر (Samuel Bigger) (۲۰ مارس ۱۸۰۲–۹ سپتامبر ۱۸۴۶)، هفتمین فرماندار ایالت ایندیانای آمریکا در بازه زمانی ۹ دسامبر ۱۸۴۰ تا ۶ دسامبر ۱۸۴۳ بود. بیگر که در طرح ناموفق امور عام‌المنفعه دخالتی نداشت، برای شرکت در انتخابات فرمانداری نامزد شد. ایالت ایندیانا در دوره فرماندار سابق وارد یک بحران مالی شدید شده بود که متعاقباً دولت محلی این ایالت در نخستین سالی که بیگر مسئولیت آن را بر عهده گرفت به درماندگی رسید. او بر مذاکراتی که در جهت رفع ورشکستگی انجام می‌شد نظارت داشت ولیکن آنچه مدنظر او بود فقط تا حدودی به
داشت ولیکن آنچه مدنظر او بود فقط تا حدودی به پرداخت بدهی‌ها کمک کرد. از این رو، همین که کمپین انتخاباتیش دوباره به راه افتاد، حزب ویگ برای بروز چنین ناکامی‌های عظیمی در مظان اتهام قرار گرفت و بدین‌ترتیب بیگر در انتخابات شکست خورد. زندگی اولیه. خانواده و پس‌زمینه. ساموئل بیگر در ۲۰ مارس ۱۸۰۲ در شهر فرانکلین ایالت اوهایو به دنیا آمد. وی فرزند جان بیگر از کهنه‌سربازان جنگ استقلال آمریکا و سخنگوی مجلس نمایندگان اوهایو بود و به سبب موقعیت پدرش مرتباً با بسیاری از مرزنشینان پُر نفوذ برخورد داشت. او در اوهایو در
مرزنشینان پُر نفوذ برخورد داشت. او در اوهایو در مدرسه‌ای با ساختمان چوبی درس خواند. با اینکه پسر بچه‌ای بیش نبود ولی از مطالعه کتاب لذت می‌برد. در هیجده سالگی به سرماخوردگی سختی مبتلا گشت که چیزی نمانده بود او را از پای درآورد. ابتلایش به این بیماری سبب شد تا همواره شرایط جسمی او نامساعد باشد، بنابراین پدرش به این نتیجه رسید که ساموئل برای انجام کار یدی در مزرعه مناسب نیست و او را به مدرسه فرستاد تا در آنجا حرفه‌ای بی‌آموزد. بیگر در دهه ۱۸۲۰ به عنوان دانشجو در دانشگاه اوهایو واقع در شهر آتن ایالت اوهایو
در دانشگاه اوهایو واقع در شهر آتن ایالت اوهایو ثبت نام کرد و در رشته حقوق مشغول تحصیل شد. بیگر پس از اتمام تحصیلاتش در دانشگاه در سال ۱۸۲۹ و اشتغال به امور حقوقی، به شهر کوچک لیبرتی در ایالت ایندیانا نقل مکان کرد. در آنجا با اِلِن ویلیامسون ازدواج کرد؛ این زوج هرگز صاحب فرزند نشدند. وی مدت کوتاهی در لیبرتی ماند و سپس به راش‌ویل عزیمت کرد تا در آنجا کارش را شروع کند. مدتی با الیور اچ. اسمیت که بعدها سناتور شد، یک دفتر حقوقی داشت و سپس با جیمز ویکامب و جوزف رایت شریک شد. قاضی و نماینده مجلس. بیگر در سال ۱۸۳۳
شریک شد. قاضی و نماینده مجلس. بیگر در سال ۱۸۳۳ برای حضور در مجلس نمایندگان ایالت ایندیانا انتخاب شد. وی تا سال ۱۸۳۵ و برای سه دوره در آنجا خدمت کرد. اگرچه او سخنران قابلی نبود ولی به سادگی و صراحت کلام معروف بود. بیگر در سال ۱۸۳۵ با اختلاف اندکی در رقابت برای انتخاب سخنگوی مجلس در برابر جیمز گرگوری شکست خورد. همان سال او به عنوان قاضی دادگاه منطقه‌ای ایندیانا منصوب شد و تا زمان انتصابش به فرمانداری در همین سمت باقی ماند. هنگامی که او در دادگاه مشغول کار بود، مجمع عمومی ایالت ایندیانا قانون توسعه گسترده
بود، مجمع عمومی ایالت ایندیانا قانون توسعه گسترده امور داخلی را به تصویب رساند تا براساس آن اقدام به احداث کانال، جاده و مسیرهای ریلی در سراسر این ایالت نماید. اگرچه تصویب این قانون در ابتدا موجی از سرور و شادی را به همراه آورد، ولی هراس مالی سال ۱۸۳۷، ویرانی اقتصاد را در پی داشت؛ به‌طوریکه دولت رقمی بالغ بر ده میلیون دلار مقروض شد. اوضاع زمانی از کنترل خارج شد که فرماندار دیوید والاس تلاش کرد تا این فروپاشی مالی را به تعویق بیندازد و همچنان به اجرای پروژه‌ها ادامه داد. همین موضوع رقم بدهی‌ها را به ۱۲
ادامه داد. همین موضوع رقم بدهی‌ها را به ۱۲ میلیون دلار افزایش داد. بدین‌ترتیب، با احتساب سایر بدهی‌ها، مجموع دیون دولت بیش از ۱۵ میلیون دلار بود. با نزدیک شدن به زمان انتخابات، حزب ویگ بر آن شد تا دست از حمایت از فرماندار فعلی برداشته و نامزدی را معرفی کند که کوچک‌ترین ارتباطی با این ناکامی نداشته باشد. فرماندار. ارتقا داخلی. در سال ۱۸۴۰ بیگر از سوی حزب ویگ نامزد انتخابات فرمانداری ایالت ایندیانا شد. رقیب او در این انتخابات تیلمن هوارد، نماینده کنگره و نامزد دموکرات‌ها، بود. شرایط اقتصادی ایالت و ناکامی در
دموکرات‌ها، بود. شرایط اقتصادی ایالت و ناکامی در اجرای امور عام‌المنفعه محور اصلی گفتگو در کمپین‌های انتخاباتی بود. بیگر مدعی شد که همواره مخالف این پروژه‌ها بوده‌است و قول داد این ایالت را از چنین وضعیت ناگواری خارج کند. هنگامی که بیگر به دفتر فرمانداری راه یافت، سود سالیانه بدهی‌های دولت به تنهایی بیش از ۵۰۰ هزار دلار بود در حالیکه درآمد ایالت قریب به ۲۵۰ هزار دلار برآورد می‌شد. طی نخستین سالی که او در این سمت بود، رقم بدهی‌های ایالت به بالاترین میزان خود رسید و در ماه ژوئیه، دولت توان بازپرداخت بدهی‌های
رسید و در ماه ژوئیه، دولت توان بازپرداخت بدهی‌های خود را نداشت و همین موضوع سبب شد تا رقم بدهی‌ها به سرعت افزایش یابد. در ابتدا بیگر پشنهاد کرد تا سازوکار مالیات بر دارایی اصلاح شود؛ این مالیات‌ها اصلی‌ترین منبع درآمد دولت بودند. بدین‌ترتیب به منظور «همسان‌سازی» ارزش دارایی‌هایی که شامل مالیات می‌شدند، شوراهای منطقه‌ای شکل گرفتند. در نتیجه این کار، رقم مالیات‌ها به طرز قابل ملاحظه‌ای افزایش یافت به‌طوری‌که در بعضی مناطق تا ۳۰۰ درصد نیز بیشتر شد. اعتراض مردم شدید بود و بسیاری از آنها از پرداخت مالیات امتناع
شدید بود و بسیاری از آنها از پرداخت مالیات امتناع کردند، از این رو سال بعد دیگر این سیستم اجرا نشد. در واقع، دولت ابتدا امیدوار بود تا با تکمیل این پروژه‌ها راهی برای گریز از این شرایط بیابد. آنها بر این باور بودند که این طرح‌ها بلافاصله پس از راه‌اندازی به قدری سودده باشند که هزینه‌های خود را پوشش بدهند. از این رو تکمیل پروژه‌ها در اولویت قرار گرفت و مقرر شد که تمام بودجه موجود به مهم‌ترین طرح یعنی کانال «واباش و ایری» اختصاص یابد. از سوی دیگر، مذاکره‌کننده‌ای به لندن اعزام شد تا با طلبکاران گفتگو کند. در
به لندن اعزام شد تا با طلبکاران گفتگو کند. در نتیجه این مذاکره، کانال وایت‌واتر و دو پروژه دیگر که مربوط به کانال‌های کوچکتر بود به همراه راه‌آهن مدیسون و ایندیاناپولیس در ازای ۵۰ درصد بدهی‌ها به طلبکاران واگذار شد. در نتیجه، مجموع بدهی‌های دولت ایالتی به حدود ۹ میلیون دلار رسید. علی‌رغم پیشرفتی که در این زمینه حاصل شد، همچنان رقم بدهی‌ها بیش از توان ایالت بود. ولی به‌هرحال این کار زمان بیشتری در اختیار دولت قرار داد تا بکوشد و این معضل را برطرف سازد. در ادامه، کمیسیونی تحت نظارت بیگر تشکیل شد تا به بررسی
کمیسیونی تحت نظارت بیگر تشکیل شد تا به بررسی علل شکست طرح توسعه امور داخلی بپردازد. به گفته این کمیسیون بسیاری از پیمان کارانی که اجرای این پروژه‌ها را عهده‌دار بودند فساد مالی داشتند. به علاوه، دولت در شمار زیادی از زمینه‌ها فریب خورده و قربانی «سوءاستفاده و تقلب» شده بود. در گزارش این کمیسیون به‌طور خلاصه اینطور آمده بود که دولت در مورد هزینه اجرای پروژه‌ها، مدت زمان اتمام آنها و توانایی خود در پرداخت بدهی‌ها برآورد بسیار نادرستی داشته‌است. عمق فاجعه زمانی بیشتر رونما گردید که معلوم شد برای بسیاری از
بیشتر رونما گردید که معلوم شد برای بسیاری از کانال‌ها اصلاً مسیری پیش‍بینی نشده بوده‌است از این رو بعدها مشخص شد که اساساً اجرای آنها امکان‌پذیر نیست. اصلاحات حقوقی. در سال ۱۸۴۱ و متعاقب درخواست مجلس قانون‌گذاری ایالت، بیگر با کمک و همراهی جورج اچ. دان که وزیر خزانه‌داری ایالت بود، اقدام به بازنویسی کلیه قوانین ایالتی نمود. با توجه به پیشینه حقوقی که او داشت، از شایستگی لازم برای این کار برخوردار بود. مجموعهٔ جدید قوانین تدوین شده توسط او در سال ۱۸۴۲ به سرعت و با اکثریت آراء به تصویب مجلس قانون‌گذاری رسید.
و با اکثریت آراء به تصویب مجلس قانون‌گذاری رسید. سال‌های واپسین زندگی. پس از اتمام دوره تصدی منصب فرمانداری، بیگر به فورت‌وین نقل مکان کرد و به همراه جوزف کی. ادگرتون دوباره به امور مشغول شد. حزب ویگ در تلاش بود تا بار دیگر در سال ۱۸۴۶ او را برای رقابت انتخابات فرمانداری نامزد کند ولی بیگر بدون هیچ توضیحی پیشنهاد آنها را رد کرد. ساموئل بیگر ناگهان بیمار شد و در ۹ سپتامبر ۱۸۴۶ در سن ۴۳ سالگی در منزل شخصیش واقع در فورت‌وین از دنیا رفت و در پارک مک‌کالوچ همین شهر به خاک سپرده شد. به پیشنهاد میچل هارپر،
همین شهر به خاک سپرده شد. به پیشنهاد میچل هارپر، نماینده مجلس و با رأی مجمع شورای ایالتی؛ نام پل ۲۷ ایالات متحده (خیابان لافایت) که بر روی رودخانه سنت‌ماری در مرکز شهر فورت‌وین قرار داشت به «پل یادبود فرماندار ساموئل بیگر» تغییر کرد. به گفته گیل تورنبرو، مورخ، بیگر از جمله آن فرماندارانی بود که عمدتاً به سبب شرایط مالی ایالت، کمترین تأثیر را بر وقایع دوران خود داشت.
برنادت اش (زادهٔ ۱۹۳۴) نقاش بریتانیایی است. زندگی‌نامه. برنادت آش تا سال ۱۹۷۳ به‌عنوان یک رادیوگرافی حرفه‌ای تمام وقت کار می‌کرد تا اینکه تصمیم گرفت هنرمند شود و در یک دوره آموزشی یک ساله در مدرسه هنر بیام شاو ثبت‌نام کرد. پس از ترک بیام شاو، آش تا سال ۱۹۷۷ در کالج هنر و صنایع دستی کمبرول تحصیل کرد. Ash در محدوده پارک ملی ایکسمور زندگی می‌کند و حومه بریتانیا موضوع اصلی نقاشی‌های او است. در سال ۱۹۸۲ او یک نمایشگاه انفرادی در گالری هنر وودلندز داشت و همچنین آثاری را با کلوپ هنر انگلیسی جدید، آکادمی سلطنتی غرب
را با کلوپ هنر انگلیسی جدید، آکادمی سلطنتی غرب انگلستان و آکادمی آکادمی سلطنتی هنر به نمایش گذاشته‌است. از آثار او می‌توان بیلز در زیر تپه دانکری نقاشی شده در سال ۱۹۸۰ میلادی را نام برد. این اثر رنگ روغن روی بوم می‌باشد، دارای ابعاد ۳۰ در ۳۰ سانتیمتر، وزن ۵ کیلوگرم بوده و پایین آن را با Ash امضا کرده‌است.
باشگاه فوتبال ماریتیمو بی که به عنوان ماریتیمو بی شناخته می‌شود، یک تیم فوتبال حرفه‌ای پرتغالی است که به عنوان تیم دوم یا ذخیره ماریتیمو عمل می‌کند. آن‌ها در سطح سوم لیگ فوتبال حرفه‌ای در پرتغال رقابت می‌کنند. به عنوان یک تیم ذخیره، این هرگز تیم نمی‌تواند در سطحی از لیگ که تیم اصلی رقابت می‌کند حضور داشته باشد، در سایر رقابت‌های جام داخلی مانند جام حذفی فوتبال پرتغال و لیگ‌کاپ پرتغال نیز نمی‌توانند شرکت کنند. تاریخچه. پیش از پایان فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲، هفت باشگاه لیگ برتری پرتغال، تمایل خود را برای ایجاد یک تیم بی
برتری پرتغال، تمایل خود را برای ایجاد یک تیم بی برای پر کردن شش جای خالی موجود در فصل آتی سگوندا لیگا اعلام کردند. شش باشگاه از این باشگاه‌ها برای داشتن تیم بی، به عنوان واجد شرایط اعلام شدند. در نهایت بنفیکا، براگا، ماریتیمو، پورتو، اسپورتینگ لیسبون و ویتوریا گیمارش، تیم بی خود را تأسیس کردند. LPFP اعلام کرد که تیم‌های B برای رقابت در لیگا پرتغال ۲ ۲۰۱۲–۲۰۱۳ باید مبلغ ۵۰۰۰۰ یورو بپردازند. علاوه بر این، LPFP همچنین تیم‌ها را ملزم می‌کند که قوانین جدیدی را در مورد انتخاب بازیکن، مانند داشتن حداقل ده بازیکن