payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وارد ارتش شد، اما به زودی در ۱۵ اوت ۱۸۶۱ به درجه نظامی سرهنگ دوم ترفیع داده شد. وی در ۱ مارس ۱۸۶۲ سرهنگ این هنگ شد. در جریان جنگ داخلی آمریکا، وی در نبردهای شایلو و باتون‌روژ شدیداً زخم برداشت. سرهنگ آلن هنگامی که هنوز هم به دلیل جراحت‌های که در هر دو پای خود در نبرد باتون‌روژ برداشته بود قادر به راه رفتن نبود، در ۲ نوامبر ۱۸۶۲ با سارا مورگان آشنا شد. مورگان در دفتر خاطرات خود که در اواخر قرن بیستم میلادی پس از مرگش منتشر شد، آلن را به عنوان یک «مرد بسیار کوچک» با «چهره گوشتی/خمیری» توصیف کرد. در اوایل
کوچک» با «چهره گوشتی/خمیری» توصیف کرد. در اوایل ۱۸۶۳ میلادی، زمانی که آلن هنوز در حال بازیابی سلامت خود بود، به عنوان قاضی ارتش می‌سی‌سی‌پی پمبرتون و همزمان به عنوان سرلشکر شبه‌نظامیان لوئیزیانا خدمت می‌کرد. در ژوئن ۱۸۶۳، زمانی که آلن در حال فرار از یک آتش‌سوزی هتل در جاکسون، می‌سی‌سی‌پی بود، جراحت بیشتری برداشت. وی در ۱۹ اوت ۱۸۶۳ به درجه نظامی سپهبد ترفیع نمود. او به رقابت در انتخابات فرمانداری لوئیزیانا موافقت نموده و به عنوان فرماندار قسمت‌های از لوئیزیانا که هنوز تحت کنترل ایالات مؤتلفه بود انتخاب شد،
که هنوز تحت کنترل ایالات مؤتلفه بود انتخاب شد، او در ژانویه ۱۸۶۴ کار خود به عنوان فرماندار را آغاز کرد؛ دوره خدمت فرمانداری وی در بهار ۱۸۶۵ با فروپاشی ائتلاف پایان یافت. الن هنگام دوران خدمت خود به عنوان فرماندار، قانونی را از طریق مجلس قانون‌گذاری به تصویب رساند تا از ضبط غیرقانونی اموال توسط کارمندان ائتلاف جلوگیری نماید. یکی دیگر از قوانین به آلن این امکان را فراهم نمود تا دارو خریداری نموده و به مستمندان توزیع نماید. سربازان معلول ماهانه مبلغ ۱۱ دلار حقوق دریافت می‌کردند. آلن بیمارستان‌های جدیدی را
حقوق دریافت می‌کردند. آلن بیمارستان‌های جدیدی را تأسیس کرد که وجوه مالی آن به‌طور عمومی و خصوصی تأمین می‌گردید. به‌خاطر فقدان صنایع تولیدی در لوئیزیانا، وی سیستمی از فروشگاه‌ها، کارگاه‌های ریخته‌گری و کارخانه‌های دولتی را به این هدف تأسیس نمود تا پس از پایان جنگ، فعالیت‌های تولیدی آنرا به‌سوی تولید کالاهای غیرنظامی سوق دهد. چون ایالات مؤتلفه کمبود شدید دارو داشت، آلن زمان و منابع وسیعی را وقف تأسیس یک دستگاه اطلاعاتی و سرویس پنهانی کرد تا این دستگاه بتواند تدارکات حیاتی، به‌ویژه داروهایی چون کینین، را
تدارکات حیاتی، به‌ویژه داروهایی چون کینین، را به‌طور مخفیانه از عقب خط‌های متحدین از نیواورلئان یا مکزیک تدارک نماید. آزمایشگاه‌های دولتی قادر بودند تربانتین، روغن کرچک، الکل طبی و سدیم کربنات را تولید کنند. الن با ژنرال ادموند کربی اسمیت به توافق رسید تا زمانی که دیون ائتلاف پس داده می‌شود، وی مقدار هنگفت پنبه و شکر که توسط کارمندان ائتلاف گردآوری شده بود را به عنوان مالیات غیرنقدی انتقال دهد. پس از پایان جنگ داخلی. بخشی از مزرعه الندیلِ آلن واقع در پورت الن، لوئیزیانا از جمله کارخانه ساخت شکر الندیل، در
لوئیزیانا از جمله کارخانه ساخت شکر الندیل، در جریان جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱ – ۱۸۶۵ میلادی) به آتش کشیده شده بود. زمانی که نیروهای ارتش اتحادیه به تصرف لوئیزیانای تحت کنترل ائتلاف آغاز نمودند، مقامات نظامی اعلام نمودند که فرماندار آلن یک قانون‌شکن بوده و بلافاصله پس از دستگیری به جزای مرگ محکوم می‌شود. مورخ جان دی. وینترز که به رویاپردازی در مورد ائتلاف و بدنام‌سازی آمریکایی-آفریقایی‌ها شهره است، در مورد رویدادی که آلن لوئیزیانا را ترک و به مکزیک پناهنده شد چنین می‌نویسد: با پایان ائتلاف، جیمز مدیسون ویلز که
می‌نویسد: با پایان ائتلاف، جیمز مدیسون ویلز که فرماندار مناطق تحت کنترل متحدین بود، فرماندار کل ایالت لوئیزیانا شد. پس از آن، آلن به مکزیکوسیتی رفت و به ویراستاری روزنامه مکزیکو تایمز که یک نشریه انگلیسی-زبان بود، مشغول شد. در نوامبر ۱۸۶۵، یک انتخابات ویژه تحت حکومت دوره بازسازی ایالات متحده راه‌اندازی گردیده و آلن (که در مکزیک بسر می‌برد) با دریافت ۵٬۴۹۷ رأی در مقابل ویلز که ۲۲٬۳۱۲ رأی کسب کرده بود، مغلوب شد. مرگ و میراث. الن در ۲۲ آوریل ۱۸۶۶ بر اثر اختلال معده در مکزیکوسیتی درگذشت. آلن در نخست در گورستان
معده در مکزیکوسیتی درگذشت. آلن در نخست در گورستان ملی مکزیکوسیتی به خاک سپرده شده بود، اما جسد وی پس از ۱۰ سال به نیواورلئان بازگردانده شده و در گورستان لفایتی دفن شد. در ۱۸۸۵ میلادی، ۱۹ سال پس از مرگ وی، جسد آلن دوباره در زمینی در مقابل ساختمان سابقه کنگره ایالتی لوئیزیانا در بتن‌روژ به خاک سپرده شده و یک صلیب سرخ-رنگ بالای قبر وی گذاشته شد.
نیمونا یک فیلم ماجراجویی علمی فانتزی پویانمایی رایانه‌ای است که بر اساس یک مجموعهٔ کمدی به همین نام اثر ان‌دی استیونسون به کارگردانی نیک برونو و تروی کوان و با صدای کلویی گریس مورتس، ریز احمد، ایندیا مور و یوجین لی یانگ ساخته شده‌است. این فیلم که در اصل محصول بلو اسکای استودیو، یکی از زیرمجموعه‌های سابق استودیو قرن بیستم بود، قرار بود توسط پاتریک آزبورن کارگردانی شود و تاریخ اکران اولیه آن سال ۲۰۲۰ بود. پس از اکتساب فاکس قرن بیست و یکم توسط دیزنی، این تولید به دلیل مضامین ال‌جی‌بی‌تی فیلم از سوی رهبری جدید
به دلیل مضامین ال‌جی‌بی‌تی فیلم از سوی رهبری جدید دیزنی با مخالفت روبرو شد، پس از آن چندین بار به تعویق افتاد و به دلیل بسته شدن بلو اسکای در آوریل ۲۰۲۱ لغو شد. در ۱۱ آوریل ۲۰۲۲، اعلام شد که آناپورنا پیکچرز پروژه را احیا کرده‌است و انیمیشن ویژه دابل نگتیو تولید را بر عهده گرفت و فیلم را برای اکران در سال ۲۰۲۳ در نتفلیکس تنظیم کرد. تولید. توسعه. در ژوئن ۲۰۱۵، انیمیشن قرن بیستم حقوق یک پویانمایی بلند اقتباسی از "نیمونا"، یک وب کمیک توسط ان‌دی استیونسون را به دست آورد. قرار بود پاتریک آزبورن بر اساس فیلمنامه
دست آورد. قرار بود پاتریک آزبورن بر اساس فیلمنامه ای از مارک هایمز کارگردانی کند. این فیلم قرار بود توسط زیرمجموعه سابق فاکس، بلو اسکای استودیو، در کنار ورتیگو انترتینمنت تولید شود. در ژوئن ۲۰۱۷، فاکس قرن بیستم برنامه ریزی کرد که "نیمونا" در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ اکران شود. خرید توسط دیزنی و تأخیر. در مارس ۲۰۱۹، دیزنی خرید فاکس را تکمیل کرد، سپس در می ۲۰۱۹، ساخت فیلم به ۵ مارس ۲۰۲۱ به تعویق افتاد. در نوامبر ۲۰۱۹، فیلم دوباره به ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲ به تعویق افتاد. تا سال ۲۰۲۰ اخباری منتشر شد که این فیلم در سال ۲۰۲۲
سال ۲۰۲۰ اخباری منتشر شد که این فیلم در سال ۲۰۲۲ اکران خواهد شد، استیونسون در ژوئن ۲۰۲۰ اظهار داشت که فیلم همچنان در حال وقوع است، و در پادکست اوت ۲۰۲۰ نیز همین را گفت. در اوت همان سال، گزارش شد که این پویانمایی هنوز هم قرار است در سال ۲۰۲۲ اکران شود، اما جزئیات بیشتری ارائه نکرد و "ددلاین هالیوود" در ماه اکتبر همان را گزارش کرد. لغو و عواقب آن. در ۹ فوریه ۲۰۲۱، دیزنی اعلام کرد که بلو اسکای را تعطیل می‌کند و تولید فیلم لغو شد. پس از اعلام این خبر، استیونسون گفت که «روز غم‌انگیزی» بود و آنها برای همه کسانی
گفت که «روز غم‌انگیزی» بود و آنها برای همه کسانی که در استودیو بلو اسکای کار می‌کردند بهترین آرزوها را داشتند، در حالی که آزبورن گفت از اینکه استودیو درهای خود را بسته «واقعاً دلش شکسته» است. گری تیرل، صاحب نظر وب‌کامیکس، از این تصمیم انتقاد کرد و گفت: «[دیزنی] "می‌توانست" به نوع بسیار متفاوتی از قهرمان جوان اجازه دهد. من سوگوار کسانی هستم که می‌توانستند تصویری از خود در یک نسخه متحرک پیدا کنند.» کارکنان ناشناس در بلو اسکای که با بیزنس اینسایدر مصاحبه کردند، از لغو فیلم ابراز تاسف کردند و آن را «دلخراش»
از لغو فیلم ابراز تاسف کردند و آن را «دلخراش» خواندند، و استدلال کردند که این فیلم «به هیچ چیز دیگری در دنیای پویانمایی شباهت ندارد» و گفتند که آنها معتقدند این فیلم هرگز «تکمیل و منتشر» نخواهد شد. اگر ساخته می‌شد، این اولین فیلم بلو اسکای با نمایندگی دگرباشان جنسی بود، زیرا چند نفر از کارکنان به بازفید تأیید کردند که فیلم دارای صحنه «دوستت دارم» بین بلک‌هارت و گولدن‌لوین است. منابع به کامیک بوک ریسورسز گفتند که فیلم «۷۵٪ کامل شده‌است». یکی از کارمندان اظهار داشت که قبل از لغو شدن، فیلم «در مسیری» قرار
داشت که قبل از لغو شدن، فیلم «در مسیری» قرار داشت که تا اکتبر ۲۰۲۱ به پایان برسد. ریک فورنیه، انیماتور سابق بلو اسکای، اظهار داشت که استودیو «خیلی نزدیک» به پایان فیلم است، اما آنها «به سادگی متوجه شدند که این کار شدنی نیست.» در مارس ۲۰۲۱، گزارش شد که کلویی گریس مورتس و ریز احمد قرار بود به ترتیب صداپیشگی نیمونا و بلک‌هارت را بر عهده داشته باشند، و این فیلم در حال خرید برای تکمیل استودیوهای دیگر است. در ژوئن ۲۰۲۱، می راد، نویسنده "اوت"، گفت که هنوز «امیدوار است که این فیلم راه خود را به زندگی بازیابد.» در
است که این فیلم راه خود را به زندگی بازیابد.» در مارس ۲۰۲۲، در میان جنجال‌های مربوط به دخالت دیزنی در لایحهٔ «گی نگو» در فلوریدا و عدم انتقاد مدیر عامل شرکت باب چاپک تا پس از تصویب این لایحه، سه کارمند سابق بلو اسکای اظهار داشتند که این فیلم با مخالفت رهبری دیزنی مواجه شده‌است که حول محور مضامین دگرباشان جنسی و بوسه همجنس گرایان فیلم متمرکز شده‌است. احیاء. در ۱۱ آوریل ۲۰۲۲، اعلام شد که آناپورنا پیکچرز "نیمونا" را در اوایل سال انتخاب کرده‌است و در سال ۲۰۲۳ آن را در نتفلیکس منتشر خواهد کرد. صداپیشگی نیز حفظ
را در نتفلیکس منتشر خواهد کرد. صداپیشگی نیز حفظ شد. نیک برونو و تروی کوان به عنوان کارگردانان این فیلم معرفی شدند که پیش از این آخرین فیلم "جاسوسان نامحسوس" (۲۰۱۹) ساخته بلو اسکای را کارگردانی کرده بودند. کوان کار روی فیلم را در مارس ۲۰۲۰ آغاز کرد پویانمایی. این فیلم قرار بود اولین استفاده از بلو اسکای کاندویت باشد، سیستمی که به هنرمندان این امکان را می‌دهد تا «نسخه و کنترل کیفیت کار خود را پیدا و ردیابی کنند.» دابل نگتیو اعلام کرد که پویانمایی این فیلم را همزمان با خرید نتفلیکس/آناپورنا بر عهده گرفته‌است.
متیو کرافورد نویسنده و پژوهشگر آمریکایی در مؤسسه مطالعات پیشرفته فرهنگ در دانشگاه ویرجینیا است. کرافورد در مقطع کارشناسی در رشته فیزیک تحصیل کرد، سپس به فلسفه سیاسی روی آورد. او دکترای خود را از دانشگاه شیکاگو گرفت. کرافورد ویراستار روزنامه نیو آتلانتیک می‌باشد و ادعا می‌کند که یک مکانیک موتورسیکلت است. مؤسسه مارشال. در سپتامبر ۲۰۰۱، کرافورد عهده‌دار مدیریت اجرایی مؤسسه جرج کاتلد مارشال شد، اما پنج ماه بعد از این مؤسسه کناره‌گیری کرد. وی دلیل خود را به این شرح ابراز نمود: «بورسیه‌های تحصیلی صرفاً برای پوشش
ابراز نمود: «بورسیه‌های تحصیلی صرفاً برای پوشش علمی سمت‌های ایجاد شده مورد استفاده قرار می‌گیرد. و در واقع این مواضع در خدمت منافع مختلف، ایدئولوژیک یا مادی می‌باشند. برای مثال، بخشی از کار من که شامل تحقیق و بحث در مورد تغییر اقلیم است، اتفاقاً بودجه این اندیشکده توسط شرکت‌های نفتی و همراه با مواضع اتخاذ شده توسط آنها تأمین می‌شد.» او در سال ۲۰۱۴ در فیلم مستند «بازرگانان شک» در یک موضوع مصاحبه ظاهر شد.
هوراتیو واشینگتن بروس (Horatio Washington Bruce) (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۸۳۰ - درگذشتهٔ ژانویهٔ ۱۹۰۳)، سیاستمدار ائتلافی در جریان جنگ داخلی آمریکا بود. سال‌های آغازین زندگی. هوراتیو واشینگتن بروس در ۲۲ فوریهٔ ۱۸۳۰ تقریباً یک مایلی جنوب ونسبورگ در شهرستان لوئیس، کنتاکی متولد شد. او فرزند الکساندر و آماندا (براگ) بروس بود و نامش را از دو عمویش هوراتیو و واشینگتن بروس گرفته بود. پدربزرگ پدری او در جریان جنگ انقلاب یک سرباز در ارتش قاره‌ای بود و پدرش یک زمیندار ثروتمند بود که بعنوان عضو حزب ویگ در مجمع عمومی کنتاکی
بود که بعنوان عضو حزب ویگ در مجمع عمومی کنتاکی در سال‌های ۱۸۲۵ و ۱۸۲۶ خدمت کرد. پدربزرگ مادری او همچنان در جنگ انقلاب حضور داشت. او از طرف پدر اسکاتلندی‌تبار و از مادر انگلیسی‌تبار بود. بروس در مدارس خصوصی در زادگاهش شهرستان لوئیس و همچنان در منچستر، اوهایو آموزش دیده بود. در سن شانزده، او کار را بعنوان فروشنده در یک فروشگاه آغاز کرد، شغلی که تا سال ۱۸۴۹ ادامه داد. همزمان او رئیس اداره پست در ونسبورگ بود. در سال ۱۸۴۹، بروس در یک دوره پنج ساله در یک مدرسه در ونسبورگ تدریس کرد. سال بعد در یک مدرسه دیگر در
در ونسبورگ تدریس کرد. سال بعد در یک مدرسه دیگر در شهرستان لوئیس تدریس نمود. در دسامبر ۱۸۵۰، او به فلمینگسبورگ، جایی که حقوق را در دفتر لیندر ام. کاکس فرا گرفت، نقل مکان کرد. او در ژوئیه ۱۸۵۱ به وکالت پذیرفته شد و دفترش را در فلمینگسبورگ گشود. بعداً در همان سال او به عنوان ممتحن در دادگاه قضایی شهرستان فلمینگ مقرر گردید و بلافاصله به عنوان هیئت امنای مدرسه فلمینگسبورگ انتخاب شد. فعالیت‌های سیاسی قبل از جنگ. بروس نخست در سال ۱۸۵۲ با سخنرانی‌های مبارزاتی برای حزب ویگ به بلیط وینفیلد سکات و ویلیام الکساندر
حزب ویگ به بلیط وینفیلد سکات و ویلیام الکساندر گراهام در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ پا به عرصه سیاست گذاشت. با فروپاشی حزب ویگ، بروس به حزب «"هیچ نمی‌دانم"» پیوست و از شهرستان فلیمینگ در مجلس نمایندگان کنتاکی در سال‌های ۱۸۵۵ و ۱۸۵۶ نمایندگی کرد. در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۶ بروس با الیزابت هاردین هیلم دختر فرماندار دو دوره‌ای کنتاکی در زادگاه عروس قصر هیلم واقع در الیزابت‌تاون، کنتاکی ازدواج کرد. این زوج پنج فرزند به‌نام‌های هیلم بروس، الیزابت باربر بروس، ماریا پرستون پاپ بروس، ماری (بروس) اسمیت و الکساندر بروس
پاپ بروس، ماری (بروس) اسمیت و الکساندر بروس داشتند. در اوت ۱۸۵۶، بروس به عنوان نماینده حقوقی برای ناحیه دهم که متشکل از شهرستان‌های ماسون، لوئیس، گریناپ، روان، فلیمینگ و نیکولاس می‌شد انتخاب گردید. او در این منصب تا ۱۸۵۸ باقی ماند. در اخیر ۱۸۵۸، او از این مقام استعفا داد و به لوئیزویل نقل مکان کرد. در آنجا او شرکت حقوقی هیلم و بروس را همراه با برادر زنش بنیامین هاردین هیلم تأسیس کرد. در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۶۰، بروس فعالانه از جان بیل و ادوارد ایوریت در بلیط انتخاباتی اتحادیه مشروطه
و ادوارد ایوریت در بلیط انتخاباتی اتحادیه مشروطه (Constitutional Union) حمایت کرد. در سال ۱۸۶۱، او پس از پذیرفتن طرز تفکر حقوق ایالتی با باخت به رابرت مالوری موفق نشد تا کرسی را در مجلس نمایندگان ایالت متحده کسب کند. جنگ داخلی. با بروز جنگ داخلی، او در کنار مؤتلفه قرار گرفت و لوئیسویل را در ۱۷ اوت ۱۸۶۱ به مقصد بولینگ گرین که مرکز فرماندهی ائتلافی‌های این ایالت بود، ترک کرد. او نماینده کنتاکی در نخستین کنوانسیون آزادی که در راسلویل از ۲۹ الی ۳۱ اکتبر ۱۸۶۱ گرفته شد، بود. این کنوانسیون خود ساخته زمینه برای
گرفته شد، بود. این کنوانسیون خود ساخته زمینه برای جدایی کنتاکی از اتحادیه را فراهم کرد و درخواست برگزاری یک کنوانسیون دیگر در ۱۸ و ۱۹ نوامبر ۱۸۶۱ در راسلویل را کرد. کنوانسیون دومی حکم جدایی که کنار کشیدن کنتاکی از اتحادیه را اعلام می‌کرد، را تصویب کرد. این کنوانسیون همچنان یک دولت انتقالی را در این ایالت تأسیس کرد و بروس به عنوان عضو مقننه این نظام انتخاب گردید. اندکی پس از آن، کنتاکی در جمع ایالت‌های مؤتلفه آمریکا پذیرفته شد. در ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۶۲، بروس در نخستین کنگره مؤتلفه به عنوان نماینده انتخاب گردید.
کنگره مؤتلفه به عنوان نماینده انتخاب گردید. او همچنان نمایندهٔ کنتاکی در کمیته ترتیب و تنظیم مراسم تحلیف جفرسون دیویس به عنوان رئیس‌جمهور مؤتلفه و الکساندر استفنز به عنوان معاون رئیس‌جمهور، انتخاب شده بود. او عضو کمیته‌های روابط خارجی و حق انحصار نیز بود. در ۱۰ ژانویهٔ ۱۸۶۴، او دوباره به دومین کنگرهٔ مؤتلفه برگزیده شد که تا آخر جنگ در این منصب ماند. سوابق خدمت او در کنگره‌های مؤتلفه با گذر زمان از دست رفته‌اند. بروس و دیگر اعضای کنگره مؤتلفه همراه با رئیس‌جمهور داویس تا ۲ آوریل ۱۸۶۵ در ریچماند ویرجینیا
داویس تا ۲ آوریل ۱۸۶۵ در ریچماند ویرجینیا ماندند. سپس آنها به دانویل، ویرجینیا، در جایی که تا تسلیمی رابرت لی در دادگاه اپومتوکس باقی ماندند، فرار کردند. پس از آن بروس قبل از برگشت به ریچماند بعد از اعلام عفو عمومی برای ائتلافی‌های اسبق توسط رئیس‌جمهور اندرو جانسون، به گرینسبورگ، کارولینای شمالی و آگوستا در جورجیا سفر کرد. زندگی بعد از جنگ. بروس در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۵ به لوئیزویل برگشت و در اوت ۱۸۶۵ شرکت حقوقی بروس و راسل را همراه با شاگرد اسبقش ساموئل راسل تأسیس کرد. شراکت آنها در سال ۱۸۶۸ زمانیکه بروس در دادگاه
شراکت آنها در سال ۱۸۶۸ زمانیکه بروس در دادگاه حقوقی در ناحیه نهم کنتاکی که متشکل از شهرستان‌های جفرسون، اولدهام، شلبی، اسپنسر و بولیت می‌شد منحل شد. او با به‌دست آوردن اکثریت مطلق آرا ۱۰۶۱۱ از مجموع ۱۴۸۱۷ آرای به‌کار گرفته شده در این رقابت انتخاب شده بود. بروس از جمله نخستین کنتاکی‌ها بود که درخواست معتبر و شایسته شمردن شهادت سیاه در دادگاه پوستان را به‌واسطه نوشتن یک نامه به روزنامه شام شیکاگو به حمایت از این موضوع در ۲۰ فوریه ۱۸۶۹ داد. باوجود اینکه هیچ‌گاهی به کالج نرفته بود، او در سال ۱۸۷۲ کارش را
به کالج نرفته بود، او در سال ۱۸۷۲ کارش را بعنوان مدرس حقوق در دانشگاه لوئیزویل با گرفتن کرسی استادی تاریخ و حقوق، حقوق ملکیت حقیقی، مقاطعه و حقوق کیفری آغاز کرد. او همچنان به عنوان رئیس کالج پزشکی لوئیزویل کار نمود. در سال ۱۸۷۳، فرماندار پرستون لسلی، بروس را به عنوان رئیس دادگاه لوئیزویل تعیین کرد تا مقام خالی رئیس کوکران که وفات کرده بود را پُر کند. در انتخابات مخصوص که در فوریهٔ ۱۸۷۴ برگزار شد او برای تکمیل دوره باقی‌مانده انتخاب گردید. در اوت ۱۸۷۴، او دوباره برای یک دوره شش ساله انتخاب گردید. او از
دوباره برای یک دوره شش ساله انتخاب گردید. او از دادگاه در ۱۰ مارس ۱۸۸۰ استعفا کرد تا مقام وکالت راه‌آهن لوئیزویل و نشویل را بپذیرد. اندکی بعد از اکتساب این مقام، او از منصب استادی دانشگاه لوئیزویل نیز استعفا نمود. بروس در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۰۳ در لوئیزویل درگذشت و در قبرستان کیف هیل در لوئیزویل، کنتاکی به‌خاک سپرده شد.
گابریله اوتینگن روانشناس آلمانی است. او استاد روانشناسی در دانشگاه نیویورک و دانشگاه هامبورگ است. تحقیقات او بر این است که مردم چگونه در مورد آینده فکر می‌کنند و این که چگونه بر شناخت، احساسات و رفتار تأثیر می‌گذارد. کتاب مثبت فکر نکنید. اوتینگن در این کتاب، خوش‌بینی را در حیطه‌های مختلف زندگی شخصی و همچنین در روابط گسترده‌تر اجتماعی بررسی کرده و می‌گوید که خوش‌بینی، بر خلاف تصور رایج، ما را دچار انفعال می‌کند و احتمال رسیدن به موفقیت را پایین می‌آورد. او روش چهارمرحله‌ای «مقابلهٔ ذهنی» را پیشنهاد می‌کند و
چهارمرحله‌ای «مقابلهٔ ذهنی» را پیشنهاد می‌کند و نشان می‌دهد که چطور می‌توان از این روش در سه حیطهٔ سلامت فردی، روابط دوستی، و مدرسه و محیط کار استفاده کرد.
آنتونیو آنگولو (؛ زادهٔ ) معروف به آنتونیتو، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که که در پست دفاع راست یا هافبک برای دپورتیوو لاکرونیا بازی می‌کند. زندگی حرفه‌ای. آنتونیتو که در هررا، سویا به دنیا آمد، از آکادمی جوانان پولیدپورتیوو اجیدو فارغ التحصیل شد.
ایزاک نیوتن بلکفورد (Isaac Newton Blackford) (۶ نوامبر ۱۷۸۶–۳۱ دسامبر ۱۸۵۹)، دومین قاضی ارشد دادگاه عالی ایندیانا، طولانی‌ترین قاضی دادگاه و از طولانی‌ترین حقوقدانان در تاریخ ایالات متحده بود. او یک اثر هشت جلدی با عنوان گزارش‌های بلکفورد نوشت که تمام تصمیم‌های اولیهٔ دادگاه را ثبت نمود. این کتاب‌ها به یک منبع حقوقی اصلی در میان وکلای ایندیانا تبدیل گردیدند و تحسین ملی و بین‌المللی را به‌دلیل سبک، دقت، کیفیت و مختصر بودن‌شان در برخورد با کامن لا دریافت کردند. به‌گفتهٔ راندال شپرد، رئیس سابق دادگستری
کردند. به‌گفتهٔ راندال شپرد، رئیس سابق دادگستری ایندیانا، بلکفورد به‌عنوان یک حقوقدان تأثیرگذارترین کسی بود که تا به‌حال در دادگاه‌های ایندیانا خدمت نموده‌است. به او لقب «ایندیانا بلک‌استون» به‌سبب اظهار نظر واشینگتن ایروینگ در مورد محبوبیت کتاب‌های بلکفورد، داده شد. او در طول زندگی خود دارندهٔ شهرت ملی به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین حقوقدانان ایالات متحده بود. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه پرینستون، بلکفورد برای وکالت به‌قلمروی ایندیانا در سال ۱۸۱۲ نقل مکان نمود. پس از داشتن چندین مقام خدمات مدنی، به‌عنوان
نمود. پس از داشتن چندین مقام خدمات مدنی، به‌عنوان قاضی دادگاه منطقه منصوب گردید، اما دقیق قبل از انحلال دولت منطقهٔ در سال ۱۸۱۶ استعفا نمود. او که به‌عنوان نماینده در اولین جلسهٔ مجمع عمومی ایندیانا انتخاب شد، به‌عنوان اولین سخنگوی مجلس نمایندگان ایندیانا منتخب گردید. پس از مرگ قاضی ایندیانا، جان جانسون، در سال ۱۸۱۷، بلکفورد به‌عنوان جانشین وی توسط فرماندار ایندیانا جاناتان جنینگز منصوب گردید. پرونده‌های مهم اولیهٔ بلکفورد شامل "پولی علیه لاسل" بود، تصمیم در آن پرونده همه بردگان را در ایندیانا آزاد کرد. او
آن پرونده همه بردگان را در ایندیانا آزاد کرد. او که بدون اطلاع یا اجازه او نامزد شد، در سال ۱۸۲۵ نامزد ویگ برای فرمانداری ایندیانا بود، اما در انتخابات به‌دلیل امتناع ورزیدن از تبلیغات عمومی شکست خورد. او که دوباره بدون اطلاع وی برای سناتور شدن در ایالات متحده نامزد شد، در انتخابات مجمع عمومی ایندیانا تنها با یک رأی شکست خورد. در طول دههٔ ۱۸۲۰، بلکفورد به‌چندین فاجعهٔ شخصی گرفتار شد. به‌دنبال مرگ همسرش در هنگام زایمان، مرگ پسر خردسالش چند سال بعد، مرگ مادرش و پس از آن‌که خودش به‌سختی از مرگ نجات یافت، از
و پس از آن‌که خودش به‌سختی از مرگ نجات یافت، از نظر عاطفی پریشان گردید. او آغاز زندگی منزوی را در یک آپارتمان یک اتاقهٔ در عمارت فرماندار ایندیانا نمود جایی‌که او بیش از بیست سال ماند. او فقط با هم‌نشینی خادمش در آنجا وقت می‌گذراند. او برای صرف غذا، برای شرکت در جلسه‌های دادگاه و به‌ندرت برای تجارت و کلیسا آنجا را ترک می‌نمود، اما در غیر آن در قفل می‌ماند. در خلال تنهاییش بود که آغاز به‌نوشتن گزارش‌هایی کرد که به‌واسطهٔ آن شهرت دریافت کرد. او به کرسی خود در دادگاه عالی چهار بار مجدداً منصوب گردید و تا
در دادگاه عالی چهار بار مجدداً منصوب گردید و تا تصویب قانون اساسی ایندیاناای سال ۱۸۵۱ خدمت نمود که موقعیت اورا منوط به انتخاب و نه انتصاب ساخت. او که شکست در نامزدی حزب ویگ به کاندیداتوری برای پُست خود خورد، دادگاه را در سال ۱۸۵۲ ترک نمود. او دوباره در انتخابات سال ۱۸۵۳ برای گزارشگر دادگاه عالی شکست خورد که باعث شد او در دادگاه‌های فدرال به‌دنبال جایگاهی، پس از مدت کوتاهی از تلاش وی برای وکالت، باشد. او که توسط رئیس‌جمهور فرانکلین پیرس منصوب گردید، از سال ۱۸۵۵ تا زمان مرگش به‌عنوان قاضی دادگاه دعاوی تازه
۱۸۵۵ تا زمان مرگش به‌عنوان قاضی دادگاه دعاوی تازه تأسیس شدهٔ که به‌دعاوی مالی علیه دولت فدرال رسیدگی می‌کرد، خدمت نمود. بلکفورد در طول زندگیش ثروت اندکی از طریق فروش گزارش‌هایش به‌دست‌آورد که به یگانه خویشاوند زنده‌اش، خواهر ناتنیش شارلوت ترزا کونز رسید. اوان زندگی. خانواده و پیشینه. آیزاک بلکفورد در ۶ نوامبر، سال ۱۷۸۶ در باند بروک، شهرستان سامرست، نیوجرسی، متولد گردید که تنها فرزند جوزف و مری استراتز بلکفورد بود. جوزف یک تاجر موفق بود و در شبه نظامیان نیوجرسی، در طول جنگ انقلابی خدمت کرده بود. مری دختر یک
در طول جنگ انقلابی خدمت کرده بود. مری دختر یک کشاورز بود. او در طول جنگ انقلابی آمریکا پرستار بوده‌است و به سربازان آمریکایی در نبردهای ترنتون و پرینستون کمک می‌کرد و به‌مراقبت از آنها هنگامی‌که آبله در میان ارتش در زمستان سال ۱۷۸۰–۱۷۸۱ شیوع یافت، ادامه داد. او عمیقاً مذهبی بود و در جامعه به‌خاطر ایمان و غیرت میهن پرستانه‌اش شناخته می‌شد. هر دو والدین بلکفورد پروتستان بودند و او در تمام عمر خود عضو کلیسا بود. بلکفورد آموزش ابتدایی، یادگیری خواندن و نوشتن را در مدارس دولتی محلی دریافت نمود. پدرش در ۲۲ مه،
در مدارس دولتی محلی دریافت نمود. پدرش در ۲۲ مه، سال ۱۸۰۰ درگذشت و نیمی از دارایی‌های زمین و پس‌انداز ۷۲۲۰٫۹۹ دلاری (۱۱۰۱۱۳ دلار در سال ۲۰۲۰ دلارهای زنجیر شده) را به مادرش واگذار کرد و دستور داد که نیمی دیگر از دارایی برای تحصیل و به‌عنوان میراث به بلکفورد داده شود، به‌شرط اینکه تا بزرگسالی مطیع او باشد. مری در سال ۱۸۰۱ مجدداً با توماس کون ازدواج کرد و این زوج در ۳ اوت، سال ۱۸۰۲ صاحب فرزندی به‌نام شارلوت ترسا شدند. بلکفورد ابتدا از پدرخواندهٔ خود متنفر بود، اما هر دو با بزرگتر شدن او رابطهٔ نزدیکی برقرار
اما هر دو با بزرگتر شدن او رابطهٔ نزدیکی برقرار نمودند. خانواده به شکوفایی خود ادامه داد و هنگامی‌که بلکفورد سرانجام بخشی از دارایی پدرش را به میراث برد، ۵۵۵۰ دلار (۸۴۶۳۲ دلار در سال ۲۰۲۰ دلارهای زنجیر شده) دریافت کرد. او به توصیهٔ پدرخواندهٔ خود این پول را با اعطای وام مسکن برای به‌دست آوردن سود سرمایه‌گذاری نمود. بلکفورد در دانشگاهی پرینستون در سن شانزده‌سالگی ثبت نام نمود و در سال ۱۸۰۶ در بالاترین سطح کلاس خود از تحصیل فارغ گردید. او در فرم‌های ثبت‌نام خود نام میانی خود را نیوتن وارد کرد، اما هرگز در
خود نام میانی خود را نیوتن وارد کرد، اما هرگز در طول زندگیش از این نام استفاده نکرد. از میان پنجاه‌وچهار همکلاسی او، جان ویلیامز واکر، جیمز آیردل، جان جیمز مارشال، آرنولد ناوداین و پاتریک نوبل بودند. بلکفورد به زبان‌های یونانی، لاتین و فرانسوی مسلط گردید و در تاریخ و ریاضیات عالی بود. او همچنین زمان قابل توجهی را صرف مطالعهٔ کتاب‌های حقوقی در مورد حقوق عمومی انگلیسی، به‌ویژه آثار ویلیام بلکستون نمود. پس از دانشکده، او به‌مدت یک سال به تحصیل حقوق در دفتر قهرمان جنگ انقلابی، سرهنگ جورج مک دونالد در Bound
قهرمان جنگ انقلابی، سرهنگ جورج مک دونالد در Bound Brook پرداخت. پس از یک سال به موریستاون نقل مکان نمود و تحصیلات خود را در مؤسسهٔ حقوقی گابریل فورد ادامه داد. جورج واشینگتن از خانهٔ فورد به‌عنوان مقر نظامی استفاده می‌نمود. بلکفورد در خانهٔ فورد در همان اتاقی‌که واشینگتن در طول جنگ از آن استفاده می‌کرد، منزل گرفت و این خاطره‌ای بود که او در طول زندگیش با علاقه به‌یاد می‌آورد. ارتباط‌های بلکفورد او را با چهره‌های برجسته‌ای در اوایل زندگیش در ارتباط قرار داد. او با جورج واشینگتن درسن ۱۰ سالگی و جیمز مدیسون و
او با جورج واشینگتن درسن ۱۰ سالگی و جیمز مدیسون و فیلیپ فرنو در حین حضور در پرینستون آشنا گردید. او تحصیلات خود را در سال ۱۸۱۰ به‌پایان رساند و در نوار نیوجرسی در نوامبر همان سال پذیرفته شد. او فقط یک پرونده از خودش گرفت و متوجه شد که اگر می‌خواهد در حرفه‌اش امرار معاش نماید، باید به یک شرکت حقوقی بپیوندد. او به‌زادگاهش بازگشت و به‌عنوان عضو از شرکت مک دونالد شروع به وکالت نمود.
اعتراضات ۲۰۲۲ سری‌لانکا ( ; ) مجموعه‌ای از اعتراضات در سری‌لانکا بود که توسط معترضان مختلف غیرحزبی، عمدتاً عموم مردم و احزاب سیاسی مخالف علیه دولت رئیس‌جمهور، گوتابایا راجاپاکسا انجام شد که متهم به سوء مدیریت اقتصاد بود و منجر به یک بحران اقتصادی شدید شد. تورم، خاموشی روزانه تا ۱۰ ساعت و کمبود سوخت و بسیاری از اقلام ضروری. خواسته اصلی معترضان این است که دولت تحت کنترل خانواده راجاپاکسا فوراً استعفا دهد و راه را برای مجموعه ای کاملاً جدید از حاکمان دموکراتیک واجد شرایط هموار کند. اکثر معترضان با هیچ حزب
واجد شرایط هموار کند. اکثر معترضان با هیچ حزب سیاسی همسو نیستند و برخی حتی از اپوزیسیون پارلمان فعلی ابراز نارضایتی کرده‌اند. معترضان معمولاً شعارهایی مانند «به خانه برو گوتا» و «به خانه برو راجاپاکسا» سر می‌دادند. اعتراضات عمدتاً توسط عموم مردم از جمله معلمان، دانشجویان، پزشکان، پرستاران، متخصصان فناوری اطلاعات، کشاورزان، وکلا، فعالان اجتماعی، ورزشکاران، مهندسان و چند افسر پلیس غیر وابسته به معترضان به لحاظ برگزار شده است. تاکنون چندین اعتراض توسط افراد مخالف مشهور و احزاب سیاسی انجام شده است اما به دلیل
مشهور و احزاب سیاسی انجام شده است اما به دلیل عدم کسب حمایت به مرور از بین رفته است. جمعیت جوانان سریلانکا با سردادن شعارهایی مانند «شما با نسل اشتباهی ادغام شدید» و «با آینده ما بازی نکنید» نقش مهمی در برگزاری اعتراضات در پارک سبز گاله فیس ایفا کردند. در ۳ آوریل، تمام ۲۶ عضو کابینه دوم گوتابایا راجاپاکسا به استثنای نخست‌وزیر راجاپاکسا به‌طور دسته‌جمعی استعفا دادند. با این حال، منتقدان خاطرنشان کردند که این استعفا معتبر نبود زیرا آنها از پروتکل قانون اساسی پیروی نکردند و بنابراین آن را «شکلی» تلقی کردند، و