payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن است. کنش زبانی. کنش زبانی رفتار زبانی واقعی است؛ یعنی، کاربرد زبان در زندگی روزمره. تمایز بین توانش و کنش. ایجاد تمایز بین توانش و کنش مهم است؛ زیرا حاکی از تفاوت عمده ای است که بین برداشت زبانشناس از مطالعهٔ زبان و برداشت دانشمندان تعلیم و تربیت، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، تدریس زبان خارجی و رشته‌های مشابه از زبان وجود دارد. زبان‌شناس در درجهٔ اول علاقه به توانش زبانی دارد؛ یعنی، پیکره ای از دانش که کنش زبانی را تحقق می‌بخشد. دانشمندان سایر رشته‌ها معمولاً به کنش زبانی توجه دارند؛ یعنی، به کاربرد زبان.
به کنش زبانی توجه دارند؛ یعنی، به کاربرد زبان. هر موردی از کنش زبانی طبعاً مستلزم داشتن دانش زبانی از سوی گوینده یا شنونده است. اما کنش زبانی عوامل غیر زبانی را نیز در بر می‌گیرد. میزان تندرستی شخص، حالت عاطفی، حافظه و حوزهٔ توجه وی، موضوع و بافت موقعیتی، اینها همه عواملی هستند که به همراه بسیاری از عوامل دیگر استفادهٔ شخص از زبان را تحت الشعاع قرار می‌دهند. ازاین رو مطالعهٔ کنش زبان بی‌اندازه پیچیده می‌نماید. پیش از اینکه پژوهش گر بتواند نوع کاربرد را توجیه نماید، باید حقایق بسیار گوناگونی را روشن سازد.
نماید، باید حقایق بسیار گوناگونی را روشن سازد. زبان‌شناس امیدوار است که با جداسازی «توانش زبانی» از سایر عوامل مؤثر در کنش، بتواند شالودهٔ اصلی کنش را بدون دخالت دادن عوامل خارجی مؤثر در کاربرد زبانی توجیه کند. ابن خلدون. تفکرات زبان شناختی «عبدالرحمن بن خلدون» مدرن و نوین است و وی مبتکر و پیشگام نظریه «توانش زبانی» است. توانش زبانی و هوش. توانش زبانی بهتر نشانه یا یکی از نشانه‌های هوش برتر است. یکی از راه‌هایی که برای اندازه‌گیری عامل زبانی هوش مورد استفاده قرار می‌گیرد و به واژگان زبان مربوط می‌شود میزان
قرار می‌گیرد و به واژگان زبان مربوط می‌شود میزان سهولت در به یادآوردن نام اشیاء یا در به یاد آوردن واژه مناسب برای مفاهیم است. برای آزمودن سهولت در یادآوری نام اشیاء می‌توان شکل اشیاء را داد و نام آنها را سؤال کرد یا شرح یا وصف اشیاء را داد و نام آنها را پرسید. آشکار است که به یاد آوردن نام شیء از روی وصف کاری دشوارتر است. و حقیقت اصیل این است که جهانِ در دسترسی که در ذهن داریم صرفاً توصیفی از جهان است، توصیفی که از لحظه زادن به انسان تحمیل شده‌است.
برازش فراگیر یا برازندگی فراگیر () یکی از دو معیار موفقیت تکاملی است که توسط ویلیام دی همیلتون در سال ۱۹۶۴ تعریف شده‌است: فرزند خود فرد، که حامل نیمی از ژن‌های فرد است، به عنوان یک فرزند معادل تعریف می‌شود. فرزند یک خواهر یا برادر که حامل یک چهارم ژن‌های فرد است، معادل ۱/۲ فرزند است. به همین ترتیب، فرزند پسر عمو که ۱/۱۶ ژن فرد را دارد، معادل ۱/۸ فرزند است.
صد سال خاندان وینیخ () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام لهستانی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این سریال دربارهٔ چند نسل از خانوادهٔ قدیمی وینیخ و وقایعی است که در پس زمینهٔ قرن بیستم میلادی رخ می‌دهد.
جوآن راگگاردن (; – ) دانشمند در زمینه بوم‌شناسی و زیست‌شناسی فرگشتی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
انتخاب اجتماعی () اصطلاحی است که با معانی مختلف در زیست‌شناسی استفاده می‌شود. جوآن راگگاردن فرضیه‌ای به نام انتخاب اجتماعی را به عنوان جایگزینی برای گزینش جنسی مطرح کرد. استدلال می‌شود که انتخاب اجتماعی شیوه‌ای از انتخاب طبیعی است که مبتنی بر معاملات تولیدمثلی و رویکردی دو لایه به فرگشت و توسعه رفتار اجتماعی است. معاملات تولیدمثلی به وضعیتی اشاره دارد که در آن یک موجود زنده در ازای دسترسی به فرصت تولید مثل به دیگری کمک می‌کند.
ساندرا دژیمالسکا (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فیلیپ"، "یخ‌ژاله"، "ئیو"، "سکسیفای"، "بلفر"، "در اعماق جنگل" و "صد سال خاندان وینیخ" اشاره نمود.
جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۴۱ پنجمین دوره جام قهرمانی فوتبال ایران است که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد .در این دوره دارایی تهران که فصل بی‌نظیری را رقم زده بود قهرمان شد. تیم دارایی تهران بعد از مدتی دچار افت شده بود به تدریج به شرایط ایده آل بازگشت. دارایی با کسب دو نایب قهرمانی در تهران به استقبال دهه چهل رفت و فصل ۴۱– ۱۳۴۰ با کسب هر دو جام باشگاه‌های تهران و جام حذفی فوتبال تهرانبرای تمامی مدعیان حریفی قدرتمند نشان داد. پیروزی های پر گل دارایی در هر دو جام پایتخت بیش از پانزده هزار هوادار این تیم
دو جام پایتخت بیش از پانزده هزار هوادار این تیم را به ورزشگاه امجديه میکشاند. رقابت‌های جام قهرمانی ایران در پنج منطقه برگزار شد و تیم‌های برتر هر منطقه راهی اصفهان شدند. فاصله‌ی قدرت دارایی با سایر تیم‌ها به گونه ای بود که تقریبا تمام تیم‌ها میدانستند این تیم جام را تصاحب خواهد کرد و در پایان هم این اتفاق رقم خورد. فیروزه‌ای‌پوشان با پشت سر گذاشتن تمامی رقبا برای نخستین بار قهرمان ایران شدند تا دارایی اولین باشگاهی باشد که موفق به کسب سه‌گانه می شود. استقبال هواداران دارایی در زمان بازگشت این تیم به تهران
هواداران دارایی در زمان بازگشت این تیم به تهران تا آن زمان بی سابقه بود کلنی مموریال تبریز که کمر به قهرمانی بسته بود به سنت ادوار قبل از باشگاه های تبریزی بهترین بازیکنان را به عنوان یار کمکی جذب کرده، تیمی قدرتمند روانه مرحله پایانی کرده بود اما برای کسب جام از پس دارایی بر نیامد و به نایب قهرمانی بسنده کرد. این آخرین حضور دارایی در جام قهرمانی فوتبال ایران بود. سه‌گانه. باشگاه فوتبال دارایی تهران در سال ۱۳۴۱ خورشیدی موفق شد ابتدا قهرمانی جام باشگاههای تهران را از آن خود کند. در پی این قهرمانی با حمایت
را از آن خود کند. در پی این قهرمانی با حمایت هوادارانش تمامی رقبا را در جام حذفی فوتبال تهران هم پشت سر گذاشت و دو گانه پایتخت را برای نخستین بار به‌دست آورد و بعد از تاج تهران دومین تیم ایران است که به این مهم دست یافت. اما دارایی که به دنبال اولین قهرمانی ایران بود با تیمی قدرتمندتر از رقابت‌های پایتخت روانهٔ مسابقات اصفهان شد و با تصاحب جام قهرمانی فوتبال ایران به اولین تیمی تبدیل شد که در فوتبال ایران توفیق کسب سه‌گانه را داشته است این آخرین باری بود که دارایی چنین قدرت‌نمایی کرد. رکورد یکه‌تازی دارایی
دارایی چنین قدرت‌نمایی کرد. رکورد یکه‌تازی دارایی بسیار زیبا بود. پیوندها. جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۴۳ جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۹ دو گانه ( فوتبال) سه‌گانه (فوتبال) جستارهای وابسته. باشگاه فوتبال دارایی تهران باشگاه فوتبال کلنی مموریال تبریز اصفهان جام قهرمانی فوتبال ایران سه‌گانه (فوتبال) منابع. لیگ فوتبال ایران
دومینیکا کلوژنیاک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مرد ایده‌آل برای دوست‌دخترم"، "اولا بی‌ریخته"، "فقط عاشقم باش"، "کارآگاهان جنایی"، "اوشیتسکا"، "قانون حقیقی"، "صد سال خاندان وینیخ"، "پس‌تصویر"، "پدر متیو"، "ع چون عشق"، "پرستار کودک"، "در خوشی و سختی" و "طایفه" اشاره نمود.
استیون میتن (؛ زادهٔ () دانشمند در زمینه باستان‌شناسی و استاد دانشگاه ریدینگ اهل بریتانیا است. او تعدادی کتاب نوشته‌است، از جمله نئاندرتال‌های آوازخوان و ذهن ماقبل تاریخ: ریشه‌های شناختی هنر، دین و علم. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو آکادمی بریتانیا شده‌است.
نبرد رودخانه نام درگیری بین فرماندهی سازمان ملل (UN) و نیروهای کره شمالی در اوایل جنگ کره از ۳۱ اوت تا ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۰ در کنار رودخانه نام و رودخانه ناکتانگ در کره جنوبی بود. این بخشی از نبرد پیرامونی پوسان بود و یکی از چندین نبرد سختی بود که به صورت همزمان صورت گرفت. این جنگ بعد از اینکه نیروهای ارتش ایالات متحده (US) با حمله ارتش خلق کره (KPA) در آن سوی رودخانه مقابله کردند، در آخر با پیروزی نیروهای سازمان ملل تمام شد. در دفاع از ماسان در طول نبرد ماسان، هنگ ۳۵ پیاده‌نظام ایالات متحده، لشکر ۲۵ پیاده‌نظام
۳۵ پیاده‌نظام ایالات متحده، لشکر ۲۵ پیاده‌نظام مواضع خود را در امتداد رودخانه نام، یکی از شاخه‌های متعدد رودخانه ناکتانگ در جناح جنوبی محیط پوسان اتخاذ کرد. لشکر 7 KPA در ۳۱ اوت از رودخانه رد شد و در حالی که پیاده‌نظام ۳۵ ایالات متحده جلوی پیشروی KPA کره را گرفت، هزاران نفر از نیروهای KPA کره از سوراخی در خط بهره‌برداری کردند و هنگ را محاصره کردند. جنگ سختی شکل گرفت که در آن واحدهای ایالات متحده و KPA کره در تمام طول و پشت خط رودخانه کوم به سختی با هم درگیر بودند. در پایان، نیروهای KPA توسط نیروهای
درگیر بودند. در پایان، نیروهای KPA توسط نیروهای آمریکایی شکست داده شدند. در طول جنگ، پیاده‌نظام ۳۵ ایالات متحده چه در در عقب راندن لشکر KPA کره و چه در جلوگیری از پیشروی آن برای تصرف پوسان نقش مؤثری داشته‌است. عملکرد پیاده‌نظام ۳۵ در نبرد سبب گردید این هنگ یک استناد واحد ریاست جمهوری را به ارمغان آورد. زمینه. محیط پوسان. از ابتدای جنگ کره و تهاجم کره شمالی به کره جنوبی، KPA کره شمالی از نظر نیروی انسانی و تجهیزات برتری نسبی به ارتش جمهوری کره (ROK) و نیروهای سازمان ملل متحد که برای جلوگیری از فروپاشی آن به
سازمان ملل متحد که برای جلوگیری از فروپاشی آن به کره جنوبی اعزام شده بودند، داشت. تاکتیک‌های KPA کره به این صورت بود که از تعقیب تهاجمی نیروهای سازمان ملل در تمام مسیرهای نزدیک به جنوب و درگیری تهاجمی با آنها، حمله از جلو و آغاز یک احاطه مضاعف از هر دو جناح واحد، که به KPA فرصت می‌داد تا نیروهای مخالف را محاصره و قیچی کند. که بعد از آن مجبور به عقب‌نشینی در بی‌نظمی می‌شود و اغلب بسیاری از تجهیزات خود را پشت سر می‌گذارد. KPA کره از حمله ابتدایی خود در ۲۵ ژوئن تا جنگ‌های ماه جولای و اوایل آگوست از این
۲۵ ژوئن تا جنگ‌های ماه جولای و اوایل آگوست از این تاکتیک‌ها برای شکست دادن مؤثر هر نیروی سازمان ملل و عقب راندن آن به سمت جنوب استفاده کرد. با این حال، وقتی که نیروهای سازمان ملل، تحت فرماندهی ارتش هشتم ایالات متحده، در ماه اوت، در محدوده پوسان قرار گرفتند، نیروهای سازمان ملل یک خط ممتد در کنار شبه جزیره داشتند که نیروهای KPA کره نمی‌توانستند در مقابل آن بایستند، و برتری آنها از نظر تعداد، روزانه به عنوان برتری لجستیکی سازمان ملل کم‌تر می‌شد. این سیستم نیروها و تدارکات بیشتری را به نیروهای سازمان ملل وارد
و تدارکات بیشتری را به نیروهای سازمان ملل وارد کرد. هنگامی که KPA کره شمالی در ۵ آگوست به محیط پوسان رسید، همان تکنیک حمله از جلو را در چهار راه اصلی نزدیک شدن به محیط صورت داد. در طول ماه اوت، لشکر 6 KPA، و بعداً لشکر 7 KPA، با لشکر ۲۵ پیاده‌نظام ایالات متحده در نبرد ماسان درگیر شدند، در ابتدا یک ضد حمله سازمان ملل قبل از مقابله با نبرد در کومام نی و کوه نبرد را دفع کردند. این حملات در حالی متوقف شد که نیروهای سازمان ملل، مجهز و با ذخایر فراوان، بارها حملات KPA را دفع کردند. در شمال ماسان، لشکر 4 KPA و
KPA را دفع کردند. در شمال ماسان، لشکر 4 KPA و لشکر ۲۴ پیاده‌نظام ایالات متحده در منطقه Naktong Bulge جنگیدند. در نبرد اول Naktong Bulge، لشکر KPA نتوانست سر پل خود را از روی رودخانه نگه دارد زیرا تعداد زیادی از نیروهای ذخیره ایالات متحده برای دفع آن وارد شدند و در ۱۹ اوت، لشکر 4 KPA مجبور به عقب‌نشینی از رودخانه شد. ۵۰ درصد تلفات. در منطقه Taegu، پنج لشکر KPA توسط سه لشکر سازمان ملل در چندین تلاش برای حمله به شهر در طول نبرد Taegu عقب رانده شدند. نبردهای شدیدی در نبرد کوچه بولینگ رخ داد که در آن لشکر 13
شدیدی در نبرد کوچه بولینگ رخ داد که در آن لشکر 13 KPA تقریباً به‌طور کامل در این حمله نابود شد. در ساحل شرقی، سه لشکر دیگر KPA توسط ROK در P'ohang-dong در طول نبرد P'ohang-dong عقب رانده شدند. در تمام طول جبهه، نیروهای KPA از این شکست‌ها متحمل می‌شدند، اولین بار در جنگ، تاکتیک‌های آنها کارساز نبود. فشار شهریور. فرماندهی KPA در برنامه‌ریزی حمله جدید خود تصمیم گرفت که هر گونه تلاش برای کنار زدن نیروهای سازمان ملل به لطف حمایت نیروهای دریایی سازمان ملل غیرممکن است. در عوض، آنها تصمیم گرفتند از یک حمله پیشانی
است. در عوض، آنها تصمیم گرفتند از یک حمله پیشانی برای شکستن محیط و فروپاشی آن استفاده کنند. این تنها امید برای دستیابی به موفقیت در نبرد تلقی می‌شد. کره شمالی که توسط اطلاعات اتحاد جماهیر شوروی تغذیه می‌شد، از تجمع نیروهای سازمان ملل در امتداد محیط پوسان آگاه بودند و باید به زودی حمله ای انجام دهند وگرنه نمی‌توانند در نبرد پیروز شوند. هدف ثانویه محاصره تاگو و نابودی واحدهای سازمان ملل در آن شهر بود. به عنوان بخشی از این مأموریت، KPA ابتدا خطوط تدارکات را به تاگو قطع کرد. در ۲۰ اوت، فرماندهی KPA دستورات
به تاگو قطع کرد. در ۲۰ اوت، فرماندهی KPA دستورات عملیات را بین واحدهای تابعه خود توزیع کرد. این طرح مستلزم حمله همزمان پنج شاخه علیه خطوط سازمان ملل بود. این حملات مدافعان سازمان ملل را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به KPA اجازه می‌دهد حداقل در یک مکان از خطوط عبور کند و نیروهای سازمان ملل را مجبور به عقب‌نشینی کند. پنج گروه جنگی دستور داده شد. در بخش جنوبی بخش خود، جایی که لشکر ۲۵ پیاده‌نظام ایالات متحده خط سازمان ملل را در اختیار داشت، سپاه I KPA یک حمله قوی را برنامه‌ریزی کرد و آن را با حمله علیه لشکر ۲
را برنامه‌ریزی کرد و آن را با حمله علیه لشکر ۲ پیاده‌نظام ایالات متحده در شمال هماهنگ کرد. لشکرهای ۶ و 7 KPA دستور حمله خود را در ۲۰ اوت دریافت کردند. این طرح از سپاه I KPA خواست تا در ساعت ۲۲:۰۰ روز ۳۱ اوت در تمام طول خط حمله کند لشکر ششم، در جنوب‌ترین نقطه در جناح راست، باید از طریق‌هامان، ماسان، و چینهه حمله کند و سپس کومهه را در سمت غرب دلتای رودخانه ناکتانگ در تصرف کند. از پوسان، تا ۳ سپتامبر. منطقه حمله قرار بود در جنوب بزرگراه چینجو به کومام نی به ماسان باشد. لشکر ۷، در خط بعدی شمال لشکر ۶، قرار بود
باشد. لشکر ۷، در خط بعدی شمال لشکر ۶، قرار بود به شمال بزرگراه ماسان، چرخ سمت چپ به ناکتانگ حمله کند و منتظر لشکر ۶ در سمت راست و لشکر 9 KPA در سمت چپ باشد تا به آن بپیوندند. بخشی از لشکر هفتم در منطقه Uiryong در غرب رودخانه Nam متمرکز بود. این طرح لشکر ۶ را در مقابل هنگ پیاده‌نظام ۲۴ و لشکر ۷ در مقابل هنگ ۳۵ پیاده‌نظام ایالات متحده قرار داد. به عنوان بخشی از این طرح، لشکر 6 KPA چندین هفته قبل با پیاده‌نظام ۲۴ در کوه نبرد درگیر شده بود، بدون هیچ دستاوردی برای هیچ‌یک از طرفین. نبرد. گذرگاه کره شمالی.
برای هیچ‌یک از طرفین. نبرد. گذرگاه کره شمالی. نیروهای لشکر 7 KPA تمام تلاش خود را برای حمله به خط ۳۵ پیاده‌نظام ایالات متحده انجام دادند. در ساعت ۲۳:۳۰ روز ۳۱ آگوست، یک اسلحه خودکششی KPA SU-76 از آن سوی نام، گلوله‌هایی را به سمت موقعیت گروهان G، پیاده‌نظام ۳۵، مشرف به رودخانه شلیک کرد. در عرض چند دقیقه، توپخانه KPA از پل نامجی ری در غرب به تمام گروه های تفنگ خط مقدم هنگ حمله کرد. تحت پوشش این آتش، یک هنگ تقویت شده از لشکر 7 KPA از رودخانه Nam عبور کرد و به شرکت‌های F و G، پیاده‌نظام ۳۵ حمله کرد. سایر
و به شرکت‌های F و G، پیاده‌نظام ۳۵ حمله کرد. سایر سربازان KPA از روی پل زیر آب در مقابل زمین شالیزاری در شمال کومام نی و در نزدیکی مرز بین گردان دوم به رهبری سرهنگ جان ال. ویلکینز جونیور که جلوی رودخانه و سرهنگ دوم برنارد را در دست داشتند از نام عبور کردند. گردان اول جی. تیتر که خط تپه ای را که از رودخانه نام تا سیبیدانگ سان و بزرگراه چینجو-ماسان امتداد داشت، نگه می‌دارد. پیاده‌نظام ۳۵ که با کمبود مواد و تجهیزات کمکی مواجه بود، مجهز نبود اما با این وجود برای حمله آماده بود. در محل عبور کشتی رودخانه در پستی
حمله آماده بود. در محل عبور کشتی رودخانه در پستی بین این دو گردان، فرمانده هنگ ۳۰۰ پلیس ملی ROK را قرار داد و انتظار داشت که آنها به اندازه کافی در آنجا نگه داشته شوند تا به عنوان یک هشدار برای بقیه نیروها باشد. اسلحه از تپه‌های کناری آنجا می‌توانست زمین پست را با آتش بپوشاند. در بازگشت به کومام نی، او گردان سوم را برای استفاده در ضدحمله آماده نگه داشت تا در صورت وقوع، مانع از نفوذ KPA شود. به‌طور غیرمنتظره ای، شرکت‌های پلیس ملی در نزدیکی کشتی در اولین آتش‌سوزی KPA پراکنده شدند. در ساعت ۰۰:۳۰، نیروهای KPA
KPA پراکنده شدند. در ساعت ۰۰:۳۰، نیروهای KPA از این سوراخ در خط عبور کردند، برخی از آنها به چپ چرخیدند تا شرکت G را در جناح و عقب خود بگیرند و برخی دیگر به سمت راست چرخیدند تا به شرکت C حمله کنند که بر روی زمینی در غرب کومام نی قرار داشت. جاده. عناصر شرکت‌های C و D یک خط دفاعی در امتداد دایک در لبه شمالی کوم‌نی تشکیل دادند که تانک‌های آمریکایی در سپیده‌دم به آنها ملحق شدند. با این حال، KPA برای دوشاخه جاده کومام نی رانندگی نکرد در جنوب رودخانه همان‌طور که فرمانده ایالات متحده، سرهنگ دوم هنری فیشر انتظار
فرمانده ایالات متحده، سرهنگ دوم هنری فیشر انتظار داشت. در عوض، آنها به سمت شرق به تپه‌های پشت گردان دوم تبدیل شدند. موقعیت گروهان B، پیاده‌نظام ۳۵، در سیبیدانگ سان، در کنار جاده ماسان در غرب کومام نی و به گروهان منظره ای فرمانروا از حومه اطراف داد. این یک موقعیت کلیدی در خط لشکر ۲۵ بود و فرمانده لشکر ۲۵ ژنرال ویلیام بی کین می‌دانست که KPA آن را زمین مهمی برای هدف قرار دادن برای حمله می‌داند. رگبار آماده‌سازی KPA در آنجا از ساعت ۱۱:۳۰ تا نیمه شب ادامه داشت. تحت این پوشش، دو گردان از هنگ 13 KPA، لشکر ۶، در
تحت این پوشش، دو گردان از هنگ 13 KPA، لشکر ۶، در حرکت کردند. از روباه‌های آمریکایی. در همان زمان، تانک‌های KPA T-34، اسلحه‌های خودکششی SU-76 و اسلحه‌های ضد تانک به سمت کومام نی در جاده در پای سیبیدانگ سان حرکت کردند. یک تانک آمریکایی M4A3 Sherman در آنجا یک T-34 را درست بعد از نیمه شب منهدم کرد و یک تیم بازوکا ۳٫۵ اینچی یک اسلحه خودکششی و چندین ۴۵ را منهدم کرد. اسلحه‌های ضد تانک میلی‌متری در تاج Sibidang-san، یک میدان مین ضد نفر اولین حمله پیاده‌نظام KPA را متوقف کرد. حملات بیشتر متوالی دنبال شد که همه
را متوقف کرد. حملات بیشتر متوالی دنبال شد که همه آنها با قدرت آتش برتر نیروهای آمریکایی دفع شدند. در ساعت ۰۲:۳۰ تفنگداران شرکت B به قدری از مهمات تهی شدند که شروع به برداشتن گلوله‌های مسلسل از کمربندهای مهمات و استفاده از آنها در تفنگ‌های خود کردند. دسته یک گروهان C در پایه کوه پشت گروهان B با تأمین مهمات گروهان در مدت ۴۵ دقیقه از سیبیدانگ سان صعود کرد. درست قبل از سپیده دم، حمله KPA فروکش کرد. نور روز مقدار زیادی از تجهیزات رها شده KPA را نشان داد که در شیب درست زیر تاج پراکنده بودند، از جمله ۳۳ مسلسل. در
درست زیر تاج پراکنده بودند، از جمله ۳۳ مسلسل. در میان کشته شدگان KPA، افسر فرمانده هنگ ۱۳ بود. در سپیده دم در ۱ سپتامبر، یک نیروی امدادی از نیروهای ستادی شرکت C، به رهبری تانک‌های آمریکایی، جاده سیبیدانگ سان را پاکسازی کردند و گروه B گروهان دوم را به موقع برای دفع یک حمله دیگر KPA با مهمات تدارک دیدند. این حمله نافرجام منجر به کشته شدن ۷۷ نفر و تصرف 21 KPA شد. اگرچه پیاده‌نظام ۳۵ تمام مواضع اصلی خود را داشت، به جز جوخه جلو گروهان جی، ۳۰۰۰ سرباز KPA در پشت خطوط آن بودند. دورترین نفوذ شرقی به ارتفاعات درست
خطوط آن بودند. دورترین نفوذ شرقی به ارتفاعات درست در جنوب Chirwon مشرف به جاده شمال-جنوب آنجا رسید. در همین حال، لشکر 6 KPA در بخش ۲۴ پیاده‌نظام ایالات متحده به جنوب دست یافته بود و هنگ را تحت تأثیر قرار داده و آن را مجبور به عقب‌نشینی کرد. گردان دوم، ۲۴ پیاده‌نظام، در یال‌های مشرف به‌هامان، در حالی که سربازانش بدون دستور عقب‌نشینی کردند، عقب رانده شدند. بازماندگان گردان‌های ۱ و ۲ پیاده‌نظام ۲۴ بعداً در خطوط ۳۵ ظاهر شدند و فرماندهان هنگ دریافتند که کل هنگ تحت حمله KPA متلاشی شده‌است. کین به گردان ۱،
هنگ تحت حمله KPA متلاشی شده‌است. کین به گردان ۱، پیاده‌نظام ۲۷ دستور داد تا وارد شوند و به بازگرداندن موقعیت ۲۴ کمک کنند. نفوذ کره شمالی. در یک ضد حمله پس از روشنایی روز، شرکت K و تانک‌ها تا حدی کنترل بر یال‌های مشرف به‌هامان را به دست گرفتند، اما نه به‌طور کامل. تعداد زیادی از KPA در پشت مواضع نبرد پیاده‌نظام ۳۵ تا مناطق Chirwon-ni و Chung-ni, بودند. شرق کمام نی و مواضع جبهه. KPA پس از روشنایی روز در ۱ سپتامبر در منطقه عمومی شکاف بین گردان‌های ۱ و ۲ به عبور از رودخانه نام ادامه داد. هواپیماهای ناظر سازمان
از رودخانه نام ادامه داد. هواپیماهای ناظر سازمان ملل حدود چهار شرکت را در حال عبور از آنجا مشاهده کردند و آتش گردان توپخانه ۶۴ میدانی را به سمت نیروی عبوری هدایت کردند که تقریباً سه چهارم آن را نابود کرد. هواپیماهای جنگنده پس از آن به بازماندگان حمله کردند. گروه بزرگ دیگری از KPA بعداً در روز در فضای باز رودخانه مشاهده شدند و هواپیماهای آمریکایی آتش توپخانه را بر روی ستون هدایت کردند و تخمین زده می‌شود که ۲۰۰ تلفات KPA داشته باشند. طرح حمله سپاه I KPA در زیر رودخانه نام برای این بود که لشکر ۶ آن در امتداد
رودخانه نام برای این بود که لشکر ۶ آن در امتداد بزرگراه اصلی چینجو - کومام نی - ماسان از طریق گردان ۱، پیاده‌نظام ۳۵ به شرق و در همان زمان برای عناصر اصلی لشکر ۷ خود پیش برود. برای تاب خوردن به سمت جنوب شرقی پشت گردان دوم، پیاده‌نظام ۳۵، و قطع جاده چیروون. این جاده از رودخانه Naktong از روی پل فولادی کنسول در Namji-ri از منطقه دوم پیاده‌نظام ایالات متحده عبور می‌کرد و از طریق Chirwon به سمت جنوب می‌رفت تا به بزرگراه اصلی Masan در بپیوندد. شرق کومام نی در نزدیکی روستای چونگ نی، شمال غربی ماسان. این دو مسیر،
روستای چونگ نی، شمال غربی ماسان. این دو مسیر، بزرگراه کومام نی- ماسان و جاده چیروون که در چانگ نی به هم می‌رسند، محورهای طرح حمله آنها را تشکیل می‌دادند. نیروهای مهندسی ایالات متحده که در طول ۱ سپتامبر در جاده فرعی به سمت چیروون متقابل می‌کردند، پیشرفت کندی داشتند و KPA آنها را در اوایل بعد از ظهر متوقف کرد. پیاده‌نظام ۳۵ اکنون توسط نیروهای لشکر ۶ و 7 KPA محاصره شده بود و تقریباً سه گردان از آنها در پشت خطوط خود بودند. فیشر بعداً در مورد این وضعیت گفت: "من هرگز قصد عقب نشینی نداشتم. جایی برای رفتن نبود. من
قصد عقب نشینی نداشتم. جایی برای رفتن نبود. من قصد داشتم به یک محیط هنگ بروم و نگه دارم.» ضد حمله ۲–۲۷ پیاده‌نظام ایالات متحده. در اواسط بعد از ظهر، کین احساس کرد که این وضعیت یک تهدید جدی برای یکپارچگی خط لشکر است. او به گردان دوم، هنگ ۲۷ پیاده‌نظام، دستور داد تا در پشت پیاده‌نظام ۳۵ حمله کنند، زیرا بخش زیادی از توپخانه لشکر در آنجا تحت حمله مستقیم پیاده‌نظام KPA قرار داشت. در ساعات صبح اول سپتامبر، زمانی که نیروهای لشکر 7 KPA حمله کردند، اولین واحد آمریکایی که با آن مواجه شدند، گروه G، ۳۵ پیاده‌نظام، در
که با آن مواجه شدند، گروه G، ۳۵ پیاده‌نظام، در شانه شمالی شکاف بود. در حالی که برخی از واحدهای KPA برای حمله به شرکت G اقدام به حمله کردند، برخی دیگر به راه خود ادامه دادند و با شرکت E در درگیر شدند. در پایین دست آن، و دیگران به واحدهای پراکنده گروهان اف تا لشکر یکم آن حمله کردند که از پل نامجی ری محافظت می‌کرد. در آنجا، در جناح راست افراطی لشکر ۲۵، این جوخه یک نیروی KPA را پس از یک درگیری شدید بیرون راند. تا ۲ سپتامبر، گروه E بیشتر یک گردان KPA را در نبردهای سنگین نابود کرد. از بین تمامی یگان‌های گردان
سنگین نابود کرد. از بین تمامی یگان‌های گردان دوم، گروهان جی سخت‌ترین ضربات را دریافت کرد. قبل از سپیده دم ۱ سپتامبر، نیروهای KPA جوخه‌های گروه G را بر روی تپه‌های جداگانه زیر حمله سنگین داشتند. اندکی بعد از ساعت ۰۳:۰۰ لشکر ۳ گروهان خمپاره‌انداز سنگین را زیر گرفته و از موضع بیرون کردند. این خمپاره بانان از تپه ۱۷۹ بالا رفتند و بر روی تاج آن به دسته دوم گروهان جی پیوستند. در همین حال، دسته سوم گروهان جی، بر روی یک تپه کم ارتفاع در کنار رودخانه نام از محل تلاقی آن با رودخانه ناکتانگ، نیز مورد حمله نزدیک قرار
آن با رودخانه ناکتانگ، نیز مورد حمله نزدیک قرار گرفت. بعد از روشنایی روز، کاپیتان LeRoy E. Majeske، فرمانده گروه G، درخواست تمرکز توپخانه و حملات هوایی کرد، اما آنها دیر آمدند. در ساعت 11:45 KPA تقریباً به قله تپه رسیده بود و تنها فضای باریکی دو نیرو را از هم جدا می‌کرد. چند دقیقه بعد ماژسک کشته شد و ستوان دوم جورج روچ، فرمانده دسته سوم، دوباره وضعیت را گزارش کرد و درخواست حمله هوایی کرد. نیروی هوایی ایالات متحده حمله را در سمت تپه تحت کنترل KPA انجام داد و این حملات را بررسی کرد. در این زمان بسیاری از
و این حملات را بررسی کرد. در این زمان بسیاری از نیروهای KPA چاله‌های روباه را در موقعیت جوخه اشغال کرده بودند و از آنجا نارنجک‌ها را به قسمت‌های دیگر این موقعیت پرتاب کردند. یکی از نارنجک‌ها روچ را در اوایل بعدازظهر کشت. گروهبان درجه یک جونیوس پووی، یک رهبر گروه، اکنون فرماندهی را بر عهده گرفت. تا ساعت ۱۸:۰۰ پووی تنها ۱۲ نیروی مؤثر در جوخه باقی مانده بود، ۱۷ نفر از ۲۹ مردی که هنوز زنده بودند زخمی شدند. در حالی که مهمات تقریباً از بین رفته بود، پووی درخواست کرد و اختیاری برای عقب‌نشینی در موقعیت اصلی شرکت G
و اختیاری برای عقب‌نشینی در موقعیت اصلی شرکت G دریافت کرد. پس از تاریک شدن هوا، ۲۹ مرد که سه نفر از آنها برانکارد حمل می‌کردند، با ورود تانک‌های آمریکایی عقب‌نشینی کردند. گروه در ساعت ۲۳:۳۰ به موقعیت شرکت G در هیل ۱۷۹ رسید. بن‌بست. در حالی که گروه G مواضع خود را بر روی تپه ۱۷۹ در ۲ سپتامبر در برابر حمله KPA حفظ کرد، گردان ۲، پیاده‌نظام ۲۷ در ساعت ۱۷:۰۰ از منطقه Chung-ni حمله به سمت شمال غربی را آغاز کرد. این گردان در برابر نیروهای مهیب KPA پیشروی کندی داشت. شب به شدت تاریک بود و زمین در امتداد جاده کشتی
شب به شدت تاریک بود و زمین در امتداد جاده کشتی کوهه ری کوهستانی بود. گردان پس از درگیری در طول شب، روز بعد در ساعت ۱۵:۰۰ به موقعیتی در جنوب مواضع پدافندی اولیه گروهان جی، ۳۵ پیاده رسید. یک حمله هماهنگ توسط زرهی، توپخانه، هوایی و پیاده‌نظام ایالات متحده آغاز شد و تا ساعت ۱۸:۰۰ گردان خط نبرد را دوباره برقرار کرد. در این حمله، گردان دوم، پیاده ۲۷، 275 KPA را کشت و بخش زیادی از تجهیزاتی را که گروه G قبلاً از دست داده بود، به دست آورد. گردان دوم، پیاده ۲۷ در شب ۱۲ شهریور در مواضع بازپس گرفته شده باقی ماندند. در
شهریور در مواضع بازپس گرفته شده باقی ماندند. در ساعت ۰۸:۰۰ صبح روز بعد، گروهان G، پیاده‌نظام ۳۵، آن را در مواضع بازپس گرفته شده رها کرد و پیاده‌نظام ۲–۲۷ حمله خود را به سمت جاده تدارکات آغاز کرد. در حالی که این در حال انجام بود، خبر رسید که KPA دوباره شرکت G را از موقعیت تازه تأسیس خود بیرون راند. پیاده‌نظام ۲–۲۷ برگشت، حمله کرد و یک بار دیگر مواضع گروه G را بازیابی کرد. در ساعت ۱۲:۰۰ ۴ سپتامبر، پیاده‌نظام ۲–۲۷ دوباره این مواضع را به گروهان G تحویل داد و حمله خود را به عقب در امتداد جاده در شکاف بین
و حمله خود را به عقب در امتداد جاده در شکاف بین گردان‌های ۱ و ۲، پیاده ۳۵ از سر گرفت. تقریباً بلافاصله با نیروهای KPA در تماس بود. به زودی مسلسل‌های KPA از سه جهت به سوی نیروهای آمریکایی شلیک کردند. باران‌های سیل آسا بارید و دید ضعیف شد. در این زمان، ۲–۲۷ پیاده‌نظام با کمبود مهمات مواجه بود. فرمانده به گردان دستور داد عقب‌نشینی کند به زمین مساعد به طوری که بتواند دوباره تأمین شود. ثابت شد که تأمین مجدد کار دشواری است. گردان دو روز قبل در حمله به موضع گروهان مسیر تدارکات را پاکسازی کرده بود اما اکنون دوباره
مسیر تدارکات را پاکسازی کرده بود اما اکنون دوباره بسته شد. فرمانده گردان درخواست تدارکات هوایی کرد و صبح روز بعد، ۱۴ شهریور، ۸ فروند هواپیمای ترابری تدارکات را انجام دادند و گردان دوم، ۲۷ پیاده، آماده بود تا حمله خود را به عقب از سر بگیرد. تا عصر، جاده تدارکاتی و زمین مجاور را از نفوذ KPA به مسافت پاکسازی کرده بود. در عقب مواضع خط مقدم شرکت G. در آنجا، پیاده‌نظام ۲–۲۷ دستور توقف و آماده شدن برای حمله به شمال شرقی را دریافت کرد تا با گردان ۱، پیاده‌نظام ۲۷ پیوند بخورد. پیاده‌نظام ۳–۲۷ ایالات متحده به سمت