payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جوایز لارنس اولیویه در سال ۲۰۱۵ آهنگ «من زندگیم را برای تو می‌دادم» اجرا کرد. پس از اجرای محدود "دوشیزه سایگون" در لندن، نوبل‌زاده نقش اپونین را در تولید وست اند "بینوایان" در آوریل ۲۰۱۶ بر عهده گرفت. در ۲ مه ۲۰۱۶، نوبل‌زاده اولین حضور خود را در تالار کارنگی انجام داد و با بزرگداشت آلن بوبلیل و کلود میشل شونبرگ، «فیلم در ذهن من» را با لیا سالونگا و نیویورک پاپس اجرا کرد. نوبل‌زاده در اولین احیای "دوشیزه سایگون" در برادوی که در ۲۳ مارس ۲۰۱۷ در تئاتر برادوی افتتاح شد، برای مدت محدود تا ۱۴ ژانویه ۲۰۱۸، بازی
افتتاح شد، برای مدت محدود تا ۱۴ ژانویه ۲۰۱۸، بازی خود را در نقش کیم تکرار کرد. نوبل‌زاده برای بازی خود نامزد جایزه تونی ۲۰۱۷ برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک موزیکال شد. در نوامبر ۲۰۱۸، نوبل‌زاده در نقش اول اوریدیک در نمایش موزیکال "هادستون" توسط تئاتر ملی سلطنتی ظاهر شد. هنگامی که تولید در آوریل ۲۰۱۹ به تئاتر والتر کر برادوی منتقل شد، او در نقش اوریدیک ادامه داد. او دومین نامزدی جایزه تونی خود را برای نقشش دریافت کرد و برنده جایزه انتخاب تماشاگران برادوی‌دات‌کام برای بازیگر نقش اول زن مورد علاقه در یک
برای بازیگر نقش اول زن مورد علاقه در یک موزیکال شد. نوبل‌زاده اولین فیلم خود را در فیلم "رز زرد" (۲۰۱۹) در نقش شخصیت اصلی رز انجام داد. او در کنار لیا سالونگا که نقش کیم را در فیلم "خانم سایگون" آغاز کرد، بازی کرد. این فیلم توسط سونی پیکچرز در ۹ اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد. نوبل‌زاده توسط آژانس استعدادهای درخشان متحد نمایندگی می‌شود. زندگی شخصی. در ۴ نوامبر ۲۰۱۷، نوبل‌زاده با دوست پسر دیرینه خود، بازیگر لئو رابرتز ازدواج کرد. نوبل‌زاده در سال ۲۰۱۹ از رابرتز جدا شد و بعداً طلاق گرفت. از سال ۲۰۱۹، او با ریو کارنی،
و بعداً طلاق گرفت. از سال ۲۰۱۹، او با ریو کارنی، همبازی خود در "هادس‌تاون" در رابطه بوده‌است.
تراموای نمکی دره سالین در شهرستان اینیو، کالیفرنیا واقع شده‌است. تله کابین الکتریکی که از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ ساخته شد تا نمک را از دره سالین، بر فراز کوه‌های اینیو و به دره اوونز حمل کند. مسافتی معادل ۱۳٫۴ مایل (۲۱٫۶ کیلومتر) را پوشش می‌داد و از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۵ به‌طور پراکنده برای چهار شرکت مختلف فعالیت کرد. در طول فعالیت خود، این تراموا شیب دارترین تراموا در ایالات متحده بود. تراموا برای شرکت نمک دره سالین (SVSC) توسط شرکت آهن ترنتون ساخته شد، اما هزینه‌های ساخت و بهره‌برداری آن برای SVSC بسیار گران بود.
ساخت و بهره‌برداری آن برای SVSC بسیار گران بود. عملیات استخراج نمک و تراموا در سال ۱۹۱۵ به شرکت نمک دره اوونز اجاره داده شد تا اینکه در سال ۱۹۱۸ ورشکست شد. در سال ۱۹۲۰، تراموا توسط شرکت آهن ترنتون تصاحب شد و در سال ۱۹۲۸ آن را به شرکت نمک سیرا فروخت. سیرا شرکت نمک آن را دوباره به خدمت گرفت تا اینکه شرکت در سال ۱۹۳۵ ورشکست شد. تراموا در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۴ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
ترارسانی یا ترنسداکشن (Transduction) فرآیندی است که طی آن دی‌ان‌ای بیرونی توسط یک ویروس یا ناقل ویروسی به سلول وارد می‌شود. نمونه‌ای از آن، انتقال دی‌ان‌ای از یک باکتری به باکتری دیگر و از این رو نمونه‌ای از انتقال افقی ژن است. ترارسانی نیازی به تماس فیزیکی بین سلول دهندهٔ دی‌ان‌ای و سلول دریافت‌کنندهٔ دی‌ان‌ای (که به‌صورت هم‌یوغی باکتریایی اتفاق می‌افتد) ندارد و به دئوکسی‌ریبونوکلئاز مقاوم است (تراریختی به دئوکسی‌ریبونوکلئاز حساس است). ترارسانی ابزار رایجی است که توسط زیست‌شناسان مولکولی برای وارد کردن
است که توسط زیست‌شناسان مولکولی برای وارد کردن پایدار یک ژن بیرونی به ژنوم سلول میزبان (سلول‌های باکتری و پستانداران) استفاده می‌شود. ترارسانی با ناقل‌های ویروسی می‌تواند برای وارد کردن یا اصلاح ژن‌ها در سلول‌های پستانداران استفاده شود. اغلب به‌عنوان ابزاری در تحقیقات پایه استفاده می‌شود و به‌طور فعال به‌عنوان ابزاری بالقوه برای ژن‌درمانی مورد تحقیق قرار می‌گیرد.
سونی کلاسیک رکوردز (همچنین به سادگی به عنوان سونی کلاسیک نیز شناخته می شود) یک شرکت ضبط موسیقی آمریکایی است که در سال ۱۹۲۴ با نام کلمبیا مستمر ورکس رکوردز ، یکی از شرکت های تابعه کلمبیا رکوردز تأسیس شد. در سال ۱۹۴۸، اولین رکورد تجاری موفق ۱۲ اینچی را منتشر کرد.در دهه‌های بعدی هنرمندان آن شامل آیزاک استرن ، پابلو کازال ، گلن گولد ، یوجین اورماندی ، دنی الفمن ، ونجلیس ، الیوت گلدنتال ، لئونارد برنشتاین ، جان ویلیامز و ریکی مارتین بودند.کلمبیا رکردز از نام تجاری مستر ورکس نه تنها برای آلبوم‌های کلاسیک و
تجاری مستر ورکس نه تنها برای آلبوم‌های کلاسیک و برادوی، بلکه برای آلبوم‌های گفتاری مانند سری موفق "I Can Hear It Now" از Edward R. Murrow و Fred W. Friendly استفاده کرد.سی‌بی‌اس مادر همچنین نام مستر ورکس را بر روی تجهیزات الکترونیکی مصرفی خود نشان می دهد. در سال ۱۹۸۰، برچسب کلمبیا مستر ورکس به سی بی اس مستر ورکس رکوردز تغییر نام داد، اما در سال ۱۹۹۰، پس از خریداری سی بی اس رکوردز توسط سونی ، به سونی کلاسیک رکوردز تغییر نام داد. لوگوی آن منعکس کننده آرم «یادداشت های جادویی» است که تا سال ۱۹۵۴ نماد کلمبیا
های جادویی» است که تا سال ۱۹۵۴ نماد کلمبیا بود.در طول دهه ۱۹۹۰، این لیبل تحت رهبری پیتر گلب جنجال برانگیخت، زیرا بر موسیقی متقاطع نسبت به نسخه های اصلی کلاسیک تأکید می کرد و نتوانست بسیاری از آرشیوهای ضبط شده خود را در دسترس قرار دهد.با بازگشت به آینده، نام مستر ورکس در مجموعه آلبوم‌های بازیگران برادوی منتشر شده از طریق Masterworks Broadway Records و به عنوان نام بخش موسیقی کلاسیک Sony Music Entertainment ، Sony Masterworks ، زنده می‌ماند.برچسب کلاسیک سونی امروزه به عنوان برچسب خواهر Masterworks فهرست شده
امروزه به عنوان برچسب خواهر Masterworks فهرست شده است.
در زیست‌شیمی، یک مولکول اثرگذار معمولاً یک مولکول کوچک است که به‌طور انتخابی به یک پروتئین متصل می‌شود و فعالیت بیولوژیکی آن را تنظیم می‌کند. به این ترتیب، مولکول‌های عامل به عنوان لیگاندهایی عمل می‌کنند که می‌توانند فعالیت آنزیم، بیان ژن یا نشانکدهی سلولی را افزایش یا کاهش دهند. مولکول‌های اثرگذار همچنین می‌توانند به‌طور مستقیم فعالیت برخی از مولکول‌های mRNA (ریبوسوئیچ) را تنظیم کنند. در برخی موارد، پروتئین‌ها را می‌توان به عنوان مولکول‌های مؤثر، به‌ویژه در آبشارهای انتقال نشانک سلولی، در نظر گرفت. واژه
در آبشارهای انتقال نشانک سلولی، در نظر گرفت. واژه "اثرگذار" در سایر زمینه‌های زیست‌شناسی استفاده می‌شود. به عنوان مثال، پایانه اثرگذار یک نورون انتهایی است که در آن آسه با عضله یا اندامی که آن را تحریک یا سرکوب می‌کند تماس پیدا می‌کند.
نود و پنجمین دورهٔ جوایز اسکار مراسمی به میزبانی آکادمی علوم و هنرهای سینما (AMPAS) بود که در ۱۲ مارس ۲۰۲۳ در سالن تئاتر دالبی، لس آنجلس برگزار شد. این مراسم از بهترین فیلم‌های اکران‌شده در سال ۲۰۲۲ تجلیل کرد. این مراسم در ایالات متحده به‌وسیلهٔ ای‌بی‌سی پخش شد و گلن وایس و ریکی کرشنر تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشتند. کمدین جیمی کیمل برای سومین بار مجری برنامه بود؛ او پیش‌تر مجری دوره‌های ۸۹ و ۹۰ این مراسم بود. "همه‌چیز همه‌جا به یکباره" برندهٔ هفت جایزه، از جمله بهترین فیلم شد که با ۱۱ نامزدی، دارندهٔ
از جمله بهترین فیلم شد که با ۱۱ نامزدی، دارندهٔ بیشترین نامزدی در این مراسم بود. از دیگر برندگان می‌توان به "در جبههٔ غرب خبری نیست" با چهار جایزه و "نهنگ" با دو جایزه اشاره کرد. برندگان و نامزدی‌ها. جوایز. نام برندگان در ابتدای فهرست قرار دارد و با خط درشت مشخص گردیده‌است. جوایز فرمانداران. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، آکادمی برندگان خود را در سیزدهمین مراسم سالانهٔ جوایز فرمانداران که در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۲ برگزار شد، اعلام کرد و طی آن جایزه اسکار افتخاری و جایزه بشردوستانه ژان هرشولت به دریافت کنندگان زیر اهدا شد:
ژان هرشولت به دریافت کنندگان زیر اهدا شد: فیلم‌ها با چند نامزدی و جایزه. ! scope="col" style="width:55px;"| نامزدی‌ها ! scope="col" style="text-align:center;"| فیلم نامزدی و جنجال آندره‌آ ریسبرو. نامزدی آندره‌آ ریسبرو در رشتهٔ بهترین بازیگر زن برای "به لزلی" در میان منتقدان و صاحب‌نظران بحث‌برانگیز بود؛ زیرا توزیع‌کنندهٔ فیلم، مومنتوم پیکچرز، برای آن کمپین جوایزی معمول و تبلیغات‌محوری سرمایه‌گزاری نکرد. در عوض، کارگردان مایکل موریس و همسرش، بازیگر ماری مک‌کورمک، یک «کمپین تحت حمایت سلبریتی» ترتیب دادند تا
یک «کمپین تحت حمایت سلبریتی» ترتیب دادند تا ریسبرو را نامزد کنند. آن‌ها با دوستان و همکارانشان در سینما تماس گرفتند و از آن‌ها خواستند که فیلم را ببینند و در صورت لذت بردن از آن با دیگران به اشتراک بگذارند. جودی کومر، کیت وینسلت، ایمی آدامز، ادوارد نورتون و کیت بلانشت از جمله کسانی بودند که برای نقش‌آفرینی ریسبرو لابی‌گری کردند. موریس و ریسبرو تبلیغات‌چی‌هایی را برای هماهنگ‌کردن این تلاش‌ها استخدام کردند. در حالی که ریسبرو تا آن زمان به‌طور گسترده به‌عنوان یک مدعی جدی جوایز در نظر گرفته نمی‌شد، این کمپین
یک مدعی جدی جوایز در نظر گرفته نمی‌شد، این کمپین با موفقیت باعث ارتقای وضعیت او شد. ده‌ها نفر از افراد مشهور عملکرد او را در رسانه‌های اجتماعی تحسین کردند و برخی از آن‌ها طی رأی‌گیری برای نامزدهای جایزهٔ اسکار در ژانویهٔ ۲۰۲۳ میزبان بودند. ریسبرو در ۲۴ ژانویه نامزد دریافت این جایزه شد، که "لس آنجلس تایمز" آن را «یکی از شوکه‌کننده‌ترین نامزدی‌ها در تاریخ اسکار» نامید. پس از اعلام نامزدی، گمانه‌زنی وجود داشت که این تاکتیک‌ها ممکن است قوانین آکادمی علوم و هنرهای سینما در مورد لابی‌گری مستقیم رأی‌دهندگان را
سینما در مورد لابی‌گری مستقیم رأی‌دهندگان را نقض کرده باشد. پستی در اکانت اینستاگرام فیلم نیز در معرض انتقاد بود، زیرا احتمالاً قوانین آکادمی در مورد «گلچین کردن رقابت به‌وسیلهٔ نام» را با نقل قولی از منتقد فیلم ریچارد روپر نقض کرده‌است. روپر در آن نقل قول اجرای ریسبرو را بهتر از بلانشت در "تار"، دیگر نامزدی بهترین بازیگر زن، دانسته بود. در ۲۷ ژانویه، آکادمی اعلام کرد که در حال انجام «بررسی شیوه‌های کمپین نامزدهای امسال» هستند تا اطمینان حاصل شود که هیچ دستورالعملی نقض نشده‌است. اگر مشخص شود که نامزد در
نقض نشده‌است. اگر مشخص شود که نامزد در کمپین‌های غیرمجاز شرکت کرده‌است، آکادمی گه‌گاه نامزدها را باطل می‌کند. اما هیچ گزارشی مبنی بر این که ریسبرو این کار را انجام داده باشد، یا اینکه یکی از اعضای آکادمی شکایت رسمی در مورد رفتار کمپین ارائه کرده باشد، وجود نداشت. در ۳۱ ژانویه، آکادمی بررسی خود را با تعهد پرداختن به «رسانه‌های اجتماعی و تاکتیک‌های کمپین تبلیغاتی» به پایان رساند. آکادمی اعلام کرد این موضوع باعث «نگرانی» شد، اما تأیید کرد که نامزدی ریسبرو حفظ خواهد شد. پیوند به بیرون. اخبار دیگر منابع
سوپر جام فوتبال ایران ۱۴۰۱ هشتمین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایران بود که بین قهرمان لیگ برتر ۰۱–۱۴۰۰ و قهرمان جام حذفی ۰۱–۱۴۰۰ توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد. تیم استقلال تهران با پیروزی برابر تیم نساجی مازندران برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد. برگزاری. باشگاه فوتبال استقلال تهران، قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۰۱–۱۴۰۰ و باشگاه فوتبال نساجی مازندران، قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۰۱–۱۴۰۰ دو تیم راه یافته به این مسابقه هستند. حواشی و اتفاقات. در جشن قهرمانی همه بازیکنان استقلال تهران به
در جشن قهرمانی همه بازیکنان استقلال تهران به احترام جنبش خیزش ۱۴۰۱ ایران دست به سینه بودند و در جشن قهرمانی شادی نکردند؛ همچنین به مسئولان ورزشگاه باهنر کرمان اعلام داشتند که در صورت نورافشانی و پرتاب کاغذ رنگی آنها در جشن قهرمانی شرکت نخواهند کرد در پی این اتفاقات صداسیمای جمهوری اسلامی بخاطر این حرکت بازیکنان استقلال پخش مراسم جشن قهرمانی را نیمه تمام گذاشت و نشان نداد. مهدی قائدی، مهاجم آبی‌پوشان پایتخت تصویری از جام قهرمانی به‌همراه هشتگ میلاد زارع در اینستاگرامش منتشر کرد تا یاد هوادار کشته‌شده
در اینستاگرامش منتشر کرد تا یاد هوادار کشته‌شده استقلال را زنده نگه دارد. میلاد زارع، هوادار متعصب استقلال تهران شب سی‌ام شهریور در شهرستان بابل در جریان خیزش انقلابی ایرانیان توسط نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به قتل رسید. عارف غلامی، دیگر مدافع آبی‌ها که اخیراً به‌دلیل حمایت از خیزش مردم ایران، به‌دستور سردار مصطفی آجرلو، مدیرعامل پیشین استقلال از حضور در بازی‌ها و تمرینات این تیم منع شده بود، پس از قهرمانی نوشت: «سیاه بر تن ایستاده‌ایم برای تمام خانواده‌های عزادار کشورم علی‌الخصوص میلاد زارع عزیز.» محمد
عزادار کشورم علی‌الخصوص میلاد زارع عزیز.» محمد محبی در پست وینگر برای باشگاه فوتبال روستوف در لیگ برتر فوتبال روسیه بازی می‌کند، در قهرمانی سوپر جام فوتبال ایران ۱۴۰۱ تقدیم به مردان و زنان بزرگ همت سرزمینم #میلاد _زارع بابل هوادار استقلال در جنبش خیزش ۱۴۰۱ ایران بهمن دارالشفایی در پست اینستاگرامی خود گفته: صدرا سمنانی رهبر می‌گویند: «باریکلا به تک تک بازیکنای استقلال! قهرمان سوپرجام شدن، برای گل که خوشحالی نکردن، بعد بازی خوشحالی نکردن، و مهم‌تر از همه زمان اهدای جام چون حتی یک نفرم خوشحالی نکرد، کلا پخش
اهدای جام چون حتی یک نفرم خوشحالی نکرد، کلا پخش مراسم رو قطع کردن!» روی پیراهن مهدی قائدی نوشته: «به یاد میلاد زارع، هوادار استقلال» واکنش‌ها. محمد تقوی بازیکن سابق تیم استقلال دربارهٔ کشته شدن #میلاد_زارع هوادار آبی‌ها در #اعتراضات_سراسرای نوشت: میلاد عزیز به مانند هر خانواده‌ای که عزیزش را از دست می‌دهد داغدار قتل بی‌رحمانه تو هستم، #استقلال یکی از فرزندانش را از دست داد، روحت شاد که برای آزادی ایران جانت را فدا کردی. ریکاردو سا پینتو سرمربی استقلال پس از کسب این جام، نسبت به جنبش خیزش ۱۴۰۱ ایران که در
کسب این جام، نسبت به جنبش خیزش ۱۴۰۱ ایران که در جریان بود واکنش نشان داد و از زنان و مردان ایران حمایت کرد و گفت: کاربران شبکه‌های اجتماعی از اینکه بازیکنان استقلال از میلاد زارع، «هوادار استقلالی که در بابل توسط نیروهای سرکوب کشته شد»، یاد نمی‌کنند گله‌مند هستند. این در حالی است که دوستان میلاد زارع، کیکی با طرح باشگاه استقلال برای تولد این هوادار کشته شده، بر سر مزارش قرار دادند.
میخائیل ایوانوویچ اولیانوف (متولد ۲۳ اوت ۱۹۵۸، مسکو) کارمند دولتی و دیپلمات روسی است. او از سال ۲۰۱۸ نماینده دائم فدراسیون روسیه در سازمان‌های بین‌المللی در وین است و به زبان انگلیسی تسلط دارد. وی متأهل است و یک دختر دارد. زندگی‌نامه. میخائیل اولیانوف در سال ۱۹۸۰ از مؤسسه دولتی تاریخ و آرشیو مسکو (MGIAI) فارغ‌التحصیل شد و وارد خدمات دیپلماتیک شد.
جیمز گیلسپی بیرنی (James Gillespie Birney) (زادهٔ ۴ فوریه ۱۷۹۲ – ۱۸ نوامبر ۱۸۵۷)، از طرفداران الغای برده‌داری (انحلال‌گرا)، سیاستمدار و وکیل آمریکایی بود که در دانویل، کنتاکی متولد شد. او از یک مزرعه‌دار و برده‌دار به انحلال‌گرا تغییر رویه نمود و هفته‌نامهٔ «"نوع‌دوست"» را به‌نشر رسانید. او دو بار به‌عنوان نامزد ریاست جمهوری برای حزب آزادی ضد برده‌داری خدمت نمود. بیرنی حرفهٔ حقوقی را در دانویل پس از فارغ‌التحصیلی از کالج نیوجرسی و تحصیل تحت‌نظر الکساندر جی دالاس، دنبال نمود. او داوطلبی برای کمپین‌های هنری
دالاس، دنبال نمود. او داوطلبی برای کمپین‌های هنری کلی نمود، در شورای شهر خدمت کرد و فراماسون گردید. در سال ۱۸۱۶، او در انتخابات مجلس نمایندگان کنتاکی، به‌عنوان عضو از حزب دموکرات-جمهوری‌خواه پیروز گردید. در سال ۱۸۱۸، او یک مزرعهٔ پنبه در شهرستان مدیسون، آلاباما تأسیس نمود و انتخابات مجلس نمایندگان آلاباما را درسال بعد برنده شد. بیرنی سرانجام مزرعه را فروخت و یک دفتر حقوقی در هانتسویل، آلاباما تأسیس نمود که یکی از موفق‌ترین وکلای منطقه گردید. بیرنی در طول دههٔ ۱۸۲۰ با موضوع برده‌داری به‌طور فزاینده‌ای دچار
۱۸۲۰ با موضوع برده‌داری به‌طور فزاینده‌ای دچار مشکل گردید. او عضو انجمن استعمار آمریکا گردید که از مهاجرت آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به قارهٔ آفریقا حمایت می‌کرد. پس از خدمت‌کردن در نقش‌های مختلف برای سازمان، بیرنی شروع به‌درخواست برای لغو فوری برده‌داری کرد. در سال ۱۸۳۵، او به سینسیناتی نقل مکان نمود و «"نوعدوست"» را سال بعد تأسیس نمود. او همچنین عضو انجمن ضد برده‌داری آمریکا گردید، اما به‌دلیل مخالفت با حقوق برابر برای زنان، از آن گروه کناره‌گیری کرد. بیرنی نامزدی حزب آزادی را در سال ۱۸۴۰ پذیرفت و ۰٫۳
نامزدی حزب آزادی را در سال ۱۸۴۰ پذیرفت و ۰٫۳ درصد از آرای مردم را به‌دست‌آورد. او دوباره در سال ۱۸۴۴ نامزدی حزب آزادی را پذیرفت و با پشت سر گذاشتن جیمز کی. پولک و کلی، ۲٫۳ درصد از آرای مردم را به‌دست‌ آورد. بیرنی در سال ۱۸۴۱ به میشیگان نقل‌مکان کرد و در تأسیس شهر بی سیتی، میشیگان کمک نمود. جوانی. متولد در یک فامیل برده‌دار دولتمند اسقفی ایرلندی به‌همین نام، در دانویل، کنتاکی، جیمز جی. بیرنی مادرش مارتا رید را در سه سالگی از دست داد. او و خواهرش توسط عمه بیوهٔ شان که به‌درخواست پدرش از ایرلند آمده بود تا از
شان که به‌درخواست پدرش از ایرلند آمده بود تا از آن دو مراقبت کند، بزرگ شدند. او به‌سبب مخالفت عمه‌اش با برده‌داری تحت تأثیر قرار گرفت. عمهٔ او از داشتن برده امتناع نمود. تا سال ۱۷۹۵، دو خواهر پدرش و خانواده‌های شان از ایرلند مهاجرت کرده بودند و در مزارع نزدیک خانهٔ او مستقر شده بودند. بسیاری از بستگان مادرش نیز به‌همان نزدیکی مهاجرت کرده بودند و در سایر مناطق شهرستان مرسر، کنتاکی ساکن شده بودند. او با بزرگ شدنش مسئلهٔ برده‌داری را از منظرهای مختلفی دید. اگرچه پدرش برای جلوگیری از پیوستن ایالت کنتاکی به
اگرچه پدرش برای جلوگیری از پیوستن ایالت کنتاکی به اتحادیه به‌عنوان یک ایالت برده‌داری مبارزه کرد، اما زمانی‌که این تلاش شکست خورد، تصمیم گرفت تا زمانی‌که قانون‌گذار برده‌داری را از کل ایالت منسوخ نکند، فردی می‌تواند صاحب بردگان شود تا زمانی‌که با آنها به‌صورت انسانی رفتار نماید. سایر اعضای خانوادهٔ بیرنی احساس مسئولیت اخلاقی شخصی می‌کردند و از داشتن برده امتناع می‌نمودند. به‌نوبهٔ خود، بیرنی با پدرش موافقت کرد و اولین بردهٔ خود، مایکل، پسری به سن خودش را در شش‌سالگی پذیرفت. با این حال، در بسیاری از دوران
شش‌سالگی پذیرفت. با این حال، در بسیاری از دوران جوانی و تحصیل خود، او تحت تأثیر معلمان و دوستان با دیدگاه‌های قوی ضد برده‌داری قرار داشت. به‌طور مثال، او در جوانی در چندین موعظه توسط یکی از طرفداران لغو باپتیست به‌نام دیوید بارو شرکت کرد که بعداً آنرا با خاطرخواهی به‌یاد می‌آورد. تحصیل. وقتی‌که بیرنی یازده ساله شد به دانشگاهی ترانسیلوانیا در لکسینگتون، کنتاکی فرستاده شد، جایی‌که «یکی از معلمان بیرنی، رابرت همیلتون بیشاپ، یکی از اولین مخالفان صریح برده‌داری در ایالت بود.» او دو سال بعد به‌خانه بازگشت و وارد
ایالت بود.» او دو سال بعد به‌خانه بازگشت و وارد مدرسه‌ای گردید که توسط یک مرد از پروتستان اداره می‌گردید و به‌تازگی در دانویل افتتاح شده بود، جایی‌که او در تحصیلات خود، عمدتاً در علوم پایه، به‌درجهٔ عالی رسید. او در سال ۱۸۰۸ در سن هفده‌سالگی وارد کالج نیوجرسی (بعدها دانشگاه پرینستون) شد. او به تحصیل فلسفهٔ سیاسی، منطق و فلسفهٔ اخلاق پرداخت و به‌عنوان یک مناظره‌گر ماهر معروف شد. در میان هم‌آموزهایش، او به‌خصوص با جورج ام دالاس دوست گردید. او تحت‌نظر رئیس مدرسهٔ (ساموئل استانهوپ اسمیت)، هم منطق‌دان و هم
مدرسهٔ (ساموئل استانهوپ اسمیت)، هم منطق‌دان و هم نویسنده‌ای که تا حدی ضد برده‌داری بود، تحصیل نمود. او همچنین در معرض تفکر ضد برده‌داری جان مک‌لین قرارگرفت. بیرنی از پرینستون در ۲۶ سپتامبر، سال ۱۸۱۰ فارغ‌التحصیل گردید. وقتی‌که او پس از فراغت از تحصیل به دانویل بازگشت، برای کمپین هنری کلی مدت یک ماه کار کرد. پس از این، او شروع به تحصیل حقوق در فیلادلفیا، در دفتر الکساندر جی دالاس که پدر دوست و هم‌آموز او در پرینستون بود، کرد. او از امکانات مالی قابل‌توجهی لذت می‌برد، یک کالسکهٔ اسب برای حمل و نقل داشت و
لذت می‌برد، یک کالسکهٔ اسب برای حمل و نقل داشت و همیشه خوش‌لباس بود. او همچنین با اعضای جامعهٔ محلی کوئیکرها دوست گردید. او در فیلادلفیا با دالاس تا سه سال بعدی ماند تا اینکه در آزمون وکالت فیلادلفیا قبول و در اتحادیهٔ وکلا پذیرفته شد و به او حق وکالت دادند. فعالیت‌های حقوقی. بیرنی در ماه مه، سال ۱۸۱۴ به زادگاهی خود بازگشت و وکالت را در آنجا آغاز و وکیل موقت بانک محلی شد. او به هر دو دعاوی مدنی و کیفری در دانویل و سایر شهرهای دورافتادهٔ کنتاکی رسیدگی می‌نمود. اقتصاد کنتاکی در این زمان نسبتاً ضعیف بود، زیرا
اقتصاد کنتاکی در این زمان نسبتاً ضعیف بود، زیرا جنگ سال ۱۸۱۲ باعث ایجاد شکاف در تجارت در داخل ایالت گردیده بود. بیرنی که در تأمین مخارج زندگی خود مشکل داشت، در این‌زمان معیشت خود را عمدتاً به عنوان تسویه‌کنندهٔ مطالبات تأمین می‌کرد. به‌دنبال پیروی از پدرش، بیرنی به‌محض بازگشت به دانویل، فراماسون و عضو شورای شهر دانویل شد که او را عضوی از نخبگان اجتماعی شهر ساخت. او همچنین عاشق آگاتا مک داول شد و در ۱ فوریهٔ، سال ۱۸۱۶ با او در یک کلیسای پروتستان ازدواج نمود. ایشان ۱۱ فرزند داشتند که از این تعداد ۶ فرزند تا
ایشان ۱۱ فرزند داشتند که از این تعداد ۶ فرزند تا بزرگسالی زنده ماندند. از جمله هدایای‌که این زوج جوان دریافت کردند، برده‌هایی از پدر و پدرشوهرش بود. بااینکه بیرنی هنوز نتوانسته بود، دیدگاه‌های لغوی خود را به‌طور کامل توسعه دهد، با مهربانی آنها را پذیرفت. باید گفت که بیرنی بعداً در زندگی در بسیاری از مناسبت‌ها گفته بود که به‌یاد نمی‌آورد هرگز باور داشته باشد که برده‌داری درست است.
فیلم در ۲۰۲۳، بر رویدادهایی از جمله مراسم اعطای جوایز، جشنواره‌های فیلم و فهرستی از فیلم‌های منتشر شده مخصوص کشور و همچنین مرگ‌ها مرور می‌کند. فهرست‌های فیلم‌ها. بر پایه کشور/ناحیه بر پایه ژانر
جیمز میچل اشلی (James Mitchell Ashley) (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۸۲۴ – درگذشتهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۸۹۶)، سیاستمدار آمریکایی و طرفدار جنبش لغو برده‌داری بود. اشلی که یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه بود، به عنوان یکی از اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده از اوهایو در طول جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد. وی در این مجلس، رهبر جمهوری‌خواهان رادیکال شد و بر تصویب اصلاحیه سیزدهم تأکید کرد و نهایتاً به برده‌داری در آمریکا پایان داد. او همچنین مصوبه‌ای را نوشت که طبق آن اولین تحقیقات استیضاح علیه اندرو جانسون آغاز شد. پس از جنگ، او به عنوان
علیه اندرو جانسون آغاز شد. پس از جنگ، او به عنوان فرماندار ناحیه مونتانا و رئیس خط ریل آن آربر خدمت کرد. زندگی خانوادگی و سنین کودکی. اشلی در شهرستان الگینی، پنسیلوانیا به‌دنیا آمد. پدرش جان اشلی، صحاف و واعظ کمپبلیت بود که در کنتاکی و ویرجینیای غربی به دین مسیح بشارت می‌داد و مادرش مری ای. (کیلپاتریک) اشلی نام داشت که اهل کنتاکی بود. اشلی در دوران کودکی در دره رودخانه اوهایو، گروهی از برده‌های زنجیر شده را دید که به سمت دیپ سوث می‌رفتند، پسران هم سن و سال او فروخته می‌شدند و حتی مردان سفیدپوستی را دیده
او فروخته می‌شدند و حتی مردان سفیدپوستی را دیده بود که حاضر نشدند گاوهای شان از نهری که پدرش در آن برده‌ها را تعمید داده بود، بنوشند. اشلی از «سنت عجیب» (که آن را نقض اصول مسیحیت می‌دانست) و الیگارشی که از آن حمایت می‌کرد، متنفر شد. اگرچه پدرش از او می‌خواست که سنت‌های خانوادگی را دنبال کند و کاهِن باپتیست شود، اما اشلی بیشتر در دروس ابتدایی خودآموز بود. اشلیِ نوجوان در ۱۴ سالگی به جای حضور در یک مدرسه علوم دینی، فرار کرد تا در قایق‌های رودخانه اوهایو و می‌سی‌سی‌پی به عنوان مستخدم کار کند و بعداً به عنوان
به عنوان مستخدم کار کند و بعداً به عنوان کارمند در آن قایق‌ها کار کرد. او از اوایل سال ۱۸۳۹ به بردگان کمک می‌کرد تا فرار کنند و در سال‌های پایانی عمر خود، از گفتن قصه‌هایی در مورد نجات خانواده‌ها در سن ۱۷ سالگی لذت می‌برد. وقتی در ۱۴ سالگی خانه را ترک می‌کرد، آخرین جمله پدرش در حین رفتن به او این بود: «تو در مسیر مستقیم جهنم هستی پسر!» بیست سال بعد، زمانی که او به مجلس نمایندگان ایالات متحده راه یافت و در دفترش در واشینگتن دی‌سی مستقر شد، در ابتدا مکتوبی بر روی ورق کنگره به پدرش نوشت که بیست سال بود با او
روی ورق کنگره به پدرش نوشت که بیست سال بود با او صحبت نکرده بود: «پدر عزیز، من تازه رسیده‌ام!» او در سال ۱۸۵۱ با اِما جین اسمیت عروسی کرد و از این ازدواج صاحب چهار فرزند شد. او پدرجد نماینده ایالات متحده، توماس دبلیو. اشلی و تعدادی دیگر از نوادگان، از جمله جیمز اشلی چهارم، پرتره نگار ساکن شیکاگو است. اشلی یک فراماسون متعلق به لژ تولدو شماره ۱۴۴ در تولدو، اوهایو بود. فعالیت‌های سیاسی اولیه. این جوان تنومند با ۶ فوت قد در سال ۱۸۴۸ در پورتسموث، اوهایو ساکن شد و به عنوان یک ژورنالیست- ابتدا در پورتسموث دیسپچ و
به عنوان یک ژورنالیست- ابتدا در پورتسموث دیسپچ و بعداً به عنوان سردبیر پورتسموث دموکرات- فعالیت کرد. یک سال بعد در ۱۸۴۹، اشلی در هیئت وکلای اوهایو پذیرفته شد اما به کار وکالت مشغول نشد. در عوض تا سال ۱۸۵۱، فعالیت‌های لغو برده‌داری باعث شد تا اشلی و همسرش از شمال به تولدو، اوهایو فرار کنند تا تحت قانون بردهٔ فراری مصوب سال ۱۸۵۰، مورد تعقیب قضایی قرار نگیرند. در آنجا، اشلی یک دواخانه باز کرد (که کمی بعد به آتش کشیده شد) و همچنین در حزب جمهوری‌خواه جدید شرکت کرد و برای نامزد ریاست جمهوری جان سی. فرمونت و
کرد و برای نامزد ریاست جمهوری جان سی. فرمونت و نماینده کنگره ریچارد موت مبارزات انتخاباتی انجام داد. جیمز اشلی یکی از فعالان جنبش لغو برده‌داری بود که در دسامبر ۱۸۵۹ همراه با همسر جان براون به صحنه اعدام براون رفت و این رویداد را در روزنامه محلی تولدو بلید- که همچنان فعالیت دارد- گزارش کرد. او در سال ۱۸۵۸ حزب جمهوری‌خواه اوهایو را رهبری کرد. در پایان سال، اشلی به عنوان نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده در سی و ششمین کنگره ایالات متحده انتخاب شد و سال بعد کار خود را آغاز کرد. فعالیت او در کنگره. اشلی از
کار خود را آغاز کرد. فعالیت او در کنگره. اشلی از سال ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۹ در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و به مدت دو دوره (۱۸۵۹–۱۸۵۳) منطقه پنجم کنگره اوهایو و برای سه دوره (۱۸۶۳–۱۸۶۹) منطقه دهم کنگره اوهایو را نمایندگی کرد. اشلی در حالی که در کنگره (جلسات سی و هفتم تا چهلم) بود، به عنوان رئیس کمیته قلمروها خدمت کرد و در ایجاد (نام‌گذاری و مرزبندی) قلمروهای مونتانا، آیداهو، وایومینگ و واشینگتن نقش داشت. او همچنین قانون وابسته به قانون اساسیِ آریزونا را نوشته نمود. اشلی با کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان
نمود. اشلی با کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان و به ویژه چند همسری مخالفت کرد و مرزهای یوتا را برای کاهش نفوذ مورمون‌ها محدود نمود. در طول جنگ داخلی آمریکا، اشلی نقش فعالی در حمایت از جذب نیرو برای ارتش اتحادیه ایفا کرد. او همچنین رهبری جمهوری‌خواهان رادیکال را بر عهده گرفت و در سال ۱۸۶۲ لایحه‌ای برای لغو برده‌داری در منطقه کلمبیا نوشت. در سال ۱۸۶۳ او لایحه‌ای را برای ایجاد اصلاحیه قانون اساسی برای پایان دادن به برده‌داری ارائه کرد که در نهایت (با ریاست طبقه اکثریت مجلس نمایندگان توسط اشلی) در ۳۱ ژانویه
اکثریت مجلس نمایندگان توسط اشلی) در ۳۱ ژانویه ۱۸۶۵، تنها با ۲ رأی بیش از ۲/۳ حاشیه مورد نیاز، تصویب شد. این در نهایت به عنوان سیزدهمین متمم قانون اساسی ایالات متحده تصویب شد که رسماً برده‌داری را در آمریکا لغو کرد. اشلی رئیس‌جمهور اندرو جانسون را به هم‌دستی در ترور رئیس‌جمهور لینکلن مظنون کرد و از رئیس‌جمهور جانشین به دلیل تلاش برای وتوی تمدید دفتر فریدمن، لایحه حقوق مدنی و قوانین بازسازی انتقاد کرد. او به روابط جانسون با الیگارش‌های جنوبی مشکوک بود. اشلی جزو اولین کسانی بود که استیضاح جانسون را به عنوان
جزو اولین کسانی بود که استیضاح جانسون را به عنوان رئیس‌جمهور بررسی کرد. پیگیری‌های او منجر به نگارش مصوبه‌ای در ۷ ژانویه ۱۸۶۷ شد که طبق آن اولین استیضاح علیه اندرو جانسون آغاز شد؛ بنابراین اشلی آغازگر روند استیضاح جانسون بود. نهایتاً مجلس در ۷ دسامبر ۱۸۶۷ به مصوبه استیضاح جانسون رأی منفی داد. با این حال، در فوریه بعد، مجلس به استیضاح جانسون رأی داد و وی در نهایت در محکمه استیضاح خود تبرئه شد. فرماندار منطقه‌ای مونتانا. دیدگاه‌های افراطی اشلی، به ویژه در مورد نژاد و همچنین حمایت او از شایستگی بر اساس