payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایموجن هلست (; – ) آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر ارکستر، معلم، موسیقی‌شناس و مدیر جشنواره بریتانیایی بود. او که تنها فرزند آهنگساز گوستاو هولست است، به‌ویژه برای کارهای آموزشی در دارتینگتون هال در دهه ۱۹۴۰ و برای ۲۰ سال مدیریت هنری مشترک جشنواره آلدبورگ شناخته شده‌است. او علاوه بر آهنگسازی، زندگینامه، مطالب آموزشی فراوان و چندین کتاب در مورد زندگی و آثار پدرش نوشت. هولست از سنین جوانی استعدادی شکوفا در آهنگسازی و اجرا از خود نشان داد. پس از حضور در مدرسه ایوتن و مدرسه دخترانه سنت پل، او وارد کالج سلطنتی موسیقی
مدرسه دخترانه سنت پل، او وارد کالج سلطنتی موسیقی شد. در آنجا مهارت‌های خود را به عنوان رهبر ارکستر پرورش داد و جوایز بسیاری را برای آهنگسازی دریافت کرد. هلست که به دلایل سلامتی قادر به پیگیری جاه طلبی‌های اولیه خود برای پیانیست یا رقصنده شدن نبود، بیشتر دهه ۱۹۳۰ را به تدریس و به عنوان یک سازمان دهنده تمام وقت برای انجمن رقص و آهنگ محلی انگلیسی گذراند. این وظایف فعالیت‌های آهنگسازی او را کاهش داد، اگرچه او ترتیبات زیادی برای آهنگ‌های محلی انجام داد. پس از خدمت به عنوان یک سازمان دهنده برای شورای تشویق
از خدمت به عنوان یک سازمان دهنده برای شورای تشویق موسیقی و هنر در آغاز جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۲ او شروع به کار در دارتینگتون کرد. او در نه سال زندگی در آنجا، دارتینگتون را به عنوان مرکز اصلی آموزش و فعالیت موسیقی تأسیس کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، هلست دستیار موسیقی آهنگساز، نوازنده پیانو و رهبر ارکستر بنجامین بریتن شد، به آلدبورگ نقل مکان کرد و شروع به کمک به سازماندهی جشنواره سالانه آلدبورگ کرد. در سال ۱۹۵۶ او مدیر هنری مشترک جشنواره شد و در طی ۲۰ سال بعد به آن کمک کرد تا در زندگی موسیقی بریتانیا جایگاه
به آن کمک کرد تا در زندگی موسیقی بریتانیا جایگاه برتری پیدا کند. در سال ۱۹۶۴ او کار خود را به عنوان دستیار بریتن رها کرد تا حرفه آهنگسازی خود را از سر بگیرد و بر حفظ میراث موسیقی پدرش تمرکز کند. موسیقی خود او به‌طور گسترده‌ای شناخته شده نیست و مورد توجه انتقادی کمی قرار گرفته‌است. بسیاری از آن منتشر و اجرا نشده‌است. اولین ضبط‌های اختصاص داده شده به آثار او که در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ منتشر شد، به گرمی مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. او در سال ۱۹۷۵ به عنوان CBE منصوب شد و افتخارات علمی متعددی دریافت کرد. او
منصوب شد و افتخارات علمی متعددی دریافت کرد. او در آلدبورگ درگذشت و در حیاط کلیسای آنجا به خاک سپرده شد. زندگی. ایموجن هولست در ۱۲ آوریل ۱۹۰۷ در خیابان گرنا ۳۱، ریچموند، شهری کنار رودخانه در غرب لندن به دنیا آمد. پدر او گوستاو تئودور هولست، آهنگساز مشتاقی بود که در آن زمان به عنوان معلم موسیقی کار می‌کرد. مادرش ایزوبل، "خواهرزاده" هریسون بود. خانواده هولست، با نسب مختلط سوئدی، آلمانی و لتونیایی، از سال ۱۸۰۲ در انگلستان بودند و چندین نسل موسیقیدان بودند. گوستاو از این سنت خانوادگی پیروی کرد. هنگامی که در
از این سنت خانوادگی پیروی کرد. هنگامی که در کالج سلطنتی موسیقی (RCM) تحصیل می‌کرد، با ایزوبل هریسون آشنا شد که در یکی از گروه‌های کر آماتوری که او رهبری می‌کرد آواز می‌خواند. او بلافاصله جذب او شد و در ۲۲ ژوئیه ۱۹۰۱ ازدواج کردند گوستاو هولست در حالی که تلاش می‌کرد خود را به عنوان آهنگساز معرفی کند، ابتدا به عنوان ترومبونیست ارکستر و بعداً به عنوان معلم کار کرد. در سال ۱۹۰۷ او در مدرسه دخترانه جیمز آلن در دالویچ و مدرسه دخترانه سنت پل (SPGS) در هامرسمیت، جایی که مدیر موسیقی بود، به تدریس مشغول شد. از سال
که مدیر موسیقی بود، به تدریس مشغول شد. از سال ۱۹۰۷ او به عنوان مدیر موسیقی در کالج مورلی، یک مرکز آموزش بزرگسالان در منطقه واترلو لندن، فعالیت کرد. هنگامی که ایموجن هنوز خیلی کوچک بود، خانواده از ریچموند به خانه کوچکی در نزدیکی بارنز نقل مکان کردند که آن را از یکی از اقوام اجاره کرده بودند. خاطرات اصلی ایموجن از این خانه مربوط به کار پدرش در اتاق آهنگسازی او در طبقه آخر بود که بازدید از آن ممنوع بود.
کریم سلمان (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکرخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
جلال شاکر () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
بسام شاکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
جابر شاکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الکهربا، باشگاه ورزشی الطلبه، باشگاه ورزشی الزورا، باشگاه فوتبال النفط، و باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال عراق بی، و عراق، بازی کرده‌است.
لطیف شندل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
ضیا شاؤول (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
عدی شهاب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکرخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
محمد شوکان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق، و عراق بازی کرده‌است.
هیردی سیامند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اربیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال عراق و اقلیم کردستان بازی کرده‌است.
صلاح‌الدین سیامند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اربیل و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
احمد صبحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال امانت بغداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
محمد طبره (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
شامل طبره () بازیکن فوتبال اهل عراق است.ref&gt;&lt;/ref&gt; وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
زیر تحسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
حسین علی ثجیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
محمد ثامر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
کاظم وعل (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
فالح حسن وصفی () بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
سعدی یونس (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
علی یوسف (؛ زادهٔ در عراق) بازیکن فوتبال اهل عراق است که در پست مهاجم برای باشگاه ورزشی الزورا بازی می‌کند.
اعتراضات ١۴٠٢ ایران شامل تجمع‌ها و اعتراضات در اشکال گوناگون در ایران است که در سال ۱۴۰۲ رخ داده‌اند. منشأ این اعتراضات مشکلات اقتصادی، رخدادهای اجتماعی، قومی، مذهبی، سیاسی، فرهنگی و عدم پاسخگویی به خواسته‌های اقشار مختلف مانند دانشجویان، معلمان، کارگران، بازنشستگان، زنان، مردان، نوجوانان، جوانان، سالمندان و... هست که به صورت تجمع‌های مسالمت‌آمیز و اعتراض انجام می‌شوند.هدف اعتراضات ملت ایران تشکیل حکومتی براساس علوم انسانی و سکولاریسم است شروع اعتراضات با مرگ مهسا امینی توسط گشت ارشاد شروع شد و تا چند ماه
مهسا امینی توسط گشت ارشاد شروع شد و تا چند ماه قبل از آغاز سال ۱۴۰۳ ادامه داشت. اعتراضات صنفی/کارگری. هنرمندان و نویسندگان. ۱۷ مرداد. به رغم مراجعات خانواده شاکر بوری نهادهای امنیتی و قضایی از دادن پاسخی روشن به آنها خودداری کرده‌اند. بعد از بازداشت مهدی اعتمادسعید در ۱۹ خرداد، همچنان وضعیتش برای همکاران و خانواده مبهم است. مهدی اعتمادسعید از زمان بازداشت تاکنون به وکیل دسترسی نداشته‌است. محمد صادقی، بازیگر معترض، هم که ۲۵ تیرماه در تهران بازداشت شده همچنان در بازداشت است. از طرف دیگر، حبیب موسوی، شاعر و
در بازداشت است. از طرف دیگر، حبیب موسوی، شاعر و نویسنده، روز ۹ مردادماه توسط اداره اطلاعات سپاه گرگان بازداشت شده و به زندان امیرآباد این شهر منتقل شده‌است. ۷ شهریور. انجمن قلم آمریکا، دستگیری مهدی یراحی خواننده و آهنگساز معترض را بازتابی از «سرکوب وحشیانه آزادی بیان توسط جمهوری اسلامی ایران» دانست. ۵ مهر. کانون کارگردانان سینمایی ایران طی صدور بیانیه‌ای خواستار آزادی لیلا نقدی‌پری طراح صحنه و لباس گردید. این کانون با توجه به اینکه ۱۰ روز از بازداشت این هنرمند می‌گذرد، نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی نمود.
می‌گذرد، نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی نمود. همچنین کانون کارگردانان سینمای ایران در ادامه افزود: «کنار همکاران صنفی خود ایستاده‌ایم.» ۲۶ مهر. پیکرهای داریوش مهرجویی، کارگردان نامدار ایران و همسرش وحیده محمدی فر که شامگاه۲۲ مهرماه به شکل فجیعی در ویلای خود در کرج به قتل رسیدند، در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران دفن شدند. تعداد زیادی از مردم و هنرمندان در این مراسم شرکت کردند. در این برنامه سینماگرانی مانند مسعود کیمیایی، مانی حقیقی و جعفر پناهی، بهمن فرمان‌آرا، داریوش فرهنگ، احمدرضا درویش و همچنین نسرین
داریوش فرهنگ، احمدرضا درویش و همچنین نسرین ستوده وکیل معترض زندانی شرکت داشتند. شرکت‌کنندگان در اعتراض به قتل هولناک این دو هنرمند علاوه بر شعار «مرگ بر قاتلان»، شعارهای ضدحکومتی از جمله «مرگ بر دیکتاتور»، «مرگ بر خامنه‌ای» نیز سر دادند. ۳ آبان. محمد مهدی اسماعیلی وزیر ارشاد ممنوع‌الکار شدن بیش از ده بازیگر زنِ معترض و مخالف حجاب اجباری را تایید کرد. وی گفت ما پیش از این نیز اعلام کردیم که حجاب زدن برای زنان قانون است و ما قانون را اجرا می‌کنیم... کار کردن برای کسانی که قانون را اجرا نمی‌کنند امکان‌پذیر
برای کسانی که قانون را اجرا نمی‌کنند امکان‌پذیر نیست.» ۵ آبان. به دنبال تایید رسمی ممنوع‌الکار شدن تعدادی از بازیگران زن مخالف حجاب اجباری توسط وزیر ارشاد جمهوری اسلامی، تعدادی از هنرمندان سرشناس به این تصمیم حکومتی اعتراض کردند. رضا کیانیان، بازیگر سابقه دار سینما و تئاتر ایران در اینستاگرام خود نوشت: «قدر و اندازه هنرمندان را مردم هستند که تعیین می‌کنند. هنر و هنرمند را نمی‌توان با دیکته‌کردن از بالا تعیین کرد.» کتایون ریاحی یکی از بازیگران نوشت: «شرافتم اجازه کار در سینمای امروز را نمی‌دهد. شما کی
اجازه کار در سینمای امروز را نمی‌دهد. شما کی باشید؟!» ۶ آبان. ترانه علیدوستی یکی از بازیگران سینما که سال گذشته در پی حمایت از معترضان دستگیر شد نوشته است که دیگر تمایلی به بازی در فیلم ندارد. وی در ادامه نوشت: «من پارچه‌ای که خواهرانم را کشت برای فیلم‌های شما به سر نمی‌کنم… چون از آن حجاب اجباری که بر سر ما می‌گذارید… هنوز دارد خون می‌چکد.» ۶ آذر. به‌دنبال انتشار یک آهنگ مشترک به مناسبت روز جهانی منع خشونت علیه زنان،‌ صبا کمالی و سحر زکریا بازیگران سینما و تلویزیون و دانیال مقدم، خواننده، به دادسرای فرهنگ
تلویزیون و دانیال مقدم، خواننده، به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شدند. ۱۳ آذر. توماج صالحی به زندان دستگرد اصفهان انتقال یافت. وی ۲۷ آبان‌ پس از تحمل ۲۵۲ روز زندان انفرادی به قید وثیقه آزاد شد، اما تنها ۱۲ روز بعد، پس از شرح شکنجه شدنش در زندان، مجددا با ضرب‌ و شتم بازداشت شد. ۵ دی. روزنامه «اعتماد» خبر داد که عکاسان ورزشی زن تهدید شده‌اند که نباید از آستین بالا زده شده و موهای بیرون زده زنان عکس بگیرند. در صورت انجام این کار حق انتشار عکس را ندارند. در همین رابطه عکس‌های گرفته شده، توسط فدراسیون فوتبال با
رابطه عکس‌های گرفته شده، توسط فدراسیون فوتبال با دقت چک می‌شود. ۱۶ بهمن. زینب موسوی، کمدین ایرانی و خالق شخصیت «امپراطور کوزکو»، جهت اجرای حکم زندان احضار شد. وی در آبان امسال، دستگیر شده بود. قبلا زینب موسوی اعلام کرده بود که در دوران بازداشتش ۲۵ روز در انفرادی بوده و سپس به دو سال زندان محکومش کردند. استادان دانشگاه. ۱۲ فروردین. چند تن از استادان دانشگاه هنر تهران به نام‌های محمدحسین عماد، حمید شانس، ایمان افسریان، پویا آریان‌پور، بیژن غنچه‌پور و رسول اکبرلو که در رشته مجسمه‌سازی در این دانشگاه تدریس
اکبرلو که در رشته مجسمه‌سازی در این دانشگاه تدریس می‌کردند به دلیل حمایت از اعتراضات اخراج شدند. ۳۱ تیر. شوراهای صنفی دانشجویان کشور گزارش کرد که «محمد سلطانی و مهدی مطیع، از استادان دانشکده الهیات و معارف دانشگاه اصفهان، توسط «هیئت انتظامی استادان و رئیس این دانشگاه تعلیق شده‌اند.» این استادان دانشگاه در حالی تعلیق شده و حقوق آنها نیز قطع شده‌است که هنوز به اتهاماتشان رسیدگی نیز نشده و هیچ حکم قضایی یا انتظامی برای آنها صادر نشده‌است. ۱۴ مرداد. بنابر گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، به موازات موج اخراج
شوراهای صنفی دانشجویان کشور، به موازات موج اخراج و تعلیق کردن دانشجویان معترض، شماری از استادان در دانشگاه‌های باهنر کرمان، دانشگاه تهران و دانشگاه بهشتی، تحت عنوان «قطع همکاری» اخراج یا تعلیق شده‌اند. ۲ شهریور. به گزارش روزنامه اعتماد از دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد تاکنون ۱۵۷ استاد دانشگاه در ایران اخراج شده‌اند. به گفته این روزنامه، از سال ۱۳۸۵ تا امروز به صدها استاد به اتهام این که نگرشی سکولار داشته یا منتقد حکومت بوده‌اند، حکم اخراج، ممنوعیت موقت یا دائم از تدریس و بازنشستگی اجباری داده
موقت یا دائم از تدریس و بازنشستگی اجباری داده شده‌است. ۶ شهریور. دربارهٔ اخراج استادان دانشگاه، به‌جای وزارت علوم، وزارت کشور جمهوری اسلامی بیانیه داد و نوشت: «اخراج استادان حامی اعتراضات وظیفهٔ انقلابی وزارت علوم بود.» یکی از استاد دانشگاه دلیل اخراج خود را «مواضع به‌حق» خود در حمایت از معترضان اعلام نمود. آمنه عالی، استاد سرشناس دانشگاه علامه طباطبایی طی نامه سرگشاده‌ای بر موضعگیری‌های خود در زمان سرکوب، بازداشت و تعلیق دانشجویان و حمله به مدارس و تهدید دانش‌آموزان تأکید نموده و اضافه کرده‌است که ما
دانش‌آموزان تأکید نموده و اضافه کرده‌است که ما معلم‌ها نمی‌توانیم و نباید مطیع و پیرو حکومت‌ها باشیم. یکشنبه پنجم شهریور نیز «کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران» با صدور بیانیه اعتراضی، نسبت به «مداخله مخرب» دوایر دولتی، امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی در سیستم آموزش و دانشگاه‌ها هشدار داد. ۶ شهریور. کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیه‌ای در اعتراض به اخراج استادان دانشگاه، نسبت به تنگ‌تر شدن حلقه سرکوب دانشگاه و تکرار فاجعه دهه ۶۰ دانشگاه‌ها هشدار داد. در این بیانیه با اشاره به اینکه در هفته‌های اخیر
در این بیانیه با اشاره به اینکه در هفته‌های اخیر ده‌ها استاد دانشگاه از کار اخراج شده‌اند، تأکید شده که این اخراج‌ها که با شیوه‌ها و بهانه‌های گوناگون صورت گرفته‌است، به‌طور آشکار ادامه سرکوب روزافزون دانشگاه‌ها است. ۸ شهریور. برنامه دولت رئیسی برای جذب ۱۵۰۰ تن از نیروهای سهمیه‌ای برای جایگزین‌سازی با استادان اخراجی، ضربه کشنده‌ای به پیکره نهاد علمی کشور وارد می‌کند. این ضربه تنها با کودتای فرهنگی در سال۵۹ قابل قیاس می‌باشد ۹ شهریور. داریوش رحمانیان استاد دانشگاه می‌گوید: «مفهوم و تعبیر مثلاً اسلامی کردن
دانشگاه می‌گوید: «مفهوم و تعبیر مثلاً اسلامی کردن دانشگاه … چیزی جز آب در هاون کوبیدن نیست و هزینه‌های سنگین روی دست کشور گذاشته چون علم و… دانش بشری، در ذات خودش سکولار است. به گفته وی: «در همین دانشکده خود ما، استادان بسیار سزاوار و شایسته‌ای هستند که فخر دانش ایرانند اما همچنان در وضعیت تعلیق و اخراج قرار دارند. همچنین روزنامه اعتماد ۹ شهریور، نوشت که نام ۵۲ نفر دیگر از استادانی که از شهریور ۱۴۰۰ تا ۸ شهریور امسال، از کادر آموزش عالی اخراج شده‌اند، به فهرست قبلی استادان اخراجی منتشر شده در این روزنامه،
قبلی استادان اخراجی منتشر شده در این روزنامه، اضافه شده‌است. ۱۴ شهریور. مهام میقانی، استاد دانشکده هنرهای نمایشی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران از این دانشگاه اخراج گردید. خبر گزاری هرانا قبلاً اسامی و هویت ۲۷ تن دیگر از اساتیدی که از دانشگاه اخراج، تعلیق یا با منع تدریس روبرو شده‌اند را به نام‌های وحید عیدگاه، جواد بشری، میلاد عظیمی، لیلی ورهرام، قاسم عزیزی، حسین مصباحیان، آرش بیدالله خانی، شیرزاد آزاد، آذین موحد، مهدی مطیع، محمد سلطانی، مسعود علیا و امیر مازیار، سمیه سیما، بهروز چمن آرا و سارا ملکان،
مازیار، سمیه سیما، بهروز چمن آرا و سارا ملکان، محمدرضا نظری نژاد، رهام افغانی، علی شریفی زارچی، داریوش رحمانیان، حمیده خادمی، آمنه عالی، مهدی خویی، عزیز شفیعی زرقانی، بهارک اختردانش، محمدمهدی علومی، راحله علی مراد زاده، را جمع‌آوری کرده‌است. ۱۸ شهریور. دوازده تشکل صنفی هنرمندان ایران شامل جامعه مهندسان معمار ایران، انجمن عکاسان ایران، انجمن هنرمندان سفال‌گر، و انجمن تصویرگران خانه تئاتر، خانه سینما، خانه موسیقی ایران، انجمن خوش‌نویسان ایران، انجمن شاعران ایران، انجمن هنرمندان نقاش ایران، انجمن هنرمندان
ایران، انجمن هنرمندان نقاش ایران، انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران، انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، طی یک نامه سرگشاده، با اعتراض به فضای امنیتی در دانشگاه‌ها، خواستار توقف رفتارهای خشونت‌آمیز حکومتی، لغو کلیه احکام تعلیق، تبعید و محرومیت از تحصیل صادره شده بر ضد دانشجویان، توقف اخراج استادان دانشگاه و بازگشت استادان اخراجی به دانشگاه‌ها» شدند. ۱۹ شهریور. غلامرضا نوری قزلجه، رئیس فراکسیون مستقلین مجلس، شخص ابراهیم رئیسی را مسئول اخراج استادان دانشگاه‌ها دانست. او تحولات کنونی به منظور پاکسازی دانشگاه‌ها را
او تحولات کنونی به منظور پاکسازی دانشگاه‌ها را خلاف روح قانون اساسی و خودکشی فرهنگی دانست. وی ایدئولوژیزه کردن دانشگاه‌ها را قتلگاه و پایان مسیر علم دانست که محصول آن چیزی جز بسته شدن مسیر پیشرفت و تحولات بنیادین علمی نخواهد بود. ۲۱ شهریور. ده‌ها چهره دانشگاهی در خارج ایران طی انتشار بیانیه‌ای تحت عنوان «بیانیه همبستگی با جامعه دانشگاهی ایران»، موج جدید تهدیدها، فشارها و اخراج‌ها در دانشگاه‌های ایران را محکوم نمودند. امضاکنندگان در این بیانیه نوشته‌اند که: «حکومت به دنبال هر بحران بزرگ سیاسی به سراغ
که: «حکومت به دنبال هر بحران بزرگ سیاسی به سراغ دانشگاه می‌رود و بر شدت برخوردهای امنیتی و فشار خود به استادان و دانشجویان معترض اضافه می‌کند». آنها این «اعمال نظارت ایدئولوژیک» حکومت بر دانشگاه را ناقض اصول و معیارهای آکادمیک به رسمیت شناخته‌شده در جهان امروز دانسته‌اند. ۲۰ مهر. از آغاز مهر سال جاری ۳۲ هزار استاد حق‌التدریس از دانشگاه آزاد اخراج و ۲۰ هزار دانشجوی ترم اول یا دوم مقطع دکتری همان دانشگاه جایگزین آنها شدند. بنا بر گزارش رسانه‌ها جایزه دانشجویان دکتری که بر کرسی استادی قرار گرفته‌اند، پرداختن
دکتری که بر کرسی استادی قرار گرفته‌اند، پرداختن شهریه کمتر است. لازم به توضیح است که اخراج ۳۲ هزار استاد دانشگاه بدون اطلاع‌ قبلی و در شرایطی انجام شده است که بعضی از آنها گفته‌اند که فرصت شغلی جدیدی ندارند، چرا که بعد از یک یا دو دهه تدریس در این دانشگاه، اکنون از سقف سنی استخدام در هیئت علمی دانشگاه‌ها یا سایر نهادهای دولتی رد شده‌اند و تنها منبع درآمدشان یعنی دانشگاه را از دست داده‌اند. ۲۴ مهر. مهشید گوهری، استاد دانشگاه فردوسی مشهد در رشته ادبیات، به فرمان هیئت رئیسه دانشگاه از دانشگاه اخراج گردید. با
هیئت رئیسه دانشگاه از دانشگاه اخراج گردید. با احتساب مهشید گوهری از اواخر تیرماه تاکنون، دستکم سی و شش تن از استادان منتقد از جمله لیلی ورهرام، قاسم عزیزی، حسین مصباحیان، آرش بیدالله خانی، شیرزاد آزاد، آذین موحد، مهدی مطیع، محمدرضا نظری نژاد، رهام افغانی، علی شریفی زارچی، داریوش رحمانیان، حمیده خادمی، آمنه عالی، سمیه سیما، بهروز چمن آرا، سارا ملکان، مهام میقانی، محمد سعادتی، مهدی خویی، عزیز شفیعی زرقانی، بهارک اختردانش، محمدمهدی علومی، راحله علی‌ مراد زاده، وحید عیدگاه، جواد بشری، میلاد عظیمی، محمد سلطانی،
وحید عیدگاه، جواد بشری، میلاد عظیمی، محمد سلطانی، مسعود علیا، امیر مازیار، آرمیتا سراج زاهدی، دو تن از استادان دانشگاه تهران، محسن برهانی، علی اصغر خدایاری و آرمان ذاکری در دانشگاه‌های مختلف کشور از تدریس بر کنار شده و یا با محدودیت‌هایی مواجه شده‌اند. همه این استادان دانشگاه سابقه همراهی با اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ را دارند. ۷ آبان. کانال دانشجویان متحد گزارش کرد که علی احمدی، استاد دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه اخراج شده است و بعد افزود که: «سیل اخراج استادان» در شرایطی ادامه دارد که طی ماه‌های گذشته نیز
در شرایطی ادامه دارد که طی ماه‌های گذشته نیز استادان دیگری مانند مرتضی مردیها، حمیده خادمی، مهدی خویی، آرمین امیر و آمنه عالی» از دانشگاه علامه اخراج شده‌اند. همچنین رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران طی حکمی زهرا احمدی‌نژاد، استاد این دانشگاه را به دلیل امضای چند بیانیه اعتراضی، «تعلیق» نمود. در «تفهیم اتهام» به زهرا احمدی‌نژاد «امضای شش نامه و بیانیه» آمده است که از جمله آنها، امضای بیانیه «اعتراض به حملات زنجیره‌ای و سازمان‌یافته به مدارس دخترانه»، «نامه حمایت از اعتراضات قانونی دانشجویان»، امضای «بیانیه
از اعتراضات قانونی دانشجویان»، امضای «بیانیه حمایت از استادان دانشگاه شریف»، اعتراض به «برخورد، اخراج و تعلیق دانشجویان معترض» و... بوده است. ۱۴ آبان. بهروز چمن‌آرا، عضو اخراج شده هیئت علمی دانشگاه کردستان که اخراجش در آستانه سالگرد کشته شدن مهسا امینی و اعتراضات سراسری خبرساز شد، در خصوص اینکه «حکومت در خاموش کردن دانشگاه‌ها ناکام است» گفت: «فضای دانشگاه‌ها بسیار شکننده است و اگر چه حاکمیت توانسته سکوتی را حکم‌فرما کند، اما معتقدم که این وضعیت نمی‌تواند استمرار یابد، زیرا در ایران، دانشگاه به‌طور سنتی و
یابد، زیرا در ایران، دانشگاه به‌طور سنتی و تاریخی محلی و مکانی است برای تمرین آزادی.» ۲۰ آذر. رئیس دانشگاه آزاد اسلامی تایید کرده‌است که دست‌کم «۱۸ هزار» استاد این دانشگاه از کار برکنار و دانشجویان جایگزین آنها شده‌اند. حذف استادان و کارکنان «غیرهمسو» با سیاست‌ها و ایدئولوژی حاکم بر جمهوری اسلامی، از سال ۵۸ و به دستور خمینی با عنوان «انقلاب فرهنگی» و «پاکسازی انقلابی» کلید خورد و در دهه‌های اخیر بارها این روند در اشکال مختلف تکرار شده است. ۸ دی. علیرضا آزاد استاد الهیات دانشگاه فردوسی مشهد که از دانشجویان
استاد الهیات دانشگاه فردوسی مشهد که از دانشجویان معترض حمایت میکرد از دانشگاه اخراج شد. او در شبکه اجتماعی نوشت: «پس از ۲۶ سال تحصیل و تدریس در دانشگاه فردوسی دستور رسید که خانه‌ام را ترک کنم.» در پی فشارهای حکومتی و «احضار و بازجویی» اکبر جعفری، استاد فیزیک دانشگاه شریف و از استادانی که از دانشجویان معترض حمایت میکرد، اخیرا مجبور به استعفا گردید. ۲۰ دی. شاهین غفوری استاد دانشگاه آزاد قروه، اخیرا به دلیل انتشار مطالبی در فضای مجازی بازداشت شده است. ۲۷ دی. بنابر گزارش خبرنگاران در شبکه‌های اجتماعی، در ادامه
گزارش خبرنگاران در شبکه‌های اجتماعی، در ادامه فشار بر استادان دانشگاه، آبتین گلکار، استاد دانشگاه و مترجم سرشناس ادبیات روسی و از منتقدان وضع موجود دانشگاه‌ها، که در گذشته نیز به خاطر موضعگیری‌هایش با حراست دانشگاه‌ برخورد داشته است، از کرسی استادی دانشگاه تربیت مدرس استعفا داد. ۱۰ بهمن. بر اساس گزارش رسانه‌ها، تینا دلجو، مدرس دانشگاه و دانشجوی دکترای علوم سیاسی بازداشت و برای اجرای یک سال محکومیت خود به زندان لاکان رشت انتقال یافت. وی در آذرماه امسال به اتهام "تبلیغ علیه جمهوری اسلامی ایران" به یک سال حبس
"تبلیغ علیه جمهوری اسلامی ایران" به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود. ۱۷ بهمن. درادامه تعلیق یا اخراج استادان دانشگاه از عضویت در هیئت علمی، به علت حمایت کردن از دانشجویان معترض، احمد شکر چی استاد جامعه‌شناسی دانشگاه بهشتی در تهران اخراج شد و او خبر داد که دانشگاه لغو قرارداد تدریس وی را لغو کرده است. وکلا و حقوقدانان. هیئت مدیره کانون وکلای البرز تصویب نمود که این کانون روز دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۲ در واکنش به رویه فعلی قانون‌گذاری در خصوص این نهاد مستقل و جلب توجه نمایندگان مجلس، تعطیل خواهد بود. این اعتصاب
توجه نمایندگان مجلس، تعطیل خواهد بود. این اعتصاب یک‌روزه در عکس‌العمل به عملکرد نمایندگان مجلس و تصویب «مقرره جدیدی در رابطه با کانون وکلا می‌باشد. ۴ شهریور. جمعی از وکلای دادگستری در اعتراض به مصوبات اخیر مجلس مبنی بر تبعیت کانون وکلا از مصوبات هیئت مقررات‌زدایی وزارت اقتصاد، در مقابل ساختمان شورای نگهبان تجمع اعتراضی برپا کردند. آنها خواهان رد این مصوبه از سوی شورای نگهبان شدند. پیش از این نیز گروه‌هایی از وکلای دادگستری در استان‌های یزد، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری و
خراسان جنوبی، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری و آذربایجان غربی روز پنجشنبه ۲ شهریور در اعتراض به این مصوبه مجلس در مقابل ساختمان کانون وکلای این استان‌ها، تجمع‌های اعتراضی برپا کرده بودند. ۲۵ مهر. صالح نیکبخت، وکیل پایه یک دادگستری، وکیل پرونده مهسا امینی و داشتن وکالت بسیاری از پرونده‌های زندانیان و متهمان سیاسی از جمله مسعود نیکخواه، جعفر پناهی و اسکندر لطفی، به دلیل عدم پذیرش نظریه پزشک قانونی در مورد علت مرگ مهسا امینی توسط دادگاه انقلاب تهران، به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی
تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم گردید. ۱۶ دی. یکی از اعضای کانون وکلای مرکز، به نام نیلوفر سادات هاشمیان اهل سمنان به علت انتقاد از برگزاری مراسم سال‌مرگ قاسم سلیمانی، توسط نیروهای امنیتی مربوط به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران جمهوری اسلامی بازداشت شد. ۲۷ دی. بر اساس گزارش شبکه اجتماعی، خسرو علیکردی، وکیل بعضی از خانواده‌های معترض دادخواه و زندانیان سیاسی به مدت دو سال از کار وکالت محروم شده است. واکنش‌ها. ۲ بهمن. گروهی از کارشناسان سازمان ملل متحد با نزدیک شدن به «روز جهانی وکلای در
ملل متحد با نزدیک شدن به «روز جهانی وکلای در معرض خطر» بیانیه‌ای منتشر کردند. آنها در این بیانیه در مورد وکلای معترض ایرانی نوشته‌اند: «زنان و مردان شجاع حرفه وکالت در ایران هدف ارعاب و آزار و اذیت از قبیل دستگیری مستبدانه و محرومیت از شغل وکالت... قرار گرفته‌اند» و دست‌کم ۶۶ نفر از آنان از زمان شروع اعتراضات شهریور ۱۴۰۱ تا کنون بازداشت شده‌اند. روزنامه‌نگاران. ۲۰ فروردین. از بازداشت نیلوفر حامدی روزنامه‌نگار معترض بازداشت شده، ۲۰۰ روز گذشته اما همچنان وی در بازداشت «موقت» به‌سر می‌برد و پرونده او بلاتکلیف
بازداشت «موقت» به‌سر می‌برد و پرونده او بلاتکلیف است. قبلاً جایزه بین‌المللی مطبوعات را انجمن «روزنامه‌نگاران کانادایی حامی آزادی بیان»، به دلیل شجاعت و حقیقت‌گویی در گزارش‌دهی، به‌طور مشترک به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار زندانی در ایران اعطا کرده بود. ۱۲ اردیبهشت. نیلوفر حامدی، خبرنگار روزنامه شرق، الهه محمدی خبرنگار روزنامه هم‌میهن و نرگس محمدی، روزنامه‌نگاران زندانی، به عنوان برندگان جایزه جهانی آزادی مطبوعات یونسکو، گیلرمو کانو ۲۰۲۳ معرفی شدند. ۱۳ اردیبهشت. در گزارش جدید سازمان گزارشگران
شدند. ۱۳ اردیبهشت. در گزارش جدید سازمان گزارشگران بدون مرز، ایران یکی از بزرگ‌ترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران توصیف شده‌است. در این گزارش آمده‌است که روزنامه‌نگاران در ایران همیشه با خطر «بازداشت، بازجویی، حبس، زیر نظر بودن، اذیت و آزار و تهدید» مواجه هستند. بیش از ۷۰ روزنامه‌نگار که بسیاری از آن‌ها زن هستند در جریان اعتراضات بازداشت شدند. مدیرکل یونسکو نیز با اشاره به تهدیدهای زنان روزنامه‌نگار به دلیل تعهد آنها به حقیقت، ادای احترام کرد. در رتبه‌بندی سازمان گزارشگران بدون مرز در روز جهانی آزادی