payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در خط کوفی، بکار برد. و برای آن اصول و قاعده‌ای ترتیب داد که به مراتب از خط مسند آسانتر بود. بدین ترتیب ابراهیم سجزی مخترع خط معقلی به شمار می‌رود. یوسف سجزی سیستانی مخترع خط جلیلی. وی برادر ابراهیم سجزی است که او نیز از دانشمندان معروف سیستان در اوایل اسلام بود وی از خط معقلی دو خط دیگر به نام جلیلی و ثلفثین اختراع نمود که به نوشته ابن ندیم قلم جلیلی پدر تمام اقلام و خطوط اسلامی است که هر کس توانایی نوشتن آن را ندارد. وی علاوه بر دو قلم مذکور، دو قلم دیگر نیز از خط معقلی استخراج کرد و یکی را دیباج و دیگر
نیز از خط معقلی استخراج کرد و یکی را دیباج و دیگر را سجلات نام نهاد. ابو داوود سجستانی. ابو داوود سجستانی، وی زاده‌ی سال ۲۰۲ هجری قمری و درگذشته به سال ۲۷۵ ه‍.ق می‌باشد. بنا به گفته‌ی ابن ندیم، نام اصلی او سلیمان بن اشعث بن اسحاق بن بشیر شداد است. این فقیه و دانشمند سیستانی، کتب متعددی در فقه، تفسیر و حدیث نگارش نموده‌ است که مشهورترین آن حدیث السنن است که مشتمل بر پانصد هزار حدیث که چهار هزار و هشتصد حدیث فقط دربارهٔ فقه و تشریع در آن آمده‌ است. دهخدا در لغت نامه و در خصوص وی چنین می‌نویسد. سلمان بن اشعث
نامه و در خصوص وی چنین می‌نویسد. سلمان بن اشعث بن اسحاق بن بشیر، مشهور به ابو داوود، پیشوای اهل حدیث است. ابو سلیمان محمد بن طاهر بن بهرام سجستانی از بزرگ‌ترین فلاسفه و منطقیون سده چهارم هجری ایرانی است. برخی از کتبی که نگارش آنها به سجستانی نسبت داده شده‌است به شرح زیر است. ابو یعقوب محمد سگزی. یعقوب بن احمد سگزی، معروف به بندانه درگذشته به سال ۳۳۱ هجری قمری، از دانشمندان سیستانی سده چهارم هجری است. مشهورترین کتاب وی کشف المحجوب است که از کتاب‌های فلسفی آن زمان به شمار می‌رفته است. این کتاب شامل هفت مقاله
زمان به شمار می‌رفته است. این کتاب شامل هفت مقاله در مورد توحید و به زبان فارسی دری نوشته شده‌ است. دکتر ذبیح‌الله صفا در کتاب ادبیات ایران و در خصوص موضوع و محتوی کتاب کشف المحجوب چنین آورده است. موضوع این کتاب حکمت است که شامل هفت اصل است که هر اصل و مقالت به چند جستار توحید، خرد، نفس، طبیعت، موجودات روی زمین، نبوت و معاد می‌باشد. ابوحاتم سجستانی. سهل بن محمدبن عثمان بن یزید سجستانی، معروف به ابوحاتم سجستانی از بزرگان علم و ادب، فقه، حدیث و لغت دوران خویش در سیستان بوده است. وی از شاگردان ابوزید بلخی و
در سیستان بوده است. وی از شاگردان ابوزید بلخی و ابو عبیده و اخفش بوده است.. ابوحاتم نویسنده کتب بسیاری در علم صرف و نحو لغت و شعر است. از شاگردان وی نیز به محمد بن جریر طبری می‌توان اشاره نمود که علم حدیث را نزد ایشان فرا گرفته است. ابو سعید سجزی (ستاره شناس و ریاضی‌دان). ابوسعیداحمدبن عبدالجلیل سجزی، (وفات:۴۱۴ ه‍.ق) ستاره‌شناس و ریاضی‌دان بزرگ و نامدار ایرانی سده چهارم هجری است که با ابو جعفر احمد ابن محمد صفاری و عضدالدوله معاصر و از اهالی سیستان بوده و در خراسان و شیراز زیسته‌ است. ابوسعید سجزی از
و در خراسان و شیراز زیسته‌ است. ابوسعید سجزی از دانشمندانی است که زیج مأمونی را بنیاد کرد و همچنین برای مأمون خلیفه عباسی، رصد خانه‌ای احداث نمود. وی دور کره زمین را محاسبه نمود. به طوری که تفاوت آن با محاسبات کنونی فقط چند متر اختلاف دارد. ابوریحان بیرونی دربارهٔ این اسطرلاب می‌گوید: «از ابوسعید سجزی، اسطرلابی از نو واحد بسط دیدم که شمالی و جنوبی مرکب نبود و آن را اسطرلاب زورقی نامند و او را به جهت آن تحسین نمودم.» ابو سلیمان محمد سجستانی. ابو سلیمان محمد بن طاهر بن بهرام سجستانی از بزرگ‌ترین فلاسفه و
بن طاهر بن بهرام سجستانی از بزرگ‌ترین فلاسفه و منطقیون سده چهارم هجری ایرانی است. برخی از کتبی که نگارش آنها به سجستانی نسبت داده شده است به شرح زیر است. ابوسلیمان سجستانی. محمد بن طاهر بن بهرام سِجِستانی (سیستانی)، نامور به «منطقی»، اندیشمند، فرزانه (فیلسوف) و باورنگار سده چهارم هجری قمری است. ابوسلیمان بین دوره فارابی و شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا می‌زیسته‌ است. از تاریخ درست زادروز او آگاهی در دست نیست، حتی ابن ندیم که از شاگردان او بوده نیز زادروز او را نگفته است. دانشنامه ایران و اسلام تاریخ تقریبی زادروز
است. دانشنامه ایران و اسلام تاریخ تقریبی زادروز او را ۲۹۱ خورشیدی (۳۰۰ ق) دانسته است. او در سیستان زاده شده است، اما پیشینه زندگی دانشی‌اش را در بغداد سپری کرد. او در سیستان از پشتیبانی امیر ابوجعفر بانویه (درگذشته ۳۴۱ خورشیدی – ۳۵۲ ق) از نوادگان یعقوب لیث صفاری که فرمانروای دست‌نشانده سامانیان بود و همچنین از پشتیبانی عضدالدوله دیلمی (درگذشته ۳۶۱ خورشیدی – ۳۷۲ ق) در بغداد برخوردار بود. ابوسلیمان در سیستان به فراگیری دانش‌های پایه پرداخت و در بغداد پژوهش‌های خود را دربارهٔ فلسفه یونان کامل کرد. ابوسلیمان
خود را دربارهٔ فلسفه یونان کامل کرد. ابوسلیمان یکی از مهم‌ترین اندیشمندان دوران اسلامی است. ویژگی بارز او تنها بودن و سرنوشت تیره و تلخ اوست. با وجود این خانه او در بغداد دیدارگاه و جایگاه چند تن از نخبه‌ترین دانشمندان و فرزانگان آن زمان بوده است. مفاهیم فلسفی که از ابوسلیمان به دست ما رسیده است با رای‌های نوافلاطونیان پیوند جداناشدنی دارد و به گفته ابوحیان توحیدی، حاضران مجلس او هم بر سر این گفته‌ها اتفاق نظر داشتند. از مباحثی که این گروه آن را می‌پسندیدند، یکی رابطه نفس و بدن بوده است و دیگری رابطه خدا
یکی رابطه نفس و بدن بوده است و دیگری رابطه خدا با جهان. ابوسلیمان در میان رای‌ها ش گونه‌ای عرفان عقلی را رواج می‌داد. این حرکت معرفت‌شناختی با تهذیب اخلاقی آغاز می‌شده و با اشراق فکری به اوج می‌رسیده‌است. علم و منطق را نزد ابوبشر متی بن یونس منطقی نصرانی و ابوزکریا یحی بن عدی منطقی، تحصیل کرده است. او بعضی از رسائلش را به نام عضدالدوله دیلمی نگارش کرده است. از شاگردانش هم می‌توان به ابوحیان توحیدی حکیم و نویسنده اشاره کرد. جوئل.ل.کرمر (joel.l.kremer) از دانشمندان غربی عصر حاضر در کتابی تحت عنوان «فلسفه در
غربی عصر حاضر در کتابی تحت عنوان «فلسفه در عصر نوزایش اسلامی» می‌گوید: "ابوسلیمان سجستانی (سیستانی) نقش بسیار زیادی در انتقال میراث فرهنگی یونان باستان در گستره فرهنگی ایرانی و اسلامی داشته‌ است".رسالات سه‌گانه(در انتهای صوان الحکمة) او را جوئل کرمر در کتاب خود به انگلیسی ترجمه کرده و منتشر نموده در ایران جناب آقای محمد سعید حنایی کاشانی مترجم کتاب کرمر آنها را با مطابقت با نسخه عربی منتشر کرده است و در اختیار قرار داده است. حسن ترجمه حنایی کاشانی توضیحات مفصلی است که به فهمیدن کمک می‌کند. نوشته‌ها. ماهیت
است که به فهمیدن کمک می‌کند. نوشته‌ها. ماهیت محرک اول بحث میکند و نتیجه میگیرد که محرک اول در فیزیک تا دورترین نقطه محیط محرک است اما متفاوت با محرک در متافیزیک است که اصل نهایی فراتر از تمام اشکال است رساله فی آن الاجرام العلویه ذوات انفس الناطقه درباره عوالم بالاتر تفاوت آنها از عناصر اربعه و روح که به عنوان عامل حرکت آنها عمل می کند و باعث ارتباط آنها با محرک اول هست بحث کرده است او استدلال می کند که حرکت ویژگی ذاتی طبیعت است مشابه بیان فلاسفه آیی مانند اسکندر افرودویسی جان فیلو پتوس و ملاصدرا( همانطور
اسکندر افرودویسی جان فیلو پتوس و ملاصدرا( همانطور که در اصل حرکت جوهری او دیده می‌شود) رساله فی الکمال الخاص بنوع الانسان به بررسی رابطه بین اصل نهایی و فردی می پردازد که صلح هماهنگی در جهان را برقرار می‌کند و به عدالت حکم می راند. صوان الحکمة. مهم‌ترین اثر برجای مانده از سجستانی صوان الحکمة نام دارد. این کتاب به معرفی فیلسوفان یونانی و اسلامی و دیدگاه‌های آنان می‌پردازد. شگفت آن است که در این متن برگزیده، شرح حال خود ابوسلیمان نیز به چشم می‌خورد؛ با تعابیری که بر پایه آنها نمی‌توان این قسمت را «زندگینامه
که بر پایه آنها نمی‌توان این قسمت را «زندگینامه خود نوشت» به‌ شمار آورد. بر این اساس، به نظر می‌رسد این بخش از افزوده‌های کسی باشد که به تخلیص کتاب اصلی پرداخته‌ است. ابن حبان. ابوحاتم، محمّد بن حِبّان بُستی (۸۸۳–۹۶۵م) محدث برجستهٔ ایرانی-سجستانی بود. از استادان برجسته‌اش ابوبکر ابن خزیمه بود و ابوعبدالله حاکم نیشابوری از او روایت کرد. حاکم همچنین ذکر می‌کند که او مدتی قاضی نسا بوده و به به علوم گوناگونی مثل پزشکی، اخترشناسی و فلسفه نیز پرداخته‌ است. حاکم شگفتی خود را از این امر بیان کرده و نوشت که معمولاً
خود را از این امر بیان کرده و نوشت که معمولاً علمای حدیث به این علوم نمی‌پرداخته‌اند. همچنین ابن حبان مدتی قاضی سمرقند بوده‌ است. چند اثر برجسته از ابن حبان به‌جای مانده است. محمد بن کرام. ابو عبدالله محمد بن کرام سجستانی (زاده ۱۹۰ در زرنگ سیستان - درگذشته ۲۵۵ هـ. ق در رمله) عالم، فقیه، عارف و محدّث سده سوم و بنیانگذار فرقهٔ کرامیه بود. زندگی‌نامه. منبع اصلی دربارهٔ زندگی ابوعبدالله محمد بن کرام، شرح حال مفصّل وی در تاریخ نیشابور حاکم نیشابوری و احتمالاً تاریخ الکرامیه، نوشتهٔ هیصم بن محمد بن عبدالعزیز
تاریخ الکرامیه، نوشتهٔ هیصم بن محمد بن عبدالعزیز (متوفی ۴۶۷)، است که نسخه‌ای از کتاب اخیر در دست احمد بن محمد، مشهور به فصیحی خوافی (متوفی ۸۴۵)، بوده و اصل هیچ یک تا کنون به دست نیامده است. حریز بن عبدالله سجستانی. وی نخستین فقیه شیعی در اسلام است که شیخ توسی در رجال او را در ردیف مصنفان بزرگ شیعه بحساب آورده است. پدرش قاضی سجستان بود.
اِریترائه یا اریترای () که بعدها لیتری نیز نامیده شده، یکی از دوازده شهر ایونیایی در آسیای صغیر بود که در فاصلهٔ ۲۲ ک‌م شمال شرقی بندر سیسوس (نام امروزی: Çeşme) قرار داشت و در شبه جزیره‌ای کوچک که به خلیج اریتره می‌رسید، در فاصلهٔ برابر میان کوه‌های میماس و کوریکوس و دقیقاً روبروی جزیره خیوس قرار داشت. منابع قدیمی از شراب عالی که در این شبه جزیره تولید می‌شد، سخن گفته‌اند. اریترای به دلیل اینکه مقر ساحره‌های اریترایی بود قابل توجه بود. ویرانه‌های این شهر در شمال شهر ایلدیری در منطقه چشمه در استان ازمیر
در شمال شهر ایلدیری در منطقه چشمه در استان ازمیر ترکیه یافت می‌شود.
الناز محمدی خبرنگار و دبیر سابق گروه جامعه روزنامه هم‌میهن است. او خواهر دوقلوی الهه محمدی است. او پس از قطع همکاری با روزنامه هم‌میهن، اکنون بار دیگر به این روزنامه برگشته و در حال حاضر دبیر گروه جامعه روزنامه هم‌میهن است. دستگیری. الناز محمدی در تاریخ ۱۶ بهمن ۱۴۰۱، با دریافت احضاریه و در پی حضور در دادسرای اوین بازداشت شد. او چند روز بعد و در تاریخ ۲۳ بهمن با قرار وثیقه آزاد شد. در شهریور ۱۴۰۲ اعلام شد که او از اتهام همکاری با دولت‌های متخاصم تبرئه شده. بر اساس حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران او به دلیل
اساس حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران او به دلیل عدم احراز وقوع جرم و فقدان هرگونه دلیل و مدرک، از اتهام همکاری با دول متخاصم خارجی تبرئه شد. طبق همین حکم او به اتهام اجتماع و تبانی به سه سال حبس محکوم شد که یک چهلم آن اجرایی و مابقی به مدت پنج سال تعلیق می‌شود. محمدی در تاریخ ششم آبان ۱۴۰۲ اعلام کرد که در آن روز برای اجرای یک چهلم حبس تعلیقی و تفهیم دیگر مجازات‌های تکمیلی صادر شده، خود را به اجرای احکام زندان اوین معرفی کرده. او در مدتی بعد و در آذر همان سال اعلام کرد که مجبور شده از دبیری گروه اجتماعی
سال اعلام کرد که مجبور شده از دبیری گروه اجتماعی روزنامه‌ هم‌میهن استعفا بدهد.
تکامل زن: از قبیلهٔ مادرسالار تا خانوادهٔ پدرسالار کتابی است که توسط سوسیالیست انقلابی اهل آمریکا، اِولین رید، در سال ۱۹۷۵ میلادی منتشر شد. این کتاب دیدگاهی مارکسیستی را در مورد تاریخ زنان ارائه می‌کند و از پیشگامان فمینیسم مارکسیست محسوب می‌شود. به بسیاری از زبان‌ها ترجمه شده‌است. نویسنده در "کتاب تکامل زن"، می‌پرسد که انسان‌شناسی چه چیزی می‌تواند در مورد تکامل اجتماعی به ما بگوید؟ سپس نتیجه می‌گیرد که سازمان اجتماعی از رابطهٔ مادر و فرزند برخاسته و در ابتدا به عنوان یک سیستم قبیله‌ای مادرتباری بوده که
به عنوان یک سیستم قبیله‌ای مادرتباری بوده که تدریجاً به صورت خانواده‌های پدرسالار درآمده و شکل هنجار به خود گرفته‌است (ص. xiii). مؤلف به‌طور ویژه بر اولین سوابق جوامع «ابتدایی» (با اقتصاد مبتنی بر شکارچی-گردآورنده یا کشاورز ساده) تمرکز می‌کند (ص ۴۶۸، xviii). این جوامع تا قرن نوزدهم بسیار گسترده بودند. آن‌ها هیچ زبان نوشتاری نداشتند و نویسنده خاطرن شان می‌کند که در عرض چند سال پس از تماس با اروپایی‌ها، ساختار اجتماعی آن‌ها اغلب به‌طور اساسی تغییر می‌کرد (ص. ۱۶۲). بنابراین، او بر قدیمی‌ترین سوابق انسان‌شناسی
بنابراین، او بر قدیمی‌ترین سوابق انسان‌شناسی تکیه می‌کند و به‌ویژه به بررسی چنین آثاری که رابرت بریفالت در سال ۱۹۲۷ منتشر کرد، استناد می‌کند (ص. xv). مشاهدات اساسی او این است که چنین جوامعی حول گروهی از زنان به همراه فرزندانشان سازماندهی می‌شدند. وقتی پسران به سن معینی می‌رسیدند، معمولاً در محدوده ۶ تا ۱۰ سال، به گروهی از مردان می‌پیوستند (ص ۸۲). بنابراین، مردان برادر زنان و عموهای مادری فرزندان می‌بودند، اما به دلیل قوانین سخت‌گیرانه برون‌همسری که توسط سنت‌های مبتنی بر توتم و تابو اعمال می‌شد، پدران
سنت‌های مبتنی بر توتم و تابو اعمال می‌شد، پدران بیولوژیکی نمی‌توانستند باشند. مؤلف در ادامه می‌گوید یک تابوی دوگانه وجود داشت (ص ۲۳، ۲۰۴). روابط جنسی در گروه‌های خویشاوندی مجاز نبود. اما مردان نیز مجاز به کشتن کسی در همان گروه‌های فامیلی تعریف شده نبودند. معمولاً منع شدیدی نیز برای مردان وجود داشت که غذای زنان را بخورند و بالعکس (صص ۷۱، ۸۳، ۹۱). سیستم‌های توتم و تابو فقط در گروه‌های مشخصی از آدمخواری جلوگیری می‌کرد. با این حال، معمولاً مردان را ملزم می‌کردند که هیچ زنی یا اغلب حتی حیوانات ماده را نکشند (ص
که هیچ زنی یا اغلب حتی حیوانات ماده را نکشند (ص ۲۸۰). اولین رید استدلال می‌کند که این تابو با اعتقاد به داشتن جادوی برتر زنان اعمال می‌شد زیرا آن‌ها می‌توانستند به صورتی خارق‌العاده بچه بزایند (ص. ۱۰۸). از منظر فمینیستی، مهم‌ترین نکته ای که باید به آن اشاره کرد این است که جامعه بشری اولیه تقریباً به‌طور قطع در امتداد خطوط مادرتباری سازماندهی شده بود و افراد برعکس امروزه، پیوندهای خویشاوندان خود را از طریق مادرانشان دنبال می‌کردند. مردان معمولاً به خوبی از تولد کودک دور نگه داشته می‌شدند و ممکن بود حتی
از تولد کودک دور نگه داشته می‌شدند و ممکن بود حتی ندانند که نوزادان از کجا می‌آیند (ص. ۳۴۰). حداقل تا آنجا که به کودکان مربوط می‌شود، می‌توان این جوامع را مادرسالار توصیف کرد. زنان آنقدرها هم مردان را کنترل نمی‌کردند و آنها را از زندگی خانوادگی کنار می‌نهادند. مؤلف استدلال می‌کند که این احتمالاً برای محافظت از زنان و کودکان در برابر شکارچیان مردی بود که ممکن بود به آدم‌خواری دست زنند؛ چنان‌که در اسناد فسیلی سراسر دوران پارینه سنگی نشانه‌های آدمخواری یافت می‌شود. این روند با ظهور "انسان خردمند" از بین رفت
این روند با ظهور "انسان خردمند" از بین رفت (ص ۲۷–۲۸). از دیدگاه فمینیستی این نیز مهم است که در جوامع شکارچی-گردآورنده، زنان برای خود و فرزندانشان غذا جمع می‌کردند و به‌طور جداگانه، مردان برای خود غذا شکار می‌کردند. مطالعات اولین رید نشان می‌دهد که در بیشتر مناطق مطمئن‌ترین منابع غذایی حیوانی نبوده بلکه گیاهی بوده‌است (ص ۱۰۶). به عبارت دیگر، او می‌گوید ادعاهای رایج مردسالارانه که بنای جامعه بشری را بر پایه مهارت‌های شکار می‌دانند، معتبر نیست. تقسیم‌بندی جنسیتی مصرف غذا و همچنین جمع‌آوری غذا به این معنی بود
مصرف غذا و همچنین جمع‌آوری غذا به این معنی بود که مردان به منبع غذایی کاملاً متفاوتی نسبت به زنان و کودکان متکی بودند. ممکن است مزیت فرگشتی سازمان اجتماعی "انسان‌های خردمند" این نبوده باشد که شکار مردانه به غذای خانواده کمک می‌کرد، بلکه این بوده باشد که در سازمان جدید مردان نیازی نداشتند برای غذای خانواده رقابت نکنند. اولین رید استدلال می‌کند که نمونه‌های معتبری از حرکت جوامع از پدرسالاری به مادرسالاری وجود ندارد، اما نمونه‌های بسیاری در تاریخ و اسطوره‌شناسی از حرکت از مادرسالاری به پدرسالارانه وجود دارد؛
از حرکت از مادرسالاری به پدرسالارانه وجود دارد؛ اگرچه این روند هنوز به خوبی درک نشده‌است (ص ۱۶۶). بسیاری از جوامع مادرسالار که توسط انسان‌شناسان اولیه مورد مطالعه قرار گرفتند، به سرعت تغییر کردند و به انسان‌شناسان بعدی اجازه دادند که باور کنند که روابط پدرسالارانه یک هنجار در آن‌جای‌ها بوده‌است؛ بنابراین شواهد مادرسالاری تقریباً قبل از این که در تاریخ ثبت شوند، به فراموشی سپرده می‌شدند. همان‌طور که رید می‌گوید، ما نباید این مادرسالاری را به عنوان «بهشت گمشده» ببینیم (ص. xviii). یک نقص آشکار در ساختار
گمشده» ببینیم (ص. xviii). یک نقص آشکار در ساختار اجتماعی اولیه مبتنی بر توتم و تابو این بود که همیشه برخی از افراد را ملزم می‌کرد که خارج از گروه‌های خویشاوندی مطلوب باشند تا شرکای جنسی فراهم کنند (ص ۳۱۹، ۳۵۵، ۳۸۱). هنگامی که مردان شروع به زندگی مشترک با زنان به عنوان شوهر کردند، مسئولیت آن‌ها در در قبال پسران خواهران و مسئولیت آن‌ها در قبال فرزندان همسرشان تقسیم شد. نویسنده حدس می‌زند که این ممکن است علت قربانی‌های گسترده کودکان در بسیاری از جوامع در طلوع عصر «تمدن» باشد (صص ۴۰۳–۴). انتقال از مادرسالاری
عصر «تمدن» باشد (صص ۴۰۳–۴). انتقال از مادرسالاری به پدرسالاری شاید به بهترین وجه در اسطوره یونانی اورستس نشان داده شده‌است (ص ۴۶۰–۴). هنگامی که اورستس محاکمه می‌شود، سؤال کلیدی اولین رید این است که آیا او از گوشت و خون مادرش است، همان‌طور که در عرف مادرتباری وجود دارد، یا محصول ذریت پدرش است که در عرف پدرسالارانه بیان می‌شود. خوشبختانه در پروندهٔ اورستس، قاضی آتنا، الهه خرد، است که می‌پذیرد که او بدون مادر به دنیا آمده‌است (او از سر زئوس بیرون کشیده شده‌است)؛ بنابراین این ادعای پدرسالارانه را ثابت می‌کند
بنابراین این ادعای پدرسالارانه را ثابت می‌کند که مادر ضروری نیست؛ بنابراین اورستس از گوشت و خون پدرش بود و کشتن مادرش اشکالی نداشت. اولین رید می‌گوید بر اساس چنین منطق تمام و کمالی، حکومت قانون پدرسالارانه در یونان باستان پایه‌گذاری شد.
سایکلوپیا (نام برگرفته از اسطوره یونانی ، سایکلوپس) ، همچنین شناخته شده با اسم هولوپروزنسفالی آلوبار ، شدید ترین نوع هولوپروزنسفالی و نوعی ناهنجاری مادرزاد می‌باشد. مشخصه این بیماری ، ناتوانی مغز قدامی در دوران جنینی برای تقسیم مناسب کاسه های چشم به دو سوراخ ، می‌باشد. وقوع آن ۱ در هر ۱۶,۰۰۰ حیوان متولد شده و ۱ در هر ۲۰۰ جنین سقط شده است. پس سیکلوپیا یک آنومالی مادرزادی است که فقط یک چشم وجود دارد. این چشم در مرکز قرار دارد؛ معمولا در محلی که ریشه بینی از آنجا می باشد. بینی وجود ندارد یا به شکل یک زائده
آنجا می باشد. بینی وجود ندارد یا به شکل یک زائده بالای چشم می باشد. منابع. ترجمه از ویکی پدیای انگلیسی
جورج ملکولم استراتون (انگلیسی: George Malcolm Stratton؛ ۲۶ سپتامبر ۱۸۶۵ – ۸ اکتبر ۱۹۵۷) یک استاد فلسفه و روان‌شناسی و پژوهشگر آمریکایی بود. وی یکی از شاگردان برجسته ویلهلم وونت و از پیشگامان پژوهش ادراک در زمینه مشاهدات چشم بود. وی همچنین اولین آزمایشگاه روان‌شناسی در آمریکا را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دایر کرد. مطالعاتی که وی با استفاده از عینک‌های ویژه در مورد ادراک بینایی خود و داوطلبان به عمل آورده، دارای شهرت جهانی است. در سال ۱۹۰۸م، وی یکی از اعضای آکادمی ملی علوم و نیز رئیس انجمن روان‌شناسی آمریکا
ملی علوم و نیز رئیس انجمن روان‌شناسی آمریکا بود. عینک ویژه و نگاه وارونه. اولین تجربه جدی با عینک‌های ویژه که تصویر را وارونه نشان می‌داد، در سال ۱۸۶۱م، توسط هلمهولتز گزارش شده‌است. بعدها با الهام از تجربه هلمهولتز آزمایشهای مشابهی نیز در سال ۱۸۸۰م، در دانشگاه پادووا توسط فیلسوف ایتالیایی روبرتو آردیگو انجام گرفت و گزارشی از آن در سال ۱۸۸۶م، در یک کتاب منتشر شد. در سال ۱۸۹۵م، جورج ام استراتون، مطالعات خودش روی دستگاه بینایی و این که چگونه تصویر معکوسی که به صورت وارونه روی شبکیه چشم می‌افتد به صورت معمول
صورت وارونه روی شبکیه چشم می‌افتد به صورت معمول درک می‌شود را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی آغاز کرد. هر چند که در اصل قصد استراتون دیدن تصویر وارونه ای از محیط با هر دو چشم بود، اما مشکلات فنی تجربه او را به یک چشم محدود کرد. او با استفاده از دو عدسی در یک استوانه، عینکی یک چشمی ساخت و چشم دیگر خود را پوشاند. این عینک همزمان، بالا و پایین؛ و چپ و راست را وارونه نشان می‌داد. به این ترتیب او توانست مدتی، در تمام طول روز، تصویر وارونه ای از محیط با چشم راست خود ببیند. استراتون در طول روز همزمان چشم چپ خود را
ببیند. استراتون در طول روز همزمان چشم چپ خود را با وصله ای می‌پوشاند و شبها هر دو چشم را می‌بست تا در طول انجام آزمایش، هیچ تصویر عادی از محیط نبیند. این تجربه در ابتدا عجیب بود و باعث ایجاد مشکل در حرکات و رفتار عادی در محیط می‌شد. اما تنها پس از چند روز نوعی سازگاری با شرایط جدید شکل گرفت و از سختی‌ها کاسته شد.استراتون، آزمایشهای چند روزه مشابهی را با تغییرات جزئی در طول چند سال تکرار کرد. در اولین تجربه که ۸ روز به طول انجامید، روز اول حالت تهوع به وی دست داده بود. اما از روز هفتم تقریباً همه چیز عادی
داده بود. اما از روز هفتم تقریباً همه چیز عادی شده بود. پس از برداشتن عینک در پایان روز هشتم، دیدن محیط به شکل عادی بار دیگر غریب بود. استراتون متوجه شد که در ابتدای عادی سازی، دست چپ خود را درعوض دست راست پیش می‌برد و برعکس وقتی قصد دارد از دست چپ استفاده کند، دست راست خود را حرکت می‌دهد. اولین تجربیات وی تنها در فضای بسته بود، ولی او بعدها این گونه آزمایش‌ها را به فضای باز نیز گسترش داد. جورج ام استراتون همچنین با استفاده از آینه و محدود کردن میدان دید مستقیم، تأثیر ارتباط و هماهنگی حس بینایی و لامسه را
تأثیر ارتباط و هماهنگی حس بینایی و لامسه را تحت مطالعه قرار داد. ایجاد اختلال در این ارتباط نیز در ابتدا دشواریهایی در درک محیط و حرکت ایجاد می‌کرد، اما بار دیگر تنها پس از ۳ روز نوعی سازگاری با شرایط شکل گرفت. برداشت وی این بود که هماهنگی حس لامسه و بینایی و درک مشترک از حواس پنجگانه، تا حدودی اکتسابی است.
الهام عنافچه (زادهٔ ۲۶ بهمن ۱۳۷۶، شوشتر) یک بازیکن ایرانی است که به عنوان مدافع بازی می‌کند. او عضو تیم ملی فوتبال زنان ایران بوده است. او همچنین بازیکن فوتسال است. وی از جمله در بازیهای مقدماتی جام ملت‌های آسیا زنان AFC 2018، در تیم فوتبال بزرگسالان برای ایران بازی کرد.
سیتا رام گوئل (۱۶ اکتبر ۱۹۲۱–۳ دسامبر ۲۰۰۳) مورخ، فعال مذهبی و سیاسی، نویسنده و ناشر هندی بود که به دلیل مشارکت‌های تأثیرگذار خود در ادبیات مربوط به هندوئیسم و ناسیونالیسم هندو در اواخر قرن بیستم شهرت داشت. کار او به دلیل تعصبش نسبت به ناسیونالیسم هندو و نقد سایر ادیان، به ویژه اسلام و مسیحیت، بحث‌برانگیز بوده‌است. گوئل در دوره بعدی فعالیت خود نقش مفسری در مورد سیاست هند را به خود گرفت و حرف‌هایش را آشکارا با ناسیونالیسم هندو هماهنگ می‌کرد. این موضع بحث و بررسی قابل توجهی را در میان محققان و ناظران جامعه و
قابل توجهی را در میان محققان و ناظران جامعه و سیاست هند ایجاد کرد. زندگی. اوایل زندگی. سیتا رام گوئل در سال ۱۹۲۱ در یک خانواده هندو در پنجاب به دنیا آمد. هر چند دوران کودکی او در کلکته سپری شد. خانواده‌اش به سری گاریبداس، قدیس نیرگونا که قابل مقایسه با کبیر و ناناک است، به عنوان قدیس حامی خود می‌نگریستند و آیات "گرانت صاحب" اغلب در خانه آن‌ها خوانده می‌شد. گوئل در سال ۱۹۴۴ در رشته تاریخ از دانشگاه دهلی فارغ‌التحصیل شد. او در دوران دانشجویی یک فعال اجتماعی بود و در روستای خود در یکی از اشرام هاریجان کار
بود و در روستای خود در یکی از اشرام هاریجان کار می‌کرد. همدردی او با آریه ساماج، هاریجان‌ها و جنبش آزادی هند، همراه با حمایت قوی او از مهاتما گاندی، او را با بسیاری از مردم روستایش درگیر کرد. گوئل همچنین صحبت کردن و نوشتن به سانسکریت را در این دورهٔ دانشگاه آموخت. آثار. نگاه هندوی مسیحیت و اسلام (۱۹۹۳). در سال ۱۹۹۳ ، سید شهاب‌الدین، نماینده مجلس، که در سال ۱۹۸۸ خواستار ممنوعیت "آیات شیطانی" شده بود، خواستار ممنوعیت کتاب "دیدگاه هندوی مسیحیت و اسلام" رام سواروپ نیز شد. گوئل و سواراپ مخفی شدند، زیرا
رام سواروپ نیز شد. گوئل و سواراپ مخفی شدند، زیرا می‌ترسیدند دستگیر شوند. دادگاه وثیقه را پذیرفت و نویسندگان از مخفیگاه بیرون آمدند. آرون شوری و کی.اس. لعل به این ممنوعیت اعتراض کردند. دست مرده اسلام اثر کالین مین. در سال ۱۹۸۶، گوئل مقاله کالین مین به نام "«دست مُردهٔ اسلام»" را تجدید چاپ کرد . برخی از مسلمانان یک پرونده جنایی علیه گوئل گشودند و خواهان مجازاتش شدند. قاضی گوئل را تبرئه کرد و به پرونده قبلی دادگاه "1983 CrLJ 1446" ارجاع داد. قاضی در بحث خود در مورد اهمیت آن سابقه گفت: «اگر چنین بحثی پذیرفته
مورد اهمیت آن سابقه گفت: «اگر چنین بحثی پذیرفته شود، روزی فرا می‌رسد که هر قسمت از تاریخ که برای دین خاصی ناخوشایند است، باید در سردخانه نگهداری شود به این بهانه که انتشار چنین تاریخی جرم است و طبق بند 153A قانون مجازات قابل مجازات است. دامنه S-153A را نمی‌توان تا این حد که به پاک کردن تاریخ بینجامد بسط داد. ملتی که تاریخ خود را فراموش کند به مرور زمان اصلاً تاریخ نخواهد داشت. در صورت اقدام طبق بندهای فوق، عمل وی باید به عنوان یک عمل سرکشانه تلقی شود.» طومار قرآن کلکته. گوئل کتابی به نام "طومار قرآن کلکته"
قرآن کلکته. گوئل کتابی به نام "طومار قرآن کلکته" به همراهی چاندمال چوپرا نوشت و در سال ۱۹۸۶ منتشر کرد. در ۳۱ اوت ۱۹۸۷، چوپرا به دلیل انتشار کتاب با گوئل توسط پلیس دستگیر شد و تا ۸ سپتامبر در بازداشت نگهداری شد. گوئل برای جلوگیری از دستگیری فرار کرد. گوئل در این کتاب به سوابق شکایت‌هایی که تنظیم کرده‌است تا "قرآن" یک کتاب ممنوعه شود، پرداخته است. او در این کتاب عدم تطابق قرآن با قوانین ممنوعیت نشر کتاب‌هایی که تفرقه‌افکنانه باشند را برمی‌شمارد و می‌گوید همین قوانین باعث سانسور کتاب‌های منتقد اسلام می‌شوند.
قوانین باعث سانسور کتاب‌های منتقد اسلام می‌شوند. معابد هندو: چه اتفاقی برای آن‌ها افتاد؟. در نوامبر ۱۹۹۰ در اوتار پرادش درخواست شد که کتاب "معابد هندوها: چه اتفاقی برای آن‌ها افتاد" ممنوعه شود. میراث. الست از گوئل به عنوان یک «کشاتریای روشنفکر» نام می‌برد. دیوید فراولی دربارهٔ گوئل گفت که او «بزرگترین کشاتریای روشنفکر هند مدرن» و «یکی از مهم‌ترین متفکران هند در دوران پس از استقلال» است. به گفته فراولی، «سیترام از دیدگاه عقل گرایانه قوی پیروی می‌کرد که حقیقت را حتی به خاطر ادب به خطر نمی‌انداخت. سخت‌گیری
را حتی به خاطر ادب به خطر نمی‌انداخت. سخت‌گیری فکری او در محافل هندو کاملاً بی نظیر است…»
هدف نرم: چگونه سرویس اطلاعاتی هند به کانادا نفوذ کرد یک کتاب روزنامه‌نگاری تحقیقی است که توسط خبرنگاران کانادایی ظهیر کشمری (از "گلوب اند میل") و برایان مک اندرو (از "تورنتو استار") نوشته شده‌است. نویسندگان استدلال می‌کنند که جامعه سیک‌ها در کانادا هدف نرم سرویس‌های اطلاعاتی هند بوده‌اند و این عملیات توسط دولت هند در طول دهه ۱۹۸۰ ادامه داشته. این کتاب همچنین ادعا می‌کند که سازمان‌های اطلاعاتی هند نه تنها به جامعه سیک‌ها نفوذ کرده‌اند تا آن‌ها را در سراسر جهان بدنام کنند و حرکت تجزیه‌طلبانهٔ سیک‌ها را متوقف
بدنام کنند و حرکت تجزیه‌طلبانهٔ سیک‌ها را متوقف کنند، بلکه در پلیس سواره سلطنتی کانادا (RCMP) و اطلاعات امنیتی کانادا (CSIS) نیز نفوذ کرده‌اند. نسخه ۱۹۸۹ این کتاب به ۱۰ فصل تقسیم شده‌است. این کتاب در هند ممنوعه است.
پراجاپاتی () یک رمان بنگالی‌زبان از نویسنده هندی سامارش باسو است. این اثر اولین بار در سال ۱۹۶۷ در یک ماهنامه معروف بنگالی توسط نشر آناندا منتشر شد. با انتشار آن، وکیل جوانی به نام امل میترا در ۲ فوریه ۱۹۶۸ علیه نویسنده و ناشر به خاطر فحاشی در رمان "پراجاپاتی" شکایت کرد و پرونده رسانه‌ای شد. بعدها دولت بنگال غربی از امل میترا حمایت کرد و علیه "پراجاپاتی" بیانیه داد. دادگاه بدوی حکم داد که این رمان واقعاً زشت است و ارزش ادبی ندارد. دیوان عالی در ادامه حکم مذکور را تأیید کرد. پس از تقریباً هفده سال،