payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این مقاله به بررسی موسیقی در خطه استان قزوین می‌پردازد. پیشینه. اولین دانسته‌ها در خصوص موسیقی قزوین به دوران صفوی و بلاخص در زمان پایتختی این شهر بازمی‌گردد. این‌طور که از یافته‌های تاریخی پیداست مهم‌ترین کار صورت گرفته در دوره صفوی ساماندهی نخبگان موسیقی در قالب «نقاره خانه همایونی» عنوان کرد. نقاره خانه معمولاً طیف بزرگی از هنرمندان را شامل می‌شد که عبارت بودند از نقاره چیان، حافظان قرآن، ساز نوازان، قصه خوانان و شاهنامه خوانان که معمولا در مجالس بزم به اجرای ساز و آواز می‌پرداختند. از نوازندگان به نام
اجرای ساز و آواز می‌پرداختند. از نوازندگان به نام قزوین در دوره صفوی می‌توان به حافظ احمد قزوینی و حافظ هاشم قزوینی اشاره کرد. از آنجایی که شهرهایی همچون تهران، شیراز، اصفهان، کاشان، قم و قزوین از شهرهای تأثیرگذار در تاریخ موسیقی بودند اکثراً فاقد موسیقی محلی هستند و موسیقی کلاسیک ایرانی به عنوان عامل مشترک در این شهرها رونق داشته است. بر اساس مستندات تاریخی منطقه قزوین در زمان صفوی و قاجاریه دارای مکتب موسیقی خاص خود بود است. اولین بار عبدالله دوامی مکاتب آوازی ایران را به چهار دسته قزوین، شیراز، اصفهان و
ایران را به چهار دسته قزوین، شیراز، اصفهان و تهران تقسیم کرده است. به تازگی جمعی از هنرمندان این خطه برای احیای مکتب موسیقی قزوین تلاش کرده‌اند. ویژگی‌ها. هیمنه‌خوانی، اوج‌خوانی، بداهه‌خوانی و مطول‌خوانی از ویژگی‌ها و شیوهٔ آواز قزوینی است که نزدیکی و قرابت زیادی با سبک تعزیه خوانی دارد. مقامات رایج در موسیقی منطقه قزوین؛ کردی، ترکی، لری، فارسی و زرگر می‌باشد. و بیشتر از سازهای سرنا، دهل، دایره و نی برای نواختن استفاده می‌شود. یکی از شاخصه‌های مطرح در سبک آوازی قزوین توجه به تحریر و انواع آن است، به همین
آوازی قزوین توجه به تحریر و انواع آن است، به همین جهت تنوع تحریرخوانی در سبک قزوین از سایر سبک‌های آواز ایرانی بیشتر است. همچنین تنوع در گوشه‌خوانی از شاخصه‌های سبک قزوین است. تصنیف از ویژگی‌هایی که عارف قزوینی برای نخستین بار از آن بهره جست استفاده از تصنیف سرایی برای انتقاد از اوضاع اجتماعی بود که هم با سرایندگی شعر و هم آهنگ سازی و خوانندگی خودش اجرا می‌شد. همچنین عارف را می‌توان از پیشگامان برگزاری کنسرت در ایران دانست موسیقی دانان. از موسیقی دانان و خوانندگان به نام قزوین می‌توان به جناب قزوینی استاد
به نام قزوین می‌توان به جناب قزوینی استاد آواز دربار قاجار، واعظ قزوینی از نوازندگان عهد ناصرالدین شاه، عارف قزوینی نوازنده و تصنیف سرای مشروطه، اقبال آذر مبدع مکتب تبریز، قمرالملوک وزیری نخستین خواننده مطرح زن، واروژان آهنگ ساز در دوره پهلوی و استادان «علی‌اکبر خرم قزوینی» و «ضیاءالدین قاضی» اشاره کرد.
کانویر ایکس‌سی-۹۹، با شماره سریال نیروی هوایی "۴۳–۵۲۴۳۶،" یک نمونه اولیه هواپیمای ترابری سنگین است که توسط کانویر برای نیروی هوایی ایالات متحده ساخته شده‌است. ایکس‌سی-۹۹ بزرگترین هواپیمای ترابری زمینی با موتور پیستونی بود که تا به حال ساخته شده بود و در طراحی آن از بمب افکن کانویر بی-۳۶ پیس‌میکر الهام گرفته شد و بال‌ها و برخی ساختارهای دیگر آن با این هواپیما مشترک است. اولین پرواز آن در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۷ در سن دیگو، کالیفرنیا انجام شد و پس از آزمایش در ۲۶ مه ۱۹۴۹ به نیروی هوایی تحویل داده شد.کانویر مدل ۳۷ یک
به نیروی هوایی تحویل داده شد.کانویر مدل ۳۷ یک نوع مسافری غیرنظامی برنامه‌ریزی شده بر اساس ایکس‌سی-۹۹ بود، اما هرگز ساخته نشد.
لاتک که در یک متن ساده به صورت LATEX نوشته می‌شود، یک سیستم آماده‌سازی نوشتاری برای برنامهٔ حروف‌چین تِک (TeX) است. لاتک ویژگی‌های برنامه‌پذیر نشر رومیزی و همچنین ابزارهایی گسترده را برای خودکار کردن بیشتر جنبه‌های حروف‌چینی و نشر رومیزی (desktop)، اعم از شمارش ارجاعات میان منابع گوناگون (cross referencing)، جداول و نمودارها، طرح‌بندی صفحات (page layout)، کتابنامه‌ها و بسیار چیزهای دیگر ارائه می‌دهد. لاتکس ابتدا در سال ۱۹۸۴ توسط لزلی لمپورت نوشته شد و تاکنون تبدیل به روش مسلطی برای استفاده از تک — که
تاکنون تبدیل به روش مسلطی برای استفاده از تک — که هم‌اکنون دیگر افراد آن را به صورت متن خالی (plain tex) نمی‌نویسند — شده‌است. نسخهٔ کنونی، LaTeX2e است. تلفظ. لاتک (LaTeX) معمولاً به صورت لِی‌تِک یا لاتِک تلفظ می‌شود. نام TeX از واژه یونانی τεχνη (تِخنی به معنی هنر و مهارت) گرفته شده‌است. گرچه مخترع سازندهٔ تک، دونالد کنوت شخصاً تلفظ "tech" (تِک) را استفاده می‌کند، ولی لامپورت گفته‌است که " او هیچ تلفظ خاصی را برای LaTeX ترجیح نمی‌دهد یا بد نمی‌داند. نام لاتک به‌طور معمول با حروف‌چینی مخصوصی که در لوگوی
لاتک به‌طور معمول با حروف‌چینی مخصوصی که در لوگوی این صفحه نشان داده‌شده، چاپ می‌شود. سیستم حروف‌چینی. کارکرد لاتک مبتنی بر این اندیشه است که نویسندگان باید قادر باشند بر نوشتن در درون ساختار منطقی متن‌شان تمرکز کنند، نه این‌که وقت خود را برای کار کردن بر روی جزئیات شکل‌دهی صرف کنند. این امر، نه‌تنها جداسازی شکل‌دهی از محتوا را ممکن می‌سازد، بلکه حروف‌چینی و دیگر تنظیمات مرتبط با آن را در هر جا که نیاز باشد، امکان‌پذیر می‌سازد. لاتک با قابلیت جدا نگه‌داشتن جزئیات شکل‌دهی از متن، غالباً برتر از واژه‌پردازها
شکل‌دهی از متن، غالباً برتر از واژه‌پردازها و دیگر سیستم‌های نشر رومیزی عمل می‌کند. امکان به وجود آوردن تغییرات دیداری در طرح‌بندی صفحه‌ها معمولاً در سیستم‌های دیگر چندان امکان‌پذیر نیست. این سیستم‌ها زمینه و شکل را چنان به‌طور تنگاتنگ با هم همگون می‌کنند که ایجاد ثبات و خودکارسازی غالباً دشوار است. لاتک انعطاف‌پذیری زیادی برای شکل‌دهی در اختیار می‌گذارد و در عین حال هویت ساختار را حفظ می‌کند، کاری را که سیستم‌های ساختاری ضعیف مانند اس‌جی‌ام‌ال (SGML) و اکس‌ام‌ال (XML) مستقیماً انجام نمی‌دهند. لاتک را
اکس‌ام‌ال (XML) مستقیماً انجام نمی‌دهند. لاتک را می‌توان با استفاده از زبان ماکروی زیربنائی به‌منظور پدیدآوردن فرمت‌های ترجیحی توسعه داد. برای نمونه ابزارهای تجاری متعددی در سیستم کلی تِک (که لاتک جزئی از آن است) وجود دارد و فروشندگان می‌توانند امکانات دیگری همچون پشتیبان تلفن و اشکال تایپی اضافی را عرضه کنند. لیکس (LyX) یک پردازشگر متنی دیداری آزاد است که از لاتک به‌عنوان پشتیبان استفاده می‌کند. تکمکس (TeXmacs) یک ویرایشگر ویزی‌ویگ (WYSIWYG) که دارای عملکردهای ساده‌ای مثل لاتک است اما با یک موتور حروف‌چین
ساده‌ای مثل لاتک است اما با یک موتور حروف‌چین متفاوت است. تعدادی از سیستم‌های تجاری دی‌تی‌پی (DTP) رایج، از نسخه‌های اصلاح‌شدهٔ موتور حروف‌چین اولیهٔ تِک استفاده می‌کنند. با توجه به افزایش کنونی در استفادهٔ عام از سیستم‌های اکس‌ام‌ال و پیدایش تقاضا برای تولید انبوه و دسته‌ای کیفیت انتشار، افزایش مداومی در حروف‌چینی با استفاده از این‌گونه منابع به ویژه در استفاده از لاتک به چشم می‌خورد. نمونهٔ پایین، مثالی از یک درون‌داد (سمت چپ) و برون‌داد (سمت راست) لاتک را نشان می‌دهد. جامعه کاربران. لاتک در آغاز بیش از
نشان می‌دهد. جامعه کاربران. لاتک در آغاز بیش از همه توسط ریاضیدانان و دانشمندان بکار می‌رفت. این نرم‌افزار هنوز هم در میان این دسته از افراد به عنوان ابزار ترجیحی برای نوشتن مقالات، کارهای تحقیقی، پیش‌نویس‌ها و کتاب‌ها بکار می‌رود. از آنجا که سیستم زیربنائی تِخ در ابتداً برای متن‌های دارای ریاضیات ساخته‌شد، از این‌رو طرح‌بندی کردن عبارات ریاضی آسان‌تر و حروفچینی بدست‌آمده دارای کیفیت مطلوب‌تری نسبت به دیگر سیستم‌های متن‌پرداز به حساب می‌آید. بسیاری از گاهنامه‌های علمی و ناشران دیگر، پکیج‌های آزادی از لاتک
علمی و ناشران دیگر، پکیج‌های آزادی از لاتک را فراهم کرده‌اند که سبک‌های حروفچینی درون‌سازمانی (in-house) را برایشان انجام می‌دهد. محبوبیت لاتک در محافل فنی و دانشگاهی شاید تا حدی مرهون در دسترس بودن زودهنگام لاتک در سیستم‌های یونیکس و در دسترس نبودن فعلی دیگر واژه‌پردازها در آن سیستم‌ها باشد؛ ولی از همان مراحل آغازین، لاتک نسبت به برنامه‌های دیگر در مجموعه گسترده‌تری از سخت‌افزارها و نرم‌افزارها، موجود بود و نسخه‌های آن هم‌اکنون تقریباً در هر سیستمی از پی‌دی‌ای‌ها (PDAها) گرفته تا رایانه‌های رومیزی و
پی‌دی‌ای‌ها (PDAها) گرفته تا رایانه‌های رومیزی و ابررایانه‌ها پیدا می‌شود. در خارج از محافل فنی به دلایلی لاتک نسبت به نرم‌افزار اصلی نشر رومیزی کمتر مورد استفاده‌است. یادگیری آن برای افرادی که هیچ تجربه‌ای در زمینه زبان‌های نشانه‌گذاری ندارند، دشوار است. گرچه سفارشی کردن ظاهر مقالات، کتاب‌ها و گزارش‌ها صرفاً با استفاده از فرمان‌های دستی کار بسیار آسانی است، ولی این کار در حد یک حروف‌چین برای خودکارسازی تولید متن باقی می‌ماند نه درحد برنامهٔ دستورالعمل طراحی صفحه، از این‌رو تولید طرح‌بندی‌های پیچیدهٔ
طراحی صفحه، از این‌رو تولید طرح‌بندی‌های پیچیدهٔ دیداری که تصاویر متعددی را درون خود جا می‌دهد کار دشواری است. مانع دیگر در راه استفاده از لاتک، برای بسیاری افراد، مربوط به ظاهرهای ناهم‌زمان (asynchronous interface) است که در بیشتر نرم‌افزارهای آزاد پیش می‌آیند. در این حالت، صفحه ویرایش و صفحهٔ نمایش حروفچینی جدا هستند که کمی باعث دشواری کار می‌شود. بخشی از این مشکل را می‌توان با استفاده از جستجوی وارونه حل کرد. با این حال ابزارهای تجاری متعددی از یک شیوهٔ چاپی هم‌زمان استفاده می‌کنند، مثال دیگر سیستم‌های
چاپی هم‌زمان استفاده می‌کنند، مثال دیگر سیستم‌های دی‌تی‌پی ابزارهای غیرتجاری لیکس (LyX) متن‌باز (open source) نیز همین کار را می‌کند). گزینهٔ دیگر، گنو تکمکس (GNU TeXmacs) یک ویرایشگر آزاد ویزی‌ویگ است که ویژگی‌هایی شبیه به لاتک را براساس یک موتور حروف‌چین متفاوت عرضه می‌کند. مجوز لاتک. لاتک یک نرم‌افزار آزاد است؛ و مجوز ویژه خود را دارد که ال‌پی‌پی‌ال (LPPL) نامیده‌می‌شود و با مجوز مستندات آزاد گنو (GNU General public)، که توزیع مجدد و اصلاحات را ممکن می‌سازد سازگار نیست. لاتک استفاده‌کنندگان را ملزم
می‌سازد سازگار نیست. لاتک استفاده‌کنندگان را ملزم می‌کند که فایل‌های اصلاح‌شده، دارای نام فایل اصلاح‌شده باشند. این کار تضمین می‌کند که فایل‌هایی که مبتنی بر فایل‌های دیگر هستند، رفتار مورد انتظار را نشان‌دهند و از مشکلاتی مانند جهنم دی‌ال‌ال (DLL hell) جلوگیری می‌شود. نسخهٔ تازه‌ای از ال‌پی‌پی‌ال که با جی‌پی‌ال (GPL) سازگار است نیز در دسترس است.
شهر بورودیانکا به شکل گسترده در جریان آفند روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ توسط نیروهای مسلح روسیه بمباران شد. ولودیمیر زلنسکی از ویرانی شهر در ۷ آوریل ۲۰۲۲، یک هفته پس از کشف قتل‌عام بوچا خبر داد. تا ۱۷ آوریل ۲۰۲۲، طبق اعلام سرویس اضطراری دولتی اوکراین، ۴۱ جسد پیدا شده‌است. آفندهای روسیه. پیش از آفند روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، بورودیانکا، یک «شهر تک‌خیابانی» آرام در شمال کیف، با حدود ۱۳۰۰۰ ساکن بود. هنگامی که نیروهای روسی در کیف و نزدیکی آن می‌جنگیدند، بورودیانکا، که در جاده ای مهم و راهبردی قرار دارد،
که در جاده ای مهم و راهبردی قرار دارد، مورد هدف آفندهای هوایی پرشمار روسیه قرار گرفت. به گفته ایرینا وندیکتوا، دادستان کل اوکراین، سربازان روسی از بمب‌های خوشه‌ای و راکت‌های تورنادو و اوراگان برای، ویرانی ساختمان‌ها استفاده کردند و «شب، زمانی که حداکثر تعداد افراد در خانه بودند» شلیک کردند. بیشتر ساختمان‌های شهر تخریب شدند، که تقریباً تمام خیابان اصلی آن را شامل می‌شود. بمب‌های روسی به مرکز ساختمان‌ها برخورد کرد و در حالی که پیکربندی ساختمان برجاماند، ساختمان‌ها فرو ریختند. الکسی رزنیکوف، وزیر پدافند
ساختمان‌ها فرو ریختند. الکسی رزنیکوف، وزیر پدافند اوکراین، گفت که بسیاری از ساکنان در اثر حملات هوایی زنده به گور شدند و تا یک هفته در حال مرگ بودند. وی در ادامه گفت به کسانی که برای کمک به آنها رفته بودند توسط سربازان روسی تیراندازی شد. وندیکتوا همچنین سربازان روسی را به «قتل، شکنجه و ضرب و شتم» غیرنظامیان متهم کرد. برخی از ساکنان به مدت ۳۸ روز در جان‌پناه‌ها پنهان شدند. در ۲۶ مارس ۲۰۲۲، روسیه که از کیف عقب کشیده بود، به تدریج از منطقه خارج شد تا بر دونباس متمرکز شود. شهردار بورودیانکا گفت که وقتی کاروان
متمرکز شود. شهردار بورودیانکا گفت که وقتی کاروان روسیه در شهر حرکت می‌کرد، سربازان روسی از هر پنجره باز شلیک می‌کردند. او حداقل ۲۰۰ کشته را تخمین زد. تا زمانی که روس‌ها عقب‌نشینی کردند، تنها چند صد نفر در بورودیانکا باقی ماندند، تقریباً ۹۰٪ ساکنان فرار کردند، و تعداد نامعلومی در زیر آوار کشته شدند. سربازان روسی در حال عقب‌نشینی مین‌هایی را در سراسر شهر کار می‌گذاشتند. به گزارش یوروپ ۱، ده روز پس از خروج روس‌ها، آتش‌نشانان همچنان در تلاش بودند تا اجساد را از زیر آوار بیرون بیاورند تا آنها را با احترام به
از زیر آوار بیرون بیاورند تا آنها را با احترام به خاک بسپارند. کار آنها به دلیل خطر ریزش ساختمان‌های دیگر پیچیده بود. روزانه اجساد بیشتری کشف می‌شد. سردخانه‌های محلی کاملاً پر شده بودند و اجساد باید ۱۰۰ کیلومتر یا بیشتر جابه‌جا می‌شدند.
هوانوردی دوربرد ( "Aviatsiya dal'nego deystviya"، به شکل خلاصه AДД یا ADD) شاخه ای از نیروهای هوافضای روسیه است که مسئول انجام حملات هسته‌ای یا متعارف دوربرد است. این شاخه قبلاً بخشی از نیروی هوایی شوروی و نیروی هوایی روسیه بود که وظیفه بمباران دوربرد اهداف راهبردی با سلاح‌های هسته‌ای را داشت. این نیرو در طول جنگ سرد، و به عنوان همتای فرماندهی راهبردی هوایی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ایجاد شد. منابع. Wikipedia contributors, "Long-Range Aviation," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Aviation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Long-Range_Aviation&amp;oldid=1081760906 (accessed April 27, 2022).
تتراکونچ (tetraconch) که در زبان یونانی به معنای «چهار صدف حلزونی» می‌باشد، به ساختمانهایی گفته می‌شود که معمولاً کلیسا یا ساختمان مذهبی دیگر، با چهار محراب است که هر یک در یک جهت و معمولاً به اندازه یکسان می‌باشد؛ بنابراین پلان اصلی ساختمان به شکل یک صلیب یونانی است. این نوع ساختمان‌ها بیشتر در مدارس بیزانسی و مرتبط با آن مانند معماری ارمنی و گرجی رایج هستند. گفته می‌شود که این سبک ساختمان‌سازی در این مناطق یا سوریه توسعه یافته‌اند و این موضوع محل اختلاف بین دو ملت در قفقاز است. علاوه بر کلیساها، این سبک
دو ملت در قفقاز است. علاوه بر کلیساها، این سبک بیشتر برای مقبره یا تعمیدگاه مناسب است. به‌طور معمول، یک گنبد مرکزی بالاتر بر روی ساختمان مرکزی آن وجود دارد. بررسی اجمالی. کلیسای سن لورنزو، میلان (۳۷۰ میلادی) احتمالاً اولین نمونه بزرگتر از از ساختمانهای تتراکونچ با چهار یال است. در معماری بیزانسی میانی، پلان آن به صورت مربع متقاطع ایجاد می‌شد که اساساً چهار گوشه ساختمان را پر می‌کرد تا نمای بیرونی آن یک مربع شکل را تشکیل دهد. هر یک از این انواع را می‌توان با دقت کمتری به عنوان «گنبدی متقاطع» توصیف کرد. در
دقت کمتری به عنوان «گنبدی متقاطع» توصیف کرد. در این گونه‌ها، نیم گنبد کناری معمولاً مستقیماً از فضای گنبدی مرکزی شروع می‌شود. کلیسای ویران شده نینوتسمیندا در حدود ۵۷۵ میلادی در گرجستان شاید قدیمی‌ترین نمونه در آن کشور باشد. نمونه‌های ارمنی و گرجی دیرتر از برخی دیگر هستند اما شکل متمایز و پیچیده‌ای از طرح هستند. آنها شبیه به پلان متقاطع در مربع هستند، اما در گرجستان فضاهای جانبی، تنها از طریق دهانه‌های باریک به فضای مرکزی قابل دسترسی هستند (مانند صومعه جواری). در ارمنستان نیز این طرح در قرن ششم توسعه یافت،
در ارمنستان نیز این طرح در قرن ششم توسعه یافت، جایی که پلان کلیسای سنت هریپسیمه، اچمیادزین (۶۱۸ م) تقریباً مشابه کناری است. بعدها طرح متفاوتی با فضای اصلی چهارطاقی که به‌طور کامل توسط یک راهرو احاطه شده بود، یا در اصطلاحی که برای کلیساهای غربی مورد استفاده قرار می‌گرفت، ساخته شد، مانند کلیسای جامع ویران شده زوارتنوتس در اواسط قرن هفتم. کلیسای جامع ویران شده بوسرا در اوایل قرن ششم، قدیمی‌ترین کلیسای چهارپایه سوری است، اگرچه در سوریه این کلیسا به اندازه قفقاز محبوبیت نداشت.
بورودیانکا () یک سکونتگاه شهری در بوچا رایون در استان کیف (ابلاست) اوکراین است. این شهر مرکز اداری بورودیانکا رایون پیشین بود. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱، جمعیت آن ۱۲۵۳۵ نفر بوده‌است. این شهر بر روی رودخانه زدویژ که از شاخه‌های رودخانه تتریف است، قرار دارد.
محمد النعیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الدحیل اشاره کرد.
صلاح زکریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوکره اشاره کرد.
رابح بوصافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الدحیل اشاره کرد.
لطفی ماجر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الدحیل اشاره کرد.
شهاب اللیثی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الدحیل اشاره کرد.
رشته تحصیلی نویسندگی یا ادبیات زنان‌ یک حوزه مجزا در نقد ادبی است که بر این انگاره که تجربیات زنان از دیدگاه تاریخی بر پایه جنسیت آنها شکل گرفته‌است و بنابراین زنان نویسنده گروهی از نویسندگان هستند که حوزه پژوهشی جداگانه‌ای را می‌سازند، شکل گرفته‌است. بر این پایه نوشته‌های آنان برآمده از شرایطی است که با نوشته‌هایی که مردان نوشته‌اند، متفاوت است. ادبیات زنان از دیدگاه سیاسی یا موضوعی به نویسندگان زن نمی‌پردازد و جنسیت نویسنده را به معنای موقعیت او به عنوان یک زن در جهان ادبیات می‌سنجد. ادبیات زنان، به عنوان
زن در جهان ادبیات می‌سنجد. ادبیات زنان، به عنوان حوزه ای جداگانه از پژوهش و نقد ادبی، به روشنی از سوی مجله‌ها، سازمان‌ها، جایزه‌ها و همایش‌هایی که تنها به نوشته‌هایی که زنان نوشته‌اند تمرکز دارند، به رسمیت شناخته شده‌است. بیشتر برنامه‌های درسی ادبیات در انگلیس و آمریکا دوره‌هایی را در مورد سویه‌های ویژه ادبیات زنان ارائه می‌دهند و نویسندگی زنان به عنوان حوزه‌ای تخصصی در نظر گرفته می‌شود. نویسندگی زنان، به‌عنوان حوزه‌ای مجزا از مطالعات و عملکرد ادبی، به صراحت توسط تعداد مجلات، سازمان‌ها، جوایز، و همایش‌های
توسط تعداد مجلات، سازمان‌ها، جوایز، و همایش‌های اختصاصی که بیشتر یا منحصراً بر نوشته‌های نوشته شده توسط زنان تمرکز دارند، شناخته می‌شود. نویسندگی زنان به عنوان یک حوزه پژوهشی از دهه ۱۹۷۰ در حال گسترش بوده‌است. بیشتر برنامه‌های ادبیات انگلیسی و آمریکایی، دوره‌هایی را در مورد جنبه‌های ویژه ادبیات زنان ارائه می‌دهند و نویسندگی زنان عموماً به خودی خود یک حوزه تخصصی در نظر گرفته می‌شود. رده‌ای متمایز. گفتمان گسترده‌تر دربارهٔ مشارکت‌های فرهنگی زنان در یک رده جداگانه پیشینه‌ای دیرپا دارد، اما پژوهش بر روی ادبیات
پیشینه‌ای دیرپا دارد، اما پژوهش بر روی ادبیات زنان به عنوان رده‌ای متمایز از، سویه‌های نسبتاً نو است. در سده ۱۸ نمونه‌هایی از فهرست نویسندگان زن وجود دارد که از جمله آنها «"خاطرات جورج بالارد" "از چند خانم بریتانیایی که به خاطر نویسندگی یا مهارت در زبان‌آموزی، هنر و دانش برجسته شده‌اند»" (۱۷۵۲)، «زنانگی» ("Feminiad) از" جان دانکومب، که فهرست نویسندگان زن است، و کتاب «زندگینامه زنانه ": زنان ارزشمند، یا، خاطرات درخشان‌ترین بانوان، در همه دوران و ملت‌ها، که به دلیل بزرگواری، یادگیری، هوشیاری، برتری، پارسایی
دلیل بزرگواری، یادگیری، هوشیاری، برتری، پارسایی و دیگر مواهب عالی برجسته شده‌اند"»، است. به شکل یکسان، زنان به عنوان دسته جداگانه از نویسندگان و با نگاهی ضد زن فهرست شده‌اند، که شاید بهترین نمونه‌های آن کتاب «زنان بدون جنسیت» از ریچارد پالول، که نگاهی به چندی از نویسندگان زن در پایان سده ۱۸ با تمرکز ویژه بر روی مری ولستون کرافت و حلقه اطرافیان اوست، دارد. نخستین بحث‌ها در مورد مشارکت فرهنگی گسترده‌تر زنان را می‌توان در سده هشتم پیش از میلاد، زمانی که هزیود فهرستی از "قهرمانان زن" و ایزدبانوان را گردآوری
فهرستی از "قهرمانان زن" و ایزدبانوان را گردآوری کرد، یافت. پلوتارک، زنان قهرمان و هنرمند را در کتاب "اخلاق" خود فهرست کرد. در دوران سده‌های میانه، بوکاچیو از زنان افسانه‌ای و سپند (مقدسی) انجیلی به عنوان نمونه‌های اخلاقی در کتاب (دربارهٔ زنان نام‌آور) (۱۳۶۱–۱۳۷۵) استفاده کرد که بعدها الهام‌بخش کریستین دو پیسان برای نوشتن "کتاب شهر بانوان" (۱۴۰۵) شد. نویسندگان زن از دیرباز به «سنت زنانه» در نوشتن علاقه‌مند بوده‌اند. مری اسکات کتاب «وکیل زن ": شعری به مناسبت خواندن زنانگی از آقای دانکامب»" (۱۷۷۴) یکی از
خواندن زنانگی از آقای دانکامب»" (۱۷۷۴) یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار این چنینی در سده هجدهم که دوره‌ای با رشد فزاینده‌ای از نویسندگان زن بوده‌است را نوشت. در سال ۱۸۰۳، مری هیز شش جلد "زندگینامه زنان" را منتشر کرد. کتاب "اتاقی از آن خود از" ویرجینیا وولف (۱۹۲۹) نمونه ای نوین از کشف سنت نویسندگی زنان است. وولف، با این حال، به دنبال توضیح آنچه که او به عنوان ناپیدایی و غیبت درک می‌کرد، بود و در میانه سده توجه پژوهشگران به یافتن و بازیابی نویسندگان «گمشده» معطوف شد. از آنجاییکه معمولاً ویراستاران واژه‌نامه‌ها یا
از آنجاییکه معمولاً ویراستاران واژه‌نامه‌ها یا دانشنامه‌های زنانه به دشواری گزینش از میان همه نوشته‌های موجود اشاره می‌کنند، چیزهای زیادی برای بازیابی وجود داشت. به تازگی ناشران تجاری نیز به شکلی یکسان بر نویسندگی زنان متمرکز شده‌اند: از دهه ۱۹۷۰ شماری نشریه ادبی (مانند "Firewed" و "Room of One's Own") به وجود آمد که به انتشار آثار خلاقانه نویسندگان زن اختصاص داده شده‌است، و تعدادی نشریه اختصاصی نیز با همین نگرش چاپ شدند. افزون بر این، مجموعه‌ها و گلچین‌های نوشته‌های زنانه همچنان توسط مطبوعات تجاری و
نوشته‌های زنانه همچنان توسط مطبوعات تجاری و دانشگاهی منتشر می‌شود. این پرسش که آیا «سنت زنانه» در نوشتن وجود دارد یا خیر، همچنان پاسخ روشنی ندارد. برخی از پژوهشگران و ویراستاران به «قانون زنان» و «نسب ادبی» زنان اشاره می‌کنند و به دنبال «شناسایی درونمایه‌های تکرارشونده و ردیابی الگوهای فرگشتی و درپیوند» در نوشتار زنان هستند، اما گستره نوشته‌های زنان در درازای زمان و مکان آنچنان قابل توجه است که به باور برخی، صحبت از «نوشتن زنانه» به معنای جهانی نادرست است: کلر باک «نوشتن زنانه» را «مقوله ای ناپایدار»
است: کلر باک «نوشتن زنانه» را «مقوله ای ناپایدار» می‌نامد. افزون بر این، نویسندگان زن را نمی‌توان جدای از مردان معاصر و هم‌روزگار خود و سنت ادبی بزرگتر در نظر گرفت. پژوهش‌های تازه در مورد نژاد، طبقه و تمایلات جنسی در ادبیات این پرسمان را پیچیده‌تر کرده و در برابر انگیزه ارائه یک «سنت زنانه» قرار می‌گیرد. برخی از پژوهشگران، مانند راجر لونزدیل، اشاره می‌کنند که در نوشتار زنان تا حدی درونمایه‌هایی مشترک وجود دارد و با توجه به ناامنی‌های آموزشی که آنها تجربه می‌کنند و همچنین کمبود زنان نویسنده که برآمده از
می‌کنند و همچنین کمبود زنان نویسنده که برآمده از رفتار پس‌زنندهٔ جامعه است، «بی‌دلیل نیست که نویسندگان زن را در برخی جنبه‌ها به عنوان یک مورد ویژه در نظر بگیریم». بنابراین، استفاده از اصطلاح «نوشته‌های زنانه» بر این باور دلالت دارد که زنان، هر اندازه هم که گوناگون بنویسند، بر پایه جنسیت دارای جایگاهی متفاوت هستند و به نوعی گروهی ویژه را تشکیل می‌دهند. کشف دوباره آثار نادیده گرفته شده از گذشته. در جهان غرب، موج دوم فمینیسم باعث آشکاری مشارکت‌های تاریخی زنان شد و زیرشاخه‌های گوناگون دانشگاهی، مانند تاریخ
شد و زیرشاخه‌های گوناگون دانشگاهی، مانند تاریخ زنان و نوشته‌های زنان، در پاسخ به این باور که زندگی و مشارکت زنان حوزه‌های کمتر پژوهش شده‌اند، توسعه و گسترش یافت. علاقه و دلبستگی دانشورانه بخش بزرگتر این دوره نخستین پژوهش‌های ادبی فمینیستی به کشف و پی‌برد دوباره و بازیابی و بازیابی متن‌های نوشته شده توسط زنان اختصاص داده شد. مطالعاتی مانند «"مادران رمان» (۱۹۸۶) از" دیل اسپندر و «"پیدایش رمان‌نویس زن»" (۱۹۸۶) از جین اسپنسر در پافشاری آنها بر این که زنان همیشه در حال نوشتن بوده‌اند، راهگشا بودند. متناسب با
در حال نوشتن بوده‌اند، راهگشا بودند. متناسب با این رشد دلبستگی علمی، مطبوعات گوناگون کار انتشار دوباره متن‌هایی که برای سالیان دراز بازچاپ نشده بودند را از سر گرفتند. انتشارات ویرگو پرس (Virago Press) شروع به انتشار فهرست بزرگ خود از رمان‌های سده نوزدهم و اوایل سده بیستم در سال ۱۹۷۵ کرد و به یکی از نخستین مطبوعات تجاری تبدیل شد که به پروژه بازیابی پیوست. نشریه پاندورا در دهه ۱۹۸۰ که مسئول انتشار پژوهش‌های اسپندر بود، مجموعه‌ای از رمان‌های سده هجدهم زنان را منتشر کرد. به تازگی، برادوی پرس (Broadview Press)
منتشر کرد. به تازگی، برادوی پرس (Broadview Press) به انتشار رمان‌های سده ۱۸ و ۱۹ ادامه می‌دهد که بسیاری از آنها تاکنون چاپ نشده بودند، و دانشگاه کنتاکی مجموعه‌ای از رمان‌های نخستین زنان را منتشر کرده‌است. به گفته یکی از ویراستاران، به همین تناسب در حوزه فرهنگ دانشنامه‌های زندگی‌نامه نویسندگان زن وجود داشته‌است که «بیشتر زنان ما در کتاب‌های مرجع «استاندارد» در این زمینه حضور ندارند.» کتاب نویسندگان زن در انگلستان رنسانس، به نبود زنان در ادبیات رنسانس اشاره می‌کند، و همچنین به بررسی این پدیده در گم شدن
می‌کند، و همچنین به بررسی این پدیده در گم شدن گواهی‌های نویسندگان زن در آن دوره می‌پردازد. دلبستگی گسترده به نویسندگی زنان در کنار ارزیابی دوباره و گسترش کلی قانون ادبی شکل گرفت و تحت تأثیر آن قرار گرفت. علاقه به ادبیات پسااستعماری ،ادبیات همجنس گرایان، رنگین پوستان، کارگران، و تولیدات فرهنگی دیگر گروه‌های به کنار رانده شده تاریخی منجر به گسترش گسترده آنچه تاکنون «ادبیات» و سبک‌ها تلقی می‌شد، شده‌است. تمایزات. در پیش‌درآمد رابرت سیلوربرگ بر کتاب «دختری که به برق وصل شد» از جیمز تیپتری جونیور او اینطور
که به برق وصل شد» از جیمز تیپتری جونیور او اینطور نتیجه‌گیری می‌کند که نام مستعار نویسنده بی‌گمان برای یک مردا است، چرا که در این کتاب دستور زبان و واژگان به کار رفته در داستان مردانه هستند. سیلوربرگ نوشته‌های تیپتری را با نوشته‌های همینگوی مقایسه می‌کند و می‌گوید که مردانگی در این واقعیت یافت می‌شود که نوشته «ساده، مستقیم و سرراست» بوده و از «تکیه بر گفتگوهای شکسته پرشور» استفاده می‌کند. بعدها ثابت شد که او اشتباه می‌کرده‌است، زیرا تیپتری در واقع آلیس شلدون، نویسنده زن است. این موضوع این پرسش را مطرح
شلدون، نویسنده زن است. این موضوع این پرسش را مطرح می‌کند که آیا نویسندگان زن و مرد تفاوت مشخصی در شیوه نوشتن دارند یا نه و آیا پارامترهای ویژه‌ای وجود دارد که «نوشتن زنانه» را تعریف می‌کند؟ در واقع، پژوهش‌های پرشماری وجود دارد که از ایده تفاوت زنان و مردان پشتیبانی می‌کند.
پرونده فساد مالی بانک سرمایه پس از کشف فساد پانزده هزار میلیارد تومانی در صندوق ذخیره فرهنگیان، سهامدار اصلی بانک سرمایه، به جریان افتاد. شماری از متهمان و محکومان پرونده بانک سرمایه، از اقوام و فرزندان مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی ایران در دوره‌های مختلف هستند. اسدالله مسعودی مقدم که زمانی قاضی پرونده بانک سرمایه بود گفته‌است که این پرونده در حدود ۴۰۰ متهم دارد. پرونده فساد و تخلفات بانک سرمایه مورد تحقیق و تفحص دوره دهم مجلس شورای اسلامی هم قرار گرفت. در این پرونده محمدرضا خانی، مدیرعامل این بانک، به جرم
پرونده محمدرضا خانی، مدیرعامل این بانک، به جرم مشارکت در اخلال در نظام اقتصادی و پولی کشور به ۲۰ سال حبس، علیرضا حیدرآبادی‌پور مدیرعامل دیگر این بانک به ۱۲ سال حبس و یاسر ضیایی شیرکلاهی، قائم‌مقام بانک، نیز به ۱۵ سال حبس محکوم شدند. حیدرآبادی پس از اعلام فساد اقتصادی در بانک به اسپانیا فرار کرد ولی خرداد سال ۹۸ توسط پلیس اینترپل بازداشت و به ایران بازگردانده شد. براساس کیفرخواست دادستانی، بازگردانده نشدن ۹۴ درصد تسهیلات پرداخت شده، اتلاف نزدیک به سه هزار میلیارد تومان، ثبت ده‌ها شرکت کاغذی و پرداخت وام به