payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از این عنوان دفاع کرده است - ابتدا در برابر عمر نورماگومدوف، سپس در یک مسابقه مجدد با اومالی، و با سابمیشن، کار قهرمان سابق را تمام کرد.
متامسک یک کیف پول نرم‌افزاری ارز دیجیتال است که برای تعامل با بلاکچین آتریوم استفاده می‌شود. این به کاربران اجازه می‌دهد تا از طریق یک افزونه مرورگر یا برنامه تلفن همراه به کیف پول آتریوم خود دسترسی داشته باشند که سپس می‌تواند برای تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز استفاده شود. متامسک توسط شرکت نرم‌افزاری کانسنسیس، شرکتی در حوزه بلاکچین که بر ابزارها و زیرساخت‌های مبتنی بر آتریوم تمرکز دارد، توسعه داده شده‌است. کاربر باید در انتخاب کیف پول خود دقت کند و کیف پولی انتخاب کند که از حمله هکرها در امان باشد تا
پولی انتخاب کند که از حمله هکرها در امان باشد تا دارایی به راحتی سرقت نشود. یکی از معتبرترین کیف پول‌ها، کیف پول متامسک است. متامسک یک کیف پول رمزارز نرم‌افزاری ارز دیجیتال است که توسط آرون دیویس و دن فینلیکه در سال ۲۰۱۶ ساخته شد. همچنین این کیف پول بر روی بلاکچین آتریوم در بستر ERC-20 وجود دارد. بررسی اجمالی. متامسک به کاربران اجازه می‌دهد تا کلیدهای حساب کاربری خود را ذخیره و مدیریت کنند، تراکنش‌ها را انجام دهند، رمزارزهای مبتنی بر آتریوم و توکن‌ها را ارسال و دریافت کنند، و به‌طور ایمن از طریق یک افزونه
و دریافت کنند، و به‌طور ایمن از طریق یک افزونه مرورگر وب یا مرورگر داخلی برنامه تلفن همراه به برنامه‌های غیرمتمرکز متصل شوند. توسعه دهندگان با استفاده از یک پلاگین جاوا اسکریپت مانند Web3js یا Etherjs برای تعریف تعاملات بین متامسک و قرارداد هوشمند، بین متامسک و برنامه‌های غیرمتمرکز خود ارتباط می‌گیرند. برنامه متامسک شامل یک سرویس یکپارچه برای تبادل توکن‌های آتریوم با تجمیع چندین صرافی غیرمتمرکز (DEX) برای یافتن بهترین نرخ مبادله است. این ویژگی که با نام متامسک سواپ شناخته می‌شود، که ۰٫۸۷۵٪ از مبلغ تراکنش
سواپ شناخته می‌شود، که ۰٫۸۷۵٪ از مبلغ تراکنش را کارمزد خدمات دریافت می‌کند. , بر اساس خبرگزاری بلومبرگ. بیش از ۲۱ میلیون کاربر فعال در بستر افزونه‌های مرورگر خود داشته‌است. امنیت متامسک. میزان امنیت کیف پول‌ها یکی از مهم‌ترین ملاک‌های انتخاب کیف پول است. اگر کیف پولی دارای ویژگی‌های زیادی باشد اما از امنیت خوبی برخوردار نباشد، دیگر هیچ ویژگی آن توجه کاربران را جلب نمی‌کند؛ چراکه دارایی کاربران بسیار مهم‌تر از ویژگی‌های کیف پول‌ها است. کیف پول متامسک به خاطر تیم پشتیبانی قوی که دائماً در حال به‌روزرسانی
تیم پشتیبانی قوی که دائماً در حال به‌روزرسانی سیستم هستند، به همین خاطر کیف پول متامسک تا کنون در معرض حمله هکران قرار نگرفته‌است. لازم است ذکر شود که کیف پول متامسک دارای تنظیمات HD بک آپ است و در دسته کیف پول‌های گرم و آنلاین قرار می‌گیرد. همان‌طور که می‌دانید کیف پول‌های آنلاین نسبت به کیف پول‌های کاغذی یا به اصطلاح سرد از امنیت کمتری در برابر حمله هکران برخوردار هستند. برای استفاده از کیف پول متامسک بهتر است نکاتی را برای امنیت بیشتر این کیف پول به خاطر داشت: بررسی مزایا و معایب متامسک. هر کیف پولی
داشت: بررسی مزایا و معایب متامسک. هر کیف پولی دارای مزایا و معایبی است که کیف پول متامسک از این قاعده مستثنا نیست. از مزیت‌های این کیف پول می‌توان به مواردی اشاره کرد: از معایب این کیف پول می‌توان گفت:
میرزا تقی‌خان مجدالملک(۱۲۴۰ ه‍. خ، تهران–۱۳۰۵ ه‍. خ، شهرری)، از سیاستمداران تهرانی بود، که در دوره نخست به عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی‌نامه. میرزا تقی‌خان مجد الملک (زاده ۱۲۴۰ه‍.خ) فرزند میرزا محمدخان مجدالملک و برادر میرزا علی خان امین‌الدوله، از سیاستمداران دوره قاجار بود. میرزا تقی‌خان پس از فوت پدرش در سال ۱۲۶۷ ه‍.خ ملقب مجدالملک شد. تقی‌خان از خوشنویسان دربار ناصرالدین‌شاه بود که در سال ۱۲۵۸ توسط شاه قاجار به لقب منشی حضور نائل شد. تقی‌خان ۲۲ ساله بود که از جانب برادر بزرگترش
شد. تقی‌خان ۲۲ ساله بود که از جانب برادر بزرگترش علی امین‌الدوله که وزیر اوقاف بود به اداره امور وزارتخانه منصوب شد و تا پایان خدمت برادرش در همین سِمت باقی ماند.در دوره مظفرالدین شاه به وزارت داخله تعیین شد. در ۱۲۹۳ ه‍.خ که حسن میرزا ولیعهد احمدشاه عازم آذربایجان بود، مجدالملک به ریاست امور شخصی ولیعهد (پیشکاری) منصوب و روانه تبریز گردید.
نیام بالاخاری یا فاسیای سوپراسپینوس (Supraspinous fascia)، مورد استخوانی‌رشته‌ای را که در آن ماهیچه بالاخاری قرار دارد تکمیل می‌کند. این نیام از طریق سطح عمیق خود به برخی از رشته‌های ماهیچه متصل می‌شود. نیام بالاخاری از نظر داخلی ضخیم است، اما از طرف جانبی زیر رباط غرابی‌سرشانه‌ای (کوراکوآکرومیال) نازک‌تر است.
المعتمد، محمد بن عباد لخمی (، سلطنت بین سال‌های ۱۰۶۹–۱۰۹۱، زیسته در ۱۰۴۰–۱۰۹۵)، که با نام عباد سوم نیز شناخته می‌شود، سومین و آخرین فرمانروای طایفه إشبیلیّة در اندلس و همچنین شاعری مشهور بود. او آخرین فرمانروای سلسله بنوعباد در شهر سویل بود که در سال ۱۰۹۱ توسط مرابطون سرنگون شد. اوایل زندگی. هنگامی که او ۱۳ ساله بود، پدر معتمد به او لقب امیر داد و شاعر عرب اندلسی ابن عمار را وزیر خود منصوب کرد. با این حال، المعتمد به شدت تحت تأثیر ابن عمار قرار گرفت. پدر معتمد نسبت به ابن عمار و نفوذ او محتاط بود و در نهایت
نسبت به ابن عمار و نفوذ او محتاط بود و در نهایت او را به تبعید فرستاد. سلطنت. پس از مرگ پدرش، عباد دوم در سال ۱۰۶۹، المعتمد به عنوان خلیفه، حاکم سویل شد. یکی از اولین اقدامات او بزرگداشت ابن عمار و اعطای افتخارات نظامی و مناصب عالی سیاسی به او بود، از جمله به عنوان فرماندار سیلوس و وزیر اعظم حکومت در سویل. این رابطه دوستانه بین حاکم و ابن عمار بعداً به دلایل نامعلوم مورد سرزنش قرار گرفت. در دوران حکومت وی، بخش‌های وسیعی از اندلس تحت تسلطش بود که عبارتند از: در سال ۱۰۹۱، المعتمد به اسارت آلموراویان درآمد و
در سال ۱۰۹۱، المعتمد به اسارت آلموراویان درآمد و به اغمات مراکش تبعید شد، و در نهایت در همانجا به سال ۱۰۹۵ درگذشت. هرچند برخی منابع علت مرگش را ترور عنوان کرده‌اند. مقبره‌ای از او در آن منطقه گزارش شده‌است. میراث. المعتمد، یکی از برجسته‌ترین مردان اندلس در قرن یازدهم، به عنوان شاعری به زبان عربی بسیار مورد توجه بود.
هرمن هازبند (Herman Husband) (زادهٔ ۱۷۲۴- درگذشتهٔ ۱۷۹۵)، که به هارمون هازبند (Harmon Husband) هم شناخته می‌شد، کشاورز، سیاستمدار رادیکال، رساله‌نویس، مؤلف و یک واعظ بود. او بیشتر به عنوان رهبر تنظیم‌کننده‌ها، شورشی پوپولیست در کارولینا در سال‌های منتهی به جنگ انقلابی آمریکا، شناخته می‌شود. او در ۳ دسامبر ۱۷۲۴ در شهرستان سیسیل، مریلند از ویلیام هازبند و مری کینکی یا کانکی به‌دنیا آمد. او به احتمال، به نام پدربزرگ مادری خود، هرمن کانکی، نامیده شده‌است (۱۶۸۰–۱۷۳۲). هرمن به عنوان یک انگلیکان بزرگ شد اما بعدها
هرمن به عنوان یک انگلیکان بزرگ شد اما بعدها از اعتقاد خود دلسرد شد. او یکی از افراد متعددی بود که پس از شنیدن موعظه جورج وایت فیلد تحت الهام بیداری شگرف، در ابتدا «نیو لایت» پرسبیترین و سپس کوئیکر شد. هازبند دو مرتبه برای مجلس کارولینای شمالی انتخاب شد اما در طول دوره دوم، اخراج شد. ارتباط با بنجامین فرانکلین. هازبند با نقل مکان به لاوز کریک، جاییکه اکنون شهر سیلر، کارولینای شمالی نامیده می‌شود و بعدها به سندی کریک، شهرستان راندولف کنونی در ۱۷۵۰، خودش را به عنوان کشاورز و رهبر مذهبی تثبیت کرد. بعدها از او
عنوان کشاورز و رهبر مذهبی تثبیت کرد. بعدها از او خواسته شد که کواکر میتینگ را ترک کند، او اینکار را انجام داد اما به پیروی از بسیاری از اصول آن‌ها از جمله صلح‌طلبی مطلق ادامه داد. از نظر فلسفی، او معتقد به خرد بنجامین فرانکلین بود. هازبند و فرانکلین مکاتباتی را از طریق جان ویلکاکس، تاجر کراس کریک، فایتویل امروزی، کارولینای شمالی که سالی دو بار برای خرید کالا به فیلادلفیا، پنسیلوانیا می‌رفت، انجام می‌دادند. جان ویلکاکس، پسر توماس ویلکاکس بود که کارخانهٔ کاغذسازیش در شهر کنکورد، شهرستان دلاور، پنسیلوانیا
در شهر کنکورد، شهرستان دلاور، پنسیلوانیا کاغذهایی را تولید می‌کرد که برای انتشار مورد استفاده بنجامین فرانکلین قرار می‌گرفت. از این رو هازبند رساله‌های سیاسی با ماهیت میهن‌پرستانه دریافت می‌کرد که آن‌ها را تجدید چاپ و در میان هموطنان خود پخش می‌کرد. تنظیم‌کننده شورش. در دهه ۱۷۶۰ او در برابر اعمال فاسد مقامات دولتی غارتگر که عمدتاً وکلا و قضات بودند، مقاومت می‌کرد. او به مجلس مستعمره راه یافت و علیه سوءاستفاده‌های دولتی، آشکارا صحبت کرد. داستان او یادآور داستان جان ویلکس است. او به خاطر صحبت‌هایش زندانی شد
جان ویلکس است. او به خاطر صحبت‌هایش زندانی شد و توسط گروه متعصبی از کشاورزان جنگلی مسلح که برای آزادی او آمده بودند، آزاد شد. مخالفان شروع به نامیدن خود به نام «تنظیم‌کننده‌ها» کردند، زیرا می‌خواستند وضعیت دولت را درست کنند؛ یعنی آنان را مجبور به پیروی از قوانین کنند؛ بنابراین جنبشی به نام شورش تنظیم‌کننده‌ها نام‌گذاری شد. اقدام مخالفان برای جلوگیری از بدترین تخلفات دادگاه‌ها انجام شد. هازبند هیچوقت قبول نمی‌کرد که یک تنظیم‌کننده است و به عنوان یک صلح‌طلب تمایلی به شرکت در اقدامات خشونت‌آمیز یا تهدیدکننده
به شرکت در اقدامات خشونت‌آمیز یا تهدیدکننده نداشت. اما او سخنران و نماد مقاومت بود. او تراکت‌های چاپ شدهٔ متعددی داشت که شناخته شده‌ترین آن‌ها «خودت را به عنوان یک آزاده نشان بده» (۱۷۶۹) «رابطهٔ بی‌طرفانهٔ اولیه وعامل تغییرات اخیر در امور عمومی» (۱۷۷۰) و «یک تفریح برای فنینگ و یک سنگ برای تریون» (۱۷۷۱) بود. هازبند در ۱۷۷۰ از مجلس قانون‌گذاری استان اخراج شد، در ظاهر به دلیل افترا، اما به احتمال زیاد دلیل آن ارتباط او با تنظیم‌کننده‌ها بود. هازبند زمانی که افسران شهرستان روآن، کارولینای شمالی موافقت کردند که
شهرستان روآن، کارولینای شمالی موافقت کردند که از طریق یک کمیتهٔ داوری، اختلاف در میان خود و تنظیم‌کننده‌ها را حل کنند، به عنوان عضو کمیته انتخاب شد و در آنجا خدمت کرد. هازبند، تنظیم‌کننده‌ها را در صبح نبرد آلامانس (۱۶ می ۱۷۷۱)، همراهی کرد و به دنبال ایجاد عدالت بود. با محقق نشدن این امر، او سوار بر اسبش از آنجا دور شد. اصول کواکر او حکم می‌کرد که از از شرکت در مبارزه، اجتناب کند. یک شاخ کوچک (شاخی که در آن باروت نگه می‌داشتند) که توسط پسرعموی هازبند، هارمن کاکس که در نبرد آلامانس مورد استفاده قرار گرفته
کاکس که در نبرد آلامانس مورد استفاده قرار گرفته بود و بعدها توسط هازبند که به شهرستان سامرست، پنسیلوانیا فرار می‌کرد، حمل می‌شد، توسط یکی از نوادگانش، نیک شیدی در ۲۰۰۸ به بخش تاریخی ایالت کارولینای شمالی اهدا شد. پس از سرکوب «شورش» در نبرد آلامانس، هازبند با نام «تواسکیپ دس» که بعدها آن را به «کواکر پیر» تغییر داد، به مریلند فرار کرد. او تنها پس از انقلاب آمریکا نام اصلی خود را آشکارا اعلام کرد. هازبند به سفرهای فیزیکی و متافیزیکی خود ادامه داد و در نهایت در منطقه‌ای به نام «گلدز» واقع در شهرستان بدفور که
منطقه‌ای به نام «گلدز» واقع در شهرستان بدفور که خود بعدها بخشی از شهرستان سامرست در پنسیلوانیای غربی شد، ساکن شد و واعظ هزاره و همچنین اصلاح‌طلب سیاسی شد. او خواستار مالیات تدریجی، پول کاغذی و به عنوان حامی و طرفدار مشارکت بیشتر مردم عادی در حکومت و همچنین مذهب، خواستار دموکراسی بیشتر شد. او در ۱۷۸۲ رساله‌ای را با عنوان «پیشنهاد اصلاح و تکمیل سیاست دولت ایالت متحده آمریکا» جاییکه او دربارهٔ قانون‌گذاری به نفع نواحی کوچک‌تر و برای هر شهرستان به منظور به حداکثر رساندن نفوذ رأی‌دهندگان، گفتگو می‌کرد، منتشر
رساندن نفوذ رأی‌دهندگان، گفتگو می‌کرد، منتشر کرد. هازبند در اولین دوره انتخابات فدرال در ۱۷۸۸ دربارهٔ انتخاب نمایندگان کنکره در مناطق، به جای روش انتخاب در سراسر استان که متداول بود، بحث و گفتگو کرد. شورش ویسکی. ماهیت صریح و شهرت او به رادیکالیسم او را به شورش ویسکی (۱۷۹۴) کشاند، جاییکه او به عنوان نماینده در نشست پارکیسون فری و رداستون در تلاش برای تعدیل مقاومت خشونت‌آمیز برای مالیات غیر مستقیم که توسط وزیر خزانه‌داری الکساندر همیلتون حمایت می‌شد، خدمت می‌کرد. او همچنین با یک قطب آزادی در برونرستون
می‌کرد. او همچنین با یک قطب آزادی در برونرستون (سامرست کنونی، پنسیلوانیا) در میدان شهر که آراسته به پرچمی با شعار «آزادی و نه به مالیات» بود، مرتبط بود. زمانی که نیروهای فدرال، بر فراز کوه‌هایی آلگنی، در ظاهر برای سرکوب شورش راهپیمایی کردند، نه تنها آشوبگری پیدا نکردند، بلکه با کمبود مواد غذایی مواجه شدند که آنان را به دزدی از کشاورزان محلی سوق داد که سبب شد به لقب شرم‌آور «ارتش هندوانه» نام بگیرند. نیروهای فدرال مظنونین را که هازبند نیز جزء آنان بود و به‌طور ویژه به دنبال او بودند، دستگیر کردند. بازداشت
ویژه به دنبال او بودند، دستگیر کردند. بازداشت شدگان در شرایط بسیار اسفباری نگهداری و سپس برای محاکمه به شرق بازگردانده شدند. هازبند محاکمه و به اعدام محکوم شد. دوستانش با وساطت، ضامن آزادی او شدند. وفات. هرمن هازبند پس از سپری کردن شش ماه در زندان، در سن ۷۰ سالگی، حوالی ۱۹ ژوئن ۱۷۹۵ در یک می‌خانه در بدفورد، نزدیک فیلادلفیا که در مسیر خانه‌اش بود، فوت کرد. وضعیت جسمانی او در طول دوره‌ای که در زندان بود، رو به وخامت رفته بود. محل دفن او در گورستان هازبند، شهرک سامرست، پنسیلوانیا واقع شده‌است.
اینکریس سامنر (Increase Sumner) (متولد ۲۷، نوامبر، ۱۷۴۶ – درگذشت ۷ ژوئن، ۱۷۹۹)، وکیل، حقوقدان و سیاستمدار آمریکایی اهل ماساچوست بود. او پنجمین فرماندار ماساچوست بود که از سال ۱۷۹۷ تا ۱۷۹۹ خدمت نمود. او به عنوان وکیل آموزش دیده و در زمان جنگ انقلابی آمریکا در حکومت موقت ماساچوست خدمت کرده است، او در کنگره کنفدراسیون در سال ۱۷۸۲انتخاب شد. درهمان سال در دادگاه عالی قضایی ماساچوست منصوب گردید، و تا سال ۱۷۹۷ در آنجا به عنوان معاون دادگستری خدمت کرد. او سه بار به عنوان فرمانداری ماساچوست با اختلاف زیاد انتخاب
به عنوان فرمانداری ماساچوست با اختلاف زیاد انتخاب گردید، اندکی بعد در اوایل دوره سومش درگذشت. از جمله فرزندان پسر او ویلیم اچ. سامنر شخصی که تونل سامنر در بوستون، ماساچوست به‌نام او نام‌گذاری شده‌است و دیپلمات‌های قرن بیستم سامنر، ویلیز و سامنر جرارد بود. اوایل زندگی. اینکریس سامنر در۲۷ نوامبر سال ۱۷۴۶ در راکسبری، استان خلیج ماساچوست متولد شد که یکی از هشت فرزند کریس سامنر و سارا شارپ بود. اینکریس سامنر بزرگتر، یک دهقان موفق از نسل مهاجران اولیه دورچستر بود، او چندین منصب دولتی را ازجمله، پزشک قانونی
بود، او چندین منصب دولتی را ازجمله، پزشک قانونی شهرستان سافولک و عضو انجمن راکسبری کسب کرد. درسال ۱۷۵۲ سامنر در مدرسه دستور زبان در راکسبری وارد گردید، مدرسه راکسبری لاتین که مدیر مدرسه آن ویلیم کوشینگ، بعد از آن قاضی محکمه عالی ایالت متحده آمریکا گردید، بود. سامنر شاگرد ممتاز مدرسه‌اش گردید، و به‌دلیل اصرار پدرش (که آینده پسرش را در کشاورزی تصور می‌کرد) در کالج هاروارد در سال ۱۷۶۳ پذیرفته شد. او در سال ۱۷۶۷ فارغ‌التحصیل گردید. حرفه حقوقی. سامنر پس از فارغ‌التحصیلی‌اش از دانشگاه هاروارد، مسئولیت مدرسه
از دانشگاه هاروارد، مسئولیت مدرسه راکسبری را به عهده گرفت، او در آنجا زمانی‌که دوره کارآموزی‌اش را تحت نظر ساموئل کوینسی وکیل کل استان می‌گذراند، به مدت دو سال تدریس کرد. او به‌دنبال این بود که تحت نظر جان آدامز آموزش ببینید، اما آدامز به اندازه کافی شاگرد داشت. آدامز نوشت که: «سامنر یک نابغه امیدوارکننده و جوان اهل مطالعه و با فضیلتی بود». سامنر در سال ۱۷۷۰ در وکالت پذیرفته شد و در همان سال یک دفتر حقوقی در راکسبری افتتاح نمود. سامنر در سال ۱۷۷۶ عضو کنگره ایالت ماساچوست انتخاب گردید که از شهر راکسبری
ایالت ماساچوست انتخاب گردید که از شهر راکسبری نمایندگی می‌کرد. درسال ۱۷۷۷ او در کنوانسیون ایالت جهت تدوین قانون اساسی شرکت کرد که نتیجه آن پذیرفته نشد. او در کنگره ایالتی تا زمان به تصویب رسیدن قانون اساسی ایالت به خدمت‌اش ادامه داد تا زمانی‌که او به عنوان سناتور ایالتی شهرستان سافولک انتخاب گردید. این پُست را او برای دو سال به عهده گرفت. درژوئن ۱۷۸۲ او در کنگره کنفدراسیون توسط قانون‌گذار ایالت برای جایگزینی تیموتی دانیلسون که استعفا داده بود، انتخاب گردید. اما سامنر در واقع هرگز روی این صندلی ننشست. در
اما سامنر در واقع هرگز روی این صندلی ننشست. در اوت ۱۷۸۲ فرماندار جان هانکاک او را به عوض جیمز سولیوان به عنوان معاون دادگستری برای دادگاه عالی قضایی ماساچوست نامزد کرد. او این پُست را به عوض کرسی سناتور پذیرفت و از سال ۱۷۸۲ تا ۱۷۹۷ خدمت نمود. جزئیات سوابق قضایی وی در دسترس نیست تا حدی به این دلیل که اسناد رسمی دادگاه در آن زمان باقی مانده‌است، به‌طور معمول تصمیم‌ها شفاهی بود (محکمه ثبت رسمی سوابق تصمیم‌های مکتوب شده را تا سال ۱۸۰۵ آغاز نکرده بود). سامنر جزئیات بسیاری از قضایایی را که می‌شنید یاداشت می‌کرد،
بسیاری از قضایایی را که می‌شنید یاداشت می‌کرد، این یاداشت‌ها او، در مجتمع تاریخی ماساچوست حفظ شده‌است که اکنون از خزانه باارزش از تاریخ پیشین قضایی ماساچوست است. همچنین دوره‌ای را که او در دادگاه عالی قضایی خدمت می‌کرد از جمله دوران پر آشوب در ماساچوست بود. پس از جنگ انقلاب آمریکایی‌ها ارزش ارز کاغذی به‌طور قابل توجهی کاهش یافت و بسیاری از شهروندان را در مشکلات مالی قرارداد. اداره جمیز درسال ۱۷۸۶ مالیات را بالا برد تا بدهی عمومی را که درطول جنگ افزایش یافته بود، پرداخت کند و جمع‌آوری مالیات عقب افتاده را
بود، پرداخت کند و جمع‌آوری مالیات عقب افتاده را افزایش داد. سرانجام این فشارهای اقتصادی به بروز ناآرامی‌های مدنی انجامید که با شورش شایس‌ها این ناآرامی‌ها به اوج خود رسید، این قیام درمرکز و ماساچوست غربی صورت گرفت که ازسال ۱۷۸۶تا ۱۷۸۷ طول کشید. سامنر به کرسی‌ای که رسیدگی به پرونده‌های جنایی شرکت کنندگان این شورش می‌پرداخت نشست. بسیاری از شرکت کنندگان مورد عفو قرار گرفت، اما هژده نفر آنان محکوم به مرگ شده بودند. اکثر این پرونده‌ها تخفیف داده شده بود و دو مرد هم اعدام گردید. سامنر هنگامی به کرسی دادگاه نشست
هم اعدام گردید. سامنر هنگامی به کرسی دادگاه نشست که درخواست تجدید نظر در پرونده‌های کوک واکر در سال ۱۷۸۳ را شنید که در رابطه با قضیه برده سابق بود که در پی تأیید آزادی خود بود. یک فرماندار در یکی از این قضایا تأیید کرد که قانون اساسی ایالت به‌طور مؤثر بردگی را تأسیس کرده‌است. درسال ۱۷۸۵ او توسط قانون‌گذار برای عضویت درکمیته‌ای انتخاب شد که قوانین ایالت را اصلاح یا بازنگری می‌کرد که روی مدرن سازی قوانین و حذف ارجاع آن به مقامات بریتانیایی کار کرد. درسال ۱۷۸۹ عضو کنوانسیون ایالت بود که قانون اساسی آمریکا را
عضو کنوانسیون ایالت بود که قانون اساسی آمریکا را تصویب نمود که در آن او به کنوانسیون معنی و اهمیت حکم احضار به دادگاه را شرح داد. او در سال ۱۷۹۱ به عنوان عضو آکادمی هنر و ساینس آمریکا انتخاب شد. فرماندار ماساچوست. در سال ۱۷۹۵ بعضی گروه‌های حزب فدرال به دنبال معرفی سامنر به عنوان نامزد فرماندار بود. اما او به‌طور رسمی کاندیدا نشد. و فرماندار ساموئل دوباره انتخاب گردید. و درسال بعد سامنر به‌صورت فعال توسط فدرالیست‌ها ارتقا داده شد، اما آدامز توانست با اختلاف که جنجال‌برانگیز نبود پیروز گردد. تبلیغات
اختلاف که جنجال‌برانگیز نبود پیروز گردد. تبلیغات انتخاباتی تفرقه‌انگیز نبود و سامنر به عنوان جایگزین جوان‌تر نسبت به آدامز که کهن‌سال بود، معرفی گردید. سامنر پس از آن نوشت که آدامز از دریایی متلاطم سیاست عبور کرده و در کار برای منافع کشورش پیر شده‌است. گرچه شهرت آدامز رو به کاهش بود ولی تصمیم گرفته بود که برای انتخابات مجدد ۱۷۹۷ نامزد نشود، شماری از اشخاص مشهور به عنوان نامزد انتخابات مطرح شدند و در انتخابات آن سال، سامنر با کسب ۱۵۰۰۰ رأی از مجموع ۲۵۰۰۰ رأی تقسیم شده میان رقیبانش جلو قرار گرفت و برنده شد.
تقسیم شده میان رقیبانش جلو قرار گرفت و برنده شد. در ۲ ژوئن او با همراهی ۳۰۰ نفر از شهروندان سوار بر اسب از خانه‌اش واقع راکسبری بسوی خانه ایالت در بوستون حرکت کرد، محلی که در آن منشی دارایی عمومی حکمروائیش را از بالکان شرقی اعلام نمود. سامنر آخرین فرماندار بود که در محلی که امروز به‌نام خانه ایالتی قدیمی یاد می‌شود ریاست نمود، زیرا که درسال بعدی کرسی حکومت از آنجا به خانه جدید ایالت انتقال یافت. سامنر در سال‌های ۱۷۹۸ و ۱۷۹۹ با اختلاف کمی دوباره انتخاب گردید. شهرت او به عنوان فرماندار با اختصاص بخش بزرگی از
شهرت او به عنوان فرماندار با اختصاص بخش بزرگی از آرا برای سومین دوره انتخاباتی‌اش دیده شد، او با کسب ۱۷۰۰۰ رأی از مجموع کل رأی ۲۱۰۰۰ برنده این انتخابات شد، در ۱۸۰ شهر از ۳۹۳ شهر موجود در این ایالت به اتفاق آرا رأی دریافت کرد، اساساً در زمان سامنر، دفتر ایالت درگیر تهدید حمله فرانسه به علت جنگ‌های جاری شبه دریایی بود. سامنر نسبتاً جوان اما بسیار نیرومندتر در مقایسه به پیشینان‌اش بود، سامنر فعالانه شبه‌نظامیان ایالت را تقویت نموده و از آمادگی بیشتر آنها درصورت وقوع حمله اطمینان حاصل نمود.
عبارت "مردان سبز کوچک" (; ; ) به سربازان نقابدار فدراسیون روسیه که یونیفرم‌های سبز رنگ و بدون نشان پوشیده و سلاح‌ها و تجهیزات نظامی مدرن ساخت روسیه را حمل می‌کردند اشاره دارد. آنها در جریان جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۱۴ ظاهر شدند. این اصطلاح برای اولین بار در زمان الحاق کریمه به فدراسیون روسیه که از اواخر فوریه تا مارس ۲۰۱۴ به طول انجامید به وجود آمد. این نیروها فرودگاه بین‌المللی سیمفروپول، بیشتر پایگاه‌های نظامی کریمه و پارلمان کریمه را اشغال و محاصره کردند. این اصطلاح همچنین گاهی اوقات برای اشاره به
کردند. این اصطلاح همچنین گاهی اوقات برای اشاره به سربازان روسی حاضر در جنگ دونباس استفاده می‌شود، چرا که کرملین دخالت رسمی یا حضور نیروهای خود در این منطقه را انکار می‌کرد. این نیروها لباس‌های بدون نشان می‌پوشیدند یا خود را به شکل جدایی طلبان طرفدار روسیه درمی‌آوردند. رسانه‌های روسی به دلیل رفتار خوب آنان و عدم مداخله در زندگی غیرنظامیان به آنها لقب" مردم مودب" () را دادند. فدراسیون روسیه در ابتدا انکار کرد که این افراد جزو نیروهای نظامی روسیه هستند، اما در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴، رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین،
۱۷ آوریل ۲۰۱۴، رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، حضور ارتش روسیه در کریمه را تأیید کرد. علاوه بر این، منابع متعدد، از جمله رسانه‌های دولتی روسیه، تأیید کردند که «مردان سبز کوچک» ترکیبی از نیروهای عملیات ویژه و واحدهای مختلف اسپتسناز اداره اصلی اطلاعات (Spetsnaz GRU) بوده‌اند. احتمالاً چتربازان تیپ ۴۵ گارد اسپتسناز از واحد هوابرد روسیه و گروه واگنر جزو این گروه بوده باشند. دولت روسیه مداوماً هرگونه ارتباط با این نیروها را رد می‌کرد اما ملیت آنها اینگونه نبود. الکساندر بورودای، نخست‌وزیر جمهوری خودخوانده
الکساندر بورودای، نخست‌وزیر جمهوری خودخوانده مردم دونتسک، اظهار داشت که ۵۰۰۰۰ شهروند روس تا اوت ۲۰۱۵ در دونباس جنگیده‌اند، او سپس اظهار داشت که آنها باید از امتیازاتی مشابه سایر کهنه سربازان روسیه برخوردار شوند (در حالی او ادعا می‌کند که دولت روسیه هیچ نقشی در ارسال این نیروها به اوکراین ندارد). تجزیه و تحلیل سلاح و تجهیزات. در مارس ۲۰۱۴، مجله فنلاندی سوئومن سوتیلاس (به فنلاندی Suomen Sotilas؛ به معنای سرباز فنلاند) با استفاده از عکس‌های گرفته شده از «مردان سبز کوچک» تجزیه و تحلیلی از سلاح‌ها و تجهیزات
سبز کوچک» تجزیه و تحلیلی از سلاح‌ها و تجهیزات آنها ارائه داد. در این مقاله به تعدادی از سلاح‌ها و تجهیزاتی اشاره شده که ادعا می‌شود فقط توسط نیروهای مسلح فدراسیون روسیه استفاده می‌شود: این مقاله در ادامه به این نتیجه می‌رسد که به احتمال بسیار زیاد این نیروها از اعضای «تیپ ۴۵ گارد اسپتسناز» مستقر در کوبینکا، مسکو هستند. سایر رسانه‌ها عکسی از یک سرباز روسی بدون نشان و مسلح به اسلحه وینتورز VSS منتشر کردند که به عنوان مدرکی برای استقرار نیروهای ویژه روسیه در کریمه در نظر گرفته شد. واکنش رسمی روسیه. در ابتدا،
در نظر گرفته شد. واکنش رسمی روسیه. در ابتدا، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه اظهار داشت که این افراد سبزپوش جزو نیروهای مسلح روسیه نیستند، بلکه گروهی از شبه‌نظامیان محلی هستند که سلاح‌هایشان را از ارتش اوکراین به غنیمت گرفته‌اند. ژنرال فیلیپ بریدلاو، فرمانده عالی نیروهای متفقین ناتو در اروپا (SACEUR)، گفت که «مردان سبز» در واقع سربازان روسی بوده‌اند. در مارس ۲۰۱۴، پوتین همچنان مُصر بود که هیچ مداخله از پیش برنامه‌ریزی شده‌ای وجود نداشته‌است او در ادامه افزود «گروه‌های به شدت مسلح و کاملاً هماهنگ که در
افزود «گروه‌های به شدت مسلح و کاملاً هماهنگ که در آغاز تهاجم، فرودگاه‌ها و بنادر کریمه را تصرف کردند - آنها صرفاً «گروه‌های دفاع شخصی» خودجوش بوده‌اند که احتمالاً لباس‌های روسی را از مغازه‌های [نظامی] محلی (ویونتورگ) تهیه کرده بودند.» طبق گفته انجمن صاحبان اسلحه اوکراین، قوانین اوکراین فروش یا حمل سلاح گرم به غیر از سلاح‌های شکاری را مجاز نمی‌داند. در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴، پوتین برای اولین بار علناً اعتراف کرد که نیروهای ویژه روسیه در حوادث کریمه به منظور حفاظت از مردم محلی و ایجاد شرایط برای برگزاری همه‌پرسی دست
مردم محلی و ایجاد شرایط برای برگزاری همه‌پرسی دست داشته‌اند. بعداً، او اعتراف کرد که نیروهای مسلح روسیه در جریان این رویدادها، نیروهای مسلح اوکراین در کریمه را محاصره کرده بودند. سرگئی شویگو، وزیر دفاع روسیه در پاسخ به سؤال حضور نیروهای روسی در کریمه گفت: «در رابطه با اظهارات در مورد استفاده از نیروهای ویژه روسیه در رویدادهای اوکراین، من فقط می‌توانم یک چیز را بگویم - جستجوی یک گربه سیاه در یک اتاق تاریک سخت است، به خصوص اگر در آنجا نباشد.» و به صورت رمزآلود اضافه کرد که جستجوی گربه «احمقانه» خواهد بود اگر
اضافه کرد که جستجوی گربه «احمقانه» خواهد بود اگر گربه «باهوش، شجاع و مؤدب» باشد. در آوریل ۲۰۱۵ دریاسالار بازنشسته روسیه ایگور کاساتونوف گفت که «مردان سبز کوچک» اعضای واحدهای نیروهای ویژه اسپتسناز روسیه بودند. بر اساس اطلاعات وی، نیروهای روسیه با استفاده از شش فروند هلیکوپتر و سه فروند ایلوشین ایل-۷۶ که حامل ۵۰۰ سرباز بود در کریمه مستقر شدند.
آرمن بنیامینی یغیازاریان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۴ نوامبر ۱۹۵۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
رودیک هراچیکی قوکاسیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۷ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت استاندار استان گغارکونیک را برعهده داشت. پیشتر از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۶ سمت نمایندگی دوره‌های اول شورای عالی جمهوری ارمنستان و اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۰ نوامبر ۱۹۴۹ در سوان به دنیا آمد
«بیمار روانی» ترانه‌ای از خواننده آمریکایی-کوبایی تبار کامیلا کبیو به‌همراهٔ خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی ویلو است. این آهنگ از سوی اپیک رکوردز به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی کبیو تحت عنوان "خانواده" در ۸ آوریل سال ۲۰۲۲ به‌همراهٔ خود آلبوم منتشر شد. پیش‌زمینه. «بیمار روانی» بر اساس اضطراب کبیو ساخته شده است. کبیو گفت که یک خط در آهنگ «من دختران را سرزنش نمی‌کنم برای اینکه چطور تمام شد» در مورد ترک گروه دختران آمریکایی فیفت هارمونی بود. این آهنگ به رابطه قبلی او با شریک سابق شان مندز اشاره
آهنگ به رابطه قبلی او با شریک سابق شان مندز اشاره دارد. پذیرش انتقادی. آل موزیک نوشت که «بیمار روانی» شبیه به هیپ هاپ دههٔ ۹۰ به نظر می‌رسد. نیک لوین از ان‌ام‌ای احساس کرد که این آهنگ «ثابت می‌کند که هنوز امکان نوشتن یک آهنگ هوشمندانه و اصلی در مورد سلامت روان در سال ۲۰۲۲ وجود دارد.» رولینگ استون این آهنگ را بررسی کرد و گفت: «کامیلا کبیو قلبش را روی آستینش می‌بندد و با بافت زخم گذشته‌اش در «بیمار روانی» روبرو می‌شود. آهنگ خانواده، که دارای آوازهای ترسناک ویلو است، تصویری از اضطراب خواننده کوبایی مکزیکی را
است، تصویری از اضطراب خواننده کوبایی مکزیکی را ترسیم می‌کند، زیرا او حقیقت را به شیوه‌های آسیب‌پذیر به اشتراک می‌گذارد.»