payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنستانتین بزرگ و یهودیت () در زمان کنستانتین بزرگ روحانیون یهودی از معافیت‌های مشابه روحانیون مسیحی برخوردار شدند. با این حال کنستانتین از جدا شدن تاریخ عید پاک از عید فصح یهودی یا پسح (نگاه کنید به چهارده‌گرایی) حمایت کرد و در نامه خود پس از اولین شورای نیقیه (که دارای آن بود که قبلاً این موضوع را تصمیم گرفته‌است) اظهار داشت: "... این امر ناشایست به نظر می‌رسد که در جشن این عید مقدس ما باید از رویهٔه یهودیانی پیروی کنیم که دستان خود را با بی‌رحمی به گناهی عظیم آلوده کرده‌اند و به همین دلیل سزاوار به کوری
عظیم آلوده کرده‌اند و به همین دلیل سزاوار به کوری روح شدند. پس بیایید با جمعیت نفرت‌انگیز یهود هیچ وجه اشتراکی نداشته باشیم، زیرا از ناجی خود، روش دیگری دریافت کرده‌ایم.» تئودورت در "تاریخ کلیسایی" نوشته‌است: "نامهٔ امپراتور کنستانتین، در مورد مسائل مورد معامله در شورا، خطاب به اسقف‌هایی که در آن حضور نداشتند: «در وهله اول، پیروی از رسوم یهودیان در جشن این عید مقدس ناروا اعلام شد، زیرا چون دست آنها به جنایت آلوده شده‌است، ذهن این مردان بدبخت ناگزیر کور شده‌است. .. پس بیایید با یهودیان که دشمنان ما هستند
.. پس بیایید با یهودیان که دشمنان ما هستند هیچ وجه اشتراکی نداشته باشیم … بیایید … با مطالعه از هرگونه تماس با آن راه شیطانی اجتناب کنیم … زیرا آنها چگونه می‌توانند در مورد هر نقطه نظر درستی داشته باشند. که پس از احاطه بر مرگ خداوند، در حالی که از ذهن خود خارج شده‌اند، نه با عقل متقن، بلکه با شوری بی بند و بار هدایت می‌شوند، هر کجا که جنون ذاتی آنها را به همراه دارد… مبادا فکرهای پاک شما شریک آداب و رسوم باشد. از مردمی که به شدت فاسد شده‌اند… بنابراین، این بی نظمی باید اصلاح شود تا دیگر هیچ وجه اشتراکی با
بی نظمی باید اصلاح شود تا دیگر هیچ وجه اشتراکی با آن جنایتکاران و قاتلان پروردگارمان نداشته باشیم… نه نکته مشترک با سوگند دروغ یهودیان. کتاب ۱ فصل ۹ &lt;/ref&gt; قانون ضد یهود. او در سال 329 پس از میلاد قوانینی را صادر کرد که یهودیان را از داشتن بردگان مسیحی منع کرد، ازدواج های بین دو دین را ممنوع کرد و مسیحیان را با تبدیل شدن به یهودیت با مرگ مجازات کرد.
نیکولای میخائیلوویچ پگوف (روسی: Николай Пегов؛ ۳ آوریل ۱۹۰۵م. - ۱۹ آوریل ۱۹۹۱م) سیاستمدار و دیپلمات شوروی بود. وی به عنوان سفیر در ایران، الجزایر و هند خدمت کرد و به عنوان عضوی از حزب کمونیست پست‌های مختلفی در این حزب بر عهده داشت. سرآغاز زندگی و تحصیلات. پگوف در ۳ آوریل ۱۹۰۵م. در مسکو به دنیا آمد پدرش منشی بود. پگوف در سال ۱۹۱۹م. شروع به کار کرد و در سال ۱۹۳۰م. به حزب کمونیست پیوست. او تا سال ۱۹۳۵م. که در آکادمی صنعتی مسکو ثبت نام کرد در کارخانه‌های مختلف کار کرد. او در سال ۱۹۳۸م. از آکادمی فارغ‌التحصیل
کار کرد. او در سال ۱۹۳۸م. از آکادمی فارغ‌التحصیل شد. مشاغل. پس از فارغ‌التحصیلی، پگوف فعالیت حزبی خود را آغاز کرد و دبیر کمیته منطقه‌ای خاور دور حزب کمونیست اتحاد بلشویک‌ها شد. در اکتبر ۱۹۳۸م. به عنوان دبیر اول کمیته منطقه‌ای پریمورسکی حزب کمونیست اتحاد بلشویک‌ها منصوب شد و در سال ۱۹۴۰م. به عنوان دبیر اول کمیته شهر ولادی وستوک حزب کمونیست اتحادیه بلشویک‌ها منصوب شد او تا سال ۱۹۴۷م. در این سمت بود. در سال ۱۹۴۰م. به عنوان دبیر اول کمیته شهر ولادی وستوک حزب کمونیست آذربایجان منصوب شد. علاوه بر این، او از سال
آذربایجان منصوب شد. علاوه بر این، او از سال ۱۹۳۸م. تا ۱۹۴۸م. به عنوان دبیر اول کمیته منطقه دریایی خدمت کرد او در سال ۱۹۴۷م. بخشی از کمیته مرکزی حزب کمونیست شد و تا سال ۱۹۵۲م. در این سمت خدمت کرد او بین سال‌های ۱۹۵۲م. و ۱۹۵۳م. به عنوان دبیر کمیته مرکزی انجام وظیفه کرد پگوف در آوریل ۱۹۵۴م. به عنوان دبیر هیئت رئیسه شورای عالی انتخاب شد و تا سال ۱۹۵۶م. در این سمت باقی ماند. پگوف در مرداد ۱۳۳۵ش. (آگوست ۱۹۵۶م) به عنوان سفیر اتحاد جماهیر شوروی در ایران منصوب شد. او تا سال ۱۹۶۳م. در این سمت خدمت کرد یکی از
شد. او تا سال ۱۹۶۳م. در این سمت خدمت کرد یکی از فعالیت‌های مهم پگوف در دوران سفارت در ایران، تفاهم نامه ایران و شوروی در خصوص حقوق حاکمیتی دو کشور در دریای خزر بود. این قرارداد به قرارداد آرام-پگوف نیز مشهور است (آرام برگرفته از شهرت غلام‌عباس آرام، وزیر خارجه وقت ایران است). پگوف در سال ۱۹۶۴م. به عنوان سفیر شوروی در الجزایر منصوب شد و تا سال ۱۹۶۷م. در این سمت بود. پگوف بین سالهای ۱۹۶۷م. و ۱۹۷۳م. سفیر روسیه در هند بود او در آوریل ۱۹۷۳م. معاون وزیر امور خارجه و در سال ۱۹۷۳م. به عنوان رئیس بخش دفتر سیاسی
و در سال ۱۹۷۳م. به عنوان رئیس بخش دفتر سیاسی منصوب شد. پگوف همچنین پست‌های مختلفی در حزب کمونیست داشت. او عضو کمیته مرکزی کنگره‌های هجدهم تا بیست و پنجم بود. همچنین بین سال‌های ۱۹۵۲م. و ۱۹۵۳م. به‌عنوان یکی از اعضای نامزد ریاست کمیته مرکزی و به‌عنوان معاون اولین تا چهارمین جلسه شورای عالی فعالیت کرد. پگوف در دسامبر ۱۹۸۲م. از سیاست و مناصب عمومی بازنشسته شد. مرگ. پگوف در ۱۹ آوریل ۱۹۹۱م. در مسکو درگذشت و در قبرستان نوودویچی به خاک سپرده شد. جوایز. پگوف چهار بار نشان لنین و نشان انقلاب اکتبر را دریافت کرد.
استفان فین آرگوس () یک هنرپیشه، نوازنده و مدل آمریکایی است. آرگوس با بازی در فیلم «ابرها» شناخته می شود.
ژان بادال با نام اصلی "یانوش بادال" (; – ) فیلم‌بردار مجارستانی‌تبار اهل فرانسه بود. وی فیلمبردار فیلم‌هایی همچون بلاندی، اسب کهر را بنگر و رژه بوده‌است.
زیرک‌تر () فیلم دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی بنجامین کارون و نویسندگی برایان گیتوود و الساندرو تاناکا است. جولین مور (که تهیه‌کنندهٔ فیلم نیز است)، سباستین استن، جاستیس اسمیث، برایانا میدلتون و جان لیسگو در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. "زیرک‌تر" در ۱۰ فوریه ۲۰۲۳ توسط ای۲۴ در سینماهای منتخب ایالات متحده اکران شد. این فیلم در ۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۳ توسط اپل تی‌وی پلاس منتشر شد. تولید. در مارس ۲۰۲۱ اعلام شد که ای۲۴ این فیلم را برای اپل تی‌وی پلاس، به کارگردانی بنجامین کارون و با بازی جولین
پلاس، به کارگردانی بنجامین کارون و با بازی جولین مور، بر اساس فیلمنامه‌ای نوشته برایان گیتوود و الساندرو تاناکا که بخشی از "فهرست سیاه ۲۰۲۰" بود، تولید خواهد کرد. در ژوئیه ۲۰۲۱، سباستین استن به بازیگران اضافه شد و جاستیس اسمیث و برایانا میدلتون در اوت به آن پیوستند. در سپتامبر، جان لیسگو به عنوان بازیگر انتخاب شد و فیلمبرداری آن از ۱۳ سپتامبر در شهر نیویورک آغاز شد. انتشار. "زیرک‌تر" در ۱۰ فوریه ۲۰۲۳ توسط ای۲۴ در سینماهای منتخب ایالات متحده و در ۱۷ فوریه در اپل تی‌وی پلاس منتشر شد. بازخورد. این فیلم در
در اپل تی‌وی پلاس منتشر شد. بازخورد. این فیلم در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۳۵ منتقد امتیاز ۶۵ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای عموماً مطلوب» است.
جیمز "پاپی" پیکنی میلر (; – ) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بیشتر برای نویسندگی فیلم‌نامه مجموعه تلویزیونی روزگار شراب و گل‌های سرخ به کارگردانی جان فرانکن‌هایمر و فیلم سینمایی روزگار شراب و گل‌های سرخ به کارگردانی بلیک ادواردز شناخته میشود.
جون میهو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مشاور ازدواج تورا-سان"، "رؤیای خوشبختی تورا-سان"، "عشق ممنوعه تورا-سان"، "تورا-سان و رویارویی در جزیره"، "تورا-سان به شمال می‌رود، و "تورا-سان در نقش بابا" اشاره کرد.
هندلی پیج ویکتور یک بمب افکن راهبردی با موتور جت ساخت بریتانیا بود که توسط هندلی پیج در طول جنگ سرد توسعه داده و تولید شد. این سومین و آخرین "بمب افکن V" بود که توسط نیروی هوایی سلطنتی (RAF) عملیاتی شد، دو بمب دیگر آورو والکان و ویکرز ولینت بودند. ویکتور که در سال ۱۹۵۸ وارد خدمت شد، ابتدا به عنوان بخشی از بازدارندگی هسته‌ای هوابرد بریتانیا توسعه یافت، اما در سال ۱۹۶۸ پس از کشف ترک‌های ناشی از خستگی که به دلیل پرواز در ارتفاع کم برای جلوگیری از رهگیری تشدید شده بود؛ و به دلیل به تعویق افتادن معرفی موشک‌های
شده بود؛ و به دلیل به تعویق افتادن معرفی موشک‌های پولاریس زیرسطحی نیروی دریایی سلطنتی در سال ۱۹۶۹، از مأموریت هسته‌ای بازنشسته شد. با واگذاری ماموریت بازدارندگی هسته ای به نیروی دریایی سلطنتی، نگهداری ناوگان بزرگ بمب افکن V قابل توجیه نبود. تعدادی از ویکتورها برای شناسایی راهبردی با استفاده از ترکیب رادار، دوربین و سایر حسگرها، اصلاح شدند. قبل از معرفی پولاریس، برخی از ویکتورها به تانکر سوخت‌رسان هوایی تبدیل شده بودند تا جایگزین والیانت‌ها شوند. بعدا نیز تعداد بیشتری به تانکر سوخت‌رسان تبدیل شدند و برخی از
بیشتری به تانکر سوخت‌رسان تبدیل شدند و برخی از این ویکتورها که تغییر کاربری داده شده بودند، در طول حملات بلک باک در جنگ فالکلند، به بمب‌افکن‌های والکان سوخت‌رسانی کردند. ویکتور به دلیل پیچیدگی‌های فنی و توانایی‌های برتر، آخرین بمب افکن V بود که در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۳ از خدمت بازنشسته شد. برای ماموریت‌های سوخت‌گیری هوایی، ویکتور با ویکرز وی‌سی۱۰ و لاکهید تری‌استار جایگزین شد.
جونکو ساکورادا (; –) بازیگر، و خواننده اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "تورا-سان، روشنفکر" اشاره کرد.
ویکرز ولینت بمب افکن جت بریتانیایی با ارتفاع پروازی بالا بود که برای حمل تسلیحات هسته ای طراحی شده بود و در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بخشی از نیروی بازدارنده راهبردی موسوم به «بمب افکن V» نیروی هوایی سلطنتی بود. این هواپیما توسط ویکرز-آرمسترانگز در پاسخ به مشخصات B.35/46 صادر شده توسط وزارت نیروی هوایی بریتانیا برای یک بمب افکن جت مجهز به سلاح هسته‌ای توسعه یافته‌است. ولینت اولین بمب افکن V بود که عملیاتی شد و پس از آن هندلی پیج ویکتور و آورو والکان نیز وارد ماموریت شدند. ولینت تنها بمب افکن V بود که تسلیحات هسته ای
ولینت تنها بمب افکن V بود که تسلیحات هسته ای زنده (برای اهداف آزمایشی) پرتاب کرد. در سال ۱۹۵۶، ولینت‌های عملیاتی از مالت، مأموریت‌های بمباران را بر فراز مصر در طی عملیات تفنگدار در بحران سوئز انجام دادند. از سال ۱۹۵۶ تا اوایل سال ۱۹۶۶ توان اصلی ولینت‌ها در نقش بازدارندگی هسته‌ای در رویارویی بین ناتو و قدرت‌های پیمان ورشو استفاده شد. اسکادران‌های دیگر این هواپیما، سوخت‌گیری هوایی، شناسایی هوایی و جنگ الکترونیک را انجام دادند. در سال ۱۹۶۲، در پاسخ به پیشرفت‌ها در فناوری موشک‌های زمین به هوای (SAM) اتحاد
در فناوری موشک‌های زمین به هوای (SAM) اتحاد جماهیر شوروی، ناوگان بمب‌افکن V شامل ولینت از پرواز در ارتفاع بالا به پرواز در ارتفاع پایین تغییر کرد تا از حملات موشک‌های زمین به هوا در امان بمانند. در سال ۱۹۶۴ مشخص شد که در بخش‌هایی از بدنه ولینت‌ها خستگی و خوردگی کریستالی به وجود آمده‌است. در اواخر همان سال یک برنامه تعمیری برای رفع مشکل در حال انجام بود، اما تغییر دولت منجر به این شد که وزیر دفاع جدید، دنیس هیلی تصمیم بگیرد که ولینت از خدمت بازنشسته شود، و این اتفاق در اوایل سال ۱۹۶۵ رخ داد. بمب افکن‌های
این اتفاق در اوایل سال ۱۹۶۵ رخ داد. بمب افکن‌های ویکتور و والکان تا دهه ۱۹۸۰ در خدمت باقی ماندند.
گاجیرو ساتو ; – ) بازیگر، و شخصیت‌های تلویزیونی در ژاپن اهل ژاپن بود. در سال ۱۹۶۸ در درام تلویزیونی "اوتوکو وا تسورای یو" ظاهر شد. از سال ۱۹۶۹، او در فیلم «مرد بودن سخت است» در نقش «گنکیچی» (نام مستعار: گنکو, گن-چان)، مرد خدمتکار معبدی از معبد شیباماتا تایشاکوتن ظاهر شد. او تا آخرین اثر در سال ۲۰۱۹ به حضور خود ادامه خواهد داد و به بخشی جدایی ناپذیر از این مجموعه تبدیل خواهد شد. طرفداران معتقدند که او در تمام ۵۰ اثر ظاهر شده‌است، اما تنها اثر هشتم، «آواز عشق اوتوکو و تسورایو توراجیرو» نام او در پوستر است،
اوتوکو و تسورایو توراجیرو» نام او در پوستر است، اما درست قبل از شروع فیلم، او در یک سانحه رانندگی قرار گرفت و در بیمارستان بستری شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اوتوکو وا تسورای یو" اشاره کرد.
پیتر پن (انگلیسی: Peter Pan) یکی از فرانچایزهای دیزنی است که بر اساس نمایشنامه اصلی جی. ام. بری در سال ۱۹۰۴ و رمان سال ۱۹۱۱ ساخته شده است که به‌طور رسمی با فیلم "پیتر پن" در سال ۱۹۵۳ شد. سری فیلم‌های اسپین‌آف "تینکربل" که این فرنچایز تا قرن ۲۱ ادامه داده شده است. این فرنچایز در مورد پیتر پن، پسری است که در ناکجا آباد زندگی می‌کند و از ورود به دنیای انسان‌ها و بزرگ شدن خودداری می‌کند. او خانوادۀ وندی دارلینگ را به خانه‌اش می‌برد و اطراف را به آن‌ها نشان می‌دهد و با هم می‌خواهند نقشه کاپیتان هوک شرور و
می‌دهد و با هم می‌خواهند نقشه کاپیتان هوک شرور و انتقام‌جو را خنثی کنند. شخصیت تینکربل نیز بخشی از مجموعه پری‌های دیزنی است. فیلم‌ها. سری‌های اصلی. "پیتر پن (۱۹۵۳)". "پیتر پن" چهاردهمین فیلم دیزنی محصول سال ۱۹۵۳ بر اساس نمایشنامه "پیتر پن یا پسری که بزرگ نمی‌شود" نوشته جی. ام. بری است. "پیتر پن: بازگشت به ناکجاآباد (۲۰۰۲)". "پیتر پن: بازگشت به ناکجا آباد" یک فیلم سینمایی محصول سال ۲۰۰۲ است که به‌عنوان دنباله‌ای برای فیلم ۱۹۵۳ گفته می‌شود. "تینکربل (سری فیلم‌ها)". سری فیلم‌های "تینکربل" شامل شش فیلم، یک
سری فیلم‌های "تینکربل" شامل شش فیلم، یک فیلم ویژه نیم ساعته و یک فیلم کوتاه شش دقیقه‌ای است و بر اساس شخصیت تینکربل ساخته شده است. "پیتر پن و وندی (۲۰۲۳)". شرکت والت دیزنی اعلام کرد که یک فیلم لایو اکشن "پیتر پن" در حال توسعه است، با دیوید لوری به‌عنوان کارگردان و فیلمنامه‌ای که او با توبی هالبروکز نوشته است. در ۳۱ جولای ۲۰۱۸، گزارش شد که این فیلم بلند به‌طور انحصاری در سرویس استریم این شرکت، دیزنی پلاس منتشر خواهد شد. در ۷ ژانویه ۲۰۲۰، انتخاب بازیگران در حال انجام بود و عنوان فیلم "پیتر پن و وندی" بود. جو
انجام بود و عنوان فیلم "پیتر پن و وندی" بود. جو راث و جیم ویتاکر به‌عنوان تهیه‌کنندگان فعالیت می‌کنند. در ۱۰ مارس ۲۰۲۰، الکساندر مولونی و اور اندرسون به‌ترتیب در نقش پیتر پن و وندی انتخاب شدند. در حالی که تولید فیلم بلند، اعلام شد به‌صورت تئاتری منتشر می‌شود. در ابتدا قرار بود عکاسی اصلی در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ در کانادا آغاز شود. تولید این فیلم به‌عنوان یک اقدام احتیاطی به تعویق افتاد تا از شیوع بیماری همه‌گیر COVID-19 جلوگیری شود. دیگر بازیگران اعلام شده در سال ۲۰۲۰ عبارتند از جود لا، یارا شهیدی و آلیسا
در سال ۲۰۲۰ عبارتند از جود لا، یارا شهیدی و آلیسا واپاناتاک در نقش‌های کاپیتان هوک، تینکربل و لیلی ببره. فیلمبرداری اصلی در ۱۶ مارس ۲۰۲۱ آغاز شد و قرار است فیلم در سال ۲۰۲۳ در دیزنی+ منتشر شود. جاذبه‌های گردشگری دیگر. به‌دنبالِ رئیس همراهِ پیتر پن. به‌دنبالِ رئیس همراهِ پیتر پن یک نمایش زنده است که در دیزنی‌لند پاریس واقع شده و در سال ۲۰۱۲ افتتاح شد.
هیسائو دازای (; – ) بازیگر اهل ژاپن بود. در سال ۱۹۶۸ در درام تلویزیونی "اوتوکو وا تسورای یو" در نقش رئیس تاکو (تاکو شاچو) ظاهر شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اوتوکو وا تسورای یو" اشاره کرد.
بر اساس گزارش‌ها، نامزدهای زن در انتخابات سال ۲۰۰۶ بحرین که در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۶ برگزار شد، تهدیدهای متعددی از سوی سلفیهای اسلامی و دیگر جناح‌ها برای ممانعت از مشارکت آنها دریافت کرده‌اند. در مجموع، هجده نامزد زن از سمت‌ها و دیدگاه‌های سیاسی مختلف پس از تغییرات اخیر در نظام سیاسی در سال ۲۰۰۱ نامزد شدند که به زنان اجازه داد تا نه تنها نامزد انتخابات شوند، بلکه بتوانند دارای حق رای نیز شوند. پیشینه زنان در سیاست محلی. در مارس ۱۹۹۹، شیخ حمد بن عیسی آل خلیفه در بحرین به قدرت رسید و آزادی ملی به سرعت با تصویب منشور
به قدرت رسید و آزادی ملی به سرعت با تصویب منشور ملی، که آزادی‌های شخصی بسیاری را بیان می‌کرد، دنبال کرد. همه‌پرسی در ۱۴–۱۵ فوریه ۲۰۰۱ برگزار شد که از طریق آن منشور تصویب شد. قوانین آن در ۱۴ فوریه ۲۰۰۲، یک سال پس از اینکه زنان بحرینی حق رای و نامزدی را به دست آوردند، اجرایی شد. در گزارشی در اوایل سال ۲۰۰۱ اشاره شد که تنها چهار کرسی زنان وجود داشت و هیچ‌کدام تا قبل از این زمان وجود نداشت. اکثریت زنانی که برای مناطق کار می‌کردند، هنوز هم فقط به عنوان پشتیبان این کار را انجام می‌دادند. در سال ۲۰۰۲، زمانی که
این کار را انجام می‌دادند. در سال ۲۰۰۲، زمانی که زنان برای اولین بار به پای صندوق‌های رای رفتند، اگرچه ۱۰ درصد از حدود ۳۰۰ نامزد، زن بودند، اما هیچ‌یک از نامزدهای زن انتخاب نشدند. اگرچه زنی به نام لطیفة القعود در دور دوم از جاسم السعیدی، نامزد سلفی‌ها شکست خورد. نامزدهای زن شکایت داشتند که در وضعیت نامناسبی قرار دارند، زیرا هیچ‌یک از احزاب محبوب اسلامگرا از نامزدی آنها حمایت نکردند، آنها نمی‌توانستند در مساجد تبلیغات انتخاباتی کنند و تصورات اجتماعی همچنان مانع حضور پررنگ آنها می‌شد. در بحرین، احزاب سیاسی
مانع حضور پررنگ آنها می‌شد. در بحرین، احزاب سیاسی غیرقانونی هستند و فقط اجازه دارند به عنوان انجمن‌های سیاسی شناخته شوند. با این حال، این انجمن‌های سیاسی دارای اختیارات منظم برای معرفی نامزدهای انتخاباتی و عمل به عنوان یک گروه پارلمانی هستند. این قانون تصریح می‌کند که منابع مالی انجمن‌های سیاسی توسط مقررات داخلی آنها از حق عضویت و کمک‌های مالی و درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری‌های آنها در بحرین تأمین می‌شود. یک جامعه سیاسی تحت هیچ شرایطی مجاز به پذیرش هرگونه کمک، مزیت یا منفعت هیچ خارجی یا نهاد خارجی یا سازمان
مزیت یا منفعت هیچ خارجی یا نهاد خارجی یا سازمان بین‌المللی نیست. بنابراین، نامزدهای زن به حمایت مالی از منابعی مانند مؤسسه حقوقی زنان، شورای عالی زنان، که کاندیداها را نیز آموزش می‌داد، متکی بودند. در ۲۲ اکتبر، خلیج تایمز گزارش داد که نامزدهای زن تهدیدهای ناشناس و پیام‌های تلفن همراه دریافت می‌کردند که به آنها می‌گفت برای «پرهیز از تعارض با اصول اسلامی» از انتخابات کناره‌گیری کنند. دکتر محمد عبدالغفار، وزیر اطلاعات انتخابات، انتخابات کشور را یک روز تاریخی برای بحرین توصیف کرد. وی گفت: مشارکت مردم بالا بود،
بحرین توصیف کرد. وی گفت: مشارکت مردم بالا بود، مردم بحرین برای احقاق حقوق دموکراتیک خود به مراکز رای‌گیری آمده و به نامزدهای مورد نظر خود رای دادند. نامزدهای زن پیشرو. تنها یکی از هجده زن شرکت کننده در این انتخابات موفق به کسب کرسی شد، این رقابت‌ها در دوم دسامبر برگزار شد.در زیر فهرستی غیر جامع از برخی از نامزدهای زن در انتخابات آمده‌است. لطیفة القعود اولین کاندیدای زن به‌طور پیش فرض در حوزه انتخابیه خود در جنوب بحرین پس از انصراف دو نامزد دیگر در اواسط اکتبر قبل از شروع تبلیغات، پیروز و وارد مجلس بحرین
قبل از شروع تبلیغات، پیروز و وارد مجلس بحرین شد. او همچنین اولین زن در منطقه خلیج فارس بود که برای انتخابات عمومی قانونگذاری انتخاب شد. وی نماینده جزایر حوار در استان جنوبی در مجلس ۴۰ نفره است. با توجه به شکست قبلی خود، او در سال ۲۰۰۶ در یک حوزه انتخابیه دیگر نامزد شد تا شانس خود را بهبود بخشد. خانم الجد یک کارمند دولتی تحصیل کرده در دانشگاه ناتینگهام است که برای وزارت دارایی کار می‌کرد. منیره فخرو وی که سابقاً در دانشگاه هاروارد و معاون سابق «اقدام ملی دمکراتیک مارکسیست» بود، از سوی شرک عیسی در برابر دکتر
مارکسیست» بود، از سوی شرک عیسی در برابر دکتر صلاح علیبوت از جامعه اسلامی المنبر نامزد شد و با ۳۱۶۹ رای شکست خورد. مبارزات انتخاباتی او در طول نامزدی خود شامل وعده‌هایی برای پیوند تحصیل و اشتغال و کار برای صندوق‌های بازنشستگی و مسکن بهتر بود. او به عنوان بخشی از جامعه اقدام دموکراتیک ملی، که به عنوان جامعه واد نیز شناخته می‌شود، نامزد شد. او دانشیار دانشگاه بحرین است و علایق علمی او شامل زنان، جامعه مدنی و دموکراسی در منطقه خلیج فارس است. فوزیه زینل خانم زینل، مدیر برنامه‌های شرکت رادیو و تلویزیون بحرین، یک
مدیر برنامه‌های شرکت رادیو و تلویزیون بحرین، یک مسلمان اهل سنت است که در یکی از حوزه‌های انتخابیه در رفح شرکت کرد و با ۲۵۹۹ رای شکست خورد. او معاون رئیس جامعه شفافیت بحرین است و در اکتبر ۲۰۰۶ طوماری مخالفان را امضا کرد که خواستار تحقیق دربارهٔ اتهامات فرقه گرایی توسط شخصیت‌های قدرتمند دولتی شد. خانم زینل پس از شکست گفت: من از شکست خود پشیمان نیستم. من از این موضوع تجربه آموخته‌ام. ناامید کننده است که حضور زنان در اینجا هنوز یک تابو محسوب می‌شود. از نمایندگان جدید تقاضا دارم برای رفاه مردم تلاش کنند. شایعات
جدید تقاضا دارم برای رفاه مردم تلاش کنند. شایعات حاکی از آن است که وی در آستانه انتخابات در تبلیغات انتخاباتی با رفتارهای منفی مواجه شده‌است: فوزیه گفت: «اعضای جامعه نوارهای ویدیویی پخش می‌کنند که در آن رهبران مذهبی کویت با شرکت زنان در انتخابات مخالفت می‌کنند». جمیلا سمک دکتر جمیله سمک در حوزه انتخابیه دوم استانداری پایتخت و از اعضای انجمن زنان آینده است. منتقدان دربارهٔ نحوه عملکرد او در نامزدی خود اظهار نظر کردند: «دکتر جمیلا سمک با قدرت فوق‌العاده‌ای این کار را انجام داد. در واقع نبرد را به میدان عمومی
کار را انجام داد. در واقع نبرد را به میدان عمومی برد در حالیکه مخالفان از ابراز حمله بی‌امان به او و تیمش دریغ نکرد». موزة سبت موزة سبت یک معلم سابق است که از محرق نامزد شد. وی در جریان تبلیغات انتخاباتی خود گفت: "تنها آموزش خوب مردم را برای آینده آماده می‌کند. وقتی فردی تحصیل کرده باشد، مواجهه با مشکلاتی مانند بیکاری بسیار آسان‌تر است. هدی المطوع هدی المطوع نامزد محرق محافظه کار بود، منطقه‌ای که در سال ۲۰۰۲ تحت سلطه عسله و جامعه اسلامی المنبر بود. خانم هدی المطوع متعهد شد که مسکن مناسب، ارائه بیمه درمانی،
المطوع متعهد شد که مسکن مناسب، ارائه بیمه درمانی، کمک به بیکاران و اعتلای جامعه را فراهم کند. أمینة الحسن أمینة الحسن نامزد حوزه ششم انتخابات استان شمالی بود. سهام بوبشیت سهام بوبشیت در حوزه دوم انتخاباتی استان جنوبی شرکت کرد. شهزلان خمیس شهزلان خمیس، وکیل دادگستری، برای گروه وحدت ملی، ائتلافی که توسط تریبون چپ دموکراتیک مترقی در منامه پایتخت حمایت می‌شود، نامزد شد. صباح الدوساری و خدیجه الخطانی نیز به عنوان نامزدهای زن در این انتخابات شناخته می‌شدند.
کیت تجاوز جنسی یا کیت آزمایش تجاوز جنسی بسته‌ای شامل اقلامی است که توسط پرسنل پزشکی برای جمع‌آوری و حفظ شواهد فیزیکی پس از ادعای اجبار یا مجبور کردن جسمی شخص به فعالیت جنسی یا تعرض جنسی استفاده می‌شود. شواهد جمع‌آوری‌شده از قربانی می‌تواند به تحقیقات جنایی تجاوز جنسی و تعقیب مهاجم مظنون کمک کند. شواهد DNA با شناسایی مجرمان، افشای مجرمان زنجیره ای از طریق تطبیق DNA در بین پرونده‌ها، و تبرئه کسانی که به اشتباه متهم شده‌اند، می‌تواند مفید باشد. این کیت در اواسط دهه ۱۹۷۰ در شیکاگو ساخته شد تا پروتکل یکسان تری
دهه ۱۹۷۰ در شیکاگو ساخته شد تا پروتکل یکسان تری برای جمع‌آوری شواهد پس از تجاوزات جنسی فراهم کند. در حالی که لوئیس آر. ویتولو اغلب به عنوان توسعه‌دهنده اولین کیت شناخته می‌شود، در ابتدا توسط مارتی گدارد، که مدافع قربانیان و مؤسس سازمان کمک به شهروندان شیکاگو برای کمک به قربانیان بود به ویتولو پیشنهاد شد. برای سال‌ها، ابزار استاندارد شده به عنوان کیت Vitullo نیز نامیده می‌شد. امروزه به صورت محاوره ای به عنوان کیت تست تجاوز جنسی شناخته می‌شود که به جای هم برای اشاره به شواهد خاصی که از طریق استفاده از کیت
اشاره به شواهد خاصی که از طریق استفاده از کیت تجاوز جنسی به دست می‌آید استفاده می‌شود. تاریخ. در دهه ۱۹۷۰، پس از اینکه جنبش فمینیست اولین کشش خود را به دست آورد، و رسانه‌ها شروع به پوشش گزارش تجاوز جنسی و سایر اشکال تجاوز جنسی کردند، یک بازمانده تجاوز جنسی به نام مارتا گدارد برای ایجاد یک بسته جامع جمع‌آوری شواهد تجاوز جنسی وارد فعالیت شد. فقدان پروتکل استاندارد برای جمع‌آوری صحیح چنین شواهدی، و عدم درک یا همدردی با کسانی که از آسیب‌های روانی چنین جنایاتی رنج می‌برند، به این معنی است که چنین شواهدی، زمانی
می‌برند، به این معنی است که چنین شواهدی، زمانی که جمع‌آوری می‌شوند، به گونه‌ای حفظ نمی‌شوند که یکپارچگی خود را حفظ کنند. گدارد کمیته شهروندان برای کمک به قربانیان مستقر در شیکاگو را برای رسیدگی به این موضوع تأسیس کرد و با مشورت با متخصصان پزشکی، مقامات مجری قانون، اعضای سیستم قضایی و دانشمندان در مورد این فرایند تحقیق کرد. گدارد از طریق دوستی باکریستی هفنر تاجر آمریکایی، بودجه ای را برای کیت‌ها از بنیاد پلی بوی، مؤسسه خیریه ای که توسط پدر هفنر، بنیانگذار مجله بزرگسالان معروف آمریکایی، "پلی بوی"، هیو هفنر
بزرگسالان معروف آمریکایی، "پلی بوی"، هیو هفنر تأسیس شده بود، به دست آورد. این کیت برای اولین بار در سپتامبر ۱۹۷۸ مورد استفاده قرار گرفت، طبق مقاله ای درشیکاگو تریبون در سال ۱۹۸۰، ۲۶ اورژانس بیمارستان شهرستان کوک استفاده از آن را در عمل استاندارد خود برای جمع‌آوری شواهد ردیابی هنگام درمان قربانیان تجاوز قرار دادند. کمتر از دو سال بعد، ۲۱۵ بیمارستان در سراسر ایلینوی از آن استفاده کردند. این کیت پس از استفاده گروهبان پلیس شیکاگو، لوئیس ویتولو، رئیس میکروآنالیزور آزمایشگاه جنایی شیکاگو که روی پرونده‌های
آزمایشگاه جنایی شیکاگو که روی پرونده‌های پرمخاطب کار می‌کرد، به کیت ویتولو نیز معروف شد. بر اساس استفاده مؤثر از کیت‌ها در شیکاگو، شهر نیویورک سیستم کیت گدارد را در سال ۱۹۸۲ پذیرفت. در سال ۱۹۸۴، گدارد در کنفرانس اداره تحقیقات فدرال (FBI) در مورد پروژه آزمایشی شیکاگو سخنرانی کرد. بر اساس ارائه او، وزارت دادگستری به گدار کمک مالی کرد تا با سفر به سایر ایالت‌ها برنامه‌های آزمایشی کیت تجاوز جنسی خود را آغاز کنند. محتویات کیت. کیت تجاوز جنسی شامل جعبه‌های کوچک، اسلایدهای میکروسکوپ و کیسه‌های پلاستیکی برای
اسلایدهای میکروسکوپ و کیسه‌های پلاستیکی برای جمع‌آوری و ذخیره شواهدی مانند الیاف لباس، مو، بزاق، خون، مایع منی یا مایعات بدن است. بسته‌های تجاوز جنسی بسته به مکان متفاوت است، اما معمولاً موارد زیر را شامل می‌شود:
شورای عالی زنان (SCW) نهاد مشورتی دولت بحرین در مورد مسائل زنان است. ریاست آن بر عهده شیخه سبیکه بنت ابراهیم آل خلیفه، همسر حمد بن عیسی آل خلیفه، پادشاه بحرین است. دبیرکل فعلی شورای عالی زنان حلا الانصاری است. شورای عالی زنان برای ارتقای حقوق زنان در پادشاهی بحرین و مشارکت کامل زنان در جامعه تأسیس شد و در خط مقدم کمپین برای معرفی قانون یکپارچه وضعیت شخصی (حقوق زنان در بحرین) بوده‌است. همچنین مطالعات و پژوهش‌هایی در باره حقوق زنان را منتشر کرده‌است، برای هماهنگی کمپین‌ها با سایر گروه‌های حقوق زنان نیز کار
کمپین‌ها با سایر گروه‌های حقوق زنان نیز کار کرده‌است و به دنبال تبلیغ نامزدهای زن برای انتخابات شهرداری و انتخابات عمومی سال ۲۰۰۶ بوده‌است. از جمله نامزدهای شرکت کننده در نظرسنجی سال ۲۰۰۶ که در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶ برگزار شد، دکتر منیره فخرو از شورا بود که از واد، با مرام مارکسیست حمایت می‌کرد. دکتر ندى حفاظ، فعال سابق شورای عالی زنان به عنوان اولین وزیر زن کابینه بحرین منصوب شد. وی از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶ وزیر بهداشت بود. چند نماینده دیگر نیز در شورای مشورتی عضویت دارند. اپوزیسیون سیاسی. به گفته لولوا العوادی،
دارند. اپوزیسیون سیاسی. به گفته لولوا العوادی، بزرگ‌ترین مانع برای حقوق زنان در بحرین، روحانیونی هستند که برای پیروان خود برنامه‌های سیاسی تعیین می‌کنند و به شدت با قانون خانواده و منشور ملی این پادشاهی مخالف هستند. خانم العوازی گفت که روحانیون شیعه به حضور زنان در انتخابات شهرداری اعتراض کردند زیرا عجیب است که ممکن است شبانه از آنها برای کمک به مشکل شهرداری و در نتیجه کمک به آنها فراخوانی شوند. و این زمان ممکن است برای زنان برای حضور دیر باشد. در نتیجه زنان او در موقعیت اخلاقی سازش‌آوری قرار می‌گیرد.
زنان او در موقعیت اخلاقی سازش‌آوری قرار می‌گیرد. انتقاد. غاده جمشیر، برجسته‌ترین فعال حقوق زنان در بحرین شورای عالی را به ممانعت از حقوق زنان در بحرین متهم کرد و آن را «کلیشه‌ای دولتی» خواند. او در بیانیه‌ای در دسامبر ۲۰۰۶ گفت: دولت از موضوع قانون خانواده به عنوان ابزار چانه زنی با گروه‌های اسلامی مخالف استفاده می‌کند. این امر از آنجا مشهود است که مقامات زمانی که می‌خواهند توجه را از سایر موضوعات بحث‌برانگیز سیاسی منحرف کنند، این موضوع را مطرح می‌کنند. در حالی که هیچ گام جدی برای کمک به تصویب این قانون