payamvha/North_RAG huggingface dataset:
The Company Theater یک شرکت تئاتر مستقل مستقر در تورنتو است که نمایش‌های بین‌المللی تحریک آمیزی را با بهترین بازیگران کانادایی تولید می‌کند. تاریخچه. The Company Theater (TCT) در سال ۲۰۰۴ توسط بازیگران کانادایی آلن هاکو و فیلیپ ریچیو ساخته شد. هدف آنها ایجاد شرکتی بود که بازیگران را تشویق کند تا از غرایز طبیعی انسانی خود برای خلق قدرتمندترین و هیجان‌انگیزترین اجراهای ممکن روی صحنه استفاده کنند. آن‌ها که می‌خواستند تجربیات هیجان‌انگیز، قابل ربط و تفکر برانگیز را برای مخاطبان فراهم کنند، بر تولید اولین
را برای مخاطبان فراهم کنند، بر تولید اولین نمایش‌های کانادایی داستان‌های بین‌المللی عمیقاً انسانی تمرکز کردند. امروزه، TCT با ترکیبی از بازیگران تثبیت شده و نوظهور از سراسر کشور کار می‌کند و آنها را تشویق می‌کند تا غرایز خود را در هر اجرا بپذیرند تا تئاتری رادیکال زنده خلق کنند. نمایش‌های TCT گاهی تحریک‌آمیز و اغلب سخت‌گیرانه از مکانی کنجکاوی و اصالت، فارغ از انتخاب‌های طراحی شده و اغلب محدودکننده سرچشمه می‌گیرند. اولین تولید آنها، اولین نمایش کانادایی "سوتی در تاریکی"، در سال ۲۰۰۵ با استقبال شدید منتقدان
در تاریکی"، در سال ۲۰۰۵ با استقبال شدید منتقدان آغاز شد. کارگردان ایرلندی جیسون برن، که به سرعت به چهره ای ثابت در تولیدات TCT تبدیل شد، تولید شاهکار تام مورفی توسط "این شرکت توسط National Post" به عنوان «یکی از بهترین چیزهایی که تا به حال در کانادا دیده شده» توصیف شد. این نمایش آنقدر موفق بود که در سال ۲۰۰۷ مجدداً در سالن LSPU در نیوفاندلند و مرکز هنرهای نمایشی جوان تورنتو اجرا شد. مشارکت کانادایی استیج. در سال ۲۰۱۰، TCT یک همکاری پنج ساله را با Canadian Stage آغاز کرد، با پنج نمایش که به عنوان بخشی از
Stage آغاز کرد، با پنج نمایش که به عنوان بخشی از سری اشتراک شرکت مستقر در تورنتو به نمایش درآمد. اولین نمایشنامه این مشارکت، ترجمه اصلی انگلیسی "تست" لوکاس بارفوس در سال ۲۰۱۱ بود که فیلیپ ریچیو، کارگردان هنری و مجری آن، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در نمایشنامه را از منتقدان تئاتر تورنتو دریافت کرد. دومین ساخته، نمایشنامه نویس استرالیایی اندرو بوول، نمایشنامه نویس استرالیایی "به زبان‌ها صحبت می‌کند،" اولین حضور روی صحنه هنرپیشه تحسین شده استرالیایی-کانادایی هلن جوی را داشت. پس از اجرای موفقیت‌آمیز در
هلن جوی را داشت. پس از اجرای موفقیت‌آمیز در سال ۲۰۱۲، TCT نمایش را دوباره در تئاتر بلفری در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا، در ژانویه ۲۰۱۳ اجرا کرد. در سال ۲۰۱۴، آلن هاوکو، مدیر هنری و یکی از بنیانگذاران، پس از پنج سال وقفه به صحنه بازگشت تا در "Belleville" اثر امی هرتزوگ، سومین نمایشنامه مشارکتی اجرا کند. او در کنار کریستین هورنای عضو گروه TCT و همچنین دالمار ابوزید و مارشا رجیس تازه‌وارد کار کرد. تفسیر TCT در سال ۲۰۱۵ از "مرغ دریایی" توسط آنتون چخوف، محصولی مشترک با Crow's Theatre، به فروش رفت. در همان سال، TCT
با Crow's Theatre، به فروش رفت. در همان سال، TCT و Canadian Stage همکاری خود را با تولید "Domesticated" بروس نوریس بستند. این نمایشنامه با بازی پل گراس و مارتا برنز، در کنار گروه بازیگری متشکل از ۹ بازیگر دیگر، بزرگترین تولید گروه TCT از زمان فیلم "Festen" در سال ۲۰۰۸ بود. به دلیل محبوبیت تولید، "Domesticated" برای پنجمین هفته طولانی و کاملاً فروخته شده در سالن تئاتر خیابان برکلی با ۲۴۴ صندلی در طبقه پایین اجرا شد. بازگشت به تئاتر خود تولید. با تکمیل مشارکت کانادایی‌شان در استیج، TCT در ژانویه ۲۰۱۷ با
کانادایی‌شان در استیج، TCT در ژانویه ۲۰۱۷ با اکران کانادایی Annie Baker 's "John" به تولید خود بازگشت. این تولید توسط جاناتان گود عضو گروه TCT در اولین کارگردانی خود کارگردانی شد و نانسی بیتی، نورا مک‌للان، فیلیپ ریچیو و لورتا یو در آن بازی کردند. "جان" با تحسین شدید منتقدان روبرو شد و نمرات برتر را از "گلوب اند میل"، "ستاره تورنتو"، مجله NOW و نشریات مختلف دیگر دریافت کرد. جدیدترین ساخته TCT, Jez Butterworth’s "Jerusalem"، با شرکت تئاتری مستقر در تورنتو Outside The March تهیه شده‌است. اولین نمایش کانادایی
The March تهیه شده‌است. اولین نمایش کانادایی این نمایش با بازی کیم کوتس («پسران آنارشی» و «خون بد») در بازگشت حماسی خود به صحنه پس از ۲۷ سال کار منحصراً در سینما و تلویزیون. بازیگران ۱۴ نفره بزرگترین تولید TCT تا به امروز را رقم زدند و هم از کهنه سربازان TCT و هم تازه واردان تشکیل شده بودند. با توجه به استقبال بسیار مثبت از نمایش، TCT نمایش "اورشلیم" را در Streetcar Crowsnest برای پنجمین هفته فروخته شده تمدید کرد و هفت جایزه Dora Mavor Moore، از جمله تولید برجسته و جایزه انتخاب مخاطب جان کاپلان را به دست
برجسته و جایزه انتخاب مخاطب جان کاپلان را به دست آورد. برنامه‌های آموزشی و فرصت‌های توسعه. از زمان آغاز به کار خود در سال ۲۰۰۴، TCT کارگاه‌های توسعه مختلفی را برای بازیگران، نویسندگان و کارگردانان تولید کرده‌است. برخی از موفق‌ترین جلسات آنها شامل کاوش در کارگاه نمایشنامه نویس کانادایی ایوانا شین "The Lovers" بود. غواصی عمیق در آثار شاعر کانادایی آن کارسون به رهبری کارگردان مشهور استرالیایی لیندی دیویس. و چندین کاوش عمیق در آثار آنتون چخوف و هارولد پینتر. در تلاش برای به اشتراک گذاشتن روند تمرین و اجرای
در تلاش برای به اشتراک گذاشتن روند تمرین و اجرای منحصر به فرد خود با سازندگان بیشتری، در سال ۲۰۱۹، TCT یک برنامه کارگردانان نوظهور را به صورت آزمایشی اجرا کرد. چهار کارگردان برای شرکت در کارگاه یک هفته ای که توسط مدیران محترمی که قبلاً با TCT کار کرده بودند، انتخاب شدند. در طول کارگاه، شرکت کنندگان این فرصت را داشتند که با ۱۵ بازیگر حرفه ای با استفاده از روش کاری منحصر به فرد TCT برای کشف صحنه‌ها کار کنند. این برنامه در سال افتتاحیه خود بر ایجاد فرصت‌هایی برای کارگردانان زن متمرکز بود و برنامه‌هایی را برای
کارگردانان زن متمرکز بود و برنامه‌هایی را برای تمرکز بر سایر گروه‌هایی که در سال‌های بعد کمتر از آنها نمایندگی می‌کردند، متمرکز کرد. در پاییز ۲۰۲۰، این شرکت برنامه توسعه Blueprint New Play را به فهرست فرصت‌های توسعه خود معرفی کرد. در طول دو سال، نمایشنامه نویسان منتخب این فرصت را دارند که از نزدیک با مربیان نویسندگی TCT همکاری کنند و اولین پیش نویس نمایشنامه‌های خود را برای نمایشنامه خوانی به رهبری یک کارگردان حرفه ای و با حضور هنرمندان اتحادیه آماده کنند. مجله اینترمیشن. در تابستان ۲۰۱۵، TCT یک کمک هزینه
مجله اینترمیشن. در تابستان ۲۰۱۵، TCT یک کمک هزینه ابتکاری استراتژیک از بنیاد متکالف برای کمک به ایجاد یک مجله تئاتر دیجیتال دریافت کرد. با توجه به کاهش سریع پوشش تئاتر در تورنتو و سراسر کانادا، این شرکت یک نشریه آنلاین با هدف توانمندسازی و نمایش هنرمندان در سراسر کشور ارائه کرد. در مارس ۲۰۱۶، TCT به‌طور رسمی "مجله Intermission" را راه اندازی کرد - یک پلت فرم آنلاین برای هنرمندان تئاتر کانادایی و روزنامه نگاران هنری برای به اشتراک گذاشتن صدای خود و کمک به توسعه تعامل بینندگان. این سایت در حال حاضر دارای
توسعه تعامل بینندگان. این سایت در حال حاضر دارای مقالات، ویدئوها، عکاسی و تصاویر از بیش از ۳۰۰ هنرمند تئاتر کانادایی است، از مصاحبه‌های برجسته با برخی از محبوب‌ترین بازیگران کانادایی تا اخبار و دیدگاه‌های هنرمندان از نویسندگان محلی. در سال افتتاحیه، "مجله NOW" "Intermission" را یکی از "چراغ‌های درخشان سال ۲۰۱۶" نامید و "Torontoist" این شرکت را به عنوان یکی از "قهرمانان سال ۲۰۱۶" انتخاب کرد.
سیاههٔ نوشته‌های خسرو حمزوی (۱۳۰۸)، در اینجا به ترتیبِ تاریخِ نگارش و نیز به تفکیکِ گونه، شاملِ دوازده کتاب و چند نوشتهٔ کوتاه‌تر است. حمزوی به نامِ مستعارِ «پ. مهریز» نیز نوشته منتشر کرده‌است. نخستین کتابِ او به سالِ ۱۳۳۵ در تهران چاپ شد که مجموعه‌ای کوچک از شعرِ نو بود. در نیمهٔ دههٔ ۱۳۴۰ ناشران نپذیرفتند که "افسانهٔ مامیران"ِ او را چاپ کنند و این رمان تا پایانِ قرن هم جوازِ نشرِ دولتِ ایران را نگرفت و منتشر نشد. از دههٔ ۱۳۵۰ رمان‌نویسی نیز جزوِ کارِ نویسندگیِ حمزوی شد و تا پایانِ قرن ادامه یافت.
نویسندگیِ حمزوی شد و تا پایانِ قرن ادامه یافت. نوشته‌های گروهی. امضای حمزوی در ««متن ۱۳۴» نویسنده» نیز آمده است.
کلاسوری (به گرجی: კელასური) یک رود در گرجستان است که در آبخاز واقع شده‌است. این رودخانه در راستای مرز اداری ناحیه سوخومی و گولریپشی جریان دارد. منابع آب رودخانه شامل آب یخبندان و باران است. جریان آب در اوایل ماه مه حدود ۲۰ تا ۲۵ متر مکعب در ثانیه (۷۱۰ تا ۸۸۰ فوت مکعب در ثانیه) است. بخش قابل توجهی از بستر رودخانه در امتداد دره قرار دارد. ۵ کیلومتر (۳.۱ مایل) از مرکز سوخومی و به دریای سیاه می‌ریزد. کلاسوری یکی از بزرگترین رودخانه‌های آبخازیا است.
اریکا بنکس (انگلیسی: Erica Banks؛ زاده ۵ اکتبر ۱۹۹۸) رپر کانادایی-آمریکایی است که در دسوتو، تگزاس متولد و بزرگ شده‌است. اوایل زندگی. بنکس در دسوتو، تگزاس به دنیا آمد و بزرگ شد. در سن ۱۲ سالگی شروع به نوشتن شعر کرد و در چندین مسابقه مدرسه برنده شد و رپ را از دبیرستان شروع کرد.
ئی دی اف رنوابلز (انگلیسی: "EDF Renouvelables") یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به شرکت فرانسوی گروه EDF است که متخصص در تولید انرژی‌های تجدیدپذیر است. گروه به عنوان یک اپراتور یکپارچه، ساخت تأسیسات انرژی تجدیدپذیر را توسعه و تأمین مالی می‌کند و عملیات و نگهداری را برای حساب خود و برای اشخاص ثالث مدیریت می‌کند. طبق آمار خود، این شرکت در ۲۲ کشور با ظرفیت نصب شده جهانی ۱۲۴۶۸ مگاوات (تا ژوئن ۲۰۱۹) فعال است که باد بزرگترین بخش و پس از آن انرژی خورشیدی و ذخیره انرژی است. این شرکت همچنین در زمینه انرژی دریایی فعالیت
است. این شرکت همچنین در زمینه انرژی دریایی فعالیت دارد. این شرکت قبلاً با نام(ئی دی اف نوول های انرژی) شناخته می‌شد تا اینکه در آوریل ۲۰۱۸ به نام فعلی خود، ئی دی اف رنوابلز تغییر نام داد.
لیلی ببره (انگلیسی: Tiger Lyly) یک شخصیت خیالی در نمایشنامه جیمز بری در سال ۱۹۰۴ با نام پیتر پن یا پسری که بزرگ نمی‌شود است؛ رمان "پیتر و وندی" او در سال ۱۹۱۱ و اقتباس‌های مختلف آن‌ها است. تاریخچه. لیلی ببره دختر رئیس قبیله پیکنینی، قبیله خیالی بومیان آمریکایی ساکن نورلند(ناکجا آباد) است؛ بری او را به‌عنوان یک شاهزاده خانم توصیف می‌کند. او ظاهراً به اندازه کافی بزرگ است که ازدواج کند، اما به دلیل احساساتش نسبت به پیتر از هر خواستگاری خودداری می‌کند. او به وندی و تینکربل حسادت می‌کند. تایگر لیلی توسط کاپیتان
و تینکربل حسادت می‌کند. تایگر لیلی توسط کاپیتان هوک و دزدان دریایی ربوده می‌شود اما توسط پیتر پن نجات می‌یابد.
پل سلطان عبدالحلیم معظم شاه یا پل دوم پنانگ (بزرگراه ۲۸) یک پل عوارضی راه دوبانده در ایالت پنانگ، مالزی است. این پل بندر کاسیا در سبرانگ پرای، بخش دیگر ایالت در سرزمین اصلی شبه جزیره مالایی، را به باتو مائونگ در جزیره پنانگ متصل می‌کند. این پل بعد از پل پنانگ دومین پل ارتباطی بین جزیره و سرزمین اصلی است. درازای کل پل ۲۴ کیلومتر (۱۵ مایل) با درازای روی آب ۱۶٫۹ کیلومتر (۱۰٫۵ مایل) است که باعث شده تا درازترین پل مالزی و دومین پل دراز در جنوب شرقی آسیا گردد. شرکت مهندسی بندر چین (CHEC) که پیمانکار اصلی پل دوم
مهندسی بندر چین (CHEC) که پیمانکار اصلی پل دوم بود، شروع ساخت را نوامبر سال ۲۰۰۷ و پایان پروژه را سال ۲۰۱۱ پیش‌بینی نموده بود، ولی تکمیل پل ابتدا به مه سال ۲۰۱۲ انتقال یافت و بعد دوباره به فوریه سال ۲۰۱۴ به تعویق افتاد. پیشینه. احداث بعد از چند ماه کار خاک‌شناسی و آزمایش شمع بندی، شرکت مهندسی بندر چین (CHEC) و شرکت دولتی ساخت و ساز مالزیایی (UEM) اعلام نمودند، پروژه تا سال ۲۰۱۱ به پایان می‌رسد. انتظار بر این بود که کار احداث پل در ژوئیه سال ۲۰۰۸ آغاز گردد.
قلب اس دی اف (اس دی اف، همچنین به عنوان freeshell.org شناخته می‌شود) یک ارائه دهنده پوسته یونیکس غیرانتفاعی در اینترنت است. این باشگاه از سال ۱۹۸۷ به عنوان یک باشگاه اجتماعی غیرانتفاعی در حال فعالیت است. این نام از سری انیمیشن ژاپنی "The Super Dimension) Fortress Macross)" گرفته شده‌است. سرور اس دی اف اصلی یک بی بی اس برای طرفداران انیمیشن بود. اس دی اف از ریشه‌های بی بی اس خود، که به خوبی به عنوان بخشی از پروژه ("BBS: The Documentary) مستند شده" است، به یک ارائه دهنده غنی از ویژگی‌ها تبدیل شده‌است که به
ارائه دهنده غنی از ویژگی‌ها تبدیل شده‌است که به اعضای سراسر جهان خدمت می‌کند.
امیمه بنت عبدالمطلب دختر عبدالمطلب و نام مادرش فاطمه بنت عمرو بود. او با جحش بن ریاب از مهاجران قبیله بنی اسد قریش ازدواج کرد. وی عمه محمد پیامبر اسلام بود.
پل برنارد (۱۳ ژوئن ۱۹۲۹–۱ دسامبر ۲۰۱۵) باستان‌شناس فرانسوی بود که بیشتر به دلیل کاوش در محوطه هلنیستی آی‌خانم در افغانستان امروزی بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۸ شناخته شده‌است. برنارد در نقش خود به عنوان مدیر کاوش‌ها، چندین رساله در مورد کاوش‌های موجود در محل می‌نوشت. او همچنین گزارش‌های آی‌خانم را ارائه کرد که بیشترین تأثیر را بر بورس تحصیلی در این شهر داشت: مهمترین آنها مقاله‌ای در سال ۱۹۸۲ در مجلهٔ ساینتیفیک آمریکن با عنوان «شهر یونانی باستانی در آسیای مرکزی» بود که شهر را به عنوان یک مستعمره هلنیستی در آسیای
که شهر را به عنوان یک مستعمره هلنیستی در آسیای مرکزی معرفی می‌کرد. تأکید او بر سنت‌های یونانی آی‌خانوم بر تمام گزارش‌های بعدی از خاور دور هلنیستی تأثیر گذاشته‌است.
نیوکارْلِبُو (، ) یک شهر در منطقه اوستروبوتنیا واقع در فنلاند است. این شهر دو زبانه است. ۸۹ درصد مردم به زبان سوئدی ۸ درصد به زبان فنلاندی صحبت می‌کنند. درر سال ۱۹۹۵، "هلسینگین سانمات"، روزنامه پیشرو فنلاند، این شهر کوچک و ایده‌آل را به عنوان «شادترین شهر فنلاند» انتخاب کرد. این شهر زادگاه شاعر و نویسنده نام‌آور فنلاندی زاخریس توپلیوس است.
پیرسینگ‌های پاکدامنی یا سوراخ‌کاری‌های پاکدامنی گونه‌هایی از پیرسینگ ژنیتال اند که می‌توانند برای تحمیل پاکدامنی در مردان و زنان به کار برده شوند. مردان. در مردان، پیرسینگ پاکدامنی را می‌توان به چندین راه‌ها انجام داد. از طریق انفیبولاسیون (پیرسینگ پیش‌پوست بسته)، پیرسینگ پرنس آلبرت یا فرنولوم با استفاده از مکانیزم قفل سنج (گیج) کوچکتر (پیش‌گیری سکس)، یا زنجیر کردن پیرسینگ پرنس آلبرت به پیرسینگ گایچی (در نتیجه، جلوگیری از نعوظ). معمولاً این گونه است که می‌توان از پیرسینگ همراه با دستگاه پاکدامنی استفاده کرد
از پیرسینگ همراه با دستگاه پاکدامنی استفاده کرد تا پنیس در داخل دستگاه لنگر انداخته و از بیرون کشیدن آن از پشت پیش‌گیری کند. پرنس آلبرت محبوب‌ترین و پرکاربردترین پیرسینگ برای این منظور است.
کلیسای سینت برگیتا (کلیسای اودِن‌کارْلِپوو) (, ) یک کلیسای چوبی در شهر نیوکارْلِبُو درمنطقه اوستروبوتنیا در فنلاند است. پیشینه. این کلیسا که در سال ۱۷۰۸ ساخته شده امروزه یکی از بزرگ‌ترین جاذبه‌های شهر است. قدمت نقاشی‌های سقف کلیسا به قرن ۱۸ بازمی‌گردد.
آنتون لِهِمدِن (; – ) نقاش، استاد دانشگاه، تصویرگر، و گرافیست اهل کشور اتریش بود. لمدن به همراه ارنست فکس، مایتر لهرب (هلموت لهرب)، رودولف هاسنر، آریک برائور، فریتز جانسکا و ولفگنگ هتتر از بنیانگذاران مکتب واقع‌گرایی خیالی وین بودند. او پس از سال ۱۹۴۵ در وین اقامت گزید و در آکادمی هنرهای زیبای وین تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۸ در نمایشگاه‌های باشگاه هنری وین حضور داشت و در بسیاری از نمایشگاه‌های بین‌المللی نیز حضور داشته‌است. او از سال ۱۹۶۲/۱۹۶۳ در استانبول تدریس کرد و از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۷ استاد آکادمی هنرهای زیبا
و از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۷ استاد آکادمی هنرهای زیبا در وین بود.
۲وی(2WEI) یا ۲وی موزیک(2WEI Music) یک تیم آهنگساز است که توسط کریستین ورلندر و سایمون هیگر در اوایل سال ۲۰۱۶ تأسیس شد. این گروه در هامبورگ، آلمان مستقر است. موسیقی آنها در تریلرهای فیلم متعددی از جمله زن شگفت‌انگیز و تاریک‌ترین لحظات نمایش داده شده‌است. سابقه. کریستین ورلندر و سایمون هیگر از دوران کالج همدیگر را می‌شناختند و پس از آن مسیرهای شغلی مختلفی را دنبال کردند. ورلندر شروع به کار برای هانس زیمر و جانکی ایکس‌ال در لس آنجلس کرد، در حالی که هیگر در خانه‌های موسیقی تبلیغاتی مانند موفونیکس و یسیان کار
موسیقی تبلیغاتی مانند موفونیکس و یسیان کار می‌کرد. ورلندر در سال ۲۰۱۵ به آلمان بازگشت و در سال ۲۰۱۶ آنها به گروه پیوستند و ۲وی را تشکیل دادند و مهارت‌های خود را از دنیای تبلیغات و موسیقی فیلم ترکیب کردند. از آن زمان، این گروه موفقیت مستمری داشته‌است و آهنگ‌های خود را برای کمپین‌های تبلیغاتی مختلف اجرا کردند. اخیراً آهنگ‌های آن‌ها در مجموعه‌ای از انیمیشن‌های ایجاد شده توسط یک کاربر یوتیوب یعنی SAD-ist، بر اساس رویدادهای دریم اس‌ام‌پی، سرور ماینکرفت که به نقش‌آفرینی بداهه اختصاص داده شده‌است، استفاده
به نقش‌آفرینی بداهه اختصاص داده شده‌است، استفاده شده‌است. محبوبیت این انیمیشن‌ها باعث شد که گروه، آهنگی منتشرنشده را به SAD-ist ارائه دهد تا از آن به‌طور خاص برای انیمیشن خود استفاده کند، و همین‌طور طراحی صدا. آهنگ‌های این دو آهنگساز توسط پوزیشن موزیک، اسمی که در حال حاضر با آن کار می‌کنند، به خانه‌های تریلر و ویراستارهای مختلف موسیقی ارتقا داده شده‌است. بلافاصله پس از آن، موسیقی آنها برای نمایش در تریلرهای مختلف فیلم‌های هالیوود انتخاب شد. اعتبارات صدور مجوز. تریلر فیلم. تریلرهای اصلی فیلم عبارتند از: زن
تریلر فیلم. تریلرهای اصلی فیلم عبارتند از: زن شگفت‌انگیز، مهاجم مقبره، شبح درون پوسته، جنگ برای سیاره میمون‌ها، والرین و شهر هزار سیاره، تاریک‌ترین لحظات، موتورهای مرگبار و پسر جهنمی. تریلر بازی. ۲وی برای تریلرهای لیگ افسانه‌ها، ندای وظیفه، بتلفیلد، جنون سرعت، ولورنت، اساسینز کرید والهالا، ایپکس لجندز، سرزمین عجایب تینی تاینی، اونمیوجی، گارنا فری فایر، جنگ رعد و بسیاری دیگر آهنگ ساخته و ریمیکس کرده‌است. در ۱۹ دی ۱۳۹۸، ۲وی به عنوان همراهی با ادا هیز و بلور استودیو، نسخه ای از آهنگ جنگجوها توسط ایمجین درگنز
نسخه ای از آهنگ جنگجوها توسط ایمجین درگنز را ارائه کرد تا حاشیه صوتی موزیک ویدئو برای تبلیغ فصل ۲۰۲۰ بازی ویدئویی لیگ افسانه‌ها باشد. (اثر رایت گیمز). تبلیغات. موسیقی ۲وی در تبلیغات لوفت‌هانزا، آئودی، مرسدس-بنز، فیلا، سامسونگ، فیس‌بوک، ب‌ام‌و، کلگری فلیمس و غیره نشان داده شده‌است. در سال ۲۰۱۸ به آنها شیر طلایی در کن برای بهترین آهنگسازی اهدا شد. جستارهای وابسته. موسیقی فیلم
دستگاه پاکدامنی، ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ولادیمیر پوپوویچ (؛ زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۳۹) نقاش، هنرمند تجسمی و استاد اهل کشور اسلواکی است.
مارتین باتورینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده‌است.
سیجیشوستسو: ستچوبای (政治小説: 雪中梅؛ "رمان سیاسی: شکوفه‌های آلو در برف") یک رمان ژاپنی است که توسط تچو سوهیرو در سال ۱۸۸۶ نوشته شده‌است. کیوکو کوریتا در «مثلث رمانتیک در ادبیات میجی» نوشت که این رمان «داستانی ساده ازسوپی (با پایانی خوش) است که در آن شخصیت‌ها ابزاری صرف برای دفاع از اعتقادات سیاسی نویسنده هستند. اوزاکی یوکیو در مقدمه خود از این رمان اظهار داشت که این فقط یک داستان عاشقانه نیست بلکه یک رمان مدرن ژاپنی است. کوریتا استدلال کرد که این مقدمه «سخاوتمندانه» بود. این کتاب یک دنباله دارد، Kakan'ō (花間鶯).
بود. این کتاب یک دنباله دارد، Kakan'ō (花間鶯). طرح. این کتاب در ۳ اکتبر ۲۰۴۰ (Meiji ۱۷۳) در توکیو آغاز می‌شود. دو مرد، یک میزبان و یک مهمان، که هر دو نامشان فاش نشده‌است، دربارهٔ اینکه ژاپن چقدر قدرتمند و ثروتمند شده‌است صحبت می‌کنند. مجری برنامه اظهار داشت که نمی‌داند چگونه ژاپن از شرایط بد در سال ۱۸۸۰ (میجی ۱۳)، که در آن ژاپن درگیری‌های سیاسی را تجربه کرد، و در دوره ۱۸۸۳–۱۸۸۶ (میجی ۱۶–۱۹)، که در آن بحث‌های سیاسی کاهش یافته بود، بهبود یافت. مهمان با نشان دادن دو کتاب به نام‌های «شکوفه‌های آلو در برف» و
دادن دو کتاب به نام‌های «شکوفه‌های آلو در برف» و «پرندگان آوازخوان در میان گل‌ها» پاسخ می‌دهد. آنها شخصیت اصلی و همسر نهایی او، کونینو موتوی (国野 基) و تومیناگا هارو (富永 春 یا お春"O-haru") را توصیف می‌کنند. این دفترها توسط یک استاد و همسرش نوشته شده‌است. کنوانسیون شامل افتتاحیه رمان با بحث در میان مردان ناشناس در دوره توکوگاوا رایج بود. داستان اصلی در سال‌های ۱۸۸۶–۱۸۹۰ (میجی ۱۹–۲۳) اتفاق می‌افتد. کونینو نام مستعار خود را برگزیده و به توکیو نقل مکان می‌کند تا درگیر سیاست شود. او با یک سامورایی سابق آشنا می‌شود
سیاست شود. او با یک سامورایی سابق آشنا می‌شود و قول می‌دهد با دختر سامورایی، هارو ازدواج کند، اما تصمیم می‌گیرد تا زمانی که خودش را تثبیت نکرده باشد، او را ملاقات نکند. با این حال، زمانی که دولت یک دور آزار و شکنجه را به اجرا درمی‌آورد، کونینو مجبور می‌شود که خود را پایین نگه دارد. پدر و مادر هارو می‌میرند و تنها دارایی او یک عکس از کونینو است زیرا عمویش دارایی‌های سابق والدینش است. در میجی ۱۹ او در سخنرانی کونینو که اکنون بیمار است و از نام واقعی خود استفاده می‌کند، شرکت می‌کند. هارو تصمیم می‌گیرد از
می‌کند، شرکت می‌کند. هارو تصمیم می‌گیرد از کونینو که برای متحد کردن گروه‌های سیاسی مختلف در ژاپن کار می‌کند، حمایت مالی و حمایت کند، و با وجود اینکه عمویش می‌خواهد او با مرد دیگری ازدواج کند، مشکلات مالی را تجربه می‌کند و به زندان می‌افتد، به او کمک می‌کند. او تا زمانی که عکس را به او نشان نمی‌دهد، از هویت سابق کونینو مطلع نمی‌شود. عموی هارو فاش می‌کند که پدرش وصیت نامه ای نوشته بود که به کونینو املاک خانواده را می‌دهد. آنها ازدواج می‌کنند، و همچنان درگیر سیاست هستند. شخصیت‌ها. شخصیت‌های اصلی عبارتند از:
سیاست هستند. شخصیت‌ها. شخصیت‌های اصلی عبارتند از: کونینو موتوی، مرد فقیری که تبدیل به یک فعال سیاسی می‌شود و قصد دارد رهبر ژاپن شود. تومیناگا هارو، زن جوان تحصیل کرده‌ای که بودجه جنبش آزادی و حقوق مردمی را تأمین می‌کند و با کونینو درگیر می‌شود. و Kawagishi Hyōsui (川岸 萍水)، یک مرد شیطانی که سعی می‌کند دوست پسر هارو شود. نام هر سه شخصیت بر اساس ویژگی‌هایی است که سوهیرو انتخاب کرده‌است: نام موتوی به معنای «بنیاد یک ملت»، نام هارو به معنای «فرهنگ و بهار همیشگی» و نام کاواگیشی به معنای «علف‌های هرز شناور در کنار
نام کاواگیشی به معنای «علف‌های هرز شناور در کنار ساحل رودخانه» است. توسعه. نویسنده خود زندگی خود را وقف حل اختلافات میان جناح‌های سیاسی ژاپن کرده بود، و قبلاً به دلیل نقض قوانین افترا در زندان بود. این جنبه‌ها بر رمان تأثیر گذاشت. عاقبت. دنباله‌ای که در سال‌های ۱۸۸۸ و ۱۸۸۹ نوشته شد، "Seijishōsetsu: Kakan'ō" (政治小説: 花間鶯؛ رمانی سیاسی: بلبلی در میان گل‌ها» یا «پرندگان آوازخوان در میان گل‌ها» و آن است. تمرکز بر چگونگی متحد شدن ژاپن در کل. کشور قانون اساسی و انتخابات ایجاد می‌کند و یک نهاد سیاسی بسته‌است. شرح
ایجاد می‌کند و یک نهاد سیاسی بسته‌است. شرح می‌دهد که چگونه مهمان کتاب‌ها را در آینده ای دور کشف کرده‌است. در پایان کتاب استدلال می‌شود که ازدواج بین یک نیکوکار ثروتمند و یک روشنفکر سیاسی باعث می‌شود تحصیل‌کرده‌ها و تاجران متحد شوند و باعث شکل‌گیری دموکراسی در ژاپن شود، موضعی که نویسنده کتاب مطرح کرده‌است. میراث. این اثر بر رمان "آینده چین جدید" اثر لیانگ کیچائو تأثیر گذاشت.
آکادمی خریت ریتفلد که با نام‌های مدرسه هنر و طراحی ریتفلد و آکادمی ریتفلد نیز شناخته می‌شود، یک آکادمی هنری در آمستردام، هلند است. این آکادمی در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد و دوره‌های آموزشی دانشگاهی در زمینه هنرهای زیبا و طراحی ارائه می‌دهد. در سال ۱۹۲۴، مؤسسه آموزش هنر و صنایع دستی با ادغام سه مدرسه هنری تأسیس شد. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۰، (تا حدی به دلیل نقش معمار سوسیالیست مارت استام به عنوان مدیر آموزش) روش آموزش آکادمی به شدت تحت تأثیر ایده‌های کارکردگرایانه و انتقادی اجتماعی د استیل و باوهاوس قرار گرفت. در سال
اجتماعی د استیل و باوهاوس قرار گرفت. در سال ۱۹۶۶، ساختمان ریتفلد توسط معمار معروف هلندی خریت ریتفلد تکمیل شد. در آن سال به عنوان ادای احترام به ریتفلد، که در سال ۱۹۶۴ درگذشته بود، این مدرسه به آکادمی خریت ریتفلد تغییر نام داد، از دهه ۱۹۶۰ و به ویژه دهه ۱۹۷۰، نقش و تأثیر هنر بصری مستقل و بیان فردی اهمیت بیشتری یافته است. این تأثیرات، همراه با تمرکز عملی و طرز فکر انتقادی، هنوز بخش مهمی از تصویر آکادمی را تعیین می‌کند. در سال ۲۰۰۳، ساختمان بنتم کراوول طراحی شده توسط معماران بنتم کراوول تکمیل شد. در سال ۲۰۱۹،
توسط معماران بنتم کراوول تکمیل شد. در سال ۲۰۱۹، طراحی ساختمان فدلو پائولین بیرمر از گروه فدلو و معماران هوتسمنز تکمیل شد. تحصیلات. آکادمی خریت ریتفلد دو برنامه لیسانس و پنج برنامه کارشناسی ارشد دائمی ارائه می‌دهد. ۶۵٫۹ درصد جمعیت دانشجویی از خارج از کشور می‌آیند که از بیش از ۶۰ کشور مختلف در سراسر جهان سرچشمه می‌گیرند. اکثر کلاس‌ها به زبان انگلیسی است. رویکرد بسیار مفهومی و تجربی آکادمی برای دانش‌آموزان پژوهش‌محور است که به‌طور مداوم در تلاش برای تحقیق در زمینه‌های جدید و جابجایی مرزها هستند. تخصص‌های خاص
جدید و جابجایی مرزها هستند. تخصص‌های خاص عبارتند از Inter-Architecture. هنرهای زیبا؛ DesignLAB; طراحی گرافیک؛ روش؛ جواهرات؛ TxT (منسوجات)؛ تصویر و زبان؛ عکاسی؛ شیشه؛ سرامیک؛ VAV; و DOGtime. DOGtime، مدرسه عصرانه آکادمی ریتفلد، یک برنامه پایه دو ساله ارائه می‌دهد. پس از آن یک رشته سه ساله با انتخاب یکی از دو گرایش زیر دنبال می‌شود: هنرهای زیبای خودمختار، یا تعامل، طراحی و رسانه‌های ناپایدار (به اختصار IDUM). آکادمی اعزامی. انتظار می‌رود دانشجویانی که مایل به پذیرش در آکادمی خریت ریتفلد هستند، برای هدف اساسی
پذیرش در آکادمی خریت ریتفلد هستند، برای هدف اساسی بحث دربارهٔ ایده‌ها و مفاهیم، پذیرا و خود اندیش باشند. آکادمی به دنبال تحریک این خصوصیات است و دانشجویان را به چالش می‌کشد تا جنبه‌های مهم برای فرد را زیر سؤال ببرند. برای آکادمی، سفر به خارج از کشور، جنبه اساسی این پیشرفت شخصی است. سفرهای معمولی دانشجویان را در سطح بین فردی و همچنین در ارتباط با محیطشان درگیر می‌کند. این در واقع انگیزه ای برای ارائه یک تجلی خلاق می‌شود. آکادمی در سال‌های گذشته سفرهای خارج از کشور به چین، هند، ایران، نپال، سوئیس، مجارستان،
کشور به چین، هند، ایران، نپال، سوئیس، مجارستان، اسپانیا، ایتالیا و سوئد ترتیب داده است. اقامت هنری. اقامتگاه تحقیقاتی ریتفلد (RRR) یک فرصت تحقیقاتی برای هنرمندان است که توسط آکادمی با همکاری Fonds BKVB ایجاد شده است و به هنرمندان این فرصت داده می‌شود تا یک پروژه تحقیقاتی مشخص را در مدت ۱٫۵ تا ۳ سال به عنوان بخشی از چارچوب آموزشی آکادمی اجرا کنند. تعامل با دانش آموزان و معلمان آکادمی بخش مهمی از کار آنها را تشکیل می‌دهد. زندگی دانشجویی. در آکادمی ریتفلد، فعالیت‌ها و پروژه‌ها نیز به‌طور منظم برای و توسط
فعالیت‌ها و پروژه‌ها نیز به‌طور منظم برای و توسط دانشجویان سازماندهی می‌شود. یکی از نمونه‌ها رادیو ریتفلد است که به‌طور کامل توسط دانشجویان اداره می‌شود. گری استرافیلد سازمان دانشجویی آکادمی است. سه بار در سال، گری استرافیلد یک مهمانی دانشجویی ترتیب می‌دهد. جشن Gerry Strawfield اغلب در یک مکان خاص برگزار می‌شود. برای مثال در سال ۲۰۰۹ در Beurs van Berlage در نزدیکی میدان دام آمستردام برگزار شد.
پتسکاپ یک مجموعه اینترنتی ترسناک است که در یوتیوب منتشر شده‌است و شبیه به سریال لتس پلی یوتیوب است. این ویدیوها به دنبال قهرمان داستان «پائول» است که در حال کاوش و مستندسازی یک بازی ویدئویی گمشده پلی‌استیشن با عنوان پتسکاپ است. این مجموعه ۲۴ قسمتی از ۲۲ اسفند ۱۳۹۵ تا ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ پخش شد. این مجموعه به دلیل داستان سرایی مفصل، اعتبار، فراواقع‌گرایی و جامعه فعال بینندگانش پوشش گسترده‌ای دریافت کرد. خلاصه داستان. شخصیت اصلی، پائول، نسخه‌ای از عنوان بازی منتشرنشده پتسکاپ را که ظاهراً توسط شرکت تخیلی گارالینا