payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایالات متحده در سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۸ افزایش یافت. در اوایل سال ۲۰۰۹، ASPCA توصیه‌هایی را برای افرادی که با سلب مالکیت و از دست دادن حیوانات خانگی خود روبرو هستند منتشر کرد، توصیه می‌کرد موقعیتی برای فرزندخواندگی یا فرزندخواندگی برای حیوان خانگی خود پیدا کنید، از قوانین اجاره املاک برای حیوانات خانگی آگاه باشید، و با پناهگاه‌های حیوانات و گروه‌های نجات حیوانات مشورت کنید.
دالان زنگزور، مفهومی در توصیف یک دالان ترابری است که در صورت اجرا به جمهوری آذربایجان دسترسی بلامانع به جمهوری خودمختار نخجوان از طریق استان سیونیک ارمنستان بدون پست‌های بازرسی ارمنستان را می‌دهد. این کار باعث قطع دائم مرزهای ایران و ارمنستان می‌شود. به معنای وسیع، دالانی ژئوپلیتیکی است که استان آذربایجان شرقی در ایران را از مسیر ترانزیت ترکیه به باکو حذف می‌کند. این مفهوم از زمان پایان جنگ قره باغ کوهستانی در سال ۲۰۲۰ به‌طور فزاینده‌ای توسط آذربایجان و ترکیه ترویج شده است، در حالی که ارمنستان پیوسته با آن
ترویج شده است، در حالی که ارمنستان پیوسته با آن مخالفت کرده و اظهار می‌دارد که «منطق کریدور» از بیانیه آتش‌بس که به صورت سه جانبه در پایان آن جنگ امضا شد، منحرف است و این که نوعی پروپاگاندا است. اصطلاحات، مسیرهای بالقوه و شیوه‌های ارتباط حمل‌ونقلی از آن زمان به بعد بین آذربایجان و ارمنستان که همچنان محاصره متقابلی را علیه یکدیگر حفظ می‌کنند، محل مناقشه بوده‌اند. آذربایجان پروژه‌های ساختمانی را در قلمروی خود آغاز کرده و آن‌ها را به عنوان بخشی از اجرای به اصطلاح دالان زنگزور معرفی کرده و تهدید کرده است که
دالان زنگزور معرفی کرده و تهدید کرده است که اگر ارمنستان آن را نخواهد، آذربایجان «به زور در مورد آن تصمیم می‌گیرد.» در جریان مذاکرات سه جانبه سال ۲۰۲۱، ارمنستان تمایل خود را برای مشارکت در بازسازی خطوط راه‌آهن دوران شوروی که از لحاظ تاریخی آذربایجان و نخجوان را به هم متصل می‌کرد، ابراز کرد که آذربایجان آن را به عنوان رضایت ارمنستان از «دالان زنگزور» تفسیر کرد. به گفتهٔ روسیه، طرف ثالث، آنچه مورد بحث است رفع انسداد ارتباطات منطقه ای است و نه ایجاد یک «دالان». ناظران مختلف در مورد «دالان زنگزور» اظهارنظر
ناظران مختلف در مورد «دالان زنگزور» اظهارنظر کرده‌اند و پیامدهای سیاسی استفاده از این واژه و تأثیرات آن را در صورت اجرا تحلیل کرده‌اند. برخی این مفهوم را برنامه‌ای پان ترکیستی توصیف می‌کنند که برگرفته از بازپیوندخواهی است و برخی دیگر بر این نکته تأکید می‌کنند که این دالان راه‌حلی برای محاصره است و این موضوع، یک ویژگی مهم آن است. بر اساس توافقنامه صلح ۱۴۰۴ که بین ارمنستان و آذربایجان امضا شد، ایالات متحده آمریکا در آینده مسئولیت کنترل و توسعهٔ کریدوری بین این دو کشور را برعهده و بر آن تسلط خواهد داشت. این
دو کشور را برعهده و بر آن تسلط خواهد داشت. این کریدور «دالان ترامپ» نامیده خواهد شد. زمینه تاریخی. سرنگونی امپراتوری روسیه. زنگزور نام بخشی بود ایجاد شده در سال ۱۸۶۸ توسط امپراتوری روسیه در ناحیه یلیزاوتپول که منطقه‌ای را امروزه بخش جنوبی ارمنستان است، در بر می‌گیرد. ناحیه سیونیک، نام ارمنی، لفظ قدیمی‌تر است که به دوران باستان برمی‌گردد (همچنین ملاحظه کنید؛ سیونیک (ایالت تاریخی)). منطقه سیونیک/زنگزور بین جمهوری‌های اوّل ارمنستان و آذربایجان و در جنگ ارمنستان–جمهوری آذربایجان در پی سرنگونی امپراتوری روسیه
آذربایجان در پی سرنگونی امپراتوری روسیه مورد مناقشه بود. در سال ۱۹۱۹ بریتانیا حاکمیت آذربایجان بر این سرزمین را تأیید کرد ولی مقاومت ارمنی‌ها در برابر فشار نظامی دوام آورد تا این که این دو جمهوری در اتحاد شوروی ادغام شدند. دورهٔ شوروی و مناقشه قره باغ کوهستانی. در زمان اتحاد جماهیر شوروی، دو اتصال راه‌آهن برای اتصال جمهوری خودمختار نخجوان شوروی به قلمرو اصلی آذربایجان شوروی استفاده می‌شد. خط کوتاه‌تری که از منطقه سیونیک (جنوبی‌ترین استان ارمنستان) عبور می‌کرد، ابتدا در سال ۱۹۴۱ ساخته شد، در حالی که خط
می‌کرد، ابتدا در سال ۱۹۴۱ ساخته شد، در حالی که خط ایروان - ایجوان - قزاکس که شمالی تر است، در دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک مسیر جایگزین ساخته شد و ایروان را به باکو و روسیه متصل می‌کرد. هر دو خط از سال ۱۹۹۲ به دلیل درگیری قره باغ متروکه شدند. از سال ۱۹۸۹، آذربایجان، در مقابل محاصره نخجوان توسط ارمنستان حمل و نقل مواد به ارمنستان و قره باغ را مسدود کرده است. نخجوان به‌طور قابل توجهی از محاصره اقتصادی توسط ارمنستان آسیب دیده است، همان‌طور که ارمنستان محصور در خشکی از محاصره اقتصادی تحمیل شده توسط آذربایجان و متحدش
محاصره اقتصادی تحمیل شده توسط آذربایجان و متحدش ترکیه رنج برد. ارتباط هوایی و زمینی بین آذربایجان و جمهوری خودمختار نخجوان باید از طریق خاک ترکیه یا ایران برقرار می‌شده است. در سال ۱۹۹۲، ترکیه از «مفهوم دالان دوگانه» حمایت کرد که اولین بار توسط پل گوبل معرفی شد و مبادله ارضی بین ارمنستان و آذربایجان را پیشنهاد کرد. بر اساس این پیشنهاد، آذربایجان از قره باغ کوهستانی که به ارمنستان متصل می‌شود صرف نظر می‌کند. در ازای آن، ارمنستان کریدور جنوبی زنگزور را به آذربایجان تحویل می‌دهد که نخجوان را به آذربایجان متصل
تحویل می‌دهد که نخجوان را به آذربایجان متصل می‌کند. در سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲، آذربایجان و ارمنستان توافقنامه ای را در مورد پیشنهاد صلح «مبادله اراضی» مورد بحث قرار دادند که در آن آذربایجان حق حاکمیت بر قره باغ کوهستانی (از جمله دالان لاچین را که جنوب ارمنستان را به آرتساخ متصل می‌کرد و "عملاً" تحت کنترل ارتش دفاع آرتساخ بود اما در آن نقطه به صورت "رسمی" در آذربایجان قرار داشت) را در ازای واگذاری حاکمیت ارمنستان بر کریدور مگری به آذربایجان، به ارمنستان واگذار می‌کرد. با این حال، مقاومت در هر دو کشور در برابر
می‌کرد. با این حال، مقاومت در هر دو کشور در برابر مبادله ارضی قوی بود و این طرح جواب نداد. توافق آتش‌بس ۲۰۲۰. برقراری مجدد ارتباطات حمل و نقل در ماده ۹ توافقنامه آتش‌بس که در ۹ نوامبر ۲۰۲۰ در پایان جنگ قره باغ کوهستانی امضا شد، پیش‌بینی شده بود که در آن آمده بود:تمامی ارتباطات اقتصادی و حمل و نقل در منطقه باید رفع انسداد شود. جمهوری ارمنستان امنیت ارتباطات حمل و نقل بین مناطق غربی جمهوری آذربایجان و جمهوری خودمختار نخجوان را به منظور ترتیب دادن تردد بدون مانع افراد، وسایل نقلیه و بار در هر دو جهت تضمین
مانع افراد، وسایل نقلیه و بار در هر دو جهت تضمین می‌کند. سرویس گارد مرزی سرویس امنیت فدرال روسیه مسئول نظارت بر ارتباطات حمل و نقل خواهد بود.در دسامبر ۲۰۲۰، روسیه تمایل خود را برای اتصال نخجوان به بقیه آذربایجان از طریق یک خط ریلی که از طریق ارمنستان می‌گذرد، اعلام کرد. آذربایجان، ارمنستان و روسیه یک کارگروه سه جانبه برای رفع انسداد ارتباطات در منطقه تشکیل دادند. سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه گفت که فعالیت این گروه در خدمت اجرای اقدامات اعتمادساز و حل مشکلات بشردوستانه خواهد بود و در رایزنی‌های سه
حل مشکلات بشردوستانه خواهد بود و در رایزنی‌های سه جانبه منافع ترکیه و ایران در نظر گرفته شده است. در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، الهام علی اف، رئیس‌جمهور آذربایجان، برنامه‌های خود را برای ساخت یک خط راه‌آهن از هورادیز به زنگیلان اعلام کرد که از آنجا از کامیون‌ها برای انتقال کالا به نخجوان و ترکیه استفاده می‌کند که نشان دهنده یک ارتباط حمل و نقل بالقوه در آینده بین زنگیلان و نخجوان از طریق سیونیک است. به گفته علی اف، «دالان» در نهایت می‌تواند به بخشی از راه گذر حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب تبدیل شود که ایران را از
بین‌المللی شمال-جنوب تبدیل شود که ایران را از طریق آذربایجان و ارمنستان به روسیه متصل می‌کند، در حالی که ارمنستان یک خط ریلی به روسیه، ایران و احتمالاً به ترکیه خواهد داشت. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲، نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر، یک گروه کاری برای بازسازی بخش یرساخ - مرز آذربایجان و بخش مرگری از راه‌آهن ارمنستان تشکیل داد. مشاور نخست‌وزیر آرتاشس تومانیان به عنوان رئیس این کارگروه منصوب شد. پروژه‌های ساختمانی مرتبط. در طول سال ۲۰۲۱، آذربایجان در مناطقی که پس از جنگ مجدداً کنترل آن‌ها را به دست گرفت، در حال ساخت
مجدداً کنترل آن‌ها را به دست گرفت، در حال ساخت جاده‌ها و بخش راه‌آهن بوده است. مسئولان آن گفته‌اند که این پروژه‌های عمرانی در ارتباط با «دالان زنگزور» انجام شده است. درآمد طرح. درآمد این طرح سالانه چیزی بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. توافقنامه صلح ۱۴۰۴. در ۱۷ مرداد ۱۴۰۴، توافقنامه صلح بین ارمنستان و آذربایجان، تحت نظارت رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، امضا شد. برطبق این توافقنامه، ایالات متحده، کنترل واقعی بر کریدور و توسعه زیرساخت‌های آن را به دست گرفت و این کریدور، بنام «دالان ترامپ»
را به دست گرفت و این کریدور، بنام «دالان ترامپ» نامیده خواهد شد (نام کامل: «مسیر ترامپ برای صلح و رفاه بین‌المللی» یا «TRIPP» است). وجود این کریدور، امکان انتقال کالاها را به‌طور مستقیم، بین اروپا از سمت شرق را، بدون اتکا به روسیه، چین یا ایران، فراهم خواهد کرد. این توافق، تهدیدی برای ایران به‌شمار می‌رود، زیرا حضور آمریکایی‌ها، مرزهای شمالی این کشور را به خطر می‌اندازد. دولت ایران این توافق را محکوم کرده و تهدید به مسدود کردن این کریدور کرده است، هرچند تحلیلگران معتقدند که ایران توانایی انجام این کار را
معتقدند که ایران توانایی انجام این کار را ندارد. تحلیل‌ها. به عنوان یک طرح پان ترکیستی. الهام علی‌اف هنگام میزبانی اردوغان در زنگلان در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ گفت که «دالانی که قرار است از اینجا بگذرد، کل جهان ترک را متحد خواهد کرد.» وی این موضوع را در نشست نمایندگان سازمان کشورهای ترک در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۱ تکرار کرد و افزود: این کریدور برای کشورهای ترک به یک حلقه ارتباطی با اروپا تبدیل خواهد شد. به گفته شیرین هانتر، دانشمند علوم سیاسی آمریکایی متولد ایران، ترکیه مدت‌هاست که در تلاش است تا با حذف دسترسی ایران به
مدت‌هاست که در تلاش است تا با حذف دسترسی ایران به ارمنستان، ارتباط مستقیم با آذربایجان برقرار کند. هانتر توضیح می‌دهد که «ترکیه از دیرباز می‌خواست مسیر زمینی به آذربایجان و از آنجا به شمال ایران و آسیای مرکزی داشته باشد». وی افزود: اگر ترکیه تصمیم بگیرد که با حذف دسترسی ایران به ارمنستان، بلندپروازی دیرینه خود را برای ایجاد ارتباط مستقیم با جمهوری آذربایجان پیش ببرد، آنگاه خطر تشدید تنش افزایش خواهد یافت. احمد کاظمی نویسنده کتاب "امنیت در قفقاز جنوبی" به شورای راهبردی روابط خارجی ایران گفت: «آذربایجان به
راهبردی روابط خارجی ایران گفت: «آذربایجان به بهانه ایجاد ارتباط در منطقه به دنبال ایجاد کریدور توهمی پان ترکیستی زنگزور در جنوب ارمنستان است. این کریدور با هیچ‌یک از واقعیت‌های ژئوپلیتیکی و تاریخی کنونی منطقه سازگار نیست.» مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور با دیدگاه‌های ترکیستی قوی، با وجود مخالفت شدید کارشناسان و مقامات ایرانی با احداث این دالان موافقت کرد و آن را «مسئله‌ای جزئی» خواند که با واکنش شدید بسیاری از کارشناسان و مردم مواجه شد. بعد از نهایی شدن این دالان در چارچوب توافقنامه صلح ارمنستان و جمهوری
دالان در چارچوب توافقنامه صلح ارمنستان و جمهوری آذربایجان نیز او آن را بزرگنمایی رسانه‌ای دانست. به عنوان راه‌حلی برای محاصره. به عقیده توماس دووال، روزنامه‌نگار سابق و یکی از اعضای ارشد کارنگی اروپا، «مزایای اقتصادی گشایش مسیرهای حمل‌ونقل بسته در قفقاز جنوبی، از جمله آنچه در توافقنامه آتش‌بس نوامبر ۲۰۲۰ بین ارمنستان و آذربایجان آمده است می‌تواند به همه کشورهای منطقه و همچنین روسیه، ترکیه و ایران گسترش یابد. اما سیاست در داخل منطقه و بین قدرت‌های همسایه آن به دلیل کمبود اعتماد همچنان دشوار است. به گفته
آن به دلیل کمبود اعتماد همچنان دشوار است. به گفته دووال، «نگرانی‌های امنیتی همچنین طرح‌هایی را برای بازگشایی مسیر مهم حمل‌ونقل در جنوب ارمنستان به و از منطقه نخجوان آذربایجان به وجود آورده است. آذربایجان و ترکیه در حال حاضر از طریق راه‌آهن باکو - تفلیس - قارص از درون گرجستان از طریق جاده به هم متصل شده‌اند. نتیجه مهم یک مسیر جدید از طریق جنوب ارمنستان، رفع انزوای نخجوان و بهبود اقتصاد آن خواهد بود. فراتر از آن، این مسیر تنها در صورتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که ترافیک در سراسر آن تحت نظارت و کنترل حداقلی
که ترافیک در سراسر آن تحت نظارت و کنترل حداقلی باشد. ارمنستان به نوبه خود اصرار دارد که خواهان ایجاد یک "دالان " درون قلمروی خود که هیچ کنترلی بر آن نداشته باشد نیست و در این موضع مورد حمایت ایران قرار دارد. مایکل روبین، محقق ارشد در اندیشکده راست‌گرای مؤسسه امریکن انترپرایز (AEI)، نوشت که رؤسای جمهور ترکیه و آذربایجان در تلاش هستند تا بند مربوط به رفع انسداد ارتباطات منطقه‌ای در توافقنامه آتش‌بس سه‌جانبه را با تفسیر آن به‌عنوان اعطای یک دالان تقسیم‌کننده حاکمیت قلمرو ی ارمنستان به آنها و نادیده گرفتن جمله
قلمرو ی ارمنستان به آنها و نادیده گرفتن جمله اول بند در مورد رفع انسداد ارتباطات اقتصادی و حمل و نقل در سراسر منطقه بازتعریف کنند. روبین این تفسیر مجدد را ناموجه و نامشروع خواند و استدلال کرد که رفع محاصره مضاعف ارمنستان به منظور کاهش وابستگی ارمنستان به روسیه و ایران بهترین راه برای پیشبرد این وضعیت خواهد بود. به گفته وی، «در حالی که ترکیه امیدوار است کامیون‌هایش بتوانند از طریق زنگزور به ارمنستان حرکت کنند، خودروهای ارمنی نیز باید بتوانند از ایروان به استانبول بروند. اگر ترک‌ها امیدوارند از تجارت بدون
بروند. اگر ترک‌ها امیدوارند از تجارت بدون مانع با آسیای مرکزی تا مرز چین بهره‌مند شوند، پس ارامنه در آرتساخ باید از همان تجارت بدون مانع از طریق ترکیه تا فرانسه یا بریتانیا بهره‌مند شوند. به گفته استیون بلنک، کارشناس ارشد برنامه اوراسیا مؤسسه تحقیقات سیاست خارجی، دالان زنگزور به عنوان راه بهینه برای دور زدن «محاصره مسیرهای عرضه جهانی» روسیه برجسته است. پذیرش ارمنستان همچنین تعهد این کشور به مشارکت با غرب را تأیید می‌کند. آسیب به منافع ملی ایران. "خبرگزاری مهر" در تحلیل خود می‌نویسد: «این اقدام با منافع
مهر" در تحلیل خود می‌نویسد: «این اقدام با منافع جمهوری اسلامی ایران همخوانی ندارد و همچنین باتوجه به حذف جمهوری اسلامی ایران از تمامی معادلات انرژی و ترانزیت منطقه، می‌بایست جمهوری اسلامی ایران به‌طور رسمی طرح چنین ادعاهایی را محکوم کند.» سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران در دیدار با نیکول پاشینیان نخست‌وزیر ارمنستان در ۹ مرداد ۱۴۰۳ به وی گفت: «جمهوری اسلامی ایران مسیر زنگزور را به ضرر ارمنستان می‌داند و همچنان بر این موضع خود ایستادگی دارد.»
آزمایش لوازم آرایشی روی جانوران نوعی آزمایش جانوری است که برای آزمایش ایمنی و خواص ضد حساسیت محصولات آرایشی برای استفاده توسط انسان استفاده می‌شود. از آنجایی که این نوع آزمایش روی جانوران اغلب برای آزمون‌های جانوری زیان‌آور است، با مخالفت فعالان حقوق جانوران و دیگران مواجه می‌شود. آزمایش‌های لوازم آرایشی روی جانوران در بسیاری از نقاط جهان از جمله کلمبیا، اتحادیه اروپا، بریتانیا، هند، اسرائیل، و نروژ ممنوع است. لوازم آرایشی که بدون هیچ آزمایشی روی جانوران تولید شده‌اند، گاهی به عنوان " لوازم آرایشی بدون ستم
شده‌اند، گاهی به عنوان " لوازم آرایشی بدون ستم " شناخته می‌شوند. برخی از برندهای محبوب زیبایی بدون ستم عبارتند از: ELF, Charolette Tilbury, Farsali, Fenty Beauty, Fenty Skin, Glow Recipe و موارد دیگر. از یک وبگاه ساده می‌توان برای ارزیابی اینکه کدام برندها بدون ستم هستند، استفاده کرد.
والتر هیلبراندز (؛ زاده ۵ ژوئیه ۱۹۶۵) دین‌شناس و الهی‌دان انجیلی اهل آلمان است. او از سال ۲۰۱۶ رئیس «دانشگاه آزاد الهیات» گیسن است. وی رشتهٔ الهیات را در گیسن و کامپن فرا گرفت و در هلند دستیار «پروفسور کورنلیس هوتمن» بود. سپس در رشتهٔ مطالعات عهد عتیق در «کالج بایبل» در کیرشبرگ ان در یاگست ادامه تحصیل داد. پس از آن، مدرس زبان عبری و عهد عتیق «دانشگاه آزاد الهیات گیسن» شد و اکنون رئیس همین دانشگاه است. پژوهش‌های او بر حوزه‌های پیشاتاریخ، کتاب جامعه، نقد انجیل و روش‌شناسی تفسیری متمرکز است. برخی از مقالات او
و روش‌شناسی تفسیری متمرکز است. برخی از مقالات او در «دایرةالمعارف علمی کتاب مقدس در اینترنت» منتشر شده‌است. وی از سال ۲۰۰۹ سردبیر «» (JETh) بوده‌است. از زمان تغییر فرمت این نشریه و برخط شدن آن در سال ۲۰۱۷، او سرپرست «» (AfeT) بوده‌است. او خود ۳۰ نقد در سالنامهٔ الهیات انجیلی و نقدهایی در کارگروه الهیات انجیلی منتشر کرده‌است. او یکی از صاحب‌نظران عهد عتیق و عضو «» (SBL) است.
ریچارد گان (انگلیسی: Richard Gunn؛ زادهٔ ۲۳ می ۱۹۷۵) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش کالوین «اسکچی» تئودور در سریال فرشته تاریکی (۲۰۰۰–۲۰۰۲) شهرت دارد. همچنین او پسرخوانده آهنگساز ارل هیگن می‌باشد. از دیگر آثار بازیگری او می‌توان به فیلم‌های تنگنا (۲۰۱۵)، صدا (۲۰۱۷) و رحم (۲۰۱۹) اشاره کرد. زندگی شخصی. بین سال‌های سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، گان از صنعت سرگرمی فاصله گرفت و در مزرعه ای در نزدیکی پارک ملی سکویا با نامزد، نویسنده و تهیه‌کننده آن زمان خود جنا متیسون زندگی کرد. متیسون و
آن زمان خود جنا متیسون زندگی کرد. متیسون و گان در ۱۴ فوریه ۲۰۱۳ ازدواج کردند، و در حال حاضر در لس آنجلس، کالیفرنیا زندگی می‌کنند.
پتروس راموس ( ; انگلیسی به نام Peter Ramus ; ۱۵۱۵ – ۲۶ اوت ۱۵۷۲) یک انسان‌گرا، منطق‌دان و اصلاح‌گر آموزشی فرانسوی بود. او که یک نوکیش پروتستان بود، قربانی قتل‌عام روز سنت بارتولومئو شد. اوایل زندگی. او در روستای کاتس، پیکاردی به دنیا آمد. پدرش کشاورز بود. در سن دوازده سالگی (در حدود ۱۵۲۷) در کالج ناوار پذیرفته شد و به عنوان خدمتکار مشغول به کار شد. در آن زمان واکنشی علیه مکتب گرایی در یک دوره‌ی انتقالی برای ارسطوگرایی در جریان بود. به مناسبت دریافت مدرک کارشناسی ارشد خود در سال ۱۵۳۶، راموس ظاهراً پایان‌نامه
ارشد خود در سال ۱۵۳۶، راموس ظاهراً پایان‌نامه خود را با عنوان "Quaecumque ab Aristotele dicta essent, commentitia esse" ("همه آنچه ارسطو گفته‌است نادرست است") گرفته‌است، که والتر جی. اونگ به شرح زیر بیان می‌کند: به گفته اونگ این نوع تز جذاب در واقع در آن زمان معمول بود. با این حال، آونگ این سؤال را مطرح می‌کند که آیا راموس واقعاً این تز را ارائه کرده‌است یا خیر. اوایل حرفه دانشگاهی. راموس، به عنوان فارغ‌التحصیل از دانشگاه، دوره‌های سخنرانی را آغاز کرد. در این دوره او درگیر جنجال‌های جداگانه متعددی بود. یکی
دوره او درگیر جنجال‌های جداگانه متعددی بود. یکی از رقیبان در سال ۱۵۴۳، بود. او توسط ژاک شارپنتیه، استاد پزشکی، متهم به تضعیف پایه‌های فلسفه و دین شد. آرنو دوسا، شاگرد و دوست راموس، از او در برابر شارپنتیه دفاع کرد. راموس مجبور به مناظره با گوئانوس (آنتونیو دو گوویا) به مدت دو روز شد. موضوع به "پارلمان" پاریس و در نهایت به فرانسیس اول مطرح شد. که توسط او به یک کمیسیون پنج نفره ارجاع شد که راموس را به دلیل «عملکرد عجولانه، متکبرانه و گستاخانه» مجرم تشخیص دادند و سخنرانی‌های او را ممنوع کردند (۱۵۴۴). پشتیبانی
و سخنرانی‌های او را ممنوع کردند (۱۵۴۴). پشتیبانی سلطنتی. او از پاریس عقب‌نشینی کرد، اما به زودی پس از بازگشت، فرمان علیه او توسط هانری دوم لغو شد، که در سال ۱۵۴۷ از طریق نفوذ چارلز، کاردینال لورن، به سلطنت رسید. او در کالج دو ناوار مقامی به دست آورد. در سال ۱۵۵۱ هنری دوم او را به عنوان استاد دانشگاه در کالج دو فرانس منصوب کرد، اما به درخواست او عنوان منحصر به فرد و در آن زمان بحث‌برانگیز پروفسور فلسفه و فصاحت را به او دادند. او برای مدت قابل توجهی در برابر حضار ۲۰۰۰ نفری سخنرانی کرد. ، استاد دیگری در آنجا،
۲۰۰۰ نفری سخنرانی کرد. ، استاد دیگری در آنجا، "سخنرانی پیتر رامی علیه آکادمی جدید" (۱۵۵۱) را منتشر کرد و او را به دلیل نگرشش نسبت به ارسطو یک «شاه کش» خواند. اتهام جدی تر این بود که او یک "آکادمیک تازه" کار و به عبارت دیگر یک شکاک بود. اودوماروس تالیوس (اومر تالون ۱۵۸۱–۱۵۱۰)، یکی از متحدان نزدیک راموس، در واقع اثری را در سال ۱۵۴۸ منتشر کرده بود که برگرفته از توصیف سیسرون از شکاکیت آکادمیک، مکتب آرسه سیلائوس و کارنیادس بود. پس از تغییر مذهب. در سال ۱۵۶۱ به دنبال پذیرش پروتستانتیسم با دشمنی قابل توجهی روبرو
پذیرش پروتستانتیسم با دشمنی قابل توجهی روبرو شد. او مجبور شد از پاریس فرار کند. و اگرچه در کاخ فونتنبلو پناهنده شد، خانه‌اش غارت شد و کتابخانه‌اش در غیاب او سوخت. او پس از این مدتی کرسی خود را از سر گرفت، اما در ۳۰ ژوئن ۱۵۶۸ به دادستان کل پادشاه احضار شد تا با سیمون بودیشون و اساتید دیگر صحبت شود. موقعیت او دوباره به قدری تهدیدآمیز بود که او صلاح دید که اجازه سفر بخواهد. او حدود دو سال را در آلمان و سوئیس گذراند. اعتراف به ایمان لاروشل در سال ۱۵۷۱ مورد مخالفت او قرار گرفت و رابطه او با تئودور بزا قطع شد و
او قرار گرفت و رابطه او با تئودور بزا قطع شد و راموس مجبور شد با عصبانیت برای هاینریش بولینگر بنویسد. پس از بازگشت به فرانسه، در قتل‌عام روز سنت بارتولومئو (۱۵۷۲) قربانی شد. او برای مدتی در یک کتابفروشی در خیابان سنت ژاک پنهان شده بود و در ۲۶ اوت، سومین روز خشونت، به اقامتگاه خود بازگشت. در آنجا هنگام نماز چاقو خورد. از آن زمان تاکنون ظن‌ها علیه شارپنتیه مطرح شده‌است. مرگ او توسط یکی از اولین زندگینامه نویسان او، دوست و همکارش ، به قتل سیسرون تشبیه شد. آموزگار. موضوع اصلی این است که ارسطوستیزی راموس ناشی
موضوع اصلی این است که ارسطوستیزی راموس ناشی از توجه به آموزش است. فلسفه ارسطویی، در شکل مدرن اولیه خود، به عنوان مکتبی که دوران خود را نشان می‌دهد، در وضعیتی آشفته و بی نظم بود. راموس با تقویت مجدد حس دیالکتیک به عنوان مبنای منطقی و روش شناختی اصلی برای رشته‌های مختلف، به دنبال ایجاد نظم و سادگی در آموزش فلسفی و مدرسی بود. او در سال ۱۵۴۳ "مشاهدات ارسطویی" و "پارتیشن‌های دیالکتیکی" را منتشر کرد که اولی نقدی بر منطق قدیمی و دومی کتاب درسی جدیدی از علم بود. نسخه‌های اساساً تازه "پارتیشن"‌ها در سال ۱۵۴۷ با
نسخه‌های اساساً تازه "پارتیشن"‌ها در سال ۱۵۴۷ با عنوان "نهادهای دیالکتیک" و در ۱۵۴۸ با عنوان "مدرسه دیالکتیک" ظاهر شدند. "دیالکتیک" او (۱۵۵۵)، نسخه فرانسوی تفکر او، اولین اثر در این زمینه در زبان فرانسوی است. راموس در بخش‌های "دیالکتیک" استفاده از خلاصه‌ها، سرفصل‌ها، نقل‌قول‌ها و مثال‌ها را توصیه می‌کند. اونگ استفاده راموس از طرح‌های کلی را «سازماندهی مجدد کل دانش و در واقع کل جهان حیات بشری» می‌نامد. پس از مطالعه آثار راموس، اونگ به این نتیجه رسید که نتایج «روش‌سازی» او در هنرها «آثار آماتوری مردی ناامید
«روش‌سازی» او در هنرها «آثار آماتوری مردی ناامید است که متفکر نیست، بلکه صرفاً یک مربی فرهیخته است». از سوی دیگر، کار او تأثیری فوری بر موضوع مرزهای انضباطی داشت، جایی که مربیان تا حد زیادی استدلال‌های او را تا پایان قرن پذیرفتند. منطق‌دان. منطق راموس برای مدتی از شهرت زیادی برخوردار بود و مکتبی از رامیست‌ها وجود داشت که در فرانسه، آلمان، سوئیس و هلند طرفداران زیادی داشت. با این حال، نمی‌توان گفت که نوآوری‌های راموس دوره‌ای متمایز از تاریخ منطق است، و دلیل کمی برای ادعای او مبنی بر جانشینی ارسطو توسط یک
کمی برای ادعای او مبنی بر جانشینی ارسطو توسط یک سیستم منطق مستقل وجود دارد. تمایز بین منطق طبیعی و ساختگی، یعنی بین منطق ضمنی گفتار روزانه و همان منطقی که در یک سیستم تصریح شده‌است، به کتاب‌های راهنمای منطقی منتقل شد. او قیاس را اصلاح کرد. او فقط سه شکل اول را می‌پذیرد، مانند طرح ارسطویی اصلی، و در آثار بعدی خود نیز اعتبار شکل سوم را مورد حمله قرار می‌دهد، که در آن به دنبال نمونه لورنتیوس والا است. راموس همچنین شیوه مدرن استنباط ارقام را از جایگاه ترم میانی در مقدمات، به جای اینکه آنها را، همان‌طور که
در مقدمات، به جای اینکه آنها را، همان‌طور که ارسطو انجام می‌دهد، بر اساس رابطه متفاوت ترم میانی به واژه اصلی و فرعی قرار دهد، قرار داد. سخنوری. همان‌طور که جیمز جاسینسکی توضیح می‌دهد، «دامنهٔ بلاغت در طول قرن شانزدهم، تا حدی به لطف آثار پیتر راموس، محدود شد». یاسینسکی در استفاده از کلمه «محدودشده» به استدلال راموس برای جدا کردن لفاظی از دیالکتیک (منطق) اشاره می‌کند، حرکتی که پیامدهای گسترده‌ای برای مطالعات بلاغی و برای برداشت‌های رایج از اقناع عمومی داشت. سخنوران معاصر تمایل به رد دیدگاه راموس به نفع
سخنوران معاصر تمایل به رد دیدگاه راموس به نفع برداشت گسترده‌تر (و از بسیاری جهات، ارسطویی) از هنرهای بلاغی به عنوان «گستره وسیعی از شیوه‌های زبانی معمولی» دارند. بلاغت به‌طور سنتی دارای پنج بخش بود که "ابداع" اولین بخش از آن بود. راموس اصرار داشت که بلاغت در کنار دیالکتیک از طریق دو کتابچه راهنمای اصلی مورد مطالعه قرار گیرد: اختراع و قضاوت در کتاب راهنمای دیالکتیک، و سبک و ارائه در کتابچه راهنمای بلاغت. حافظه، یکی از مهارت‌های پنج‌گانه بلاغت سنتی، توسط راموس به عنوان بخشی از روان‌شناسی در نظر گرفته شد، به
به عنوان بخشی از روان‌شناسی در نظر گرفته شد، به جای اینکه بخشی از بلاغت باشد، و بنابراین از ایده او در مورد بلاغت و دیالکتیک دور شد. برایان ویکرز گفت که نفوذ رامیسم در اینجا به بلاغت افزوده‌است: بیشتر بر جنبه باقی مانده از "سخن" یا استفاده مؤثر از زبان متمرکز شده‌است و بر نقش زبانهای بومی اروپایی (به جای لاتین) تأکید می‌کند. اصلاحات رامیست گرایش سخنوران به تمرکز بر سبک را تقویت کرد. اثر این بود که بلاغت در ادبیات به کار رفت. ابداع شامل چهارده موضوع از جمله تعریف، علت، معلول، موضوع، الحاقیه، تفاوت، مخالف،
تعریف، علت، معلول، موضوع، الحاقیه، تفاوت، مخالف، مقایسه، تشابه و شهادت است. سبک شامل چهار استعاره است: استعاره، بخش‌گویی، کنایه و تعریض. همچنین شامل قواعدی برای معیار شاعرانه و نثر مسجع، ارقام متناظر با نگرش‌هایی است که یک گوینده ممکن است اتخاذ کند، و برای تکرار. تحویل شامل استفاده از صدا و حرکات می‌شود. گرایش بلاغی او در تعریف منطق به عنوان "هنر بحث" دیده می‌شود. او معتقد است که قواعد منطق را می‌توان با مشاهده روشی که سیسرون شنوندگانش را متقاعد کرد بهتر از مطالعه آثار ارسطو در مورد منطق ("ارگانون") آموخت.
مطالعه آثار ارسطو در مورد منطق ("ارگانون") آموخت. به گفته راموس، منطق به دو بخش تقسیم می‌شود: ابداع (بررسی مفهوم و تعریف) و قضاوت (شامل قضاوت مناسب، قیاس و روش). در اینجا او تحت تأثیر رودلفوس آگریکولا قرار گرفت. این تقسیم باعث شد که قضاوت یا شوخ‌طبعی به عنوان «پیتر دوم» نامگذاری شود. اما کاری که راموس در اینجا انجام می‌دهد در واقع لفاظی را دوباره تعریف می‌کند. پیکربندی جدیدی وجود دارد که منطق و بلاغت هر کدام دو بخش دارد: بلاغت برای پوشش "سخن" و "تلفظ" بود. به‌طور کلی رامیسم متمایل است با درختان دوتایی به
به‌طور کلی رامیسم متمایل است با درختان دوتایی به عنوان روشی برای سازماندهی دانش سروکار داشته باشد. ریاضیدان. او همچنین به عنوان یک ریاضیدان، شاگرد یوهانس استورم شناخته می‌شد. پیشنهاد شده‌است که اشتورم از طریق سخنرانی‌های خود در سال ۱۵۲۹ در مورد هرموژن از تارسوس: روش دوگانگی رامیستی در هرموژن یافت می‌شود. او شاگردان خودش را داشت. او با جان دی در ریاضیات مکاتبه کرد، و یک بار به الیزابت اول توصیه کرد که جان دی را به یک کرسی در دانشگاه منصوب کند. نظرات راموس در مورد ریاضیات حاکی از محدودیت در عمل بود: او نظریه
مورد ریاضیات حاکی از محدودیت در عمل بود: او نظریه اقلیدس در مورد اعداد گنگ را بی فایده در نظر گرفت. تأکید بر کاربردهای فناورانه و ریاضیات مهندسی با جذابیت ملی‌گرایی همراه بود (فرانسه تقریباً پشت سر ایتالیا قرار داشت و نیاز داشت که از آلمان پیشی بگیرد). رامیسم. آموزه‌های راموس تا قرن هفدهم مورد استقبال گسترده قرار گرفت. جنبش‌های بعدی مانند بیکنیسم، پانسوفیسم و دکارت‌گرایی به روش‌های متفاوتی بر رامیسم بنا نهادند و از فضای خالی‌شده توسط برخی از ساده‌سازی‌ها (و ساده‌سازی‌های بیش از حد) که انجام داده بود،