payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ما به داروهایی که از دست پزشکان بومی می‌آید، روی می‌آورند. … هیچ جایگزینی جز این نیست که از پزشکان بومی‌مان کمک بگیریم، که البته بر اساس دانش پزشکی خودشان ما را درمان می‌کنند». زندگی شخصی. انتبوگانگ همسر دوم راتشوسا موتسوتله بود که سه فرزند داشتند. پس از مرگ او در سال ۱۹۱۷، او به گانگواکتسه بازگشت تا از مادر و برادرزاده‌اش حمایت کند. انتبوگانگ در سال ۱۸۲۳ به کلیسای ادونتیست روز هفتم پیوست، زیرا در فرقه‌ای متفاوت بزرگ شده بود.
زوری&lt;templatestyles src="Ruby/styles.css" /&gt;(zōri-草履)نوعی صندل لاانگشتی ژاپنی هست که از کاه برنج، پارچه، چوپ لاک اندود، چرم و لاستیک ساخته می‌شود؛ اگرچه در اغلب موارد و به شیوه غیررسمی برای ساخت زوری از مواد غیرطبیعی و مصنوعی استفاده می‌شود. پس از جنگ جهانی دوم، سربازان غربی از ژاپن، پاپوش زوری آوردند و دمپایی لاانگشتی امروزی برگرفته از آن هست. انواع سنتی زوری به همراه پوشش سنتی و کیمونو رسمی پوشیده می‌شود؛ بااینحال نمونه‌های امروزی آن رایج هست و به ویژه در تابستان به همراه البسه امروزی پوشیده می‌شود.
ساعت صفر (، ) اصطلاحی است که به کاپیتولاسیون در نیمه‌شب ۸ مهٔ ۱۹۴۵ و هفته‌های بلافاصله پس از آن در آلمان اشاره دارد. برنامه‌های سیاسی آدولف هیتلر، رهبر آلمان نازی، یک جنگ جهانی به بار آورد و اروپای شرقی و مرکزی را ویران و فرسوده به جا گذاشت. آلمان پس از شکست در این جنگ، ویرانی سراسری را تجربه کرد که باعث شد پایان جنگ جهانی دوم را ساعت صفر در آن کشور لقب دهند. این اصطلاح نشان‌دهندهٔ پایان جنگ جهانی دوم در اروپا و آغاز آلمان جدیدِ غیر نازی بود. ساعت صفر تا حدودی تلاشی از سوی آلمان برای جدا کردن خود از نازی‌ها
تلاشی از سوی آلمان برای جدا کردن خود از نازی‌ها بود. متفقین که آلمان را اشغال کرده بودند، فرایند نازی‌زدایی را پیش بردند. این اصطلاح به معنای «عدم پیروی بدونِ قید و شرط از گذشته و آغاز جدید رادیکال» یا «حذف کامل سنت‌ها و رسوم قدیمی» است. مردم در آن زمان در کشوری ویران‌شده زندگی می‌کردند؛ تقریباً ۸۰ درصد از زیرساخت‌های آن نیاز به تعمیر یا نوسازی داشت. پس از آن آلمان وارد دورهٔ جدیدی از تاریخ شد.
ویراگ بالا (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
ماته توماش کوچ (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل مجارستان است.
اریکا مدوتسکی (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
استر میساروش (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل مجارستان است.
زالان پکلر (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل مجارستان است.
کینچو تاکاچ (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده‌است.
نینتا واد (؛ زادهٔ ۱۹۸۹) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
سوزان کارلتون ایتی (؛ زادهٔ ۲۹ نوامبر، ۱۹۷۰) اقتصاددان اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد اقتصاد تکنولوژی مدرسه علوم انسانی و علوم در مدرسه عالی کسب‌وکار استنفورد است. پیش از پیوستن به استنفورد، او استاد دانشگاه هاروارد و ام‌آی‌تی بود. ایتی اولین زنی است که موفق به دریافت مدال جان بیتس کلارک شده. در مایکروسافت، به مدت شش سال در جایگاه اقتصاددان ارشد قرار داشته و به عنوان محقق مشاور نیز با موسسه تحقیقاتی مایکروسافت همکاری کرده است. او در حال حاضر در هیئت مدیرۀ شرکت‌های اکس‌پدیا، لندینگ کلاب، روور، تورو،
مدیرۀ شرکت‌های اکس‌پدیا، لندینگ کلاب، روور، تورو، رایپل و موسسه غیرانتفاعی Innovations for Poverty Action عضویت دارد. همچنین عضو و محقق ارشد در موسسۀ تحقیق برای سیاست اقتصادی استنفورد است. جوانی و تحصیلات. ایتی متولد بوستون، ماساچوست و بزرگ‌شدۀ راکویل، مریلند است. مادرش الیزابت جوهانسن معلم زبان و ویراستار آزادکار و پدرش ویت ایتی محقق فیزیک‌اند. ایتی دوران لیسانس خود را در دانشگاه دوک گذراند. در آنجا، او به تحصیل سه رشتۀ اقتصاد، ریاضی و علوم کامپیوتر پرداخت و در سال ۱۹۹۱ فارغ‌التحصیل شد. علاقۀ ایتی به
و در سال ۱۹۹۱ فارغ‌التحصیل شد. علاقۀ ایتی به اقتصاد از جایی آغاز شد که او به عنوان کارآموز برای شرکتی شروع به کار کرد که در مزایدات به دولت کامپیوتر می‌فروخت. با حضور در کنار باب مارشال، که بر روی مسائل مربوط تجهیز دفاعی و نظامی کار می‌کرد، و مطالعه بر روی مزایدات تبدیل به دستیار تحقیق او شد متعاقبا شور و علاقۀ مارشال در مورد مزایده را به ارث برد. علاوه بر این ایتی در دوک خزانه‌دار انجمن کای امگا و رئیس باشگاه هاکی روی چمن بوده است.ایتی در سال ۱۹۹۵ موفق به دریاقت دکترای اقتصاد از مدرسه عالی کسب‌وکار
به دریاقت دکترای اقتصاد از مدرسه عالی کسب‌وکار استنفورد شد. استادان راهنمای تز او پال میلگروم و دونالد جان رابرتز بودند. همچنین از دکترا افتخاری دانشگاه دوک به او اعطا شد.ایتی در سال ۲۰۰۲ با گیدو ایمبنس ازدواج کرد که تا امروز این ازدواج ادامه داشته است. حرفه. حضور در آکادمیا. ایتی در ابتدا به مدت شش سال به عنوان استادیار در ام‌آی‌تی تدریس کرد. بعد از آن به مدت پنج سال در دپارتمان اقتصاد دانشگاه استنفورد کرسی هولبروک وورکینگ را در اختیار داشت و سپس، پیش از آنکه به مدرسۀ عالی کسب و کار استنفورد بازگردد، تا
آنکه به مدرسۀ عالی کسب و کار استنفورد بازگردد، تا سال ۲۰۱۲ مشغول به تدریس در دانشگاه هاروارد بود. علایق پژوهشی. به دلیل تحصیل در سه رشتۀ اقتصاد، ریاضی و علوم کامپیوتر در دوران حضور در دانشگاه دوک، او همیشه از برنامه‌نویسی و آمار برای حل مسائل اقتصادی بهره می‌برد. با توجه به این پیش‌زمینه، ایتی به اقتصاد اینترنت، اقتصاد رسانه‌های خبری، اقتصادسنجی، ماشین لرنینگ، کلان‌داده و رمزارزها علاقه‌مند است. از دیگر حیطه‌های مورد توجه او که مرتبط با موضوعات گفته‌شده‌اند می‌توان به بازار و کسب و کارهای پلتفرمی،
می‌توان به بازار و کسب و کارهای پلتفرمی، بازاریابی آنلاین و سازمان‌دهی صنعتی اشاره کرد. در حال حاضر، تحقیقات او بر روی اقتصاد دیجیتالی‌سازی، طراحی بازار و اشتراکات اقتصادسنجی و ماشین لرنینگ است.
بازی‌های پان امریکن ۱۹۹۵ () دوازدهمین دوره بازی‌های پان امریکن است که از ۱۲ تا ۲۶ مارس ۱۹۹۵ در مار دل پلاتا، آرژانتین با حضور ۵٬۱۴۴ ورزشکار برگزار شده‌است. ورزش‌ها. ورزش‌های پیلوتای باسکی، کاراته، راکت‌بال، اسکواش، ورزش سه‌گانه و اسکی روی آب برای اولین در بازی‌های پان آمریکن برگزار شده‌اند.
جام لیگ‌ها ۲۰۲۴ چهارمین دوره از جام لیگ‌ها بود، یک تورنمنت بین‌المللی فوتبال باشگاهی که بین باشگاه‌های لیگ برتر فوتبال (ام‌ال‌اس) و لیگا ام‌اکس در آمریکای شمالی برگزار شد. این مسابقات از ۲۶ ژوئیه تا ۲۵ اوت ۲۰۲۴ برگزار شد و تمام ۷۷ مسابقه آن در کانادا و ایالات متحده برگزار شد. کلمبوس کرو پس از شکست دادن لس آنجلس در فینال در ورزشگاه لوور.کام فیلد در کلمبوس، اوهایو، قهرمان این مسابقات شد. سه تیم برتر به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۵ راه یافتند و کلمبوس کرو مستقیماً به مرحله یک‌هشتم نهایی این مسابقات راه یافت.
به مرحله یک‌هشتم نهایی این مسابقات راه یافت. گروه‌ها و قالب مسابقات نسخه ۲۰۲۴ در ۳۱ ژانویه اعلام شد. برخلاف نسخه ۲۰۲۳، فقط از دو منطقه برای مرحله گروهی مسابقات استفاده شد که به هشت گروه در غرب و هفت گروه در شرق تقسیم شدند. ۴۵ تیم حاضر در مرحله گروهی در یک جدول ترکیبی بر اساس فصل عادی ۲۰۲۳ برای تیم‌های ام‌ال‌اس و ۳۴ مسابقه اخیر در کلاسورا و آپرتورا برای تیم‌های لیگا ام‌اکس قرار گرفتند. سیدبندی مرحله گروهی به سه گلدان (به نام "رده‌ها") تقسیم شد و تعادل جغرافیایی نیز در نظر گرفته شد. قهرمان جام ام‌ال‌اس ۲۰۲۳،
نیز در نظر گرفته شد. قهرمان جام ام‌ال‌اس ۲۰۲۳، کلمبوس کرو، و تیم برتر لیگا ام‌اکس از نظر مجموع امتیازات در سال ۲۰۲۳، آمریکا، هر دو به یک‌شانزدهم نهایی راه یافتند. تمام مسابقات در کانادا و ایالات متحده در ورزشگاه‌های ام‌ال‌اس برگزار شد. چهار تیم برتر جدول لیگا ام‌اکس که برای سیدبندی استفاده می‌شدند (آمریکا، مونتری، گوادالاخارا و اونال) دارای امتیازات مرکزی بودند که به آنها اجازه می‌داد در برخی از مراحل تیم میزبان تعیین شده باشند. ورزشگاه‌های از پیش تعیین شده برای این تیم‌ها در ۱۴ مارس ۲۰۲۴ اعلام شدند. اینتر
برای این تیم‌ها در ۱۴ مارس ۲۰۲۴ اعلام شدند. اینتر میامی مدافع عنوان قهرمانی بود، اما پس از حذف شدن توسط کلمبوس کرو در مرحله یک‌هشتم نهایی، نتوانست از عنوان خود دفاع کند؛ کلمبوس کرو برای اولین بار قهرمان این مسابقات شد. تیم‌ها. قرعه کشی. برای دوره ۲۰۲۴ جام لیگ‌ها، ۴۵ تیم شرکت کننده در مرحله گروهی بر اساس رتبه بندی ترکیبی که از جدول ساپورترز شیلد ۲۰۲۳ برای تیم‌های ام‌ال‌اس و ۳۴ بازی اخیر در فصل‌های کلاسورا و آپرتورا ۲۰۲۳ برای تیم‌های لیگا ام‌اکس استفاده می‌کرد، در گروه‌ها قرار گرفتند. این تیم‌ها به سه گلدان
در گروه‌ها قرار گرفتند. این تیم‌ها به سه گلدان تقسیم شدند که گروه ها از آنها قرعه کشی شدند. مرحله گروهی. چهار تیم برتر لیگ مکزیک دارای «حق هاب» هستند تا جلوی مسافرت‌های طولانی‌مدت گرفته شود.
بازی‌های پان امریکن ۱۹۹۹ () سیزدهمین دوره بازی‌های پان امریکن است که از ۲۳ ژوئیه تا ۸ اوت ۱۹۹۹ در وینیپگ، کانادا با حضور ۵٬۰۸۳ ورزشکار برگزار شده‌است.
سید محسن موسوی‌زاده (زاده ۱۳۵۱، اهواز) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه اهواز، باوی، حمیدیه و کارون در استان خوزستان است که با کسب ۸۱ هزار و ۹۴۳ رأی به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. وی پیش تر عضو دوره‌های پنجم و ششم شورای اسلامی شهر اهواز و نماینده استان خوزستان در شورای عالی استان های ایران بود.
مرکز تحقیقات بین‌المللی برای مطالعات ژاپنی ) یک مؤسسه تحقیقاتی بین دانشگاهی در کیوتو است. همراه با مؤسسه ملی ادبیات ژاپن، موزه ملی تاریخ ژاپن و موزه ملی قوم‌شناسی، یکی از مؤسسات ملی علوم انسانی است که به تحقیقات مربوط به فرهنگ ژاپنی اختصاص دارد.
پل ریچارد الکساندر (۳۰ ژانویه ۱۹۴۶ – ۱۱ مارس ۲۰۲۴) یک بازمانده فلج اطفال فلج اهل آمریکا بود. او آخرین مردی بود که در یک ریه آهنی زندگی می‌کرد، او در سال ۱۹۵۲ در سن شش سالگی به فلج اطفال مبتلا شده بود. الکساندر مدرک لیسانس و دکترای حقوق خود را از دانشگاه تگزاس در آستین گرفت و در سال ۱۹۸۶ در کانون وکلا پذیرفته شد. او در سال ۲۰۲۰ خاطرات زندگی خود را منتشر کرد. زندگی. الکساندر در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۶ در دالاس در خانواده گاس نیکلاس الکساندر، فرزند مهاجران یونانی و دوریس ماری امت لبنانی الاصل به دنیا آمد. او در سن شش
ماری امت لبنانی الاصل به دنیا آمد. او در سن شش سالگی به فلج اطفال مبتلا شدو برای تمام عمر فلج شد. او تنها توانایی تکان دادن سر، گردن و دهان خود را داشت. طی یک شیوع بزرگ فلج اطفال در ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۵۰، صدها کودک در اطراف دالاس، تگزاس، از جمله الکساندر، به بیمارستان پارکلند منتقل شدند. در آنجا کودکان در بخش ریه‌های آهنی تحت درمان قرار گرفتند. او تقریباً در بیمارستان جان خود را از دست داد، تا یکی از پزشکان متوجه شد که او نفس نمی‌کشد و او را سریع وارد یک ریه آهنی کرد. او هجده ماه را در بیمارستان
وارد یک ریه آهنی کرد. او هجده ماه را در بیمارستان گذراند. در هنگام ترخیص، والدینش یک ژنراتور قابل حمل و یک کامیون اجاره کردند تا او و ریه آهنی اش را به خانه بیاورند. با شروع در سال ۱۹۵۴، الکساندر با کمک انجمن مارچ آو دایمز و فیزیوتراپیستی به نام خانم سالیوان، تنفس حلقومی را آموخت که به او اجازه داد تا ریه آهنی را برای زمان بیشتری ترک کند. الکساندر یکی از اولین دانش‌آموزان مدرسه مستقل دالاس بود. وی آموخت تا به جای نت برداشتن مطالب را بخاطر بسپارد. در سن بیست و یک سالگی، در سال ۱۹۶۷ در کلاس خود به عنوان
بیست و یک سالگی، در سال ۱۹۶۷ در کلاس خود به عنوان شاگرد دوم از دبیرستان دبلیو. دبلیو. ساموئل فارغ‌التحصیل شد و اولین فردی بود که از دبیرستان دالاس بدون حضور فیزیکی در کلاس فارغ‌التحصیل شد. الکساندر بورسیه تحصیلی برای دانشگاه متدیست جنوبی دریافت کرد. او به دانشگاه تگزاس در آستین منتقل شد، جایی که در سال ۱۹۷۸ مدرک لیسانس خود را در رشته حقوق دریافت کرد و سپس در سال۱۹۸۶ دکترای حقوق گرفت. قبل از اینکه در سال ۱۹۸۶ در کانون وکلا پذیرفته شود، او به عنوان مربی اصطلاحات حقوقی برای تند نویسان دادگاه در مدرسه تجاری
حقوقی برای تند نویسان دادگاه در مدرسه تجاری آستین استخدام شد. او در دادگاه با یک کت و شلوار، بر روی یک صندلی چرخدار تغییر یافته که بدنش را به حالت ایستاده نگه می‌داشت، وکالت می‌کرد. الکساندر در کتاب "رکوردهای جهانی گینس" به عنوان فردی که بیشترین زمان زندگی را در یک ریه آهنی سپری کرده‌است به رسمیت شناخته شده‌است. الکساندر در ژانویه ۲۰۲۴ یک حساب کاربری تیک‌تاک راه اندازی کرد که در آن ویدیوهایی را در مورد زندگی خود منتشر کرد. او در زمان مرگ بیش از ۳۳۰۰۰۰ فالوور داشت. الکساندر در ۱۱ مارس ۲۰۲۴ در سن ۷۸ سالگی در
داشت. الکساندر در ۱۱ مارس ۲۰۲۴ در سن ۷۸ سالگی در دالاس درگذشت. اگرچه او در ماه فوریه به دلیل ابتلا به ویروس کووید ۱۹ در بیمارستان بستری شده بود، اما علت واقعی مرگ نامشخص است. او به همراه مارتا لیارد که برای اولین بار در سال ۱۹۵۳ وارد یک ریه آهنی شد، یکی از دو نفر آخری بودند که هنوز از این فناوری استفاده می‌کردند کتاب. الکساندر در آوریل ۲۰۲۰ با کمک دوست و پرستار سابقش، نورمن دی. براون، خاطرات خود را با "عنوان «سه دقیقه برای یک سگ: زندگی من در یک ریه آهنی»" منتشر کرد. اسکندر بیش از هشت سال را صرف نوشتن این
منتشر کرد. اسکندر بیش از هشت سال را صرف نوشتن این کتاب کرد و از یک چوب پلاستیکی و خودکار برای ضربه زدن به صفحه کلید یا با دیکته کردن کلمات به دوستش خاطراتش را ثبت می‌کرد.
فردریک کرینز متولد ۱۹۷۰ میلادی در بلژیک است. او یک پژوهشگر و استاد دانشگاه است و معاون مرکز تحقیقات بین‌المللی ژاپن‌شناسی است که در تاریخ دوره سنگوکو، تاریخ مبادلات ژاپن و اروپا و تاریخ علم تخصص دارد.
پاک‌کننده‌های ساعت (Clock Cleaners) یک فیلم انیمیشن کوتاه آمریکایی ساخته‌شده در ۱۹۳۷ است که به‌دست والت دیزنی پروداکشنز ساخته و توسط آرکی‌او پیکچرز به نمایش درآمده است. این کارتون ماجرای میکی موس، دانلد داک و گوفی را دنبال می‌کند که به عنوان سرایدار در یک برج ساعت بلند کار می‌کنند. این فیلم به‌دست بن شارپستین کارگردانی شده است و موسیقی اصلی آن را پل اسمیت و اولیور والاس ساخته است. صداپیشگان شامل والت دیزنی در نقش میکی، کلارنس نش در نقش دونالد و پینتو کالویگ در نقش گوفی هستند. این نود و هفتمین فیلم کوتاه از
در نقش گوفی هستند. این نود و هفتمین فیلم کوتاه از سری فیلم‌های "میکی موس" بود که اکران شد و هشتمین فیلم میکی‌ موس در آن سال بود. «پاک‌کننده‌های ساعت» یکی از ستایش‌شده‌ترین فیلم‌های کوتاه دیزنی است. در سال ۱۹۹۴، ۱۰۰۰ نفر از کارکنان حوزه انیمیشن، «پاک‌کننده‌های ساعت» را به عنوان بیست و هفتمین کارتون برتر همه دوران برگزیدند. این کارتون دو ماه پیش از انیمیشن بلند "سفید برفی و هفت کوتوله" (۱۹۳۷) به نمایش درآمد.
خرده‌دهقانان () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام لهستانی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این سریال بر اساس رمان "خرده‌دهقانان" اثر ووادیسواف ریمونت ساخته شد و در سال ۱۹۷۳ فیلمی به همین نام ساخته شد.
بنیو () یک رستوران سه ستارهٔ آمریکایی در محلهٔ ساوت آو مارکت (SoMa) سان فرانسیسکو است که در سال ۲۰۱۰ آغاز به‌کار کرد و متمرکز بر آشپزی نوین آمریکایی است. این رستوران را کوری لی راه‌اندازی کرد که پیش‌تر سرآشپز ارشد فرنچ لاندری بود. این رستوران در سال ۲۰۱۹ در فهرست ۵۰ رستوران برتر جهان قرار گرفت.
کوئینس () یک رستوران سه ستارهٔ آمریکایی در سان فرانسیسکو است که در سال ۲۰۰۳ آغاز به‌کار کرد و متمرکز بر آشپزی کالیفرنیایی است. قیمت منوی مزه‌ها ۲۷۵ دلار برای هر نفر است. این رستوران در سال ۲۰۱۷، ششمین رستورانی در منطقه خلیج سان فرانسیسکو شد که سه ستارهٔ میشلن دریافت داشت. کوئینس در سال ۲۰۰۷ در نخستین نسخهٔ کتاب راهنمای میشلن منطقه خلیج سان فرانسیسکو یک ستاره میشلین، در سال ۲۰۱۴ دومین ستاره میشلن و در سال ۲۰۱۷ سومین ستاره میشلن خود را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱، بنیاد جیمز بیرد به مایکل تاسک جایزه بنیاد جیمز
بنیاد جیمز بیرد به مایکل تاسک جایزه بنیاد جیمز بیرد «بهترین سرآشپز -منطقه غرب آمریکا» را برای غذاهایش در کوئینس اعطا کرد. مایکل بائر، منتقد سابق رستوران سان فرانسیسکو کرونیکل، در سال ۲۰۱۵ به این رستوران چهار ستاره اهدا کرد و آن را در فهرست ۱۰۰ رستوران برتر سالانه سان فرانسیسکو کرونیکل گنجاند.
این اَت لیتل واشینگتن () یک رستوران و میخانه در شهر واشینگتن ایالات ویرجینیا که در سال ۱۹۷۸ بنیان‌گذاری شد. نشریات معتبری چون "واشینگتن پست" و "نیویورک تایمز" به این رستوران پرداخته‌اند و نخستین جایی بود که هم به‌خاطر خدمات هتلی و هم برای غذاهایش پنج ستاره از «راهنمای سفر فوربز» دریافت کرد. این رستوران در سال ۲۰۱۸ سه ستارهٔ میشلن دریافت کرد و انجمن اتومبیل آمریکا هم ۵ ستارهٔ الماس بابت روش آشپزی و خدمات هتلی‌اش بدان اهدا کرد. این رستوران از بنیاد جیمز بیرد نیز چندین جایزه در زمینه‌های مختلف گرفته‌است. زگت
نیز چندین جایزه در زمینه‌های مختلف گرفته‌است. زگت به مدت ۱۴ سال متوالی این رستوران را در زمینه‌های مختلف در صد لیست انتخابی خود قرار داد.
سفر + تفریح () یک مجله تخصصی مسافرت است که دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک است. این مجله ۱۲ بار در سال منتشر می‌شود و مطابق آمار وبسایت آن ۴٫۸ خواننده دارد. شرکت تایم این مجله را در سال ۲۰۱۳ از امریکن اکسپرس خرید. این مجله ابتدا در سال ۱۹۳۷ و با نام «دوربین و سفر آمریکا» منتشر می‌شد و از سال ۱۹۷۱ به نام کنونی تغییر نام داد.
فودرز () یک شرکت انتشاراتی کتاب‌های راهنمای سفر و اطلاعات گردشگری است که در سال ۱۹۴۹ در پاریس بنیان‌گذاری شد. این شرکت را رندوم هاوس در سال ۱۹۸۶ در اختیار گرفت و سپس در سال ۲۰۱۶ آن را به اینترنت برندز واگذار کرد. فودرز بیش از ۴۴۰ راهنمای مسافرتی (در ۱۴ دوره) برای بیش از ۳۰۰ مقصد سفر منتشر کرده‌است و بیش از ۷۰۰ پژوهشگر دائمی در سراسر جهان دارد. وب سایت آن که در سال ۱۹۹۶ راه اندازی شد، در سال ۲۰۰۴ نامزد دریافت جایزه وبی شد.
شیباتا زِشین (柴田 是真، – ) نقاش ژاپنی در رشتهٔ نقاشی لاکی، و چاپ دستی در دوره ادو و آغاز دوره میجی بود. او را «بزرگ‌ترین استاد نقاشی لاکی ژاپن» نامیده‌اند، اما شهرت او به عنوان نقاش و هنرمند چاپ دستی پیچیده‌تر است: در ژاپن، وی هم به عنوان فردی بیش از حد مدرن و شیفته جنبش غرب‌گرایی شناخته می‌شود، و همزمان به عنوان یک سنت‌گرای افراطی که هیچ تلاشی برای متمایز ساختن خود از معاصرانش نکرده‌است. با وجود این شهرت دوگانه در ژاپن، زشین در غرب، به ویژه در بریتانیا و ایالات متحده، مورد توجه و مطالعه فراوان قرار
و ایالات متحده، مورد توجه و مطالعه فراوان قرار گرفته‌است. زندگی‌نامه. زشین در ادو (توکیوی امروزی) متولد و بزرگ شد. پدربزرگش، ایزومی چوبئی، و پدرش، ایچیگورو، درودگران معابد ("میادایکو") و حکاکان ماهر روی چوب بودند. پدرش که نام خانوادگی همسرش، شیباتا، را برگزیده بود، یک نقاش با تجربه اوکی‌یوئه نیز بود که زیر نظر کاتسوکاوا شونشو تحصیل کرده بود. این امر، طبیعتاً، شروعی عالی برای او در مسیر تبدیل شدن به یک هنرمند و صنعتگر فراهم کرد. کامتارو (نام زشین در کودکی) در سن یازده سالگی شاگرد یک استاد هنر لاک الکل به
در سن یازده سالگی شاگرد یک استاد هنر لاک الکل به نام کوما کانزای دوم شد. جوان سیزده‌ساله‌ای که بعدها زشین نامیده شد، نام کامتارو را کنار گذاشت و خود را جونزو نامید. کوما کانزای تصمیم گرفت که شاگرد جوانش برای تبدیل شدن به یک استاد بزرگ نقاشی لاکی، نیاز به آموختن طراحی، نقاشی و خلق طرح‌های بدیع دارد. او ترتیبی داد تا شیباتای جوان زیر نظر سوزوکی نانری، نقاش برجسته مکتب شیجو، آموزش ببیند. سپس شیباتا بار دیگر نام هنری خود را تغییر داد، جونزو را کنار گذاشت و آثارش را با نام «ریسای» امضا کرد که در آن از «ری» از
را با نام «ریسای» امضا کرد که در آن از «ری» از نام سوزوکی نانری و «سای» از نام کوما کانزای استفاده کرده بود. در طول دوره تحصیل نزد نانری بود که نام زشین به او داده شد، نامی که تا پایان عمر با او همراه بود. این نام معنایی شبیه به "این راستین است" یا "حقیقت" دارد. این اشاره به یک داستان کهن چینی دربارهٔ پادشاهی دارد که میزبان تعداد زیادی نقاش بود. در حالی که تقریباً همه نقاشان احترام شایسته را به پادشاه می‌گذاشتند، در برابرش تعظیم می‌کردند و رفتار مناسبی از خود نشان می‌دادند، یکی از آن‌ها نیمه‌برهنه وارد شد،
نشان می‌دادند، یکی از آن‌ها نیمه‌برهنه وارد شد، تعظیم نکرد و روی زمین نشست و شروع به لیسیدن قلم نقاشی‌اش کرد. پادشاه فریاد زد: "اینک، این یک هنرمند راستین است!" نام زشین از این داستان برگرفته شده‌است. زشین نه تنها اصول اولیه نقاشی و طراحی را آموخت، بلکه در مراسم چای ژاپنی، شعر هایکو و واکا، تاریخ، ادبیات و فلسفه نیز آموزش دید. این امر پایه و اساس آموزش او را نه تنها در فنون هنرهای سنتی، بلکه شاید مهم‌تر از آن، در زیبایی‌شناسی و فلسفه هنر سنتی ژاپن شکل داد. بسیاری از آثار او از دوره تحصیلش نزد نانری،
داد. بسیاری از آثار او از دوره تحصیلش نزد نانری، نقاشی‌هایی روی بادبزن بودند. هنرمند بزرگ اوکی‌یوئه، اوتاگاوا کونیوشی، تحت تأثیر این نقاشی‌های بادبزنی قرار گرفت و با نزدیک شدن به این نقاش جوان، دوستی‌ای را آغاز کرد که سال‌های زیادی ادامه داشت. زشین بعداً نزد دیگر هنرمندان بزرگ مکتب کیوتو از جمله مارویاما اوکیو، اوکاموتو تویوهیکو و گوشین تحصیل کرد. اگر چه بعدها او عمدتاً به خاطر کارش با لاک الکل شناخته شد، زشین در سیاه‌قلم ادیبان سنتی نیز سرآمد بود و آثار بسیاری با مضامین سنتی مانند ببر و آبشار خلق کرد.
بسیاری با مضامین سنتی مانند ببر و آبشار خلق کرد. اغلب استادان ژاپنی ("سنسئی") در مقابل شاگردان خود رفتاری خودخواهانه و متکبرانه دارند. با این حال روایت شده که یکی از آموزگاران زشین این جمله را به او گفته‌است: «همان‌طور که نمی‌توانی هنگام ایستادن بر قله، عظمت کوه فوجی را درک کنی، نمی‌توانی در زمانی که در کیوتو هستی به ارزش مهارت و شهرت من پی ببری؛ هنگامی که به ادو بازگردی، بزرگی من و خوشبختی‌ات برای شاگردی نزد من را درک خواهی کرد.» از سوی دیگر، نقل شده که زشین به شاگردان خود گفته: «نمی‌خواهم شما را به عنوان
به شاگردان خود گفته: «نمی‌خواهم شما را به عنوان «شاگرد زشین» بشناسند، بلکه به عنوان یک هنرمند بزرگ که نزد مردی به نام زشین تحصیل کرده‌است.» کوما کانزای در سال ۱۸۳۵ درگذشت و زشین کارگاه مکتب کوما را به ارث برد. او جوانی به نام ایکدا تایشین را به شاگردی پذیرفت. تایشین تا زمان مرگش در سال ۱۹۰۳ شاگرد و دوست نزدیک او باقی ماند. زشین در سال ۱۸۴۹ ازدواج کرد و نام پسر اولش را ریسای گذاشت، اما اندکی پس از آن، هم مادر و هم همسرش را از دست داد. در دهه‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۰، ژاپن دچار بحران اقتصادی شد و هنرمندان، طبق قانون،
ژاپن دچار بحران اقتصادی شد و هنرمندان، طبق قانون، در استفاده از نقره و طلا، که هر دو عناصر مهم برای سبک‌های سنتی تزئین لاک الکل بودند، به شدت محدود شدند. زشین با به کار بردن برنز برای شبیه‌سازی ظاهر و بافت آهن، و استفاده از طیف متنوعی از مواد و سبک‌های تزئینی دیگر، آثارش را زیبا نگه می‌داشت و در همان زمان، به سنت‌ها پایبند باقی می‌ماند. می‌توان گفت که بسیاری از آثار او مفهوم وابی-سابی را در بر می‌گیرند، یعنی زیبایی و ظرافت در عین سادگی، همان‌طور که در مراسم چای ژاپنی دیده می‌شود. اگرچه تعداد بسیار کمی از
چای ژاپنی دیده می‌شود. اگرچه تعداد بسیار کمی از آثار دوره ادو (پیش از ۱۸۶۸) او باقی مانده، اما در بسیاری از آثار بعدی‌اش مشهود است که او گاه از سبکی بسیار ساده و تقریباً بی‌رنگ در تزئینات استفاده می‌کرد و طرح‌های سنتی مانند گل و نیزار را همچنان ادامه می‌داد. از سال ۱۸۶۹، زشین از طرف دولت امپراتوری مأمور به کار هنری شد و آثار هنری بسیاری برای آنها خلق کرد که دیگر وجود ندارند. این آثار شامل یک مجموعه صندلی با روکش لاک طلایی برای کاخ امپراتوری توکیو بود که با طرح ساکورا (شکوفه گیلاس) تزئین شده بودند. او بعداً
ساکورا (شکوفه گیلاس) تزئین شده بودند. او بعداً به عنوان نماینده رسمی ژاپن در چندین نمایشگاه بین‌المللی، از جمله نمایشگاه جهانی وین ۱۸۷۳، فیلادلفیا در سال بعد، و پاریس گمارده شد، اگرچه او شخصاً در هیچ‌یک از این رویدادها شرکت نکرد. یک سال پیش از مرگش در سال ۱۸۹۱، زشین افتخار بزرگ عضویت در کمیته هنر سلطنتی تازه‌تأسیس را به دست آورد و امروز تنها هنرمندی است که در دو زمینه کاری (نقاشی و ماکی-ئه) مورد تقدیر ویژه قرار گرفته‌است. افتخار عضویت در کمیته هنرمندان منتخب امپراتوری تنها به ۵۳ هنرمند بین سال‌های ۱۸۹۰ تا
امپراتوری تنها به ۵۳ هنرمند بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۴۴ اعطا شد. امروزه، یکی از بزرگ‌ترین مجموعه آثار زشین در مجموعه خلیلی در لندن نگهداری می‌شود که شامل بیش از ۱۰۰ اثر از این هنرمند است. سبک. زشین در جنبه‌های فنی لاک الکل دست به نوآوری زد. او لاک الکل را با مواد مختلفی مخلوط می‌کرد تا به رنگ‌ها و بافت‌های گوناگون دست یابد و قوام آن را کنترل کند. او همچنین روشی ابداع کرد که در آن مستقیماً با شیره لاک بر روی کاغذهای آغشته به "دوسا" (محلولی از زاج و چسب حیوانی) نقاشی می‌کرد. این روش از پوسته پوسته شدن نقاشی‌های
می‌کرد. این روش از پوسته پوسته شدن نقاشی‌های طوماری لاک الکل ("اوروشی-ئه") او هنگام لوله کردنشان جلوگیری می‌کرد. زشین برای شبیه‌سازی ظاهر و بافت آهن از برنز در ترکیب لاک استفاده می‌کرد و با غلیظ کردن لاک به وسیله نشاسته، تا حدی حالتی مشابه با جلوه‌های نقاشی رنگ روغن غربی را ایجاد می‌کرد. در واقع زشین تنها هنرمندی است که در زمینه «اوروشی-ئه» به موفقیت دست یافت، زیرا این هنر به کاغذی با پرداخت ویژه و همچنین غلظت خاصی از لاک برای استفاده به عنوان رنگ نیاز دارد. زشین همچنین یک تکنیک پیچیده لاک الکل به نام
دارد. زشین همچنین یک تکنیک پیچیده لاک الکل به نام «سیکای-ها» را احیا کرد که در آن با کشیدن یک شانه بر روی لاک در حال خشک شدن، شکل موج ایجاد می‌شود. این تکنیک به قدری دشوار است که برای بیش از یک قرن استفاده نشده بود. با اینکه در آثار زشین عناصر انقلابی بسیاری هم در تکنیک و هم در خلاقیت به چشم می‌خورد، اما آثار او در مجموع به شدت به سنت وفادار ماندند. او در شیوه نوظهور نقاشی لاکی، به موضوعات سنتی مانند پرندگان و گل‌ها، حشرات، آبشارها و اژدها می‌پرداخت. حتی یک اثر مشهور از معلمش مارویاما اوکیو، که تصویری از
اثر مشهور از معلمش مارویاما اوکیو، که تصویری از یک ببر بود را با لاک الکل بازآفرینی کرد. یک مجموعه پیک نیک قرمز، مشکی و طلایی اثر زشین نیز نمونه خوبی از سنت‌گرایی انقلابی اوست. این مجموعه در یک سبک کاملاً سنتی و تقریباً تماماً از لاک قرمز و سیاه با تزئینات طلایی برگ‌ها و شاخه‌ها ساخته شده‌است. با این حال، بر روی سینی پذیرایی، پروانه‌ها و سنجاقک‌هایی قرار دارند که با پوسته‌های رنگین دشتی صدف بر روی سطح سینی کار شده و کنده‌کاری شده‌اند. امضای زشین همیشه بسیار ساده بود و او گهگاه با ایده امضا بازی می‌کرد. یک
ساده بود و او گهگاه با ایده امضا بازی می‌کرد. یک «تسوبا» تزئینی (محافظ دست شمشیر) ساخته او وجود دارد که در آن یک مورچه، به صورت نقش برجسته با لاک، در حال بردن نویسه‌ی «شین» (真) از نام زشین به سمت دیگر شیء می‌باشد. گفته می‌شود که بسیاری از آثار زشین به شدت نشان‌دهنده مفهوم زیبایی‌شناسی «ایکی» (粋) است که ممکن است به «فاخر یا باوقار» ترجمه شود. مفهوم «ایکی» در ادو، که در منطقه کانسای «سوی» نامیده می‌شود، به‌طور معتبر توسط کوکی شوزو توصیف شده‌است، اما مانند ایده‌هایی چون «شیک، و باسلیقه»، رنگ‌های دقیق، الگوها
چون «شیک، و باسلیقه»، رنگ‌های دقیق، الگوها و سایر عناصر سبکی که «ایکی» را تشکیل می‌دهند، تقریباً ناممکن است که به‌طور دقیق مشخص شوند. با این وجود، آثار زشین اغلب به عنوان «ایکی» شناخته می‌شوند و تعادل مناسبی بین سنت و تازگی دارند؛ زیبا اما نه زرق و برق‌دار، ساده اما نه خسته‌کننده، و هوشمندانه اما نه متکبرانه. سبک او توسط برخی با هایکو مقایسه شده‌است، چرا که زیبایی و معنای آن در آنچه نشان داده نمی‌شود، قدرتمندتر از آن چیزی است که نشان داده شده‌است. زشین به همراه ناکایاما کومین و شیرایاما شوسای، به عنوان یکی
ناکایاما کومین و شیرایاما شوسای، به عنوان یکی از سه استاد بزرگ نقاشی لاکی اواخر دوره ژاپن در نظر گرفته می‌شود. نمایشگاه‌ها. آثار زشین در نهادهای مختلف بین‌المللی به نمایش گذاشته شده‌است.