payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در اپتیک، شانه فرکانس یک منبع لیزری است که طیف آن از یک سری خطوط فرکانس گسسته و با فاصله مساوی تشکیل شده‌است. شانه‌های فرکانس را می‌توان با تعدادی از سازوکارها تولیدکرد، از جمله مدولاسیون دوره ای (در دامنه و/یا فاز) یک لیزر موج پیوسته، مخلوط سازی چهار موج در رسانه‌های غیرخطی، یا پایدارسازی قطار پالس تولیدشده توسط لیزر مُد-قفل‌شده. کارهای زیادی به این سازوکار آخر اختصاص داده‌شده‌است، که در اواخر قرن بیست و یکم توسعه یافت و در نهایت منجر به تقسیم نیمی از جایزه نوبل در فیزیک توسط جان ال هال و تئودور دبلیو هانش
نوبل در فیزیک توسط جان ال هال و تئودور دبلیو هانش در سال ۲۰۰۵ شد. نمایش حوزه فرکانس یک شانه فرکانس کامل یک سری توابع دلتا است که بر اساس فاصله آنها قرار گرفته‌است دراینجا formula_2 یک عدد صحیح است، formula_3 فاصله دندانه شانه (برابر با سرعت تکرار لیزر مد-قفل‌شده یا، به‌طور متناوب، فرکانس مدولاسیون) است. formula_4 فرکانس آفست حامل است که کمتر از formula_3 است. کاربردها. یک شانه فرکانس امکان پیوند مستقیم از استانداردهای فرکانس رادیویی به فرکانس‌های نوری را فراهم می‌کند. استانداردهای فرکانس فعلی مانند
را فراهم می‌کند. استانداردهای فرکانس فعلی مانند ساعت‌های اتمی در ناحیه ریزموج طیف عمل‌می‌کنند و شانه فرکانس دقت چنین ساعت‌هایی را به بخش نوری طیف الکترومغناطیسی می‌آورد. یک حلقه بازخورد الکترونیکی ساده می‌تواند نرخ تکرار را به یک استاندارد فرکانس قفل کند. دو کاربرد متمایز از این فنون وجود دارد. یکی ساعت نوری است که در آن یک فرکانس نوری با یک دندانه شانه روی یک فتودیود همپوشانی دارد و یک فرکانس رادیویی با سیگنال ضربانی، نرخ تکرار و فرکانس-سی‌ئی‌او (آفست پوش-حامل) مقایسه می‌شود. کاربردهای فن شانه فرکانس شامل
مقایسه می‌شود. کاربردهای فن شانه فرکانس شامل اندازه‌شناسی نوری، تولید زنجیره فرکانس، ساعت‌های اتمی نوری، طیف‌سنجی با دقت بالا و فناوری GPS دقیق‌تر است. کاربردهای دیگری وجود دارند که نیازی به قفل کردن فرکانس آفست پوش-حامل روی سیگنال فرکانس رادیویی ندارند. اینها شامل مخابرات نوری، ترکیب‌سازی شکل‌موج‌های دلخواه نوری، طیف‌بینی (به‌ویژه طیف‌بینی دو-شانه‌ای) یا فوتونیک فرکانس-رادیویی است. پیشینه. تئودور دبلیو هانش و جان ال هال به دلیل مشارکت در توسعه طیف‌بینی دقیق مبتنی‌بر لیزر، از جمله فنّ شانه فرکانس نوری،
دقیق مبتنی‌بر لیزر، از جمله فنّ شانه فرکانس نوری، نیمی از جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۵ را به اشتراک گذاشتند. نیمی دیگر از جایزه به روی گلابر تعلق گرفت. همچنین درسال ۲۰۰۵، فنّ شانه فمتوثانیه تا محدوده فرابنفش فرین گسترش یافت و اندازه‌گیری فرکانس را در آن ناحیه از طیف ممکن کرد.
جانکیارد داگ (; – ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گرین بی پکرز اشاره کرد.
مایک روتوندا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا است.
روش دیفرانسیلی وانت هوف یکی از روش‌های تعیین مرتبه واکنش است. برای بررسی سینتیک مواد و در واکنش‌ها پیچیده، مرتبه واکنش برابر با مجموع ضرایب واکنش دهنده‌ها نیست و برای محاسبه آن باید از روش‌های متفاوتی استفاده کرد. روش دیفرانسیلی وانت هوف درواقع از طریق اندازه‌گیری شیب نمودار غلظت زمان به‌دست می‌آید. این کار در غلظت‌های C مختلف از یک واکنش دهنده انجام می‌شود و اگر واکنش دهنده دارای مرتبه n نسبت به آن ماده اولیه باشد، در این صورت: V=-dc/dt=KCn اگر از طرفین لگاریتم بگیریم در این صورت: Ln(V)=LnK+nLnC اگر نرخ
بگیریم در این صورت: Ln(V)=LnK+nLnC اگر نرخ واکنش V را برای مقادیر مختلف غلظت مواد واکنش دهنده داشته باشیم، در این صورت با رسم نمودار تغییرات LnV بر حسب LnC خط راستی به‌دست می آید که شیب خط(n) درجه واکنش را نسبت به ترکیباتی که غلظت آنها تغییر کرده‌است، تعیین می‌کند. برای محاسبه سرعت واکنشها در غلظت‌های مختلف مواد اولیه دو روش وجود دارد:
اَخترشانه نوعی شانه فرکانسی است که در اخترشناسی رصدی برای افزایش دقت طیف‌نگارها استفاده می‌شود. دقت افزایش یافته امکان تشخیص تغییرات کوچک در سرعت‌های شعاعی ستاره ای ناشی از سیارات فراخورشیدی کوچکتر (به عنوان مثال سیارات با جرم زمین)، از جمله کاربردهای دیگر را می‌دهد. اخترشانه‌ها با تمرکز بر فرکانس‌های تکرار بالا (با فاصله مُد ≥۱۰ گیگاهرتز) از شانه‌های فرکانس معمولی متمایز می‌شوند. یک اخترشانه سبز در ژانویه ۲۰۱۳ در جستجوگر سیاره با سرعت شعاعی با دقت بالا در نیمکره شمالی (HARPS-N) در تلسکوپ ملی گالیله در
در نیمکره شمالی (HARPS-N) در تلسکوپ ملی گالیله در جزایر قناری نصب شد. این دستگاه توسط تیمی به رهبری چی-هاو لی از دانشگاه هاروارد ساخته شده است. این اخترشانه از یک لیزر پالسی برای فیلتر کردن نور ستاره قبل از تغذیه سیگنال به یک طیف‌نگار استفاده می‌کند. در حال حاضر، در حال جمع‌آوری داده‌ها از زهره برای نشان دادن توانایی آن در کشف سیارات فراخورشیدی است.
استریای آتروفیکانس "به انگلیسی": Striae atrophicans یک بیماری پوستی است که معمولاً به صورت تعدادی ضایعهٔ آتروفیکِ خطی و متقارن با حاشیهٔ مشخص شناخته می‌شود. این ضایعه‌ها اغلب از خطوط پوست پیروی می‌کنند.
دانشگاه صنعتی شیامن (XMUT; Chinese) یک دانشگاه دولتی استانی است که در شیامن، استان فوجیان، چین واقع شده‌است. این دانشگاه یک سرمایه‌گذاری مشترک به نام کالج نوآوری دیجیتال با دانشگاه‌های مینگ چوان ایجاد کرده‌است.
یِوگِنی ویکتوروویچ پریگوژین (؛ ۱ ژوئن ۱۹۶۱ – ۲۳ اوت ۲۰۲۳) الیگارش روسی، بنیانگذار و رئیس گروه واگنر و از نزدیکان ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه بود. یوگنی پریگوژین گاهی «آشپز پوتین» نامیده می‌شد، زیرا او صاحب رستوران‌ها و شرکت‌های پذیرایی بود که برای کرملین خدمات ارائه می‌دهند. گروه واگنر. پریگوژین پس از سال‌ها انکار ارتباط خود با گروه واگنر، در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، تأیید کرد که بنیانگذار آن بوده‌است. شورش ژوئن ۲۰۲۳ روسیه. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، پریگوژین مدعی شد که وزیر دفاع فدراسیون روسیه، سرگئی شویگو به گروه
که وزیر دفاع فدراسیون روسیه، سرگئی شویگو به گروه شبه‌نظامی واگنر خیانت کرده و پایگاه‌های این گروه شبه‌نظامی را در اوکراین بمباران کرده‌است و موجب مرگ تعداد زیادی از نیروهای این گروه شده‌است. در پی این ادعا، او اعلام کرد که نیروهای خود را از اوکراین خارج کرده و به‌سمت مسکو حرکت داده‌است تا سرگئی شویگو را در میدان سرخ مسکو به دار آویخته و در مقبره لنین دفن کند. پریگوژین در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۳ در یک پیام صوتی گفت: برای جلوگیری از ریختن خون، تصمیم گرفتیم درحالی‌که ۲۰۰ کیلومتر با مسکو فاصله داریم، نیروهایمان را به
۲۰۰ کیلومتر با مسکو فاصله داریم، نیروهایمان را به اردوگاه‌هایشان بازگردانیم. وی افزود: در جریان مبارزه برای عدالتخواهی، حتی یک قطره خون توسط نیروهای واگنر ریخته نشد. پیش از این الکساندر لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس اعلام کرد که پریگوژین، پیشنهاد لوکاشنکو در مورد توقف پیشروی نیروهایش به سمت مسکو را پذیرفت. مرگ. در ۲۳ اوت ۲۰۲۳ جت حامل یوگنی پریگوژین در شمال مسکو سقوط کرد. پریگوژین و دیمیتری اوتکین، که به عنوان «دست راست» پریگوژین شناخته می‌شد، به‌همراه ۸ سرنشین جت کشته شدند. سخنگوی کاخ کرملین اشاره کشورهای
جت کشته شدند. سخنگوی کاخ کرملین اشاره کشورهای غربی به این که پریگوژین، به دستور ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، کشته شده‌است را «دروغ محض» خواند. مقامات روسی در &lt;bdi&gt;۲۷ اوت ۲۰۲۳&lt;/bdi&gt; رسماً تأیید کردند آزمایش‌های ژنتیکی نشان داده که پریگوژین در جریان سقوط ۲۳ اوت جان خود را از دست داد. پس از سقوط هواپیما پوتین ضمن تسلیت به خانواده او، پریگوژین را مردی بااستعداد اما پیچیده توصیف کرد که در مناطق مختلف جهان به نتایج موفقیت‌آمیزی دست یافت. همچنین جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اظهار کرد
بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اظهار کرد که از شنیدن خبر مرگ احتمالی رئیس گروه واگنر تعجب نکرد و آن غیرقابل انتظار نخواند. پریگوژین &lt;bdi&gt;۲۹ اوت ۲۰۲۳&lt;/bdi&gt; در مراسمی خصوصی در گورستان پروخوستکوی سن پترزبورگ دفن شد. زلنسکی در گفتگویی مدعی شد که او به دستور پوتین کشته شده است.
سنت گودلیو ( 1052 ۶ ژوئیه ۱۰۷۰) که همچنین با نام‌های گودلوا، گودلیو و گودلینا نیز شناخته می‌شود یک قدیس فلاندری بود. او با نیکوکاری و ملایمت با همه رفتار کرد و ازدواجی را که مرسوم بود پذیرفت، اما مشخص شد که همسر و خانواده‌اش سواستفاده‌گر بودند که سرانجام او را با کمک خدمت‌کارش خفه کردند. هر سال، یکشنبه بعد از ۴ ژوئیه، یک راهپیمایی بزرگداشت سنت گودلیو در ژیستل برگزار می‌شود.
داستان موسیقایی ژانری از داستان است که در آن موسیقی هم به عنوان موضوع و هم از طریق ریتم و جریان روایت، از اهمیت بالایی برخوردار است. از نویسندگان برجسته ای که رمان‌های تخیلی موسیقایی نوشته‌اند می‌توان به دان دلیلو ("خیابان جونز بزرگ")، تام پروتا ("استخوان آرزوها")، رادی دویل ("تعهدات")، نیک هورن‌بای ("وفاداری بالا") اشاره کرد.
زیبیله بدفورد (، – ) رمان‌نویس و روزنامه‌نگار آلمانی-بریتانیایی بود. آغاز زندگی. او با نام زیبیله آلاید الزا فون شونبک در محله شارلوتنبورگ در غرب برلین در پادشاهی پروس زاده شد. پدرش ماکسیمیلیان یوزف فون شونبک یک اشراف زاده آلمانی، سرهنگ دوم بازنشسته و کلکسیونر بود و مادرش الیزابت برنهارت یک آلمانی یهودی بود. زیبیله با عقاید کاتولیک پدرش در قلعه فلدکیرش در منطقه بادن بزرگ شد. او یک خواهر ناتنی از ازدواج اول پدرش داشت. والدینش در سال ۱۹۱۸ طلاق گرفتند و زیبیله پیش پدرش ماند که با شرایط مالی نه چندان مناسب
پیش پدرش ماند که با شرایط مالی نه چندان مناسب همچنان به جمع‌آوری اشیای هنری و شراب می‌پرداخت. زمانیکه پدرش در سال ۱۹۲۵ درگذشت، زیبیله ۱۴ ساله بود و برای زندگی همراه با مادر و ناپدریش که یک دانشجوی معماری بود، به ایتالیا رفت. اون در آن سالها در انگلستان به تحصیل پرداخت و در همپستید ساکن شد. در ابتدای دهه ۱۹۲۰ میلادی، زیبیله اغلب میان انگلستان و ایتالیا در سفر بود. با طلوع فاشیسم در ایتالیا، مادر و ناپدریش در روستای ساحلی ساناری-سیور-مر در پروانس در جنوب فرانسه در نزدیکی تولون و مارسی مستقر شدند. زیبیله
فرانسه در نزدیکی تولون و مارسی مستقر شدند. زیبیله نوجوان هم در همان‌جا ساکن شد و با آلدوس هاکسلی که در آن نزدیکی زندگی می‌کرد دوست شد. او در این زمان با تعداد زیادی از نویسندگان آلمانی که در آن منطقه ساکن بودند به تعامل پرداخت و از آنها تأثیر پذیرفت از جمله توماس مان و برتولت برشت. مدتی بعد مادرش به مورفین اعتیاد پیدا کرد که توسط یک پزشک محلی تجویز شده بود. در سال ۱۹۳۳ زیبیله در مجله ادبی زاملونگ که به دست کلاوس مان، پسر توماس مان اداره می‌شد، مقاله‌ای در انتقاد از رژیم نازی منتشر کرد. در این زمان بود که
انتقاد از رژیم نازی منتشر کرد. در این زمان بود که اصل و نسب یهودی او توسط نازی‌ها کشف گردید و حسابهای بانکیش در آلمان مسدود شدند. برای او مشکل بود که گذرنامه آلمانی خود را تمدید کند و ماندن در ایتالیا بدون یک پاسپورت معتبر یا منبع درآمد با خطر دیپورت شدن به آلمان همراه بود. ماریا همسر آلدوس هاکسلی در سال ۱۹۳۵ راه حلی پیدا کرد. زیبیله با یک افسر ارتش انگلیسی به نام والتر «تری» بدفورد ازدواج مصلحتی کرد که خود دوست پسر سابق خدمتکار مرد ویستن هیو اودن بود و توانست به این روش پاسپورت بریتانیایی دریافت کند.
توانست به این روش پاسپورت بریتانیایی دریافت کند. اگرچه این ازدواج اندکی بعد پایان یافت، زیبیله نام خانوادگی شوهرش را انتخاب کرد و تمام آثار بعدی خود را با نام زیبیله بدفورد منتشر ساخت. او پیش از نبرد فرانسه با یاری آلدوس و ماریا هاکسلی فرانسه را به مقصد آمریکا ترک کرد. او به دنبال هاکسلیها به کالیفرنیا رفت و ادامه جنگ جهانی دوم را در ایالات متحده گذراند. حرفه نویسندگی. پس از جنگ، زیبیله به مدت یکسال در مکزیک به سفر پرداخت. تجربه‌هایش در آن سفر مبنای چاپ نخستین کتابش در سال ۱۹۵۳ شد که سفرنامه‌ای به نام ""
کتابش در سال ۱۹۵۳ شد که سفرنامه‌ای به نام "" بود. بدفورد باقی دهه ۱۹۴۰ را در فرانسه و ایتالیا گذراند. در این زمان رابطه عاشقانه‌ای با زن آمریکایی به نام اولین دابلیو. جندل داشت که شوهرش را بخاطر او ترک کرد و خود نویسنده و ویراستار شد. "یک میراث"، دومین کتاب بدفورد و نخستین رمان او بود که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. فرنسیس کینگ از آن به عنوان یکی از آثار بزرگ قرن بیستم یاد کرده‌است. اگرچه یک کار داستانی است اما بیانگر زندگی پدرش و خاطرات کودکی بدفورد در آلمان است که آن را شبیه به یک خودزندگی‌نامه می‌کند. بدفورد
که آن را شبیه به یک خودزندگی‌نامه می‌کند. بدفورد در ۱۹۴۵ استر مورفی را ملاقات کرد که بعدها با او رابطه‌ای عاشقانه را آغاز کرد. اگرچه این رابطه تنها چندین سال دوام داشت، آنها در تمام مدت زندگی دوست باقی ماندند. بدفورد در دهه‌های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰، و ۱۹۷۰ میلادی در فرانسه، ایتالیا، بریتانیا و پرتغال زندگی کرد. در این زمان رابطه‌ای بیست ساله با رمان‌نویس آمریکایی ادا لرد داشت. او در ۱۹۷۹ در چلسی لندن ساکن شد. در سال ۱۹۸۱ نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. او برای انجمن جهانی قلم کار کرد و همکار انجمن پادشاهی
انجمن جهانی قلم کار کرد و همکار انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان بود. آخرین اثر بدفورد "شن های سریع" بود که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. زندگی‌نامه وی به قلم سلینا هستینگز به نام "" در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
همدردی با شیطان (به فرانسوی: Sympathie pour le diable) یک فیلم جنگی و درام محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی گیوم دو فونتنی که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام توسط خبرنگار جنگی فرانسوی پل مارچند (با بازی نیلس اشنایدر در نقش مارچند) که جنگ بوسنی در دهه ۱۹۹۰ را پوشش می‌دهد ساخته شده‌است. این فیلم که محصول مشترک شرکت‌هایی از کانادا، فرانسه و بلژیک است در جشنواره فیلم سینمانیا در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد که پیش از نمایش تجاری آن در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ بود.
تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر سیتی، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در منچستر، انگلستان، به تشکیل باشگاه در سال ۱۸۸۰ توسط اعضای کلیسای سنت مارک انگلستان در وست گورتون بازمی‌گردد. منچستر سیتی در طول تاریخ خود ۳۶ افتخار بزرگ کسب کرده است: ده عنوان لیگ، هفت جام حذفی، هشت جام اتحادیه، هفت جام خیریه، یک لیگ قهرمانان اروپا، یک سوپرجام اروپا، یک جام باشگاه‌های جهان و یک جام برندگان جام اروپا. ۱۸۸۰–۱۹۲۸. اعضای کلیسای سنت مارک انگلستان، وست گورتون، منچستر، باشگاه فوتبالی را که به منچستر سیتی معروف شد، برای اهداف
فوتبالی را که به منچستر سیتی معروف شد، برای اهداف عمدتاً بشردوستانه بنیان گذاشتند. دو ناظر کلیسا با ایجاد فعالیت‌های جدید برای مردان محلی به دنبال مهار خشونت باندهای محلی و اعتیاد به الکل بودند، در حالی که بیکاری بالا در شرق منچستر، به‌ویژه گورتون، گرفتار شد. از همه مردان صرف نظر از مذهب استقبال می‌شود. یک باشگاه کریکت کلیسا در سال ۱۸۷۵ تشکیل شده بود، اما هیچ معادلی برای ماه‌های زمستان وجود نداشت. برای اصلاح این موضوع، و به عنوان بخشی از فشار کلی رئیس آرتور کانل برای مداخله در آسیب‌های اجتماعی، سرپرستان
کانل برای مداخله در آسیب‌های اجتماعی، سرپرستان کلیسا ویلیام بیستو و توماس گودبره، که سمت‌های ارشدی در اتحادیه آهن کار داشتند، در زمستان ۱۸۸۰ یک تیم فوتبال کلیسا به نام سنت مارکز (وست گورتون) راه‌اندازی کرد (گاهی اوقات به‌عنوان West Gorton (سنت مارکز) نوشته می‌شود. اولین مسابقه ثبت شده تیم در ۱۳ نوامبر ۱۸۸۰ در برابر یک تیم کلیسایی از مک‌کلسفیلد رخ داد. سنت مارکس بازی را ۲–۱ باخت و تنها در یک بازی در فصل افتتاحیه ۸۱–۱۸۸۰ با پیروزی بر استالیبریج کلارنس در مارس ۱۸۸۱ پیروز شد سیتی نخستین افتخارات خود را با
مارس ۱۸۸۱ پیروز شد سیتی نخستین افتخارات خود را با قهرمانی در دسته دوم در سال ۱۸۹۹ به دست آورد. با آن صعود به بالاترین سطح در فوتبال انگلیس، دسته اول، رسید. آنها اولین افتخار بزرگ خود را در ۲۳ آوریل ۱۹۰۴ به دست آوردند و بولتون واندررز را ۱–۰ در کریستال پالاس شکست دادند و جام حذفی را بردند. سیتی پس از نایب قهرمانی در لیگ، در آن فصل به سختی از کسب دو قهرمانی در لیگ و جام حذفی دست یافت، اما سیتی به اولین باشگاه منچستر تبدیل شد که یک افتخار بزرگ را به دست آورد. در فصل‌های پس از قهرمانی جام حذفی، باشگاه با
در فصل‌های پس از قهرمانی جام حذفی، باشگاه با اتهامات بی‌نظمی مالی مواجه شد که به تعلیق هفده بازیکن در سال ۱۹۰۶ منجر شد، از جمله کاپیتان بیلی مردیت، که متعاقباً در شهر به منچستریونایتد نقل مکان کرد. آتش‌سوزی در هاید رود در سال ۱۹۲۰ جایگاه اصلی را ویران کرد و در سال ۱۹۲۳ باشگاه به ورزشگاه جدید خود در مین رود در ماس ساید نقل مکان کرد. ۱۹۲۸–۱۹۶۵. در دهه ۱۹۳۰، منچسترسیتی به دو فینال متوالی جام حذفی رسید، با شکست مقابل اورتون در سال ۱۹۳۳، پیش از اینکه با شکست دادن پورتسموث در سال ۱۹۳۴، قهرمان جام شود در طول
دادن پورتسموث در سال ۱۹۳۴، قهرمان جام شود در طول مسابقات جام حذفی ۱۹۳۴، منچسترسیتی رکورد بیشترین حضور خانگی در تاریخ فوتبال انگلیس را شکست، زیرا ۸۴٬۵۶۹ هوادار مین رود را برای بازی در دور ششم جام حذفی مقابل استوک سیتی در سال ۱۹۳۴ جمع کردند - رکوردی که هنوز هم پابرجاست. روز این باشگاه برای اولین بار در سال ۱۹۳۷ عنوان لیگ دسته اول را به دست آورد، اما در فصل بعد، علیرغم به ثمر رساندن گل‌های بیشتر از هر تیم دیگری در این بخش، سقوط کرد. بیست سال بعد، یک تیم سیتی با الهام از یک سیستم تاکتیکی به نام "Revie Plan"
با الهام از یک سیستم تاکتیکی به نام "Revie Plan" دوباره به فینال‌های متوالی جام حذفی در سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ رسید. همان‌طور که در دهه ۱۹۳۰، آنها اولین را به نیوکاسل یونایتد باختند و دومی را بردند. فینال سال ۱۹۵۶، که در آن منچسترسیتی ۳–۱ بیرمنگام سیتی را شکست داد، یکی از معروف‌ترین فینال‌های همه دوران است و به خاطر برت تراتمن، دروازه‌بان سیتی که پس از شکستن ناخودآگاه گردنش به بازی ادامه داد، به یادگار مانده است. ۱۹۶۵–۲۰۰۱. پس از سقوط به دسته دوم در سال ۱۹۶۳، آینده با حضور کم سابقه ۸٬۰۱۵ تماشاچی خانگی در
آینده با حضور کم سابقه ۸٬۰۱۵ تماشاچی خانگی در مقابل سویندون تاون در ژانویه ۱۹۶۵، بد به نظر می‌رسید در تابستان ۱۹۶۵، تیم مدیریت جو مرسر و مالکوم آلیسون منصوب شد. در فصل اول زیر نظر مرسر، سیتی عنوان دسته دوم را به دست آورد و خریدهای مهمی را در مایک سامربی و کالین بل انجام داد. دو فصل بعد، در ۶۸–۱۹۶۷، منچسترسیتی برای دومین بار قهرمان لیگ شد و در آخرین روز فصل با پیروزی ۴–۳ در نیوکاسل یونایتد عنوان قهرمانی را به دست آورد و همسایه نزدیک خود منچستریونایتد را شکست داد و به مقام دوم رسید. جام‌های بیشتری به دنبال
داد و به مقام دوم رسید. جام‌های بیشتری به دنبال داشت: سیتی در سال ۱۹۶۹ جام حذفی را برد، پیش از اینکه با فتح جام برندگان جام اروپا در سال ۱۹۷۰ به موفقیت‌های اروپایی دست پیدا کرد و گورنیک زابرزه را ۲–۱ در وین شکست داد. سیتی در آن فصل قهرمان لیگ کاپ شد و دومین تیم انگلیسی شد که در همان فصل یک جام اروپایی و یک جام داخلی را به دست می‌آورد. این باشگاه در طول دهه ۱۹۷۰ به رقابت برای کسب افتخارات ادامه داد و در دو نوبت یک امتیاز کمتر از قهرمان لیگ به پایان رساند و به فینال جام لیگ ۱۹۷۴ رسید. یکی از بازی‌های این
و به فینال جام لیگ ۱۹۷۴ رسید. یکی از بازی‌های این دوره که هواداران منچستر سیتی آن را با علاقه به یاد می‌آورند، بازی آخر فصل ۷۴–۱۹۷۳ در برابر رقیب سرسخت منچستریونایتد است که برای داشتن هر گونه امیدی برای اجتناب از سقوط به برد نیاز داشت. دنیس لاو بازیکن سابق یونایتد با یک ضربه پشتی گلزنی کرد تا سیتی با نتیجه ۱–۰ در اولدترافورد به پیروزی برسد و سقوط رقبای خود را تأیید کند. جام پایانی موفق‌ترین دوره باشگاه در سال ۱۹۷۶ به دست آمد، زمانی که نیوکاسل یونایتد در فینال جام اتحادیه با نتیجه ۲–۱ شکست خورد. پس از
فینال جام اتحادیه با نتیجه ۲–۱ شکست خورد. پس از موفقیت دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، دوره‌ای طولانی افول داشت. مالکوم آلیسون مجدداً در سال ۱۹۷۹ به باشگاه پیوست تا برای دومین بار سرمربی شود، اما مبالغ زیادی را برای خریدهای ناموفق مانند استیو دیلی هدر داد. پس از آن تعدادی از مدیران دنبال شدند - هفت نفر تنها در دهه ۱۹۸۰. سیتی تحت هدایت جان باند به فینال جام حذفی ۱۹۸۱ رسید اما در یک بازی مجدد به تاتنهام هاتسپر شکست خورد. این باشگاه دو بار در دهه ۱۹۸۰ از لیگ برتر سقوط کرد (در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷)، اما دوباره در سال ۱۹۸۹
(در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷)، اما دوباره در سال ۱۹۸۹ به لیگ برتر بازگشت و در سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ با مدیریت پیتر رید به مقام پنجم رسید. با این حال، این تنها یک مهلت موقت بود، و پس از جدایی رید، ثروت منچسترسیتی همچنان رو به زوال بود. سیتی پس از ایجاد لیگ برتر در سال ۱۹۹۲، بنیانگذاران لیگ برتر بودند، اما پس از کسب رتبه نهم در فصل اول، سه فصل مبارزه را تحمل کردند تا اینکه در سال ۱۹۹۶ سقوط کردند. پس از دو فصل حضور در دسته یک، سیتی به پایین‌ترین نقطه تاریخ خود سقوط کرد و به دومین قهرمان اروپا تبدیل شد که پس از
کرد و به دومین قهرمان اروپا تبدیل شد که پس از ماگدبورگ ۱ آلمان به رده سوم لیگ کشورش سقوط کرد. ۲۰۰۱–اکنون. پس از سقوط، باشگاه دچار تحولات خارج از زمین شد و دیوید برنشتاین، رئیس جدید، نظم مالی بیشتری را معرفی کرد. سیتی در نخستین تلاش صعود کرد و در بازی پلی آف مقابل گیلینگهام به شکلی نمایشی به دست آمد. دومین صعود متوالی باعث شد که سیتی به لیگ برتر بازگردد، اما ثابت شد که این یک گام بسیار دور برای باشگاه در حال بهبودی بود و در سال ۲۰۰۱ سیتی یک بار دیگر سقوط کرد. کوین کیگان به عنوان سرمربی جدید در فصل نزدیک به
کوین کیگان به عنوان سرمربی جدید در فصل نزدیک به زمین آمد و بازگشت فوری به لیگ دسته اول را به ارمغان آورد زیرا باشگاه در فصل ۰۲–۲۰۰۱ قهرمانی دسته یک را به دست آورد و رکوردهای باشگاهی برای تعداد امتیازات و گل‌های زده شده در یک فصل را شکست. فصل ۰۳–۲۰۰۲ آخرین فصل در مین رود بود و شامل پیروزی ۳–۱ در دربی مقابل رقبای منچستریونایتد بود که به یک دوره ۱۳ ساله بدون پیروزی در دربی پایان داد. سیتی همچنین برای نخستین بار در ۲۵ سال گذشته به مسابقات اروپایی راه یافت. در سال ۲۰۰۳، باشگاه به ورزشگاه جدید شهر منچستر نقل
سال ۲۰۰۳، باشگاه به ورزشگاه جدید شهر منچستر نقل مکان کرد. چهار فصل اول در ورزشگاه همگی منجر به پایان جدول میانی شد. سون گوران اریکسون، سرمربی سابق تیم ملی انگلیس، در سال ۲۰۰۷، نخستین مربی باشگاه از خارج از کشور شد پس از یک آغاز درخشان، اجراها در نیمه دوم فصل کم رنگ شدند و اریکسون در ژوئن ۲۰۰۸ اخراج شد دو روز بعد در ۴ ژوئن ۲۰۰۸، مارک هیوز جایگزین اریکسون شد. تا سال ۲۰۰۸، باشگاه از نظر مالی در وضعیت نامطمئنی قرار داشت. تاکسین شیناواترا یک سال پیش کنترل باشگاه را به دست گرفته بود، اما مشقات سیاسی او باعث
را به دست گرفته بود، اما مشقات سیاسی او باعث مسدود شدن دارایی‌هایش شد. سپس، در اوت ۲۰۰۸، باشگاه توسط گروه ابوظبی یونایتد خریداری شد. این تصاحب بلافاصله با انبوهی از پیشنهادها برای بازیکنان برجسته همراه شد. این باشگاه با به خدمت گرفتن روبینیو بازیکن برزیلی از رئال مادرید به مبلغ ۳۲٫۵ میلیون پوند، رکورد نقل و انتقالات بریتانیا را شکست. با وجود هجوم پول، عملکردها نسبت به فصل پیش پیشرفت چندانی نداشتند، با این حال، تیم دهم شد، اگرچه آنها برای رسیدن به یک چهارم نهایی جام یوفا خوب عمل کردند. در تابستان ۲۰۰۹،
نهایی جام یوفا خوب عمل کردند. در تابستان ۲۰۰۹، باشگاه هزینه‌های نقل و انتقالات را با هزینه‌ای بیش از ۱۰۰ میلیون پوند به سطح بی‌سابقه‌ای رساند. بازیکن گرت بری، روکه سانتا کروز، کولو توره، امانوئل آدبایور، کارلوس توز و جولئون لسکات. در دسامبر ۲۰۰۹، مارک هیوز - که اندکی پیش از تغییر مالکیت استخدام شده بود، اما در ابتدا توسط هیئت مدیره جدید حفظ شد - روبرتو مانچینی به عنوان مدیر جایگزین شد. سیتی فصل را در رده پنجم لیگ برتر به پایان رساند و به سختی از حضور در لیگ قهرمانان اروپا غافل شد و در لیگ اروپا در فصل
لیگ قهرمانان اروپا غافل شد و در لیگ اروپا در فصل ۱۱–۲۰۱۰ شرکت کرد. سرمایه‌گذاری مداوم بر روی بازیکنان در فصول متوالی دنبال شد و نتایج با بهبود کیفیت بازیکنان مطابقت داشت. سیتی پس از شکست دادن رقبای دربی منچستریونایتد در نیمه نهایی به فینال جام حذفی ۲۰۱۱، نخستین فینال بزرگ خود در بیش از ۳۰ سال، رسید، نخستین باری که از سال ۱۹۷۵ رقیب خود را از مسابقات جام حذفی حذف کرد. آنها در فینال استوک سیتی را ۱–۰ شکست دادند و پنجمین جام حذفی خود را به دست آوردند، نخستین جام مهم باشگاه از زمان قهرمانی در جام اتحادیه در سال
مهم باشگاه از زمان قهرمانی در جام اتحادیه در سال ۱۹۷۶. در همان هفته، این باشگاه برای نخستین بار از سال ۱۹۶۸ با پیروزی ۱–۰ در لیگ برتر مقابل تاتنهام هاتسپور، به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. در آخرین روز فصل ۱۱–۲۰۱۰، سیتی از آرسنال گذشت و مقام سوم لیگ برتر را کسب کرد و بدین ترتیب جواز حضور مستقیم در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا را تضمین کرد. در فصل ۱۲–۲۰۱۱ عملکردهای قوی ادامه یافت، با این که باشگاه فصل بعد را با فرمی عالی آغاز کرد، از جمله شکست دادن ۵–۱ تاتنهام در وایت هارت لین و شکست منچستریونایتد با
تاتنهام در وایت هارت لین و شکست منچستریونایتد با نتیجه ۶–۱ در ورزشگاه اختصاصی یونایتد. اگرچه فرم قوی در نیمه فصل رو به افول گذاشت و سیتی در یک برهه هشت امتیاز از رقیب سرسخت خود عقب افتاد و تنها ۶ بازی مانده به پایان بازی باقی مانده بود، افت بی‌سابقه قهرمانان قبلی به تیم آبی منچستر این امکان را داد تا به تساوی برسد. دو بازی مانده به پایان، یک فینال هیجان انگیز را برای هر دو تیم با امتیاز برابر در روز آخر رقم زدند. علیرغم اینکه سیتی تنها به برد خانگی مقابل تیمی در منطقه سقوط نیاز داشت، آنها همچنان موفق شدند
در منطقه سقوط نیاز داشت، آنها همچنان موفق شدند تا پایان زمان عادی یک گل عقب بیفتند و باعث شد برخی از بازیکنان یونایتد بازی خود را با این باور که قهرمان لیگ شده‌اند، به پایان برسانند. دو گل در وقت پایانی - از جمله یک گل که تقریباً پنج دقیقه پس از سپری شدن وقت عادی به ثمر رسید - منجر به یک قهرمانی تقریباً واقعی در آخرین لحظه، اولین قهرمانی سیتی در ۴۴ سال گذشته شد و تنها پنجمین تیمی شد که از زمان بنیانگذاری لیگ برتر قهرمان شده است. در سال ۱۹۹۲ پس از آن، این رویداد توسط منابع رسانه‌ای از بریتانیا و سراسر جهان
توسط منابع رسانه‌ای از بریتانیا و سراسر جهان به عنوان بزرگ‌ترین لحظه در تاریخ لیگ برتر توصیف شد. پس از پایان فصلی که بسیاری باورمند بودند تنها سیتی را تشویق می‌کند، با این حال، فصل بعد نتوانست از هیچ‌یک از دستاوردهای دو فصل اول سلطنت مانچینی استفاده کند. در پنجره نقل و انتقالات عملاً هیچ بازیکنی به باشگاه ملحق نشد تا آخرین روز فصل، زمانی که در آخرین لحظه فعالیت، چهار بازیکن مختلف در فاصله حدود ۱۰ ساعت به هم پیوستند. فوتبال آزاد فصل پیش به‌طور ناگهانی نادر بود، و در حالی که به نظر می‌رسید سیتی به ندرت از
بود، و در حالی که به نظر می‌رسید سیتی به ندرت از رتبه دوم جدول سقوط کند، آنها در کل فصل چالش کمی برای عنوان قهرمانی داشتند. در لیگ قهرمانان اروپا، این باشگاه در مرحله گروهی برای دومین فصل متوالی حذف شد، نتیجه‌ای که به نظر می‌رسید شهرت مانچینی را در مدیریت بازی‌های داخلی به مراتب بهتر از اروپا تأیید می‌کند، در حالی که دومین فینال جام حذفی در سه فصل به پایان رسید. در شکست ۱–۰ مقابل ویگان اتلتیک سقوط کرده. این باخت منجر به اخراج مانچینی شد، ظاهراً به دلیل اینکه او نتوانسته بود به اهداف خود در فصل برسد اما
او نتوانسته بود به اهداف خود در فصل برسد اما بسیاری در مطبوعات از خراب شدن روابط بین مانچینی و بازیکنانش و همچنین بین ایتالیایی و او خبر دادند. مافوق سطح هیئت مدیره، در حالی که امتناع از ارتقاء بازیکنان جوان نیز ذکر شد. به جای او مانوئل پلگرینی شیلیایی منصوب شد، که رکورد بسیار چشمگیرتری در لیگ قهرمانان داشت، اما شهرت کمتری برای برنده شدن جام داشت. در نخستین فصل پیگرینی، سیتی قهرمان لیگ کاپ شد و در آخرین بازی فصل ، قهرمانی لیگ برتر را دوباره به دست آورد. با این حال، فرم لیگ تیم در چند سال آینده کمتر چشمگیر