payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۹۷۷ اجرا شد، تکامل یافتند. پروتکل‌ها روی شبکه شورای تحقیقات علوم و مهندسی انگلستان در سال ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفتند، که در سال ۱۹۸۴ به شبکه دانشگاهی جانت تبدیل شد. همچنین، در سطح بین‌المللی به عنوان اولین استاندارد کامل اکس ۲۵ مورد پذیرش قرار گرفتند، که ثمره‌اش، «چندین سال برتری نسبت به سایر کشورها» برای بریتانیا بود. از اواخر سال ۱۹۹۱، مجموعه پروتکل اینترنت در شبکه جانت به تصویب رسید و برای مدتی به‌طور همزمان با پروتکل‌های کتاب رنگی عملیاتی شدند، تا اینکه پشتیبانی از پروتکل X.25 به‌طور کامل در اوت
اینکه پشتیبانی از پروتکل X.25 به‌طور کامل در اوت ۱۹۹۷ متوقف شد. پروتکل‌ها. استانداردها در اسنادی که با رنگ جلد آنها مشخص شده بود، تعریف شدند: کتاب صورتی. کتاب صورتی، پروتکل‌هایی را برای انتقال از طریق اترنت تعریف کرد. این پروتکل اساساً لایه سوم از پروتکل اکس ۲۵ بود. کتاب نارنجی. کتاب نارنجی، پروتکل‌هایی را برای انتقال از طریق شبکه‌های محلی با استفاده از شبکه کامپیوتری حلقه کمبریج تعریف کرد. کتاب زرد. کتاب زرد، پروتکل سرویس انتقال کتاب زرد را تعریف کرد که به عنوان سرویس انتقال مستقل از شبکه نیز شناخته
که به عنوان سرویس انتقال مستقل از شبکه نیز شناخته می‌شود، که عمدتاً روی X.25 اجرا می‌شد. این پروتکل در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط واحد پروتکل‌های ارتباطات داده وزارت صنعت توسعه یافت و همچنین می‌تواند روی پروتکل کنترل انتقال اجرا شود. سرویس انتقال کتاب زرد، تا حدودی به اشتباه نامگذاری شد، چراکه نقش انتقال را در مدل ۷ لایه OSI انجام نمی‌دهد. این پروتکل در واقع به لایه بالای شبکه مربوط می‌شود و در آن زمان، فقدان آدرس‌دهی نقطه دسترسی سرویس شبکه در X.25 را جبران می‌کرد، که تا قبل از نسخه ویرایشی X.25 در سال ۱۹۸۰ وجود
که تا قبل از نسخه ویرایشی X.25 در سال ۱۹۸۰ وجود نداشت و تا چند سال بعد، قابلیت اجرایی نداشت. پروتکل سرویس انتقال کتاب زرد از مسیریابی منبع برای آدرس‌دهی بین گره‌های پروتکل سرویس انتقال کتاب زرد استفاده می‌کرد؛ در آن زمان هیچ طرح آدرس‌دهی جهانی وجود نداشت. کتاب سبز. کتاب سبز، دو پروتکل برای اتصال پایانه‌ها در یک شبکه تعریف می‌کرد: یک نسخه اولیه از آنچه که تریپل-اکس پد فعلی است و روی اکس ۲۵ اجرا می‌شد و پروتکل TS29 که از تریپل-اکس پد الگوبرداری شده بود، اما روی سرویس انتقال کتاب زرد اجرا می‌شد. پروتکل کتاب
روی سرویس انتقال کتاب زرد اجرا می‌شد. پروتکل کتاب سبز توسط مخابرات اداره پست انگلستان توسعه یافت و از نظر عملکرد مشابه تلنت بودند. کتاب حنایی. کتاب حنائی، پروتکل مدیریت صفحه نمایش ساده را تعریف کرد. کتاب آبی. کتاب آبی پروتکل انتقال فایل مستقل از شبکه را که شبیه به پروتکل انتقال فایل اینترنت است، بر روی سرویس انتقال کتاب زرد تعریف می‌کرد. برخلاف پروتکل انتقال فایل اینترنت، این پروتکل برای پردازش دسته‌ای به جای استفاده تعاملی در نظر گرفته شده بود. کتاب خاکستری. کتاب خاکستری پروتکل‌هایی را برای انتقال ایمیل
کتاب خاکستری پروتکل‌هایی را برای انتقال ایمیل تعریف می‌کرد (نه همان‌طور که گاهی اوقات ادعا می‌شود انتقال فایل)، که روی پروتکل انتقال فایل کتاب آبی اجرا می‌شد. کتاب سرخ. کتاب سرخ پروتکل انتقال و دستکاری کار را تعریف می‌کرد، مکانیزمی برای انتقال کارها از یک رایانه به رایانه دیگر و برای بازگرداندن خروجی به رایانه اصلی (یا رایانه‌ای دیگر) که از طریق پروتکل انتقال فایل کتاب آبی اجرا می‌شد. طرح نامگذاری. یکی از ویژگی‌های معروف پروتکل کتاب رنگی این بود که اجزای نام میزبان از نمادگذاری معکوس نام دامنه در مقایسه با
میزبان از نمادگذاری معکوس نام دامنه در مقایسه با استاندارد اینترنت استفاده می‌کردند. به عنوان مثال، یک آدرس ممکن است اینگونه باشد: codice_1 بجای آنکه اینطور نوشته شود: codice_2
کارگروه بین‌المللی شبکه‌سازی (INWG) گروهی از محققان برجسته علوم کامپیوتر در دهه ۱۹۷۰ بود که استانداردها و پروتکل‌هایی را برای شبکه‌سازی کامپیوتری مورد مطالعه قرار دادند و به توسعه آن کمک کردند. این گروه در سال ۱۹۷۲ به عنوان یک گروه غیررسمی به منظور بررسی مسائل فنی مرتبط با اتصال شبکه‌های متفاوت راه‌اندازی شد و در اواخر همان سال، کمیته فرعی فدراسیون بین‌المللی پردازش اطلاعات شد. ایده‌هایی که توسط اعضای این گروه مطرح و توسعه داده شد، تاثیر به سزایی در ارائه پروتکل اصلی، یعنی «پروتکلی برای ارتباطات درونی شبکه
اصلی، یعنی «پروتکلی برای ارتباطات درونی شبکه بسته» داشت که در سال ۱۹۷۴، توسط باب کان و وینتون سرف ارائه شد. تاریخچه. کارگروه بین‌المللی شبکه‌سازی در اکتبر ۱۹۷۲ در کنفرانس بین‌المللی ارتباطات کامپیوتری که در واشینگتن، دی.سی. برگزار شد شکل گرفت. هدف از ایجاد آن، مطالعه و توسعه پروتکل‌ها و استانداردها ارتباطی برای اتصال شبکه‌های کامپیوتری بود. این گروه از «کارگروه شبکه‌سازی» آرپانت الگوبرداری شد که توسط استیو کراکر ایجاد شده بود. وینتون سرف، ریاست این کارگروه بین‌المللی (INWG) را بر عهده داشت و سایر اعضای
بین‌المللی (INWG) را بر عهده داشت و سایر اعضای فعال آن، الکس مک‌کنزی، دونالد دیویس، راجر اسکنتلبری، لوئی پوزان و هوبرت زیمرمن بودند. این محققان، نمایندگانی بودند از سوی آرپانت آمریکایی، پروژه سیکلادز فرانسوی، تیم بریتانیایی که بر روی شبکه آزمایشگاه ملی فیزیک کار می‌کردند و شبکه انفورماتیک اروپا. اعضا. این گروه حدود ۱۰۰ عضو داشت که نام برخی در زیر آمده است:
رزین‌های فنول فرمالدهید (PF) یا رزین‌های فنولیک (همچنین فنوپلاست نیز نامیده می‌شوند) پلیمرهای مصنوعی هستند که از واکنش فنول یا فنول جایگزین شده با فرمالدهید به دست می‌آیند. فنول فرمالدهیدها به عنوان پایهٔ باکالیت استفاده می‌شوند و اولین رزین‌های مصنوعی تجاری (پلاستیک) هستند. آن‌ها به‌طور گسترده برای تولید محصولات قالب‌گیری شده مانند توپ‌های بیلیارد، میزهای آزمایشگاهی و به‌عنوان پوشش و چسب استفاده می‌شوند. از فنول فرمالدهیدها برای ساخت بردهای مدار استفاده می‌شد، اما هم‌اکنون تا حد زیادی توسط رزین‌های اپوکسی
اما هم‌اکنون تا حد زیادی توسط رزین‌های اپوکسی و پارچه‌های فایبرگلاس جایگزین شده‌اند، مانند مواد سازندهٔ برد مدار FR-4 که در برابر آتش و حرارت مقاوم است. برای تولید ‌فنول فرمالدهیدها دو روش اصلی وجود دارد. روش اول به این شکل است که به‌طور مستقیم فنول و فرمالدهید با یکدیگر واکنش می‌دهند تا یک پلیمر شبکه گرماسخت را تولید کنند. در روش دوم فرمالدهید را برای تولید یک پیش پلیمر به نام نوولاک جمع می‌کنند سپس قالب‌گیری صورت می‌گیرد و در مرحلهٔ بعد با افزودن مقداری فرمالدهید دیگر حرارت داده می‌شود (اصطلاحاً پخته
فرمالدهید دیگر حرارت داده می‌شود (اصطلاحاً پخته می‌شود). تنوع زیادی در مواد تولیدی و مواد ورودی وجود دارد که برای تولید طیف گسترده‌ای از رزین‌ها استفاده می‌شود. شکل‌گیری و ساختار. رزین‌های فنول فرمالدهید، به عنوان یک گروه (زنجیره یا شبکه)، توسط یک واکنش پلیمریزاسیون پله‌ای تشکیل می‌شوند که این واکنش می‌تواند توسط اسید یا باز کاتالیز شود (سرعت واکنش کنترل می‌شود). به این دلیل که فرمالدهید عمدتاً در محلول به عنوان متعادل‌کنندهٔ دینامیکی الیگومرهای متیلن گلیکول وجود دارد، غلظت بخش "واکنش‌پذیر" فرمالدهید به
وجود دارد، غلظت بخش "واکنش‌پذیر" فرمالدهید به دما و پی‌اچ بستگی دارد. فنول و فرمالدهید با یکدیگر در محل‌های ارتو و پارا (بخش‌های ۲، ۴ و ۶) واکنش می‌دهند و در این واکنش تا ۳ واحد فرمالدهید می‌تواند به حلقه متصل شود. در تمام واکنش اولیه هیدروکسی متیل فنول تشکیل می‌دهد: &lt;chem&gt;HOC6H5 + CH2O -&gt; HOC6H4CH2OH &lt;/chem&gt; گروه هیدروکسی متیلی قادر به واکنش با بخش‌های ارتو یا پارای آزاد است. همچنین این گروه می‌تواند با گروه هیدروکسی متیل دیگری واکنش دهد. اولین واکنش یک پل متیلن ایجاد می‌کند و واکنش دوم یک
واکنش یک پل متیلن ایجاد می‌کند و واکنش دوم یک پل اتری را تشکیل می‌دهد: &lt;chem&gt;HOC6H4CH2OH + HOC6H5 -&gt; (HOC6H4)2CH2 + H2O&lt;/chem&gt; دی‌فنول (که گاهی «دایمر» نامیده می‌شود) بیسفنول اف نامیده می‌شود که یک مونومر مهم در تولید رزین‌های اپوکسی است. این مونومر می‌تواند تولید الیگومرهای تری و تترا و فنول بالاتر را بیشتر به هم پیوند دهد. نوولاک‌ها. نوولاک‌ها یک نوع از رزین‌های فنول فرمالدهیدی هستند که در این نوولاک‌ها نسبت مولی فرمالدهید به فنول کمتر از یک است. به جای خود فنول، آن‌ها معمولاً توسط
از یک است. به جای خود فنول، آن‌ها معمولاً توسط کرزول‌ها (متیل فنول‌ها) تولید می‌شوند. پلیمریزاسیون توسط کاتالیزورهای اسیدی مانند اسید سولفوریک، اگزالیک اسید، هیدروکلریک اسید و در مواقع کمی توسط اسید سولفونیک به پایان می‌رسد. واحدهای فنولی معمولاً توسط گروه‌های متیلن یا اتر به هم وصل می‌شوند. جرم مولکولی آن‌ها بسیار پایین است که حدوداً ۱۰ تا ۲۰ واحد فنول است. پلیمر به دست آمده گرمانرم است و برای تشکیل یک ترموست به یک عامل پخت یا سخت‌کننده نیاز است. هگزامتیلن تترامین سخت‌کننده‌ای است که به نوولاک متصل کننده
تترامین سخت‌کننده‌ای است که به نوولاک متصل کننده وصل می‌شود و در دمای بالاتر از ۹۰ درجهٔ سانتی‌گراد، پل‌های آمینهٔ متیلن و دی متیلن را تشکیل می‌دهد. رزوله‌ها نیز به عنوان یک عامل پخت (سخت‌کننده) برای رزین‌های نوولاک استفاده می‌شوند. در تمام موارد، عامل پخت منبعی از فرمالدهید است که پل‌هایی را بین زنجیره‌های نوولاک ایجاد کرده و در نهایت سیستم را کاملاً به هم متصل می‌سازد. نوولاک‌ها کاربردهای متعددی به عنوان چسبندهٔ لاستیک، رزین با دمای بالا، چسب برای مواد نسوز (دارای پیوند کربنی) مانند ترمزهای کربنی، مواد
(دارای پیوند کربنی) مانند ترمزهای کربنی، مواد مقاوم در برابر نور و به عنوان یک عامل پخت برای رزین‌های اپوکسی دارد. رزوله‌ها. رزین‌های فنول فرمالدهید پایهٔ کاتالیز شده با نسبت فرمالدهید به فنول بیشتر از یک (معمولاً در حدود ۱٫۵) ساخته می‌شوند. به این نوع رزین‌ها رزوله می‌گویند. فنول، فرمالدهید، آب و کاتالیزور با توجه به رزینی که قرار است تشکیل شود به مقدار دلخواه مخلوط می‌شوند و سپس حرارت داده می‌شوند. در بخش اول واکنش، در دمای حدوداً ۷۰ درجهٔ سانتی‌گراد انجام می‌شود و یک مادهٔ چسبنده و ضخیم قهوه‌ای مایل به
می‌شود و یک مادهٔ چسبنده و ضخیم قهوه‌ای مایل به قرمز را تشکیل می‌دهد که بدون گروه‌های هیدروکسی متیل و بنزیل اتر است. سرعت واکنش پایهٔ کاتالیز در ابتدا با افزایش پی‌اچ افزایش می‌یابد و حدوداً در پی‌اچ ۱۰ به حداکثر می‌رسد. گونهٔ فعال آنیون فن اکسید (&lt;chem&gt;C6H5O-&lt;/chem&gt;) است که توسط پروتئین‌زدایی فنول تشکیل شده‌است. بار منفی روی حلقهٔ آروماتیک جابه‌جا می‌شود و بخش‌های ۲، ۴ و ۶ را فعال می‌کند که در نهایت باعث می‌شود با آروماتیکی واکنش دهند. گرماسخت بودن هیدروکسی متیل فنول‌ها باعث می‌شود در دمای
بودن هیدروکسی متیل فنول‌ها باعث می‌شود در دمای حدود ۱۲۰ درجهٔ سانتی گراد با گروه‌های متیل و متیلن که جایگزین گروه‌های آب حذف‌شده شدند اتصال برقرار کند. در این مرحله رزین یک شبکهٔ سه‌بعدی است که نمونه‌ای از رزین‌های فنولی پلیمریزه شده‌است. اتصال‌های زیاد سبب می‌شود که این نوع رزین فنولی سختی، پایداری حرارتی خوب و نفوذناپذیری شیمیایی داشته باشد. رزوله‌ها به عنوان رزین‌های «یک مرحله‌ای» نامیده می‌شوند زیرا برخلاف نوولاک‌ها که یک رزین «دو مرحله‌ای» هستند، بدون اتصال‌دهنده پخت می‌شوند. رزوله‌ها از مواد اصلی
اتصال‌دهنده پخت می‌شوند. رزوله‌ها از مواد اصلی رزین پلیمری هستند که به‌طور گسترده‌ای برای چسباندن مصالح ساختمانی استفاده می‌شوند. همچنین تخته‌های چندلایهٔ بیرونی، تخته‌های تراشه‌ای جهت‌دار (OSB)، لمینت مهندسی شده با فشار بالا جزو کاربردهای رزوله‌ها هستند. اتصال عرضی و نسبت فرمالدهید/فنول. زمانی که نسبت مولی تخته‌ها به فنول به عدد یک می‌رسد، در تئوری هر فنول از طریق پل‌های متیلن به یکدیگر متصل می‌شوند و یک مولکول واحد تولید می‌کند و سیستم کاملاً به هم متصل می‌شود. به همین دلیل است که نوولاک‌ها (F:P &lt;1)
می‌شود. به همین دلیل است که نوولاک‌ها (F:P &lt;1) بدون افزودن موادی که سبب اتصال می‌شوند سخت نمی‌شوند ولی رزوله‌های با فرمول F:P &gt;1 سخت می‌شوند. کاربردها. رزین‌های فنولی در بسیاری از محصولات صنایع مختلف یافت می‌شود. لمینت‌های فنولی با آغشته کردن یک یا چند لایه از مواد پایه مانند کاغذ، فایبرگلاس یا پنبه به رزین فنولیک و لمینت کردن مواد پایه و آغشته شده تحت فشار و گرما ساخته می‌شوند. رزین در طول این فرایند به‌طور کامل پلیمریزه می‌شود و ماتریکس پلیمری ترموست را تشکیل می‌دهد. انتخاب مواد اولیه و پایه به
را تشکیل می‌دهد. انتخاب مواد اولیه و پایه به کاربرد محصول نهایی بستگی دارد. فنول‌های کاغذ در ساخت قطعات الکتریکی مانند تخته‌های پانچ، لمینت‌های خانگی و در پنل‌های کامپوزیت کاغذی استفاده می‌شود. فنولیک‌های شیشه به ویژه برای استفاده در بازار بلبرینگ‌های با سرعت بالا مناسب هستند. میکروبالون‌های فنولی برای کنترل چگالی استفاده می‌شوند. رزین فنولی عامل اتصال در لنت ترمز معمولی (ارگانیک)، کفشک ترمز و دیسک‌های کلاچ است. کاغذ چسبانده شده با رزین مصنوعی که از رزین فنولیک و کاغذ ساخته شده‌است، برای ساخت کانترها
فنولیک و کاغذ ساخته شده‌است، برای ساخت کانترها استفاده می‌شود. یکی دیگر از کاربردهای رزین‌های فنولیک ساخت دوروپلاست است که در خودروهای ترابانت استفاده می‌شود. از رزین‌های فنولی می‌توان در ساخت پوستهٔ خارجی و چندلایهٔ لوله‌های ضدآب و جوش (WBP) استفاده کرد، زیرا رزین‌های فنولی نقطهٔ ذوب ندارند و تنها نقطهٔ تجزیه در منطقهٔ دمایی و بالاتر دارند. همچنین می‌توان از رزین فنولیک به عنوان پیونده در قطعاتی که صداها و نویزهای بیرونی در بلندگوها را از بین می‌برد استفاده کرد. یکی از مواد پایهٔ این قطعات پارچه است.
کرد. یکی از مواد پایهٔ این قطعات پارچه است. توپ‌های بیلیارد نیز از رزین‌های فنولی ساخته می‌شوند، برخلاف پلی‌استرهایی که در قطعات ارزان‌تر استفاده می‌شوند. می‌توان از رزین فنولی تقویت شده با الیاف نیز استفاده کرد زیرا ضریب انبساط حرارتی آن‌ها با آلومینیم مورد استفاده برای سایر قسمت‌های یک سیستم مطابقت دارد، مانند سیستم‌های کامپیوتری اولیه و Duramold. هان ون می‌گرن، جاعل نقاشی هلندی، قبل از پختن بوم تمام شده، فنول فرمالدهید را با رنگ‌های روغنی خود مخلوط کرد تا خشک شدن رنگ را در طول قرن‌ها تقلبی کند. تجزیهٔ
تا خشک شدن رنگ را در طول قرن‌ها تقلبی کند. تجزیهٔ زیستی. فنول فرمالدهید توسط قارچ سفید پوسیدگی "" تجزیه می‌شود.
امیرعباس ربیعی کارگردان و نویسنده ایرانی است. او فیلم‌های سینمایی لباس شخصی، ضد و احمد را کارگردانی کرده‌است.
خط لوله ایروکوا () (همچنین به عنوان سیستم انتقال گاز ایروکوا شناخته می‌شود) یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از شرق کانادا به منطقه نیویورک می‌رساند. مالکیت. خط لوله ایروکوا متعلق به ترانس‌کانادا، دومینیون ریسورسس، کی‌اسپن، نیوجرسی ریسورسز و آوانگرید است. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۱۱۰ است.
فلز پرکننده به فلزی گفته می‌شود که در زمان ایجاد اتصال از طریق جوشکاری، لحیم‌کاری سخت یا لحیم‌کاری معمولی اضافه می‌شود. آلیاژهایی که ترکیب یوتکتیک دارند، از دیگر آلیاژهای مشابه دارای دمای ذوب پایین‌تری هستند و عموماً استحکام بالاتری را به نسبت بقیه را ارائه می‌دهند. به همین دلیل عموماً این آلیاژها به عنوان فلز پرکننده در فرآیندهای لحیم کاری نرم و لحیم کاری سخت استفاده می‌شوند. لحیم کاری. فرآیندهای لحیم کاری سخت و لحیم کاری معمولی متکی به فلزی پرکننده هستند که به محل اتصال اضافه شده تا اتصال بین قطعات فلز
که به محل اتصال اضافه شده تا اتصال بین قطعات فلز پایه را تشکیل‌دهد. لحیم کاری نرم (معمولی) از فلز پرکننده‌ای استفاده می‌کند که دمای ذوب پایین‌تری نسبت به قطعه کار اصلی دارد، که اغلب آلیاژی از نوع آلیاژ لحیم‌کاری سرب-قلع است. لحیم کاری سخت از پرکننده با دمای ذوب بالاتر استفاده می‌کند؛ دمایی که ممکن است به دمای ذوب فلز پایه نیز نزدیک شود. به خاطر این اختلاف دمای پایین میان دمای ذوب فلز پایه و فلز پرکننده، ممکن است آلیاژی یوتکتیت میان فلز پرکننده و فلز پایه تشکیل شود. در فرایند لحیم کاری سخت، به‌طور معمول از
شود. در فرایند لحیم کاری سخت، به‌طور معمول از آلیاژ مس-روی استفاده می‌شود. حدود ۵۰ تا ۵۵ درصد این آلیاژ را مس و مابقی آن را نیز روی تأمین می‌کند. این آلیاژ ماده‌ای مؤثر جهت اتصال فولادها، چدن، برنج و مس می‌باشد. اتصال ایجاد شده به وسیله این آلیاژ در طی فرایند لحیم‌کاری سخت، استحکامی نزدیک به فلز پایه را دارا می‌باشد. آلیاژهای پرکننده نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به فلز پایه دارند، به همین دلیل می‌توان با افزایش دمای تمام مجموعه، اتصالات مدنظر ایجاد شوند؛ بدون اینکه بقیه قسمت‌های مجموعه ذوب شوند. اتصالات پیچیده،
بقیه قسمت‌های مجموعه ذوب شوند. اتصالات پیچیده، معمولاً برای ساخت جواهرات یا دیگ‌های بخار، ممکن است به صورت مرحله‌ای ساخته شوند و به ترتیب از فلزات پرکننده با نقطه ذوب‌های به تدریج پایین‌تر استفاده شود؛ بنابراین اتصالات اولیه با حرارت دادن‌های ثانویه از بین نمی‌روند. جوشکاری. فرآیندهای جوشکاری در دمای نزدیک به دمای ذوب فلز پایه انجام می‌شود؛ که فلز پایه خود نیز باید به دمای ذوب رسیده و شروع به ذوب کند. آنها معمولاً به توزیع گرمایی دقیق تر از یک مشعل کوچک نیاز دارند، زیرا در این فرایند ذوب شدن تمامی قطعه به
دارند، زیرا در این فرایند ذوب شدن تمامی قطعه به وسیله محدود کردن نقطه اعمال گرما انجام می‌شود؛ نه محدود کردن حداکثر میزان گرمای داده شده به قطعه. در صورت استفاده از فلز پرکننده، آلیاژ و نقطه ذوب آن مشابه فلز پایه است. همگی فرآیندهای جوشکاری نیازی به فلز پرکننده ندارند. فرآیندهای جوشکاری خودزا تنها نیاز به ذوب بخشی از فلز پایه موجود را دارند، به شرط اینکه قبل از جوشکاری، محل اتصال به صورت مکانیکی به یکدیگر نزدیک شده باشند. جوشکاری فورج یا چکشی از چکش کاری برای بستن محل اتصال داغ استفاده کرده و حرارت اتصال
بستن محل اتصال داغ استفاده کرده و حرارت اتصال را نیز به صورت موضعی نیز افزایش می‌دهد. بسیاری از فرآیندهای جوشکاری گاز، مانند سوزاندن سرب، معمولاً خودزا هستند و تنها زمانی که فاصله‌ای برای پر شدن وجود داشته باشد، یک سیم پرکننده جداگانه از همان فلز اضافه می‌شود. بعضی از فلزات، مانند سرب یا آلیاژهای بریمابرایت آلومینیوم، از نوارهای برش خورده از همان فلز به عنوان پرکننده استفاده می‌کنند. فولادها معمولاً با یک آلیاژ پرکننده که به‌طور اختصاصی برای این منظور ساخته شده‌است، جوش داده می‌شوند. برای جلوگیری از
ساخته شده‌است، جوش داده می‌شوند. برای جلوگیری از زنگ‌زدگی در انبار، این سیم‌ها اغلب دارای اندکی پوشش مسی هستند. در جوشکاری قوسی الکتریکی، کاربرد میله پرکننده عمدتاً به عنوان یک الکترود مصرفی است که همچنین باعث تولید گرما را در قطعه کار نیز می‌شود. گرمای حاصل از تخلیه الکتریکی گرمایی را فراهم می‌کندکه هم باعث ذوب الکترود شده و هم باعث گرم شدن فلز پایه می‌شود. جوشکاری تیگ یک فرایند جوشکاری الکتریکی است که برای تأمین گرما از یک الکترود تنگستن مصرف نشونده استفاده می‌کند و میله پرکننده نیز به صورت دستی اضافه
می‌کند و میله پرکننده نیز به صورت دستی اضافه می‌شود. به عنوان یک فرایند، می‌توان این جوشکاری را شبیه به جوشکاری گازی در نظر گرفت؛ تنها با این تفاوت که منبع حرارت متفاوتی دارند. سخت‌کاری سطح. تخصصی‌ترین استفاده برای فلز پرکننده، زمانی است که فلزی متفاوت را تعمداً روی فلز پایه رسوب می‌دهند. این فرایند اغلب برای ابزارهای حفاری سخت کاری شده یا دندانه‌های سطل حفاری انجام می‌شود. در این فرایند، آلیاژی سخت، اما گران‌تر و گاهی شکننده‌تر از فلز پایه، روی سطوح ساییده شونده ابزارهای فولادی ملایم رسوب داده و فلز
شونده ابزارهای فولادی ملایم رسوب داده و فلز سخت‌کاری شده مقاومت به سایش بالاتری از فلز پایه از خود نشان می‌دهد. انواع فلزهای پرکننده. چهار نوع فلز پرکننده وجود دارند: الکترودهای پوشش‌دار، سیم یا میله الکترود لخت(برهنه)، سیم الکترود لوله‌ای، و شار جوش. گاهی اوقات الکترودهای غیر مصرفی نیز در این تقسیم بندی گنجانده می‌شوند، اما از آنجایی که این فلزات در فرآیند جوشکاری مصرف نمی‌شوند، معمولاً در این تقسیم‌بندی آورده نمی‌شوند. موارد استفاده. الکترودهای پوشش‌دار. الکترودهای پوشش‌دار به‌طور گسترده در جوشکاری قوسی
الکترودهای پوشش‌دار به‌طور گسترده در جوشکاری قوسی فلزی پوشش‌دار استفاده می‌شوند و عامل اصلی محبوبیت الکترودهای پوشش‌دار نیز این فرایندها هستند. سیم‌های الکترود لخت. سیم‌های الکترود لخت در فرآیندهای جوشکاری قوسی فلزی گاز و میله‌های الکترود لخت در فرآیندهای جوشکاری قوسی گاز تنگستن استفاده می‌شوند. سیم‌های الکترود لوله‌ای. سیم‌های الکترود لوله‌ای در جوشکاری قوس الکتریکی با مفتول تو پودری استفاده می‌شوند. شار جوش. یک «شار» در تعریف جوشکاری، به ماده‌ای اطلاق می‌شود که در فرایند استفاده می‌شود تا از ایجاد
می‌شود که در فرایند استفاده می‌شود تا از ایجاد اکسیدها یا دیگر آلاینده‌ها جلوگیری کند یا آن‌ها را حل‌کند و فرایند حذفشان را تسریع کند. در هنگام جوشکاری، شار ذوب می‌شود و تبدیل به یک خاکستر مایع می‌شود. این خاکستر، فرایند را پوشش می‌دهد و همچنین از فلز ذوب شده در هنگام جوش محافظت می‌کند. هرچند این خاکستر در زمان سرد شدن، سخت می‌شود و باید بعد از فرایند خرد یا از روی سطح با برس‌کاری حذف شود. شار همچنین چند عملکرد دیگر نیز دارد: ۱) یک اتمسفر محافظ برای جوشکاری فراهم می‌کند، ۲) قوس الکتریکی را پایدار می‌کند،
فراهم می‌کند، ۲) قوس الکتریکی را پایدار می‌کند، ۳) پاشش را کاهش می‌دهد. شار جوش در جوشکاری زیر آب استفاده می‌شود.
آهنگران (به ازبکی: Ohangaron، آهنگران) شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۲۴ میلادی، ۴۱٬۴۰۰ نفر جمعیت داشته‌است.
خط لوله میسیسیپی کنیون () یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از منطقه دریایی میسیسیپی کنیون در خلیج مکزیک به لوئیزیانا می‌رساند. این خط لوله در اکتبر ۱۹۹۶ راه‌اندازی شد. این خط لوله متعلق به انبریج است. اطلاعات فنی. طول خط لوله است. قطر آن و ظرفیت ۸ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی در سال است.
آفند۲۰۲۲ دونتسک یک آفند موشکی در مرکز دونتسک اوکراین در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ بود که به ادعای مقامات جمهوری خلق دونتسک توسط نیروهای اوکراینی انجام شده‌است اما اوکراین آن را رد می‌کند. این آفند در حدود ساعت ۱۱:۳۱ به زمان محلی در ۱۴ مارس ۲۰۲۲ رخ داد که خیابان دانشگاه یونیورسیتسکایا و خیابان آرتیوما در مرکز دونتسک هدف قرار داده شدند. اوکراین گفت این موشک توسط پدافند هوایی سرنگون شده‌است. نخستین اطلاعات ارائه شده توسط مقامات اوکراین نشانگر آن است که در این آفند ۲۰ غیرنظامی کشته و ۹ نفر زخمی
است که در این آفند ۲۰ غیرنظامی کشته و ۹ نفر زخمی شدند. این آمار سپس به ۲۳ کشته و ۲۸ زخمی تغییر پیدا کرد. تاریخ. مقامات اوکراینی انجام این حمله را رد کردند. لئونید ماتیوخین، سخنگوی ارتش اوکراین گفت که این موشک که کلاهک جنگی جابه‌جا می‌کرد، در واقع یک موشک روسی بوده‌است. مقامات جمهوری دموکراتیک روسیه گفتند که این حمله توسط سامانه موشکی تاکتیکی توچکا-یو مورد استفاده نیروهای اوکراینی انجام شده‌است که توسط نیروهای مسلح اوکراینسرنگون شده‌است. یک تحلیلگر از تیم اطلاعاتی کانفلیکت، یک سازمان ناوابسته پژوهشی، در
اطلاعاتی کانفلیکت، یک سازمان ناوابسته پژوهشی، در مصاحبه ای گفت که به نظر می‌رسد این موشک از قلمرو تحت کنترل روسیه بلند شده. او سرنگونی موشک توسط سامانه پدافندی را رد کرد.
نگهبان شب یک فیلم دلهره‌آور و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی اوله بورندال با بازی ایوان مک‌گرگور، پاتریشا آرکت، جاش برولین و نیک نولتی است. این یک بازسازی از فیلم دانمارکی نگهبان شب (فیلم ۱۹۹۴) محسوب می‌شود. داستان. «مارتین بلز» دانشجوی وکالت شغلی به عنوان نگهبان شب در یک سردخانه به دست می‌گیرد. «مارتین» متوجه سرنخهایی می‌شود که او را به عنوان مظنون قتل‌هایی سریالی معرفی می‌کند و… تولید. پس از موفقیت نسخه اصلی در سال ۱۹۹۴ که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، کارگردان اوله بورندال توسط کمپانی
قرار گرفت، کارگردان اوله بورندال توسط کمپانی دایمنشن فیلمز استخدام شد تا به ایالات متحده بیاید و فیلم را بازسازی کند. فیلمبرداری اصلی برای بازسازی در کالور سیتی، کالیفرنیا انجام شد. و یک سال طول کشید تا به دلیل یک سری نمایش‌های آزمایشی و فیلم‌برداری مجدد که میرامکس سفارش داده بود، تکمیل شود. تغییرات ایجاد شده توسط میرامکس در برش تمام شده شامل کاهش نقش دوست دختر جیمز ماری، و افزودن یک «صحنه پایانی رضایت بخش تر» بود. بورندال ادامه داد که تصویربرداری واقعی خودم فوق‌العاده بود، همه چیز کاملاً خوب بود، و من
خودم فوق‌العاده بود، همه چیز کاملاً خوب بود، و من آزاد بودم هر کاری که می‌خواستم انجام می‌دادم اما همه چیز ناگهان در مرحله پس از تولید بسیار پیچیده شد.
جنگ داخلی عراق یک جنگ داخلی بود که عمدتاً بین دولت عراق همراه با نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا و گروه‌های مسلح فرقه‌ای مختلف، عمدتاً القاعده در عراق و ارتش مهدی، از سال۲۰۰۶ تا۲۰۰۸ درگرفت.در فوریه۲۰۰۶، تنش‌های فرقه‌ای در عراق پس از بمباران حرم العسکری (که یکی از مقدس‌ترین اماکن در اسلام شیعه محسوب می‌شود) توسط سازمان سنی القاعده در عراق به یک جنگ داخلی تمام عیار تبدیل شد. این امر موجی از انتقام‌جویی‌های شبه‌نظامیان شیعه را علیه غیرنظامیان سنی و به دنبال آن حملات متقابل سنی‌ها به غیرنظامیان شیعه به راه
آن حملات متقابل سنی‌ها به غیرنظامیان شیعه به راه انداخت. در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷، رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش در یک سخنرانی خطاب به مردم آمریکا اظهار داشت که "۸۰ درصد خشونت‌های فرقه ای عراق در فاصله پایتخت رخ می‌دهد. این خشونت،بغداد را به بخش‌های فرقه‌ای تقسیم می‌کند و اعتماد همه عراقی‌ها را متزلزل می‌کند.». درگیری در طول چند ماه بعد تشدید شد تا اینکه در اواخر سال۲۰۰۷، برآورد اطلاعات ملی این درگیری را دارای عناصر جنگ داخلی توصیف کرد. در سال۲۰۰۸ با افزایش نیروهای آمریکایی، خشونت به طور چشمگیری کاهش یافت. با این
آمریکایی، خشونت به طور چشمگیری کاهش یافت. با این حال، شورش‌های القاعده در عراق به دنبال خروج ایالات متحده از این کشور در اواخر سال۲۰۱۱ همچنان گریبانگیر این کشور بود.در ژوئن ۲۰۱۴،دولت اسلامی عراق و شام، جانشین القاعده در عراق، حمله نظامی بزرگی را در عراق آغاز کرد و خلافت اسلامی خودخوانده جهانی را اعلام کرد که منجر به جنگی تمام عیار عمدتاً بین عراق و داعش از سال۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ شد که در نهایت عراق پیروزی کامل خود را در برابر گروه تروریستی اعلام کرد. در اکتبر ۲۰۰۶،دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور
اکتبر ۲۰۰۶،دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان(UNHCR) و دولت عراق تخمین زدند که بیش از ۳۷۰۰۰۰ عراقی از زمان بمباران مسجد العسکری در سال۲۰۰۶ آواره شده‌اند و تعداد کل پناهندگان عراقی را به بیش از این افزایش داد. بیش از ۱٫۶ میلیون تا سال۲۰۰۸، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل تخمین پناهندگان را در مجموع به ۴٫۷میلیون نفر (حدود ۱۶درصد از جمعیت) رساند. تعداد پناهندگان در خارج از کشور ۲میلیون نفر (تعدادی نزدیک به پیش‌بینی‌های سیا) و تعداد آوارگان داخلی ۲٫۷میلیون نفر بود. صلیب سرخ در سال۲۰۰۸ اعلام
۲٫۷میلیون نفر بود. صلیب سرخ در سال۲۰۰۸ اعلام کرد که وضعیت بشردوستانه عراق یکی از بحرانی‌ترین وضعیت‌ها در جهان است و میلیون‌ها عراقی مجبور به تکیه بر منابع آب ناکافی و بی کیفیت هستند. بر اساس فهرست کشورهای شکست خورده، که توسط مجله فارین پالیسی و صندوق صلح، تهیه شده، عراق یکی از ۵ کشور بی‌ثبات برتر جهان از سال۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ استیک نظرسنجی از کارشناسان ارشد سیاست خارجی ایالات متحده که در سال۲۰۰۷ انجام شد نشان داد که طی ۱۰سال آینده، تنها ۳درصد از کارشناسان معتقد بودند که ایالات متحده می‌تواند عراق را به «چشمه
بودند که ایالات متحده می‌تواند عراق را به «چشمه دموکراسی» بازسازی کند و ۵۸٪ از کارشناسان معتقد بودند که سنی-شیعه تنش در خاورمیانه به طرز چشمگیری افزایش خواهد یافت. دو نظرسنجی از آمریکایی‌ها که در سال۲۰۰۶ انجام شد نشان داد که بین ۶۵ تا ۸۵ درصد معتقد بودند که عراق درگیر جنگ داخلی است. با این حال، یک نظرسنجی مشابه از عراقی‌ها که در سال۲۰۰۷ انجام شد، نشان داد که ۶۱٪ معتقد نیستند که در یک جنگ داخلی هستند. شرکت کنندگان. گروه‌های زیادی شورش عراق را تشکیل دادند که به صورت تکه‌تکه در واکنش به رویدادهای محلی، به