payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نقل مکان کرد. در سال ۱۸۷۵، او استاد تمام‌وقت دانشگاه هایدلبرگ شد و از سال ۱۸۷۷ تا ۱۹۱۷ به عنوان استاد زبان‌شناسی ایرانی و مطالعات هندواروپایی تطبیقی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ خدمت کرد. از سال ۱۸۷۳ در نشریه "مجله تحقیقات زبانشناسی تطبیقی" که توسط پدرش تأسیس شده بود، فعالیت داشت و از سال ۱۸۹۲ ویراستار "کتاب‌شناسی خاورشناسی"، نشریه‌ای که توسط آگوست مولر (خاورشناس) در سال ۱۸۸۷ تأسیس شده بود، کار کرد. در سال ۱۸۸۳، او به عضویت آکادمی علوم باواریا درآمد.
مایکل روف (؛ زادهٔ ) یک باستان‌شناس بریتانیایی متخصص در ایران‌شناسی و آشورشناسی باستان است. روف رشته باستان‌شناسی آسیای غربی را در کالج دانشگاهی لندن خواند و پایان‌نامه دکترای خود را با عنوان «تندیس‌ها و تندیس‌گران در تخت جمشید» (منتشر شده در ۱۹۸۳) در دانشگاه آکسفورد نوشت. او از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ مدیر مؤسسه باستان‌شناسی بریتانیا در عراق بود. او همچنین در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرد و در حال حاضر استاد باستان‌شناسی خاورنزدیک در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ است. روف در ایران، عراق، ترکیه و بحرین کار
مونیخ است. روف در ایران، عراق، ترکیه و بحرین کار میدانی انجام داده‌است. او در ایران در تپه نوشیجان زیر نظر دیوید استروناخ حفاری کرد که با همکاری او «نوشیجان یک: ساختمان‌های اصلی محوطه ماد» را نوشت. او همچنین به تازگی با تیم دانشگاه مونیخ، روی کاوش‌های باستان‌شناسی در گیرجانو و زیارت‌تپه، توشهان باستان در ترکیه کار کرده‌است.
ماتَیس ادوارد ویلم فان دن بوس (؛ زادهٔ ) پژوهشگر ایران‌شناسی و مطالعات شیعه، اهل هلند است. او در دانشکده علوم سیاسی در بیرکبک وابسته به دانشگاه لندن تدریس می‌کند. پروفسور فان دن بوس سابقه حضور به عنوان مهمان در مؤسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون، نیوجرسی، عضو مؤسسه مطالعات مهاجرت و قومیت در دانشگاه آمستردام و عضو مؤسسه بین‌المللی مطالعات اسلام در جهان مدرن (ISIM) در لیدن را دارد. پیش از پیوستن به دانشگاه لندن، فان دن بوس در دانشگاه‌های اوترخت و آمستردام تدریس می‌کرد. فان دن بوس تحقیقات میدانی گسترده‌ای در
می‌کرد. فان دن بوس تحقیقات میدانی گسترده‌ای در ایران، تاجیکستان و در میان جوامع شیعه در اروپای غربی انجام داده‌است. او به عنوان یک انسان‌شناس و دانشمند مطالعات ایرانی، به‌طور خاص در زمینه تصوف در ایران و تشیع اروپایی، مطالعاتی منتشر کرده و در میان دیگر فعالیت‌ها، چندین مقاله در مورد تصوف ایرانی در دانشنامه اسلام (ویرایش سوم)، معتبرترین دانشنامه در زمینه مطالعات اسلامی، به نگارش درآورده است. فهرست کامل انتشارات وی در این وبگاه قابل مشاهده است. پروفسور فان دن بوس جوایز تحقیقاتی متعددی از جمله کمک‌هزینه‌های
بوس جوایز تحقیقاتی متعددی از جمله کمک‌هزینه‌های چند ساله از بنیاد ورنر-گرن و سازمان علوم هلند (NWO) دریافت کرده‌است. او عضو آکادمی عالی آموزش (۲۰۱۰) است. کتاب او با عنوان "رژیم‌های عرفانی: تصوف و دولت در ایران، از اواخر دوره قاجار تا جمهوری اسلامی" که توسط انتشارات بریل منتشر شده‌است، در نشریاتی مانند «مجله خاورشناسی آلمان» و مجله بین‌المللی مطالعات خاورمیانه به چاپ رسیده است.
مایکروسافت پوینتس که در نوامبر ۲۰۰۵ با نام "ایکس‌باکس لایو پوینتس" معرفی شد، یک ارز دیجیتال بود که توسط مایکروسافت برای استفاده در محصولات ایکس‌باکس و زون منتشر شد. از امتیازها برای خرید بازی‌های ویدیویی و محتوای قابل دانلود آنها و موارد دیگر استفاده می‌شد. در سال ۲۰۱۳، مایکروسافت این ارز را حذف کرد.
الکساندرا سالای انسان‌شناس و پستاندارشناس اهل استرالیا است که در مطالعات انسان‌شناسی و پستاندارشناسی پاپوآ گینهٔ نو تخصص دارد. کوسکوس گب به افتخار او "Phalanger alexandrae" نامگذاری شده‌است. حرفه. سالای اهمیت فرهنگی کانگوروهای درختی را برای مردم گینهٔ نو، به ویژه در تزئینات بدن و لوازم جانبی مورد مطالعه قرار داده‌است. او در موزهٔ استرالیا، در بخش انسان‌شناسی و پستاندارشناسی کار کرده‌است. سالای تحصیلات تکمیلی‌اش را در دانشگاه سیدنی گذراند. او به عنوان بخشی از تحقیقات خود، آرشیوهای مبلغان نورمن و شیلا دریپر
تحقیقات خود، آرشیوهای مبلغان نورمن و شیلا دریپر که در موزهٔ استرالیای جنوبی نگهداری می‌شدند را فهرست‌بندی کرد. سالای دربارهٔ مذهب در پاپوآی غربی و همچنین جنبش استقلال پاپوآی غربی مطالبی را منتشر کرده‌است. سالای با تیم فلانری ازدواج کرده‌است. آنها زمانی که فلانری در سال ۱۹۹۴ به سفر تحقیقاتی‌اش به کالدونیای جدید می‌رفت، یکدیگر را ملاقات کردند. در طول این سفر آنها جانوران فسیلی پلیستوسن را از چندین مکان از جمله غار کلانگور جمع‌آوری کردند. پدر سالای مجارستانی و خلبان جنگ جهانی دوم بود. همنام. در حالی که سالای
خلبان جنگ جهانی دوم بود. همنام. در حالی که سالای یکی از اعضای سفر تحقیقاتی ۱۹۹۴ با تیم فلانری و دانشمند اندونزیایی، بوئادی بود، یک گونهٔ جدید از کوسکوس را برای اولین بار توصیف کرد و این گونه در نهایت به نام او، سالای، نامگذاری شد. کوسکوس فقط در جزیرهٔ گبه در شمال جزیرهٔ ملوک یافت می‌شود.
فصل پنجم و آخر سریال تلویزیونی درام ترسناک علمی تخیلی آمریکایی "چیزهای عجیب" که با نام چیزهای عجیب ۵ به بازار عرضه می‌شود، در سرویس استریم نتفلیکس منتشر خواهد شد. این فصل توسط خالقان سریال، برادران دافر، به همراه شاون لوی، دن کوهن، آیین پترسون و کرتیس گوین تولید خواهد شد. وینونا رایدر، دیوید هاربر، فین ولفهارد، میلی بابی براون، گیتن ماتارازو، کیلب مک‌لافلین، نوآ اشنپ، سیدی سینک، ناتالیا دایر، چارلی هیتون، جو کیری ، مایا هاک، ایمیبث مک‌نالتی، پرایا فرگوسن، برت گلمن، کا، به‌عنوان برت گلمن، کارا بونو و جیمی
برت گلمن، کا، به‌عنوان برت گلمن، کارا بونو و جیمی باور در نقش بازیگران معمولی سریال بازگشته‌اند. لیندا همیلتون نیز به عنوان یک بازیگر معمولی در نقشی نامعلوم ظاهر خواهد شد. انتظار می‌رود این فصل در سال ۲۰۲۵ منتشر شود. قسمت‌ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; تولید. توسعه. در ۱۷ فوریه ۲۰۲۲، برادران دافر نامه‌ای گسترده دربارهٔ "چیزهای عجیب" منتشر کردند که در آن برنامه پخش دو قسمتی فصل چهارم، و همچنین قصد آن‌ها برای تولید یک سریال اسپین‌آف در دنیای سریال برای نتفلیکس را فاش کردند و علاوه بر آن سریال را
برای نتفلیکس را فاش کردند و علاوه بر آن سریال را برای فصل پنجم و آخر تمدید کردند. این دو در ابتدا نشان داده بودند که این سریال برای حداکثر چهار فصل برنامه‌ریزی شده بود، اما بعداً در سال ۲۰۱۷، پخش فصل پنجم توسط تهیه‌کنندگان اعلام شد. همانند فصول گذشته، برنامه‌ریزی برای فصل پنجم و آخر سریال قبل از انتشار فصل ۴ آغاز شد. با این حال، به دلیل اختلالات ناشی از دنیاگیری کووید-۱۹، دافرها توانستند به‌طور کامل فصل پنجم را قبل از شروع تصویربرداری فصل چهارم، که یک انحراف از روند معمول آنها بود، ترسیم کنند. آنها سپس طرح
از روند معمول آنها بود، ترسیم کنند. آنها سپس طرح کلی خود را مرور کردند و روی ساختار و رویدادهای فصل پنجم، بر اساس بازخوردهایی که پس از انتشار فصل چهارم دریافت کرده بودند، دوباره کار کردند، و حتی تا آنجا پیش رفتند که پایان سریال را تغییر دادند. تا سپتامبر ۲۰۲۳ تأیید شد که تهیه‌کننده اجرایی شاون لوی حداقل یک قسمت را در این فصل کارگردانی می‌کند. نوشتن. نگارش فصل پنجم در ۲ اوت ۲۰۲۲، حدود یک ماه پس از پخش فصل ۴ جلد ۲ آغاز شد. در ۶ نوامبر ۲۰۲۲ (روز چیزهای عجیب)، اعلام شد که قسمت اول با عنوان «بخش اول: خزیدن» و
اعلام شد که قسمت اول با عنوان «بخش اول: خزیدن» و توسط دافرها نوشته خواهد شد. طوری که آنها در فستیوال دبلیو جی ۲۰۲۲ اشاره کردند، برخی از ایده‌های استفاده نشده که در ابتدا برای فصل دوم تصور شده بودند، در داستان‌های فصل پنجم پیاده‌سازی شده‌اند. تیم نویسندگان لحن فصل را طوری توصیف کردند که گویی «فصل ۱ و ۴ بچه دار شده‌اند» و «استروئید به آنها تزریق شده‌است». در ۶ می ۲۰۲۳، برادران دافر اعلام کردند که نوشتن فصل ۵ به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ متوقف شده‌است. در ۲۷ سپتامبر، روزی که اعتصاب پایان
شده‌است. در ۲۷ سپتامبر، روزی که اعتصاب پایان یافت، حساب کاربری تیم نویسندگان تصویری را منتشر کرد که در آن نوشته بود «ما برگشتیم»، که رسماً تأیید کرد که نوشتن از سر گرفته شده‌است. در همان روز، نتفلیکس فاش کرد که به دلیل بزرگ‌تر شدن سن بازیگران، فیلمنامه‌های فصل را در اولویت قرار داده‌اند. در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳، فاش شد که نوشتن به نیمه رسیده‌است. اشنپ اظهار داشت که فصل آخر با ویل بایرز به پایان خواهد رسید. بازیگران. فصل پنجم شاهد بازگشت بازیگران اصلی وینونا رایدر، دیوید هاربر، فین ولفهارد، میلی بابی براون، گیتن
دیوید هاربر، فین ولفهارد، میلی بابی براون، گیتن ماتارازو، کیلب مک‌لافلین، نوآ اشنپ، سیدی سینک، ناتالیا دایر، چارلی هیتون، جو کیری ، مایا هاک، ایمیبث مک‌نالتی، پرایا فرگوسن، برت گلمن، کا، به‌عنوان برت گلمن، کارا بونو و جیمی باور می‌باشد. در ژوئن ۲۰۲۳ در جریان رویداد TUDUM نتفلیکس، اعلام شد که لیندا همیلتون به بازیگران خواهد پیوست. همیلتون با برادران دافر از طریق زوم تماس گرفته بود و اطلاعاتی در مورد شکل شخصیت خود را به آنها ارائه کرده بود، اما نه در مورد داستان. هنگامی که تولید در ژانویه ۲۰۲۴ آغاز شد، یک
هنگامی که تولید در ژانویه ۲۰۲۴ آغاز شد، یک عکس تنظیمی که توسط تیم منتشر شده بود، بازگشت ایمیبث مک‌نالتی در نقش ویکی را تأیید کرد که با بازیگران می‌پیوندد. فیلمبرداری. پس از یک تأخیر قابل توجه به دلیل اعتصابات WGA و SAG-AFTRA در سال ۲۰۲۳، تولید فصل پنجم به‌طور رسمی در ۸ ژانویه ۲۰۲۴ آغاز شد. تا مارس ۲۰۲۴، براون اظهار داشت که ۹ ماه از فیلمبرداری باقی مانده‌است و او فیلمنامه را برای شش قسمت خوانده‌است. انتشار. انتظار می‌رود که این فصل در سال ۲۰۲۵ منتشر شود.
مرتضی‌علی حاجی‌اف (؛ (زادهٔ ۱۹۵۶ در مخاچ‌قلعه، جمهوری داغستان) یک باستان‌شناس و دانش‌پژوه اهل داغستان روسیه است. او ریاست بخش باستان‌شناسی مرکز علمی داغستان در آکادمی علوم روسیه را بر عهده دارد. حاجی‌اف در زمینه تاریخ دربند، حضور ایرانیان در دوره شاهنشاهی ساسانی در قفقاز و فرهنگ آلبانیای قفقاز تخصص دارد. زندگی و کار. او در سال ۱۹۵۶ در مخاچ‌قلعه در جمهوری داغستان متولد شد و از دانشگاه دولتی داغستان (مخاچ‌قلعه) و مؤسسه باستان‌شناسی آکادمی علوم روسیه در مسکو فارغ‌التحصیل شد. او حدود ۱۰ سال در دانشگاه داغستان
شد. او حدود ۱۰ سال در دانشگاه داغستان در مخاچ‌قلعه استاد باستان‌شناسی میدانی بود. مرتضعلی حاجی‌اف عضو هیئت تحریریه مجله «باستان‌شناسی قفقاز» در تفلیس و معاون رئیس کمیته هماهنگی کنفرانس بین‌المللی باستان‌شناسی قفقاز شمالی «کروپنوفسکی چتنیا» است.
ولادیمیر بایراموف یا ولادیمیر کاراجایویچ بایراموف یک سرمربی فوتبال اهل ترکمنستان و یک مهاجم سابق است که در حال حاضر هدایت تیم آرقه‌داغ را در لیگ عالی ترکمنستان بر عهده دارد.
بوریس وسه‌وولودوویچ میلر (; – )، ایران‌شناس، استاد دانشگاه دولتی مسکو و دکترای علوم در رشته زبان‌شناسی (۱۹۳۹) اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۶ اکتبر ۱۹۴۵) شده است. زندگی. او در سال ۱۸۷۷ در خانواده‌ای محقق در زمینه فرهنگ مردم و قوم‌نگاری به دنیا آمد. پدر او وِسِوُلُد میلر (۱۸۴۸–۱۹۱۳) و مادر او اِوگِنیا ویکتوروونا (نیازوونا، ۱۸۵۷–۱۹۲۷) بودند. بوریس میلر همچنین خواهرزاده زیست‌شناس نیکولای نازونوف بود. بوریس میلر در سال ۱۸۹۵ با مدال طلا از ششمین دبیرستان کلاسیک
در سال ۱۸۹۵ با مدال طلا از ششمین دبیرستان کلاسیک مردان دانش‌آموخته شد و در سال ۱۸۹۹ از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی مسکو و در سال ۱۹۰۳ از مؤسسه زبان‌های شرقی لازارف فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۰۲ توسط شورای طبقات خاص به لنکران فرستاده شد. این سفر عمدتاً جمهوری خودگردان تالش-مغان را در شمال دربرگرفت، اما میلر می‌گوید که سه بار به منطقه تالش‌نشین ایران نیز سفر کرده است. در سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۷ در کشورهای جهان اسلام در خدمات دیپلماتیک بود. پس از انقلاب ۱۹۱۷ در ارتش سرخ خدمت کرد و در آکادمی نظامی فرونزه با درجه
سرخ خدمت کرد و در آکادمی نظامی فرونزه با درجه کومدیو (فرمانده لشکر) ریاست بخش زبان‌های آسیا را بر عهده داشت. او در آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی کار می‌کرد و رئیس بخش زبان‌شناسی ایرانی در مؤسسه زبان‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی بود. در سال ۱۹۱۹ از مسکو به سن پترزبورگ نقل مکان کرد و در بخش قفقاز کمیسیون مطالعه ترکیب قومی روسیه به رهبری نیکولای مار کار کرد. از سال ۱۹۳۵ استاد و از سال ۱۹۳۹ دکترای علوم در رشته زبان‌شناسی در مؤسسه مطالعات شرقی مسکو و محقق در مؤسسه زبان‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر
محقق در مؤسسه زبان‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی بود. او دوره‌هایی در زمینه زبان فارسی و ادبیات و تاریخ ایران تدریس می‌کرد. از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۳ ریاست گروه زبان‌شناسی ایرانی دانشکده زبان‌شناسی دانشگاه دولتی مسکو را بر عهده داشت. بوریس میلر همچنین مشاور علمی محقق مطالعات تالشی، لیا پیرِیکو بود. پس از بیماری میلر در سال ۱۹۵۳، میلر ادامه تحقیقات خود را در زمینه زبان تالشی به پیرِیکو سپرد، او را راهنمایی کرد و تمام کمک‌های ممکن را در اختیار گذاشت. اگرچه لیا پیرِیکو اعتراف کرد که میلر برای مدت بسیار
لیا پیرِیکو اعتراف کرد که میلر برای مدت بسیار طولانی به او اجازه یادگیری زبان تالشی را نداده و او را به سمت مطالعه زبان‌های کردی سوق می‌داده است. از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۵۶ زندگی پروفسور میلر و خانواده‌اش با شهر مدین (واقع در روسیه) پیوند خورد، جایی که او تابستان‌ها را (به‌جز سال‌های جنگ) در کلبه ییلاقی خود می‌گذراند. او در ۴ سال آخر عمر خود، تمام طول سال در مدین زندگی کرد و کار علمی خود را تا آخرین روزهای زندگی خود ادامه داد. میلر در ۶ اوت ۱۹۵۶ درگذشت و در گورستان شهر مدین به خاک سپرده شد. در ابتدای اکتبر ۲۰۱۰،
شهر مدین به خاک سپرده شد. در ابتدای اکتبر ۲۰۱۰، هلال محمدوف، دانشمند تالش‌شناس در مسکو گفتگویی با لیا پیرِیکو داشت و پیرِیکو چیزهای جالب زیادی دربارهٔ استادش میلر بیان کرد. و در سال ۲۰۱۱، محمدوف قبر بوریس میلر را در شهر مدین پیدا کرد و به آنجا رفت. محمدوف همچنین توانست تصویری از پروفسور پیدا کند و با نوه او ناتالیا سومیک گفتگو داشته باشد. کتاب‌شناسی. میلر به عنوان یک دانشجو، تحت تأثیر پدر خود وسوولود میلر (محقق قفقاز) به قوم‌نگاری علاقه‌مند شد که در نتیجه مقالات «در قره‌چای و چرکس» (۱۸۹۹)، «از حوزه حقوق
مقالات «در قره‌چای و چرکس» (۱۸۹۹)، «از حوزه حقوق عرفی قره‌چای‌ها» (۱۹۰۲) را منتشر کرد. او همچنین نویسنده آثار متعددی در مورد زبان‌شناسی زبان‌های ایرانی زنده گروه غربی - فارسی، تالشی، تاتی و کردی است، از جمله:
آتونی یا آتون هِرَوی از زنان شاعر و موسیقی‌دان اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم هجری بود. همسر او، ملا بقایی در دربار شاهرخ، از دودمان تیموریان، در شهر هرات فعالیت هنری داشت. آتون هروی به هم‌صحبتی و مناظره با شاعران درباری شهرت داشت و مدتی نیز به دربار همایون شاه، از دودمان گورکانیان هند، رفت. هیچ‌یک از شعرهای آتونی امروزه باقی نمانده‌اند و نام او در تذکره‌های فارسی به جای مانده.
مرگن اورازوف () یک مربی فوتبال اهل ترکمنستان است. زندگی شخصی. اورازوف فارغ التحصیل رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا است.
سِدا آدامیان (ایسرائلیان) نقاش، شاعر و آموزگار ارمنی-ایرانی است. او در سال ۱۳۱۲ خورشیدی (۱۹۳۳ میلادی) در تهران به دنیا آمد و مدرک کارشناسی ادبی خود را از خلیفه‌گری ارامنه اخذ کرد. سدا آدامیان سپس تحت نظر استاد بازیل، به صورت خصوصی، تحصیلات هنری خود را گذراند و توانست از هنرستان کمال‌الملک فارغ‌التحصیل شود و پس از آن لیسانس خود را در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت نمود. سدا آدامیان از نوجوانی به نویسندگی و شاعری می‌پرداخت و در نشریه‌های فارسی و ارمنی همکاری داشت و نخستین مجموعه شعر خود به ارمنی تحت
همکاری داشت و نخستین مجموعه شعر خود به ارمنی تحت نام "فریاد در سکوت" نیز منتشر کرد و در سال ۱۳۷۸ نیز دفتر شعری فارسی به نام "صدتا صدف یک مروارید" چاپ نمود. وی در انجمن نویسندگان ایرانی ارمنی و انجمن زن ارمنی عضو است. او در نقاشی نیز دستی داشته و چندین بار نمایشگاه‌هایی از آثارش را در ایران و ایالات متحده آمریکا به نمایش گذاشته‌است.
غلامرضا نویدی (زاده ۱۳۴۶ شهربابک) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ شهربابک در استان کرمان است که با کسب ۱۸۳۰۲ رای به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. وی پیش تر سرپرست فرمانداری شهربابک، مدیرکل دفتر مدیریت عملکرد، بازرسی و امور حقوقی استانداری کرمانو مدیرکل امور مالی و اداری استانداری کرمان بود.
ترزه میرانی (زادهٔ ۲ دسامبر ۱۸۲۴ - درگذشتهٔ ۲۴ مه ۱۹۰۱) یک طراح گلدوزی و معلم بود که در سمت مدیر مدرسهٔ سلطنتی هنر گلدوزی وزارت بازرگانی در وین بود. میرانی در سال ۱۸۲۴ در شهر پراگ متولد شد. او از جوانی به گلدوزی علاقه‌مند شد و آن را به صورت حرفه‌ای ادامه داد. کارهایش در سال ۱۸۶۳ توسط دربار پذیرفته شد و در سال ۱۸۶۵ مسئول طراحی مد در دربار امپراتوری اتریش-مجارستان شد. او نوع جدیدی از توری، "کلاه‌های سلطنتی" و تکنیک جدیدی از گلدوزی به "نام broderie dentelle" را اختراع کرد که توسط امپراتور الیزابت مورد استفاده
اختراع کرد که توسط امپراتور الیزابت مورد استفاده بود. ملکه الیزابت مجموعه‌ای از کارهای میرانی را داشت و برای کلیسای جامع سنت اشتفان پارچه‌ای را سفارش داد. او همچنین مشاور مد بود و مقالاتی در مورد طراحی لباس و نیز دکوراسیون خانه می‌نوشت. او در تأسیس مدرسهٔ سلطنتی هنر گلدوزی در وین نقش داشت و مدیر آن مدرسه بود. این مدرسه با این هدف که زنان را قادر به تولید کالاهای "صنعتی" با کیفیت بالا و ایجاد فرصت‌هایی برای زنان طبقهٔ کارگر کند ایجاد شده‌بود. پس از بازنشستگی، او نشان صلیب خدمات عمومی را دریافت کرد.
او نشان صلیب خدمات عمومی را دریافت کرد. تاریخ‌نگاران به او به عنوان یک شخصیت مهم در تاریخ هنر و صنایع دستی اشاره کرده‌اند. زندگی‌نامه. میرانی در ۲ دسامبر ۱۸۲۴ در پراگ، بوهم به دنیا آمد. پدر او نویسنده یوهان هاینریش میرانی (۱۸۰۲–۱۸۷۳) بود. میرانی که از سنین جوانی به تکنیک، تئوری و تاریخچهٔ گلدوزی علاقه داشت، در اواخر زندگی خود گفت که همیشه می‌خواست خوداشتغال باشد و خود را یک «چرخ‌دوز داوطلبانه» توصیف کرده بود. در سال ۱۸۶۳، محصولاتش توسط دربار سلطنتی استفاده می‌شد و در سال ۱۸۶۵، مسئول این کار در دربار شد. او
و در سال ۱۸۶۵، مسئول این کار در دربار شد. او یک تکنیک گلدوزی جدید به نام "broderie dentelle" و نوع جدیدی از توری معروف به "کلاه سلطنتی را" اختراع کرد. ملکه الیزابت کلکسیونر آثار میرانی بود و یک پارچهٔ محراب را با استفاده از این تکنیک برای کلیسای جامع سنت اشتفان وین سفارش داد. او همچنین مشاور مد مجلهٔ "آزادِ نو" بود، و در مورد دکوراسیون خانه برای "واینر مد مقالاتی را می‌نوشت." در سال ۱۸۶۷، نمونه‌ای از کارهای سفید گلدوزی میرانی در موزهٔ هنرهای زیبای اتریش به نمایش گذاشته شد. در همان سال در نمایشگاه جهانی
به نمایش گذاشته شد. در همان سال در نمایشگاه جهانی پاریس مدال دریافت کرد و اولین زن هیئت داوران اتریش بود. در سال ۱۸۷۴، به تأسیس مدرسهٔ سلطنتی هنر گلدوزی وزارت بازرگانی در وین کمک کرد و یکی از اولین معلمان آن بود. پس از مرگ مدیر مدرسه، امیلی باخ، او مدیر این مجموعه شد. این مدرسه به گونه‌ای طراحی شده بود که زنان را قادر به تولید کالاهای "صنعتی" با کیفیت بالا و ایجاد فرصت‌هایی برای زنان طبقهٔ کارگر کند. پس از بازنشستگی در سال ۱۸۹۹، به او نشان صلیب خدمات عمومی اعطا شد. او در ۲۴ مه ۱۹۰۱ در وین درگذشت.
عمومی اعطا شد. او در ۲۴ مه ۱۹۰۱ در وین درگذشت. تاریخ‌نگاری. ربکا هوزه، مورخ، توضیح داده‌است که چگونه میرانی «به شکل‌گیری مسیر اصلاح طراحی در وین کمک کرد». جرمی آینزلی، مورخ طراحی، میرانی و امیلی باخ را به عنوان «شخصیت‌های نادیده گرفته‌شده» در تاریخ مدارس هنر و صنایع دستی و توسعهٔ این موضوع در اتریش توصیف کرد».
ژوزف نونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس بازی می‌کند. زندگی شخصی. نونگ در بلژیک از مادری کاستاریکایی و پدری اهل جمهوری دموکراتیک کنگو متولد شد و توانایی بازی برای هر سه کشور را دارد. دوران باشگاهی. نونگه کار خود را در آکادمی جوانان اندرلخت آغاز کرد. در ژوئیه ۲۰۲۱ به رده جوانان تیم یوونتوس ایتالیا پیوست. در ۱۹ مارس ۲۰۲۳، او اولین بازی خود را برای باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن در یک بازی سری سی در مقابل پرو پاتریا انجام داد که در آن ۶۱ دقیقه در تساوی ۱–۱ بازی
انجام داد که در آن ۶۱ دقیقه در تساوی ۱–۱ بازی کرد. در ۴ ژانویه ۲۰۲۴، نونگ اولین بازی خود را با تیم اصلی انجام داد و به عنوان یار تعویضی در برد ۶–۱ کوپا ایتالیا مقابل باشگاه فوتبال سالرنیتانا آمد. در ۷ ژانویه ۲۰۲۴، او اولین بازی خود را در سری آ انجام داد و به عنوان یار تعویضی در آخرین لحظات پیروزی مقابل باشگاه فوتبال سالرنیتانا وارد زمین شد. دوران ملی. وی علی‌رغم توانایی بازی برای تیم‌های ملی فوتبال بلژیک، کاستاریکا و جمهوری دموکراتیک کنگو، در رده پایه تصمیم به بازی برای بلژیک گرفت. وی همچنین در تیم‌های ملی
به بازی برای بلژیک گرفت. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بلژیک بازی کرده‌است.
شهرداری کازرون یک سازمان عمومی غیردولتی است که مسئولیت اجرایی مدیریت شهری در کازرون را به عهده دارد. بالاترین مقام اجرایی این سازمان، شهردار کازرون است که توسط شورای شهر کازرون انتخاب می‌شود. شهرداری کازرون در سال ۱۳۱۰ تأسیس شد و دارای درجه ۹ بر اساس درجه‌بندی منتشرشده توسط سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور می‌باشد. سید حمید هاشمی، سرپرست کنونی شهرداری کازرون است. در سال ۱۴۰۲ مجمع خیّرین شهرساز و فرهنگ‌ساز کازرون به منظور انسجام فعالیت‌های خیّرین کازرونی در امور شهری توسط شهرداری کازرون تأسیس شد. تاریخچه.
امور شهری توسط شهرداری کازرون تأسیس شد. تاریخچه. بلدیهٔ کازرون در سال ۱۲۹۷ شمسی تأسیس شد. اما نهاد شهرداری کازرون رسماً در سال ۱۳۱۰ تأسیس شد و شروع به کار کرد. ساختار سازمانی. حوزه‌های زیرمجموعه شهرداری کازرون شامل موارد زیر است: بودجه. به گفته رضا نوذری، شهردار پیشین کازرون، مبلغ بودجه پیشنهادی این نهاد در سال ۱۴۰۴ مبلغ ۵۵۰ میلیارد تومان خواهد بود. حمل و نقل عمومی. بر اساس اعلام شهردار کازرون در حال حاضر ۲۲ دستگاه اتوبوس و ۳ دستگاه مینی‌بوس به شهروندان کازرون و حومه خدمات‌رسانی می‌کنند. حمل و نقل
کازرون و حومه خدمات‌رسانی می‌کنند. حمل و نقل برون‌شهری. پایانه مسافربری شهرسبز واقع در بلوار شهید خرسند، تحت نظر شهرداری کازرون مشغول به فعالیت است. شهرداران. دوره جمهوری اسلامی. این فهرست شامل شهرداران و همچنین سرپرست‌های شهرداری می‌باشد. فعالیت‌های ورزشی. تیم هندبال شهرداری کازرون در سال ۱۳۹۶ در لیگ برتر هندبال مردان ایران شرکت کرد و توانست به مقام نایب‌قهرمانی این رقابت‌ها دست پیدا کرده و به جام باشگاه‌های هندبال آسیا صعود کند.
تیمور قلی‌اف (۲۵ نوامبر ۱۸۸۸ در جبرئیل – ۱۸ نوامبر ۱۹۶۵ در باکو) رئیس شورای کمیسرهای خلق در جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی از ۱۳ نوامبر ۱۹۳۷ تا ۲۸ مارس ۱۹۴۶ بود.
ریچارد پارکز بونینگتون (; – ) نقاش رمانتیک منظره‌نگار انگلیسی بود که در ۱۴ سالگی به فرانسه نقل مکان کرد. او را می‌توان یک نقاش فرانسوی و بینابینی دانست که جنبه‌هایی از سبک انگلیسی را به فرانسه آورد. او پس از مرگ نابهنگام‌اش به یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان بریتانیایی زمان خود تبدیل شد. شیوایی و سادگی سبک هنری او از استادان کهن الهام گرفته بود، با این حال در اجرا کاملاً مدرن بود. مناظر او عمدتاً از صحنه‌های ساحلی، با افقی پست و نمایی وسیع از آسمان تشکیل شده بودند و در آنها بهره‌برداری ماهرانه‌ای از نور و جَو
و در آنها بهره‌برداری ماهرانه‌ای از نور و جَو دیده می‌شد. او همچنین نقاشی‌های کوچک تاریخی را به سبک آزاد و سیال تروبادور خلق می‌کرد. زندگی و آموزش. بونینگتون در آرنولد، ناتینگهام‌شر، انگلستان به دنیا آمد. در سال ۱۸۱۷ خانواده‌اش به کاله در فرانسه نقل مکان کردند و او تحت آموزش فرانسوا لوئی فرانسیا قرار گرفت. سپس در پاریس در آتلیهٔ بارون آنتوان-ژان گرو آموزش دید. آموزش‌های او ترکیبی از سبک‌های کلاسیک و مدرن در آثارش ایجاد کرد. سبک و تکنیک. بونینگتون عمدتاً با آبرنگ نقاشی می‌کرد، اما آثار روغنی و لیتوگرافی نیز
نقاشی می‌کرد، اما آثار روغنی و لیتوگرافی نیز داشت. سبک او رمانتیک و با نورپردازی ماهرانه، رنگ‌های زنده و جوی خاص شناخته می‌شود. او تکنیک‌هایی برای نزدیک کردن اثر آبرنگ به نقاشی روغنی ابداع کرد. میراث و تأثیرگذاری. اگرچه عمر کوتاهی داشت، بونینگتون تأثیر زیادی بر نقاشی رمانتیک داشت و آثارش الهام‌بخش هنرمندان فرانسه و بریتانیا شد. سبک او در نقاشی مناظر طبیعی و تاریخی باقی ماند.
نبرد شرور در ۱۷ ژوئیه ۱۵۰۱ رخ داد نبردی میان سپاه قزلباشان به رهبری اسماعیل میرزا (بعدها شاه اسماعیل یکم) و سلطان الوند آق‌قویونلو بود که در ۱۷ ژوئیه ۱۵۰۱ رخ داد. این نبرد با پیروزی قاطع سپاه شاه اسماعیل به پایان رسید. پس از این پیروزی راه پیشروی او به تبریز، پایتخت وقت آق‌قویونلو‌ها باز شد. پیش‌زمینه. اسماعیل در سال ۱۵۰۰ میلادی فرخ یسار شروانشاه را در جنگ جابانی شکست داد و در بهار ۱۵۰۱ باکو را به دست آورد. هنگامی که اسماعیل دژ گلستان را محاصره کرده بود با اینکه سلطان الوند او را به ماندن در شروان و در دست
سلطان الوند او را به ماندن در شروان و در دست گرفتن فرمانروایی آنجا سفارش کرده بود، شنید که سلطان الوند لشکر گردآوری کرده و برای جنگ با او به راه افتاده است. نبرد. دو لشکر در دشت شرور به هم رسیدند. اسماعیل هفت هزار تن و الوند میرزا بیش از ده هزار لشکر داشتند. اما به گفته راجر سیوری شمار لشکریان سلطان الوند ۴ برابر لشکر اسماعیل (۲۸ هزار تن) بوده است. اسماعیل با نشان دادن جسارتی درخشان پیروز شد و سلطان الوند میرزا که دید سپاهش از هم گسیخته عقب نشیت و به ارزنجان گریخت. پیامد. اسماعیل پس از این پیروزی راهی
گریخت. پیامد. اسماعیل پس از این پیروزی راهی تبریز، پایتخت وقت آق‌قویونلو‌ها شد. وی پس از ورود به تبریز خود را پادشاه ایران خواند و دولت صفویه را پایه‌گذاری کرد. همچنین پس از فتح تبریز تمام آذربایجان به تصرف او در آمد. و بدین گونه شاه اسماعیل یکم بن‌مایه‌های سرشاری که برای گسترش فرمانروایی خود نیاز داشت را به دست آورد.
کلیسای ساگفورد ( یا ) یک کلیسای محلی کلیسای نروژ در شهرداری هاماروی در شهرستان نوردلند، نروژ است. این در روستای کارلسوی در جزیره فینویا واقع شده است. این یکی از کلیساهای محله ساگفورد است که بخشی از اغلب پروستی (سرکشیش‌نشین) در اسقف نشین هالوگالند است. کلیسای سفید و چوبی به سبک کلیسای بلند در سال ۱۸۸۶ با استفاده از نقشه‌هایی که توسط معمار اس. ماتیسن ترسیم شده بود ساخته شد. این کلیسا حدود ۱۳۰ نفر را در خود جای داده است. تاریخ. اولین کلیسا در این مکان در قرون وسطی ساخته شد. اطلاعات زیادی در مورد آن ساختمان در
ساخته شد. اطلاعات زیادی در مورد آن ساختمان در دست نیست. در نقطه ای کلیسا بسته و ویران شد. در سال ۱۸۸۵، تصمیم گرفته شد که کلیسای قدیمی هاماروی از پرستید به روستای کارلسوی در جزیره مجاور فینویا منتقل شود. پس از این حرکت، به کلیسای ساگفورد معروف شد. کلیسای قدیمی در ابتدا در سال ۱۷۷۵ (در پرستید به عنوان کلیسای هاماروی) ساخته شد و در سال ۱۸۴۰ کلیسا بازسازی و تعمیر شد. در سال ۱۸۸۶، مصالح به کارلسوی منتقل شد و به‌عنوان کلیسای جدید ساگفورد (در همان محل کلیسای قرون وسطایی که زمانی در خدمت این منطقه بود) بازسازی شد.
که زمانی در خدمت این منطقه بود) بازسازی شد. کلیسای جدید از چهار بخش پشت سر هم تشکیل شده است: برج، شبستان، گروه کر و زیارتگاه. ورودی اصلی در بالای پله‌های بیرونی شیب دار در پای برج قرار دارد. در زیر برج یک ایوان ورودی وجود دارد که پله‌هایی تا طبقه دوم در بالکن و همچنین برج ساعت را شامل می‌شود. مجموعه ای از درهای دوتایی، قسمت ورودی را از شبستان مستطیلی جدا می‌کند. فراتر از شبستان یک گروه کر کوچک مربعی شکل قرار دارد. پشت تابلوی محراب، دری مخفی وجود دارد که به طاق‌خانه منتهی می‌شود که اتاقی مربع‌شکل کوچک‌تر
طاق‌خانه منتهی می‌شود که اتاقی مربع‌شکل کوچک‌تر است.