payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قانون ممنوعیت ورود نیروهای مسلح به دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی کشور قانونی در ایران است که بر پایه آن ورود نیروهای مسلح اعم از نظامی، انتظامی و اطلاعاتی برای انجام ماموریت‌های امنیتی، حمل و نگهداری سلاح و دستگیری افراد در محیط دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی ایران ممنوع است. در تبصره این قانون، ورود نیروهای مسلح «در شرایط اضطراری فقط با درخواست رئیس دانشگاه یا مرکز آموزش عالی و با موافقت وزیر علوم و وزیر بهداشت» مجاز دانسته شده‌است. فرایند تصویب. طرح ممنوعیت ورود نیروهای مسلح به دانشگاه‌ها و مراکز آموزش
ورود نیروهای مسلح به دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی کشور در ۸ تیر ۱۳۷۹ در دوره ششم مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد و کلیات آن در ۳۰ مرداد ۱۳۷۹ در صحن علنی مجلس شورای اسلامی به تصویب نمایندگان رسید. مخالفان تصویب. موسی قربانی نماینده قائنات و زیرکوه در صحن علنی مجلس با ارائه نطقی با تصویب این طرح مخالفت کرد. او علت این مخالفت را اینگونه اعلام کرد که «این طرح با بند ۹ اصل ۳ قانون اساسی مغایر است و تصویب آن، یعنی این که به گروهی از مردم مصونیتی در حد بالا داده‌ایم که این تبعیض ناروا بین اقشار جامعه است. در
که این تبعیض ناروا بین اقشار جامعه است. در حالی که بین مراکز آموزش عالی، دبیرستان‌ها و حوزه‌های علمیه هیچ فرقی وجود ندارد.» محمدعلی شیخ نماینده شوشتر در صحن علنی مجلس با ارائه نطقی با تصویب این طرح مخالفت و علت آن را اصطلاح عنوان طرح و تعدیل آن اعلام کرد. موافقان تصویب. مصطفی معین وزیر علوم و نماینده دولت در صحن مجلس در دفاع از تصویب این طرح سخنرانی کرد. محمدرضا خباز نماینده کاشمر در صحن علنی مجلس با ارائه نطقی از موافق تصویب این طرح بود و آن را «برای جلوگیری از تنش در فضای آموزشی و حفظ حرمت دانشگاه»
جلوگیری از تنش در فضای آموزشی و حفظ حرمت دانشگاه» دانست. میثم سعیدی نماینده تهران در صحن علنی مجلس با ارائه نطقی با تصویب این طرح موافقت کرد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; Ashi کسانگ چودن (زاده ۲۱ مه ۱۹۳۰) ملکه مادربزرگ بوتان و بیوه فقید جیگمه دورجی وانگچاک است. او به میل خود در وظایف سلطنتی شرکت می‌کند. او و مادر شاه تایلند مادر بزرگ‌های ملکه در جهان هستند. در بوتان او را "مادر بزرگ سلطنتی" می‌نامند. تحصیلات. او در صومعه سنت جوزف، کالیمپونگ، هند، و همچنین خانه شهروندی، لندن تحصیل کرد. ملکه در خاطرات خود خاطرنشان می‌کند: ازدواج و خانواده. او در ۵ اکتبر ۱۹۵۱ با ولیعهد بوتان ("Druk Gyalsey"), Jigme
۱۹۵۱ با ولیعهد بوتان ("Druk Gyalsey"), Jigme Dorji Wangchuck، در کاخ Ugyen Pelri Thang، پارو، ازدواج کرد. او در سال ۱۹۵۲ هنگامی که همسرش، پادشاه جیگمه دورجی وانگچاک، پس از مرگ پدرش به سلطنت رسید، همسر ملکه بوتان شد. در سال ۱۹۵۳ او در انتظار اولین فرزند خود، یک دختر بود. دختر اول او زودتر از آنچه انتظار داشت به آنجا رسید زیرا منتظر بود تا یک پزشک غربی و مادرش برای کمک به زایمان به تیمفو بروند. ملکه قبلی، "آشی" فونتشو چودن، خدمتکارش و پزشک بوتانی فنچون به زایمان دخترش کمک کردند. فرزندان او با سومین دروک
زایمان دخترش کمک کردند. فرزندان او با سومین دروک گیالپو عبارت بودند از: وظایف سلطنتی. در سال ۱۹۷۲ هنگامی که همسرش بیمار بود به عنوان نایب السلطنه منصوب شد. او همچنین حامی دعاهای سالانه ای بوده است که برای رفاه و امنیت پادشاه، کشور و مردم برگزار می‌شود. او به حدود ۲۰۰ راهب و شمپا (راهبان غیر روحانی) در صومعه‌های مختلف در بومتانگ، دوکار فوردروب گومپا و اوتو گومپا در پارو، نیالا گومپا در ترونگسا و جانگسا گومپا در کالیمپونگ، هند کمک هزینه معیشت می‌دهد. او همچنین علاقه شدیدی به حفظ هنر، معماری و میراث فرهنگی
علاقه شدیدی به حفظ هنر، معماری و میراث فرهنگی منحصربه‌فرد بوتان و ترویج تحقیق و پژوهش در این پادشاهی دارد. او اغلب از مکان‌های مذهبی در بوتان و هند بازدید می‌کند. به مناسبت هشتاد و هفتمین سالگرد تولد مادربزرگ سلطنتی، کتابی با عنوان «قلب یک پادشاهی مقدس، اعلیحضرت مادربزرگ سلطنتی آشی کسانگ چودن وانگچاک: یک عمر خدمت به مردم و پادشاهی بوتان» در روز یکشنبه ۲۱ می ۲۰۱۷ منتشر شد.
آیشا شرما ()؛ (زادهٔ ) یک بازیگر هندی و مدل است. او اولین بار در موزیک ویدئو سر وقت آیوشمان کورانا دیده شد. شرما سپس اولین بازیگری خود را در فیلم اکشن هندی حقیقت تنها پیروزی است در کنار جان آبراهام و مانوج باجپایی انجام داد. دوران ابتدایی زندگی. شرما حرفه خود را به عنوان مدل آغاز کرد و در ادامه شغلش، برای بسیاری از برندهای محبوب همچون لاکمی، پپسی و کفش کامپوس، به چهره ای بلندآوازه تبدیل شد. در سال ۲۰۱۶، تصویر او به عنوان یکی از دختران، در تقویم سالانه کینگ فیشر قرار گرفت. فیلم‌شناسی. مجموعه اینترنتی
دهنا شریدان دیویسون ( ; متولد ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۳) یک سیاستمدار حزب محافظه کار بریتانیا و پخش کننده است که در جایگاه معاون پارلمانی وزیر امور خارجه و برای ارتقاء سطح از سپتامبر ۲۰۲۲ تاکنون خدمت می کند. او همچنین از زمان انتخابات عمومی سال ۲۰۱۹، عضو پارلمان (MP) برای اسقف اوکلند بوده است. او نخستین محافظه‌کاری است که از زمان پایه گذاری این حوزه در سال ۱۸۸۵ تاکنون نماینده آن بوده است. این کرسی قبلاً به مدت ۸۴ سال در اختیار حزب کارگر بود. او در شفیلد، یورکشایر جنوبی به دنیا آمد و در دبیرستان شفیلد تحصیل کرد.
جنوبی به دنیا آمد و در دبیرستان شفیلد تحصیل کرد. دیویسون، رشته سیاست بریتانیا و مطالعات قانونی را در دانشگاه هال آموخت، او در این دانشگاه نماینده اتحادیه ملی دانشجویان (NUS) بود و یک پویش موفق را برای جدا کردن اتحادیه دانشجویی دانشگاه از NUS رهبری کرد، همچنین در انتخابات عمومی ۲۰۱۵ و سپس ۲۰۱۷ کاندیدای محافظه‌ کاران برای کینگستون هال نورث و سجفیلد بود. دیویسون در انتخابات عمومی ۲۰۱۹ در جایگاه نماینده اسقف اوکلند انتخاب شد. از زمان انتخابش، او یک "ستاره در حال ظهور" در حزب و یک محافظه کار برجسته بود که
در حال ظهور" در حزب و یک محافظه کار برجسته بود که نماینده حوزه انتخابیه دیوار قرمز بود. دیویسون یک لیبرال کلاسیک است و از برگزیت حمایت کرد. او از لیز تراس در پویش موفقیت‌ آمیزش برای نخست‌وزیر شدن در سپتامبر ۲۰۲۲ حمایت کرد و پس از معاون پارلمانی وزیر امور خارجه برای ارتقاء سطح شد.
آیین نامه انضباطی دانشجویان قانونی در ایران و مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی که طبق آن به کلیه تخلفات دانشجویان در طول دوران تحصیل در هر محیط اعم از دانشگاه و بیرون از دانشگاه رسیدگی می‌شود. کمیته انضباطی. کمیته انضباطی مرجع رسیدگی به تخلفات دانشجویان است و از دو کمیته «بدوی» و «تجدید نظر» تشکیل شده‌است. کمیته انضباطی بدوی. ترکیب اعضاء کمیته انضباطی بدوی دانشگاه و چگونگی انتخاب آنها: حدود اختیارات کمیته انضباطی. رسیدگی به جرایم عمومی دانشجویان. از قبیل تهدید، تطمیع، توهین، ضرب و جرح، جعل، سرقت، رشوه، اختلاس
تطمیع، توهین، ضرب و جرح، جعل، سرقت، رشوه، اختلاس یا قتل تغییرات در اعتراضات ۱۴۰۱. همزمان با اعتراضات ۱۴۰۱ دانشجویان ایران، «شیوه‌نامه اجرایی آیین‌نامه انضباطی دانشجویان» در آبان ۱۴۰۱ تغییراتی کرد و از ۱ آذر به دانشگاه‌ها ابلاغ شد. تشدید مجازات‌های مرتبط با ضوابط پوشش و حجاب، حذف حق رؤیت مستندات پرونده توسط دانشجو، الزام گرفتن مجوز برای گروه‌های مجازی بالای ۱۰۰ نفر، قانونی شدن اطلاع جزئیات پرونده به خانواده، تغییرات در تخلفات سیاسی و تشدید مجازات‌های آن از جمله مهم‌ترین این تغییرات بودند.
محمد قنبری (زاده ۱۳۴۵ اسلام‌آباد غرب) سرتیپ فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس پلیس آگاهی فراجا فعالیت می‌کند و با حفظ سمت فرماندهی انتظامی استان سیستان و بلوچستان را نیز به مدت ۴ ماه برعهده داشت. قنبری فعالیت نظامی را از سال ۱۳۶۷ در شهربانی آغاز کرد. وی از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ فرمانده انتظامی لرستان بود، پیش از آن جانشینی فرمانده انتظامی کردستان را برعهده داشت و از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶ فرمانده انتظامی استان کرمانشاه بود. قنبری در فاصله سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ برای بار نخست فرماندهی انتظامی
۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ برای بار نخست فرماندهی انتظامی سیستان و بلوچستان را برعهده داشت، در سال ۱۳۹۹ به ریاست پلیس آگاهی کل کشور منصوب شد و همچنان نیز در این جایگاه فعالیت می‌کند. او در ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۱، پس از آغاز اعتراضات سیستان و بلوچستان، برای بار دوم به فرماندهی انتظامی سیستان و بلوچستان منصوب گردید و در ۸ اسفند ۱۴۰۱ سرتیپ دوم پاسدار دوستعلی جلیلیان جایگزین وی شد.
جیگمه دورجی وانگچوک ( , ۲ مه ۱۹۲۸ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۲) سومین پادشاه بوتان بود. او آغاز به گشودن بوتان به روی جهان خارج کرد، روند نوین‌سازی را آغاز کرد و اولین گام را به سمت مردم‌سالاری در بوتان را برداشت. سلطنت. پدر بوتان امروزی. در طول ۲۰ سال سلطنت او که در ژوئیهٔ ۱۹۷۲ به پایان رسید، دگرگونی بنیادینی در ساختار اجتماعی بوتان آغاز شد. وانگچوک نه‌تنها ساختار جامعه و حکومت را بازسازی کرد، بلکه حاکمیت و امنیت کشور را نیز تحکیم بخشید. او با جذب کمک‌های مالی بین‌المللی، منابع لازم را بسیج کرد. راهبرد او این بود که با
منابع لازم را بسیج کرد. راهبرد او این بود که با گسترش روابط با کشورهای دیگر، دامنهٔ منابع کمک‌رسانی را وسعت دهد. بوتان در سال ۱۹۶۲ برای دریافت کمک‌های بین‌المللی به طرح کلمبو پیوست. با این حال، هند به اصلی‌ترین منبع کمک‌های مالی و فنی بدل شد. وانگچوک برنامه‌ریز زیرک و آینده‌نگری بود، زیرا کشور را به‌سوی امروزی‌سازی هدایت کرد بی‌آن‌که به فرهنگ و سنن آن لطمه‌ای وارد شود. او روش‌ها و فناوری‌های نوین را برای پاسداشت و ترویج فرهنگ بوتان به کار گرفت و هم‌زمان دانش و فناوری غربی را نیز معرفی کرد. وانگچوک در این
و فناوری غربی را نیز معرفی کرد. وانگچوک در این بخش از جهان، پیشگامی در حفاظت از محیط زیست بود؛ پناهگاه ماناس که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد، از نخستین نمونه‌ها در منطقه به شمار می‌رود. اصلاحات سیاسی و اجتماعی. در آن زمان در بوتان گروه‌هایی از کارگران نیمه‌بند وجود داشتند که برای خانواده‌های اشرافی و سرشناس در زمین‌هایشان کار می‌کردند و در برابر آن، خوراک، جای خواب و لباس دریافت می‌کردند. به‌محض آن‌که وانگچوک به سلطنت رسید، این کارگران در اراضی سلطنتی به‌جای کارگر اجباری، به رعایا و کشاورزان بهره‌بردار تبدیل شدند.
به رعایا و کشاورزان بهره‌بردار تبدیل شدند. سپس در مناطق دیگر کشور، به‌ویژه در شرق بوتان که تمرکز این کارگران بیشتر بود، وضعیت مشابهی اجرا شد. در سال ۱۹۵۳، او مجلس ملی بوتان را در دژ پوناخا بنیان نهاد. برای نخستین‌بار، بزرگان از بخش‌های مختلف کشور دعوت شدند تا نگرانی‌ها، اندیشه‌ها و راهکارهای خود را برای آینده بیان کنند. این مجمع همچنین بستری بود برای پادشاه تا چشم‌انداز کلان خود را برای آیندهٔ بوتان ارائه دهد. پس از تأسیس مجلس ملی، وانگچوک مجموعه‌ای از قوانین پیشرو را برای پادشاهی تدوین کرد. این قوانین
پیشرو را برای پادشاهی تدوین کرد. این قوانین حوزه‌های اساسی زندگی مردم، از جمله زمین، دام، ازدواج، ارث و دارایی را پوشش می‌دادند. قانون جامع «تْریم‌ژونگ چِنمو» در سال ۱۹۵۹ به تصویب مجلس ملی رسید. این قوانین ساختاری درونی، منسجم و هم‌راستا با واقعیت‌های رو به تحول داشتند و آرمان جامعه‌ای مبتنی بر قانون را بازتاب می‌دادند. برای اجرای این قوانین، دستگاه قضایی ایجاد شد. ابتدا با گماردن قضات در شهرستان‌ها و سپس تأسیس دادگاه عالی در سال ۱۹۶۸. این اصلاحات اداری و اجتماعی پیش از هر برنامهٔ نوسازی اقتصادی صورت
و اجتماعی پیش از هر برنامهٔ نوسازی اقتصادی صورت گرفتند. در سال ۱۹۵۵، پادشاه تبدیل مالیات کالایی به مالیات نقدی را با ارزیابی زمین‌ها آغاز کرد؛ اقدامی بنیادی در آن زمان. ارتش سلطنتی بوتان نیز به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد. از آن پس، حقوق همهٔ مقام‌ها به‌جای کالا، نقدی پرداخت می‌شد و عناوین اداری جدیدی شکل گرفت. همچنین در سال ۱۹۶۸ وزارت‌خانه‌های تازه‌ای تأسیس شدند. فرهنگ و آموزش. پادشاه توجه ویژه‌ای به پاسداشت فرهنگ بوتان داشت تا این کشور همواره به‌عنوان یک ملت با هویت فرهنگی متمایز، به‌ویژه فرهنگ بودایی
ملت با هویت فرهنگی متمایز، به‌ویژه فرهنگ بودایی پویا، پابرجا بماند. او سازه‌های مذهبی بودایی از جمله تندیس بزرگ بودا در نزدیکی ساختمان پارلمان در تیمفو، و نسخه‌های نفیس از متون مذهبی چون «کنگیور» و «تنگیور» را سفارش داد. در سال ۱۹۶۷، مؤسسهٔ زبان و مطالعات فرهنگی (سیمتوخا ریگژونگ لوبدرا) را برای تربیت نسل جدیدی از پژوهشگران سنتی بنیان نهاد. شمار راهبان نیز در بسیاری از نهادهای مذهبی در زمان او افزایش یافت. در دوران سلطنت او، قواعد آوایی، نحوی و دستوری زبان دزونگخا به‌صورت نظام‌مند تدوین شد. برای ترویج فرهنگ
به‌صورت نظام‌مند تدوین شد. برای ترویج فرهنگ و سنت‌ها در مدارس و آموزش علوم انسانی و طبیعی، پادشاه آموزش نوین را به‌طور گسترده راه‌اندازی کرد. دو مدرسهٔ مهم دولتی، یکی در یانگچن‌فوگ در غرب بوتان (۱۹۶۹) و دیگری در کانگلونگ در شرق (۱۹۶۸) تأسیس شدند. همچنین برای بهبود تغذیه و ایجاد درآمد از باغداری، اداره‌ای برای کشاورزی تأسیس شد. خدمات بهداشتی رایگان نیز بنیان نهاده شد. توسعه زیرساخت‌ها. نوسازی زیرساخت‌های بوتان در زمینه‌های حمل‌ونقل، ارتباطات، آموزش، سلامت و کشاورزی زمانی آغاز شد که هند آمادگی کمک یافت. با
کشاورزی زمانی آغاز شد که هند آمادگی کمک یافت. با آن‌که هند در سال ۱۹۴۷ استقلال یافت، در ابتدا توان کمک به بوتان را نداشت. وانگچوک در سال ۱۹۵۴ به‌طور رسمی به هند سفر کرد. سفر تاریخی جواهر لعل نهرو، نخست‌وزیر وقت هند، به بوتان در سپتامبر ۱۹۵۸ نقطهٔ عطفی بود. پس از آن، پادشاه وانگچوک سفرهای مکرری به هند داشت. یک سال بعد از سفر نهرو، توسعهٔ زیرساخت‌های مدرن بوتان با کمک هند آغاز شد. هرچند راه‌سازی در ۱۹۵۹ آغاز شده بود، اما از سال ۱۹۶۱ و با اجرای نخستین برنامهٔ پنج‌ساله، به‌شکل سامان‌مند ادامه یافت. این برنامه
پنج‌ساله، به‌شکل سامان‌مند ادامه یافت. این برنامه شامل ساخت ۱۷۷ کیلومتر جاده، ۱۰۸ مدرسه، سه بیمارستان و ۴۵ درمانگاه بود. در همان سال، جادهٔ موتوری به تیمفو رسید. اندیشهٔ برنامه‌ریزی پنج‌ساله برای آیندهٔ اقتصادی کشور از همان زمان آغاز شد. تا پایان سلطنت وانگچوک، بیش از ۱۲۰۰ کیلومتر جاده در سراسر کشور ساخته شده بود. آخرین سفر او به مناطق مرکزی کشور برای گشایش بزرگ‌راه «ژونگلام» میان وانگدو فودرانگ و ترونگسا در سال ۱۹۷۱ انجام شد. روابط خارجی. اولویت نخست پادشاه، ادامهٔ تعمیق روابط عالی با هند بود. اولویت دوم،
ادامهٔ تعمیق روابط عالی با هند بود. اولویت دوم، گسترش روابط با دیگر کشورها بود. او تمایل داشت روابط اقتصادی نزدیکی با بنگلادش برقرار کند. بوتان نخستین کشوری بود که پس از هند، استقلال بنگلادش را به‌رسمیت شناخت. یکی از رویدادهای مهم در دوران او، عضویت بوتان در سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۱ بود، که این کشور به‌عنوان صد و بیست و پنجمین عضو پذیرفته شد. مرگ. وانگچوک از بیماری قلبی مزمن رنج می‌برد و نخستین حملهٔ قلبی‌اش را در ۲۰ سالگی تجربه کرد. در ژوئیهٔ ۱۹۷۲ برای درمان به نایروبی رفت، اما در همان سفر ناگهان
برای درمان به نایروبی رفت، اما در همان سفر ناگهان درگذشت. پیکر او سپس به بوتان منتقل شد و در آن‌جا سوزانده شد.
در میان اصطلاحات مارکسیستی، وضعیت انقلابی یک موقعیت سیاسی است که نشان‌دهندهٔ امکان وقوع یک انقلاب است. این مفهوم را ولادیمیر لنین در سال ۱۹۱۳ در مقاله خود با نام «Маёвка революционного пролетариата» (مایوکای پرولتاریای انقلابی) معرفی کرد. در این مقاله دو شرط برای یک وضعیت انقلابی شرح داده شد که بعداً به‌طور خلاصه اینگونه بیان شد: «پایینی‌ها نمی‌خواهند و بالایی‌ها نمی‌توانند به روش قدیم زندگی کنند». لنین در آثار بعدی خود شرط سومی را نیز مطرح کرد: فعالیت سیاسی زیاد توده‌های کارگر، آمادگی آنها برای اقدامات
زیاد توده‌های کارگر، آمادگی آنها برای اقدامات انقلابی. لنین «وضعیت انقلابی» را اینگونه توصیف می‌کند: «برای مارکسیست‌ها غیرقابل انکار است که انقلاب بدون وضعیت انقلابی غیرممکن است؛ علاوه بر این، هر موقعیت انقلابی به انقلاب نمی‌انجامد. به‌طور کلی، علائم یک وضعیت انقلابی چیست؟ اگر به سه علامت اصلی زیر اشاره کنیم، مطمئناً اشتباه نخواهیم کرد: به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، بدون این تغییرات عینی، که نه‌تنها از ارادهٔ گروه‌ها و احزاب، بلکه حتی از ارادهٔ طبقات فردی نیز مستقل هستند، انقلاب غیرممکن است. مجموع همهٔ این
مستقل هستند، انقلاب غیرممکن است. مجموع همهٔ این تغییرات عینی را وضعیت انقلابی می‌نامند.»
قانون ممنوعیت بازداشت کسانی که مصدومین را به مراکز درمانی منتقل می‌نمایند قانونی در ایران است که بر پایه آن نگاهداری و بازداشت کسانی که مصدومین را به مراکز درمانی یا نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران وغیره منتقل می‌نمایند توسط مراجع مذکور ممنوع است مگر اینکه خود فرد یا مصدوم یا افراد دیگری او را مقصر قلمداد نمایند یا دلایل و قرائن‌دیگری دلالت بر انتساب اتهام به وی نماید. فرایند تصویب. این قانون فوق بر ماده واحده در جلسه علنی ۳ اردیبهشت ۱۳۸۰ مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۰ به تأیید شورای
تصویب و در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۰ به تأیید شورای نگهبان رسیده‌است.
هنرمندان بازداشت‌شده خیزش ۱۴۰۱ ایران به هنرمندان بازداشت‌شده در پی خیزش ۱۴۰۱ ایران اشاره دارد. آمار. بیش از ۱۰۰ هنرمند سینما، تئاتر و موسیقی در پی اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در ایران بازداشت شده یا ممنوعِ خروج شده‌اند. کمیته حمایت حقوقی و قضایی از سینماگران در خانه سینما فهرست «۱۰۰ تن» از هنرمندان موسیقی و تئاتر و سینما… را منتشر کرد که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، توسط جمهوری اسلامی بازداشت یا ممنوعِ خروج شده‌اند. بنا به گزارش این کمیته، «بیشتر بازیگران و کارگردان‌ها مشهور» ممنوعِ کار شده و نیز قراردادنامه برخی شان
مشهور» ممنوعِ کار شده و نیز قراردادنامه برخی شان هم فسخ شده‌است.
خط ۱ متروی قم یک خط درون‌شهری در شهر قم و یکی از مسیرهای قطارشهری سیستم متروی قم است که در امتداد محور شمالی-جنوبی قم قرار دارد. این خط از ابتدای جاده ساوه (ایستگاه قلعه کامکار) شروع شده و پس از عبور ۱۴/۸ کیلومتری به مسجد جمکران ختم می‌شود. این خط با خط ۲ متروی قم (مونوریل قم) در ایستگاه مترو مطهری تلاقی دارد. خط ۱ مترو قم دارای ۲ خط A و B است که خط A آن با پیش‌بینی ۱۴ ایستگاه و یک دپو دارای ۱۴/۸ کیلومتر طول است. این خط به ۲ فاز تقسیم شده و فاز نخست آن به طول ۴/۶ کیلومتر، حدفاصل میدان کشاورز تا میدان شهید
۴/۶ کیلومتر، حدفاصل میدان کشاورز تا میدان شهید مطهری در حال اجراست. عملیات اجرایی این خط در سال ۱۳۸۹ با پیمانکاری قرارگاه خاتم الانبیا با مبلغ ۸۶۰ میلیارد تومان آغاز شد و تا امروز هم ادامه دارد. ایستگاه‌ها. خط ۱ متروی قم جمعاً ۱۴ ایستگاه دارد که به قرار زیر است:
توماس وان (۱۷ آوریل ۱۶۲۱–۲۷ فوریه ۱۶۶۶) یک روحانی ولزی، فیلسوف، و کیمیاگر بود که به زبان انگلیسی می‌نوشت. او اکنون به خاطر کارش در زمینه جادوی طبیعی به یاد می‌آید. او همچنین با نام مستعار یوژنیوس فیلالتس (به انگلیسی: Eugenius Philalethes) آثاری منتشر کرد. او بر افرادی مانند یوهانس تریتمیوس (۱۵۱۶–۱۴۶۲)، هاینریش کورنلیوس آگریپا (۱۵۳۵–۱۴۸۶)، میشائیل سندیوگیوس (۱۶۳۶–۱۵۶۶)، و رزیکلاسیسم (اوایل قرن هفدهم) اثرگذار بود. زندگی. توماس یک روحانی سلطنتی اهل برکن، ولز، برادر شاعر هنری وان بود. او در سال ۱۶۳۸ وارد کالج
برادر شاعر هنری وان بود. او در سال ۱۶۳۸ وارد کالج عیسی در آکسفورد شد و به مدت یک دهه در طول جنگ داخلی انگلیس در آنجا ماند. وان در نبرد روتون هیث در سال ۱۶۴۵شرکت کرد. اگرچه هنوز در آکسفورد مستقر بود، اما در سال ۱۶۴۰ رئیس دانشگاه Llansantffraed (سنت بریجت) ولز شد و به دلیل کمبود پزشک در آنجا تحصیلات پزشکی را آغاز کرد. با این حال، در سال ۱۶۵۰، وان به دلیل همدردی‌های سلطنتی‌اش و ادعای مستی‌اش از محله اخراج شد. وان بعدها درگیر طرحی توسط رابرت چایلد برای تشکیل یک باشگاه شیمی با آزمایشگاه و کتابخانه شد که هدف
یک باشگاه شیمی با آزمایشگاه و کتابخانه شد که هدف اصلی آن ترجمه و جمع‌آوری آثار شیمیایی بود. او در سال ۱۶۵۱با همسرش ربکا ازدواج کرد و دوره بعدی زندگی خود را در لندن گذراند. همسرش در سال ۱۶۵۸ درگذشت. در سال ۱۶۶۱، وان با یک همکار کیمیاگری به نام ادوارد بولنست، بر سر مسائل مالی و ادعای شکست وعده‌هایش اختلاف پیدا کرد و پس از تهدید بولنست به خشونت، این موضوع به دعوی قضایی رسید. وان به عنوان بخشی از این ماجرا متهم شد که «بیشتر وقت خود را صرف مطالعه فلسفه طبیعی و کیمیا فیزیک» کرده‌است. گزارش شده‌است که او اعتراف
کیمیا فیزیک» کرده‌است. گزارش شده‌است که او اعتراف کرده‌است که «سنگ جادو را مدتها جستجو کرده و آن را نیافته‌است.» پس از بازگشت پادشاهی، رابرت موری حامی او شد، که با وی در طی طاعون ۱۶۶۵ از لندن به آکسفورد فرار کرد. وان در خانه ساموئل کم، در آلبری، آکسفوردشایر درگذشت. آثار. اگرچه وان طبابت نمی‌کرد، اما به دنبال آن بود که مهارت‌های شیمیایی خود را در تهیه داروها به روشی که پاراسلسوس توصیه می‌کرد به کار گیرد. او با ساموئل هارتلب، که در سال ۱۶۵۰ به وان به عنوان نویسنده توجه داشت، مکاتبه کرد، و با کتاب خود
نویسنده توجه داشت، مکاتبه کرد، و با کتاب خود "Anthroposophia Theomagica"، یک اثر جادویی-عرفانی، شهرت پیدا کرد. وان نویسنده رساله‌هایی بود که با نام مستعار "یوژنیوس فیلالتس" منتشر شد، همان‌طور که اکنون عموماً توافق شده‌است. وان در میان کیمیاگران آن زمان غیرمعمول بود زیرا با همسرش ربکا وان همکاری نزدیک داشت. او خود رابه عنوان یکی از اعضای «انجمن فیلسوفان ناشناس» توصیف می‌کرد و مسئول ترجمه "گزارش برادری صلیب گلگون" به انگلیسی در سال ۱۶۵۲بود که یک مانیفست ناشناس از صلیب گلگون بود که اولین بار در سال ۱۶۱۴ در
از صلیب گلگون بود که اولین بار در سال ۱۶۱۴ در کاسل آلمان منتشر شد. وان در چاپ با هنری مور نزاع داشت. جنگ رساله‌ای آنها به پایان رسید، اما مور با "شور و شوق پیروزی" (۱۶۵۶) به موضوع کیمیاگران بازگشت. یکی دیگر از منتقدان وان جان گاول بود. آلن جی. دبوس نوشته‌است که توضیح ساده ای از فلسفه طبیعی وان، در شکل بالغ آن، مانند "پنهان" کورنلیوس آگریپا است، در توضیحی که از طریق دیدگاه‌های مایکل سندیوگیوس ارائه می‌شود. وان به عنوان نویسنده ای در مکتب سندیوگیوس از ژاک دو نویزمان و آندریاس اورتلیوس پیروی می‌کند. او خود را
و آندریاس اورتلیوس پیروی می‌کند. او خود را در سنت اصلاح‌کنندگان آموزش و پرورش چلیپای سرخ، و یوهانس تریتمیوس، استادش لیبانیوس گالوس، و پلاژیوس اهل مایورکا، معلم لیبانیوس قرار داد (که دو نفر آخر به غیر از آنچه تریتمیوس می‌گوید، معلوم نیست که افراد واقعی بوده‌اند. به گفته برخی از نویسندگان فهرست‌های رساله‌های هرمسی و کیمیاگری (مانند جان فرگوسن، دنیس یان دووین، وینچی ورجینلی و دیگران) توماس وان می‌تواند نویسنده ناشناس رساله "مامن و پناهگاه ثروت و حکمت خدای بزرگ جهان که لقب کیمیکا وانوس به او داده شده‌است.
بزرگ جهان که لقب کیمیکا وانوس به او داده شده‌است. باشد." "." "." "آمستلودامی." "." "." "آنو" ۱۶۶۶، یعنی شاهکار مرموز سنت هرمسی. حمله پس از مرگ. در سال ۱۸۹۶ وان سوژه جعلی بود که ادعا می‌کرد در مورد اعمال شیطان‌پرستی توسط مبتکران فراماسونری افشاگری می‌کرد و اینکه توماس به ایجاد فراماسونری به عنوان یک جامعه شیطانی کمک کرده بود. مخترعان این حقه چند روزنامه‌نگار پاریسی بودند.
ویولونسل دا اسپلا که به‌طور غیررسمی به نام چلو دا اسپلا شناخته می‌شود، تقریباً شبیه ویولنسل کوچکی است که روی شانه نواخته می‌شود. ویولونسل دا اسپلا برای نواختن ویولونیست‌هایی طراحی شده‌است که تجربه محدودی در نواختن سازهایی مانند ویولا دا گامبا یا ویولنسل دارند که در حالت عمودی بین پاها قرار می‌گیرند. ویولا دا اسپلا روی شانه و سینه نگه داشته می‌شود و از ویولا بزرگتر است. همچنین موارد متعددی از سوئیت‌ها، سرنادها، دگرگونی‌ها و کاساسیون‌ها وجود دارد که با راهپیمایی شروع و یا پایان می‌یابند. اگر قرار بود این
شروع و یا پایان می‌یابند. اگر قرار بود این مارش‌ها نوازندگان را داخل یا خارج کنند، خطوط باس می‌توانست بر روی این سازها نواخته شود، همچنین روی ویولنسل‌های دسته‌دار که ویولونسل‌های معمولی با سوراخ کوچک زیر گردن هستند و نوازنده می‌تواند یک قلاب و یک بند را به آن وصل کند = دربارهٔ ساز ویولنسل دا اسپلا = ساز ویولن سلو دا اسپالا از انواع سازهای زهی آرشه‌ای با ظاهری شبیه به ویولا اما اندکی بزرگتر است که در رده‌بندی دانش سازشناسی زیر مجموعه ای از سازهای زهی محسوب می‌شود. ویولن سلو دا اسپالا در مجموع دارای ۵ سیم
می‌شود. ویولن سلو دا اسپالا در مجموع دارای ۵ سیم فلزی با طول کاملاً یکسان اما قطر متفاوت است که از پایین به بالا و با الگوی افزایشی قطر سیمها شماره گذاری و به ترتیب زیر کوک می‌شوند. سیم ۵ ← C2 سیم ۴ ← G2 سیم ۳ ← D3 سیم ۲ ← A3 سیم ۱ ← E4 نت نویسی ویولن سلو دا اسپالا با کلید فا صورت می‌گیرد و به دلیل طراحی بدون فرت یا تقسیم‌بندی‌های فینگربرد خود، توانایی اجرای لهجه‌های موسیقی ملل مختلف را هم دارد. سلو دا اسپالا بر خلاف ویولا یا ویولن زیر چانه قرار نمی‌گیرد و اصلاً دارای Chinrest یا بالشتک انتهای ساز نیست،
و اصلاً دارای Chinrest یا بالشتک انتهای ساز نیست، بلکه بین سینه و شانهٔ نوازنده قرار گرفته و توسط بند دور گردن نوازنده فیکس می‌شود و به همین خاطر به آن Shoulder Cello یا ویولنسل شانه ای هم گفته می‌شود. امکان استفاده توسط باخ. به دلیل تنوع در اصطلاحات مورد استفاده در قرن هجدهم، در حال حاضر تعیین دقیق ابزار مورد نظر در موارد خاص دشوار است. اصطلاحات "violoncello da spalla" و "viola da spalla" بیشتر در آثار نظری ظاهر می‌شوند تا به عنوان نامگذاری سازها از آهنگسازان. با این حال، ممکن است که جی اس باخ، و شاید
با این حال، ممکن است که جی اس باخ، و شاید دیگر آهنگسازان، در مواردی که "ویولونسل پیکولو" مشخص شده‌است، ویولونسل دا اسپلا را در نظر گرفته باشند. این اصطلاح «ویولونسل پیکولو» در بسیاری از کانتاتاهای باخ به چشم می‌خورد که قطعات آن با کلیدهای مختلفی (باس، تنور، آلتو و سوپرانو) نوشته شده‌است. تنوع کلیدها به عنوان نمایشی از دامنه نسبتاً وسیع این ساز در نظر گرفته شده‌است. نسخه پنج سیم این ساز ممکن است همان چیزی باشد که باخ برای اجرای ویولن سل سوئیت شماره ۶ خود (که مشکلات فنی بسیاری را در یک ویولنسل چهار سیم ایجاد
مشکلات فنی بسیاری را در یک ویولنسل چهار سیم ایجاد می‌کند) در نظر داشت.
لی هو سوک (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۹۳) که بیشتر با نام هنری وونهو (؛ ) شناخته می‌شود، خواننده، ترانه نویس و تهیه کننده اهل کره جنوبی زیر نظر هایلاین انترتینمنت است. او قبلاً یکی از اعضای گروه پسرانهٔ مونستااکس بود که از طریق برنامه واقع‌نمای شبکه ام‌نت به نام "نو. مرسی" زیر نظر استارشیپ انترتینمنت در سال ۲۰۱۵ شکل گرفت. او سپس با انتشار نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود در ۴ سپتامبر ۲۰۲۰، فعالیت انفرادی را آغاز کرد. زندگی شخصی. وونهو در نوامبر ۲۰۲۲ اعلام کرد که در ۵ دسامبر برای خدمت سربازی ثبت نام خواهد کرد و پس از تکمیل
برای خدمت سربازی ثبت نام خواهد کرد و پس از تکمیل دوره آموزشی سربازی، او به عنوان کارمند خدمات اجتماعی خدمت خواهد کرد.
رپر آمریکایی امینم ۵۷ تک آهنگ به عنوان هنرمند اصلی و ۹ تک آهنگ تبلیغاتی منتشر کرده‌است. او همچنین در ۲۲ تک آهنگ به عنوان هنرمند مهمان حضور داشته‌است، در حالی که با بیش از ۱۰۰ آهنگ اضافی وارد جدول شده‌است. اولین تک آهنگ امینم، " Just Don't Give a Fuck " در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و در "Slim Shady EP"، و همچنین در دومین آلبوم استودیویی او، "The Slim Shady LP"، که نسخه‌ای از آهنگ را دوباره کار کرد، قرار گرفت. اولین آهنگ امینم که وارد بیلبورد هات ۱۰۰ شد، My Name Is که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد و موفق‌ترین تک آهنگ The Slim
در سال ۱۹۹۹ منتشر شد و موفق‌ترین تک آهنگ The Slim Shady LP شد. آن و «وجدان گناهکار» هر دو به ۵ رتبه برتر در بریتانیا رسیدند. تک آهنگ اصلی سومین آلبوم استودیویی امینم، "The Marshall Mathers LP"، ترانه The Real Slim Shady بود که اولین ورودی او در بین ده آهنگ برتر بیلبورد هات ۱۰۰ شد. سومین تک آهنگ از آلبوم، " Stan "، با آواز خواننده بریتانیایی دیدو، نمونه برداری از آهنگ " متشکرم " او. "Stan" موفق‌ترین تک آهنگ آلبوم در خارج از ایالات متحده بود، در حالی که نتوانست به ۵۰ آهنگ برتر در کشور امینم برسد. در سال