payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کاربردهای آینده در زمینه هایی مانند طراحی دارو یا پپتیدومیتیک جلوگیری می کند. در حال حاضر اکثر سیکلوکتین ها برای تشکیل مخلوط های منطقه ایزومر واکنش نشان می دهند. [m] تجزیه و تحلیل محاسباتی نشان داده است که در حالی که جهت گزینی فاز گاز به نفع 1.5 افزودن به 1.4 افزودن تا 2.9 کیلوکالری در مول در انرژی فعال‌سازی محاسبه می‌شود، اصلاحات حل‌پذیری منجر به موانع انرژی یکسان برای هر دو ایزومر منطقه می‌شود. در حالی که ایزومر 1،4 در سیکلودافزودن DIFO به دلیل گشتاور دوقطبی بزرگتر آن ناخوشایند است، حلال‌پذیری آن را
دوقطبی بزرگتر آن ناخوشایند است، حلال‌پذیری آن را قوی‌تر از ایزومر 1،5 تثبیت می‌کند و جهت گزینی را کاهش می‌دهد. سیکلوکتین‌های متقارن مانند BCN (bicyclo[6.1.0]nonyne) یک منطقه ایزومر منفرد را پس از cycloaddition تشکیل می‌دهند و ممکن است برای رفع این مشکل در آینده مفید باشند. برنامه های کاربردی گسترده ترین کاربرد شیمی کلیک بدون مس در تصویربرداری بیولوژیکی در سلول های زنده یا حیوانات با استفاده از یک مولکول زیستی با برچسب آزید و یک سیکلوکتین حاوی یک عامل تصویربرداری است. انواع فلورسنت کتو و اکسیم DIBO در واکنش
است. انواع فلورسنت کتو و اکسیم DIBO در واکنش های کلیک سوئیچ فلوئورو استفاده می شود که در آن فلورسانس سیکلوکتین توسط تری آزولی که در واکنش تشکیل می شود خاموش می شود. از سوی دیگر، سیکلوکتین‌های کومارین کونژوگه مانند coumBARAC به گونه‌ای توسعه یافته‌اند که آلکین فلورسانس را سرکوب می‌کند در حالی که تشکیل تری آزول بازده کوانتومی فلورسانس را ده برابر افزایش می‌دهد. کنترل مکانی و زمانی برچسب‌گذاری سوبسترا با استفاده از سیکلوکتین‌های فعال کننده نور مورد بررسی قرار گرفته است. این اجازه می دهد تا تعادل آلکین قبل از
گرفته است. این اجازه می دهد تا تعادل آلکین قبل از واکنش به منظور کاهش آرتیفکت در نتیجه گرادیان غلظت برقرار شود. سیکلوکتین های پوشانده قادر به واکنش با آزیدها در تاریکی نیستند، اما در اثر تابش نور به آلکین های واکنشی تبدیل می شوند. شیمی کلیک بدون مس برای استفاده در سنتز عوامل تصویربرداری PET که باید به سرعت با خلوص و بازده بالا ساخته شوند تا قبل از استفاده از ترکیبات به حداقل رساندن فروپاشی ایزوتوپی مورد بررسی قرار گیرد. هم ثابت های سرعت بالا و بیواورتوگونالیتی SPAAC در شیمی PET قابل قبول هستند.
آلدو میلی (۴ دسامبر ۱۸۷۹–۱۶ فوریه ۱۹۵۰) مورخ علوم و از پیشگامان حقوق همجنسگرایان بود. سنین جوانی و تحصیل. میلی در سال ۱۸۷۹ در لیورنو، ایتالیا در یک خانواده ثروتمند یهودی متولد شد، در چیانسیانو در توسکانی، که خانواده‌اش در سال ۱۸۸۰ به آنجا نقل مکان کردند، بزرگ شد. در سال ۱۹۰۴ مدرک شیمی گرفت و به دنبال آن شش ماه در دانشگاه لایپزیگ تحصیل کرد و در سخنرانی‌های شیمیدان ویلهلم استوالد شرکت کرد. حرفه شیمی او ادامه یافت و در سال ۱۹۰۸ به دانشگاه ساپینزا رم رفت تا با امانوئل پاترنو کار کند. او متعاقباً مدرس شیمی در آن
پاترنو کار کند. او متعاقباً مدرس شیمی در آن دانشگاه شد. سوسیالیسم. میلی یکی از اعضای حزب سوسیالیست بود که منجر به انتخاب وی به عنوان عضو شورای شهر در چیانچیانو در سال ۱۹۰۱ شد. او در سال ۱۹۰۳ آنجا را ترک کرد. میلی در زندگی‌نامه خود ادعا کرد که جنبش سوسیالیست را به دلیل عدم صداقت و آرمان‌گرایی در جنبش ترک کرده‌است. با این حال، سوابق پلیس نشان می‌دهد که همجنس‌گرایی میلی، که از آن به عنوان «بی‌اخلاقی آشکار» یاد می‌شود، در منطقه به خوبی شناخته شده بود، که به شدت مانع از فعالیت سیاسی او می‌شد. پلیس مخفی در سال
مانع از فعالیت سیاسی او می‌شد. پلیس مخفی در سال ۱۹۲۹، تنها چند ماه پس از نقل مکان او به فرانسه، به آپارتمان او در رم یورش برد. دوست میلی، جینو چیاپینی، یک تایپوگراف، و دوستش آنجلو پیسانی در آن زمان در آنجا زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۳۰، سوابق پلیس او را به عنوان یک «سوسیالیست خطرناک» معرفی می‌کرد. تاریخ علم. میلی یکی از پایه‌گذاران رشته تاریخ علم به‌شمار می‌رود. زمانی آغاز شد که یک مدرس شیمی در رم بود و بر اساس علاقه به تحصیل در آلمان برانگیخته شد. در سال ۱۹۱۲، او ستونی را در مجله Rivista di filosofia برای
او ستونی را در مجله Rivista di filosofia برای تاریخ علم تأسیس کرد و به‌طور خلاصه آن را حفظ کرد. او کتابشناسی ایتالیایی را برای مجله جدید آن زمان Isis ویرایش کرد و در سال ۱۹۱۶ جزوه ای منتشر کرد که در آن خواستار ایجاد کرسی تاریخ علم در دانشگاه‌های ایتالیا شد. او همچنین چندین کتاب دربارهٔ موضوعات تاریخ علم نوشت و مجموعه‌ای از متون کلاسیک در علم و فلسفه را برای لاترزا، ناشر ایتالیایی، ویرایش کرد. او بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۸ در دانشگاه رم و در سال ۱۹۲۶ در دانشگاه پروجا به تدریس تاریخ علم پرداخت. او در سال ۱۹۲۵
پروجا به تدریس تاریخ علم پرداخت. او در سال ۱۹۲۵ به عضویت Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina انتخاب شد. او در سال ۱۹۱۹ مجله Archeion را تأسیس کرد (که بعداً به "Archives internationales d'histoire des Sciences" تغییر نام داد و هنوز منتشر می‌شود) که تا سه سال قبل از مرگش به ویرایش آن ادامه داد. بسیاری از سازمان‌ها، از جمله یونسکو، بودجه‌ای برای مجله فراهم کردند که او نیز از منابع مالی خود کمک مالی می‌کرد. در سال ۱۹۲۸ به پاریس نقل مکان کرد. در آنجا، میلی یکی از تأسیسات و به عنوان دبیر دائمی کمیته
میلی یکی از تأسیسات و به عنوان دبیر دائمی کمیته بین‌المللی تاریخ علوم (کمیته بین‌المللی تاریخ علم) بود که در اولین کنگره بین‌المللی تاریخ علم به آکادمی بین‌المللی تاریخ علم تغییر نام داد. Science، در پاریس در مه ۱۹۲۹ برگزار شد. در آن جلسه، Archeion مجله رسمی آکادمی شد. در همان سال، میلی برای ایجاد و مدیریت واحدی برای تاریخ علم در مرکز بین‌المللی سنتز که در سال ۱۹۲۵ توسط هانری بر ایجاد شده بود، دعوت شد. این واحد به‌طور رسمی در ۲۲ ژانویه ۱۹۳۰ افتتاح شد. او در آنجا کار کرد و تا سال ۱۹۳۹ با هلن متزگر همکاری
در آنجا کار کرد و تا سال ۱۹۳۹ با هلن متزگر همکاری کرد، زمانی که به آرژانتین نقل مکان کرد. او هنگام ورود به آرژانتین بسیار بیمار بود و چندین ماه را در بیمارستان گذراند. او از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ در دانشگاه ملی دل لیتورال در سانتافه کار کرد و در آنجا مؤسسه ای برای تاریخ و فلسفه علم تأسیس کرد و به ویرایش Archeion ادامه داد. پس از کودتای ۱۹۴۳ آرژانتین و مداخله دولت جدید در دانشگاه، قرارداد کاری او لغو شد و او به فلوریدا، نزدیک بوئنوس آیرس بازنشسته شد. او با وضعیت نامناسب سلامتی و بدون حمایت مالی دانشگاه، سردبیری
نامناسب سلامتی و بدون حمایت مالی دانشگاه، سردبیری Archeion را که متعاقباً با عنوان Archives internationales d'histoire des Sciences راه اندازی شد، متوقف شد. او شروع به نوشتن Panorama general de historia de laciencia کرد، بررسی تاریخ علم، که قرار بود مجموعه ای هشت جلدی باشد. او دو جلد اول را تکمیل و منتشر کرد و تا زمان مرگش برهان سوم، چهارم و پنجم را داشت. درک جنسیت. در سال ۱۹۲۱، میلی «Società italiana per lo studio delle questioni sessuali» (جامعه ایتالیایی برای مطالعه مسائل جنسی) را تأسیس کرد، سازمانی
برای مطالعه مسائل جنسی) را تأسیس کرد، سازمانی برای بحث در مورد مسائل جنسی و جنسیت. او همچنین مجله Rassegna di Studi Sessuali (بررسی مطالعات جنسی) را تأسیس کرد. این مجله طیف وسیعی از موضوعات را در مورد جنسیت و تمایلات جنسی منتشر کرد، به ویژه از جمله آثار مگنوس هیرشفلد. هیرشفیلد و میلی هر دو عضو کمیته سازماندهی اولین کنگره جنسیت‌شناسی در برلین بودند که در اوایل همان سال در سال ۱۹۲۱ برگزار شد. این فعالیت‌ها بخشی از استراتژی او برای تشویق بحث عمومی در مورد مسائل جنسی با دیدگاه تغییر سیاست‌های دولت در مورد
مسائل جنسی با دیدگاه تغییر سیاست‌های دولت در مورد مسائل جنسی بود. او همجنس‌گرایی را یک واقعیت کاملاً طبیعی می‌دانست، نه چیزی برای درمان که باید با درجه بالایی از عینیت تجزیه و تحلیل شود، که بنادوسی به آن اشاره می‌کند «تازه ای مطلق» بود. آثار. میلی به‌طور گسترده در مجلات گسترده‌ای منتشر کرد و چندین کتاب نوشت. انتشارات منتخب عبارتند از: آلدو میلی، جی. بارجلینی، تأثیری که نمک در غلظت‌های مختلف بر سرعت تغییر رنگ محلول‌های آبی مواد آلی تحت تأثیر نور اعمال می‌کند، رم، ۱۹۰۶ آلدو میلی، علم یونانی: پیش ارسطویی‌ها.
رم، ۱۹۰۶ آلدو میلی، علم یونانی: پیش ارسطویی‌ها. I (مکتب ایونی. مکتب فیثاغورث. مکتب الین، هراکیتوس)، Libreria della Voce، فلورانس، ۱۹۱۵. آلدو میلی، تاریخ علم در ایتالیا، فلورانس، ۱۹۱۶، رم، ۱۹۲۶، آلدو میلی، برای کرسی در تاریخ علم فلورانس، ۱۹۱۶ Aldo Mieli, Il libro dell'amore Florence, 1916. ماریا لوئیزا ریگینی بونلی آن را به عنوان اثری توصیف کرد که او «وصیت معنوی خود را در نظر گرفت». Aldo Mieli, Lavoisier, A. F. Formiggini، جنوا ۱۹۱۶، چاپ دوم رم ۱۹۲۶. آلدو میلی، آثار و نوشته‌های آلدو میلی (۱۹۰۶–۱۹۱۶)،
میلی، آثار و نوشته‌های آلدو میلی (۱۹۰۶–۱۹۱۶)، Libreria della Voce، فلورانس، ۱۹۱۷. آلدو میلی، کتابچه راهنمای تاریخ علم: Antichità storia, antologia, bibliografia، رم، ۱۹۲۵، به زبان فرانسوی با عنوان Histoire des Sciences منتشر شده‌است. عتیقه، پاریس، ۱۹۳۵ آلدو میلی، تاریخ علم در ایتالیا: پیش‌درآمد دوره ای در تاریخ علم، Casa Edit. تایپ کنید لئوناردو داوینچی، رم ۱۹۲۶. آلدو میلی، آسیب‌شناسی جنسی، در: بررسی مطالعات جنسی، اول ۱۹۲۱، ص. ۸۱–۹۴. Erotes: (دوست دارد): لوسیو یا الاغ (ترجمه لوئیجی ستمبرینی، پیشگفتار و
لوسیو یا الاغ (ترجمه لوئیجی ستمبرینی، پیشگفتار و یادداشت‌های A. Mieli Casa Edit. Tip. Leonardo da Vinci, Rome, 1925. آلدو میلی، عشق همجنسگرا، تینتو، رم s.d. (حدود ۱۹۲۵). آلدو میلی، برای مبارزه با بزهکاری مرتبط با تظاهرات جنسی، در: «مروری بر مطالعات جنسی»، VI 1926، صص. ۲۵۶–۲۶۱. آلدو میلی، الساندرو ولتا، فرمیجینی، رم ۱۹۲۷. آلدو میلی، روبرتو آساجولی، نیکولا پنده، سه درس در جنسیت‌شناسی، تینتو، رم ۱۹۳۱. Aldo Mieli, La Science arabe et son role dans l'evolution scientifique در سراسر جهان، همکار Aldo Mieli.
scientifique در سراسر جهان، همکار Aldo Mieli. اضافات Avec quelques de Henri-Paul-Joseph Renaud, Max Meyerhof, Julius Ruska, E. J. Brill, Leiden, 1938. Aldo Mieli, El desarollo histórico de la historia de laciencia y la función actual de los iusstitutos de history de laciencia، سانتافه، ۱۹۳۹. آلدو میلی، خلاصه یک دوره تاریخ علم در صد و بیست شماره، سانتافه، ۱۹۴۳. Aldo Mieli, Digressions autobiographiques, sous forme de preface à un panorama général d'Histoire des Sciences, in: "Archives internationales
des Sciences, in: "Archives internationales d'histoire des Sciences", XXVII 1948, pp. 494–505.
پیتر آرنت (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، گوینده اخبار، و خبرنگار آمریکایی است. وی در نیوزیلند به دنیا آمد. آرنت به خاطر پوشش خبری‌اش از جنگ ویتنام و جنگ خلیج فارس مشهور شد. او در سال ۱۹۶۶ جایزه پولیتزر را در ارائه گزارش‌جهانی برای فعالیت‌هایش در ویتنام از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ دریافت کرد، وی بیشتر خبرنگار آسوشیتد پرس بود. آرنت همچنین برای مجله نشنال جئوگرافیک، و بعدها برای شبکه‌های تلویزیونی مختلف، به ویژه نزدیک به دو دهه در سی.ان. ان کار کرد. آرنت خاطرات خود را با عنوان زنده از میدان نبرد: از ویتنام تا بغداد، ۳۵ سال
زنده از میدان نبرد: از ویتنام تا بغداد، ۳۵ سال در مناطق جنگی جهان (۱۹۹۴) منتشر کرد. در مارس ۱۹۹۷، آرنت با اسامه بن لادن، رهبر القاعده مصاحبه کرد. یک مدرسه روزنامه‌نگاری در مؤسسه فناوری جنوبی در نیوزیلند به نام آرنت نامگذاری شده‌است. دوران جوانی. آرنت در سال ۱۹۳۴ در ریورتون، در منطقه جنوب نیوزیلند متولد شد. اولین کار او به عنوان روزنامه‌نگار با ساوت لند تایمز بود. ویتنام. آرنت در سال‌های اولیه که روزنامه‌نگاری را آغاز کرد در جنوب شرق آسیا، عمدتاً در بانکوک کار می‌کرد. در سال ۱۹۶۰ او شروع به انتشار یک
کار می‌کرد. در سال ۱۹۶۰ او شروع به انتشار یک روزنامه کوچک انگلیسی زبان در لائوس کرد. سرانجام پس از شکست فرانسوی‌ها در دین بین فو که توسط کمونیست‌های ویتنام شمالی صورت گرفت و آن را رها کرده بودند، به ویتنام راه پیدا کرد. در سال‌هایی که ایالات متحده شروع به درگیر شدن در درگیری‌های داخلی و تز چمله جنگ ویتنام شد، آرنت به عنوان خبرنگار آسوشیتدپرس، مستقر در سایگون در جنوب گردید. در ۷ ژوئیه ۱۹۶۳، در جریانی که به درگیری دو هفت روزه معروف شد، در یک درگیری فیزیکی گسترده بین گروهی از روزنامه نگاران غربی و پلیس مخفی
بین گروهی از روزنامه نگاران غربی و پلیس مخفی ویتنام جنوبی مجروح شد. خبرنگاران سعی داشتند اعتراضات بوداییان علیه دولت ویتنام جنوبی را پوشش دهند. مقاله‌های او، مانند «ستون مرگ تدارکات ۲۱» دربارهٔ رویدادی در عملیات استارلایت در اوت ۱۹۶۵، خشم دولت آمریکا را برانگیخت، زیرا تعداد نیروها را در منطقه افزایش می‌داد. آرنت در نوامبر ۱۹۶۷ در ده‌ها مأموریت، از جمله نبرد تپه ۸۷۵، سربازان را همراهی کرد. یک یگان آمریکایی برای نجات واحد دیگری که در قلمرو متخاصم سرگردان شده بود، اعزام شد و امدادگران در جریان عملیات تقریباً
بود، اعزام شد و امدادگران در جریان عملیات تقریباً کشته شدند. در سپتامبر ۱۹۷۲، آرنت به گروهی از فعالان صلح ایالات متحده، از جمله ویلیام اسلون کافین و دیوید دلینگر، در سفری به هانوی، ویتنام شمالی، پیوست تا سه اسیر جنگی آمریکایی را برای بازگشت به ایالات متحده بپذیرد. ۲۷۴–۸. آرنت هنگام گزارش داستان‌های سربازان عادی و غیرنظامیان به شیوه‌ای بی‌پرده می‌نوشت. نوشته آرنت اغلب توسط سخنگویان دولت به عنوان ویرایش‌های منفی مورد انتقاد قرار می‌گرفت و می‌خواستند گزارش جنگ را مثبت نگه دارند. ژنرال ویلیام وستمورلند،
جنگ را مثبت نگه دارند. ژنرال ویلیام وستمورلند، رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون و دیگر صاحب‌منصبان قدرت به آسوشیتدپرس برای خلاص شدن از شر یا انتقال آرنت از منطقه فشار آوردند. ۲۵۹–۶۰ تهاجم شوروی به افغانستان. هنگام تهاجم اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان، آرنت برای مجله پارادی کار می‌کرد. او با شخصی به نام هیلی به‌طور غیرقانونی از پاکستان وارد افغانستان شد. هر دو نفر لباس‌های سنتی بومی پوشیده بودند و توسط راهنمایان مجاهد همراهی شدند. آنها به یک مخفیگاه جلال‌آباد متشکل از حدود پنجاه شورشی وارد شدند. این سفر زمانی
از حدود پنجاه شورشی وارد شدند. این سفر زمانی به پایان رسید که هیلی به رودخانه کنر سقوط کرد و دوربین‌های این زوج خراب شد. بعدها، آرنت این داستان را برای روزنامه‌نگار ارتیوم بوروفیک، که جنگ شوروی را پوشش می‌داد، بازگو کرد. جنگ خلیج فارس. از سال ۱۹۸۱، آرنت به مدت ۱۸ سال برای سی.ان. ان کار کرد و در سال ۱۹۹۹ ماموریتش به پایان رسید. در طول جنگ خلیج فارس، او به عنوان تنها گزارشگری که به‌طور مستقیم از بغداد پوشش زنده داشت، به ویژه در ۱۶ ساعت اول، به یک نامی آشنا در سراسر جهان تبدیل شد. گزارش‌های دراماتیک او اغلب
سراسر جهان تبدیل شد. گزارش‌های دراماتیک او اغلب با صدای آژیرهای حمله هوایی و انفجار بمب‌های آمریکایی در پس زمینه همراه بود. آرنت به همراه دو خبرنگار دیگر سی.ان. ان، برنارد شاو و جان هالیمن، پوشش مستمری را از بغداد برای ۱۶ ساعت اولیه جنگ (۱۷ ژانویه ۱۹۹۱) ارائه کرد. اگرچه در آن زمان ۴۰ روزنامه‌نگار خارجی در هتل الرشید بغداد حضور داشتند، اما تنها سی ان ان دارای ابزار - یک خط تلفن خصوصی متصل به همسایه امان، اردن - برای برقراری ارتباط با جهان خارج بود. سی.ان. ان تماس طولانی آرنت را به مدت چند ساعت به صورت زنده
تماس طولانی آرنت را به مدت چند ساعت به صورت زنده و با تصویری از آرنت به صورت ویدئو پخش کرد. به زودی روزنامه نگاران دیگر عراق را ترک کردند، از جمله دو همکار سی.ان. ان او آرنت را به عنوان تنها گزارشگر صحنه باقی گذاردند. گزارش‌های وی از خسارات غیرنظامی ناشی از بمباران مورد استقبال دولت‌های ائتلاف جنگ قرار نگرفت. سخنگویان این سازمان در بیانیه‌های عمومی خود بر عباراتی مانند «بمب‌های هوشمند» و «دقت اهداف» تأکید کرده‌اند تا تلفات غیرنظامی را به حداقل برسانند. منابع کاخ سفید بعداً به آرنت حمله کردند و گفتند که از
کاخ سفید بعداً به آرنت حمله کردند و گفتند که از او به عنوان ابزاری برای اطلاعات نادرست عراقی استفاده می‌شود. دو هفته پس از جنگ، آرنت توانست یک مصاحبه اختصاصی و بدون سانسور با صدام حسین به دست آورد. با توجه به گزارش آرنت از «طرف دیگر»، برای یک دوره پنج هفته‌ای، جنگ خلیج برای اولین بار به‌طور زنده از تلویزیون پخش شد. تقریباً در نیمه راه جنگ، نمایندگان سیا به سراغ آرنت رفتند. آنها بر این باور بودند که ارتش عراق یک شبکه ارتباطی سطح بالا را از زیرزمین هتل الرشید، جایی که آرنت و دیگر کارکنان سی.ان. ان در آن
جایی که آرنت و دیگر کارکنان سی.ان. ان در آن اقامت داشتند، اداره می‌کند. سیا می‌خواست او را بیرون کند تا نیروی هوایی بتواند هتل را بمباران کند، اما آرنت نپذیرفت. او گفت که از هتل بازدید کرده و وجود چنین امکاناتی را انکار کرد. آرنت در چیزی که به عنوان یکی از اعزام‌های نمادین او در ۷ فوریه ۱۹۶۸ منتشر شد، در مورد نبرد بن‌تره نوشت: یک سرگرد آمریکایی امروز گفت: "برای نجات شهر لازم بود که شهر را ویران کنیم." تصمیم فرماندهان متفقین برای بمباران و گلوله‌باران شهر بدون توجه به تلفات غیرنظامیان برای نابودی ویت
شهر بدون توجه به تلفات غیرنظامیان برای نابودی ویت کنگ‌ها." این نقل قول به تدریج در نشریات بعدی تغییر کرد و در نهایت به این جمله آشناتر شد، "ما مجبور شدیم روستا را نابود کنیم تا آن را نجات دهیم." صحت نقل قول اصلی و منبع آن اغلب زیر سؤال رفته‌است. آرنت هرگز منبع خود را فاش نکرد، به جز اینکه گفت این یکی از چهار افسری بود که در آن روز با او مصاحبه کرد. سرگرد ارتش ایالات متحده فیل کانل، افسر ارشد حاضر در بن‌تره، پیشنهاد کرد که این نقل قول ممکن است تحریف چیزی باشد که او به آرنت گفته‌است. نیو ریپابلیک در آن زمان
که او به آرنت گفته‌است. نیو ریپابلیک در آن زمان این نقل قول را به سرگرد نیروی هوایی آمریکا چستر ال. براون نسبت داد. آرنت در کتاب والتر کرونکیت در سال ۱۹۷۱ با عنوان «چشم بر جهان» تأکید کرد که این نقل قول چیزی است که «یکی از سرگردهای آمریکایی در لحظه مکاشفه به من گفت». آرنت یکی از آخرین خبرنگاران غربی بود که پس از سقوط و دستگیری سایگون توسط ارتش خلق ویتنام در سایگون باقی ماند. سربازان اشغالگر به او نشان دادند که چگونه وارد شهر شده‌اند. ۳۰۵ آرنت مستند مینی سریال ۲۶ قسمتی ویتنام: جنگ ده هزار روزه (۱۹۸۰) را
سریال ۲۶ قسمتی ویتنام: جنگ ده هزار روزه (۱۹۸۰) را نوشت که توسط شرکت پخش کانادایی (CBC) تهیه شده‌است. مصاحبه با اسامه بن لادن. در مارس ۱۹۹۷، پس از اعلام جنگ بن لادن علیه ایالات متحده، آرنت از CNN با اسامه بن لادن، رهبر القاعده، مصاحبه کرد. بن لادن در پاسخ به سؤال آرنت که «برنامه‌های آینده شما چیست؟» گفت: «به خواست خدا آنها را خواهید دید و در مورد آنها در رسانه‌ها خواهید شنید.» عملیات تندباد. در سال ۱۹۹۸، آرنت گزارشی از سرمایه‌گذاری مشترک (بین سی ان ان و مجله تایم) به نام نیوز استند را تهیه کرد که «عملیات
تایم) به نام نیوز استند را تهیه کرد که «عملیات تندباد» در سال ۱۹۷۰ در لائوس را پوشش می‌داد. این گزارش با عنوان دره مرگ مدعی شد که در ۱۹۷۰، ارتش ایالات متحده از گاز اعصاب سارین که یک گاز اعصاب است علیه گروهی از سربازان فراری آمریکایی در لائوس استفاده کرده‌است. مردانی که گفته می‌شود این حمله را انجام داده‌اند، یک تیم نخبه کلاه سبز بودند. این گزارش به صراحت توسط تام جانسون و ریک کاپلان روسای CNN تأیید شد. در پاسخ، پنتاگون گزارش دیگری را در تضاد با گزارش CNN ارائه کرد. CNN متعاقباً تحقیقات خود را انجام داد.
ارائه کرد. CNN متعاقباً تحقیقات خود را انجام داد. نتیجه‌گیری شد که کار «خبرنگاری در دره مرگ ناقص بود» و داستان را پس گرفت. این در حالی بود که تمام ۱۲ مرد تیم الف-کلاه سبز آمریکا در عملیات تندباد مجروح شدند، اما هیچ گاز سارینی درگیر نشد. به دلیل تعدادی از تکذیب‌ها مبنی بر اینکه گزارش CNN ناقص است، سه یا چند نفر از افراد مسئول، اخراج یا مجبور به استعفا شدند. آرنت مورد توبیخ قرار گرفت و در آوریل ۱۹۹۹ شبکه را ظاهراً به دلیل «ریزش طولانی» از تندباد ترک کرد. حمله به عراق ۲۰۰۳. آرنت در سال ۲۰۰۳ در ان‌بی‌سی و
حمله به عراق ۲۰۰۳. آرنت در سال ۲۰۰۳ در ان‌بی‌سی و نشنال جئوگرافیک به عراق رفت تا تهاجم ایالات متحده را پوشش دهد. پس از یک جلسه مطبوعاتی در آنجا، او در ۳۱ مارس ۲۰۰۳ با تلویزیون دولتی عراق مصاحبه کرد. او در آن گفت: codice_1 او پیشتر در این مصاحبه گفته بود: codice_2 - پیتر آرنت هنگامی‌که سخنان آرنت جرقه‌ای در آمریکا برانگیخت، NBC در ابتدا از او دفاع کرد و گفت که او این مصاحبه را با یک حسن نیت حرفه‌ای انجام داده‌است و اظهاراتش «ماهیت تحلیلی» داشته‌است. یک روز بعد، ان‌بی‌سی، ام‌اس‌ان‌بی‌سی و نشنال جئوگرافیک
بعد، ان‌بی‌سی، ام‌اس‌ان‌بی‌سی و نشنال جئوگرافیک همگی روابط خود را با آرنت قطع کردند. ان‌بی‌سی در واکنش به اظهارات آرنت در تلویزیون عراق اعلام کرد: codice_3 آرنت پاسخ داد: codice_4 - پیتر آرنت codice_5
پدرو مارتینز (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۰) بازیکن پیشین و سرمربی کنونی فوتبال اهل پرتغال است. او هم‌اکنون هدایت باشگاه ورزشی الغرافه را برعهده دارد. افتخارات. مربیگری. المپیاکوس
معمولا بخش زیادی از سنگ معدن متشکل از موادی است که در حفاری مدنظر نیست. در نتیجه غلظت ماده‌ی معدنی مورد نیاز باید افزایش یابد تا حفاری معدن اقتصادی باشد. در غیر این صورت جابه‌جایی سنگ معدن و فرآوری آنها هزینه سنگینی خواهد داشت و بسیار دشوار خواهد بود. فرایند تغلیظ با روش‌های گوناگونی انجام می‌شود که هر کدام از این روش‌ها برای سنگ معدن خاصی قابل انجام است. گاهی نیاز است چند روش تغلیظ پشت سر هم انجام شوند. در صنعت معدن یا متالورژی استخراجی، تغلیظ به هر فرآیندی گفته می‌شود که ارزش اقتصادی سنگ معدن را با حذف
گفته می‌شود که ارزش اقتصادی سنگ معدن را با حذف مواد معدنی باطله بهبود می‌بخشد. قبل از شروع فرایند تغلیط، سنگ معدن باید خرد شود. این عملیات با دستگاه‌های سنگ‌شکن فکی یا سنگ‌شکن مخروطی انجام می‌شود. بعد از خرد شدن، ابعاد سنگ‌ها می‌تواند از 15 میلی‌متر تا کمتر از 0.1 میلی‌متر در شرایط خاص باشد. روش‌های تغلیظ. جداسازی با استفاده از سیال سنگین. جداسازی با استفاده از سیال سنگین (DMS) یک فناوری جداسازی مبتنی بر چگالی و وزن مخصوص است. از این روش برای تغلیظ زغال سنگ، آهن و سایر سنگ‌ معدن‌ها استفاده می‌شود. این روش
آهن و سایر سنگ‌ معدن‌ها استفاده می‌شود. این روش ساده‌ترین روش در بین تمام فرآیندهای گرانشی است و یک روش آزمایشگاهی استاندارد برای جداسازی مواد معدنی با وزن مخصوص مختلف است. با توجه به سنگ معدن بهره‌برداری شده، سیالی با چگالی مناسب استفاده می‌شود تا مواد سبک‌تر روی سیال شناور شوند و مواد چگال‌تر به زیر سیال بروند. سیالات مورد استفاده می‌توانند وزن مخصوصی از 0.8 تا 4 داشته یاشند. معمولا از سیال با وزن مخصوص کم برای نمونه‌های زغال سنگ استفاده می‌شود، در حالی که بیشتر نمونه‌های معدنی در سیالات با وزن مخصوص
که بیشتر نمونه‌های معدنی در سیالات با وزن مخصوص 2.50 تا 4.0 جدا می‌شوند. از آنجایی که بیشتر سیالات مورد استفاده در آزمایشگاه گران یا سمی هستند، سیال مورد استفاده در جداسازی صنعتی، یک سوسپانسیون از برخی جامدات سنگین به صورت پودر در آب است که مانند یک سیال سنگین رفتار می‌کند. دو پودر رایج مورد استفاده فروسیلیس (FeSi) و مگنتیت (Fe3O4) هستند که در طول فرآیند جداسازی در آب معلق می‌مانند. چگالی سیال را می‌توان با تغییر نسبت آب و پودر در مخلوط تغییر داد. دلیل استفاده از فروسیلیس و مگنتیت به دلیل خواص مغناطیسی
از فروسیلیس و مگنتیت به دلیل خواص مغناطیسی آنهاست که استفاده مجدد آن‌ها را آسان می‌کند. این فرآیند مزایایی نسبت به سایر فرآیندهای گرانشی دارد. این روش حتی در صورت وجود درصدهای بالای مواد با چگالی نزدیک به هم کارایی خوبی دارد. علاوه بر این چگالی جداسازی را می‌توان به دقت کنترل کرد و چگالی سیال جداکننده را می‌توان به دلخواه و نسبتاً سریع تغییر داد تا نیازهای مختلف را برآورده کند. با این حال، این فرآیند عمدتاً به دلیل تجهیزات جانبی مورد نیاز برای تمیز کردن سیال نسبتاً گران است. شناورسازی کف. شناورسازی کف
سیال نسبتاً گران است. شناورسازی کف. شناورسازی کف فرآیندی برای جداسازی مواد آبگریز از آب‌دوست است. فرآیند فلوتاسیون برای جداسازی طیف وسیعی از سولفیدها، کربنات‌ها ، اکسیدها، فسفات‌ها و زغال سنگ قبل از پالایش بیشتر استفاده می شود. در این روش دوغابی از ذرات خرد شده سنگ معدن و آب در محفظه‌‌ای ریخته می‌شوند. نسبت سنگ معدن به آب معمولا یک به سه است. در محفظه پره‌ای قرار می‌دهند که با چرخش پره‌ حباب‌های گازی ایجاد می‌شود. همچنین این پره باعث می‌شود تا ذرات جامد کانی خرد شده معلق بمانند و مخلوط را هم می‌زند. از
کانی خرد شده معلق بمانند و مخلوط را هم می‌زند. از طریق مکش ایجاد شده توسط پره هوا از طریق لوله‌ای به درون محفظه کشیده می‌شود. موادی نیز برای تنظیم نیروی سطحی بین ذرات ، تنظیم PH و کنترل میزان کف تولید شده به مخلوط اضافه می‌شوند. در طی فرایند شناورسازی مواد آب دوست همراه با آب خارج می‌شوند و مواد آب‌گریز با حباب‌ها روی سطح آمده و شناور می‌شوند و از این طریق قابل جداسازی هستند. به طور مثال وقتی از این روش برای جداسازی آهن از سنگ معدن استفاده می‌شود از آنجا که آهن آبگریز است روی سطح شناور می‌شود و با کف از
که آهن آبگریز است روی سطح شناور می‌شود و با کف از مخلوط جدا می‌شود. این روش برای تغلیظ سنگ معدن مس نیز کاربرد دارد. مشکل اصلی این روش نیاز آن به حجم زیادی آب است. جداسازی مغناطیسی. جداسازی مغناطیسی فرایند جداسازی اجزای مخلوط با استفاده از خاصیت آهنربایی است و مواد غیر مغناطیسی را از مواد مغناطیسی جدا می‌کند. این روش برای تعداد معدودی از مواد معدنی که فرومغناطیسی(حاوی مواد معدنی آهن، نیکل و کبالت) یا پارامغناطیسی هستند کاربرد دارد. بیشتر فلزات از جمله طلا، نقره و آلومینیوم غیر مغناطیسی هستند. روش‌های
طلا، نقره و آلومینیوم غیر مغناطیسی هستند. روش‌های گوناگونی برای جداسازی مغناطیسی وجود دارد در یکی از این روش‌ها سنگ معدن خرد شده را با آب مخلوط می‌کنند تا مخلوطی گل مانند ایجاد شود. این مخلوط از روی یک غلتک مغناطیسی دوار عبور می‌کند. ذرات حاوی آهن به رول‌ها می‌چسبند، سپس این ذزات را جدا کرده و خشک می‌کنند. گانگ جدا شده از طریق یک مسیر جداگانه خارج شده و دور ریخته می‌شود. این روش برای سنگ معدن مگنتیت (&lt;chem&gt;Fe3O4&lt;/chem&gt;) قابل استفاده است. جداکننده پرشی. دستگاه‌هایی هستند که ذرات سنگ معدن را بر
پرشی. دستگاه‌هایی هستند که ذرات سنگ معدن را بر اساس وزن مخصوص جدا می‌کنند. تنوع زیادی در طراحی این نوع جداکننده وجود دارد. با این حال، اصول اولیه آن ثابت است: ذرات روی یک بستر که معمولا یک صفحه سوراخ‌دار است وارد می شوند، از زیر این بستر پالس‌هایی از آب وارد شده و در نتیجه ذرات در داخل آب معلق می‌شوند. با از بین رفتن پالس، سطح آب به موقعیت ابتدایی خود برمی‌گردد و ذرات بار دیگر بر روی بستر می‌نشینند. از آنجایی که ذرات در حالی که در آب معلق هستند در معرض انرژی گرانشی قرار می‌گیرند، ذرات با وزن مخصوص بالاتر
گرانشی قرار می‌گیرند، ذرات با وزن مخصوص بالاتر سریعتر از ذرات با وزن مخصوص کمتر ته نشین می شوند و در نتیجه غلظت مواد با چگالی بالاتر، در پایین، روی بستر بیشتر می‌شود. ذرات در حال حاضر بر اساس چگالی متمرکز شده و می توان آنها را به طور جداگانه استخراج کرد. در استخراج بیشتر مواد معدنی سنگین، ماده متراکم‌تر، کانی مورد نظر خواهد بود و بقیه به صورت شناور (یا باطله) دور ریخته می‌شوند. ابعاد صفحه سوراخ‌دار بستر باید از درشت‌ترین ذراتی که می‌خواهیم جدا شود کمی بزرگ‌تر یاشد تا این ذرات به زیر بستر نیفتند. عملکرد یک
یاشد تا این ذرات به زیر بستر نیفتند. عملکرد یک جداکننده به عوامل مختلفی بستگی دارد مانند چگالی و سرعت جریان ورودی، نرخ پالس، جریان کنسانتره تحویلی و شکل و اندازه ذرات. اگر میزان آب ورودی بیش از حد زیاد باشد، رانش به سمت بالا بسیار شدید خواهد بود و ذرات به سمت بالا رانده می‌شوند و ذزات نمی‌توانند ته نشین شوند و اگر نرخ ورودی آب بسیار زیاد باشد، در این صورت حرکت رو به جلو بسیار سریع خواهد بود و دوباره ذرات ته نشین نمی‌شوند. همچنین برگشت آب و مکشی که ایجاد می‌شود هم در جداسازی صورت گرفته مهم است. جداکننده