payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گانش چاتورتی (ISO: )، همچنین به عنوان وینایاک چاتورتی () یا گانشوتساو () شناخته می‌شود، یک جشنواره هندو است که به خدای هندو، گانش ادای احترام می‌کند. این جشنواره با نصب "مورتی" گانشا (به عنوان نمایش جسمانی از یک خدا) به صورت خصوصی در خانه‌ها و به‌طور عمومی بر روی پاندال‌های موقت آغاز می‌شود. این مراسم شامل خواندن سرودهای ودایی و متون هندو، نماز و وراتا ("vrata") است. نذورات و "پراسادا" در هر روز از پاندال بین نمازگزاران این اجتماع توزیع می‌شود که شامل شیرینی‌هایی مانند "مدک" است که اعتقاد بر این است که مورد
مانند "مدک" است که اعتقاد بر این است که مورد علاقه گانشا است. این جشنواره در دهمین روز پس از شروع به پایان می‌رسد، به این صورت که مورتی در یک راهپیمایی عمومی همراه با موسیقی و سرودهای گروهی حمل می‌شود و سپس در آب اطراف محل اجتماع، مانند رودخانه یا دریا، جایی که "ویسارجانا" نامیده می‌شود، غوطه ور می‌شود. تنها در بمبئی، سالانه حدود ۱۵۰۰۰۰ مورتی غوطه ور می‌شوند. پس از آن مورتی که از جنس خاک رس است، در آب حل می‌شود و اعتقاد بر این است که گانشا به خانه آسمانی خود بازمی‌گردد. این جشنواره گانشا را به‌عنوان خدای
بازمی‌گردد. این جشنواره گانشا را به‌عنوان خدای آغازهای جدید و رفع موانع و همچنین خدای خرد و هوش جشن می‌گیرد و توسط هندوها در سراسر شبه قاره هند، به ویژه در ایالت‌هایی مانند ماهاراشترا، مادهیا پرادش، کارناتاکا، کرالا، اودیشا، تلانگانا، آندرا پرادش، تامیل نادو و گوا و همچنین نپال مشاهده می‌شود. گانش چاتورتی توسط مهاجران هندو نیز در جاهای دیگر مانند استرالیا، نیوزیلند، کانادا، سنگاپور، مالزی، ترینیداد و توباگو، گویان، سورینام، سایر بخش‌های کارائیب، فیجی، موریس، آفریقای جنوبی هم مشاهده می‌شود. در تقویم میلادی،
آفریقای جنوبی هم مشاهده می‌شود. در تقویم میلادی، گانش چاتورتی هر سال بین ۲۲ اوت تا ۲۰ سپتامبر می‌افتد. اگرچه منشأ گانش چاتورتی ناشناخته باقی مانده‌است، اما پس از برگزاری این جشن در سال ۱۸۹۳ توسط مبارز برجسته آزادی ضد استعماری، لوکامانیا بال گانگادار تیلاک در ماهاراشترا، به‌طور فزاینده ای بین مردم محبوب شد. این جشن وسیله ای برای تشکیل «هویت ملی‌گرای هندو» و شورش علیه حکومت بریتانیا بود. خواندن متون مقدس، ضیافت، مسابقات ورزشی و رزمی در اماکن عمومی برگزار می‌شود.
هوشمندی یا خِرَد (Intellect) به توانایی ذهنی انسان برای فهمیدن، فکر کردن، تحلیل کردن و داوری منطقی گفته می‌شود. این توانایی به ما کمک می‌کند تا مسائل را بررسی کنیم، مفاهیم پیچیده را درک کنیم، دانش کسب کنیم و تصمیم‌های درست بگیریم. عقل بخشی از ذهن انسان است که با ادراک و منطق سروکار دارد، نه با احساس یا غریزه. در فلسفه، به‌ویژه در سنت‌های یونانی و قرون وسطایی، عقل جایگاه مهمی دارد. فیلسوفانی مانند افلاطون و ارسطو، عقل را برتر از حس می‌دانستند و معتقد بودند که شناخت واقعی از راه عقل به‌دست می‌آید. در دوران
که شناخت واقعی از راه عقل به‌دست می‌آید. در دوران مدرن نیز عقل به‌عنوان پایهٔ علم، تفکر انتقادی و فهم نظریه‌ها مطرح شده‌است. گاهی عقل با هوش تفاوت دارد؛ هوش ممکن است شامل توانایی‌های دیگری مانند خلاقیت یا حافظه باشد، اما عقل بیشتر به درک منطقی و توان تحلیل مربوط می‌شود. در مطالعه ذهن انسان، هوشمندی یعنی توانایی ذهن انسان برای رسیدن به نتایج صحیح درباره چه چیز در واقعیت، درست است و چه چیز نادرست؛ و شامل بعضی قابلیت‌ها مانند استدلال، تصور، قضاوت و ارتباط‌دادن است. هوشمندی به عنوان یک شاخه از هوش، به
است. هوشمندی به عنوان یک شاخه از هوش، به کارکردهای منطقی و عقلانی ذهن انسان مربوط می‌شود و معمولاً محدود به حقایق و دانش است. هوشمندی علاوه بر کارکردهای منطق خطی و الگوهای منطق صوری، توابع غیرخطی منطق فازی و منطق دیالکتیکی (منطق جدلی؛ مرتبط با دیالکتیک) نیز پردازش می‌کند.
زائدة بن قدامه ثقفی پسر عموی مختار ثقفی بود. وی در دوران حکومت عبیدالله بن زیاد و بعد از او در دوران حکومت مختار ثقفی زندانبان زندان شهر کوفه بود که پس از کشته شدن مختار به‌دست مصعب ابن زبیر، به مروانیان پیوست.زائده در هنگام حمله حجاج بن یوسف ثفقی به کوفه، سر مصعب را از تنش جدا کرد. حکومت مختار ثقفی و سرانجام. زائده بن قدامه نامه‏ ی مختار ثقفی را از زندان ابن ‏زیاد در کوفه به شوهر خواهر او «عبدالله بن عمر» برد و او از یزید آزادی برادر زن خود را خواست که منجر به رهایی مختار از زندان شد. او در قیام مختار
منجر به رهایی مختار از زندان شد. او در قیام مختار (پسرعمویش) به دستور مختار بن مطیع حاکم زبیری را که در تعقیب او بود پناه داد و مساعدت کرد تا بتواند به سهولت از عراق به حجاز برود. وی در دوران حکومت مختار به حکم مختار رئیس زندان دارالخلافه کوفه بود. سرانجام و مرگ زائده بن قدامه پس از کشته شدن مختار ثقفی به دست مصعب ابن زبیر پس از مدتی به «عبدالملک بن مروان» پیوست و با «مصعب بن زبیر» به پیکار برخاست و او را به انتقام کشتن «مختار» در دیر «جاثلیق» از پا درآورد. سرانجام حجاج او را به فرماندهی هزار تن به پیکار
سرانجام حجاج او را به فرماندهی هزار تن به پیکار با «حرب بن شبیب خارجی» به رودبار گسیل داشت و آنجا پس از پیکاری سخت در حالی که یارانش بر گردش حلقه زده بودند، کشته شد.
در میان ژرمن‌ها ی اولیه، تالار می‌گساری () یا تالار جشن (feasting hall) ساختمانی بزرگ با یک اتاق بزرگ بود که برای دریافت مهمانان و به عنوان مرکز زندگی اجتماعی جامعه در نظر گرفته می‌شد. از قرن پنجم تا قرون وسطای آغازین چنین ساختمانی محل سکونت ارباب یا پادشاه و ملازمان او بود. این سازه‌ها همچنین مکان‌هایی بودند که اربابان می‌توانستند به‌طور رسمی از بازدیدکنندگان پذیرایی کنند و جایی که جامعه برای معاشرت گرد هم می‌آمدند و به اربابان اجازه می‌دادند بر فعالیت‌های اجتماعی رعایای خود نظارت کنند. ریشه‌شناسی. نام
اجتماعی رعایای خود نظارت کنند. ریشه‌شناسی. نام قدیمی چنین تالارهایی ممکن است "sal/salr" بوده باشد و بنابراین در نام مکان‌های قدیمی مانند «اوپسالا» وجود داشته باشد. معنای این کلمه در آلمانی "Saal"، هلندی "zaal"، فریزی "seal"، ایسلندی "salur" ، سوئدی، نروژی و دانمارکی "sal"، لیتوانیایی "salė"، فنلاندی "sali"، استونیایی "saal"، ایژوری "saali"، مجارستانی "szállás"، فرانسوی "salle"، ایتالیایی/لهستانی/زبان پرتغالی/اسپانیایی/صرب-کرواتی "sala" و روسی "зал" (zal) (همه به معنای "تالار" یا "اتاق بزرگ") حفظ شده‌است.
به معنای "تالار" یا "اتاق بزرگ") حفظ شده‌است. در زبان انگلیسی کهن، "sele" و "sæl" استفاده می‌شد. این کلمات از نظر ریشه‌شناسی با واژه‌های امروزی انگلیسی "salon" و "saloon" (هر دو شکل پسوندداری از 'sal') مرتبط هستند. اصطلاح "mead-hall" یک هم‌ریشه مستقیم با اصطلاح سانسکریت "madhushala" است که به میخانه اشاره دارد. باستان‌شناسی. از حدود سال ۵۰۰ میلادی تا مسیحی‌سازی اسکاندیناوی (تا سده سیزدهم)، این تالارهای بزرگ بخش‌های حیاتی مرکز سیاسی بودند. آنها بعداً با تالارهای ضیافت قرون وسطی) جایگزین شدند. نمونه‌هایی که
ضیافت قرون وسطی) جایگزین شدند. نمونه‌هایی که حفاری شده‌اند عبارتند از: زمینه پیدایش. تالار ضیافت یا می‌گساری از درازخانه‌های اروپایی ایجاد شد: انواع احتمالی مربوط به درازخانه‌های قرون وسطایی اروپا که برخی نمونه‌های آن به جای مانده‌اند عبارتند از: افسانه و تاریخ. حکایات متعددی از تالارهای بزرگ ضیافت ساخته شده برای جشن‌های مهم زمانی که از خانواده سلطنتی اسکاندیناوی دعوت می‌شد، وجود دارد. بر اساس افسانه ای که توسط اسنوری استورلوسون، در "هایمس‌کرینگلا" ثبت شده‌است، ورملاند اواخر قرن نهم، سردار آکی از هر دو
ورملاند اواخر قرن نهم، سردار آکی از هر دو پادشاه نروژی هارالد یکم و پادشاه سوئدی اریک ایموندسون دعوت کرد، اما پادشاه نروژی را به اقامت در [تالار ضیافت] مجلل و تازه‌ساخته‌اش دعوت نمود، زیرا او جوانترین پادشاه بود و دورنمای بهتری داشت. از سوی دیگر، پادشاه مسن‌تر سوئدی مجبور شد در تالار ضیافت قدیمی بماند. پادشاه سوئد آنقدر تحقیر شد که آکی را کشت. ساخت تالارهای جدید ضیافت می‌توانست تدارکی برای قتل‌های خائنانه شاهان نیز باشد. در بخش "یانگلی ساگا" "هایمس‌کرینگلا"، اسنوری روایت می‌کند که چگونه در قرن هشتم، پادشاه
اسنوری روایت می‌کند که چگونه در قرن هشتم، پادشاه افسانه‌ای سوئد اینگجالد یک تالار بزرگ ضیافت را صرفاً برای سوزاندن تمام پادشاهان کوچک تابع خود در اواخر شب هنگامی که آن‌ها خواب بودند، ساخت. طبق "حماسه اینگوار بزرگ‌مسافر"، همین حیله توسط پادشاه سوئد اریک ششم و حاکم نروژ هاکون سیگوردسون انجام شد، زمانی که آنها آکی، پادشاه زیر نظر شورشی سوئد، را در گاملا اوپسالا در اواخر قرن دهم به قتل رساندند. همچنین این احتمال وجود دارد که تالارهای بزرگ به عنوان مکان‌های حفاظتی عمل کرده باشند. حدس زده می‌شود که تحت حاکمیت
عمل کرده باشند. حدس زده می‌شود که تحت حاکمیت آلفرد بزرگ، جریمه‌های مربوط به حفاظت از اموال متعلق به پادشاه ممکن است شامل تالارهای ضیافت نیز شده باشد. این جریمه‌ها از جنگ در داخل ساختمان جلوگیری می‌کرد. اساطیر. حداقل از قرن دهم به بعد در اساطیر اسکاندیناوی، نمونه‌های متعددی از تالارهایی وجود دارد که مردگان ممکن است به آنجا برسند. معروف‌ترین نمونه والهالا است، تالاری که اودین نیمی از کشته شدگان در جنگ را در آن می‌پذیرد. فریا، در عوض، نیمه دیگر را در سسرومنیر دریافت می‌کند. در داستان. در داستان، تالارهای
دریافت می‌کند. در داستان. در داستان، تالارهای ضیافت یا می‌گساری معمولاً در آثاری ظاهر می‌شوند که در دوران قرون وسطی اتفاق می‌افتند.
روابط مالزی و ویتنام () دست کم به قرن پانزدهم بازمی‌گردد. مالزی در روز ۳۰ مارس ۱۹۷۳ پیوندهای دیپلماتیک را با ویتنام امروزی برقرار کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و طی دههٔ ۱۹۸۰ به خاطر جنگ ویتنام و کامبوج و هجوم پناهندگان قایق‌سوار ویتنامی به مالزی، این روابط رو به تیرگی گذاشت. در پی حل و فصل این معضل که منجر به بروز پیوندهای قوی تجاری و اقتصادی بین دو کشور گردید و تجارت بین دو کشور به شدت رشد کرد که با توسعه در حوزه‌هایی از قبیل فناوری اطلاعات، آموزش و دفاع همراه بود. هر دو کشور عضو آسه‌آن و سازمان همکاری‌های
بود. هر دو کشور عضو آسه‌آن و سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک هستند. سفارت ویتنام در کوالا لامپور می‌باشد و مالزی در هانوی دارای سفارت و در شهر هوشی‌مین (شهر) دفتر کنسولگری دارد.
قلعه فوکوشیما () یک قلعه ژاپنی بود که مرکز اداری دامنه فوکوشیما، یک حوزه فئودالی (هان (ژاپن)) از خاندان ایتاکورا، واقع در مرکز شهر فعلی فوکوشیما (شهر) در استان فوکوشیما، ژاپن بود.
روابط پاکستان و مالزی () به روابط دیپلماسی دو جانبه بین دو کشور مالزی و پاکستان اشاره دارد. پاکستان در کوالا لامپور دارای کمیسیون عالی (سفارت) است و کمیسیون عالی مالزی در اسلام‌آباد قرار دارد. هر دو کشور عضو اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع و سازمان همکاری اسلامی هستند.
هونجو شیگه‌ناگا ; – ) سامورایی در دوره آزوچی–مومویاما و دوره ادو اهل ژاپن بود. او در خدمت خاندان اوئه‌سوگی بود. او به دلیل خیانت خود به خاندان اوئه‌سوگی مشهور است.
دستگاه مختصات کهکشانی یک دستگاه مختصات سماوی در مختصات کروی است که خورشید در مرکز آن قرار داشته و جهت اولیه با مرکز تقریبی کهکشان راه شیری همسو شده است. همچنین صفحه بنیادی این دستگاه تقریباً موازی با صفحه کهکشانی است اما به سمت شمال آن منحرف شده است. دستگاه مختصات کهکشانی از قانون دست راست استفاده می‌کند؛ به این معنی که مختصات به سمت شمال و به سمت شرق در صفحه بنیادی دارای مقادیر مثبت هستند. مختصات کروی. طول کهکشانی. طول کهکشانی (با نماد ) فاصله زاویه‌ای یک جسم به سمت شرق در امتداد استوای کهکشانی از مرکز
جسم به سمت شرق در امتداد استوای کهکشانی از مرکز کهکشانی را اندازه می‌گیرد. همانند طول جغرافیایی زمینی، طول جغرافیایی کهکشانی نیز معمولاً بر حسب درجه (°) اندازه‌گیری می‌شود. عرض کهکشانی. عرض کهکشانی (با نماد ) زاویه یک جسم در شمال استوای کهکشانی (یا صفحه میانی) را آن‌طور که از زمین مشاهده می‌کنیم، اندازه‌گیری می‌کند. همانند عرض جغرافیایی زمینی، عرض جغرافیایی کهکشانی نیز معمولاً بر حسب درجه (°) اندازه‌گیری می‌شود. تعریف. نخستین دستگاه مختصات کهکشانی در سال ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل مورد استفاده قرار گرفت. تعدادی
توسط ویلیام هرشل مورد استفاده قرار گرفت. تعدادی دستگاه مختصات مختلف که هر کدام چند درجه متفاوت بودند تا سال ۱۹۳۲ مورد استفاده قرار گرفتند، زمانی که رصدخانه لاند مجموعه ای از جداول تبدیل را جمع‌آوری کرد و یک دستگاه مختصات کهکشانی استاندارد را بر اساس قطب شمال کهکشانی در بعد ۱۲ساعت و ۴۰ دقیقه، میل °۲۸+ (در B1900.0) و طول جغرافیایی °۰ در نقطه تقاطع صفحه کهکشان و استوای سماوی تعریف کرد. در سال ۱۹۵۸، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی (IAU) دستگاه مختصات کهکشانی را با اشاره به مشاهدات رادیویی هیدروژن خنثای کهکشانی از
اشاره به مشاهدات رادیویی هیدروژن خنثای کهکشانی از طریق خط هیدروژن تعریف کرد که تعریف طول جغرافیایی کهکشانی را با ۳۲ درجه و عرض جغرافیایی با ۱٫۵ درجه تغییر داد. در دستگاه مختصات استوایی برای اعتدال و استوای ۱۹۵۰٫۰ قطب شمال کهکشان در بعد راست ۱۲ ساعت و ۴۹ دقیقه، میل °۲۷٫۴+ در صورت فلکی گیسو با احتمال خطای °۰٫۱± تعریف شده است. طول ۰ درجه نیم‌دایره بزرگی است که از این نقطه در امتداد خط در زاویه موقعیت ۱۲۳ درجه نسبت به قطب استوایی سرچشمه می‌گیرد. طول کهکشانی در همان جهت بعد راست افزایش می‌یابد. عرض جغرافیایی
همان جهت بعد راست افزایش می‌یابد. عرض جغرافیایی کهکشانی نسبت به قطب شمال کهکشانی مثبت است، با صفحه‌ای که از خورشید می‌گذرد و موازی با استوای کهکشانی ۰ درجه است، در حالی که قطب‌ها ۹۰± درجه هستند. بر پایه این تعریف، قطب‌ها و استوای کهکشانی را می‌توان از مثلثات کروی پیدا کرد و می‌توان تقدیم محوری آن را به دیگر مبدأها به‌دست‌آورد. جدول زیر را ببینید:
محاصره یاناگاوا () درست پس از نبرد سرنوشت‌ساز نبرد سکیگاهارا که در آن توکوگاوا ایه‌یاسو کنترل خود را بر ژاپن تضمین کرد، رخ داد.
روابط فرانسه و مالزی () روابط خارجی بین فرانسه و مالزی می‌باشد. سفارت فرانسه در کوالا لامپور قرار دارد و سفارت مالزی در پاریس می‌باشد. تاریخچه. بعد از استقلال فدراسیون مالایا در سال ۱۹۵۷، روابط دیپلماتیک بین دو کشور برقرار شد اگرچه سفیر مالایایی در سال ۱۹۵۹ وارد پاریس شد. طی زمامداری ژاک شیراک و مهاتیر محمد در دو کشور، روابط آنها به ویژه در حوزه فرهنگی، سیاسی و اقتصادی به نحو چشمگیری توسعه پیدا کرد.
روابط ترکیه و مالزی () روابط خارجی بین مالزی و ترکیه می‌باشد. مالزی در آنکارا سفارت و در استانبول سرکنسولگری دارد، سفارت ترکیه در کوالا لامپور می‌باشد. هر دو کشور عضو کامل سازمان تجارت جهانی و سازمان همکاری اسلامی هستند. هر دو کشور در حوزه مناطق مربوط به خود، به عنوان قدرت منطقه ای و قدرت متوسط تلقی می‌شوند.
پل داماتو (؛ ۲ اکتبر ۱۹۴۹ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ضربه محکم"، "شکارچی گوزن، و "بهشت میتونه صبر کنه" اشاره کرد.
جیمز السورث (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
شاه‌آسیابک خانه‌بدوش () گونه‌ای از آسیابک از خانواده دوزندگان است. این حشره از طریق بادهای موسمی به قلمرو آفریقای گرمسیری، اروپا، آسیای مرکزی و جنوبی مهاجرت می‌کند. پراکندگی. این گونه در الجزایر، آنگولا، بوتسوانا، کامرون، چاد، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، مصر، گینه استوایی، اتیوپی، گامبیا، غنا، کنیا، ماداگاسکار، مالاوی، موریتانی، موریس، مراکش، موزامبیک، نامیبیا، نیجر، نیجریه، سائوتومه و پرنسیپ، سنگال، سیشل، سومالی، آفریقای جنوبی، سری‌لانکا، هند، سودان، تانزانیا، توگو، اوگاندا، امارات متحده عربی، زامبیا،
توگو، اوگاندا، امارات متحده عربی، زامبیا، زیمبابوه و احتمالاً بوروندی یافت می‌شود. این گونه در مالت در سال ۱۹۵۷ ثبت شد و از آن زمان تاکنون هر چند سال یکبار دیده می‌شود که در تعداد زیادی مهاجرت می‌کند. هرگز زادآوری آن در مجمع الجزایر مالت ثبت نشده‌است. شاه‌آسیابک خانه‌بدوش به‌طور فزاینده‌ای در کرانه‌های جنوبی انگلستان و تا ۱۶ کیلومتری از سواحل این کشور ثبت می‌شود - یکی از این سنجاقک‌ها در کنپ وایلدلند در نوامبر ۲۰۲۱ مشاهده شد. (پنجمین رکورد تأیید شده برای آن سال) شرح و زیستگاه. این گونه سنجاقک بزرگ با
آن سال) شرح و زیستگاه. این گونه سنجاقک بزرگ با چشمانی به رنگ زرد مایل به سبز است. سینه آن قهوه‌ای زیتونی - روشنتر در کناره‌ها- است. بال‌هایش شفاف با لکه‌ای کهربایی مایل به زرد است. شکم به رنگ اخرایی و علامت گذاری شده با آبی لاجوردی و قهوه ای مایل به قرمز است. بند ۲ در قسمت پشتی به رنگ آبی روشن (خاکستری- آبی روشن در جنس ماده) و کناره‌ها سبز کم رنگ می‌باشد. بندهای ۳ تا ۷ به رنگ زرد زیتونی با نوارهای نامنظم قهوه‌ای مایل به قرمز در وسط پشتی و حلقه‌های باریک به رنگ سیاه در راس بند هستند. یک نوار پهن قهوه‌ای
به رنگ سیاه در راس بند هستند. یک نوار پهن قهوه‌ای متمایل به سیاه در وسط پشتی در بندهای ۸ و ۹ وجود دارد که یک جفت لکه زرد سه‌گوش را در انتهای بند محصور کرده‌اند. بند ۱۰ به رنگ زرد روشن است که قاعده و وسط پشتی آن به‌طور گسترده‌ای به رنگ سیاه است. جنس ماده نیز به غیر از مواردی که ذکر شد در سایر موارد مشابه با جنس نر است. زیستگاه طبیعی شاه‌آسیابک خانه‌بدوش تالاب‌هایی ست که درختچه‌های غالب در آنها وجود دارند. مرداب‌ها، دریاچه‌های آب شیرین، دریاچه‌های آب شیرین متناوب، باتلاق‌های آب شیرین، باتلاق‌های آب شیرین
متناوب، باتلاق‌های آب شیرین، باتلاق‌های آب شیرین منقطع و چشمه‌های‌ آب شیرین. این گونه در مخازن کم عمق و مرداب‌ها جفت‌گیری می‌کنند. یکی از مهاجران نادر و دورپرواز به جزایر بریتانیا که به ندرت حتی در زمستان دیده می‌شود.
دوزندگان میخ‌دار یا گومفاشنا Gomphaeschna یک سرده از تیره‌های کوتوله از آسیابک‌های خانواده دوزندگان (Aeshnidae) است. حدود ۹ گونه توصیف شده در "Gomphaeschna" وجود دارد. "Gomphos": این بخش از نام از کلمه یونانی "góμφος" (gomphos) گرفته شده‌است، به معنای میخ، پیچ یا گیره. این احتمالاً به شکل انبرک‌ها در سنجاقک‌های نر این جنس اشاره می‌کند. "Aeschna": این بخش از نام جنس "Aeshna" مشتق شده‌است، گروه بزرگی از سنجاقک‌ها که Gomphaeschna به آنها مربوط می‌شود. گونه‌ها. این ۹ گونه متعلق به سرده "دوزندگان میخ‌دار" هستند:
۹ گونه متعلق به سرده "دوزندگان میخ‌دار" هستند: منابع. Wikipedia contributors, "Gomphaeschna," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gomphaeschna&amp;oldid=1009299736 (accessed February 25, 2024).
مردامان (باستکی امروزی) شهری در شمال میان رودان بود که بین ۲۲۰۰ تا ۱۲۰۰ پیش از میلاد وجود داشت.این شهر در سال ۲۰۱۸ پس از ترجمه ۹۲ لوح خط میخی کشف شد. این لوح‌ها در تابستان ۲۰۱۷ در نزدیکی روستای کردنشین باستکی توسط تیمی از باستان شناسان کشف شد. این تیم از دانشگاه توبینگن برای مطالعات خاور نزدیک باستان، و توسط پروفسور پیتر پفلزنر از دانشگاه توبینگن رهبری شد. شهر-خدای مردامان الهه هوری شووالا بود. پس از زمان اشغال آشوری، مشخص نیست که آیا این امر ادامه پیدا می‌کند یا خیر. گمان می‌رود که بعدها در هزاره اول پیش
یا خیر. گمان می‌رود که بعدها در هزاره اول پیش از میلاد معبد گولا در مردامان بوده‌است.
شووالا (شو والا)(Šuwala) الهه هوری بود که به عنوان خدای سرپرست مردامان، شهری هوری در شمال عراق امروزی در نظر گرفته می‌شد. او همچنین در دیگر مراکز هوری، مانند نوزی و آلالاخ، و همچنین در اور در میان رودان ، خاتوشا در امپراتوری هیتی و در شهرهای سوریه ایمار و اوگاریت پرستش می شد. ارتباط بین او و الهه ناباربی در بسیاری از اسناد هوری وجود دارد. همچنین فرض بر این است که او یک الهه جهان مردگان بوده است، و او اغلب در کنار دیگر خدایان چنین شخصیتی، آلانی و او گور ظاهر می‌شود که احتمالاً املای واژه نگاشت نام نرگال است.
پنی‌سیلیوم روبنس ("Penicillium" "rubens") گونه‌ای قارچ از سردهٔ "پنی‌سیلیوم" است و نخستین گونه‌ای بود که با استفاده از آن، آنتی‌بیوتیک پنی‌سیلین تولید شد. این گونه نخستین بار توسط «فیلیبر ملکیور جوزف آیهی بیورژ» در سال ۱۹۲۳ توصیف شد. الکساندر فلمینگ برای کشف پنی‌سیلین از این گونه، جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد. گونه‌های مختلفی از جمله "پنی‌سیلیوم نوتاتوم (P.notatum)، پنی‌سیلیوم روبروم (P. rubrum)، پنی‌سیلیوم کریزوجنوم (P. chrysogenum)" و چندین گونهٔ دیگر، تولیدکنندهٔ پنی‌سیلین
و چندین گونهٔ دیگر، تولیدکنندهٔ پنی‌سیلین هستند اما مقایسهٔ ژنومی و تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک در سال ۲۰۱۱ مشخص کرد که "پنی‌سیلیوم روبنس"، گونه‌ای است که فلمینگ از آن پنی‌سیلین تولید کرد. این گونه بهترین منبع پنی‌سیلین است و بنزیل پنی‌سیلین (G)، فنوکسی‌متیل‌پنی‌سیلین (V) و اکتانویل پنی‌سیلین (K) تولید می‌کند. این قارچ همچنین سایر ترکیبات فعال زیستی مهم مانند فونجیسپورین، کریزوژین، آندراستین، روکوفورتین و سوربی‌سیلین را تولید می‌کند. پیشینه. فیلیبر ملکیور جوزف آیهی بیورژ، (Philibert Melchior Joseph Ehi
جوزف آیهی بیورژ، (Philibert Melchior Joseph Ehi Biourge) میکروبیولوژیست بلژیکی، کسی بود که "پنی‌سیلیوم روبنس را" در سال ۱۹۲۳ توصیف کرد. اهمیت دارویی آن توسط الکساندر فلمینگ، پزشک بیمارستان سنت مری لندن کشف شد. در سپتامبر ۱۹۲۸، فلمینگ دریافت که یکی از کشت‌های باکتریایی او ("استافیلوکوکوس اورئوس") به کپک آلوده شده‌است و ناحیهٔ اطراف کپک، رشد باکتری را مهار می‌کند. او نام پنی‌سیلین را برای مادهٔ ضد باکتریایی تولیدشده توسط کپک، انتخاب کرد. پس از یک سری آزمایش‌های تجربی، او کشف خود را در شمارهٔ ژوئن ۱۹۲۹ مجلهٔ
تجربی، او کشف خود را در شمارهٔ ژوئن ۱۹۲۹ مجلهٔ بریتانیایی "آسیب‌شناسی تجربی" منتشر کرد. فلمینگ با کمک همکارش شارل جی. لا توشه (Charles J. La Touche) این قارچ را به‌عنوان "پنی‌سیلیوم روبنس" شناسایی کرد. زیست‌شناسی. "پنی‌سیلیوم روبنس" یک قارچ رایج در محیط‌های داخلی است. این قارچ همراه با "کلادوسپوریوم هالوتولرانس" و "آسپرژیلوس نیگر" از کپک‌های مزاحم در شرایط رطوبت بالا است. این کپک مقاومت بالایی دارد زیرا برای رشد و تکثیر به آب کمتری نیاز دارد. سطحی نرم و مخملی دارد. رشته‌های هاگ‌دار، (کندیوفورها) صاف و
مخملی دارد. رشته‌های هاگ‌دار، (کندیوفورها) صاف و ۲۰۰–۳۰۰ میکرومتر طول دارند. کاربردها. "پنی‌سیلیوم روبنس" منبع اصلی دسته‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها، یعنی پنی‌سیلین‌ها است. این گونه سه ترکیب از جمله بنزیل پنی‌سیلین (G)، فنوکسی‌متیل‌پنی‌سیلین (V) و اکتانویل پنی‌سیلین (K) تولید می‌کند. پنی‌سیلین G نخستین ترکیب طبیعی است که جدا شده و به عنوان آنتی‌بیوتیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کپک همچنین منبع تولید سفالوسپورین است.
مرکز منطقه‌ای کمپئوناتو (به اسپانیایی به معنای قهرمانی منطقه مرکزی) یک مسابقه فوتبال انجمنی سالانه برای باشگاه‌هایی بود که عمدتاً در منطقه کاستیل اسپانیا، از جمله جامعه مادرید، در نیمه اول سده بیستم مستقر بودند. این مسابقات توسط فدراسیون فوتبال مادرید سازماندهی شد و برای اولین بار در سال ۱۹۰۳ به عنوان کمپئوناتو مادرید (قهرمانی مادرید) برگزار شد و به عنوان Campeonato Regional de Madrid (قهرمانی منطقه‌ای مادرید) برای فصل‌های ۱۳–۱۹۰۶ تغییر نام داد. فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا که در ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۳ تأسیس شد،
فوتبال اسپانیا که در ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۳ تأسیس شد، سازماندهی مسابقات را از سال ۱۹۱۳ آغاز کرد. این مرکز میان سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۳۱، Campeonato Regional Mancomunado، قهرمانی مشترک منطقه‌ای (قهرمانی مشترک) از ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۶، و Campeonato Regional del Centro (قهرمانی منطقه‌ای مرکز) در فصل آخر آن در سال‌های ۴۰ –۱۹۳۹ نامیده می‌شد. تاریخچه. این مسابقات در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد و توسط فدراسیون منطقه‌ای محلی، انجمن باشگاه‌های فوتبال مادرید (به یا FMF) اداره می‌شود. از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۳، به عنوان "Campeonato de Madrid" شناخته
تا ۱۹۱۳، به عنوان "Campeonato de Madrid" شناخته می‌شد و برای باشگاه‌های مستقر در اسپانیا باز بود. در سال ۱۹۱۳ فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا (به یا RFEF) برای اداره مسابقات در سطح ملی تأسیس شد و FMF به عنوان یکی از شعبه‌های منطقه‌ای آن با نام "Federación Castellana de Fútbol" (FCF) مجدداً تأسیس شد. به عنوان بخشی از سازماندهی مجدد در سراسر کشور، مسابقات نیز به عنوان «قهرمانی منطقه‌ای» مجدداً برقرار شد. در سال‌های بعد، این یکی از چهار مسابقه منطقه‌ای بود که به عنوان مرحله مقدماتی کوپا دل ری (که تا زمان تأسیس
عنوان مرحله مقدماتی کوپا دل ری (که تا زمان تأسیس لالیگا در سال ۱۹۲۹ به عنوان قهرمانی ملی اسپانیا عمل می‌کرد) مورد استفاده قرار گرفت. چهار مسابقه منطقه‌ای به‌صورت منطقه‌ای به شرح زیر برگزار شد: با تغییراتی در سازمان سرزمینی و چندین تغییر نام (به پایین مراجعه کنید)، این رقابت‌های منطقه‌ای تا سال ۱۹۴۰ مورد رقابت بودند، زمانی که در دوران دیکتاتوری فرانکو منحل شدند. تغییر فرمت. از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۳ این مسابقات توسط باشگاه‌های مادرید برگزار شد. از فصل ۱۹۱۳–۱۹۱۴ به بعد گسترش یافت و شامل تیم‌هایی از شش استان همسایه
بعد گسترش یافت و شامل تیم‌هایی از شش استان همسایه (آویلا، سیوداد رئال، کوئنکا، گوادالاخارا، سگویا و تولدو) شد. قالب منطقه‌ای تا آخرین فصل در سال‌های ۱۹۴۰–۱۹۳۹ با تغییرات جزئی که در زیر ذکر شده‌است، تا حد زیادی بدون تغییر باقی ماند.
تاگ به اندازه‌گیری عایق حرارتی یک واحد سطح گفته می‌شود که به عنوان مقاومت حرارتی نیز شناخته می‌شود. این اندازه‌گیری بیشتر در صنعت نساجی استفاده می‌شود و اغلب در مشخصات منسوجاتی مانند لحاف و روانداز بیان می‌شود. مؤسسه شرلی در منچستر انگلستان، مفهوم واحد تاگ را به عنوان یک جایگزین ساده برای برای واحد مبتنی بر استاندارد جهانی به جای m2⋅K/W توسعه داد. این نام از کلمه "tog" به معنی جامه و لباس گرفته شده‌است که خود از کلمه "توگا" که پوششی در روم باستان بود، گرفته شده‌است. هم چنین می‌توان tog را اختصار "درجه کلی
شده‌است. هم چنین می‌توان tog را اختصار "درجه کلی حرارتی" ("thermal overall grade") نیز فرض کرد. واحد اصلی ضریب عایق RSI که معادل (1 m2⋅K/W) است و رابطه تاگ با آن به این شرح است: 1tog = 0.1"R"SI همچنین یک واحد دیگر نیز در ایالات متحده با نام "clo" متداول است که طبق تعریف استاندارد ASTM D-1518 معادل 1.55"R"SI یا 0.155tog می‌باشد. یک تاگ 0.1m2⋅K/W است. به عبارت دیگر، زمانی که جریان گرما برابر با یک وات بر متر مربع باشد، مقاومت حرارتی بر حسب تاگ برابر با ده برابر اختلاف دمایی (در درجه سانتیگراد) بین دو سطح یک
اختلاف دمایی (در درجه سانتیگراد) بین دو سطح یک ماده است. رواندازهای ساخت بریتانیا با پله‌های ۱٫۵ تاگ و از حداقل ۳٫۰ تاگ (برای فصول گرم تر) تا ۱۶٫۵ تاگ (فوق گرم) فروخته می‌شوند. مقادیر بیان شده حداقل هستند. مقادیر واقعی ممکن است تا ۳ تاگ بالاتر باشد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2024-02-25T19:04:37Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;ماني&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ماني صفحهٔ هارلینگ (اندود) را به اندود زبر منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;38931401&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
ئی‌یوآبزرور یک روزنامه آنلاین اروپایی است که در سال ۲۰۰۰ توسط سازمان مستقر در بروکسل ئی‌یوآبزرور دات کام (ASBL) راه‌اندازی شد. این روزنامه به تهیه گزارش‌های روزانه و پوشش گسترده در امور بین‌المللی مربوط به اتحادیه اروپا (EU) می‌پردازد. "ئی‌یوآبزرور" یکی از اولین رسانه‌های انگلیسی زبان است که به گزارش امور اتحادیه اروپا اختصاص دارد، و با پیوستن "بروکسل تایمز"، "ئی‌یوراکتیو" و "پولیتیکو یوروپ" ادامه پیدا کرد. سازمان. این وب سایت اولین بار در سال ۲۰۰۰ توسط لیزبث کرک، روزنامه‌نگار دانمارکی راه‌اندازی شد.
لیزبث کرک، روزنامه‌نگار دانمارکی راه‌اندازی شد. بحث‌های آکادمیک زیادی در مورد اینکه آیا "ئی‌یوآبزرور"، همراه با سایر نشریات مشابه، می‌تواند در ایجاد یک حوزه عمومی پان‌اروپایی نقش داشته باشد، وجود دارد. کرک تا سال ۲۰۱۵ هم به عنوان سردبیر و هم مدیر بازرگانی روزنامه خدمت کرد، پس از آن اریک موریس جایگزین او شد و سردبیری نشریه را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۱۹، کوئرت دبیوف به عنوان سردبیر جدید "ئی‌یوآبزرور" منصوب شد. جیمز کانتر روزنامه‌نگار آمریکایی بریتانیایی از فوریه ۲۰۲۲ تا مارس ۲۰۲۲ سردبیری را بر عهده گرفت در