payamvha/North_RAG huggingface dataset:
الکلی دیگر، مانند راکیا مورد توجه قرار دارد. آشپزی بلغاری همچنین دارای ویژگی تنوع در سوپ، همچون سوپ سرد زاتزیکی و شیرینی‌ها، همچون خمیر فیلو بر پایه بانیتسا، پیتا و انواع مختلف بورک است. آشپزی اصلی به‌طور عمده مبتنی بر خورش‌های مایعاتی، چه گیاهی یا با گوشت گوسفند، بز، گوساله، مرغ یا خوک می‌باشد. نحوه پخت سرخ نمودن عمیق، رایج نیست ولی کباب پز نمودن– به ویژه برای انواع مختلف سوسیس – خیلی مشهود است. مصرف گوشت خوک رایج است که اغلب با گوشت گوساله یا گوسفند مخلوط می‌گردد، اگر چه گوشت ماهی و مرغ هم به‌طور وسیعی
می‌گردد، اگر چه گوشت ماهی و مرغ هم به‌طور وسیعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در حالی که بیشتر دام‌ها با ارجحیت تولید شیر نسبت به گوشت پرورش داده می‌شوند، گوشت گوساله برای گوشت کبابی پیش خوراک مزه و استفاده در بعضی غذاهای اصلی محبوب است. به عنوان صادر کننده قابل توجه گوسفند، میزان مصرف بلغاری‌ها، به ویژه در فصل بهار، قابل توجه است. غذاهای سنتی بلغاری. صبحانه بلغاری سوپ‌ها و خورش‌ها
استادیوم یوویلینی یک ورزشگاه فوتبال در سومی، اوکراین، مکان برگزاری هر دو سومی و آلیانس است. این ساختمان در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۱ به استخراج رسید. ظرفیت کلی این ورزشگاه ۲۵٬۸۳۰ تماشاگر است. این ورزشگاه میزبان مسابقه‌های بسیاری در سوپرجام اوکراین و جام اوکراین بوده‌است. در غیر این صورت، این استادیوم میزبان بیشترین مسابقات آلیانس در لیگ نخست اوکراین و همچنین مسابقات خانگی سومی می‌باشد. نخستین مسابقه این ورزشگاه با حضور در حدود ۲۹٬۳۰۰ تماشاگر وقتی که اسپارتاک سومی در سال ۲۰۰۳با نفتویک اوختیرکا بازی کرد، رکورد داشت.
سال ۲۰۰۳با نفتویک اوختیرکا بازی کرد، رکورد داشت. تاریخ. استادیوم یوویلینی در حومه پارک کوزهدوب در نزدیکی مرکز شهر سومی واقع گردیده‌است. پیش از ساخت آن، در مکان یوویلینی استادیوم اسپارتاک بود که در سال ۱۹۴۹ ساخته شد. در سال ۱۹۶۸، به شکل گسترده نوسازی شد تا ۱۲٬۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد و در اواخر دهه ۸۰ برای ساخت استادیوم جدیدی با ظرفیت ۳۵٬۰۰۰ تماشاگر تخریب شد. در روز ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۹، این ورزشگاه میزبان مسابقه سوپرجام اوکراین ۲۰۰۹ میان باشگاه فوتبال دیناموکیف و باشگاه فوتبال ورسکلا پولتاوا بود. یوویلینی
و باشگاه فوتبال ورسکلا پولتاوا بود. یوویلینی همچنین میزبان فینال جام اوکراین میاندیناموکیف و شاختار دونتسک در ۲۵ می ۲۰۱۱ با مجموع ۲۷٬۸۰۰ تماشاگر بود. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶، کمیته اجرایی فدراسیون فوتبال اوکراین تصمیم گرفت فینال جام حذفی اوکراین را در سومی برگزار نماید. ولی تحت یکسری شروط‌ها از غبیل افزایش تعداد صندلی‌ها به ۳۰٬۰۰۰ صندلی، تطبیق ورزشگاه و محوطه با استانداردهای نظارتی، تکمیل کار نصب سیستم آتش‌نشانی، اتفاقاً اینطور نشد. در روز۱۳ دسامبر ۲۰۱۶، اطلاعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه خارکف حق میزبانی فینال جام
منتشر شد مبنی بر اینکه خارکف حق میزبانی فینال جام را از سومی گرفته‌است. در روز ۲۰ اوت ۲۰۱۶، این ورزشگاه میزبان بازی لیگ برتر میانالمپیک دونتسک و اسکندریه بود. بعد از آن، المپیک تصمیم گرفت تمام بازی‌های خانگی خود در دور نخست جام اوکراین را در یوبیلینی برگزار کند. در سال ۲۰۱۸–۲۰۲۰، باشگاه لیگ آماتور ال اس جی سیرواتکا آغاز به میزبانی مسابقه‌های خانگی خود در ورزشگاه کرد و متعاقباً در سال ۲۰۲۰ این باشگاه به اف سی سومی تغییر نام داد. مشخصات. پیمایش ورزشگاه می‌باشد، در حالی که زمین ساخته شده به می‌رسد. سیستم
در حالی که زمین ساخته شده به می‌رسد. سیستم زهکشی و سیستم گرمایش زمین توسط التر نصب گردیده شده، در حالی که روشنایی ورزشگاه توسط آتش ضمانت می‌شود. جدول امتیازهای میدانی توسط ویدئوتون مهیا شده‌است. ساختمان اداری ۱۰۶٫۴ متر در ۱۴٫۹ متر می‌باشد در حالی که سالن آموزش است.
نینا اُلْسْتِد (۱۸۵۳–۱۹۰۷) نقاش فنلاندی (متعلق به جمعیت سوئدی-زبان فنلاند) بود. پیشینه. او در مدرسه هنر در تورکو (۱۸۷۱–۱۸۷۶) و در آکادمی کولاروسی در پاریس (۱۸۸۰–۸۱ و دوباره در سال ۱۸۹۷) تحصیل کرد. پس از اولین حضور در سال ۱۸۷۸، او آثار خود را در نمایشگاه‌های هنرمندان فنلاند در سال‌های ۱۸۹۲، ۱۸۹۴–۱۸۹۹، ۱۹۰۲ و ۱۹۰۴ ارائه کرد نینا اُلْسْتِد یکی از اولین هنرمندانی بود که در سال ۱۸۸۶ به ویکتور وسترهولم در کنار هنرمندان دیگردر جزایر الند پیوست.
مینا اَکیورْکَه (زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۴۹، در ایسالمی، فنلاند) یک هنرمند فنلاندی است. او برای نقاشی‌ها، طراحی‌ها و مجسمه‌هایش شناخته شده‌است. او همچنین در پروژه تولید و محافظت، نژاد لبنی بومی فنلاند فعال است. او به دلیل بی‌اعتنایی به فرهنگ جریان اصلی شهرت دارد و اقدامات او جنجال برانگیخته است. زندگی شخصی. مینا اَکیورْکَه سه فرزند دارد. او در سال ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ اظهار داشت که در اختلال طیف اوتیسم قرار دارد.
پادشاه وو از چین (به چینی، 秦武王؛ ۳۲۹–۳۰۷ پ. م)؛ یا همچنین پادشاه دائووولی از چین (秦悼武烈王)؛ یا همچنین پادشاه دائو از چین (秦悼武王)؛ یا همچنین پادشاه وولی از چین (秦武烈王) فرمانروای ایالت چین از ۳۱۰ پ. م تا ۳۰۷ پ. م در دوره ایالت‌های جنگ‌طلب بود. او پسر پادشاه هوی‌ون بود. پادشاه وو علیرغم زمان کوتاهی که فرمانروا بود، از طریق جنگ‌هایش علیه ایالت هان نقش بزرگی در جنگ‌های یکپارچگی چین، داشت. او همچنین به برخی دیگر از قدرت‌های بزرگ ایالت‌های جنگان، به ویژه وی، حمله کرد. در سال چهارم سلطنتش، وزیر او گان مائو (甘茂)، پیشنهاد
سال چهارم سلطنتش، وزیر او گان مائو (甘茂)، پیشنهاد حمله به قلعه هان یی‌یانگ برای باز کردن مسیری برای حمله به قدرت‌های شرقی داد. لشکرکشی موفقیت‌آمیز بود و چین کنترل راه‌های کلیدی به پایتخت ژو، لوئویانگ را به دست آورد. مرگ. هنگامی که از پایتخت ژو بازدید می‌کرد، پادشاه وو، که یک کشتی‌گیر نیرومند بود، با تشویق مرد زورمندی به نام منگ یو (孟說) تصمیم گرفت که یک دیگ برنزی سنگین را در کاخ ژو را برای نمایش قدرت بدنی خود بلند کند. اگرچه او با موفقیت دیگ را بلند کرد، اما پادشاه در حالی که سعی داشت آن را جابه‌جا کند،
اما پادشاه در حالی که سعی داشت آن را جابه‌جا کند، استخوان ساق پایش شکست. شب هنگام از چشمانش خون جاری شد و خیلی زود مرد. او در سن ۱۸–۱۹ سالگی بر تخت سلطنت نشسته بود و در سن ۲۱–۲۲ سالگی درگذشت و تنها حدود سه سال حکومت کرد. پس از مرگ پادشاه وو، گان مائو، چین را برای خدمت به وی ترک کرد. از آنجایی که پادشاه وو در جوانی بدون فرزند مرد، چین با وجود چندین شاهزاده که برای تاج و تخت رقابت می‌کردند؛ وارد یک بحران جانشینی شد. در نهایت، برادر ناتنی کوچک‌تر پادشاه وو، شاهزاده جی، که در آن زمان به عنوان یک گروگان سیاسی
جی، که در آن زمان به عنوان یک گروگان سیاسی در ایالت یان زندگی می‌کرد، با حمایت داییش وی ران (魏冉) و پادشاه وولینگ ژائو به چین بازگشت و با نام پادشاه ژائوشیانگ بر تخت نشست.
هِیدی کریستینا بِلومِسْتِد ( به انگلیسی: Heidi Kristina Blomstedt) ("زادهٔ" ۲۰ ژوئن ۱۹۱۱ - هلسینکی، ۳ ژانویهٔ ۱۹۸۲) یک طراح فنلاندی بود. والدین او آهنگساز ژان سیبلیوس و آینو سیبلیوس بودند. پیشینه. او تحصیلات خود را در هلسینکی آغاز کرد و بعداً در مدرسه هنر آتنیوم ادامه تحصیل داد. بِلومِسْتِد در سال ۱۹۳۲ در رشته سرامیک در مدرسه هنرها، طراحی و معماری دانشگاه آلتو فارغ‌التحصیل شد و به عنوان یک سرامیست آزاد و برای آرابیا (برند) مشغول به کار شد. او با اولیس بلومستد معمار فنلاندی ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شدند.
آیزاک یا اسحاق نیوتن، فیزیک‌دان و ریاضی‌دان انگلستانی، آثاری در زمینه گاه‌شماری، تفسیر کتاب مقدس (آخرالزمان) و کیمیاگری تألیف کرده‌است. برخی از آنان را می‌توان علوم خفیه دانست. نیوتن بر کشفِ دوبارهٔ حکمت پیشینیان تأکید داشت. بدین دلیل برخی از مورخان، مانند جان مینارد کینزِ اقتصاددان، معتقدند که هرگونه اشاره به «جهان‌بینی نیوتنی» به‌عنوان جهان‌بینی‌ای صرفاً مکانیکی، تا اندازه‌ای نادرست است. تحقیقات تاریخی در مورد مطالعات خفیهٔ نیوتن پیرامون دانشِ او، برای به چالش کشیدن روایت افسون‌زدگی در نظریه انتقادی مورد
چالش کشیدن روایت افسون‌زدگی در نظریه انتقادی مورد استفاده قرار گرفته‌است. به عنوان مثال، کینز پس از خرید و مطالعه آثار کیمیاگری نیوتن، در سال ۱۹۴۲ در سیصدمین سالگردِ زادروزِ نیوتن اظهار داشت که «نیوتن اولین فرد عصر روشنگری نبود، او آخرین جادوگر بود.» در عصر جدید اولیه تحصیل کرده‌ها (مانند نیوتن) دیدگاهی متفاوتی از جهان‌بینی را نسبت به قرون بعدی پذیرفتند. تمایز بین علم، خرافات و شبه علم هنوز در حال شکل‌گیری بود و دیدگاهِ کتابِ مقدسِ مسیحی در فرهنگ غربی نفوذ کرد. کیمیاگری. بسیاری از آنچه به عنوان مطالعات
کرد. کیمیاگری. بسیاری از آنچه به عنوان مطالعات خفیهٔ اسحاق نیوتن شناخته می‌شود، تا اندازهٔ زیادی مطالعات او در زمینهٔ کیمیاگری محسوب می‌شوند. نیوتن از دوران جوانی عمیقاً به همهٔ اشکال علوم طبیعی و علومِ مواد علاقه‌مند بود، علاقه‌ای که در نهایت منجر به برخی از مشارکت‌های شناخته‌شدهٔ او در علم شد. نخستین برخوردهای او با برخی نظریه‌ها و شیوه‌هایِ کیمیاگری در دورانِ کودکیِ او بود. (زمانی که اسحاق نیوتن دوازده ساله در اتاق زیر شیروانی یک مغازه داروخانه سوار می‌شد) در دوران زندگی نیوتن، شیمی هنوز در مراحل نخستین
در دوران زندگی نیوتن، شیمی هنوز در مراحل نخستین بود، بنابراین در بسیاری از مطالعاتِ تجربی از واژگان و اصطلاحات مبهم بهره می‌بردند که با کیمیاگری و علوم خفیه مرتبط بودند. چند دهه پس از مرگ نیوتن بود که آزمایش‌های استوکیومتری، تحت آثار پیشگام آنتوان لاووازیه انجام شد و شیمیِ تحلیلی شبیه شیمی مدرن شد که امروزه می‌شناسیم. البته رابرت بویل، عضوِ معاصر و همکارِ نیوتن در انجمنِ سلطنتی، مفاهیم اساسی شیمی مدرن را کشف کرده‌بود و شروع به ایجادِ هنجارهایِ نوینِ تجربی در شیمی کرده‌بود اما نیوتن از آنها استفاده نمی‌کرد.
شیمی کرده‌بود اما نیوتن از آنها استفاده نمی‌کرد. بسیاری از نوشته‌های نیوتن پیرامون کیمیاگری ممکن است در آتش‌سوزیِ آزمایشگاه‌اش از بین رفته‌باشد؛ بنابراین وسعت واقعی کار او در این زمینه ممکن است بزرگ‌تر از آنچه در حال حاضر شناخته شده‌است، باشد. نیوتن در طول دورهٔ کارش در کیمیاگری، دچار فروپاشی عصبی شد. نوشته‌های نیوتن می‌نمایانند که شاید یکی از اهدافِ اصلیِ او از کیمیاگری، کشف «سنگ فیلسوف» (ماده‌ای که باور بر این است که فلزات پایه را به طلا تبدیل می‌کند) و «اکسیر حیات» بوده‌است. طبق گزارش‌ها، نیوتن باور
و «اکسیر حیات» بوده‌است. طبق گزارش‌ها، نیوتن باور داشت که درخت دیانا(Diana's Tree ) نمایشی کیمیاگرانه از رشد محلول نقره دندریتیکی، شاهدی است که می‌نمایاند فلزات، گونه‌ای از حیات را دارا هستند. برخی از شیوه‌های کیمیاگری در طول زندگی نیوتن در انگلستان ممنوع شدند و مشمول مجازات‌هایی شدند. نخست به دلیلِ کلاهبرداری‌هایی که در این را صورت می‌گرفت و دوم به دلیل ترس از کاهشِ ارزشِ طلا در انگلستان. در برخی موارد، مجازات کیمیاگریِ غیرمجاز، حلق‌آویزکردنِ مجرم بر روی داربستِ طلاکاری‌شده و مزین به قلوه‌سنگ و سایر
روی داربستِ طلاکاری‌شده و مزین به قلوه‌سنگ و سایر اقلامِ نامشخص بود. کیمیاگری ناقل ایده‌های بدعت‌آمیز محسوب می‌شد و همچنین جعلِ پول با روش‌های کیمیا آسان بود؛ بنابراین کیمیاگری، خطرناک تلقی می‌شد. نیوتن معتقد بود که همهٔ کیهان، زنده است و گرانش، ناشی از انتشارِ یک اصلِ کیمیاگرانه است و آن را «سالنیتِر»(salniter) نامید. از دهه ۱۹۵۰، مسئلهٔ چیستی و درجهٔ تأثیر کیمیاگری بر آثارِ نیوتن فعالانه مورد بحث قرار گرفته‌است. هم‌اکنون این درک که میان دیدگاه‌های کیمیاگری و علومِ طبیعی نیوتن ارتباط وجود دارد،
کیمیاگری و علومِ طبیعی نیوتن ارتباط وجود دارد، پذیرفته‌شده‌است. برخی از تاریخ‌دانانِ علم در مورد ماهیت قاطع تأثیر کیمیاگری، علوم خفیه و هرمسیه بر نظریهٔ نیروها و گرانشِ نیوتن، اتفاق‌نظر دارند. بحث در مورد مطالعات کیمیاگریِ نیوتن، تأثیر قابل توجهی بر درکِ انقلابِ علمی داشته‌است. نوشته‌ها. شاید نیوتن به دلیل هراس از مجازات و قضاوت از سوی همتایان خود در جامعهٔ علمی، عمداً تألیف‌های خود در موضوع کیمیاگری را منتشر نکرده‌است. نیوتن بسیار حساس به انتقاد بود، چونان که رابرت هوک او را نقد کرد و نیوتن از انتشار
که رابرت هوک او را نقد کرد و نیوتن از انتشار هرگونه اطلاعات در مورد حساب دیفرانسیل و انتگرال تا پیش از سال ۱۶۹۳ پشیمان شد. از طرفی او کمال‌گرایانه برخورد می‌کرد و از انتشار مطالبی که ناقص به نظر می‌رسیدند، می‌پرهیزید. بیشتر میراثِ دست‌نویسِ این دانشمند، پس از مرگش به جان کاندویت، شوهرِ خواهرزاده‌اش، کاترین رسید. پزشکی به نام توماس پلت درگیرِ ارزیابی نوشته‌ها بود. و از میان دست‌نوشته‌ها «رویدادنامهٔ پادشاهی‌های باستانی»، قطعه‌ای منتشر نشده از «پرینسیپیا»، «مشاهداتی بر پیشگویی‌های دانیال و آخرالزمان
«مشاهداتی بر پیشگویی‌های دانیال و آخرالزمان سنت‌جان»، «پرسش‌های متناقض» و «در باب اخلاق و اعمال آتاناسیوس و پیروانش» را منتشر کرد. پلت، نسخه‌های خطیِ باقی‌مانده از «پیش‌نویس‌های ناپاک کتاب نبوی» را برای انتشار مناسب نمی‌دانست. پس از مرگ جان کاندویت در سال ۱۷۳۷، نسخه‌های خطی به کاترین رسیدند و کاترین کوششی ناموفق برای انتشارِ یادداشت‌های الهیاتِ عمویش کرد. او با دوستِ خداشناسِ نیوتن، آرتور اشلی سایکس مشورت کرد. سایکس ۱۱ نسخهٔ خطی را برای خود نگه داشت و بقیهٔ بایگانی به خانوادهٔ دختر کاترین و سپس به شوهرِ
بایگانی به خانوادهٔ دختر کاترین و سپس به شوهرِ دخترِ کاترین منتقل شد و در پایان به ارل‌های پورتسموث رسید. اسناد سایکس پس از مرگش به کشیش جفری اکینز رسیدند و در سال ۱۸۷۲ به کالج جدید آکسفورد ارائه شدند.(و در کالج به دستان افرادی چون دیوید بروستر، فیزیک‌دانِ مشهور و زندگی‌نامه‌نویسِ نیوتن) در سال ۱۸۷۲، پنجمین ارل پورتسموث بخشی از نسخه‌های خطی را به دانشگاه کمبریج داد. در سال ۱۹۳۶، مجموعه‌ای از آثارِ منتشرنشدهٔ نیوتن را ساتبی به نمایندگی از جرارد والوپ، نهمین ارل پورتسموث به حراج گذاشت. این مجموعه که با نام
ارل پورتسموث به حراج گذاشت. این مجموعه که با نام «مقاله‌های پورتسموث» شناخته می‌شود، شامل ۳۲۹ نسخهٔ خطی بود که بیش از یک سوم آنها پُر از محتواهایی بود که به نظر می‌رسید ماهیت کیمیاگری داشته‌باشند. جان مینارد کینز، بسیاری از این اسناد را در حراجی خرید. بیشتر مجموعهٔ کینز نیز به آبراهام یهودا (که خود گردآورندهٔ سرسختِ دست‌نوشته‌های نیوتن بود) رسید. بسیاری از اسنادِ جمع‌آوری‌شده توسط کینز و یهودا اکنون در کتابخانهٔ ملی و دانشگاهی یهودیان در اورشلیم موجود اند. در سال‌های اخیر، پروژه‌های متعددی آغاز به
اند. در سال‌های اخیر، پروژه‌های متعددی آغاز به جمع‌آوری، فهرست‌نویسی و رونویسیِ مجموعهٔ تکه‌تکه‌شدهٔ کارهای نیوتن در مورد موضوعات کیمیاگری کرده و آنها را به‌صورت رایگان و آنلاین در دسترس نهاده‌اند. مانند دو پروژهٔ «پروژه شیمیِ اسحاق نیوتن» (به پشتیبانیِ بنیاد ملی علوم ایالات متحده) و «پروژه نیوتن» (به پشتیبانی هیئت تحقیقات هنر و علوم انسانی بریتانیا). افزون بر این، کتابخانهٔ ملی و دانشگاه یهودی تعدادی تصویر اسکن‌شده و باکیفیت از اسناد مختلف نیوتن منتشر کرده‌است. سنگ جادو. از آثار فروخته‌شده در حراجی سال
سنگ جادو. از آثار فروخته‌شده در حراجی سال ۱۹۳۶، اسناد متعددی حاکی از علاقهٔ نیوتن به ساخت یا پردازش سنگ فیلسوف اند. مهم‌تر از همه، اسنادی تحت عنوان آرتفیوس کتاب مخفی او، رسالهٔ یوان پونتانوس و دو دستور ساخت سنگ جادو هستند. همچنین در حراجیِ نام‌برده، «مظهر گنج سلامت»، نوشتهٔ «ادواردوس گنروزوس انگلیکوس اینومیناتوس» که در سال ۱۵۶۲ در آنودومینی می‌زیست، منتشر شد. این رسالهٔ ۲۸صفحه‌ای پیرامون سنگ فیلسوف، سنگ فرشته و سنگ جادویی موسی است. همچنین این رساله با یک شعر کیمیاگرانه به پایان می‌رسد. دیگر آثار.
با یک شعر کیمیاگرانه به پایان می‌رسد. دیگر آثار. یادداشت‌های متعدد کیمیاگرانه‌ای که از نیوتن باقی مانده‌اند می‌نمایانند که او میان کیمیاگری و آنچه امروزه علم نامیده می‌شود تفاوتی قائل نمی‌شده است. گزارش آزمایش‌های نوری را در صفحات مشترک با دستورالعمل‌های منابع جادویی نوشته است. نیوتن همیشه گزارش آزمایش‌هایش را به شفاف‌ترین طریق ثبت نمی‌کرد. کیمیاگران در کل به خاطر مبهم‌بودنِ نوشته‌هایشان مشکوک شمرده می‌شدند که نیوتن نیز ادبیات و نشانه‌های مبهم دیگری ابداع کرد. پژوهش‌های انجیلی. نیوتن در نسخه‌ای از سال ۱۷۰۴
پژوهش‌های انجیلی. نیوتن در نسخه‌ای از سال ۱۷۰۴ کوشش‌های خود برای استخراج داده‌های علمی از کتاب مقدس را توصیف می‌کند و تخمین می‌زند که جهان زودتر از سال ۲۰۶۰ به پایان نخواهد رسید. او در پیش‌بینی این موضوع گفت: «این را نه برای اینکه پایانِ جهان را پیش‌بینی کرده‌باشم می‌گویم، بلکه برای ابطال گمانه‌های عجولانهٔ انسان‌های خیال‌پرداز که مرتباً آخرالزمان را پیش‌بینی می‌کنند، می‌گوییم؛ که با هر بار شکستِ پیش‌بینی‌هایشان، اعتبارشان کاهش می‌یابد.» پژوهش‌هایش بر معبد سلیمان. نیوتن به‌طور گسترده پیرامون معبد سلیمان
سلیمان. نیوتن به‌طور گسترده پیرامون معبد سلیمان مطالعه کرد و یک فصل کامل از کتابِ «گاه‌شماری پادشاهی‌های باستان اصلاح‌شده» را به مشاهدات خود از معبد اختصاص داد. منبع اصلی نیوتن برای داده‌ها، شرح ارائه‌شده در کتب پادشاهانِ عهد عتیق بود. او متن را با یاری واژه‌نامه تَرجُمید چون دانشش از زبان عبری اندک بود. نیوتن افزون بر کتاب مقدس، هنگام مطالعه معبد، به منابع گوناگون باستانی و هم‌عصرِ خودش هم تکیه کرد. او باور داشت که بسیاری از منابع باستانی دارای حکمت مقدس هستند و تناسبِ بسیاری از معابدی که معرفی کرده‌اند
هستند و تناسبِ بسیاری از معابدی که معرفی کرده‌اند به خودیِ خود مقدس اند. این باور، نیوتن را به بررسی بسیاری از آثار معماریِ یونان هلنیستی و همچنین منابع رومی مانند ویتروویوس برای جستجوی دانش غیبی آنها سوق داد. این مفهوم (وجود یک حکمت مقدس و باستانی که مستقیماً توسط خدا بر آدم و موسی فروآمده) که اغلب به آن "Prisca sapientia" می‌گویند، باور رایج بسیاری از پژوهش‌گرانِ هم‌عصرِ نیوتن بود. از منابع معاصر نیوتن در این مطالعاتش «خوان بوتیستا ویلالپاندو» بود که چند دهه زودتر اثرش را با نام «In Ezechielem
که چند دهه زودتر اثرش را با نام «In Ezechielem explanationes et apparatus urbis, ac templi Hierosolymitani» منتشر کرده بود که به تفاسیر و دیدگاه‌های حزقیال دربارهٔ هیکل سلیمان و... می‌پرداخت. اثر او در اروپا معروف و اثرگذار شد. نیوتن معتقد بود هیکل با راهنمایی الهی و چشمِ بصیرت توسط سلیمان ساخته شده است. به نظر نیوتن، هندسهٔ هیکل چیزی بیش از یک نقشهٔ ریاضیاتی بود و گاه‌شماری‌ای از تاریخ عبری را هم در بر داشت. به همین دلیل فصلی را در گاه‌شناسی امپراطوری‌های باستان به هیکل اختصاص داد. نیوتن بر این باور بود
باستان به هیکل اختصاص داد. نیوتن بر این باور بود که همانگونه که در نوشته‌های فیلسوفان و خرمندان و متألیانِ گذشته خردی رمزآلود و ناشناخته وجود دارد، باید در معماری‌شان هم همینگونه باشد. او معتقد بود این افراد خردِ مذکور را با نشانه‌های و ادبیاتی خَفی و ریاضیاتی پنهان کرده‌اند که اگر رمزگشایی شوند، نحوهٔ کارِ جهان بر ما آشکار خواهد شد. نیوتن در حاشیه‌ای که بر رسالهٔ «Manna – a disquisition of the nature of alchemy»، اهداییه‌ای از جانب دوستش «اِزِکیِل فاکسکرافت» (Ezechiel Foxcroft) نوشت، دلایلش برای مطالعه بر
(Ezechiel Foxcroft) نوشت، دلایلش برای مطالعه بر هیکل سلیمان را اینگونه شرح داده است: در دوران حیات نیوتن، اروپاییان متأثر از آثار ویلالپاندو و حکاکی‌ها و مدل‌های فیزیکیِ هیکل توجه خاصی به سلیمان پیدا کرده بودند.
هیولای کونگ فوکار یک فیلم فانتزی و ووشیا هنگ کنگی-چینی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی اندرو لاو با بازی لوئیس کو، چن شوئه‌دونگ، بائو بی‌یر و ژو دونگیو است. تولید این فیلم در ۱۳ آوریل ۲۰۱۷ آغاز شد. و در ۸ ژوئن همان سال در پکن به پایان رسید، و در دسامبر ۲۰۱۸ اکران شد. داستان. در طول سلطنت امپراتور وان‌لی (حکومت ۱۵۷۲ تا ۱۶۲۰) در دودمان مینگ، کرین سان، ناظر ظالم انبار شرقی، دستور گرفت تا هیولاهایی را که از کاخ سلطنتی فرار کرده بودند، دستگیر کند و …
پادشاه هوی‌ون از چین (به چینی، 秦惠文王؛ ۳۵۶–۳۱۱ پ. م)؛ یا همچنین لرد هوی‌ون چین (秦昭王)؛ یا همچنین پادشاه هوی از چین (秦惠王)، زاده با نام یینگ سی؛ فرمانروای ایالت چین از ۳۳۸ پ. م تا ۳۱۱ پ. م در دوره ایالت‌های جنگ‌طلب بود. او نخستین فرمانروای چین بود که به جای عنوان حاکم (公) از عنوان پادشاه (王) استفاده کرد. زندگی. اوایل زندگی. شاهزاده سی پسر حاکم شیائو بود و پس از مرگ پدرش جانشین او شد. هنگامی که سی نوجوان هنوز ولیعهد بود، مرتکب جرمی شد و به شدت مجازات شد. وزیر بزرگ شانگ یانگ درست در آن زمان در حال اجرای اصلاحات
شانگ یانگ درست در آن زمان در حال اجرای اصلاحات قانونی خود در قوانین چین بود و اصرار داشت که ولیعهد بدون توجه به موقعیت سلطنتی خود باید به خاطر این جرم مجازات شود. حاکم شیائو مربیان سی، شاهزاده چیان (公子虔)، برادر بزرگتر خود حاکم شیائو، و گونگ سون گو (公孫賈) را به دلیل بی‌توجهی به وظایف خود در آموزش ولیعهد، با بریدن بینی شاهزاده چیان تنبیه کرد. گونگ سون گو مجازات چینگ(黥؛ نوعی مجازات که شامل علامت زدن یک جنایتکار با خالکوبی کردن صورتش بود) دریافت کرد، یینگ سی نیز از کاخ سلطنتی تبعید شد. سی کینه شخصی از شانگ یانگ
از کاخ سلطنتی تبعید شد. سی کینه شخصی از شانگ یانگ در دل داشت و هنگامی که به عنوان پادشاه هوی‌ون به سلطنت رسید، سی، شانگ یانگ را به اتهام خیانت کشت. با این حال، هوی‌ون سیستم‌های اصلاح‌شده‌ای را که پدرش و شانگ یانگ به جا گذاشته بودند، حفظ کرد. سلطنت. در طول سلطنت هوی‌ون، چین قدرت نظامی بسیار قدرتمندی شد و به عنوان بخشی از سیاست توسعه‌طلبی خود، دائماً به ایالت‌های همسایه حمله می‌کرد. در سال ۳۱۶ پ. م، ایالت‌های شو و بای جنوبی در منطقه سیچوان فتح کرد. مرگ. پادشاه هویون به مدت ۲۷ سال بر چین فرمانروایی کرد و در
هویون به مدت ۲۷ سال بر چین فرمانروایی کرد و در سال ۳۱۱ پ. م در سن ۴۶ سالگی درگذشت و پسرش، پادشاه وو چین، پسر ملکه هوی‌ون، جانشین او شد. خانواده. ملکه‌ها: پسران: دختران
تاون هال یک ساختمان اداری در شهر جرج تاون، ایالت پنانگ، مالزی است که توسط بریتانیا ساخته شد. این ساختمان در مجاورت ساختمان سیتی هال واقع شده‌است، که در حال حاضر محل فعالیت شورای شهر جزیره پنانگ می‌باشد. تاون هال که در دههٔ ۱۸۸۰ ساخته شد، قدیمی‌ترین ساختمان شهرداری شهر است، به نحوی که روزگاری سرای کمیسیون شهرداری جرج تاون بود. هم چنین از آن به عنوان مرکزی برای گردهمایی نخبگان اروپایی استفاده می‌گردید. هر چند بعد از احداث ساختمان سیتی هال در سال ۱۹۰۳، کارهای اداری که در تاون هال انجام می‌شد به ساختمان سیتی
اداری که در تاون هال انجام می‌شد به ساختمان سیتی هال منتقل شد. از سال ۱۹۹۳، تاون هال از سوی موزه ملی مالزی به عنوان بنای تاریخی اعلام گردید. در چند سال قبل، از این ساختمان به عنوان یکی از مکان‌های فیلمبرداری فیلم "آنا و شاه" که در سال ۱۹۹۹ تهیه شد، مورد استفاده قرار گرفت.
حاکم شیائو از چین (به چینی: 秦孝公؛ ۳۸۱–۳۳۸ پ. م)، زاده با نام چولیانگ (به چینی: 渠梁)؛ فرمانروای چین از ۳۶۱ پ. م تا ۲۳۸ پ. م در دوره ایالت‌های جنگ‌طلب بود. حاکم شیائو بیشتر به دلیل به‌کارگیری دولتمرد قانون‌گرا شانگ یانگ از ایالت وی (衛)، و اجازه دادن به او برای انجام یک سری اصلاحات سیاسی، نظامی و اقتصادی پیشگامانه در چین مشهور است. اگرچه اصلاحات بحث‌برانگیز بود و مخالفت شدید بسیاری از سیاستمداران چین را به همراه داشت، حاکم شیائو به‌طور کامل از شانگ یانگ حمایت کرد و این اصلاحات چین را به یک ابرقدرت مسلط در میان
و این اصلاحات چین را به یک ابرقدرت مسلط در میان هفت ایالت جنگ‌طلب تبدیل کرد. زندگی. حاکم شیائو در سال ۳۶۱ پ. م، در ۲۱ سالگی به سلطنت رسید و جانشین پدرش حاکم شیان شد. حاکم شیائو مصمم بود که ایالت چین را به شکوه سابق خود در دوران سلطنت جدش، حاکم مو، به عنوان یکی از پنج ایالت رهبر بازگرداند. از این رو، حاکم شیائو در اعلامیه ای، از مردان با استعداد برای کمک به او در تقویت چین دعوت کرد و در ازای خدمات آن‌ها وعده مناصب و زمین‌های عالی را داد. وی یانگ (که بعدها به نام شانگ یانگ شناخته شد)، محققی از مکتب
بعدها به نام شانگ یانگ شناخته شد)، محققی از مکتب قانون‌گرایی، درخواست حاکم را پذیرفت زیرا او در تلاش برای شروع کار خود در ایالت‌های دیگر ناموفق بود. وی یانگ توسط جینگ جیان به حاکم شیائو معرفی شد و دو دیدار با حاکم داشت و در طی آن‌ها ایده‌هایی در مورد حکومت بر اساس اصول کنفوسیوس‌گرایی، تائوئیسم و سایر مکاتب فکری ارائه کرد، اما حاکم تحت تأثیر قرار نگرفت. در دیدار سوم، وی ایده‌های خود را در مورد حکومت سخت‌گیر، بر اساس ایده‌های قانون‌گرایی مطرح کرد که توجه حاکم به آن جلب شد. حاکم شیائو و وی یانگ، سه شبانه‌روز
به آن جلب شد. حاکم شیائو و وی یانگ، سه شبانه‌روز با هم گفتگو کردند و پس از آن برنامه‌هایی برای اصلاحات تهیه کردند. این طرح‌ها در سال ۳۶۳ پ. م اجرا شد، ولی چندین سیاستمدار چین به شدت به اصلاحات اعتراض کردند. با این حال، حاکم شیائو به‌طور کامل از وی یانگ حمایت کرد و اطمینان داد که اصلاحات طبق برنامه اجرا می‌شود. این اصلاحات باعث ایجاد تغییرات اساسی در ایالت چین شد و آن را به یک ایالت سختگیر و کنترلگر نظامی تبدیل کرد که با استفاده از قوانین سخت و خرد کننده اداره می‌شد. کشاورزی از طریق کوچاندن اجباری به مناطق
می‌شد. کشاورزی از طریق کوچاندن اجباری به مناطق جدید گسترش یافت، و شهروندان بر اساس دستاوردهای نظامی یا کشاورزی خود پاداش داده می‌شدند یا مجازات می‌شدند. در سال ۳۶۶ پ. م، ارتش چین در نبرد شیمن، نیروهای متحد از ایالت‌های هان و وی را شکست داد. سربازان و فرماندهان چین بر اساس تعداد سرهای دشمن که در طول نبرد جمع‌آوری می‌کردند به درجات بالاتر ارتقاء می‌یافتند. ایالت چین برای تصاحب زمین‌های ایالت وی کوشید ولی با دخالت ایالت ژائو موفق نشد؛ وی به شدت با این شکست‌ها تضعیف شد. میراث. حاکم شیائو ۲۴ سال بر چین حکومت
تضعیف شد. میراث. حاکم شیائو ۲۴ سال بر چین حکومت کرد و در ۴۴ سالگی در سال ۳۳۸ پ. م درگذشت. پس از او پسرش پادشاه هوی‌ون چین، جانشین او شد. پس از مرگ به حاکم شیائو نام پسامرگ «شیائو» به معنای «فرزند خلف» داده شد. اصلاحاتی که در طول سلطنت او انجام شد به ایجاد یک پایه محکم برای اتحاد نهایی کشور چین توسط ایالت چین، تحت رهبری نواده حاکم شیائو، ژنگ (چین شی هوآنگ: نخستین امپراتور چین) کمک کرد. حاکم شیائو همچنین آخرین فرمانروای چین بود که او را «حاکم» (به چینی: 公؛ پین‌یین: gōng) خطاب می‌کردند، زیرا جانشینان او خود
gōng) خطاب می‌کردند، زیرا جانشینان او خود را «پادشاه» (به چینی: 王؛ پین‌یین: wáng) می‌نامیدند. خانواده. همسران: پسران
هتل تاجیکستان یک هتل در دوشنبه، تاجیکستان است. این هتل چهار ستاره است و در سال ۱۹۷۵ ساخته شد و در سال ۲۰۰۲ نیز بازسازی شد.
وستفیلد سنتر (به انگلیسی: Westfield Center ) یک روستا در ایالات متحده آمریکا می باشد که در شهرستان مدینا ، اوهایو قرار دارد. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۰ ، ۱,۱۱۵ نفر بوده است. بااینکه اندازه کم جامعه، خانه بیمه وستفیلد ، گسترده ترین کارفرما در شهرستان مدینه است. تاریخ. این انجمن در سال ۱۸۲۶ بنیانگذاری شد. هنگامی که به آن یک اداره پست داده شد، اسم "پادشاه" لقب گرفت. این دو اسم به جای هم استفاده می شد تا اینکه در سال ۱۹۱۴ به عنوان پادشاه، اوهایو به کار رفت. در روز های نخستین دهه ۱۹۷۰، این اسم به مرکز
رفت. در روز های نخستین دهه ۱۹۷۰، این اسم به مرکز وستفیلد تغییر کرد. یک ساختمان در مرکز وستفیلد، کلیسای یونیورسالیست ، در لیستملی مکان های تاریخی ثبت شده است . جغرافیا. مرکز وستفیلد در قرار گرفته است. براساس آمار اداره سرشماری ایالات متحده ، مساحت کل این روستا می باشد. جمعیت شناسی. سرشماری ۲۰۱۰. طبق سرشماری سال ۱۳۸۹، تعداد ۱,۱۱۵ نفر، ۴۵۰ خانوار و ۳۴۹ خانوار در این روستا زندگی می کردند. تراکم جمعیت . ۴۷۳واحد مسکونی با تراکم متوسط داشت. ترکیب نژادی دهکده ۹۷.۵٪ سفیدپوست ، ۰.۱٪ آمریکایی آفریقایی تبار ، ۰.۹٪
سفیدپوست ، ۰.۱٪ آمریکایی آفریقایی تبار ، ۰.۹٪ آسیایی ، ۰.۳٪ از سایر نژادها و ۱.۳٪ از دو یا چند نژاد بود. اسپانیایی یا لاتین تبار از هر نژاد ۱.۳٪ از جمعیت را تشکیل می دادند. تعداد ۴۵۰ خانوار وجود دارد که ۲۸.۲ درصد دارای فرزندان زیر ۱۸سال با آنان زندگی می کنند، ۶۸.۰ درصد زوج متاهل زندگی می کنند، ۶.۴ درصد خانه دار زن بدون حضور شوهر، ۳.۱درصد صاحب خانه مرد بدون حضور همسر، و ۲۲.۴ درصد غیرخانواده بودند. ۱۹.۳٪ از کل خانواده ها را افراد تشکیل می دادند، و ۱۰.۶٪ افراد تنها زندگی می کردند که ۶۵ سال یا بیشتر داشت.