payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داریو سگوویا (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سول ده آمریکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
لوئیس سانتوس سیلوا () بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
لوئیس گینی (؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۳۵) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سول ده آمریکا و باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
کلاودیو لسکانو (; نامشخص – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا و باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
خیلبرتو پنایو (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سول ده آمریکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
الیسئو اینسفران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیبرتاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
آگوستین میراندا (؛ زادهٔ ۱۹۳۰) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
الیخیو اینسفران (؛ زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۳۵) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
آلف مک‌مایکل (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینفیلد و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
ویلی کانینگهام (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک، باشگاه فوتبال سنت میرن، و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
ویلی کانینگهام (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک، باشگاه فوتبال ساوتپورت، و باشگاه فوتبال پرستون نورث اند اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اسکاتلند بی و اسکاتلند بازی کرده‌است.
دیک کیت (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینفیلد، باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث، باشگاه فوتبال ویموث، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
برتی پیکوک (؛ ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۸ – ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک و باشگاه فوتبال گلنتوران اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ایرلند شمالی و پادشاهی متحد بازی کرده‌است.
طعمه‌گیری مرغابی یک ورزش خونین است که شامل گرفتن طعمه مرغابی در برابر سگها می‌شود. در طعمه‌گیری مرغابی، یک مرغابی با بالهای قیچی‌شده در برکه رهاسازی می‌شود و سگ‌ها آن را تعقیب می‌کنند. سگ در تعقیب مرغابی بدون توانایی پرواز شیرجه می‌رود. سگ توانایی تعقیب مرغابی را ندارد و صاحبان سگ‌ها با تشویق سگ‌ها دست به قماربازی می‌زنند. جایزه به سگی داده می‌شود که بتواند در کمترین زمان او مرغابی را بگیرد. این ورزش مورد علاقه چارلز دوم انگلستان بود. مجامع جنجالی مرتبط با این فعالیت سبب ایجاد نگرانی عمومی شد. طعمه‌گیری
این فعالیت سبب ایجاد نگرانی عمومی شد. طعمه‌گیری مرغابی در پایان سدۀ نوزدهم کاهش یافت.
ویلبور کوش (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیدز یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
جیمی مک‌ایلروی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گلنتوران، باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال برنلی، و باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
برکه مرغابی ، برکه‌ای برای مرغابی‌ها و دیگر پرندگان آبزی است. برکه‌های مرغابی زیستگاهی برای پرندگان آبزی و دیگر پرندگان است که از آب برای حمام کردن و نوشیدن استفاده می‌کنند. به‌طور معمول، چنین برکه‌هایی به شکل گرد، بیضی یا کلیهمانند هستند. به عنوان مثال می‌توان به برکه سوسن در پارک‌های دانشگاه در آکسفورد در انگلستان اشاره کرد که در سال ۱۹۲۵ ساخته شد. اغلب، مانند پارک‌های عمومی، چنین برکه‌هایی از نظر طراحی مصنوعی و زینتی هستند. گاهی ممکن است کمتر زینتی باشند، به عنوان مثال در یک حیاط کشاورزی یا معدن غرقاب.
به عنوان مثال در یک حیاط کشاورزی یا معدن غرقاب. یک نسخه کوچک خانگی از برکه مرغابی در مزرعه Knowle در دربی شایر است. برخی از برکه‌های مرغابی، به‌طور عمدی برای ورزش شکار پرندگان آبزی ساخته شده‌اند. این حوضچه‌های پرواز توسط شکارچیان و پرندگان وحشی ساخته می‌شوند تا مرغابی‌های مانند مرغابی سرسبز، خوتکاها، کله بوفله و اردک سرپف و گیلارها در هنگام سحر و غروب جذب کنند. برکه‌ها دارای لبه‌های کم‌عمقی هستند تا به اردک‌ها اجازه دهد به غذا در کف آن برسند. اغلب دانه جو برای جذب یا نگهداری پرندگان استفاده می‌شود.
گازهای محافظ از لحاظ شیمیایی خنثی یا نیمه خنثی هستند که معمولاً در فرآیند‌های جوشکاری مورد استفاده قرار می‌گیرند، به ویژه MIG و TIG. هدف آن‌ها محافظت از ناحیه جوش در برابر اکسیژن و بخار آب است. بسته به مواد در حال جوشکاری، گازهای جوی می‌توانند کیفیت جوش را کاهش دهند و یا شرایط جوشکاری را دشوارتر کنند. سایر فرآیندهای جوشکاری قوس الکتریکی از روش‌های جایگزین برای محافظت از جوش در برابر گازهای جوی نیز استفاده می‌کنند. برای مثال، در shielded metal arc welding ، از الکترود پوشش دار استفاده می‌شود که در هنگام
، از الکترود پوشش دار استفاده می‌شود که در هنگام مصرف، دی‌اکسید کربن تولید می‌کند، یک گاز نیمه بی‌اثر که یک گاز محافظ قابل قبول برای جوشکاری فولاد است. انتخاب نادرست گاز جوش می‌تواند منجر به جوش متخلخل و ضعیف یا پاشش بیش از حد شود. و یا در صورت عدم تاثیرگذاری بر خود جوش به دلیل نیاز به حذف قطرات پراکنده، باعث کاهش بهره‌وری نیروی کار می‌گردد. در صورت بی دقتی، گازهای محافظ می‌توانند جانشین اکسیژن و باعث هیپوکسی و بالقوه مرگ شوند. [1] گازهای محافظ رایج. گازهای محافظ به دو دسته بی‌اثر یا نیمه بی‌اثر تقسیم
محافظ به دو دسته بی‌اثر یا نیمه بی‌اثر تقسیم می‌شوند. دو مورد از گازهای محافظ مقرون به صرفه که بتوان در جوشکاری از آن‌ها استفاده کرد هلیوم و آرگون هستند . از این گازهای بی اثر در TIG و MIG برای جوشکاری فلزات غیرآهنی استفاده می‌شود. دسته دیگری از گازهای محافظ نیمه بی اثر یا گازهای محافظ فعال نامیده می‌شوند که شامل دی‌اکسید کربن ، اکسیژن ، نیتروژن و هیدروژن هستند. گازهای فعال معمولا در جوشکاری قوس الکتریکی فلزات آهنی استفاده می‌شوند. بیشتر این گازها، در مقادیر زیاد، اثرات نامطلوبی بر فلز جوش دارند در صورتی
زیاد، اثرات نامطلوبی بر فلز جوش دارند در صورتی که در مقادیر کوچک و کنترل شده ویژگی‌های جوش را بهبود خواهند ببخشند. خواص. گازهای محافظ را می‌توان به صورت خالص یا به صورت ترکیب دو و یا سه گاز دیگر استفاده کرد. خواص مهم گازهای محافظ عبارتند از رسانایی حرارتی، چگالی نسبی و سهولت در یونیزاسیون. گاز آرگون سنگین‌تر از هوا است در نتیجه جوش را پوشش داده و نسبت به گازهای سبک‌تر از هوا مانند هلیوم به سرعت جریان کمتری نیاز دارد. رسانایی حرارتی برای گرم کردن جوش در اطراف قوس جوشکاری بسیار مهم است. قابلیت یونیزاسیون نیز
قوس جوشکاری بسیار مهم است. قابلیت یونیزاسیون نیز در تشکیل قوس و میزان بالای ولتاژ جوشکاری تأثیر می‌گذارد. [1] [2] گاز محافظ در جوشکاری لیزری از تشکیل ابر پلاسما در بالای جوش که بخش قابل توجهی از انرژی لیزر را جذب می‌کند جلوگیری می‌کند . برای لیزرهای دی‌اکسید کربن که تمایل به تشکیل چنین ابر پلاسمایی دارند بسیار مهم است. همچنین گاز هلیوم به دلیل پتانسیل یونیزاسیون بالا مقدار زیادی‌انرژی را قبل از یونیزه شدن جذب کرده و این نقش را به بهترین نحو بازی می‌کند. انواع. گازهای دیگر را می‌توان برای کاربردهای خاص، به
گازهای دیگر را می‌توان برای کاربردهای خاص، به صورت خالص و یا با ترکیب با گازهای محافظ دیگر استفاده کرد. مانند هگزا فلوراید گوگرد یا دی‌کلرودی‌فلورومتان . [1] دی‌کلرودی‌فلورومتان در مخلوط با آرگون برای ذوب آلیاژهای آلومینیوم-لیتیوم استفاده شود. محتوای هیدروژن در جوش آلومینیوم را کاهش داده و از تخلخل مرتبط با هیدروژن جلوگیری می‌کند. به علت پتانسیل تخریب لایه ازن کمتر از این گاز استفاده می‌شود. کاربردها. کاربرد گازهای محافظ به قیمت گاز محافظ، هزینه تجهیزات و محل جوشکاری بستگی دارد. گرانی برخی از گازهای محافظ
جوشکاری بستگی دارد. گرانی برخی از گازهای محافظ مانند آرگون کاربرد آن‌ها را محدود می‌کند. تجهیزات مورد استفاده برای حمل و نقل گاز نیز یک هزینه اضافی است، و در نتیجه، فرآیندهایی مانند جوشکاری قوس فلزی محافظ، که به تجهیزات ارزان‌تری نیاز دارند، ممکن است در شرایط خاص ترجیح داده شوند. از آنجا که وزش باد می‌تواند باعث پراکندگی گاز محافظ در اطراف جوش شود، فرآیندهای جوشکاری که نیاز به گازهای محافظ دارند اغلب فقط در محیط‌های بسته انجام می‌شود، نرخ مطلوب جریان گاز در درجه اول به هندسه جوش، سرعت، جریان، نوع گاز و
در درجه اول به هندسه جوش، سرعت، جریان، نوع گاز و حالت انتقال فلز مورد استفاده بستگی دارد. جوشکاری سطوح صاف به جریان بالاتری نسبت به مواد شیاردار نیاز دارد، به طور کلی با ذافزایش سرعت جوشکاری سرعت پخش گاز محافظ نیز باید افزایش پیدا کند. علاوه بر این، جریان بالای جوشکاری به جریان بیشتر هلیوم برای ایجاد پوشش مناسب نسبت به آرگون مورد نیاز است. چهار متغیر اولیه GMAW جریان گاز محافظ مورد نیاز را تحت تاثیر قرار می‌دهد - برای حوضچه‌های جوش کوچک و حالت‌های جوشکاری اتصال کوتاه و یا اسپری پالس، به طور کلی 10 L /min
اتصال کوتاه و یا اسپری پالس، به طور کلی 10 L /min (20 ft 3 / h ) مناسب است،
تامی کیسی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
«موی سر» (انگلیسی: Hair) آهنگی از گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است. این آهنگ در ۲۸ اوت ۲۰۱۵ به‌عنوان اولین تک‌آهنگ تبلیغاتی از سومین آلبوم استودیویی گروه، "خارق‌العاده شدن" منتشر شد. در ۱۵ آوریل ۲۰۱۶، ریمیکسی با حضور رپر و خواننده جامائیکایی شان پل، توسط سایکو میوزیک به‌عنوان آخرین و چهارمین تک‌آهنگ منتشر شد.
جکی اسکات (; – ژوئن ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال مارگیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ایرلند شمالی بی و ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
سامی مک‌کروی (؛ ۱۱ اکتبر ۱۹۲۴ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، و باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ایرلند شمالی بی و ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
درک دوگن (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شامروک روفرز، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال کترینگ تاون، و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ایرلند شمالی بی و ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
فی کویل (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست و باشگاه فوتبال دری سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
«برای سابقِ من فریاد بزن» (انگلیسی: Shout Out to My Ex) آهنگی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس خوانده شده است. این آهنگ در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۶ توسط سایکو میوزیک به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی از چهارمین آلبوم استودیویی گروه "روزهای شکوه" (۲۰۱۶) منتشر شد. ای آهنگ یک آهنگ دنس-پاپ است که توسط لیتل میکس نوشته شده است و در مورد جدایی از دوست‌پسر سابق پس از یک رابطه ناخوشایند صحبت می‌کند. این آهنگ به‌عنوان یک سرود قدرت‌مندی دختران نامیده شده و نقدهای بسیار مثبتی به دلیل پیام قدرتمندی، تولید و اجرای آواز گروه از
به دلیل پیام قدرتمندی، تولید و اجرای آواز گروه از منتقدان موسیقی دریافت کرده است.
روی ریا (؛ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۴ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گلنتوران اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
لن گراهام (؛ ۱۷ اکتبر ۱۹۲۵ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد و باشگاه فوتبال دونکستر راورز اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
سامی چپمن (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شامروک روفرز، باشگاه فوتبال گلنتوران، باشگاه فوتبال پورتسموث، و باشگاه فوتبال منزفیلد تاون اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
تامی همیل (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینفیلد اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
سیگه پارلینی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال سیریوس و باشگاه فوتبال دیورگاردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال سوئد بی و سوئد بازی کرده است.
اسون آکسبوم (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
اوکه یوهانسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
لنارت اسکوگلوند (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال پالرمو، باشگاه فوتبال سمپدوریا، و باشگاه فوتبال هامارابی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
«فوق‌العاده شدن» (انگلیسی: Get Weird) سومین آلبوم استودیویی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس در ۶ نوامبر ۲۰۱۵ توسط سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز منتشر شد. این گروه کار بر روی آلبوم قبلی را قبل از اینکه در سال ۲۰۱۴ تمام شود، شروع کرد و تنها چند قطعه از آن را به قطع نهایی رساندند. چهار تک‌آهنگ شامل تک‌آهنگ شماره یک بریتانیا «جادوی سیاه»، «من را مثل خودت دوست داشته باش»، «آهنگ مخفیِ عشق»، با حضور خواننده آمریکایی جیسون درولو و «موی سر» با حضور شان پال خواننده جامائیکایی بود. یک نسخۀ دیگر بعداً
پال خواننده جامائیکایی بود. یک نسخۀ دیگر بعداً منتشر شد و دارای چهار آهنگ جدید بود، در حالی که نسخه ژاپنی آلبوم دارای همکاری با گروه دخترانه ژاپنی است.
آرنه سلموسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه ورزشی لاتزیو، و باشگاه فوتبال اودینزه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
آگنه سیمونسون (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال رئال سوسیداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده‌است.
پراویتس اوبری (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مالمو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
روزهای شکوه () چهارمین آلبوم استودیویی گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است که در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ توسط سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز منتشر شد. این گروه به صدای پاپ، آر اند بی و دنس پاپ قبلی خود برای آلبوم ادامه دادند و در عین حال بیشتر با سبک‌های مختلف از جمله موسیقی دهه ۱۹۶۰ امتحان کردند که با تحسین منتقدان مواجه شد، با اشعاری که به جنسیت، روابط جنسی، تنهایی زن، قدرت دختر و موضوعات دیگر اشاره می‌کند. پیش از این، تک‌آهنگ اصلی «برای سابق من فریاد بزن»، تبدیل به چهارمین تک‌آهنگ شماره یک گروه در بریتانیا شد و
به چهارمین تک‌آهنگ شماره یک گروه در بریتانیا شد و در سال ۲۰۱۷ در جوایز بریت، جایزه بهترین تک‌آهنگ سال بریتانیا را از آن خود کرد. نسخه استاندارد آلبوم دارای همکاری با چارلی پوث است، در حالی که نسخه پلاتین دارای حضور مهمان دیگری از جمله سی‌ان‌سی‌او است.
هنری کالگرن (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
اوله هوکانسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال سوئد بی و سوئد بازی کرده‌است.
اینگمار هارالدسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالمار و باشگاه فوتبال الفسبورگ اشاره کرد.
رینو بوریسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوتبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
اووه اولسون (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوتبورگ و باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده‌است.
بنگت برنتشون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
برور ملبری (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی، باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال ستاره سرخ، و باشگاه فوتبال سوشو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال سوئد بی و سوئد بازی کرده‌است.
فهرست سیاره‌های فراخورشیدی نزدیک فهرستی است که تا اول ژانویه سال ۲۰۲۳ میلادی، حاوی ۵٬۲۹۷ سیاره فراخورشیدی شناخته شده یا سیاره خارج از منظومه شمسی است که همه آن‌ها در حال چرخش به دور یک ستاره هستند. از این تعداد سیاره فراخورشیدی، تنها بخش کوچکی از آنها در مجاورت منظومه شمسی قرار دارند. در فاصله‌ای در حدود از منظومه شمسی، ۹۷ سیاره فراخورشیدی وجود دارد که توسط آرشیو سیارات فراخورشیدی ناسا تأیید شده‌است. از ۵۰۰ ستاره و کوتوله قهوه‌ای شناخته شده که در این فاصله قرار دارند، حدود ۶۰ مورد دارای منظومه‌های سیاره‌ای
دارند، حدود ۶۰ مورد دارای منظومه‌های سیاره‌ای هستند. از این تعداد ستاره، ۵۱ مورد با چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند که ۸ مورد از این تعداد دارای منظومه‌های سیاره‌ای هستند. اولین گزارش از یک سیاره فراخورشیدی در این محدوده در سال ۱۹۹۸ برای سیاره‌ای بود که به دور گلیز ۸۷۶ (۱۵٬۳ سال نوری) دورتر می‌چرخد و آخرین مورد تا سال ۲۰۲۲ یک سیاره در اطراف ستاره‌ای به نام ای‌کیو پگاسی (۲۰ سال نوری) است. نزدیک‌ترین سیاره فراخورشیدی یافت شده پروکسیما قنطورس بی است که در سال ۲۰۱۶ تأیید شد که به دور ستاره پروکسیما قنطورس،
۲۰۱۶ تأیید شد که به دور ستاره پروکسیما قنطورس، نزدیکترین ستاره به منظومه شمسی (۴٬۲۵ سال نوری) می‌چرخد. ستاره گلیز ۸۹۲ (۲۱٬۶ سال نوری) دارای شش سیاره فراخورشیدی است که بالاترین تعداد کشف شده برای تمامی ستارات موجود در این محدوده است. بیش‌تر سیارات فراخورشیدی شناخته شده نزدیک به ستارگانشان می‌چرخند. اکثر آن‌ها به‌طور قابل توجهی بزرگ‌تر از زمین هستند اما تعداد کمی دارای جرم مشابه هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به سیارات اطراف گلیز ۳۶۷، وای‌زد نهنگ و پروکسیما قنطورس اشاره کرد که ممکن است جرم کم‌تری نسبت به
قنطورس اشاره کرد که ممکن است جرم کم‌تری نسبت به زمین داشته باشند. چندین سیاره فراخورشیدی تأیید شده به طور بالقوه قابل سکونت هستند که پروکسیما قنطورس بی و گلیز ۶۶۷ سی‌سی (۲۳٬۶ سال نوری) در میان محتمل‌ترین نامزدها در نظر گرفته می‌شوند. اتحادیه بین‌المللی نجوم از طریق پروژه نام دنیاهای خارجی نام‌های مناسبی را برای برخی از اجرام فراخورشیدی شناخته‌شده، از جمله سیارات فراخورشیدی مجاور تعیین کرده‌است. سیاراتی که در رویداد ۲۰۱۵ نام‌گذاری شده‌اند شامل سیارات اطراف اپسیلون اریدانی (۱۰٬۵ سال) و فومالهات می‌شوند، در
اپسیلون اریدانی (۱۰٬۵ سال) و فومالهات می‌شوند، در حالی که سیاراتی که در رویداد ۲۰۲۲ نام‌گذاری شدند شامل سیارات اطراف گلیز ۴۳۶، گلیز ۴۸۶ و گلیز ۳۶۷ بودند. اشیاء مستثنی شده. برخلاف اجرام منظومه شمسی، هیچ روش مشخص و مشخصی برای تشخیص رسمی یک سیاره فراخورشیدی وجود ندارد. به گفته اتحادیه بین‌المللی نجوم، اگر یک سیاره فراخورشیدی تا پنج سال پس از کشف آن مورد مناقشه قرار نگرفته باشد، باید تأیید شده تلقی شود. نمونه‌هایی وجود دارد که وجود سیارات فراخورشیدی را پیشنهاد کرده‌اند، اما حتی پس از بررسی‌های بعدی، وجود آن‌ها
اما حتی پس از بررسی‌های بعدی، وجود آن‌ها هنوز توسط برخی از ستاره‌شناسان مشکوک تلقی می‌شود. چنین مواردی عبارتند از Wolf 359 (7.9 ly، در ۲۰۱۹)، LHS 288 (15.8 ly، در سال ۲۰۰۷)، 40 Eridani A (16.3 ly، در سال ۲۰۱۸)، و Gliese 1151 (26.2 سال، در سال 2021). همچنین چندین نمونه وجود دارد که سیارات فراخورشیدی پیشنهادی بعداً توسط مطالعات بعدی رد شدند، از جمله نامزدهای اطراف آلفا قنطورس B (4.36 سال)، ستاره بارنارد (۵٫۹۶ لیتر)، ستاره کاپتین (۱۲٫۸ سال)، Van Maanen 2 (14.1 ly), Groombridge 1618 (15.9 ly), AD Leonis (16.2
ly), Groombridge 1618 (15.9 ly), AD Leonis (16.2 ly), Gliese 682 (16.3 ly)، VB 10 (19.3 ly), و Fomalhaut (25.1 ly). در سال ۲۰۲۱، یک سیاره نامزد در اطراف وگا شناسایی شد، اگرچه هنوز تأیید نشده‌است. یکی دیگر از سیاره‌های نامزد، کاندید ۱، مستقیماً از اطراف آلفا قنطورس A تصویربرداری شده‌است، اگرچه ممکن است انبوهی از سیارک‌ها یا مصنوع مکانیزم کشف باشد. گروه کاری سیارات فراخورشیدی اتحادیه بین‌المللی نجوم در سال ۲۰۰۳ یک تعریف کاری در مورد حد بالایی برای اینکه یک سیاره را تشکیل می‌دهد به تصویب رساند: به اندازه کافی
را تشکیل می‌دهد به تصویب رساند: به اندازه کافی پرجرم نیست که بتواند همجوشی گرما هسته‌ای دوتریوم را حفظ کند. برخی از مطالعات محاسبه کرده‌اند که این جرم حدوداً ۱۳ برابر مشتری است و بنابراین اجرام با جرم بیشتر از این معمولاً به عنوان کوتوله‌های قهوه ای طبقه‌بندی می‌شوند. برخی از سیارات فراخورشیدی پیشنهادی بعداً به اندازه کافی عظیم هستند که بتوانند از آستانه سقوط کنند و احتمالاً کوتوله‌های قهوه ای هستند، همان‌طور که در مورد: SCR 1845-6357 B (13.1 ly), SDSS J1416 + 1348 B (30.3 ly) , و WISE 1217+1626 B (30 ly).
+ 1348 B (30.3 ly) , و WISE 1217+1626 B (30 ly). از فهرست فعلی مستثنی شده‌اند، نمونه‌های شناخته شده‌ای از کوتوله‌های فرعی قهوه‌ای شناور بالقوه، یا «سیاره‌های سرکش» هستند، که اجسامی هستند که برای همجوشی بسیار کوچک هستند اما به دور ستاره نمی‌چرخند. چنین نمونه‌های شناخته‌شده‌ای عبارتند از: WISE 0855-0714 (7.4 ly), UGPS 0722-05، (13.4 ly) WISE 1541-2250 (18.6 ly), و SIMP J01365663 0930+3ly . .
زبان‌های تونگی گروه کوچکی از زبان‌های پلی‌نزیایی هستند. حداقل از دو زبان، تونگایی و نیوویایی، و احتمالاً زبان سوم، نیوافئویی تشکیل شده است.
طعمه‌اندازی یک ورزش خونین است که در آن جانوری به منظور سرگرمی یا قمار علیه جانور دیگری نگران یا عذاب می‌شود. این فعالیت در بیشتر کشورها در سطوح مختلف اجرای غیرقانونی انجام می‌شود. در طول دوره‌های مختلف تاریخ و در فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان، انواع مختلفی از طعمه‌اندازی، به نام گونه‌های مورد استفاده، تأیید شده‌است. اینها شامل گورکن، خرس، گاو نر، خر، مرغابی، گراز، کفتار، شیر، میمون، موش، گرگ و حتی انسان، می‌شود. بسیاری از چیزهایی که در مورد طعمه‌اندازی شناخته شده‌است از انگلستان در قرون وسطی می‌آید، اگرچه
شده‌است از انگلستان در قرون وسطی می‌آید، اگرچه مدتی است که در آنجا قانونی نبوده‌است. با این حال، هنوز هم در دیگر نقاط جهان، از جمله برخی از فرهنگ‌های آسیای مرکزی، انجام می‌شود.
شکار پرندگان آبزی (که در بریتانیا شکار پرندگان وحشی یا تیراندازی پرندگان آبزی نیز نامیده می‌شود)، عملی است برای شکار غاز، مرغابی یا دیگر پرندگان آبزی برای غذا و ورزش. بسیاری از انواع غازها و مرغابی‌ها زیستگاه یکسانی دارند، فصل‌های شکار همپوشانی یا یکسانی دارند و با استفاده از روش‌های مشابه شکار می‌شوند؛ بنابراین می‌توان گونه‌های مختلف پرندگان آبزی را در یک گردش و تفریح گرفت. پرندگان آبزی را می‌توان در زمین‌های کشاورزی که در آن تغذیه می‌کنند، یا اغلب در درون یا در نزدیکی پیکره‌های آبی مانند رودخانه‌ها،
درون یا در نزدیکی پیکره‌های آبی مانند رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، برکه‌ها، باتلاق‌ها، دشت‌ها یا سواحل اقیانوسی شکار کرد.
حملات هوایی به مسکو اشاره به مجموعه‌ای از حملات هوایی راهبردی توسط "لوفت‌وافه"، نیروی هوایی رایش سوم به شهر مسکو، پایتخت اتحاد جماهیر شوروی در جریان عملیات بارباروسا بین ماه‌های ژوئیه تا دسامبر سال ۱۹۴۱ دارد. این حملات با وجود وارد آوردن برخی تلفات و خسارات، در مواجهه با دفاع ضد هوایی و مقاومت نیروی هوایی شوروی در نهایت نتوانست به اهداف راهبردی خود برسد. پیش‌زمینه. بر اساس طرح عملیاتی بارباروسا، مطابق دکترین اصلی رزمی آن، دستیابی به برتری هوایی اولویت نخست "لوفت‌وافه"، نیروی هوایی رایش سوم به حساب می‌آمد.
"لوفت‌وافه"، نیروی هوایی رایش سوم به حساب می‌آمد. این نیرو در ابتدا به دنبال نابودی نیروی هوایی شوروی و عملیات‌های پشتیبانی زمینی دشمن بود. به هر حال، با توجه به محدودیت برد و بارگیری، "لوفت‌وافه" نمی‌توانست به شکل مؤثری به صنایع هوایی شوروی حمله کند. پس از حصول برتری هوایی، "لوفت‌وافه" قصد داشت توجه عملیاتی خود را به پشتیبانی هوایی نزدیک از نیروی زمینی تغییر دهد. بر مبنای دکترین تاکتیکی "بلیتس‌کریگ" و جهت ایجاد برتری هوایی و مهیا ساختن شرایط لازم برای تهاجم زمینی، عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی،
زمینی، عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ با یورش همه‌جانبه هواگردهای "لوفت‌وافه" به فرودگاه‌های دشمن در سرتاسر خط مقدم آغاز شد. در مجموع، در عرض سه روز آغازین شوروی ۲۰۰۰ هواگرد و تا پایان هفته اول ۴۰۰۰ هواگرد خود را عموماً بر روی زمین از دست داد تا بزرگ‌ترین نیروی هوایی جهان به نیرویی بی‌تأثیر بدل شود. در حالیکه طبق ادعای فرماندهی عالی ورماخت، "لوفت‌وافه" در این مدت تنها ۱۵۰ هواگرد خود را از دست داده بود تا نسبت خسارات وارده به طرفین ۱ به ۲۷ برآورد شود. پس از حصول برتری هوایی در