payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تک‌آهنگ آغازین در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. این ترانه در رتبه ۲۳ جدول ترانه‌های داغ راک و آلترناتیو "بیلبورد" ایالات متحده قرار گرفت و نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد. «A&amp;W» به‌عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم در ۱۴ فوریه ۲۰۲۳ منتشر شد. این آهنگ در جدول آهنگ‌های داغ "بیلبورد" و آهنگ‌های آلترناتیو "بیلبورد" به رتبه ۱۰ رسید، و در رتبه ۵ در نمودار فوران‌کنندهٔ زیر هات ۱۰۰ رسید. «A&amp;W» برای کار تجربی و اشعار خود تحسین منتقدان را به همراه داشت. «د گرانتز» در ۱۴ مارس ۲۰۲۳ به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از این آلبوم
۱۴ مارس ۲۰۲۳ به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از این آلبوم منتشر شد. «د گرانتز» در برنامه فیوچر ساندز رادیو بی‌بی‌سی ۱ "با برنامه کلارا آمفو" پخش شد و متعاقباً در پلتفرم‌های استریم منتشر شد. این آهنگ در جدول تک‌آهنگ‌های داغ نیوزیلند در رتبه ۳۵ قرار گرفت. بازخورد منتقدان. "میدونستی که زیر بلوار اقیانوس تونلی هست" به‌طور کلی نقدهای مثبتی از طرف منتقدان موسیقی دریافت کرد. این آلبوم در وبگاه متاکریتیک بر اساس نظر ۲۵ منتقد، امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ را کسب کرد که نشان‌دهندهٔ «نقدهای عموماً مطلوب» است. در ژوئن ۲۰۲۳، "آلترناتیو
عموماً مطلوب» است. در ژوئن ۲۰۲۳، "آلترناتیو پرس" فهرستی بدون رتبه از ۲۵ آلبوم برتر سال تا به امروز را منتشر کرد که این آلبوم هم در فهرست بود. این نشریه آن را «عجیب و دوست‌داشتنی، دارای نرمی زیبایی‌شناختی و ساختاری از هنرمندی که ژانر و فرم را به چالش می‌کشد» توصیف کرد.
ورزشگاه دو لامیتیه () یا ورزشگاه دوستی یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر کوتونو، بنین است. این ورزشگاه که برای مسابقات فوتبال و دو و میدانی مورد استفاده قرار میگیرد دارای ۲۰٬۰۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال بنین می‌باشد.
ورزشگاه ۴ اوت () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر واگادوگو، بورکینافاسو است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شده دارای ۲۹٬۸۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال بورکینافاسو می‌باشد.
مبینا حیدری (زاده ۸ مهر ۱۳۸۰ در کرج) کاراته‌کای ایرانی است. او مدال نقره ۶۸ کیلوگرم بانوان در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۲۱ که در قونیه ترکیه برگزار شد را کسب نمود. وی همچنین موفق شد مدال برنز ۵۹ کیلوگرم دختران در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان که در بوئنوس آیرس، آرژانتین برگزار شدو مدال نقره ۶۸ کیلوگرم دختران در مسابقات قهرمانی کاراته آسیا که به سال ۲۰۲۱ در آلماتی قزاقستان برگزار شد را کسب نماید.
مامره یا ممره () به یک مکان مذهبی باستانی اشاره دارد که در ابتدا بر روی یک درخت مقدس متمرکز شده بود که «از زمان‌های بسیار قدیم» در الخلیل در کنعان رشد می‌کرد. [۷] از داستان کتاب مقدس ابراهیم و سه بازدیدکننده شناخته شده‌است [پیدایش ۱۸:۱-۸]. درختی که زیر آن چادر زده بود به بلوط یا تربینت ممره معروف است. محققان امروزی سه مکان را در نزدیکی الخلیل شناسایی کرده‌اند که در دوره‌های مختلف تاریخی، متوالی به نام ممره شناخته می‌شوند: خربت نیمره (مکانی کمی کاوش‌شده در دوره ایرانی و هلنیستی)، رامات الخلیل (معروف‌ترین
دوره ایرانی و هلنیستی)، رامات الخلیل (معروف‌ترین مکان) و خربت اس- سیبته. آخرین مورد حاوی یک درخت بلوط کهنسال بود که طبق سنت نسبتاً جدید به نام بلوط مامره شناخته می‌شد که در سال ۲۰۱۹ فرو ریخت و در محوطه یک صومعه ارتدکس روسی قرار دارد.
ورزشگاه ملی کیپ ورد () یک ورزشگاه چندمنتظوره در شهر پرایا، کیپ ورد است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۴ تاسیس شده دارای ۱۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال کیپ ورد محسوب میشود.
الدون راموس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کیپ ورد است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال ریو آوه، باشگاه ورزشی ماریتیمو بی، و باشگاه فوتبال کوردوبا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی کرده‌است.
بابانکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کیپ ورد است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه ورزشی اولیاننسه، باشگاه ورزشی پرایا، و باشگاه فوتبال اروکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی کرده‌است.
استوپیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کیپ ورد است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فیرنسی، باشگاه فوتبال مول فهروار، باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا، باشگاه ورزشی پرایا، و باشگاه فوتبال سانتا کلارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی کرده‌است.
فرگوس مک روک یکی از شخصیت‌های محوری داستان چرخه اولستر در اساطیر ایرلندی می‌باشد. نام او به معنای مرد و مردانگی است و در اساطیر ایرلند, او پهلوانی بزرگ بوده است. فرگوس در ابتدا در دربار کونچوبار مک نسا, شاه منطقه اولستر ایرلند, خدمت می‌کرد اما پس از ماجرای دیردره و خیانت کونچوبار دربار اولستر را ترک کرد و به نزد ملکه مدب و پادشاه ایلیل, فرمانروایان ایالت کوناکت ایرلند و دشمنان قدیمی کونچوبار رفت. اگرچه که مدب متأهل بود, رابطه عاشقانه با فرگوس داشت و در نهایت فرگوس به دستور ایلیل به قتل رسید. فرگوس به اشتهای
فرگوس به دستور ایلیل به قتل رسید. فرگوس به اشتهای جنسی بسیار مشهور بود و گفته می‌شود که هفت زن لازم بود تا او را ارضا کند. همچنین فرگوس به عنوان یک پهلوان, قدرت جسمانی زیادی داشت. او در یک وعده هفت گوزن, هفت گاو, هفت خوک و هفت خمره شراب را می‌خورد و شمشیری به قامت رنگین کمان داشت.
بوبیستا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی کرده‌است.
در اقتصاد ترابری، روش ترابری یا روش حمل‌ونقل (به انگلیسی:Mode of transport) اصطلاحی است که برای تمایز بین راه‌های مختلف ترابری افراد یا کالاها استفاده می‌شود. روش‌های مختلف ترابری عبارتند از ترابری هوایی، آبی و زمینی که شامل ترابری ریلی، جاده‌ای و ترابری خارج از جاده می‌شود. حالت‌های دیگری از ترابری همانند ترابری خطوط لوله، ترابری کابلی، ترابری فضایی، ترابری با نیروی انسانی و ترابری با نیروی حیوانات نیز گاهی به عنوان روش خاص خود در نظر گرفته می‌شوند، اما هرگز در دسته‌های قبلی قرار نمی‌گیرند. به‌طور کلی
هرگز در دسته‌های قبلی قرار نمی‌گیرند. به‌طور کلی ترابری برای جابجایی افراد، حیوانات و سایر کالاها از مکانی به مکان دیگر استفاده می‌شود. از سوی دیگر، وسایل ترابری به امکانات ترابری گفته می‌شود که برای حمل افراد یا محموله بر اساس حالت انتخابی (حیوان، وسیله نقلیه، ماشین، هواپیما، کشتی، کامیون، قطار و غیره) استفاده می‌شود. هر روش ترابری دارای یک راه حل بنیادی فنآورانه متفاوتی است و برخی از روش‌های ترابری نیاز به یک محیط جداگانه و ویژه دارند. هر حالت ترابری دارای زیرساخت، وسیله نقلیه، عاملان ترابری و عملیات
زیرساخت، وسیله نقلیه، عاملان ترابری و عملیات تجاری خاص خود است.
زنان در موریتانی با مسائلی چون ختنه زنان، ازدواج کودکان، و چندهمسری درگیرند. جمعیت‌شناسی. تا ژوئیه ۲۰۱۶، جمعیت موریتانی ۳٬۶۷۷٬۲۹۳ نفر برآورد شده‌است. میانگین سنی زنان موریتانی ۲۱٫۴ سال است. امید به زندگی در بدو تولد ۶۵٫۴ سال است. تقریباً تمام جمعیت این کشور مسلمان هستند و جمعیت شهرنشین آن ۵۳٫۷ درصد است. تحصیلات. آموزش و پرورش در موریتانی به شدت تحت تأثیر سیستم آموزشی فرانسه بود. تحصیلات دختران هنوز کمتر از پسران ارزش گذاری می‌شود و نرخ باسوادی زنان (سن ۱۵ سال و بالاتر) کمتر از مردان است. در سال ۲۰۱۵، نرخ
سال و بالاتر) کمتر از مردان است. در سال ۲۰۱۵، نرخ باسوادی زنان ۴۱٫۶ درصد و نرخ باسوادی مردان ۶۲٫۶ درصد بود. حقوق. کودک همسری. در سال ۲۰۱۷، نزدیک به ۳۷ درصد از دختران در موریتانی قبل از ۱۸ سالگی ازدواج کرده‌اند و ۱۴ درصد از دختران قبل از ۱۵ سالگی ازدواج می‌کنند. چند همسری. چند همسری در موریتانی قانونی است. مرد می‌تواند با چهار زن ازدواج کند، اما ابتدا باید رضایت همسر/زنان خود را جلب کند. چندهمسری در میان جمعیت موریتانی‌های آفریقایی-موریتانی و موریانی بربر رایج است و در میان جمعیت موری عرب کمتر دیده می‌شود.
است و در میان جمعیت موری عرب کمتر دیده می‌شود. یک سازمان در سال ۲۰۰۷ گزارش داد که ۱۰٫۷٪ از زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله در خانواده‌ای چندهمسری هستند. ختنه. ختنه زنان در موریتانی رایج است. ۷۱ درصد از کل زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله در سال ۲۰۰۱ تحت ختنه جنسی قرار گرفته بودند. یک مطالعه خوشه ای جمعیت شناختی در سال ۲۰۰۷ هیچ تغییری در میزان شیوع ختنه زنان در موریتانی پیدا نکرد. ختنه زنان نوع دوم شایع‌ترین است. حدود ۵۷ درصد از زنان موریتانی معتقدند که ختنه جنسی یک الزام مذهبی است.&lt;ref name="Female Genetic
یک الزام مذهبی است.&lt;ref name="Female Genetic Mutilation/Cutting"&gt;Female Genital Mutilation/Cutting UNICEF, (ژوئیه ۲۰۱۳)&lt;/ref&gt; مردم موریتانی تقریباً همگی مسلمان هستند. میزان شیوع ختنه زنان بر حسب گروه‌های قومی متفاوت است که عبارت است از: موریتانی با منشورهای بین‌المللی مانند CEDAW و همچنین پروتکل ماپوتو آفریقا موافقت کرده‌است. فرمان شماره ۲۰۰۵–۰۱۵ در مورد حمایت از کودکان، ختنه زنان را محدود می‌کند. تغذیه اجباری. عمل لبلوح در موریتانی، صحرای غربی و جنوب مراکش بسیار رایج است. آمار موجود حاکی از آن
جنوب مراکش بسیار رایج است. آمار موجود حاکی از آن است که دختران موریتانیایی که تحت فرایند لبلوح قرار می‌گیرند، چهار برابر بیشتر از یک مرد بالغ بدنساز که به‌طور متوسط روزانه ۴٬۰۰۰ کالری مصرف می‌کند، کالری دریافت می‌کنند. در ماه‌هایی که فرایند لبلوح انجام می‌شود، کودک یا دختر جوانی که چاق می‌شود به‌طور متوسط روزانه ۱۴٬۰۰۰ تا ۱۶٬۰۰۰ کالری مصرف می‌کند، در حالی که رژیم غذایی توصیه شده برای یک دختر ۱۲ سالهٔ سالم تنها ۱٬۵۰۰ کالری است. زنان مسن‌تری که «چاق‌کننده‌ها» نامیده می‌شوند، دختران جوان را مجبور می‌کنند تا
نامیده می‌شوند، دختران جوان را مجبور می‌کنند تا مقادیر زیادی غذا و مایعات مصرف کنند، در صورت نخوردن و ننوشیدن، آنها را کتک می‌زنند. یکی از راه‌های ایجاد درد این است که یک اندام را بین دو چوب فشار دهید. یک کودک شش ساله معمولاً ممکن است مجبور شود شیر شتر و هر روز دو کیلو ارزن کوبیده مخلوط با دو فنجان کره بخورند. اگرچه این عمل توهین آمیز است، اما مادران ادعا می‌کنند هیچ راه دیگری برای تضمین آینده خوبی برای فرزندانشان وجود ندارد. این رویه به قرن یازدهم بازمی‌گردد و گزارش شده‌است که پس از اشغال موریتانی توسط
و گزارش شده‌است که پس از اشغال موریتانی توسط نظامیان در سال ۲۰۰۸، بازگشت قابل توجهی به موریتانی داشته‌است. "لبلوح" به خصوص در مناطق روستایی رایج است و ریشه در سنت طوارق دارد، برای افزایش شانس ازدواج در جامعه ای که حجم بالای بدن نشانه ثروت بود، استفاده می‌شود. برده داری. زنانی که از نسل بردگان هستند در موریتانی سختی قابل توجهی را تجربه می‌کنند. در سال ۱۹۰۵، پایان برده‌داری در موریتانی توسط دولت استعماری فرانسه اعلام شد، اما وسعت موریتانی عمدتاً موفقیت‌های بسیار کمی را به این قانون داد. در سال ۱۹۸۱، موریتانی
کمی را به این قانون داد. در سال ۱۹۸۱، موریتانی آخرین کشور در جهان بود که با فرمان ریاست جمهوری برده داری را لغو کرد. با این حال، هیچ قانون کیفری برای اجرای این ممنوعیت تصویب نشد. در سال ۲۰۰۷، و تحت فشار بین‌المللی، دولت قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن برده داران می‌توانند تحت پیگرد قانونی قرار گیرند.
زنان در لیبی () به نقش و جایگاه زنان در کشور لیبی می‌پردازد. تاریخچه. انقلاب ۱۹۶۹. نقش و جایگاه زنان پس از تغییر حاکمیت در لیبی به موضوع بحث‌ها و اقدامات قانونی زیادی تبدیل شده بود، همان‌طور که در بسیاری از کشورهای جهان عرب چنین شده‌است. برخی از ناظران پیشنهاد کردند که رژیم تلاش‌هایی برای رهایی زنان انجام داده‌است، زیرا زنان را به عنوان یک منبع اساسی کار در اقتصادی که به‌طور مزمن برای کارگران گرسنه است می‌نگرد. آنها همچنین فرض کردند که دولت علاقه‌مند به گسترش پایگاه سیاسی خود است، به این امید که با حمایت از
پایگاه سیاسی خود است، به این امید که با حمایت از حقوق زنان مورد لطف قرار گیرد. از زمان استقلال، رهبران لیبی متعهد به بهبود وضعیت زنان بوده‌اند. مرکزیت انقلاب ۱۹۶۹، توانمندسازی زنان و حذف جایگاه فرودست بود. در دهه ۱۹۷۰، آزادی زنان تا حد زیادی به سن آنان بستگی داشت. زنان شهری زیر سی و پنج سال، حجاب سنتی را کنار گذاشته و احتمالاً لباس‌های سبک غربی می‌پوشند. سنین بین سی و پنج تا چهل و پنج سال به‌طور فزاینده ای آماده بودند تا چنین تغییری را در نظر بگیرند، اما زنان بالای چهل و پنج سال به نظر می‌رسید که تمایلی به
بالای چهل و پنج سال به نظر می‌رسید که تمایلی به کنار گذاشتن حجاب و پوشش مرسوم خود ندارند. یک دهه بعد، حجاب در میان زنان شهری غیر معمول بود. در این دوران، زنان نیز به‌طور فزاینده‌ای دیده می‌شدند که بدون شوهر یا همراهان مرد محرم در حال رانندگی، خرید یا مسافرت بودند. انقلاب ۱۷ فوریه. پس از انقلاب ۱۷ فوریه در لیبی، زنان در لیبی از حضور بسیار بیشتری در زندگی عمومی و حکومت برخوردار بودند. در اولین انتخابات آزاد پس از سرنگونی حکومت لیبی تحت حمایت ناتو که طی آن معمر قذافی کشته شد، سی و سه زن برای حضور در کنگره ملی
قذافی کشته شد، سی و سه زن برای حضور در کنگره ملی لیبی انتخاب شدند. حق رای. از سال ۱۹۶۴، زنان لیبیایی حق رای و مشارکت در امور سیاسی داشتند. سیاست. از آن زمان، دولت زنان را به شرکت در انتخابات و نهادهای سیاسی ملی تشویق کرده‌است، اما در سال ۱۹۸۷ تنها یک زن به عنوان دستیار وزیر اطلاعات و فرهنگ تا کابینه ملی پیش رفت. از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ فاطمه عبدالحافظ مختار وزیر آموزش و پرورش بود. سلما احمد راشد، از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴، به عنوان دستیار دبیر زنان و سپس دبیر دبیرخانه عمومی کنگره عمومی خلق برای امور زنان از سال ۱۹۹۴
عمومی کنگره عمومی خلق برای امور زنان از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵، و در نهایت در سال ۱۹۹۶ سفیر جامعه ملل عرب شد. از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، توریا رمضان ابوتبریکه، نورا هان رمضان ابوسفریان از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰، شلما چابون عبدالجبار و امل نوری عبدالله الصفار از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ به عنوان دبیر دبیرخانه عمومی کنگره عمومی امور زنان خدمت کردند. از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ زنانی که به عنوان دبیر دبیرخانه عمومی کنگره عمومی خلق برای امور اجتماعی فعالیت می‌کنند، شلما شابون عبدالجبار و عبدالعلیم الشلووی هستند، در حالی که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ فوزیه
هستند، در حالی که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ فوزیه بشیر الشلبابی به عنوان دبیر اطلاعات، فرهنگ حضور داشته‌است. هدی فتحی بن عامر در سال ۲۰۰۹ به عنوان دبیر امور کمیته‌های مردمی خدمت کرد و همچنین به عنوان رئیس پارلمان انتقالی عرب حضور داشت. سلما شعبان عبدالجبار به عنوان منشی امور زنان در سال ۲۰۰۹ فعالیت خود را آغاز کرد در مارس ۲۰۲۱، نجلا المنگوش به عنوان وزیر امور خارجه منصوب شد. تشکل‌ها. زنان توانستند انجمن‌های خود را تشکیل دهند. اولین تشکل زنان در سال ۱۹۵۵ در بنغازی بود. در سال ۱۹۷۰، چندین سازمان فمینیستی در
بنغازی بود. در سال ۱۹۷۰، چندین سازمان فمینیستی در اتحادیه عمومی زنان ادغام شدند که در سال ۱۹۷۷ به فدراسیون زنان جماهیریا تبدیل شد. یکی از رئیس‌های اولیه اتحادیه عمومی زنان، نویسنده و مجری برنامه، خدیجه جهامی بود. بر اساس بند ۵ اعلامیه قانون اساسی ۱۱ دسامبر ۱۹۶۹، زنان قبلاً طبق قانون با مردان موقعیت برابری داشتند. پس از آن، جنبش زنان در زمینه‌هایی مانند آموزش بزرگسالان و بهداشت فعال بوده‌است. کار و رفاه. زنان همچنین در زمینه اشتغال در خارج از خانه به دستاوردهای بزرگی دست یافته بودند، که نتیجه دسترسی بهتر به
بزرگی دست یافته بودند، که نتیجه دسترسی بهتر به آموزش و پذیرش افزایش شغل زنان است. دولت نیروی محرک اصلی این پدیده نبود. به عنوان مثال، برنامه توسعه ۱۹۷۶–۱۹۸۰ خواستار استخدام تعداد بیشتری از زنان در حوزه‌هایی بود که برای کار زنان مناسب است، اما شناسایی افراد در مورد اینکه چه شغلی برای زنان مناسب است همچنان توسط سنت محدود شده بود. بر اساس سرشماری سال ۱۹۷۳، نرخ مشارکت برای زنان، درصد کل زنانی که در فعالیت اقتصادی فعالیت می‌کنند حدود ۳ درصد در مقایسه با ۳۷ درصد برای مردان بود که به‌طور قابل توجهی کمتر از سایر
برای مردان بود که به‌طور قابل توجهی کمتر از سایر کشورهای غربی و در اکثر کشورهای عربی خاورمیانه بود. تحصیلات. در زمان پادشاه ادریس و در طول دهه آخر حکومت او، تعداد زنانی که در آموزش ابتدایی ثبت نام کرده بودند تنها بین ۱۱ تا ۱۹ درصد بود. بر اساس ماده ۱۴ اعلامیه قانون اساسی لیبی در سال ۱۹۶۹، آموزش به عنوان یک حق شناخته شد و تا سال ۱۹۹۰ این رقم به ۴۸ درصد رسید. ثبت نام در آموزش عالی در سال ۱۹۶۶ به ۸ درصد رسید، اما در سال ۱۹۹۶ این رقم به ۴۳ درصد رسید که برابر با مردان بود. تا سال ۲۰۰۱، ۱۶ درصد از زنان دارای
با مردان بود. تا سال ۲۰۰۱، ۱۶ درصد از زنان دارای مدرک دانشگاهی یا بالاتر، و ۴۸ درصد دارای گواهینامه دبیرستان بودند که در آن منعی برای انتخاب رشته تحصیلی وجود نداشت.
«خبرِ فوری» (انگلیسی: Breaking News) آهنگی است که توسط مایکل جکسون هنرمند آمریکایی ضبط شده‌است. گفته می‌شود که این آهنگ توسط جکسون، ادی کاسیو و جیمز پورت نوشته و توسط تدی رایلی، کاسیو و جکسون تهیه شده‌است و در آلبوم پس از مرگ او، "مایکل" گنجانده شده‌است. پس‌زمینه. گفته می‌شود «خبرِ فوری» توسط جکسون، ادی کاسیو و جیمز پورت نوشته شده و تدی رایلی، کاسیو و جکسون تهیه‌کنندگان آن هستند. این آهنگ توسط سونی میوزیک انترتیمنت برای پیش از اعلام آلبوم "مایکل" منتشر شد.
"زنان در لتونی" () به همه زنانی گفته می‌شود که در جامعه کشور لتونی زندگی می‌کنند. موقعیت اجتماعی و حقوقی زنان در جامعه لتونی تحت تأثیر تاریخ، موقعیت ژئوپلیتیکی و فرهنگ آن قرار گرفته‌است. لتونی، اگرچه کشور کوچکی با جمعیت کمتر از ۲ میلیون نفر است، اما یک کشور چند قومیتی است، و بنابراین تجربیات زنان لتونی ممکن است بین گروه‌های مختلف متفاوت باشد. تاریخچه. وضعیت زنان در لتونی در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیاری شده‌است، به ویژه به این دلیل که سرزمین‌های آن کانون مکرر درگیری و تسخیر بین حداقل چهار قدرت بزرگ بود که
درگیری و تسخیر بین حداقل چهار قدرت بزرگ بود که عبارتند از: در قرن بیستم، لتونی بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود، سپس در دهه ۱۹۹۰ دچار یک دوره آشفتگی اجتماعی و اقتصادی شد و پس از آن در سال ۲۰۰۴ به اتحادیه اروپا پیوست. قبل از قرن نوزدهم، زنان از فرآیندهای سیاسی کنار گذاشته شده بودند، از حقوق مالکیت برخوردار نبودند و از آنها انتظار می‌رفت که امور خانه را اداره کنند. پس از اعلام استقلال لتونی در سال ۱۹۱۸، به زنان لتونی حق رای داده شد دهه‌های گذشته این کشور شاهد تغییر تدریجی موقعیت و نقش زنان بوده‌است. لتونی
تغییر تدریجی موقعیت و نقش زنان بوده‌است. لتونی استقلال خود را از اتحاد جماهیر شوروی بازیافت و به سازمان‌های بین‌دولتی مانند اتحادیه اروپا پیوست که برابری هر دو جنس را ترویج می‌کنند. لتونی اولین کشوری در میان کشورهای بلوک شرق سابق بود که دارای یک رئیس دولت زن، یعنی وایرا ویجه فرایبرگا بود. لتونی همچنین یک نخست‌وزیر زن به نام لایمدوتا استراویوما داشت. شاخص برابری جنسیتی اروپا نشان می‌دهد که لتونی همچنان پایین‌تر از میانگین اتحادیه اروپا در زمینه مسائل برابری جنسیتی قرار دارد و از میان ۲۸ کشور عضو در رتبه
جنسیتی قرار دارد و از میان ۲۸ کشور عضو در رتبه هجدهم قرار دارد. اگرچه زنان بیش از نیمی از جمعیت کنونی لتونی را تشکیل می‌دهند، ولی همچنان در سیاست کمتر حضور دارند، دستمزد کمتری را در مقایسه با همتایان مرد خود تجربه می‌کنند و از آنان انتظار می‌رود که نقش جنسیتی سنتی را ایفا کنند. بر این اساس، پیشرفت اخیر، تلاش زنان برای یافتن تعادل بین کار و زندگی بوده‌است. مفهوم برابری جنسیتی در لتونی نسبتاً جدید است. در دهه گذشته، همزمان با جنبش‌های فمینیسم در سراسر جهان، لتونی شاهد ظهور تدریجی جنبش زنان خود بوده‌است. قبل
شاهد ظهور تدریجی جنبش زنان خود بوده‌است. قبل از استقلال. تحقیقات قوم‌نگاری و مطالعات قوانین رایج منطقه، از جمله لاتگالیان و کورونیان، به این نتیجه می‌رسد که از قرن هفتم تا سیزدهم، زنان در لتونی هیچ حق مالکیت یا حق رأی نداشتند. به ازای حقوق ارث، تنها پسران قادر به تصاحب مالکیت زمین بودند. این امر جایگاه اجتماعی و نقش زنان را در جامعه دیکته می‌کرد. فقط اموال منقول مانند مهریه به صورت پول، اثاثیه و لباس به دختران قابل وصیت بود. سرپرست زنان معمولاً پدر، برادر یا شوهر، به جای زن، مسئولیت‌ها و حقوق عمومی مربوط
یا شوهر، به جای زن، مسئولیت‌ها و حقوق عمومی مربوط به این اموال را بر عهده می‌گرفت. در سه گورستان پیش از مسیحیت در سالاسپیلس، موارد باستان‌شناسی موقعیت اجتماعی برتر مردان را در جامعه نشان می‌دهد. در هر سه این گورستان، مردها بیشتر از زنان سوزانده شده بودند. سوزاندن جسد کاری خسته کننده و کار فشرده بود؛ بنابراین، پیشنهاد شده‌است که زنان با موقعیت اجتماعی بالا سوزانده می‌شدند، در حالی که سوزاندن مردان نسبتاً بالاتر را می‌توان توسط مردانی که در درگیری‌های مختلف و جنگ داخلی لیوونی شرکت می‌کنند توضیح داد. علاوه بر
جنگ داخلی لیوونی شرکت می‌کنند توضیح داد. علاوه بر این، زنان اغلب در گورستان‌ها دفن نمی‌شدند، زیرا در جریان یورش‌های مکرر به اسارت گرفته می‌شدند. نبش قبرها نشان می‌دهد که زنان، تا قرن نوزدهم در لتونی، در مقایسه با مردان طول عمر بسیار کوتاه تری داشتند. این را می‌توان با مسائل ناشی از تولید مثل پی در پی و تغذیه ناکافی توضیح داد که همتایان مرد آنها تجربه نکردند، زیرا موقعیت اجتماعی آنها به عنوان سرباز اولویت منابع غذایی و پزشکی را برای آنها به ارمغان می‌آورد. زایمان خطرات و عوارض بسیاری به همراه داشت، زیرا
زایمان خطرات و عوارض بسیاری به همراه داشت، زیرا کمک‌های پزشکی محدود بوده و زنان مسن به عنوان ماما عمل می‌کردند و در صورت دسترسی حمام بهداشتی‌ترین مکان برای زایمان بود. پریشانی مداوم ناشی از بارداری، زایمان و شیردهی و در نهایت، همه این عوامل باعث کاهش سیستم ایمنی و ناتوانی در مبارزه با عفونت‌ها می‌شود. از قرن نوزدهم، بهبود در استانداردهای زندگی، آموزش و مراقبت‌های بهداشتی به‌طور قابل توجهی باعث افزایش امید به زندگی زنان شد. مدرسه ویژه دختران که به زبان روسی یا آلمانی تدریس می‌کردند در قرن نوزدهم تأسیس شد.
یا آلمانی تدریس می‌کردند در قرن نوزدهم تأسیس شد. اما دستیابی به تحصیلات از با پیشینه دهقانی هنوز دشوار بود. پوشاک و ظاهر. لباس سنتی و محلی مردم نقشی نمادین و مهمی در جامعه لتونی داشته و دارد، حفظ میراث فرهنگی ملی، باعث ایجاد حس هویت واحد در بین لتونی‌ها شده‌است. تنوع در لباس‌های محلی موقعیت اجتماعی را نشان می‌دهد و همچنین تنوع مناطق لتونی و سنت‌های آن را با تنوع در رنگ و طرح نشان می‌دهد. زنان پیراهن‌های کتان و دامن‌های بلند و همچنین "شرورهای" پشمی (شال) و کت‌هایی با طول‌های مختلف می‌پوشیدند. در طول دوره
کت‌هایی با طول‌های مختلف می‌پوشیدند. در طول دوره قرن هفتم تا سیزدهم، که به دوره لباس باستانی معروف است، جواهرات برنزی در بین زنان بسیار محبوب بود که از مسیرهای تجاری شمال و شرق اروپا و همچنین خاورمیانه به دست آمده‌است. بیشتر لباس‌هایی که زنان می‌پوشیدند از منابع محلی تهیه و تولید می‌شدند. لباس‌ها با استفاده از پارچه‌های کتانی و پشمی ساخته می‌شدند. در اواخر قرن نوزدهم، اولین داده‌های انسان‌شناختی نظام‌یافته در مورد چهل زن لتونی در سنین ۱۷ تا ۶۰ سال توسط اتو وبر (الهیات‌شناس) جمع‌آوری شد. او با انجام تحقیقات
(الهیات‌شناس) جمع‌آوری شد. او با انجام تحقیقات خود در منطقه "کورزمه" (کورلند)، بیان کرد که زنان لتونی دارای پوست روشن و موهای قهوه ای روشن یا روشن هستند که صاف یا کمی موج دار هستند، موهای قهوه ای تیره تقریباً نادر است. رنگ چشم زنان لتونی آبی، خاکستری یا ترکیبی از هر دو است و چشمان قهوه ای به ندرت دیده می‌شود. صورت بیضی شکل با بینی صاف و دهان با اندازه متوسط، با دندان‌های صاف است. قد زنان لتونیایی متوسط تا قد بلند، با اندامی متناسب است. طبق مشاهدات وبر، زنان لتونی معمولاً اضافه وزن ندارند. این مطالعه توسط
لتونی معمولاً اضافه وزن ندارند. این مطالعه توسط روایت‌های مختلفی از مسافرانی که از طریق لتونی می‌گذرند، از جمله در اثر «روسیه زیبا» در سال ۱۸۷۸ پشتیبانی شده‌است. دوران استقلال. پس از استقلال لتونی در سال ۱۹۱۸، زنان لتونی از نظر سیاسی با مردان برابر شدند و می‌توانستند در انتخابات مجلس قانون اساسی شرکت کنند. از سال ۱۹۱۷ به بعد، زنان نیز می‌توانستند به عنوان دانشجوی تمام وقت در دانشگاه‌ها پذیرفته شوند. مطالعاتی که بیشتر انتخاب می‌شد در علوم و پزشکی بود. این در تضاد با حقوق زنان لتونیایی تحت حاکمیت امپراتوری
تضاد با حقوق زنان لتونیایی تحت حاکمیت امپراتوری روسیه است. انگیزه اصلی زنان برای انتخاب شدن در مجلس، تصویب قانونی بود که بر اساس قانون مدنی و کار، حقوق مساوی اعطا می‌کرد. در اولین مجلس مشروطه، از ۱۵۰ نماینده منتخب، ۵ نفر زن بودند. با این حال، این تعداد در انتخابات ۱۹۲۲ اولین "سایما" کاهش یافت و تنها در سال ۱۹۳۱ بود که اولین نماینده زن، برتا پیپینا، به مجلس راه یافت"." برتا پیپینا در دوران حضورش در پارلمان از حقوق زنان حمایت می‌کرد. پس از شوروی. مانند سایر کشورهای کمونیستی سابق، دوره گذار تحت سلطه بی‌ثباتی
کمونیستی سابق، دوره گذار تحت سلطه بی‌ثباتی اجتماعی-اقتصادی و سختی شدید بود. با احیای استقلال لتونی، زنان بار دیگر مطابق با نقش‌های جنسیتی معمولی دیده شدند. زنان در روند بیداری ملی لتونی فعال بودند اما اکنون شاهد قهقرایی در جایگاه و حقوق زنان بودند. در طول جنبش استقلال، چندین زن برجسته مانند سارمیت جلرت، ساندرا کالنیته و روتا مارجاشا نقش‌های بارزی در حمایت از استقلال بر عهده گرفتند. زنان علیه استقلال از اتحاد جماهیر شوروی نیز به شهرت رسیدند، مانند تاتیانا ژدانوکا که یکی از رهبران جبهه بین‌المللی کارگران
ژدانوکا که یکی از رهبران جبهه بین‌المللی کارگران لتونی شد. با این حال، در دوران نهضت استقلال، مسائل زنان دغدغه اصلی نبود. به گفته ایرینا نوویکووا، زنان در عرصه سیاسی قدرت نداشتند، و بنابراین، سختی‌های بیشتری را نسبت به مردان تجربه کردند، برای تأمین حقوق کافی تلاش کردند و در زندگی عمومی و خصوصی سختی‌های زیادی را تجربه کردند. قاچاق زنان و فحشا در نتیجه افت استانداردهای زندگی به یک موضوع اصلی تبدیل شد. فقدان مقررات و قوانین منجر به گسترش صنعت سکس لتونی شد. قاچاق انسان در لتونی نیز معمولاً شامل زنانی است که به
انسان در لتونی نیز معمولاً شامل زنانی است که به اروپای غربی قاچاق می‌شوند. خشونت. خشونت علیه زنان همچنان یک مشکل جدی در لتونی است، این کشور دارای نرخ بسیار بالایی از قتل زنان است.
زنان در قزاقستان () در جامعه تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله سنت‌ها و آداب و رسوم محلی، دهه‌ها حکومت شوروی، تغییرات سریع اجتماعی و اقتصادی و بی‌ثباتی پس از استقلال، و ارزش‌های نوظهور غربی هستند. تاریخچه. قزاقستان پس از بیش از ۷۰ سال عضویت در اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ استقلال خود را به دست آورد. پس از استقلال، اقتصاد قزاقستان که در یک دوره گذار قرار داشت، به ویژه در دهه ۱۹۹۰، کاهش شدید و بی‌ثباتی را تجربه کرد. تا سال ۱۹۹۵ تولید ناخالص داخلی واقعی به ۶۱٫۴ درصد از سطح سال ۱۹۹۰ خود کاهش یافت که منجر به فرار
از سطح سال ۱۹۹۰ خود کاهش یافت که منجر به فرار مغزها نیز شد. این وضعیت رکود اقتصادی، همراه با دیدگاه‌های سنت گرای در حال ظهور در مورد نقش زنان در جامعه، تأثیر منفی بر زنان گذاشته‌است. با این وجود، دهه ۱۹۹۰ برای زنان نیز نکات مثبتی مانند پیوستن به کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان در سال ۱۹۹۸ داشت. قزاقستان پس از استقلال خود، سیستم آموزشی کاملاً توسعه یافته را به ارث برد، اما در دوره گذار، اندکی پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، بخش آموزش متحمل خسارات جدی شد، به‌طور مداوم با کمبود بودجه روبه رو شد و مدارس
به‌طور مداوم با کمبود بودجه روبه رو شد و مدارس به ویژه در روستاها تعطیل شدند. با این حال، امروزه نرخ باسوادی زنان در قزاقستان با ۹۹٫۸ درصد، مشابه مردان یکی از بالاترین‌ها در جهان است. مفهوم سیاست جمعیتی دولتی جمهوری قزاقستان در سال ۲۰۰۰ تصویب شد که مشکلات جمعیتی را با مسائل امنیت ملی در اولویت قرار داد. این شرایط اجازه داد تا به مسائل افزایش جمعیت و حقوق زنان مطابق با مدل سیاسی بلندمدت «استراتژی ۲۰۵۰ قزاقستان» رسیدگی شود. بهداشت و سلامت. نرخ مرگ و میر مادران در قزاقستان براساس تخمین‌های سال ۲۰۱۵ حدود ۱۲