payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در این سندرم عبارتند از: موز، آووکادو، شاه‌بلوط، کیوی، انبه، میوه گل‌ساعتی، انجیر، توت‌فرنگی، پاپایا، سیب، کدوییان، کرفس، سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی، هویج و سویا. پروتئین‌های موجود در این میوه‌ها مشابه پروتئین‌های لاتکس است. دامنه‌های پروتئینی شبه-هوین (Hevein) یک علت احتمالی برای واکنش متقابل حساسیت زایی بین لاتکس و موز یا به‌طور کلی میوه‌ها هستند. لاتکسِ لاستیک طبیعی حاوی چندین اپیتوپ ساختاری است که بر روی چندین آنزیم مانند "اچ‌ئی‌وی بی ۱" "(Hev b 1)"، "اچ‌ئی‌وی بی ۲" "(Hev b 2)"، "اچ‌ئی‌وی بی ۴" "(Hev b
بی ۲" "(Hev b 2)"، "اچ‌ئی‌وی بی ۴" "(Hev b 4)"،"اچ‌ئی‌وی بی ۵" "(Hev b 5)" و "اچ‌ئی‌وی بی ۶٫۰۲" "(Hev b 6.02)" قرار دارد. فیت‌کیت (FITkit) یک روش تست حساسیت زایی لاتکس، برای تعیین کمیت حساسیت زایی‌های خاص لاتکس لاستیک طبیعی (NRL) است: "اچ‌ئی‌وی بی ۱" "(Hev b 1)"، "اچ‌ئی‌وی بی ۳" "(Hev b 3)"، "اچ‌ئی‌وی بی ۵" "(Hev b 5)" و "اچ‌ئی‌وی بی ۶٫۰۲" "(Hev b 6.02)". پیش‌گیری. مؤثرترین شکل پیشگیری اولیه نسبت به ایجاد حساسیت به لاتکس، محدود کردن یا اجتناب کامل از تماس با لاتکس است، به ویژه در میان کودکان دارای عوامل
با لاتکس است، به ویژه در میان کودکان دارای عوامل خطر مانند مهره‌شکاف. محدودیت استفاده از دستکش لاتکس پودری در محیط‌های بیمارستانی همچنین یک استراتژی پیشگیری اولیه مؤثر در میان کارکنان مراقبت‌های بهداشتی بزرگسالان، و به عنوان پیشگیری ثانویه برای افراد حساس به اثبات رسیده‌است. همه‌گیرشناسی. آلرژی به لاتکس، حداقل در مقایسه با گروه‌های پرخطر مانند کارکنان بیمارستان و بیماران مهره‌شکاف، در جمعیت عمومی غیرمعمول است. برآوردها حاکی از شیوع جهانی حدود ۴٫۳٪ در میان جمعیت عمومی است. بین ۱ تا ۶ درصد از جمعیت عمومی در
عمومی است. بین ۱ تا ۶ درصد از جمعیت عمومی در ایالات متحده آمریکا، آلرژی به لاتکس دارند؛ سنجش سطح آنتی‌بادی در خون نشان می‌دهد که ۲٫۷ میلیون تا ۱۶ میلیون آمریکایی تحت تأثیر نوعی حساسیت به لاتکس هستند. احتمال آلرژی به لاتکس در زنان تقریباً سه برابر مردان است. عوامل خطر احتمالی برای جمعیت زنان، شامل افزایش اشتغال در مشاغل پرخطر و افزایش ترشح هیستامین ناشی از هورمون‌های زنانه است. جایگزین‌ها. جایگزین‌های لاتکس عبارتند از: اولین کاندوم پلی‌اورتان که برای افراد مبتلا به آلرژی به لاتکس طراحی شده بود، در سال ۱۹۹۴
به آلرژی به لاتکس طراحی شده بود، در سال ۱۹۹۴ تولید شد. برخی از افراد آنقدر حساس هستند که ممکن است هنوز نسبت به محصولات جایگزین ساخته شده از مواد جایگزین واکنش نشان دهند. این مورد می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که محصولات جایگزین، در همان کارخانه تولید شوند که محصولات حاوی لاتکس تولید می‌شوند و مقادیر کمی از لاتکسِ لاستیکِ طبیعی بر روی محصولات غیر لاتکس باقی مانده باشد.
مصطفی نیلی وکیل پایه یک دادگستری (عضو کانون وکلای مرکز) و یکی از بازداشت‌شدگان خیزش سراسری ایرانیان در سال ۱۴۰۱ است. او یکی از وکلای مدافع حقوق بشر می‌باشد و وکالت تعدادی از زندانیان سیاسی را بر عهده داشته‌است. او پیش از این به علت پیگیری تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ بازداشت و برای بار دوم نیز در پی تلاش برای شکایت از مقامات بلندپایهٔ حکومتی در مورد سوء مدیریت کشور در مورد کرونا زندانی شده بود. زندگی‌نامه. مصطفی نیلی یکم بهمن ماه ۱۳۵۸ در شهر تهران متولد شد. او ابتدا در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه بین
شد. او ابتدا در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین شروع به تحصیل کرد، اما در سال ۸۳ از تحصیل در این رشته انصراف و با توجه به علاقه‌اش به موضوع حقوق بشر در رشته حقوق شروع به تحصیل کرد. وی در تاسوعای ۸۸ برای نخستین بار و به علت فعالیت‌هایش در ستاد شهروند آزاد (ستادی که به وسیله جمعی از شهروندان مستقل حامی مهدی کروبی تشکیل شده بود) و پس از آن پیگیری موضوع تقلب گسترده در انتخابات ریاست‌جمهوری بازداشت، و پیرو آن حکم ۳ سال و نیم حبس خود را در زندان اوین و سپس رجایی‌شهر گذراند. او پس از
را در زندان اوین و سپس رجایی‌شهر گذراند. او پس از آزادی، برای آزمون وکالت اقدام و در سال ۹۵ موفق به کسب مجوز وکالت شد. پس از تولید واکسن کرونا و در پی سخنرانی رهبر ایران مبنی بر ممنوعیت واردات واکسن های آمریکایی و انگلیسی در مرداد ۱۴۰۰ ماموران امنیتی بار دیگر مصطفی نیلی را به همراه نه نفر دیگر از وکلا و فعالان مدنی که در جلسه‌ای مشترک مشغول مشورت بودند، بازداشت کردند. در این پرونده که با عنوان «دادخواهان سلامت» شناخته می‌شود، مصطفی نیلی به چهار سال زندان و دو سال محرومیت از اشتغال به حرفه وکالت و فعالیت
و دو سال محرومیت از اشتغال به حرفه وکالت و فعالیت های رسانه‌ای محکوم کرد. او در ۱۶ آبان ۱۴۰۱ در فرودگاه مهرآباد در حالی که قصد سفر به زاهدان داشت تا وکالت شماری از خانواده‌های زندانی آنجا و همچنین کشته‌شدگان جمعه خونین زاهدان را بر عهده بگیرد توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد. وی در حالی‌که در زندان تهران بزرگ در بازداشت موقت بود، پس از یک هفته از طریق خواهرش مطلع شد که حکم ۴ سال حبس مربوط به پرونده دادخواهان سلامت از ۲۰ آذر اجرایی شده و پس از مدتی به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد. در نهایت او ۲۲ فروردین ۱۴۰۲ با
کرج منتقل شد. در نهایت او ۲۲ فروردین ۱۴۰۲ با پذیرش اعاده دادرسی صورت گرفته از زندان رجایی‌شهر آزاد و پس از تبدیل الباقی حبس به جزای نقدی، پرونده او به طور کامل پایان یافت. واکنش‌ها. نوربرت روتگن نمایندهٔ بلندپایهٔ حزب دموکرات مسیحی در پارلمان آلمان، کفالت سیاسی وی را بر عهده گرفته‌است. روتگن با این کار تلاش می‌کند تا صدای او را به جهانیان برساند و همچنین از نفوذ خود برای آزادی وی بهره برد. او علت این کار را هم صنف بودن با این وکیل و زحمات وی برای پرونده‌های زندانیان سیاسی ذکر کرده‌است.
۱۰۰ سلبریتی چینی فوربز (به انگلیسی: "Forbes" China Celebrity 100) فهرستی سالانه است که توسط فوربز منتشر می‌شود و سلبریتی‌های اثرگذار چینی را رتبه‌بندی می‌کند. نخستین انتشار فهرست در سال ۲۰۰۴ بوده‌است و با فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند فوربز نیز شباهت دارد. فاکتورهایی که در نظر گرفته می‌شوند درآمد، بازدیدها در موتورهای جستجو و قرار گرفتن در معرض روزنامه‌ها، مجلات و تلویزیون هستند. در سال ۲۰۱۰ این فهرست شامل سلبریتی‌های چینی متولد هنگ کنگ، تایوان و سایر کشورها و مناطق شد. تا قبل از سال ۲۰۱۰، این فهرست فقط شامل
مناطق شد. تا قبل از سال ۲۰۱۰، این فهرست فقط شامل سلبریتی‌هایی بود که در سرزمین اصلی چین متولد شده بودند. در سال ۲۰۱۶ به دلیل متوقف شدن فعالیت "فوربز" در چین این فهرست نیز متوقف شد اما در سال ۲۰۱۷ این فهرست دوباره احیا شد.
درویش احمد (۱۴۰۰–۱۴۸۴)، که بیشتر با نام مستعار عاشق یا نام خانوادگی عاشق پاشازاده شناخته می‌شود، مورخ عثمانی، برجسته تاریخ‌نگاری اولیه عثمانی بود. او از نوادگان شاعر عارف درویش عاشق پاشا (۱۲۷۲–۱۳۳۳) در منطقه آماسیا به دنیا آمد و قبل از رفتن به حج در شهرهای مختلف آناتولی تحصیل کرد و مدتی در مصر ماند و در لشکرکشی‌های مختلف عثمانی شرکت کرد مانند نبرد کوزوو (۱۴۴۸)، سقوط قسطنطنیه و شاهد جشن‌های ختنه مصطفی و بایزید دوم پسران سلطان محمد فاتح بود. آثار. اثر اصلی او با دو نام شناخته می‌شود: مناقب آل عثمان و تاریخ آل
دو نام شناخته می‌شود: مناقب آل عثمان و تاریخ آل عثمان. این اثر به تاریخ عثمانی از آغاز دولت عثمانی تا زمان سلطان محمد دوم می‌پردازد. روزشمار امپراتوری عثمانی بین سال‌های ۱۲۹۸ و ۱۴۷۲ است. اثر به خط فارسی-عربی و زبان ترکی عثمانی نوشته شده‌است و تا حدی بر اساس منابع قدیمی‌تر عثمانی است و در وقایعی که وی شخصاً شاهد آن بوده‌است جزئیات بیشتری دارد. کار او مورد استفاده مورخان بعدی عثمانی قرار گرفت و استفاده از آن توسط آنها تبدیل به یک سنت شد. انتقاد. به گفته خلیل اینالجق، پاشا زاده در آثارش تفسیر خود از وقایع
اینالجق، پاشا زاده در آثارش تفسیر خود از وقایع واقعی را به گونه ای که با پیش فرض‌های خود مطابقت داشته باشد، تغییر داده‌است. برای او معمول بود که به سادگی دو داستان مختلف را با هم ادغام کند تا توصیف جدیدی از نبرد ایجاد کند. برخی از بخش‌های «جهان نامه» نوشته نشری که یکی دیگر از نمایندگان برجسته تاریخ‌نگاری اولیه عثمانی بود، بر اساس آثار پاشا زاده بود.
برتین ابوله (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کامرون است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بالی یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده‌است.
بنجامین مسینگ (; – ) بازیکن فوتبال اهل کامرون بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده‌است.
ژول اونانا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مادورا یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده‌است.
آندره کانا-بیییک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لو آور و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده‌است.
ژوزف-آنتوان بل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال مقاولون عرب، و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده‌است.
امیل امبو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال لیائونینگ، باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش، باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی، و باشگاه ورزشی القطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده است.
درام تلویزیونی چینی (به انگلیسی: Chinese television dramas؛ به چینی ساده‌شده: 中国电视连续剧) که با عنوان سی دراما () هم شناخته می‌شود، درام‌های تلویزیونی با منشأ چین یا چین بزرگ هستند. چین بیشتر از هر کشور دیگری درام‌های تلویزیونی تولید می‌کند. محبوبترین ژانر درام‌ها در چین فانتزی عاشقانه است به گونه‌ای که ۴۷ مورد از ۵۰ درام پربیننده در این کشور در سال ۲۰۱۶ از همین ژانر بوده‌است. درام‌های تلویزیونی چینی محبوب هستند و به‌طور منظم در آسیا به‌خصوص در ویتنام، مالزی، سنگاپور، تایلند، اندونزی، فیلیپین، سری‌لانکا و
سنگاپور، تایلند، اندونزی، فیلیپین، سری‌لانکا و کامبوج پخش می‌شوند.
دانیل کامارگو باربوسا (زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۳۰ – درگذشته ۱۳ نوامبر ۱۹۹۴) قاتل زنجیره‌ای کلمبیایی بود. او همچنین به عنوان ال چارکیتوی سادیست () شناخته می‌شد و یکی از پرکارترین قاتلان زنجیره‌ای تاریخ است. به اعتفاد عموم او در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به ۱۸۰ دختر جوان در کلمبیا و اکوادور تجاوز کرده و آنها را به قتل رسانده‌است. زندگی. مادر کامارگو قبل از این که او حتی به یک سالگی برسد، از دنیا رفت و او رابطهٔ عاطفی چندان نزدیکی با پدر خود نداشت. پس از مرگ مادرش، پدرش با زن دیگری به نام دیوسلینا فرناندز ازدواج کرد که
با زن دیگری به نام دیوسلینا فرناندز ازدواج کرد که مشکل ناباروری داشت. این موضوع باعث شد که نامادری جدیدش با دانیل بدرفتاری کند و به روش‌های مختلف دست به تحقیر او بزند؛ مثلاً به او لباس دخترانه می‌پوشاند و او را مجبور می‌کرد با همان لباس به مدرسه برود و همین موضوع باعث می‌شد دانیل مورد تحقیر و تمسخر همسالان و همکلاسی‌هایش قرار بگیرد. علیرغم این مشکلات، دانیل به عنوان یک دانش‌آموز عالی در مدرسه لئون سیزدهم در بوگوتا با ضریب هوشی ۱۱۶ مورد توجه قرار گرفت. با این حال، زمانی که برای کمک مالی به خانواده‌اش مجبور
حال، زمانی که برای کمک مالی به خانواده‌اش مجبور به ترک تحصیل شد، میل او به ادامهٔ تحصیل نیز کم‌کم رنگ باخت. جرایم و حبس. او برای اولین بار در ۲۴ مه ۱۹۵۸ در بوگوتا به دلیل دزدی خرد دستگیر شد. کامارگو با زنی به نام آلسیرا ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب دو فرزند شد. او بعداً عاشق زن دیگری به نام اسپرانزا (۲۸ ساله) شد که قصد داشت با او ازدواج کند، اما بعد متوجه شد که او باکره نیست. این مسئله ریشهٔ تثبیت شخصیت کامارگو شد. او و اسپرانزا توافق کردند که اگر او در یافتن دختران باکرهٔ دیگری برای رابطهٔ جنسی به او
یافتن دختران باکرهٔ دیگری برای رابطهٔ جنسی به او کمک کند، به رابطه با او ادامه خواهد داد.. این مسئله آغاز یک دوره از مشارکت‌های آنها در قتل بود. اسپرانزا همدست کامارگو بود و دختران جوان را به بهانه‌های واهی به آپارتمانی می‌کشاند و سپس با خوراندان قرص‌های خواب ثانویه سدیم آنها را در موقعیتی بی‌دفاع قرار می‌داد تا کامارگو به آنها تجاوز کند. کامارگو به این روش پنج مورد تجاوز جنسی را مرتکب شد، اما هیچ‌یک از این دختران را نکشت. پنجمین کودکی که به این شکل مورد آزار و اذیت قرار گرفت، جنایت را گزارش کرد و کامارگو
و اذیت قرار گرفت، جنایت را گزارش کرد و کامارگو و اسپرانزا هر دو دستگیر و به زندان‌های جداگانه منتقل شدند. کامارگو در ۱۰ آوریل ۱۹۶۴ به اتهام تجاوز جنسی در کلمبیا محکوم شد یک قاضی کامارگو را به سه سال زندان محکوم کرد و کامارگو در ابتدا به خاطر نرمش قاضی قدردان بود و سوگند یاد کرد که توبه کند و رفتار خود را اصلاح کند. با این حال، قاضی جدید بر این پرونده اولویت داده شد و کامارگو به هشت سال زندان محکوم شد. این امر خشمی سرکش را در کامارگو برانگیخت. او دوران محکومیت خود را به‌طور کامل سپری کرد و سپس آزاد شد. در
خود را به‌طور کامل سپری کرد و سپس آزاد شد. در سال ۱۹۷۳ او در برزیل به دلیل نداشتن مدرک دستگیر شد. به دلیل تأخیر در ارسال سوابق جنایی کامارگو از کلمبیا، وی با هویت جعلی خود از برزیل اخراج و آزاد شد. هنگامی که به کلمبیا بازگشت، به عنوان یک فروشنده خیابانی در بارانکیا مشغول به کار شد و مانیتورهای تلویزیون می‌فروخت. یک روز هنگام گذر از کنار مدرسه، دختر ۹ ساله ای را ربود و این بار پس از تجاوز به قربانی خود، او را به قتل رساند تا مانند قربانی قبلی نتواند به پلیس اطلاع دهد. این اولین حمله او با قتل بود. کامارگو
اطلاع دهد. این اولین حمله او با قتل بود. کامارگو در ۳ می ۱۹۷۴ در بارانکیا، کلمبیا، هنگامی که به صحنه جنایت بازگشت تا صفحه‌های تلویزیونی را که در کنار قربانی گذاشته بود، بازگرداند، دستگیر شد. با وجود این که کامارگو به بیش از ۸۰ دختر در کلمبیا تجاوز کرده و آنها کشته‌است، اما پس از محکوم شدن به تجاوز و قتل تنها یک دختر ۹ ساله در کلمبیا زندانی شد. او ابتدا ۳۰ سال حبس گرفت، اما این حکم به ۲۵ سال کاهش یافت و در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۷ در زندان جزیره گورگونا بازداشت شد. فرار از کلمبیا به اکوادور. در نوامبر ۱۹۸۴ کامارگو پس
از کلمبیا به اکوادور. در نوامبر ۱۹۸۴ کامارگو پس از مطالعهٔ دقیق جریان‌های اقیانوسی با یک قایق بدوی از زندان گورگونا (معروف به آلکاتراز کلمبیایی) فرار کرد. مقامات فکر کردند که او در دریا مرده‌است و مطبوعات گزارش دادند که او خوراک کوسه‌ها شده‌است. اما او در نهایت به کیتو، اکوادور رسید. سپس در ۵ یا ۶ دسامبر ۱۹۸۴ با اتوبوس به گوایاکیل رفت او در ۱۸ دسامبر یک دختر ۹ ساله را از شهر کوودو، در استان لوس ریوس، اکوادور ربود. روز بعد یک دختر ۱۰ ساله نیز ناپدید شد. از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ کامارگو دست کم ۵۴ مورد تجاوز جنسی
۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ کامارگو دست کم ۵۴ مورد تجاوز جنسی و قتل را در گوایاکیل مرتکب شد. پلیس در ابتدا بر این باور بود که همهٔ مرگ‌ها کار یک باند تبهکاری است و هیچ نمی‌دانستند که یک مرد می‌تواند این همه انسان را بکشد. کامارگو در خیابان‌ها می‌خوابید و با پولی که از فروش مجدد خودکار در خیابان‌ها به دست می‌آورد، زندگی را می‌گذراند. او گهگاه با فروش لباس یا اشیای قیمتی کوچک متعلق به قربانیان خود درآمد خود را تکمیل می‌کرد. روش عمل. کامارگو دخترانی ب پناه، جوان و متعلق به طبقهٔ فرودست را به عنوان قربانی انتخاب می‌کرد و به
فرودست را به عنوان قربانی انتخاب می‌کرد و به آنها نزدیک می‌شد و وانمود می‌کرد یک خارجی است که باید کشیش پروتستانی را در کلیسایی در حومهٔ شهر پیدا کند. او توضیح می‌داد که باید مبلغ زیادی پول تحویل دهد و می‌گفت اگر برای نشان دادن راه او را همراهی کنند، به آنها جایزه داد. او وانمود می‌کرد که با آن منطقه غریبه است و به احتمال اشتغال دختران در کارخانه اشاره می‌کرد. هیچ‌کس مشکوک به همراهی یک مرد مسن با دختر یا زن جوانی نبود که می‌توانست نوهٔ او باشد. کامارگو سپس وارد جنگل می‌شد و ادعا می‌کرد که به دنبال راه
سپس وارد جنگل می‌شد و ادعا می‌کرد که به دنبال راه میانبری است تا از ایجاد سوء ظن در قربانیان خود جلوگیری کند. اگر دخترها مشکوک می‌شدند و عقب‌نشینی می‌کردند، او مانع از رفتن آنها نمی‌شد. کامارگو قبل از خفه کردن قربانیان خود به آنها تجاوز می‌کرد و گاهی اوقات هنگام مقاومت به آنها چاقو می‌زد. پس از مرگ قربانیانش، او اجساد آنها را در جنگل رها می‌کرد. دستگیری. کامارگو تنها چند دقیقه پس از قتل دختر ۹ ساله‌ای به نام الیزابت توسط دو پلیس در ۲۵ فوریه ۱۹۸۶ در کیتو دستگیر شد. پلیس‌ها در حال گشت‌زنی بودند و در ارتفاع
شد. پلیس‌ها در حال گشت‌زنی بودند و در ارتفاع خیابان لوس گرانادوس به او نزدیک شدند و به او مشکوک شدند. آنها متوجه شدند که او کیفی حاوی لباس‌های خونآلود و کلیتوریس آخرین قربانی خود و یک نسخه از "جنایت و مکافات" داستایوفسکی با خود حمل می‌کند. او بلافاصله بازداشت شد و بعداً برای شناسایی به گوایاکیل منتقل شد. هنگام دستگیری نام جعلی خود را مانوئل بولگارین سولیس گذاشت، اما بعداً توسط ماریا الکساندرا ولز که یکی از قربانیان تجاوز او بود که توانسته بود از چنگ او بگریزد، شناسایی شد. دانیل کامارگو با آرامش اعتراف کرد
شناسایی شد. دانیل کامارگو با آرامش اعتراف کرد که ۷۲ دختر را از زمان فرار از زندان کلمبیا در اکوادور کشته‌است. او مقامات را به محل تخلیهٔ قربانیانی که اجسادشان هنوز پیدا نشده بود، هدایت کرد. اجساد تکه‌تکه شده بودند. در حالی که او به مقامات اکوادور از محل اجساد و نحوهٔ انجام جنایات سادیستی گفت، هیچ احساس پشیمانی از خود بروز نداد. او پس از تجاوز به قربانیان خود، دختران را با قمه مضروب، مثله و له کرده بود. او توضیح بدبینانه‌ای برای انتخاب بچه‌ها داد. او گفت دلیل انتخاب باکره‌ها این بود که «گریه می‌کردند». و
انتخاب باکره‌ها این بود که «گریه می‌کردند». و این امر ظاهراً احساس رضایت بیشتری به او داد. به گفتهٔ کامارگو، او به این دلیل دست به قتل می‌زد که می‌خواست از بی‌وفایی زنان انتقام بگیرد. او از آن‌ها متنفر بود چون فکر می‌کرد زنان آنطور که باید باشند، نیستند. حکم. کامارگو در سال ۱۹۸۹ مجرم شناخته شد و به ۱۶ سال زندان محکوم شد که حداکثر مجازات موجود در اکوادور در آن زمان بود. او در حین گذراندن دوران محکومیت خود در زندان گارسیا مورنو د کیتو، ادعا کرد که به مسیحیت گرویده‌است. در این ندامتگاه او با پدرو آلونسو لوپز
در این ندامتگاه او با پدرو آلونسو لوپز (همچنین «هیولای آند» نامیده می‌شود) هم‌بند شد که گفته می‌شود به ۳۰۰ دختر در کلمبیا، اکوادور و پرو تجاوز کرده و آنها را کشته‌است. مرگ. در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۴، کامارگو توسط جیووانی نوگرا که برادرزاده یکی از قربانیان او بود، در زندان با ضربات چاقو کشته شد. او هنگام مرگ ۶۴ سال داشت.
این مقاله فهرستی از ترکیب تیم‌های ملی فوتبال در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ است که از ۸ ژوئن تا ۸ جولای در کشور ایتالیا برگزار شده‌است. گروه A. اتریش. سرمربی: یوزف هیکرسبرگر چکسلواکی. سرمربی: یوزف ونگلوش ایتالیا. سرمربی: آزلیو ویچینی ایالات متحده آمریکا. سرمربی: باب گانسلر گروه B. آرژانتین. سرمربی: کارلوس بیلاردو کامرون. سرمربی: والری نپومنیاشی رومانی. سرمربی: امریک ژنی شوروی. سرمربی: والری لوبانوفسکی گروه C. برزیل. سرمربی: سباستیائو لازرونی کاستاریکا. سرمربی: بورا میلوتینوویچ اسکاتلند. سرمربی: اندی راکسبرو The
میلوتینوویچ اسکاتلند. سرمربی: اندی راکسبرو The Scotland squad was numbered according to the number of caps that each player had won at the time. The exception to this was Goalkeeper Jim Leighton who was given the traditional number 1 jersey. سوئد. سرمربی: اوله نوردین گروه D. کلمبیا. سرمربی: فرانسیسکو ماتورانا امارات متحده عربی. سرمربی: کارلوس آلبرتو پریرا آلمان غربی. سرمربی: فرانتس بکن‌باوئر یوگسلاوی. سرمربی: ایویتسا اوسیم گروه E. بلژیک. سرمربی: گای تیس کره جنوبی. سرمربی: لی هوئه-تایک اسپانیا. سرمربی:
کره جنوبی. سرمربی: لی هوئه-تایک اسپانیا. سرمربی: لوییس سوارز میرامونتس اروگوئه. سرمربی: اسکار تابارس گروه F. مصر. سرمربی: محمود الجوهری انگلستان. سرمربی: بابی رابسون هلند. سرمربی: لیو بنهاکر جمهوری ایرلند. سرمربی: جک چارلتون
والری بروشین (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل روسیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیکا مسکو، باشگاه فوتبال مکابی پتخ تیکوا، باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ، باشگاه فوتبال کوپیون پالوسئورا، باشگاه فوتبال کپه‌داغ عشق‌آباد، باشگاه فوتبال هاپوئل کفار سابا، و باشگاه فوتبال گومل اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شوروی و ترکمنستان بازی کرده‌است.
الکساندر اواروف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مکابی تل آویو و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
ویکتور چانوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل شوروی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنی یهودا تل آویو، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال مکابی حیفا، و باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
واسیل راتس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش، باشگاه فوتبال کارپاتی لویو، باشگاه فوتبال اسپانیول، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
مارک فن در لیندن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
پاسکال پلووی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلوب بروژ و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
ژان-فرانسوا دو سار (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
ژیلبر بودار (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
رافائل پاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سویا اتلتیکو و باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و اسپانیا بازی کرده‌است.
چکامه‌های غنایی به ضمیمه اشعار دیگر؛ مجموعه اشعار ویلیام وردزورث و ساموئل تیلور کولریج است که اولین بار در سال ۱۷۹۸ منتشر شد و عموماً به عنوان آغاز دوره رمانتیک در ادبیات انگلیسی در نظر گرفته می‌شود. هرچند که این اثر تأثیر نسبتاً کمی بر منتقدان داشت، ولی تحول عظیمی ایجاد کرد و به عنوان شاهکاری شاخص ماندگار شد. در چاپ سال ۱۷۹۸ بیشتر اشعار متعلق به ویلیام وردزورث بودند و کولریج تنها در چهار شعر از این اثر سهیم بود (هر چند که این چهار شعر یک سوم کتاب را از نظر طول شعر در بر می‌گرفت) که شامل یکی از معروفترین
طول شعر در بر می‌گرفت) که شامل یکی از معروفترین آثار او یعنی «منظومه ملوان پیر» نیز می‌شود. چاپ دوم این مجموعه شعر در سال ۱۸۰۰ منتشر شد، که ویلیام وردزورث مقدمه و اشعار دیگری را به آن افزود که اصول شعری غالب آن زمان را تعریف می‌کردند. ویلیام وردزورث برای چاپ بعدی که در سال ۱۸۰۲ عرضه شد ضمیمه ای تحت عنوان «سبک شاعرانه» به اثر مذکور اضافه کرد که در آن نظرات مطرح شده در مقدمه ویرایش قبلی را به تفصیل شرح می‌داد. چاپ سوم اثر سال ۱۸۰۲، همراه با ضمایم و پیوست‌های ارزشمندی که برای مقدمه نوشته شده بود به چاپ رسید و
که برای مقدمه نوشته شده بود به چاپ رسید و چاپ چهارم سال ۱۸۰۵ منتشر گردید. محتوی. ویلیام وردزورث و کولریج آنچه را که شکل برجسته و با قاعده شعر انگلیسی قرن ۱۸ می‌خواندند را دگرگون کردند و با نوشتن ابیات به زبان عامیانه، شعر را برای مردم قابل فهم کردند. این دو شاعر بزرگ توجه خود را بر زبان گفتاری افراد قشر طبقه پایین جامعه معطوف کردند تا بهتر زندگی حقیقیشان را نشان دهند. این نوع زبان جهان شمول بودن احساسات بشر را بهتر بیان می‌کند. حتی عنوان مجموعه، سبک و سیاق هنر روستایی را خاطر نشان می‌کند – لغت «غنایی»
هنر روستایی را خاطر نشان می‌کند – لغت «غنایی» اشعار مجموعه را به بارد روستایی باستانی مرتبط می‌کند و فضایی از طبع شاعرانه را ارائه می‌دهد، در حالی که «چکامه» یک شیوه کلامی داستان سرایی است که مردم استفاده می‌کنند. ویلیام وردزورث در بیانه موجود در چاپ سال ۱۷۹۸ مفهوم و محتوای شعری خود را شرح داد:عمده اشعار زیر، به عنوان امتحان و سنجش در نظر گرفته می‌شوند. این اشعار بیشتر به این دلیل نوشته شده‌اند که نشان دهند زبان محاوره قشر پایین دست و متوسط جامعه برای لذت بردن از شعر مناسب و سازگار است.اگر این اشعار با
بردن از شعر مناسب و سازگار است.اگر این اشعار با همین لحن بیان برای هنجارشکنی کافی نبوده باشد، این حجم از تمرکز و توجه به مردمان ساده و بی سواد روستایی به عنوان موضوع شعر، گامی به سمت تغییر جهت به ادبیات مدرن بوده‌است. یکی از مفاهیم اصلی «چکامه‌های غنایی» بازگشت به حالت و وضعیت اولیه طبیعت است که مردم در آن دوران وجودی پاک تر و معصوم تر داشته‌اند. روسو عقیده داشت اساساً انسان موجود خوبی است اما تحت تأثیر جامعه، بد و فاسد شده‌است و ویلیام وردزورث با این عقیده موافق بود. این جریان می‌تواند با عقاید فراگیر در
موافق بود. این جریان می‌تواند با عقاید فراگیر در اروپا که درست قبل از انقلاب فرانسه بود مرتبط باشد.
گریم روچس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت، باشگاه فوتبال اکسلسیور، و باشگاه فوتبال مشلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
پکی بونر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال ردینگ، و باشگاه فوتبال سلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
برنی اسلیون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال دارلینگتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
آلن مک‌لافلین (; – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال روچدیل، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
ورزشگاه مک‌پارک (به هلندی: MAC³PARK Stadion) یک ورزشگاه چند منظوره در زووله، هلند است. بیشتر برای مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می‌گیرد و میزبان بازی‌های خانگی پک زووله است. این ورزشگاه ظرفیت رسمی ۱۴٬۰۰۰ نفر را دارد. این ورزشگاه جایگزین ورزشگاه اوسترنکستادیون به‌عنوان زمین خانگی پک زووله شد. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۲ پک زووله نام جدید زمین خانگی خود یعنی ایسلدتا استادیون را اعلام کرد. نام فعلی، ورزشگاه مک‌پارک، در نوامبر ۲۰۱۵ رونمایی شد و در ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ رسماً به تصویب رسید.