payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مورد استناد قرار می‌گیرد. فمینیسم پساساختارگرا را می‌توان در جریان‌سازی تفکر مشاهده کرد که به‌دنبال جا انداختن تفاوت‌های جنسیتی به‌عنوان تنها محور تفاوت و برجسته کردن تنوع سیاست‌ها و پیامدهای آن است. اصول. اولویت دادن به برابری جنسیتی. جریان‌سازی جنسیتی تلاش می‌کند تا چشم‌انداز برابری جنسیتی را در همه حوزه‌های سیاست مشخص کند. به گفته ژاکی ترو، استاد سیاست و روابط بین‌الملل، «هر سیاست یا قانون باید از این منظر ارزیابی شود که آیا نابرابری‌های جنسیتی را کاهش می‌دهد یا افزایش، یا هیچ تأثیری ندارد». این مفهوم
می‌دهد یا افزایش، یا هیچ تأثیری ندارد». این مفهوم از برابری جنسیتی به برابری رسمی محدود نمی‌شود، بلکه شامل برابری عملی نیز می‌شود، که رویکردی جامع‌تر به سیاست‌های جنسیتی به‌منظور مقابله با علل به‌هم‌پیوسته‌ای است که باعث ایجاد رابطه نابرابر بین جنسیت‌ها در همه زمینه‌های زندگی می‌شود (کار، سیاست، تمایلات جنسی، فرهنگ و خشونت). لومباردو خاطرنشان می‌کند که «باید شواهدی وجود داشته باشد که نشان دهد هدف برابری جنسیتی و سیاست‌های مورد توجه برای زنان (برای مثال، سیاست اجتماعی) در سازمان، و در میان اهداف رقابتی
سیاست اجتماعی) در سازمان، و در میان اهداف رقابتی اولویت‌بندی شده است (از نظر منابع مالی و انسانی، نوع اقدامات تصویب‌شده، سیستم‌های رأی‌گیری استفاده‌شده و غیره). گنجاندن جنسیت در سیاست و تصمیم‌گیری. پوچگاربل رویکردی گفتمانی دارد تا استدلال کند که برای تثبیت موفق دیدگاه جنسیتی در سیاست، زبان باید مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد و برای تغییر پارامترهای چگونگی درک زنان مورد استفاده قرار گیرد. از لحاظ تاریخی، اسناد مربوط به توافق‌های بین‌المللی، ترتیبات حفظ صلح و قطعنامه‌های حقوقی، کلیشه‌هایی را تداوم می‌بخشد که
قطعنامه‌های حقوقی، کلیشه‌هایی را تداوم می‌بخشد که زنان را از قدرت سلب می‌کند. این را می‌توان از طریق استفاده از زبان، در شعار برنامه خلع سلاح و ادغام مجدد سازمان ملل متحد (DDR) مشاهده کردِ شعار: «یک مرد، روی سلاح» (). ارجاع مسائل جنسیتی باید در همه حوزه‌های سیاستی یافت شود. لومباردو با اشاره به دانشمند علوم سیاسی، رهبر فمینیست و نویسنده روناک جهان می‌گوید: «باید شواهدی وجود داشته باشد که نشان دهد دستور کار جریان‌سازی سیاسی با بازاندیشی و بیان مجدد اهداف و ابزارها از منظر جنسیتی تغییر جهت داده است. همان‌طور
از منظر جنسیتی تغییر جهت داده است. همان‌طور که پلتفرم اقدام پکن بیان می‌کند، «مشارکت برابر زنان در زندگی سیاسی نقشی اساسی در روند کلی پیشرفت زنان ایفا می‌کند.» علاوه بر این، طبق پلتفرم اقدام پکن «[بدون] مشارکت فعال زنان و ادغام دیدگاه زنان در تمام سطوح تصمیم‌گیری، اهداف برابری، توسعه و صلح قابل دستیابی نیست.» بنابراین، لومباردو مدعی است که زنان و مردان باید به‌طور مساوی در هر نهاد تصمیم‌گیری حضور داشته باشند. چارلزورث موافق معتقد است که هر تلاشی باید برای گسترش مشارکت زنان در تمام سطوح تصمیم‌گیری صورت
گسترش مشارکت زنان در تمام سطوح تصمیم‌گیری صورت گیرد. ایجاد صلح پس از جنگ (PCPB). حوزه ای از سیاست و تصمیم‌گیری که از جریان‌سازی جنسیتی سود می‌برد، ایجاد صلح پس از جنگ است که با عنوان (PCPB (Post-conflict peace-building نیز شناخته می‌شود. تحقیقات فمینیستی مختلف به این نتیجه رسیده است که مردان و زنان درگیری‌های خشونت‌آمیز را متفاوت تجربه می‌کنند و علاوه بر این، سیاست‌های کنونی پیرامون PCPB برای پرداختن به موقعیت نامطلوب زنان در ساختارهای قدرت تحت سلطه مردان که با تلاش‌های صلح‌آمیز هر دو، بیشتر تقویت می‌شوند،
با تلاش‌های صلح‌آمیز هر دو، بیشتر تقویت می‌شوند، کافی نیستند. و جوامع بین‌المللی جریان‌سازی جنسیتی در PCPB بر اهمیت ملاحظات جنسیتی در مورد مسائل خاصی که به‌طور نامتناسبی بر زنان در محیط‌های پس از جنگ تأثیر می‌گذارد تأکید می‌کند. این بدان معناست که در میان سایر مسائلی که (در درجه اول) زنان در طول درگیری با آن مواجه می‌شوند، یکی از موارد متعدد، خشونت جنسی در زمان جنگ است که بر زنان انجام می‌شود. تمرکز اصلی تلاش برای جریان‌سازی جنسیتی در سیاست‌های صلح‌سازی پس از جنگ، کاهش تمایل جامعه بین‌المللی به بازگشت به
از جنگ، کاهش تمایل جامعه بین‌المللی به بازگشت به حالت عادی برای منطقه پس از جنگ است. بسیاری از تحقیقات فمینیستی نشان داده‌اند که بازگشت به حالت عادی برای زنانی که تحت فشار سیستم‌های مردسالارانه‌ای بودند که قبل از شروع درگیری وجود داشت، آسایش کمی دارد. همان‌طور که هاندراهان اشاره می‌کند، جامعه بین‌المللی درگیر در بسیاری از PCPB «سطوح بالای خشونت علیه زنان را در جوامع تحمل می‌کند.» سیاستی که جنسیت را در برنامه‌ها و اهداف خود اولویت‌بندی می‌کند، به‌دنبال ایجاد جامعه‌ای است که زنان در آن وضعیت بهتری نسبت به
جامعه‌ای است که زنان در آن وضعیت بهتری نسبت به قبل از شروع درگیری داشته باشند. تغییر در فرهنگ نهادی. جریان‌سازی جنسیتی را می‌توان به‌عنوان یک فرایند تغییر سازمانی در نظر گرفت. جریان‌سازی جنسیتی باید از طریق گام‌ها، مکانیسم‌ها و فرآیندهای مشخص در تمام بخش‌های سازمان نهادینه شود. به گفته لومباردو، این تغییر شامل سه جنبه است: فرایند سیاست، مکانیسم‌های سیاست و بازیگران سیاست. او چنین توضیح می‌دهد فرایند بودجه‌بندی جنسیتی. بودجه‌بندی جنسیتی شامل فعالیت‌ها و ابتکاراتی با هدف تهیه بودجه یا تجزیه و تحلیل سیاست‌ها
با هدف تهیه بودجه یا تجزیه و تحلیل سیاست‌ها و بودجه‌ها از منظر جنسیتی است. همچنین می‌توان از آن به‌عنوان بودجه‌بندی حساس به جنسیت یا بودجه‌بندی پاسخگو به جنسیت یاد کرد. هدف بودجه‌بندی جنسیتی ایجاد بودجه‌های جداگانه برای زنان، یا فقط افزایش هزینه‌ها برای برنامه‌های زنان نیست. بیشتر به پرداختن به نگرانی‌های مربوط به نابرابری جنسیتی بودجه می‌پردازد، برای مثال، چگونه سلسله‌مراتب جنسیتی و کار بدون دستمزد یا کم‌دستمزد مبتنی بر جنسیت بر بودجه‌ها تأثیر می‌گذارد.
بگیر و رهاکن یا صید و رهاسازی یک تمرین در ماهیگیری تفریحی است که در آن پس از صید، اغلب اندازه‌گیری و وزن ماهی انجام می‌شود و به دنبال آن عکس برداری به عنوان اثبات صید انجام می‌شود و سپس ماهی‌ها از قلاب خارج می‌شوند و به‌طور زنده به آب بازگردانده می‌شوند. با استفاده از قلاب‌های بدون خار، اغلب می‌توان ماهی را بدون خارج کردن آن از آب رها کرد (معمولاً یک خط شل کافی است). صید و رهاسازی یک روش حفاظتی است که برای جلوگیری از برداشت بی‌رویه ذخایر ماهی در مواجهه با جمعیت رو به رشد انسانی، افزایش فشار اکولوژیکی،
با جمعیت رو به رشد انسانی، افزایش فشار اکولوژیکی، روش‌ها و تکنیک‌های مؤثر ماهیگیری، قوانین و اجرای ناکافی ماهیگیری، و تخریب زیستگاه گسترش یافته است. ماهیگیران ورزشی چندین دهه است که صید و رهاسازی را تمرین می‌کنند، از جمله در مورد برخی از گونه‌های ماهی که بسیار تحت فشار هستند.
تور پرتابی دستی، تورافکنی یا تورافشانی که تور پرتابی (throw net) نیز نامیده می‌شود، توری است که برای ماهیگیری استفاده می‌شود. این توری دایره‌ای است که وزنه‌های کوچکی در اطراف لبه آن پخش شده است. توری با دست به گونه‌ای ریخته می‌شود یا پرتاب می‌شود که در حالی که در هوا است پیش از فرورفتن در آب پخش می‌شود. این تکنیک را ریخته‌گری توری یا پرتاب توری می‌نامند. هنگامی که تور به داخل کشیده می‌شود، ماهی‌ها صید می‌شوند. این وسیله ساده به‌ویژه برای صید طعمه‌های کوچک یا ماهی‌های طعمه‌ای مؤثر است و هزاران سال است که با
ماهی‌های طعمه‌ای مؤثر است و هزاران سال است که با تغییرات مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. عنکبوت‌های تارافکن (یا عنکبوت‌های رتیاریوس) عنکبوت‌های چوب‌مانندی هستند که تارهایی را بین پاهای جلویی خود می‌سازند. هنگامی که طعمه نزدیک می‌شود، عنکبوت تور خود را تا زمانی که بسیار بزرگ‌تر می‌شود، دراز می‌کند و سپس خود را به سوی طعمه خود می‌برد و آن را با تار می‌بندد.
به‌طور سنتی، انواع مختلفی از قایق‌ها به عنوان قایق‌های ماهیگیری برای صید ماهی در دریا یا در دریاچه یا رودخانه استفاده می‌شده است. حتی امروزه، بسیاری از قایق‌های ماهیگیری سنتی هنوز در حال استفاده هستند. بر اساس گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، در پایان سال ۲۰۰۴، ناوگان ماهیگیری جهان از حدود ۴ میلیون کشتی تشکیل شده بود که از این تعداد ۲٫۷ میلیون قایق بدون عرشه (باز) بودند. در حالی که تقریباً همهٔ کشتی‌های عرشه‌دار مکانیزه بودند، تنها یک سوم قایق‌های ماهیگیری بدون عرشه، معمولاً با موتورهای
قایق‌های ماهیگیری بدون عرشه، معمولاً با موتورهای بیرونی نیرو می‌گرفتند. ۱٫۸ میلیون قایق دیگر از انواع مختلف دستی سنتی بودند که با بادبان و پارو کار می‌کردند. این مقاله دربارهٔ قایق‌هایی است که برای ماهیگیری استفاده می‌شوند یا از طرح‌هایی ساخته شده‌اند که پیش از در دسترس قرار گرفتن موتورها وجود داشته‌اند.
جنگ غزه، به جنگ اسرائیل و حماس (۲۰۲۳–اکنون) به عنوان بخشی از درگیری اسرائیل و غزه (۱۹۴۸–اکنون) اشاره دارد. جنگ غزه همچنین ممکن است از نظر تاریخی به یک رویداد خاص اشاره داشته باشد:
ترولینگ یا طعمه‌کشی آرام یا طعمه‌کشی فریب روشی از ماهیگیری است که در آن یک یا چند نخ ماهیگیری، طعمه‌گذاری‌شده با طعمه یا طعمه ماهی، با سرعت ثابت و کم در آب کشیده می‌شود. این ممکن است پشت یک قایق در حال حرکت باشد، یا با پیچاندن آهسته خط هنگام ماهیگیری از حالت ایستا، یا حتی جارو کردن خط از یک سو به سوی دیگر، به عنوان مثال هنگام ماهیگیری از اسکله. تورکشی برای صید ماهی‌های دریایی مانند آزاد، ماهی خال‌خالی و خال‌خالی شاهی استفاده می‌شود. در انگلیسی آمریکایی، ترولینگ را می‌توان از نظر آوایی با صید ترال اشتباه
را می‌توان از نظر آوایی با صید ترال اشتباه گرفت، روشی متفاوت از ماهیگیری که در آن یک تور (ترال) به جای خطوط در آب کشیده می‌شود. ترولینگ هم برای ماهیگیری تفریحی و هم برای ماهیگیری تجاری استفاده می‌شود، در حالی که ترال عمدتاً برای ماهیگیری تجاری استفاده می‌شود. ترول کردن از یک قایق متحرک شامل حرکت بسیار آهسته در آب است. این را می‌توان با استفاده از یک موتور ترولینگ مخصوص انجام داد. اغلب از خطوط متعدد استفاده می‌شود و می‌توان از بیرون‌دهنده برای پخش گسترده‌تر خطوط و کاهش احتمال گره خوردن آنها استفاده کرد.
خطوط و کاهش احتمال گره خوردن آنها استفاده کرد. همچنین می‌توان از پایین‌دهنده‌ها برای نگه داشتن طعمه‌ها در عمق دلخواه استفاده کرد.
یاسمین فلیسیا کروکت (زاده ۲۹ مارس ۱۹۸۱) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۲۳ نماینده ایالات متحده از ناحیه ۳۰ کنگره تگزاس است. ناحیه او بیشتر بخش‌های شهرستان دالاس جنوبی، دالاس مرکزی، فرودگاه لاو فیلد دالاس و بخش‌هایی از شهرستان تارانت را پوشش می‌دهد. او که یکی از اعضای حزب دموکرات است. کروکت از میراث آفریقایی آمریکایی، در سنت لوئیس، میسوری به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۳ با مدرک لیسانس هنر در مدیریت بازرگانی از کالج رودز فارغ‌التحصیل شد. کروکت در مقطع کارشناسی قصد داشت قبل از اینکه تصمیم بگیرد در
کارشناسی قصد داشت قبل از اینکه تصمیم بگیرد در دانشکده حقوق شرکت کند ، متخصص بیهوشی یا حسابدار رسمی شود، تصمیمی که او پس از اینکه در حین تحصیل در کالج قربانی جنایت نفرت شد، گرفت. او بعداً به مرکز حقوقی دانشگاه هیوستون رفت و در سال ۲۰۰۶ با دکترای حقوقی فارغ‌التحصیل شد. کروکت یک باپتیست است.
بلبل بورنئویی عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک‌سان و بومی جزیره بورنئو است. تا سال ۲۰۰۸، بلبل بورنئویی با بلبل‌های کلاه‌سیاه، کاکل‌سیاه، گلویاقوتی و گلوآتشی هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد. برخی از مراجع بلبل بورنئویی را زیرگونه‌ای از بلبل کلاه‌سیاه دانسته‌اند. بلبل بورنئویی دارای کاکل سیاه، گلوی زرد و چشمان قهوه‌ای است. بلبل بورنئویی از میوه‌ها و حشرات تغذیه می‌کند.
در اوایل ژانویه ۲۰۲۴، در میانه جنگ غزه، پس از آن که اسرائیل اعلام کرد ۱۲ گردان از گردان‌های عزالدین قسام را در ۷ ژانویه از بین برده است، اسرائیل، دوباره شمال نوار غزه را اشغال کرد. این، منجر به آغاز شورش در شمال نوار غزه و همچنین آغاز اشغال مجدد نوار غزه توسط اسرائیل پس از ۱۹ سال، بعد از خروج یکجانبه اسرائیل از نوار غزه در سال ۲۰۰۵ شد. زمینه. در آغاز جنگ غزه، اسرائیل، به وضوح اعلام کرد که کنترل نوار غزه، یکی از اهداف اصلی است. در اواخر ژانویه ۲۰۲۴، بنیامین نتانیاهو گفت که «در مورد کنترل کامل اسرائیل» بر
نتانیاهو گفت که «در مورد کنترل کامل اسرائیل» بر غزه، مصالحه نخواهد کرد. نوار غزه، قبلاً توسط اسرائیل نیز اشغال شده بود، اما در سال ۲۰۰۵، اسرائیل به‌طور یکجانبه از نوار غزه خارج شد. با این حال، از سال ۲۰۰۷، نوار غزه در محاصره است.
کیریارکی () یک نظام اجتماعی یا مجموعه‌ای از سیستم‌های اجتماعی مرتبط است که حول سلطه، ستم و تسلیم ساخته شده است. این کلمه توسط الیزابت شوسلر فیورنزا در سال ۱۹۹۲ ابداع شد، تا نظریه خود را در مورد سیستم‌های به هم پیوسته، متقابل و خودگسترش‌کننده سلطه و تسلیم توصیف کند، که در آن ممکن است یک فرد در برخی روابط تحت ستم و در برخی دیگر از اقتدار برخوردار باشد. این مفهوم یک بسط متقاطع از ایده پدرسالاری فراتر از جنسیت است. کیریارکی شامل جنسیت‌گرایی، نژادپرستی، توانایی، سن‌گرایی، یهودی‌ستیزی، اسلام‌هراسی،
توانایی، سن‌گرایی، یهودی‌ستیزی، اسلام‌هراسی، کاتولیسیزم‌ستیزی، همجنس‌گراهراسی، تراجنسیت‌هراسی، انگ اجتماعی چاقی، تبعیض طبقاتی، بیگانه‌هراسی، عدالت اقتصادی، استعمار، نظامی‌گری، قوم‌گرایی، زبان‌گرایی و دیگر گونه‌ها است. سلسله مراتب مسلط که در آن تبعیت یک فرد یا گروه به دیگری درونی و نهادینه شده است. نام‌شناسی. این اصطلاح توسط الیزابت شوسلر فیورنزا در سال ۱۹۹۲ هنگامی که کتاب خود را منتشر کرد ساخته شد. او گفت: شیوه‌های فمینیستی تفسیر کتاب مقدس، به انگلیسی ابداع شده است. از کیریروس (kyrios؛ به یونانی: κύριος)
شده است. از کیریروس (kyrios؛ به یونانی: κύριος) به معنی «ارباب» و (árcho؛ به یونانی: ἄρχω) به معنی «رهبری» و» حکومت» مشتق شده است. کلمه kyriarchy (به یونانی: κυριαρχία؛ kyriarchia) قبلاً در یونانی جدید وجود داشت و به معنای «حاکمیت» است. مورد استفاده. این اصطلاح ابتدا در چارچوب گفتمان الهیاتی فمینیستی توسعه یافت و در برخی از حوزه‌های دانشگاهی دیگر به‌عنوان توصیف‌گر غیرجنسیتی از نظام‌های قدرت، در مقابل پدرسالاری، استفاده شده است. همچنین در خارج از زمینه‌های علمی نیز استفاده می‌شود. بهروز بوچانی، پناهجوی کُرد
نیز استفاده می‌شود. بهروز بوچانی، پناهجوی کُرد ایرانی، زندان جزیره مأنوس که توسط استرالیا اداره می‌شود را به‌عنوان یک نظام پادشاهی توصیف کرده است: نظامی که در آن اشکال مختلف ظلم تلاقی می‌کنند. ظلم تصادفی نیست، بلکه هدفمند است و برای منزوی ساختن و ایجاد اصطکاک بین زندانیان طراحی شده است، که منجر به ناامیدی و شکست روحی می‌شود. او این موضوع را در شرح زندگی‌نامه خود از زندان، "هیچ دوستی به جز کوهستان"، توضیح می‌دهد. موقعیت‌های ساختاری. شوسلر فیورنزا «قشربندی‌های متقابل جنسیت، نژاد، طبقه، مذهب، دگرجنس‌گرایی و
متقابل جنسیت، نژاد، طبقه، مذهب، دگرجنس‌گرایی و سن» را به‌عنوان موقعیت‌های ساختاری که در بدو تولد تعیین می‌شوند، توصیف می‌کند. او پیشنهاد می‌کند که افراد در چندین موقعیت زندگی می‌کنند، و موقعیت‌های دارای امتیاز به نقاط گره‌ای تبدیل می‌شوند که از طریق آن موقعیت‌های دیگر تجربه می‌شوند. برای مثال، در شرایطی که جنسیت موقعیت ممتاز اولیه است (مانند پدرسالاری، مادرسالاری)، به نقطه گره‌ای تبدیل می‌شود که از طریق آن جنسیت، نژاد و طبقه تجربه می‌شود. در شرایطی که طبقه موقعیت ممتاز اولیه است (یعنی طبقه‌گرایی)، جنسیت و
موقعیت ممتاز اولیه است (یعنی طبقه‌گرایی)، جنسیت و نژاد از طریق پویایی طبقاتی تجربه می‌شوند. فیورنزا تأکید می‌کند که این نظام سلسله‌مراتبی نیست، زیرا بر یک نقطه سلطه تمرکز نمی‌کند. در عوض، آن را به‌عنوان یک «سیستم هرمی پیچیده» توصیف می‌کنند که در آن کسانی که در پایین هرم هستند «قدرت کامل ستم‌شاهی» را تجربه می‌کنند. حکومت پادشاهی به‌عنوان وضعیت موجود شناخته می‌شود، بنابراین ممکن است ساختارهای ظالمانه آن به‌رسمیت شناخته نشود. برای حفظ این نظام، حکومت سلطنتی بر ایجاد طبقه خدمتکار، نژاد، جنسیت یا مردم تکیه
بر ایجاد طبقه خدمتکار، نژاد، جنسیت یا مردم تکیه دارد. جایگاه این طبقه از طریق «آموزش، اجتماعی شدن و خشونت وحشیانه و عقلانی‌سازی مردانه» تقویت می‌شود. ترودکالنز پیشنهاد می‌کند که این ساختارهای ستم با ظلم درونی‌شده خودپایدار هستند. کسانی که قدرت نسبی دارند تمایل دارند در قدرت باقی بمانند، درحالی‌که کسانی که بدون قدرت هستند تمایل دارند که از حق رأی خود محروم بمانند. علاوه بر این، ساختارهای ظلم تقویت می‌شوند و از یکدیگر تغذیه می‌کنند.
کنود اندرسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود. او بهترین گلزن مسابقات قهرمانی فوتبال دانمارک در سال ۱۹۳۸ بود و دو بازی برای تیم ملی فوتبال دانمارک انجام داد.
کریستوفر اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل بلژیک است.که در پست هافبک بازی می‌کرد.
سلام هیولا (; ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۵ با بازی سو این گوک، جانگ نا را، چوی وون یونگ و پارک بو گوم است. این مجموعه از ۲۲ ژوئن تا ۱۱ اوت ۲۰۱۵، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۱۶ قسمت پخش شد. علیرغم آمار بینندگان پایین، منتقدان و مخاطبان داستان این مجموعه و عملکرد گروه بازیگری از جمله بازی پارک بو گوم را تحسین کردند.
روابط ایتالیا و عراق روابط به روابط دوجانبه بین عراق و ایتالیا اشاره دارد. عراق یک سفارت در رم دارد و ایتالیا یک سفارت در بغداد و یک کنسولگری در بصره داشت. تاریخچه. از استقلال عراق (۱۹۳۲) تا حکومت بعث (۱۹۶۸). در ژوئن ۱۹۴۰، زمانی که ایتالیای فاشیستی به جنگ جهانی دوم پیوست، در کنار آلمان، دولت عراق که طرف بریتانیا بود، روابط دیپلماتیک خود را مانند آلمان قطع نکرد. بنابراین، نمایندگی ایتالیا در بغداد به مرکز اصلی تبلیغات محور و برانگیختن احساسات ضد انگلیسی تبدیل شد. در این امر محمد امین الحسینی مفتی اعظم
تبدیل شد. در این امر محمد امین الحسینی مفتی اعظم اورشلیم به آنها کمک کرد. مفتی اعظم اندکی قبل از شروع جنگ از فلسطین گریخت و در بغداد پناهندگی گرفت. پس از کودتای ۱۹۴۱ عراق، برنامه‌های فوری رهبران جدید عراق، امتناع از امتیازات بیشتر به بریتانیا، حفظ روابط دیپلماتیک با ایتالیای فاشیست، و اخراج بیشتر سیاستمداران برجسته طرفدار بریتانیا از کشور بود. پس از جنگ انگلیس و عراق، رشید علی و مفتی اورشلیم به ایران گریختند، سپس به ترکیه، سپس به ایتالیا و در نهایت به برلین، آلمان، جایی که هیتلر از علی به عنوان رئیس دولت
آلمان، جایی که هیتلر از علی به عنوان رئیس دولت عراق در تبعید استقبال کرد. در برنامه‌های تبلیغاتی برلین، مفتی همچنان از اعراب می‌خواست تا علیه بریتانیا قیام کنند و به نیروهای آلمانی و ایتالیایی کمک کنند. او همچنین به استخدام داوطلبان مسلمان در بالکان برا"ی نیروی اس اس" کمک کرد. جنگ ایران و عراق. روابط بین این دو با ارسال کمک‌های اقتصادی و دریایی ایتالیا به صدام حسین در جنگ ایران و عراق در دهه ۱۹۸۰ تقویت شد. ایتالیا در طول جنگ ایران و عراق تدارکات قابل توجهی به عراق ارائه کرد. با این حال، بزرگ‌ترین تأثیر آن
به عراق ارائه کرد. با این حال، بزرگ‌ترین تأثیر آن مالی بود، زیرا شعبه ایالات متحده از بزرگ‌ترین بانک دولتی، بانک ملی دل لاورو (BNL) در ایتالیا چندین میلیارد دلار بودجه برای تدارکات نظامی عراق فراهم کرد. ایتالیا همچنین تأمین کننده اصلی برنامه هسته ای عراق بود، اگرچه این امر تأثیر مستقیمی بر جنگ ایران و عراق نداشت. با توجه به تدارکات نظامی متعارف، ایتالیا مین‌های زمینی و دریایی را برای عراق و ایران فراهم کرد. عراق کشتی‌ها و بالگردهای نیروی دریایی را به ایتالیا سفارش داده بود، اگرچه کشتی‌ها تحت تحریم توقیف
سفارش داده بود، اگرچه کشتی‌ها تحت تحریم توقیف شدند. در سال ۱۹۹۰، روبرتو فرمیگونی هنگامی که در مأموریتی به عراق شرکت کرد، توجهات را به خود جلب کرد که با آزادی تعدادی از تکنسین‌های ایتالیایی که گروگان دولت محلی بودند، با موفقیت به پایان رسید. جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱. ایتالیا، همراه با سایر کشورهای اروپایی و غیرمتعهد، از پیشنهاد فرانسه در ژانویه ۱۹۹۱ دربارهٔ قطعنامه سازمان ملل متحد که خواستار «خروج سریع و گسترده» از کویت بود، همراه با بیانیه ای به عراق مبنی بر اینکه اعضای شورا «مشارکت فعال» خود را در این زمینه
اعضای شورا «مشارکت فعال» خود را در این زمینه ارائه خواهند کرد، حمایت کردند. حل و فصل سایر مشکلات منطقه، به ویژه درگیری اعراب و اسرائیل و به ویژه مشکل فلسطین با تشکیل در یک لحظه مناسب، یک کنفرانس بین‌المللی برای تضمین امنیت، ثبات و توسعه این منطقه. از جهان.". ایالات متحده و بریتانیا آن را رد کردند (همراه با اتحاد جماهیر شوروی). ایتالیا سپس به ائتلاف چندملیتی برای عملیات سپر صحرا و عملیات طوفان صحرا پیوست. آخرین دوره صدام حسین (۲۰۰۳–۱۹۹۱). عراق و ایتالیا طی نشستی در اواسط سال ۲۰۰۰، بین رئیس موقت مجلس ملی
نشستی در اواسط سال ۲۰۰۰، بین رئیس موقت مجلس ملی عراق (پارلمان) حمید رشید الراوی و یک هیئت پارلمانی ایتالیایی که در حال بازدید بودند، توافق کردند که روابط پارلمانی را تقویت کنند. به گزارش خبرگزاری رسمی عراق، الراوی روابط عراق با ایتالیا را بررسی و نسبت به گسترش آن در همه زمینه‌ها ابراز امیدواری کرد. روکو بوتیگلیونه، رئیس هیئت ایتالیایی، ضرورت ارتقای روابط پارلمانی با عراق را تأیید و با مردم عراق در مقابله با تحریم‌های چند دهه‌ای سازمان ملل متحد اعلام همبستگی کرد. روبرتو فرمیگونی بعداً با خرید ۱۰۰۰۰۰۰ بشکه
کرد. روبرتو فرمیگونی بعداً با خرید ۱۰۰۰۰۰۰ بشکه نفت (۱۶۰۰۰۰ مترمکعب) درگیر رسوایی نفت در برابر غذا شد. دخالت ایتالیا در حمله سال ۲۰۰۳ به عراق. در ژانویه ۲۰۰۳، فعالان حزب رادیکال ایتالیا سعی در میانجی‌گری توافقی (کمپین "عراق آزاد") داشتند که منجر به تبعید صدام حسین و انتقال مسالمت‌آمیز در عراق می‌شد و بنابراین تهاجم را متوقف کرد. پارلمان ایتالیا دولت را که پذیرفته بود موظف کرده بود که به عنوان جایگزینی برای جنگ، هدف "عراق آزاد" را دنبال کند. این اقدام به دلیل عدم تمایل دولت‌های آمریکا و بریتانیا برای
به دلیل عدم تمایل دولت‌های آمریکا و بریتانیا برای دستیابی به آن متوقف شد، اگرچه ایتالیا از طریق تماس با معمر قذافی، پذیرش صدام را تضمین کرده بود. رادیکال‌ها بعداً به شدت با اعدام صدام حسین و طارق عزیز مخالفت کردند. سپس دولت برلوسکونی به‌طور کامل از ایالات متحده در تلاش آنها برای دریافت مجوز سازمان ملل برای حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ حمایت کرد. در فوریه ۲۰۰۳، کالین پاول، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد و به تلاش‌های ایالات متحده برای کسب مجوز سازمان ملل برای تهاجم ادامه داد.
برای کسب مجوز سازمان ملل برای تهاجم ادامه داد. پاول شواهدی ارائه کرد که مدعی بود عراق به‌طور فعال سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی تولید می‌کرد و با القاعده ارتباط داشت. در ادامه ارائه پاول، ایالات متحده، بریتانیا، لهستان، ایتالیا، استرالیا، دانمارک، ژاپن و اسپانیا قطعنامه ای را پیشنهاد کردند که اجازه استفاده از ابزار تهاجمی در عراق را می‌دهد، اما اعضای ناتو مانند کانادا، فرانسه و آلمان، همراه با روسیه، به شدت بر ادامه دیپلماسی تأکید کردند. ایالات متحده، بریتانیا، اسپانیا، لهستان، دانمارک، ایتالیا، ژاپن و
اسپانیا، لهستان، دانمارک، ایتالیا، ژاپن و استرالیا در مواجهه با رای باخت و همچنین احتمال وتوی فرانسه و روسیه، سرانجام قطعنامه خود را پس گرفتند. در مارس ۲۰۰۳، ایالات متحده، بریتانیا، اسپانیا، استرالیا، لهستان، دانمارک و ایتالیا با انبوهی از روابط عمومی و تحرکات نظامی، آماده شدن برای حمله به عراق را آغاز کردند. بوش در سخنرانی خود در ۱۷ مارس ۲۰۰۳ خطاب به ملت، از حسین و دو پسرش عدی و قصی خواست که تسلیم شوند و عراق را ترک کنند و به آنها مهلتی ۴۸ ساعته داد. اما آمریکا بمباران عراق را یک روز قبل از پایان مهلت
آمریکا بمباران عراق را یک روز قبل از پایان مهلت مقرر آغاز کرد. در ۱۸ مارس ۲۰۰۳ بمباران عراق توسط ایالات متحده، انگلستان، اسپانیا، لهستان، استرالیا و دانمارک آغاز شد. برخلاف جنگ اول خلیج فارس یا جنگ در افغانستان، این جنگ مجوز صریح سازمان ملل را نداشت. به دلیل جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ بسیاری از آثار تاریخی یا به سرقت رفته یا آسیب دیده‌اند. با این حال، بیش از ۴۰ قطعه عاج در رم، در کارگاه‌های مؤسسه مرکزی مرمت بازسازی شد. موزه ملی عراق دارای بزرگ‌ترین مجموعه عاج آشوری در جهان است. در طول پانزده سال گذشته، این
آشوری در جهان است. در طول پانزده سال گذشته، این مجموعه، چه آثاری که در خزانه‌های بانک مرکزی عراق نگهداری می‌شود و چه آنهایی که هنوز در موزه نگهداری می‌شوند، هم در نتیجه جنگ و هم از شرایط بد حفاظتی آسیب دیده‌اند. برخی از گرانبهاترین اشیاء توسط تیم "مرمت" در سال ۲۰۰۴، بلافاصله پس از نصب یک کارگاه مرمت جدید توسط وزارت فرهنگ ایتالیا، بازسازی شدند. بمب‌گذاری سال ۲۰۰۳ ناصریه یک حمله انتحاری به ستاد پلیس نظامی ایتالیا در ناصریه، جنوب بغداد در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۳ بود. حداقل ۲۸ نفر از جمله ۱۷ "کارابینیر" ایتالیایی، دو
حداقل ۲۸ نفر از جمله ۱۷ "کارابینیر" ایتالیایی، دو غیرنظامی ایتالیایی و ۹ غیرنظامی عراقی کشته شدند. بیش از ۱۰۰ نفر از جمله ۱۹ سرباز ایتالیایی زخمی شدند. این حمله بدترین حادثه مربوط به سربازان ایتالیایی از زمان عملیات بازگرداندن امید در سومالی و بیشترین تلفات سربازان ایتالیایی از زمان جنگ جهانی دوم بود. نجات جولیانا اسگرنا یک عملیات مخفیانه توسط سرویس مخفی ارتش ایتالیا، SISMI, برای نجات روزنامه‌نگار ایتالیایی جولیانا اسگرنا از دست آدم ربایان در عراق بود. پس از بازیابی موفقیت‌آمیز خانم اسگرنا، در ۴ مارس ۲۰۰۵،
بازیابی موفقیت‌آمیز خانم اسگرنا، در ۴ مارس ۲۰۰۵، خودرو با او و دو مأمور مخفی در امتداد جاده فرودگاه بغداد مورد آتش خودی نیروهای ارتش ایالات متحده قرار گرفت. مأمور مخفی نیکولا کالیپاری توسط ماریو لوزانو، متخصص ارتش ایالات متحده کشته شد. این حادثه باعث ایجاد تنش بین دو کشور شد و احتمالاً باعث افزایش خصومت عمومی در مردم ایتالیا نسبت به ایالات متحده آمریکا شد. نیروهای ایتالیایی در سال ۲۰۰۶ پس از استقرار دولت پرودی در ایتالیا از عراق خارج شدند. عراقی‌های در ایتالیا. جمعیت فعلی عراقی‌ها در ایتالیا حدود ۱۷۳۰۰ نفر
جمعیت فعلی عراقی‌ها در ایتالیا حدود ۱۷۳۰۰ نفر است. با این حال یک منبع ادعا می‌کند که ۵۶۳۰۰ نفر وجود دارد که تقریباً ۵۰ خانواده است. بیشتر اینها کشیشان، راهبه‌ها و حوزویانی هستند که برای ادامه تحصیل به ایتالیا آمده‌اند. بیشتر هم ساکن در رم هستند.
درامانه ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کراسنودار، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فرهنگی ورزشی دبی، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار، باشگاه فوتبال کلانتان، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه ورزشی جولیبا، باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، و باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
حمیدو ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مالی و مالی بازی کرده است.
ادریسا ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی جولیبا و باشگاه فوتبال استقلال خوزستان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
انسان‌شناسی فمینیستی () رویکردی چهار حوزه‌ای به انسان‌شناسی (باستان‌شناسی، انسان‌شناسی زیستی، فرهنگی، زبانی) است که با استفاده از بینش‌های نظریه فمینیستی، به‌دنبال تغییر یافته‌های پژوهشی، شیوه‌های به‌کارگیری انسان‌شناسی و تولید علمی دانش است. به‌طور هم‌زمان، انسان‌شناسی فمینیستی نظریه‌های فمینیستی ذات‌گرایانه توسعه‌یافته در اروپا و آمریکا را به چالش می‌کشد. درحالی‌که فمینیست‌ها انسان‌شناسی فرهنگی را از ابتدای پیدایش آن انجام می‌دادند، تا دهه ۱۹۷۰ بود که انسان‌شناسی فمینیستی رسماً به‌عنوان زیرشاخه