payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که از منافع سرمایه‌داری آنها محافظت کند. نقد و انتقادات. مارکسیست‌ها و مارکس‌پژوهانی مانند ادوارد برنشتاین، جرالد هوبمن، گیورگی لوکاچ، آنتونیو گرامشی، لوئیس آلتوسر، موریس گودلیه، فرانتس یاکوبوفسکی، ادوارد پی. این تفسیر از مارکس و انگلس را به عنوان «اشخاصی که جبرگرای اقتصادی هستند» را کاملاً رد می‌کنند. آنها ادعا می‌کنند که این ایده مبتنی بر خوانش ضعیف و گزینشی از آثار مارکس و انگلس است. آنها استدلال می‌کنند که این تفسیر در سال‌های اولیه انترناسیونال دوم سرچشمه گرفته و توسط پل لافارگ و نیکولای بوخارین و
سرچشمه گرفته و توسط پل لافارگ و نیکولای بوخارین و دیگران رایج شد. آنها به تکذیب‌نامه‌های انگلس اشاره می‌کنند (رجوع کنید به ماتریالیسم تاریخی). مارکس و انگلس بسیار بر جنبه‌های اقتصادی تمرکز کرده بودند ولی آنها بسیار آگاه بودند "که" اقتصاد در واقع کلیت جامعه یا زندگی اجتماعی را تشکیل نمی‌دهد. انگلس در کتاب "سوسیالیسم: آرمان‌شهری و علمی" اشاره می‌کند که چگونه شرایط مادی و وضعیت طبقاتی یکسان به موقعیت‌های سیاسی متفاوتی در بریتانیا منجر شد و جامعه سعی کرد با نتایج انقلاب فرانسه و سایر رویدادهای خارجی سازگار
نتایج انقلاب فرانسه و سایر رویدادهای خارجی سازگار شود. ریچارد ولف همچنین خاطرنشان می‌کند که مارکس چیزهایی را مطالعه می‌کرد که او فکر می‌کرد که توسط جریان اصلی دانشگاهی مورد استقبال قرار نمی‌گیرد اما او به هیچ وجه نظریه‌های دانشگاهی دیگر را نامربوط اعلام نکرد یا با تفکر منفی به آنها نگاه نمی‌کرد. جبرگرایان برجسته اقتصادی. توماس پی. م بارنت، زمین استراتژیست آمریکایی، در کتاب خود "نقشه جدید پنتاگون،" خود را یک جبرگرای اقتصادی توصیف می‌کند.
قاسم عبدالله‌اف () یک خواننده موسیقی‌های مقامی آذربایجانی بود. زندگی‌نامه. قاسم عبدالله‌اف در سال ۱۸۷۳ در شهر شوشی به دنیا آمد. در سال‌های پایانی عمر خود به تدریس موسیقی مقامی در هنرستان موسیقی شوشی پرداخت و به‌عنوان رئیس شورای صنفی سراسری هنرمندان خدمت کرد. وی در سال ۱۹۲۷ در شوشی درگذشت. فعالیت. قاسم عبدالله‌اف به خاطر اجرای زیبای یک قطعه موسیقی مقامی موسوم به «زابول» به «زابول قاسم» نیز شهرت داشت. در آن روزگار در رویدادهای مختلف مردم آذربایجان موسیقی مقامی موسوم به سه‌گاه رواج بیشتری داشت. با این وجود،
موسوم به سه‌گاه رواج بیشتری داشت. با این وجود، خوانندکان به آوازخوانی «سه‌گاه زابول» علاقه مندتر بودند. اینکه باعث محبوبیت و شهرت این آهنگ شد، نصب پرده «زابول» بر کاسه تار توسط صادق‌جان بود. در آغاز سده بیستم، زابول قاسم چندین بار در باکو اجرا داشت. زابول قاسم در مقابل تماشاگران باکو برای اولین بار در «کنسرت شرقی» که در ۲۷ ژانویه ۱۹۰۳ در ساختمان تئاتر زین‌العابدین تقی‌یف با حضور جبار قاریاغدی‌اوغلو، شکیلی علی‌عسگر و سید میربابایف برگزار شد، روی صحنه رفت. زابول قاسم نه تنها یک خواننده حرفه ای بود، بلکه به
قاسم نه تنها یک خواننده حرفه ای بود، بلکه به عنوان یک هنرپیشه اپرا نیز شناخته می‌شد. فردی که برای نخستین بار وی را جهت ایفای نقش در اپرا دعوت کرد ذوالفقار حاجی‌بیف، آهنگساز شهیر آذربایجانی، بود از استعداد و اجرای وی ابراز خورسندی و قدردانی فروانی کرد. با درخواست ذوالفقار حاجی‌بیف، زابول قاسم در اپرای «لیلی و مجنون» که در ۷ اوت سال ۱۹۱۳ در باشگاهی تابستانی در شوشی اجرا شد، نقش پدر مجنون را بازی کرد. در سال ۱۹۱۴، با دعوت شرکت «Sport-Record» برای ضبط صدایش، زابول قاسم راهسپار تفلیس شد. آنجا «سه‌گاه زابول»،
زابول قاسم راهسپار تفلیس شد. آنجا «سه‌گاه زابول»، بیات شیراز، همایون، «شور» و «ماهور هندی» در اجرای او ضبط شد.
در اقتصاد سیاسی کلاسیک و به ویژه نقد کارل مارکس از اقتصاد سیاسی، کالا (به انگلیسی:commodity) به هر کالا یا خدمتی ("محصولات" یا "فعالیت ها") گفته می‌شود که توسط نیروی کار انسانی تولید شده و به عنوان محصولی برای فروش عمومی در بازار عرضه می‌شود. برخی دیگر از کالاهای قیمت‌گذاری شده نیز به‌عنوان کالا در نظر گرفته می‌شوند، مانند نیروی کار انسانی، آثار هنری و منابع طبیعی، حتی اگر آنها به‌طور خاص برای بازار تولید نشوند، یا کالاهایی غیرقابل تکرار باشند. این مشکل به‌طور گسترده توسط آدام اسمیت، دیوید ریکاردو و کارل
گسترده توسط آدام اسمیت، دیوید ریکاردو و کارل رودبرتوس-جاگتزوو و دیگران مورد بحث قرار گرفته. ارزش و قیمت در علم اقتصاد واژه‌های معادل نیستند و نظریه‌پردازی رابطه خاص ارزش با قیمت بازار چالشی برای اقتصاددانان لیبرال و مارکسیست بوده‌است. ویژگی‌های کالا. در نظریه مارکس، کالا چیزی است که خرید و فروش می‌شود، یا در یک رابطه تجاری مبادله می‌شود.
توماش فورنال ( : ; متولد ۳۱ اوت ۱۹۹۷)، والیبالیست حرفه ای لهستانی است. او عضو تیم ملی لهستان ، دارنده نشان نقره مسابقات جهانی ۲۰۲۲ و قهرمانی در لیگ لهستان در سال ۲۰۲۱ است. در سطح باشگاهی حرفه ای، او برای یازچمبسکی ونگل در پلاس لیگا لهستان بازی می کند.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، مجمعی است از تشکل‌های صنفی معلمان و کارکنان وزارت آموزش و پرورش در سراسر کشور که در اساسنامه‌اش، خود را مجمعی صنفی، غیر سیاسی و غیرانتفاعی، معرفی کرده و هدف خود را ایجاد هماهنگی، انسجام و وحدت رویه در کلیه فعالیت‌های تشکل‌های صنفی فرهنگیان کشور بیان کرده‌است. این شورا علاوه بر مواضع صنفی، در زمینه بحران‌ها و برخی موضوعات اجتماعی نیز مواضعی اعلام کرده که در سال‌های گذشته در سیر تحولات اجتماعی و سیاسی، به ویژه در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، نقش مؤثری داشته‌است. این شورا
سراسری ۱۴۰۱، نقش مؤثری داشته‌است. این شورا عمده مواضع خود را از طریق بیانیه‌های منتشر شده در سایت خود یا شبکه‌های اجتماعی اعلام می‌کند. مجمع عمومی، عالی‌ترین مرجع تصمیم‌گیری شورای هماهنگی و متشکل از نمایندگان معرفی شدهٔ تشکل‌های عضو است. ریاست دوره‌ای شورا در هر دوره به صورت چرخشی و بر عهده یکی از تشکل‌هاست. تاریخچه. برخی گزارش‌ها تشکیل و ثبت اولین تشکل‌های صنفی فرهنگیان را به سال ۱۳۷۷ و دور اول ریاست جمهوری محمد خاتمی مربوط می‌دانند. تا ۱۳۷۹، تعداد این تشکل‌ها به ۵ کانون صنفی رسید که در شهرهای اصفهان،
تشکل‌ها به ۵ کانون صنفی رسید که در شهرهای اصفهان، خراسان، تهران، فارس و همدان موفق به برگزاری مجمع عمومی شده بودند و نمایندگانی را انتخاب کرده بودند. همگرایی و هماهنگی همین تشکل‌های اندک با یکدیگر باعث شد تا در روزهای پایانی سال ۱۳۸۰، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان با حضور تشکل‌های پنج شهر تشکیل شود. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در دهه هشتاد خورشیدی مشارکت در انتشار مجله پیام سندیکا (نشریه هفتگی سندیکاهای کارگری) به مدیریت و سردبیری روبرت بروخیم کرد که انتشارِ این ماهنامه با دستگیری و
بروخیم کرد که انتشارِ این ماهنامه با دستگیری و بازداشتِ سردبیرش روبرت بروخیم ادامه داشت که پس از آن توقیف شد. در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۲ در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد عمده فعالیت‌های شورای هماهنگی و تشکل‌های عضو آن تحت سرکوب شدید حاکمیت و نیروهای امنیتی قرار گرفت و فعالیت‌ها جنبه غیررسمی داشت. پس از سال ۱۳۹۵، در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی به‌شماری از کانون‌ها و تشکل‌های معلمان سراسر کشور اجازه برگزاری مجامع عمومی‌شان داده شد؛ اما وزارت کشور مجامع هیچ‌کدام از تشکل‌ها را تأیید نکرد. با این وجود
هیچ‌کدام از تشکل‌ها را تأیید نکرد. با این وجود دوره احیا و تلاش برای ازسرگیری فعالیت‌های تشکیلاتی شروع شد و از نیمه دوم دهه ۹۰ به بعد، کنش‌های میدانی و صنفی معلمان با شدت و پراکندگی بیشتری صورت گرفت. شورای هماهنگی با انتشار فراخوان‌های متعدد برای حمایت از کمپین‌ها، تحصن در مدارس و برگزاری تجمعات اعتراضی، معلمان را به کنش‌های اثربخش در پیگیری مطالبات تشویق می‌کرد. اساسنامه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران آخرین بار در مهرماه سال ۱۳۹۸ و در گردهمایی تشکلهای صنفی فرهنگیان سراسر کشور در استان اصفهان و
صنفی فرهنگیان سراسر کشور در استان اصفهان و در مجمع عمومی فوق‌العاده، مورد تجدید نظر و تصویب قرارگرفت. سال‌ها معلمان در جمهوری اسلامی به عنوان تریبون‌های رژیم عمل کرده‌اند و مسیر را برای سرکوب همه‌جانبه دانش‌آموزان منتقد هموار کرده‌اند
کریم‌بیگ مهماندارف (; – ) یک پزشک نام‌آور آذربایجانی در دوره‌های امپراتوری روسیه، جمهوری خلق آذربایجان و شوروی بود. وی از اولین دانش آموختگان آذربایجانی «آکادمی جراحی پزشکی» سن پترزبورگ، یکی از رهبران تشکل آموزشی «نشر معارف» در شوشی، بنیانگذار اولین مدرسه دخترانه روسی- آذربایجانی در شوشی بود. اوایل زندگی. کریم‌بیگ مهماندارف در خانواده نخبه مهماندارف‌ها زاده شد. پدرش «میرزا مصطفی»، افسر ارتش امپراتوری روسیه بود. پدربزرگش «میرزا علی» مسئول استقبال و پذیرایی از مهمانان حکومتی و مهم ابراهیم خلیل جوانشیر بود.
از مهمانان حکومتی و مهم ابراهیم خلیل جوانشیر بود. کریم‌بیگ مهماندارف در سال ۱۸۷۲ از مدرسه ای در شهر باکو فارغ‌التحصیل شد. وی دانش‌آموخته آکادمی جراحی پزشکی سن پترزبورگ در سال ۱۸۷۷ بود. در جریان جنگ‌های روسیه و عثمانی در بیمارستانی نظامی مشغول به کار شد و خدمات زیادی در مقابله با شیوع بیماری دیفتری در استان پولتاوا از خود نشان داد. سپس به عنوان پزشک در هنگ ۱۶۲ آخالتسیخه خدمت کرد. پس از برگشت به آذربایجان در سال ۱۸۸۳، به شغل خود ادامه داد. فعالیت سیاسی. کریم‌بیگ مهماندارف به ریاست کمیته محلی سازمان مخفی
مهماندارف به ریاست کمیته محلی سازمان مخفی «دفاعی» آذربایجان در شوشی انتخاب شد. چندین افسر روس همچون «لونیاکین»، دادستان شوشی، «بانّیکف»، رئیس اداره پلیس «یولیزابتبل» (گنجه کنونی) و «فلینسکی»، رئیس اداره پلیس شهرستان ترتر به دستور مستقیم وی کشته شدند. کریم‌بیگ مهماندارف در سال ۱۹۲۹ در شهر شوشی درگذشت. خانواده. با وجود اینکه کریم‌بیگ مهماندارف با دختری اهل سن پترزبورگ به اسم «آلکساندرا دوگانوا» رابطه عاشقانه ای داشت، در سال ۱۸۸۴ به‌طور رسمی با «زری قاچار»، یکی از دختران بهمن میرزا ازدواج کرد که حاصل آن ۷
یکی از دختران بهمن میرزا ازدواج کرد که حاصل آن ۷ فرزند از جمله ۳ پسر و ۴ دختر بود. میراث. بیمارستان مرکزی و یک خیابان در شهر شوشی جمهوری آذربایجان وامدار اسم کریم‌بیگ مهماندارف است.
ارزش استفاده (انگلیسی:Use value ) یا ارزش در استفاده (به انگلیسی:value in use) مفهومی در اقتصاد مارکسیستی است. به ویژگی‌های محسوس یک کالا (یک شیء قابل مبادله) اشاره دارد که می‌تواند برخی نیازها، خواسته‌ها یا نیازهای انسانی را برآورده کند، یا در خدمت هدف مفیدی باشد. در نقد کارل مارکس از اقتصاد سیاسی، هر محصول دارای ارزش کار و ارزش مصرف است، و اگر به عنوان کالا در بازارها معامله شود، علاوه بر آن دارای ارزش مبادله ای است که اغلب به صورت قیمت پولی بیان می‌شود. مارکس اذعان می‌کند که کالاهایی که در بازار مبادله
مارکس اذعان می‌کند که کالاهایی که در بازار مبادله می‌شوند یک "فایده عمومی" نیز دارند که از این واقعیت دلالت دارد که مردم آن‌ها را می‌خواهند، اما او استدلال می‌کند که این به خودی خود چیزی در مورد ویژگی خاص اقتصادی که در آن تولید و فروخته می‌شود را بیان نمی‌کند. خاستگاه. مفاهیم ارزش، ارزش مصرف، سودمندی (کاربرد)، ارزش مبادله ای و قیمت در اندیشه اقتصادی و فلسفی سابقه بسیار طولانی دارند. از ارسطو گرفته تا آدام اسمیت و دیوید ریکاردو، معانی آنها در طی تاریخ تکامل یافته‌است. اسمیت تشخیص داد که کالاها ممکن است ارزش
اسمیت تشخیص داد که کالاها ممکن است ارزش مبادله ای داشته باشند اما ممکن است هیچ ارزش مصرفی را برآورده نکنند، مانند الماس، در حالی که کالایی با ارزش مصرف بسیار بالا ممکن است ارزش مبادله ای بسیار پایینی داشته باشد، مانند آب. مارکس به عنوان مثال اظهار می‌کند که «در نویسندگان انگلیسی قرن هفدهم، ما اغلب کلمه «"worth"» را به معنای ارزش در استفاده و «"value» را" به معنای ارزش مبادله ای می‌یابیم.» اما با گسترش اقتصاد بازار، تمرکز اقتصاددانان به‌طور فزاینده‌ای بر قیمت‌ها و روابط قیمت‌ها بوده‌است و فرایند اجتماعی
قیمت‌ها و روابط قیمت‌ها بوده‌است و فرایند اجتماعی مبادله به عنوان یک واقعیت طبیعی فرض می‌شود.
اسلام عبدالله‌اف (; – ) خواننده موسیقی‌های مقامی آذربایجانی و خادم هنر افتخاری آذربایجان شوروی بود. زندگی. اسلام عبدالله‌اف در ماه دسامبر سال ۱۸۷۶ در شهر شوشی چشم به دنیا گشود. آموزش عالی خود در رشته موسیقی آذربایجانی را در شهر شوشی پشت سر گذاشت. اسلام عبدالله‌اف به اجرای منحصر به فرد موسیقی مقامی «سه‌گاه» آوازه فروانی دارد. میر محسن نواب، موسیقی‌دان موسیقی آذربایجانی، که در سال ۱۸۸۳ گردهمایی خوانندگان را در شهر شوشی پایه‌ریزی کرده بود، از اسلام عبدالله‌اف برای پیوستن بدین محفل هنری دعوت به عمل آورد. بدین
برای پیوستن بدین محفل هنری دعوت به عمل آورد. بدین ترتیب، اسلام عبدالله‌اف دانش‌های زیادی راجع به موسیقی را از خوانندگانی همچون میر محسن نواب، حاجی هوسو، «مشهدی ایسی»، «میرزا مختار محمدف»، «دلی اسماعیل» و «کشتازلی هاشم» فراگرفت و در همراهی صادق‌جان روی صحنه می‌رفت. اولین باری که اسلام عبدالله‌اف سه‌گاه خواند، در مراسم عروسی پسر صادق‌جان رقم خورد. این اجرا شهرت فروانی به او به ارمغان آورد. در سالهای ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۵ با قربان پریموف به عنوان اعضای گروه‌های موسیقی قره باغ و گنجه روی صحنه می‌رفت. به این خاطر که
قره باغ و گنجه روی صحنه می‌رفت. به این خاطر که اسلام عبدالله‌اف به موسیقی مقامی علاقه شدیدی داشت و همه انواع این رشته موسیقی نظیر «زابول سه‌گاه»، «میرزا حسین»، «اورتا سه‌گاه» و «خریج سه‌گاه» را ماهرانه اجرا می‌کرد، مردم عامیانه به وی «سه‌گاه اسلام» لقب داده بودند. بین سال‌های ۱۹۱۰ الی ۱۹۱۵ بود، که شرکت‌های ضبط صدای «Sport-Record» و «Extrafon» اجراهای سه‌گاه، «بایاتی قاجار»، «شاهناز»، «شوشتری» و سایر تصنیف‌ها توسط اسلام عبدالله‌اف را روی صفحه گرامافون ضبط کردند. اسلام عبدالله‌اف همچنین معلم بود. وی به عنوان
اسلام عبدالله‌اف همچنین معلم بود. وی به عنوان مربی نقش بزرگی در پرورش خوانندگانی مانند خان شوشینسکی، یعقوب محمدف و «صاحب شوکوروف» ایفا کرد. برای مدتی ریاست مدرسه موسیقی شوشی را بر عهده گرفت و یک ارکستر سازهای محلی در گنجه بنیانگذاری کرد. اندکی قبل از پایان عمر به آغ‌دام نقل مکان کرد و در یک مدرسه موسیقی به تدریس موسیقی مقامی پرداخت و معلم بسیاری از خوانندگان معروف آینده شد. اسلام عبدالله‌اف در ۲۲ سپتامبر سال ۱۹۶۴ در شهر باکو درگذشت.
مالیات کلیسایی مالیاتی است که توسط دولت از اعضای برخی از فرقه های مذهبی برای تأمین مالی کلیساها، مانند حقوق روحانیون و پرداخت هزینه‌های عملیاتی کلیسا، جمع‌آوری می‌شود. مالیات کلیسا در اتریش، دانمارک، فنلاند، آلمان، ایسلند، ایتالیا، سوئد، برخی از مناطق سوئیس و چندین کشور دیگر جمع‌آوری می‌شود. قانون اساسی تعدادی از کشورها مانند ایالات متحده می‌تواند به عنوان حمایت یا ممنوعیت وضع مالیات بر کلیساها تفسیر شود. ممنوعیت مالیات کلیسایی می‌تواند کلیسا و ایالت را از نظر مالی جدا کند، اما همچنین می‌تواند رفتاری ترجیحی
مالی جدا کند، اما همچنین می‌تواند رفتاری ترجیحی از سوی دولت باشد. طبق ماده ۲۷ قانون اساسی هند، صراحتاً در هند ممنوع است که دولت به دلایل مذهبی مالیات بگیرد. در استرالیا هیچ معافیت خاصی از قانون اساسی وجود ندارد. بند ۱۱۶ قانون اساسی استرالیا، مشترک المنافع استرالیا (یعنی پارلمان فدرال) را از وضع قوانین برای تأسیس هر دین، تحمیل هر گونه مراسم مذهبی، یا ممنوعیت اعمال آزادانه هر دینی منع می‌کند، اما هیچ اشاره خاصی به مالیات‌گیری نمی‌کند. با این حال، سازمان‌های مذهبی به موجب قوانینی که توسط پارلمان‌های فدرال و
مذهبی به موجب قوانینی که توسط پارلمان‌های فدرال و ایالتی مختلف به آنها وضعیت خیریه می‌دهد، از مالیات مستثنی هستند. اتریش. هر گروه مذهبی شناخته شده در اتریش می‌تواند مالیات کلیسا را با نرخ ۱٫۱٪ دریافت کند، اگرچه در حال حاضر فقط کلیسای کاتولیک و پروتستان از این فرصت استفاده می‌کنند. مالیات کلیسا برای کاتولیک‌ها در اتریش اجباری است. این مالیات توسط آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۹ معرفی شد. پس از جنگ جهانی دوم، این مالیات حفظ شد تا کلیسا از قدرت‌های سیاسی مستقل بماند. آلمان. حدود ۷۰ درصد از درآمد کلیسا از "مالیات
آلمان. حدود ۷۰ درصد از درآمد کلیسا از "مالیات کلیسایی" (Kirchensteuer) حاصل می‌شود که در هنگام اشاره به نهادهای مذهبی غیر مسیحی مانند کنیسه‌های یهودی، "مالیات عبادت" (Kultussteuer) نیز نامیده می‌شود. این مبلغ حدود ۹٫۲ میلیارد یورو (در سال ۲۰۱۰) است. ماده ۱۳۷ قانون اساسی وایمار ۱۹۱۹ و ماده ۱۴۰ قانون اساسی آلمان در سال ۱۹۴۹ مبانی قانونی این عمل را تشکیل می‌دهند. در آلمان، بر اساس مقررات مالیاتی تصویب شده توسط جوامع مذهبی و در حدود تعیین شده توسط قوانین ایالتی، جوامع می‌توانند ایالات متحده. در ایالات متحده،
جوامع می‌توانند ایالات متحده. در ایالات متحده، کلیساها به‌طور کلی از پرداخت مالیات معاف هستند. دیوان عالی ایالات متحده اعلام کرده‌است که معافیت مالیاتی برای کلیساها طبق قانون اساسی است و کلیساها و سازمان‌های مذهبی ممکن است مشمول مالیات کلی بر فروش و استفاده شوند. با این حال، دیوان به این موضوع پرداخته‌است که آیا دولت ممکن است «مالیات کلیسایی» خاصی را وضع کند یا خیر. بند تشکیل قانون اساسی ایالات متحده، دولت فدرال ایالات متحده و (از طریق دکترین ادغام) ۵۰ دولت ایالتی را از تشکیل یک دین دولتی یا ترجیح یک دین
ایالتی را از تشکیل یک دین دولتی یا ترجیح یک دین بر دین دیگر منع می‌کند. قبل از استقلال آمریکا، بیشتر مستعمرات اولیه از فعالیت‌های مذهبی با مالیات حمایت می‌کردند و هر مستعمره اغلب یک کلیسا را به عنوان مذهب رسمی خود انتخاب می‌کرد. این کلیساهای رسمی از امتیازاتی برخوردار بودند که به دیگر گروه‌های مذهبی اعطا نمی‌شد. ماساچوست و کانکتیکات از طریق مالیات از کلیسای جماعتی حمایت کردند. در مستعمرهکارولینای جنوبی، کلیسای انگلیکن از مالیات کلیسایی سود می‌برد. سایر مستعمرات به‌طور کلی از دین با الزامی کردن مالیات‌هایی
به‌طور کلی از دین با الزامی کردن مالیات‌هایی که تا حدی مؤسسات مذهبی را تأمین می‌کرد حمایت می‌کردند - مالیات دهندگان می‌توانند پرداخت‌ها را به فرقه پروتستانی مورد نظر خود هدایت کنند. تنها مستعمرات دلاور، نیوجرسی، پنسیلوانیا و رود آیلند برای حمایت از دین الزامی به پرداخت مالیات نداشتند. در طول انقلاب آمریکا و پس از آن، اقلیت‌های مذهبی، مانند متدیست‌ها و بپتیست‌ها، استدلال کردند که مالیات‌ها برای حمایت از دین، آزادی‌های به دست آمده از بریتانیا را نقض می‌کند. مدافعان این عمل استدلال کردند که دولت نیاز به تأمین
این عمل استدلال کردند که دولت نیاز به تأمین مالی نهادهای مذهبی دارد، زیرا فضیلت عمومی به این نهادها بستگی دارد که نمی‌توانند صرفاً با حمایت خصوصی دوام بیاورند.
کار اضافی یا کار مازاد (به انگلیسی:Surplus labour انبه آلمانی: "Mehrarbeit") مفهومی است که کارل مارکس در نقد اقتصاد سیاسی از آن استفاده کرده‌است. این اصطلاح به معنای کاری است که بیش از کار لازم برای تولید وسایل معیشت کارگر («کار ضروری») انجام می‌شود. «مازاد» در این زمینه به معنای کار "اضافی" است که یک کارگر باید در کار خود و فراتر از نیاز خود برای کسب درآمد انجام دهد. بر اساس اقتصاد مارکسیستی، کار مازاد معمولاً کار کم مزد یا بدون مزد است. انتقاد از مفهوم کار مازاد مارکس. به گفته فرد موزلی (Fred Moseley)،
مازاد مارکس. به گفته فرد موزلی (Fred Moseley)، اقتصاددان، «نظریه اقتصادی نئوکلاسیک تا حدی برای حمله به مفهوم کار مازاد یا ارزش اضافی و استدلال اینکه کارگران تمام ارزشی را که در تلاش‌های خلاقانه آنها تجسم می‌یابد دریافت می‌کنند، ایجاد شده» برخی از انتقادات پایه مدرن از نظریه مارکس را می‌توان در آثار پیرسون، دالتون، باس، هاجسون و هریس یافت (به منابع مراجعه کنید).
کار انتزاعی و کار انضمامی (به انگلیسی:Abstract labour and concrete labour) اشاره به تمایزی دارد که کارل مارکس در نقد اقتصاد سیاسی انجام داده‌است. این اصطلاح به تفاوت بین کار انسانی به‌طور کلی به عنوان زمان کار با ارزش اقتصادی در مقابل کار انسانی به عنوان یک فعالیت خاص اشاره دارد که تأثیر مفید خاصی در شیوه تولید (سرمایه‌داری) دارد. انتقاد. مارکس فکر نمی‌کرد هیچ چیز مرموز خاصی در مورد این واقعیت وجود دارد که مردم برای محصولات ارزش قائل هستند زیرا باید برای تولید یا خرید آنها وقت صرف کنند. با این حال،
برای تولید یا خرید آنها وقت صرف کنند. با این حال، دانشگاهیان مخالفت‌های زیادی با ایده او داشته‌اند. مسائل مفهومی مرتبط با ایده کار انتزاعی یکی از دلایل اصلی کنار گذاشتن نظریه ارزش کار توسط بسیاری از اقتصاددانان بوده‌است. ممکن است مشکلات گفته شده توسط مارکس هرگز حل نشده باشند، زیرا با استفاده از تمایزات مفهومی و انتزاعی که واقعاً برای این هدف کافی نیستند با آنها برخورد شده‌است. ویلیام استنلی جوونز، نظریه‌پرداز مطلوبیت نهایی، بدون اشاره صریح به کار مارکس در مورد نظریه ارزش کار دیوید ریکاردو ، انتقاد اصلی
مورد نظریه ارزش کار دیوید ریکاردو ، انتقاد اصلی مفهوم کار انتزاعی را در رساله ۱۸۷۱ خود به وضوح بیان کرد. با این حال پاسخی به این انتقادات توسط دیگر اقتصاددانان داده شده.
پروتئین مرتبط با تنظیم‌کننده اِم‌تور () مه به نام‌های رپ‌تور () و KIAA1303 هم شناخته می‌شود، یک پروتئین وفق‌دهنده ترارسانی پیام به وزن ۱۵۰ کیلودالتون است که در انسان توسط ژن «"RPTOR"» کُدگذاری می‌شود. دو آران‌ای پیام‌رسان از این ژن حاصل می‌شود که ایزوفرم ۱ (با طول ۱۳۳۵ اسید آمینه) و ایزوفرم ۲ (با طول ۱۱۷۷ اسید آمینه) را کُدگذاری می‌کنند. ژن «"RPTOR"» بر روی بازوی بلند کروموزوم ۱۷ واقع شده‌است. RPTOR به میزان فراوانی در ماهیچه‌های اسکلتی بیان می‌شود، اما میزان آن در مغز، ریه، روده باریک، کلیه‌ها و جُفت اندک
آن در مغز، ریه، روده باریک، کلیه‌ها و جُفت اندک است. کمترین میزان این پروتئین در طحال است. RPTOR در سیتوپلاسم، لیزوزوم و گرانول‌های سیتوپلاسمی یافت می‌شود. در سلول‌های تحت استرس و فشار، این پروتئین به SPAG5 متصل شده و به درون «استرس گرانول‌ها» می‌رود و حضورش در لیزوزوم‌ها به‌شدت کاهش می‌یابد. اهمیت بالینی. اهمیت بالینی RPTOR در درجه اول به دلیل دخالت آن در مسیر پیام‌رسانی mTOR است که در ترجمه (زیست‌شناسی) آران‌ای پیام‌رسان، خودخواری و رشد سلولی نقش دارد. ثابت شده که اختلال در مسیر پیام‌رسانی mTOR (مثلا به
شده که اختلال در مسیر پیام‌رسانی mTOR (مثلا به دلیل جهش در ژن PTEN) با بروز سرطان‌هایی چون سرطان پروستات، سرطان پستان، سرطان ریه، سرطان مثانه، ملانوما، سرطان تیروئید، سرطان رحم، تومور مغزی و سرطان کلیه مرتبط است. میزان تولید RPTOR در آدنوم هیپوفیز هم افزایش می‌یابد. مسیر پیام‌رسانی mTOR با فرایند پیر شدن هم مرتبط است. ثابت شده مهار mTORC1 در موش‌های آزمایشگاهی، طول عمر آنان را به طرز قابل توجهی افزایش می‌دهد. دلیلش آن است که mTORC1 رشد سلول را تحریک کرده و خودخواری را مهار می‌کند. هرگونه اختلال عملکرد در
خودخواری را مهار می‌کند. هرگونه اختلال عملکرد در فرایند خودخواری می‌توانند زمینه‌ساز بروز برخی بیماری‌ها از جمله سرطان باشد.
محصول مازاد (انگلیسی:Surplus product ) یک مفهوم اقتصادی است که به صراحت توسط کارل مارکس در نقد اقتصاد سیاسی نظریه‌پردازی شده‌است. به‌طور کلی، محصول اضافی محصولی است که بیش از مقدار مورد نیاز برای بقای یک جامعه کارگری با توجه به استاندارد زندگی فعلی تولید شده‌است. مارکس برای اولین بار در یادداشت‌های خود در سال ۱۸۴۴ دربارهٔ "عناصر اقتصاد سیاسی" جیمز میل شروع به کار کردن ایده خود در مورد محصول اضافی کرد. مفاهیم «محصول مازاد» برای مدت طولانی در اندیشه اقتصادی و تجاری (به ویژه توسط فیزیوکرات‌ها) مورد استفاده
و تجاری (به ویژه توسط فیزیوکرات‌ها) مورد استفاده قرار گرفته‌است، اما در "Das Kapital"، "نظریه‌های ارزش اضافی" و "Grundrisse" مارکس به این مفهوم جایگاهی مرکزی در تفسیر مارکس از تاریخ اقتصادی داده شده‌است. امروزه این مفهوم عمدتاً در اقتصاد مارکسی، انسان‌شناسی سیاسی، انسان‌شناسی فرهنگی و انسان‌شناسی اقتصادی استفاده می‌شود.
آریل استاچل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نگران نباش عزیزم" اشاره کرد.
آلفردو نارسیسو (؛ زادهٔ) بازیگر اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ویرانی" و "برج تاریک" اشاره کرد.
سی جی ویلسن (؛ زادهٔ) بازیگر فیلم و تئاتر اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کارآموز"، "سرسخت، "دادگاه شیکاگو هفت"، "پارتیزان"، "منچستر بای د سی"، "ویرانی" و "جادوی بل آیل" اشاره کرد.
گیدی‌ین گلیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "چشم آبی روشن" اشاره کرد.
مارکسیسم ارتدکس (به انگلیسی:Orthodox Marxism) بدنه‌ای از تفکر مارکسیستی است که پس از مرگ کارل مارکس (۱۸۱۸–۱۸۸۳) ظهور کرد و به فلسفه رسمی اکثریت جنبش‌های سوسیالیستی تبدیل شد که در بین‌الملل دوم تا جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ تجسم یافت. هدف مارکسیسم ارتدوکس ساده‌سازی، تدوین و نظام‌مند کردن روش و نظریه مارکسیستی با روشن کردن ابهامات و تضادهای درک شده در مارکسیسم کلاسیک است. فلسفه مارکسیسم ارتدوکس استدلال می‌کند که توسعه مادی (پیشرفت در فناوری در نیروهای مولد اقتصادی) عامل اولیه تغییر در ساختار جامعه است.
اقتصادی) عامل اولیه تغییر در ساختار جامعه است. مارکسیست‌های ارتدوکس معتقدند که برخی از سیستم‌های اجتماعی (مانند فئودالیسم، سرمایه‌داری و غیره) با رشد نیروهای مولد متناقض می‌شوند و در نتیجه انقلاب‌های اجتماعی در پاسخ به آن تضادهای فزاینده رخ می‌دهد. این تغییر انقلابی محملی برای تغییرات اساسی در سطح جامعه است که در نهایت منجر به ظهور نظام‌های اقتصادی جدیدی می‌شود. در اصطلاح مارکسیسم ارتدوکس، کلمه «ارتدوکس» به روش‌های ماده‌باوری تاریخی و ماده‌باوری دیالکتیکی اشاره دارد - و نه جنبه‌های هنجاری و ذاتی مارکسیسم
اشاره دارد - و نه جنبه‌های هنجاری و ذاتی مارکسیسم کلاسیک. مارکسیسم ارتودکس دلالت بر پایبندی جزمی به نتایج تحقیقاتی مارکس ندارد. یکی از برجسته‌ترین حامیان تاریخی مارکسیسم ارتدوکس کارل کائوتسکی نظریه‌پرداز چک-اتریشی بود.
کاترین کیتس (; – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۲۰۲۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لولا در برابر"، "طلسم شده، و "آمرزیدگان فراوان شهر نیوآرک" اشاره کرد.
سوبسترای ۱ سم بوتولینوم سی۳ مرتبط با Ras () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RAC1"» کُدگذاری می‌شود. این ژن که بر روی بازوی کوتاه کروموزوم ۷ واقع شده، قادر است از طریق پیرایش دگرسان، انواع متفاوتی از پروتئین Rac1 را تولید کند که هریک عملکردی متفاوت دارند. پروتئین Rac1 یک جی‌پروتئین (یا به‌طور دقیق تر یک جی‌تی‌پی‌آز) بسیار کوچک است که تنها ۲۱ کیلودالتون وزن دارد و همچون سایر اعضای خانوادهٔ بزرگ آنزیم‌های جی‌تی‌پی‌آز در وقایع مهم سلولی نفش دارند، از جمله کنترل GLUT4 و جذب گلوکز، رشد سلول، سامان‌دهی اسکلت
GLUT4 و جذب گلوکز، رشد سلول، سامان‌دهی اسکلت سلولی، سمیت سلولی ضد میکروبی و فعال کردن برخی کینازها. در واقع Rac1 یک تنظیم کننده چندنمودی بسیاری از فرایندهای یاخته‌ای است: چرخه سلول، چسبندگی سلول‌ها به هم، حرکت سلول (از طریق شبکهٔ اکتین) و تمایز بافت پوششی. پروتئین Rac1 به میزان فراوانی در بافت‌های حساس به انسولین از جمله ماهیچه‌ها و بافت چربی یافت می‌شود. این پروتئین همچنین برای جذب گلوکز در ماهیچه‌های اسکلتی ضروری است که با ورزش کردن و کشش عضلانی فعال می‌شود. این پروتئین با مولکول‌های زیادی تعامل
می‌شود. این پروتئین با مولکول‌های زیادی تعامل پروتئین-پروتئین دارد که از آن میان می‌توان به MYD88 و STAT3 اشاره کرد. اهمیت بالینی. جهش‌های فعال‌ساز در ژن «"RAC1"» در ملانوما و کارسینوم ریه سلول-غیرکوچک مشاهده شده‌است و ممکن است در آینده یکی از اهداف درمانی باشد. اخیراً پژوهش‌هایی معطوف به مهار این مولکول در درمان ملانومای متاستازداده، سرطان کبد و سرطان پستان بوده‌است. همچنی مشاهده شده که برخی جهش‌های خاص در ژن «"RAC1"» سبب بروز عقب‌ماندگی ذهنی، میکروسفالی یا ماکروسفالی می‌گردد.