payamvha/North_RAG huggingface dataset:
root node *)" negamax(rootNode, depth, −∞, +∞, 1) آلفا (α) و بتا (β) نشان دهنده مرزهای پایین و بالایی برای مقادیر گره فرزند در یک عمق معین درخت است. Negamax آرگومان‌های α و β را برای گره ریشه روی کمترین و بالاترین مقدار ممکن قرار می‌دهد. سایر الگوریتم‌های جستجو، مانند negascout و MTD(f)، ممکن است α و β را با مقادیر متناوب مقداردهی اولیه کنند تا عملکرد جستجوی درخت را بهبود بیشتری بخشند. هنگامی که negamax با مقدار گره فرزند خارج از محدوده آلفا/بتا مواجه می‌شود، جستجوی negamax به این ترتیب بخش‌هایی از درخت
جستجوی negamax به این ترتیب بخش‌هایی از درخت بازی را از کاوش قطع می‌کند. برش‌ها بر اساس مقدار بازگشتی گره ضمنی هستند. یک مقدار گره که در محدوده α و β اولیه آن یافت می‌شود، مقدار دقیق (یا واقعی) گره است. این مقدار با نتیجه ای که الگوریتم پایه negamax برمی‌گرداند یکسان است، بدون برش و بدون هیچ کران α و β. اگر مقدار بازگشتی یک گره خارج از محدوده باشد، آن‌گاه مقدار نشان‌دهنده یک کران بالاتر (اگر مقدار ≤ α) یا پایین‌تر (اگر مقدار ≥ β) برای مقدار دقیق گره است. هرس آلفا-بتا در نهایت هر گونه نتایج محدود به ارزش را
آلفا-بتا در نهایت هر گونه نتایج محدود به ارزش را کنار می‌گذارد. چنین مقادیری بر مقدار negamax در گره ریشه آن کمک نمی‌کند و تأثیری نمی‌گذارد. این کد نوعی fail-soft از هرس آلفا-بتا را نشان می‌دهد. Fail-soft هرگز α یا β را مستقیماً به عنوان مقدار گره برنمی‌گرداند؛ بنابراین، یک مقدار گره ممکن است خارج از محدوده اولیه α و β باشد که با فراخوانی تابع negamax تنظیم شده‌است. در مقابل، نوع fail-hard هرس آلفا-بتا همیشه مقدار گره را در محدوده α و β محدود می‌کند. این پیاده‌سازی همچنین ترتیب حرکت اختیاری را قبل از حلقه
همچنین ترتیب حرکت اختیاری را قبل از حلقه foreach نشان می‌دهد که گره‌های فرزند را ارزیابی می‌کند. ترتیب حرکت یک بهینه‌سازی برای هرس آلفا بتا است که سعی می‌کند محتمل‌ترین گره‌های فرزند را که امتیاز گره را به دست می‌آورند حدس بزند. الگوریتم ابتدا آن گره‌های فرزند را جستجو می‌کند. نتیجه حدس‌های خوب زودتر است و قطع‌های آلفا/بتا بیشتر اتفاق می‌افتد، در نتیجه شاخه‌های درخت بازی اضافی و گره‌های فرزند باقی‌مانده از درخت جستجو هرس می‌شوند. Negamax با جداول هرس و جابجایی آلفا بتا. جداول جابجایی به‌طور انتخابی مقادیر
آلفا بتا. جداول جابجایی به‌طور انتخابی مقادیر گره‌ها را در درخت بازی حفظ می‌کنند. "جابجایی" یک مرجع اصطلاحی است که به یک موقعیت معین تخته بازی می‌توان به بیش از یک روش با توالی حرکت بازی‌های مختلف رسید. هنگامی که negamax درخت بازی را جستجو می‌کند و چندین بار با همان گره مواجه می‌شود، یک جدول جابجایی می‌تواند مقدار محاسبه‌شده قبلی گره را برگرداند، و از محاسبه مجدد بالقوه طولانی و تکراری مقدار گره صرفنظر کند. عملکرد Negamax به ویژه برای درخت‌های بازی با مسیرهای زیادی که به یک گره مشترک منتهی می‌شوند، بهبود
زیادی که به یک گره مشترک منتهی می‌شوند، بهبود می‌یابد. شبه کد که توابع جدول جابجایی را با هرس آلفا/بتا به negamax اضافه می‌کند به شرح زیر است: function negamax(node, depth, α, β, color) is alphaOrig := α "(* Transposition Table Lookup; node is the lookup key for ttEntry *)" ttEntry := transpositionTableLookup(node) if ttEntry is valid and ttEntry.depth ≥ depth then if ttEntry.flag = EXACT then return ttEntry.value else if ttEntry.flag = LOWERBOUND then α := max(α, ttEntry.value) else if ttEntry.flag =
α := max(α, ttEntry.value) else if ttEntry.flag = UPPERBOUND then β := min(β, ttEntry.value) if α ≥ β then return ttEntry.value if depth = 0 or node is a terminal node then return color × the heuristic value of node childNodes := generateMoves(node) childNodes := orderMoves(childNodes) value := −∞ for each child in childNodes do value := max(value, −negamax(child, depth − 1, −β, −α, −color)) α := max(α, value) if α ≥ β then break "(* Transposition Table Store; node is the lookup key for ttEntry *)"
Store; node is the lookup key for ttEntry *)" ttEntry.value := value if value ≤ alphaOrig then ttEntry.flag := UPPERBOUND else if value ≥ β then ttEntry.flag := LOWERBOUND else ttEntry.flag := EXACT ttEntry.depth := depth transpositionTableStore(node, ttEntry) return value "(* Initial call for Player A's root node *)" negamax(rootNode, depth, −∞, +∞, 1) هرس آلفا/بتا و محدودیت‌های حداکثر عمق جستجو در negamax می‌تواند منجر به ارزیابی جزئی، نادقیق و کاملاً نادیده گرفته شده گره‌ها در درخت بازی شود. این اضافه
گرفته شده گره‌ها در درخت بازی شود. این اضافه کردن بهینه‌سازی‌های جدول انتقال negamax را پیچیده می‌کند. ردیابی فقط "مقدار" گره در جدول کافی نیست، زیرا "مقدار" ممکن است مقدار واقعی گره نباشد؛ بنابراین کد باید رابطه "مقدار" با پارامترهای آلفا/بتا و عمق جستجو را برای هر ورودی جدول انتقال حفظ و بازیابی کند. جداول جابجایی معمولاً دارای تلفات هستند و مقادیر قبلی گره‌های درخت بازی خاص را در جداول خود حذف یا بازنویسی می‌کنند. این امر ضروری است زیرا تعداد بازدیدهای گره‌های negamax اغلب بسیار بیشتر از اندازه جدول
گره‌های negamax اغلب بسیار بیشتر از اندازه جدول انتقال است. ورودی‌های جدول گم شده یا حذف شده غیر مهم هستند و بر نتیجه negamax تأثیر نمی‌گذارند. با این حال، ورودی‌های از دست رفته ممکن است نیاز به negamax داشته باشند تا مقادیر گره درخت بازی خاص را بیشتر محاسبه کند، بنابراین بر عملکرد تأثیر می‌گذارد.
ادیت سورئال ورزشکار کشتی کج آمریکایی است. او یک زن ترنس است. او در سال ۲۰۲۰ آشکارسازی کرد.
سرژ بروسولو (زاده ۳۱ مه ۱۹۵۱) داستان‌نویس فرانسوی است. زندگی‌نامه. بروسولو که در پاریس به دنیا آمد، دوران کودکی سختی داشت. او نامه‌نگاری و روان‌شناسی و اولین متن‌هایش را خیلی زود نوشت و از بدبختی و محیط آشفتهٔ خانوادگی‌اش الهام گرفت. سیاهی اولین رمان‌های او لحن همه کارهای آینده‌اش را رقم زد. در ابتدای کارش، ناشران او را به دلیل سبک او رد کردند - که اگرچه نزدیک به فانتزی و علمی تخیلی است، به راحتی نمی‌توان آن را در هیچ ژانری دسته‌بندی کرد. او پشتکار داشت؛ زیرا نمی‌توانست بدون نوشتن آینده‌ای را برای خود متصور
نمی‌توانست بدون نوشتن آینده‌ای را برای خود متصور شود. آثار او برای اولین بار در فانزین‌ها منتشر شد. اولین متن منتشر شده او "زندانی فراری" بود که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. به دنبال آن تعداد زیادی رمان در مجموعه "پیش‌بینی" و "حضور آینده" منتشر شد. یکی دیگر از آثار او، "Les semeurs d'abîmes"، برنده جایزه آپولو در سال ۱۹۸۴ شد. اقتباس‌های سینمایی. در سال ۲۰۰۳، رمان او به نام تصویر اژدها ("A l'image du Dragon)" به صورت آزادانه در یک فیلم انیمیشنی به نام کودکان باران، توسط فیلیپ لکلرک اقتباس شد. در سال ۲۰۰۹، رمان
توسط فیلیپ لکلرک اقتباس شد. در سال ۲۰۰۹، رمان پرفروش "Les Emmurés" او در یک فیلم انگلیسی زبان با عنوان "Walled In" اقتباس شد.
ژان-پیر آندروون (زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۷) نویسندهٔ داستان‌های علمی-تخیلی فرانسوی و همچنین نقاش و خواننده است. او از نام مستعا"ر آلفونس بروچ" برای رمان‌هایی که با برچسب Fleuve Noir منتشر می‌شوند، استفاده کرده‌است. او علاوه بر نویسندگی معمولی خود، سناریوهایی برای چندین هنرمند برجسته کمیک، از جمله ژرژ پیچارد و کازا نوشته‌است که در نتیجه مجموعه‌ای از آثار کمیک به دست آمده‌است. او همچنین تعدادی گلچین از داستان‌های علمی تخیلی فرانسوی را ویرایش کرده‌است.
بسط پرسش ( QE ) فرآیند فرمول بندی مجدد یک پرسش برای بهبود عملکرد بازیابی در عملیات بازیابی اطلاعات(Information Retrieval)، به ویژه در زمینه درک پرسش است(Query Understanding). در زمینه موتورهای جستجو(Search Engines)، بسط پرسش شامل ارزیابی ورودی کاربر (چه کلماتی در بخش جستجو نوشته شده‌است، و گاهاً انواع دیگر داده‌ها ) و گسترش عبارت جستجو برای مطابقت با دیگر اسناد است. بسط پرسش شامل تکنیک‌هایی مانند: بسط پرسش روشی است که در زمینه علوم کامپیوتر به ویژه در حوزه پردازش زبان طبیعی و بازیابی اطلاعات مورد مطالعه
پردازش زبان طبیعی و بازیابی اطلاعات مورد مطالعه قرار می‌گیرد. جدال بین دقت و بازیابی. موتورهای جستجو برای افزایش کیفیت نتایج جستجوی کاربر، از گسترش پرسش استفاده می‌کنند. فرض بر این است که کاربران همیشه پرسش‌ها را با استفاده از بهترین عبارات فرموله نمی‌کنند. بهترین دلیل برای این کار می‌تواند این باشد که پایگاه داده شامل عبارات وارد شده کاربر نیست. با ریشه‌یابی یک عبارت وارد شده توسط کاربر، اسناد بیشتری با عبارت وارد شده مطابقت داده می شود، زیرا صرف‌های دیگر عبارت وارد شده توسط کاربر نیز مطابقت داده می شود و
وارد شده توسط کاربر نیز مطابقت داده می شود و باعث افزایش بازیابی کل می‌شود. این کار به قیمت کاهش دقت تمام می شود. با گسترش یک پرسش برای جستجوی مترادف های عبارت وارد شده توسط کاربر، افزایس بازیابی به قیمت کاهش دقت است. این به دلیل ماهیت عبارت محاسبه دقت است، به این ترتیب که یک معیار بازیابی بزرگتر به طور ضمنی باعث کاهش دقت می شود، زیرا عوامل بازیابی بخشی از مخرج عبارت محاسبه‌ی دقت هستند. همچنین نتیجه می‌شود که معیار بازیابی بزرگ‌تر بر کیفیت کلی نتیجه جستجو تأثیر منفی می‌گذارد، با توجه به اینکه بسیاری از
تأثیر منفی می‌گذارد، با توجه به اینکه بسیاری از کاربران بدون توجه به دقت، نمی‌خواهند در میان انبوهی از نتایج به دنبال نتیجه‌ی مطلوب بگردند. هدف از بسط پرسش این است که در این صورت، با افزایش معیار بازیابی، دقت نیز می‌تواند به طور بالقوه افزایش یابد (به جای کاهش که از عبارت محاسبه‌ی دقت می‌توان نتیجه گرفت)، با افزودن صفحاتی در مجموعه نتایج که مرتبط‌تر (با کیفیت بالاتر)، یا حداقل به همان اندازه مرتبط هستند . صفحاتی که پتانسیل مرتبط‌تر بودن با عبارت پرسش کاربر را دارند اما بدون بسط پرسش در مجموعه نتایج قرار
را دارند اما بدون بسط پرسش در مجموعه نتایج قرار نمی‌گیرند، علی‌رغم ارتباط آن‌ها. در عین حال، بسیاری از موتورهای جستجوی تجاری فعلی از فراوانی کلمه ( tf-idf ) برای کمک به رتبه بندی استفاده می کنند. با رتبه‌بندی کلمات عبارت وارد شده توسط کابر، و صرف‌های دیگر آن کلمات، اسنادی با تراکم بالاتر (فرکانس بالا و تقریبی نزدیک) در نتایج جستجو به قسمت اول لیست نتایج منتقل شوند که منجر به کیفیت بالاترنتایج جستجو در اوایل لیست نتایج می‌شود، علی‌رغم بزرگتر بودن معیار بازیابی در این رویکرد. روش‌های گسترش پرسش. روش‌های
در این رویکرد. روش‌های گسترش پرسش. روش‌های خودکار برای بسط پرسش در سال 1960 توسط Maron و Kuhns پیشنهاد شد. روش‌های گسترش پرسش مدرن یا مبتنی بر تجزیه و تحلیل مجموعه اسناد (سراسری یا محلی) یا مبتنی بر فرهنگ لغت یا هستی شناسی هستند. تحلیل سراسری مجموعه اسناد برای جستجوی روابط بین کلمات استفاده می شود. تحلیل محلی به بازخورد ارتباط معرفی شده توسط Rocchio اشاره دارد. Rocchio پیشنهاد داد که برخی از اسناد بازیابی شده را به صورت دستی قضاوت کنند و از این اطلاعات بازخورد، برای گسترش پرسش استفاده کنند. از آنجایی که
برای گسترش پرسش استفاده کنند. از آنجایی که جمع آوری قضاوت کاربران می‌تواند چالش برانگیز باشد، تنها اولین اسناد بازیابی شده مرتبط در نظر گرفته می شوند. به این بازخورد شبه-مرتبط (PRF) گفته می شود. بازخورد شبه-مرتبط به طور متوسط کارآمد است، اما می تواند به نتایج برخی از پرسش‌ها، به ویژه موارد دشوار آسیب برساند، زیرا اسناد برتر بازیابی شده احتمالاً نامربوط هستند. اسناد شبه-مرتبط برای یافتن عبارات کاندید برای بسط، که با بسیاری از کلمات پرسش قابلیت ظهور هم‌زمان را داردند، استفاده می شود. این ایده بیشتر در
را داردند، استفاده می شود. این ایده بیشتر در مدل‌های زبانی فرمال‌سازی شده در ارتباط موقعیتی و مدل‌های نزدیکی ارتباط که فاصله تا کلمات پرسش را در اسناد شبه-مرتبط در نظر می‌گیرد، توسعه یافت. رویکردی دیگر در گسترش پرسش، استفاده از دگرنمایی واژگان است. جایگزینی برای بسط پرسش، گسترش سند است که متن اسناد مورد جستجو را به جای متن پرسش دوباره فرموله می کند.
کلارا سورنتی که با نام کفالس شناخته می‌شود (زاده ) یک استریمر توییچ و کنشگر کانادایی است. او کاندید حزب کمونیست کانادا در انتخابات بود. او یک زن ترنس است.
مارهای سرشاخه (سرده "Thelotornis")، که معمولاً به عنوان مارهای پرنده یا مارهای انگوری نیز شناخته می‌شوند، سرده‌ای از مارهای زهرآگین با نیش عقبی در خانواده قمچه‌ماران هستند. این سرده بومی آفریقا است. همه گونه‌های این سرده دارای نیم‌رخ باریک و کشیده، دم بلند، سر باریک و پوزه نوک‌تیز هستند. چشم همه گونه‌ها مردمک افقی به شکل سوراخ کلید دارد که به مارهای سرشاخه دید دوچشمی می‌دهد. مارهای سرشاخه به رنگ قهوه‌ای مایل به خاکستری با علائم کم‌نور و تیره هستند. هنگامی که تهدید می‌شوند، گلو را باد می‌کنند تا نشانه‌های
که تهدید می‌شوند، گلو را باد می‌کنند تا نشانه‌های سیاه پررنگ بین پولک‌ها نمایش داده شود. مارهای سرشاخه کشنده هستند: سم هموتوکسیک است، بر سازوکار لخته شدن خون تأثیر می‌گذارد و باعث خون‌ریزی مهارنشده و خون‌ریزی درونی می‌شود. نیش مارهای سرشاخه باعث مرگ انسان شده‌است. رابرت مرتنز، خزنده‌شناس معروف، پس از گزش توسط مار تاک ساوانای، جانور خانگی خود ("Thelotornis capensis") درگذشت. با این حال، نیش‌های زهرآلود در هنگام دست‌زدن به مار بسیار نادر است، زیرا نیش‌ها نمی‌توانند به پوست نفوذ کنند مگر در چند مکان مانند
به پوست نفوذ کنند مگر در چند مکان مانند شبکه بین انگشت شست و انگشتان. گونه‌ها. سرده "Thelotornis" دارای چهار گونه است که معتبر شناخته شده‌اند.
ساختار و عاملیت بحثی در علوم اجتماعی است که بر سر تقدم "ساختار" یا "عاملیت" در شکل‌دهی رفتار انسانی وجود دارد. ساختار ترتیبات الگوی تکراری است که بر انتخاب‌ها و فرصت‌های موجود تأثیر می‌گذارد یا محدود می‌کند. عاملیت ظرفیت افراد برای عمل مستقل و انتخاب آزادانه خود است. بحث ساختار در برابر عاملیت ممکن است به عنوان یک موضوع جامعه پذیری در برابر استقلال در تعیین این موضوع درک شود که آیا یک فرد به عنوان یک عامل آزاد عمل می‌کند یا به شیوه‌ای که توسط ساختار اجتماعی دیکته می‌شود. ساختار، اجتماعی شدن و خودمختاری. بحث
می‌شود. ساختار، اجتماعی شدن و خودمختاری. بحث بر سر تقدم ساختار یا عاملیت به موضوعی در قلب نظریه‌های جامعه‌شناسی کلاسیک و معاصر مربوط می‌شود: سؤال هستی‌شناسی اجتماعی: "جهان اجتماعی از چه ساخته شده‌است؟" "علت و معلول جهان اجتماعی چیست؟" آیا ساختارهای اجتماعی رفتار فرد را تعیین می‌کند یا عاملیت انسانی؟ کارکردگرای ساختاری مانند امیل دورکیم ساختار و سلسله مراتب را در تثبیت وجود جامعه ضروری می‌دانند. در مقابل، نظریه‌پردازانی مانند کارل مارکس تأکید می‌کنند ساختار اجتماعی می‌تواند به ضرر اکثریت افراد یک جامعه عمل
اجتماعی می‌تواند به ضرر اکثریت افراد یک جامعه عمل کند. در هر دو نظریه، "ساختار" ممکن است به چیزی اشاره کند که هم "مادی" یا "اقتصادی" باشد و هم "فرهنگی" (یعنی مربوط به هنجارها، قراردادها، سنت‌ها و ایدئولوژی‌ها). برخی از نظریه‌پردازان مطرح می‌کنند آنچه ما به عنوان وجود اجتماعی خود می‌شناسیم تا حد زیادی توسط ساختار کلی جامعه تعیین می‌شود. عاملیت ادراک شده افراد نیز عمدتاً با کارکرد این ساختار قابل توضیح است. نظام‌های نظری همسو با این دیدگاه عبارتند از: همه مکاتب مربوط به این زمینه را می‌توان به عنوان اشکال
مربوط به این زمینه را می‌توان به عنوان اشکال کل‌گرایی مشاهده کرد: - این تصور که "کل بزرگتر از مجموع اجزای آن است." از سوی دیگر، نظریه‌پردازان دیگر بر ظرفیت "کنشگران" فردی برای ساخت و بازسازی جهان‌هایشان تأکید می‌کنند. از این نظر می‌توان فرد را اثرگذارتر از نظام دانست. نظام‌های نظری همسو با این دیدگاه عبارتند از: در نهایت، گزینه سوم، که توسط بسیاری از نظریه‌پردازان اجتماعی مدرن اتخاذ شده‌است، تلاش برای تعیین نقطه تعادل بین دو موقعیت پیشین. آنها ساختار و عاملیت را به عنوان نیروهای مکمل می‌بینند: - ساختار بر
را به عنوان نیروهای مکمل می‌بینند: - ساختار بر رفتار انسان تأثیر می‌گذارد و انسان‌ها می‌توانند ساختارهای اجتماعی را تغییر دهند. ساختار یکی از نمونه‌های بارز این دیدگاه است. بنابراین، بحث اصلی، نظریه‌پردازان متعهد به مفاهیم کلی‌گرایی روش‌شناختی را در برابر کسانی قرار می‌دهد که به فردگرایی روش‌شناختی متعهد هستند: نظریه‌پردازان اصلی. گئورگ زیمل. گئورگ زیمل (۱۸۵۸–۱۹۱۸) یکی از اولین نسل جامعه‌شناسان آلمانی ضد اثبات‌گرایی بود. مطالعات او پیشرو مفاهیم ساختار اجتماعی و عاملیت بود. از مشهورترین آثارش می‌توان به
و عاملیت بود. از مشهورترین آثارش می‌توان به «کلان‌شهر و زندگی ذهنی» و «فلسفه پول» اشاره کرد. نوربرت الیاس. نوربرت الیاس (۱۸۹۷–۱۹۹۰) یک جامعه‌شناس آلمانی بود که کارش بر رابطه بین قدرت، رفتار، احساسات و دانش در طول زمان متمرکز بود. او به‌طور چشمگیری چیزی را شکل داد که «جامعه‌شناسی فرآیندی» یا جامعه‌شناسی تصویری نامیده می‌شود. از مشهورترین آثارش می‌توان به فرایند تمدن‌سازی و تنهایی دم مرگ اشاره کرد. تالکوت پارسونز. تالکوت پارسونز (۱۹۰۲–۱۹۷۹) جامعه‌شناس آمریکایی، نظریه‌پرداز اصلی نظریه کنش (که به‌طور عجیبی
نظریه‌پرداز اصلی نظریه کنش (که به‌طور عجیبی «کارکردگرایی ساختاری» نامیده می‌شود) در جامعه‌شناسی از دهه ۱۹۳۰ در ایالات متحده بود. آثارش ساختار اجتماعی را از نظر کنش داوطلبانه و از طریق الگوهای هنجاری نهادسازی با تدوین گشتالت نظری خود در چارچوب سیستمی - نظری مبتنی بر ایده نظام‌های زنده و پویا و سایبرنتیک سلسله مراتب تحلیل می‌کند. برای پارسونز هیچ مسئله ساختار - عاملیتی وجود ندارد بلکه فقط یک شبه مسئله است. توسعه او از ساختار کنش وسیله - هدف ماکس وبر در کنش ابزاری و ارزشی-عقلانی خلاصه شده‌است. پیر بوردیو. پیر
و ارزشی-عقلانی خلاصه شده‌است. پیر بوردیو. پیر بوردیو (۱۹۳۰–۲۰۰۲) نظریه‌پرداز فرانسوی بود که «نظریه کردار» خود را در مورد درک دوگانه از رابطه بین عاملیت و ساختار در تعداد زیادی از انتشارات ارائه کرد، که با "طرح کلی نظریه عمل" در سال ۱۹۷۲ شروع شد، جایی که او مفهوم عادت‌واره را بیان کرد. کتاب او «تمایز: نقد اجتماعی قضاوت سلیقه» (۱۹۷۹)، به عنوان یکی از ۱۰ اثر مهم جامعه‌شناسی سده بیستم توسط انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی نامگذاری شد. مفاهیم کلیدی در کار بوردیو عبارتند از: عادت‌واره، میدان، و سرمایه. عامل
عبارتند از: عادت‌واره، میدان، و سرمایه. عامل اجتماعی‌شده در یک «زمینه» است، مجموعه‌ای در حال تکامل از نقش‌ها و روابط در یک حوزه اجتماعی، که در آن اشکال مختلف «سرمایه» مانند اعتبار یا منابع مالی در خطر است. از آنجایی که عامل با نقش‌ها و روابط خود در زمینه موقعیت خود در زمینه سازگار می‌شود، آنها روابط و انتظارات را برای فعالیت در آن حوزه درونی می‌کنند. این روابط درونی شده و انتظارات و روابط معمولی در طول زمان «عادت» را شکل می‌دهند. بوردیو تلاش می‌کند ساختار و عاملیت را با هم آشتی دهد، زیرا ساختارهای بیرونی
و عاملیت را با هم آشتی دهد، زیرا ساختارهای بیرونی در عادت درونی می‌شوند در حالی که کنش‌های عامل، تعاملات بین کنشگران را در کشتی‌های روابط اجتماعی در میدان بیرونی می‌کند؛ بنابراین، نظریه بوردیو دیالکتیکی است بین «برونی‌سازی امر درونی» و «درونی‌سازی امر خارجی». برگر و لاکمن. پیتر برگر و توماس لاکمن در کتاب ساخت اجتماعی واقعیت (۱۹۶۶) رابطه بین ساختار و عاملیت را دیالکتیکی دانستند. جامعه افرادی را تشکیل می‌دهد که با تشکیل یک حلقه پیوسته، جامعه را ایجاد می‌کنند. جیمز کلمن. جامعه‌شناس جیمز ساموئل کلمن پیوند بین
جیمز کلمن. جامعه‌شناس جیمز ساموئل کلمن پیوند بین پدیده‌های کلان جامعه‌شناختی و رفتار فردی را در چیزی که معمولاً «قایق کلمن» نامیده می‌شود، نمودار معروفی ارائه کرد. یک پدیده در سطح کلان به عنوان تحریک کنش‌های خاص توسط افراد توصیف می‌شود که منجر به یک پدیده در سطح کلان بعدی می‌شود. به این ترتیب، کنش فردی با اشاره به ساختار کلان جامعه‌شناختی انجام می‌شود و آن کنش (توسط بسیاری از افراد) منجر به تغییر آن ساختار کلان می‌شود. او در بسیاری از زمینه‌های ذهنی‌اش مشکل رفتاری داشت و این باعث شد که به قول دانشگاه‌هایش
رفتاری داشت و این باعث شد که به قول دانشگاه‌هایش «دیوانه شود» و بعداً در تلاش برای فرار از مقامات در اثر پریدن از یک ساختمان جان خود را از دست داد. آنتونی گیدنز. هدف جامعه‌شناسی معاصر به‌طور کلی، آشتی مفاهیم ساختار و عاملیت است. آنتونی گیدنز نظریه ساختار را در آثاری همانند «قانون اساسی جامعه» (۱۹۸۴) توسعه داده‌است. او تلاشی توسعه یافته برای حرکت فراتر از دوگانگی ساختار و عامل ارائه می‌دهد و برای «دوگانگی ساختار» بحث می‌کند: - که در آن ساختار اجتماعی هم رسانه و هم نتیجه کنش اجتماعی است و عوامل و ساختارها به
و هم نتیجه کنش اجتماعی است و عوامل و ساختارها به عنوان موجودیت‌های سازنده متقابل با «وضعیت هستی‌شناختی برابر» است. برای گیدنز، تعامل مشترک یک عامل با ساختار، به عنوان یک نظام از هنجارها، به عنوان «ساختار» توصیف می‌شود. اصطلاح «بازتاب» برای اشاره به توانایی یک عامل برای تغییر آگاهانه جایگاه خود در ساختار اجتماعی استفاده می‌شود؛ بنابراین جهانی شدن و ظهور جامعه "پسا سنتی" می‌توان گفت که امکان «بازتاب اجتماعی بیشتر» را فراهم می‌کند؛ بنابراین، علوم اجتماعی و سیاسی مهم هستند، زیرا دانش اجتماعی، به عنوان
و سیاسی مهم هستند، زیرا دانش اجتماعی، به عنوان خودشناسی، بالقوه رهایی‌بخش است. کلاوس هورلمن. دسترسی کلاوس هورلمن به تحقیقات در مورد ساختار و عاملیت با نظریه اجتماعی شدن مشخص می‌شود. محور این نظریه، تعامل مادام العمر بین فرد و اشتیاق او برای آزادی و خودمختاری و جامعه با فشار نظم و ساختارش است. همان‌طور که او در "مدل پردازش مولد واقعیت (PPR)" خود می‌گوید، شخصیت به‌طور مستقل از جامعه هیچ‌یک از کارکردها یا ابعاد آن شکل نمی‌گیرد بلکه به‌طور پیوسته در یک جهان زندگی ملموس و تاریخی منتقل می‌شود، در کل فضای طول
زندگی ملموس و تاریخی منتقل می‌شود، در کل فضای طول عمر. مدل PPR سوژه انسانی را در یک زمینه اجتماعی و بوم شناختی قرار می‌دهد که باید به صورت ذهنی جذب و پردازش شود. انسان به عنوان یک سوژه مستقل وظیفه مادام العمر دارد که فرآیندهای یکپارچگی اجتماعی و فردی شدن شخصی را هماهنگ کند. این کار در مراحل خاصی که برای سن مربوط و مرحله رشدی به دست آمده ("وظایف توسعه") معمول است، تسلط پیدا می‌کند. روبرتو اونگر. نظریه‌پرداز اجتماعی و فیلسوف حقوقی روبرتو مانگابیرا اونگر تز توانایی منفی را برای پرداختن به این مشکل عاملیت در
منفی را برای پرداختن به این مشکل عاملیت در رابطه با ساختار توسعه داد. در کار خود در مورد ضرورت کاذب؛ – یا نظریه اجتماعی ضد ضرورت؛ آنگر محدودیت‌های ساختار و تأثیر شکل‌دهی آن را بر فرد تشخیص می‌دهد ولی در عین حال فرد را قادر به مقاومت، انکار و فراتر رفتن از بافت خود می‌یابد. انواع این مقاومت توانایی منفی دارند. برخلاف سایر نظریه‌های ساختار و عاملیت، «توانایی منفی» فرد را به یک کنشگر ساده تقلیل نمی‌دهد که فقط دارای ظرفیت دوگانه اطاعت یا سرکشی است، بلکه او را قادر به مشارکت در انواع فعالیت‌های توانمندسازی خود
به مشارکت در انواع فعالیت‌های توانمندسازی خود می‌بیند. تحولات اخیر. تحول اخیر در این بحث، دیدگاه ساختار / عاملیت واقع‌گرایی انتقادی است که در مدل دگرگونی کنش اجتماعی روی باسکار انگلیسی تجسم‌یافته است (TMSA) که او بعدها مفهوم خود از وجود اجتماعی چهار سطحی بسط داد. تفاوت عمده بین نظریه ساختار گیدنز و TMSA این است که TMSA شامل یک عنصر زمانی (زمان) است. TMSA بیشتر توسط نویسندگان دیگر مورد حمایت قرار گرفته و در سایر زمینه‌های علوم اجتماعی اعمال شده‌است. برای مثال در اقتصاد توسط تونی لاوسون و در جامعه‌شناسی توسط
در اقتصاد توسط تونی لاوسون و در جامعه‌شناسی توسط مارگارت آرچر ارائه گردید. در سال ۲۰۰۵، "مجله مطالعات مدیریت" در مورد شایستگی رئالیسم انتقادی بحث کرد. کنت ویلکینسون در کتاب "اجتماع در روستایی آمریکا" یک دیدگاه نظری تعاملی/ میدانی با تمرکز بر نقش عامل اجتماعی در کمک به ظهور اجتماع اتخاذ کرد. با روان‌شناسی انتقادی به عنوان یک چارچوب، روان‌شناس دانمارکی اوله درایر در کتاب خود "روان درمانی در زندگی روزمره" پیشنهاد می‌کند که ما می‌توانیم افراد را به‌عنوان شرکت‌کنندگان در اعمال اجتماعی (که ساختارهای اجتماعی را
در اعمال اجتماعی (که ساختارهای اجتماعی را تشکیل می‌دهند) به بهترین شکل تصور کنیم که می‌توانند این اعمال اجتماعی را بازتولید یا تغییر دهند. این نشان می‌دهد نه شرکت‌کنندگان و نه شیوه‌های اجتماعی را نمی‌توان فقط به‌صورت مجزا نگاه کرد (در واقع، این ایده خود تلاش برای انجام این کار را تضعیف می‌کند) از آنجایی که تمرین و ساختار توسط شرکت‌کنندگان ایجاد می‌شود و از آنجایی که شرکت‌کنندگان را تنها در صورتی می‌توان کنشگر نامید که در یک کردار اجتماعی «شرکت» کنند. بحث ساختار / عاملیت با مشارکت‌هایی مانند "نظریه
بحث ساختار / عاملیت با مشارکت‌هایی مانند "نظریه جامعه‌شناختی" نیکو موزلیس به تکامل خود ادامه می‌دهد: "چه چیزی اشتباه پیش رفت؟" و مارگارت آرچر "نظریه اجتماعی رئالیستی: رویکرد ریخت‌شناسی" همچنان به توسعه مداوم نظریه ساختار / عاملیت ادامه می‌دهد. کار در نظام‌های اطلاعاتی توسط ماچ (۲۰۱۰) بر نظریه اجتماعی رئالیستی آرچر و همچنین کاربرد رابرت آرچر (۲۰۱۸) در زمینه سیاست آموزشی تأکید کرده‌است. و نظریه سازمان در کارآفرینی، بحثی بین ساراسون و همکاران و مول و مول (۲۰۱۰) از نظریه آرچر برای نقد ساختار با این استدلال
از نظریه آرچر برای نقد ساختار با این استدلال استفاده کرد که شروع یک سازمان تجاری جدید باید در چارچوب ساختار اجتماعی و عاملیت درک شود. با این حال، این بستگی به دیدگاه فرد از ساختار دارد که بین گیدنز و آرچر متفاوت است. از این رو، اگر اقشار در واقعیت اجتماعی دارای هستی‌شناسی‌های متفاوتی هستند، باید به عنوان دوگانگی نگریست. علاوه بر این، کنشگران دارای قدرت علّی و نگرانی‌های نهایی هستند که سعی می‌کنند به اشتباه آن‌ها را عملی کنند. مول و مول کارآفرینی را به عنوان مطالعه تأثیر متقابل بین ساختارهای یک جامعه و
مطالعه تأثیر متقابل بین ساختارهای یک جامعه و عوامل درون آن پیشنهاد می‌کنند. تفاوت‌های ادعایی در رویکرد بین متفکران اروپایی و آمریکایی. در حالی که بحث ساختار و عاملیت یک موضوع اصلی در نظریه اجتماعی بوده‌است، و اخیراً تلاش‌هایی برای آشتی نظری انجام شده‌است، نظریه ساختار - عاملیت بیشتر در کشورهای اروپایی توسط نظریه پردازان اروپایی توسعه یافته‌است در حالی که نظریه پردازان اجتماعی از ایالات متحده تمایل دارند به جای آن بر موضوع ادغام بین دیدگاه‌های جامعه‌شناسی کلان و جامعه‌شناسی خرد تمرکز کنند. جورج ریتزر این
کلان و جامعه‌شناسی خرد تمرکز کنند. جورج ریتزر این مسائل را با جزئیات بیشتری در کتاب خود «نظریه جامعه‌شناسی مدرن» (۲۰۰۰) بررسی (و بحث عاملیت ساختار را بررسی می‌کند)
ستاره تاجیک (۲۸ آبان ۱۳۸۳ – ۳۱ شهریور ۱۴۰۱) دختر ۱۷ ساله افغانستانی متولد تهران بود که ۳۱ شهریور در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران در شهر تهران، صورت و بدن او «به شدت شکسته» شد و مرگ وی براثر ضرب و شتم توسط نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی بود. کشته‌شدن. ستاره تاجیک، دختر ۱۷ ساله مهاجر افغانستانی در روز ۳۱ شهریور در تهران کشته شد. براساس اطلاعات گزارش شده، صورت و بعضی از اعضای دیگر بدنش به‌شدت، شکسته شده و بر اثر ضرب‌وشتم توسط نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی کشته شده است. در گواهی رسمی دفن ستاره تاجیک صادر شده توسط پزشکی
در گواهی رسمی دفن ستاره تاجیک صادر شده توسط پزشکی قانونی که توسط عفو بین‌الملل بررسی شده، آمده است که مرگ وی ناشی از «صدمات متعدد ناشی از برخورد با جسم سخت» بوده است. گزارش عفو بین‌الملل. عفو بین‌الملل می‌گوید؛ محمدرضا سروری و ستاره تاجیک دو نوجوان افغانستانی بودند که در خیزش ۱۴۰۱ ایران کشته شدند. یک منبع دیپلماتیک افغانستانی در ایران به خبرگزاری دویچه‌وله گفت که شکایتی از کشته‌شدن یک نوجوان افغان در جریان اعتراض‌های ایران دریافت کرده‌اند و بررسی‌ها ادامه دارد. این منبع که نخواست اسمش در گزارش ذکر گردد
دارد. این منبع که نخواست اسمش در گزارش ذکر گردد گفت: «تا به حال یک نفر از بازمانده‌گان قربانیان به ما مراجعه کرده و ما موضوع را به منظور بررسی بیشتر با مراجع ایرانی شریک ساختیم.»