payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنگره ملی حزب کمونیست چین (NCCCP؛ به طور لفظی: کنگره ملی نمایندگان حزب کمونیست چین) یک کنگره حزبی است که هر پنج سال یک بار برگزار می‌شود. کنگره ملی از نظر تئوری بالاترین ارگان درون حزب کمونیست چین (ح‌ک‌پی) است. از سال ۱۹۸۷ کنگره ملی در ماه‌های اکتبر یا نوامبر برگزار می‌شود. محل برگزاری این رویداد از سال ۱۹۵۶، تالار بزرگ خلق در پکن است. کنگره جایگاه عمومی برای تغییرات رهبری در سطح بالا در ح‌ک‌چ و رویداد رسمی تغییرات در اساسنامه حزب است. در دو دهه گذشته، کنگره ملی ح‌ک‌چ اقلا به‌‌عنوان بخش نمادین تغییرات
کنگره ملی ح‌ک‌چ اقلا به‌‌عنوان بخش نمادین تغییرات رهبری، محوری بوده‌است و بنابراین توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرده‌است. کنگره رسما عضویت در کمیته مرکزی را تأیید می‌کند، این کنگره متشکل از تصمیم گیرندگان ارشد در حزب، دولت و جامعه است. با این حال، در عمل، تعداد کاندیداها فقط اندکی بیشتر از کرسی‌های خالی نامزدهای کمیته مرکزی‌اند، که نقش کنگره در روند انتخاب را به حذف نامزدهای بسیار نامحبوب محدود می‌کند. هر دوره پنج ساله کنگره ملی خلق همچنین دارای مجموعه‌ای از پلنوم های کمیته مرکزی است که از اواسط
از پلنوم های کمیته مرکزی است که از اواسط دهه ۱۹۹۰ کم و بیش به طور منظم هر سال یک بار برگزار می‌شود. منابع. Information on congresses, number of delegates, electoral units, number of people elected to CCs, party membership, the individual who presented the Political Report and information on when the congress was convened can be found in these sources:
ادگار باوئر (۷ اکتبر ۱۸۲۰ – ۱۸ اوت ۱۸۸۶) فیلسوف سیاسی آلمانی و از اعضای هگلیان جوان بود. او برادر کوچکتر برونو بائوئر بود. به گفته لارنس اس. استپلویچ، ادگار بائوئر آنارشیست‌ترین فرد در میان هگلیان جوان بود و «... در نوشته‌های اولیه او، می‌توان توجیه نظری تروریسم سیاسی را تشخیص داد». آنارشیست‌های آلمانی مانند ماکس نتلائو و گوستاو لاندوئر، ادگار بائوئر را به عنوان بنیان‌گذار سنت آنارشیستی در آلمان نسبت می‌دهند. در اواسط دهه ۱۸۴۰، نقد مارکس و انگلس از برادران بائوئر، آغاز همکاری آنها و مرحله مهمی در توسعه تفکر
آغاز همکاری آنها و مرحله مهمی در توسعه تفکر مارکسیستی بود. ادگار بائوئر در انقلاب ۱۸۴۸ شرکت کرد. پس از آن او محافظه کار شد. هگلیسم جوان و سیاست رادیکال. ادگار بائوئر در شارلوتنبورگ به دنیا آمد. او در دانشگاه برلین حقوق و فلسفه خواند و در آنجا به عضویت حلقه هگلیان جوان در اطراف برادرش برونو بائر درآمد. دیگر اعضای حلقه او آرنولد روگه، کارل مارکس، ماکس اشتیرنر، فردریش انگلس، گئورگ هرویگ، کارل گرون، موزس هس و میخائیل باکونین بودند. او در آن زمان به خصوص به انگلس نزدیک بود. ادگار بائر به زودی یکی از همکاران
نزدیک بود. ادگار بائر به زودی یکی از همکاران دائمی انواع نشریات فلسفی و سیاسی شد و خود را با یک ایدئولوژی انقلابی مشتاق خاص متمایز کرد. او «چرخش ماتریالیستی» در فلسفه هگل جوان را که توسط لودویگ فویرباخ آغاز شد (همان‌طور که مارکس، انگلس، گرون و دیگران انجام دادند) دنبال نکرد، اما در عوض به «فلسفه کنش» ایده‌آلیستی نئوفیشتایی که توسط برادرش برونو تبلیغ شد، وفادار ماند. ادگار نیز مانند برونو یک ضد خداپرست سرسخت بود و رهایی از دین را پیش شرط ضروری رهایی اجتماعی می‌دانست. برخلاف برونو که به سوسیالیسم بدبین بود،
می‌دانست. برخلاف برونو که به سوسیالیسم بدبین بود، ادگار خود را سوسیالیست می‌دانست و معمولاً با «سوسیالیست‌های واقعی» اطراف هس و گرون مرتبط بود. هنگامی که برونو بائر به دلیل بیخدایی اش از موقعیت آکادمیک خود برکنار شد، برای ادگار روشن شد که با توجه به شهرت برادرش و سابقه رو به رشد او به عنوان یک روزنامه‌نگار رادیکال، حرفه آکادمیک برای او بسته شده‌است. در سال ۱۸۴۲ تحصیلات خود را رها کرد و به یک نویسنده و روزنامه‌نگار آزاد تبدیل شد. او در میان دیگر نشریات به نشریه لیبرال "Rheinische Zeitung" کمک کرد. زندان،
نشریه لیبرال "Rheinische Zeitung" کمک کرد. زندان، انقلاب و تبعید. او در سال ۱۸۴۳ کتابی با عنوان "«تعارض نقد با کلیسا و دولت»" منتشر کرد. همین امر باعث شد که او به اتهام فتنه گری متهم شود. او به مدت چهار سال در قلعه ماگدبورگ زندانی شد. زمانی که او در زندان بود، همکاران سابقش مارکس و انگلس نقدی تند از او و برادرش برونو با عنوان "خانواده مقدس" (۱۸۴۴) منتشر کردند. آنها حمله را در "ایدئولوژی آلمانی" (۱۸۴۶) از سر گرفتند که در آن زمان منتشر نشد. با وجود این، به نظر می‌رسد که ادگار بائوئر روابط دوستانه اش با مارکس
می‌رسد که ادگار بائوئر روابط دوستانه اش با مارکس و انگلس را حفظ کرده‌است. ادگار بائوئر که در آستانه انقلاب ۱۸۴۸ از زندان آزاد شد، در مبارزات انقلابی در برلین و هامبورگ شرکت کرد. پس از شکست انقلابیون مخفی شد و سپس برای چندین سال با نامی در آلتونا زندگی کرد و به عنوان روزنامه‌نگار مشغول به کار شد. در طول جنگ آلمان و دانمارک بر سر شلسویگ-هولشتاین (۱۸۴۸–۱۸۵۱)، او از طرف دانمارکی حمایت کرد. در سال ۱۸۵۱، در مواجهه با دستگیری قریب‌الوقوع، به دانمارک گریخت و از آنجا به لندن، انگلستان رفت، جایی که چندین سال در
آنجا به لندن، انگلستان رفت، جایی که چندین سال در تبعید زندگی کرد. در این مدت او اغلب با کارل مارکس که در لندن زندگی می‌کرد ملاقات می‌کرد، اما این رابطه رابطه ای با احترام متقابل نبود. بائوئر در جریان یک مشاجره با مارکس، حتی «کنترل خود را از دست داد و با مشت به صورت مارکس زد». عفو و محافظه کاری. در سال ۱۸۶۱، یک عفو به بائوئر امکان بازگشت به آلمان را داد. او که اکنون کاملاً محافظه کار بود، آنارشیسم، سوسیالیسم، دموکراسی، بی خدایی و فلسفه انتقادی را کنار گذاشته بود. او در هانوفر مستقر شد، یک کارمند دولتی پروس
بود. او در هانوفر مستقر شد، یک کارمند دولتی پروس شد و در سال ۱۸۷۰ نشریه محافظه کار "برگ‌های کلیسایی" را تأسیس کرد. او در ۱۸ اوت ۱۸۸۶ در هانوفر درگذشت. آثار ادبی او در (آرشیو سوسیال دموکراسی) در بن موجود است. نقل قول. «نه به مالکیت خصوصی، نه به امتیاز، نه به اختلاف طبقه، نه به رژیم غاصب». بنابراین بیانیه ما منفی است، اما تاریخ تأیید آن را خواهد نوشت.» - بائوئر، ای. «انقلاب سیاسی» (۱۸۴۲). نقل قول از: Stepelevich, LS (ویرایش) "هگلی‌های جوان." "یک گلچین." انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۸۳، ص. ۲۶۳–۲۷۴.
خولیو آلفردو خارامیو لوریدو (۱ اکتبر ۱۹۳۵–۹ فوریه ۱۹۷۸) یک خواننده برجستهٔ اهل اکوادور بود که در سرتاسر آمریکای لاتین به اجرای برنامه پرداخت و به دلیل اجرای بولرو، والس، پاسیلو، تانگو و رانچرا به یک ستاره بین‌المللی تبدیل شد و به شهرت زیادی دست یافت. او با نام «بلبل قاره آمریکا» (به اسپانیایی: El Ruiseñor de América) نیز شناخته می‌شود. او بیش از ۲۲۰۰ آهنگ در طول زندگی حرفه ای خود ضبط کرد که معروف‌ترین آن‌ها "Nuestro Juramento" ("سوگند ما") بوده و هست که در سراسر آمریکای جنوبی شناخته شده‌است. او حتی قبل از
سراسر آمریکای جنوبی شناخته شده‌است. او حتی قبل از جراردو موران، ماکسیمو اسکالراس و بسیاری از استعدادهای دیگر یکی از محبوب‌ترین خوانندگان اکوادور به حساب می‌آید. خولیو با بسیاری از هنرمندان برجسته آمریکای لاتین از جمله خواننده پورتوریکویی، دانیل سانتوس، ضبط شده‌است. اولیمپو کاردناس، خواننده اکوادوری، و آلچی آکوستا خواننده کلمبیایی آثار مشترک اجرا و ضبط کرده‌است. زندگی. خولیو در اول اکتبر سال ۱۹۳۵ در یک خانواده کارگری در شهر بندری شلوغ گوایاکیل متولد شد. او خیلی زود عاشق موسیقی شد و در جوانی نواختن گیتار را
زود عاشق موسیقی شد و در جوانی نواختن گیتار را آموخت. پس از ترک تحصیل، روزگارش را با کفاشی تأمین می‌کرد، اما آرزو داشت خواننده شود و گاهی در خیابان‌های شهر برای رهگذران ترانه‌هایی اجرا می‌کرد. خولیو در سفر به کلمبیا به امید اینکه در معرض دید قرار بگیرد، یک بار در یک برنامه زندهٔ رادیویی شرکت کرد و توانست شنوندگان را با آواز خود تحت تأثیر قرار دهد. در بازگشت به خانه در اکوادور، او "Nuestro Juramanto" ("سوگند ما") را ضبط کرد، آهنگی دربارهٔ عشق بی‌پایان که برای او تحسین بین‌المللی به ارمغان آورد و تا به امروز
او تحسین بین‌المللی به ارمغان آورد و تا به امروز یکی از محبوب‌ترین‌ها در بین هزاران آهنگ ضبط شده او باقی مانده‌است. خارامیو زندگی رنگارنگی داشت، به دور دنیا سفر کرد، عاشق زنان زیادی شد و در سال ۱۹۶۶ در فیلم "تب جوانان" (به اسپانیایی: Fiebre de Juventud) ظاهر شد. او به عنوان یکی از تحسین‌شده‌ترین خوانندگان آمریکای لاتین، به نوعی سفیر غیررسمی اکوادور در فرهنگ پاپ شد. افتخارات. از سال ۱۹۹۳، زادروز او اول اکتبر به عنوان Día del Pasillo Ecuatoriano (روز کریدور اکوادور) جشن گرفته می‌شود، یک جشن ملی برای
کریدور اکوادور) جشن گرفته می‌شود، یک جشن ملی برای گرامیداشت فرم موسیقی که خارامیو به محبوبیت آن در سراسر جهان کمک کرد. میراث این خواننده در موزه شهری موسیقی عامه‌پسند خولیو خارامیو (به اسپانیایی: Museo Municipal de la Música Popular Julio Jaramillo) زنده بگاه داشته می‌شود و در تمام طول سال در زادگاهش از بازدیدکنندگان استقبال می‌کند. در ۱ اکتبر ۲۰۱۹، گوگل تولد ۸۴ سالگی او را با تغییر گوگل دودل جشن گرفت.
یاکوب زیگیزموند بک (۶ اوت ۱۷۶۱ – ۲۹ اوت ۱۸۴۰) فیلسوفی آلمانی بود. زندگینامه. بک در سال ١٧٦١ در روستای Liessau (Lisewo) در منطقه روستایی Marienburg (Malbork) در پادشاهی پروس، لهستان متولد شد. به عنوان پسر یک کشیش (از لیسائو)، او (پس از ١٧٨٣) ریاضیات و فلسفه را در دانشگاه کونیگزبرگ ، جایی که کریستین یاکوب کراوس ، یوهان شولتز ، و ایمانوئل کانت معلمان او بودند، آموخت. پس از تحصیل او در ابتدا برای یک پست به عنوان معلم در مدرسه دستور زبان در هاله پذیرفته شد. وی با پایان نامه خود با عنوان "پایان نامه ای در مورد
با پایان نامه خود با عنوان "پایان نامه ای در مورد قضیه تیلوری، یا در مورد قانون کلی، که بر اساس آن تابع تغییر می کند، مشخص شده توسط متغیرهایی که به آنها بستگی دارد"، که در هاله نوشت، به عنوان یک استاد دانشگاه واجد شرایط شد. او سپس به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه هال (١٧٩٩-١٧٩١)، قبل از اینکه استاد فلسفه در دانشگاه روستوک شود، کار کرد. او خود را وقف نقد و تبیین دکترین کانت کرد و در سال ١٧٩٣" "گزیده ای توضیحی از نوشته های انتقادی پروفسور کانت به توصیه او" را منتشر کرد.( ریگا ، ١٧٩٦-١٧٩٣)، که به طور گسترده به
کرد.( ریگا ، ١٧٩٦-١٧٩٣)، که به طور گسترده به عنوان خلاصه ای از دکترین کانتی استفاده شده است. بک کوشید تا برخی از تناقضات موجود در سیستم کانت را با گفتن اینکه بخش زیادی از زبان به معنای عامیانه به خاطر قابل فهم بودن به کار می رود، توضیح دهد، مثلاً در جایی که کانت به اشیاء در درون خود وجودی را تحت شرایطی نسبت می دهد. زمان، مکان و علیت، و با این حال معتقد است که آن مواد دلهره‌های ما را فراهم می کنند. بک معتقد است که معنای واقعی نظریه کانت ایده آلیسم است. این که شناخت اشیاء خارج از حوزه آگاهی غیرممکن است، و از
شناخت اشیاء خارج از حوزه آگاهی غیرممکن است، و از این رو وقتی عنصر ذهنی را حذف کنیم، هیچ چیز مثبتی باقی نمی ماند. ماده از سنتز اصلی استنباط می شود. به همین ترتیب، ایده خدا یک بازنمایی نمادین از صدای وجدان است که از درون هدایت می‌کند. ارزش تفسیر بک به دلیل توجه بیشتر به کار جی جی فیشته تا حد زیادی نادیده گرفته شده است. او علاوه بر سه جلد کتاب "گزیده توضیحی (۱۷۹۶)،" "طرح کلی فلسفه انتقادی"" را منتشر کرد که حاوی تفسیری از "نقد" کانتی به شیوه سالومون میمون بود. بک در روستوک درگذشت.
تیم ملی بسکتبال رواندا، نماینده رواندا در مسابقات بین‌المللی بسکتبال است.این تیم توسط فدراسیون بسکتبال این کشور (FERWABA) اداره می شود قبل از سال ۲۰۰۰، تیم رواندا برای بیشتر هواداران بسکتبال در سراسر جهان تقریبا ناشناخته بود. با این حال، از اواسط دهه ۲۰۰۰، تیم به آرامی اما مطمئناً نامی برای خود دست و پا کرد. تیم رواندا به عنوان یک قدرت در شرق آفریقا ظاهر شد و چهار بار پی در پی به مسابقات قهرمانی بسکتبال آفریقا، راه یافت.
ویلهلم اسر (۱۷۹۸–۱۸۵۴) دانشگاهی، منطق‌دان و فیلسوف آلمانی بود. آثار او بر منطق ، روانشناسی و فلسفه اخلاق متمرکز بود. اسر همچنین به عنوان یک منطق دان پسا کانتی شناخته می شود. زندگینامه. اسر در 21 فوریه 1798 در شهر دورن آلمان به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی خود را در این شهر شمال راین-وستفالن گذراند و پیش از حضور در یک سالن ورزشی در زادگاهش، زیر نظر یک کشیش یسوعی در راتیم تحصیل کرد. در سال 1814 به کلن نقل مکان کرد و در آنجا به تحصیل در رشته زبان‌شناسی ، فلسفه و الهیات پرداخت . سپس برای ادامه تحصیل به مونستر
و الهیات پرداخت . سپس برای ادامه تحصیل به مونستر نقل مکان کرد. اسر پس از اتمام تحصیلات خود در سال 1823 به عنوان دانشیار در دانشگاه مونستر به کار مشغول شد. او بعدها به درجه استاد تمام فلسفه ارتقا یافت. اسر در سال 1854 درگذشت. آثار. منطق. اندیشه کانتی اساس برخی از آثار اسر در زمینه منطق بود. در "سیستم در منطق"، جایی که او استدلال کرد که منطق شاخه‌ای از روان‌شناسی نیست و صورت‌بندی منطق مستلزم یک واقعیت روان‌شناختی واحد است، او نقش کانت را در شکل‌دهی مجدد نظریه منطقی مشخص کرد. اسر نیز مانند کروگ که یک منطق‌دان
منطقی مشخص کرد. اسر نیز مانند کروگ که یک منطق‌دان پسا کانتی بود، معتقد بود که باید چهار قانون اساسی منطق وجود داشته باشد. که عبارتند از: مفهوم سازی اسر از قوانین فوق به دلیل تفاوت در فرمول بندی آنها از قوانین ویلهلم تراوگوت کروگ متمایز شد. تصورات اسر عمدتاً مربوط به علائمی بود که به یک شی تعلق دارند یا به آن تعلق ندارند. کار اسر در مورد منطق بر نظریه‌های متفکرانی مانند سر ویلیام همیلتون تأثیر گذاشت، که به طور گسترده‌ای از مفهوم اسر از معنای یا کیفیت «ضرورت» در تعریف او از منطق استفاده کرد. همانطور که توسط
در تعریف او از منطق استفاده کرد. همانطور که توسط همیلتون تفسیر شد، دیدگاه اسر معتقد بود که ضرورت شکلی از فکر به دلیل ماهیت ذهنی آن از "احتمال" متمایز است، به طوری که یک شکل ضروری از فکر توسط ماهیت خود تفکر تعیین یا ضروری است. قانون جهانی. اسر قوانین فکر را به عنوان «قوانین اساسی معینی توصیف کرد که ذهن، کاملاً یکسان با خود، با درک واقعیت و علیت خود، ابتدا بر خود بنا می کند و سپس، سپس به هر واقعیت دیگری نیز منتقل می کند». به عقیده او، اگر شکلی از اندیشه لازم و جهان شمول باشد، پس قانون است. او سپس یک قانون
و جهان شمول باشد، پس قانون است. او سپس یک قانون جهانی را اینگونه تعریف کرد که در مورد «همه موارد بدون استثناء اعمال می‌شود، و انحراف از آن همیشه، و همه جا، غیرممکن، یا حداقل، غیرمجاز است».
دی‌وینیل‌بنزن (DVB) ترکیبی است که از یک حلقه بنزن متصل به دو گروه وینیل تشکیل شده‌است. به بیانی دیگر با افزودن گروه دوم وینیل به استایرن (وینیل‌بنزن)، این ترکیب سنتز می‌شود. این ماده به شکل مایعی بی‌رنگ است که از هیدروژن‌زدایی حرارتی ایزومرهای دی‌اتیل‌بنزن ساخته می‌شود. در شرایط سنتز، "o"-دی‌وینیل‌بنزن به نفتالین تبدیل می‌شود و بنابراین جزء مخلوط‌های معمول DVB نیست. تولید. این ترکیب از هیدروژن‌زدایی دی‌اتیل‌بنزن تولید می‌شود:
محمدرضا سروری (۱۳۸۷ – ۳۰ شهریور ۱۴۰۱) نوجوان ۱۴ ساله افغانستانی بود که در۳۰ شهریور در شهر ری تهران و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران به‌دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد. کشته‌شدن. محمدرضا سروری نوجوان ۱۴ ساله افغانستانی بود که در۳۰ شهریور در شهر ری تهران و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران با شلیک گلوله به‌دست نیروهای حکومتی کشته شد. علت مرگ این نوجوان اصابت جسم پرتابه‌ای پرشتاب (گلوله)، خون‌ریزی و له‌شدگی مغز عنوان شده‌است. رد ادعای حکومت. علی شریف‌زاده، وکیل دادگستری با انتشار جواز دفن موکلش محمدرضا سروری اعلام
با انتشار جواز دفن موکلش محمدرضا سروری اعلام کرد که او به دلیل اصابت گلوله کشته شده‌است. در تصویری جواز دفن این نوجوان دلیل مرگ، اصابت جسم پرتابه‌ای پرشتاب و خونریزی و له‌شدگی بافت مغزی اعلام شده و به نظر می‌رسد که گلوله به سر محمدرضا سروری اصابت کرده‌است. وکیل محمدرضا سروری در واکنش به اکاذیب منتشره از سوی صدا و سیما و اعترافات اجباری مبنی بر خودکشی نیکا شاکرمی و سارینا اسماعیل‌زاده گفت: «فردا اعلام نکنید خودکشی کرده یا به علت بیماری قبلی بوده؛ محمدرضا با برخورد جسم سخت و له‌شدگی جمجمه، کشته شده‌است.»
با برخورد جسم سخت و له‌شدگی جمجمه، کشته شده‌است.» اساساً مسئولان حکومت جمهوری اسلامی دلیل کشته‌شدن معترضان را خودکشی، بیماری زمینه‌ای، گاز گرفتن سگ… و حتی شلیک معترضان به یکدیگر اعلام می‌کنند. گزارش عفو بین‌الملل. بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، محمدرضا سروری، مثل ستاره تاجیک، یکی از دو نوجوان افغانستانی بودند که در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران کشته شد.
نوشتار درمانی (به انگلیسی:Writing therapy) شکلی از بیان درمانی (درمان‌های وابسته به فعالیت‌های هنری) است که از عمل نوشتن و پردازش کلام نوشته شده توسط مغز به عنوان روشی درمانی استفاده می‌کند. نوشتار درمانی بر این گزاره واقع شده که نوشتن احساسات فرد به صورتی تدریجی، هیجانات ناشی از ضربه روانی را کاهش می‌دهد. نوشتن به قصد درمان می‌تواند به صورت فردی یا گروهی انجام شود و می‌توان آن را به صورت حضوری با یک درمانگر یا از راه دور یا از طریق پست یا اینترنت انجام داد. رشته و حوزه نوشتار درمانی شامل بسیاری از متخصصان
رشته و حوزه نوشتار درمانی شامل بسیاری از متخصصان در شرایط مختلف می‌شود. درمان معمولاً توسط یک درمانگر یا مشاور انجام می‌شود. چندین نوع مداخله آنلاین نیز وجود دارد. رهبران گروه‌های نویسندگی نیز در بیمارستان‌ها با بیمارانی که با بیماری‌های روحی و جسمی سروکار دارند نیز ممکن است از این روش درمانی استفاده کنند. این رهبران در بخش‌های دانشگاهی به خودآگاهی و خودسازی دانشجویان کمک می‌کنند. تجویز نوشتار درمانی از راه دور (برخط و آنلاین) می‌تواند به کسانی می‌خواهند ناشناس بمانند یا کسانی که آمادگی بیان رودروی
ناشناس بمانند یا کسانی که آمادگی بیان رودروی خصوصی‌ترین افکار و نگرانی‌های خود را به نحوی رودرو ندارند، کمک کند. مانند بسیاری از انواع روش‌های درمانی، نوشتار درمانی برای کار با طیف وسیعی از مسائل روان‌نژندی، از جمله سوگ، ترک خدمت و سوء استفاده، اقتباس شده و استفاده می‌شود. بسیاری از این مداخلات به شکل کلاس‌هایی هستند که در آن مراجع در مورد موضوعات خاصی که توسط درمانگر یا مشاور انتخاب می‌شود، شروع به نوشتن می‌کنند. تکالیف ممکن است شامل نوشتن نامه‌های ارسال نشده برای افراد انتخاب شده (زنده یا مرده)، و به
نشده برای افراد انتخاب شده (زنده یا مرده)، و به دنبال آن پاسخ‌های خیالی از طرف گیرنده، یا گفتگویی «با بطری الکل» (برای شخص در حال بهبود از اعتیاد به الکل) باشد.
استر پاک (به ، به ؛ با نام اصلی کیم جئوم دونگ ; ۱۶ مارس ۱۸۷۶ یا ۱۸۷۷–۱۳ آوریل ۱۹۱۰) یک زن پزشک اهل کره بود. او اولین زن کره‌ای بود که به درمان بیماران به روش طب غربی در این کشور پرداخت. زندگی. پاک در خانواده‌ای فقیر به عنوان کوچک‌ترین از چهار دختر، در سال ۱۸۷۹ در جئونگ دونگ سئول به دنیا آمد. او یک دانش‌آموز با استعداد در مدرسه Ewha بود، اولین مدرسه مدرن برای زنان کره‌ای، به ویژه در مطالعات انگلیسی. در نتیجه او به عنوان مترجم به یک پزشک آمریکایی به نام روزتا شروود هال که در مأموریت‌های خدمات پزشکی در کره
شروود هال که در مأموریت‌های خدمات پزشکی در کره مشارکت داشت، معرفی شد. اگرچه در ابتدا علاقه‌ای به پزشکی نداشت، اما پس از مشاهدهٔ عمل جراحی بی‌عیب و نقص هال بر روی یک بیمار با لب‌شکری الهام گرفت. پاک پس از نقل مکان به لیبرتی، نیویورک برای تحصیل زبان انگلیسی، به مدت یک سال در یک دانشکده پرستاری ثبت نام کرد و در سال ۱۸۹۶وارد دانشکده پزشکی زنان بالتیمور، پیشرو دانشکده پزشکی جان هاپکینز شد. او اولین زن کره‌ای بود که از آنجا فارغ‌التحصیل شد و درجه دکتری اخذ کرد. پاک پس از بازگشت به کره، مراقبت از بیماران زن را در
پس از بازگشت به کره، مراقبت از بیماران زن را در اولین بیمارستان زنان کره آغاز کرد. او در سراسر استان‌های هوانگهای و پیونگان سفر می‌کرد تا به زنان مراقبت رایگان ارائه دهد. او به‌طور متوسط از بیش از ۵۰۰۰ بیمار در سال به مدت ۱۰ سال مراقبت می‌کرد. افتخارات. در ۲۸ آوریل ۱۹۰۹، از استر پاک و دو زن پیشگام کره‌ای دیگر در مراسمی تجلیل شد: ها ران سا، اولین زن لیسانس ادبیات از یک دانشگاه آمریکایی، و یون جونگ وون، اولین فارغ‌التحصیل کره‌ای از میجی ژاپن (دانشگاه موسیقی)؛ که در آن ۷۸۰۰ نفر شرکت کردند. امپراتور گوجونگ به
که در آن ۷۸۰۰ نفر شرکت کردند. امپراتور گوجونگ به پاس خدمات پاک به او مدال نقره اهدا کرد. پاک یکی از شخصیت‌های تاریخی بود که در یک مسابقه تبلیغی با عنوان «ابر شاهدان» توسط دورا پترسون که در هازلتون، پنسیلوانیا در سال ۱۹۳۳ اجرا شد، معرفی گردید. در سال ۲۰۰۶، آکادمی علوم کره، استر پاک را به تالار مشاهیر علم و فناوری کره افزود. در سال ۲۰۰۸، کمیته فارغ التحصیلان دانشگاه Ewha مدال استر پاک را معرفی کرد که به زنان دانش‌آموختهٔ دانشگاه‌ها در رشته پزشکی که شایستگی دارند اعطا می‌شود. =پانویس=
روز رول دارچینی یا روز نان دارچینی ( , ) در ۴ اکتبر هر سال اتفاق می‌افتد. این روز جشنی سالانه است که برای اهداف بازاریابی در سوئد و فنلاند ایجاد شده که در سال ۱۹۹۹ توسط کاف گاردستد تأسیس شد. در آن زمان، او مدیر پروژه شورای پخت خانگی ("Hembakningsrådet") بود که از لحاظ تاریخی؛ گروهی تجاری بود که توسط تولیدکنندگان مخمر، تولیدکنندگان آرد، تولیدکنندگان شکر و تولیدکنندگان مارگارین حمایت می‌شد و اکنون توسط برند شکر دان سوکر پشتیبانی می‌شود. نقش فرهنگی. هدف از این روز و جشن، افزایش توجه به سنت‌های دیرینه پخت سوئدی
و جشن، افزایش توجه به سنت‌های دیرینه پخت سوئدی با تمرکزی ویژه بر نان دارچینی و افزایش مصرف مخمر، آرد، شکر و مارگارین است. این رویداد از طریق تابلوهای تبلیغاتی در مغازه‌ها و کافه‌ها تبلیغ می‌شود. نان‌های دارچینی نیز در رویدادهای اجتماعی در میان سوئدی‌ها در نیوزلند و در کلیسای سوئد در خارج از کشور به نمایش گذاشته می‌شود. بیشتر جشن‌های رسمی غذا، رویدادهای کوچکی هستند که توجه کمی به آن‌ها می‌شود، اما استقبال سوئدی‌ها از روز رول دارچینی به‌طور غیرمعمولی محبوب بوده‌است. تاریخ. روز رول دارچینی در ۴ اکتبر جشن
بوده‌است. تاریخ. روز رول دارچینی در ۴ اکتبر جشن گرفته می‌شود، زیرا شورای پخت خانگی نمی‌خواست این روز با سنت‌های غذایی دیگر، مانند نان‌های شیرین سملا، که در روز سه‌شنبه بزرگ در سوئد سرو می‌شود، رقابت کند. در سوئد، روز جهانی کودک در اولین دوشنبه ماه اکتبر جشن گرفته می‌شود. «یک فکر در مورد روز رول دارچینی این بود که این روز، یک روز برای تفکر است».
سینما تابان در ردیف نخستین سینماهای تهران است که ساختمان آن در نبش خیابان لاله‌زار قرار گرفته و خود جزو یکی از بناهای مهم سریال هزار دستان است. نخستین فیلم ناطق ایرانی دختر لر، ساختهٔ عبدالحسین سپنتا نیز در این سینما اکران شد. پوستر این فیلم که توسط هنرمندان همکار علی حاتمی کارگردان پرآوازهٔ سینمای ایران در سال ۱۳۵۹ بازسازی شده در مقابل این سینما هنوز دیده می‌شود.
پنج روز همچنین معروف به پنج روز میلان یک فیلم کمدی-درام ایتالیایی محصول سال ۱۹۷۳ به کارگردانی داریو آرجنتو که در ۲۰ دسامبر ۱۹۷۳ در ایتالیا اکران شد. داستان فیلم در میلان و در جریان شورش ضد اتریش در سال ۱۸۴۸ می‌گذرد. یک جنایتکار خرده‌پا، کایناتزو (آدریانو چلنتانو) و یک نانوا، رومولوس (انتسو چروزیکو)، که به‌طور غیرارادی درگیر حرکات آن دوره می‌شوند.
خبرگزاری دولتی آذربایجان (آذری: AZƏRBAYCAN DÖVLƏT İNFORMASİYA AGENTLİYİ)، خبرگزاری رسمی جمهوری آذربایجان است که به ویژه اخبار حکومتی این کشور را منعکس می‌کند. نام اختصاری این خبرگزاری «آذرتاج» (آذری: AZƏRTAC به انگلیسی: Azertac) است. این خبرگزاری از سال ۱۹۲۰ فعالیت خود را در دوران اتحاد جماهیر شوروی آغاز کرد و در طی سالها نام‌های متفاوت به خود گرفت. در سال ۱۹۹۵ همزمان با استقلال کشور آذربایجان نام این خبرگزاری به Azerbaijan State Telegraph Agency تغییر کرد. مرکز آذرتاج در باکو است و دفاتری در ۲۱ کشور جهان
مرکز آذرتاج در باکو است و دفاتری در ۲۱ کشور جهان دارد و علاوه بر زبان آذری به هفت زبان دیگر از جمله زبان انگلیسی، روسی، عربی، فرانسوی و اسپانیایی فعالیت می‌کند. این خبرگزاری، خبرهای آذربایجان را به رسانه‌های داخلی و بین‌المللی مخابره می‌کند و سیاست‌های اصلی آن طبق دستورهای رئیس جمهوری آذربایجان و وزرای دولت تنظیم می‌شود. رادیو، تلویزیون، خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها در جمهوری آذربایجان با کنترل شدید حکومت مواجه هستند. آذرتاج در سال ۲۰۰۴ به عضویت اوآنا (سازمان خبرگزاری‌های آسیا - اقیانوسیه) درآمد و در سال ۲۰۰۸
آسیا - اقیانوسیه) درآمد و در سال ۲۰۰۸ اجلاس نمایندگان عالی این خبرگزاری‌ها را در باکو میزبانی کرد.
یوگا نیدرا ( ) یا خواب یوگا در کاربرد مدرن، حالتی از هوشیاری بین بیداری و خواب است که معمولاً توسط مدیتیشن هدایت شده ایجاد می‌شود. تانترا. یوگا نیدرا از تنتره اقتباس شده و روش نیرومندی است در آموزش «وا نهادگی» هوشیارانه، در حالت یوگا نیدرا خواب وجود ندارد، بلکه شخص در حالت استراحت کامل قرار می‌گیرد. نوعی خواب دینامیک. در حالت وا نهادگی کل اعمال فیزیکی، روانی و هیجانی «وانهاده» می‌شود و شخص با ظرافت و دقت در حالت آگاهی کامل باقی می‌ماند. اوپانیشادها. حالتی به نام یوگا نیدرا در اوپانیشادها و "مهابهاراتا" ذکر
نام یوگا نیدرا در اوپانیشادها و "مهابهاراتا" ذکر شده‌است، و این حالت به نام یوگانیدرا در " مطرح شده‌است". یوگا نیدرا با مدیتیشن در تانتراهای شیوا و بودایی مرتبط است. در حالی که برخی از متون هاتا یوگا قرون وسطایی از "یوگانیدراً به جای حالت مراقبه عمیق سامادی استفاده می‌کنند. با این حال، این متون هیچ سابقه ای برای تکنیک مدرن مراقبه هدایت شده ارائه نمی‌دهند. شکل مدرن این تکنیک، که توسط دنیس بویز در سال ۱۹۷۳ ارائه شد به‌طور گسترده توسط Satyananda ساراسواتی در سال ۱۹۷۶ شناخته شده و سپس توسط سوامی راما، ریچارد
سال ۱۹۷۶ شناخته شده و سپس توسط سوامی راما، ریچارد میلر و دیگران در سراسر جهان گسترش یافت. و توسط نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا برای کمک به سربازان برای بهبودی از اختلال اضطراب پس از سانحه مورد استفاده قرار گرفت. شواهد علمی محدودی وجود دارد که نشان می‌دهد این تکنیک به کاهش استرس کمک می‌کند. استفاده تاریخی. زمان‌های قدیم. حماسه هندو "مهابهاراتا"، که در قرن سوم پس از میلاد تکمیل شد، از حالتی به نام «یوگانیدرا» نام می‌برد و آنرا به ویشنو مرتبط می‌کند:
لاولاو که در تونگا با نام های لو، در فیجی و ساموآ پولاسَمی و در جزایر کوک به نام روکاو شناخته می‌شود، یک غذای پلینزی است که از برگ‌های تارو پخته‌شده حاوی مواد پرکننده‌ای مانند گوشت خوک، ماهی یا خامهٔ نارگیل تشکیل شده است. در هاوایی قدیم لاولاو با استفاده از چند برگ و قرار دادن چند تکهٔ ماهی و گوشت خوک در میانهٔ آن آماده می‌شد. در دوران مدرن، این غذا از برگ‌های تارو، پروانه‌ماهی شور و یا گوشت خوک، گاو یا مرغ تشکیل می‌شود و معمولاً روی اجاق بخارپز می‌شود. لاولاو یک غذای معمولی برای بشقاب نهار است و معمولاً
یک غذای معمولی برای بشقاب نهار است و معمولاً همراه با برنج و سالاد ماکارونی سرو می‌شود. در آماده‌سازی سنتی، انتهای برگ لوا تا می‌شود و دوباره در برگ پیچیده می‌شود. پس از آماده‌شدن، تمام لاولاو در یک اجاق زیرزمینی به نام قرار می گیرد. سنگ‌های داغ روی ظرف قرار می‌گیرند و با برگ‌های موز پوشانده می‌شوند و دوباره دفن می‌شوند. چند ساعت بعد لاولاو آماده خوردن است.
پکا میموزا یک "زن‌پوش" اسپانیایی، بازیگر، رقصنده و سرگرم‌کننده اجتماعی فرهنگی و فعال حقوق دگرباشان جنسی است. او فعالیت هنری خود را در سال ۲۰۱۰ با اجرا در کلوپ‌های شبانه در پالما د مایورکا آغاز کرد. نام هنری او برگرفته از " گناهکار " است. او با مونیکا نارانجو، سورایا آرنلاس، ربکا براون، کارینا، گروه باکارا، سارا مونتیل، پاکو کلاول و پاریس هیلتون سابقه همکاری دارد. او در طول اجراهایش از آهنگ‌های «یو سویا آسی» و «تو واس آ شینینگ» استفاده کرد.