payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اما به نظر می‌رسد که تحت تأثیر سطوح هورمونی قرار می‌گیرند و در پاسخ به استروژن در گردش رشد می‌کنند. عوامل افزایش خطر عبارتند از چاقی، فشار خون بالا و سابقه پولیپ دهانه رحم. مصرف تاموکسیفن یا درمان جایگزینی هورمون نیز می‌تواند خطر ابتلا به پولیپ رحم را افزایش دهد. استفاده از دستگاه هورمونی داخل رحمی حاوی لوونورژسترل در زنانی که تاموکسیفن مصرف می‌کنند ممکن است بروز پولیپ را کاهش دهد. تشخیص. پولیپ آندومتر را می‌توان با سونوگرافی واژینال (سونوهیستروگرافی)، هیستروسکوپی و اتساع و کورتاژ تشخیص داد. تشخیص با
هیستروسکوپی و اتساع و کورتاژ تشخیص داد. تشخیص با سونوگرافی می‌تواند دشوار باشد، به ویژه هنگامی که هیپرپلازی آندومتر (ضخیم شدن بیش از حد آندومتر) وجود دارد. پولیپ‌های بزرگتر ممکن است با کورتاژ از بین بروند. پولیپ آندومتر می‌تواند منفرد یا متعدد ایجاد شود. آنها گرد یا بیضی شکل هستند و قطر آنها بین چند میلی‌متر تا چند سانتی‌متر است. رنگ آن‌ها معمولاً همان رنگ قرمز/قهوه‌ای اندومتر اطرافش هستند، اگرچه بزرگ‌ترها ممکن است قرمز تیره‌تر به نظر برسند. پولیپ‌ها از بافت متراکم فیبری (استروما)، رگ‌های خونی و فضاهای غده
متراکم فیبری (استروما)، رگ‌های خونی و فضاهای غده مانند پوشیده شده با اپیتلیوم آندومتر تشکیل شده‌اند. اگر پایه‌دار باشند، توسط یک ساقه نازک (ساقه) به هم متصل می‌شوند. اگر بی‌پایه باشند، توسط یک پایه صاف به دیواره رحم متصل می‌شوند. پولیپ‌های ساقه دار شایع تر از پولیپ‌های بدون ساقه هستند. رفتار. پولیپ‌ها را می‌توان با جراحی با استفاده از کورتاژ با هیستروسکوپی یا بدون آن برداشت. هنگامی که کورتاژ بدون هیستروسکوپی انجام می‌شود، ممکن است پولیپ از بین برود. برای کاهش این خطر، ابتدا می‌توان رحم را با استفاده از
کاهش این خطر، ابتدا می‌توان رحم را با استفاده از فورسپس در ابتدای عمل کورتاژ کاوش کرد. هیستروسکوپی شامل تجسم اندومتر (پوشش داخلی رحم) و پولیپ با دوربینی است که از طریق دهانه رحم وارد می‌شود. پولیپ‌های بزرگ را می‌توان قبل از برداشتن به بخش‌های کوچک برش داده و سپس خارج کرد. وجود سلول‌های سرطانی ممکن است باعث هیسترکتومی (برداشتن رحم با جراحی) شود. در صورت عدم وجود سرطان معمولاً هیسترکتومی در نظر گرفته نمی‌شود. در هر دو روش، معمولاً از بیهوشی عمومی استفاده می‌شود. اثرات برداشتن پولیپ بر باروری مطالعه نشده‌است.
اثرات برداشتن پولیپ بر باروری مطالعه نشده‌است. پیش‌بینی. پولیپ‌های آندومتر معمولاً خوش‌خیم هستند، اگرچه برخی ممکن است پیش سرطانی یا سرطانی باشند. حدود ۰٫۵ درصد از پولیپ‌های آندومتر حاوی سلول‌های آدنوکارسینوما هستند. پولیپ‌ها می‌توانند خطر سقط جنین را در زنان تحت درمان لقاح مصنوعیافزایش دهند. اگر در نزدیکی لوله‌های فالوپ ایجاد شوند، ممکن است منجر به مشکل در بارداری شود. اگرچه درمان‌هایی مانند هیستروسکوپی معمولاً پولیپ مورد نظر را درمان می‌کند، اما احتمال عود مکرر پولیپ آندومتر وجود دارد. پولیپ‌های کوچک
عود مکرر پولیپ آندومتر وجود دارد. پولیپ‌های کوچک درمان نشده ممکن است خود به خود پسرفت کنند. همه‌گیرشناسی. پولیپ اندومتر معمولاً در زنان ۴۰ تا ۵۰ ساله مشاهده می‌شود. پولیپ آندومتر در ۱۰ درصد از زنان رخ می‌دهد. تخمین زده می‌شود که در ۲۵٪ خونریزی غیرطبیعی واژن در زنان مرتبط هستند.
دنبتیر ( به زبان آسی : Донбеттыр ) خدای همه آب ها و محافظ ماهی ها و ماهیگیران در اساطیر اوستیایی است. دنبتیر از خدای سکایی به همین نام مشتق شده است. طبق اسطوره های اوستیایی، دنبتیر هفت پسر و سه دختر داشت، یکی از دختران زراسه همسر نارت آخسارتاگ بود. گفته می شود دنبتیر زنجیری در دست دارد که از آن برای کشتن شناگران بی احتیاط استفاده می کند. او معادل اوستیایی خدای دریاها پوزئیدون یونانی است.
تروالی سفید () یک نوع ماهی از خانواده (زیست‌شناسی) گیش ماهیان است. در زبان ژاپنی این ماهی شیماآجی نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
گوبی یخی () یک ماهی از گونه گاوماهی است. در زبان ژاپنی این ماهی شیروئو نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
خرچنگ تریاک () یک نوع خرچنگ است. در زبان ژاپنی این خرچنگ زووایی گانی نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
ماهی سرخ دریایی () نامی است که حداقل به دو گونه ماهی از خانواده شانک‌ماهیان داده شده‌است. به زبان ژاپنی تای نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
پوسته‌های قلم () یک گونه از دوکفه‌ای‌ها متعلق به خانواده صدف‌های قلمی است. در زبان ژاپنی تای راگی نامیده می شود و یکی از عناصر سوشی است.
هیپرپلازی آندومتر یک وضعیت تکثیر بیش از حد سلول‌های آندومتر یا پوشش داخلی رحم است. در بیشتر موارد هیپرپلازی آندومتر ناشی از سطوح بالای استروژن، همراه با سطوح ناکافی هورمون‌های پروژسترون مانند است که معمولاً با اثرات تکثیر استروژن بر این بافت مقابله می‌کند. ممکن است در مواردی، از جمله چاقی، سندرم تخمدان پلی کیستیک، تومورهای تولیدکننده استروژن (مثلاً تومور سلولی گرانولوزا) و فرمول‌های خاصی از درمان جایگزین استروژن رخ دهد. هیپرپلازی آندومتر همراه با آتیپی یک عامل خطر مهم برای ایجاد یا حتی وجود همزمان سرطان
عامل خطر مهم برای ایجاد یا حتی وجود همزمان سرطان آندومتر است، بنابراین کنترل دقیق و درمان زنان مبتلا به این اختلال ضروری است. طبقه‌بندی. مانند سایر اختلالات هیپرپلاستیک، هیپرپلازی آندومتر در ابتدا نشان دهنده یک پاسخ فیزیولوژیکی بافت آندومتر به اقدامات محرک رشد استروژن است. با این حال، سلول‌های تشکیل دهنده غدد آندومتر هیپرپلاستیک نیز ممکن است در طول زمان دچار تغییراتی شوند که آنها را مستعد تبدیل سرطانی می‌کند. چندین نوع هیستوپاتولوژی هیپرپلازی آندومتر با پیامدهای درمانی و پیش آگهی متفاوت برای پاتولوژیست
پیامدهای درمانی و پیش آگهی متفاوت برای پاتولوژیست قابل تشخیص است. رایج‌ترین سیستم طبقه‌بندی مورد استفاده برای هیپرپلازی آندومتر، سیستم سازمان بهداشت جهانی (WHO) است که قبلاً دارای چهار دسته بود: در سال ۲۰۱۴، WHO سیستم طبقه‌بندی را به روز کرد و تمایز بین هیپرپلازی ساده یا پیچیده را حذف کرد، در عوض فقط در مورد وجود یا عدم وجود آتیپی طبقه‌بندی را توضیح داد. تشخیص. تشخیص هیپرپلازی آندومتر را می‌توان با بیوپسی آندومتر، که در مطب یا از طریق کورتاژ حفره رحم برای به دست آوردن بافت آندومتر برای آنالیز
رحم برای به دست آوردن بافت آندومتر برای آنالیز هیستوپاتولوژیک انجام می‌شود، انجام داد. انجام آزمایش بیماری آندومتر ممکن است به دلیل خونریزی غیرطبیعی رحم یا وجود سلول‌های غددی غیر معمول در پاپ اسمیر باشد. پیش‌بینی. بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که هیپرپلازی آندومتر می‌تواند به سرطان تبدیل شود، به‌ویژه زمانی که سلول‌های آتیپیک وجود داشته باشند. با این وجود، چنین مطالعاتی به‌طور معمول روی هیپرپلازی آتیپیک انجام شده‌است. بررسی ۶۵ مقاله در مورد خطر احتمالی پیشرفت سرطان به این نتیجه رسیده که هیچ‌یک از این
پیشرفت سرطان به این نتیجه رسیده که هیچ‌یک از این مطالعات احتمالی را به‌طور خاص برای بیماران هیپرپلازی غیر آتیپیک گزارش نکردند. علاوه بر این، نیاز به مطالعات مبتنی بر جمعیت از جمله هیپرپلازی غیر آتیپیک و غیر معمول را برای تخمین دقیق خطر پیشرفت به سرطان بیان می‌کند. در صورت عدم درمان با هیسترکتومی، هیپرپلازی آندومتر در طی ۲۰ سال به آدنوکارسینوم تبدیل می‌شود: میزان مواردی با هیپرپلازی ساده به جای پیچیده مطلوب‌تر است، اما همان‌طور که در بالا ذکر شد، این اصطلاح در سال ۲۰۱۴ از طبقه‌بندی WHO حذف شد. در بیماران با
سال ۲۰۱۴ از طبقه‌بندی WHO حذف شد. در بیماران با نمونه‌هایی از آتیپی، در بیش از ۴۰٪ موارد کارسینوم وجود دارد. با توجه به این موضوع، نرخ پیشرفت آتیپی ۲۸ درصد ذکر شده و ممکن است دست کم گرفته شود و عدد واقعی ممکن است به ۴۲٫۵ درصدی فاصله اطمینان بخش وسیعی از مطالعه نزدیک شود. رفتار. درمان هیپرپلازی آندومتر برای هر فرد متفاوت است و ممکن است شامل درمان هورمونی، مانند درمان با پروژسترون دوره ای یا مداوم، یا هیسترکتومی باشد. عوامل خطر. زنان پس از ۳۵ سالگی بیشتر احتمال دارد به هیپرپلازی آندومتر مبتلا شوند، به ویژه
دارد به هیپرپلازی آندومتر مبتلا شوند، به ویژه اگر: علاوه بر این، داشتن این شرایط پزشکی ممکن است خطر هیپرپلازی آندومتر را افزایش دهد:
نپتونه آرتریتیکا () یک گونه (زیست‌شناسی) حلزون دریایی، شکم‌پایان نرم‌تنان است. در زبان ژاپنی هیمه ازوبورا (ヒメエゾボラ) نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
سپیا لیسیداس () که معمولاً به نام کوتل‌فیش بوسه‌ای یا سپیداج شناخته می‌شود، گونه‌ای از سگ‌ماهی‌ها از سرده سپیا است. در زبان ژاپنی مونگو ایکا (もんごういか) نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
اوریم دوغان (به ؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۷۷) بازیگر اهل ترکیه است. او به خاطر مجموعه‌های تلویزیونی سوبات، حکایت ما "و" خواهر و برادرانم "و" فیلم سینمایی "آیا این عشق است؟" شناخته شده‌است. زندگی‌نامه و تحصیلات. دوغان در ۵ سپتامبر ۱۹۷۷ در شهر آنکارا متولد شد. پس از اتمام تحصیلات دبیرستان، وارد کنسرواتوار دولتی دانشگاه آنادولو شد و در سال ۲۰۰۲ در رشته بازیگری فارغ‌التحصیل شد. حرفه. او ابتدا در سال ۲۰۰۴ فعالیت بازیگری خود را آغاز کرد. بعد از فارغ‌التحصیلی، اولین بازیگری خود را با نقش «پلین» در مجموعه تلویزیونی محله
خود را با نقش «پلین» در مجموعه تلویزیونی محله جنت انجام داد که پخش آن از شبکه شو تی‌وی در سال ۲۰۰۴ آغاز شد. او در نقش «آیفر یلدیز» بازی کرد در مجموعه تلویزیونی تو در خانه‌ام را بزن که بین سال‌های ۲۰۲۱‐۲۰۲۰ از شبکه فاکس پخش شد. او در مجموعه تلویزیونی خواهر و برادرانم (۲۰۲۴‐۲۰۲۱) که از شبکه آ تی‌وی پخش شد، نقش شخصیت "گونول" را بازی کرد. زندگی شخصی. او پس از ۵ سال رابطه با دوست پسر بازیگر خود ینر اوزر، در سال ۲۰۲۲ ازدواج کرد.
کارلن آدامیان (؛ زادهٔ ) یک پزشک و کاردیولوژی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. در ۱۹ ژانویه ۱۹۳۷ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده مدال مخیتار هراتسی شده است.
لیانا هاروتیونیان ( زادهٔ ) خواننده اپرا اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۵۰ میلادی در متسامور به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت.
خوسه روبرتو لوپس لوندونیو (; – ) کشیش ارشد کلیسای کاتولیک اهل کلمبیا که از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۳ اسقف ارمنستان و از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ خریکو بود. زندگی‌نامه. وی در ۳۰ ژوئن ۱۹۳۷ در به دنیا آمد . وی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۸ در سن ۸۲ سالگی در درگذشت.
گاگیک استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۶۷ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده شده‌است. وی در ۱۶ مارس ۱۹۹۴ در سن ۲۷ سالگی در درگذشت و در آرامستان نظامی یرابلور به خاک سپرده شد.
سازمان جهانی بهداشت سلامت را اینگونه تعریف نموده‌است: «برخورداری از سلامت و آسایش کامل جسمی، روانی و اجتماعی و نه فقط نداشتن بیماری یا ناتوانی و نقص عضو». سلامتی که در "گزارش توسعه جهانی" سال ۲۰۱۲ به‌عنوان یکی از دو سرمایه اصلی انسانی شناسایی شده‌است، بر توانایی فرد برای دستیابی به توانایی و استعداد نهانی کامل خود در یک جامعه اثرگذار باشد. با این وجود، در حالی که «برابری جنسیتی» پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در زمینه‌هایی چون آموزش و مشارکت نیروی کار داشته‌است، نابرابری سلامت بین مردان و زنان همچنان معضل پابرجاست و
سلامت بین مردان و زنان همچنان معضل پابرجاست و به بسیاری از جوامع آسیب می‌رساند. با آنکه زن و مرد هر دو با نابرابری‌های بهداشت و سلامت روبرو هستند، اما زنان در طول تاریخ میزان نامتناسبی از نابرابری سلامت را تجربه کرده‌اند. این موضوع از این واقعیت ناشی می‌شود که بسیاری از طرز تفکرها و شیوه‌های فرهنگی کنونی، یک جامعه مردسالار ساختاریافته و جاافتاده را ایجاد کرده‌اند که در آن زنان در معرض سوءاستفاده و بدرفتاری هستند. علاوه بر این، زنان معمولاً از دریافت فرصت‌های خاصی مانند تحصیل و کارِ با دستمزد که می‌تواند به
خاصی مانند تحصیل و کارِ با دستمزد که می‌تواند به بهبود دسترسی آنها به منابع و امکانات بهداشتی بهتر کمک کند، محروم می‌شوند. زنان همچنین در پژوهش‌ها، نمونه‌گیری‌ها و مطلعات علمی، آماری و غیره به تعداد کافی نماینده ندارند یا از کارآزمایی‌های بالینی حذف می‌شوند و بنابراین در تشخیص و درمان در معرض سوگیری اشتباه پزشکی هستند. تعریف نابرابری سلامت و بهداشت. نابرابری سلامت و بهداشت را سازمان جهانی بهداشت چنین تعریف کرده‌است: «تفاوت در مراقبت‌های بهداشتی ارائه‌شده به گروه‌های مختلف مردم که نه تنها غیر ضروری و قابل
گروه‌های مختلف مردم که نه تنها غیر ضروری و قابل اجتناب است، بلکه ناعادلانه و تعصب‌آمیز است.» وجود بی‌عدالتی در مراقب‌های سلامت نشان می‌دهد که «برابری سلامت» در بسیاری از نقاط جهان وجود ندارد. برابری در سلامت به وضعیتی گفته می‌شود که در آن هر فرد فرصت مناسبی برای دستیابی به امکان بهداشت و سلامت کامل دارد. به‌طور کلی، اصطلاح‌های «نابرابری‌های سلامت» یا «بی‌عدالتی سلامت»، تفاوت در سطح بهداشت و سلامت در میان افرادی است که در جایگاه‌های مختلف جامعه در یک سلسله مراتب اجتماعی-اقتصادی قرار دارند. جنسیت به عنوان
مراتب اجتماعی-اقتصادی قرار دارند. جنسیت به عنوان محور تفاوت. سوگیری علیه زنان. ساختارهای اجتماعی بسیاری از کشورها، به حاشیه راندن و ظلم به زنان را در قالب هنجارهای اجتماعی و کدهای قانونی تداوم می‌بخشند. به سببِ این نظم اجتماعی نابرابر، زنان معمولاً در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرند که دسترسی و کنترل کمتری بر منابع و امکانات بهداشتی و مراقبت‌های سلامت دارند و همین موضوع، زنان را بیشتر از مردان در برابر مشکلات سلامت آسیب‌پذیر می‌کند. برای نمونه، زنانی که در مناطق کم درآمد زندگی می‌کنند، مراقب‌های بهداشتی بسیار
کم درآمد زندگی می‌کنند، مراقب‌های بهداشتی بسیار محدودی در سرتاسر زندگی خود دریافت می‌کنند زیرا امکان کمتری برای دسترسی به تحصیلات عالی و اشتغال دارند. در نتیجه، شاخص امید به زندگی در بدو تولد، بهداشت تغذیه‌ای و مصونیت در برابر بیماری‌های مسری و غیرواگیر در زنان کمتر از مردان است. سوگیری علیه مردان. با آنکه اکثریت نابرابری‌های جنسیتی بهداشت و سلامت در جهان متوجهِ زنان است، شرایطی وجود دارد که در آن مردان در وضعیت بدتری هستند. یکی از این موارد، جنگ‌های مسلحانه است که مردان اغلب قربانیان فوری آن هستند. پژوهش
است که مردان اغلب قربانیان فوری آن هستند. پژوهش بر روی جنگ و درگیری در ۱۳ کشور از سال ۱۹۵۵ تا ۲۰۰۲ نشان داد که ۸۱ درصد از کل مرگ‌ومیرهای خشونت‌آمیز ناشی از جنگ در مردان بوده‌است. جدای از درگیری‌های مسلحانه، در مناطقی هم که خشونت بالایی دارند، مانند مناطق تحت کنترل کارتل‌های مواد مخدر، نرخ مرگ‌ومیر مردان بالاتر است. این مشکل از برخی باورهای اجتماعی ناشی می‌شود که کمالِ مطلوبِ مردانگی را با رفتار تهاجمی و تقابلی مرتبط می‌کند. سرانجام، تغییرات ناگهانی و شدید در وضعیت اقتصادی و از بین رفتن تور ایمنی اجتماعی،
در وضعیت اقتصادی و از بین رفتن تور ایمنی اجتماعی، به‌ویژه یارانه‌های اجتماعی و کالابرگ‌های غذایی، با سطوح بالاتر مصرف مشروبات الکلی و فشار روانی در میان مردان مرتبط بوده و منجر به افزایش نرخ مرگ‌ومیر مردان شده‌است؛ چرا که چنین موقعیت‌هایی اغلب تأمین مخارج خانواده را برای مردان سخت‌تر می‌کند، وظیفه‌ای که از سالیان گذشته به عنوان «جوهر مردانگی» و وظیفه‌ای مردانه تلقی شده‌است. پژوهش‌های گذشته‌نگر در افراد مبتلا به سرماخوردگی نشان دادند که پزشکان، علائم این بیماری را در مردان دست کم می‌گیرند و تمایل بیشتری به
را در مردان دست کم می‌گیرند و تمایل بیشتری به نسبت دادن علائم و بیماری به زنان (نسبت به مردان) دارند. زنان در همه کشورها و در تمام گروه‌های سنی بیشتر از مردان عمر می‌کنند، که مدارک مستندی بر این مدعا موجود است. در ایالات متحده آمریکا، مردان در تمام طبقات اجتماعی، سلامت کمتری از زنان دارند. مردان غیر سفیدپوست به‌طور اخص، سلامت کامل ندارند. مردان بیش از زنان درگیر مشاغل خطرناک هستند و اکثریت مرگ‌ومیرهای ناشی از کار در مردان دیده می‌شود. علاوه بر این، پزشکان در هر برخورد پزشکی، به مردان خدمات یا مشاوره کمتری
هر برخورد پزشکی، به مردان خدمات یا مشاوره کمتری ارائه می‌دهند و زمان کمتری را با مردان نسبت به زنان صرف می‌کنند. سوگیری علیه افراد بیناجنس. یکی دیگر از محورهای نابرابری سلامت و بهداشت معطوف به جامعه بیناجنسی است که تحت عنوان اختلالات رشد جنسی (DSD) هم شناخته می‌شود و به «ناهنجاری‌های فیزیکی اندام‌های جنسی» گفته می‌شود. بیناجنس‌ها را اغلب در رده جامعه ال‌جی‌بی‌تی گروه‌بندی می‌کنند و در بسیاری موارد فکر می‌کنند که ایندو یکی هستند، در حالی که چنین نیست. افراد تراجنسیتی با اندام‌های جنسی‌ای به دنیا می‌آیند که
تراجنسیتی با اندام‌های جنسی‌ای به دنیا می‌آیند که با جنسیت خود مطابقت ندارد، در حالی که افراد بیناجنس با اندام‌های جنسی یا هورمون‌هایی به دنیا می‌آیند که معلوم نیست متعلق به جنس مذکر است یا مؤنث، و در نتیجه مجبورند خودشان، یک جنسیت را برای شناساندن و تعیین هویت جنسی خود انتخاب کنند. مراقبت‌های بهداشتی بیناجنس‌ها ممکن است مبتنی بر «درک فرهنگی از جنسیت» یا «سیستم دوتایی» مذکر/مونث باشد که معمولاً برای شناخت جنسیت به کار می‌رود. جراحی‌ها و سایر مداخلات پزشکی اغلب برای بیناجنس‌ها انجام می‌شود تا تلاش کنند بدن
برای بیناجنس‌ها انجام می‌شود تا تلاش کنند بدن خود را به‌لحاظ فیزیکی تغییر دهند تا با یکی از دو جنس مذکر/مونث سازگار شود. در مورد اخلاقی بودن یا نبودن این عمل، بحث‌هایی صورت گرفته‌است. بیشتر این فشار فردی-اجتماعی جهت تعیین و انتخاب یک هویت جنسی برای خود، به منظورِ انطباق با هنجارهای اجتماعی است. داده‌ها نشان می‌دهد که کودکانی که یک جنسیت مشخص برای پذیرش و انطباق ندارند، ممکن است با مزاحمت و تمسخر هم‌سن‌وسالان خود مواجه شوند. والدین همچنین ممکن است فرزندان خود را برای انجامِ جراحی زیبایی تحت فشار قرار دهند
را برای انجامِ جراحی زیبایی تحت فشار قرار دهند تا دچار شرمندگی اجتماعی نشوند. نگرانی‌های اخلاقی آنجاست که این تصمیم‌ها از سوی کودکان قبل از اینکه به سن درک و رضایت شخصی برسند، گرفته شوند. بیناجنس‌ها ممکن است هنگام جستجو برای مراقبت‌های بهداشتی نیز با تبعیض مواجه شوند. «لیتیشیا زیمن» از دانشگاه برایتون انگلستان می‌نویسد: «افراد دگرباشان جنسی علاوه بر داغ ننگ، به احتمال قوی نابرابری‌های سلامتی-بهداشتی را به دلیل ناهمسان‌گرایی یا دگرجنس‌گرایی، فشار بر اقلیت‌ها و تجارب استثمار و تبعیض تجربه می‌کنند.
اقلیت‌ها و تجارب استثمار و تبعیض تجربه می‌کنند. نابرابری‌های مربوط به مراقبتهای بهداشت و سلامت ال‌جی‌بی‌تی بسته به جنسیت، سن، درآمد و درصد ناتوانی و همچنین بین گروه‌های مختلف ال‌جی‌بی‌تی متفاوت است.» جیمز شرر از دانشکده پزشکی دانشگاه راتگرز دریافته است که: «بسیاری از ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی که نیت خوب و حمایت‌کننده دارند، به دلیل عدم آگاهی عمومی در مورد این جامعه و اصطلاحات مورد استفاده برای بحث و توصیف آنها، در نخستین مواجهه با یک بیمار ال‌جی‌بی‌تی معذب می‌شوند. اشتباهات رایج، مانند استفاده
معذب می‌شوند. اشتباهات رایج، مانند استفاده نادرست از واژگان یا بی‌توجهی به سؤال در مورد گرایش جنسی و جنسیت، ممکن است به‌طور ناخواسته بیماران را فراری داده و ارائه خدمات و مراقبت سلامت برای آنان را دچار مشکل کند.» انواع نابرابری‌های جنسیتی. نسبت جنسیتی مرد به زن. در هنگام تولد، تعداد پسران بیشتر از دختران است (با نسبت ۱۰۵ یا ۱۰۶ جنس مذکر به ۱۰۰ مؤنث). با این حال، پس از شکل‌گیری لقاح، بیولوژی به نفع زنان است. تحقیقات نشان داده‌است که اگر زنان و مردان تغذیه، مراقبت‌های پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی عمومی مشابهی
پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی عمومی مشابهی دریافت کنند، زنان بیشتر از مردان عمر خواهند کرد؛ چرا که زنان در مجموع نسبت به بیماری‌ها بسیار مقاوم‌تر بوده و کمتر مستعد بیماری‌های ژنتیکی ناتوان‌کننده هستند. با این وجود - علی‌رغم آنکه پژوهش‌های پزشکی و علمی ثابت کرده‌اند با مراقبت‌های بهداشتی-درمانی مشابه، زنان بقای بهتری نسبت به مردان دارند - اما نسبت عددی زنان به مردان در مناطق در حال توسعه مانند جنوب آسیا، غرب آسیا، چین ممکن است ۰٫۹۴ یا حتی کمتر باشد. فیلسوف و اقتصاددان هندی آمارتیا سن این انحراف از «نسبت طبیعی
هندی آمارتیا سن این انحراف از «نسبت طبیعی مرد به زن» را، پدیدهٔ «زنان مفقود» نامیده‌است. بر اساس گزارش توسعه جهانی ۲۰۱۲، تعداد زنانِ مفقود سالانه حدود ۱٫۵ میلیون نفر تخمین زده می‌شود که اکثریت این زنانِ مفقود در هند و چین بوده‌اند. مرگ‌ومیر زنان. در بسیاری از مناطقِ در حال توسعه، زنان میزان مرگ‌ومیر بالایی دارند. بسیاری از این مرگ‌ها ناشی از مرگ مادران و عفونت اچ‌آی‌وی/ایدز است. در حالی که در سال ۲۰۰۸ میلادی تنها ۱٬۹۰۰ مورد مرگ مادران در کشورهای پردرآمد ثبت شد، هند و آفریقای جنوب صحرا مجموعاً ۲۶۶٬۰۰۰ مرگ
شد، هند و آفریقای جنوب صحرا مجموعاً ۲۶۶٬۰۰۰ مرگ ناشی از علل مرتبط با بارداری و زایمان را گزارش کردند. در سومالی و چاد، از هر ۱۴ زن، یک زن به دلایل مربوط به تولد کودک می‌میرد. با این حال، برخی از کشورها، مانند کنیا، با ریشه‌کنی کزاز مادر و نوزاد، گام‌های بلندی برداشته‌اند. علاوه بر اینها، همه‌گیری اچ‌آی‌وی/ایدز نیز به میزان قابل‌توجهی در مرگ‌ومیر زنان نقش داشته‌است. این مورد به ویژه برای کشورهای جنوب صحرای آفریقا صادق است، که در آنها زنان ۶۰ درصد از کل مبتلایان به عفونت‌های اچ‌آی‌وی بزرگسالان را تشکیل
مبتلایان به عفونت‌های اچ‌آی‌وی بزرگسالان را تشکیل می‌دهند. پیامدهای سلامت. زنان به دلایل مختلفی از جمله خطر بیشتر ابتلای بیشتر به بیماری‌ها تا تجربه میزان مرگ‌ومیر بالاتر، پیامدهای سلامت ضعیف‌تری نسبت به مردان مورد نیاز دارند. «ریچل اِسنو» در «گزارش پژوهشی مرکز مطالعات جمعیتی» که شاخص سال‌های عمر تطبیق‌شده برای ناتوانی (DALY) را در مردان و زنان مقایسه می‌کند، گزارش کرده‌است که سال‌های از دست‌رفته عمر در زنان مبتلا به بیماری‌های مقاربتی همچون سوزاک و کلامیدیا ۱۰ برابر بیشتر از مردان است. علاوه بر این، نسبت
۱۰ برابر بیشتر از مردان است. علاوه بر این، نسبت این شاخص در زنان به مردان برای بیماری‌های سوء تغذیه‌ای مانند کم‌خونی فقر آهن نزدیک به ۱٫۵ است، که نشان می‌دهد اثرهای منفی تغذیه نامناسب، در زنان بسیار بیشتر از مردان است. علاوه بر این، در زمینهٔ بیماری‌های روانی نیز، زنان دو تا سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به افسردگی هستند. در موردِ میزانِ خودکشی، تا ۸۰ درصد از افرادی که در ایران «خودکشی موفق» داشته یا «اقدام به خودکشی» کرده‌اند، زن بوده‌اند. در کشورهای توسعه‌یافته با برابری جنسیتی اجتماعی و قانونی
توسعه‌یافته با برابری جنسیتی اجتماعی و قانونی بیشتر، پیامدهای کلی سلامت به ضرر مردان است. به عنوان مثال، در ایالات متحده آمریکا، از سال ۲۰۰۱، شاخص امید به زندگی مردان ۵ سال کمتر از زنان است (در سال ۱۹۲۰ میلادی، ۱ سال کمتر بود) و مردان با نرخ بالاتری از ۱۰ علت اصلی مرگ، به ویژه بیماری‌های قلبی-عروقی و سکته مغزی، جان خود را از دست می‌دهند. نرخ مرگ ناشی از خودکشی در مردان بیشتری از زنان است، اگرچه «فکر کردن به خودکشی» در زنان بیشتر است و میزان «اقدام به خودکشی» در هر دو جنس یکسان است (به تفاوت‌های جنسیتی در
در هر دو جنس یکسان است (به تفاوت‌های جنسیتی در خودکشی بر اساس جنسیت مراجعه کنید). مردان ممکن است به دلیل تفاوت‌های جنسیتی در بیان احساسات و افکار، بیشتر از افسردگی تشخیص داده‌نشده و پنهان رنج ببرند. مردان آمریکایی بیشتر احتمال دارد الکل مصرف کنند، سیگار بکشند، رفتارهای پرخطر داشته باشند و مراقبت‌های پزشکی ضروری خود را به تعویق بیندازند. میزان بروز ملانوم با جنسیت فرد مرتبط است که بر حسب سن، نرخ متفاوتی دارد. زنان در ۱۷۶ کشور دنیا بیشتر از مردان عمر می‌کنند. داده‌های ۳۸ کشور نشان می‌دهد که زنان در تمام
داده‌های ۳۸ کشور نشان می‌دهد که زنان در تمام سال‌ها چه در بدو تولد و چه در سن ۵۰ سالگی، امید به زندگی بالاتری نسبت به مردان دارند. در ایالات متحده آمریکا احتمال مرگ مردان از ۱۳ عامل از ۱۵ عاملِ اصلیِ مرگ بیشتر است. با این وجود، زنان بیشتر از مردان به بیماری مبتلا می‌شوند یا در طول زندگی به‌دلیل بیماری از کار غیبت می‌کنند. به این اختلاف، «پارادوکس مرگ‌ومیر و بیماری»، یا «پارادوکس بقا و سلامت» می‌گویند. این امر تاحدی با روانی بودن منشأ بیماری‌ها (و نه جسمی بودن بیماری‌های) زنان و همچنین نرخ بالای مصرف
بودن بیماری‌های) زنان و همچنین نرخ بالای مصرف دخانیات در مردان قابل توجیه است. هورمونهای مردانه (آندروژن‌ها) نیز در کاهش طول عمر مردان دخیل هستند. دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و سلامت. زنان دسترسی کمتری نسبت به مردان به منابع مربوط به مراقبت‌های بهداشتی-درمانی دارند. در مناطق خاصی از آفریقا، بسیاری از زنان اغلب به درمان مالاریا و همچنین امکاناتی که ممکن است آنها را در برابر پشه‌های آنوفل در دوران بارداری محافظت کند، دسترسی ندارند. در نتیجه، زنان بارداری که در مناطقی با سطوح پایین انتقال مالاریا هم زندگی
در مناطقی با سطوح پایین انتقال مالاریا هم زندگی می‌کنند، همچنان دو تا سه برابر بشتر از مردان در خطر ابتلا به عفونت شدید مالاریا هستند. در بسیاری از مواقع، این نابرابری در دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی با هنجارهای فرهنگی و توقعات تحمیلی بر زنان همراه است. به‌عنوان مثال، برخی جوامع زنان را از خروج از خانه بدون همراهی یکی از اقوام مرد منع می‌کنند و دریافت خدمات و منابع بهداشتی را برای زنان در مواقعی که به‌شدت به آن نیاز دارند، دشوارتر می‌کنند. عوامل جنسیتی، مانند موقعیت و توانمندی‌های زنان (به عنوان مثال، در
موقعیت و توانمندی‌های زنان (به عنوان مثال، در آموزش، استخدام، روابط خصوصی با شریک زندگی، و بهداشت باروری)، با توانایی زنان در دسترسی و استفاده از خدمات بهداشت مادر - که جزء حیاتی سلامت مادران است - مرتبط است. هنوز هم تنظیم خانواده را یک وظیفه و مسئولیت زنانه می‌دانند، و روش‌های جلوگیری از بارداری زنان را هدف قرار می‌دهد و نقش مردان را نادیده می‌گیرد - حال آنکه سلطهٔ مردان در تصمیم‌گیری‌ها، از جمله استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری، پیامدهای مهمی برای تنظیم خانواده و دسترسی به خدمات مربوط به بهداشت
تنظیم خانواده و دسترسی به خدمات مربوط به بهداشت باروری دارد. به منظور ارتقای برابری در دسترسی به مراقبت‌های بهداشت باروری، برنامه‌ها و خدمات بهداشتی باید راه‌کارهایی را برای شناسایی نابرابری جنسیتی و موانع سلامت و تعیین پیامدهای ناشی از اجرای این برنامه‌ها انجام دهند. تجزیه و تحلیل دقیق و راه‌کارهای درست، به تصمیم‌گیری در مورد چگونگی طراحی، اجرا، و ارتقا برنامه‌های بهداشتی که نیازهای متفاوت زنان و مردان را برآورده می‌کند، کمک خواهند کرد. دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی جنسی و باروری برای مردان حائز اهمیت است.
بهداشتی جنسی و باروری برای مردان حائز اهمیت است. مشارکت مردان در سلامت جنسی و باروری به کاهش رفتارهای پرخطر آنها و افزایش برابری جنسیتی کمک می‌کند. با این حال، یک بررسی محدوده در کشورهای شمال اروپا نشان داده‌است که مردان در زمینهٔ مراقبت‌های بهداشتی مرتبط با سلامت جنسی و باروری با مشکلاتی مواجه هستند. دلایل. هنجارها و روال‌های فرهنگی. هنجارها و روال‌های فرهنگی دو دلیل اصلی وجود و تداوم نابرابری‌های جنسیتی در سلامت هستند. این هنجارها و روال‌های فرهنگی بر نقش‌ها و رفتارهایی که مردان و زنان در جامعه اتخاذ
نقش‌ها و رفتارهایی که مردان و زنان در جامعه اتخاذ می‌کنند، تأثیر می‌گذارند و همین تفاوت‌های جنسیتی بین زن و مرد است که به گونه‌ای متفاوت ارزش‌گذاری و در نظر گرفته می‌شود، و در نهایت منجر به نابرابری‌های جنسیتی می‌گردد؛ چرا که به‌طور نظام‌مند در جهت توانمندسازی یک جنسیت و سرکوب جنسیتی دیگر گام برمی‌دارند. هم تفاوت‌های جنسیتی و هم نابرابری‌های جنسیتی می‌تواند منجر به نابرابری در پیامدهای سلامت و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی شوند. برخی از نمونه‌های ارائه شده توسط سازمان جهانی بهداشت در مورد اینکه چگونه
شده توسط سازمان جهانی بهداشت در مورد اینکه چگونه هنجارهای فرهنگی می‌توانند منجر به نابرابری‌های جنسیتی در سلامت شوند، عبارتند از: ناتوانی زنان در بیرون رفتن یا سفر به تنهایی، که می‌تواند آنها را از دریافت مراقبت‌های ضروری بهداشتی بازدارد. یک نمونهٔ دیگر از هنجارهای رایج اجتماعی، ناتوانی یک زن در متقاعد کردن همسرش برای استفاده از کاندوم است که منجر به افزایش خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی می‌شود. ترجیح فرزند پسر. یکی از هنجارهای فرهنگی مستند که نابرابری‌های جنسیتی را در سلامت افزایش می‌دهد، ترجیح به داشتن اولاد مذکر