payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوریس دوک وارد همکاری شد، و سالن تئاتر موزه در ژوئیه ۲۰۰۲ به نام او تغییرنام داده شد. در اکتبر ۲۰۰۲، موزه گالری جدیدی را افتتاح کرد که به‌عنوان مرکز آشناسازی برای همه تورها به املاک شانگری‌لا هونولولو دوریس دوک عمل می‌کند. به دلیل همه‌گیری کروناویروس در سال ۲۰۱۹، موزه یک‌سوم کارگران تمام‌وقت و کارگران فصلی خود را که به‌صورت پاره‌وقت کار می‌کردند برای کاهش شیوع کووید-۱۹ در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ اخراج کرد. ادغام موزه معاصر و آکادمی هنر هونولولو. در جولای ۲۰۱۱، موزه معاصر (سابق) هونولولو در ارتفاعات ماکیکی، با
موزه معاصر (سابق) هونولولو در ارتفاعات ماکیکی، با «آکادمی هنرهای هونولولو» ادغام شدند. هیئت امنای آکادمی در دسامبر ۲۰۱۱ به تغییرنام این موزه به «موزه هنر هونولولو» رأی داده و نام آن به‌عنوان «آکادمی هنر هونولولو» حفظ شد. موزه معاصر سابق، به موزه هنر هونولولو، خانه اسپالدینگ، مرکز هنر در لینه‌کونا به مدرسه موزه هنر هونولولو تبدیل شد، و موزه معاصر در مرکز هاوایی به «موزه هنر هونولولو» در مرکز هاوایی تبدیل شد. فروش اسپالدینگ‌هاوس. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹، موزه اعلام کرد که هیئت امنا، اسپالدینگ‌هاوس را می‌فروشد تا
کرد که هیئت امنا، اسپالدینگ‌هاوس را می‌فروشد تا «به موزه اجازه دهد منابع خود را در محوطه اصلی در خیابان برتانیا متمرکز کند.» مدیر موقت و معتمد موزه، مارک بوراک، اظهار داشت: «از دیدگاه امانت‌داری، ما از همه جهات به این موضوع نگاهی عمیق و سخت داشته‌ایم. درحالی‌که زیبایی و اهمیت تاریخی اسپالدینگ‌هاوس جدا شدنش را دشوار می‌کند، اما تقسیم دو پردیس هنری بزرگ و پر از آثار نیز چالش‌برانگیز بوده‌است.» متولی و رئیس کمیته ساختمان و زمین، جیم پیرس، افزود: «کمیته به اتفاق آرا به این نتیجه رسید که آماده‌سازی
به اتفاق آرا به این نتیجه رسید که آماده‌سازی اسپالدینگ‌هاوس برای فروش به نفع موزه هنر هونولولو خواهد بود. ما خوش‌شانس هستیم که هیئت مدیره و کارمندانی داریم که همه گزینه‌ها را برای آینده به‌دقت ارزیابی می‌کنند و به‌طور مستمر تغییراتی را ایجاد می‌کنند که اطمینان حاصل کنند، سرمایه‌های مالی لازم برای ادامه مأموریت موزه حفظ شود. تصمیم‌گیری و اجرای این تصمیم نشان‌دهنده عملکرد مقبول تجاری در دراز مدت است». به‌دنبال این اظهارنظرها در مورد مسئولیت امانت‌داری هیئت‌مدیره، بسیاری از اعضا در مورد سرمایه مؤسسه گمانه‌زنی
بسیاری از اعضا در مورد سرمایه مؤسسه گمانه‌زنی کردند. استرلینگ هیگا در سرمقاله خود، از دست دادن اسپالدینگ‌هاوس، حدس و گمان زد. او می‌نویسد: «جزایر ما میزبان توریست‌های خارج از کشور هستند. پول ژاپنی، کانادایی و چینی سرازیر می‌شود. میلیاردرهای سیلیکون‌ولی ریشه در این‌جا دارند. با توجه به این شرایط، به نظر می‌رسد که اسپالدینگ‌هاوس به یک خریدار خارجی فروخته شود و این محوطه دیگر برای عموم قابل‌دسترس نخواهد بود. ما می‌توانیم برای نجات آن دعا کنیم، اما ممکن است نجات به‌دست نیاید. بهتر است امیدوار باشیم که الیگارشی
به‌دست نیاید. بهتر است امیدوار باشیم که الیگارشی جدید به اندازه الیگارشی قدیم سخاوتمند باشد که آثاری مانند اسپالدینگ‌هاوس را برای ما به ارث گذاشته‌است. آموزش. آموزش همیشه بخشی جدایی‌ناپذیر از مأموریت موزه هنر هونولولو بوده‌است. این موزه با همکاری نزدیک با مربیان و مدرسان، و با به‌کارگیری ابزارها و تجربیات برای تبدیل هنر تجسمی به عنصر یادگیری تلاش می‌کند. برنامه‌های آموزشی موزه شامل تورهای راهنما، کارگاه‌های آموزشی، کلاس‌های نمایشگاهی و فعالیت‌های هنری برای کودکان است. برنامه‌های مدرسه شامل کلاس‌های هنری
کودکان است. برنامه‌های مدرسه شامل کلاس‌های هنری برای دانش‌آموزان آزاد و برنامه‌هایی برای دانش‌آموزان مدارس دولتی هاوایی می‌شود، که تورهای موزه و گردش عملی و کلاس‌های خلاقه هنر را در مرکز هنری ترتیب می‌دهد. منابع آموزشی از سوی مربیان، مجموعه‌داران، دانش‌آموزان، اعضاء، هنرمندان، اساتید تاریخ هنر و کتابخانه‌ای کوچک تأمین می‌شود. تورها. گروه‌های آموزش موزه تورهایی را برای عموم، گروه‌های دانش‌آموزی (پیش‌دبستانی و بالاتر)، و سازمان‌های اجتماعی در گروه‌های ده نفره یا بیشتر برگزار می‌کنند. از شرکت‌کنندگان درخواست
یا بیشتر برگزار می‌کنند. از شرکت‌کنندگان درخواست می‌شود که حداقل از دو هفته قبل، تورها را برنامه‌ریزی کنند. تورهای ویژه‌ای به صورت نمایشگاه‌هایی موقت نیز برگزار می‌شود که اغلب شامل فعالیت‌های تکمیلی هستند، و برخی از آن‌ها صرفاً برای کودکان طراحی شده‌اند. کارگاه‌های آموزشی برای معلمان و مربیان نیز ممکن است ارائه شود. تورهای موضوعی بر یک کشور خاص، منطقه، دوره زمانی، جنبش هنری یا گروه‌هایی از هنرمندان متمرکز هستند. برای کودکان. برگه‌های راهنمای بازدید گالری، بازدیدکنندگان را راهنمایی می‌کند تا در گالری‌ها
بازدیدکنندگان را راهنمایی می‌کند تا در گالری‌ها آثار هنری خاصی را که بر یک موضوع تمرکز دارند، بیابند. این موزه با همکاری اداره آموزش و پرورش هاوایی و در مدارس دولتی، برنامه‌های آموزشی هنری را برای دانش‌آموزان در سراسر ایالت برگزار می‌کند. سایر منابع آموزشی. کتابخانه تحقیقاتی هنر رابرت آلرتون. کتابخانه تحقیقاتی هنر رابرت آلرتون برای دانشجویان کالج، اعضاء و سایرین، جهت تحقیقات تاریخ هنر قابل استفاده است. این مجموعه دارای بیش از ۴۰۰۰۰ جلد در یک سیستم دسته‌بندی محرمانه و شامل کتاب‌های مرجع عمومی، آرشیو موزه،
محرمانه و شامل کتاب‌های مرجع عمومی، آرشیو موزه، فایل آثار هنرمندان و کاتالوگ حراج‌ها است. همچنین دسترسی به اینترنت به‌صورت رایگان ارائه شده‌است. مجموعه امانات. اشیاء هنری، صنایع دستی و هنرهای ملی و قومی از سراسر جهان، کتاب‌ها و بازتولید آثار هنری برخی از موارد موجود در مجموعه امانات هستند. مجموعه امانات برای مدارس، کتابخانه‌ها و سایر سازمان‌های اجتماعی در دسترس است. مجموعه غرفه لوس. مجموعه لوس پاویلیون که در ۱۳ مه ۲۰۰۱ افتتاح شد، شامل یک کافه جدید، فروشگاه و یک ساختمان دو طبقه با مساحت ۳۷۰ متر مربع است.
و یک ساختمان دو طبقه با مساحت ۳۷۰ متر مربع است. سایر امکانات مجموعه عبارتند از انبار زیرزمینی، اسکله بارگیری، آب‌پاش‌های آتش‌نشانی، آسانسور، قابلیت پخش ویدئو از راه دور، سیستم‌های کنترل روشنایی، و سیستم کنترل آب و هوا. مجموعه غرفه لوس با ویلچر قابل دسترسی است. این پروژه که بیش از ۹ میلیون دلار هزینه دربرداشته است، به موزه اضافه کرد، و مساحت موزه را به ۱۳٬۳۰۰ متر مربع افزایش داد. بنیاد لوس مبلغ ۳٫۵ میلیون دلار برای ساخت این مجموعه اهدا کرد. مراسم کلنگ‌زنی این مجموعه در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹ برگزار شد و افتتاحیه
مجموعه در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹ برگزار شد و افتتاحیه آن در ۱۳ می ۲۰۰۱ برگزار شد. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت. در طبقه دوم گالری، بال هنری لوس، در مجموعه غرفه لوس، آثاری از مجموعه هنرهای هاوایی به نمایش گذاشته شده‌است. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت شامل آثاری از هنر بومی هاوایی، دیدگاه‌های اولیه غربی از هاوایی و هنر هنرمندان معاصر مبتنی بر اقلیم هاوایی است. این گالری منعکس‌کننده تغییر زندگی و مناظر هاوایی پس از ورود اروپایی‌ها و همچنین کاوش آن در سنت‌های هنری هنری هاوایی در حال تغییر است، زیرا جوامع
هنری هنری هاوایی در حال تغییر است، زیرا جوامع جزیره در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم از انزوا درآمدند. مناظر اولیه از هاوایی متعلق به دهه‌های پایانی قرن هجدهم و آغاز قرن نوزدهم، توسط هنرمندان هیئت‌های اکتشاف مانند جان وبر و رابرت دامپیه انگلیسی، آگوست بورگه و استانیسلاوس داروندو فرانسوی، و لویی چوریس از روسیه کشیده شده‌است؛ تصاویری از اولین تماس جهان غرب با هاوایی، تصاویر قرن نوزدهمی توسط هنرمندان اروپایی مانند جورج برگس، پل اِمِرت، نیکلاس شوالیه، و جیمز گی ساوکینز، که رشد هاوایی در گذر جوامع غربی از
گی ساوکینز، که رشد هاوایی در گذر جوامع غربی از خشکی و دریا را نشان می‌دهند. گالری هولت همچنین دارای نقاشی‌های رنگ روغن، آبرنگ، طراحی‌ها، آثار چاپی و عکس هنرمندانی مانند انوک وود پری، ژول تاورنیه، هاوارد هیچکاک، جان لافارژ، جورجیا اوکیف، انسل آدامز، برت وستون، روی پارتریج و ژان شارلو است. آثار هنرمندان متولد هاوایی از جمله مارگریت لوئیس بلازینگام، ایسامی دوی، هون چو هی، کورنلیا مک اینتایر فولی و کیچی کیمورا، که توسعه یک سنت مدرنیستی بومی در قرن بیستم در هاوایی را نشان می‌دهد، و شامل هنرمندان معاصر لیساهاان،
را نشان می‌دهد، و شامل هنرمندان معاصر لیساهاان، جیمز جک و یان پی مینگ می‌شود. از دیگر هنرمندان این مجموعه می‌توان به چارلز دبلیو بارتلت، ژولیت می فریزر، شرلی راسل، مدج تننت و جان چین یانگ اشاره کرد. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت همچنین دارای فضایی برای نمایشگاه‌هایی است که هنرهای هاوایی را نشان می‌دهند. گالری هولت به نام جان دومینیس هولت دیمون هولت نام‌گذاری شده‌است. جان دومینیس هولت از والدینی هاواییایی، از درجه عالی دنیا آمد. او مذهب، آداب و رسوم، اساطیر و زبان هاوایی را آموخت. و در زمان نوجوانی یک
و زبان هاوایی را آموخت. و در زمان نوجوانی یک نسب‌شناس بود. متولی افتخاری موزه و همسر جان دومینیس هولت، فرانسیس «پتچس» دیمون هولت در بسیاری از پروژه‌های فرهنگی مشارکت فعال داشت. او که از فرزندان یک خانواده مبلغ و فارغ‌التحصیل مدرسه پوناهو بود، در انگلستان تحصیل کرد و مدرک حقوق خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او به همراه خواهر بزرگترش، هریت بالدوین، بنیادی را برای کمک به حفظ ارزش‌های فرهنگی و زیست‌محیطی ایجاد کردند. کافه‌بار و کافه HoMA. این کافه در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد. منوی ساده‌ای داشت و به مدت بیش از
۱۹۶۹ تأسیس شد. منوی ساده‌ای داشت و به مدت بیش از بیست سال توسط داوطلبان اداره می‌شد. مدیریت و کارکنان حرفه‌ای به تدریج تغییر کرده و اضافه شدند. در سپتامبر ۱۹۹۹، کافه در طول ساخت مجموعه به غرفه لوس منتقل شد و مساحت آن بیش از دو برابر شد، و به ۲۹۰ متر مربع رسید. این کافه مشرف به یک فواره گرانیتی با حوض انعکاسی و مجسمه‌های جون کانکو است. کافه HoMA غذاهای معمولی و امروزی، و نوشیدنی‌ها را همراه با نوع خاصی ازمهمان‌نوازی به سبک جزیره‌ای ارائه می‌دهد، که تجربه بازدید از موزه را تکمیل می‌کند. کافه در فضای باز یک
از موزه را تکمیل می‌کند. کافه در فضای باز یک رستوران مشرف به اقیانوس قرار دارد. کافه‌بار در فضای باز و در محوطه حیاط موزه میان درختان نخل است، با مجموعه‌ای از نوشیدنی‌ها از قهوه و چای، آبجو و شراب، با منوی غذا. برای صرف ناهار در کافه هیچ هزینه و ورودیه‌ای وجود ندارد. پیوند به خارج. Online gallery
اریک ساترلند لومکس (); ( – ) افسر ارتش بریتانیا بود که بعد از اسارت در سال ۱۹۴۲، به اردوگاه اسیران جنگی ژاپن فرستاده شد. او بیشتر به خاطر کتابی که نوشت، مرد راه‌آهن که دربارۀ تجربیاتش قبل، در طی و بعد از جنگ جهانی دوم بود، شناخته شده است و این کتاب در سال ۱۹۹۶، برندۀ جایزۀ کتاب ان سی آر و پی یی ان/اکرلی پرایز گردید. دوران ابتدایی زندگی. لومکس در روز ۳۰ مه ۱۹۱۹، در ادینبرو به دنیا آمد. او در سن ۱۶ سالگی بعد از شرکت در امتحان ورودی سازمان خدمات کشوری و استخدام در اداره پست، دبیرستان سلطنتی ادینبرو را ترک کرد.
در اداره پست، دبیرستان سلطنتی ادینبرو را ترک کرد. روز ۸ آوریل ۱۹۳۶، او صاحب شغل کارمند بایگانی و اپراتور تلگراف شد. پانویس.
قوی‌ترین پیک () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۷ با بازی گو کیونگ پیو، چه سو بین، کیم سون هو و گو وون هی است. این مجموعه از ۴ اوت تا ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۱۶ قسمت پخش شد.
انجوری آلاق (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های گاهی در زندگی، ۱۹۲۰ اشاره کرد.
انجمن ملی بدنسازان آماتور، که بیشتر با نام NABBA شناخته می‌شود، در سال ۱۹۵۰ توسط لیگ سلامت و قدرت برای ترویج بدنسازی تأسیس شد. اگرچه هدف اولیه ترویج مسابقات بدنسازی در بریتانیا بود، اما محبوبیت مسابقه مستر یونیورس و بعداً مسابقه جهانی بانون، توجه ورزشکاران سراسر جهان را به خود جلب کرد. امروزه NABBA International در ۶۰ کشور نماینده فعال دارد. تاریخچه. تاریخچه NABBA به عنوان یک سازمان را می‌توان به سال ۱۸۹۸ ردیابی کرد، زمانی که یک کارآفرین آمریکایی، برنار مک فادن، و یک دوستدار دوچرخه سواری انگلیسی، هاپتون
فادن، و یک دوستدار دوچرخه سواری انگلیسی، هاپتون هدلی، برای تبلیغ اولین مجله فرهنگ بدنی با یکدیگر همکاری کردند. عنوان اصلی مجله قابل بحث است، اما در سال ۱۸۹۸ مک فادن سهم خود را به هدلی فروخت و به سرعت به عنوان مجله Health &amp; Strength شناخته شد. مجله Health &amp; Strength سالها قبل از فروش به عنوان مجله رسمی NABBA خدمت می‌کرد. نشریه فعلی Health &amp; Strength از این نام استفاده می‌کند اما شباهت کمی به مجله اصلی دارد. در سال ۱۹۰۶ لیگ سلامت و قدرت برای ترویج فرهنگ بدنی تشکیل شد و در عرض چند سال هزاران عضو
فرهنگ بدنی تشکیل شد و در عرض چند سال هزاران عضو را در سراسر بریتانیا به خود اختصاص داد. در دهه ۱۹۲۰، لیگ سلامت و قدرت سازماندهی مسابقات بدنسازی را آغاز کرده، که پیش‌درآمدی برای مسابقات بدنسازی مدرن بود. در سال ۱۹۳۰ لیگ سلامت و قدرت میزبان مسابقه آقای بریتانیا با ویلیام تی کوگینز به عنوان برنده افتتاحیه بود. از اواسط دهه ۱۹۵۰ مسابقه آقای بریتانیا توسط NABBA UK سازماندهی می‌شود. در سال ۱۹۴۸ پس از اولین مسابقه مستر یونیورس که جان گریمک برنده این دوره شد، لیگ سلامت و قدرت برنامه‌هایی برای تشکیل یک انجمن حاکم
سلامت و قدرت برنامه‌هایی برای تشکیل یک انجمن حاکم جداگانه که به بدنسازی اختصاص داشت، انجام داد. در اواخر سال ۱۹۴۹ این برنامه‌ها به نتیجه رسیدند ده‌ها کشور از جمله استرالیا، اتریش، برزیل، جمهوری ایرلند، ایالات متحده آمریکا، آلمان، ایتالیا، اوکراین، کره، چین، اسرائیل، نیوزلند، ایران، لبنان، یونان، قبرس و کانادا به NABBA International وابسته هستند. نام NABBA به خودی خود معمولاً به NABBA UK اشاره دارد. مسابقات. هر کشور وابسته به NABBA International سالانه یک مسابقات قهرمانی ملی را برگزار می‌کند، معمولاً قبل از
قهرمانی ملی را برگزار می‌کند، معمولاً قبل از مسابقات قهرمانی جهانی یا مسابقات جهانی یونیورس چمپیونشسپز می‌باشد.
ژان فرانسوا پاپیون (; – درگذشته اوایل دهه ۱۸۰۰) یکی از رهبران اصلی انقلاب هائیتی علیه برده‌داری و حکومت فرانسه بود. او قیام اولیه کارگران برده را رهبری کرد و بعداً با اسپانیا علیه فرانسوی‌ها متحد شد. زندگی. او در آفریقا به دنیا آمد اما به بردگی گرفته شد و به اسارت در استان شمالی سنت-دومینگ (کشور فعلی هائیتی) آورده شده و برده شد. در آنجا در دهه‌های آخر قرن هجدهم در مزرعه پاپیون کار می‌کرد. او از آن مزرعه فرار کرد و به مارون‌ها (بردگان فراری که حالا زمین خود را داشتند) تبدیل شد؛ بنابراین هنگامی که انقلاب در
را داشتند) تبدیل شد؛ بنابراین هنگامی که انقلاب در اوت ۱۷۹۱ آغاز شد، او قبل از ان از تجربه مستقیم آزادی برخوردار شده بود. صعود به قدرت. پس از مرگ غم‌انگیز بوکمن دوتی، اولین رهبر برده‌های شورشی، ژان فرانسوا پاپیون اقتدار خود را بر سایر ژنرال‌های سیاه‌پوست، به ویژه جرج بیاسو، ژانوت بولت، و توسن بردا (بعدها با نام توسان لوورتیور تحمیل کرد و فرمانده کل بردگان سابق هائیتی شد. در اواخر سال ۱۷۹۱، چند هفته پس از وقوع انقلاب، ژان فرانسوا و بیاسو رقابت خود را کنار گذاشتند تا با ژانو که نه تنها فرانسوی‌ها، بلکه تمامی
تا با ژانو که نه تنها فرانسوی‌ها، بلکه تمامی سربازان سیاه‌پوست را که با قدرت او مخالفت می‌کردند، قتل‌عام کرد، روبرو شوند. به همین دلیل، بیاسو و ژان فرانسوا او را تا نوامبر ۱۷۹۱ دستگیر و اعدام کردند روابط با اسپانیا. اسپانیایی‌ها از ابتدا از انقلاب هائیتی حمایت کردند و به شورشیان غذا و اسلحه دادند. آنها می‌دانستند که این شورش باعث هرج و مرج در سنت‌دومینگ می‌شود و به اسپانیا این فرصت را می‌دهد که نیروها را به آن منطقه فرستاده و سنت‌دومینگ را، که در سال ۱۶۹۷ طبق قرارداد صلح ریسویک به فرانسه واگذار شده بود،
طبق قرارداد صلح ریسویک به فرانسه واگذار شده بود، دوباره به تصرف خود درآورد. در این هنگام انقلاب فرانسه درجریان بود و بر روی سنت دومینگ هم تأثیر داشتِ، لذا اسپانیا روابط خود با ژنرال‌های سیاه‌پوست، از جمله ژنرال توسن بردا، را مخفی نگه می‌داشت. نگرش اسپانیا از اواخر ژانویه ۱۷۹۳، زمانی که کنوانسیون ملی فرانسه لویی شانزدهم را اعدام کرد، تغییر کرد. از آن زمان به بعد دولت اسپانیا در نظر گرفت که بی‌طرف ماندن رسمی نسبت به فرانسه غیرضروری است و هر دو کشور در مارس ۱۷۹۳ علیه یکدیگر اعلام جنگ کردند. در نتیجه، کارلوس
علیه یکدیگر اعلام جنگ کردند. در نتیجه، کارلوس چهارم اسپانیا مقامات دومینیکن را ترغیب به معاملات رسمی با ژنرال‌های سیاه‌پوست سنت‌دومینگ و متقاعد کردن آنها برای پیوستن به ارتش دومینیکن نمود. ژان فرانسوا و همکارانش به سربازان سیاه‌پوست کمکی کارلوس چهارم تبدیل شدند، زیرا رنگ پوست آنها مانع از آن می‌شد که اسپانیایی‌ها آنها را بخشی از ارتش منظم استعماری بدانند. اتحاد با آنها برای ارتش اسپانیا بسیار مهم بود زیرا از طریق آنها می‌توانستند در هیسپانیولا به پیشرفت‌های بزرگی در مقابل فرانسویان دست یابند و به فتح مواضع
بزرگی در مقابل فرانسویان دست یابند و به فتح مواضع مهمی مانند گونیو، گروس-مورن، پلیزانس، آکول، لیمبه، پورت-مارگو، بورگن، پتی-سن-لوئیس و ترنوو نائل شوند. افول سیاه‌پوستان. اعتبار نیروهای کمکی سیاه‌پوست در ژوئیه ۱۷۹۴ پس از قتل‌عام دهکده بایاجا شروع به زوال کرد. این مکان تا زمانی که اسپانیایی‌ها آن را در ژانویه ۱۷۹۴ فتح کردند، در تملک فرانسوی‌ها (فور دوفن) بود. در آن زمان، مقامات دهکده از اسپانیایی‌ها خواستند که در آینده به نیروهای ژان فرانسوا اجازه ورود به این مکان را ندهند. آنها می‌ترسیدند که این نیروها آنها
مکان را ندهند. آنها می‌ترسیدند که این نیروها آنها را قتل‌عام کنند، زیرا اکثر ساکنان آن سفیدپوستان و صاحبان سابق همدستان ژان فرانسوا بودند. همچنین یکی از افسرانی که شهر را به اسپانیا تسلیم کرد، ملاتو کندی، زیردست سابق ژان فرانسوا، بود که صفوف او را ترک کرده وبه اردوگاه فرانسویان پناهنده شده بود. با این وجود، در ۷ ژوئیه ۱۷۹۴ ژان فرانسوا با نیروهای خود وارد دهکده شد و ساکنان فرانسوی آن را قتل‌عام کرد، بسیاری از اسپانیایی‌ها نیز در این قسمت کشته شدند. اسپانیایی‌ها که پادگانی در همان‌جا داشتند مداخله نکردند و
که پادگانی در همان‌جا داشتند مداخله نکردند و به همین دلیل از سوی دولت‌های خارجی مورد انتقاد قرار گرفتند و حتی اسپانیا را به حمایت از کشتار در سایه متهم کردند. از آن لحظه به بعد، اسپانیایی‌ها نه تنها متوجه خطرناک بودن نیروهای کمکی سیاهپوست شدند، بلکه از شرکت آنها در هر کارزار مهم دیگری در آینده جلوگیری کردند تا دیگر چنین سوء استفاده‌هایی صورت نگیرد. پراکنده شدن سیاه‌پوستان. متوجه شدن اسپانیایی‌ها به خصلت انتقام‌جویی و خشونت سیاهان، آنها را بر آن داشت تا از شر ژان فرانسوا و سربازانش خلاص شوند، نقشه اسپانیا
شر ژان فرانسوا و سربازانش خلاص شوند، نقشه اسپانیا در استفاده از بردگان سابق برای فتح بخش غربی هیسپانیولا شکست خورده بود. ابتدا ژان فرانسوا و همراهان اصلی او به هاوانا برده شدند. اما فرماندار کوبا، لوئیس د لاس کاساس، می‌ترسید که حضور آنها در آنجا باعث شورش گسترده سیاهان در آن جزیره شود، و دولت اسپانیا را تحت فشار قرار داد تا آنها را از مستعمره خود بیرون کند. در مارس ۱۷۹۶ آنها به شهر اسپانیایی کادیز رسیدند. در آنجا با آنها همچون زندانیان برخورد می‌شد. ژنرال‌های سیاه‌پوست درجات نظامی خود و حق دریافت هرگونه
سیاه‌پوست درجات نظامی خود و حق دریافت هرگونه غرامت اقتصادی پس از بازنشستگی را از دست دادند. در سال ۱۸۱۳، شورای سلطنت اسپانیا تصمیم گرفت آنها را از آن شهر بیرون کند و به ساحل میسکیتو ببرد. ژان فرانسوا هرگز سرنوشت سربازانش را ندید، زیرا او در اوایل قرن نوزدهم، شاید در سال ۱۸۰۵، در فراموشی کامل از طرف دولت اسپانیا، جان باخته بود، این «پاداش» دولت اسپانیا به او برای وفاداریش بود: انکار هرگونه ارتباط رسمی با او یا هر برده سابق دیگر که حالا به ژنرالی رسیده بود.
اُرگان رَنگی یا اُرگ رنگین ، به مجموعه‌ای از وسایل مکانیکی اطلاق می‌شود که برای نمایش صدا و هم راستایی با موسیقی در یک رسانهٔ بصری طراحی شده‌اند. نخستین ارگان‌های رنگی سازهایی دستی بودند که در اوایل قرن بیستم براساس هارپسیکورد با سیستم الکترومکانیکی ساخته شدند. در اوایل قرن بیستم، هنر لومیا توسعه یافت. در دهه‌‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، اُرگان رنگی به‌طور گسترده‌ای با دستگاه‌های الکترونیکی مرتبط شد که به ورودی‌های موسیقی با نمایش‌ نور پاسخ می‌دادند. به تدریج از اُرگان نور برای این دستگاه‌ها استفاده شد. اُرگان نور به
نور برای این دستگاه‌ها استفاده شد. اُرگان نور به عنوان ابزاری برای این دستگاه‌ها استفاده شد که به اُرگان رنگی این امکان را می‌دهد تا معنای اصلی خود را دوباره به‌دست آورد. تاریخچه مفهوم. در سال ۱۵۹۰، گرگوریو کومانینی اختراعی را که توسط نقاش منیریست آرسیمبولدو طراحی شده بود، به عنوان سیستمی برای ایجاد موسیقی رنگی توصیف کرد که بر اساس درخشندگی ظاهری (تضاد روشن و تاریکی) به جای رنگ عمل می‌کرد. سال ۱۷۲۵، راهب یسوعی-فرانسوی لوئی برتراند کاستل، ایده‌ای با نام «هارپسیکورد برای چشم‌ها» (هارپسیکورد چشمی) را مطرح
برای چشم‌ها» (هارپسیکورد چشمی) را مطرح کرد. در دهه ۱۷۴۰، آهنگساز آلمانی تلمن به فرانسه رفت تا این ایده را مشاهده کند و قطعاتی برای آن بسازد و کتابی در مورد آن بنویسد. این ارگان رنگی، دارای ۶۰ شیشه کوچک رنگی بود که هر کدام پرده‌ای داشتند که با کوبیدن کلید باز می‌شد. در حدود سال ۱۷۴۲، کاستل، هارپسیکورد چشمی (یک اندام سبک) را به‌عنوان ابزاری برای تولید صدا و رنگ‌های نورِ مناسب پیشنهاد کرد. سال ۱۷۴۳، یوهان گوتلوب کروگر، استاد دانشگاه هال، نسخهٔ خود از هارپسیکورد چشمی را پیشنهاد کرد. سال ۱۸۱۶، دیوید بروستر
چشمی را پیشنهاد کرد. سال ۱۸۱۶، دیوید بروستر کالیدوسکوپ را به عنوان شکلی از موسیقی بصری معرفی کرد که بلافاصله محبوب شد. سال ۱۸۷۷، هنرمند آمریکایی، مخترع اسقف بینبریج، اولین اندام رنگی خود را به ثبت رساند. این سازها، پیوست‌های نورانی بودند که برای اندام‌های لوله‌ای طراحی شده بودند که می‌توانستند نورهای رنگی را بر روی صفحه نمایش هم‌زمان با اجرای موسیقی پخش کنند. اسقف سه تا از این سازها را ساخت، که همه به جز یکی در آتش‌سوزی خانه P. T. Barnum از بین رفتند. سال ۱۸۹۳، نقاش بریتانیایی الکساندر والاس ریمینگتون،
۱۸۹۳، نقاش بریتانیایی الکساندر والاس ریمینگتون، صفحه کلید سبک را اختراع کرد. ابزار یا دستگاهی برای تولید جلوه‌های رنگی طراحی شده بود و «ارگان رنگی» ریمینگتون توجه زیادی را به خود جلب کرد، از جمله توجه ریچارد واگنر و سر جرج گروو. به اشتباه ادعا شده است که دستگاه او اساس چراغ‌های متحرکی است که اولین نمایش نیویورک سمفونی الکساندر اسکریابین سینستزیا «پرومته: شعر آتش» در سال ۱۹۱۵ تشکیل می‌دهد. ابزاری که اولین نمایش را همراهی کرد، کرومولای مهندس نور پرستون میلار بود که شبیه‌ساز ریمینگتون
مهندس نور پرستون میلار بود که شبیه‌ساز ریمینگتون بود.&lt;ref&gt;&lt;ref&gt;
اوپن استرالیا ۲۰۲۳ یک تورنمنت تنیس در سطح گرند اسلم می‌باشد که از ۱۶ تا ۲۹ ژانویه ۲۰۲۳ در ورزشگاه ملبورن پارک برگزار می‌شود. این تورنمنت صد و یازدهمین دوره از مسابقات آزاد استرالیا، پنجاه و پنجمین دوره از دوره آزاد و اولین دوره اصلی سال می‌باشد. این مسابقات شامل رقابت‌هایی برای بازیکنان حرفه‌ای در بازی‌های انفرادی، دونفره و دونفره زنان و مردان است. بازیکنان نوجوان و معلولین در مسابقات انفرادی و دونفره رقابت خواهند کرد. مانند سال‌های گذشته، اسپانسر اصلی مسابقات کیا می‌باشد. رافائل نادال و اشلی بارتی به ترتیب
کیا می‌باشد. رافائل نادال و اشلی بارتی به ترتیب قهرمانان مسابقات انفرادی مردان و زنان هستند. هیچ‌یک از آن‌ها موفق نشدند که از عنوان خود دفاع کنند: نادال در دور دوم به مکنزی مک دونالد باخته و بارتی در مارس ۲۰۲۲ از ورزش حرفه‌ای بازنشسته شد. نواک جوکوویچ، قهرمان ۹ دوره از مسابقات، علیرغم این‌که در زمان اوج‌گیری کرونا (کووید-۱۹) واکسینه نشده بود، پس از رفع محرومیتی ۳ ساله، امسال اجازه بازی خواهد داشت. این ممنوعیت ابتدا پس از اخراج در سال ۲۰۲۲ به او داده شد، زیرا قوانین استرالیا ملزم به واکسینه شدن اتباع خارجی
قوانین استرالیا ملزم به واکسینه شدن اتباع خارجی برای ورود به این کشور در زمان برگزاری مسابقات در سال ۲۰۲۲ بود، اکنون به دلیل رفع الزام واکسیناسیون، این ممنوعیت برداشته شده‌است. با هدف قرار دادن بیش از ۹۰۰۰۰۰ طرفدار، تماشاگران پس از محدودیت‌های ظرفیت تماشای بازی‌ها در دو دوره اخیر (به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹)، این دوره به ظرفیت کامل بازگشته است. با باخت ایگا شفیونتک در دور چهارم بازی‌ها، این دوره از اوپن استرالیا به اولین دوره در اوپن استرالیا تبدیل شده‌است که در آن هیچ‌یک از دو تیم برتر، در هیچ‌یک از مراحل
در آن هیچ‌یک از دو تیم برتر، در هیچ‌یک از مراحل انفرادی به ۸ تیم آخر یک اسلم در طول تاریخ بازی‌ها راه پیدا نکرده‌اند. امتیازات و جوایز. توزیع نقطه‌ای. در زیر، مجموعه‌ای از جداول برای هر مسابقه ارائه شده‌است که امتیازات رتبه‌بندی ارائه شده برای هر رویداد را نشان می‌دهد. جایزه نقدی. مجموع جوایز اوپن استرالیا برای سال ۲۰۲۳ نسبت به سال قبل ۳٫۳۸ درصد افزایش یافته و به رکورد ۷۶۵۰۰۰۰۰ دلار استرالیا رسیده‌است. این نشان‌دهنده افزایش ۱۵۵ درصدی مبلغ جایزه در ده سال گذشته‌است. حواشی. در پی حمله روسیه به اوکراین در سال
حواشی. در پی حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، برگزارکنندگان این مسابقات نمایش پرچم روسیه و بلاروس را در محوطه بازی‌ها ممنوع کردند. در ابتدا نمایش پرچم کشورها مجاز بود، اما پس از چالشی بین کامیلا راخیمووا از روسیه و کاترینا بایندل از اوکراین، این امر متوقف شد. در جریان بازی این دو تنیسور، هواداران روسیه متهم به تمسخر بایندل شدند، اما این گروه هواداری تحریک‌آمیز بودن رفتار خود را رد کردند. این اقدام چالش‌برانگیز پس از آن رخ داد که بازیکنان بلاروس و روسیه از بازی کردن با پرچم کشورشان محروم شدند.
فرگشت تک‌خطی یا تکامل تک‌خطی که به آن فرگشت اجتماعی کلاسیک نیز گفته می‌شود، یک نظریه اجتماعی قرن نوزدهمی دربارهٔ تفرگشت اجتماعی و فرهنگ‌ها است. این نظریه متشکل از بسیاری از نظریه‌های رقیب توسط انسان‌شناسان و جامعه‌شناسان مختلف بود که معتقد بودند فرهنگ غربی اوج تکامل اجتماعی معاصر است. موقعیت اجتماعی مختلف در یک خط منفرد قرار گرفته‌است که از ابتدایی‌ترین به سوی متمدن‌ترین حرکت می ند. این نظریه در حال حاضر به‌طور کلی در محافل دانشگاهی منسوخ پنداشته می‌شود.
در طول دوره قیمومت بر فلسطین، بین سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۴۸، زمانی که فلسطین تحت شرایطی که در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۲ در قیمومیت جامعه ملل برای فلسطین رسمیت یافت، توسط بریتانیا اداره می‌شد، پرچم آن عملاً یونیون جک، یا همان پرچم اتحادیه بریتانیا بود. اما چندین پرچم محلی برای ادارات دولتی و مقامات دولتی نیز وجود داشت. تنها پرچم خاص فلسطین که به استفاده رسمی دولت محدود نمی‌شود، پرچم فلسطین (قرمز با پرچم پادشاهی متحد بریتانیا و دایره‌ای سفید روی پرچم با نام مأموریت-در فلسطین: فلسطین- در داخل آن) بود که از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۸
فلسطین- در داخل آن) بود که از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۸ قلمرو فرمانروایی توسط کشتی‌های ثبت شده در بریتانیا به اهتزاز درمی‌آمد. این بر اساس پرچم قرمز بریتانیا (نمایش مدنی) به جای نشان آبی (که به عنوان پایه پرچم تقریباً سایر مناطق تحت کنترل بریتانیا در آفریقا و آسیا استفاده می‌شود) ساخته شده‌است، زیرا فقط برای استفاده در دریا توسط و در کشتی‌های غیردولتی در نظر گرفته شده بود. تاریخ. اولین کمیسر عالی هربرت ساموئل به فکر معرفی یک پرچم رسمی برای فلسطین بود، اما یافتن طرحی را غیرممکن می‌دانست که بتواند منافع متفاوت همه
را غیرممکن می‌دانست که بتواند منافع متفاوت همه ساکنان را برآورده کند؛ بنابراین دولت به استفاده از پرچم جک متحدالشکل بریتانیا ادامه داد. پرچم دریایی در سال ۱۹۲۷ با اطلاعیه زیر معرفی شد.پرچم توسط کشتی‌های فلسطینی به اهتزاز در می‌آید. بدینوسیله اعلام می‌شود که حکمی صادر شده‌است که توسط لردهای کمیسر دریاسالاری صادر شده‌است که به نشان قرمز ناوگان اعلی‌حضرت اجازه می‌دهد در حالت برافراشته با کلمه «فلسطین» در یک میدان دایره‌ای سفید رنگ در کشتی‌های متعلق به ساکنان استفاده شود. دبیر ارشد، ۳۰ نوامبر 1927.کشتی‌های