payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جلوه مغایر (انگلیسی: Contrast effect) به این یافته اشاره دارد که دستگاه حسی ما در تفکیک و تشخیص محرکهای متضاد قویتر است. وقتی از محیط سردی وارد اتاق گرمی می‌شویم در بدو ورود دمای اتاق بیشتر محسوس است. در سکوت، شنیدن صدای سخنگو آسانتر است. همان‌طور که شنیدن یک سخنرانی در یک محیط پر همهمه دشوار است و دیدن حشره ای سبز رنگ بر برگ سبز گیاه دشوار است.تفاوت محسوس میان جلوه‌های مختلف موجود در یک محیط لازمه تفکیک و تشخیص اشیاء و پدیده‌ها توسط ما هستند. اصولاً پدیده ای که ما شکل می‌نامیم محصول تفاوت محسوس در میزان
ای که ما شکل می‌نامیم محصول تفاوت محسوس در میزان روشنایی شکل و زمینه است. همین تفاوت محسوس در روشنایی است که به صورت خطوط مرزی در پیرامون یک جسم شکل می‌گیرد .بر این اساس جای تعجب نیست که دستگاه حسی ما نه تنها جلوه‌های مغایر را تشخیص می‌دهد، بلکه این مغایرت را تشدید می‌کند. این خصوصیت دستگاه حسی به پشتوانه خطاهای حسی قابل استناداست. نمونه ای از این خصوصیت دستگاه حسی در تصویر متحرک نوار ماچ به نمایش گذاشته شده و نمونه‌های دیگری را درحوزه مطالعات خطاهای حسی و خطای دید می‌توان یافت. باندهای ماخ. باندهای ماخ که
دید می‌توان یافت. باندهای ماخ. باندهای ماخ که به یاد فیزیکدان اتریشی ارنست ماخ نامگذاری شده یک خطای دید را به نمایش می‌گذارد. وقتی دو سطح که هر یک در محدوده خود کاملاً یکدست هستند اما تیرگی آنها با هم متفاوت است در مجاورت هم قرار می‌گیرند. دستگاه بینایی ما دچار خطا شده و در طول خط تماس باریکه ای تیره‌تر در مجاورت محدوده روشن و برعکس باریکه روشنتر در مجاورت محدوده تیره می‌بیند طوری که به نظر می‌رسد که هیچ‌کدام از دو سطح دارای یکدستی داخلی نیستند. این پدیده در زندگی واقعی نقش دارد و از جمله می‌تواند در تشخیص
زندگی واقعی نقش دارد و از جمله می‌تواند در تشخیص رادیولوژی ایجاد خطا کند. از اینرو آگاهی از آن مفید است. مهار جانبی. پدیده جلوه مغایر شامل همه حواس انسان می‌شود اما در مورد حس بینایی بیشتر تحت مطالعه قرار گرفته و توضیح آن واضح و مستند است. تقویت یا تشدید میزان تفاوت تیرگی دو سطح مجاور که در تمایز شکلی از شکلی دیگر توسط حس بینایی ما نقش مهمی دارد، در واقع محصول یک الگوی تعاملی بین سلولهای عصبی است. این الگو که مهار جانبی نامیده می‌شود بیانگر این یافته‌است که فعالیت یک سلول عصبی باعث بازداری و در عمل کاهش
که فعالیت یک سلول عصبی باعث بازداری و در عمل کاهش فعالیت سلولهای عصبی مجاور خود می‌شود. این پدیده در سطوح مختلف دستگاه بینایی ثبت شده و قابل استناد است. برای مثال فعالیت یک سلول منفرد در شبکیه چشم ضبط شده و یافته‌ها تأیید می‌کند که فعالیت یک سلول مشخص بلافاصله باعث کاهش صدور تعداد پیامهای عصبی در سلولهای مجاور می‌شود. برای درک این که چگونه این الگوی تعامل بین سلولهای عصبی منجر به افزایش قدرت بینایی در تمیز خط حاشیه یک نوار روشن در مجاورت نوار تیره می‌شود. سلولی را در نظر بگیرید که در اثر دریافت نور از مرکز
را در نظر بگیرید که در اثر دریافت نور از مرکز نوار روشن به شدت تحریک شده اما تمام سلوهای مجاورش نیز به همان میزان تحریک شده‌اند و در عمل با اعمال مهار جانبی بر یکدیگر مجموع پیامهای عصبی ارسالی به مغز از این مجموعه تعدیل پیدا می‌کند. اما آن دسته از سلولهای عصبی که از حاشیه نوار نور دریافت می‌کنند در در یک سمت خود همسایگانی دارند که از نوار تاریک نور کمتری دریافت کرده و در نتیجه با شدت کمتری فعال شده‌اند و به نوبه خود مانع فعالیت سلول‌های مجاوری که نور بیشتری دریافت کرده‌اند نمی‌شوند. حاصل اینکه یکسری از
دریافت کرده‌اند نمی‌شوند. حاصل اینکه یکسری از سلولها دقیقاً به یک میزان تحریک می‌شوند اما از فعالیت گروهی از آنها بازداری می‌شود و گروهی دیگر آزادانه به فعالیت عادی خود ادامه می‌دهند. این سلوها همانهایی هستند که از حاشیه نوار نور دریافت کرده‌اند و در عمل میزان تفاوت تیرگی حاشیه نوار در دستگاه بینایی ما تشدید می‌شود. رنگ. دستگاه حسی ما یک گیرنده منفعل نیست و نقشی فعال در تنظیم یافته‌های حسی دارد. شیوه تعامل بین سلولهای عصبی می‌تواند دریافت حسی ما را شکل دهد و جزئیاتی مانند خط تمایز یا لحظه و مرز تغییر را
و جزئیاتی مانند خط تمایز یا لحظه و مرز تغییر را تقویت کند. این خصوصیت دستگاه حسی در دیدن و تشخیص رنگها نیز اهمیت دارد. کسی که از دید طبیعی برخوردار است می‌تواند حدود ۷ میلیون جلوه‌های متنوع رنگی را تشخیص دهد اما خوشبختانه این تنوع گیج کننده را می‌توان در ۳ گروه اصلی رده‌بندی کرد. آنچه سبب تمایز رنگها در دستگاه حسی ما می‌شود، تا حدی ناشی از خصوصیات فیزیکی و از جمله فام، روشنی و سیر شدگی آنهاست. رنگی با طول موج ۴۶۵ نانومتر به صورت آبی بی رگه درک می‌شود. به این معنی که هیچ رگه ای از رنگ سبز یا قرمز در آن
این معنی که هیچ رگه ای از رنگ سبز یا قرمز در آن نیست. طول موج ۵۰۰ نانومتر به صورت رنگ بی رگه سبز جلوه می‌کند، یعنی هیچ رگه ای از رنگ زرد یا آبی در آن مشاهده نمی‌شود و بالاخره موجی به طول ۵۷۰ نانومتر به صورت رنگ زرد بی رگه دیده می‌شود، یعنی هیچ رد و نشانی از رنگ سبز یا قرمز در آن وجود ندارد. اما رنگ آبی روشن و تیره دارای طول موج یکسانی هستند. آنچه رنگ آبی روشن وتیره را از هم متمایز می‌کند همان عاملی است که باعث تمایز رنگ سفید از سیاه می‌شود و شامل طیف گسترده‌ای از انواع خاکستری است. سومین عامل تمیز رنگی از
از انواع خاکستری است. سومین عامل تمیز رنگی از رنگ دیگر میزان خلوص یا سیر شدگی آن است. هر چه رنگ خاکستری بیشتری در ترکیب یک رنگ وجود داشته باشد، میزان سیر شدگی آن رنگ کمتر است. به نوبه خود درک رنگها توسط دستگاه حسی ما معلول کیفیت تخصصی دستگاه بینایی ما و از جمله یاخته‌های مخروطی است.با این حال نزدیکی زمانی و مکانی تجارب حسی و میزان مغایرت این تجارب نیز در ادراک حسی ما و از جمله درک ما از رنگها نقش دارند. نمونه ای از این نقش فعال در پدیده ای به نام مغایرت متوالی قابل استناد است؛ یعنی زمانی که درک ما از یک
قابل استناد است؛ یعنی زمانی که درک ما از یک دریافت حسی همچنان تحت تأثیر تجربه قبلی است. در مثال بالا شما می‌توانید با استفاده از موس تصویر را بالا یا پایین برانید و به این ترتیب با تعویض محل دیسکهای سبز و قرمز بالا با دیسکهای نارنجی پایین، به میل خود جفت بالایی را پوشانده و حفت پایینی را آشکار کنید. دو دیسک نارنجی پایین دقیقا یک رنگ دارند. اما اگر به نقطه مرکز یکی از دیسکهای سبز و یا قرمز بالا مدتی خیره شوید و بعد به سرعت تصویر را بالا رانده و دو دیسک نارنجی پایین را با هم مقایسه کنید، برای مدتی به نظر
پایین را با هم مقایسه کنید، برای مدتی به نظر خواهد رسید که میزان روشنی یا تیرگی دو دیسک نارنجی با هم متفاوت است. البته این تفاوت نیز نتیجه خطای حسی است. چرا که در زمان مقایسه دو دیسک نارنجی، دستگاه حسی ما همچنان تا مدتی تحت تأثیر مشاهده دیسکهای سبز و قرمز بالا و تفاوت کاملا محسوس رنگ آنهاست. پیشینه. ظاهرا در ادبیات علمی نخستین بار در دوران طلایی اسلام به قلم ابن هیثم به جلوه مغایر اشاره شده‌است. وی شرحی در مورد لکه‌های رنگی که بر زمینه سفید، تیره به نظر رسیده و برعکس بر زمینه سیاه روشنتر به نظر می‌رسند
رسیده و برعکس بر زمینه سیاه روشنتر به نظر می‌رسند نوشته‌است. همچنین وی توضیح داده‌است که یک برگ سبز روی زمینه ای به رنگ آبی تیره، شاداب و جوان و بر روی زمینه ای زرد، پیرتر به نظر می‌رسد. در سال ۱۸۱۰م، یوهان ولفگانگ فون گوته می‌نویسد که یک تصویر خاکستری در پس زمینه سیاه بسیار روشن‌تر از همان تصویر روی زمینه سفید به نظر می‌رسد. در سال ۱۸۳۸م، یوهانس پتر مولر به همین نکته اشاره می‌کند. از آن زمان تا کنون مبحث تأثیر خصوصیات محیط اطراف، نظیر رنگ، میزان تیرگی و فراخی زمینه و فاصله زمانی و مکانی تداخل تجارب حسی
فراخی زمینه و فاصله زمانی و مکانی تداخل تجارب حسی گوناگون، در ادراک رنگ، موضوع مطالعات علمی بوده‌است.
زرافه سنگالی ، یا تنها زرافه سنگال، یک زیرگونه بحث‌برانگیز و منقرض‌شده از زرافه غرب آفریقا است که تا دهه ۱۹۷۰ بومی بخش‌هایی از سنگال و مناطق پیرامون آن بود. "زرافه سنگالی Giraffa camelopardalis senegalensis" زمانی در دهه ۱۹۷۰ به دلیل شکار غیرقانونی، شکار جایزه بزرگ، نابودی زیستگاه، خشکسالی و شیوع آفت‌های طاعون گاوی منقرض شد. آخرین افراد زیرگونه به دلیل شکار بی‌رویه و فعالیت‌های غیرقانونی شکار از بین رفتند.
زرافه آنگولایی یا یا ، که همچنین به عنوان زرافه نامیبیایی یا زرافه دودی نیز شناخته می‌شود، گونه یا زیرگونه‌ای از زرافه است که در شمال نامیبیا، جنوب غربی زامبیا، بوتسوانا، غرب زیمبابوه و از اواسط سال ۲۰۲۳ دوباره در آنگولا یافت می‌شود. برآوردمی شود که حدود ۱۳۰۰۰ جانور در طبیعت باقی بمانند و حدود ۲۰ فرد در باغ وحش نگهداری می‌شود.
تارا لی کالیکو (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۶۹) یک زن آمریکایی است که در نزدیکی خانه خود در بلن، نیومکزیکو ، در ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۸ ناپدید شد. به طور گسترده اعتقاد بر این است که او ربوده شده است. در ژوئیه ۱۹۸۹، یک عکس پولاروید از یک زن و پسر جوان ناشناس، با دهان بسته پس از پیدا شدن در پارکینگ فروشگاهی در پورت سن جو، فلوریدا، برای عموم پخش شد. دوستان خانواده فکر کردند که این زن شبیه کالیکو است و با مادرش تماس گرفتند و سپس با بازرسان ملاقات کرد و پولاروید را بررسی کرد. او پس از در نظر گرفتن «زمان، رشد و عدم آرایش» معتقد بود
از در نظر گرفتن «زمان، رشد و عدم آرایش» معتقد بود که این دخترش است و خاطرنشان کرد که جای زخم روی پای این زن با جای زخمی که کالیکو داشت یکسان است. اسکاتلند‌یارد عکس را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که این زن کالیکو است، اما تجزیه و تحلیل دوم توسط آزمایشگاه ملی لوس آلاموس مخالفت کرد. تجزیه و تحلیل اف‌بی‌آی از عکس نیز حاصلی نداشت. پرونده کالیکو در برنامه های تلویزیونی مانند "یک امر جاری"، "اسرار حل نشده" و "تحت تعقیب‌ترین‌های آمریکا" پوشش گسترده‌ای دریافت کرد. همچنین در "شوی اپرا وینفری" و "۴۸ ساعت" پوشش داده
همچنین در "شوی اپرا وینفری" و "۴۸ ساعت" پوشش داده شد. ناپدیدشدن. روز سه‌شنبه، ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۸، کالیکو حدود ساعت ۹:۳۰ صبح از خانه خود خارج شد تا به دوچرخه سواری روزانه خود در امتداد جاده ایالتی نیومکزیکو ۴۷ برود. او تقریباً هر روز صبح آن مسیر را طی می‌کرد و گاهی مادرش پتی دوئل نیز او را همراهی می‌کرد. با این حال، مادرش پس از اینکه احساس کرد توسط یک راننده آزار تعقیب قرار گرفته است، از سواری با کالیکو دست کشید. او به دخترش توصیه کرد که به همراه داشتن اسپری میس فکر کند، اما کالیکو به این ایده توجه نکرد. صبح
فکر کند، اما کالیکو به این ایده توجه نکرد. صبح روزی که کالیکو ناپدید شد، به دوئل گفته بود که اگر تا ظهر خانه نیست بیاید و او را بیاورد، زیرا او قصد داشت ساعت ۱۲:۳۰ با دوست پسرش تنیس بازی کند. وقتی دخترش برنگشت، دوئل به دنبال او در مسیر دوچرخه‌سواری معمول کالیکو رفت، اما نتوانست او را پیدا کند. او سپس با پلیس تماس گرفت. بعداً قطعاتی از واکمن سونی کالیکو و یک نوار کاست در کنار جاده کشف شد. دوئل معتقد بود که ممکن است آنها را رها کرده باشد تا رد خود را مشخص کند. چند نفر کالیکو را در حال دوچرخه سواری دیدند.
کند. چند نفر کالیکو را در حال دوچرخه سواری دیدند. هیچ‌کس شاهد ربوده شدن احتمالی او نبود، اگرچه چندین شاهد یک وانت رنگ روشن (احتمالاً یک فورد ۱۹۵۳) را مشاهده کردند که یک کمپر شل را از نزدیک پشت سر او دنبال می‌کرد. عکس‌ها. وانت تویوتا. در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۹، یک عکس پولاروید از یک زن جوان و یک پسر ناشناس، که هر دو با نوار چسب سیاه بسته شده بودند و به ظاهر بسته شده بودند، در پارکینگ یک فروشگاه رفاهی در پورت سنت جو، فلوریدا کشف شد. زنی که این عکس را پیدا کرد گفت که این عکس در یک پارکینگ بود که وقتی به فروشگاه رسید یک
عکس در یک پارکینگ بود که وقتی به فروشگاه رسید یک وانت باری سفید رنگ تویوتا بدون پنجره پارک شده بود. او گفت که ون توسط مردی سبیل‌دار که به نظر می رسد ۳۰ سال دارد رانده می‌شود. پلیس راه‌هایی را برای رهگیری خودرو ایجاد کرد، اما این مرد هرگز شناسایی نشد. به گفته مقامات پولاروید، این عکس باید بعد از می ۱۹۸۹ گرفته شده زیرا فیلم خاصی که در عکس استفاده شده بود تا آن زمان در دسترس نبود. این عکس در ماه جولای از "برنامه یک امر جاری" پخش شد و دوستانی که نمایش را دیده بودند و فکر می‌کردند که این زن شبیه کالیکو است با
بودند و فکر می‌کردند که این زن شبیه کالیکو است با دوئل تماس گرفتند. بستگان مایکل هنلی، همچنین از نیومکزیکو، که در آوریل ۱۹۸۸ ناپدید شده بود، این قسمت برنامه را دیدند و گفتند که اعتقاد دارند که او همان پسر در عکس است. والدین دوئل و هنلی هر دو با بازرسان ملاقات کردند و پولاروید را بررسی کردند. دوئل گفت که او «متقاعد شده» که کالیکو است. او همچنین خاطرنشان کرد که جای زخم روی پای این زن مشابه زخمی است که کالیکو در یک تصادف رانندگی پیدا کرده بود. علاوه بر این، یک نسخه جلد شومیز از کتاب "آدرینای عزیز من" نوشته وی
نسخه جلد شومیز از کتاب "آدرینای عزیز من" نوشته وی سی اندروز که گفته می‌شود یکی از کتاب‌های مورد علاقه کالیکو است، در کنار این زن دیده می‌شود. اسکاتلندیارد عکس را تجزیه و تحلیل کرد و به این نتیجه رسید که این زن کالیکو است، اما تجزیه و تحلیل دوم توسط آزمایشگاه ملی لوس آلاموس با این نظر مخالفت کرد. تجزیه و تحلیل اف‌بی‌آی از عکس ثمری نداشت. مادر هنلی گفت که او «تقریبا مطمئن است» که مایکل در پولاروید است. شناسایی پسر در عکس به عنوان هنلی بسیار بعید تلقی می‌شود: بقایای او در ژوئن ۱۹۹۰ در فاصله حدود کوه‌های زونی
بقایای او در ژوئن ۱۹۹۰ در فاصله حدود کوه‌های زونی کشف شد. از محل کمپینگ خانواده‌اش که از آنجا ناپدید شده بود و از جایی که کالیکو ناپدید شد. پلیس بر این باور است که هنلی سرگردان شد و متعاقباً در اثر در معرض مرگ قرار گرفت. عکس‌های دیگر. در سال ۲۰۰۹، بیست سال پس از پیدا شدن و به اشتراک گذاری عکس پولاروید توسط رسانه ها، تصاویر پسری برای رئیس پلیس بندر سنت جو، دیوید بارنز، فرستاده شد. او دو نامه با مهر پست در ۱۰ ژوئن و ۱۰ آگوست ۲۰۰۹ از البوکرکی دریافت کرد. یک نامه حاوی عکسی از پسر جوانی با موهای قهوه‌ای شنی بود
حاوی عکسی از پسر جوانی با موهای قهوه‌ای شنی بود که روی کاغذ کپی چاپ شده بود. شخصی یک نوار مشکی با جوهر روی عکس روی دهان پسرک کشیده بود، گویی مانند عکس سال ۱۹۸۹ با نوار پوشانده شده بود. نامه دوم حاوی تصویر اصلی پسر بود. در ۱۲ اوت، روزنامه "استار" در پورت سنت جو نامه سومی را دریافت کرد که در ۱۰ اوت در البوکرکی نیز مهر پست شد و همان تصویر پسری را به تصویر می‌کشد که نشانگر سیاه روی دهانش کشیده شده بود. همسان بودن این پسر با عکس قبلی تایید نشده است. هیچ یک از نامه ها حاوی آدرس برگشت یا یادداشتی نبود که
یک از نامه ها حاوی آدرس برگشت یا یادداشتی نبود که نشان‌دهنده هویت کودک باشد، و باعث شد مقامات آنجا فکر کنند که ممکن است ارتباطی با ناپدید شدن تارا کالیکو داشته باشد. نامه‌ها در همان زمان ارسال شد که یک روانشناس خودخوانده در مورد کالیکو تماس گرفت و گفت که او با یک فراری در کالیفرنیا ملاقات کرده است که با او در یک باشگاه استریپ کار می‌کرد. این دختر در نهایت به قتل رسید. تماس گیرنده گفت که خواب دیده است که نشان می‌دهد ممکن است فرد فراری کالیکو بوده باشد و ممکن است در کالیفرنیا دفن شود. جستجوها به هیچ کشفی
است در کالیفرنیا دفن شود. جستجوها به هیچ کشفی منجر نشد. این عکس‌ها به امید یافتن اثر انگشت یا شواهد احتمالی دی‌ان‌ای برای تحقیقات بیشتر در اختیار اف‌بی‌آی قرار گرفت. دو عکس دیگر از پولاروید، احتمالاً از کالیکو، طی سال‌ها ظاهر شده‌اند. اولین مورد در نزدیکی یک کارگاه ساختمانی در مونته سیتو، کالیفرنیا پیدا شد و عکسی تار از صورت دختری است که نوار دهانش را پوشانده و پارچه‌ای راه راه آبی روشن پشت او، «شبیه به بالش در عکس ون تویوتا» است. این عکس بر روی نگاتیوی گرفته شده بود که تا ژوئن ۱۹۸۹ در دسترس نبود. دومی
گرفته شده بود که تا ژوئن ۱۹۸۹ در دسترس نبود. دومی «زنی را نشان می‌دهد که با گاز بسته شده است، چشم‌هایش با گاز بیشتری پوشیده شده و عینک‌هایی با قاب مشکی بزرگ» و یک مسافر مرد در قطار آمتراک در کنارش است. فیلم مورد استفاده تا فوریه ۱۹۹۰ در دسترس نبود. مادر کالیکو معتقد بود که نفر اول تارا است، اما فکر کرد که دومی ممکن است فریب باشد. خواهرش اظهار داشت: «آنها شباهت خیره‌کننده و غیرآرام کننده‌ای داشتند. در مورد من، آنها را رد نمی‌کنم. اما به خاطر داشته باشید که خانواده ما مجبور شده‌اند بسیاری از عکس‌های دیگر را
ما مجبور شده‌اند بسیاری از عکس‌های دیگر را شناسایی کنند و همه آنها به جز این سه عکس منتفی شدند.» تحولات بعدی. در سال ۱۹۹۸، کالیکو رسماً مرده اعلام شد. یک قاضی مرگ او را قتل اعلام کرد. در سال ۲۰۰۸، رنه ریورا، کلانتر شهرستان والنسیا، گزارش داد که اطلاعاتی دریافت کرد که دو نوجوان به طور تصادفی با یک کامیون به کالیکو ضربه زدند، وحشت کردند و متعاقباً او را کشتند. به گفته ریورا، پسرانی که کالیکو را می‌شناختند، با یک کامیون پشت سر او سوار شدند و نوعی تصادف در پی آن رخ داد. کالیکو بعداً درگذشت و مسئولین این جنایت
رخ داد. کالیکو بعداً درگذشت و مسئولین این جنایت را پنهان کردند. ریورا اظهار داشت که اسامی افراد درگیر را می‌دانست، اما بدون جسد نمی‌توانست ادعایی کند. او شواهدی را منتشر نکرد که او را به این نتیجه رساند. ناپدری کالیکو، جان دوئل، گفت که کلانتر اگر مایل به دستگیری کسی نبود نباید این اظهارات را بیان می‌کرد و برای محکومیت باید شواهد و مدارک قوی کافی باشد. در اکتبر ۲۰۱۳، یک کارگروه شش نفره برای بررسی مجدد ناپدید شدن کالیکو تأسیس شد. تا سال ۲۰۱۷، هیچ بازداشتی صورت نگرفته و پرونده همچنان مفتوح است. در ۱ اکتبر
صورت نگرفته و پرونده همچنان مفتوح است. در ۱ اکتبر ۲۰۱۹، اف‌بی‌آی اعلام کرد که آنها «برای جزئیات دقیقی که منجر به شناسایی یا مکان تارا لی کالیکو و اطلاعاتی که منجر به دستگیری و محکومیت افراد مسئول ناپدید شدن او شود، تا ۲۰۰۰۰ دلار پاداش می‌دهد.» در سپتامبر ۲۰۲۱، کلانتر شهرستان والنسیا و پلیس ایالت نیومکزیکو بیانیه‌ای صادر کردند که سرنخ جدیدی در این پرونده دارند و تمرکز یک حکم مهر و موم شده برای یک اقامتگاه خصوصی ناشناخته واقع در شهرستان والنسیا صادر شده است. با این حال، جزئیات بیشتری ارائه نشده است. در ۱۳
با این حال، جزئیات بیشتری ارائه نشده است. در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، اداره کلانتری شهرستان والنسیا پیشرفتی در ناپدیدشدن سال ۱۹۸۸ اعلام کرد. کلانتر دنیس ویجل و دیگر افسران اجرای قانون در یک کنفرانس مطبوعاتی در مورد پرونده کالیکو صحبت کردند. ویگیل گفت: «در حال حاضر، مجری قانون معتقد است شواهد کافی برای ارائه این تحقیقات به دفتر دادستان منطقه برای بررسی اتهامات احتمالی وجود دارد. در حال حاضر هویت و مشخصات افراد مورد نظر توسط دادگاه ممهور به مهر و موم شده است و تا زمانی که دادگاه در غیر این صورت حکمی صادر نکند، به همان
که دادگاه در غیر این صورت حکمی صادر نکند، به همان صورت باقی خواهد ماند.
آشوب زن و شوهری (به ; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی چا ته-هیون، به دونا، لی ال و سون سوک-کو است. این مجموعه بازسازی مجموعه تلویزیونی ژاپنی سال ۲۰۱۳ با همین نام است. "آشوب زن و شوهری" از ۸ اکتبر تا ۲۷ نوامبر ۲۰۱۸، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
فصل دوم مجموعه آنتولوژی کمدی سیاه و جنایی مجموعه تلویزیونی فارگو در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۵ در شبکه کابلی اف‌ایکس پخش شد. بازیگران اصلی آن کیرستن دانست، پاتریک ویلسون، جسی پلمونس، جین اسمارت و تد دنسن هستند. بازخورد. فارگو یکی از بهترین برنامه‌های تلویزیونی سال ۲۰۱۵ از سوی مطبوعات آمریکایی به‌شمار می‌رود. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز ۱۰۰٪ از ۶۱ بررسی منتقدان مثبت هستند، با میانگین امتیاز ۹٫۱/۱۰. توافق این وب‌سایت می‌گوید: «فصل دوم فارگو تمام عناصری را که سریال را به یک موفقیت برنده جوایز تبدیل کرده‌اند، حفظ
را به یک موفقیت برنده جوایز تبدیل کرده‌اند، حفظ می‌کند، و با موفقیت یک حماسه ستاره‌ای دیگر را با شخصیت‌های جذاب، بدبینی گستاخانه، و فقط یک لمس پوچ ارائه می‌کند.» این فصل همچنین دارای تمایز نادری است که هر قسمت یک امتیاز ۱۰۰٪ کامل را نیز حفظ می‌کند. متاکریتیک بر اساس ۳۳ بررسی، به فصل امتیاز ۹۶ می‌دهد که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. این برنامه بالاترین رتبه‌بندی تلویزیونی سال در همان سایت و همچنین بیستمین برنامه برتر تمام دوران بود. کریستوفر اور از آتلانتیک، فارگو را «تلویزیون هوشمند، هیجان‌انگیز و تخیلی،
فارگو را «تلویزیون هوشمند، هیجان‌انگیز و تخیلی، علاوه بر خنده دار بودن شرورانه» نامید که در آن هاولی ابعاد روایی و اطمینان بیشتری را در بینش خود به خود می‌گیرد. متیو گیلبرت از بوستون گلوب دیالوگ، بازیگری، فیلمبرداری، موسیقی، طراحی صحنه و کارگردانی را به عنوان رضایت‌بخش‌ترین ویژگی‌های آن معرفی کرد. تیم گودمن از هالیوود ریپورتر نیز همین‌طور بود، که معتقد بود ویژگی‌های گفته شده «یک نمایش کمدی تاریک بسیار جذاب و سرگرم‌کننده می‌سازد». نیل گنزلینگر، در نوشتن برای نیویورک تایمز، گفت که فارگو با شوخ‌طبعی مرده،
نیویورک تایمز، گفت که فارگو با شوخ‌طبعی مرده، خشونت، و «عجیب مشاهده‌ای» به شیوه ای بی‌نظیر با درام‌های مشابه پیوند می‌خورد. برایان لوری در بررسی خود برای ورایتی معتقد بود که علیرغم سرعت تند نمایش، هاولی با این وجود به داستان خود عمق می‌بخشد. دن ژاردین از مجله اسلنت موافق بود و فکر می‌کرد که پیچیدگی روایت چیزی است که فصل دوم را از فصل اول فارگو متمایز می‌کند. راب شفیلد از رولینگ استون احساس کرد که فارگو «پرتره‌ای جذاب از آمریکا در چهارراه» را نقاشی کرده‌است. آلان سپینوال در بررسی خود برای هیت‌فیکس گفت که
آلان سپینوال در بررسی خود برای هیت‌فیکس گفت که این سری در حالی که هویتی متمایز می‌پذیرد، بهترین ویژگی‌های فیلم همنام خود را به تصویر می‌کشد. و وب‌سایت ای.وی. کلاب احساس کرد که این سریال «درام کابلی نادری است که از داستان‌گویی ضعیف و ابهام اخلاقی چشم‌پوشی می‌کند، و در عوض اپیزود به اپیزود ارائه می‌کند که در آن خیلی اتفاق می‌افتد و همه چیز مهم است.»
شکار سبز (که همچنین شکار بوم‌شناختی، مفهوم گلوله سبز، دارتینگ سبز یا سافاری دارتینگ شناخته می‌شود)، عمل ردیابی و تیراندازی جانوران شکارشونده با اسلحه‌های بیهوشی غیرسمی یا کمان و متعاقباً رها کردن جانوران اسیرشده زنده است. شکار سبز معمولاً زمانی انجام می‌شود که آرام کردن جانور برای اهداف دامپزشکی، نظارت یا جابجایی گونه‌ها ضروری باشد. گاهی شکار سبز با روش بسیار بحث برانگیزتر شکار کنسروی گروه‌بندی می‌شود.
تفنگ بیهوشی، تفنگی بادی است که دارت را شلیک می‌کند. دارت با یک سرسوزن نوک‌نیز می‌شود و با یک آرام‌بخش، واکسن، یا آنتی‌بیوتیک پر می‌شود. تفنگ بیهوشی دارای یک آرام‌بخش، تفنگ آرام‌بخش نامیده می‌شود که برگرفته از کلمه «ترانکویل» به معنای «آرام» است. تاریخچه. تفنگ بیهوشی مدرن در دهه ۱۹۵۰ توسط کالین مرداک نیوزیلندی اختراع شد. او در حالی که همراه با همکارانش جمعیت گوزن‌ها و بزهای وحشی معرفی‌شده به نیوزیلند را مطالعه می‌کرد، به این نتیجه رسید که کشتن حیوانات برای بررسی آنها غیرضروری است، اگر بتوان با شلیک از راه
بررسی آنها غیرضروری است، اگر بتوان با شلیک از راه دور، یک دوز آرام‌بخش به آنها تزریق کرد. بر همین اساس، مرداک مجموعه‌ای از تفنگ‌ها، دارت‌ها و تپانچه‌ها را توسعه داد. نخستین دستگاه مدرن تزریق دارو از راه دور در دهه ۱۹۵۰ توسط دانشمندان دانشگاه جورجیا اختراع شد و مستقیماً پیشرو تجهیزات کپ-چور بود که برای چندین دهه در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت. اوایل دهه ۱۹۶۰، تیمی در کنیا به سرپرستی دکترها تونی پولی و تونی هارتورن کشف کردند که گونه‌های مختلف، با وجود اندازه تقریباً برابر (برای مثال کرگدن و گاومیش)، به
تقریباً برابر (برای مثال کرگدن و گاومیش)، به دوزها و طیف‌های دارویی کاملاً متفاوتی برای بی‌حرکت شدن ایمن نیاز دارند. از سال ۱۹۶۷، گلوله‌های توخالی حاوی آرام‌بخش برای بی‌حرکت‌سازی حیوانات وحشی در اتحاد جماهیر شوروی به کار گرفته شدند. در نیمه اول دهه ۱۹۷۰، کارتریج‌های آزمایشی ۹×۵۳ میلی‌متر آر برای بی‌حرکت‌سازی حیوانات وحشی، برای تفنگ گلنگدنی «لوس» کالیبر ۹ میلی‌متری و «دارت پرنده» برای تفنگ‌های ساچمه‌ای کالیبر ۱۶ ساخته و آزمایش شدند. در میانه دهه ۱۹۷۰، «دارت پرنده» برای تفنگ‌های ساچمه‌ای کالیبر ۱۲ و
«دارت پرنده» برای تفنگ‌های ساچمه‌ای کالیبر ۱۲ و کارتریج‌های آزمایشی برای بی‌حرکت‌سازی حیوانات وحشی با تپانچه اس‌پی‌اس‌اچ-۴۴ تولید و آزمایش شدند. در نیمه دوم دهه ۱۹۸۰، تفنگ استاندارد تزریق آرام‌بخش در شوروی، یک تفنگ تک‌لولی آی‌زداچ-۱۸ام بود که در آن دارت حاوی دوز آرام‌بخش با یک فشنگ خالی شلیک می‌شد. ویژگی‌ها. دارت، که معمولاً کالیبر .۵۰ (۱۲٫۷ میلی‌متر) است، یک سرنگ بالستیک است که با یک محلول پر شده و در انتهای آن یک سرسوزن قرار دارد. دارت با استفاده از گاز فشرده از تفنگ شلیک می‌شود و با یک دم ثابت‌کننده از
از تفنگ شلیک می‌شود و با یک دم ثابت‌کننده از الیاف فیبری در پرواز پایدار می‌ماند. سوزن ممکن است ساده یا دارای یک حلقه چنگک‌مانند باشد تا در پوست باقی بماند و اطمینان حاصل شود که کل دوز دارو تزریق می‌شود. روش‌های تزریق دارو پس از برخورد شامل: فشرده‌سازی گاز، فشرده‌سازی فنر، بار انفجاری، یا واکنش فرگشتی گازی است. در یک نمونه، هوای فشرده یا بوتان در قسمت انتهایی دارت محلول را تحت فشار قرار می‌دهد، در حالی که یک درپوش مانع از خروج مایع می‌شود. پس از برخورد به هدف، درپوش توسط سوزن سوراخ می‌شود و با ورود سوزن به
درپوش توسط سوزن سوراخ می‌شود و با ورود سوزن به پوست حیوان، فشار آزاد شده و گاز فشرده، محلول را از سرنگ به داخل بدن حیوان تزریق می‌کند (برای توضیحات بیشتر، به نمودارهای منتشرشده در Veterinary Technician مراجعه کنید). مواد. آرام‌بخش‌ها. چندین داروی بی‌حرکت برای استفاده در دارت‌های آرام‌بخش ابداع شده است. اگر حیوانی آرام باشد یا در موقعیتی باشد که نتواند حمله کند، از یک آرام‌بخش آهسته اثر استفاده می‌شود. این آرام‌بخش‌ها عبارت‌اند از: استفاده در جانوران. یک تفنگ بیهوشی ممکن است برای آرام کردن یک هدف خطرناک از
بیهوشی ممکن است برای آرام کردن یک هدف خطرناک از فاصله ایمن استفاده شود، مانند موارد شکار سگ، افسران حیات‌وحش، و شکار غیرقانونی. برای درمان هدف، مانند کشاورزان و دامداران؛ یا برای هر دو منظور استفاده شود، مانند نگهبانان باغ‌وحش و دامپزشکان حیات‌وحش. استفاده در انسان‌ها. استفاده پلیس و زندان. دارت‌های آرام‌بخش معمولاً در تجهیزات کم‌خطر پلیس قرار نمی‌گیرند، زیرا یک انسان را می‌توان به‌راحتی به زمین انداخت، درد ناشی از دارت ممکن است باعث شود مظنون سلاح بکشد، دچار وحشت شود و فرار کند، که در این صورت، افسر پلیس
وحشت شود و فرار کند، که در این صورت، افسر پلیس باید فرد بیهوش را ردیابی کند، ممکن است فرد به آرام‌بخش واکنش آلرژیک کشنده نشان دهد. برای استفاده مؤثر، باید وزن فرد هدف به‌درستی تخمین زده شود—دوز ناکافی تأثیری ندارد، و دوز بیش‌ازحد می‌تواند باعث مرگ و در نتیجه پیگرد قانونی شود. در صورتی که فرد هدف انسان باشد، این موضوع حتی می‌تواند به شکایت قانونی یا محکومیت به قتل درجه دو غیرعمد منجر شود. نیوت، از وزارت دادگستری، می‌گوید: «اگر به فردی با جثه کوچک شلیک کنید، ممکن است او را بکشد. اگر به فردی بزرگ‌جثه یا کسی
ممکن است او را بکشد. اگر به فردی بزرگ‌جثه یا کسی که مواد مخدر در بدنش دارد شلیک کنید، ممکن است هیچ تأثیری نداشته باشد.» هارولد سی. پالمر، رئیس شرکت شیمیایی و تجهیزات پالمر، می‌گوید که تنها یک مورد ثبت‌شده از استفاده از دارت آرام‌بخش علیه یک مجرم را می‌شناسد. این مورد در سال ۱۹۶۱ در زندان آتن، جورجیا رخ داد؛ یک زندانی ۲۲۰ پوندی دچار جنون شد و نگهبان با یک دارت آرام‌بخش به او شلیک کرد. شش دقیقه بعد، زندانی بیهوش شد. در روش معمول برای مهار زندانیان هنگام استخراج از سلول، به‌جای دارت آرام‌بخش، سلول را با
استخراج از سلول، به‌جای دارت آرام‌بخش، سلول را با افشانه فلفل پر می‌کنند. استفاده مجرمانه. دارت‌های آرام‌بخش معمولاً در آدم‌ربایی، تجاوز جنسی یا دزدی مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، زیرا در مکان‌های عمومی مانند بار یا رستوران به‌راحتی قابل تشخیص هستند. دکتر تئودور داوانتزیس توضیح می‌دهد: «نوشیدنی‌های آغشته به دارو بسیار راحت‌تر قابل پنهان کردن هستند.» تنها فردی که گمان می‌رود به‌طور مجرمانه از دارت آرام‌بخش استفاده کرده باشد، بری مورفیو است. او مظنون است که پس از شلیک یک دارت آرام‌بخش به همسرش، او را در خانه