payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مسی بیلی بانوی نخست میسیسیپی شد. وی تا زمانی که فرماندار بیلی در ۲ نوامبر ۱۹۴۶ بر اثر اختلاط‌های جراحی در جریان عمل برداشتن تومور طناب نخاعی وفات کرد، به عنوان بانوی نخست میسیسیپی خدمت کرد. ابتکار استخدام زنان در جنگ جهانی دوم. بیلی در مارس ۱۹۴۴، در جریان جنگ جهانی دوم، ریاست سازمان تازه تأسیس پیکار مشترک استخدام میسیسیپی را برعهده گرفت. این پیکار که از سوی اداره دفاع غیرنظامی میسیسیپی حمایت مالی می‌گردید، نظرسنجی‌های خانه به خانه را در سطح ایالت برگزار نمود تا زنانی که واجد شرایط برای خدمت در یکی از چهار
تا زنانی که واجد شرایط برای خدمت در یکی از چهار شاخه ویژه-زنان نیروهای مسلح ایالات متحده بودند را شناسایی نماید: سپاه ارتش زنان، نیروی دریای ذخیره زنان، نیروی ذخیره گارد ساحلی زنان و نیروی ذخیره تفنگداران دریایی زنان. مأموریت این برنامه سوق اجباری زنان به سوی خدمت نظامی نبود، بلکه هدف آن فراهم نمودن اطلاعات در مورد روند ثبت نام برای آنهای بود که علاقه به شرکت داشتند. بیلی معتقد بود که زنان نیز وظیفه داشتند تا در جنگ مبارزه نمایند، او گفت: «ما رهبران ایالتی باید پیش‌داوری که در مقابل زنان نظامی در ایالت
باید پیش‌داوری که در مقابل زنان نظامی در ایالت میسیسیپی وجود دارد را از بین ببریم. برای یک زن جوان، خدمت به ملت خود در این روزهای دشوار، جای افتخار است.» وی ادعاهای مبنی بر اینکه اگر زنان در نیروهای مسلح خدمت کنند «کمتر زنانه» می‌شوند را نکوهش نموده و گفت که آنها با خدمت در ارتش به «وقار و شخصیت» می‌رسند. هنگام خدمت به عنوان رئیس پیکار مشترک استخدام میسیسیپی در سطح ایالت، بیلی یک کمیته اجرایی متشکل از رهبران سازمان‌های مدنی، برادری و خدماتی در سطح ایالت و همچنین نمایندگان بخش‌های زنانه نیروهای مسلح، تأسیس
نمایندگان بخش‌های زنانه نیروهای مسلح، تأسیس نموده و به تمامی شهرداران ایالت دستور داد تا کمیته‌های محلی تشکیل بدهند و در هر اجتماع تبلیغات خانه به خانه راه‌اندازی کنند. این پیکار که در ابتدا برای سه هفته برنامه‌ریزی شده بود، با حمایت شورمند در سطح ایالت روبرو شده و بخش‌های زنانه ارتش مدت این پیکار را تمدید نمودند تا نمایندگان آنها برای استخدام بیش از اجتماعات بازدید نمایند. آلتیا او هانلون، نماینده منطقه‌ای اداره ملی دفاع غیرنظامیان، اظهار داشت که «میسیسیپی، در عرصه استخدام زنان برای خدمت در بخش‌های مختلف
در عرصه استخدام زنان برای خدمت در بخش‌های مختلف ارتش، همانند چراغ راه عمل نموده‌است». در سطح تمامی ایالت‌های، این پیکار در نوع خود بی‌پیشینه بود؛ جورجیا بعدها با پیروی از مثال میسیسیپی، پیکار مشابهی را راه‌اندازی نمود.
نیوتن دیهل بیکر جونیور (.Newton Diehl Baker Jr) (زادهٔ ۳ دسامبر ۱۸۷۱ – درگذشتهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۳۷) وکیل، جورجیست، سیاستمدار و مقام حکومتی اهل ایالات متحده بود. وی از ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵ میلادی به عنوان ۳۷امین شهرداری کلیولند، اوهایو خدمت کرد. بیکر که از ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۱ میلادی وزیر جنگ ایالات متحده بود، سرپرستی ارتش ایالات متحده در جریان جنگ جهانی اول را بر عهده داشت. بیکر، متولد مارتینزبرگ، ویرجینیا غربی، پس از فراغت از مدرسه حقوق دانشگاه واشینگتن و لی، یک دفتر حقوقی خصوصی در کلیولند باز نمود. وی به یکی از متحدان
خصوصی در کلیولند باز نمود. وی به یکی از متحدان دموکرات و ترقی‌خواه شهردار تام ال. جانسون مبدل شد. بیکر پیش از اینکه در ۱۹۱۲ میلادی شهردار کلیولند شود، از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ میلادی به عنوان سلیسیتر [مشاور حقوقی] این شهر خدمت کرد. هنگام خدمت به عنوان شهردار، وی برای اصلاح حمل و نقل عامه، بهبود بیمارستان‌ها و زیباسازی شهر تلاش نمود. بیکر در کنوانسیون ملی ۱۹۱۲ دموکرات‌ها از وودرو ویلسون حمایت نموده و در راستای کسب رأی نمایندگان اوهایو به نفع وی کمک کرد. پس از پایان خدمت به عنوان شهردار، بیکر انتصاب به عنوان وزیر جنگ
به عنوان شهردار، بیکر انتصاب به عنوان وزیر جنگ از سوی رئیس‌جمهور ویلسون را پذیرفت. وی یکی از چندین جورجیست‌های برجسته بود که در کابینه ویلسون گماشته شد. با ورود ارتش ایالات متحده به جنگ جهانی اول، بیکر رهبری ارتش را برعهده داشت. وی ژنرال جان جی. پرشینگ را برای فرماندهی نیروهای اعزامی ایالات متحده انتخاب نمود، کسی که اصرار داشت تا به عنوان یک واحد مستقل عمل نماید. وی در ۱۹۲۱ میلادی وزارت جنگ را ترک نموده و به شرکت حقوقی که به‌طور مشترک بنیانگذاری نموده بود، بیکرهاستتلر، بازگشت. وی به عنوان وکیل مدافع در
بیکرهاستتلر، بازگشت. وی به عنوان وکیل مدافع در پرونده "دهکده یوکلید در مقابل شرکت امبلر ریلیتی" خدمت کرد، پرونده مرتبط با زمین که منتهی به قانونیت قوانین منطقه‌بندی شد. وی یکی از حامیان قوی جامعه ملل بود و در جریان دهه ۱۹۲۰ میلادی به‌طور مستمر برای شرکت ایالات متحده در این جامعه دادخواهی می‌کرد. با آغاز ۱۹۲۸ میلادی، وی به عنوان عضو دیوان دائمی داوری خدمت کرد. در کنوانسیون ملی ۱۹۳۲ دموکرات‌ها، وی یکی از نامزدان برای ریاست جمهوری ایالات متحده بود، اما کنوانسیون فرانکلین دی. روزولت را انتخاب نمود. سال‌های
فرانکلین دی. روزولت را انتخاب نمود. سال‌های اولیه. نیوتن دیهل بیکر در ۳ دسامبر ۱۸۷۱ در مارتینزبرگ، ویرجینیای غربی زاده شده و فرزند نیوتن دیهل بیکر سینیور و مری آن (نام تولد: دوکهارت) بیکر بود. پدربزرگ بیکر، الیاس بیکر یکی از طرفداران وفادار اتحادیه بود، اما برخلاف، پدر وی به ارتش مؤتلفه ملحق شده و به عنوان سرباز سواره نظام خدمت کرد، پس از مدتی مجروح شده و به عنوان اسیر جنگی زندانی شد. پس از بازگشت به خانه در ۱۸۶۵ میلادی، وی مدرک پزشکی خود را از مدرسه پزشکی دانشگاه مریلند بدست آورده و تا زمان مرگ خود در
دانشگاه مریلند بدست آورده و تا زمان مرگ خود در ۱۹۰۶ میلادی به عنوان پزشک در مارتینزبرگ کار کرد. بیکر آموزش ابتدایی خود را تا سال دوم دوره دبیرستان در مدارس دهکده در مارتینزبرگ به اتمام رسانده و آموزش پیش‌دانشگاهی خود را در مدرسه عالی اسقفی در الکساندریا، ویرجینیا به پایان رساند. در ۱۹۸۲ میلادی، بیکر با کسب مدرک لیسانس از دانشگاه جانز هاپکینز فارغ‌التحصیل گردیده و هنگام حضور در دانشگاه وی عضو سازمان برادری فی گاما دلتا بود. وی در کلاس‌های وودرو ویلسون که در آن وقت در این دانشگاه استاد مهمان بود، شرکت
که در آن وقت در این دانشگاه استاد مهمان بود، شرکت می‌کرد. پس از بدست آوردن مدرک حقوق از مدرسه حقوق دانشگاه واشینگتن و لی در ۱۸۹۴ میلادی، وی برای یک سال سعی کرد تا یک دفتر خصوصی حقوقی در مارتینزبرگ باز نماید، اما بعداً منشی شخصی رئیس کل پست کشور ویلیام ال. ویلسون شد، کسی که در سواره نظام ارتش مؤتلفه همراه پدر بیکر خدمت می‌کرد. وی تا ژوئن ۱۸۹۷ در واشینگتن دی.سی. باقی ماند، پس از آن برای تعطیلات به سفر اروپا رفت و دوباره به مارتینزبرگ بازگشت. در ژانویه ۱۸۹۹، وی یکی از شرکای جدید شرکت حقوقی فوران، مک‌تاین و
وی یکی از شرکای جدید شرکت حقوقی فوران، مک‌تاین و بیکر در کلیولند شد. بیکر یک مرد کوچک و لاغر بود. وی بخاطر خدمت در ارتش در جریان جنگ آمریکا و اسپانیا ثبت نام کرد، اما بخاطر ضعف در بینایی رد شد. امور سیاسی کلیولند. زمانی که بیکر به کلیولند نقل مکان نمود، نظریات سیاسی وی بیشتر با حزب دموکرات همدلی داشت؛ وی از آنچه به اصطلاح دموکرات‌های طلا نامیده می‌شد و از رویکرد آنها نسبت به استاندارد طلا، تجارت آزاد و اصلاحات خدمات مدنی پشتیبانی نمود. وی برای خود حرفه حقوقی موفقی ساخت و در سیاست‌های محلی دخیل شد. او به
موفقی ساخت و در سیاست‌های محلی دخیل شد. او به نامزد دموکرات تام ال. جانسون برای راهیابی به سمت شهردار کلیولند همکاری نموده و تحت مشاوره وی، حرفه خدمات عمومی خود را آغاز کرد. جانسون یکی از طرفداران پرشور ترقی‌خواه سیاسی جورجیسم بود. بیکر نیز تحت تأثیر سیاست‌های جانسون قرار گرفته و به یک جورجیست مبدل شد. بیکر به جانسون همکاری نمود تا با انحصارگرایی خدمات شهری مثلاً، شرکت راه‌آهن الکتریکی کلیولند که در مالکیت مارک هانا قرار داشت، مبارزه نماید و این کار باعث محبوبیت بیکر نزد اهالی کلیولند شد. پس از خدمت به
محبوبیت بیکر نزد اهالی کلیولند شد. پس از خدمت به عنوان سلیسیتر شهر از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ میلادی، وی در ۱۹۱۱ میلادی شهردار شهر شد. به عنوان مقام حکومتی شهر، علایق اصلی بیکر فراهم نمودن برق به شهر کلیولند (وی یک کارخانه برق شهرداری را تأسیس نمود)، اصلاح حمل و نقل عمومی، بهبود بیمارستان و زیباسازی شهر بود. وی یکی از حامیان قوی کالج کلیولند بود که حالا بخشی از دانشگاه کیس وسترن رزرو است. از دستاوردهای پرافتخار وی به عنوان شهردار شهر، تصویب متمم حاکمیت داخلی به قانون اساسی کلیولند بود که در ۱۹۱۲ میلادی توسط
به قانون اساسی کلیولند بود که در ۱۹۱۲ میلادی توسط رأی‌دهندگان تأیید گردید. این متمم به کلیولند این حق را می‌داد تا منشور خود را ترسیم نماید و فعالیت‌های رسمی شهری را بدون دخالت ایالت انجام دهد. زمانی بیکر به نمایندگی از ویلسون در کنوانسیون ملی دموکرات در ۱۹۱۲ میلادی در بالتیمور کار کرد، وی یکی از نامزدان احتمالی سمت معاون رئیس‌جمهور پنداشته می‌شد. او و ویلسون از دهه ۱۸۹۰ میلادی، زمانی که هر دو در دانشگاه جانز هاکینز بودند، همدیگر را می‌شناختند و بیکر با بدست آوردن آرای نمایندگان اوهایو به نفع ویلسون، نقش
آوردن آرای نمایندگان اوهایو به نفع ویلسون، نقش حیاتی در نامزدی ریاست جمهوری ویلسون در کنوانسیون دموکرات‌ها ایفا نمود. ویلسون می‌خواست تا او را به واشینگتن دی.سی. بیاورد. هرچند ویلسون دوبار سمت وزارت کشور ایالات متحده را به وی ارایه کرد، اما بیکر در جریان دوره ریاست جمهوری ویلسون خدمت در این سمت را نپذیرفت. در ۱۹۱۶ میلادی، پس از اتمام دوره خدمت وی به عنوان شهردار کلیولند، بیکر و دو همکار وی بنگاه حقوقی بیکرهاستتلر را تأسیس نمودند. وزیر جنگ. زمانی که ایالات متحده در حال تصمیم‌گیری در مورد دخالت یا عدم دخالت
در حال تصمیم‌گیری در مورد دخالت یا عدم دخالت در جنگ جهانی اول بود، رئیس‌جمهوری وودرو ویلسون، بیکر را به عنوان وزیر جنگ معرفی کرد، چون بیکر مورد پذیرش هم طرفداران و هم مخالفین شرکت آمریکا در جنگ، قرار داشت. بخاطر نقش وزارت جنگ در اداره فیلیپین، کانال پاناما و پورتوریکو، این سمت مستلزم داشتن تخصص حقوقی نیز بود. روزنامه نیویورک تایمز او را از «حامیان گرم» رئیس‌جمهور خواند. با داشتن ۴۴ سال عمر، وی جوانترین عضو کابینه بود. یکی از مورخین در مورد رابطه او با ارتش چنین نوشت: بیکر که از غیرنظامی‌ترین غیرنظامیان
چنین نوشت: بیکر که از غیرنظامی‌ترین غیرنظامیان بود، وجود ارتش را یک نیاز می‌دید، اما نه هیبیتی از افراد دارای اونیفورم داشت، نه احساس عاشقانه‌ای نسبت به آنها و نه هم هیچ رؤیای شکوهمندی. … همان روزی که رئیس‌جمهور وودرو ویلسون، بیکر را به عنوان وزیر جنگ اعلام کرد، او به بی‌توجهی خود نسبت به مسائل نظامی اذعان نمود. او به گزارشگران گفت، «من یک انسان بی آزارم، من در مورد این شغل هیچ چیزی نمی‌دانم». اما، وی ذهن تیز و تحلیلگر و مهارت شگرفی در مدیریت داشت.
امداد خودرو خدمات یدک‌کش برای خودروهای خراب و در مسیر مانده‌است. شرکت‌های امداد خودرویی در سراسر کشور آمادهٔ خدمات رسانی به خودروهای خود می‌باشند و هر شرکت برای خودرو تولیدی خود خدمات گارانتی قرار داده که خدمات امداد خودرو یکی از این خدمات می‌باشد. تاریخچه. رانندگان اولیه اغلب قادر به انجام تعمیرات جزئی بودند، اما با پیچیده‌تر شدن خودروها، انجام تعمیرات خودرو دشوارتر شد. برخی از باشگاه‌های محلی اولیه اتومبیلرانی سعی کردند با تشویق اعضای خود به کمک به یکدیگر از آنها حمایت کنند. چرخش از اعضایی که به سایر اعضا
آنها حمایت کنند. چرخش از اعضایی که به سایر اعضا کمک می‌کردند حفظ می‌شد و در برخی موارد، پول نقد کنار گذاشته می‌شد تا در صورت نیاز یک کامیون یدک‌کش را اجاره کنند. در بریتانیا، RAC (یکی از همکاران سابق باشگاه اتومبیل سلطنتی) و انجمن اتومبیل (AA) (تشکیل شده در سال ۱۹۰۵) خدمات تعمیر در محل و یدک‌کشی به گاراژ محلی یا خانه راننده در صورت نزدیکی (معمولاً ۲۰ مایل) را به اعضای خود ارائه می‌داد. ادغام فناوری و امداد خودرو. اپلیکیشن‌های موبایل و ردیابی لحظه‌ای. یکی از بزرگ‌ترین پیشرفت‌ها در امداد جاده‌ای، به‌کارگیری
بزرگ‌ترین پیشرفت‌ها در امداد جاده‌ای، به‌کارگیری فناوری موبایل است. شرکت‌ها اپلیکیشن‌های کاربرپسندی را توسعه می‌دهند که به رانندگان اجازه می‌دهد تنها با چند لمس روی گوشی خود، درخواست کمک کنند. این برنامه‌ها معمولاً دارای قابلیت ردیابی لحظه‌ای هستند که مانند خدمات تاکسی اینترنتی (مانند Uber یا Lyft) به مشتری امکان می‌دهد رسیدن امدادگر را در لحظه پیگیری کند. این شفافیت باعث افزایش اعتماد و رضایت مشتری با کاهش اضطراب در شرایط بحرانی می‌شود. هوش مصنوعی و چت‌بات‌ها. هوش مصنوعی با بهبود تعاملات خدمات مشتری نقش
هوش مصنوعی با بهبود تعاملات خدمات مشتری نقش مهمی ایفا می‌کند. چت‌بات‌های مجهز به هوش مصنوعی می‌توانند پرسش‌های اولیه مشتری را پاسخ دهند، اطلاعات ضروری را جمع‌آوری کنند و راهنمایی‌ها یا راه‌حل‌های فوری ارائه دهند. این کار علاوه بر تسریع روند خدمات‌رسانی، نیروی انسانی را برای رسیدگی به مسائل پیچیده‌تر آزاد می‌کند. دسترس. شرکت‌های بیمه خودرو یا سازنده خودرو مثل امداد خودرو سایپا، انجمن اتومبیل آمریکا خدمات را می‌توانند ارائه کنند. ایالات متحده. دولت مجانی خدمات گشت آزادراه را به خودروها می‌دهد.
ستون آرکادیوس یک ستون پیروزی رومی در فروم آرکادیوس در قسطنطنیه بود که در اوایل قرن پنجم پس از میلاد ساخته شد. ستون مرمری با نقش برجسته‌های مارپیچی بر روی آن نوشته شده است و مجسمه عظیمی از امپراتور احتمالا از جنس برنز روی آن بود که در سال ۷۴۰ به پایین سقوط کرد. قله این ستون از طریق یک پلکان مارپیچی در داخل ستون قابل دسترسی بود که در حال حاضر فقط پایه سنگی عظیم آن باقی مانده است. پایه این ستون به ترکی «آورت تاش» معروف است و در حسن کادن سوکاک در منطقه فاتح استانبول قرار دارد. در حال حاضر بیشتر توسط ساختمان های
قرار دارد. در حال حاضر بیشتر توسط ساختمان های مدرن احاطه شده است.
نیکلاس جوزف بگیچ سنیور (.Nicholas Joseph Begich Sr) (زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۳۲ – ناپدید شده در ۱۶ اکتبر ۱۹۷۲)، سیاستمدار اهل ایالات متحده بود که به عنوان نماینده آلاسکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. باور براین است که وی در اثر سقوط یک هواگرد سبک در آلاسکا در ۱۹۷۲ میلادی فوت کرده‌است؛ اما جسد وی هرگز یافت نگردید. وی عضو حزب دموکرات بود. اوایل زندگی و تحصیلات. بگیچ در ایولت، مینه‌سوتا متولد و بزرگ شد. پدر وی جان بگیچ (né Begić) در پودلاباچا، یودبینا، کرواسی بدنیا آمده بود و مادرش آنا (نام تولد: مارتینیچ)
بدنیا آمده بود و مادرش آنا (نام تولد: مارتینیچ) نیز اصالت کروات داشت. وی مدرک BA خود را در ۱۹۵۲ میلادی از دانشگاه ایالتی سنت کلاود و مدرک MA خود را در ۱۹۵۴ میلادی از دانشگاه مینه‌سوتا کسب کرد. وی دوره‌های دکترای خود را در دانشگاه کلرادو بولدر و دانشگاه داکوتای شمالی ادامه داد. حرفه. بگیچ پیش از اینکه به عنوان سرپرست مدارس در فورت ریچاردسون گماشته شود، به عنوان مشاور تحصیلی در مدارس انکوریج و بعدتر به عنوان رئیس پرسنل دانشجویان در نظام مدارس انکوریج کار کرد. بگیچ در ۱۹۶۲ میلادی به عنوان عضو مجلس سنای آلاسکا
بگیچ در ۱۹۶۲ میلادی به عنوان عضو مجلس سنای آلاسکا انتخاب گردید و برای هشت سال در آنجا خدمت کرد. در این جریان، وی برای مدتی به تدریس علوم سیاسی در دانشگاه آلاسکا در انکوریج نیز می‌پرداخت. بگیچ در انتخابات ۱۹۶۸ میلادی برای به دست آوردن تنها کرسی آلاسکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده خود را نامزد کرد اما در مقابل متصدی جمهوری‌خواه هوارد پولوک باخت. در ۱۹۷۰ میلادی، بگیچ بار دیگر برای به دست آوردن این سمت وارد رقابت شد و این بار توانست با موفقیت بانکدار و جمهوری‌خواه فرانک مرکاوسکی را شکست دهد، کسی که بعدتر به
فرانک مرکاوسکی را شکست دهد، کسی که بعدتر به عنوان سناتور ایالات متحده و سپس فرماندار آلاسکا خدمت کرد. در انتخابات ۱۹۷۲، وی با سناتور ایالتی جمهوری‌خواه دان یانگ مقابل شد. بگیچ، پس از مرگ خود، در انتخابات ۱۹۷۲ با دریافت ۵۶٪ آرا در مقابل دان یانگ که ۴۴٪ رأی دریافت کرده بود پیروز شد. با این حال، زمانی که بگیچ متوفی اعلام شد، یک انتخابات ویژه برگزار گردید. یانگ در این انتخابات برنده شده و تا زمان مرگ خود در ۱۸ مارس ۲۰۲۲ در این سمت خدمت کرد. ناپدید شدن. در ۱۶ اکتبر ۱۹۷۲، بگیچ و رهبر اکثریت مجلس هیل باگز اهل
اکتبر ۱۹۷۲، بگیچ و رهبر اکثریت مجلس هیل باگز اهل لوئیزیانا، دو تن از چهار سرنشین هواگرد دو-موتوره سسنا ۳۱۰ بودند، هواگردی که هنگام پرواز از انکوریج به جونو ناپدید شد. دو سرنشین دیگر این هواگرد، دستیار بگیچ رسیل براون و خلبان دان جونز بودند. این چهار نفر عازم یک کمپین جذب و جمع‌آوری کمک مالی برای بگیچ بودند. در یک عملیات جستجوی بسیار بزرگ، هواگردهای گارد ساحلی ایالات متحده، نیروی دریایی، نیروی زمینی، نیروی هوایی، گشت غیرنظامی هوایی و غیرنظامیان طی یک عملیات جستجو و نجات برای جستجوی این چهار فرد و هواگرد
جستجو و نجات برای جستجوی این چهار فرد و هواگرد ناپدید شده سسنا ۳۱۰ اعزام گردیدند. پس از ۳۹ روز جستجو، جستجوی هوایی در ۲۴ نوامبر ۱۹۷۲ متوقف گردید. نه هواگرد و نه چهار سرنشین آن هرگز پیدا نشد. تمامی سرنشینان در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۲ متوفی اعلام شدند. طبق قوانین ایالتی آلاسکا بخش ۰۲٫۳۵٫۱۱۵ وسایل فرستنده هواگرد سقوط کرده که در ۶ سپتامبر ۱۹۷۲، پنج هفته قبل از ناپدید شدن این هواگرد اجرایی شد، هواگرد سسنا ملزم بود تا موقعیت‌یاب اضطراری (ELT) را با خود حمل نماید. قانون آلاسکا مقررات هوانوردی فدرال ۹۱٫۵۲ که در ۲۱ سپتامبر
مقررات هوانوردی فدرال ۹۱٫۵۲ که در ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۱ به نشر رسیده و حمل موقعیت‌یاب اضطراری را برای این چنین هواگردها الزامی می‌نمود، مبنی قانونی ایالتی قرار داده بود، اما تاریخ اجرایی شدن این قانون برای هواپیماهای موجود ۳۰ دسامبر ۱۹۷۳ مشخص شده بود. هیچ سیگنال موقعیت‌یاب که به‌طور مشخص مربوط به این هواپیما باشد در جریان جستجو شنیده نشد. هیئت ملی ایمنی ترابری (NTSB) در گزارش خود مرتبط با این رویداد اظهار داشت که موقعیت‌یاب اضطراری سیار خلبان که می‌تواند بجای موقعیت‌یاب اضطراری ثابت هواپیما استفاده گردد، در یک
اضطراری ثابت هواپیما استفاده گردد، در یک هواپیما در فربنکس، آلاسکا یافت شد. این گزارش همچنین اشاره می‌نماید که یک شاهد عینی یک شی شناخته‌نشده را در کیف دستی خلبان دیده‌است که به استثنای رنگ، کاملاً شبیه یک موقعیت‌یاب اضطراری سیار بوده‌است. هیئت ملی ایمنی ترابری نتیجه‌گیری نمود که نه خلبان و نه هم هواپیما موقعیت‌یاب اضطراری نداشتند. در ۱۹۷۲ میلادی، بلندترین ساختمان در ویتیر، آلاسکا برای گرامی‌داشت از نیک بگیچ بنام بگیچ تاورز تغییر نام داده شد. قله بگیچ که سه مایل در شمال مرکز بازدیدکنندگان بگیچ، باگز در
سه مایل در شمال مرکز بازدیدکنندگان بگیچ، باگز در دریاچه پورتگیج واقع شده‌است نیز به افتخار وی نامگذاری شده‌است. در نوامبر ۲۰۱۵، هفته‌نامه سیاتل ویکلی داستانی را از روزنامه‌نگار جاناتن والکزاک، کسی که از سال ۲۰۱۲ به این سو روی سانحه‌های هوایی و رویدادهای متعاقب آن تحقیق نموده‌است، منتشر نمود تا سرنوشت پروازی که بگیچ و باگز را حمل نمود مشخص نماید. والکزاک همچنین یک پادکست [برنامه شنیداری] در مورد ناپدید شدن بگیچ ساخت که در تابستان ۲۰۲۰ در آی‌هارت‌میدیا (iHeartMedia) به نشر رسید. این پادکست تحت نام ناپدید شدن
به نشر رسید. این پادکست تحت نام ناپدید شدن در آلاسکا، روی این ایده متمرکز بود که رئیس اف‌بی‌آی جی. ادگار هوور یا مافیای توسان، هیل باگز را ترور نموده بود. زندگی شخصی. بگیچ شش فرزند داشت: نیک جونیور، مارک، نیشیل، تام، استیفنی و پال. مارک به عنوان عضو مجلس بخش انکوریج انتخاب گردید، بعدتر شهردار شهر شده و، با حاشیه اندک، به عنوان سناتور ایالات متحده از آلاسکا انتخاب گردید. متصدی تد استیونز، پس از اینکه در اثر تحقیقات فساد سیاسی آلاسکا بازداشت گردید، تنها هشت روز قبل از انتخابات ۲۰۰۸ متهم به هفت جنایت شده و
روز قبل از انتخابات ۲۰۰۸ متهم به هفت جنایت شده و مجرم شناخته شد. استیونز تنها سناتور از حزب جمهوری‌خواه بود که طویل‌ترین دوران خدمت در مجلس سنای ایالات متحده را داشت. وی نیز دو سال بعد در اثر سقوط یک هواگرد کوچک کشته شد، هرچند محکومیت جرمی وی هنوز به پایان نرسیده بود. مارک بگیچ در انتخابات ۲۰۱۴ مجلس سنا و همچنین چهار سال بعد در رقابت برای رسیدن به کرسی فرماندار آلاسکا در ۲۰۱۸ میلادی، ناکام شد. پسر وی تام در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ۲۰۱۶ میلادی برای بدست آوردن کرسی مجلس سنای آلاسکا پیروز شده و در
بدست آوردن کرسی مجلس سنای آلاسکا پیروز شده و در انتخابات سراسری هیچ رقیبی نداشت. برادر نیک، جوزف بگیچ، برای ۱۸ سال به عنوان نماینده زادگاه آنها، ایولت، در مجلس نمایندگان مینه‌سوتا خدمت نمود. بیوه نیک بگیچ، پیگی، مدت کوتاهی پس از مرگ همسر خود با یک قاتل حرفه‌ای بنام جری ماکس پاسلی از یک گروه تبهکار معروف ازدواج کرد، اما همسر وی در نهایت بخاطر اتهام قتل در ۱۹۹۴ میلادی به زندان رفت. پیگی در انتخابات‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶ میلادی برای بدست آوردن کرسی مجلس نمایندگان خود را نامزد کرد، اما از سوی متصدی دان یانگ شکست
خود را نامزد کرد، اما از سوی متصدی دان یانگ شکست خورد. وی بعدتر بازنشسته شده و در نوادا به زندگی خود ادامه داد.
دایمیوهای مسیحی در ژاپن از دوره سنگوکو تا اوایل دوره ادو به دایمیوهایی گفته می‌شود که به دین مسیحیت گرویدند و غسل تعمید انجام دادند. کیوشو منطقه کانسای
پاول ریموند بابیو (Paul Raymond Babeu) (متولد ۳ فوریه ۱۹۶۹)، افسر اعمال قانون، سیاستمدار و عضو حزب جمهوری‌خواه اهل ایالات متحده است که از ۱ ژانویه ۲۰۰۹ تا ۱ ژانویه ۲۰۱۷ به عنوان کلانتر شهرستان پاینال، آریزونا خدمت کرد. وی نخستین کلانتر جمهوری‌خواه شهرستان پاینال بود. بابیو از حوزه انتخابیه چهارم آریزونا خود را در انتخابات ۲۰۱۲ مجلس نمایندگان ایالات متحده نامزد کرد، اما پس از یک مناقشه شخصی و اعلام همجنسگرا بودن خود، از نامزدی در انتخابات انصراف داد. پس از برنده شدن در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواه در ۳۰ اوت
شدن در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواه در ۳۰ اوت ۲۰۱۶، وی نامزد حزب جمهوری‌خواه از حوزه انتخابیه کنگره‌ای اول آریزونا در انتخابات ۲۰۱۶ بود. در انتخابات سراسری، وی از سوی نامزد دموکرات تام او هالرن مغلوب گردید. اوایل زندگی و تحصیلات. بابیو در ۳ فوریه ۱۹۶۹ در آدامز شمالی، ماساچوست از ریموند و هلن بابیو بدنیا آمد. ریموند بابیو از دیر زمانی کارمند خدمات برق همان منطقه بوده و در امور سیاسی محلی نیز فعال بود. پاول بابیو دهمین فرزند از یازده فرزند خانواده بود. بابیو بعدها در مورد اینکه برای چندین سال در دوران کودکی
بعدها در مورد اینکه برای چندین سال در دوران کودکی از سوی حداقل دو کشیش کاتولیک، از جمله ریچارد آرد. لوگنی، مورد آزار جنسی قرار گرفته‌است، صحبت نمود. بابیو یک مدرک فوق دیپلم در رشته اجرای قانون از آکادمی اجرای قانون آریزونا دارد. وی همچنین یک مدرک لیسانس در رشته تاریخ و علوم سیاسی از کالج لیبرال آرتس ماساچوست و یک مدرک فوق لیسانس (با درجه ممتاز) در رشته اداره عمومی از کالج بین‌المللی امریکن دارد. اوایل حرفه. امور سیاسی ماساچوست. بابیو، زمانی که ۱۷ سال داشت و هنوز دانشجوی دبیرستان بود، بر علیه طرحی مبنی بر
و هنوز دانشجوی دبیرستان بود، بر علیه طرحی مبنی بر افزایش حقوق اعضای شورای شهری آدامز شمالی، ماساچوست مبارزه کرد. شورا حقوق پیشنهادی را کاهش داده و بابیو نیز در حالی که به عنوان یک نامزد مستقل وارد انتخابات شده بود، تلاش‌های خود را به یک پیکار انتخاباتی موفق مبدل نموده و در سن ۱۸ سالگی به عنوان عضو شورای شهری انتخاب گردید. در ۱۹۹۲ میلادی، بابیو برای یک دوره چهارساله به عنوان عالی‌رتبه شهرستان برکشر، ماساچوست انتخاب گردید. در خدمت این دوره خدمت خود در ۱۹۹۶ میلادی، بابیو از حوزه انتخابیه برکشر، همپدن، همپشر و
بابیو از حوزه انتخابیه برکشر، همپدن، همپشر و فرانکلین برای کرسی مجلس سنای ماساچوست وارد انتخابات شد. وی در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواه در مقابل پیتر ابیر پیروز شد. اما، در انتخابات سراسری با کسب ۴۲٪ آرا در مقابل نامزد دموکرات اندریا اف. نوسیفورو جوینور که ۵۵٪ رأی بدست آورده بود، شکست خورد. در ۱۹۹۷ میلادی وی برای کرسی شهردار آدامز شمالی در مقابل متصدی دموکرات جان بریت سوم وارد انتخابات شد. در انتخابات مقدماتی آزاد، بابیو اول شد اما نتوانست به سقف ۵۰٪ آرا برسد. وی تنها ۱۴۵ رأی بیش از بریت بدست آورده بود. در
وی تنها ۱۴۵ رأی بیش از بریت بدست آورده بود. در انتخابات سراسری، بریت در انتخابات پیروز گردیده و توانست با بدست آوردن ۵۳٪ آرا، بابیو را که ۴۷٪ آرا بدست آورده بود، با تفاوت تنها ۳۵۳ رأی در یک انتخابات غیر معمول و اشتراک ۷۵٪ از رأی‌دهندگان که ثبت نام نموده بودند، شکست دهد. در ۲۰۰۱ میلادی، بابیو بار دیگر در مقابل بریت خود را نامزد کرد، اما این بار نیز مغلوب گردید. مدیر مدرسه دی‌سیستو. بابیو از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ میلادی، در نخست به عنوان مدیر و بعدتر به عنوان مدیر ارشد مدرسه دی‌سیستو، مدرسهٔ برای جوانان معلول، در
ارشد مدرسه دی‌سیستو، مدرسهٔ برای جوانان معلول، در استاکبریج، ماساچوست خدمت کرد. این مدرسه در ۲۰۰۴ میلادی، پس از مرگ بنیانگذار آن مایکل دی‌سیستو، بسته شد. این مدرسه بخاطر مسائل مرتبط با جواز فعالیت، اتهامات سوءاستفاده از کودکان، فرمان متوقف شدن ثبت نام شاگردان از سوی مشترک‌المنافع ماساچوست و اتهامات عدم توانایی در فراهم سازی محیط ایمن برای دانشجویان، برای یک مدت طولانی با مشترک‌المنافع ماساچوست دعوای حقوقی داشت. مدارک دادگاه نشان می‌دهد که مشکلات مدرسه سال‌ها پیش از اینکه بابیو به عنوان مدیر گماشته شود،
پیش از اینکه بابیو به عنوان مدیر گماشته شود، مطرح شده بود. بابیو اظهار داشت که وی هرگز مورد بازجویی یا دعوای حقوقی قرار نگرفته‌است و «بخاطر بازگرداندن ثبات مالی به مدرسه از وی تقدیر شده‌است». در جریان تحقیقات از سوی دولت، نام بابیو در هیچ‌یک از اتهامات نبود. گارد ملی. بابیو در سن ۲۱ سالگی به گارد ملی ماساچوست پیوست. وی حرفه نظامی خود را از درجه سرباز آغاز نموده و تا درجه نظامی سرگرد در گارد ملی ارتش آریزونا ترفیع نمود. در جریان حرفه نظامی خود، وی برای یک دوره برای مأموریت به عراق اعزام گردیده و به همچنین
برای مأموریت به عراق اعزام گردیده و به همچنین برای ۱۷ ماه به عنوان فرمانده عملیات جمپ استارت (مأموریت مرز جنوب‌غربی) در آریزونا خدمت کرد. بابیو برای ۱۷ ماه، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ میلادی، فرمانده گروه عملیاتی یوما بوده و از ۷۰۰ سرباز سرپرستی می‌نمود، گروهٔ که از گشت مرزی ایالات متحده برای نائل شدن به کنترل عملیاتی و کاهش مهاجرت غیرقانونی حمایت می‌نمودند. بابیو پس از ۲۰ سال خدمت در سپتامبر ۲۰۱۰ از خدمت در ارتش بازنشسته شد. مأمور گشت در چندلر. در ۲۰۰۲ میلادی، وی به آریزونا نقل مکان نمود تا دوره آموزشی اجرای قانون
آریزونا نقل مکان نمود تا دوره آموزشی اجرای قانون را تکمیل نموده و در شهر چندلر، آریزونا افسر پلیس شود. وی از آکادمی اجرای قانون آریزونا فارغ‌التحصیل گردید، به عنوان نخستین دانشجوی انتخاب شده در سطح آکادمی به عنوان پلیس استخدام گردیده و سایر افسران همقطار وی به بابیو رأی داده و او را به عنوان افسر نمونه کلاس انتخاب نمودند. هنگام خدمت به عنوان مأمور گشت در چندلر، دو مدال نجات زندگی به بابیو اعطاء گردید. بابیو همچنین به عنوان رئیس انجمن پلیس در اداره پلیس چندلر و به عنوان عضو هیئت مدیره انجمن پلیس آریزونا
و به عنوان عضو هیئت مدیره انجمن پلیس آریزونا خدمت کرد. کلانتر شهرستان پاینال و نامزدی برای سمت‌های بالاتر. بابیو در انتخابات کلانتری شهرستان پاینال در ۲۰۰۸ میلادی به مبارزه پرداخته و متصدی دموکرات کریس واسکویز را با دریافت ۵۴٪ در مقابل ۴۶٪ آرا، شکست داد. در طول تاریخ این شهرستان (که در ۱۸۷۵ میلادی بنیانگذاری شده بود) وی نخستین کلانتر جمهوری‌خواه بود. بابیو با کسب ۵۳٫۳٪ آرا برای بار دوم در انتخابات ۲۰۱۲ انتخاب گردیده و نامزدان دموکرات و مستقل را مغلوب نمود. بابیو معاون انجمن کلانترهای آریزونا بوده و از سوی
بابیو معاون انجمن کلانترهای آریزونا بوده و از سوی انجمن ملی کلانترها به عنوان کلانتر ملی سال ۲۰۱۱ انتخاب گردید. بابیو با داشتن ۷۰۰ کارمند تمام وقت، سومین دفتر بزرگ کلانتر در آریزونا را رهبری نمود. در رابطه با مسئله مهاجرت غیرقانونی، بابیو یکی از منتقدان صریح حکومت فدرال بوده‌است. براساس وبسایت بابیو، «شهرستان پاینال از نظر گذرگاه برای قاچاق مواد مخدر و انسان، در کل ایالات متحده در رده اول قرار دارد». او گزارش داد که، «به‌طور تخمینی، شهرستان پاینال حدود ۷۵ – ۱۰۰ دستگاه کارتل و پست‌های شنود/پست‌های رصد دارد