payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نسل‌کشی، در دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) علیه آلمان شکایت کرد. این اقدامات ناشی از حمایت آلمان از اسرائیل در جنگ اسرائیل و حماس بود. گفتمان و اعتراضات دانشجویی از ژوئن ۲۰۲۴، در جامعه حقوقی بین‌المللی حقوق بشر اجماع وجود دارد که دولت اسرائیل در طول بخش‌هایی از درگیری اسرائیل و فلسطین اقدام به نسل‌کشی یا نسل‌کشی علیه فلسطینی‌ها کرده است. راز سگال، مورخ اسرائیلی، در چارچوب حمله حماس به اسرائیل در سال ۲۰۲۳، ضدحمله‌های اسرائیل و محاصره کامل تحمیلی، که شامل محرومیت از آب و غذا برای مردم غیرنظامی می‌شد، آن را
از آب و غذا برای مردم غیرنظامی می‌شد، آن را «مورد کتاب درسی نسل‌کشی» توصیف کرد. با توجه به اینکه سایر دانشگاهیان نیز حملات اسرائیل به زیرساخت‌ها، غذا و آب را به‌عنوان ماهیت نسل‌کشی توصیف می‌کنند، در حالی که دیگران این اقدامات را زمانی که اسرائیل قبلاً قبل از سال ۲۰۲۳ درگیر آن‌ها بود، نسل‌کشی توصیف کرده‌اند. انواع حملات نسل‌کشی مورد اتهام. ادعا می‌شود که اسرائیل با استفاده از مجازات دسته جمعی به فلسطینی‌ها حمله کرده است، حملات هوایی (از جمله در اردوگاه‌های پناهندگان)، قحطی، آوارگی اجباری، پاکسازی قومی،
پناهندگان)، قحطی، آوارگی اجباری، پاکسازی قومی، غارت، جنگ روانی، تجاوز جنسی و خشونت جنسی، و اعمال عمدی و سیستماتیک شرایط تهدید کننده زندگی توسط محاصره نظامی؛ همگی از ادعاهایی است که برای نوع رفتارهای در راستای نسل‌کشی اسرائیل گزارش شده است. قربانیان. ایلان پاپه در سال ۲۰۰۸ گزارش داد که از سال ۲۰۰۰ تقریباً ۴۰۰۰ فلسطینی توسط نیروهای اسرائیلی کشته شده‌اند که نیمی از آنها کودک هستند و بیش از ۲۰۰۰۰ زخمی شده‌اند. بر اساس داده‌های دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه، ۶۷۳۵ فلسطینی از ۱ ژانویه ۲۰۰۸ تا
امور بشردوستانه، ۶۷۳۵ فلسطینی از ۱ ژانویه ۲۰۰۸ تا ۶ اکتبر ۲۰۲۳ کشته شده‌اند. در طول جنگ اسرائیل و حماس در ۲۰۲۳، که در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، بیش از ۱۵۲۷۱ فلسطینی در غزه کشته شده‌اند، ۳۲۳۱۰ فلسطینی زخمی شده‌اند. و تخمین زده می‌شود که ۴۱۵۰۰ مورد شناسایی نشده‌اند. چندین رسانه خبری و دانشگاهی متعاقباً ارقام به روز شده را گزارش کردند و حداقل ۲۰۰۰۰ فلسطینی در غزه کشته شدند که تخمین زده می‌شود ۷۰ درصد از آنها زن و کودک بودند. بر اساس آمار وزارت بهداشت غزه و دفتر اطلاعات دولتی تا ۳ ژانویه ۲۰۲۴، بیش از ۲۲۳۰۰ نفر
اطلاعات دولتی تا ۳ ژانویه ۲۰۲۴، بیش از ۲۲۳۰۰ نفر کشته شده‌اند. حدود ۷۰۰۰ نفر ناپدید شده‌اند که احتمالاً در زیر آوار مدفون شده‌اند. بیش از ۵۲۰۰۰ نفر نیز مجروح شده‌اند. در سال ۱۹۴۸، بیش از ۷۰۰۰۰۰ فلسطینی - تقریباً نیمی از جمعیت عرب فلسطین قبل از جنگ - از خانه‌های خود گریختند یا توسط شبه نظامیان صهیونیست و بعداً ارتش اسرائیل در طول دوران جنگ بیرون رانده شدند. از آغاز جنگ ۲۰۲۳ اسرائیل و حماس، نزدیک به ۲ میلیون نفر در نوار غزه آواره شده‌اند. متهمان به همدستی بین‌المللی. آمریکا. برخی از تحلیلگران و رسانه‌ها
بین‌المللی. آمریکا. برخی از تحلیلگران و رسانه‌ها دولت‌های غربی به‌ویژه دولت‌های ایالات متحده آمریکا را به حمایت از نسل‌کشی علیه فلسطینیان، متهم کرده‌اند. این مورد در بحبوحه جنگ اسرائیل و حماس که در آن کمک‌های ویژه ایالات متحده به اسرائیل انجام شد، بیشتر مورد توجه قرار گرفت. در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳، اریک لویتز روزنامه‌نگار "مجله" نیویورک مدعی شد که دولت ایالات متحده، از جمله دولت بایدن، جنایات جنگی اسرائیل علیه فلسطینیان در جنگ اسرائیل و حماس را تأیید کرده‌اند و هیچ راه‌حل نظامی نمی‌تواند به اهداف اسرائیل برسد. در
راه‌حل نظامی نمی‌تواند به اهداف اسرائیل برسد. در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳، در بحبوحه جنگ، وکلای مرکز حقوق اساسی تأیید کردند که اقدامات اسرائیل برای نابودی جمعیت فلسطینی‌ها در غزه انجام شده است. در این گزارش تأیید شد که آمریکا برای این هدف، به اسرائیل کمک کرده است. در ۱ نوامبر ۲۰۲۳، کمیته دفاع برای کودکان بین‌المللی، ایالات متحده را به همدستی با «جنایت نسل‌کشی» اسرائیل متهم کرد. در ۴ ژانویه ۲۰۲۴، دولت ایالات متحده اذعان کرد که ارزیابی‌های رسمی در مورد اینکه آیا اسرائیل قوانین بین‌المللی بشردوستانه را نقض می‌کند یا خیر
قوانین بین‌المللی بشردوستانه را نقض می‌کند یا خیر انجام نمی‌دهد. در نوامبر ۲۰۲۳، جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، توسط منتقدان حمایت او از اسرائیل، لقب «جو نسل‌کش» را گرفت. جان کربی، سخنگوی شورای امنیت ملی، نیز توسط رسانه اسرائیلی وای‌نت به عنوان «حامی فوق‌العاده اسرائیل» توصیف شد. در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، مرکز حقوق اساسی مستقر در نیویورک از بایدن به دلیل عدم انجام وظایف خود که طبق قوانین ملی و بین‌المللی برای جلوگیری از ارتکاب نسل‌کشی اسرائیل در غزه در جنگ اسرائیل و حماس تعریف شده بود، شکایت کرد. در این شکایت ادعا
حماس تعریف شده بود، شکایت کرد. در این شکایت ادعا شده بود که «کشتارهای دسته جمعی» اسرائیل، هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی و اخراج اجباری آنها به منزله نسل‌کشی است. ویلیام شاباس، محقق نسل‌کشی، در بیانیه‌ای در این دادخواست گفت که از نظر او «خطر جدی نسل‌کشی» وجود دارد و ایالات متحده «تعهد خود را بر اساس کنوانسیون نسل‌کشی ۱۹۴۸ و قوانین بین‌المللی نقض می‌کند». در فوریه ۲۰۲۴، مؤسسه لمکین برای پیشگیری از نسل‌کشی اعلام کرد که دولت بایدن در نسل‌کشی ادعایی در غزه شریک بوده است. علی حرب نوشت که ایالات متحده همچنان
بوده است. علی حرب نوشت که ایالات متحده همچنان به تسلیح و تأمین مالی ارتش اسرائیل در حالی که نسل‌کشی می‌کند، ادامه داده است. در فوریه ۲۰۲۴، پس از وتوی ایالات متحده بر قطعنامه آتش‌بس سازمان ملل، میگل دیاز کانل برمودز، رئیس‌جمهور کوبا اظهار داشت: «آنها همدست این نسل‌کشی اسرائیل علیه فلسطین هستند». آلمان. در فوریه ۲۰۲۴ وکلای مدافع فلسطینیان در آلمان شکایتی جنایی علیه سیاستمداران ارشد مختلف از جمله اولاف شولز، آنالنا بائربوک، رابرت هابک و کریستین لیندنر به دلیل کمک و مشارکت در نسل‌کشی غزه ارائه کردند. در اول
کمک و مشارکت در نسل‌کشی غزه ارائه کردند. در اول مارس ۲۰۲۴، نیکاراگوئه بر اساس کنوانسیون نسل‌کشی، در دادگاه بین‌المللی دادگستری، علیه آلمان شکایتی را در مورد حمایت آلمان از اسرائیل در جنگ اسرائیل و حماس آغاز کرد.
نورالدین مصلحه (؛ زادهٔ ) مورخ، نویسنده، مورخ و دانشگاهی مردم فلسطینی است. او مورخ فلسطین و سابقاً استاد دین و سیاست و مدیر مرکز دین و تاریخ و پروژه تحقیقات سرزمین مقدس در دانشگاه سنت مری، توییکنهام است. او همچنین مدیر برنامه کارشناسی ارشد دین، سیاست و حل تعارض در دانشگاه سنت مری (۲۰۰۵–۲۰۱۵) بود.
گراژینا استانیشفسکا (؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیه ۱۹۳۶–۴ مارس ۲۰۱۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شوالیه‌های تتونیک"، "خاکستر و الماس" و "طرح‌واره‌های زغالی" اشاره نمود.
نوعی روح یا شبح نوزاد در فولکلور ژاپنی است. "آبورا آکاگو" یک یوکای از ولایت اومی است که در کتاب "کونجاکو گازو زوکو هیاکی" اثر توری‌یاما سکیئن در اواسط دوره ادو، به عنوان روح نوزادی که روغن را از یک لامپ آندون بیرون می‌کشد، به تصویر کشیده شده‌است. آن‌ها نوعی «هی نو تاما» یا گلولهٔ آتشین هستند، اما می‌توانند شکل یک نوزاد را نیز به خود بگیرند. "آبورا آکاگو" برای نخستین بار به شکل گوی‌های مرموز آتشین ظاهر شدند که بی اراده در آسمان شب شناور هستند. آن‌ها از خانه‌ای به خانهٔ دیگر روانه می‌شدند و با ورود به هر
به خانهٔ دیگر روانه می‌شدند و با ورود به هر خانه، به شکل نوزادانی کوچک تبدیل می‌شوند. آن‌ها در کالبد نوزاد، روغن چراغ‌های نفتی و فانوس‌های کاغذی (آندون) را می‌لیسند. پس از اتمام روغن چراغ‌ها، دوباره به گوی تبدیل شده و در هوا پرواز می‌کردند.
آندژی شالافسکی (؛ ۴ دسامبر ۱۹۱۱–۱۱ اکتبر ۱۹۸۶) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "پزشک قلابی"، "تسبیح انار"، "در روز روشن"، "سرزمین موعود"، "صفر-هفت، به‌گوشم"، "در روز روشن"، "پایانی نیست"، "گهواره"، "سرزمین موعود"، "ماجراهای میخاو" و "شوالیه‌های تتونیک" اشاره نمود.
تمامیت و نامتناهی: جستاری در باب برون‌بودگی (به ) کتابی است دربارهٔ اخلاق اثر فیلسوف امانوئل لویناس که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. این اثر بسیار تحت‌تأثیر پدیدارشناسی است و یکی از مهم‌ترین آثار لویناس به‌حساب می‌آید. خلاصه. دیگری. لویناس این تز را مطرح می‌کند که تمام اخلاقیات از رویارویی با دیگری ناشی می‌شود. این دیگری، که ما به‌طور ملموس با او در تعامل هستیم، دروازه‌ای به سوی «دیگری» انتزاعی‌تر را نشان می‌دهد. تمایز بین تمامیت و نامتناهی، جهان محدود را که دیگری را به‌عنوان یک بدن مادی در بر می‌گیرد، از یک جهان
را به‌عنوان یک بدن مادی در بر می‌گیرد، از یک جهان معنوی جدا می‌کند. سوژه‌ها با گشودن خود به دیگری بودن دیگری به این دنیای معنوی یعنی نامتناهی دسترسی پیدا می‌کنند. مثلا: حضور. لویناس تأکید زیادی بر حضور فیزیکی در ملاقات با دیگری دارد. او استدلال می‌کند که تنها یک رویارویی چهره‌به‌چهره اجازه می‌دهد تا ارتباط واقعی با نامتناهی وجود داشته باشد، زیرا این نوع تعامل بی‌وقفه است. کلمات نوشته‌شده و سایر کلمات کافی نیستند زیرا زمانی که آزمودنی باید آن‌ها را درک کرد، گذشته است؛ یعنی: در ثبت کل افتاده‌اند. تاریخ. این
گذشته است؛ یعنی: در ثبت کل افتاده‌اند. تاریخ. این کتاب حاوی چندین مشاهدات در مورد تاریخ و قضاوت تاریخ است، مانند «قضاوت تاریخ همیشه به‌طور پیش‌فرض بیان می‌شود.» بازخورد. "تمامیت و نامتناهی" کمکی اصیل و قابل‌توجه به دنیای فلسفه، به‌ویژه فلسفه قاره‌ای در نظر گرفته می‌شود. این اثر را می‌توان پاسخی به معلمان لویناس، فیلسوفان ادموند هوسرل و مارتین هایدگر خواند. دایرةالمعارف فلسفه استنفورد و بریتانیکا هر دو "تمامیت و نامتناهی را" همراه با "غیر از وجود" (۱۹۷۴) به‌عنوان یکی از مهم‌ترین آثار لویناس معرفی می‌کنند.
یکی از مهم‌ترین آثار لویناس معرفی می‌کنند. فیلسوف ژاک دریدا در مقاله خود «"خشونت و متافیزیک"»، "تمامیت و نامتناهی را" نقد کرد.
در روز روشن () یک فیلم درام تاریخی لهستانی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
تادئوش بیائوشچینسکی (؛ ۲۵ نوامبر ۱۸۹۹–۲۴ ژانویه ۱۹۷۹) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جوانی شوپن"، "قماری بالاتر از زندگی"، "سرزمین موعود"، "گهواره"، "گفتار پایانی نورنبرگ"، "شوالیه‌های تتونیک" و "سه قلب" اشاره نمود.
کاژیمیش سروتسکی (؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان و نوازنده پیانو اهل لهستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جوانی شوپن"، "نخستین روز آزادی"، "روز هشتم هفته"، "سیل" و "شوالیه‌های تتونیک" اشاره نمود.
چهتری (کشتری، کشتری، کشتری یا چتری)، (به نپالی: खट्री؛ IAST: Kṣetrī) سخنوران نپالی جامعه Khas هستند که برخی از آنها منشأ خود را به مهاجرت از مدیاء می‌رسانند. چهتری‌ها به‌طور سنتی بخشی از مردم خاص با خاص برهمین (که معمولاً خس باهون نامیده می‌شود) در نظر گرفته می‌شدند. طبق سرشماری نپال در سال ۲۰۲۱، آنها ۱۶٫۴۵٪ از جمعیت نپال را تشکیل می‌دهند که آنها را به پرجمعیت‌ترین طبقه یا جامعه قومی در نپال تبدیل می‌کند. چتری‌ها به یک زبان نپالی هندوآریایی به عنوان زبان مادری صحبت می‌کنند.
روز هشتم هفته () یک فیلم درام لهستانی-آلمانی به کارگردانی الکساندر فورد است که در سال ۱۹۵۸ منتشر شد.
آنا بوندار (انگلیسی: Anna Bondár؛ زادهٔ ۲۷ مهٔ ۱۹۹۷) یک تنیس‌باز مجارستانی است. او در رده‌بندی حرفه‌ای WTA در رده‌بندی 50 تک‌نفره، در 18 جولای 2022، و شماره 43 جهان در دونفره، که در 30 ژانویه 2023 به دست آمد، دارد. بوندار که برای تیم جام فدرال مجارستان بازی می‌کند، رکورد برد- باخت 16–7 (از سپتامبر 2023) دارد.
استالونه (انگلیسی: Sly) یک فیلم مستند آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ که دربارهٔ زندگی و میراث سیلوستر استالونه به کارگردانی تام زیمنی است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۲۳ به نمایش درآمد و در ۳ نوامبر ۲۰۲۳ توسط نتفلیکس منتشر شد. این فیلم به بررسی زندگی سیلوستر استالونه و نزدیک به ۵۰ سال زندگی حرفه‌ای او می‌پردازد، از کودکی خشن در منهتن تا بازیگر مبارز تا فیلم‌ساز اکشن و ستاره فرنچایزهای هالیوود از جمله راکی، رمبو و بی‌مصرف‌ها. این شامل فیلم‌هایی از پیگیری استالونه برای
این شامل فیلم‌هایی از پیگیری استالونه برای فیلم‌سازی، صحنه‌هایی از فیلم‌های او، عکس‌هایی از دوران کودکی‌اش، و مصاحبه‌هایی با آرنولد شوارتزنگر، فرانک استالونه، هنری وینکلر، تالیا شایر، جان هرتسفلد، وسلی موریس و کوئنتین تارانتینو است. بازخوردها. در راتن تومیتوز بر اساس رای ۴۴ منتقد دارای امتیاز ۷۷ درصد و نمره ۶٫۳ از ۱۰ می‌باشد. در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس رای ۱۷ منتقد، امتیاز ۶۲ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده‌است که نشان دهنده نقدهای «عموماً مطلوب» است.
گاتشیلا یک شهر در بخش فرعی قاتشیلا در بخش سینگبهوم شرقی در ایالت جارکند هند است. تاریخ. طبق افسانه‌ها، خاندان سلطنتی پادشاهی دهلبوم در اصل اعضای نژاد بدوی بومیج بودند که توسط سایر روسای بومیج به عنوان حاکم فئودال خود انتخاب شدند. زمیندارها بعداً هندوئیز شدند و عنوان «دال» یا «دابال دیو» را به خود گرفتند. این خانواده‌ها نوعی حالت نیمه سلطنتی داشتند. مساحت پادشاهی دهلبوم تقریباً بود. . راجا جاگانات "رانکینی" ماندیر را در گالودیه ساخت. اما به دلیل مشکلی، معبد کالی را به همراه تمام همکاران و افراد دیگر به
کالی را به همراه تمام همکاران و افراد دیگر به گاتسیلا منتقل کرد و معبد الهه کالی را در کنار پاسگاه پلیس گاتشیلا ساخت که به نام "رانکینی ماتا" معروف است.
نخستین روز آزادی () فیلمی درام به کارگردانی الکساندر فورد است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۶۵ به نمایش درآمد.
گورامی گوش‌فیل ، گونه بزرگی از گورامی بومی حوضه رودخانه مکونگ در تایلند، لائوس و کامبوج است. در طول فصل نمناکی، گورامی‌های گوش‌فیل در جنگل‌های باتلاقی آب شیرین و دشت‌های سیلابی یافت می‌شوند. در طول فصل خشک، آنها در آب‌های دائمی مانند جریان اصلی مکونگ یافت می‌شوند. حرکات فصلی آنها توسط سطح آب تحریک می‌شود.
زاناکس(به انگلیسی:Xanax) یک گروه موسیقی آلترناتیو راک و ایندی راک صربستانی بود که مابین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ میلادی در بلگراد فعالیت می کرد. این گروه با دو لیبل(کمپانی ساخت و انتشار موسیقی) به نام های آیس کریم دیسکو(Ice cream disco) و آمونیت ریکورد(Ammonite record) فعال بود. ریشه نام گروه. زاناکس نام تجاری داروی آرام بخش آلپرازولام ساخت شرکت داروسازی فایزر آمریکا است.
گورامی غول‌پیکر ، گونه‌ای از گورامی‌های بزرگ بومی زیستگاه‌های آب شیرین در جنوب شرقی آسیا است. در جای دیگری نیز معرفی شده‌است. این گونه از نظر تجاری به عنوان یک ماهی غذایی اهمیت دارد و همچنین پرورش داده می‌شود. این گونه را می‌توان در تجارت آکواریومی نیز یافت. این گونه برای کنترل علف‌های هرز در گیاهان آبزی بسیار تهاجمی مانند "Salvinia molesta" استفاده شده‌است، زیرا گورامی غول‌پیکر می‌تواند یک گیاه‌خوار پراشتها باشد. توانایی تنفس هوای نمناک را دارد، بنابراین می‌تواند برای مدت طولانی خارج از آب زنده بماند. این
برای مدت طولانی خارج از آب زنده بماند. این بسیار بزرگ‌تر از بسیاری از گورامی‌ها است (تنها گونه‌های دیگر "Osphronemus" به اندازه مشابهی می‌رسند)، تا حداکثر طول استاندارد رشد می‌کند، اگرچه بیشتر آنها تنها حدود طول دارند. این یک ماهی دوست‌داشتنی در غذاهای اندونزیایی، مالزیایی و تایلندی است. گورامی‌ها به ویژه در غذاهای ساندانی اندونزی محبوب هستند، جایی که اغلب به عنوان "ikan goreng" سرخ می‌شوند، به عنوان "ikan bakar" کبابی می‌شوند یا با ادویه داخل بسته‌بندی برگ موز به عنوان "پپ" پخته می‌شوند. در برخی از مناطق
موز به عنوان "پپ" پخته می‌شوند. در برخی از مناطق جنوب شرقی آسیا، آنها را برای حفظ و افزایش عمر مفید نمک می‌زنند.
جوانی شوپن () فیلمی لهستانی به کارگردانی الکساندر فورد است که در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ دوره‌ای از زندگی شوپن میان سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۰ (از ۱۵ تا ۲۱ سالگی) است.
گورامی غول‌پیکر دم‌سرخ ، گونه بزرگی از گورامی است که از خانواده Osphronemidae است. این ماهی در خطر انقراض بومی جزیره بورنئو در جنوب شرقی آسیا است که تنها از حوزه رودخانه کیناباتانگان و سِگاما در صباح در شرق مالزی شناخته شده‌است. نخستین بار در سال ۱۹۹۲ بر اساس یک نمونه آکواریوم توصیف شد، محدوده پراکنش دقیق آن کاملاً مشخص نبود، و سبب شد تا برخی منابع به اشتباه آن را از اندونزی گزارش دهند.
گورامی‌های غول‌پیکر ، سرده‌ای از گورامی‌های بزرگ است که تنها سرده از زیرخانواده Osphroneminae است. این ماهی‌ها به عنوان گورامی‌های غول‌پیکر شناخته می‌شوند و بومی رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، استخرها، مرداب‌ها و دشت‌های سیلابی در جنوب شرقی آسیا هستند، با "O. exodon" از حوضه مکونگ، "O. laticlavius" و "O. septemfasciatus" از بورنئو، در حالی که "O. goramy" نسبتاً به‌طور گسترده رایج است. "O. goramy" خارج از محدوده پراکنش بومی خود در آسیا، آفریقا و استرالیا معرفی شده‌است. همه گونه‌ها به عنوان ماهی خوراکی بسیار ارزشمند
همه گونه‌ها به عنوان ماهی خوراکی بسیار ارزشمند هستند که سبب پرورش "O. goramy" و پرورش "O. septemfasciatus" می‌شود. گورامی‌های غول‌پیکر در تجارت آکواریوم ظاهر می‌شود، اما آنها بسیار طولانی هستند، احتمالاً تا ۴۰ سال عمر می‌کنند، و به یک مخزن بسیار بزرگ با یک فیلتر قوی نیاز دارند. گونه‌ها. اکنون چهار گونه شناخته‌شده در این سرده وجود دارد:
شینیس آلوندرا پالاسیوس کورنیخو (؛ زاده ۳۰ مه ۲۰۰۰) مدل و ملکه زیبایی اهل نیکاراگوئه است که برنده دوشیزه جهان ۲۰۲۳ شده است. او که قبلا برنده دوشیزه نیکاراگوئه ۲۰۲۳ بود اولین نیکاراگوئه ای بود که برنده دوشیزه جهان شد. قبل از دوشیزه جهان، او در مراسم دوشیزه دنیا ۲۰۲۱ به عنوان دوشیزه دنیا نیکاراگوئه ۲۰۲۰ شرکت کرد و در ۴۰ نفر برتر قرار گرفت.
نان بوکر یکی از انواع نان فرانسوی است که خاستگاه آن منطقه بوکر، گار است. طعم خاص این نان به دلیل ورز دادن و تخمیر طولانی آن است. این نان برخلاف نان وینی که با مخمر آبجو تهیه می‌شود این مزیت را دارد که بدون سفت شدن نگهداری می‌شود. این یک نان خمیر ترش است که از خمیر سفت استفاده می‌کند، و در عین حال منجر به یک نان پوسته دار با فضای داخلی باز و هوا می‌شود که معمولاً با خمیر بسیار مرطوب همراه است.
فروید و فلسفه: مقاله‌ای در باب تفسیر (به ) کتابی است دربارهٔ زیگموند فروید، بنیان‌گذار روان‌کاوی که توسط فیلسوف فرانسوی پل ریکور در سال ۱۹۶۵ نوشته شده‌است. در کتاب "فروید و فلسفه"، ریکور کار فرویدی را بر حسب هرمنوتیک، نظریه‌ای که بر تفسیر یک متن خاص حاکم است، و پدیدارشناسی، مکتبی از فلسفه که توسط ادموند هوسرل بنیان شد، تفسیر می‌کند. ریکور به سؤالاتی مانند ماهیت تفسیر در روان‌کاوی، درک ماهیت انسان و رابطه بین تفسیر فروید از فرهنگ در میان دیگر تفاسیر می‌پردازد. این کتاب اولین بار در فرانسه توسط ادیشن دو سویل
این کتاب اولین بار در فرانسه توسط ادیشن دو سویل و در ایالات متحده توسط انتشارات دانشگاه ییل منتشر شد. ریکور آنچه را که به‌نظر او تنشی در کار فروید می‌داند، بین تأکید بر «انرژی» که پدیده‌های روان‌شناختی را بر حسب مقادیر انرژی توضیح می‌دهد، و تأکید بر هرمنوتیک را بررسی می‌کند. او فروید را با فیلسوفان کارل مارکس و فردریش نیچه مقایسه می‌کند که این سه‌گانه را «مکتب سوءظن» توصیف می‌کنند و شباهت‌ها و تفاوت‌های بین روان‌کاوی و پدیدارشناسی را بررسی می‌کند. او همچنین ایده‌های فروید را با ایده‌های فیلسوف گئورگ ویلهلم
ایده‌های فروید را با ایده‌های فیلسوف گئورگ ویلهلم فردریش هگل مقایسه می‌کند و ایده‌های خود را در مورد نمادهایی که در اثر قبلی‌اش، "سمبولیسم شر" (۱۹۶۰) بررسی شده بود، توسعه می‌دهد. در پاسخ به انتقاد از وضعیت علمی روان‌کاوی توسط فیلسوف ارنست نیگل، ریکور استدلال می‌کند که روان‌کاوی را نه به‌عنوان یک علم مشاهده‌ای، بلکه به‌عنوان یک «تفسیر» که به تاریخ شبیه است تا روان‌شناسی، درک کرده‌است. او از روان‌کاوانی انتقاد می‌کند که این را به‌عنوان پاسخی به استدلال‌هایی مبنی بر غیرعلمی بودن روان‌کاوی قبول نمی‌کنند. یکی
مبنی بر غیرعلمی بودن روان‌کاوی قبول نمی‌کنند. یکی از مشهورترین آثار ریکور، "فروید و فلسفه"، با "اروس و تمدن" فیلسوف هربرت مارکوزه (۱۹۵۵)، "زندگی در برابر مرگ" اثر نورمن او. براون (۱۹۵۹)، "فروید" اثر جامعه‌شناس فیلیپ ریف، "ذهن اخلاق‌گرا" (۱۹۵۹) و "دانش و علایق انسانی" فیلسوف یورگن هابرماس (۱۹۶۸) مقایسه شده‌است. مفسران بحث‌های ریکور دربارهٔ نظریه‌های روانکاوی فروید، کاوش او در جنبه‌های معمولاً نادیده گرفته‌شده کار فروید، مقایسه فروید با هگل، مارکس و نیچه و بحث او دربارهٔ پدیدارشناسی را ستوده‌اند. این اثر ژاک
او دربارهٔ پدیدارشناسی را ستوده‌اند. این اثر ژاک لاکان روان‌کاو را خشمگین کرد، که ریکور را متهم کرد که ایده‌هایش را بدون ذکر اسناد نوشته‌است. اگرچه برخی از دانشمندان این اتهام را رد کردند. "فروید و فلسفه" پس از انتشار نسخه انگلیسی آن در سال ۱۹۷۰، بازخوردهای مثبتی دریافت کرد. این کتاب به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بحث‌های روانکاوی توصیف شد و ریکور به دلیل بحث در مورد نمادها مورد تحسین قرار گرفت. او همچنین به انتقاد از دیدگاه‌های فروید در مورد نمادها و مذهب اعتبار داشت. با این حال، برخی از منتقدان استدلال
اعتبار داشت. با این حال، برخی از منتقدان استدلال کرده‌اند که دیدگاه‌های ریکور بر عدم امکان ارزیابی علمی روان‌کاوی دلالت دارد. خلاصه. پیشگفتار. ریکور توضیح می‌دهد که موضوع او زیگموند فروید است؛ بنیان‌گذار روان‌کاوی، نه خود روان‌کاوی؛ بنابراین او از بحث دربارهٔ ادبیات روان‌کاوانه پس از فروید و شخصیت‌های دگراندیشی مانند روان‌پزشک کارل یونگ اجتناب می‌کند. او تأکید می‌کند که فروید و فلسفه یک اثر فلسفه است نه یک کار روان‌شناسی، و کار خود را با فیلسوفانی مانند رولان دالبیز در "روش روان‌کاوی و دکترین فروید" (۱۹۳۶)
دالبیز در "روش روان‌کاوی و دکترین فروید" (۱۹۳۶) و هربرت مارکوزه در "اروس و تمدن" (۱۹۵۵)، و همچنین به جامعه‌شناس فیلیپ ریف در "فروید: ذهن اخلاق‌گرا" (۱۹۵۹) و روان‌کاو جان فلوگل در "انسان، اخلاق و جامعه" (۱۹۴۵)مقایسه می‌کند. او مانند مارکوزه، ریف و فلوگل، روان‌کاوی را «تفسیر فرهنگ» می‌داند، اما برخلاف آن‌ها، دغدغه اصلی او «ساختار گفتمان فرویدی» است. ریکور اهداف اصلی خود را تبیین ماهیت و هدف تفسیر در روان‌کاوی، نشان دادن این‌که تفسیر روان‌کاوانه به چه درکی از ماهیت انسان می‌انجامد، و بررسی این‌که آیا تفسیر
ماهیت انسان می‌انجامد، و بررسی این‌که آیا تفسیر فروید از فرهنگ با سایر تفاسیر سازگار است یا خیر، بیان کرد. او خاطرنشان می‌کند که با بحث در مورد این سؤالات، مسائل حل‌نشده مربوط به نمادهایی را که در اثر قبلی خود به‌نام "«سمبلیسم شر»" مطرح شده بود، بیش‌تر بررسی می‌کند. کتاب اول: مشکل: قرار دادن فروید. ریکور بحث خود دربارهٔ فروید را به تأکید بر اهمیت زبان مشترک فیلسوفانی مانند لودویگ ویتگنشتاین و مارتین هایدگر، مکاتب فلسفی، مانند پدیدارشناسی، جنبشی که توسط ادموند هوسرل پایه‌گذاری شد، و فلسفه زبانی انگلیسی،
هوسرل پایه‌گذاری شد، و فلسفه زبانی انگلیسی، به‌عنوان تفسیر عهد جدید، دین‌شناسی تطبیقی، انسان‌شناسی و روان‌کاوی و نیز رشته‌هایی مرتبط می‌داند. ریکور استدلال می‌کند که برای تبیین مقاصد گوناگون به «فلسفه جامع زبان» نیاز است و روان‌کاوان باید در بحث زبان شرکت کنند. او معتقد است که یکی از اهداف فروید «تفسیر مجدد همه تولیدات روانی مربوط به فرهنگ، از رؤیاها، از طریق هنر و اخلاق، تا دین» بود. او با بحث در مورد نظریه رؤیاهای فروید، می‌نویسد که فروید از رؤیاها به‌عنوان الگویی برای همه ابراز مبدل خواسته‌های انسانی
الگویی برای همه ابراز مبدل خواسته‌های انسانی استفاده می‌کند. او استدلال می‌کند که روان‌کاوی نه به خود خواسته‌ها، بلکه به زبانی که در آن‌ها منتقل می‌شوند می‌پردازد، که شامل «معناشناسی میل» است، و مفاهیم روان‌کاوی مانند سرکوب و کاتکسیس بیان‌گر پویایی یا «انرژی» است. که «فقط در یک معناشناسی بیان می‌شوند». او می‌نویسد که بررسی‌های فروید از رؤیاها و پدیده‌های مرتبط مانند طنز، اسطوره‌شناسی و مذهب، نشان می‌دهد که آن‌ها معنادار هستند و به شیوه‌ای که در آن امیال «به گفتار می‌رسند» مربوط می‌شود. او نتیجه می‌گیرد که
گفتار می‌رسند» مربوط می‌شود. او نتیجه می‌گیرد که روان‌کاوی رویکرد جدیدی به گفتار ارائه می‌دهد. از نظر ریکور، کار فروید نشان می‌دهد که زبان شبیه رؤیا است، به این معنا که «به معنای چیزی غیر از آنچه می‌گوید» است و «معنای دوگانه» را بیان می‌کند. به عقیده ریکور، رؤیاها و پدیده‌های قابل مقایسه با آن‌ها، از جمله جنون و فرهنگ انسانی به‌طور کلی، شامل «دلالت‌هایی هستند که هم در آن معنای دیگری داده می‌شود و هم در معنایی بی‌واسطه پنهان می‌شود» که او آن را معادل نماد می‌داند. او با مقایسه روشی که در آن روان‌کاوی «معنای
او با مقایسه روشی که در آن روان‌کاوی «معنای دوگانه» را با پدیدارشناسی دین می‌خواند، شباهت‌ها و تفاوت‌های بین این دو رویکرد را شناسایی می‌کند. به نظر او، تفاوت اصلی در این است که پدیده‌هایی که روان‌کاوی آن‌ها را بازتاب تحریف‌شده امیال اساسی می‌داند، از نظر پدیدارشناسی دین به‌عنوان «وحی امر قدسی» تلقی می‌شود. شایستگی نسبی این دیدگاه‌ها یکی از دغدغه‌های اصلی اوست. او استدلال می‌کند که روان‌کاوی به «حوزه هرمنوتیک» مربوط می‌شود که به معانی دوگانه و تقابل بین اشکال مختلف تفسیر مربوط می‌شود. او «هرمنوتیک» را به
مختلف تفسیر مربوط می‌شود. او «هرمنوتیک» را به عنوان «نظریه قواعدی که بر یک تفسیر حاکم است، یعنی بر تفسیر یک متن خاص، یا گروهی از نشانه‌ها که ممکن است به‌عنوان یک متن نگریسته شود» تعریف می‌کند. می‌توان فهمید که شامل تفسیر چیزهایی مشابه متون است. او پیشنهاد می‌کند که «مشکل نمادگرایی» تا حد زیادی با مشکل زبان هم‌خوانی دارد. از نظر ریکور، کار فروید را می‌توان با فیلسوفان کارل مارکس و فردریش نیچه مقایسه کرد. او از این سه نفر به‌عنوان استادان «مکتب سوءظن» یاد می‌کند و استدلال می‌کند که علی‌رغم تفاوت‌هایشان،
می‌کند و استدلال می‌کند که علی‌رغم تفاوت‌هایشان، ناسازگاری ظاهری ایده‌هایشان، و علی‌رغم سوءتفاهم‌هایی که از نتیجه‌گیری‌هایشان صورت می‌گیرد، همه آن‌ها آگاهی را در درجه اول آگاهی کاذب می‌دانند و به‌دنبال توضیح آن هستند. فرایند و ابزاری برای رمزگشایی آن با هدف گسترش آگاهی فراهم می‌کند. او همه آن‌ها را اساساً مخالف «پدیدارشناسی امر قدسی» و «هرمنوتیک به‌عنوان یادآوری معنا و یادآور وجود» می‌داند. کتاب دوم: تحلیلی: خوانش فروید. ریکور توضیح می‌دهد که در بخش دوم کتاب، روان‌کاوی را در ارتباط با دیدگاه‌های دیگر در
روان‌کاوی را در ارتباط با دیدگاه‌های دیگر در درجه اول مورد بحث قرار می‌دهد تا نشان دهد که چگونه با آن‌ها تفاوت دارد و با آن‌ها مخالف است. او استدلال می‌کند که می‌توان آن را هم به‌عنوان یک «انرژی» درک کرد، از این نظر که مستلزم «تبیین پدیده‌های روانی از طریق تضاد نیروها» است و هم به‌عنوان «هرمنوتیک»، به این معنا که مستلزم «تفسیر معنای ظاهری از طریق معنای نهفته» است.» او نظریه‌های فروید در مورد رانه مرگ، سازوکار دفاعی، همجنس‌گرایی، نهاد، خود، فراخود، هم‌ذات‌پنداری، لیبیدو، متاروان‌شناسی، خودشیفتگی، عقده ادیپ،
لیبیدو، متاروان‌شناسی، خودشیفتگی، عقده ادیپ، اصل لذت، نیمه‌هشیار، دستگاه روانی، رشد روانی جنسی، اصل واقعیت، والایش، انتقال، ذهن ناهشیار و همچنین رؤیاپردازی، نظریه اغواگری فروید و روش تداعی آزاد را مورد بحث قرار می‌دهد. او پیشنهاد می‌کند که فروید در "تفسیر خواب" (۱۸۹۹) موفق نشد «زبان معنا» و «زبان شبه‌فیزیکی» را که بخش‌های مختلف نظریه‌اش به آن اشاره می‌کنند، آشتی دهد. او خاطرنشان می‌کند که برای فروید، رؤیاها «اثبات نهایی» وجود ناخودآگاه را ارائه می‌دهند، زیرا از نظر فروید، فعالیت تحریف رؤیاپردازی باعث
زیرا از نظر فروید، فعالیت تحریف رؤیاپردازی باعث می‌شود که به ناخودآگاه هم جایگاهی متمایز در ساختار ذهن و هم در ساختار مجموعه قوانین خود نسبت داده شود. او مفهوم روان‌کاوانه ناخودآگاه را «کاملاً غیر پدیدارشناسانه» می‌داند. او همچنین یک تضاد اساسی بین عصر هوسرل، که شامل «تقلیل "به" آگاهی» است، و رویه‌های روان‍کاوی، که شامل «کاهش "آگاهی"» است، مشاهده کرد. او استدلال می‌کند که تضاد نتیجه تأکید فروید بر غریزه است، که تأکید بر نقش سوژه و ابژه در آگاهی را جایگزین می‌کند، و مشاهده می‌کند که فروید دریافت که با