payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۳۴۹ فروشگاه‌ها در سطح تهران و شهرستان‌ها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمده‌فروشی به توزیع کفش می‌پرداخت. گروه بلّا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستان‌ها، به توزیع کفش می‌پرداختند. نواحی استانی به ۹ منطقه تقسیم شده بود. در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاه‌های زیرمجموعه خود پخش می‌کرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود. ۱- فروشگاه‌های شرکتی: این فروشگاه‌ها،
شده بود. ۱- فروشگاه‌های شرکتی: این فروشگاه‌ها، متعلق به شرکت بود و پرسنل آن کارمندان گروه محسوب می‌شدند. فروشنده‌ها تا سه درصد پورسانت می‌گرفتند که ۶۵ درصد از این مبلغ، سهم مسوول فروشگاه و ۳۵ درصد سهم فروشنده بود. از مجموع این فروشگاه‌ها، ۱۱۵تای آنها شرکتی بودند. ۲- فروشگاه‌های درصدی: این فروشگاه‌ها شخصی بودند، ولی پرسنل آن کارمندان شرکت بودند. مالکان فروشگاه، ۹ درصد پورسانت دریافت می‌کردند. از میان این فروشگاه‌ها، شش فروشگاه شخصی بودند. ۳- فروشگاه‌های حق‌العمل کاری: این فروشگاه‌ها نیز شخصی بودند. پرسنل
کاری: این فروشگاه‌ها نیز شخصی بودند. پرسنل آن، غیرشرکتی و فروشنده تا ۲۰ درصد پورسانت می‌گرفت. ۶۸ تا از این فروشگاه‌ها، حق‌العمل کاری بودند. با گسترش تولید و بهبود کیفیت، از طریق معاملات پایاپای، در اوایل دهه ۵۰، بخش اندکی از محصولات کارخانه‌های کفش ماشینی از جمله شرکت بلّا به اروپای شرقی، شوروی، افغانستان و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس صادر شد. گروه صنعتی بلّا. موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلّا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تأسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تأسیس ۱۳۴۸)،
جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تأسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاه‌ها (تأسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تأسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلّا انواع کفش (تأسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تأسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تأسیس ۱۳۵۳)، شرکت‌مدار بودند. از دیگر فعالیت‌های این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود. آنان در زمینه سرمایه‌گذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵)
و جوراب (خصوصاً در فاصله سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند. گروه بلّا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر می‌رسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکت‌ها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکت‌های گروه، در ارتباط با برخی از بانک‌ها شد. به نظر می‌رسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت. گاهی اوقات گروه بلّا از برخی محصولات کفش ملی تقلید می‌کرد. در سال ۱۳۵۲، برخی تجار مذهبی نظیر کاظمی،
می‌کرد. در سال ۱۳۵۲، برخی تجار مذهبی نظیر کاظمی، توسلی، رفیق‌دوست، علیزاده، اسماعیل‌کارور و خانواده عمیدحضور در قم، کارخانه کارتن کار را به منظور تهیه انواع کارتن بسته‌بندی، تأسیس کردند. در تیر ۱۳۵۵، سهامداران شرکت با ریاست هاشم و اسماعیل عمیدحضور و اسماعیل کارور (مدیرعامل شرکت در سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷)، افزایش سرمایه شرکت را به ۲۸۰ میلیون ریال، پیشنهاد کردند، تا زیان‌های گذشته جبران و امکان پیشرفت آینده و تحصیل تنخواه‌گردان فراهم شود. در اواسط دهه ۵۰، گروه صنعتی بلّا، صاحب ۴۲۵۳۲ سهم از ۵۰ هزار سهام شرکت
صنعتی بلّا، صاحب ۴۲۵۳۲ سهم از ۵۰ هزار سهام شرکت کارتن کار بود. این افزایش سرمایه، در سال ۱۳۶۶ موجب شد سهامداران سابق شرکت، علیه عمیدحضور شکایت کنند؛ مبنی بر اینکه افزایش صوری سرمایه از ۲۲۰ میلیون ریال به ۵۰۰ میلیون ریال در غیاب و بدون اجازه سایر سهامداران بوده‌است. بعد از این ادعا، مبلغ افزایش سرمایه به صاحبان سهام مسترد شد. سرانجام پس از حدود هشت سال، در سال ۱۳۷۳، شعبه یک دادگاه حقوقی، حکم کرد که برخلاف ادعای شاکیان، افزایش سرمایه شرکت در سال ۱۳۵۵، با اجازه اکثریت صاحبان سهام صورت گرفته و جعل و تزویری در
اکثریت صاحبان سهام صورت گرفته و جعل و تزویری در افزایش سرمایه شرکت رخ نداده‌است. شرکت کارتن‌کار، در سال ۱۳۵۴ حدود ۲۰۰ پرسنل داشت، یک مهندس، ۱۸ کارمند و ۱۸۰ کارگر در آن مشغول به کار بودند. امور رفاهی در کفش بلّا. سیاست‌های رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش می‌کرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش می‌داد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند می‌داد، یا بازپرداخت آن را می‌بخشید. برای ازدواج خانواده‌های نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکه‌زغال در زمستان بین
غذایی مانند برنج و روغن و خاکه‌زغال در زمستان بین کارگران توزیع می‌شد. برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایت‌هایی پدرانه از آنان می‌کردند. گسترش فعالیت شرکت‌ها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلّا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد. آنها شروع به تغییراتی در الگوی اداره شرکت‌ها کردند، اما مدیریت جدید به دلیل فرصت اندک و فشار بدهی‌ها، موفقیتی به دست نیاورد. پرسنل دفتر تجاری، در چندین سال اول اشتغال، بیمه
پرسنل دفتر تجاری، در چندین سال اول اشتغال، بیمه نشده بودند، از این رو در موقع بیماری، بخشی از هزینه درمان آنها را می‌پرداخت. به مدت چندین سال در دفتر تجاری، برای اضافه کار، پولی پرداخت نمی‌شد؛ برای همین در مواقع مشکلات، به آنها کمک می‌کرد. پرسنل کارخانه، زودتر از کارکنان دفاتر تجاری بیمه شدند. در چند سال اول برای کارگران، سرویس رفت و آمد وجود نداشت و کارگران با کامیون‌های باربری جابه‌جا می‌شدند. پس از مدتی، کارخانه برای کارگران مناطق اسلامشهر و شهرری سرویس گذاشت. در اوایل دهه ۱۳۵۰، کارخانه‌های کفش بلّا، به
در اوایل دهه ۱۳۵۰، کارخانه‌های کفش بلّا، به دلیل افزایش تقاضا، توسعه بازار و گسترش فروشگاه‌هایش در سه شیفت کار می‌کرد. به نظر می‌رسد تا اواخر سال ۱۳۵۴، ایده توسعه فعالیت در آنها وجود داشت؛ به همین دلیل برای توسعه کارخانه‌ها و متمرکز کردن کلیه واحدهای صنعتی که در اطراف تهران، گیلان و قم قرار داشتند، حدود ۱۰۰ هکتار زمین، در اطراف ساوه خریداری کردند. افول بلّا. مدیریت گروه بلّا، تا اوایل سال ۵۰، به صورت سنتی بود. تحصیلات امیر و محسن در حد سوم ابتدایی و کلاس هشتم و تحصیلات منصور و کریم در حد دیپلم بود. آنان
هشتم و تحصیلات منصور و کریم در حد دیپلم بود. آنان فاقد آموزش مدیریتی صنعتی مدرن بودند. همین ویژگی باعث شد تعدادی از کارکنان گروه بلّا با وجود نزدیکی به امیر و منصور، و سال‌ها کار در مجموعه، در اعتراض به نظام پرداخت دستمزد، شرکت را رها کنند و بار دیگر با اصرار برادران عمیدحضور بر سرکار برگردند. تعدادی از شرکت‌های گروه بلّا، ناتوان در پرداخت بدهی بودند. در فضایی که دیدگاه‌های مختلف درون خانواده برای چگونگی مواجهه با بدهی به وحدت نرسیدند، پیشنهادهای مختلفی مانند فروش برخی از واحدهای صنعتی، فروش تعدادی از
مانند فروش برخی از واحدهای صنعتی، فروش تعدادی از فروشگاه‌ها و تقسیم سایر واحدها بین برادران طرح شد. اما بر سر این آرا، به توافق نرسیدند. سرانجام مدیریت دوساله تمام واحدها تحت مدیریت بانک ملی قرار گرفت. این امر همراه با وقوع انقلاب، سبب شد امیر تصمیم به انتقال فعالیت به کالیفرنیای آمریکا بگیرد. خانواده‌ای که کار خود را با محرومیت و فقر در بازار تهران شروع کرده بود و فرزندانش توانسته بودند دومین شرکت زنجیره‌ای توزیع کفش را مدیریت کنند، پس از قریب به ۳۰ سال، به دلایل استفاده از اعتبارات کوتاه‌مدت برای فعالیت
دلایل استفاده از اعتبارات کوتاه‌مدت برای فعالیت صنعتی، آتش‌سوزی انبار کارخانه در سال ۱۳۵۶ و ناتوانی کوتاه‌مدت در عرضه کفش بلّا و جم، دچار مشکل در بازپرداخت بدهی شدند. از اواسط سال ۱۳۵۶، به دلیل کمبود نقدینگی تعدادی از کارخانه‌های کفش تحت فشار قرار داشتند. در همین دوره، تنش‌هایی بین برادران در مورد نحوه تخصیص منابع گزارش شده‌است. این تنش‌ها گاهی در نحوه رفتار با کارکنان دفتری هم تأثیر می‌گذاشت و آنان نیز مورد شماتت یا توهین قرار می‌گرفتند. گروه صنعتی بلّا، در سوم اردیبهشت ۱۳۵۷ در پرداخت وام ۷۰۰ میلیون
در سوم اردیبهشت ۱۳۵۷ در پرداخت وام ۷۰۰ میلیون تومانی برای کلیه شرکت‌ها همچنین بدهی بیمه‌ای کارکنان و پرداخت مالیات ناتوان شد. هشت بانک شامل دو طلبکار بزرگ، بانک ملی و بانک توسعه صنعتی، و شش بانک کوچک‌تر طلبکار بودند. از این رو بلّا تحت نظارت و مدیریت بانک‌ها قرار گرفت. مقامات وزارت صنایع و فعالان صنعتی پیشنهاد کردند که شرکت امنای صنعتی عمید با مدیرعاملی بیژن امیرشاهی و عضویت اسماعیل عمیدحضور در هیئت مدیره، تأسیس شود تا برای بازپرداخت دوساله بدهی اقدام کنند. در همین زمان، طبق ارزیابی بانک، دارایی شرکت، کمی
در همین زمان، طبق ارزیابی بانک، دارایی شرکت، کمی بیش از بدهی آن بود. روایت متفاوتی از ارزش دارایی‌های گروه در آن زمان وجود داشت. بانک‌های مذکور، همزمان با استمهال دوساله وام، مقداری نقدینگی برای گردش امور به شرکت امنای صنعتی عمید دادند. صاحبان شرکت بلّا، عامل ناتوانی خود در بازپرداخت وام را کمبود نقدینگی و فقدان وام‌های درازمدت صنعتی می‌دانستند. بنا بر تصمیم هیئت امنا، هرگونه امضای اسناد مالی باید از سوی مدیر منصوب بانک، تأیید می‌شد. در این دوره، دکتر اسماعیل عمیدحضور، نقش قابل توجهی در همکاری با مدیریت
عمیدحضور، نقش قابل توجهی در همکاری با مدیریت بانک برای حل بدهی‌ها ایفا کرد؛ اما پس از چند ماه، وقوع انقلاب آن تلاش‌ها را ناکام گذاشت. در مورد ناتوانی شرکت در بازپرداخت بدهی‌ها، دو روایت متفاوت وجود دارد. یک روایت بر نحوه استفاده از اعتبارات کوتاه‌مدت و نقش آن تأکید می‌کند و روایت ضعیف بر تصمیم امیر در سرمایه‌گذاری در خارج از کشور را عامل ناتوانی در پرداخت بدهی می‌داند. شاید تصمیم حکومت بر واگذاری ۴۹ درصد سهام به کارگران و مردم، سیاست قیمت‌گذاری بر روی کالاها و اقدام حکومت پهلوی در دستگیری برخی از فعالان
و اقدام حکومت پهلوی در دستگیری برخی از فعالان اقتصادی از سال ۱۳۵۴ به بعد، نقش مؤثری در اتخاذ خروج فعالان اقتصادی داشته باشد. مشکلاتی قبل از کنترل بانک‌ها، در برخی شرکت‌ها پدید آمد. این مسئله سبب بروز برخی سوءتفاهم‌ها در میان برادران، پیش از شکل‌گیری هیئت امنا شد. به امیر اتهام خروج چند میلیون‌دلاری ارز از کشور را زدند؛ در حالی که مشخص نیست این خروج ارز در چه زمانی صورت گرفته‌است؛ زیرا تا تابستان ۱۳۵۷، هنوز خروج ارز، غیرقانونی نبود. به نظر می‌رسد پیش از اینکه انقلاب، فراگیر شود، امیر در محلی که سه پسرش
اینکه انقلاب، فراگیر شود، امیر در محلی که سه پسرش مشغول تحصیل بودند، منزلی برای اقامت خود و فرزندانش خرید. اسماعیل که تحصیل‌کرده اقتصاد بود؛ قبل از کنترل بانک ملی، ناکامی گروه را پیش‌بینی می‌کرد. به نظر او الگوی مدیریت سنتی و تکیه بیش از حد بر منابع بانکی کوتاه‌مدت، دلیل این ناکامی است. مجموعه تولیدی بلّا، مهپوش، جم، چرم زوک و جوراب گیلان، از دهه ۷۰ به بعد، با زیان گسترده و ناتوانی در رقابت مواجه شدند و بر اثر مدیریت دولتی و شبه‌دولتی، به تدریج به تعطیلی گراییدند. شرکت کارتن‌کار و تعدادی از شرکت‌های چرمی
شرکت کارتن‌کار و تعدادی از شرکت‌های چرمی هم، اکنون گرفتار زیان انباشته یا در حال تعطیلی هستند و هنوز بخش قابل توجهی از فروشگاه‌های آن، فعال هستند و به فروش کفش کارخانه‌ها و کارگاه‌های دیگر می‌پردازند. در زمانی که فضای احساسی پس از انقلاب بر همه ارکان اقتصادی غالب بود و مفهومی به نام «برند» در تولید و توزیع اهمیتی نداشت، نام گروه بلّا به شرکت فخرالاسلام تغییر یافت. تقارن این حادثه با انقلاب، موجب شد امیر به همراه خانواده‌اش در دی‌ماه ۱۳۵۷ به آمریکا مهاجرت کند. امیر تا زمان مرگ به همراه پسرانش، در زمینه
کند. امیر تا زمان مرگ به همراه پسرانش، در زمینه تجارت فرش، صنایع آب و ملک‌داری از فعالان موفق ایرانی در آمریکا به‌شمار می‌رفت. سرانجام امیر عمیدحضور پس از ۳۵ سال فعالیت تجاری صنعتی در مهرماه ۱۳۷۹، در سن ۷۲سالگی در آمریکا درگذشت. شرکت‌های تولیدی کفش بلّا، پس از کنترل دولت، همانند اکثر شرکت‌های دولتی، با زیان‌های گسترده مواجه شدند. آنهایی که به موسسات عمومی غیردولتی واگذار شدند، تا حدی توانستند به فعالیت خود ادامه دهند، اما شرکت‌هایی که در دست سازمان‌های دولتی بودند، به علت زیان گسترده، تعطیل شدند. شرکت
دولتی بودند، به علت زیان گسترده، تعطیل شدند. شرکت بازرگانی مربوط به فروشگاه‌ها هم‌اکنون هم فعال است.
مایک آدامل (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار، بازیکن فوتبال آمریکایی، گزارشگر ورزشی، و مجری رادیو اهل ایالات متحده آمریکا است. آدامل مجری ورزشی اغلب ایستگاه‌های تلویزیونی شیکاگو، از جمله تلویزیون دابلیو ال اس از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۹ تا قبل از میزبانی در برنامه گلادیاتورهای شورشی آمریکایی بوده‌است، او اولین دوره کار خود را از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ درتلویزیون WMAQ سپری کرد، سپس از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ درتلویزیون WBBM شاغل بود و بعد از آن به کانال ۵ منتقل شد و تا ۲۰۱۷ در آنجا مشغول به کار بود، تا اینکه پزشکان CTE که نوعی زوال
به کار بود، تا اینکه پزشکان CTE که نوعی زوال عصبی که با زوال عقل همراه می‌باشد را در مورد او تشخیص دادند. آدامل با عارضه زوال عقل مجبور به بازنشستگی شد. در بیشتر سال‌های ۲۰۰۸، آدامل برای دبلیودبلیوئی در نقش‌های مختلفی از جمله مصاحبه‌گر، گزارشگر ورزشی بازی به‌بازی و مدیر کل برنامه ایفای نقش داشت. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به شیکاگو بیرز، کانزاس سیتی چیفس و نیویورک جتز اشاره کرد. اوایل زندگی. آدامل در مولین، ایلینوی متولد شد، در کنت بزرگ شد و در سال ۱۹۶۷ از دبیرستان تئودور روزولت
بزرگ شد و در سال ۱۹۶۷ از دبیرستان تئودور روزولت فارغ‌التحصیل شد. پدرش، تونی آدامل، نیز در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ با کلیولند براونز موفقیت‌هایی پیدا کرد و سپس پزشک شد. فوتبال کالجی. آدامل فوتبال کالجی را در دانشگاه نورث‌وسترن در کنفرانس همایش ۱۰تای بزرگ بازی کرد. او در سال ۱۹۷۰ یک کاپیتان تیم، یک مدافع کناری تمام آمریکایی، و جزو باارزش‌ترین بازیکن ۱۰تای بزرگ بود. دوی ۳۱۶ یارد آدامل در برابر ویسکانسین در سال ۱۹۶۹ رکورد مدرسه را (با فاصله ۹۸ یارد) ثبت کرد که هنوز این رکورد پابرجاست. او همچنین رکورد ضربات برگشتی
این رکورد پابرجاست. او همچنین رکورد ضربات برگشتی را در یک سال به نام خود ثبت کرد و در سال ۱۹۷۱ فارغ‌التحصیل شد. لیگ ملی فوتبال حرفه‌ای. آدامل شش سال در لیگ ملی فوتبال بازی کرد، هر سال در دو فصل با سه تیم. او در دور پنجم رقابت‌ها (۱۲۰ امتیاز در کل) برای کانزاس سیتی چیفس در دوره رقابتهای بازیکن آزاد لیگ ملی فوتبال به دست آورد و بعداً برای نیویورک جتز و شیکاگو بیرز بازی کرد. دوران حرفه‌ای او زمانی به پایان رسید که خرس‌های شیکاگو قبل از فصل ۱۹۷۷ از او چشم پوشی کردند تا میدان گسترده‌ای برای جان گیلیام باز کنند.
تا میدان گسترده‌ای برای جان گیلیام باز کنند. پست حرفه‌ای لیگ ملی فوتبال. گزارشگر و مفسر فوتبال. پس از بازنشستگی از فوتبال حرفه ای، آدامل به ان‌بی‌سی اسپورتس پیوست، جایی که او هم میزبان استودیو و هم گزارشگر حاشیه‌ای برای رویدادهای مختلف بود. او شش سال را با NBC ورزشی گذراند و میزبان اسپورتس ورلد و نمایش‌های قبل از بازی بود. او همچنین میزبان برنامه تلویزیونی گرند استند بود، که هم یک نمایش قبل از بازی برای لیگ ملی فوتبال (NFL) بود و هم یک مجموعه گلچین ورزشی در خارج از فصل NFL بود. در سال ۱۹۸۴، او گزارشگر
در خارج از فصل NFL بود. در سال ۱۹۸۴، او گزارشگر جانبی ABC برای لیگ فوتبال ایالات متحده شد. در سال ۲۰۰۱، آدامل زمانی به فرد روگین از KNBC پیوست و در تیم پخش اولیه XFL NBC به تهیه گزاش حاشیه فوتبال بازگشت، گلادیاتورهای آمریکایی. او همچنین از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۶ مجری مشترک برنامه گلادیاتورهای آمریکایی (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۹) بود. آدامل همچنین میزبان گلادیاتورهای بین‌المللی با میزبانان بریتانیا و استرالیا بود و در یک سریال در کنار جان ساکس، مفسر بریتانیایی، شرکت داشت. او در اولین پخش فصل چهارم سریال مسائل
شرکت داشت. او در اولین پخش فصل چهارم سریال مسائل خانوادگی در نقش خودش در یک قسمت از داستان گلادیاتورهای آمریکایی ظاهر شد. پس از پایان کار گلادیاتورهای آمریکایی، او خبرنگار ESPN شد. سایر رقابت‌ها. او همچنین بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۸ و المپیک تابستانی ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ را پوشش داد. در تابستان ۲۰۰۵، آدامل میزبان یکی دیگر از مجموعه برنامه‌های NBC، نبرد براوو از شبکه ستارگان واقعی بود. در ژوئیه ۲۰۰۶، آدامل یک مفسر تبلیغ خودرو فورد تحت عنوان گاو سواران حرفه ای (PBR) از شرکت فورد موتور شد (برنامه‌ای که NBC حقوق آن
از شرکت فورد موتور شد (برنامه‌ای که NBC حقوق آن را تقسیم کرد). دبلیودبلیوئی (۲۰۰۸). در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۸، آدامل در رویال رامبل به عنوان مصاحبه‌کننده برای دبلیودبلیوئی شروع به کار کرد. او سپس در دبلیو دبلیوئی راو یا به عبارتی راو دوشنبه شب که یک برنامه تلویزیونی کشتی حرفه‌ای است به عنوان مصاحبه‌کننده نیز شاغل بود و اغلب با هر بار ظاهر شدن روی صفحه اشتباه می‌کرد. در طول اولین بازی خود، او به اشتباه از جف هاردی به عنوان «جف هاروی» یاد کرد. او بعداً در ۱۵ آوریل گوینده بازی به بازی ECW شد و جایگزین جوی استایلز
گوینده بازی به بازی ECW شد و جایگزین جوی استایلز گردید. آدامل طی این مدت با تغییر سمت خود در ECW به اشتباهات مکرر ادامه داد، در این خصوص مالک سابق و رزرو کننده ECW، پل هیمن و لنس استورم او را به خاطر این اشتباهات مورد انتقاد قرار دادند. در ۲۹ آوریل، آدامل پخش ECW را قبل از مسابقه اصلی ترک کرد و از شریکش تاز خواسته شد که همین کار را انجام دهد. این موضوع به داستانی تبدیل شد زیرا WWE گزارش کرد آدامل و تاز ممکن است به دلیل انتقاد طرفداران از تفسیر آدامل برنامه را ترک کرده باشند. هفته بعد، او تبلیغ برنامه را
را ترک کرده باشند. هفته بعد، او تبلیغ برنامه را قطع کرد و از اقدامات خود عذرخواهی نمود. در ۲۸ ژوئیه راو، معاون اجرایی شین مک ماهون اعلام کرد که آدامل مدیر کل جدید برند راو است. آدامل در طول تصدی خود به عنوان مدیر کل، مسابقات مختلفی را تبلیغ کرد که آنها را «آدامل اورجینال» نامید. در اپیزود ۲۷ اکتبر راو، به عنوان بخشی از اجرای داستانی خود، پس از اینکه اورتن شخصاً به او توهین کرد، به رندی اورتن سیلی زد. هفته بعد در راو، در بخش برنامه درون رینگ که بین شین مک ماهون و اورتون بود، آدامل از سمت خود به عنوان مدیر
و اورتون بود، آدامل از سمت خود به عنوان مدیر کل استعفا داد.
کف دریا ، کف اقیانوس، کف ساحلی یا اسپوم spume نوعی کف است که در اثر هم زدن آب دریا ایجاد می‌شود، به‌ویژه زمانی که دارای غلظت‌های بالاتری از مواد آلی محلول (شامل پروتئین‌ها، لیگنین‌ها و لیپیدها) باشد که از منابعی مانند تجزیه فراساحلی از شکوفایی‌های جلبکی به دست می‌آید. این ترکیبات می‌توانند به عنوان ماده فعال سطحی یا عوامل کف‌کننده عمل کنند. همان‌طور که آب دریا با امواج شکننده در ناحیه موج‌سواری مجاور ساحل متلاشی می‌شود، مواد فعال سطحی در این شرایط متلاطم هوا را به دام می‌اندازند و حباب‌های پایداری را تشکیل
را به دام می‌اندازند و حباب‌های پایداری را تشکیل می‌دهند که از طریق کشش سطحی به یکدیگر می‌چسبند.
اریش شدلر (; – ) بازیکن فوتبال آلمانی‌تبار اهل اسکاتلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال هیبرنین، و باشگاه فوتبال دومبارتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است.
جیم استوارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دومبارتون، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال میدلزبرو و باشگاه فوتبال سنت میرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است.
جان بلکلی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است.
فصل چهارم مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی بهتره با سال تماس بگیری در ۶ اوت ۲۰۱۸ پخش شد و در ۸ اکتبر ۲۰۱۸ به پایان رسید. فصل چهارم شامل ۱۰ قسمت است که دوشنبه شب‌ها در ایالات متحده از شبکه ای‌ام‌سی پخش شد. اسپین‌آف بریکینگ بد، بهتره با سال تماس بگیری توسط وینس گیلیگان و پیتر گولد ساخته شد که هر دو در بریکینگ بد نیز کار کرده بودند. قسمت‌ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
حباب گلبولی از یک ماده در ماده دیگر است که معمولاً گاز در مایع است. به دلیل اثر مارانگونی، حباب‌ها ممکن است دست‌نخورده باقی بمانند که به سطح ماده غوطه‌ور می‌رسند. پژوهش‌ها دربارهٔ پیدایش حیات روی زمین نشان می‌دهد که حباب‌ها ممکن است نقش مهمی در محدود کردن و متمرکز کردن مولکول‌های پیش‌ساز برای حیات داشته باشند، عملکردی که در حال حاضر توسط غشای سلولی انجام می‌شود.
کرانه سنگی یا کرانه صخره‌ای یک منطقه کشندی از سواحل دریا است که در آن سنگ جامد غالب است. سواحل صخره‌ای محیط‌های زیست‌شناختی غنی هستند و یک «آزمایشگاه طبیعی» مفید برای مطالعه بوم‌شناسی کشندی و دیگر فرآیندهای زیست‌شناختی هستند. به دلیل دسترسی بالا، مدت زیادی است که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و گونه‌های آنها به خوبی شناخته شده‌است.
لاخ ، کلمه اسکاتلندی و ایرلندی برای دریاچه یا خلیجک دریا است. این با واژه‌های مانکس Lough، کورنی logh و یکی از واژه‌های ولزی برای دریاچه llwch، هم‌خانواده است. دریاچه‌های ورودی دریا اغلب دریاچه‌های دریایی نامیده می‌شوند. برخی از این پیکره‌های آبی را می‌توان فرت، آبدره، مصب، تنگه یا خلیج نیز نامید.
رنی یوشیس (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌پرداز و تهیه‌کننده موسیقی اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مجرد" اشاره نمود.
پیوتر گارلیتسکی (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۴۵) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "شور"، "دهن‌به‌دهن"، "مرز سایه"، "استتار"، "مارپیچ"، "رمز انیگما"، "در خوشی و سختی"، "هوس‌های امپراتور" و "من یک قاتلم" اشاره نمود.
سم‌آمیزان تیسازوگ () یکی از گزارش‌های مطبوعاتی اثرگذار در مورد زنانی از تیسازوگ مجارستان بود که بین ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۹ حدود ۳۰۰ (یا بر اساس پژوهشی دیگر ۴۰) نفر را با آرسنیک موجود در کاغذ مگس‌گیر مسموم کرده و به قتل رساندند. بیشتر این موارد مربوط به روستای نادی‌رِو بود و چندین روستای دیگر در تیسازوگ از جمله مشترسالاش، کون‌سنت‌مارتون، تیسافولدوار، تیساکچکه، تیساکورت، اوچود نیز به این پرونده مربوط بودند. اکثر زنان نادی‌رِو توسط مامای محلی به نام خانم فازِکاش (نام تولد: ژوژانا اولاه، زادهٔ ۲۰ مه ۱۸۶۱ در نادی‌رِو –
ژوژانا اولاه، زادهٔ ۲۰ مه ۱۸۶۱ در نادی‌رِو – درگذشتهٔ ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۹) به استفاده از آرسنیک تشویق شده‌بودند. با این حال، بر اساس تحقیقات بعدی زنان دیگری نیز در پخش آرسنیک نقش داشتند. او در مراحل اولیه دادرسی کیفری، در ژوئیه ۱۹۲۹، پس از مشخص شدن نقش اصلی‌اش با سود سوزآور خودکشی کرد. وی از سال ۱۸۹۳ به‌عنوان ماما در روستا کار می‌کرد؛ بین سالهای ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۱ بارها به دلیل انجام سقط جنین غیرقانونی تحت تعقیب قرار گرفت، اما هفت بار تبرئه شد. مطبوعات محلی و بین‌المللی آن زمان پوشش گسترده‌ای از پرونده ارائه و فازکاش
آن زمان پوشش گسترده‌ای از پرونده ارائه و فازکاش را که دیگر قادر به دفاع از خود نبود، شیطانی جلوه دادند. علیرغم گزارش‌های مشکوک مطبوعاتی که به موضوع رنگ و لعاب می‌دانند و اغلب لحنی اغراق‌آمیز داشتند، شکی نیست که فازکاش شخصیت اصلی این پرونده بود، اما زنان دیگری نیز در توزیع آرسنیک و قتل دست داشتند که به او مربوط نبود. پرونده قتل به لحاظ تاریخ مطبوعات بسیار شناخته‌شده است به‌خصوص پس از مقاله‌ای که ژیگموند موریتس دربارهٔ جلسه‌های دادگاه نوشت. تاریخ. به‌طور سنتی در جامعه آن زمان مجارستان رسم بر این بود که
سنتی در جامعه آن زمان مجارستان رسم بر این بود که همسران آیندهٔ دختران جوان توسط خانواده انتخاب شوند و شوهر انتخابی تحمیل می‌شد. در صورت هرگونه مشکلی طلاق راه‌حل محسوب نمی‌شد و از نظر اجتماعی پذیرفته شده‌نبود، مگر در مواردی نادر که شوهر الکلی بود یا خیلی دست بزن داشت. در طول جنگ جهانی اول، که مردان برای جبهه اتریش-مجارستان فرستاده شدند و نادی‌رو مکان مناسبی برای اسکان اسیران در نظر گرفته‌شد بسیاری از زنان می‌توانستند یک یا حتی چند معشوقه در زمان دوری شوهرانشان داشته باشند. پس از بازگشت مردان، زنان با روابط
داشته باشند. پس از بازگشت مردان، زنان با روابط عاشقانه پیچیده‌شان همسران خود را پذیرا نبوده و میل به سبک زندگی قبلی داشتند. در این هنگام بود که ماما مخفیانه زنان روستا را، که می‌خواستند از وضعیت سخت خود خلاص شوند به مسموم کردن شوهران خود متقاعد می‌کرد؛ برای این کار از آرسنیک استفاده می‌کردند که از خیساندن کاغذ مگس‌گیر تهیه می‌شد. شروع. پس از قتل‌های اولیه شوهران، برخی از زنان، اعضای خانواده و بستگان خود را مسموم می‌کردند که مثلاً به دلیل بیماری، مشکلات به دست آمده در جبهه یا به چنگ آوردن ارث «سربار»
به دست آمده در جبهه یا به چنگ آوردن ارث «سربار» شده‌بودند. مامای نادی‌رو نزدیک‌ترین فرد به پزشک محلی بود و پسرعموی او نیز گواهی فوت را امضاء می‌کرد، به همین دلیل است که قتل‌ها تا مدت‌ها کشف نشدند. فازکاش ده‌ها سال به عنوان ماما در روستا کار می‌کرد، اما معلوم نیست در این مدت به چند نفر در قتل کمک کرده‌بود. اولین مسمومیت شناخته شده در نادی‌رو در ۱۹۱۱ اتفاق افتاد، که نمی‌توان آن را به فازکاش مرتبط کرد. این قتل‌ها بعد با مرگ شوهران، فرزندان و دیگر اعضای خانواده ادامه یافت؛ مردانی که از جنگ به عنوان معلول از
ادامه یافت؛ مردانی که از جنگ به عنوان معلول از جنگ به خانه بازگشتند، نوزادان مبتلا به بیماری سخت، کودکان کوچک و سالمندان قربانی زنانی شدند که سم کاغذ مگس‌گیر را مخلوط می‌کردند. پس از آشکار شدن این حادثه، از نادی‌رو به عنوان «دهکده مرگ» یاد می‌شد؛ اگر چه مسمومیت در محافل روستایی فقیرتر ناشناخته نبود: در سایر نقاط از جمله زالا، چونگراد، بکش و در سایر روستاهای تیسازوگ (مشترسالاش، کون‌سنت‌مارتون، تیسافولدوار، تیساکچکه، تیساکورت، اوچود) نیز نمونه‌هایی از این موارد وجود داشت. کشف. اگرچه مسمومیت‌های آرسنیک برای
وجود داشت. کشف. اگرچه مسمومیت‌های آرسنیک برای سال‌ها مخفی ماند، سه مورد متناقض ممکن است توضیح دهد که چگونه راز قتل‌ها کشف شد. در مورد اول، دو نفر از تلاش زنی به نام سابو برای مسموم کردنشان جان سالم به در بردند و او به اسم فازکاش اشاره کرد. در مورد دوم، جسدی در ساحل رودخانه یکی از شهرهای همسایه پیدا شد که یک دانشجوی پزشکی با معاینه، جسد او را سرشار از آرسنیک یافت، بنابراین تحقیقات بیشتر آغاز شد. همچنین قتل‌ها در ۱۹۲۹ زمانی علنی شد، که دفتر دادستانی در سولنوک نامه‌ای ناشناس دریافت کرد که در آن زنان تیسازوگ
نامه‌ای ناشناس دریافت کرد که در آن زنان تیسازوگ متهم به مسمومیت اعضای خانواده خود شده‌بودند. تحقیقات دادستانی سپس آغاز شد و مقامات ده‌ها جسد را در گورستان محلی نبش قبر کردند و با کشف آرسنیک در اجساد این شک برطرف شد. محاکمه. ۲۸ مظنون به دادگاه آورده شدند که همه به جز دو نفر زن بودند و ۱۶۲ قتل ثابت شد ولی هیچ داده دقیقی از آن وجود ندارد. بین ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۱، مجموعاً ۱۲ جلسه برگزار شد. این دادگاه‌ها با شش حکم اعدام به پایان رسید؛ سه نفر از محکومان به دار آویخته شدند و احکام سه نفر دیگر تغییر یافت: یکی از آنها
شدند و احکام سه نفر دیگر تغییر یافت: یکی از آنها تبرئه و دو نفر دیگر به حبس ابد تغییر یافت، هشت نفر دیگر به حبس ابد محکوم و بقیه به ۵ تا ۱۰ سال زندان محکوم شدند. فازکاش خود در دادگاه حاضر نشد، او در صبح روز ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۹، هنگامی که ژاندارم‌ها به خانه‌اش برای دستگیری می‌آمدند، با سود سوزآور خودکشی کرد. خودکشی او به این واقعیت نیز کمک کرد که او در دادگاه و گزارش‌های مربوط به مقصر اصلی پرونده و تقریباً به شخصیتی شیطانی تبدیل شود و بار مسئولیت قتل‌ها و جنایات انجام شده توسط دیگران بر گردهٔ او نهاده شد.