payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کارگردانی، و گیدئون آدلون به عنوان بازیگر، انتخاب کرد. فیلمبرداریی اصلی در تابستان ۲۰۲۱ در شهرستان وبر، یوتا و اطراف آن انجام شد. انتشار. Sick در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. اولین تریلر در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ منتشر شد و نشان داد که فیلم هفته بعد در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۳ منتشر شد. بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از ۵۸ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۷/۱۰ مثبت هستند. اجماع وب‌سایت چنین می‌گوید: «هوشمند، خودآگاه، و بسیار به موقع، این فیلم که توسط کوین ویلیامسون نوشته
به موقع، این فیلم که توسط کوین ویلیامسون نوشته شده‌است به بهترین نحو است.» در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۱۴ منتقد، امتیاز ۶۲ از ۱۰۰ را به این فیلم اختصاص داد که نشان دهنده «بررسی‌های عموماً مطلوب» است.
عیسی مسیح سوپراستار یا اجرای زنده عیسی مسیح فیلمی محصول سال ۱۹۷۳ و به کارگردانی نورمن جویسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون تد نیلی، کارل اندرسون، ایوان الیمن و بری دنن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم بر پایه نمایشنامه عیسی مسیح سوپراستار می‌باشد. داستان. یک گروه نمایش با اتوبوس به صحرای نقب می‌روند تا اجرای امروزی‌ای از مصائب مسیح را به‌شکل موزیکالی پیوسته اجرا کنند. کارل اندرسون، که از ابتدا در نقش یهودای اسخریوطی ظاهر شده، زمانی که گروه مشغول آماده‌سازی دکور، لباس‌ها و رقصیدن با اورتور آغازین هستند، از
دکور، لباس‌ها و رقصیدن با اورتور آغازین هستند، از جمع جدا می‌شود. یهودا، عضوی از جنبش انسان‌دوستانه‌ای به رهبری نجاری به نام عیسی، نگران است که عیسی پیام خود را فراموش کرده و به‌جای سخن گفتن از بی‌عدالتی اجتماعی، اکنون از پسر خدا بودنش می‌گوید. او با عیسی دربارهٔ رابطه‌اش با مریم مجدلیه (که از نظر تاریخی به عنوان یک روسپی شناخته می‌شود) درگیر می‌شود و او را برای اجازه دادن به مریم برای خرید روغن گران‌قیمت، به‌جای خرج کردن آن برای فقرا، نکوهش می‌کند. عیسی از مریم دفاع می‌کند و به یهودا می‌گوید فقرا همیشه
از مریم دفاع می‌کند و به یهودا می‌گوید فقرا همیشه خواهند بود، اما او نه. در همین حال، کاهنان معبد به رهبری قیافا و حنان نگرانند که محبوبیت عیسی باعث واکنش خشن اشغالگران رومی شود، و تصمیم می‌گیرند که عیسی باید کشته شود. وقتی عیسی برای عید فِصح وارد اورشلیم می‌شود، جمعیت انبوهی به استقبال او می‌آیند. شمعون غیور، یکی از پیروانش، پیشنهاد می‌دهد که این جمعیت را علیه روم بسیج کند، اما عیسی می‌گوید هدفش این نیست. او به معبد می‌رود و با عصبانیت صرافان و بازرگانان را بیرون می‌کند که موجب شگفتی همه، به‌ویژه یهودا،
را بیرون می‌کند که موجب شگفتی همه، به‌ویژه یهودا، می‌شود. عیسی به بیابان پناه می‌برد، جایی که بیماران جذامی از او طلب شفا می‌کنند. یهودا نزد کاهنان می‌رود و نگرانی‌اش را دربارهٔ عیسی ابراز می‌کند، اما از خیانت مردد است. وقتی کاهنان به او پیشنهاد پول در ازای نشان دادن جایی می‌دهند که بتوانند عیسی را دور از جمعیت دستگیر کنند، و می‌گویند می‌تواند این پول را برای کمک به فقرا خرج کند، یهودا می‌گوید که عیسی شب پنج‌شنبه در باغ جتسیمانی خواهد بود. عیسی با پیروانش در باغ شام آخر را برگزار می‌کند و در آنجا از
در باغ شام آخر را برگزار می‌کند و در آنجا از وفاداری آنان ابراز تردید می‌کند. او پیش‌بینی می‌کند که پطرس او را انکار خواهد کرد و یهودا به او خیانت خواهد کرد. مشاجره‌ای میان عیسی و یهودا درمی‌گیرد و یهودا خشمگینانه عیسی را متهم می‌کند که هدفشان را فراموش کرده است. دیگر پیروان به خواب می‌روند و عیسی با خدا دربارهٔ سرنوشتش گفت‌وگو می‌کند و در نهایت تصمیم می‌گیرد آن را بپذیرد. یهودا با سربازان رومی به محل می‌آید، عیسی را با بوسه یهودا شناسایی می‌کند و عیسی خود را بدون مقاومت تسلیم می‌کند. او نزد قیافا و حنان
را بدون مقاومت تسلیم می‌کند. او نزد قیافا و حنان برده می‌شود که او را به کفرگویی متهم می‌کنند. در همین زمان، پطرس هنگامی که مردم او را دربارهٔ آشنایی با عیسی بازخواست می‌کنند، سه بار منکر می‌شود که او را می‌شناسد. سپس مریم مجدلیه و پیروان دیگر به تلخی می‌اندیشند که چطور کار به اینجا کشید. عیسی برای محاکمه نزد پیلاطس، حاکم روم، برده می‌شود، اما او که با یهودیان کاری ندارد، او را نزد هیرودیس می‌فرستد. هیرودیس از عیسی می‌خواهد معجزه‌ای نشان دهد، و چون عیسی واکنشی نشان نمی‌دهد، او را فریب‌کار می‌خواند و
واکنشی نشان نمی‌دهد، او را فریب‌کار می‌خواند و بازمی‌گرداند. یهودا که وضعیت عیسی را می‌بیند، غرق در اندوه و پشیمانی می‌شود. او خدا را برای این‌که او را در نقش خائن قرار داده سرزنش می‌کند و خود را حلق‌آویز می‌کند. پیلاطس از عیسی بازجویی می‌کند و اگرچه او را مجنون می‌پندارد، اما بی‌گناه می‌داند. با این حال، جمعیت خواستار اعدام عیسی هستند. پیلاطس، که از سکوت و تسلیم‌پذیری عیسی خشمگین و سردرگم است، حتی پس از تازیانه‌زدن مسیح هم نمی‌تواند جمع را آرام کند، و سرانجام دستور اعدام عیسی را صادر می‌کند. در حالی‌که
دستور اعدام عیسی را صادر می‌کند. در حالی‌که عیسی به سوی جلجتا برده می‌شود، روح یهودا در ترانهٔ «ابرستاره» ظاهر می‌شود و می‌پرسد که آیا مرگ عیسی از پیش طراحی‌شده بود و آیا این همه اتفاق قرار بوده بیفتد. عیسی مصلوب می‌شود و پس از به زبان آوردن آخرین کلماتش، جان می‌سپارد. پس از مرگ او، بازیگران، این‌بار بدون لباس شخصیت‌ها، سوار اتوبوس می‌شوند و می‌روند. بری دنن، ایوون الیمن و کارل اندرسون تنها کسانی‌اند که متوجه می‌شوند تد نیلی، بازیگر نقش عیسی، در میان آن‌ها نیست.
زندگی‌ام در ویرانه‌ها ("My Life in Ruins") که در بریتانیا با عنوان رانندگی با آفرودیت ("Driving Aphrodite") اکران شد، فیلمی کمدی-رمانتیک محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی دونالد پتری است. در این فیلم بازیگرانی همچون نیا واردالوس، ریچارد درایفس، ماریا آدانس، شیلا برنت، ماریا بوتو، ریچل درچ، الکسیس جورجلیوس، رالف نوسک، برنیس استجرس، هارلند ویلیامز، کارولین گودال، ایان اوگلوی، سوفی استاکی، ریتا ویلسون و ایان گومز ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم که در میان ویرانه‌های یونان باستان می‌گذرد، داستان راهنمای توری را روایت
باستان می‌گذرد، داستان راهنمای توری را روایت می‌کند که زندگی‌اش در میان سفری پُر از ایستگاه‌های غیرمنتظره دگرگون می‌شود، در حالی که گروه گردشگرانش در میان ویرانه‌ها وارد موقعیت‌های کمیک می‌شوند. این فیلم در تاریخ ۷ مه ۲۰۰۹ در یونان و در ۵ ژوئن ۲۰۰۹ در ایالات متحده اکران شد. داستان. «جورجیا» معلمی یونانی-آمریکایی است که برای تدریس کلاسیک‌ها به یونان آمده است. اما پس از تعدیل نیرو به‌دلیل کاهش بودجه، مجبور می‌شود به‌عنوان راهنمای تور کار کند. او احساس می‌کند به پایین‌ترین نقطهٔ زندگی‌اش رسیده، علاقه‌اش را به
پایین‌ترین نقطهٔ زندگی‌اش رسیده، علاقه‌اش را به هر چیز از دست داده و رئیسش «ماریا» به او می‌گوید که گردشگران دربارهٔ خسته‌کننده بودنش بازخورد منفی داده‌اند. جورجیا مسئول تور گروهی نامنظم و ناسازگار می‌شود و احساس می‌کند شکست‌خورده است، چرا که آن‌ها بیشتر به خرید سوغاتی علاقه دارند تا یادگیری تاریخ و فرهنگ. او به گروه کانادایی همکارش حسادت می‌کند که ظاهراً علاقه‌مند به تاریخ و فرهنگ‌اند، نه تفریح و خرید. ماریا با نظر او مخالف است و می‌گوید آن‌ها به‌خاطر شخصیت جذاب «نیکو» بیشتر علاقه‌مند شده‌اند. رانندهٔ
جذاب «نیکو» بیشتر علاقه‌مند شده‌اند. رانندهٔ جورجیا نیز در آخرین لحظه با راننده‌ای به نام «پوپی» جایگزین می‌شود. همه‌چیز به‌هم می‌ریزد و اوضاع وقتی بدتر می‌شود که جورجیا از ماریا شکایت می‌کند که با نیکو بهتر رفتار می‌کند و شرایط بهتری برای گروه او فراهم کرده. جورجیا در ناامیدی نامه‌ای برای ماریا می‌نویسد و می‌گوید که پس از پایان این تور استعفا می‌دهد. روز بعد، «ایرو گیدئون» — گردشگری سال‌خورده و باتجربه — به جورجیا کمک می‌کند تا بفهمد چرا نمی‌تواند با گروهش ارتباط برقرار کند: او از شغل فعلی‌اش خسته شده، از
ارتباط برقرار کند: او از شغل فعلی‌اش خسته شده، از زندگی‌اش ناراضی است و گردشگران برایش آزاردهنده‌اند. ایرو به او یاد می‌دهد چگونه شاد باشد، با گروه ارتباط برقرار کند و مشکلاتش را کنار بگذارد. جورجیا بیشتر با اعضای گروه آشنا می‌شود و به تفاوت‌های فرهنگی‌شان توجه می‌کند. او ریشه‌های بازی‌های المپیک را طوری برایشان توضیح می‌دهد که آن‌ها واقعاً علاقه‌مند می‌شوند. همچنین گروه را به یکی از ویرانه‌ها می‌برد، جایی که ایرو نقش یک پیشگوی یونانی را بازی می‌کند و به دیگران در حل مشکلات‌شان کمک می‌کند. در حالی که گروه
در حل مشکلات‌شان کمک می‌کند. در حالی که گروه بیشتر در فرهنگ یونانی غرق می‌شوند، «پوپی» نیز به جورجیا علاقه‌مند می‌شود. اما رفتارهای شوخ‌طبعانهٔ او حین رانندگی باعث می‌شود نزدیک باشد تصادف شدیدی رخ دهد. همان شب، ماریا گروه جورجیا را در هتلی بهتر اسکان می‌دهد، ولی این همان جایی‌ست که نیکو و گروهش هم هستند. زنان جذاب گروه جورجیا حواس نیکو را پرت می‌کنند، در حالی که جورجیا، ایرو و پوپی به‌طور پنهانی اتوبوس نیکو را خراب کرده و دستگاه تهویهٔ آن را به اتوبوس خودشان منتقل می‌کنند. روز بعد، در حین تفریح ساحلی، ایرو
منتقل می‌کنند. روز بعد، در حین تفریح ساحلی، ایرو بیمار می‌شود و او را به بیمارستان می‌برند. جورجیا مردد می‌ماند که آیا تور را ادامه دهد یا نه، اما پوپی او را تشویق می‌کند که ادامه دهد. در بازدید از پارتنون، جورجیا به گروهش نشان می‌دهد چرا عاشق این مکان است: در زمان درست، می‌توان نسیمی را که از دل ویرانه‌ها می‌وزد، حس کرد. بسیاری از اعضای گروه این نسیم را حس می‌کنند و تحت تأثیر آرامشش قرار می‌گیرند. یکی از اعضا به نام «گیتر» از جورجیا می‌پرسد آیا می‌توانند ایرو را در بیمارستان ملاقات کنند. گروه با این
ایرو را در بیمارستان ملاقات کنند. گروه با این پیشنهاد موافقت می‌کند و جورجیا نیز قبول می‌کند. وقتی گروهش در حال بازدید از بیمارستان است، نیکوی ناراضی جورجیا را سرزنش می‌کند. اما جورجیا متوجه می‌شود گروه خودش بهتر بوده و نیکو هیچ‌گاه واقعاً گروه خودش را نشناخته. نیکو فاش می‌کند که به‌دلیل نبود تهویه در اتوبوسش و شکایت‌های مکرر گروه، دچار سردرد شدید شده و فقط می‌خواسته به ساحل برود. وقتی او گروهش را «آمریکایی» خطاب می‌کند، کانادایی‌ها که ناراحت شده‌اند او را کتک می‌زنند. در بیمارستان، گروه جورجیا می‌بیند که
کتک می‌زنند. در بیمارستان، گروه جورجیا می‌بیند که ایرو حالش بهتر شده و در حال بهبودی است. در مهمانی خداحافظی، ماریا دربارهٔ نامه با جورجیا صحبت می‌کند و او را قانع می‌کند که بماند، با وعدهٔ افزایش حقوق، پس از خواندن نظرات عالی گروه دربارهٔ او. ماریا حتی اعتراف می‌کند که از نیکو خوشش نمی‌آمده و فقط به‌خاطر آشنایی با خانواده‌اش تحملش می‌کرده. در پایان، جورجیا با «پوپی» وارد رابطه می‌شود و او به رانندهٔ دائمی ارتقا می‌یابد.
الغو (; – ۱۲۶۵) یک خان خانات جغتای (۱۲۶۰–۱۲۶۵/۶) بود. او پسر بایدارخان و نوه جغتای خان بود. دین او اسلام بود. پسر دوم او چوبی (مغول) بود.
هم‌پَر یا وینگمن در هوانوردی به خلبان یا هواپیمایی گفته می‌شود که در کنار یا پشت هواپیمای دیگری پرواز می‌کند و با هم آرایش هوایی دوتایی تشکیل می‌دهند. این ترکیب دو هدف دارد؛ اول حفاظت بهینه هواگردها از یکدیگر است و دوم اینکه خلبانی که در کنار/پشت هم‌تیمی خود پرواز می‌کند، به‌دلیل کاهش اصطکاک هوا در این ناحیه، می‌تواند در مصرف سوخت صرفه‌جویی کند.
خبرگزاری لهستان (پاپ) یا آزانس خبری لهستان () ، به عنوان خبرگزاری رسمی و چنان‌که خود می‌گوید بزرگ‌ترین منبع خبری کشور لهستان شناخته می‌شود. تاریخچه تأسیس این خبرگزاری به ۱۹۱۸ بازمی‌گردد و همچون بسیاری دیگر از خبرگزاری‌های ملی در زمینه‌های پوشش اخبار و رخدادهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و بین‌المللی فعال است. ۲۵۰ خبرنگار و ۵۰ عکاس در دفتر مرکزی این خبرگزاری مشغول فعالیت هستند. علاوه بر دفتر مرکزی، این خبرگزاری ۲۲ شعبه دارد که مجموعاً ۵۰ خبرنگار در این شعبه‌ها مشغول فعالیت هستند. آژانس خبری لهستان عضو
شعبه‌ها مشغول فعالیت هستند. آژانس خبری لهستان عضو اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهایی اروپایی (EANA) است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی خبرگزاری)
باشگاه سرو پورتنیو یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اهل پاراگوئه است که در آسونسیون واقع شده است. سرو که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد، ۳۴ عنوان قهرمانی در دسته اول را به دست آورده و یکی از محبوب‌ترین باشگاه‌های فوتبال در پاراگوئه است. رئیس آن رائول زاپاگ و مدیر آن فاکوندو ساوا است. رقیب اصلی این تیم باشگاه الیمپییا است. آنها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ۴۵,۰۰۰ نفری ژنرال پابلو روخاس انجام می‌دهند. تاریخچه. سرو پورتنیو در ۱ اکتبر ۱۹۱۲ توسط سوزانا نونیز و گروهی از جوانان به دنبال ایجاد یک باشگاه فوتبال جدید تاسیس شد. در
به دنبال ایجاد یک باشگاه فوتبال جدید تاسیس شد. در زمان تأسیس سرو، وضعیت در پاراگوئه متشنج بود و بی‌ثباتی در دولت ناشی از رقابت‌های شدید بین دو حزب سیاسی پیشرو، پارتیدو کلرادو (حزب کلرادو) و پارتیدو لیبرال (حزب لیبرال) بود. به دلیل تنش‌ها، بنیانگذاران باشگاه تصمیم گرفتند از رنگ‌های هر دو طرف، قرمز (کلرادو) و آبی (لیبرال) به عنوان رنگ‌های باشگاه به عنوان نماد اتحاد و دوستی بین پاراگوئه‌ای‌ها استفاده کنند. بعدها برای تکمیل رنگ‌های پرچم پاراگوئه از رنگ سفید روی شورت استفاده شد. این باشگاه نام خود را مدیون
روی شورت استفاده شد. این باشگاه نام خود را مدیون نبردی است که در ۱۹ ژانویه ۱۸۱۱ بین نیروهای بوئنوس آیرس، آرژانتین (پورتنیوس) و ارتش پاراگوئه در همسایگی سرو مبائه (تپه مبائه) درگرفت (که پس از آن نبرد به عنوان سرو پورتنیو (تپه پورتنیو) نامگذاری شد). در طول آن نبرد، نیروهای پاراگوئه (در آن زمان مستعمره اسپانیایی بود) توسط فرماندار اسپانیایی رها شدند اما همچنان توسط مقامات پاراگوئه رهبری می‌شدند که آنها را به پیروزی بزرگی در برابر سربازان پورتنیو رساند. این نبرد به عنوان "نبرد سرو پورتنیو" شناخته می‌شود و نقطه
به عنوان "نبرد سرو پورتنیو" شناخته می‌شود و نقطه برجسته تاریخ نظامی پاراگوئه است. در طول سال‌ها این باشگاه تعداد قابل توجهی از مسابقات قهرمانی کشور را به دست آورده است. با این حال، تا به امروز، علیرغم چند دوره خوب در جام لیبرتادورس، از جمله حضور در نیمه نهایی در سال‌های ۱۹۷۳، ۱۹۷۸، ۱۹۹۳، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹ و ۲۰۱۱، هیچ تورنمنت بین‌المللی را برنده نشده است. اسوالدو آردیلس در مه ۲۰۰۸ به عنوان سرمربی به باشگاه ملحق شد، اما در اوت همان سال پس از نتایج ضعیف اخراج شد و پدرو تروگلیو جایگزین او شد. در سال ۲۰۱۴، خوان خوزه
تروگلیو جایگزین او شد. در سال ۲۰۱۴، خوان خوزه زاپاگ، مدیرعامل سرو پورتنیو، با اشاره به فساد در فوتبال پاراگوئه صحبت کرد که افراد مختلف از او به دلیل نخریدن بازی‌ها شکایت کرده‌اند و اگر قرار بود باشگاه او قهرمان شود، آنها این کار را با خرید و دوپینگ بازیکنان برای قهرمان شدن انجام نمی‌دادند. ورزشگاه. ورزشگاه سرو پورتنیو کخ با نام ورزشگاه ژنرال پابلو روخاس، و همچنین به عنوان "لا نووا اولا" شناخته می‌شود، در محله اوبررو آسونسیون واقع شده است. گنجایش آن ۴۵,۰۰۰ است که این ورزشگاه را تبدیل به بزرگترین ورزشگاه در
که این ورزشگاه را تبدیل به بزرگترین ورزشگاه در پاراگوئه می‌کند. رکوردهای فردی. بیشترین بازی (تمامی مسابقات): بیشترین گل (تمامی مسابقات): بیشترین بازی (لیگ): بیشترین گل (لیگ): بیشترین بازی (مسابقات قاره‌ای): بیشترین گل (مسابقات قاره‌ای): تیم زنان. تیم زنان چهار بار در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ قهرمان مسابقات قهرمانی فوتبال زنان پاراگوئه شده است. این تیم همچنین در جام لیبرتادورس زنان بازی کرد. تیم جوانان. یکی از تیم‌های جوانان باشگاه در جام ویارجو ۲۰۰۶ بازی کرد.
سد زیردان قصرقند سدی در روستای شه کاپر قصرقند در فاصله ۶۰ کیلومتری شهر قصرقند و ۱۴۰ کیلومتری شمال شهر چابهار بر روی رودخانه فصلی کاجو قرار دارد. حجم کل مخزن این سد ۲۰۷ میلیون متر مکعب و آب قابل تنظیم سالانه آن در حدود ۴۰ میلیون متر مکعب است. این پروژه مفتخر به دریافت لوح تقدیر به عنوان طرح بتنی برتر سال ۱۳۸۹ از انجمن بتن ایران گردید. اهداف و مشخصات. هدف از احداث این سد ذخیره‌سازی جریانهای سیلابی رودخانه و تنظیم سالانه ۴۰ میلیون متر مکعب آب به تفکیک زیر برای تأمین نیازهای کشاورزی، شرب و صنعت بشرح زیر
برای تأمین نیازهای کشاورزی، شرب و صنعت بشرح زیر می‌باشد:
بوری خان (; قبل از 1221 – 1252) فرمانده تهاجم مغول‌ها به اروپا پسر موتوخان و نوه جغتای خان بود. به گفته رشیدالدین فضل‌الله همدانی، مادر بوری خان همسر غلام چغتای خان بود. او زن زیبایی بود و موتوخان در حین خدمت جذب او شد. موتوخان او را باردار کرد و به جای ازدواج با او، نوزادش، بوری را گرفت. او پس از مرگ موتوخان در محاصره بامیان توسط جغتای بزرگ شد. او به عنوان فردی سرسخت و شجاع شناخته می‌شد، به خصوص در حالت مستی. برادران او:
کنچک خان (; نامشخص – ۱۳۰۸) خان از خانات جغتای (۱۳۰۷–۱۳۰۸). فرمانروا اهل دودمان یوآن بود. او پسر دوا (پادشاه) بود. او تقریباً همزمان با پدرش به اسلام گروید. پس از مرگ پدرش، کنچک خان شد. سلطنت او تنها یک سال و پیش از مرگش در سال ۱۳۰۸ به طول انجامید.
غیاث‌الدین براق (; نامشخص – ۱۲۷۱) فرمانده نظامی اهل مغولستان بود. یکی از خان‌های خانات جغتای (۱۲۶۶–۱۲۷۱) بود. او پسر یسونتوآ‏ سومین پسر موتوخان و نوه جغتای بود. او که به اسلام گروید نام غیاث الدین را به خود گرفت. پسر او دوا (پادشاه) بود
انرژی اورباخ یا لبهٔ اورباخ پارامتری است که معمولاً formula_1 نشان داده می‌شود، با ابعاد انرژی، برای تعیین کمیت بی‌نظمی انرژی در لبه‌های نواری یک نیم‌رسانا استفاده می‌شود. با برازش ضریب جذبش به‌عنوان تابعی از انرژی به یک تابع نمایی ارزیابی می‌شود. اغلب برای توصیف انتقال الکترون در نیم‌رساناهای به‌طورساختاری بی‌نظم مانند سیلیکون اَریخت هیدروژنه استفاده می‌شود. معرفی. در ساده‌ترین توصیف یک نیم‌رسانا، یک پارامتر واحد برای تعیین کمیت شروع جذبش نوری استفاده می‌شود: شکاف باند ، formula_2 . در این توصیف،
می‌شود: شکاف باند ، formula_2 . در این توصیف، نیمه‌رساناها به‌عنوان توانایی جذب فوتون در بالایformula_2 توضیح داده شده‌اند، اما نسبت به فوتون‌های زیر formula_2شفاف هستند. با این حال، چگالی حالت‌ها در نیم‌رساناهای سه بُعدی بیشتر از فاصله باند افزایش می‌یابد (اما این به‌طور کلی در نیم‌رساناهایی با ابعاد پایین‌تر صادق نیست). به همین دلیل، ضریب جذبش، formula_5 ، با انرژی افزایش می‌یابد. انرژی اورباخ سراشیبی "شروع" جذبش در نزدیکی لبه نواری و درنتیجه گستردگی چگالی حالت‌ها را چنداییدن می‌کند. شروع جذبش شدیدتر
حالت‌ها را چنداییدن می‌کند. شروع جذبش شدیدتر نشان‌دهنده انرژی اورباخ کمتر است. انرژی اورباخ با افزایش تصاعدی در جذبندگی با انرژی تعریف می‌شود. در حالی که قبلاً وابستگی نمایی جذبندگی در مواد عکاس‌برداری مشاهده شده بود، این فرانتس اورباخ بود که این ویژگی را به‌طور سامانمند در بلورها ارزیابی کرد. او هنگام کار در شرکت کداک در سال ۱۹۵۳ از برومید نقره برای مطالعه خود استفاده کرد تعریف. جذبش در نیم‌رساناها به‌طور تصاعدی در نزدیکی شروع جذبش افزایش می‌یابد و چندین مرتبه بزرگی را در بر می‌گیرد. جذبش به‌عنوان تابعی
مرتبه بزرگی را در بر می‌گیرد. جذبش به‌عنوان تابعی از انرژی را می‌توان با معادله زیر توصیف کرد: formula_6 که formula_7 و formula_8 به ترتیب پارامترهای برازش با ابعاد وارون طول و انرژی هستند و formula_1 انرژی اورباخ است. این معادله فقط زمانی معتبر است که formula_10 . انرژی اورباخ وابسته به دما است. مقادیر دمای اتاق از formula_1 برای سیلیکون اَریخت هیدروژنه معمولاً بین ۵۰ میلیالکترون‌ولت و ۱۵۰ میلی‌الکترون‌ولت است.
قصار (; – ) پرسنل نظامی اهل دودمان یوآن بود. یکی از سه برادر تنی چنگیز خان بود. به نقل از جامع‌التواریخ، نام وی جوچی بود و به دلیل شجاعت ممتازش به قصار لقب گرفت. او را (کماندار) نیز می‌نامیدند، زیرا او در کمان مهارت داشت. مادر قصار، هوئلون از قصار در برابر اتهامات بی‌وفایی و خیانت ناشی از گفته‌های شمن کوکوچو یا «تب تنگری»، یک روحانی شمن‌باوری دفاع کرد. چنگیز که توسط مادرش هوئلون و همسرش بورته که تب تنگری را تهدیدی برای جانشینی سلسله می‌دانست تحریک شده بود، به قصار و برادر دیگرش تموگه اجازه داد تا تب تنگری
به قصار و برادر دیگرش تموگه اجازه داد تا تب تنگری را در مسابقه کشتی (ورزش) بکشند.
کوکوچو ( یا تب تنگری; – ) شمن و روحانی مغولستان بود. مادر چنگیز خان، هوئلون، در حدود سال ۱۱۶۷ بیوه یسوکای بهادر شد، اما بعداً با نجیب‌زاده‌ای به نام «مونگلیک» که دوست نزدیک یسوکای بهادر بود، ازدواج کرد. او چندین پسر از زنان دیگر داشت، که یکی از آنان شمن بود (روحانی سنتی شمن‌باوری است) و کوکوچو نام داشت، او هم سن چنگیز خان بود و کسی بود که در گردهمایی بزرگ‌سال ۱۲۰۶، بعد از پیروزی چنگیز خان در نبرد سیزده طرف و متحد کردن قبایل او را خان بزرگ مغول اعلام کرد. برای مدتی کوکوچو برای حکومت بر امپراتوری توطئه
برای مدتی کوکوچو برای حکومت بر امپراتوری توطئه می‌کرد. قصار یکی از سه برادر تنی چنگیز خان بود. کوکوچو ابتدا سعی کرد از شر قصار، خلاص شود و به چنگیز خان اعلام کرد که اگر از شر او خلاص نشود، در خطر است. مادر قصار، هوئلون از او در برابر اتهامات بی‌وفایی و خیانت ناشی از گفته‌های تب تنگری، دفاع کرد. چنگیز خان او را زندانی کرد و از افتخاراتش محروم کرد، اما با شفاعت مادرش هوئلون آزادی به او بازگردانده شد. بعد از آزادی نوبت به برادر دیگر چنگیز، تموگه رسید که توسط کوکوچو در ملاء عام تحقیر شد. چنگیز که تحت تأثیر
کوکوچو در ملاء عام تحقیر شد. چنگیز که تحت تأثیر گفته‌های همسرش بورته که تب تنگری را تهدیدی برای جانشینی سلسله می‌دانست واقع شده بود، مونگلیک و هفت پسرش را روز بعد به دربار خود دعوت کرد. وقتی آنها رسیدند، تموگه تب-تنگری را به مسابقه کشتی (ورزش) دعوت کرد و از آنجایی که دعوا در داخل چادر ممنوع بود، او را به بیرون از چادر کشاند، جایی که سه مرد قوی، شمن را گرفتند و ستون فقرات او را شکستند (یعنی بدون ریختن خون او را کشتند، همان‌طور که به رسم مغول اشراف کشته می‌شدند). جای او را اسوب پیر از قبیله بعرین گرفت.
می‌شدند). جای او را اسوب پیر از قبیله بعرین گرفت. «دیوید مورگان» نویسنده کتاب "چنگیز خان: فتوحات او، امپراتوری او، میراث او" نوشته‌است، چنگیز خان شمن تب تنگری را کشت زیرا او یک رقیب سیاسی بود که قدرت او را تهدید می‌کرد. یک قتل سیاسی که نشان دهنده بی‌تفاوتی چنگیزخان نسبت به مذهب بود. در یک خلاصهٔ ساده مورگان از قتل کوکوچو عوامل عمده‌ای را که بر تصمیم‌گیری چنگیزخان تأثیر گذاشت، حذف شده‌اند. مورگان ادعا می‌کند که چنگیز خان کوکوچو را تهدیدی برای اقتدار خود می‌دید، بنابراین او دستور قتل شمن را داد. به گفته
می‌دید، بنابراین او دستور قتل شمن را داد. به گفته مورگان، «پس از اینکه کوکوچو حکومت خود را در یک قورولتای (مجمعی که ریش‌سفیدان در آن جمع شده و تصمیمات سیاسی می گیرند) مشروعیت بخشید. چنگیز خان او را به قتل رساند و داستانی افسانه ای برای توضیح مرگ او ارائه کرد.» مورگان خلاصه ای بیش از حد ساده ارائه می‌دهد و به جاه طلبی سیاسی چنگیز اشاره می‌کند که بر احترام بر معنویت او غلبه می‌کند. با این حال، تحلیل دقیق‌تر نشان می‌دهد که این اقدام صرفاً با انگیزه سیاسی نبوده‌است. تجزیه و تحلیل کامل «قتل تب تنگری» نشان
نبوده‌است. تجزیه و تحلیل کامل «قتل تب تنگری» نشان می‌دهد که چنگیز خان انگیزه‌های متعددی برای کشتن تب تنگری در خارج از سیاست داشته‌است. قوی‌ترین مدرک اولیه برای این استدلال که چنگیزخان مذهبی نبوده‌است، کتاب «تاریخ مخفی مغولان» و سند قرار دادن «قتل تب تنگری» است. اختلاف بین چنگیزخان و تب تنگی بسیار شدیدتر بود. این واقعه به گفته کاتب مغول باستان از زمانی شروع شد که تب تنگی سعی کرد بین چنگیزخان و برادرش قصار تفرقه ایجاد کند. برای انجام این کار، تب تنگری پیشگویی دروغینی ایجاد کرد مبنی بر اینکه قصار نیز می‌تواند
دروغینی ایجاد کرد مبنی بر اینکه قصار نیز می‌تواند خان شود و در صورت عدم اقدام فوری می‌تواند حکومت چنگیزخان را تهدید کند. تب تنگری پیشگویی جدیدی به خان داد و گفت: «حکم بهشت ابدی در مورد فرمانروا توسط نشانه‌های آسمانی به این صورت پیشگویی شده‌است: اگر غافلگیرانه به قصار ضربه ندهی، معلوم نیست چه اتفاقی خواهد افتاد!» چنگیزخان این پیشگویی را باور کرد و مطابق آن عمل کرد. او بلافاصله تحت تأثیر این پیشگویی با برادرش دشمن شد. او شمنی فریبکار بود. جمع‌آوری قدرت و تلاش برای رقابت با چنگیز خان هدف او بود، اما این تنها
برای رقابت با چنگیز خان هدف او بود، اما این تنها عامل مؤثر در مرگ او نبود. پس از کشتن کوکوچو چنگیز خان دلیل مرگ پسرش را به پدر شمن اینگونه توضیح داد: «از آنجا که تب تنگی بر برادران کوچکترم دست گذاشت و تهمت‌های بی‌اساس را در میان آنها پراکنده کرد تا اختلاف افکنی کند، او دیگر مورد عشق بهشت قرار نگرفت و جان او سلب شد.» چنگیز خان می‌گوید که کشتن تب تنگری به جای یک ترور با انگیزه سیاسی، انتقام برادرانش و برکناری یک مقام فاسد بود. در این مورد منظور چنگیز خان حمله به مذهب نبوده‌است بلکه متن نشان می‌دهد که این قتل
به مذهب نبوده‌است بلکه متن نشان می‌دهد که این قتل با انگیزه شخصی و انتقام و دین انجام شده‌است.
همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران یک ائتلاف سیاسی جمهوری‌خواه است که از پنج حزب و سازمان سیاسی اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده‌است. این ائتلاف هدف خود را تأسیس «جمهوری سکولار دمکرات در ایران» اعلام کرده‌است. اتحاد جمهوری‌خواهان ایران، جبهه ملی ایران-اروپا، حزب چپ ایران، سازمان های جبهه ملی ایران در خارج از کشور و همبستگی جمهوری‌خواهان ایران اعضای این ائتلاف هستند. ائتلاف همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در روز پنج‌شنبه ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ با صدور اطلاعیه‌ای موجودیت خود را اعلام کرد. تأسیس
صدور اطلاعیه‌ای موجودیت خود را اعلام کرد. تأسیس ائتلاف. پنج حزب و سازمان جمهوری‌خواه در روز ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کردند که پس از مدتی همکاری نزدیک و اتخاذ مواضع سیاسی مشترک پیرامون رویدادهای ایران، مناسبات خود را ارتقاء بخشیده و وارد روند ائتلاف شده‌اند. این احزاب در این اطلاعیه که همچنین همچنین حاوی پیوستی با عنوان «"دیدگاه های همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران پیرامون وضعیت سیاسی کشور و جنبش زن، زندگی، آزادی"» بود، از تدوین دیدگاه‌های مشترک خود تحت عنوان «"دیدگاه‌های همگامی"» و
مشترک خود تحت عنوان «"دیدگاه‌های همگامی"» و انتشار آن در کنفرانسی مطبوعاتی در اوایل سال ۱۴۰۲ خبر دادند. متن این سند مشتمل بر یک مقدمه و ده ماده با عنوان «"مبانی همگامی (منشور همگامی)"» در روز ۱۱ فروردین ۱۴۰۲ قبل از برگزاری کنفرانس مطبوعاتی توسط دبیرخانهٔ همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران منتشر شد. به دنبال آن در روز ۱۴ فروردین ۱۴۰۲ کنفرانس مطبوعاتی همگامی برای جمهوری سکولار دمکرات در ایران در کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه لندن برگزار شد که محمود جعفری از جبههٔ ملی ایران–اروپا، بهروز خلیق از حزب چپ ایران
جبههٔ ملی ایران–اروپا، بهروز خلیق از حزب چپ ایران ، مریم سطوت از اتحاد جمهوری‌خواهان ایران، مهدیه گلرو از همبستگی جمهوری‌خواهان ایران و همایون مهمنش از سازمان‌های جبههٔ ملی ایران در خارج از کشور در آن شرکت داشتند. تأسیس ائتلاف همگامی با واکنش برخی فعالان و سازمان‌های سیاسی مواجه شد. جمعی از فعالان سیاسی که اکثراً از امضاکنندگان بیانیهٔ ۶۷۳ جمهوری‌خواه سکولار دمکرات بودند، با انتشار بیانیه‌ای از تشکیل این ائتلاف استقبال کرده و آن را گامی مؤثر در راستای تشکیل ثقل جمهوری‌خواهی در ایران دانستند. سازمان مجاهدین
ثقل جمهوری‌خواهی در ایران دانستند. سازمان مجاهدین خلق ایران با انتشار متنی در سایت رسمی این سازمان اعلام کرد که «صرفنظر از سوابق و اختلافات دیرین سیاسی و خط مشی» از این ائتلاف استقبال می‌کند. احسان هوشمند فعال سیاسی اصلاح‌طلب و ملی-مذهبی با انتشار یادداشتی در روزنامهٔ شرق با اشاره به عدم استفاده از واژهٔ «ملت ایران» به انتقاد از بیانیهٔ اعلام موجودیت همگامی پرداخت و لفظ استفاده‌شدهٔ «مردم ایران» را «مبهم و کش‌دار و نامشخص در ترمینولوژی علم سیاست» عنوان کرد که به باور او نشان‌دهندهٔ عدم باور به مفهوم «ملت