payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فلسفه حیات برگرداند. با اندیشه ژان پل سارتر پدیدارشناس فرانسوی شکوفا شد. ژان پل سارتر (۱۹۰۵–۱۹۸۰) اگزیستانسیالیسم خود را این‌گونه تعریف می‌کند که همه نتایج را از یک خط ثابت از الحاد استخراج می‌کند. تز اصلی او این است که وجود بر ذات مقدم است. صنعت‌گر با یک شیء غیر مادی، مانند چاقو، جوهری مانند نان را برش می‌دهد و سپس شیئی تولید می‌کند که هدف آن تحقق ذات آن است. بدون خدا، هیچ صنعت‌گری وجود ندارد که جوهر انسان را به‌معنای غایت‌شناختی توسعه دهد؛ بنابراین انسان ابتدا آزاد به‌دنیا می‌آید، به دنیایی پرتاب می‌شود
ابتدا آزاد به‌دنیا می‌آید، به دنیایی پرتاب می‌شود که مسئولیت اعمالش بر دوش اوست، سپس از طریق اعمالش جوهره نه تنها خود، بلکه جوهر آنچه را که معتقد است انسان باید باشد، تعریف می‌کند. انکار این مسئولیت از طریق بهانه، همان چیزی است که سارتر آن را بد باوری نامیده‌است. ژان پل سارتر سخن‌گوی یک نسل بود، اما نفوذ او با ظهور ساختارگرایی کاهش یافت. آلبر کامو (۱۹۱۳–۱۹۶۰) لقب اگزیستانسیالیست را رد کرد و ترجیح داد او را پوچ‌گرا بنامند. در صفحات آغازین "افسانه سیزیف"، او آنچه را که به نظرش پرسش اساسی فلسفه است، بیان
او آنچه را که به نظرش پرسش اساسی فلسفه است، بیان می‌کند: آیا خودکشی پاسخ صحیح به دنیای پوچ است؟ پاسخ کامو با تشبیه زندگی بی‌خدا به داستان سیزیف، جایی که او برای همیشه محکوم است که صخره‌ای را به بالای تپه‌ای ببرد و دوباره پایین بیاید، پاسخ کامو این است: «نه. این نیاز به شورش دارد. قلب یک مرد را پر کنید، باید سیزیف را خوشحال تصور کرد. سیمون دو بووار (۱۹۰۸–۱۹۸۶) یک فمینیست اگزیستانسیال بود. بووار بر این باور بود که از طریق زنان بسیاری در هاله‌ای از رمز و راز دروغین، مرد او را به «دیگری» تبدیل کرده‌است. علاوه
مرد او را به «دیگری» تبدیل کرده‌است. علاوه بر این، او اعلام کرد که زنان با این هاله تبدیل به کلیشه شده‌اند و مرد از آن بهانه‌ای برای درک نکردن و تسلط بر آن‌ها استفاده می‌کند. «دیگری» همیشه طبقه پایین است. اما بووار معتقد است که تز سارتر (یعنی وجود مقدم بر ذات) به همان اندازه که در مورد مردان صدق می‌کند، در مورد زنان نیز صدق می‌کند و زنان از طریق انتخاب‌ها و اعمال خود می‌توانند از این هاله فراتر رفته و طبقه فرودست بودن را رد کنند. فلسفه اخلاقی و سیاسی. سیمون وی (۱۹۰۹–۱۹۴۳) فیلسوف، عارف و فعال سیاسی فرانسوی
وی (۱۹۰۹–۱۹۴۳) فیلسوف، عارف و فعال سیاسی فرانسوی بود که تأثیر زیادی بر فلسفه قرن بیستم از جمله تأثیرگذاری بر پاپ پل ششم داشت. ایده‌های برجسته او شامل تقلید (انصراف از موهبت اراده آزاد به‌عنوان شکلی از پذیرش هر چیزی است که مستقل از خواسته‌های خاص فرد است؛ تبدیل کردن «چیزی خلق‌شده به مخلوق»)، ریشه‌کن کردن، میهن‌پرستی از شفقت، لغو سیاست‌های سیاسی. احزاب، خصلت ناعادلانه مصیبت. ساختارگرایی. همان‌طور که قبلاً ذکر شد، ساختارگرایی فرانسوی اساساً به ساختارهای زیربنایی می‌پردازد که جامعه، زبان و ذهن انسان را شکل
می‌پردازد که جامعه، زبان و ذهن انسان را شکل می‌دهند، محدود می‌کنند و بر آن تأثیر می‌گذارند. ریشه در اندیشه فردیناند دو سوسور که به زبان‌شناسی می‌پرداخت. به‌زودی ساختارگرایی در انسان‌شناسی، علوم اجتماعی و روان‌شناسی به‌کار گرفته شد. ساختارگرایی پس از جنگ جهانی دوم نقش عمده‌ای در اندیشه روشن‌فکری ایفا کرد، جایی که مفاهیم وجودی آزادی برای ایده انسان را که توسط ساختارهای موجود در اندیشه متفکرانی مانند کلود لوی-استروس و ژاک لاکان تعیین شده بود، رد کرد. در پایان قرن، نه برای خودش، بلکه برای مکاتب فکری که تولید
قرن، نه برای خودش، بلکه برای مکاتب فکری که تولید کرد، مانند پساساختارگرایی و ساختارشکنی، مهم تلقی شد. کلود لوی-استروس (۱۹۰۸–۲۰۰۹) ساختارگرایی سوسور را در انسان‌شناسی به‌ویژه در موضوع ازدواج میان قبایل به کار برد. رولان بارت (۱۹۱۵–۱۹۸۰) منتقد ادبی و نشانه‌شناسی بود که اندیشه سوسور را در نظریه ادبی به کار برد. در "اساطیر"، بارت مقالات، تبلیغات، فیلم‌ها و غیره را بررسی کرد تا تبلیغات عمیق بورژوازی را که در درون وجود دارد را نشان دهد. او این اسطوره‌ها را نشانه‌های درجه دوم توصیف کرد. شکل خاصی از بطری‌های سبز
درجه دوم توصیف کرد. شکل خاصی از بطری‌های سبز نشان‌دهنده شراب قرمز است. سپس بورژواها دال دومی را به این دال اختصاص می‌دهند، یعنی شرابی آرام‌بخش، سالم و قوی، چه برای فروش محصولات یا حفظ وضع موجود. ژاک لاکان (۱۹۰۱–۱۹۸۱) روان‌کاوی بود که در پی توضیح ذهن بر حسب ساختارها بود، هم به‌منظور تصحیح خطاهای درک‌شده در اندیشه فروید و هم اشتباهات در تفسیر بعدی فروید از طریق نظریات سوسور، اشتراوس و بارت. لاکان همچنین تحت‌تأثیر فیلسوفان آلمانی هگل و مارتین هایدگر از طریق سخنرانی‌های الکساندر کوژو در مورد "پدیدارشناسی روح"
الکساندر کوژو در مورد "پدیدارشناسی روح" هگل قرار گرفت. لوئی آلتوسر (۱۹۱۸–۱۹۹۰) و همکارانش، به‌ویژه اتین بالیبار، مارکسیسم را با استفاده از بینش‌های ساختارگرایی، علیه گرایش به‌اصطلاح «انسان‌گرا» در مارکسیسم غربی، دوباره کار کردند. آلتوسر یک خوانش جدید تأثیرگذار از کار مارکس ارائه کرد و یک «گسست معرفت‌شناختی» بین مارکس جوان، هگل و "سرمایه" مارکس را توصیف کرد. آلتوسر با تمرکز بر سطح اقتصادی و تئوری، با مورخان اجتماعی مانند تامپسون درگیر شد. پساساختارگرایی و پست‌مدرنیسم. نیمه دوم قرن بیستم شاهد ظهور فلسفه
و پست‌مدرنیسم. نیمه دوم قرن بیستم شاهد ظهور فلسفه پسامدرن به ویژه در فرانسه بود. تعریف این اصطلاح نسبتاً سخت است. در واقع، برخی معتقدند که این چیزی نیست جز توهینی که به گروهی از فیلسوفان متفاوت که به اشتباه با هم گروه‌بندی شده‌اند اعمال می‌شود. با این حال، می‌توان آن را نقد تفکر سنتی غربی، به‌ویژه دوگانگی‌ها و اعتقاد به پیشرفت، تحت تأثیر ساختارگرایی، پدیدارشناسی و اگزیستانسیالیسم دانست. ژان فرانسوا لیوتار (۱۹۲۴–۱۹۹۸) پست‌مدرنیسم را شک و تردید نسبت به فراروایت‌ها تعریف کرد. فراروایت نوعی داستان بزرگ است که
تعریف کرد. فراروایت نوعی داستان بزرگ است که همه چیز را در بر می‌گیرد؛ و ادعا می‌کند که پیش‌بینی می‌کند. یک نمونه‌اش مارکسیسم است که کمونیسم را به‌عنوان سنتز تاریخی اجتناب‌ناپذیر پرولتاریا و سرمایه‌دار تقسیم طبقاتی سرمایه‌داری مدرن توضیح می‌دهد. لیوتار فراروایت را ویژگی اساسی مدرنیته می‌دانست. از این رو، شرایط پست‌مدرن جایگزینی فراروایت‌ها با کثرت خرده‌روایت‌ها، یا به‌قولی که لیوتار به آن‌ها داده‌است، بازی‌های زبانی است. لیوتار معتقد بود که این بازی‌های زبانی فاقد هرگونه ساختار فراگیر هستند، اما با
زبانی فاقد هرگونه ساختار فراگیر هستند، اما با پیشرفت‌های تکنولوژیک در زمینه‌هایی مانند ارتباطات و رسانه‌های جمعی که فراروایت‌ها را غیرقابل دفاع می‌کنند، به وجود آمده‌اند. میشل فوکو (۱۹۲۶–۱۹۸۴) تردیدی مشابه در مورد مطلق‌ها، مانند درست و غلط، عاقل و دیوانه، و طبیعت انسانی داشت. روش او این بود که چنین مفاهیمی را انکار نکرد، بلکه آن‌ها را تاریخی کرد و آنچه را که به‌نظر ممکن است را بررسی کرد و روابط بین دانش و سیاست، قدرت و دانش را نشان داد. زمینه‌های اصلی تحقیقات او روان‌پزشکی، پزشکی و مؤسسات انتظامی بود. فوکو
او روان‌پزشکی، پزشکی و مؤسسات انتظامی بود. فوکو در کاوش‌های تاریخی خود ضد هگل و ضد غایت‌شناسی بود. او از طریق بررسی‌های روان‌پزشکی خود در "تاریخ جنون"، نشان داد که پیشرفت روان‌پزشکی پیشرفت آشکاری نسبت به درمان‌های قبلی دیوانگان نبوده و علاوه بر این، بی‌طرفی علمی ظاهری درمان‌های روان‌پزشکی این واقعیت را پنهان می‌کند که آن‌ها نوعی کنترل سرپیچی از جامعه بورژوایی هستند. ژاک دریدا (۱۹۳۰–۲۰۰۴) ساختارشکنی را به‌عنوان پاسخی به ساختارگرایی توسعه داد. ساختارشکنی یک متن را می‌گیرد، تقابل‌های دوتایی درون آن را از
یک متن را می‌گیرد، تقابل‌های دوتایی درون آن را از چندین دیدگاه تفسیری مختلف بررسی می‌کند، و سپس تلاش می‌کند تا نشان دهد که آن‌ها به یکدیگر وابسته، ناپایدار، مبهم و از نظر تاریخی و فرهنگی تعریف‌شده هستند. از طریق نمایش سیال بودن دوگانگی‌ها، ساختارشکنی سیال بودن متن را نشان می‌دهد. دریدا معتقد بود که هیچ معنایی پایدار نیست، حتی دوگانگی‌هایی که فیلسوفان کلاسیک بدیهی می‌پنداشتند. از طریق یک منطق درونی، متن خود را واسازی می‌کند و از این رو تفسیرهای بسیار بدیع را امکان‌پذیر می‌کند. ژان بودریار (۱۹۲۹–۲۰۰۷) نگران
امکان‌پذیر می‌کند. ژان بودریار (۱۹۲۹–۲۰۰۷) نگران کتمان این واقعیت بود که هیچ حقیقتی در یک زمینه معین وجود ندارد. او این پنهان‌سازی را مانسته نامید. مثالی که او می‌آورد، داستان امپراتوری بورخس است که نقشه‌ای درست می‌کند که آن‌قدر دقیق بود که تمام شهری را که نقشه‌برداری کرده بود، دربرداشت. زمانی که امپراتوری رشد کرد، نقشه رشد کرد و زمانی که امپراتوری از بین رفت، از بین رفت. وقتی امپراتوری نابود شد، تنها شیء باقی‌مانده نقشه بود. برای بودریار، مردم در نقشه زندگی می‌کنند و از این رو واقعیت به‌دلیل استفاده
زندگی می‌کنند و از این رو واقعیت به‌دلیل استفاده نادرست از بین می‌رود. در نهایت، تفاوت بین واقعیت و توهم برای آگاهی غیرقابل تشخیص می‌شود. بودریار این را واقعیت حاد نامید. نمونه‌ای از آن واقعیت تلویزیون است، که وابسته به تماشاگر است که آن را در آغوش می‌گیرد تا این توهم را ایجاد کند که واقعیت را منعکس می‌کند. ژیل دلوز (۱۹۲۵–۱۹۹۵) فلسفه‌ای از تفاوت را توسعه داد که برای شبیه‌سازی بالاتر از ایده و نسخه آن ارزش قائل بود، که وارونگی روش افلاطون است، که ایده و کپی آن را بسیار محترم می‌شمرد و مانسته را نادیده
کپی آن را بسیار محترم می‌شمرد و مانسته را نادیده می‌گرفت. او تفاوت را مقدم بر هویت می‌دانست و عقل را نه فراگیر، بلکه پناهگاهی کوچک در طول مدت تفاوت در خود می‌دید. او آن را به مسیحیت تشبیه کرد، جایی که اگر گناه اصلی و لقاح پاک را بپذیرید، همه چیز منطقی است. دلوز همچنین دیدگاهی ساخت‌گرایانه از فلسفه به‌عنوان کار توسعه مفاهیم ایجاد کرد، درست مانند کار شاعر تولید شعر و نقاشی یک نقاش. به این دلایل، دلوز روشی خاص برای خواندن و مطالعه فیلسوفان دیگر ایجاد کرد که زمانی از آن به‌عنوان کاوشگر یاد می‌کرد. او از آن‌ها
از آن به‌عنوان کاوشگر یاد می‌کرد. او از آن‌ها به عنوان پله‌هایی برای خلق مفاهیم جدیدی استفاده می‌کند که به نظر می‌رسد متعلق به فیلسوفی است که او می‌خواند، اما کاملاً متفاوت است. نمونه‌اش اسپینوزا است که دلوز او را تجربه‌گرا خواند. هلن سیکسوس (متولد ۱۹۳۷) تفسیری فمینیستی از پساساختارگرایی را تحت‌تأثیر دریدا توسعه داد. او استدلال می‌کرد که فرهنگ‌های مردسالار، سلطه مردان را در زبان و قانون ادبی خود ایجاد می‌کنند و انقلاب فمینیستی باید این را توضیح دهد. او از نویسندگان زن خواست تا روش‌های ساختارشکنی را اتخاذ
نویسندگان زن خواست تا روش‌های ساختارشکنی را اتخاذ کنند و دیدگاه خود را از زندگی به‌عنوان یک زن پیش ببرند.
پیتر گراف یورک فون وارتنبورگ(به آلمانی: Peter Graf Yorck von Wartenburg) (۱۳ نوامبر ۱۹۰۴ - ۸ اوت ۱۹۴۴) حقوق­دان آلمانی و عضو مقاومت آلمان علیه نازیسم بود. او از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۶ در دانشگاه بن و برسلاو در رشته ­های حقوق و سیاست تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۷ در برسلاو دکترا دریافت کرد و در سال ۱۹۳۰ در برلین آزمون ورود به خدمات مدنی وکلا را گذراند. همان سال با ماریون وینتر ازدواج کرد. حرفه. مدتی به عنوان یک حقوق­دان، مشاور حقوقی برنامه دولتی "کمک به شرق " برای کاهش بدهی کشاورزی در شرق پروس واقع در شهر برسلاو بود.
بدهی کشاورزی در شرق پروس واقع در شهر برسلاو بود. یورک از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۱ در کمیسیون قیمت گذاری رایش در برلین خدمت کرد و به عنوان رئیس بخش مسئول مسائل بنیادی فعالیت می کرد. او از ورود به حزب نازی (جنبش تندروی دست راستی به رهبری هیتلر) امتناع کرد و از سال ۱۹۳۸ به بعد دیگر ترقی نکرد. او در سال ۱۹۳۸ برای اولین بار وارد مقاومت شد و همکاری نزدیکی را با دوستانش فریتز-دیتلوف گراف فون در شولنبورگ و الریش-ویلهلم گراف فون شویرین فون شواننفلد آغاز کرد. او پس از بحران شب شیشه ­های شکسته در تاریخ ۹ تا ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸،
شب شیشه ­های شکسته در تاریخ ۹ تا ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸، یک گروه بحث در مورد اصول قانون اساسی جدید رایش تشکیل داد. او در زمان شروع جنگ به عنوان یک افسر ذخیره فراخوانده شد و در سال ۱۹۴۲ به سمت اجرایی کارمند امور مالی و اقتصادی شرق منصوب شد که مختص فرماندهی عالی نیروهای مسلح در برلین بود. در ژانویه ۱۹۴۰، شروع به همکاری نزدیکی با هلموت جیمز گراف فون مولتکه کرد و همراه با او رهبری گروه کرایسائو را به عهده گرفت. بیشتر جلسات گروه کرایسائو در خانه یورک در برلین-لیشترفلده برگزار می­شد. یورک بر خلاف دوست خود مولکته در هر
برگزار می­شد. یورک بر خلاف دوست خود مولکته در هر سه کنفرانس گروه کرایسائو، در حمایت از تلاش برای کودتایی که با یک ترور آغاز می­شد، شرکت کرد. وقتی کلاوس شنک گراف فون اشتاوفنبرگ در سپتامبر ۱۹۴۳ به تدارک مقدمات برای کودتا در برلین سرعت بخشید، او و یورک رابطه نزدیکی با هم برقرار کردند. در نقشه کودتا، یورک به عنوان معاون وزارت امور خارجه برای صدراعظم آینده رایش تعیین شده بود. او تا آخرین لحظه در دایره داخلی توطئه‌کنندگان باقی ماند. پس از شکست تلاش برای کودتا، یورک در شب دیرگاه ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ در بندلربلاک در
یورک در شب دیرگاه ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ در بندلربلاک در برلین دستگیر شد، در ۸ اوت ۱۹۴۴ توسط دادگاه مردم به اعدام محکوم شد و در همان روز در برلین-پلوتزنزه اعدام شد. نقل قول. "عزیز دلم، احتمالاً در پایان زندگی زیبا و پرباری که با هم سپری کرده‌ایم قرار داریم. زیرا فردا دادگاه مردم حکم من و دیگران را صادر می­کند. این خبر به گوشم رسیده که از ارتش اخراج شده‌ایم. آنها می‌توانند لباس نظامی را از ما بگیرند، اما نمی‌توانند روحیه‌ ی عملی­مان را تضعیف کنند. در کاری که انجام داده ­ایم، با پدران و برادران و همرزمانم احساس
داده ­ایم، با پدران و برادران و همرزمانم احساس همبستگی می‌کنم. آنچه روی داده را خداوند مقرر فرموده که حکمی از فرمانهای بی‌پایان اوست که آنرا با فروتنی قبول می‌کنم. در قلبم احساس پاکی و خلوص نیت می­کنم، اما تحت تاثیراحساس گناهی هستم که بر دوش همه‌ی ما سنگین است. بنابراین با امید و اعتماد به نفس امیدوارم که در پیشگاه عدالت پر محبت الهی حاضر شوم."
بابک خواجه‌پاشا (زادهٔ ۳۱ فروردین ۱۳۶۰) فیلم‌ساز، فیلمنامه‌نویس و بازیگر ایرانی است. او برای نگارش فیلم‌نامهٔ "در آغوش درخت" (۱۴۰۱) سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه را از چهل و یکمین دوره جشنوارهٔ فیلم فجر دریافت کرد و برای کارگردانی همین فیلم دیپلم افتخار بهترین کارگردانی فیلم اول را نیز از آن خود کرد.فیلم در آغوش درخت به عنوان نماینده سینمای ایران در سال ۲۰۲۵ به آکادمی اسکار معرفی شد.
فرزاد رستمی (زاده ۱۰ خرداد ۱۳۷۶ در زنجان، ایران) کاراته‌کار ایرانی - سوئیسی است. وی عضو سابق تیم ملی مردان ایران است. زندگی شخصی. فرزاد رستمی، در ۱۰ خرداد ۱۳۷۶ در استان زنجان متولد شد. مادرش متولد استان تهران و پدرش متولد استان زنجان است. فرزاد فرزند بزرگ خانواده است و یک خواهر کوچکتر از خود دارد. فرزاد رستمی کاراته را در ۷ سالگی در زنجان توسط عموی خود آموخت و اولین مدال کشوری خود را در ۱۳ سالگی در استان کردستان کسب کرد. مواضع سیاسی. فرزاد رستمی در ۳۰ دیماه ۱۴۰۱ در مسابقات لیگ جهانی پاریس با انتشار یک پست
۱۴۰۱ در مسابقات لیگ جهانی پاریس با انتشار یک پست اینستاگرامی با شعار "زن، زندگی، آزادی" و به حمایت همراهی از خیزش 1401 ایران به انتقاد از رژیم ایران پرداخت و اعلام کرد که کشور زادگاهش را برای همیشه ترک می کند. وی سپس در ۴ بهمن ۱۴۰۱ به سوئیس پناهنده شد.
آبی روشن فیلم درام جاده‌ای ایرانی محصول سال ۱۴۰۲ به کارگردانی بابک خواجه‌پاشا، نویسندگی امیر ابیلی و داوود گنجوی و تهیه‌کنندگی سید محمدحسین میری است. این فیلم که اولین محصول مشترک سازمان هنری رسانه‌ای اوج و بنیاد سینمایی فارابی به‌شمار می‌رود، نخستین بار در چهل و دومین جشنوارهٔ فیلم فجر اکران شد. خلاصه داستان. کشف یک فیروزهٔ کمیاب، زندگی یونس را که صاحب معدن، معتمد و بزرگ شهر است، وارد مسیر مخاطره‌آمیزی می‌کند. سایر عوامل. سایر عوامل «آبی روشن» عبارتند از: مجری طرح: وحید معدنی، مدیر فیلمبرداری: پیمان
از: مجری طرح: وحید معدنی، مدیر فیلمبرداری: پیمان عباس‌زاده، تدوین: حسین جمشیدی گوهری، طراحی و ترکیب صدا: آرش قاسمی، موسیقی: فرید سعادتمند، طراح چهره پردازی: کامران خلج، مدیر صدابرداری: اشکان پورتاجی، طراح لباس: الهام ترکمن، مدیر برنامه‌ریزی: امید همتی‌فراز، انتخاب بازیگر: کیومرث مرادی، دستیار اول کارگردان: امیر رونقی، طراح جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، طراحی جلوه‌های بصری: امین پهلوان‌زاده، منشی صحنه: آرزو قربانی، عکاس صحنه: صمد قربان‌زاده، تبلیغات: استودیو شهرفرنگ، طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر تولید:
شهرفرنگ، طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر تولید: سید مقصود میرهاشمی، طراح نشان: احسان حسینی، روابط‌ عمومی: علی سلمانزاده.
آزمایش سه‌گانه ، که به آن غربالگری سه‌گانه، تست کترینگ یا تست بارت نیز می‌گویند، بررسی است که در دوران بارداری در سه‌ماههٔ دوم انجام می‌شود تا بیمار را به عنوان پرخطر یا کم‌خطر برای ناهنجاری‌های کروموزومی (و نارسایی لوله عصبی) طبقه‌بندی کند. اصطلاح «آزمایش غربالگری چندنشانگر» گاهی به جای آن استفاده می‌شود. این اصطلاح می‌تواند شامل «آزمایش دوگانه» و «آزمایش چهارگانه» باشد. تفسیر. سطوح ممکن است نشان‌دهندهٔ افزایش خطر برای شرایط خاص باشد یا ممکن است خوش‌خیم باشد:
کیویتاس یا سیویتاس (به انگلیسی: civitas (تلفظ لاتین: [ˈkiːwɪtaːs]؛ جمع civitates))، اصطلاحی لاتین بود که طبق گفته سیسرو در اواخر جمهوری روم برای بدنه اجتماعی شهروندان بکار برده می‌شد که تحت نظارت قوانین خاصی گرد هم زندگی می‌کردند. این قانون است که آنها را به هم پیوند می‌دهد و از یک سو به آنها وظایف اجتماعی(مونرا) و از طرف دیگر حقوق شهروندی می‌دهد. توافقنامه (concilium) عمر خود را دارد و یک رس پابلیکا یا «موجود عمومی» (مترادف با civitas) را تعریف می‌کند که افراد در آن متولد یا پذیرفته می‌شوند و پس از مرگ، آن
در آن متولد یا پذیرفته می‌شوند و پس از مرگ، آن مضمون از بین می‌رود. کیویتاس فقط بدنه جمعی همه شهروندان نیست، بلکه قراردادی است که همه آنها را به هم پیوند می‌دهد، زیرا هر یک از آنها یک کیویس هستند. کیویتاس از کلمه کیویس (شهروند) مشتق شده‌است. کلود نیکوله اولین کلمه و مفهوم شهروند در رم را به اولین نمونه شناخته شده ناشی از ادغام (synoecism) رومی‌ها و سابین‌ها که در افسانه‌های پادشاهی روم ارائه شده‌است، ارائه می‌دهد. به گفته لیوی، این دو قوم در مراسم اتحادی که به افتخار یک شهر سابینی (کیورس) به نام کوئیرس
که به افتخار یک شهر سابینی (کیورس) به نام کوئیرس نامیده شد شرکت کردند. این دو گروه به اولین کوریا("curiae")، مجامع تابعه، از co-viria ("همکلاسی ها"، که در آن vir به معنای "مرد" است، تبدیل شدند، زیرا فقط مردان در اداره دولت شرکت می‌کردند. پس کوئیریتس به معنای کو-ویری (نمود اولیه همشهری) بود. این دو قوم یک موقعیت به دست آورده بودند. لغت لاتین شده کیویس همان لغت سابین کوئیریتس cives بود که در یک تحلیل از نمود هندواروپایی *kei-، «دراز کشیدن» به معنای متصدی، عضو همان خانه آمده بود. کلمات city (شهر)،
متصدی، عضو همان خانه آمده بود. کلمات city (شهر)، "civic"(مدنی) و "civil" متمدن در زبان انگلیسی نیز از این ریشه می‌آیند. دو قوم حالا به اصطلاح زیر یک سقف بودند. انواع کیویتاس. با گسترش و پیشرفت امپراتوری روم، ساکنان استان‌های رومی دورافتاده تحت عنوان ددیتیچی (در لاتین به معنای تسلیم شده(dediticii))، یا «کاپیتولان‌ها»(capitulants) طبقه‌بندی می‌شدند که به عنوان دولت‌های تحت سلطه با برخی استقلال و آزادی محدود شده از طریق معاهدات رفتار می‌شدند. سه دسته از جوامع بومی خودمختار تحت حاکمیت روم وجود داشت: بالاترین
بومی خودمختار تحت حاکمیت روم وجود داشت: بالاترین آنها، دولت‌های متحد ("civitates foederatae")، با شهرهایی که به‌طور رسمی مستقل و برابر با رومی‌ها بودند، و با یک معاهده مشترک (foedus) مهر و با آنان رفتار می‌شد. پس از آن، شهرهای آزاد («civitates liberae») بود که جوامعی را شامل می‌شد که روم به آنها امتیازات خاص، اغلب به شکل مصونیت مالیاتی (liberae et immunes) داده بود. گروه نهایی و تا حد زیادی متداول‌ترین گروه، ایالات خراجی ("civitates stipendariae") بودند که با حفظ استقلال قانونی داخلی خود، موظف به پرداخت
با حفظ استقلال قانونی داخلی خود، موظف به پرداخت خراج بودند. سکونتگاه‌های معتبر و از نظر اقتصادی مهم مانند ماسالیا در گال و مسانا در سیسیل نمونه‌هایی از مناطق اشغالی بودند که در دوران جمهوری روم نیمه خودمختاری به آن‌ها اعطا شد. جزیره مالت به عنوان پاداش وفاداری به روم در طول جنگ دوم پونیک این وضعیت را دریافت کرد. سکونتگاه‌های شهری جدید رومی‌شده و قبایل تحت سلطه نیز کیویتات نامیده می‌شدند و معمولاً در نزدیکی محل پایتختی قدیمی و پیش از روم مجدداً تأسیس می‌گردیدند. برای مثال، در کیرنسستر (Cirencester)، رومی‌ها
برای مثال، در کیرنسستر (Cirencester)، رومی‌ها از پایگاه نظامی که در اصل بر اوپیدوم (oppidum) قبیله‌ای مجاور نظارت می‌کرد، برای ایجاد یک کیویتاس استفاده کردند. در اواخر دوره امپراطوری کیویتاس نه تنها در بروکراسی قبایل دوست و شهرهایشان به کار می رفت بلکه برای نواحی که نسبت به روم صلح آمیز بودند نیز استفاده می شد.
خطای دید دلبوف (انگلیسی: Delboeuf illusion) نوعی خطای حسی بصری در ادراک اندازه نسبی بزرگی یا کوچکی یک شکل در تناسب با زمینه آن است. این پدیده در سال ۱۸۹۳م، توسط یک روان‌شناس بلژیکی به نام جوزف دلبوف به‌طور رسمی توصیف شد و نام وی بر آن باقی ماند. معروف‌ترین نسخه این خطای دید، به صورت ۲ دایره هم اندازه نمایش داده می‌شود. وقتی یکی از این ۲ دایره توسط حلقه ای احاطه شود، در مقایسه با دایره دیگر، بزرگتر به نظر می‌رسد. در یک نسخه دیگر هر دو دایره در مرکز حلقه ای قرار داده می‌شوند. اما حلقه یک دایره، کوچک و فاصله
داده می‌شوند. اما حلقه یک دایره، کوچک و فاصله خط محیط حلقه و دایره کم است و در نتیجه دایره بزرگتر جلوه می‌کند. برعکس دایره دیگر در مرکز حلقه ای بزرگ قرار گرفته و فاصله خط حلقه با محیط دایره زیاد است و در نتیجه دایره کوچکتر به نظر می‌رسد. نسخه متفاوت تری از همین پدیده، خطای دید ابینگ هاوس نام دارد، که اکثر صاحب نظران آن را از همین نوع و هم ماهیت با خطای دید دلبوف می‌دانند. معانی خطای دید انجمن روانشناسی آمریکا(APA). توهم کنتراست اندازه که در آن یک دایره محصور بزرگتر بر اندازه درک شده یک دایره محصور کوچکتر
بزرگتر بر اندازه درک شده یک دایره محصور کوچکتر تأثیر می گذارد. وقتی اندازه دو دایره مشابه باشد، اندازه درک شده دایره داخلی افزایش می یابد. هنگامی که اندازه دایره محدود کننده به طور قابل توجهی بزرگتر باشد، اندازه درک شده دایره داخلی کاهش می یابد. فرهنگ جامع روانپزشکی(CDP). وقتی دو دایره متحدالمرکز نشان داده می شوند، اندازه دایره بیرونی بزرگ تر از دایره داخلی به نظر می رسد. امروزه معلوم شده است که اگر تفاوت بین دایره ها بسیار زیاد باشد (مثلا 5 بر 1) این آثار ذهنی بر عکس می گردند. دایره بیرونی بسیار بزرگ تر و
بر عکس می گردند. دایره بیرونی بسیار بزرگ تر و دایره داخلی بسیار کوچک تر از اندازه واقعی خود به نظر می رسند. ویکی پدیا انگلیسی (wikipedia). تاثیر خطای دلبوف در میزان مصرف غذا در تحقیقی که Ittersum و Wansink در سال 2012 انجام دادند، سه سایز مختلف کاسه در اختیار افراد قرار گرفت و از آنها خواسته شد برای خود سوپ بریزند. مشاهده شد افراد 9.9% سوپ بیشتری در کاسه بزرگتر می‌ریختند درحالی‌که 8.2% سوپ کمتری در کاسه کوچکتر (در مقایسه با کاسه نمونه کنترل) می ریختند. خطای دلبوف در میزان مواد غذایی که افراد در ظروف مختلف
دلبوف در میزان مواد غذایی که افراد در ظروف مختلف می ریزند و در نتیجه در میزان کالری دریافتی آنها تاثیر دارد. بهره گیری از این خطا در تغییر عادات غذایی از این اثر می‌توان برای کنترل میزان مواد غذایی افراد استفاده کرد. اگر به رستوران بوفه می‌روید با گذاشتن بشقاب بزرگ و قاشق بزرگ در کنار پیش غذاها شما تشویق به کشیدن و مصرف مقدار بیشتری پیش غذا می‌شوید و با گذاشتن بشقاب کوچک در کنار غذاهای اصلی و گوشتی شما ملزم به مصرف غذای کمتری می شوید. به نظر می‌رسد سایز بشقاب به‌عنوان "لنگری" برای میزان پر کردن آن محسوب می
به‌عنوان "لنگری" برای میزان پر کردن آن محسوب می شود. منابع. 2.https://www.farzaanegi.com/?p=4839 3.https://www.farzaanegi.com/?p=4839 4. https://esanj.ir/mag/dictionary/delboeuf-illusion
نمی‌تونی انجامش بدی () فیلم هندی درام کمدی هندی-زبان است که در سال ۲۰۲۳ به نمایش درآمد، این فیلم توسط نیتش تیواری، نیکیل مهروترا و وارون آگاروال به نگارش درآمده بود و کارگردانی آن بر عهده آبیشک سینها بود. تهیه‌کنندگان فیلم فاکس استار استودیوز، رونی اسکروالا، سیدارت روی کاپور، آشوینی آیر تیواری و نیتش تیواری می‌باشند. بازیگران اصلی ایشواک سینگ، ماهیما ماکوانا، گاوراو پاندی، گورپریت ساینی و کاران جوتوانی هستند. فیلم در روز ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۳ از طریق دیزنی پلاس هات‌استار به نمایش درآمد.
فرمول بارومتریک فرمول بارومتریک، فرمولی است که برای مدل‌سازی چگونگی تغییر فشار (یا چگالی) هوا با ارتفاع استفاده می‌شود. فرمول‌ بارومتریک معادله ریاضی مهمی است که برای درک و پیش بینی رفتار فشار جو در ارتفاعات مختلف استفاده می‌شود. از زمان اولین پیشرفتی که در این زمینه توسط پیر سیمون لاپلاس در قرن هجدهم به دست آمد؛ مفروضات اساسی فرمول‌های بارومتریک به صورت زیر بوده است: 1-در نظر گرفتن هوا به عنوان گاز ایده‌آل در حالت پایا 2-در نظر گرفتن فشار اتمسفر به عنوان فشار هیدرواستاتیک بر اساس قانون پاسکال با این حال،
هیدرواستاتیک بر اساس قانون پاسکال با این حال، گازها از قانون پاسکال پیروی نمی کنند، زیرا مولکول‌ها به طور متوسط آنقدر از یکدیگر دور هستند که نمی‌توانند وزن مولکول‌های همسایه خود را در جهت عمودی منتقل کنند. پیشینه تاریخی. این واقعیت که با افزایش ارتفاع فشار هوا کاهش می‌یابد مدت‌ها قبل برای فیزیکدانان قرن هفدهم به خوبی شناخته شده بود، همچنین آنها می‌دانستند که دلیل این امر آن است که هرچه به سمت بالا حرکت می‌کنیم، هوای کمتری بالای سر ما وجود دارد. اما توصیف ریاضی وابستگی فشار به ارتفاع برای اولین بار تنها پس
وابستگی فشار به ارتفاع برای اولین بار تنها پس از انتشار قانون بویل در سال 1662 امکان پذیر شد که رابطه معکوس بین فشار و حجم گاز ایده آل را نشان می‌دهد. فرمول فشارسنجی (بارومتریک) اولین بار در سال 1686 توسط فیزیکدان ادموند هالی منتشر شد، اما این فرمول بدون توسعه ریاضی منظم منتشر شد. اولین کسی که توسعه منظم فرمول فشارسنجی را در سال 1805 و در جلد چهارم اثر پنج جلدی خود یعنی مکانیک آسمانی، بیش از صد سال پس از انتشار این فرمول توسط هالی منتشر کرد، ریاضیدان و فیزیکدان پیر سیمون لاپلاس بود. معادلات فشار. دو معادله
پیر سیمون لاپلاس بود. معادلات فشار. دو معادله برای محاسبه فشار به عنوان تابعی از ارتفاع تعریف می‌شود. در معادله اول که برای مدل استاندارد تروپوسفر استفاده می‌شود، فرض می‌شود که دما با ارتفاع از سطح دریا تغییر می‌کند. formula_1 در معادله دوم که برای مدل استاندارد استراتوسفر است فرض می‌شود که دما با تغییر ارتفاع تغییر نمی‌کند، در این صورت معادله به صورت زیر در خواهد آمد: formula_2 در روابط بالا داریم: مقدار زیرخط b مطابق با هر یک از هفت لایه متوالی اتمسفر که در جدول زیر نشان داده شده‌است، از 0 تا 6 تغییر
که در جدول زیر نشان داده شده‌است، از 0 تا 6 تغییر می‌کند. در این معادلات، "g"0 , "M" و *R هر یک ثابت‌های تک ارزشی هستند، در حالی که مطابق با جدول زیر P ،L ، T و h ثابت‌های چندارزشی هستند. مقادیر مورد استفاده برای "g", "M" مطابق با U.S. Standard Atmosphere که در سال 1976 تعیین شده، هستند اما مقدار *R به‌طور ویژه با مقادیر استاندارد برای این ثابت یکسان نیست. مقدار مرجع "Pb" برای b = 0 مقدار در سطح دریا برابر P = 101325 Pa یا inHg 29/92126 تعریف شده است. مقادیر "Pb" از b = 1 تا b = 6 به کمک معادلات ۱ و ۲ برای