payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در تحقیقی مشابه گیاه داروئی مفراح از روشگاه‌های طبیعی استان همدان جمع‌آوری و اسانس آن مورد بررسی قرار گرفت. ترکیبات ۸/۱-سینئول (۷۱٪)، آلفا-پینن (۵٪) و گاما-ترپینئول (۴/۱٪) از مهم‌ترین ترکیبات گیاه گزارش شده است و البته گزارشی از حضور مشتقات نپتالاکتونی نشده است. همچنین بازده اسانس در این گزارش ۰/۹ درصد بوده است.
یفرسون سوتلدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است. تیم ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ونزوئلا، زیر ۲۳ سال ونزوئلا، و ونزوئلا بازی کرده‌است.
رنیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کروزیرو اشاره کرد.
رنیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال برزیل و زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده‌است.
الکتروکرومیسم پدیده ای است که در آن یک ماده تغییراتی در رنگ یا کدری در پاسخ به یک محرک الکتریکی نشان می‌دهد. به این ترتیب، یک پنجره هوشمند ساخته شده از یک ماده الکتروکرومیک می تواند طول موج‌های خاصی از نور ماوراء بنفش، مرئی یا (نزدیک) مادون قرمز را مسدود کند.توانایی کنترل عبور نور نزدیک مادون قرمز می‌تواند بازده انرژی یک ساختمان را افزایش دهد و میزان انرژی مورد نیاز برای خنک کردن در تابستان و گرما در زمستان را کاهش دهد. از آنجایی که تغییر رنگ دائمی است و انرژی فقط برای ایجاد تغییر نیاز است، از مواد
و انرژی فقط برای ایجاد تغییر نیاز است، از مواد الکتروکرومیک برای کنترل میزان نور و گرمای مجاز برای عبور از یک سطح استفاده می‌شود که معمولاً «پنجره‌های هوشمند» هستند. یکی از کاربردهای محبوب در صنعت خودروسازی است که از آن برای رنگ آمیزی خودکار آینه های دید عقب در شرایط نوری مختلف استفاده می شود. قاعده. پدیده الکتروکرومیسم در برخی از اکسیدهای فلزات واسطه که هم الکتریسیته و هم یون ها را هدایت می کنند، مانند تری اکسید تنگستن (WO3) رخ می دهد. این آرایش منجر به یک ساختار نانومتخلخل سه‌بعدی با تونل‌هایی بین بخش
یک ساختار نانومتخلخل سه‌بعدی با تونل‌هایی بین بخش های منفرد هشت وجهی می شود. این تونل‌ها به یون‌های تفکیک‌شده اجازه می‌دهند زمانی که توسط یک میدان الکتریکی تحریک می‌شوند، از ماده عبور کنند. یون های رایج مورد استفاده برای این منظور H+ و Li+ هستند. میدان الکتریکی معمولاً توسط دو الکترود صاف و شفاف القا می‌شود که لایه‌های حاوی یون را ساندویچ می‌کنند(لایه‌ی حاوی یون، بین این دو الکترود قرار دارد). هنگامی که ولتاژی روی این الکترودها اعمال می شود، اختلاف بار بین دو طرف باعث می شود که یون ها به اکسید نفوذ کنند در
طرف باعث می شود که یون ها به اکسید نفوذ کنند در حالی که الکترون های متعادل کننده شارژ بین الکترودها جریان می یابند. این الکترون‌ها ظرفیت اتم‌های فلز در اکسید را تغییر می‌دهند و بار آنها را کاهش می‌دهند، مانند مثال زیر از تری اکسید تنگستن: → "n" ( + e−) + این یک واکنش ردوکس است، زیرا فلز الکترواکتیو الکترون‌ها را از الکترودها می پذیرد و نیم سلولی را تشکیل می‌دهد. به بیان دقیق، الکترود به عنوان یک واحد شیمیایی شامل صفحه تخت و همچنین ماده نیمه رسانا در تماس با آن است. با این حال، اصطلاح "الکترود" اغلب فقط به
آن است. با این حال، اصطلاح "الکترود" اغلب فقط به صفحه(های) مسطح اشاره دارد که به طور خاص الکترود "زیر لایه" نامیده می‌شود. فوتون هایی که به لایه اکسید می‌رسند می‌توانند باعث حرکت الکترون بین دو یون فلزی مجاور شوند. انرژی ارائه شده توسط فوتون باعث حرکت الکترون می‌شود که به نوبه خود باعث جذب نوری فوتون می‌شود. به عنوان مثال، فرآیند زیر در اکسید تنگستن برای دو یون تنگستن a و b رخ می دهد: مواد الکتروکرومیک. مواد الکتروکرومیک که به عنوان کروموفورها نیز شناخته می‌شوند، هنگام اعمال ولتاژ بر رنگ نوری یا کدورت سطح
هنگام اعمال ولتاژ بر رنگ نوری یا کدورت سطح تأثیر می‌گذارند. در میان اکسیدهای فلزی، اکسید تنگستن (WO3) گسترده‌ترین و شناخته‌شده ترین ماده الکتروکرومیک است. سایر موارد شامل اکسیدهای مولیبدن، تیتانیوم و نیوبیم هستند، اگرچه اینها از نظر نوری کمتر موثر هستند. ویولوژن‌ها دسته ای از مواد آلی هستند که به شدت برای کاربردهای الکتروکرومیک مورد بررسی قرار می‌گیرند.این ترکیبات تغییرات رنگ برگشت پذیری را بین رنگ بی رنگ و آبی تیره به دلیل واکنش های ردوکس نشان می‌دهند. محققان می‌توانند آنها را به رنگ آبی تیره یا سبز تند
می‌توانند آنها را به رنگ آبی تیره یا سبز تند تنظیم کنند. به عنوان مواد طبیعی، ویولوژن‌ها جایگزین‌های امیدوارکننده‌ای برای کاربردهای الکترونیکی در مقایسه با مواد مبتنی بر فلز هستند. زیرا آن‌ها تمایل به گران بودن، سمی بودن و مشکل بازیافت دارند. مزایای احتمالی ویولوژن‌ها عبارتند از: ویلوژن‌ها تا به حال در آینه‌های دید عقب کم‌نور خودکار، پنجره‌های هوشمند در هواپیمایی بویینگ و ایجاد نمایشگرهای دیجیتال کوچک استفاده شده است. اصول کار پنجره‌های الکتروکرومیک. چندین لایه برای یک پنجره هوشمند کاربردی با ویژگی های
لایه برای یک پنجره هوشمند کاربردی با ویژگی های الکتروکرومیک مورد نیاز است. اولین و آخرین لایه شیشه شفاف ساخته شده از سیلیس (SiO2)، دو الکترود برای اعمال ولتاژ مورد نیاز است، که به نوبه خود یون های+Li را از لایه ذخیره یون، از طریق الکترولیت به مواد الکتروکرومیک (یا برعکس) فشار می‌دهد یا بیرون می‌کشد. اعمال ولتاژ بالا (4 ولت یا بیشتر) یون های لیتیوم را به لایه الکتروکرومیک فشار می دهد و مواد الکتروکرومیک را غیرفعال می کند. اکنون پنجره کاملاً شفاف است. با اعمال ولتاژ کمتر (مثلاً 2.5 ولت)، غلظت یون‌های لیتیوم
ولتاژ کمتر (مثلاً 2.5 ولت)، غلظت یون‌های لیتیوم در لایه الکتروکرومیک کاهش می‌یابد، بنابراین اکسید تنگستن فعال می‌شود. این فعال سازی باعث انعکاس نور مادون قرمز و در نتیجه کاهش اثر گلخانه ای می‌شود که به نوبه خود میزان انرژی مورد نیاز برای تهویه هوا را کاهش می‌دهد. بسته به مواد الکتروکرومیک استفاده شده، قسمت‌های مختلف طیف را می‌توان مسدود کرد، به این ترتیب نور UV، مرئی و... می تواند به طور مستقل به میل مشتری منعکس شود. کاربردها. چندین دستگاه الکتروکرومیک ساخته شده است. الکتروکرومیسم معمولاً در تولید
ساخته شده است. الکتروکرومیسم معمولاً در تولید پنجره‌های الکتروکرومیک یا شیشه‌های هوشمند و اخیراً در نمایشگرهای الکتروکرومیک روی بستر کاغذ به عنوان سیستم های ضد جعل یکپارچه در بسته بندی استفاده می‌شود. قطارهای سریع السیر ICE 3 از صفحات شیشه ای الکتروکرومیک بین محفظه مسافر و کابین راننده استفاده می‌کنند که حالت استاندارد شفاف است و راننده می تواند آن را به حالت مات تغییر دهد. پنجره‌های الکتروکرومیک در بوئینگ 787 دریم لاینر استفاده شده است که به خدمه و مسافران اجازه می‌دهد شفافیت پنجره‌ها را کنترل کنند و از
اجازه می‌دهد شفافیت پنجره‌ها را کنترل کنند و از تابش خیره کننده جلوگیری کنند.
علی داوران (زادهٔ ۱۴ شهریور ۱۳۷۹) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست پست هافبک برای باشگاه فوتبال داماش گیلان بازی می‌کند.
جات جیمز باند فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی روهیت جوگراج چائوهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیپی گروال، زرین خان، یاشپال شارما، گورپریت گوگی، موکش ریشی، کارامجیت آنمول و شهباز خان ایفای نقش کرده‌اند.
سیلنیدیپین () سیلنیدیپین یک مسدودکننده کانال کلسیم و آنتاگونیست کلسیم است که با عملکردهای مسدودکننده کانال کلسیم نوع L و نوع N همراه است. برخلاف سایر آنتاگونیست‌های کلسیم، سیلنیدیپین می‌تواند افزون بر اثر بر روی کانال کلسیم نوع L روی کانال کلسیم نوع N نیز اثر بگذارد. این دارو هم‌اکنون برای استفاده در بیماران مبتلا به پدیده رینود و اسکلروز سیستمیک به کار می‌رود. عوارض جانبی. عوارض جانبی آن می‌تواند سرگیجه شدید، ضربان قلب سریع، و تورم صورت، لب ها، زبان، پلک ها، دست ها و پاها باشد. عوارض جانبی کمتر شامل درد
ها، دست ها و پاها باشد. عوارض جانبی کمتر شامل درد معده، اسهال و افت فشار خون است.
سیکله‌زونید () یک گلوکوکورتیکوئید است که برای درمان آسم و رینیت آلرژیک استفاده می‌شود. عوارض جانبی این دارو شامل سردرد، خونریزی بینی و التهاب پوشش های بینی و گلو است.
رشته‌کوه باباداغ () رشته‌کوهی در کشور تاجیکستان است که در غرب این کشور قرار دارد.
کلستیپول () یک ترکیب اسید صفراوی است که برای کاهش کلسترول خون، به‌ویژه لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) استفاده می‌شود. همچنین برای کاهش حجم مدفوع و دفعات مدفوع و در درمان اسهال مزمن استفاده می شود. مانند کلستیرامین، کلستیپول با به دام انداختن اسیدهای صفراوی و جلوگیری از جذب مجدد آنها در روده عمل می کند. این دارو منجر به کاهش گردش خون داخل کبدی اسیدهای صفراوی، افزایش سنتز اسیدهای صفراوی جدید توسط کبد از کلسترول، کاهش کلسترول کبد، افزایش بیان گیرنده LDL و کاهش LDL در خون می شود. تداخل. این دارو می‌تواند به
LDL در خون می شود. تداخل. این دارو می‌تواند به تعدادی از داروها و مواد مغذی موجود در روده متصل شود و جذب آنها را مهار یا به تاخیر بیندازد. چنین موادی عبارتند از: موارد منع مصرف. کلستیپول در هیپرتری گلیسیریدمی (سطح بالای تری گلیسیرید در خون) منع مصرف دارد.
نانوپارچه‌ها منسوجاتی هستند که با ذرات ریز مهندسی شده‌اند که به مواد معمولی خواص مفیدی مانند آب‌گریز بودن (مقاومت شدید در برابر آب، همچنین به « اثر لوتوس » مراجعه کنید)، حذف بو و رطوبت، افزایش خاصیت ارتجاعی و استحکام، و مقاومت باکتریایی می‌دهد. بسته به ویژگی مورد نظر، یک نانوپارچه یا از الیاف نانومقیاسی به نام نانوالیاف ساخته می‌شود یا با استفاده از محلولی حاوی نانوذرات بر روی یک پارچه معمولی تشکیل می‌شود. تحقیقات نانوپارچه‌ها یک تلاش بین‌رشته‌ای شامل مهندسی زیستی ، شیمی مولکولی ، فیزیک ، مهندسی برق ، علوم
زیستی ، شیمی مولکولی ، فیزیک ، مهندسی برق ، علوم کامپیوتر ، و مهندسی سیستم‌ها است . کاربردهای نانوپارچه پتانسیل ایجاد انقلابی در تولید نساجی و حوزه‌های پزشکی مانند دارورسانی و مهندسی بافت را دارد. مقیاس نانو. الیافی که عرض آن کمتر از 1000 نانومتر است (1000 نانومتر یا 1 میکرومتر) به طور کلی به عنوان یک نانوالیاف تعریف می‌شود. نانو‌ذره به گروه کوچکی از اتم‌ها یا مولکول‌ها با شعاع کمتر از 100 نانومتر (100 nm) تعریف می‌شود. ذرات در مقیاس نانو نسبت سطح به حجم بسیار بالایی دارند، در حالی که این نسبت برای اجسام
بالایی دارند، در حالی که این نسبت برای اجسام در مقیاس ماکروسکوپی بسیار کمتر است. سطح نسبی بالا به این معنی است که نسبت زیادی از جرم یک ذره در سطح آن وجود دارد، بنابراین نانوالیاف و نانوذرات سطح بیشتری از تعامل با مواد دیگر را نشان می‌دهند. نسبت سطح بالای سطح به حجم مشاهده شده در ذرات بسیار کوچک چیزی است که ایجاد بسیاری از خواص ویژه توسط نانو پارچه‌ها را ممکن می‌سازد. ساخت. استفاده از نانوذرات و نانوالیاف برای تولید نانوپارچه‌های تخصصی پس از توسعه کامل تکنیک‌های سل-ژل و الکتروریسی در دهه 1980 به موضوعی مورد
سل-ژل و الکتروریسی در دهه 1980 به موضوعی مورد توجه تبدیل شد. از سال 2000، افزایش چشمگیر بودجه جهانی، تلاش‌های تحقیقاتی در فناوری نانو ، از جمله تحقیقات در مورد پارچه‌های نانو را تسریع کرده است. سل-ژل. در علم مواد، فرایند سل-ژل روشی برای تولید مواد جامد از مولکول‌های کوچک است. این روش برای ساخت به ویژه اکسیدهای سیلیکون (Si) و تیتانیوم (Ti) استفاده می شود. فرایند شامل تبدیل مونومرها به یک محلول کلوئیدی (سول) است که به عنوان پیش ساز برای یک شبکه یکپارچه (یا ژل) از هر دو ذرات گسسته یا پلیمرهای شبکه عمل می کند.
از هر دو ذرات گسسته یا پلیمرهای شبکه عمل می کند. ی معمولی هستند. فرایند سل-ژل برای تولید استفاده می‌شود. فرآیند سل-ژل برای ایجاد محلول‌های ژل‌مانندی استفاده می‌شود که می‌تواند به عنوان یک پوشش مایع روی منسوجات اعمال شود تا نانوپارچه‌هایی با خواص جدید ایجاد شود. این فرآیند با حل کردن نانوذرات در یک حلال مایع (اغلب الکل ) آغاز می‌شود. پس از حل شدن ، چندین واکنش شیمیایی رخ می‌دهد که باعث رشد نانوذرات و ایجاد شبکه‌ای در سراسر مایع می‌شود. شبکه محلول را به یک کلوئید ( تعلیق ذرات جامد در مایع) با بافت ژلاتینی
کلوئید ( تعلیق ذرات جامد در مایع) با بافت ژلاتینی تبدیل می‌کند. در نهایت، کلوئید باید یک فرآیند خشک کردن را طی کند تا حلال اضافی از مخلوط خارج شود تا بتوان از آن برای درمان پارچه استفاده کرد. فرآیند سل-ژل به روشی مشابه برای ساخت نانوالیاف پلیمری استفاده می‌شود که زنجیره‌های بلند و فوق‌العاده نازکی از پروتئین‌ها هستند که به یکدیگر متصل شده‌اند. الکتروریسی. الکتروریسی نانوالیاف را از محلول‌های پلیمری (سنتز شده توسط فرآیند سل-ژل ) استخراج می‌کند و آن‌ها را جمع‌آوری می‌کند تا نانوپارچه‌های بافته نشده را تشکیل
می‌کند تا نانوپارچه‌های بافته نشده را تشکیل دهد. یک میدان الکتریکی قوی به محلول اعمال می‌شود تا رشته‌های پلیمری را شارژ کند. محلول در یک سرنگ قرار می‌گیرد و به سمت صفحه جمع‌کننده با بار مخالف قرار می‌گیرد. هنگامی که نیروی جاذبه بین نانوالیاف پلیمری و صفحه جمع‌کننده از کشش سطحی محلول فراتر رود، نانوالیاف از محلول آزاد شده و روی صفحه جمع‌کننده رسوب می‌کنند. الیاف رسوب‌شده یک نانوپارچه متخلخل را تشکیل می‌دهند که بسته به نوع پلیمر مورد استفاده می‌تواند به دارورسانی و مهندسی بافت کمک کند. برنامه‌های کاربردی.
و مهندسی بافت کمک کند. برنامه‌های کاربردی. تولید نساجی. هنگامی که پوشش‌های نانو مهندسی شده روی پارچه‌ها اعمال می‌شود، نانوذرات به راحتی با الیاف ماده پیوند ایجاد می‌کنند. سطح بالای سطح نسبت به حجم ذرات، واکنش شیمیایی آن‌ها را افزایش می‌دهد و به آنها اجازه می‌دهد تا به طور دائمی به مواد بچسبند. پارچه‌هایی که در حین ساخت با پوشش‌های نانوذراتی پردازش می‌شوند، موادی تولید می‌کنند که باکتری‌ها را می‌کشند، رطوبت و بو را از بین می‌برند و از الکتریسیته ساکن جلوگیری می‌کنند. پوشش‌های نانوالیاف پلیمری اعمال شده روی
می‌کنند. پوشش‌های نانوالیاف پلیمری اعمال شده روی منسوجات به مواد در یک انتهای پلیمر متصل می‌شوند و سطحی از ساختارهای ریز و مو مانند را تشکیل می‌دهند. "موهای" پلیمری یک لایه نازک ایجاد می‌کند که از تماس مایعات با پارچه واقعی جلوگیری می‌کند. در نتیجه لایه‌ای که توسط نانوالیاف پلیمری تشکیل شده است، پارچه‌های نانو با خواص ضد آلودگی، ضد لک و فوق‌آبگریز امکان‌پذیر است. توسعه پارچه‌های نانو برای استفاده در صنعت پوشاک و منسوجات هنوز در مراحل اولیه خود است. برخی از کاربردها مانند لباس های مقاوم در برابر باکتری‌ها
کاربردها مانند لباس های مقاوم در برابر باکتری‌ها هنوز از نقطه نظر اقتصادی کاربردی نیستند. به عنوان مثال، نمونه اولیه یک ژاکت ضد باکتری یک دانشجوی دانشگاه کرنل به تنهایی 10000 دلار هزینه داشت، بنابراین ممکن است زمان زیادی طول بکشد تا لباس‌های نانو پارچه به بازار عرضه شود. دارورسانی. نانوپارچه‌های مورد استفاده در پزشکی می‌توانند آنتی‌بیوتیک‌ها ، داروهای ضد سرطان، پروتئین‌ها و DNA را در مقادیر دقیق تحویل دهند. الکتروریسی نانو پارچه‌های متخلخلی ایجاد می‌کند که می‌توانند با داروی مورد نظر بارگیری شوند و سپس روی
با داروی مورد نظر بارگیری شوند و سپس روی بافت ناحیه مورد نظر اعمال می‌شوند. دارو از طریق انتشار از بافت عبور می‌کند، فرآیندی که در آن مواد از غشاء از غلظت بالا به پایین حرکت می‌کنند. سرعت تجویز دارو را می توان با تغییر ترکیب نانو پارچه تغییر داد. مهندسی بافت. پارچه‌های نبافته ساخته شده توسط الکتروریسی پتانسیل کمک به رشد بافت اندام، استخوان ، نورون‌ها ، تاندون‌ها و رباط‌ها را دارند. نانوپارچه‌های پلیمری می‌توانند به عنوان یک داربست برای حمایت از بافت آسیب‌دیده یا به‌عنوان جایگزین مصنوعی برای بافت واقعی عمل
یا به‌عنوان جایگزین مصنوعی برای بافت واقعی عمل کنند. بسته به عملکرد، نانو پارچه می‌تواند از پلیمرهای طبیعی یا مصنوعی یا ترکیبی از هر دو ساخته شود. پیامدهای زیست‌محیطی. با پیشرفت فناوری نانو ، مطالعات زیادی برای تعیین اثرات مواد نانو مهندسی شده بر محیط زیست انجام شده است. بیشتر منسوجات می‌توانند تا 20 درصد از جرم خود را در طول عمر خود از دست بدهند، بنابراین نانوذرات مورد استفاده در تولید پارچه‌های نانو در معرض خطر رها شدن در هوا و آبراه‌ها هستند. انتظار می‌رود نانو نقره به دلیل خاصیت ضدباکتریایی ، 49.5 درصد
نانو نقره به دلیل خاصیت ضدباکتریایی ، 49.5 درصد از تولید جهانی خود را در صنعت نانو نساجی به خود اختصاص دهد. پیش‌بینی می‌شود که 20 درصد از نانو نقره‌ای که در صنعت نانو پارچه‌ها استفاده می‌شود در آبراه‌ها رها می‌شود که می‌تواند به میکروارگانیسم‌ها آسیب برساند. با این حال، بیش از 90 درصد نانو نقره در طول تصفیه در تاسیسات فاضلاب حذف می‌شود، بنابراین احتمال دارد که اثرات زیست‌محیطی حداقل باشد. مطالعه‌ای بر روی نانوذرات اکسید آلومینیوم نشان داد که استنشاق باعث التهاب در ریه‌های موش می‌شود. از نانوذرات اکسید
التهاب در ریه‌های موش می‌شود. از نانوذرات اکسید آلومینیوم به مقدار زیاد استفاده نمی‌شود، بنابراین خطرات سلامتی آن ناچیز است. سایر مطالعات انجام شده برای نانوذرات نشان می‌دهد که با ادامه رشد صنعت نانو منسوجات، تأثیر زیست‌محیطی آن‌ها باید کم باشد.
اتوفیبرات () یک فیبرات است. این دارو ترکیبی از کلوفیبرات و نیاسین است که توسط یک پیوند استری به هم مرتبط شده اند. این دارو در بدن، کلوفیبرات و نیاسین از هم جدا می شوند و به روشی مشابه فرمولاسیون با رهش کنترل شده به تدریج آزاد می شوند.
لیزر هلیوم-نئون یا لیزر He-Ne، نوعی لیزر گازی است که محیط پرانرژی آن از مخلوطی به نسبت ۱۰:۱ هلیوم و نئون با فشار کلی حدود ۱ تور داخل یک تخلیه الکتریکی کوچک تشکیل شده‌است. شناخته شده‌ترین و پرکاربردترین لیزر هلیوم-نئون در طول موج ۶۳۲٫۸ نانومتر، در قسمت قرمز طیف مرئی کار می‌کند. تاریخچه توسعه لیزر هلیوم-نئون. اولین لیزرهای هلیوم-نئون در ۱۱۵۰ نانومتر فروسرخ گسیل کردند، و اولین لیزرهای گازی و اولین لیزرهایی با خروجی موج پیوسته بودند. با این حال، لیزری که در طول موج‌های مرئی کار می‌کرد، بسیار مورد تقاضا بود، و
موج‌های مرئی کار می‌کرد، بسیار مورد تقاضا بود، و تعدادی از انتقال‌های نئونی دیگر برای شناسایی مواردی که در آن‌ها می‌توان به وارونگی جمعیت دست یافت، مورد بررسی قرار گرفت. خط ۶۳۳ نانومتر مشخص شد تا دارای بالاترین بهره در طیف مرئی و این طول موج انتخابی برای اکثر لیزرهای هلیوم-نئون باشد. با این حال، سایر طول موج‌های انتشار-تحریک شده مرئی و مادون قرمز، و با استفاده از پوشش‌های آینه ای با حداکثر بازتاب آنها در این طول موج‌های دیگر امکان‌پذیر می‌باشند. لیزرهای هلیوم-نئون را می‌توان برای استفاده از این انتقال‌ها
را می‌توان برای استفاده از این انتقال‌ها مهندسی کرد، از جمله لیزرهای مرئی که قرمز، نارنجی، زرد و سبز به نظر می‌رسند. انتشارات تحریک شده از بیش از ۱۰۰ میکرومتر مورد در مادون قرمز دور تا ۵۴۰ نانومتر در مرئی شناخته شده‌اند. از آنجایی که انتقال‌های مرئی تا حدی دارای بهره کمتری هستند، این لیزرها عموماً بازده خروجی کمتری دارند، هزینه بیشتری نیز دارند. ۳٫۳۹ میکرومتر انتقال بهره بسیار بالایی دارد، اما از استفاده در لیزر هلیوم-نئون معمولی (با طول موج مورد نظر متفاوت) جلوگیری می‌شود، زیرا حفره و آینه‌ها در آن طول
جلوگیری می‌شود، زیرا حفره و آینه‌ها در آن طول موج دارای تلفات هستند. با این حال، در لیزرهای پرقدرت هلیوم-نئون که دارای یک حفره به خصوص طولانی هستند، ابرلومینسانس در ۳٫۳۹ میکرومتر می‌تواند به یک مزاحم تبدیل شود، انرژی را از محیط انتشار تحریک‌شده سلب کند، که اغلب به سرکوب اضافی نیاز دارد. شناخته شده‌ترین و پرکاربردترین لیزر هلیوم-نئون در طول موج ۶۳۲٫۸ نانومتر، در قسمت قرمز طیف مرئی کار می‌کند. در سال ۱۹۶۲ در آزمایشگاه تلفن بل، 18 ماه پس از نمایش پیشگامانه اولین لیزر گازی هلیوم-نئون مادون قرمز پیوسته در همان
لیزر گازی هلیوم-نئون مادون قرمز پیوسته در همان آزمایشگاه در دسامبر ۱۹۶۰ توسعه یافت. ساخت و بهره‌برداری. محیط بهره لیزر، همان‌طور که از نامش پیداست، مخلوطی از گازهای هلیوم و نئون به نسبت تقریباً ۱۰:۱ است که با فشار کم در یک پاکت شیشه ای موجود است. مخلوط گاز بیشتر هلیوم است، به طوری که اتم‌های هلیوم می‌توانند برانگیخته شوند. اتم‌های هلیوم برانگیخته با اتم‌های نئون برخورد می‌کنند و برخی از آنها را به حالتی برانگیخته می‌کند که ۶۳۲٫۸ نانومتر تابش می‌کند. بدون هلیوم، اتم‌های نئون بیشتر برانگیخته خواهند شد تا به
اتم‌های نئون بیشتر برانگیخته خواهند شد تا به حالت‌های برانگیخته پایین‌تر، مسئول خطوط غیر لیزری، برانگیخته می‌شوند. یک لیزر نئون بدون هلیوم می‌تواند ساخته شود، اما بدون این وسیله اتصال انرژی بسیار دشوارتر است؛ بنابراین، لیزر هلیوم-نئون که به اندازه کافی هلیوم خود را از دست داده‌است (مثلاً به دلیل انتشار از طریق مهر و موم یا شیشه) عملکرد لیزر خود را از دست می‌دهد زیرا راندمان پمپاژ بسیار پایین خواهد بود. منبع انرژی یا پمپ لیزر توسط یک تخلیه الکتریکی با ولتاژ بالا که از طریق گاز بین الکترودها (آند و کاتد)
بالا که از طریق گاز بین الکترودها (آند و کاتد) درون لوله عبور می‌کند، تأمین می‌شود. جریان دی‌سی ۳ تا ۲۰ میلی‌آمپر معمولاً برای عملیات CW مورد نیاز است. حفره نوری لیزر معمولاً از دو آینه مقعر یا یک صفحه و یک آینه مقعر تشکیل شده‌است: یکی دارای بازتاب بسیار بالا (معمولاً ۹۹٫۹٪) و آینه تزویج‌گر خروجی که امکان انتقال تقریباً ۱٪ را فراهم می‌کند. لیزرهای تجاری هلیوم-نئون دستگاه‌های نسبتاً کوچکی هستند، در بین لیزرهای گازی که دارای طول حفره معمولاً بین ۱۵ تا ۵۰ است. سانتی‌متر (اما گاهی تا حدود ۱ متر برای دستیابی به
سانتی‌متر (اما گاهی تا حدود ۱ متر برای دستیابی به بالاترین توان) و سطوح توان خروجی نوری از ۰٫۵ تا ۵۰ میلی‌وات. طول موج لیزر هلیوم-نئون قرمز ۶۳۳ نانومتر دارای طول موج خلاء واقعی ۶۳۲٫۹۹۱ است نانومتر یا حدود ۶۳۲٫۸۱۶ نانومتر در هوا طول موج حالت‌های انتشار تحریک شده در حدود ۰٫۰۰۱ قرار دارد نانومتر بالاتر یا کمتر از این مقدار، و طول موج آن حالت‌ها به دلیل انبساط و انقباض حرارتی حفره در این محدوده تغییر می‌کند. نسخه‌های تثبیت‌شده با فرکانس، طول موج یک حالت واحد را در ۱ مشخص می‌کنند. بخش 108 با تکنیک مقایسه توان
در ۱ مشخص می‌کنند. بخش 108 با تکنیک مقایسه توان دو حالت طولی در قطبش‌های مخالف. تثبیت مطلق فرکانس (یا طول موج) لیزر به اندازه ۲٫۵ قطعات 1011 را می‌توان با استفاده از سلول جذب ید به دست آورد. سازوکار ایجاد وارونگی جمعیت و تقویت نور در پلاسمای لیزر هلیوم-نئون از برخورد غیرالاستیک الکترون‌های پرانرژی با اتم‌های هلیوم حالت پایه در مخلوط گاز سرچشمه می‌گیرد. همان‌طور که در نمودار سطح انرژی همراه نشان داده شده‌است، این برخوردها اتم‌های هلیوم را از حالت پایه به حالت‌های برانگیخته با انرژی بالاتر، از جمله &lt;chem
برانگیخته با انرژی بالاتر، از جمله &lt;chem display="inline"&gt;2^3 S1&lt;/chem&gt; و &lt;chem display="inline"&gt;2^1S0&lt;/chem&gt; (LS، یا جفت راسل-ساندر، شماره جلو، تحریک می‌کنند. ۲ نشان می‌دهد که یک الکترون برانگیخته "" است = حالت ۲) حالت‌های فراپایدار با عمر طولانی هستند. به دلیل تصادفی تقریباً تصادفی بین سطوح انرژی دو حالت ناپایدار He و سطوح نئون 5s2 و 4s2 (نماد Paschen ])، برخورد بین این اتم‌های بی‌پایدار هلیوم و اتم‌های نئون حالت پایه منجر به انتقال انتخابی و کارآمد انرژی تحریک از هلیوم به نئون.
انتخابی و کارآمد انرژی تحریک از هلیوم به نئون. این فرایند انتقال انرژی تحریکی توسط معادلات واکنش داده می‌شود که در آن * یک حالت برانگیخته را نشان می‌دهد و Δ"E" اختلاف انرژی کوچک بین حالات انرژی دو اتم، از مرتبه ۰٫۰۵ است. eV یا ۳۸۷ سانتی‌متر -1، که توسط انرژی جنبشی تأمین می‌شود. انتقال انرژی - تحریک جمعیت سطوح نئون 4s 2 و 5s 2 را چندین برابر افزایش می‌دهد. هنگامی که جمعیت این دو سطح بالا از سطح پایین‌تر مربوطه، 3p4 که به صورت نوری به آن متصل هستند، بیشتر شود، وارونگی جمعیت وجود دارد. این محیط قادر است نور
وارونگی جمعیت وجود دارد. این محیط قادر است نور را در یک باند باریک در ۱٫۱۵ تقویت کند میکرومتر (مرتبط با انتقال 4s2 به 3p4) و در یک نوار باریک در ۶۳۲٫۸ نانومتر (مرتبط با انتقال 5s 2 به 3p 4). سطح 3p 4 به‌طور مؤثر با واپاشی تابشی سریع به حالت 3s تخلیه می‌شود و در نهایت به حالت پایه می‌رسد. مرحله باقیمانده در استفاده از تقویت نوری برای ایجاد یک نوسان ساز نوری، قرار دادن آینه‌های بسیار بازتابنده در هر انتهای محیط تقویت کننده است، به طوری که یک موج در یک حالت فضایی خاص به خود منعکس می‌شود و در هر گذر، قدرت
فضایی خاص به خود منعکس می‌شود و در هر گذر، قدرت بیشتری نسبت به از دست دادن قدرت به دست می‌آورد. برای انتقال از طریق آینه‌ها و پراش. هنگامی که این شرایط برای یک یا چند حالت طولی برآورده می‌شود، تابش در آن حالت‌ها به سرعت افزایش می‌یابد تا زمانی که اشباع بهره رخ دهد، و در نتیجه یک خروجی پرتو لیزر پیوسته از طریق آینه جلویی (معمولاً ۹۹٪ بازتابنده) ایجاد می‌شود. پهنای باند بهره لیزر هلیوم-نئون به جای افزایش فشار به دلیل فشار کم گاز، تحت سلطه گسترش داپلر است و بنابراین کاملاً باریک است: فقط حدود ۱٫۵ گیگاهرتز عرض
کاملاً باریک است: فقط حدود ۱٫۵ گیگاهرتز عرض کامل برای ۶۳۳ انتقال نانومتر با حفره‌هایی با طول معمولی ۱۵ تا ۵۰ سانتی‌متر، این اجازه می‌دهد تا حدود ۲ تا ۸ حالت‌های طولی برای نوسان به‌طور همزمان (با این حال، واحدهای تک حالت طولی برای کاربردهای خاص در دسترس هستند). خروجی مرئی لیزر هلیوم-نئون قرمز، طول پیوستگی طولانی و کیفیت فضایی عالی آن، این لیزر را به منبع مفیدی برای هولوگرافی و به عنوان مرجع طول موج برای طیف‌سنجی تبدیل می‌کند. لیزر هلیوم-نئون تثبیت شده نیز یکی از سیستم‌های معیار برای تعریف متر است. قبل از
یکی از سیستم‌های معیار برای تعریف متر است. قبل از اختراع لیزرهای دایود ارزان و فراوان، لیزرهای قرمز هلیوم-نئون به‌طور گسترده در اسکنرهای بارکد در پیشخوان‌های فروشگاه‌های سوپرمارکت استفاده می‌شد. ژیروسکوپ‌های لیزری از لیزرهای هلیوم-نئون استفاده می‌کنند که در ۶۳۳ نانومتر کار می‌کنند در پیکربندی لیزر حلقه‌ای. لیزرهای هلیوم-نئون به‌طور کلی در آزمایشگاه‌های نوری آموزشی و تحقیقاتی وجود دارد. برنامه‌های کاربردی. لیزرهای Red هلیوم-نئون کاربردهای صنعتی و علمی بسیار زیادی دارند. این لیزرها به دلیل هزینه نسبتاً پایین
دارند. این لیزرها به دلیل هزینه نسبتاً پایین و سهولت کار در مقایسه با سایر لیزرهای مرئی که پرتوهایی با کیفیت مشابه از نظر انسجام فضایی (پرتو گاوسی تک حالته) و طول پیوستگی طولانی تولید می‌کنند، به‌طور گسترده در آزمایشات آزمایشگاهی در زمینه اپتیک استفاده می‌شوند. با این حال، از حدود سال ۱۹۹۰، لیزرهای نیمه هادی جایگزین کم هزینه ای برای بسیاری از کاربردهای این چنینی ارائه کرده‌اند. از سال ۱۹۷۸، لیزرهای لوله ای هلیوم-نئون (تولید شده توسط توشیبا و ان‌ای‌سی) در پخش‌کننده‌های لیزردیسک پایونیر استفاده شد. این امر
لیزردیسک پایونیر استفاده شد. این امر تا سال ۱۹۸۴ ادامه یافت که در مدل‌های سال ۱۹۸۴ از دیودهای لیزر مادون قرمز استفاده شد. پایونیر به استفاده از دیودهای لیزر در همه پخش‌کننده‌های بعدی تا زمان توقف این فرمت در سال ۲۰۰۹ ادامه داد. جستارهای وابسته. لیست انواع لیزر
نظریه DLVO (که به نام و ، ونام گذاری شده است) تجمع پراکندگی‌های آبی را به صورت کمی و نیروی بین سطوح باردار را که از طریق یک محیط مایع برهمکنش می‌کنند، توضیح می‌دهد و اثرات جاذبه واندروالس و دافعه الکترواستاتیکی را به دلیل لایه دوتایی ترکیب می‌کند. بخش الکترواستاتیکی برهمکنش DLVO در تقریب میدان میانگین در حد پتانسیل سطح پایین محاسبه می‌شود - یعنی زمانی که انرژی پتانسیل یک بار اولیه روی سطح بسیار کوچکتر از مقیاس انرژی حرارتی است. formula_1 . برای دو کره با شعاع formula_2 که هر کدام بار formula_3 دارند (برحسب