payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و سایر نظامیان تحت فرماندهی برک، بر سمت قسمت‌های جنوبی می‌سی‌سی‌پی و آلابامای غربی عملیات اکتشافی انجام داده و یورش بردند. در ماه دسامبر سال ۱۸۶۳، اکثریت سپاهیان هنگ (پیاده‌نظام {تیراندازان غربی} شصت و ششم داوطلب ایلینوی، فعلی) مجدداً برای سربازی نام‌نویسی کردند. در همان زمان اعضای هنگ با استفاده از بودجه شخصی خود، به خریداری تفنگ خودکار هنری شانزده فیره جدید، شروع نمودند. برک از این اقدام حمایت نمود که سرانجام ۲۵۰ قبضه از این اسلحه در یگان افزوده شد که دومین خریداری خصوصی بزرگ جنگ بود. در ماه آوریل برک به
خریداری خصوصی بزرگ جنگ بود. در ماه آوریل برک به فرماندهی تیپ دوم، لشکر سوم جناح چپ سپاه شانزدهم ارتش تنسی گماشته شد. تیپ وی متشکل از هنگ شصت و ششم ایلینوی، سواره نظام نهم ایلینوی، پیاده‌نظام دوازدهم ایلینوی و پیاده‌نظام هشتادو یکم اوهایو بود. این یگان‌ها از زمان نبرد فورت دونلسون با هم عملیات می‌کردند.
فینئاس بنینگ (Phineas Banning) (۱۹ اوت ۱۸۳۰–۸ مارس ۱۸۸۵)، تاجر، سرمایه‌گذار و کارآفرین آمریکایی بود. او که به «پدر بندر لس آنجلس» شناخته می‌شد، یکی از مؤسسین شهرک ویلمینگتون در شهرستان لس آنجلس کالیفرنیا بود که براساس محل تولدش نامگذاری شده بود. انگیزه و جاه‌طلبی او اساس چیزی را بنا نهادند که بعدها به شلوغترین بندرهای جهان مبدل گشت. بنینگ در کنار عملیات تجارت محموله دلیجانی را بین سان پدرو و ویلمینگتون راه اندازی کرد و بعدها بین بانینگ کالیفرنیا که به افتخارش نامگذاری شده بود و یومای آریزونا. او طی جنگ
نامگذاری شده بود و یومای آریزونا. او طی جنگ داخلی از تسلیم زمین به ارتش اتحادیه برای ساخت یک دژ در ویلمینگتون در «درام باراکس» اجتناب کرد. او یک سرتیپ را برای تیپ اول شبه‌نظامیان گماشت و عنوان ارتشبد را برای بقیه عمرش به کار برد. اوان زندگی. بنینگ در ویلمینگتون دلاور بدنیا آمد، او هفتمین از یازده فرزند جان آلفورد بنینگ (۱۷۹۰–۱۸۵۱) و الیزابت لوبر (۱۷۹۱–۱۸۶۱) بود. او در سن ۱۳ سالگی به فیلادلفیا نقل مکان کرد تا با مؤسسه حقوقی بزرگترین برادرش کار کند. بنینگ در اواخر نوجوانی بر روی کارگاه کشتی‌سازی فیلادلفیا
اواخر نوجوانی بر روی کارگاه کشتی‌سازی فیلادلفیا کار می‌کرد. در سن ۲۰ سالگی او برای ساخت مسیری به مقصد کالیفرنیای جنوبی که در آن زمان نامتعارف بود ثبت نام کرد. کالیفرنیا و تجارت. بنینگ در ۱۸۵۱ میلادی، پس از سفر دریایی و زمینی طولانی که شامل عبور از باریکه خاکی پاناما بود، قبل از سوار شدن بر کشتی دیگری به کالیفرنیا در سان پدروی کالیفرنیا وارد گردید. او که ۲۱ سال داشت بلند پرواز بوده و در روستای ماهیگیری سان پدرو کار می‌کرد. در ابتدا در مغازه و سپس راننده دلیجان در خطی بود که دهکده را با دهکده سرخپوستان لس
در خطی بود که دهکده را با دهکده سرخپوستان لس آنجلس متصل می‌کرد، شهرکی با جمعیتی کمتر از ۲۰۰۰ نفر در بیست مایلی (سی کیلومتری) شمالی. بنینگ برای یک دوره یک ساله در شورای مشترک لس آنجلس انتخاب شد که پیکره حاکمیتی شهر از ۱۰ مه ۱۸۵۸ تا ۹ مه ۱۸۵۹ میلادی بود. بنینگ شرکت اسکان و ترابرد دریایی خویش را آغاز کرد. واگن‌های دلیجان بنینگ در دهه ۱۸۶۰ میلادی به شهر دریاچه نمک در زمین‌های طلای رودخانه کرن سفر می‌کرد، جایی که چیدمان نظامی جدیدی در یومای آریزونا در مناطق مسکونی مورمون‌ها در سن برناردینوی کالیفرنیا و در قوسی
مورمون‌ها در سن برناردینوی کالیفرنیا و در قوسی حول منطقه جنوبی کالیفرنیا در آنجا قرار داشت. بنینگ متأثر از منافع تجاری حاصله از استقرار قرار نگرفت. او همچنین شروع به توسعه بندر و لنگرگاه‌ها در سن پدرو نمود. او این توسعه را از همان اوایل به عنوان مکان‌های تبادل غیرقانونی برای هیئت اعزامی کالاهای قاچاق طی دوره‌های اسپانیایی و مکزیکی شروع نموده و آنجا را به مکان تجاری مؤثری تبدیل نمود. بنینگ و گروهی از سرمایه‌گذاران کالیفرنیای جنوبی اواخر دهه ۱۸۵۰ میلادی ۶۴۰ جریب فرنگی (۲٫۶ کیلومتر مربع) از زمین‌های مجاور سن
فرنگی (۲٫۶ کیلومتر مربع) از زمین‌های مجاور سن پدرو را برای توسعه بندر خریداری نمودند. خرید این زمین تحت عنوان «ویلمینگتون» بود، این نامگذاری برحسب محل تولد بنینگ در دلاور صورت پذیرفت و تأسیسات او به سرزمین بنینگ شناخته شد. بنینگ سودها را از شبکه‌های تجاری خود در امر توسعه مجتمع بندری ماهرانه تری برای ایجاد جاده‌ها، تلگراف‌ها و سایر خطوط ارتباطی به لس آنجلس سرمایه‌گذاری کرد. در ۱۸۵۹ میلادی، اولین کشتی اقیانوس‌پیما در بندر لس آنجلس-ویلمینگتن پهلو گرفت و دهه ۱۸۶۰ میلادی نیز آغاز تجارت‌های دریایی بزرگ مقیاس
۱۸۶۰ میلادی نیز آغاز تجارت‌های دریایی بزرگ مقیاس بین سن پدرو و کشتی‌های لنگر گرفته در بخش‌های عمیقتر بندرگاه را به خود دید. بعد از لایروبی که توسط حکومت تأمین مالی گشت، عمق بندرگاه بیشتر شده و موج‌شکن‌هایی ایجاد شدند و موجب رشد و توسعه بندرگاه شد.
مجمع کنستانتین () در مبنای قسطنطنیه بی درنگ در خارج از دیوارهای شهر قدیمی بیزانس مهیا شد. این مرکز شهر جدید را معلوم می‌نمود و یک محل مرکزی در راستای مسه، جاده تشریفاتی اصلی شهر بود. مستدیر بود و دارای دو دروازه به یاد ماندنی در شرق و غرب بود. ستون کنستانتین که هنوز هم عمودی است و این روزا در ترکی به نام "جمبرلیتاس" شناخته می‌شود، در مرکز میدان برپا شد. ستون در آغاز با مجسمه کنستانتین بزرگ (۳. ۳۰۶–۳۳۷) به نام آپولو تاج گذاری شد، ولی باد شدید در تاریخ ۱۱۵۰ باعث از پا در آمدن مجسمه و سه طبل بالای ستون شد و یک
از پا در آمدن مجسمه و سه طبل بالای ستون شد و یک صلیب به آن اضافه شد. مکان توسط امپراتور بیزانس مانوئل اول کومننوس (ح. ۱۱۴۳–۱۱۸۰). در غیر این صورت این انجمن تا جنگ صلیبی چهارم در سال‌های ۱۲۰۳–۱۲۰۴ کما بیش دست نخورده باقی ماند. نخستین مجلس سنای شهر در پهلوی شمالی آن واقع شده بود. از منبع می‌دانیم که این میدان با جمعی مجسمه باستانی درست شده‌است، ولی تعیین ظاهر و مکان دقیق آنها غیرممکن است. فروم در آتش‌سوزی که توسط سربازان جنگ صلیبی چهارم در تاریخ ۱۲۰۳ شروع شد، صدمه بسیاری دید. بعد از دزدی تاریخ ۱۲۰۴،
شروع شد، صدمه بسیاری دید. بعد از دزدی تاریخ ۱۲۰۴، مجسمه‌های باستانی تزئین شده توسط صلیبیون ذوب شدند. منابع. "Liturgy and Architecture from the Early Church to the Middle Ages". Albrecht Berger (1988). "Unterschungen zu den Patria Konstantinupoleos" (in German). Dr. Rudolf Habelt. Sarah Bassett (2004). "The Urban Image of Late Antique Constantinople" (in English). Cambridge University Press Wolfgang Müller-Wiener (1977). "Bildlexikon zur Topografie Istanbuls" (in German).
استکبار جهانی واژه‌ای در ادبیات رسمی نظام جمهوری اسلامی ایران است که مقامات این حکومت برای اشاره به کشورهای خارجی رقیب یا به گفته آنان دشمن استفاده می‌کنند. سید روح‌الله خمینی، بنیان‌گذار این نظام، ایالات متحده آمریکا را مظهر استکبار جهانی معرفی می‌کرد. روز ۱۳ آبان در تقویم جمهوری اسلامی ایران به عنوان «روز مبارزه با استکبار جهانی» نام‌گذاری شده است. تبعید سید روح‌الله خمینی به ترکیه، گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا و روز دانش‌آموز در ۱۳ آبان اتفاق افتاده است.
همیشه برای من یا همیشه مال من یک فیلم عاشقانه و درام بریتانیایی-کانادایی محصول سال ۱۹۹۹ به نویسندگی و کارگردانی پل شریدر با بازی جوزف فاینز، گرچن مول و ری لیوتا است. انتشار اصلی. این فیلم در ۲۲ می ۲۰۰۱ به صورت دی‌وی‌دی منتشر شد. داستان. «آلن ریپلی» دل باخته «الا» (گرچن مول) می‌شود و این دو رابطه‌ای را برقرار می‌کنند. پس از این که «الا» نزد شوهرش، «مارک برایس» (ری لیوتا) به بی وفایی خود اعتراف می‌کند، او به طرف صورت «آلن» شلیک می‌کند. اما «آلن» زنده می‌ماند و مدتی بعد با نام «مانوئل اسکما» (جوزف فاینز) بار
و مدتی بعد با نام «مانوئل اسکما» (جوزف فاینز) بار دیگر با «مارک» و «الا» روبه رو می‌شود… تولید. این فیلم در سن پترزبورگ، فلوریدا فیلمبرداری شده‌است.
لهری () یک کمون در استان خنیفره، بنی ملال خنیفرا، مراکش می‌باشد. در دوران آمارگیری تاریخ ۲۰۰۴، جمعیت این کمون ۹۴۲۴ نفر بود که در ۱۶۴۱ خانواده ساکن بودند. لهری مکاننبرد معروف ۱۹۱۴ به همین اسم میان مهاجمان فرانسوی و جنگجویان زایانس بود.
کودتای نوامبر۱۹۶۳ عراق بین۱۳تا ۱۸ نوامبر۱۹۶۳ رخ داد که در پی اختلافات درون حزبی، افسران عراقی طرفدار ناصری کودتای نظامی را در حزب بعث رهبری کردند. اگرچه خود کودتا بدون خونریزی بود، اما ۲۵۰ نفر در اقدامات مرتبط کشته شدند. زمینه. پس از به دست گرفتن قدرت عراق در فوریه۱۹۶۳، اختلاف بین رهبران طرفدار و مخالف ناصر بعث، و همچنین بین رهبران ناسیونالیست پان عرب راست و چپ بعث، منجر به فروپاشی اولین دولت بعث عراق در نوامبر۱۹۶۳ شد. در حالی که۷۰۰۰ کمونیست عراقی در زندان باقی ماندند. عبدالسلام عارف معاون سابق قاسم (که
باقی ماندند. عبدالسلام عارف معاون سابق قاسم (که بعثی نبود) عنوان عمدتاً تشریفاتی رئیس‌جمهور را دریافت کرد، در حالی که ژنرال برجسته بعثی احمد حسن البکر بعنوان نخست‌وزیر معرفی شد. قدرتمندترین رهبر دولت جدید، دبیرکل حزب بعث عراق، علی صالح الساعدی بود که شبه نظامیان گارد ملی را کنترل کرد و قتل‌عام صدها-اگر نگوییم هزاران-مظنون به کمونیست و مخالفان پس از کودتا را سازماندهی کرد. السعدی از اتحاد با سوریه حمایت کرد در حالی که جناح نظامی محافظه کارتر از «سیاست اول عراق» قاسم حمایت می‌کرد. جناح گرایی همراه با رفتار
قاسم حمایت می‌کرد. جناح گرایی همراه با رفتار نامنظم گارد ملی جناح نظامی را به کودتا علیه رهبری حزب سوق داد. البکر در تلاش برای نجات حزب، خواستار جلسه برای فرماندهی ملی حزب بعث بود اما این جلسه مشکلات حزب را تشدید کرد. افلاک که خود را رهبر جنبش بعثی پان عرب می‌دانست قصد خود را برای بدست گرفتن کنترل حزب بعث عراق اعلام کرد. جناح «عراق اول» خشمگین شد و عبدالسلام عارف صبر خود را با بعث از دست داد و حزب در ۱۸ نوامبر ۱۹۶۳ از دولت برکنار شد. ۱۲عضو بعث دولت مجبور به استعفا شدند وگارد ملی جایگزین شد گارد جمهوریخواه
استعفا شدند وگارد ملی جایگزین شد گارد جمهوریخواه شد. کودتا. روز سه شنبه ۱۲ نوامبر السدی و ۱۸تن از همکاران حزب بعث وی به زور اسلحه توقیف و به مادرید پرواز کردند. روز بعد رادیو بغداد بدون ذکر السدی اعلام کرد که حزب حاکم بعثی اکنون توسط شورای ۱۵نفره به ریاست البکر رهبری می‌شود. چند دقیقه قبل از ساعت۱۱:۰۰رادیو از هوا خارج شد وجت‌های جنگنده کاخ ریاست جمهوری دربغداد را گرفتند و جمعیت زیادی از طرفداران السدی در بغداد تظاهرات کردند. تا بعدازظهر نیروهای نخست‌وزیر البکر کنترل خود را پس گرفتند. عصر روزبعد السدی در
البکر کنترل خود را پس گرفتند. عصر روزبعد السدی در مادرید اعلام کرد که هشت تن از رهبران جدید بعث برکنار شده و به بیروت پرواز کرده‌اند و السدی با بعثی‌های سوری به بغداد بازمی‌گردد. تا روز دوشنبه، نوامبر۱۸,عبدالسلام عارف رئیس‌جمهور عراق، برادرش، ژنرال تیپ عبدالرحمان عارف و حامیان ارتش عراق شبه نظامیان گارد ملی بعث را سرکوب کردند (که بین فوریه و اوت۱۹۶۳ از ۵۰۰۰به۳۴۰۰۰نفر افزایش یافته بود) و ستاد شبه نظامیان گارد ملی بعث را بمباران کردند در حالی که سایر افسران ارشد و حامیان عبدالسلام عارف مانند خالل جاسم
ارشد و حامیان عبدالسلام عارف مانند خالل جاسم الدباغ، سعید حمو، عبدالعزیز العقیلی و یونس عطار باشی کنترل لشکرهای چهارم و سوم را در دست گرفت و شبه نظامیان گارد ملی بعث را سرکوب کرد. السدی در شورای جدید گنجانده نشد و در تبعید ماند. در نتیجه، اولین دولت بعث سرنگون شد و دولت جدید طرفدار ناصری به ریاست عبدالسلام عارف بعنوان رئیس دولت تأسیس شد. حزب سوسیالیست عربی بعث عراق بهمراه سایر احزاب سیاسی ممنوع شد و اتحادیه عرب سوسیالیست عراق تنها حزب قانونی در جمهوری عراق اعلام شد.
ریچارد ویلسون آوستین (Richard Wilson Austin) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۸۵۷ – درگذشتهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۱۹)، سیاستمدار، وکیل و دیپلمات آمریکایی بود. او از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۹ به عنوان یک جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و نماینده حوزه انتخابیه دوم تنسی بود. آوستین قبل از تصدی خود در کنگره، از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۶ به عنوان مارشال ایالات متحده کار کرد و از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ به عنوان کنسولگر ایالات متحده در گلاسکو، اسکاتلند خدمت نمود. اوایل زندگی. آوستین در ۲۶ اوت ۱۸۵۷ در دکیتور، آلاباما به دنیا آمد. وی پسر جان و مری
در دکیتور، آلاباما به دنیا آمد. وی پسر جان و مری (پارکر) آوستین است. آوستین در مدارس دولتی شهرستان لودون، تنسی تحصیل کرد و در دانشگاه تنسی در رشته حقوق به تحصیل پرداخت. وی در سال ۱۸۷۸ در کانون وکلای دادگستری پذیرفته شد و دفتر حقوقی خود را در ناکسویل، تنسی راه‌اندازی کرد. آوستین از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۱ به عنوان کارمند اداره پُستِ واشینگتن دی سی خدمت کرد. او از سال ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳ در طول کنگره چهل و هفتم به عنوان معاون حاجب مجلس نمایندگان ایالات متحده در زمان متحد سیاسی آینده خود، والتر پی. براونلو، خدمت کرد.
سیاسی آینده خود، والتر پی. براونلو، خدمت کرد. آوستین از سال ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۵ مأمور ویژه وزارت جنگ بود. در سال ۱۸۸۵ در ناکسویل به کار روزنامه مشغول شد. سپس به دکیتور، آلاباما بازگشت و به حرفه وکالت ادامه داد. او در سال ۱۸۸۸ منشی خصوصی نماینده کنگره لئونیداس سی هوک از تنسی و وکیل شهر دکیتور، آلاباما بود. در سال ۱۸۹۰ آوستین برای کرسی منطقه ۸ آلاباما در مجلس نمایندگان ایالات متحده نامزد شد، اما این منصب را به جوزف ویلر، ژنرال سابق کنفدراسیون، با ۱۶۸۲۱ رأی در مقابل ۱۲۰۷۶ رأی باخت. در سال ۱۸۹۲ او نماینده کنوانسیون
۱۲۰۷۶ رأی باخت. در سال ۱۸۹۲ او نماینده کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در مینیاپولیس بود و در سال ۱۸۹۳ به ناکسویل بازگشت تا مجله جمهوری‌خواه ناکسویل را ویرایش کند. پس از مرگ لئونیداس هوک در سال ۱۸۹۱، حزب جمهوری‌خواه تنسی به تدریج به دو جناح متخاصم تقسیم شد: یکی به رهبری براونلو که آوستین از آن حمایت می‌کرد و دیگری به رهبری نماینده سابق کنگره، هنری کلی ایوانز از چاتانوگا که از حمایت نیول، تاجر چاتانوگا برخوردار بود. در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در سال ۱۸۹۶، آوستین و براونلو به خنثی کردن تلاش ایوانز برای
آوستین و براونلو به خنثی کردن تلاش ایوانز برای نامزدی معاونت ریاست جمهوری کمک کردند. براونلو در اواخر همان سال به عنوان نماینده منطقه ۱ به کنگره راه یافت. رئیس‌جمهور، ایوانز را برای مدیریت دفتر کل پُست در نظر گرفت، اما این انتصاب تا حدی به دلیل تأثیر براونلو و آوستین، به جیمز اِی. گری از مریلند رسید. رئیس‌جمهور مک کینلی در سال ۱۸۹۷، آوستین را به سمت مارشال ایالات متحده برای ناحیه شرقی تنسی منصوب کرد. یکی از برجسته‌ترین اقدامات آوستین به عنوان مارشال، ترتیب دادن عملیات ناموفق برای دستگیری مجدد تبهکاری به
دادن عملیات ناموفق برای دستگیری مجدد تبهکاری به نام کید کری بود که از زندان ناکسویل فرار کرده بود. این مأموریت در ژوئن ۱۹۰۳ انجام شد. در سال ۱۹۰۴ آوستین برای کرسی کنگره منطقه ۲ تنسی نامزد شد، اما در انتخابات مقدماتی به ناتان دبلیو هیل که از حمایت بلوک ایوانز- سندرز برخوردار بود، باخت. در سال ۱۹۰۶، آوستین به عنوان کنسولگر ایالات متحده در گلاسکو، اسکاتلند منصوب شد. او تا نوامبر ۱۹۰۷ در این سمت باقی ماند و پس از استعفای خود، به تنسی بازگشت تا برای ورود به کنگره، مبارزات انتخاباتی دیگری را برگزار کند. کنگره.
مبارزات انتخاباتی دیگری را برگزار کند. کنگره. در سال ۱۹۰۸، نزاع بین جناح‌های ایوانز- سندرز و براونلو-آوستین تشدید شد. این درست زمانی اتفاق افتاد که تاجر قدرتمند ناکسویل، ویلیام جی. الیور، دوست براونلو و آوستین، گروهی از افراد مسلح را به کنوانسیون حزب ایالتی در نشویل فرستاد. در این درگیری سندرز ضرب و شتم شد و افراد مسلح، حامیان او را فراری دادند. جناح براونلو که مصمم به شکست دادن هیل بود، خود را با از حزب دموکرات ایالت همسو کرد. در آن زمان جناح مالکوم پترسون با اختلافی مشابه بین هواداران خود و حامیان رقیبش
با اختلافی مشابه بین هواداران خود و حامیان رقیبش از فرمانداری، ادوارد دبلیو. کارمک مواجه بود. جمهوری‌خواهان حامی براونلو پیشنهاد دادند که برای منصب فرمانداری به پترسون رأی بدهند و در مقابل، دموکرات‌های حامی پترسون در انتخابات منطقه ۲ کنگره به آوستین رأی بدهند. در نتیجه این حمایت، آوستین در روز انتخابات با ۱۵۳۳۷ رأی در مقابل ۱۴۵۲۸ رأی از هیل پیشی گرفت. هیل و حامیانش از روی عصبانیت تلاش کردند تا مانع همکاری آوستین با جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان شوند، اما در رسیدن به این موفق نبودند. جان چیلز هوک که به‌طور
رسیدن به این موفق نبودند. جان چیلز هوک که به‌طور کلی حامی جناح ایوانز- سندرز بود، پترسون را متقاعد کرد که از آوستین و براونلو حمایت نکند. با این حال، این حرکت به‌جا نبود، زیرا محبوبیت پترسون به دلیل اقدامات او پس از تیراندازی کوپر-کارمک به شدت کاهش یافت. در حالیکه هیل از حمایت هوک و مجله بانفوذ «ناکسویل ژورنال» برخوردار بود، رئیس‌جمهور ویلیام هاوارد تافت نیز حامی آوستین بود. پس از برگزاری یک کمپین وحشیانه در سال ۱۹۱۰، آوستین توانست با اختلاف ۱۵۷۶۱ رأی در مقابل ۱۱۷۵۵ رأی، دوباره هیل را شکست دهد. در سال
مقابل ۱۱۷۵۵ رأی، دوباره هیل را شکست دهد. در سال ۱۹۱۲، جمهوری‌خواهان دوباره دچار اختلاف شدند. در این میان، برخی به تافت وفادار ماندند و برخی دیگر از تئودور روزولت و فهرست نامزدهای حزب مترقی حمایت کردند. در انتخابات منطقه ۲ کنگره، آوستین به تافت وفادار ماند و از گروه جمهوری‌خواهان نامزد شد. دبلیو اچ. بوترام که از حمایت جان چیلز هوک و وکیل ناکسویل هیو بی لیندسی برخوردار بود، از گروه حزب مترقی نامزد شد.جی.سی. جی ویلیامز نیز نامزد حزب دموکرات شد. اگرچه روزولت در منطقه ۲ از تافت پیشی گرفت، اما آوستین با کسب
در منطقه ۲ از تافت پیشی گرفت، اما آوستین با کسب ۱۲۷۱۲ رأی در مقابل ۷۰۲۵ رأی برای بوترام و ۶۶۸۱ رأی برای ویلیامز. به راحتی دوباره انتخاب شد. آوستین به راحتی در سال ۱۹۱۴ و ۱۹۱۶ انتخاب شد. در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در سال ۱۹۱۶، او با فرمانده سابق، بن دبلیو هوپر (یکی از متحدان سندرز)، بر سر نمایندگی ایالت در کمیته ملی آشکارا درگیر شد. دشمنی مداوم هوک، سندرز و هوپر سرانجام در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در مارس ۱۹۱۸، زمانی که آوستین برای نامزدی به جی. ویل تیلور، رئیس حزب ایالتی، باخت، تأثیر منفی خود را
تیلور، رئیس حزب ایالتی، باخت، تأثیر منفی خود را نشان داد. آوستین که متحد تافت بود، در طول پنج دوره حضور خود در کنگره، عموماً از اقدامات حمایتی مانند وضع تعرفه بر واردات خارجی حمایت کرد. آوستین در فوریه ۱۹۱۱، در یادبود براونلو که سال قبل درگذشته بود، در مجلس سخنرانی کرد. وی در سال ۱۹۱۵، از یک سیستم مبادله ملی حمایت کرد که جویندگان کار را به صاحب‌کاران متصل می‌کرد. در طول مناظره مجلس در مورد اصلاحیه نوزدهم در ژانویه ۱۹۱۸، آوستین، با اشاره به نماینده کنگره، ژانت رانکین از مونتانا، استدلال کرد: «برجسته‌ترین،
رانکین از مونتانا، استدلال کرد: «برجسته‌ترین، بهترین و قوی‌ترین شاهد موفقیت حق رأی زنان در این مجلس به کارنامه درخشان همکار ما از مونتانا گره خورده که احترام، اعتماد و تحسین اعضاء و مقامات این مجلس را برانگیخته است». وفات. آوستین در ۲۰ آوریل ۱۹۱۹، تقریباً یک ماه پس از پایان آخرین دوره کاری خود در کنگره، در واشینگتن دی سی درگذشت. او در گورستان اُلد گری در ناکسویل، تنسی به خاک سپرده شد.
سترورلیکس ( ،)، یا سترورلیکس استات ( ،)، که با نام تجاری Cetrotide فروخته می‌شود، یک آنتاگونیست تزریقی هورمون آزادکننده گنادوتروپین(GnRH) است. این دارو از نظر شیمیایی یک دکاپپتید سنتزی است که در تولید مثل کمکی برای مهار افزایش زودرس هورمون لوتئینی استفاده می‌شود. این دارو با مسدود کردن عملکرد GnRH بر هیپوفیز عمل می‌کند، بنابراین به سرعت تولید و عملکرد هورمون لوتئینی (LH) و هورمون محرک فولیکول (FSH) را سرکوب می‌کند. علاوه بر این، سترورلیکس را می‌توان برای درمان سرطان‌های حساس به هورمون از جمله پروستات و
درمان سرطان‌های حساس به هورمون از جمله پروستات و پستان (در زنان قبل از یائسگی) و برخی اختلالات خوش‌خیم زنان (اندومتریوز، فیبروم رحم و نازک شدن آندومتر) استفاده کرد. به صورت مضرب ۰٫۲۵ میلی‌گرم تزریق زیر جلدی روزانه یا به صورت تک دوز ۳ میلی‌گرم تزریق زیر جلدی، تجویز می‌شود. مدت زمان مصرف ۳ میلی‌گرم تک دوز، چهار روز است. اگر گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) طی چهار روز تجویز نشود، روزانه ۰٫۲۵ میلی‌گرم دوز شروع می‌شود و تا زمان تجویز hCG ادامه می‌یابد. مصارف پزشکی. سترورلیکس توسط مرک سیرانو برای استفاده در لقاح
سترورلیکس توسط مرک سیرانو برای استفاده در لقاح مصنوعی در همه کشورها به جز ژاپن (که توسط شیونوگی و نیپون کایاکو عرضه می‌شود)، به بازار عرضه می‌شود. در استفاده از IVF، پس از شروع تحریک فولیکول و نزدیک شدن شواهدی از بلوغ فولیکول، روزانه تزریق می‌شود. با مصرف روزانه، می‌تواند از افزایش LH درون زا که باعث تخمک گذاری نابهنگام قبل از تجویز هاش سی جی توسط پزشک معالج شود، جلوگیری کند. به عنوان جایگزینی برای آنتاگونیست GnRH، آگونیست GnRH نیز می‌تواند تجویز شود، اما آگونیست باید زودتر شروع شود تا بر اثر آگونیستی غلبه
باید زودتر شروع شود تا بر اثر آگونیستی غلبه کند. سترورلیکس را می‌توان با فولیتروپین آلفا بدون به خطر انداختن ایمنی و اثربخشی گزارش شده، مخلوط کرد. موارد منع مصرف. استفاده از ستررولیکس در نارسایی شدید کلیوی منع مصرف دارد. این دارو برای زنان ۶۵ سال یا بالاتر در نظر گرفته نشده‌است. مصرف در زنان مبتلا به شرایط آلرژیک شدید توصیه نمی‌شود. در زنان مبتلا به آلرژی فعال یا سابقه آلرژی با احتیاط مصرف شود.
دیود ایمپَت (دیود زمان-گذار بهمنی با یونش ضربه‌ای) شکلی از دیود نیم‌رسانای توان-بالا است که در افزاره‌های الکترونیکی ریزموج با فرکانس-بالا استفاده می‌شود. آنها مقاومت منفی دارند و به عنوان نوسانگر و تقویت‌کننده در فرکانس‌های ریزموج استفاده می‌شوند. آنها در فرکانس‌های حدود ۳ و ۱۰۰ گیگاهرتز یا بالاتر کارمی‌کنند مزیت اصلی آنها قابلیت توان-بالای آنهاست. تنها دیودهای ایمپَت می‌توانند خروجی‌های ریزموج پیوسته تا ۳ کیلووات و خروجی‌های پالسی با توان بسیار بالاتر تولیدکنند. این دیودها در کاربردهای مختلفی از
تولیدکنند. این دیودها در کاربردهای مختلفی از سامانه‌های راداری کم-توان گرفته تا هشدارهای مجاورتی استفاده می‌شوند. یک اشکال عمده دیودهای ایمپَت سطح بالای نویز فازی است که تولیدمی‌کنند، این نتیجه از ماهیت آماری فرایند بهمنی است. پیدایشگاه. در سال ۱۹۵۶ "دبلیو تی رید" و "رالف ال جانستون" از آزمایشگاه‌های تلفن بل پیشنهاد کردند که یک دیود بهمنی که تأخیر زمانی قابل‌توجهی از خود نشان می‌دهد ممکن است یک مشخصهٔ مقاومت منفی نشان‌دهد. این اثر به زودی در دیودهای سیلیکونی معمولی و توسط نوسان‌سازهای اواخر دهه ۱۹۶۰ در ۳۴۰
معمولی و توسط نوسان‌سازهای اواخر دهه ۱۹۶۰ در ۳۴۰ گیگاهرتز تولیدشده بود، نشان داده شد. دیودهای سیلیکونی ایپت می‌توانند تا ۳ کیلووات توان را به‌طور پیوسته تولیدکنند، با توانی بالاتر در پالس‌ها. تراپت. یک افزاره نوسان‌ساز ریزموج با ساختاری مشابه دیود ایمپت، دیود تراپت است که مخفف عبارت «گذار چکاننده بهمنی با پلاسما تله‌شده» است. این حالت عملکرد توان و بازدهی نسبتاً بالایی دارد، اما در فرکانس کمتری از افزارهٔ حالت ایمپت کارمی‌کند.
باشگاه فوتبال سیکسال (به پرتغالی: Seixal Futebol Clube) یک باشگاه ورزشی پرتغالی است که در سئیشال، منطقه ستوبال واقع شده‌است. تیم اصلی فوتبال این باشگاه در سال ۲۰۰۷ به دلایل مالی از بین رفت. در حال حاضر فقط تیم جوانان این باشگاه به فعالیت می‌پردازد. تیم‌های فوتبال این باشگاه در ورزشگاه دو براوو بازی می‌کنند که دارای ظرفیت ۵۰۰۰ نفر می‌باشد. تاریخ تأسیس این باشگاه سال ۱۹۲۵ می‌باشد و فعالیت اصلی آن در زمینه هاکی روی پیست است. این باشگاه دارای یک تیم بسکتبال و فوتسال نیز می‌باشد.
فروریختن ساختمان متروپل حادثه‌ای بود که ظهر روز دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱ در خیابان امیرکبیر (امیری) واقع در مرکز آبادان رخ داد. در پی وقوع این حادثه، بخشی از برج شماره ۲ متروپل فروریخت. این حادثه ۴۳ فوتی و ۳۷ نفر مصدوم داشته است. عملیات آواربرداری متروپل به پایان رسیده است. این ساختمان بخشی از پروژهٔ برج‌های دوقلوی متروپل هلدینگ عبدالباقی بودند. این ریزش بر اثر شکست سازه‌ای به خاطر نقض ضوابط فنی و استانداردها بود. ۱۳ نفر از مقصران این حادثه دستگیر شده‌اند. مرگ حسین عبدالباقی مالک هلدینگ عبدالباقی و مقصر اصلی
حسین عبدالباقی مالک هلدینگ عبدالباقی و مقصر اصلی ریزش در ابهام باقی مانده است شرح حادثه. گاه‌شمار. دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱ "ساعت ۱۲:۳۰:" حدود ۴۰ درصد از ساختمان فروریخت. به علت ناپایداری ساختمان مجاور، امدادرسانی به سختی انجام می‌شود. به گفته شعبانی مدیرعامل هلال‌احمر خوزستان چهار تیم امدادی از شهرستان‌های خرمشهر، ماهشهر و شادگان و دو تیم زنده‌یاب به محل حادثه اعزام شدند. تیم واکنش سریع استان و بیش از ۵۰ نیروی امدادی از شهرستان‌های اطراف آماده هستند. "ساعت ۱۴:۳۰:" به گزارش خبرگزاری صداوسیما تا این ساعت ۲ فوتی
به گزارش خبرگزاری صداوسیما تا این ساعت ۲ فوتی و نجات ۱۶ مصدوم از زیر آوار بیرون آورده شدند. همچنین به گفته دادستان ویژه آبادان دستور بازداشت پیمانکار و مالک ساختمان صادر شد. "ساعت ۱۷:۲۵:" یک بالگرد، ۷ خودروی نجات، گروه‌های واکنش سریع و سگ‌های زنده‌یاب برای امدادرسانی حضور دارند. قدرت‌الله محمدی سرپرست سازمان آتش‌نشانی شهرداری تهران از اعزام تیم آتش‌نشانان تیم امدادی که در آتش‌سوزی و ریزش ساختمان پلاسکو حضور داشتند خبر داد. "ساعت ۱۷:۴۵:" تا این ساعت ۳۲ نفر از آوار ریزش ساختمان متروپل نجات یافتند. "ساعت
از آوار ریزش ساختمان متروپل نجات یافتند. "ساعت ۱۹:۳۰:" عملیات امدادونجات در طبقات ساختمان متروپل به اتمام رسید. "ساعت ۲۰:۳۰:" تعداد کشته‌شدگان به ۶ نفر رسید. عملیات جست‌وجو و نجات توسط نیروهای هلال احمر در زیرزمین ادامه دارد. سگ‌های تجسسی هلال احمر ۳ نفر را زنده از زیر آوار شناسایی کردند. همچنین دستگاه‌های زنده‌یاب ۳ نفر از محبوسان را زنده در زیرزمین پیدا کردند. "ساعت ۲۳:۰۰:" افزایش تعداد فوتی‌ها به ۷ نفر. تا این ساعت ۳۱ نفر مصدوم شده‌اند. به گفتهٔ مدیرعامل هلال احمر خوزستان، علائم حیاتی به صورت سیگنال از
هلال احمر خوزستان، علائم حیاتی به صورت سیگنال از طریق دستگاه‌های زنده یاب به دست آمده است. سه شنبه ۳ خرداد ۱۴۰۱ "ساعت ۹:۰۰:" به گفتهٔ دادستان عمومی استان خوزستان ۱۰ نفر از مقصران حادثه ساختمان متروپل دستگیر شدند. شهردار فعلی و دو شهردار قبلی آبادان در بین بازداشت‌شدگان هستند. "ساعت ۱۲:۱۵" حضور گروه امداد و نجات سازمان آتش‌نشانی تهران در محل حادثه. در این زمان پیش‌بینی شد ۵۰ نفر زیر آوار باشند. همچنین اعزام هوایی آتش‌نشان‌ها به علت گرد و غبار لغو شد. نماینده ولی فقیه در خوزستان روز چهارشنبه را در آبادان و
ولی فقیه در خوزستان روز چهارشنبه را در آبادان و خوزستان عزای عمومی اعلام کرد. "ساعت ۱۴:۱۵" اعلام هشدار آغاز عملیات اصلی آواربرداری. به گفتهٔ وحیدی حساسیت آواربرداری بالاست و زمان اتمام آن مشخص نیست. تا این زمان، حادثه ۱۰ فوتی و ۳۲ مصدوم داشته است. "ساعت ۱۵:۵۰:" مسیر امدادگران به مغازه‌های همکف باز شد. "ساعت ۱۶:۴۰:" بخش دیگری از ساختمان حین عملیات آواربرداری فروریخت و سه امدادگر مصدوم شدند. به گفتهٔ مدیرعامل جمعیت هلال احمر خوزستان شرایط برای امداد مقداری سخت است و حضور مردم هم کار را مشکل‌تر می‌کند. به
سخت است و حضور مردم هم کار را مشکل‌تر می‌کند. به گفته رئیس سازمان مدیریت بحران علت کندی آواربرداری، احتمال ریزش مجدد ساختمان و وجود افراد در زیر آوار است. "ساعت ۱۹:۴۵:" نجات یک فرد زنده دیگر از زیر آوار "ساعت ۲۲:۰۰:" تا این ساعت ۱۴ نفر فوت و ۳۲ نفر مصدوم شده‌اند که تنها ۳ نفر از آنها بستری هستند. چهارشنبه ۴ خرداد ۱۴۰۱ ساعت ۹:۳۹: به گزارش خبرگزاری جام‌جم، فوتی‌ها به ۱۶ نفر افزایش یافت. "ساعت ۱۱:۰۰" وحیدی وزیر کشور از مردم خواست محل حادثه را ترک کنند زیرا با خطر جدی ریزش مجدد روبه‌رو هستیم و در صورت حضور
با خطر جدی ریزش مجدد روبه‌رو هستیم و در صورت حضور مردم ممکن است فاجعه رخ دهد. ساعت ۱۱:۴۵ شمار دستگیرشدگان به ۱۱ نفر رسید. سه شهردار متوالی آبادان جزو بازداشت‌شدگان هستند. "ساعت ۱۴:۳۰:" به گفته وحیدی آواربرداری به دلیل حساسیت بالا و لرزش‌های بخش باقی‌مانده ساختمان متروپل، مدتی متوقف شده است. نمایندهٔ ولی فقیه در استان خوزستان روز پنجشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۱ را برای استان خوزستان عزای عمومی اعلام کرد. پنجشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۱ "ساعت ۸:۳۰:" به گفتهٔ رئیس جمعیت هلال‌احمر عملیات جستجو در طبقات فوقانی به پایان رسیده و