payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مربوط به سدهٔ ۱۸ در خیابان بیست و هشتم واحد ۱۲۲۲ شمال غربی در جورج‌تاون گذراند و سرگرمی‌های او شامل پرندگان و جمع‌آوری اسپند بود. پیش از آن، شریک قدیمی‌اش گرترود الیزابت کرتلند، تحلیلگر و نویسندهٔ رمز ارز، درگذشته بود. در سال ۲۰۰۲، نام او بر روی جایزهٔ متخصصان اطلاعات نیروی دریایی نهاده شد. کاراکریستی در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۶ در سن ۹۴ سالگی در واشینگتن درگذشت. او در سال‌های آخر عمرش دچار زوال عقل شده بود. جوایز و سایر تقدیرنامه‌ها. در سال ۱۹۸۰، او جایزه خدمات غیرنظامی برجسته را از وزارت دفاع دریافت کرد. او یکی
برجسته را از وزارت دفاع دریافت کرد. او یکی از موضوعاتی بود که در کتاب غیرداستانی "دختران کد: داستان ناگفتهٔ کدشکن‌های آمریکایی جنگ جهانی دوم"، نوشتهٔ لیزا موندی و منتشر شده در سال ۲۰۱۷ به آن پرداخته شده بود.
چیبوراشکا (به روسی: Чебурашка) که در ترجمه‌های قبلی انگلیسی نیز با نام تاپل نیز شناخته می‌شود، یک شخصیت خیالی است که توسط نویسنده شوروی، ادوارد اوسپینسکی در کتاب کودکانش، ژنا تمساح و دوستانش در سال ۱۹۶۵ خلق شده‌است. شخصیت متعاقباً به عنوان قهرمان یک سری از فیلم‌های پویانمایی استاپ‌موشن توسط رومن کاچانوف (استودیوی سایوزمولت‌فیلم) ظاهر شد که اولین آن در سال ۱۹۶۹ ساخته شد. داستان. چیبوراشکا یک شخصیت کارتونی کلاسیک روسی نمادین است که بعدها به یک شخصیت محبوب در جوک‌های روسی تبدیل شد (به همراه دوستش، گنا تمساح).
روسی تبدیل شد (به همراه دوستش، گنا تمساح). به گفته خالق این شخصیت، ادوارد اوسپنسکی، چبوراشکا یک «حیوان ناشناخته برای علم» است، با گوش‌های بزرگ میمون مانند و بدنی شبیه به توله‌ای که در یک جنگل گرمسیری زندگی می‌کند. او به‌طور تصادفی وارد یک جعبه پرتقال می‌شود، سیر می‌خورد و به خواب می‌رود. جعبه در نهایت به یک فروشگاه مواد غذایی در یکی از شهرهای روسیه که نامش مشخص نیست (که گفته می‌شود مسکو است) تحویل داده می‌شود، جایی که بقیه داستان اصلی در آنجا ادامه‌دار می‌شود.
کوه صعودنشده به قله‌ای گفته می‌شود که هنوز صعود کاملی بر روی آن انجام نشده‌است. تعیین اینکه بلندترین قله صعودنشده کدام است، اغلب محل بحث است. در برخی از نقاط جهان، نقشه‌برداری و نقشه‌نگاری هنوز قابل اعتماد نیست و هیچ گزارش جامعی از مسیرهای کاوشگران، کوهنوردان و ساکنان محلی وجود ندارد. در برخی موارد، حتی صعودهای مدرن توسط گروه‌های بزرگ‌تر نیز به خوبی مستند نشده‌است و بدون فهرست شناخته‌شده جهانی، بهترین چیزی که می‌توان در تعیین بلندترین قله‌های صعودنشده جهان به دست آورد، تا حدودی حدس و گمان است. بر پایه بیشتر
دست آورد، تا حدودی حدس و گمان است. بر پایه بیشتر منابع، گانگکهار پونزوم (۷٬۵۷۰ متر، ۲۴٬۸۴۰ فوت) در مرز بوتان و چین، بلندترینکوه در جهان است که هنوز به‌طور کامل صعود نشده‌است. این کوه از سال ۱۹۹۴ و زمان وضع ممنوعیت توسط دولت بوتان برای کوهنوردی بالای ۶٬۰۰۰ متر (۲۰٬۰۰۰ فوت) به دلیل اعتقادات معنوی/مذهبی، برای کوهنوردان ممنوع بوده‌است. گاهی از کوه‌های صعودنشده به عنوان «قله‌های بکر» یاد می‌شود. وجود بسیاری از قله‌های بکر به‌دلیل دست‌نیافتنی بودن کوه ناشی از انزوای جغرافیایی یا بی‌ثباتی سیاسی است. برخی از
انزوای جغرافیایی یا بی‌ثباتی سیاسی است. برخی از کوه‌ها به دلیل اعتقادات مذهبی یک کشور یا منطقه‌ای که چنین کوه‌هایی را مقدس شمرده و باید مصون بمانند، غیرقابل دسترس هستند. علاوه بر این، از آنجا که تلاش برای صعود به کوه‌های بلندتر جهان معمولاً یک کار بزرگ است، قله‌های کوچک‌تر، در حالی که هنوز بسیار مهیب و عطیم هستند، به سادگی کمتر از قله‌های بلندتر مورد توجه قرار می‌گیرند. از سوی دیگر، قله‌های بلندتر توسط گروه‌هایی که مسیر جدیدی را دنبال می‌کنند و حتی در فصل زمستان که شرایط عموماً سخت‌تر است، نیز صعود می‌شود.
که شرایط عموماً سخت‌تر است، نیز صعود می‌شود. چالش‌ها در تعریف. تعریف کوه. بسیاری از کوه‌ها، علاوه بر بلندترین نقطه یا قله آن‌ها، دارای قله‌های فرعی نیز هستند. به‌طور کلی برجستگی توپوگرافی یک قله اصلی یا فرعی و همچنین توپوگرافی عمومی، همه در هنگام تعیین اینکه آیا چنین قله‌هایی به عنوان قله مستقل یا فرعی هستند، در نظر گرفته می‌شوند. اگرچه معیارهایی عینی برای تشخیص قله‌های اصلی از قله‌های فرعی پیشنهاد شده‌است، ولی همچنان هیچ استاندارد مورد توافق و گسترده‌ای وجود ندارد. در سال ۱۹۹۴ فدراسیون بین‌المللی کوهنوردی
ندارد. در سال ۱۹۹۴ فدراسیون بین‌المللی کوهنوردی ۸۲ قله در کوه‌های آلپ را مشخص و طبقه‌بندی کرد که این قله‌ها حداقل ۴۰۰۰ متر (۱۳٬۰۰۰ فوت) بالاتر از سطح دریا بوده و برجستگی توپوگرافی آن‌ها به عنوان یک قله متمایز نسبت به گردنه‌های مجاور حداقل ۳۰ متر (۹۸ فوت) است. تأیید وضعیت صعود. گاهی تعیین این‌که آیا یک قله کوه به‌طور کامل صعود شده یا خیر، ممکن است دشوار باشد. شواهد نشان می‌دهد که مدت‌ها پیش از آغاز کوهنوردی مدرن در اواسط قرن نوزدهم، برخی مردم واقعاً به قله‌ها یا نزدیک به قله‌های اصلی کوه رفته‌اند. کاوش‌های
یا نزدیک به قله‌های اصلی کوه رفته‌اند. کاوش‌های باستان‌شناسی در کوه‌های آند نشان داده‌است که انسان در دوران پیش از تاریخ تا ارتفاع ۶٬۷۳۹ متر (۲۲٬۱۱۰ فوت) نیز سفر کرده‌است. در حدود ۱۲٬۰۰۰ سال پیش، سکونت‌گاه‌های دائمی با ارتفاع ۴۵۰۰ متر (۱۴٬۸۰۰ فوت) در کوه‌های آند وجود داشته‌است. در منطقه هیمالیای بزرگ، شهر لهاسا در تبت، با قرار داشتن در ارتفاع ۳۶۵۰ متری (۱۱۹۸۰ فوت)، از قرن هفتم سکنه دائمی داشته‌است و بسیاری از سکونت‌گاه‌های کوچک‌تر در سراسر هیمالیای بزرگ در ارتفاعات بیش از ۴۰۰۰ متر (۱۳۰۰۰ فوت) قرار دارند.
ارتفاعات بیش از ۴۰۰۰ متر (۱۳۰۰۰ فوت) قرار دارند. با وجود انسان‌هایی که هزاران سال در ارتفاعات زندگی می‌کنند، قله‌های نزدیک به چنین سکونت‌گاه‌هایی ممکن است در گذشته صعود شده یا نشده باشد. با این حال، بسیاری از مناطق دور از سکونت‌گاه‌ها ممکن است هرگز کاوش نشده باشند، به ویژه از آنجا که برخی از قله‌های مرتفع در رشته‌کوه‌های بزرگ قرار دارند و به‌قدری دور افتاده‌اند که تا زمانی که کاوشگران آن‌ها را مشاهده کردند، برای ساکنان محلی ناشناخته بودند. کانگچنجونگا سومین قله بلند دنیا، چندین بار صعود شده‌است، اما در سفر
قله بلند دنیا، چندین بار صعود شده‌است، اما در سفر اعزامی ۱۹۵۵، اولین کوهنوردان صعودکننده به قله موافقت کردند که به خواسته‌های مردم محلی احترام بگذارند و به بالاترین قسمت کوه قدم نگذارند. گروه‌های کوهنوردی پس از آن نیز ممکن است از این سنت پیروی کرده (یا نکرده) باشند. در نمونه مشابه دیگری، بر روی ناندا دیوی نیز صعود انجام شده‌است اما کسی به بلندترین نقطه قله قدم نگذاشته و اکنون صعود به قله اصلی برای کوهنوردان ممنوع است. تنها یک بار تلاش برای صعود به قله ماچوپوچار در سال ۱۹۵۷ انجام شده‌است، زمانی که کوهنوردان
در سال ۱۹۵۷ انجام شده‌است، زمانی که کوهنوردان به فاصله ۱۵۰ متری (۴۹۰ فوت) قله رسیدند؛ سپس دولت نپال صعود این قله را ممنوع اعلام کرد. فهرست بلندترین کوه‌های صعودنشده. تصور می‌شود قله‌های زیر، با ارتفاع نسبی حداقل ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت)، تا اوت ۲۰۱۸ صعود نشده باشد. کوه‌های با با ارتفاع نسبی بیش از ۳۰۰ متر به صورت پررنگ نشان داده شده‌اند.
کنت‌نشین آزاد بورگوندی یا فرانش-کنته (; ) یک کنت‌نشین قرون وسطایی (از ۹۸۲ تا ۱۶۷۸) از امپراتوری مقدس روم، ناحیه پیشین منطقه مدرن فرانش-کنته. نام " از عنوان کنت‌نشین آن، " در آلمانی «کنت آزاد»، گرفته شده‌است که به معنای بی‌واسطگی امپراتوری است. نباید آن را با همنام غربی‌تر دوک‌نشین بورگوندی که از سال ۸۴۳ به‌عنوان شاه‌نشینی از فرانسه اشتباه گرفت. تاریخ. این منطقه زمانی بخشی از پادشاهی بورگوندی‌ها را تشکیل می‌داد که در سال ۵۳۴ توسط فرانک‌ها فتح و به امپراتوری فرانک پیوسته بود. امپراتوری در سال ۸۴۳ توسط پیمان
فرانک پیوسته بود. امپراتوری در سال ۸۴۳ توسط پیمان وردون تقسیم شد، منطقه غرب سون به فرانک باختری به عنوان دوک‌نشین بورگوندی فرانسه، در حالی که بخش‌های جنوبی و شرقی پادشاهی سابق بورگوندی‌ها به فرانک میانی تحت فرمان امپراتور لوتار یکم واگذار شد. این بخش فرانک میانی به دو واحد مستقل جنوب (بورگوندی سفلی) در ۸۷۹ و شمال (بورگوندی علیا) تحت فرمان پادشاه رودلف یکم در ۸۸۸ تبدیل شد. کنت‌نشین بورگوندی بخش غربی دومی را تشکیل داد. در سال ۹۳۳، با فروپاشی امپراتوری کارولنژی، بورگوندی سفلی و علیا تحت پادشاهی رودلف دوم به
بورگوندی سفلی و علیا تحت پادشاهی رودلف دوم به عنوان پادشاهی آرل (آرلات) دوباره متحد شدند، که خود در میان هرج و مرج فئودالی با انقراض خط او در سال ۱۰۳۲ فروپاشید. زمانی که امپراتور کنراد دوم از سلسله سالیان به عنوان امپراتور مقدس روم برگزیده شد، به امپراتوری مقدس روم منتقل شد، در حالی که دوک‌نشین بورگوندی توسط شاخه فرعی از دودمان کاپتی فرانسه دوباره نصب شد. در سال ۹۸۲، اتو-ویلیام، پسر آدلبرت لومباردی، کنت ماکن در دوک‌نشین بورگوندی، از ازدواج خود با Ermentrude of Roucy، کنت‌نشین بورگوندی را دریافت کرد. بدین
of Roucy، کنت‌نشین بورگوندی را دریافت کرد. بدین ترتیب، او مؤسس سلسله آنسکاری شد، شاخه‌ای از دوک‌های بوسونی دوک‌های بورگوندی، از تبار هیو سیاه، برادر قرن دهمی دوک رودولف. در سال ۱۰۰۲، اتو-ویلیام همچنین پس از مرگ ناپدری خود دوک هنری یکم مدعی دوک‌نشین بورگوندی شد. با این حال، دو سال بعد، روبر دوم، پادشاه فرانسه دوک‌نشین را به عنوان یک سرزمین تاج بازگرداند، و او تنها توانست با اقامت خود در دول بر منطقه آرلات حکومت کند. توسعه مسیرهای تجاری در سراسر ژورا و توسعه معدن نمک رونق کنت‌نشین را تضمین کرد و شهرهای آن
معدن نمک رونق کنت‌نشین را تضمین کرد و شهرهای آن آزادی و بی‌طرفی خود را در درگیری‌های فئودالی حفظ کردند. در پایان قرن یازدهم، پسر کنراد، هاینریش سوم اسقف اعظم بزانسون را به مقام یک صدراعظم بزرگ ارتقا داد و به بزانسون درجه یک شهر آزاد امپراتوری تحت حمایت مستقیم امپراتور اعطا کرد. گوی بورگوندی، برادر رنود دوم، بعداً پاپ شد. در قرن دوازدهم، حفاظت امپراتوری امکان توسعه بزانسون را فراهم کرد، اما در سال ۱۱۲۷، پس از ترور ویلیام سوم، پسرعموی او رنو سوم، یوغ امپراتوری را کنار زد. بورگوندی از آن زمان به بعد
امپراتوری را کنار زد. بورگوندی از آن زمان به بعد فرانش-کونته «شهرستان آزاد» نامیده شد. اتو چهارم، پسر هیو و آدلاید، آخرین کنت فئودالی بورگوندی بود. او ابتدا با دختر کنت بار ازدواج کرد، اما این ازدواج بدون فرزند بود. ازدواج دوم او با نوه لوئی نهم، پادشاه فرانسه، کنتس ماهاوت آرتوآ بود. این ازدواج کنت‌نشین را تحت نفوذ فرانسه قرار داد. دختران اتو چهارم و ماهات، ژوآن دوم و بلانش، به ترتیب با فیلیپ پنجم و شارل چهارم پادشاهان فرانسه، پسران فیلیپ چهارم، ازدواج کردند. ژوآن پس از درگیر شدن در ماجرای تور دو نسل، ملکه
ژوآن پس از درگیر شدن در ماجرای تور دو نسل، ملکه فرانسه شد. در همان ماجرا، بلانش به جرم زنا مجرم شناخته شد و تا پایان عمر زندانی شد. اتو چهارم پس از نزاع با بارون‌های خود و پس از شورش جدید علیه فرانسوی‌ها که توسط جان شالون آرلی انجام شد، این شهرستان را به عنوان مهریه به دخترش واگذار کرد و در سال ۱۲۹۵ پادشاه فرانسه را به عنوان مدیر جهیزیه تعیین کرد. با ازدواج دختر و وارث آنها، ژوآن، اودوی چهارم دوک‌نشین و کنت‌نشین تحت فرمان خود را دوباره متحد کرد و به دنبال آن نوه‌اش دوک فیلیپ یکم. اتحاد شخصی پس از مرگ فیلیپ
نوه‌اش دوک فیلیپ یکم. اتحاد شخصی پس از مرگ فیلیپ بدون وارث در سال ۱۳۶۱، زمانی که دوک‌نشین بورگوندی به عنوان یک شاه نشین توسط ژان دوم، پادشاه فرانسه به تصرف خود درآمد، دوباره شکسته شد، در حالی که کنت‌نشین امپراتوری توسط فیلیپ بزرگ به ارث رسید. مارگارت یکم، کنتس بورگوندی، نوه کنت اتو چهارم. او در سال ۱۳۸۲ املاک خود را به پسرش لوئی دوم، کنت فلاندر وصیت کرد. لوئی دوم در سال ۱۳۸۴ درگذشت و هیچ وارث مردی باقی نگذاشت، و کنت‌نشین بورگوندی بخشی از جهیزیه عظیم دخترش مارگارت را تشکیل داد که در سال ۱۴۰۵ به پسرش، دوک
مارگارت را تشکیل داد که در سال ۱۴۰۵ به پسرش، دوک بورگوندی، ژان بی‌باک به ارث رسید. نوادگان او از خاندان والوآ-بورگوندی تا زمان مرگ دوک شارل جسور در سال ۱۴۷۷ در نبرد نانسی، در اتحاد شخصی با دوک بورگوندی، کنت‌نشین را اداره کردند. عموزاده او، لوئی یازدهم، پادشاه فرانسه، بلافاصله این کنت‌نشین را اشغال کرد، اما آرشیدوک ماکسیمیلیان یکم هابسبورگ با این اقدام مخالفت کرد، زیرا او شوهر دختر شارل، ماری بورگوندی بود. اگرچه در نبرد گینگیت در سال ۱۴۷۹ شکست خوردند، اما فرانسوی‌ها این کنت‌نشین را حفظ کردند تا اینکه جانشین
این کنت‌نشین را حفظ کردند تا اینکه جانشین لوئی، شاه شارل هشتم، که می‌خواست از درگیری بر سر ناحیه به خاطر مداخله‌اش در ناپل رهایی یابد، طی پیمان سنلیس در ۱۴۹۳، دوباره آن را به امپراتور ماکسیمیلیان و پسرش فیلیپ یکم کاستیا واگذار کرد. کنت‌نشین بورگوندی با هلند، در اختیار هابسبورگ اسپانیا بود تا اینکه سرانجام با پیمان‌های نیمیخن در سال ۱۶۷۸ به فرانسه ملحق شد.
چیبوراشکا (به روسی: Чебурашка) یک فیلم کمدی روسی در سبک لایو اکشن روسی به کارگردانی دیمیتری دیاچنکو است که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد. این فیلم اقتباسی از کتاب کودکان دهه ۱۹۶۰ ادوارد اوسپینسکی به نام «گنا تمساح و دوستانش» و اقتباس کارتونی شوروی آن دربارهٔ ماجراهای «گنا تمساح» و «چیبوراشکا» است. در این فیلم اولگا کوزمینا در نقش شخصیت اصلی به همراه سرگئی گارماش، فئودور دوبرونراوف و النا یاکوولوا بازی می‌کنند. ایده فیلم در اوایل سال ۲۰۲۰ به مرحله اجرا درآمد، اما فیلمبرداری در اوایل سال ۲۰۲۱ آغاز شد. این فیلم عموماً
در اوایل سال ۲۰۲۱ آغاز شد. این فیلم عموماً نقدهای متفاوت تا مثبتی از منتقدان و تماشاگران دریافت کرد. منتقدان جلوه‌های بصری آن را بسیار تحسین کردند، اگرچه داستان قابل پیش‌بینی در نظر گرفته شد. پس از موفقیت فیلم، قراردادی برای ساخت دنباله تائید شد. گیشه. چیبوراشکا یک رکورد باکس آفیس در میان فیلم‌های روسی منتشر شده در ۱ ژانویه به دست آورد: بیش از ۲۲۵ میلیون روبل در روز اول اکران و ۸۳۷ میلیون روبل در سه روز اول به دست آورد. پس از پانزده روز اکران، این فیلم قبلاً بیش از ۴ میلیارد روبل جمع‌آوری کرده بود، که آن
بیش از ۴ میلیارد روبل جمع‌آوری کرده بود، که آن را به پردرآمدترین فیلم روسی تبدیل کرد. همچنین اولین فیلمی بود که بیش از ۵ میلیارد پوند فروش داشت.
چراغ‌آباد، روستایی در دهستان شارک بخش تلنگ شهرستان قصرقند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۴ نفر (۱۴ خانوار) بوده‌است.
یک حالت کلیشه‌ای یک حرکت، وضعیت یا بیان تکراری یا تشریفات است. کلیشه‌ها ممکن است حرکت ساده‌ای مانند تکان دادن بدن یا پیچیده مانند خودنوازشگری، روی هم زدن و بازکردن پاها و راهپیمایی در محل باشند. آنها به‌ویژه در افراد مبتلا به اختلال‌های طیف اوتیسم و کودکان کم‌بینا یافت می‌شوند، و همچنین در ناتوانی‌های ذهنی، دیسکینزی دیررس و اختلال حرکتی کلیشه‌ای یافت می‌شوند، اما ممکن است در افراد عصبی نیز دیده شوند. مطالعات کلیشه‌های مرتبط با برخی از انواع اسکیزوفرنی را نشان داده‌اند. زوال عقل پیشانی-گیجگاهی نیز یکی از علل
داده‌اند. زوال عقل پیشانی-گیجگاهی نیز یکی از علل شایع عصبی رفتارهای تکراری و کلیشه‌ای است. چندین متعددی برای کلیشه فرض شده‌است و چندین گزینه درمانی در دسترس است. گاهی کلیشه را "تحریک" در اوتیسم می‌نامند، با این فرضیه که یک یا چند حواس را خود تحریک می‌کند. در بین افراد مبتلا به تغییر شکل لوب پیشانی-گیجگاهی، بیش از نیمی (۶۰٪) دارای کلیشه بودند. زمان آغاز رفتار کلیشه‌ای در افراد مبتلا به دژنراسیون لوبار فرونتومپورال ممکن است چندین سال (میانگین ۲٫۱ سال) باشد.
دنسر شارک، روستایی در دهستان شارک بخش تلنگ شهرستان قصرقند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱۳ نفر (۱۶۱ خانوار) بوده‌است.
گوکدیم شارک، روستایی در دهستان شارک بخش تلنگ شهرستان قصرقند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۲ نفر (۹۳ خانوار) بوده‌است.
افزودنی‌های اسپری کشاورزی یا ادجوانت‌های اسپری کشاورزی بخشی از مدیریت تلفیقی آفات هستند و در طول کاربرد آفت‌کش‌ها برای افزایش اثربخشی آفت‌کش‌ها، علف‌کش‌ها، حشره‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها و دیگر عواملی که آفات ناخواسته را کنترل یا از بین می‌برند استفاده می‌شود. مانند افزودنی‌های پزشکی، افزودنی‌های اسپری کشاورزی خود در کنترل یا کشتن آفات فعال نیستند. به جای آن، این افزودنی‌ها برخی از ویژگی‌های محلول اسپری را تغییر می‌دهند که توانایی آفت‌کش را برای نفوذ، هدف قرار دادن یا محافظت از جاندار هدف بهبود می‌بخشد. در میان
یا محافظت از جاندار هدف بهبود می‌بخشد. در میان انواع معمولی از مواد مورد استفاده، مواد فعال سطحی، امولسیون‌سازها، روغن‌ها و نمک‌ها هستند. هر یک از این مواد و دیگر مواد، محلول اسپری را برای بهبود خواصی مانند پخش شدن، نفوذ، اندازه قطره‌ها یا دیگر ویژگی‌ها اصلاح می‌کنند.
مسیحیت به عنوان دین دولتی روم () هنگامی که امپراتور تئودئوس یکم فرمان تسالونیکا را در سال ۳۸۰ صادر کرد، مسیحیت دین رسمی امپراتوری روم شد. ارتدوکس کاتولیک مسیحیان نیقیه در کلیسای بزرگ را به عنوان دین دولتی امپراتوری روم به رسمیت شناخت. تاریخچه. یهودیت در امپراتوری روم با حمایت‌های رسمی، جایگاه یک دین قانونی را دریافت کرده بود. اگرچه مسیحیت از سنت‌های یهودی توسعه یافت، اما چنین حمایت‌های قانونی نداشت. مسیحیان در طول دو قرن اول بعد از میلاد گهگاه به خاطر عقایدشان مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند – رسماً مجازات
مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند – رسماً مجازات می‌شدند. اما موضع رسمی دولت روم عموماً نادیده گرفتن مسیحیان بود مگر اینکه آنها به وضوح قدرت امپراتوری را به چالش بکشند. در سال ۳۱۳ پس از میلاد، امپراتور کنستانتین بزرگ؛ فرمان میلان را صادر کرد که به مسیحیت - و همچنین اکثر ادیان دیگر - وضعیت قانونی اعطا کرد. در حالی که این تحول مهمی در تاریخ مسیحیت بود، اما جایگزینی کامل باورهای سنتی رومی با مسیحیت نبود. در سال ۳۲۵، کنستانتین شورای نیکیه را فراخواند، که گردهمایی از رهبران مسیحی برای تعیین باورهای رسمی - یا
از رهبران مسیحی برای تعیین باورهای رسمی - یا ارتدکس - مسیحیت بود. نتیجه این شورا، اعتقادنامه نیقیه بود که عقاید مورد توافق شورا را بیان کرد. در سال ۳۸۰ پس از میلاد، امپراتور تئودئوس یکم فرمان تسالونیکا را صادر کرد که مسیحیت، به ویژه مسیحیت نیقیه، دین رسمی امپراتوری روم شد. اکثر فرقه‌های مسیحی دیگر بدعت تلقی شدند، وضعیت قانونی خود را از دست دادند و دارایی‌های آنها توسط دولت روم مصادره شد.
د مورتیبوس پرسکوتوروم () درباره مرگ‌های آزاردهندگان یک اثر آمرزشی ترکیبی تاریخی و مسیحی توسط فیلسوف رومی لاکتانتیوس است که مدتی پس از سال ۳۱۶ پس از میلاد به زبان لاتین نوشته شده‌است. مطالب. پس از "موسسات الهی" به یاد ماندنی، «دربارهٔ مرگ‌های آزاردهندگان» احتمالاً مهم‌ترین اثر باقی‌مانده از لاکتانتیوس است، یک گرویده به مسیحیت که در دربار هر دو بت‌پرست خدمت می‌کرد. دیوکلتیان و مسیحی کنستانتین بزرگ. در این اثر، لاکتانتیوس با جزئیات گهگاهی ارتداد و مرگ در وحشیانه‌ترین آزار و اذیت مسیحیان را شرح می‌دهد. چند فصل
آزار و اذیت مسیحیان را شرح می‌دهد. چند فصل اول به اختصار به پایان‌های نخستین آزاردهنده‌های مسیحی می‌پردازد: نرون، دومیتیان، دقیانوس، والرین و اورلیان. اما بخش عمده‌ای از کار مربوط به اعمال و مرگ‌های حکومت چهارسالاری است: دیوکلتیان، ماکسیمیان، گالریوس، کنستانتیوس کلوروس، ماکسیمینوس دایا، کنستانتین بزرگ و ماکسنتیوس. این یکی از مهم‌ترین منابع اولیه موجود برای [آزار و شکنجه ضد مسیحی دیوکلتیان] مسیحیان است که توسط دیوکلتیان و گالریوس در سال ۳۰۳ پس از میلاد آغاز شد و حاوی اطلاعاتی در مورد افراد و رویدادهای آن
شد و حاوی اطلاعاتی در مورد افراد و رویدادهای آن دوره است که در هیچ جای دیگری به چشم نمی‌خورد. در مورد دلیل نوشتن خود، لاکتانتیوس در فصل ۱ می‌گوید: «از پایان آن مردان خوب فکر کردم که روایتی را منتشر کنم، تا همه کسانی که در دور هستند، و همه کسانی که بعداً برخیزند، بیاموزند که چگونه خداوند متعال قدرت و عظمت حاکمیت خود را در ریشه‌کن کردن و نابودی کامل دشمنان نام خود نشان داد.» در حالی که این نقل قول ماهیت معذرت خواهی این اثر را آشکار می‌کند، لاکتانتیوس نیز کاملاً از اهمیت تاریخی آن آگاه بود، و گفت: «من همه آن
از اهمیت تاریخی آن آگاه بود، و گفت: «من همه آن چیزها را به اختیار افراد آگاه نقل می‌کنم، و فکر کردم مناسب است که آنها را متعهد کنم. دقیقاً همان‌طور که اتفاق افتاده‌است بنویسید تا مبادا خاطره وقایع بسیار مهم از بین برود، و مبادا تاریخ‌نویس آینده آزاردهنده حقیقت را تباه کند." چندین شخصیت تاریخی به‌طور کامل یا عمدتاً از روایت لاکتانتیوس در «دربارهٔ مرگ‌های آزاردهندگان» برای ما شناخته شده‌است، از جمله: پریکا، همسر دیوکلتیان. گالریا والریا، دختر دیوکلتیان و همسر گالریوس. کاندیدیانوس، پسر گالریوس؛ فلاویوس
و همسر گالریوس. کاندیدیانوس، پسر گالریوس؛ فلاویوس والریوس سوروس، کوتاه مدت آگوستوس (عنوان) غرب؛ و فلاویوس سوریانوس، پسر سوروس. رؤیای صلیب کنستانتین. یکی از مهم‌ترین قسمت‌های «دربارهٔ مرگ‌های آزاردهندگان» در فصل XLIV رخ می‌دهد که در آن لاکتانتیوس نبرد پل میلوین و ظهور خدا به انسان را توصیف می‌کند که کنستانتین درست قبل از نبرد تجربه کرده بود. متفاوت از روایت یوسبیوس قیصریه که به‌طور خاص رؤیایی از یک صلیب در آسمان را با کلمات، شما با این علامت پیروز خواهید شد بازگو می‌کند، لاکتانتیوس رؤیایی را توصیف می‌کند که
می‌کند، لاکتانتیوس رؤیایی را توصیف می‌کند که در آن به کنستانتین دستور داده می‌شود تا صلیب کای-رو بر سپر سربازانش نقاشی کند. فرمان میلان. این اثر نیز یکی از منابع به همراه «تاریخ کلیسایی» یوسبیوس قیصریه از به اصطلاح فرمان میلان است. این سند در اینجا توسط لاکتانتیوس به زبان لاتین اصلی ثبت شده‌است در حالی که نسخه یوسبیوس قیصریه ترجمه ای از لاتین به یونانی است. تاریخچه خطی. جروم در اثرش، De Viris Illustribus از "درباره مرگ‌های آزاردهندگان" در میان آثار لاکتانتیوس یاد کرده‌است. ژروم این اثر را «De Persecutione»
یاد کرده‌است. ژروم این اثر را «De Persecutione» نامید و این اثر برای قرن‌ها گم شده تلقی می‌شد تا اینکه در سال ۱۶۷۸ یک نسخه خطی کشف شد که در کتابخانه صومعه آگوستین در Moissac فرانسه نگهداری می‌شد. چندین دهه پس از کشف، صحت این اثر مورد مناقشه محققان بود. محقق فرانسوی «رنه پینشون» به‌طور قاطع ثابت کرد که لاکتانتیوس نویسنده آن است و این دیدگاه متعاقباً توسط اکثر محققان پذیرفته شده‌است. . از زمان کشف مجدد، این اثر چندین بار به انگلیسی ترجمه شده‌است، جنجال و انتقاد. کشف "درباره مرگ‌های آزاردهندگان" در قرن هفدهم
کشف "درباره مرگ‌های آزاردهندگان" در قرن هفدهم باعث ایجاد اختلاف نظر شد. به عنوان مثال، به نظر می‌رسد که ذکر لاکتانتیوس مبنی بر ورود رسول پطرس به رم در زمان سلطنت نرون، با اعتقاد ثابت شده کلیسای کاتولیک که پطرس خیلی زودتر در سال ۴۴ بعد از میلاد آمده بود، در تضاد است.این اثر نیز توسط پروتستانتیسم محققینی که تلاش کردند ظالمان جفاگر حکومت چهارسالاری را با لوئی چهاردهم فرانسه و جیمز دوم، پادشاه انگلستان مقایسه کنند، تصاحب شد. لاکتانتیوس مدت‌هاست که به‌عنوان ناظر مغرضانه وقایعی که ثبت می‌کند مورد انتقاد قرار
مغرضانه وقایعی که ثبت می‌کند مورد انتقاد قرار می‌گیرد و به جای تاریخ، مباحثه می‌نویسد. تیموتی بارنز این موضع را در مورد «دربارهٔ مرگ‌های آزاردهندگان» خلاصه کرد و گفت: «تعصبات و نظرات قوی لاکتانتیوس این ظن را تقویت می‌کند که او باید حقایق را مطابق با تز خود تنظیم کرده باشد.» در قرن چهارم و پنجم نویسندگان مسیحی نوعی مرگ کثیف و نفرت‌آور، چه در اثر بی‌اختیاری روده یا آلودگی دستگاه تناسلی به کرم، یا هر دوی آن را به عنوان عاقبت بد کسانی که «دشمن خدا» بودند، ارائه می‌کرد.
دنگری پایین، روستایی در دهستان تلنگ بخش تلنگ شهرستان قصرقند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۰۱ نفر (۱۶۱ خانوار) بوده‌است.
دوروتی مورو گیلفورد (؛ ۱۹۱۹ – ۶ دسامبر ۲۰۱۴) آماردان آمریکایی بود که ریاست بخش علوم ریاضی در اداره تحقیقات نیروی دریایی، مرکز ملی آمار آموزش، و هیئت کنفرانس علوم ریاضی را بر عهده داشت. او ویراستار "جمعیت سالمند در قرن بیست و یکم: آمار برای سیاست بهداشت" (انتشارات آکادمی ملی، ۱۹۸۸) بود. سنین جوانی و تحصیل. دوروتی جین مورو در اتوموا، آیووا به دنیا آمد اما در لینکلن، نبراسکا، لس آنجلس و سیاتل بزرگ شد. پدرش که مدیر فروش یک شرکت تولیدکنندهٔ تایر بود، در هشت سالگی او درگذشت. او خیلی زود و در سن ۱۵ سالگی از
سالگی او درگذشت. او خیلی زود و در سن ۱۵ سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و به توصیهٔ یکی از مشاوران مدرسه، به تحصیل در رشتهٔ ریاضیات در دانشگاه واشینگتن، با پیش‌زمینه‌ای در زمینهٔ گیاه‌شناسی مشغول شد. او برای کسب مدرک کارشناسی ارشد در واشینگتن ماند و پس از گذراندن دوره‌ای در مورد علوم آماری و آمار با زیگمونت ویلهلم برنبام، به حوزه‌های کاربردی‌تر ریاضیات تمایل بیشتری پیدا کرد. از آنجایی که او در طول جنگ جهانی دوم برای دوره‌های دکترا درخواست داده بود، رقابت سبک بود و مورو برنامه‌های زیادی را به‌عنوان
رقابت سبک بود و مورو برنامه‌های زیادی را به‌عنوان گزینه‌ای برای فعالیت پیش روی خود داشت. در ابتدا، او کالج برین مار را انتخاب کرد و در آنجا به همکاری با هیلدا گیرینگر در زمینهٔ ژنتیک مشغول شد. در سال ۱۹۴۲ به دعوت هارولد هتلینگ به دانشگاه کلمبیا منتقل شد. او به فضای سرد و آموزش از راه دور در این دانشگاه علاقه‌ای نداشت و پس از یک سال به برین مار بازگشت، اما همزمان به همکاری با هتلینگ نیز ادامه داد. او بدون تکمیل تحصیلات دکترای خود، در دانشگاه جرج واشینگتن به هیئت علمی پیوست و پایان‌نامهٔ خود را در مورد
به هیئت علمی پیوست و پایان‌نامهٔ خود را در مورد ریاضیات مربوط به توزیع تی مربع هتلینگ به پایان رساند، اما در آن زمان هتلینگ به کارولینای شمالی نقل مکان کرد و سایر اعضای هیئت علمی کلمبیا پذیرای این پایان‌نامه نبودند، بنابراین او هرگز تحصیلات دکترای خود را به پایان نرساند. فعالیت‌های بعدی. مورو در سال ۱۹۵۰ با لئون گیلفورد ازدواج کرد و پس از تلاش‌های ناموفق برای تکمیل تحصیلات دکترای خود، به واشینگتن بازگشت و شروع به ارائهٔ مشاوره به دولت کرد؛ او ابتدا در مؤسسه تحقیقات پزشکی نیروی دریایی، و بلافاصله پس از آن
تحقیقات پزشکی نیروی دریایی، و بلافاصله پس از آن در اداره هوانوردی غیرنظامی مشغول به کار شد و در ادارهٔ هوانوردی غیرنظامی به سمت ریاست بیومتریک منصوب شد و به تجزیه و تحلیل آماری بر روی اطلاعات پزشکی خلبانان هواپیما پرداخت. او سپس به‌عنوان معاون مدیر آمار مالی به کمیسیون فدرال تجارت پیوست. به دعوت هربرت سولومون، که همزمان با او در کلمبیا دانشجوی کارشناسی ارشد بود، در سال ۱۹۵۵ به اداره تحقیقات دریایی (ONR) منتقل شد. او شعبهٔ آمار این اداره را زیر نظر جوزف وایل، پسر ریاضیدان هرمان وایل و مدیر وقت علوم ریاضی در
پسر ریاضیدان هرمان وایل و مدیر وقت علوم ریاضی در ادارهٔ تحقیقات دریایی اداره کرد. پس از سازماندهی مجدد این اداره، او همزمان ریاست آمار و ریاست تدارکات را در ادارهٔ تحقیقات دریایی بر عهده گرفت. پس از آن که فرد ریگبی جانشین وایل شد، گیلفورد به دانشگاه تگزاس تک نقل مکان کرد و مجدداً به سمت مدیر علوم ریاضی ارتقاء درجه یافت. او پس از مینا ریس که این بخش را تأسیس کرده بود، دومین مدیر زن این بخش شد. در طول این مدت، او همچنین یک سال را در دانشگاه کارنگی ملون گذراند و روی دومین پایان‌نامهٔ خود در مورد رابطه بین
و روی دومین پایان‌نامهٔ خود در مورد رابطه بین مدیریت زمان دانشکده و اهداف سازمانی به کار پرداخت، اما دوباره موفق به تکمیل دکترای خود نشد. در این دوره، گیلفورد همچنین در خدمت به انجمن‌های حرفه‌ای در زمینه‌های تخصصی خود فعال بود. او از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ به‌عنوان معاون مؤسسه آمار ریاضی خدمت کرد، با مؤسسه آمار بین‌المللی همکاری کرد، و ریاست هیئت کنفرانس علوم ریاضی را نیز بر عهده داشت. در سال ۱۹۶۸، همزمان که ادارهٔ تحقیقات دریایی در حال تغییر از تحقیقات پایه به تحقیقات نظامی کاربردی‌تر تحت اصلاحیه منزفیلد بود،