payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(۱۹۸۷–۱۹۸۸). از ژوئیهٔ ۱۹۸۷ تا سپتامبر ۱۹۸۸، اف-۱۴های آمریکا گشت هوایی و مأموریت‌های اسکورت را در حمایت از عملیات اراده جدی در طول جنگ نفت‌کش‌ها انجام دادند. در ۸ اوت ۱۹۸۷، نخستین شلیک توسط نیروهای ایالات متحده به‌سوی نیروهای ایران زمانی انجام شد که دو فروند اف-۱۴اِی از ناو یواس‌اس کانستلیشن به‌سوی دو فروند فانتوم ایرانی که درحال حرکت به‌سوی هواپیمای شناسایی آمریکایی پی-۳ اوریون، بودند، شلیک کردند. خلبانان آمریکایی دو مورد از سه موشک اسپارو را مشاهده کردند که به‌سوی یکی از فانتوم‌ها در حال حرکت بودند. پیش
که به‌سوی یکی از فانتوم‌ها در حال حرکت بودند. پیش از این‌که خدمهٔ هواپیمای آمریکایی بتوانند تأیید کند که آیا فانتومی واقعاً سرنگون شده‌است یا خیر، فرماندهان آمریکایی پس از مشاهدهٔ انفجار یکی از موشک‌ها، دستور خروج از منطقه را صادر کردند. سخنگویان ایالات متحده احتمالاً برای جلوگیری از واکنش‌های عمومی و کنگره در ایالات متحده به عملیات‌های اخیر در خلیج فارس، آن حادثه را کم‌اهمیت جلوه دادند. برخی از اظهارات رسمی آن‌ها حاکی از شلیک گلوله‌های هشداردهنده توسط اف-۱۴ یا عدم واقعی بودن تماس‌های راداری بودند.
اف-۱۴ یا عدم واقعی بودن تماس‌های راداری بودند. اف-۱۴های ناو یواس‌اس رنجر پوشش هوایی را در طول عملیات کمانگیر چابک در اکتبر ۱۹۸۷ ارائه کردند. شش ماه بعد نیز، اف-۱۴های "ناو اینترپرایز" پوشش هوایی و اسکورت کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده و هواپیماهای ضربتی را در آوریل ۱۹۸۸ در عملیات آخوندک فراهم کردند. جنگ خلیج فارس (۱۹۹۰–۱۹۹۱). تام‌کت‌ها برای حفاظت از گروه‌های ناوهای جنگی آمریکایی و نیروهای ائتلاف مستقر در عربستان سعودی طی عملیات سپر صحرا، گشت هوایی رزمی انجام دادند. چهار اسکادران اف-۱۴ ایالات متحده مسئول
دادند. چهار اسکادران اف-۱۴ ایالات متحده مسئول پاسخ فوری به تهاجم عراق به کویت و جلوگیری از هرگونه تهاجم به عربستان سعودی در اوت ۱۹۹۰ بودند ده اسکادران اف-۱۴ در عملیات طوفان صحرا از ۱۷ ژانویه تا ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۱ در جنگ علیه عراق شرکت کردند. تام‌کت‌ها حفاظت و اسکورت هواپیماهای تهاجمی، دفاع دوربرد کشتی‌ها، گشت‌های هوایی رزمی و انجام مأموریت‌های شناسایی تاکتیکی را فراهم می‌کردند. در مجموع ۴۱۲۴ سورتی پرواز توسط ۹۹ فروند اف-۱۴ در صحنهٔ نبرد، انجام شد. بخش اعظم پروازها، مأموریت‌های هوابه‌هوا بود اما تام‌کت‌ها با
مأموریت‌های هوابه‌هوا بود اما تام‌کت‌ها با اهداف هوایی کمی مواجه شدند که این موضوع، تا حدودی به‌دلیل فروپاشی سریع سیستم دفاع هوایی عراق توسط حملات ائتلاف بود که بیشتر هواپیماهای ناوگان نیروی هوایی عراق را زمین‌گیر کرده بود. اف-۱۴ها در مقایسه با اف-۱۵های نیروی هوایی ایالات متحده، محدودیت‌های بیشتری در استفاده از موشک‌های فراتر از برد بصری در طول عملیات طوفان صحرا داشتند. این موضوع، نتیجهٔ آن بود که نیروی دریایی ایالات متحده سیستم‌ها و روش‌های مورد نیاز برای ادغام و هدایت گروه‌های هوایی خود را در یک سامانهٔ
ادغام و هدایت گروه‌های هوایی خود را در یک سامانهٔ فرماندهی مشترک هوایی توسعه نداده بود زیرا تاکتیک‌های دوران جنگ سرد باعث شده بود که واحدهای نیروی دریایی به تنهایی و مستقل عمل کنند. جنگنده‌های نیروی دریایی قادر به حل قوانین سختگیرانهٔ درگیری (ROE) با استفاده از بیشتر حسگرهای داخل هواپیما نبودند و برای دریافت مجوز شلیک، به مجوزهایی از بیرون، مانند آواکس‌های ئی-۳ سنتری نیروی هوایی ایالات متحده متکی بودند. در مقابل، اف-۱۵های نیروی هوایی ایالات متحده دارای سیستم‌های لازم برای شناسایی مستقل هواپیماهای دشمن از
لازم برای شناسایی مستقل هواپیماهای دشمن از خارج از محدودهٔ بصری بودند. دلایل سیاسی نیز به محدود کردن درگیری‌های هوایی مربوط به اف-۱۴ در طول جنگ خلیج فارس نسبت داده شده‌است. بر پایهٔ گزارش‌های خلبانان نیروی دریایی، جنگنده‌های نیروی دریایی از منطقهٔ درگیری با هواپیماهای عراقی خارج می‌شدند تا سایر جنگنده‌های ائتلاف بتوانند با آن‌ها درگیر شوند. یکی از این رویدادها در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱ رخ داد، که یک ئی-۳سنتری نیروی هوایی ایالات متحده به واحدهای دریایی ایالات متحده از پرواز یک جفت میراژ اف۱ عراقی به‌سمت خلیج فارس،
از پرواز یک جفت میراژ اف۱ عراقی به‌سمت خلیج فارس، اطلاع نداد. در جریان این رویداد، اف-۱۵های سعودی به‌جای اف-۱۴هایی که موقعیت بهتری برای سرنگونی جنگنده‌های عراقی داشتند، اعزام شدند. توضیح دیگر برای این‌که چرا اف-۱۴ها میراژها را در این رخداد، رهگیری نکردند، ناشی از برخی مشکلات رویه‌ای و فنی است که نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده در انتقال اطلاعات تاکتیکی به یکدیگر داشتند. ئی-۳ها در آن زمان نمی‌توانستند مستقیماً و به موقع با اف-۱۴ها تماس بگیرند، زیرا آن‌ها تحت کنترل رزم‌ناو یواس‌اس وردن بودند. یواس‌اس
تحت کنترل رزم‌ناو یواس‌اس وردن بودند. یواس‌اس وردن نیز قادر به دریافت تصویر راداری واضح برای راهنمایی و هدایت دقیق اف-۱۴ها نبود. خدمهٔ تام‌کت‌ها که با جنگنده‌های عراقی روبرو می‌شدند، متوجه شدند که عراقی‌ها پس از ردیابی توسط رادار اف-۱۴ و رهگیری و تعقیب آن‌ها، از منطقه فرار می‌کنند. در روز نخستِ عملیات "طوفان صحرا"، دو فروند میگ-۲۱ عراقی که قصد فرار از تیررس چهار فروند اف-۱۴بی را داشتند، مستقیماً وارد محدودهٔ تحت کنترل چهار فروند اف-۱۸ شده و هر دو میگ توسط اف-۱۸ها سرنگون شدند. به‌گفتهٔ خلبانان اف-۱۵، چندین
سرنگون شدند. به‌گفتهٔ خلبانان اف-۱۵، چندین مورد سرنگونی جنگنده‌های عراقی توسط اف-۱۵ها به روشی مشابه انجام شد و هواپیماهای عراقی پس از عقب‌نشینی و در حال فرار از تام‌کت‌ها توسط اف-۱۵ها سرنگون می‌شدند. در این جنگ، علاوه بر وظایف هوابه‌هوا، تام‌کت‌ها وظایفی چون ارزیابی آسیب نبرد (BDA) و مکان‌یابی سایت‌های پرتاب موشک اسکاد و مأموریت‌های شناسایی تاکتیکی را انجام می‌دادند. این‌گونه از عملیات تام‌کت‌ها هنگام ابری بودن آسمان و عدم توان استفاده از سیستم‌های نظارت فضایی به جمع‌آوری اطلاعات، کمک می‌کرد. در ۲۱ ژانویهٔ
به جمع‌آوری اطلاعات، کمک می‌کرد. در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۹۱، یک اف-۱۴بی به همراه خلبانش، ستوان "دوون جونز"، و افسر رهگیری رادار، ستوان "لارنس اسلید"، از اسکادران ۱۰۳ توسط یک موشک زمین‌به‌هوای سام-۲ در حال انجام یک مأموریت اسکورت بر فراز پایگاه هوایی الاسد سرنگون شد. ستوان "جونز،" روز بعد، نجات یافت اما "اسلید" دستگیر شد و تا زمان آزادی‌اش در ۴ مارس ۱۹۹۱ در اسارت بود. این حادثه تنها باری بود که یک اف-۱۴ نیروی دریایی ایالات متحده در اثر آتش دشمن، از دست رفت. یک مورد سرنگونی بالگرد میل-۸ عراقی در ۶ فوریهٔ ۱۹۹۱ توسط
سرنگونی بالگرد میل-۸ عراقی در ۶ فوریهٔ ۱۹۹۱ توسط تام‌کت‌ها با استفاده از موشک سایدوایندر ثبت شده‌است. تام‌کت‌ها در ۱۹۹۱ و پس از پایان جنگ خلیج فارس و جنگ سرد به‌علت کاهش بودجه، با بازنشستگی پیش از موعد مواجه شدند. با این‌حال، بازنشستگی جنگنده‌های گرومن ای-۶ اینترودر انگیزه‌ای برای نیروی دریایی ایالات متحده برای ادامهٔ استفاده از اف-۱۴ و ارتقاء آن برای دستیابی به قابلیت‌های حملات دقیق هوابه‌زمین بود. عملیات هوایی بین دو جنگ، بر فراز عراق (۱۹۹۱–۲۰۰۳). پس از عملیات طوفان صحرا، اف-۱۴ها در مناطق پرواز ممنوعی بر
طوفان صحرا، اف-۱۴ها در مناطق پرواز ممنوعی بر فراز عراق برای انجام عملیات‌های دیده‌بان جنوبی و شمالی، گشت‌زنی می‌کردند. اف-۱۴ها در حمایت از این عملیات‌ها تا تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق مأموریت‌های گشت هوایی رزمی، اسکورت جنگنده، شناسایی هوایی و منع هوایی را انجام می‌دادند. اف-۱۴های مجهز به سامانهٔ اکتشافی تاکتیکی هوابرد توانایی نظارت روزانه بر فعالیت‌های نظامی عراق در جنوب عراق را برای "نیروی ضربت مشترک جنوب غربی آسیا" فراهم کردند و تام‌کت به یک مهرهٔ اصلی در عملیات دیده‌بان جنوبی تبدیل کرد. اف-۱۴ها اغلب، بخشی از
دیده‌بان جنوبی تبدیل کرد. اف-۱۴ها اغلب، بخشی از انجام مأموریت‌های پشتیبانی از عملیات دیده‌بان جنوبی بودند. در طول بسیاری از این مأموریت‌ها، برد طولانی تام‌کت به آن اجازه می‌داد تا دوبرابر دیگر هواپیماهای تاکتیکی نیروی دریایی ایالات متحده در منطقه بماند. در ۱۶ دسامبر ۱۹۹۸، اف-۱۴های نسخهٔ بی، در یک حملهٔ ۳۳فروندی در عملیات روباه صحرا، شرکت کردند. نخستین شب این عملیات چهارروزه، به‌تنهایی توسط نیروی دریایی آمریکا انجام شد. در ۱۹ دسامبر، آخرین روز عملیات، ناو یواس‌اس کارل وینسون وارد خلیج فارس شد و برای نخستین
کارل وینسون وارد خلیج فارس شد و برای نخستین بار، اف-۱۴دی را وارد نبرد کرد. علاوه بر انجام مأموریت‌های ضربتی، اف-۱۴های هر دو اسکادران، گشت هوایی رزمی و اسکورت را برای بمب‌افکن‌های بی-۱ لنسر نیروی هوایی ایالات متحده انجام دادند که در ۱۷ دسامبر شروع به عملیات کرده بودند. نخستین کاربرد جنگی بمب‌های هدایت‌شونده لیزری جی‌بی‌یو-۲۴ پیووی ۳ و نخستین پرتاب رزمی چندگانهٔ جی‌بی‌یو-۲۴، نخستین کاربری رزمی از سامانهٔ ناوبری و هدف‌گیری فروسرخ در شب (LANTIRN)، نخستین پرتاب مستقل بمب‌های هدایت لیزری جی‌بی‌یو-۱۰، جی‌بی‌یو-۱۶
بمب‌های هدایت لیزری جی‌بی‌یو-۱۰، جی‌بی‌یو-۱۶ و جی‌بی‌یو-۲۴ توسط اف-۱۴ و نخستین کاربری رزمی از دستگاه‌های دید در شب، در عملیات روباه صحرا انجام گرفت. اف-۱۴های اسکادران ۳۲ به‌تنهایی مهمات طی ۱۶ مأموریت ضربتی و ۳۸ سورتی پرواز در طول این عملیات، پرتاب کردند. دو فروند اف-۱۴دی در ۵ ژانویهٔ ۱۹۹۹ با چندین هواپیمای عراقی در منطقهٔ پرواز ممنوع، درگیر شدند. در طول درگیری، دو میگ-۲۳ عراقی به اف-۱۴ها نزدیک شدند که پیش از شلیک، به پایگاه خود بازگشتند. خدمهٔ اف-۱۴ سپس بر روی یک میگ-۲۵ متمرکز شدند و دو ایم-۵۴سی را از
بر روی یک میگ-۲۵ متمرکز شدند و دو ایم-۵۴سی را از فاصله‌ای بسیار دور به سمت آن پرتاب کردند. موتور هردو موشک شلیک‌شده، از کار افتادند و موشک‌ها به هدف خود اصابت نکردند و همگی هواپیماهای عراقی توانستند به خارج از منطقهٔ پرواز ممنوع برگردند، اما گزارش شد که یک میگ-۲۳ با اتمام سوخت مواجه شده و پیش از رسیدن به پایگاه خود، سقوط کرده‌است. این درگیری نخستین بار بود که جنگنده‌های نیروی دریایی ایالات متحده موشک فینیکس را در نبرد، پرتاب کردند. در پایان عملیاتِ اسکادران ۲۱۳ در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹۸–۱۹۹۹ این اسکادران ۱۹
۲۱۳ در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹۸–۱۹۹۹ این اسکادران ۱۹ حمله را انجام داد، ۲۰ بمب هدایت‌شوندهٔ لیزری را با نرخ موفقیت ۶۴ درصد پرتاب کرد، از ۱۱ حملهٔ ترکیبی پشتیبانی کرد، ۷۰ مأموریت، بیش از ۲۶۵ ساعت پرواز و ۴۵ مأموریت شناسایی با تصویربرداری از بیش از ۵۸۰ هدف انجام داد. در ۹ سپتامبر ۱۹۹۹، یک اف-۱۴، ضمن پرتاب یک موشک فینیکس با یک میگ-۲۳ عراقی درگیر شد که هیچ‌یک از این هواپیماها آسیبی ندیدند. اف-۱۴ها همچنین در طول عملیات دیده‌بان شمالی و عملیات دیده‌بان جنوبی از دههٔ ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ در مناطق پروازممنوع عراق، گشت‌زنی
۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ در مناطق پروازممنوع عراق، گشت‌زنی کردند. بالکان (۱۹۹۴–۱۹۹۵ و ۱۹۹۹). طی ماه‌های اوت و سپتامبر ۱۹۹۵، در عملیات ناتو اف-۱۴ها به پرتاب بمب‌های هدایت لیزری پرداختند. در ۵ سپتامبر ۱۹۹۵، دو اف-۱۴ به یک انبار مهمات در شرق بوسنی حمله کردند. اهداف این بمباران، توسط نشانگرهای لیزری اف-۱۸ نشانه‌گذاری شدند، زیرا اف-۱۴ها هنوز برای حمل سامانه هدف‌گیری فروسرخ در شب آزمایش و تأیید نشده بودند. اسکادران ۴۱ به تنهایی ۶۰۰ ساعت نبرد و ۵۳۰ سورتی پرواز را در طول این دوره ثبت کرد. اف-۱۴های اسکادران ۱۴ و ۴۱ در بمباران
ثبت کرد. اف-۱۴های اسکادران ۱۴ و ۴۱ در بمباران یوگسلاوی توسط ناتو علیه نیروهای صربستان و در کوزوو شرکت کرده و به ماموریت‌های گشت هوایی رزمی، اسکورت و پشتیبانی هوایی نزدیک، کنترل پیشروی هوایی و مأموریت‌های اکتشافی تاکتیکی هوابرد پرداختند. عملیات آزادی پایدار (۲۰۰۱–۲۰۰۳). پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، کمتر از هشت اسکادران اف-۱۴ در عملیات آزادی پایدار شرکت کردند و مأموریت‌های دوربرد را از اقیانوس هند برای حمله به اهدافی در افغانستان و مأموریت‌های شناسایی و پشتیبانی زمینی را انجام دادند. از شروع عملیات آزادی
زمینی را انجام دادند. از شروع عملیات آزادی پایدار تا پایان عملیات آناکوندا، اف-۱۴ها بیش از مهمات روی اهداف خود، ریختند. در طول این جنگ، اسکادران ۲۱۳ بیش از ۵۰۰ سورتی و ۲۶۰۰ ساعت پرواز رزمی را ثبت و مهمات (۴۵۲ بمب) در طول ۱۰ هفته در افغانستان، پرتاب کرد. اسکادران ۱۰۲، در مجموع مهمات، شامل ۶۸۰ بمب و بیش از ۵۰۰۰ ساعت پرواز جنگی را به‌نام خود ثبت کرد. اسکادران ۲۱۱ نیز ۱۲۵۰ سورتی و ۴۲۰۰ ساعت پرواز جنگی را به‌نام خود، ثبت و مهمات را پرتاب کرد. اسکادران ۱۴ بیش از اسکادران‌های دیگر، حملات را رهبری کرد و ۱۷۴ بمب
اسکادران‌های دیگر، حملات را رهبری کرد و ۱۷۴ بمب هدایت‌شوندهٔ لیزری، مهمات، ۲۸ موشک ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک شلیک کرد. اسکادران ۱۴ و اسکادران خواهر آن، اسکادران ۴۱، قدیمی‌ترین اف-۱۴های ناوگان نیروی دریایی آمریکا را به پرواز درآوردند. اسکادران ۴۱ بیش از بمب شامل ۲۰۲ بمب هدایت لیزری با نرخ اصابت ۸۲ درصد، پرتاب کرد که سطحی از دقت بود که پیش از آن هرگز در نیروی دریایی ایالات متحده به‌دست نیامده بود. عملیات آزادی عراق (۲۰۰۳–۲۰۰۶). در عملیات آزادسازی عراق، اف-۱۴ها ۲۵۴۷ سورتی پرواز جنگی انجام دادند و ۱۴۵۲ بمب
۲۵۴۷ سورتی پرواز جنگی انجام دادند و ۱۴۵۲ بمب هدایت‌شونده، سنگرشکن، تهاجم مستقیم مشترک و ام‌کی۸۲ را پرتاب کردند. تنها یک فروند اف-۱۴ (بر اثر خرابی موتور) در این حملات، از دست رفت. اف-۱۴ها حملاتی را به بغداد و به اهدافی مانند تأسیسات فرستندهٔ رادیویی سلمان پاک و وزارت اطلاعات عراق در "حریه" (جنوب غربی مرکز بغداد) با بمب‌های تهاجم مستقیم مشترک انجام دادند. یکی دیگر از مأموریت‌های قابل توجه در این جنگ، شامل پرتاب چهار بمب مارک ۸۲ توسط هواپیماهای اف-۱۴دی بر روی قایق "منصور" (پیروز) ریاست‌جمهوری عراق، صدام حسین
قایق "منصور" (پیروز) ریاست‌جمهوری عراق، صدام حسین بود. اف-۱۴ها همچنین در طول جنگ، از نیروهای زمینی پشتیبانی می‌کردند و به‌عنوان کنترل‌کنندهٔ پیش‌روی هوایی برای سایر هواپیماها عمل می‌کردند. در یک رخداد آتش خودی خدمهٔ یک اف-۱۴ به کاروان نیروهای ویژهٔ نیروی زمینی ایالات متحده در شمال عراق با این تصور که آن‌ها نیروهای عراقی هستند، یورش بردند. در طول سه سال آخر خدمت اف-۱۴ در ایالات متحده، واحدهای باقی‌مانده همگی در منطقهٔ خلیج فارس برای حمایت از نیروهای آمریکایی در عراق، مستقر شدند. استقرار نهایی اف-۱۴ها از
در عراق، مستقر شدند. استقرار نهایی اف-۱۴ها از سپتامبر ۲۰۰۵ تا مارس ۲۰۰۶ انجام شد. در این دوره، اسکادران‌های ۲۱۳ و ۳۱، مجموعاً ۱٬۱۶۳ سورتی پرواز جنگی و مجموعاً ۶٬۸۷۶ ساعت پرواز انجام دادند. آن‌ها مهمات را در مأموریت‌های شناسایی، مراقبت و پشتیبانی نزدیک هوایی در پشتیبانی از سایر نیروهای فعال در جنگ در عراق، انجام دادند. خدمت در ایران. پیش از انقلاب ۱۳۵۷، شاه ایران، محمدرضا پهلوی در قراردادی به ارزش ۲ میلیارد دلار، دستور تجهیز نیروی هوایی ایران به ۸۰ فروند اف-۱۴اِی و ۷۱۴ فروند موشک فینیکس را صادر کرد. مجموعاً
و ۷۱۴ فروند موشک فینیکس را صادر کرد. مجموعاً ۷۹ فروند اف-۱۴ و ۲۷۴ فروند موشک فینیکس به ایران تحویل داده شد. ۱۵۰ موشک فینیکس، به‌دلیل تحریم‌ها پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ایران تحویل داده نشد و ۲۹۰ مورد دیگر نیز لغو شد. در دههٔ ۱۹۷۰، ایران به‌دنبال یک جنگندهٔ برتری هوایی برای مقابله با تهاجمات هوایی شوروی و جنگنده‌های میگ-۲۵ بود. در اکتبر ۱۹۷۸، دو فروند اف-۱۴ نیروی هوایی ایران، یک فروند میگ-۲۵ شوروی را که با سرعت بالا و سریع پرواز می‌کرد، بر فراز دریای خزر رهگیری و آن را به‌مدت دو دقیقه ردیابی و تعقیب کردند.
و آن را به‌مدت دو دقیقه ردیابی و تعقیب کردند. هواپیمای شوروی در این رخداد، مجبور به توقف عملیات شناسایی خود بر فراز ایران شد. تا شهریور ۱۳۵۹، نیروی هوایی ایران با وجود مشکلات فراوان به‌دلیل پاکسازی‌های مکرر افسران خود، موفق شد تعداد فزاینده‌ای از هواپیماها را عملیاتی کند. برخی از آن افسران، اعدام شدند. برخی دیگر به زندان افتادند، مجبور به تبعید یا مجبور به بازنشستگی پیش از موعد شدند. تام‌کت‌های نیروی هوایی ایران وارد جنگ با عراق شده و نخستین پیروزی هوایی و سرنگونی یک هواگرد عراقی را در ۷ سپتامبر ۱۹۸۰ به
و سرنگونی یک هواگرد عراقی را در ۷ سپتامبر ۱۹۸۰ به ثمر رساندند. اطلاعات منابع غربی نشان می‌دهد که نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در آغاز جنگ در سپتامبر ۱۹۸۰ رو به افول بوده‌است و شایعاتی وجود داشت که در طول انقلاب ۱۳۵۷، خرابکاری‌هایی بر روی اف-۱۴ توسط آمریکایی‌ها یا ایرانی‌های وفادار به شاه انجام شده‌است. پس از سرنگونی شاه، بیشتر گروه نخست خلبانان و تکنسین‌های ایرانی اف-۱۴ که در آمریکا آموزش دیده بودند، از ترس محکومیت و بازداشت به اتهام همراهی با رژیم شاه از ایران گریختند و تنها دو تن از آن‌ها در
شاه از ایران گریختند و تنها دو تن از آن‌ها در ایران باقی ماندند.. بسیاری از خدمه و تکنسین‌های ایرانی اف-۱۴ که در ایران باقی مانده بودند توسط رژیم جدید زندانی یا اعدام شدند. در نهایت با شروع جنگ با عراق، چند خلبان اف-۱۴ زندانی آزاد شدند. ایالات متحده برآورد کرد که نیروی هوایی ایران، قادر است بین ۱۵ تا ۲۰ فروند اف-۱۴ را با استفاده از قطعات یکدیگر در وضعیت عملیاتی نگه دارد. ایرانی‌ها اما با وجود تحریم‌های ایالات متحده توانستند ۲۵ هواپیما را برای پرواز در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۵ بر فراز تهران، آماده کنند. ایران همچنین
۱۹۸۵ بر فراز تهران، آماده کنند. ایران همچنین توانست از طریق قرارداد تسلیحاتی ایران-کنترا و تبانی با اسرائیل و پادشاهی عربستان سعودی به حجم زیادی از قطعات یدکی و جنگ‌افزارهای مورد نیاز خود، دست یابد. نقش عملیاتی. "تحلیل وب سایت امنیت جهانی" نشان می‌دهد که ایران اف-۱۴ را در نقشی مشابه آواکس به پرواز درآورده است. این وب‌سایت همچنین گزارش می‌دهد که کمتر از ۲۰ اف-۱۴ تا سال ۲۰۰۰ دارای قابلیت پرواز بودند و با اشاره به یک گزارش، تنها هفت فروند از آن‌ها را قابل پرواز به‌صورت همزمان، می‌داند. در ابتدای جنگ ایران و
به‌صورت همزمان، می‌داند. در ابتدای جنگ ایران و عراق، اف-۱۴های نیروی هوایی ایران، گشت‌های فشرده (CAP) را که برخی از آن‌ها تا ۹ ساعت به‌طول می‌انجامید، بر فراز پایگاه‌های اصلی خود انجام می‌دادند. تام‌کت‌های ایران، نفت‌کش‌ها را با کمک رادارهای خود اسکورت می‌کردند و هواپیماهای ورودی عراقی را رهگیری می‌کردند. تام‌کت‌ها با رادار ای‌ان/ای‌دابلیوجی-۹ (AWG-9) و موشک‌های دوربرد ایم-۵۴ فینیکس و میان‌برد ایم-۷ اسپارو می‌توانستند بدون خروج از حریم هوایی ایران به‌عنوان سلاحی تهاجمی مورد استفاده قرار گیرند. یک هواپیمای
سلاحی تهاجمی مورد استفاده قرار گیرند. یک هواپیمای آواکس ایالات متحده سرنگونی یک بمب‌افکن توپولف تو-۲۲ «بلایندر» عراقی و سرنگونی حداقل یک اف-۱۴ را ثبت کرده‌است. در رابطه با تعداد شکارها و تلفات اف-۱۴ها در طول جنگ ایران و عراق، آمارهای متفاوتی ارائه شده‌است. بر پایهٔ یک برآورد، اف-۱۴ها در طول این جنگ، ۳۵ تا ۴۵ هواگرد عراقی را شکار کرده و ۱۲ فروند تلفات داشته‌اند و دلیل همگی موارد تلفات، خرابی موتور حین نبرد گزارش شده‌است. جنگ‌افزارها. در رابطه با میزان استفادهٔ ایران از موشک‌های فینیکس نیز مناقشه وجود دارد.
ایران از موشک‌های فینیکس نیز مناقشه وجود دارد. بیشتر منابع غربی می‌گویند که خرابکاری‌ها استفاده از آن‌ها را محدود کرد. برخی منابع دیگر ادعا می‌کنند که پیش از تمام شدن ذخیرهٔ فینیکس‌های ایران، تا ۲۵ هواپیما توسط این موشک سرنگون شده‌اند. اف-۱۴های ایرانی از موشک‌های هوابه‌هوای اسپارو و سایدوایندر به‌عنوان تسلیحات اولیه استفاده کردند. بر پایهٔ گزارش‌ها، ایران در حال توسعهٔ یک نسخهٔ داخلی از اسپارو و همچنین فینیکس بوده‌است. در سال ۲۰۰۴، تام کوپر کتاب خود با عنوان "اسکادران‌های تام‌کت اف-۱۴ ایرانی در جنگ" را
"اسکادران‌های تام‌کت اف-۱۴ ایرانی در جنگ" را منتشر کرد که عمدتاً بر اساس مصاحبه‌های اولیه با خلبانان ایرانی بود. این کتاب، ادعاهای بسیاری دارد که با گزارش‌های قبلی در تناقض است. کوپر به‌طور خاص به ادعای ایران مبنی بر انجام ۱۵۹ شکار توسط اف-۱۴ و این‌که در یک حادثه، ۴ فروند هواپیمای عراقی با شلیک تنها یک موشک فینیکس سرنگون شدند، استناد می‌کند.. (کلاهک موشک بین هواپیماهای عراقی منفجر شد و به همگی آن‌ها آسیب رساند) نخستین پیروزی تأییدشدهٔ یک اف-۱۴ در طول جنگ ایران و عراق پیش از شروع رسمی خصومت‌ها اتفاق افتاد:
و عراق پیش از شروع رسمی خصومت‌ها اتفاق افتاد: در ۱۶ شهریور ۱۳۵۹، یک تام‌کت ایرانی، یک میل-۲۵ عراقی (نوع صادراتی میل -۲۴) را با استفاده از توپ ۲۰ میلی‌متری والکان خود منهدم کرد. این نخستین سرنگونی یک هواگرد با توپ داخلی توسط یک اف-۱۴ بود اما نام خلبان این تام‌کت، احتمالاً به‌دلایل سیاسی، منتشر نشده‌است. شش روز بعد، سرگرد محمدرضا عطایی، یک فروند میگ-۲۱ عراقی را با یک موشک فینیکس در حین یک پرواز گشت مرزی، سرنگون کرد. یک موشک فینیکس که در ژوئیهٔ ۱۹۸۲ توسط خلبان هاشمی شلیک شد، احتمالاً دو میگ-۲۳ عراقی را که در
هاشمی شلیک شد، احتمالاً دو میگ-۲۳ عراقی را که در حالت نزدیک پرواز می‌کردند، منهدم کرده‌است. کوپر ادعا می‌کند که فینیکس‌ها به احتمال زیاد به‌دلیل کمبود افسران رهگیری رادارِ واجد شرایط، تنها به‌صورت پراکنده در آغاز جنگ مورد استفاده قرار گرفتند اما در ادامه و در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ بیشتر مورد استفاده قرار گرفتند و استفاده از آن‌ها در ۱۹۸۶، به‌دلیل مشکل باتری، به تعلیق درآمده است. شایعاتی هم وجود داشت که ناوگان تام‌کت ایران با تجهیزات اویونیکی برگرفته از میگ-۳۱ «فاکس‌هاوند» به‌روزرسانی شده‌است. اما مقامات و
«فاکس‌هاوند» به‌روزرسانی شده‌است. اما مقامات و خلبانان ایرانی تأکید دارند که تکنیسین‌های شوروی هرگز اجازهٔ نزدیک شدن به اف-۱۴ها را نداشته و هرگز هیچ فناوری از اف-۱۴ یا فینیکس را بررسی یا دریافت نکرده‌اند. آن‌ها همچنین می‌گویند که موشک‌های فینیکس، هرگز در نیروی هوایی ایران، خارج از خدمت نبوده اما ذخایر موشک‌های عملیاتی در برخی مواقع کم بوده‌اند. تحویل مخفیانهٔ قطعات یدکی از ایالات متحده و خریدها از بازار سیاه، برای تکمیل ذخایر فینیکس در طول جنگ و تحویل قطعات یدکی از ایالات متحده در دههٔ ۱۹۹۰ نیز به ادامهٔ
یدکی از ایالات متحده در دههٔ ۱۹۹۰ نیز به ادامهٔ فعالیت اف-۱۴ در ایران کمک کرده‌است. علاوه بر این، تلاش‌هایی برای سازگار کردن موشک‌های زمین‌به‌هوای ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک باقی‌مانده از دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ نیز برای استفاده به‌عنوان موشک هوابه‌هوا برای اف-۱۴ انجام شده (پروژهٔ موشک سجیل) و حداقل دو اف-۱۴ با موفقیت برای حمل و پرتاب هاوک، اصلاح شده و در نبردهای هوایی علیه عراق، استفاده شده‌اند. در مجموع، گفته می‌شود که نیروی هوایی ایران احتمالاً ۷۰ تا ۹۰ موشک فینیکس پرتاب کرده‌است که ۶۰ تا ۷۰ مورد از آن‌ها به ثمر
پرتاب کرده‌است که ۶۰ تا ۷۰ مورد از آن‌ها به ثمر رسیده‌است. از این تعداد، تقریباً ۹۰ درصد از موشک‌های شلیک‌شده علیه جنگنده‌ها و جنگنده-بمب‌افکن‌های عراقی و چند مورد دیگر برای مقابله با اهداف سریع و بلندپرواز مانند میگ-۲۵ یا توپولف-۲۲ بلایندر استفاده شده‌است. اف-۱۴ها در جنگ ایران و عراق، بیشتر به حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی پالایش و صادرات نفت ایران مشغول بودند. در این نقش، آن‌ها اغلب با جنگنده‌های عراقی میراژ اف۱ ساخت فرانسه مواجه می‌شدند که قصد حمله به خطوط لولهٔ نفت ایران را داشتند. یکی از خلبانان ایرانی
لولهٔ نفت ایران را داشتند. یکی از خلبانان ایرانی به‌نام سرگرد جلیل زندی عامل سرنگونی هشت فروند هواپیمای عراقی است. این آمار، وی را همراه با سرهنگ فریدون علی مازندرانی ، به‌عنوان بهترین خلبانان اف-۱۴ در تاریخ، معرفی می‌کند. علاوه بر این، سه سرنگونی احتمالی نیز به او نسبت داده می‌شود که مجموع شکارهای او را به ۱۱ پیروزی هوایی می‌رساند. این آمار، شامل چهار فروند میگ-۲۳، دو فروند سوخو-۲۲، دو میگ-۲۱ و سه فروند میراژ اف۱ است. یکی دیگر از خلبانان برجستهٔ ایرانی تام‌کت، سرگرد رهنورد بود که گفته می‌شود در ۱۶ فوریهٔ
سرگرد رهنورد بود که گفته می‌شود در ۱۶ فوریهٔ ۱۹۸۲ چهار فروند جنگندهٔ عراقی را در دو برخورد جداگانه در جزیرهٔ خارگ سرنگون کرده‌است. پیشینهٔ وی نشان می‌دهد که دو مورد از شکارهای تأییدشدهٔ او، میراژ اف۱ هستند. در پاییز ۲۰۱۵، ویدئویی از اف-۱۴های ایرانی پخش شد که بمب‌افکن‌های توپولف-۹۵ روسیه را هنگام انجام حملات هوایی علیه دولت اسلامی عراق و شام، اسکورت می‌کردند.
شابدا برهمن (")، بنا بر اوپانیشاد، نادا صورت یافته‌است. ساراسوتی. داراشکوه می‌گوید: موحدان هندی صوت را «ساراسوتی» می‌نامند و این همان نادا «ندا» است و در نزد هندیان بر سه طبقه است: برهمن صوت. برهمن سفلی که همان «برهمن صوت» (شابدا-براهما) است با وجود الهی (ایشوارا) و با حالت خواب عمیق و همچنین با برهمن دارای همهٔ صفات (ساگونا) مرتبط است. رابطه «برهمن صوت» با کیهان، همان رابطهٔ بلور با اشیاء رنگارنگ است که رنگ خود را بر آن نقش می‌زنند. شابها برهما. صدای (Om)ام (هندوئیسم) زمینه‌ساز همهٔ اصوات ادا شده و ادا
(هندوئیسم) زمینه‌ساز همهٔ اصوات ادا شده و ادا نشده‌است، و به این دلیل این صدا را «شابها برهما»، می‌گویند. بالاترین نور «ام» Om از «ادهیاتمابهاوا» ساطع می‌شود. مانتراهای سانسکریت. مانتراهای سانسکریت و اسماء الهی در زبان سانسکریت معمولاً از این حروف تشکیل می‌شود، که از آن جمله اند: ام (Om) هاری (Hari)، هار (Har)، رام (Ram)، شیهوا – شیوا (Shiva)، ایشها، ایشا (Isha)، هریم (Hrim)، آیم (Aim) شریم – شریم (Shreem)، هوم (Hum) و غیره. مانتراهایی که برای رسیدن به موکشا گفته می‌شوند، بعضاً به این کلمات ختم می‌شوند:
گفته می‌شوند، بعضاً به این کلمات ختم می‌شوند: ناما(Nama)، شواها (Swaha)، هوم (Hum).
رایزا ویلسون (متولد ۱۰ آوریل ۱۹۸۹) یک مدل و بازیگر هندی است.که در فیلم های تامیل دیده می‌شود. رایزا بعداز حضور در برنامه تلویزیونی واقعیت تامیل "رئیس بزرگ" به شهرت رسید. وی برای نقش آفرینی در نقش سیندوجا در فیلم "پیار پریما عشق است" برنده جایزه فیلم فیر برای بهترین نخستین فیلم زن - جنوب شد. حرفه. رایزا تحصیلات خود را "" در دبیرستان دخترانه صومعه نازاره و سپس در مدرسه بین المللی جی‌اس‌اس در اوتی به انتها رساند، پیش از اینکه به دانشکده در بنگلور برود. بنگلور. بعداز علاقه به مدلینگ، ویلسون در پایان سال
بعداز علاقه به مدلینگ، ویلسون در پایان سال ۲۰۱۰برای اسم خانم هند جنوبی ۲۰۱۱رقابت کرد و در طول مسابقه جایزه لبخند زیبای این خانم را کسب نمود. ویلسون در اولین نقش بازیگری خود در فیلم تامیلی "فارغ التحصیل بیکار۲" (۲۰۱۷) ظاهر شد، جایی که او دستیار شخصی واسوندها را با بازی کاجول را به تصویر کشید. وقت نمایش وی بسیار کوتاه بود و بنابراین نقش او بی اعتبار و جزئی بود. در میان سال 2017، ویلسون بعد از امضای قرارداد برای حضور در برنامه تلویزیونی واقعیت تامیل، رئیس بزرگ "(تامیل) - فصل ۱" ، به میزبانی کمال هاسان، مورد
"(تامیل) - فصل ۱" ، به میزبانی کمال هاسان، مورد توجه رسانه‌های بزرگی در تامیل نادو واقع شد. وی بعداز ۶۳روز از نمایش عزل شد و در این روند به بادوام‌ترین شرکت کننده اصلی زن تبدیل شد. بعداز خروج، ویلسون نظرداشت که وی"خوشبخت است که جزئی از نمایش است" و "این خاطره را برای همیشه گرامی خواهد داشت". ویلسون در نقش اصلی فیلم پیار پریما عشق است بازی کرده است که در آن با یکی دیگر از شرکت کنندگان "رئیس بزرگ" به نام هاریش کالیان جفت می‌شود. بعداز پیار پریما عش است, ویلسون برای نقش آفرینی در نقش مهم در "ورما", بازسازی
برای نقش آفرینی در نقش مهم در "ورما", بازسازی تامیلی فیلم تلوگو آرجون ردی به کارگردانی بالا, قرارداد امضا کرد. با این حال، این فیلم بعداً با نام "آدیتیا وارما" بدون دخالت بالا و ویلسون بازسازی شد. پس از موفقیت "پیار پرما کادال"‌، یووان شانکار راجا و ویلسون دوباره در سومین کار تولیدی یووان با مانی چاندرو کارگردان پی‌پی‌کی همکاری می‌نماید و نام فیلم به اسم آلیس است و نخستین نگاه در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹ فاش شد.
گل‌آذین اردستانی (زاده١٣٦٢) که با نام هنری گلا شناخته می‌شود، خواننده، شعرنویس، موسیقی‌شناس، خواننده و بازیگر ایرانی ساکن لندن می‌باشد. وی نوازنده پیانو، سنتور، دمام و فلوت می‌باشد. اوایل زندگی. گلا در اصفهان متولدشد. وی در رشته آهنگسازی و اجرا در دانشگاه سوره تهران تحصیل نمود. در سال ۲۰۱۱، گل آذین برای ادامه تحصیل در رشته روان‌شناسی موسیقی در دانشگاه روهمپتون به لندن مهاجرت کرد. حرفه. گلا در سن ۱۹سالگی ، در نخستین گروه دختران ایران (ارکید) عضو شدکه به دلیل قوانین محلی فقط اجازه پخش در مقابل تماشاچیان زن در